Jump to content
xkabamarux

Γάμος, δημιουργία οικογένειας.

Recommended Posts

Posted (edited)

 Πειτε τη γνωμη σας, Γραψτε την εμπειρια σας οσοι ειστε εγγαμοι ή υπηρξατε στο παρελθον. Οσοι ειστε γονεις ειτε εντος γαμου ειτε εχετε παρει διαζυγιο, γραψτε την εμπειρια σας και εσεις.

 

 Αξιζει λετε για εναν νεο ανθρωπο να μπει στη λογικη γαμος-δημιουργια οικογενειας; Ποια πιστευετε οτι ειναι τα συν και ποια τα πλην για εναν αντρα και για μια γυναικα αντιστοιχα με το να μπει σε ενα γαμο και να κανει παιδια;

 

 Αρκετα συχνα βλεπουμε γυρω μας  ζευγαρια που καταληγουν  ειτε σε δραματα (τσακωμοι, ψυχικη και σωματικη βια εντος της οικογενειας) ειτε σε διαζυγια. Τι πιστευτε οτι συμβαινει στην εποχη μας, ποιοι μπορει να ειναι οι λογοι που οδηγουν ολοενα και πιο πολλα ζευγαρια στο διαζυγιο και στην αυξηση των μοναχικων μητερων;

 

 

Edited by xkabamarux
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παντρεμενος και 26 χρονια με την γυναικα μου.

Σε ενα γαμο θελει υπομονη, ανοχη και διαλογο στα του τι θελει ο καθενας, προσωπικο "χωρο" και χρονο για να κρατησει.

Η πρωτη κουβεντα που ειπαμε σε γονεις και συγγενεις ηταν "μακρια απο τον γαμο μας." Μην αφησετε κανεναν να μπει αναμεσα σας.

Εχω ενα γιο στα 19 (θα ηθελα και μια κορη...) και ειναι οτι καλυτερο μου εχει συμβει στην ζωη μου. Τα παιδια ειναι πραγματικα ευτυχια.

 

Στον γαμο οσο παραξενο και αν ακουγεται η γυναικα κουραζεται περισσοτερο απο τον αντρα γι αυτο αν το κανετε αφηστε κατα μερος

τα χαζα του τυπου "ειμαι ο αντρας του σπιτιου" και να πλενετε κανα πιατο δεν θα σας πεσει ο κ@λος, γενικα να βοηθατε στο σπιτι.

 

Η αυξηση διαζυγιων συμβαινει απο την ανωριμοτητα και τον εγωισμο των νεων ζευγαριων και ολων των παραπανω.

Και για την ωρα θα αντιστρεψω την ερωτηση. Αξιζει να γυρνας απο την δουλεια στο σπιτι και να εισαι εσυ και 4 τοιχοι ?

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 hours ago, xkabamarux said:

 Αξιζει λετε για εναν νεο ανθρωπο να μπει στη λογικη γαμος-δημιουργια οικογενειας;

 

Πιστεύω ότι αξίζει, μιας και διαφορετικά θα εκλείψουμε ως είδος

 

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 hour ago, l2phile said:

Πιστεύω ότι αξίζει, μιας και διαφορετικά θα εκλείψουμε ως είδος

 

 

Η αναπαραγωγή του είδους δεν απαιτεί θεσμούς όπως ο γάμος.

Στατιστικά μιλώντας ο γάμος είναι καταδίκη σε υποχωρήσεις, καταπίεση, δυστυχία κ.α.  Ο γάμος είναι μια μπίζνα με την οποία κινείται μια ολόκληρη οικονομία από την στιγμή της εκκλησίας/δημαρχείου μέχρι το διαζύγιο.

 

Σε οποιονδήποτε άνθρωπο με ρωτάει η πρότασή μου είναι να μην παντρευτεί ποτέ. 

 

 

ΥΓ ό,τι και να κάνετε θα το μετανιώσετε. Οι παντρεμένοι ζηλεύουν τους "ελεύθερους" και το ανάποδο. Απλά μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα 🙂

 

 

 

 

 

  • Like 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πιάστηκες από την λέξη γάμος εσύ.

Και εγώ ενάντιας είμαι στο γάμο και σε όλα τα ιβέντ γύρω από αυτόν.

Απλά κάνεις τα απολύτως αναγκαία να αναγνωρίσεις τα παιδιά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Αυτή η στατιστική που ποστάρεις είναι ανυπόστατη. το 41% που δηλώνει "happily married", (whatever that means) σε 5 χρόνια μπορεί να είναι happily divorced.

 

Γι'αυτό οι σωστές μετρήσεις γίνονται με crude rates ανά 1000 ανθρώπους.

 

π.χ. κάποιος είναι ευτυχισμένος που έχει παιδιά αλλά δυστυχισμένος που είναι καταπιεσμένος και δεν κάνει πλέον σεξ όποτε θέλει στον πάγκο της κουζίνας. Τι θα δηλώσει σε μια τέτοια έρευνα; Θα βγάλει ΜΟ? Είναι πολλά τα θέματα του γάμου και του μη γάμου. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο θεσμός είναι total failure (ή η παιδεία που έχουμε εμείς για να τον αντιμετωπίσουμε)

 

ΥΓ είμαι σε θέση να μιλάω με πολλούς ανθρωπούς ανοικτά για το θέμα. Δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους που κρατάνε τα προσχήματα και σου δείχνουν τη βιτρίνα, αλλά σε ανθρώπου που σου λένε την αλήθεια για αυτό που βιώνουν. Δεν ξέρω αν φταίει η κρίση στην Ελλάδα, αλλά είναι ΟΛΟΙ στα κάγκελα. άντρες και γυναίκες. Δεν έχω γνωρίσει ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ που μετά από 10 χρόνια γάμου είναι ικανοποιημένος με αυτό που έχει και δεν αναζητά άλλες λύσεις.

Edited by gdp77
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
πριν 22 λεπτά, το μέλος gdp77 έγραψε:

ο γάμος είναι καταδίκη σε υποχωρήσεις, καταπίεση, δυστυχία κ.α.

Καθε σχεση μεταξυ 2 ατομων μπορει να εχει ολα τα παραπανω το θεμα ειναι να υπαρχουν κοκκινες γραμμες στα "θελω" του καθενος.

Δλδ αν ειναι να σταματησω τα εξω με φιλους η τα χομπι μου γιατι παντρευτηκα η εκανα μια σχεση τοτε ναι να μην το κανω ποτε.

πριν 20 λεπτά, το μέλος l2phile έγραψε:

Απλά κάνεις τα απολύτως αναγκαία να αναγνωρίσεις τα παιδιά.

Τα παιδια αναγνωριζονται και εκτος γαμου. Παιρνουν ονομα χωρις θρησκευτικες τελετες και μπορει να παρουν και των 2 τα επιθετα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Σωστος ο @Simon.

Δεν κανουμε ολοι γιαυτο, ειδικα εγω. 

Μεζευομαστε παρεες πλεον και καποιοι φερνουν και τα παιδια μαζι. Ολοκληρη η παρεα ασχολειται με το τι κανει το καθε μικρο, τι ειπε πως το ειπε γιατι το ειπε και δωσε γελια και πειραγματα. Την δια στιγμη εγω αισθανομαι μια απιστευτη βαρεμαρα, δεν βλεπω τιποτα το αστειο τιποτα το ενδιαφερον. Αυτο βγαινει προς τα εξω και προσπαθουν να κανουν κατι για να μου δωσουν σημασια αλλα μετα απο ενα με δυο λεπτα την ωρα που μιλας εχουν χαζεψει παλι με το παιδι δεν σε εχουν κοψει στη μεση και προφανως εχουν ξεχασει τα παντα. 

Σταματησα να ασχολουμαι πλεον, απλα τους παρατηρω χωρις να μπορω να καταλαβω τι ειναι αυτο που τους τραβαει τοσο. Δεν μιλαω για τους γονεις, εκει το δικαιολογω, οι υπολοιποι δεν μπορω να καταλαβω γιατι τρελενονται τοσο. Εκει λοιπον που πιστευω οτι εγω ειμαι ο περιεργος λεγονται απο τους ιδιους «τρελαμενους» τα εξης:

Ποτε θα παμε να δουμε κανα κωλο; Παμε εκει να δουμε κανα πιπινι; Μαλακα δεν μπορω αλλο κλπ. 

Δεν ξερω τι ειναι χειροτερο, εγω που παραδεχομαι οτι οι κουβεντες για παιδια του τυπου εκανε αυτο εκανε το αλλο και το να καθομαι να κανω μπρμρπρμρπρ στα μουτρα του πιτσιρικου-κας σαν τον κωνστανταρα με αφηνουν παγερα αδιαφορο η αυτοι οι τυποι που υποκρινονται οτι ολα ειναι καλα και καυλαντιζουν στο messenger? Αντρες και γυναικες ετσι...

 

 

Edited by fatalara

Share this post


Link to post
Share on other sites
57 minutes ago, fatalara said:

Σωστος ο @Simon.

Δεν κανουμε ολοι γιαυτο, ειδικα εγω. 

Μεζευομαστε παρεες πλεον και καποιοι φερνουν και τα παιδια μαζι. Ολοκληρη η παρεα ασχολειται με το τι κανει το καθε μικρο, τι ειπε πως το ειπε γιατι το ειπε και δωσε γελια και πειραγματα. Την δια στιγμη εγω αισθανομαι μια απιστευτη βαρεμαρα, δεν βλεπω τιποτα το αστειο τιποτα το ενδιαφερον. Αυτο βγαινει προς τα εξω και προσπαθουν να κανουν κατι για να μου δωσουν σημασια αλλα μετα απο ενα με δυο λεπτα την ωρα που μιλας εχουν χαζεψει παλι με το παιδι δεν σε εχουν κοψει στη μεση και προφανως εχουν ξεχασει τα παντα. 

Σταματησα να ασχολουμαι πλεον, απλα τους παρατηρω χωρις να μπορω να καταλαβω τι ειναι αυτο που τους τραβαει τοσο. Δεν μιλαω για τους γονεις, εκει το δικαιολογω, οι υπολοιποι δεν μπορω να καταλαβω γιατι τρελενονται τοσο. Εκει λοιπον που πιστευω οτι εγω ειμαι ο περιεργος λεγονται απο τους ιδιους «τρελαμενους» τα εξης:

Ποτε θα παμε να δουμε κανα κωλο; Παμε εκει να δουμε κανα πιπινι; Μαλακα δεν μπορω αλλο κλπ. 

Δεν ξερω τι ειναι χειροτερο, εγω που παραδεχομαι οτι οι κουβεντες για παιδια του τυπου εκανε αυτο εκανε το αλλο και το να καθομαι να κανω μπρμρπρμρπρ στα μουτρα του πιτσιρικου-κας σαν τον κωνστανταρα με αφηνουν παγερα αδιαφορο η αυτοι οι τυποι που υποκρινονται οτι ολα ειναι καλα και καυλαντιζουν στο messenger? Αντρες και γυναικες ετσι...

 

 

Συμφωνω σε πολλα με αυτα που εγραψες. Θα ηθελα πολυ να διατυπωσω τη δικη μου γνωμη γυρω απο το θεμα. Πρωτα θελω να διαβασω τη δικη σας γνωμη και μετα ΑΝ ο διαχειριστης του φορουμ υποσχεθει εδω εγγραφως οτι δεν θα με μπαναρει, τοτε και μονο τοτε θα διατυπωσω τη γνωμη μου. Μου αρεσει να μιλαω παντα τη γλωσσα της αληθειας και αρκετα συχνα δυστυχως η αληθεια δεν αρεστη απο ολους και ο φορεας αυτης ειναι μισητος. 

 

 Δεν ξερω κατα ποσο θα μπορουσε μεσα εδω να γινει μια κουβεντα γυρω απο ενα θεμα που μας αγγιζει-αφορα ολους μας. Συνηθως οι ανθρωποι προσπαθουν να ειναι αρεστοι στους γυρω τους και για αυτο το λογο δεν διατυπωνουν αυτο που πραγματικα εχουν μεσα τους αλλα αυτο που θα ειναι αρεστο στους γυρω τους. Δεν επιθυμω κατι τετοιο στην εδω συζητηση μας, προτιμω να μιλησουμε χυμα εντελως παρα να κρυβουμε λογια.

 

 Ολα ειναι στο χερι του διαχειριστη, αν μας δωσει την αδεια. Φυσικα και δεν εννοω να αρχισουμε να βριζουμε ή να κανουμε προσωπικες επιθεσεις, ειρωνειες ή οτιδηποτε αλλο που αντικειμενικα ειναι ασχημο και ανηθικο. 

 

 Απλα, εχουμε την αδεια να πουμε τη δικη του αληθεια ο καθενας που κουβαλα μεσα του απο τη ζωη και τις εμπειριες του μεσα σε αυτη; Μπορουμε να ερθουμε με σεβασμο σε αντιπαραθεση με τα λεγομενα καποιου αλλου μελους;

 

 Αν εχουμε την αδεια, θα ειναι καλο για ολους μας να μιλησουμε ανοιχτα και ελευθερα, καθε διαλογος αποτελει κερδος για ολους.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι άντρες χρειάζονται το γάμο όσο ένα ψάρι χρειάζεται ένα ποδήλατο.

 

Εγώ δεν είμαι κατά της σχέσης. Μπορείς να κάνεις σχέση, αλλά μη το σοβαρεύεις το θέμα. Μη γίνεσαι υποτακτικός, μην επενδύεις συναισθηματικά. Δυστυχώς είναι δύσκολο να το κάνεις γιατί οι περισσότεροι άντρες επενδύουν συναισθηματικά ( όσο πιο καταπιεσμένες είναι και οι ορμές σου ) για να κρατήσουν τη σχέση και δεν καταλαβαίνουν ότι αυτός είναι ο λόγος που διαλύεται η σχέση.

 

Όπως έλεγε και ο Σοπενχάουερ παρότι έχουν γράψει γι αυτόν έχει δίκιο σε πολλά.

" Το να παντρεύεσαι «από έρωτα» και να μην το μετανιώνεις αμέσως μετά, αλλά και γενικότερα το να παντρεύεσαι, είναι σαν να ψάχνεις με δεμένα μάτια μέσα σ’ έναν σάκο γεμάτο φίδια, και να ελπίζεις πως θα ανακαλύψεις εκεί μέσα το ένα και μοναδικό χέλι που υπάρχει ανάμεσα στα φίδια. "

 

Στον μονογαμικό μας κόσμο παντρεύομαι σημαίνει ότι αποδέχομαι να ζω με τα μισά δικαιώματα και τις διπλάσιες υποχρεώσεις. "

 

Ακόλουθα το δικό σου μονοπάτι, αν ψάχνεις άλλο άτομο για να είσαι ευτυχισμένος τότε και να βρεθεί ούτε τότε θα νιώθεις πραγματικά ευτυχής.Το να ψάχνεις κάτι τέτοιο το οποίο φαντασιωνεσαι ότι θα σου αλλάξει ελπίζοντας προς το καλύτερο τη ζωή τότε όχι μόνο υπάρχει αυτή η πιθανότητα να μην στην αλλάξει αλλά και να στη κάνει χειρότερη.

 

Ισχύει τελικά αυτό που αρκετοί φιλόσοφοι του προηγούμενου αιώνα συμφωνούν από κοινού.

Η διαφορά στον σύγχρονο τρόπο ζωής και σκέψεις επέφερε άλλες φθορές και διαστροφές στη φύση του ανθρώπου. Τον έκανε πιο μαλθακό και νωθρό, πιο τεμπέλη και απαιτητικό και με μεγαλύτερα απωθημένα, μιας και οι ορμές του ικανοποιούνται μέσω της ύλης κυρίως και όχι μέσω της διαπροσωπικής αυθόρμητης επαφής με άλλους. Ακόμη κι αν αυτή η επαφή  ήταν βίαιη όπως παλιότερα.

 

Ο άνθρωπος αντάλλαξε μία ρισκαδόρικη και θανάσιμη ζωή, με μία καταπιεσμένη και καταθλιπτική ζωή αλλά με περισσότερη ύλη.

 

Βρες κάτι να κάνεις στη ζωή σου, να δημιουργείς να ξοδεύεις ενέργεια. Πόσα ασήκωτα βάρη και πόσες παράλογες υποχρεώσεις επιβάλλει στον άνδρα η σύγχρονη κοινωνία με αντάλλαγμα κάποιες εφήμερες χαρές! Ο γάμος μα και γενικά αυτό το λουκι έχει ημερομηνία λήξεως, αργά η γρήγορα με τα περισσότερα βάρη να πέφτουν σε σένα, στο τέλος. 

 

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Ισχυει.

Ποτε δεν μπορεσα να φανταστω τον εαυτο μου με μια γυναικα για ολη μου τη ζωη. Πως ειναι δυνατον να βλεπεις τι υπαρχει εκει εξω, να ξερεις οτι μπορεις να κανεις κατι και να αποφασιζεις να μην κανεις τιποτα για εισαι «πιστος».

Η ξαδερφη μου ειναι αυτης της φιλοσοφιας, ρομαντικη με αγαπες κλπ. Της ελεγε ο μαλακας που παντρευτηκε, οτι ειναι η μια οτι δεν μπορει χωρις αυτη και διαφορα τετοια. 4 χρονια μετα ειχαμε βγει με αυτον για καφε και μου ελεγε οτι επαιρνε βιαγκρα γιατι δεν προλαβαινε να μαμει μια 40αρα που βρηκε.

 

Κοροιδευετε τους εαυτους σας παιδια.

Edited by fatalara

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Το όλο θέμα είναι ο γάμος να γίνει επειδή το ζευγάρι το θέλει και όχι επειδή πρέπει. Παντρεμένος 5 χρόνια με 2 παιδάκια, και δεν ζω κάτι διαφορετικό (αν εξαιρέσω τα παιδιά) όσο αναφορά την σχέση μου  με την γυναίκα. Απλά το ίδιο θα γινότανε ακόμα και αν συζούσαμε απλά έχοντας παιδιά.

 

Εγώ προσωπικά σαν χαρακτήρας πέρασα από όλα τα στάδια (και μπακούρης, και με σχέση , και με ευκαιριακά παιχνίδια) και βρήκα μια γυναίκα που είπα θα αράξω.... Αν δεν ένιωθα αυτήν την ανάγκη για άραγμα, δεν έπαιζε ούτε παιδιά να κάνω, ούτε γάμους και φανφάρες. 

 

Πολλοί θεωρούν τον γάμο δέσιμο, αν νιώθεις ότι κάτι σε δεσμεύει από κάτι που θα ήθελες να κάνεις, απλά δεν παντρεύεσαι.

Edited by noo_mercy
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
55 minutes ago, SpirosKGR said:

Όπως έλεγε και ο Σοπενχάουερ παρότι έχουν γράψει γι αυτόν έχει δίκιο σε πολλά.

" Το να παντρεύεσαι «από έρωτα» και να μην το μετανιώνεις αμέσως μετά, αλλά και γενικότερα το να παντρεύεσαι, είναι σαν να ψάχνεις με δεμένα μάτια μέσα σ’ έναν σάκο γεμάτο φίδια, και να ελπίζεις πως θα ανακαλύψεις εκεί μέσα το ένα και μοναδικό χέλι που υπάρχει ανάμεσα στα φίδια. "

"

 

Περι Σοπενχάουερ ο λόγος: (από Η ψυχολογία της γυναίκας - Rattner Josef) - ειναι copy-paste από ebook, γιαυτό και λάθη στο encoding

 

Spoiler
Quote

Ενας απ' τους γνωστότερους περιφρονητές των γυναικών ήταν ο Γερμανός φιλόσοφος Αρτουρ Σοπενχάουερ (1788-186OJ. Στην ιστορία της φιλοσοφικής σκέψης έχει περάσει σαν εκπρόσωπος μιας απαισιόδοξης κοσμοθεωρίας. Εξαιτίας της δυστυχισμένης ψυχικής του κατάστασης το βλέμμα του στράφηκε νωρίς στις σκοτεινές απόψεις της ανθρώπινης ζωής. Γι' αυτό με τις γνώμες του υποστήριζε τη θέση, ότι η ζωή περιέχει περισσότερο λύπη και πόνο παρά ευτυχία, ότι το να μη - ζη - κανείς - πια είναι καλύτερο απ' τη ζωή κι άλλα πολλά. Με τη χρησιμοποίηση μεγάλης ευρυμάθειας και οξυδέρκειας παρουσίαζε τη ζωή σα μια μεγάλη απάτη και ανοησία, στην οποία παρασυρόμαστε απ' τα ένστικτα και τις επιθυμίες μας: ο σοΦός άνθρωπος διαβλέπει το απατηλό πρόσχημα και αναζητά τη λύτρωση στην άρνηση της ύπαρξης. Σε μια πραγματεία «Για τα γύναια» ο Σοπενχάουερ σχολίασε με ασυνήθιστη δηκτικότητα τις κακίες των γυναικών. Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι ο Σοπενχάουερ μισούσε τη μητέρα του κι ότι αυτή - που ήταν Φίλη του Γκαίτε και πολυδιαβασμένη συγγραΦέας - τον μεταχειριζόταν εξαιρετικά άσχημα. Επίσης ο φιλόσοφος σε επισκέψεις του σε οίκους ανοχής είχε προσβληθεί από σύφιλη, απ' την οποία υπέφερε για πολλά χρόνια - κι έτσι εννοείται ότι η σχέση του προς το γυναικείο φύλο δεν μπορούσε να είναι πολύ φιλική. Αλλά
ακόμη και σαν άντρας προχωρημένης ηλικίας λέγεται ότι ομολόγησε σ' έναν επισκέπτη: «Οι γυναίκες μου άρεσαν πολύ, αλλά αυτές δε με ήθελαν!». Στην πραγματεία που αναΦέραμε ο Σοπενχάουερ ονομάζει τις γυναίκες μισά παιδιά, και γι' αυτό είναι αυτές κατάλληλες για την περιποίηση των παιδιών. Η Φύση επιδιώκει με τα κορίτσια «χτυπητές εντυπώσεις» - τα κάνει ωραία και ελκυστικά, όσο είναι απαραίτητο να «πιαστεί» ο άντρας - η Φύση ενδιαΦέρεται για τη διατήρηση του είδους, και φτιάχνει τα κορίτσια σα λουλούδια, που προσκαλούν για γονιμοποίηση. Μετά τ' αφήνει να γερνούν και να ασχημαίνουν. Οι γυναίκες ωριμάζουν πιο γρήγορα απ' τον άντρα, αλλά η πνευματική τους ωριμότητα δεν είναι ικανοποιητική. Οι σκέψεις της γυναίκας είναι επιφανειακές, «οδηγούνται απέξω», ενώ ο άντρας στέκει στη ζωή με λογική και ικανότητα να βλέπει μακριά. Στις γυναίκες όλα μεταβάλλονται σε αίσθημα - αΦήνονται χωρίς λογικό να γίνονται έρμαια των συναισθημάτων τους. Αδικίες βρίσκει κανείς σ' αυτές παντού: ιδιαίτερα ανάμεσά τους κυριαρχεί η ζήλεια και το μίσος. Κάθε γυναίκα αισθάνεται σαν αντίπαλος της άλλης. Η δολιότητα, η απιστία, η προδοσία και η αχαριστία είναι ιδιότητες, που ο φιλόσοφος διατείνεται ότι τις έχει παρατηρήσει στις γυναίκες. Οι γυναίκες ενδιαΦέρονται μόνο να κάνουν παιδιά: ο άντρας τους είναι γι' αυτό μέσο για το σκοπό. Μόλις τελειώσει το καθήκον του απέναντί τους, οι γυναίκες δεν τον χρειάζονται κατά βάση άλλο· μπορεί να ππγαίνει. Οι γυναίκες δεν είναι καθόλου το «ωραίο Φύλο»: ο άντρας είναι ωραιότερος! Είναι αυταπάτπ να περιμένει κανείς πρωτότυπες εργασίες απ' τις γυναίκες αυτές είναι πάντα μόνο αναπαραγωγικές, ποτέ παραγωγικές. Η μεταχείρισπ που γίνεται στις γυναίκες τπς Aνατoλι'iς είναι στπν πραγματικότπτα πολύ σωστπ' φυσικά είναι βαρβαρότπτα να καίνε τις χπρες (όπως αυτό γινόταν στις lνδίες ακόμπ ως το 1900), αλλά n ευρωπαϊκπ συνπθεια να παραχωρούνται στις γυναίκες δικαιώματα και προνόμια είναι λανθασμένπ. Τελικά ο φιλόσοφος - γεροντοπαλίκαρο, που πέρασε τα τελευταία χρόνια του μόνος και απαισιόδοξος για τους ανθρώπους στπ Φρανκφούρτπ του Ρπνου κι άφπνε κάθε μπνα τα «αισθπματά» του να ξεθυμαίνουν στον οίκο ανοχπς, γράφει τα κακόβουλα λόγια: «Το ό,ΤΙ n γυναίκα είναι ορισμένπ απ' τπ Φύσπ τπς να υπακούει, φαίνεται απ' το ό,ΤΙ καθεμιά, που μεταΦέρεται στπν αΦύσικπ θέσπ τπς απόλυτπς ανεξαρτπσίας, δεσμεύεται σε λίγο μ' έναν άντρα, απ' τον οποίο αφπνεται να οδπγείται και να εξουσιάζεται: γιατί αυτπ έχει τπν ανάγκπ ενός κυρίου. Αν είναι νέα, τότε αυτός είναι ένας ερωμένος αν είναι μεγάλπ, ένας εξομολογπτΠς».
-

 

 

Το ότι έχει δίκιο σε πολλά πως το γνωρίζεις;

 

 

Δύσκολο, αλλά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον πριν από κάθε απάντηση να λέει ο καθένας μερικά πράγματα.

πχ

Οικογενειακή κατάσταση: (Παντρεμένος / Διαζευγμένος / Παιδιά )

Ηλικία:

Αριθμός προηγούμενων σχέσεων:

"Εμφανισημότητα":

Γονιμότητα:

Εκπαίδευση:

Επαγγελματική αποκατάσταση:

Χόμπυ (πχ διαβάζει τίποτα και τι ή πίνει όλη μέρα φρεντάρες και παίζει "PUBG")  :

Σε τι κλίμα μεγάλωσε (οικογενειακό περιβάλλον και περίγυρος - χωρισμοί / σταθερές οικογένειες):

Αριθμός κοριτσιών, αγοριών στα αδέρφια ( μπορεί και μηδενικός 😞

 

 

Btw, για να μην έχουμε περαιτέρω διαφωνίες με γάμος, μαμώ τις θρησκείες κλπ, μπορεί να λέμε απλά συμβίωση.

 

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Χαμένος χρόνος είναι γενικά η ζωή. το θέμα είναι να μετριάσεις τη μιζέρια, το αν θα κάνεις ή όχι δεν στο επιβάλει κανείς ούτε είναι βιολογική ανάγκη του άντρα και χωρίς αυτό νιώθει κενός ξέρω γω. Ξέρω τόσους μπαμπάδες και μαμαδες που κάνουν παιδιά και τα αφήνουν στον αυτόματο. Νταξει μωρέ, θα κάνει η φύση τα δικά της, θα βρει το δρόμο του  

 

Επίσης παίζει ρόλο το αρρενωπό στοιχείο στην δημιουργία οικογένειας, πλέον η κοινωνίες έχουν αλλάξει και βλέπεις μονογονεϊκές οικογένειες που τόσες έρευνες και μελέτες έχουν δείξει ότι φθείρει την ψυχοσύνθεση των παιδιών. Καλύτερα να μη κάνεις καθόλου παιδιά παρά να βλέπεις το παιδί σου μια φορά το μήνα. 

 

Εγώ προσωπικά νιώθω και θέλω να είμαι ελεύθερος, δεν είμαι της συμβίωσης αν και έχω δοκιμάσει και από αυτό. Νιώθω ο εαυτός μου όταν δεν έχω εμπόδια στον δικό μου δρόμο. 

Edited by SpirosKGR

Share this post


Link to post
Share on other sites
12 minutes ago, SpirosKGR said:

Χαμένος χρόνος είναι γενικά η ζωή. το θέμα είναι να μετριάσεις τη μιζέρια, το αν θα κάνεις ή όχι δεν στο επιβάλει κανείς ούτε είναι βιολογική ανάγκη του άντρα και χωρίς αυτό νιώθει κενός ξέρω γω.

 

https://duckduckgo.com/?q=κατάθλιψη&t=ffab&atb=v160-1&ia=web ?

  • Haha 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

-Σε γαμο ή σε σχεση, οποιος νιωθει οτι συμβιβαζεται ή καταπιεζεται σε καποιο βαθμο, τοτε εχει βρει λαθος ανθρωπο. Αλλο νορμαλ υποχωρησεις.

Επισης ειναι υποκειμενικο το αν καποιος θελει να γκομενιζει αιωνιως ή αν εχει βρει τον καταλληλο ανθρωπο (εχει αραξει στα ελληνικα) και θελει να επιτυχει σε αλλο τομεα της ζωης του (πχ καριερα).

 

-Η ολη διαφορα εγκειται στα παιδια. Αυτα ειναι που βαζουν τα εμποδια στη ζωη, ειδικα αν το ζευγαρι δεν ειναι ευκαταστατο κ κυριως ωριμο. Αν ειναι τοτε, μονο χαρες δινουν. Σε ολες τις αλλες περιπτωσεις (δλδ 999.999/1000000), ειναι μπελας. Διοτι κ οι γονεις κ τα παιδια ταλαιπωρουνται.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)
5 minutes ago, GFFermari said:

-Η ολη διαφορα εγκειται στα παιδια. Αυτα ειναι που βαζουν τα εμποδια στη ζωη, ειδικα αν το ζευγαρι δεν ειναι ευκαταστατο κ κυριως ωριμο. Αν ειναι τοτε, μονο χαρες δινουν. Σε ολες τις αλλες περιπτωσεις (δλδ 999.999/1000000), ειναι μπελας. Διοτι κ οι γονεις κ τα παιδια ταλαιπωρουνται.

 

Ρε κάνετε παιδιά λέμε. Έρχομαι από πολυ-πολυμελή οικογένεια μέ έναν μισθό. Δεν ξέρω για τους γονείς, αλλά είναι τέλειο να έχεις πολλά αδέρφια.

Edited by l2phile
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 minute ago, l2phile said:

 

Ρε κάνετε παιδιά λέμε. Έρχομαι από πολυ-πολυμελή οικογένεια. Δεν ξέρω για τους γονείς, αλλά είναι τέλειο να έχεις πολλά αδέρφια.

 

:D

 

Δεν εχω πολλα αδερφια (μια αδερφη - 3 χρονια μεγαλυτερη), αλλα συμφωνω ως προς το αν ειναι ωραιο να εχεις αδερφια.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.