Το νερό της βροχής σχεδόν παντού στη Γη έχει μη ασφαλή επίπεδα «παντοτινών χημικών» (forever chemicals), σύμφωνα με νέα έρευνα.

Οι ουσίες PFA είναι μια μεγάλη οικογένεια ανθρωπογενών χημικών ουσιών που δεν υπάρχουν στη φύση. Είναι γνωστά ως «παντοτινά χημικά» επειδή δεν διασπώνται στο περιβάλλον. Έχουν αντικολλητικές ή αντιλεκιαστικές ικανότητες, και μπορούν να βρεθούν σε είδη οικιακής χρήσης όπως συσκευασίες τροφίμων, ηλεκτρονικά είδη, καλλυντικά και μαγειρικά σκεύη.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης βρήκαν τα PFA στο νερό της βροχής στις περισσότερες τοποθεσίες στον πλανήτη -

Τα ασφαλή επίπεδα για ορισμένες από αυτές παντοτινές χημικές ουσίες έχουν μειωθεί δραματικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες λόγω νέων γνώσεων σχετικά με την τοξικότητά τους.
«Υπήρξε μια εκπληκτική πτώση στις τιμές βάσης για τα PFA στο πόσιμο νερό τα τελευταία 20 χρόνια», λέει ο Ian Cousins, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής στο Τμήμα Περιβαλλοντικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης.

Για μια πολύ γνωστή ουσία, το «υπερφθοροοκτανοϊκό οξύ που προκαλεί καρκίνο (PFOA)», οι κατευθυντήριες τιμές για το νερό έχουν μειωθεί κατά 37,5 εκατομμύρια φορές στις ΗΠΑ.

«Βάσει των τελευταίων κατευθυντήριων γραμμών των ΗΠΑ για το PFOA στο πόσιμο νερό, το νερό της βροχής παντού θα κρίνεται μη ασφαλές για κατανάλωση.  Αν και στον βιομηχανικό κόσμο δεν πίνουμε συχνά νερό της βροχής, πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αναμένουν ότι είναι ασφαλές για πόσιμο και προμηθεύει πολλές από τις πηγές πόσιμου νερού μας».

Χθες το βράδυ, η Νότιος Κορέα ξεκίνησε την πρώτη της σεληνιακή αποστολή — στην πραγματικότητα, την πρώτη της αποστολή πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Παλαιότερα ονομαζόταν Korea Pathfinder Lunar Orbiter (KPLO), η αποστολή, που διαχειρίζεται το Κορεατικό Ινστιτούτο Αεροδιαστημικής Έρευνας (KARI), τώρα ονομάζεται Danuri, ένα λογοπαίγνιο με τις κορεατικές λέξεις «φεγγάρι» και «απόλαυση». Ο πρωταρχικός του στόχος είναι να δοκιμάσει την τεχνολογία του σεληνιακού διαστημικού σκάφους της Νότιας Κορέας προτού κάνει μια προσπάθεια να προσγειωθεί στην επιφάνεια, δοκιμαστικά το 2030, εάν όλα πάνε καλά.

Ο Danuri εκτοξεύτηκε στην κορυφή ενός πυραύλου Falcon 9 της SpaceX από τον Διαστημικό Σταθμό του Cape Canaveral στις 7:08 μ.μ. EDT στις 4 Αυγούστου, με το προωθητικό μέρος του πυραύλου να προσγειώνεται επιτυχώς στο drone πλοίο «Just Read the Instructions» λίγα μόλις λεπτά μετά την απογείωση.

Το διαστημόπλοιο βρίσκεται τώρα σε μια κυκλική διαδρομή προς τη Σελήνη. Πρώτα θα πετάξει προς τον ήλιο πριν γυρίσει πίσω προς τον προορισμό του, φτάνοντας σε σεληνιακή τροχιά στα μέσα Δεκεμβρίου. Η λήψη αυτής της μακρύτερης διαδρομής, γνωστής ως βαλλιστική σεληνιακή μεταφορά, χρησιμοποιεί υποβοήθηση βαρύτητας από τον ήλιο για να κάνει το ταξίδι πιο αποδοτικό ως προς τα καύσιμα.

Όταν ο Danuri φτάσει στο φεγγάρι, τοποθετημένος σε τροχιά ύψους 62 μιλίων, θα πραγματοποιήσει έρευνα με έξι επιστημονικά όργανα: ένα μαγνητόμετρο, ένα φασματόμετρο ακτίνων γάμμα, ένα πειραματικό σύστημα επικοινωνιών και τρεις κάμερες, συμπεριλαμβανομένης μιας σχεδιασμένης από τη NASA που είναι αρκετά ευαίσθητη ώστε να δει μέσα τους μόνιμα σκιασμένους κρατήρες του φεγγαριού, οι οποίοι θα μπορούσαν να περιέχουν πάγο νερού.

Εάν η αποστολή είναι επιτυχής, η Νότια Κορέα θα γίνει ο όγδοος πολιτικός φορέας που θα εκτελέσει αποστολή στο φεγγάρι, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την πρώην Σοβιετική Ένωση, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Ινδία, το Λουξεμβούργο και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πλειονότητα αυτών των αποστολών ήταν τροχιακά περάσματα, αρκετές ρομποτικές προσγειώσεις και μόνο έξι προσγειώσεις ανθρώπων.

Η απεικόνιση με υπερήχους είναι ένα ασφαλές και μη επεμβατικό παράθυρο στις λειτουργίες του σώματος, παρέχοντας στους ιατρούς ζωντανές εικόνες των εσωτερικών οργάνων του ασθενούς. Για να τραβήξουν αυτές τις εικόνες, εκπαιδευμένοι τεχνικοί χειρίζονται ράβδους υπερήχων και ανιχνευτές για να κατευθύνουν τα ηχητικά κύματα στο σώμα. Αυτά τα κύματα αντανακλούν προς τα πίσω για να παράγουν εικόνες υψηλής ανάλυσης της καρδιάς, των πνευμόνων και άλλων οργάνων ενός ασθενούς.

Επί του παρόντος, η απεικόνιση με υπερήχους απαιτεί ογκώδη και εξειδικευμένο εξοπλισμό που διατίθεται μόνο σε νοσοκομεία και ιατρεία. Αλλά ένας νέος σχεδιασμός από μηχανικούς του MIT μπορεί να κάνει την τεχνολογία εξίσου φορητή και προσβάσιμη όσο και η αγορά Band-Aids από το φαρμακείο.

Σε μια εργασία που εμφανίζεται σήμερα στο Science, μηχανικοί παρουσιάζουν το σχέδιο για ένα νέο αυτοκόλλητο υπερήχων - μια συσκευή μεγέθους σφραγίδας που κολλάει στο δέρμα και μπορεί να παρέχει συνεχή υπερηχογραφική απεικόνιση εσωτερικών οργάνων για 48 ώρες.

Οι ερευνητές εφάρμοσαν τα αυτοκόλλητα σε εθελοντές και έδειξαν ότι οι συσκευές παρήγαγαν ζωντανές, υψηλής ανάλυσης εικόνες μεγάλων αιμοφόρων αγγείων και βαθύτερων οργάνων όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και το στομάχι. Τα αυτοκόλλητα διατήρησαν ισχυρή πρόσφυση και κατέγραψαν αλλαγές στα υποκείμενα όργανα καθώς οι εθελοντές εκτελούσαν διάφορες δραστηριότητες, όπως κάθισμα, ορθοστασία, τζόκινγκ και ποδηλασία.

Ο τρέχων σχεδιασμός απαιτεί τη σύνδεση των αυτοκόλλητων με συσκευές που μεταφράζουν τα ανακλώμενα ηχητικά κύματα σε εικόνες. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ακόμη και στην τρέχουσα μορφή τους, τα αυτοκόλλητα θα μπορούσαν να έχουν άμεση εφαρμογή: Για παράδειγμα, οι συσκευές θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε ασθενείς στο νοσοκομείο, παρόμοια με τα αυτοκόλλητα EKG για τη παρακολούθηση της καρδιάς και θα μπορούσαν να απεικονίζουν συνεχώς εσωτερικά όργανα χωρίς να απαιτείται τεχνικός να κρατήσει έναν καθετήρα στη θέση του για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Εάν οι συσκευές μπορούν να λειτουργήσουν ασύρματα - ένας στόχος προς τον οποίο εργάζεται αυτή τη στιγμή η ομάδα - τα αυτοκόλλητα υπερήχων θα μπορούσαν να μετατραπούν σε φορητά προϊόντα απεικόνισης που οι ασθενείς θα μπορούσαν να πάρουν σπίτι από το ιατρείο ή ακόμα και να αγοράσουν από ένα φαρμακείο.

«Οραματιζόμαστε μερικά αυτοκόλλητα που θα προσκολλώνται σε διαφορετικές θέσεις στο σώμα και θα επικοινωνούν με το κινητό σας, όπου οι αλγόριθμοι τεχνητής νοημοσύνης θα αναλύουν τις εικόνες κατά παραγγελία», λέει ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, Xuanhe Zhao, καθηγητής μηχανολογίας, πολιτικής και περιβαλλοντικής μηχανικής στο MIT. «Πιστεύουμε ότι έχουμε ανοίξει μια νέα εποχή φορητής απεικόνισης: Με μερικά αυτοκόλλητα στο σώμα σας, θα μπορούσατε να δείτε τα εσωτερικά σας όργανα».

Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει επίσημα τη διεθνή συνεργασία της με τη NASA σχετικά με τη λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) από το 2024, σύμφωνα με το AP. 
Η Roscosmos, η ρωσική διαστημική υπηρεσία, ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την κατασκευή του δικού της τροχιακού σταθμού, ο οποίος θα κατασκευάζει και θα λειτουργεί ανεξάρτητα από τις ΗΠΑ. Ο ISS αρχικά προοριζόταν να παροπλιστεί γύρω στο 2024, αλλά η NASA μετέφερε την επίσημη ημερομηνία απόσυρσής της στο 2030. Η Roscosmos και NASA σύναψε συμφωνία νωρίτερα τον Ιούλιο για να συνεχίσει τις αποστολές με Αμερικανούς αστροναύτες και Ρώσους κοσμοναύτες στο ρωσικό Soyuz και το Crew Dragon του SpaceX σε τέσσερις επικείμενες αποστολές για την εναλλαγή του πληρώματος του σταθμού.

Οι εντάσεις γύρω από τη μακροχρόνια συνεργασία ΗΠΑ/Ρωσίας στον ISS άρχισαν να εντείνονται όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο, με δημόσιες δηλώσεις του πρώην επικεφαλής της Roscosmos, Ντμίτρι Ρογκόζιν, να φαίνεται να απειλούν με τερματισμό της συνεργασίας ως ένα πιθανό αποτέλεσμα της καταδίκης των ΗΠΑ για την απρόκλητη επιθετικότητα της Ρωσίας.

Σύμφωνα με μια νέα έκθεση μηχανικών της NASA, ένας μικρομετεωρίτης αποδείχθηκε ότι έχει μεγάλη επίδραση στο πρόσφατα λειτουργικό τηλεσκόπιο διαστήματος της NASA, προκαλώντας σημαντική μη αναστρέψιμη ζημία σε ένα τμήμα του καθρέπτη. Ευτυχώς όμως, τα υπόλοιπα δεκαεπτά τμήματα παραμένουν άψογα και οι μηχανικοί της NASA κατάφεραν να ευθυγραμμίσουν εκ νέου τα τμήματα του Webb για να "απορροφήσουν" το μεγαλύτερο μέρος της ζημιάς».

Ένας μικρομετεωρίτης χτύπησε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb μεταξύ 22 και 24 Μαΐου, προσκρούοντας σε έναν από τους 18 εξαγωνικούς χρυσούς καθρέφτες του παρατηρητηρίου. Η NASA είχε αποκαλύψει το γεγονόας τον Ιούνιο και σημείωσε ότι τα συντρίμμια ήταν πιο μεγάλα από ό,τι είχε υπολογίσει η μοντελοποίηση πριν από την εκτόξευση. Τώρα, οι επιστήμονες στην αποστολή μοιράστηκαν μια εικόνα που αποκαλύπτει τη σοβαρότητα του χτυπήματος σε μια έκθεση που κυκλοφόρησε στις 12 Ιουλίου και περιγράφει τι έμαθαν οι επιστήμονες στην αποστολή για τη χρήση του παρατηρητηρίου κατά τους πρώτους έξι μήνες στο διάστημα.

Ευτυχώς, σε αυτή την περίπτωση το συνολικό αποτέλεσμα στον Webb ήταν μικρό. Με βάση τη χρήση καυσίμου, το τηλεσκόπιο θα πρέπει να μείνει 20 χρόνια στο διάστημα. Αλλά οι υπεύθυνοι δεν είναι σίγουροι πόσο μεγάλη επίδραση θα έχουν τα μικρομετροειδικά χτυπήματα στις λειτουργίες του. Τα μικρομετροειδή είναι ένας γνωστός κίνδυνος των διαστημικών επιχειρήσεων και η αντιμετώπισή τους δεν είναι κάτι καινούργιο. ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble είναι μεταξύ των μακροχρόνιων προγραμμάτων που εξακολουθούν να λειτουργούν παρά τις περιστασιακές κρούσεις μικρομετεωριτών. Ωστόσο, η τροχιά του Webb στο Lagrange Point 2 περίπου 1 εκατομμύριο μίλια (1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα) μακριά από τη Γη μπορεί να αλλάξει σημαντικά το προφίλ κινδύνου.

Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο συνολικός αντίκτυπος στην αποστολή είναι μικρός "επειδή μόνο ένα μικρό τμήμα της περιοχής του τηλεσκοπίου επηρεάστηκε...." Οι μηχανικοί εξακολουθούν να μοντελοποιούν πόσο συχνά θα συμβαίνουν τέτοια γεγονότα...

Μια λύση θα μπορούσε να είναι η ελαχιστοποίηση του χρόνου που το τηλεσκόπιο ευθυγραμμίζεται με την τροχιακή του κατεύθυνση, «η οποία έχει στατιστικά υψηλότερες πιθανότητες δημιουργίας ενός παρόμοιου συμβάντος».

Ερευνητές από δύο πανεπιστήμια της Γερμανίας «επιδειξαν την κβαντική εμπλοκή δύο ατόμων που χωρίζονται από 33 χιλιόμετρα οπτικών ινών», αναφέρει ο  δικτυακός τόπος newatlas.com. Εκτός από το νέο ρεκόρ απόστασης, «Η ομάδα λέει ότι αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα στην πορεία προς την υλοποίηση ενός πρακτικού κβαντικού Διαδικτύου».
Στα πειράματά τους, η ομάδα ενέπλεξε δύο άτομα ρουβιδίου που φυλάσσονταν σε οπτικές παγίδες σε δύο διαφορετικά κτίρια στην πανεπιστημιούπολη Ludwig-Maximilians-University Munich. Τα χώριζαν 700 m οπτικών ινών, απόσταση που επεκτάθηκε στα 33 km με επιπλέον καλώδιο. Κάθε άτομο διεγείρεται με έναν παλμό λέιζερ, που το αναγκάζει να εκπέμπει ένα φωτόνιο που είναι κβαντικά μπλεγμένο με το άτομο. Στη συνέχεια, τα φωτόνια στέλνονται στα καλώδια οπτικών ινών για να συναντηθούν σε έναν σταθμό λήψης στη μέση. Εκεί, τα φωτόνια υποβάλλονται σε μια κοινή μέτρηση, η οποία τα εμπλέκει — και επειδή το καθένα είναι ήδη μπλεγμένο με το δικό του άτομο, τα δύο άτομα μπλέκονται επίσης μεταξύ τους.

Ενώ τα φωτόνια είχαν εμπλακεί σε μεγάλες αποστάσεις στο παρελθόν, αυτή η μελέτη σηματοδοτεί ένα νέο ρεκόρ απόστασης για εμπλοκή δύο ατόμων, τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κόμβοι «κβαντικής μνήμης», πάνω από οπτικές ίνες.

Με τη διάκριση «Open Library Fellow» για τη συνεισφορά της και την εξαιρετική εργασιακή ηθική στο διεθνούς εμβέλειας έργο Open Library (Ανοιχτή Βιβλιοθήκη), τιμήθηκε η κυρία Κωνσταντίνα Ζούνη, προπτυχιακή φοιτήτρια του Τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (ΔΕΤ), του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ).

Το έργο Open Library αναπτύσσεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Internet Archive, την ψηφιακή βιβλιοθήκη που παρέχει 35 εκατομμύρια βιβλία και αρχειοθετεί 682 δισεκατομμύρια ιστοσελίδες. Στόχος του είναι η δημοσίευση βιβλίων από όλο τον κόσμο, προκειμένου να είναι διαθέσιμα  στο ευρύ κοινό, με σεβασμό στα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών.

Η φοιτήτρια Κωνσταντίνα Ζούνη συνεισέφερε στο έργο λογισμικού ανοιχτού κώδικα Open Library, στο πλαίσιο του μαθήματος «Τεχνολογία Λογισμικού στην Πράξη» με διδάσκοντα τον Καθηγητή Διομήδη Σπινέλλη, συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξη της δημοφιλούς πλατφόρμας που εμπιστεύονται εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως.

Στόχος του μαθήματος «Τεχνολογία Λογισμικού στην Πράξη» είναι να δώσει τα εφόδια στους φοιτητές και τις φοιτήτριες ούτως ώστε να κατανοούν, να αναλύουν και να συνεργάζονται, συνεισφέροντας σε ρεαλιστικά έργα ανάπτυξης λογισμικού, μαθαίνοντας πρακτικές και εργαλεία που χρησιμοποιούνται από τους μεγαλύτερους και πιο επιτυχημένους οργανισμούς στον πλανήτη. Η καινοτομία  του μαθήματος έγκειται και στη χρήση Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ) στα παραδείγματα στις ασκήσεις και στις εργασίες του μαθήματος.

Την αξία του μαθήματος και της συμμετοχής της στο έργο ως προς την απόκτηση γνώσεων και εμπειρίας περιγράφει η διακριθείσα φοιτήτρια Κωνσταντίνα Ζούνη: «Στο εαρινό εξάμηνο του 2022, επέλεξα την κατεύθυνση «Τεχνολογίες λογισμικού και ανάλυσης δεδομένων» όπου εμβαθύνουμε στις έννοιες του λογισμικού και τις διαχείρισης μεγάλων δεδομένων. Μέσω του μαθήματος «Τεχνολογία λογισμικού στην πράξη» του κ. Σπινέλλη μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω πάνω σε ένα έργο ανοιχτού λογισμικού (open source). Ο όρος ανοιχτός κώδικας αναφέρεται σε έργα βασισμένα στις αρχές τις ανοιχτής ανταλλαγής και συνεργασίας που οι άνθρωποι μπορούν να τροποποιήσουν και να χρησιμοποιήσουν ελεύθερα, καθώς ο κώδικας τους είναι δημόσια προσβάσιμος. Στο πλαίσιο της εργασίας του μαθήματος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες κληθήκαμε να επιλέξουμε ένα έργο που μάς ενδιαφέρει και να συμβάλουμε, γράφοντας κώδικα κατά τη διάρκεια του εξαμήνου. Έπειτα από αναζήτηση, βρήκα τo Open Library, ένα έργο του οργανισμού Internet Archive που προσφέρει ένα δημόσια προσβάσιμο κατάλογο βιβλίων και στοχεύει να συμπεριλάβει κάθε βιβλίο που υπάρχει στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας μου με την ομάδα του έργου, λάμβανα μέρος στις εβδομαδιαίες διαδικτυακές τους συναντήσεις και συμμετείχα ενεργά στις συζητήσεις σχετικά με διάφορα ζητήματα του έργου. Ακόμα, κάθε εβδομάδα δούλευα σε μικρά ή πιο μεγάλα προβλήματα (GitHub issues) τα οποία στη συνέχεια τα μέλη της ομάδας αξιολογούσαν. Τα προβλήματα που  επέλυσα είχαν σχέση κυρίως με τη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη κατά την περιήγηση του στην ιστοσελίδα καθώς και με τη δημιουργία μιας κάρτας (social card) με την οποία οι χρήστες μπορούν να μοιραστούν τις λίστες με τα βιβλία τους στα κοινωνικά δίκτυα. Η εμπειρία που αποκόμισα ήταν πολύ σημαντική καθώς έμαθα να συνεργάζομαι και να γράφω κώδικα στο πλαίσιο ενός μεγάλου έργου, να χρησιμοποιώ νέα εργαλεία όπως το docker, και ισχυροποίησα τις γνώσεις μου στην python, CSS, JavaScript.»

Αξίζει να σημειωθεί ότι φέτος συνολικά 41 φοιτητές του μαθήματος «Τεχνολογία Λογισμικού στην Πράξη» συνεισέφεραν κώδικα σε 29 διαφορετικά έργα λογισμικού.

Η διεθνής συνεργασία LHCb στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (Large Hadron Collider-LHC) παρατήρησε τρία σωματίδια που δεν είχαν ξαναδεί: ένα νέο είδος «pentaquark» και το πρώτο ζεύγος «tetraquark» που περιλαμβάνει έναν νέο τύπο tetraquark. Τα ευρήματα, που παρουσιάστηκαν σήμερα σε σεμινάριο του CERN, προσθέτουν τρία νέα μέλη στον αυξανόμενο κατάλογο των νέων αδρονίων (hadrons) που βρέθηκαν στο LHC. Θα βοηθήσουν τους φυσικούς να κατανοήσουν καλύτερα πώς τα quark συνδέονται μεταξύ τους σε αυτά τα σύνθετα σωματίδια.

Τα quark είναι στοιχειώδη σωματίδια και έρχονται σε έξι τύπους: up, down, charm, strange, top και bottom. Συνήθως συνδυάζονται μαζί σε ομάδες των δύο και των τριών για να σχηματίσουν αδρόνια, όπως τα πρωτόνια και τα νετρόνια που αποτελούν τους ατομικούς πυρήνες. Πιο σπάνια, ωστόσο, μπορούν επίσης να συνδυαστούν σε σωματίδια τεσσάρων quark και πέντε quark , ή «tetraquark» και «pentaquark». Αυτά τα εξωτικά αδρόνια είχαν προβλεφθεί από τους θεωρητικούς φυσικούς ταυτόχρονα με τα συμβατικά αδρόνια, πριν από περίπου έξι δεκαετίες, αλλά μόλις σχετικά πρόσφατα, τα τελευταία 20 χρόνια, παρατηρήθηκαν από το LHCb και από άλλες πειράματικές διαδικασίες.

Τα περισσότερα από τα εξωτικά αδρόνια που ανακαλύφθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες είναι tetraquark ή pentaquark που περιέχουν ένα charm quark και ένα charm antiquark, με τα υπόλοιπα δύο ή τρία quark να είναι ένα up, down ή strange quark ή τα antiquark τους. Όμως τα τελευταία δύο χρόνια, ο LHCb ανακάλυψε διαφορετικά είδη αδρονίων.

Πριν από δύο χρόνια, η διεθνής συνεργασία LHCb, ανακάλυψε ένα tetraquark που αποτελείται από δύο charm quarks και δύο charm antiquarks και δύο tetraquark "open-charm" που αποτελούνται από ένα charm antiquark , ένα up quark, ένα down quark και ένα strange antiquark. Πέρυσι βρέθηκε η πρώτη περίπτωση ενός διπλού "open-charm" tetraquark με δύο charm quark και ένα up και down antiquark. To open-charm σημαίνει ότι το σωματίδιο περιέχει ένα charm quark χωρίς αντίστοιχο antiquark.

Οι μηχανικοί του MIT και του Εθνικού Εργαστηρίου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (NREL) έχουν σχεδιάσει έναν θερμικό κινητήρα χωρίς κινούμενα μέρη. Μετατρέπει τη θερμότητα σε ηλεκτρική ενέργεια με απόδοση άνω του 40% -- καθιστώντας το πιο αποδοτικό από τους ατμοστρόβιλους, οι οποίοι αποτελούν το βιομηχανικό πρότυπο, σύμφωνα με το MIT Technology Review.
Η εφεύρεση είναι ένα θερμοφωτοβολταϊκό στοιχείο (TPV), παρόμοιο με τα φωτοβολταϊκά στοιχεία ενός ηλιακού πάνελ, που συλλαμβάνει παθητικά φωτόνια υψηλής ενέργειας από μια λευκή πηγή θερμότητας (white-hot heat source). Μπορεί να παράγει ηλεκτρική ενέργεια από πηγές θερμότητας που φτάνουν τους 1.900 έως τους 2.400 C -- θερμοκρασία πολύ ζεστό για χρησιμοποιηθεί από τους τους στρόβιλους, με τα κινούμενα μέρη τους.

Η προηγούμενη απόδοση ρεκόρ για μια κυψέλη TPV ήταν 32%, αλλά η ομάδα βελτίωσε αυτήν την απόδοση χρησιμοποιώντας υλικά που είναι σε θέση να μετατρέπουν φωτόνια υψηλότερης θερμοκρασίας και ενέργειας υψηλότερης ενέργειας. Οι ερευνητές σχεδιάζουν να ενσωματώσουν τα κύτταρα TPV σε μια θερμική μπαταρία η οποία θα συνδεόταν με το ηλεκτρικό δίκτυο. Το σύστημα θα απορροφάει την περίσσεια ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές όπως ο ήλιος και θα αποθηκεύει αυτήν την ενέργεια σε πολύ μονωμένες τράπεζες θερμού γραφίτη. Οι κυψέλες θα μετέτρεπαν τη θερμότητα σε ηλεκτρική ενέργεια και θα την απέστειλαν στο ηλεκτρικό δίκτυο όταν χρειαζόταν.

Οι ερευνητές έχουν πλέον επιδείξει με επιτυχία τα κύρια μέρη του συστήματος σε πειράματα μικρής κλίμακας. τα πειραματικά κύτταρα TPV είναι περίπου ένα τετραγωνικό εκατοστό (1 cm²). Εργάζονται για να ολοκλρηρώσουν την κατασκευή του θερμικού κινητήρα, για να επιδείξουν ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα. Από εκεί, ελπίζουν να πετύχουν την πλήρη αντικατάσταση των μονάδων ορυκτών καυσίμων στο ηλεκτρικό δίκτυο με αυτές τις πρωτοποριακές θερμικές μηχανές. Ο συν-συγγραφέας της εργασίας, Asegun Henry, καθηγητής μηχανολογίας, οραματίζεται κύτταρα TPV εμβαδού περίπου 10.000 τετραγωνικών ποδιών να λειτουργούν σε κλιματιζόμενες αποθήκες για να αντλούν ενέργεια από τεράστιες τράπεζες αποθηκευμένης ηλιακής ενέργειας.

Δείγματα πετρωμάτων που συλλέχθηκαν από το ρόβερ Curiosity της NASA στον πλανήτη Άρη, δείχνουν να φέρουν βασικά συστατικά για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε στη Γη. Το Curiosity Rover τρύπησε δείγματα από τον κρατήρα Gale, στη θέση μιας αρχαίας λίμνης στον Άρη. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δείγματα, οι επιστήμονες μπόρεσαν, για πρώτη φορά, να μετρήσουν τη συνολική ποσότητα οργανικού άνθρακα στα πετρώματα του Άρη, σύμφωνα με δήλωση της NASA. Ο οργανικός άνθρακας, ο οποίος είναι άνθρακας συνδεδεμένος με ένα άτομο υδρογόνου, αποτελεί προϋπόθεση για τα οργανικά μόρια που δημιουργούνται και χρησιμοποιούνται από όλες τις γνωστές μορφές ζωής. Ωστόσο, ο οργανικός άνθρακας μπορεί επίσης να προέρχεται από μη ζωντανές πηγές, όπως μετεωρίτες και ηφαιστειακές εκρήξεις. Ενώ προηγούμενες μελέτες έχουν ανιχνεύσει οργανικό άνθρακα σε μικρότερες ποσότητες σε δείγματα πετρωμάτων του Άρη, οι νέες μετρήσεις παρέχουν πληροφορίες για τη συνολική ποσότητα άνθρακα σε οργανικές ενώσεις.

"Η συνολική ποσότητα οργανικού άνθρακα είναι ένας από τους πολλούς δείκτες  που βοηθούν να κατανοήσουμε πόσο υλικό είναι διαθέσιμο ως πρώτη ύλη", δήλωσε η Jennifer Stern, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια στο Goddard Space Flight Center της NASA. "Βρήκαμε τουλάχιστον 200 έως 273 μέρη ανά εκατομμύριο οργανικού άνθρακα. Αυτό είναι συγκρίσιμο ή ακόμη περισσότερο από το ποσό που βρίσκεται σε βράχους σε μέρη με πολύ χαμηλή ζωή στη Γη, όπως τμήματα της ερήμου Ατακάμα στη Νότια Αμερική».

Ωστόσο, εκτός από τον οργανικό άνθρακα, οι ερευνητές εντόπισαν άλλα σημάδια που υποδηλώνουν ότι ο κρατήρας Gale μπορεί κάποτε να υποστήριζε ζωή, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας χημικών πηγών ενέργειας και χημικών ενώσεων όπως οξυγόνο, άζωτο και θείο και χαμηλή οξύτητα. «Βασικά, αυτή η τοποθεσία θα πρόσφερε ένα κατοικήσιμο περιβάλλον για τη ζωή, αν υπήρχε ποτέ», είπε η Jennifer Stern. Τα ευρήματά δημοσιεύτηκαν στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

Η αρτηριακή πίεση είναι ένας από τους πιο σημαντικούς δείκτες της υγείας της καρδιάς, αλλά είναι δύσκολο να μετρηθεί συχνά και αξιόπιστα εκτός κλινικού περιβάλλοντος. Για δεκαετίες, οι κλασσικές συσκευές ήταν η νόρμα. Αλλά τώρα, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν και στο Πανεπιστήμιο του Τέξας A&M ανέπτυξαν ένα ηλεκτρονικό τατουάζ που μπορεί να φορεθεί άνετα στον καρπό για ώρες και να προσφέρει συνεχείς μετρήσεις αρτηριακής πίεσης σε επίπεδο ακρίβειας που ξεπερνά σχεδόν όλες τις διαθέσιμες επιλογές στην αγορά σήμερα.

«Η αρτηριακή πίεση είναι το πιο σημαντικό ζωτικό σημάδι που μπορείτε να μετρήσετε, αλλά οι μέθοδοι για να το κάνετε έξω από την κλινική παθητικά, χωρίς πιεσόμετρο, είναι πολύ περιορισμένες», δήλωσε ο Deji Akinwande, καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο UT. Austin και ένας από τους υπεύθυνους του έργου, το οποίο τεκμηριώνεται σε μια νέα εργασία που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Nature Nanotechnology.

Η συνεχής παρακολούθηση του e-tattoo επιτρέπει μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κάθε είδους καταστάσεις: σε περιόδους υψηλού στρες, κατά τον ύπνο, την άσκηση κ.λπ. Μπορεί να προσφέρει χιλιάδες μετρήσεις περισσότερες από οποιαδήποτε συσκευή μέχρι στιγμής.

Η παρακολούθηση της υγείας από κινητά έχει κάνει μεγάλα άλματα τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω τεχνολογίας όπως τα έξυπνα ρολόγια. Αυτές οι συσκευές χρησιμοποιούν μεταλλικούς αισθητήρες που λαμβάνουν μετρήσεις με βάση τις πηγές φωτός LED που διαπερνούν το δέρμα.

Ωστόσο, τα κορυφαία έξυπνα ρολόγια δεν είναι ακόμη έτοιμα για παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ρολόγια γλιστρούν στον καρπό και μπορεί να είναι μακριά από τις αρτηρίες, καθιστώντας δύσκολη την παροχή ακριβών μετρήσεων. Και οι μετρήσεις που βασίζονται στο φως μπορεί να μην είναι ακριβείς σε άτομα με πιο σκούρες αποχρώσεις δέρματος και/ή μεγαλύτερους καρπούς.

Το γραφένιο είναι ένα από τα ισχυρότερα και λεπτότερα υλικά που υπάρχουν και είναι βασικό συστατικό του e-tattoo. Είναι παρόμοιο με τον γραφίτη που βρίσκεται στα μολύβια, αλλά τα άτομα είναι διατεταγμένα με ακρίβεια σε λεπτά στρώματα.

Τα ηλεκτρονικά τατουάζ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φορητή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης επειδή βρίσκονται σε ένα κολλώδες, ελαστικό υλικό που περικλείει τους αισθητήρες που φοριούνται άνετα για μεγάλες περιόδους και δεν γλιστράει.

«Ο αισθητήρας για το τατουάζ είναι ελαφρύς και διακριτικός. Το τοποθετείς εκεί. Δεν το βλέπεις καν και δεν κινείται», είπε ο Τζαφάρι. «Χρειάζεστε τον αισθητήρα να μείνει στο ίδιο μέρος γιατί αν τύχει να τον μετακινήσετε, οι μετρήσεις θα είναι διαφορετικές».

Η συσκευή λαμβάνει τις μετρήσεις της διοχετεύοντας ηλεκτρικό ρεύμα στο δέρμα και στη συνέχεια αναλύοντας την απόκριση του σώματος, η οποία είναι γνωστή ως βιοσύνθετη αντίσταση. Υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ βιοεμπέδησης και μεταβολών της αρτηριακής πίεσης που έχει να κάνει με τις αλλαγές του όγκου του αίματος. Ωστόσο, η συσχέτιση δεν είναι ιδιαίτερα προφανής, επομένως η ομάδα έπρεπε να δημιουργήσει ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης για να αναλύσει τη σύνδεση για να λάβει ακριβείς μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης.

Στην ιατρική, η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης χωρίς πιεσόμετρα είναι το «ιερό δισκοπότηρο», είπε ο Jafari, αλλά δεν υπάρχει ακόμη βιώσιμη λύση στην αγορά. Αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης ώθησης στην ιατρική για τη χρήση τεχνολογίας για την αποσύνδεση των ασθενών από μηχανήματα, ενώ συγκεντρώνονται περισσότερα δεδομένα όπου κι αν βρίσκονται, επιτρέποντάς τους να πηγαίνουν από δωμάτιο σε δωμάτιο, κλινική σε κλινική και να λαμβάνουν εξατομικευμένη φροντίδα.

«Όλα αυτά τα δεδομένα μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός ψηφιακού δίδυμου για να μοντελοποιήσει το ανθρώπινο σώμα, να προβλέψει και να δείξει πώς μπορεί να αντιδράσει και να ανταποκριθεί στις θεραπείες με την πάροδο του χρόνου», είπε ο Akinwande.

Τα μέλη της ομάδας στο έργο περιλαμβάνουν τους Dmitry Kireev και Neelotpala Kumar του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο UT Austin. Kaan Sel και Bassem Ibrahim του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο Texas A&M; και Ali Akbari του Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Texas A&M. Η έρευνα υποστηρίχθηκε από επιχορηγήσεις από το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών, το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

Μια μπαταρία ηλεκτρικού οχήματος (EV) που σπάει ρεκόρ, με πρωτοφανή απόδοση χρησιμοποίησης όγκου 72%, ενεργειακή πυκνότητα έως και 255 Wh/kg, το υψηλότερο επίπεδο στον κόσμο και ικανή να προσφέρει αυτονομία πάνω από 1.000 χιλιόμετρα με μία μόνο φόρτιση, αποκάλυψε κινεζική εταιρεία την Πέμπτη.

Η μπαταρία, που ονομάζεται Qilin από ένα θρυλικό πλάσμα στην κινεζική μυθολογία, αναμένεται να τεθεί σε μαζική παραγωγή το 2023, δήλωσε η Contemporary Amperex Technology Co., Ltd. (CATL), η κορυφαία εταιρεία κατασκευής μπαταριών ιόντων λιθίου στην Κίνα.

Το 2019, η CATL κυκλοφόρησε το πρώτο στον κόσμο πακέτο μπαταριών cell-to-pack (CTP), που πρωτοστατεί στην επίτευξη απόδοσης χρήσης όγκου άνω του 50%.

Η μπαταρία Qilin, ή μπαταρία CTP 3.0, με τεχνολογία CTP τρίτης γενιάς, έχει απόδοση χρησιμοποίησης όγκου 72% και ενεργειακή πυκνότητα έως και 255 Wh/kg για συστήματα τριών μπαταριών, δίνοντάς της το υψηλότερο επίπεδο ολοκλήρωσης στον κόσμο. σύμφωνα με το CATL.

Η μπαταρία παρέχει 13% περισσότερη ισχύ από την μπαταρία 4680 που παράγεται από την Tesla, με την CATL να λέει ότι προσφέρει βελτιώσεις στην εμβέλεια, τη γρήγορη φόρτιση, την ασφάλεια, τη διάρκεια ζωής, την απόδοση και την απόδοση σε χαμηλή θερμοκρασία.