Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 21/03/2018 in Reviews

  1. 1 point
    Εισαγωγή Πριν μερικά χρόνια, η χρήση μηχανικών διακοπτών σε πληκτρολόγιο ήταν καινοτομία. Τα χαρακτηριστικά των μηχανικών διακοπτών, η μακροζωία και η αίσθησή τους κατά την πληκτρολόγηση ήταν τα σημεία στα οποία εστίαζε το μάρκετινγκ των εταιριών. Το αδηφάγο καταναλωτικό κοινό όμως δεν μπορούσε να μείνει ικανοποιημένο για πολύ και ο ανταγωνισμός ανάγκαζε τις εταιρίες να προσθέτουν όλο και περισσότερα χαρακτηριστικά. Φωτιζόμενα πλήκτρα μονόχρωμα στην αρχή και στη συνέχεια RGB, μετέτρεψαν τα βαρετά πληκτρολόγια σε ένα ατελείωτο show κίνησης και φωτός. Αδιάβροχες μεμβράνες έφεραν την αντοχή στο νερό και τη σκόνη. Πληθώρα υλικών χρησιμοποιήθηκαν και μηχανικά πληκτρολόγια κάθε λογής και τιμής έγιναν διαθέσιμα στην αγορά. Ένας από τους πιο δυνατούς παίχτες στο χώρο, είναι φυσικά η Corsair, η οποία διαθέτει μια μεγάλη γκάμα μηχανικών πληκτρολογίων που μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες και τα γούστα. Το Corsair K68 RGB είναι ένα μηχανικό πληκτρολόγιο που χρησιμοποιεί τους ποιοτικούς και δημοφιλείς διακόπτες Cherry MX Red, διαθέτει RGB φωτισμό και είναι ανθεκτικό στο νερό και τη σκόνη. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Corsair K68 RGB συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα: Όπως βλέπετε, το Corsair K68 RGB χρησιμοποιεί διακόπτες Cherry MX Red, διαθέτει φωτισμό RGB, έχει 1000Hz report rate και Full Key Matrix (NKRO) με 100% anti-ghosting. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, μπορείτε να πατήσετε ταυτόχρονα όλους του, τους ποικιλοτρόπως φωτισμένους, Cherry MX Red διακόπτες και όλες οι ενεργοποιήσεις των διακοπτών θα καταγραφούν ταυτόχρονα, χωρίς απώλειες, με ρυθμό δειγματοληψίας 1000 φορές το δευτερόλεπτο! Η Πρώτη Επαφή Το Corsair K68 RGB έρχεται σε ένα πολύχρωμο ιλουστρασιόν κουτί που τονίζει τον RGB χαρακτήρα του. Εντός της συσκευασίας, βρίσκουμε το πληκτρολόγιο, προστατευμένο από διαφανές νάιλον, το wrist rest και ένα μικρό φυλλάδιο με οδηγίες για την εγγύηση. Το Corsair K68 RGB είναι κατασκευασμένο εξ' ολοκλήρου από ποιοτικό πλαστικό και δε διαθέτει αλουμινένιο άνω μέρος, όπως τα ακριβότερα μοντέλα της Corsair. Στο κάτω μέρος υπάρχουν 4 αντιολισθητικές λωρίδες, ποδαράκια που μπορούν να ξεδιπλωθούν και να ανασηκώσουν το πίσω μέρος και υποδοχές στο εμπρός μέρος για τη σύνδεση του wrist rest. Το καλώδιο είναι αρκετά λεπτό και εύκαμπτο αλλά δεν έχει κάποιου είδους sleeving. Το πληκτρολόγιο διαθέτει 4 multimedia πλήκτρα, Stop, προηγούμενο, play/pause και επόμενο. Διαθέτει επίσης πλήκτρο επιλογής της έντασης του φωτισμού και πλήκτρο Win-Lock για να κλειδώνετε το windows key όταν παίζετε παιχνίδια και να αποφεύγετε δυσάρεστα ατυχήματα. Τα επιπλέον πλήκτρα συμπληρώνονται από πλήκτρα ελέγχου της έντασης του ήχου: σίγασης, ελάττωσης και αύξησης της έντασης. Το wrist rest είναι άνετο και η τοποθέτηση και αφαίρεσή του είναι εύκολες. Φινίρισμα Η χρήση πλαστικού αντί αλουμινίου είναι μια παραχώρηση για να κρατηθεί η τιμή του Corsair K68 RGB χαμηλότερα από αυτή των ακριβότερων μοντέλων, αλλά παραχώρηση στο φινίρισμα και την ποιότητα κατασκευής, δεν έγινε. Το πλαστικό του Corsair K68 RGB είναι στιβαρό και με άψογο φινίρισμα και τα πλήκτρα είναι τα κλασσικά ABS πλήκτρα που χρησιμοποιεί η Corsair. Συνδεσιμότητα To Corsair K68 RGB συνδέεται στον υπολογιστή με μόνο μία USB και όχι με δύο, όπως σε προηγούμενα μοντέλα. Με δεδομένο ότι οι USB 3.0 θύρες αποτελούν πλέον το standard, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στη λειτουργία και τροφοδοσία του Corsair K68 RGB από μία μόνο USB 3.0 θύρα. Αντιθέτως μάλιστα, βρήκα το λεπτότερο καλώδιο και το ένα μόνο βύσμα θετική αλλαγή από το χοντρό καλώδιο και διπλό βύσμα του Corsair K70 RGB που χρησιμοποιώ συνήθως. Στο πίσω μέρος του βύσματος υπάρχει ένα ελαστικό ζιγκ ζαγκ, που προστατεύει το καλώδιο από ζημιογόνα τσακίσματα. Πλήκτρα Cherry MX Red Όπως έχουμε πει, το Corsair K68 RGB χρησιμοποιεί διακόπτες Cherry MX Red. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των διακοπτών φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει το σημείο ενεργοποίησης και επαναφοράς του διακόπτη. Αντοχή σε Υγρασία και Σκόνη IP32 Η Corsair διαφημίζει το Corsair K68 RGB ως "Dust and Spill Resistant", δηλαδή ανθεκτικό στη σκόνη και σε υγρά που χύνονται κατά λάθος. Η διαφορά του Corsair K68 RGB που του προσδίδει αυτές τις ιδιότητες είναι μια λευκή, ελαφρώς διαφανής, ελαστική μεμβράνη που καλύπτει εσωτερικά όλο το πάνω μέρος του πληκτρολογίου και έχει οπές σε κάθε διακόπτη για να περνάει το κόκκινο μέρος που βλέπετε στη φωτογραφία και στο οποίο κουμπώνει το keycap. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε έναν "προστατευμένο" Cherry MX Red διακόπτη του Corsair K68 RGB ενώ στη δεύτερη, ένα "γυμνό" Cherry MX Red διακόπτη του Corsair K70 RGB. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η προστασία τελειώνει εκεί που αρχίζει το κόκκινο κομμάτι του διακόπτη, οπότε ναι μεν υπάρχει κάποια προστασία, αλλά μην περιμένετε να χύσετε ολόκληρη την μπίρα σας στο πληκτρολόγιο και αυτό να μη μεθύσει. Εξ άλλου, όπως μπορούμε να δούμε στους πίνακες των IP codes, IP32 σημαίνει αντοχή σε στερεά επιπέδου 3 και σε υγρά επιπέδου 2. Αντοχή σε στερεά επιπέδου 3 σημαίνει ότι δεν περνάνε σωματίδια διαμέτρου μεγαλύτερης των 2,5 χιλιοστών. Άρα η σκόνη, της οποίας τα σωματίδια είναι σαφώς μικρότερα των 2,5 χιλιοστών, περνάει και συνεπώς ο χαρακτηρισμός της Corsair ότι το Corsair K68 RGB είναι ανθεκτικό στη σκόνη δε θα πρέπει να θεωρηθεί ως απόλυτη προστασία από αυτήν αλλά ως μια κάποια προστασία, σαφώς μεγαλύτερη από τις περιπτώσεις όπου έχουμε "γυμνούς" διακόπτες. Το ίδιο ισχύει και στην προστασία από υγρά, όπου αντοχή σε υγρά επιπέδου 2 σημαίνει ότι το πληκτρολόγιο έχει καλές πιθανότητες να επιβιώσει από κάποιο υγρό ατύχημα αλλά αν το υγρό είναι πολύ, υπάρχει περίπτωση να περάσει και να προκαλέσει βλάβη. Φωτισμός RGB Τα πλήκτρα του Corsair K68 RGB διαθέτουν έκαστο και από ένα RGB LED που μπορεί να το φωτίσει με οποιοδήποτε χρώμα επιλέξουμε. Καθώς η μεμβράνη προστασίας που καλύπτει όλο το επάνω μέρος του πληκτρολογίου είναι λευκή, παρατηρείται διάχυση και ανάμιξη του φωτός μεταξύ των διακοπτών. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε το Corsair K68 RGB, με το λευκό του φόντο κάτω από τα keycaps και στη δεύτερη το Corsair K70 RGB το οποίο δε διαθέτει λευκή προστατευτική μεμβράνη και το φόντο κάτω από τα keycaps είναι μαύρο. Βλέπουμε εμφανή διαφορά, με το Corsair K68 RGB να είναι σαφώς πιο φωτεινό και εντυπωσιακό αλλά και παράλληλα να τραβάει πολύ το μάτι μεταξύ των πλήκτρων αντί πάνω σε αυτά. Η επιλογή είναι καθαρά θέμα γούστου, αλλά προσωπικά προτιμώ να επικεντρώνομαι στα πλήκτρα παρά ανάμεσα σε αυτά. Και εδώ μια σκοτεινή λήψη του Corsair K68 RGB. Λογισμικό Corsair Utility Engine Το λογισμικό που διαθέτει η Corsair για τον έλεγχο και τη ρύθμιση των περιφερειακών της ονομάζεται Corsair Utility Engine (CUE). Βέβαια, κάποια άλλα από τα προϊόντα της, όπως RGB μνήμες και ανεμιστήρες, ελέγχονται από ένα άλλο πρόγραμμα που ονομάζεται Corsair LINK. Είναι πάγιο αίτημα πολλών χρηστών να ενοποιηθούν τα δύο προγράμματα και οι μηχανικοί της Corsair εργάζονται προς αυτήν την κατεύθυνση. Προς το παρόν όμως, ας δούμε κάποιες βασικές λειτουργίες του CUE και πώς αυτές εφαρμόζονται στο Corsair K68 RGB. Φυσικά, δε θα μπούμε σε λεπτομέρειες γιατί το CUE έχει πάρα πολλές δυνατότητες και επιλογές και η μελέτη τους καθώς και των πιθανών συνδυασμών τους θα ήταν ένα εκτενέστατο άρθρο - οδηγός χρήσης, κάτι που δεν αποτελεί σκοπό αυτού του review. Τα 2 βασικά πράγματα που μπορούμε να ελέγξουμε στο Corsair K68 RGB από το CUE είναι τα Actions (δράσεις) και τα Lighting Effects (εφέ φωτισμού). Τα Actions είναι κοινά, είτε έχουμε τον διακόπτη advanced (για προχωρημένους) ενεργό είτε όχι και αφορούν Macro (μακροεντολές), προκαθορισμένο κείμενο και λοιπές λειτουργίες που βλέπετε στη λίστα της παρακάτω φωτογραφίας, όλα εκ των οποίων μπορούν να αντιστοιχηθούν σε οποιοδήποτε πλήκτρο. Αυτή η λειτουργία δίνει πρακτικά απεριόριστες δυνατότητες ελέγχου της λειτουργικότητας του πληκτρολογίου. Αξίζει να σταθούμε στην επιλογή Profile Switching, όπου μπορούμε να κάνουμε αλλαγή προφίλ με τη χρήση ενός πλήκτρου. Το νέο προφίλ μπορεί να έχει λειτουργίες αντιστοιχισμένες σε κάθε πλήκτρο, διαφορετικές από τις προκαθορισμένες και όπως καταλαβαίνετε μπορείτε να έχετε τόσες μακροεντολές ή άλλες λειτουργίες προκαθορισμένες, όσα και τα υπόλοιπα πλήκτρα του Corsair K68 RGB! Η καρτέλα των Lighting Effects (εφέ φωτισμού) είναι πολύ διαφορετική, ανάλογα με το αν το Advanced είναι ενεργοποιημένο ή όχι. Στη μη Advanced λειτουργία, μας προσφέρει τη δυνατότητα να επιλέξουμε ανάμεσα σε, αλλά και να συνδυάσουμε, αρκετά βασικά, αλλά άκρως εντυπωσιακά, εφέ φωτισμού. Με τη λειτουργία Advanced ενεργοποιημένη, δίνεται η δυνατότητα στον πιο προχωρημένο χρήστη, ή σε αυτόν που απλά θέλει να το ψάξει, να ορίσει το φωτισμό όπως αυτός θέλει, στατικό ή δυναμικό, με ανάδραση σε πάτημα πλήκτρου ή χωρίς κλπ. Η καρτέλα Performance ελέγχει τη λειτουργικότητα και το φωτισμό του πλήκτρου Win Lock καθώς και το χρώμα του πλήκτρου ελέγχου της έντασης της φωτεινότητας. Όλα τα παραπάνω, ρυθμίζονται ξεχωριστά σε κάθε προφίλ της συσκευής και μπορεί να είναι διαφορετικά. Το γραναζάκι όμως στην κορυφή του προγράμματος είναι καθολικό και αφορά βασικές ρυθμίσεις του κάθε πληκτρολογίου και του ίδιου του CUE. O ρυθμός δειγματοληψίας του Corsair K68 RGB ελέγχεται από εδώ (ενώ του Corsair K70 RGB από φυσικό διακόπτη στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου και γι αυτό είναι απενεργοποιημένος ο αντίστοιχος έλεγχος στο CUE). Επίσης επιλέγεται η συνολική φωτεινότητα και το layout του πληκτρολογίου. Στο κάτω μέρος έχουμε τις επιλογές ρυθμίσεων που αφορούν το ίδιο το CUE και τη λειτουργία του ελέγχου για νεότερη έκδοση. Το εικονίδιο με το βελάκι προς τα κάτω δίπλα σε κάθε πληκτρολόγιο μας πηγαίνει στη λειτουργία αναβάθμισης του firmware, η οποία γίνεται αυτόματα από το διαδίκτυο. Το εικονίδιο αλλάζει σε sliders και πατώντας το επιστρέφουμε στις προηγούμενες ρυθμίσεις. Πληρέστατο, λειτουργικό και όμορφο λοιπόν το Corsair Utility Engine, έχει κάτι να δώσει τόσο στον αρχάριο όσο και στον προχωρημένο χρήστη και αποτελεί μεγάλο ατού της Corsair για όλα της τα πληκτρολόγια και φυσικά και για το Corsair K68 RGB. Δοκιμές Στις δοκιμές που κάναμε, το Corsair K68 RGB τα πήγε εξαιρετικά. Το NKRO επιβεβαιώθηκε, αφού όπως μπορείτε να δείτε, μπορέσαμε να καταγράψουμε όλα τα πλήκτρα του πληκτρολογίου ταυτόχρονα. Το δεξί πλήκτρο Win δε φαίνεται ενεργοποιημένο καθώς, όπως ίσως παρατηρήσατε, το Corsair K68 RGB δε διαθέτει δεξί πλήκτρο Win, αλλά πλήκτρο FN (Function, με σκοπό τη χρήση του σε μακροεντολές και λοιπές λειτουργίες μέσω του Corsair Utility Engine). Ο έλεγχος για ghosting δεν έδειξε το παραμικρό πρόβλημα, κάτι που ήταν αναμενόμενο και από τα επιτυχή αποτελέσματα της λειτουργίας NKRO. Δοκιμάστηκαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί πλήκτρων που τυπικά μπορεί να προκαλούν ghosting και μπορέσαμε να γράψουμε τη φράση "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG" κρατώντας πατημένα και τα 2 πλήκτρα Shift ταυτόχρονα. Η πληκτρολόγηση ήταν σχεδόν η τυπική των Cherry MX Red, με μια μικρή απόκλιση, τον κάπως πιο μαλακό τερματισμό του διακόπτη, λόγω της προστατευτικής μεμβράνης. Αυτό σε κάποιους αρέσει και σε κάποιους όχι, είναι καθαρά υποκειμενικό. Τόσο στη χρήση σε παιχνίδια όσο και στη συγγραφή του παρόντος review, το Corsair K68 RGB δεν άφησε κανένα παράπονο. Εν κατακλείδι Το Corsair K68 RGB είναι ένα προσεγμένο μηχανικό πληκτρολόγιο με Cherry MX Red διακόπτες, φωτισμό RGB και μερική προστασία από σκόνη και υγρά. Η ποιότητα κατασκευής του, το φινίρισμα και η λειτουργικότητα κινούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα και το συνοδευτικό software είναι λειτουργικό, πλήρες και όμορφο. Η μεμβράνη προστασίας από υγρά και σκόνη είναι λευκή και αυτό δημιουργεί ένα φωτεινό αντανακλαστικό φόντο κάτω από τα πλήκτρα που φωτίζει ολόκληρο το πάνω μέρος του πληκτρολογίου αντανακλώντας και αναμιγνύοντας το φωτισμό των πλήκτρων. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό αλλά και αποπροσανατολιστικό, τραβώντας το μάτι μακριά από τα ίδια τα πλήκτρα, οπότε το αν αρέσει είναι υποκειμενικό. Η αίσθηση είναι η κλασσική των Cherry MX Red, με ίσως λίγο πιο μαλακό τερματισμό των πλήκτρων, λόγω της μεμβράνης προστασίας. Το Corsair K68 RGB διαθέτει multimedia keys, συμπεριλαμβανομένων και πλήκτρων ελέγχου της έντασης, αντί της σχετικής ρόδας που έχουμε δει σε μεγαλύτερα μοντέλα της εταιρίας. Διαθέτει επίσης πλήκτρο ελέγχου της έντασης της φωτεινότητας και πλήκτρο Win Lock. Η τιμή του Corsair K68 RGB στην Ελληνική αγορά ξεκινάει αυτή τη στιγμή από τα 148,89€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. και των μεταφορικών. Η τιμή είναι λογική αν ληφθεί υπ όψιν τι προσφέρει και η ποιότητα κατασκευής, αλλά θα μπορούσε να ήταν και λίγο καλύτερη. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair K68 RGB: Ο καλός - Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής και φινίρισμα - Φωτισμός RGB - Μηχανικοί διακόπτες Cherry MX Red - Προστασία από υγρά και σκόνη IP32 - Πολύ καλό λογισμικό ελέγχου Corsair Utility Engine - NKRO και απουσία ghosting Ο Κακός - Η τιμή του θα μπορούσε να ήταν λίγο καλύτερη - Θα προτιμούσαμε ρόδα ελέγχου της έντασης του ήχου αντί για πλήκτρα Ο Αδιάφορος - Η λευκή προστατευτική μεμβράνη αντανακλά το φωτισμό ανάμεσα στα πλήκτρα - Η προστατευτική μεμβράνη κάνει τον τερματισμό των πλήκτρων λίγο πιο μαλακό Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair K68 RGB είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 19/3/2018
  2. 1 point
    Εισαγωγή Πριν περίπου ένα χρόνο σας είχαμε παρουσιάσει τη δεύτερη γενιά της σειράς XPC Nano της Shuttle με ονομασία NC02Ux και επεξεργαστές Skylake η οποία μας είχε αφήσει άριστες εντυπώσεις. Με τους Kaby Lake - R 8ης γενιάς για φορητούς υπολογιστές να έχουν αρχίσει να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους σε φορητούς υπολογιστές, η Shuttle είχε την ευγενή καλοσύνη να μας στείλει για review την ναυαρχίδα της τρίτης γενιάς των XPC Nano με ονομασία, τι άλλο, NC03U7. Ναι καλά καταλάβατε, σήμερα δε θα έχουμε στον πάγκο των δοκιμών κάποιο Celeron σύστημα, αλλά ένα low voltage i7 Kaby Lake. Κατά τα άλλα, όσοι παρακολουθείτε τα δελτία τύπου της Shuttle, θα έχετε πιθανώς παρατηρήσει πως οι διαφοροποιήσεις μεταξύ 2ης και 3ης γενιάς ουσιαστικά περιορίζονται μόνο στους επεξεργαστές και την υποστήριξη μνημών DDR4 αντί για DDR3 με την εξωτερική εμφάνιση να παραμένει ακριβώς ίδια. Tα νέα XPC nano κυκλοφορούν σε τέσσερεις παραλλαγές με διαφοροποίηση ως προς τον επεξεργαστή. Έτσι ξεκινώντας από τον Intel Celeron 3865U φτάνουμε στον Intel Core i7-7500U με τα ενδιάμεσα μοντέλα να εξοπλίζονται με τους αντίστοιχους i3 και i5. Τα αναλυτικά χαρακτηριστικά των διαθέσιμων επεξεργαστών μπορείτε να τα δείτε αναλυτικά στην ιστοσελίδα της Intel. Ας περάσουμε όμως να δούμε αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle NC03U7 με επεξεργαστή Intel Core i7 7500U που θα δοκιμάσουμε σήμερα. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Nano NC03U7 παρατίθενται συνοπτικά στον πίνακα που ακολουθεί, ενώ για ακόμα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα υποσυστήματά του, μπορείτε να επισκευθείτε την ιστοσελίδα του προϊόντος. H προτεινόμενη τιμή λιανικής του Shuttle NC03U7 για την ελληνική αγορά ανέρχεται στα 629 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και κατά το χρόνο συγγραφής του review το βρήκαμε διαθέσιμο στα καταστήματα της χώρας μας με τιμή που ξεκινάει από τα 554 ευρώ. Στο κόστος αυτό πρέπει να προστεθεί το κόστος μνήμης και SSD/HDD οπότε υπολογίστε κάπου 700-750 ευρώ για ένα πλήρες σύστημα. Συσκευασία Όπως μας έχει συνηθίσει και από άλλα barebones που έχουμε δοκιμάσει, έτσι και στην περίπτωση της σειράς XPC nano η Shuttle έχει επιλέξει ένα απλό χαρτονένιο κουτί χωρίς ιδιαίτερες γραφιστικές πινελιές και φανφάρες. Το κουτί είναι κοινό και για τα 4 μοντέλα της σειράς nano και η διαφοροποίηση τους γίνεται με ένα αυτοκόλλητο στο πλάι το οποίο περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για το περιεχόμενο και τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτού. Ανοίγοντας το κουτί, εκτός από το barebone βρίσκουμε ένα δεύτερο κουτί το οποίο περιέχει τα διάφορα παρελκόμενα, ένα σύντομο φυλλάδιο με τις οδηγίες εγκατάστασης και ένα DVD με τους απαραίτητους οδηγούς. Ναι, καλά το διαβάσατε, κοντεύουμε 2018 και η Shuttle εξακολουθεί να δίνει DVD με οδηγούς σε συστήματα τα οποία μπορούν να το αξιοποιήσουν μόνο με την αγορά ενός εξωτερικού USB οδηγού. Αν και θα προτιμούσαμε να είχε επιλεγεί η λύση ενός USB stick (δεδομένου ότι δεν θα ήταν ιδιαίτερο κόστος και συζητάμε για ένα ακριβό προϊόν), το προσπερνάμε μιας και τα σύγχρονα λειτουργικά βλέπουν χωρίς ανάγκη οδηγών τις κάρτες δικτύου, άρα ακόμα και εάν δεν έχουμε άλλο υπολογιστή στη διάθεσή μας, θα μπορέσουμε να κατεβάσουμε τους οδηγούς από την ιστοσελίδα της Shuttle. Όπως βλέπετε στις παραπάνω φωτογραφίες, εκτός από τις οδηγίες εγκατάστασης και το DVD με τους οδηγούς, τα παρελκόμενα του NC03U7 είναι: Δύο μεταλλικά ποδαράκια μαύρου χρώματος Τα εξαρτήματα για κρέμασμα του barebone πίσω από την οθόνη (VESA) Ένα caddy για δίσκο 2.5" Τροφοδοτικό 65W της APD Οι απαραίτητες βίδες 4 λαστιχένια ποδαράκια Το εξωτερικό Όσοι θυμούνται την προηγούμενη σειρά XPC Nano θα διαπιστώσουν από την πρώτη κιόλας φωτογραφία πως η τρίτη γενιά είναι πανομοιότυπη με την δεύτερη. Έτσι, τα πλαϊνά είναι φτιαγμένα από ματ μαύρο πλαστικό και η επάνω επιφάνεια από πλαστικό με μεταλλική επικάλυψη που διαθέτει όψη βουρτσισμένου αλουμινίου με το λογότυπο της Shuttle στο κέντρο. Οι διαστάσεις μήκους και πλάτους ανέρχονται στα 14.1 cm ενώ το ύψος των 4.2 cm δίνει στο χρήστη τη δυνατότητα να εγκαταστήσει δίσκους 2.5" με ύψος έως και 15mm. Στη μπροστινή πλευρά ξεκινώντας από τα αριστερά βρίσκουμε μία κλασσική θύρα USB3.0 type A και ακριβώς δίπλα της μία θύρα USB3.0 type C. Στο κέντρο υπάρχει η πάντα ευπρόσδεκτη υποδοχή για κάρτες μνήμης SD και στα δεξιά βρίσκουμε τον διακόπτη ενεργοποίησης με τα LED ένδειξης προσπέλασης δίσκου και λειτουργίας. Στην πλάγια αριστερή πλευρά, εκτός από τις γρίλιες εισαγωγής αέρα, βρίσκουμε τις υποδοχές για τις βίδες που θα συνδέσουμε τα μεταλλικά ποδαράκια εάν επιθυμούμε να τοποθετήσουμε το barebone όρθιο στο γραφείο μας και μία σειραϊκή θύρα RS232. Όπως καταλαβαίνετε, σε περίπτωση που προτιμήσουμε την όρθια τοποθέτηση, η προαναφερθείσα θύρα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Περνώντας στην πίσω πλευρά, βλέπουμε από τα αριστερά προς τα δεξιά την θύρα τροφοδοσίας DC, τις θύρες HDMI και Displayport, την θύρα Ethernet, δύο θύρες USB 2.0 και το τετραπολικό jack των 3.5mm για σύνδεση μικροφώνου-ακουστικών. Δυστυχώς όπως γράψαμε και στα τεχνικά χαρακτηριστικά, η θύρα HDMI δεν είναι 2.0, άρα όσοι θέλετε 60Hz σε 4K ανάλυση στην τηλεόρασή σας, θα πρέπει να προμηθευτείτε τον σχετικό αντάπτορα DisplayPort σε HDMI. Επίσης όσον αφορά την έξοδο ήχου, η επιλογή για τετραπολικό jack ήχου μας δίνει μεν τη δυνατότητα να συνδέσουμε το handsfree μας, απαιτεί δε αντάπτορα για headsets με ξεχωριστά βύσματα ηχείων - μικροφώνου. Η πλάγια δεξιά πλευρά (η οποία γίνεται επάνω πλευρά εάν τοποθετήσουμε το NC03U7 όρθιο) διαθέτει γρίλιες για την εξαγωγή αέρα από το σύστημα ψύξης του επεξεργαστή, δύο οπές για την τοποθέτηση κεραιών ασύρματης δικτύωσης και μία θέση για κλειδαριά τύπου Kensington. Για το τέλος αφήσαμε την κάτω πλευρά, η οποία δεν παρουσιάζει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κεντρικά βρίσκουμε τις δύο υποδοχές για βίδες πάνω στις οποίες θα συνδεθεί η βάση VESA και στις τέσσερεις γωνίες μπορούν να τοποθετηθούν λαστιχένια αντικραδασμικά ποδαράκια. Όπως βλέπετε τα δύο κάτω ποδαράκια έχουν την ένδειξη S από την αγγλική λέξη screw που υποδηλώνουν πως εκεί θα βρούμε τις βίδες που χρειάζεται να λύσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό. Σε μία προσπάθεια να κάνουν τη ζωή μας ακόμα πιο εύκολη, οι σχεδιαστές της Shuttle επέλεξαν να μην κολλήσουν τα ποδαράκια και να μας τα δώσουν ως παρελκόμενο, μιας και ούτως ή άλλως θα χρειαστεί να ανοίξουμε το barebone για να εγκαταστήσουμε μνήμη και δίσκο. Οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά... Το εσωτερικό Ας περάσουμε τώρα στο εσωτερικό του NC03U7. Για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό χρειάζεται να ξεβιδώσουμε τις δύο βίδες που βρίσκονται στη βάση του και να ξεκουμπώσουμε τα δύο καπάκια. Το ένα SODIMM εγκαθίσταται στην κάτω πλευρά, δίπλα στον προσαρμογέα ασύρματου δικτύου και το άλλο στην επάνω πλευρά ακριβώς πάνω από τον ανεμιστήρα όπως βλέπουμε την φωτογραφία. Στα δεξιά του ανεμιστήρα βλέπουμε και την υποδοχή για M2 SSD. Η Shuttle έχει προνοήσει να τοποθετήσει σπειρώματα για σύνδεση M2.2242, 2260 και 2280, οπότε έχετε στη διάθεσή σας αμέτρητες επιλογές. Φυσικά δεν μπορούσαμε να μην αφαιρέσουμε την μητρική από το κουτί. Έτσι όπως βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες, όλα είναι τακτοποιημένα, με την πλακέτα να είναι υποδειγματική όσον αφορά την εκμετάλλευση του διαθέσιμου χώρου. Το σύστημα ψύξης φαίνεται να είναι το ίδιο με αυτό της προηγούμενης γενιάς γεγονός που μας προδιαθέτει πως το σύστημα θα είναι εξίσου ήσυχο. Μετρήσεις Φτάσαμε λοιπόν στην ώρα των μετρήσεων. Για τις ανάγκες της παρουσίασης εξοπλίσαμε το NC03U7 με ένα ζευγάρι DDR4 SODIMMs της Hynix χρονισμένο στα 2133 Mhz με timings 15-15-15-36, το ίδιο που είχαμε χρησιμοποιήσει και στην παρουσίαση του Shuttle DH110SE, το οποίο φόραγε έναν Skylake i3 6100 και έναν SSD Sandisk Z400s M2.2280 128GB, στον οποίο εγκαταστήσαμε τα Windows 10 x64 και περάσαμε τις τελευταίες εκδόσεις των drivers από την ιστοσελίδα της Shuttle. Οι μετρήσεις έγιναν με το συνηθισμένο τρόπο, χρησιμοποιώντας δηλαδή μετροπρογράμματα όπως τα PCMark10, 3DMark, wPrime, SuperPi και το AIDA64 Engineer Edition το οποίο είναι μια ευγενική προσφορά της finalwire την οποία και ευχαριστούμε. Για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων επιλέξαμε να συγκρίνουμε το NC03U7 μόνο με το DH110SE για δύο λόγους. Πρώτον, εξαιρούμενου του TDP οι δύο επεξεργαστές έχουν αρκετά κοντινά τεχνικά χαρακτηριστικά και δεύτερον ένα DH110SE με έναν socket 1151 i3 κοστίζει περίπου τα μισά χρήματα από το NC03U7. AIDA 64 Στο review του DH110SE είχαμε παρατηρήσει πως οι επιδόσεις του υποσυστήματος μνήμης ήταν ασυνήθιστα χαμηλές όσον αφορά τις αναγνώσεις. Στην περίπτωση του NC03U7 τα πράγματα ήταν διαφορετικά και οι μνήμες απέδωσαν τα αναμενόμενα δεδομένης της συχνότητας λειτουργίας τους. Στις μετρήσεις CPU και FPU, λαμβάνοντας υπόψην το γεγονός ότι ο μεν i3 6100 είναι χρονισμένος στα 3,7 GHz ενώ ο i7 7500U στα 2.9 GHz με δυνατότητα να φτάσει έως τα 3.5 GHz με το Turbo mode, βλέπουμε το NC03U7 να υπολείπεται του DH110SE με διαφορές που δικαιολογούνται από τη διαφορετική συχνότητα λειτουργίας, ξεπερνώντας το μόνο στο Photoworxx χάρη στις καλύτερες επιδόσεις του υποσυστήματος μνήμης. PCMark 10 Στη συνέχεια σας παραθέτουμε τα αποτελέσματα του PCMark 10. Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να διαβάσετε τον σχετικό τεχνικό οδηγό που το συνοδεύει, ο οποίος εξηγεί αναλυτικά τις μετρήσεις που το αποτελούν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προκύπτει η βαθμολογία. Εν ολίγοις, σε κάθε κατηγορία μετρήσεων συγκρίνονται τα αποτελέσματα με ένα reference system το οποίο έχει βαθμολογία 5000 και στη συνέχει προκύπτει από τις επιμέρους βαθμολογίες μία συνολική, στην οποία επίσης η βάση σύγκρισης είναι το 5000. Όπως πιθανώς θυμάστε, το PCMark10 το έχουμε χρησιμοποιήσει μόνο στην παρουσιάση του Shuttle X50V5 το οποίο διαθέτει έναν Skylake Celeron, οπότε οι διαφορές ανάμεσα στα δύο συστήματα είναι αρκετά μεγάλες. Όπως βλέπουμε στο γράφημα, το NC03U7 τα πήγε εξαιρετικά στο Essentials Test, με σκορ πολύ πάνω από τη βάση των 5000 που αντιστοιχεί σε σύστημα με Pentium 4405U, 4GB DDR4-2133 και SSD M2 των 128GB, ενώ στα Productivity και Digital Content Creation που η σύγκριση γίνεται με συστήματα i5 και i7 όπως είναι αναμενόμενο οι διαφορές έφτασαν να είναι πολύ μεγάλες (ας μη ξεχνάμε πως όπως είδαμε στα προηγούμενα benchamarks o i7 7500U υπολείπεται ακόμα και του μικρότερου 1151 Core i3). 3DMark Στο 3DMark η Intel Graphics 620 του 7500U πετυχαίνει καλύτερα αποτελέσματα από την 530 του 6100, χωρίς πάντως να πετυχαίνει κάτι εντυπωσιακό. Αν ενδιαφέρεστε να παίξετε παιχνίδια πενταετίας χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις στα εφέ, ίσως να καταφέρετε κάτι. Λοιπές Μετρήσεις CPU Για το τέλος αφήσαμε τα παλιά καλά SuperPiMod, wPrime και Fritz Chess Benchmark. Και εδώ ο i3 6100 υπερτερεί του i7 7500U και μάλιστα η ψαλίδα ανοίγει όσο περισσότερη ώρα διαρκεί το test, μιας και οι αυξημένες συχνότητες του Turbo Mode δεν μπορούν να διατηρούνται επ αόριστω λόγω υπερθέρμανσης που οδηγεί σε throttling. Θερμοκρασίες - Κατανάλωση - Θόρυβος Ας δούμε τώρα πώς συμπεριφέρεται το NC03U7 όσον αφορά την κατανάλωση, τις θερμοκρασίες και τον θόρυβο, κάτι που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους μελλοντικούς αγοραστές του περισσότερο και από τις επιδόσεις του. Θα ξεκινήσουμε με την κατανάλωση, όπου ο Intel Core i7 7500U έδειξε τα προτερήματα των μόλις 15W TDP. Σε idle η κατανάλωση που μετρήσαμε ήταν μόλις 6 W (πράγμα στο οποίο σίγουρα βοήθησε η απουσία μηχανικού δίσκου), σε πλήρες φορτίο μέσα από το stress test του AIDA64 η κατανάλωση ήταν 35 W, ενώ με το σύστημα σβηστό η κατανάλωση ήταν μόλις 0.2 W. Για την μέτρηση θερμοκρασίας, χρησιμοποιήσαμε επίσης το stress test του AIDA 64, με την επιλογή να στρεσσάρει CPU, FPU, GPU,cache και μνήμη με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος να είναι 20 βαθμοί κελσίου. Με το σύστημα να βρίσκεται σε όρθια θέση, τρέξαμε το τεστ για περίπου 20 λεπτά έχοντας τους ανεμιστήρες στην λειτουργία Smart Fan που ρυθμίζει αυτόματα την ταχύτητα περιστροφής τους ανάλογα με τη θερμοκρασία. Όπως βλέπετε στα screenshots που ακολουθούν, η μέγιστη θερμοκρασία του θερμότερου από τους 2 πυρήνες έφτασε τους 96 βαθμούς ενώ οι ανεμιστήρες έφτασαν να γυρίζουν έως τις 5900 στροφές ανά λεπτό. Παράλληλα παρουσιάστηκε και σημαντικό throttling του επεξεργαστή που έφτασε το 32%. Στη συνέχεια επαναλάβαμε το ίδιο ακριβώς τεστ έχοντας τους ανεμιστήρες ρυθμισμένους σε μέγιστες στροφές λειτουργίας. Όπως βλέπετε ενώ δεν υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση στις μέγιστες θερμοκρασίες, με τον θερμότερο πυρήνα να φτάνει και στην περίπτωση αυτή τους 96 βαθμούς το throttling έφτασε το 8%. Σε μία προσπάθεια να εξηγήσουμε το παραπάνω φαινόμενο, ξανατρέξαμε το stress test με τους ανεμιστήρες σε Smart Fan λειτουργία παρατηρώντας τις μετρήσεις. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι πως οι στροφές λειτουργίας φαίνεται πως ρυθμίζονται με βάση τη θερμοκρασία CPU χωρίς να λαμβάνετε υπόψη το τι συμβαίνει σε κάθε πυρήνα χωριστά. Αυτό έχει σα συνέπεια ο ένας πυρήνας που έφτασε να δείξει 11 βαθμούς μεγαλύτερη θερμοκρασία από τη θερμοκρασία CPU να αναγκάζεται να κάνει throttling μιας και η θερμοκρασία της CPU δε δίνει εντολή στους ανεμιστήρες να ανεβάσουν στροφές. Πιστεύουμε πως με ένα BIOS update το οποίο θα κάνει λίγο πιο επιθετική τη ρύθμιση του ανεμιστήρα, το ζήτημα θα λυθεί. Η Shuttle έχει ήδη ενημερωθεί για τα ευρήματά μας και δεδομένου του γεγονότος ότι υποστηρίζει τα συστήματά της με BIOS updates (μια ματιά στα σχετικά downloads θα σας το επιβεβαιώσει) πιστεύουμε πως σύντομα θα υπάρχουν νεώτερα. Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε πως τα παραπάνω παρατηρήθηκαν μόνο στο stress test του AIDA64, ενώ στα υπόλοιπα benchmarks οι στροφές περιστροφή των ανεμιστήρων έμειναν αρκετά κάτω από το μέγιστό τους. Κλείνοντας την ενότητα αυτή, ας δούμε και πώς τα πάει το NC03U7 στο θέμα του θορύβου. Όπως και το προηγούμενο μοντέλο, σε φυσιολογικές συνθήκες είναι εξαιρετικά ήσυχο και η παρουσία του είναι σχεδόν ανεπαίσθητη. Φυσικά κατά τη διάρκεια του stress test που οι ανεμιστήρες έφτασαν κοντά στις 6000 στροφές, ο θόρυβος ήταν ανυπόφορος, αλλά αυτό είναι ένα σενάριο εξαιρετικά απίθανο για τον χρήστη του NC03U7. Επίλογος Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος της σημερινής παρουσίασης και στην ώρα της βαθμολογίας. Όπως προαναφέραμε, ένα πλήρες σύστημα βασισμένο στο NC03U7 με 8GB Ram και SSD θα σας κοστίσει κάπου 700-750 ευρώ. Παρά το γεγονός ότι σίγουρα πληρώνουμε ένα premium για το μέγεθος, την κατανάλωση και την ποιότητα κατασκευής, το ποσό εξακολουθεί να μη φαίνεται λογικό. Από την άλλη, παρόμοιες τιμές έχουν και τα αντίστοιχα μοντέλα του ανταγωνισμού (βλέπε Intel Nuc και Gigabyte Brix). Όπως όμως γράψαμε και στην ενότητα των benchmarks, ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός για το NC03U7 έρχεται από τα λίγο μεγαλύτερα σε μέγεθος μοντέλα της Shuttle όπως το DH110SE τα οποία μπορούν να δώσουν τις ίδιες επιδόσεις στα μισά χρήματα, έχοντας το πλεονέκτημα να εξοπλίζονται με επεξεργαστή socket 1151 άρα να είναι επεκτάσιμα ως προς αυτόν. Σίγουρα μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της τιμής του NC03U7 παίζει το κόστος του επεξεργαστή, μιας και η προτεινόμενη τιμή από την Intel είναι 393$ τη στιγμή που ο 1151 i3 7100 έχει προτεινόμενη τιμή λιανικής 117$. Από τα παραπάνω καταλαβαίνετε λοιπόν πως το NC03U7 μας τα χαλάει πολύ στον τομέα Value for Money. Βέβαια δεν είναι το πρώτο τεχνολογικό προϊόν που κάνει κάτι τέτοιο και δεδομένου ότι η Shuttle προσφέρει προϊόντα αντίστοιχων και καλύτερων επιδόσεων στα μισά χρήματα μας δείχνει πως οι πωλήσεις των δύο προηγούμενων γενεών θα δικαιολόγησαν την δημιουργία μίας τρίτης γενιάς. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα θετικά και τα αρνητικά του NC03U7 σε μορφή bullet points ώστε να περάσουμε στη βαθμολογία. Μικρό μέγεθος Χαμηλή κατανάλωση Χαμηλή στάθμη θορύβου Καλές επιδόσεις Δυνατότητα αναπαραγωγής x265 video 10bit Θύρα USB3.0 type C Evσωματωμένη κάρτα ασύρματου δικτύου Πανεύκολη εγκατάσταση υποσυστημάτων Θύρα Displayport με υποστήριξη 4Κ 60Hz Μόνο δύο θύρες USB2.0 στο πίσω μέρος Απουσία θύρας HDMI 2.0 Τσουχτερή τιμή Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία που παίρνει το NC03U7 είναι :  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Shuttle για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Γεώργιος GriGaS Ρήγας 18/12/2017
  3. 1 point
    "Εισαγωγή"! Ένα ακόμα DIY από το εργαστήρι σήμερα! Αλλά αυτό διαφορετικό από τα άλλα καθώς πέρα από αυτά τα λόγια ...δεν έχει άλλα! Είναι κάτι σαν comic -χωρίς συνεφάκια βέβαια- και ασχολείται με μια επισκευή ακουστικών. Δουλειά απλή που όπως λένε και στην πατρίδα μου, δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο! Ο τρόπος λοιπόν είναι το θέμα μας και η εξιστόρηση της επισκευής έχει κάτι από "κλασικά εικονογραφημένα"! Καλή σας διασκέδαση! Η πρώτη εκτίμηση Διερευνητική τομή Η προετοιμασία του "χειρουργικού πεδίου" Στο κρεβάτι του πόνου! Η ανάρρωση "Καλύτερο κι' από καινούριο! Για το TheLab.grSeafalco 18/09/2015
  4. 1 point
    Πρόλογος Την Raijintek την έχουμε γνωρίσει μέσα από παρουσιάσεις κουτιών, ψυκτρών επεξεργαστών αλλά και καρτών γραφικών στο εργαστήρι. Σήμερα θα δούμε ένα ακόμα προϊόν της, στα κουτιά υπολογιστών που ανήκει στην αλουμινένια σειρά της εταιρίας. Το νέο προϊόν ακούει στο όνομα Styx και μοιάζει πολύ με το Metis, με τη διαφορά ότι σήμερα θα μιλήσουμε για ένα micro-ATX κουτί. Η συγκεκριμένη σειρά δεν έχει κάποιο ATX tower αλλά κάτι μας λέει ότι δε θα αργήσει να ανακοινωθεί. Εξάλλου έρχεται σε λίγους μήνες και η Computex. Το όνομα του προϊόντος, όπως και όλων των προϊόντων της εταιρίας, είναι εμπνευσμένο από την Ελληνική μυθολογία. Η Στυξ ή Στύγα πέρα από το ότι αναφέρεται σαν ένα από τα μεγάλα ποτάμια του Κάτω Κόσμου ήταν μία αρχέγονη χθόνια θεότητα. Η ίδια η λέξη προέρχεται από το ρήμα στυγέω, που σημαίνει μισώ/απεχθάνομαι. Μιλάμε για μία ονομασία που δε φέρνει στο μυαλό κάποιου κάτι καλό με το πρώτο άκουσμα, τουλάχιστον στους Έλληνες. Γιατί στους ξένους, είναι απλά ένα εύκολο και μονοσύλλαβο όνομα προϊόντος, που σίγουρα θα επηρέασε τον εμπνευστή ή αν θέλετε το "νονό" του. Τελικά, το σημερινό κουτί θα είναι τόσο άσχημο και απεχθές; Θα "δηλητηριάσει" τον κάτοχο όπως έγινε σύμφωνα με φήμες με τον Μέγα Αλέξανδρο που ήπιε το ύδωρ της Στυγός; Αυτά φυσικά μένει να τα δούμε και να τα διευκρινίσουμε στις επόμενες σελίδες (ή στο κατεβατό αν θέλετε) της σημερινής παρουσίασης. Δεν έχετε από το να μας ακολουθήσετε. Χαρακτηριστικά προϊόντος Τα χαρακτηριστικά του προϊόντος -όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας- αναφέρονται παρακάτω. Αξίζει να σημειώσουμε ότι πέρα από τα επτά συνολικά διαφορετικά χρώματα στα οποία είναι διαθέσιμα το κουτί (μαύρο, κόκκινο, μεταλλικό, μπλε, πράσινο, χρυσό), έχουμε και δύο εκδόσεις αυτού. Η μία είναι με πλαϊνό παράθυρο και η άλλη με μασίφ side panel. H προτεινόμενη τιμή έχει οριστεί στα 89.90 ευρώ και στην ελληνική αγορά τη στιγμή που γράφεται το παρόν review, η τιμή του προϊόντος συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, είναι 83.69 ευρώ. Η εγγύηση είναι διετής και φυσικά παρακάτω υπάρχει και ένα βίντεο από το κανάλι της εταιρίας στο youtube, για να έχουμε μία πρώτη επαφή. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του προϊόντος είναι πολύ απλή, κάτι που συνηθίζει η εταιρία για να κρατήσει χαμηλά το κόστος. Προσωπικά το προτιμάω καθώς η συσκευασία θα μπει σε κανένα πατάρι και αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το περιεχόμενο αυτής να έρθει στα χέρια μας ακέραιο, κάτι που όπως θα δείτε και στη συνέχεια το έφερε εις πέρας. Πέρα από τα χαρακτηριστικά του προϊόντος που μπορούμε να δούμε στη μία από τις μικρές πλευρές και κάποια σχεδιαγράμματα του εξωτερικού του κουτιού, υπάρχει μία ακόμα πληροφορία, που έχει να κάνει με το χρώμα που θα συναντήσουμε στο εσωτερικό. Αυτό σύμφωνα με την τρίτη φωτογραφία που ακολουθεί, θα είναι το κόκκινο. Την προστασία του κουτιού από τα πάνδεινα μιας μεταφοράς, έχουν αναλάβει δύο λευκά κομμάτια φελιζόλ και μία νάιλον σακούλα. Επίσης, στο σημείο που είναι το παράθυρο, υπάρχει μεμβράνη τόσο στην εξωτερική πλευρά αυτού, όσο και στην εσωτερική, για να αποτραπούν τυχόν γρατσουνιές. Εντός της συσκευασίας, βρήκαμε τα παρελκόμενα του κουτιού μέσα σε ένα zip σακουλάκι και φυσικά το manual. Το δεύτερο μπορείτε να το δείτε αναλυτικά κάνοντας κλικ εδώ. Εξωτερικό μέρος Raijintek Styx Καιρός να ρίξουμε μία πρώτη ματιά στον εξωτερικό κόσμο του Raijintek Styx. Αρχικά καλό είναι να πούμε κάποια πράγματα για τον χρωματισμό του αλουμινίου που έχει γίνει μέσω ανοδίωσης. Όσοι έχετε δει από κοντά ανοδιωμένο αλουμίνιο, θα ξέρετε καλά ότι το κόκκινο δεν είναι το κόκκινο της φωτιάς που λέμε, αλλά έχει ένα τόνο ροζ/ματζέντας και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν από τα πιο δύσκολα κουτιά κατά τη διαδικασία της φωτογράφισης. Στα του κουτιού τώρα, με τη πρώτη ματιά σίγουρα το βουρτσισμένο και ανοδιωμένο αλουμίνιο τραβάει τα βλέμματα. Στην αριστερή πλευρά -όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος- υπάρχει ένα μασίφ πλαϊνό, ενώ στη δεξιά, η μονοτονία σπάει από δύο πινελιές. Η μία είναι το παράθυρο, που θα μας δώσει οπτική επαφή με το εσωτερικό και η δεύτερη είναι μία σχισμή, που έχει να κάνει με τη δυνατότητα εγκατάστασης ενός sloat-loading slim dvd. Στην οροφή του κουτιού εντοπίζεται ένα διάτρητο τμήμα για τον καλύτερο αερισμό στο εσωτερικό, κάτι που έλλειπε από το Metis για όσους θυμούνται. Ας το δούμε όμως αναλυτικά ξεκινώντας από την πρόσοψη του κουτιού. Η πρόσοψη όπως και όλο σχεδόν το εξωτερικό μέρος του κουτιού (εξαιρείται το πίσω μέρος) είναι κατασκευασμένη από αλουμίνιο. Στο επάνω μέρος, υπάρχει ένα στρογγυλό κουμπί, το οποίο είναι ουσιαστικά το power on, ενώ στο κάτω μέρος υπάρχει το λογότυπο της κατασκευάστριας. Το αριστερό πλαϊνό, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, είναι ένα μασίφ κομμάτι αλουμινίου που στηρίζεται πάνω στο κουτί με τέσσερις μαύρες φρεζάτες βίδες. Στο πίσω μέρος και ξεκινώντας από πάνω και προς τα κάτω, βλέπουμε δύο grommets για το πέρασμα σωλήνων εξωτερικής υδρόψυξης διαμέτρου 21mm και στα δεξιά αυτών, ένα IEC C14 στο οποίο θα κουμπώσει η τροφοδοσία του τροφοδοτικού. Λίγο πιο κάτω στα αριστερά, έχουμε ένα διάτρητο τμήμα για την είσοδο ή έξοδο αέρα στο εσωτερικό του υπολογιστή, το οποίο είναι άνευ φίλτρου (συνηθίζεται από τις εταιρίες) και στα δεξιά, τις πέντε θύρες PCI που υποδηλώνουν ότι το κουτί μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και micro ATX μητρική. Τέρμα κάτω, βλέπουμε μία θέση για 120mm ανεμιστήρα ο οποίος συμπεριλαμβάνεται με το κουτί, όπως μπορείτε να δείτε και δεξιά αυτού, τη θέση για το I/O shield της μητρικής. Εκτελούμε μία ακόμα περιστροφή και πλέον αντικρίζουμε το δεξιό πλαϊνό. Και αυτό όπως και το αριστερό, στηρίζεται στο σασί του κουτιού με τέσσερις μαύρες βίδες. Επίσης, βλέπουμε κάποιες λεπτομέρειες από πιο κοντά όπως είναι το παράθυρο αλλά και η θέση για το sloat-loading slim dvd. Πινελιά ομορφιάς είναι οι cheese head cap αλενόβιδες, που στηρίζουν το παράθυρο και φαίνεται να είναι επιχρωμιωμένες. Στο επάνω μέρος βλέπουμε το διάτρητο τμήμα που όπως ήδη έχουμε αναφέρει, ήταν κάτι που έλειπε από το Metis και ήρθε για να δώσει καλύτερη ψύξη στο εσωτερικό. Τέτοιες πινελιές είναι πάντα καλοδεχούμενες ειδικά για όσους έχουν σκοπό να μη στήσουν ένα απλό σύστημα στο εσωτερικό του Raijintek Styx. Στο μπροστινό μέρος βλέπουμε δύο θύρες USB3.0 και δύο jacks για μικρόφωνο και ακουστικά. Στο κάτω μέρος έχουμε αρκετά να πούμε και πολλά να θυμηθούμε μιας και μας θυμίζει πολύ το Metis. Στα αριστερά, έχουμε τη θέση για το τροφοδοτικό το οποίο εγκαθίσταται με κατακόρυφο προσανατολισμό. Στα δεξιά αυτής έχουμε μία ακόμα θέση για 120mm ανεμιστήρα και ακόμα πιο δεξιά, έχουμε μία θέση για δίσκο. Τρεις παρατηρήσεις που έχουμε να κάνουμε στο κάτω μέρος είναι αρχικά οι οπές για το σημείο που θα μπορέσει να φιλοξενηθεί ο ανεμιστήρας. Σίγουρα θα περιμέναμε καλύτερο φινίρισμα και γιατί όχι, αν και θα ανεβάσει το κόστος, μία πομπέ διαμόρφωση για να μειωθεί ο θόρυβος από τον αέρα εισόδου. Και το τελευταίο μας σχόλιο, έχει να κάνει με τα πόδια του κουτιού, τα οποία είναι ίδια με αυτά του Metis και πραγματικά θα θέλαμε σε επόμενες εκδόσεις να τα δούμε πιο ποιοτικά. Εσωτερικό μέρος Raijintek Styx Έφτασε η στιγμή να μπούμε στα ενδότερα του κουτιού. Η διαδικασία αφαίρεσης του πλαϊνού είναι απλή αλλά απαιτεί ένα κατσαβίδι σε αντίθεση με τα περισσότερα κουτιά της αγοράς που γίνεται μέσω χειρόβιδων. Φυσικά ο δεύτερος τρόπος απαιτεί κάποιες διαμορφώσεις που στη περίπτωση των αλουμινένιων κουτιών ανεβάζει το κόστος ψηλά. Η εταιρία προτίμησε να κάνει τα πράγματα απλά για να εξοικονομήσει χρήματα και γι αυτήν αλλά και για τον τελικό χρήστη. Το πάχος του πλαϊνού είναι περίπου 1,5 χιλιοστό και εσωτερικά βλέπουμε παξιμάδια που συγκρατούν το παράθυρο στη θέση του. Βέβαια να πούμε ότι παρατηρήσαμε μικρές ατασθαλίες και εδώ στο θέμα του φινιρίσματος και συγκεκριμένα στο σημείο των φρεζάτων υποδοχών. Η πρώτη ματιά στο εσωτερικό μπερδεύει έναν άπειρο χρήστη, μιας και έχουν έρθει κυριολεκτικά τα πάνω κάτω σε σχέση με μία τυπική εσωτερική διάταξη. Η μητρική εγκαθίσταται με ανάποδη φορά από ότι έχουμε συνηθίσει και στο επάνω μέρος βλέπουμε ένα bracket... ... Στο οποίο μπορούμε να εγκαταστήσουμε σκληρούς δίσκους είτε 3.5", είτε 2.5". Η αφαίρεσή του είναι απλή μιας και στηρίζεται σε τέσσερις βίδες στα πλαϊνά του εσωτερικού και επάνω του εντοπίζουμε grommets για την απόσβεση κραδασμών... ... Kαι πλέον μπορούμε να ρίξουμε μια ανεμπόδιστη ματιά, σε όλο τον εσωτερικό κόσμο του Raijintek Styx. Η πιο αναλυτική περιγραφή μας θα αρχίσει από το κάτω μέρος του κουτιού... ... Όπου στα αριστερά εντοπίζουμε την υπερυψωμένη κατά 12 περίπου χιλιοστά μεταλλική βάση του τροφοδοτικού, από την οποία απουσιάζουν λαστιχένιες επενδύσεις. Σε αυτό το σημείο καλό είναι να αναφέρουμε, ότι η εταιρία συνιστά να εγκαταστήσετε το τροφοδοτικό με τον ανεμιστήρα προς τη μεριά του επεξεργαστή. Αυτό είναι λογικό καθώς από την άλλη υπάρχει το μασίφ αλουμίνιο της πρόσοψης. Φυσικά κάτι τέτοιο έρχεται να φέρει και πάλι τη κουβέντα, στο σημείο που είχαμε κάνει αντίστοιχα σχόλια και για το Metis... Έχοντας το τροφοδοτικό με τον ανεμιστήρα προς τη μεριά του CPU αυτό σημαίνει ότι θα ρουφάει αέρα από την ψύκτρα και θα τον εξάγει εκτός κουτιού από το κάτω μέρος, πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα που πάει να δημιουργήσει η ψύκτρα μαζί με τον ανεμιστήρα εξαγωγής στο πίσω μέρος. Φυσικά ο τελικός χρήστης μπορεί να αλλάξει τη φορά των ανεμιστήρων κάνοντας τον πίσω εισαγωγής αέρα και τα πράγματα να εξισορροπηθούν όσον αφορά τη ροή και να μην υπάρχει μία μόνιμη μάχη! Εμείς φυσικά θα δοκιμάσουμε το κουτί όπως έρχεται out of the box. Στα δεξιά βλέπουμε το εσωτερικό της θέσης για 120mm ανεμιστήρα με τις οπές για τις βίδες εγκατάστασης, να μην έχουν τα κλασικά "βουναλάκια", που θα τον απομάκρυναν από το διάτρητο αλουμίνιο, περιορίζοντας τους στροβιλισμούς και τον θόρυβό τους. Ακόμα πιο δεξιά, βλέπουμε μία θέση για δίσκο και πάνω από αυτήν, τον προεγκατεστημένο ανεμιστήρα 120mm εξαγωγής που συνοδεύει το κουτί. Ακριβώς επάνω από αυτόν, συναντάμε τις πέντε θύρες επέκτασης που είναι εξοπλισμένες με διάτρητα brackets και το εσωτερικό του καλωδίου προέκτασης, για να δοθεί ρεύμα στο τροφοδοτικό. Το εσωτερικό της οροφής μας δείχνει το αφαιρούμενο διάτρητο τμήμα και δύο θέσεις για ανεμιστήρες 120mm με απόσταση ενδιάμεσων οπών 15mm. Συνεπώς, βάση και της απόστασης των 7cm που που μετρήσαμε από την οροφή, το συγκεκριμένο κουτί δείχνει να μπορεί να υποδεχθεί ένα ψυγείο 2x120mm με μία σειρά ανεμιστήρων, αρκεί αυτό να έχει απόσταση ενδιάμεσων οπών 15mm. Στο εσωτερικό της πρόσοψης βλέπουμε το σημείο που έχει βιδωθεί η πλακέτα του front panel και πιο κάτω τη θέση για το sloat-loading slim dvd. Στη καρδιά του motherboard βλέπουμε ένα CPU cut out που δείχνει να μην είναι αρκετά μεγάλο για να καλύψει τις ανάγκες πολλών μητρικών. Κατά πόσο έχουμε δίκιο σε αυτό θα φανεί στη διαδικασία εγκατάστασης του συστήματος. Επίσης, βλέπουμε οπές χωρίς grommets για το πέρασμα των καλωδίων και τους αποστάτες προεγκατεστημένους. Για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο πίσω μέρος ξεβιδώνουμε και πάλι τέσσερις βίδες και παίρνουμε το μασίφ πλαϊνό από αλουμίνιο στα χέρια μας. Είναι κατασκευασμένο από το ίδιο πάχος υλικού όπως και το δεξιό που φέρει το παράθυρο και εδώ μπορούμε να δούμε τις ίδιες ατασθαλίες στο φινίρισμα των φρεζάτων υποδοχών. Αφήνοντάς το σε μία άκρη βλέπουμε το πίσω μέρος όπου εντοπίζουμε δύο brackets για δίσκους 2.5" και ο χώρος για να κρύψουμε τα καλώδιά μας ανέρχεται στα 15 περίπου χιλιοστά. Περιττό να αναφέρουμε ότι με κουτί τέτοιου μεγέθους και με αυτόν τον χώρο στο πίσω μέρος, η χρήση ενός modular τροφοδοτικού, φαίνεται να είναι μονόδρομος για ένα καλό cable management. Τελευταία αλλά όχι καταϊδρωμένα αφήσαμε τα καλώδια του front panel, όπου οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.. Εις Βάθος Στη σελίδα εις βάθος προσπαθούμε να ρίξουμε φως σε σημεία του κουτιού που δε φαίνονται με μία πρώτη, αλλά καμιά φορά και με μία δεύτερη ματιά. Αρχικά αφαιρέσαμε τον ανεμιστήρα στο πίσω μέρος ο οποίος πατάει στα κλασικά βουναλάκια, με σκοπό να απομακρυνθεί από τη διάτρητη λαμαρίνα και να έχουμε μείωση των στροβιλισμών. Στη συνέχεια καλό είναι να ρίξουμε μία ματιά στη ποιότητα κατασκευής της πλακέτας του front panel όπου τα πράγματα στο θέμα κολλήσεων φαίνονται καλά. Αυτό που δε μας άρεσε είναι ότι δεν είχε μπει κόλλα σπειρωμάτων στους αποστάτες με αποτέλεσμα, στην προσπάθεια να ξεβιδώσουμε τη μία βίδα, να γυρνάει και ο αποστάτης μαζί της και τελικά να τα πάρουμε όλα μαζί στο χέρι. Ένα θετικό στοιχείο στο Styx, όπως και στο Metis, είναι ότι το κουτί μπορεί να αποσυναρμολογηθεί ξεβιδώνοντας κάποιες βίδες. Για να βγει η οροφή αρκεί να ξεβιδώσουμε έξι συνολικά βίδες . Με αυτό το τρόπο η οροφή αφαιρείται και ο χρήστης μπορεί στην άνεση του γραφείου του να εγκαταστήσει ένα ψυγείο και απλά να τοποθετήσει το όλο σύστημα αργότερα στο κουτί, χωρίς να στριμώχνει τα χέρια του. Το ίδιο ισχύει και για το κάτω μέρος του κουτιού όπου και εκεί αρκεί να ξεβιδώσουμε μερικές βίδες. Και για να μη μιλάμε συνεχώς για βίδες και τι βγαίνει αρκεί να τα βγάλουμε όλα ακόμα και το motherboard tray. Και μιας και πλέον το έχουμε κάνει κομμάτια, ας δούμε κάποιες λεπτομέρειες στη διαμόρφωση του αλουμινίου οι οποίες αυξάνουν φυσικά το κόστος κατασκευής. Αυτές δεν είναι άλλες από "γυρίσματα" του αλουμινίου σε διάφορα σημεία, για να πάρει το κουτί τη τελική του μορφή, με τις "καμπύλες ακμές" του, αλλά και να καταφέρει να βιδωθεί το ένα κομμάτι με το άλλο κάνοντας τα απαραίτητα σπειρώματα στα σημεία που πρέπει. Εγκατάσταση συστήματος δοκιμών Το σύστημα της δοκιμής αναφέρεται παρακάτω: Αυτό το στάδιο σε ένα case review, είναι ίσως το πιο σημαντικό. Εδώ κρίνεται η χρηστικότητα ενός κουτιού και κατά κανόνα, εδώ βγάζει τα σημαντικότερα ελαττώματά του. Φυσικά πριν ξεκινήσουμε την περιγραφή της εγκατάστασης των διαφόρων εξαρτημάτων, αναμένουμε όπως είναι φυσιολογικό κάποιους περιορισμούς μιας και έχουμε να κάνουμε με μικρό κουτί. Πάμε σιγά σιγά να δούμε τι και πως συμβαίνει. Το πρώτο πράγμα που ελέγξαμε ήταν το CPU cut out μιας και όπως είχαμε αναφέρει κατά τη πλοήγησή μας στο εσωτερικό μας φάνηκε σχετικά μικρό για να εξυπηρετήσει μεγάλο εύρος μητρικών. Από ότι φαίνεται στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί δε πέσαμε καθόλου έξω. Δύο από τις τέσσερις οπές για την εγκατάσταση της ψύκτρας δεν ήταν προσβάσιμες. Οπότε έγινε πρώτα η εγκατάσταση της ψύκτρας εκτός κουτιού και στη συνέχεια, πήρε η μητρική τη θέσης της πάνω στο tray. Άλλο ένα πράγμα που αξίζει να σας συμβουλεύσουμε, είναι να περάσετε πρώτα το 8pin eps καλώδιο και μετά να βάλετε τη μητρική, μιας και τα πράγματα εκεί κάτω είναι κάπως στριμωγμένα. Φυσικά πήραμε και την απαραίτητη μέτρηση για το μέγιστο ύψος ψύκτρας που μπορεί να φιλοξενήσει το κουτί και το νούμερο είναι κάτι παραπάνω από απλά εντυπωσιακό. Στη συνέχεια εγκαταστήσαμε την κάρτα γραφικών αλλά και το τροφοδοτικό για να δούμε μερικούς περιορισμούς. Η εγκατάσταση της ψύκτρας γίνεται με κλασικές UNC6-32 βίδες και όχι χειρόβιδες και η απόσταση από το πίσω μέρος του κουτιού, μέχρι το τροφοδοτικό της παρουσιάσης είναι περίπου 25cm. Εδώ θέλει όμως προσοχή αν θέλετε να εγκαταστήσετε μια πιο μακρυά κάρτα, καθώς το τροφοδοτικό καλό είναι να μην υπερβεί τα 15cm (αυτό της παρουσίασης είναι 16cm) και η κάρτα γραφικών σας τα 28cm. Μη ξεχνάτε ότι πάνω από το τροφοδοτικό θα υπάρχουν και τα καλώδια (ακόμα δεν έχει βγει κάποιο wireless ). Αμέσως μετά πήρε τη θέση του ο ssd στο πίσω μέρος και ο δίσκος 3.5" στο bracket. Αυτό που πρέπει να προσέξετε είναι να είστε εφοδιασμένοι με γωνιακά sata data και power καλώδια, στη περίπτωση ειδικά που θέλετε να βάλετε δύο σκληρούς δίσκους 3.5" πάνω στο bracket. Και κάπως έτσι έγινε το μάζεμα των καλωδίων στο πίσω μέρος, όπου πραγματικά μας έλειψε ο χώρος. Παρόλο που τα καλώδια που εγκαταστήσαμε ήταν τα απολύτως βασικά, το πλαϊνό έκλεισε με δυσκολία. Αν η εταιρία είχε επιλέξει τα 2cm σαν χώρο πίσω αντί των 15mm τα πράγματα θα ήταν σαφώς ευκολότερα για μας, αλλά και για τον μελλοντικό κάτοχο του κουτιού. Μέτρησεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Raijintek Styx. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.1 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για τον συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.17.0.0 για 5 λεπτά σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Και ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος, η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C. Στις θερμοκρασίες όπως θα δείτε και στα διαγράμματα που ακολουθούν, έχουμε πάρει δύο τιμές για το σημερινό κουτί. Η μία τιμή όπου αναφέρεται μόνο το μοντέλο του κουτιού είναι στην εργοστασιακή του κατάσταση και χωρίς να έχουμε αλλάξει τίποτα, ενώ η δεύτερη τιμή που έχει μέσα σε παρένθεση τη λέξη (reverse), έγινε αλλάζοντας τη φορά στο πίσω ανεμιστήρα και από εξαγωγής τον κάναμε εισαγωγής. Όπως μπορείτε να δείτε και εσείς οι διαφορές στις θερμοκρασίες ανάμεσα στις δύο καταστάσεις είναι κάτι παραπάνω από απλά αισθητές με μόνη επιβάρυνση μία μικρή αύξηση στη θερμοκρασία της κάρτας γραφικών. Μία μικρή διόρθωση από τη μεριά του χρήστη και το κουτί αποκτά καλύτερη συμπεριφορά χωρίς να βγει ούτε ευρώ από τη τσέπη του. Το κακό σε αυτή τη περίπτωση είναι ότι δεν υπάρχει φίλτρο στο σημείο του ανεμιστήρα οπότε θα έχουμε είσοδο σκόνης. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί ήταν ήσυχο είτε σε Idle, είτε στο Load κατάσταση και αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,8dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε αρνητική πίεση, πράγμα αναμενόμενο με μόλις έναν ανεμιστήρα και αυτόν εξαγωγής. Εγκατάσταση υδρόψυξης Οι επιλογές στον τομέα της υδρόψυξης δεν είναι πολλές στο σημερινό κουτί, είναι όμως αρκετές για να στεγάσει δύο συστήματα ΑΙΟ στο εσωτερικό του. Στο επάνω μέρος είχαμε δει μία θέση για διπλό ψυγείο με απόσταση ενδιάμεσων οπών 15mm. Πήραμε ένα ψυγείο λοιπόν πάχους 30mm με μία σειρά ανεμιστήρων και το εγκαταστήσαμε στο εσωτερικό του Raijintek Styx. Φυσικά με το μέτρο μας πήραμε την απόσταση απο το PCB της κάρτας γραφικών. Αναφέρουμε το PCB και όχι την άκρη του συστήματος ψύξης μιας και αυτό διαφέρει απο κάρτα σε κάρτα. Αλλες πιάνουν ένα PCI slot και άλλες δύο ή και τρία. Επίσης, δεν μας εμπόδισε το ψυγείο να προβούμε σε συνδέσεις στο στο κάτω μέρος της μητρική, ή αν θέλετε στο πάνω μιας και είναι τοποθετημένη ανάποδα. Ένα ακόμα ψυγείο μπορεί να μπει κάτω και δεξιά ακριβώς δίπλα από τον επεξεργαστή. Τη θέση αυτή τη κρατήσαμε reserve για την CM Seidon η οποία χώρεσε όπως μπορείτε να δείτε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Στην αρχή της περιγραφής για την υδρόψυξη αναφέραμε ότι μπορεί να φιλοξενήσει δύο συστήματα AIO και όχι custom υδρόψυξη. Φυσικά είμαι της άποψης ότι όταν υπάρχει χώρος όλοι οι καλοί χωράνε, απλά σε αυτή τη περίπτωση τα πράγματα είναι αρκετά στριμωγμένα για να χωρέσει και κάποιο compo reservoir+pump. Ο Απολογισμός και λίγα λόγια ακόμα Και μετά από τόσα και τόσο καιρός να βγάλουμε ένα συμπέρασμα. Το κουτί πάνω κάτω περιμέναμε πως θα είναι μιας και απο τα χέρια μας έχει περάσει το Raijintek Metis. Το Styx που παρουσιάσαμε σήμερα είναι ένα μεγαλύτερο Metis με απλά λόγια. Εσωτερικά μπορεί να υποδεχθεί μητρικές micro ATX, κάρτες γραφικών έως 28cm και σχεδόν όλα τα CPU coolers της αγοράς. Μπορεί επίσης να φιλοξενήσει δύο συστήματα AIO στο εσωτερικό του, ένα με 120mm ψυγείο και ένα με 240mm, αλλά μπορεί επίσης και να φιλοξενήσει αρκετούς δίσκους είτε 2.5", είτε 3.5". Το υλικό κατασκευής εξωτερικά είναι το ανοδιωμένο βουρτσισμένο αλουμίνιο πάχους 1.5mm και η πρόσοψη από το εντυπωσιακό πάχος των 4mm. Τα έχει σχεδόν όλα σε μικρές διαστάσεις. Πράγματα που θα θέλαμε να δούμε διαφορετικά σε ένα νέο revision του κουτιού είναι περισσότερος χώρος στο πίσω μέρος για να κρύψουμε καλώδια, αντικραδασμικές επενδύσεις στο σημείο του τροφοδοτικού, καλύτερο φινίρισμα στο αλουμίνιο μιας και παρατηρήσαμε αρκετές ατασθαλίες και φυσικά ένα φίλτρο στο κάτω μέρος εκεί που υπάρχει θέση για 120mm ανεμιστήρα. Σε αυτή τη θέση θα θέλαμε να δούμε επίσης είτε κάποια αντικραδασμικά grommets, είτε τα κλασικά "βουναλάκια" όπως αναφέρουμε κατά καιρούς, για να μειωθεί ο στροβιλισμός αέρα. Σε γενικές γραμμές το κουτί τα πήγε αρκετά καλά, ήταν ήσυχο με καλές θερμοκρασίες, αλλά σίγουρα είναι ένα κουτί που εάν ο χρήστης του θέλει να το ψάξει λίγο στο θέμα air flow, μπορεί να επιτύχει αρκετά και το σημαντικό; Χωρίς να ξοδευτεί. Σε κάποιους πάλι ίσως φανεί ακριβό, αλλά δεν είναι αν το συγκρίνουμε με κουτιά λαμαρίνας άλλων εταιριών. Όπως είδαμε στη σελίδα εις βάθος, κάποια πράγματα πληρώνονται ευτυχώς ή δυστυχώς. Τέλος, ας συνοψίσουμε σε μορφή λίστας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Raijintek Styx το οποίο τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές πωλείται προς 83.69€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ στην Ελληνική αγορά. Αλουμινένιο βουρτσισμένο και ανοδιωμένο εξωτερικό. Μπορεί να φiλοξενήσει σχεδόν οποιαδήποτε ψύκτρα της αγοράς και κάρτες γραφικών έως 28cm. Δυνατότητα εγκατάστασης δύο AIO στο εσωτερικό. Ήσυχη λειτουργία σε συνδυασμό με καλές θερμοκρασίες. Modular σχεδίαση όλου του κουτιού που μπορεί να γίνει κυριολεκτικά κομμάτια. Υποστήριξη ATX τροφοδοτικού. Επτά διαφορετικοί χρωματισμοί αλλά και δύο εκδόσεις για να ικανοποιηθεί κάθε γούστο. Αρκετές θέσεις για δίσκους για κουτί της κατηγορίας. Θέση για sloat-loading slim dvd. Μικρός χώρος στο πίσω μέρος για τη διευθέτηση των καλωδίων και θα θέλαμε καλύτερα μελετημένο CPU cut out. Απουσία αντικραδασμικών στο σημείο εγκατάστασης του τροφοδοτικού. Παρατηρήθηκαν αρκετές ατέλειες στην επεξεργασία του αλουμινίου. Δεν υπάρχει φίλτρο στη θέση για 120mm ανεμιστήρα στο κάτω μέρος. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Raijintek Styx, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Raijintek για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 23/03/2016
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
×