Η ιαπωνική Kioxia ετοιμάζεται να αλλάξει τα δεδομένα στην αποθήκευση για συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, σε συνεργασία με την NVIDIA. Εντός του 2027 αναμένονται στην αγορά τα νέα SSDs που θα συνδέονται απευθείας με τις GPUs, προσφέροντας έως και 100 φορές υψηλότερη ταχύτητα ανάγνωσης σε σχέση με τις σημερινές λύσεις. Τα πρώτα δείγματα θα φτάσουν στους συνεργάτες στα τέλη του 2026, ανοίγοντας τον δρόμο σε μια επαναστατική αρχιτεκτονική για data centers και AI workloads.

SSD ως επέκταση μνήμης της GPU

Η πρόταση της Kioxia πηγαίνει πέρα από τον παραδοσιακό ρόλο της αποθήκευσης, μετατρέποντας τον SSD σε «memory expander» που επεκτείνει τη μνήμη των GPUs. Έτσι, κάρτες γραφικών όπως οι NVIDIA A100, H100 και H200 δεν θα περιορίζονται αποκλειστικά στη δική τους HBM (High Bandwidth Memory), αλλά θα μπορούν να αντλούν δεδομένα απευθείας από τον SSD, αξιοποιώντας χωρητικότητες επιπέδου terabyte με πρωτοφανείς ταχύτητες random read.

Η Kioxia στοχεύει τα 100 εκατομμύρια IOPS (Input/Output Operations per Second) στην τυχαία ανάγνωση, ενώ η NVIDIA πιέζει για ακόμη υψηλότερες επιδόσεις, έως 200 εκατομμύρια IOPS μέσω συνδυασμού πολλαπλών μονάδων. Η συνεργασία με την NVIDIA διασφαλίζει ότι οι νέοι δίσκοι θα ενσωματωθούν αρμονικά στη μελλοντική γενιά AI server infrastructure.

Η PCIe 7.0 ως θεμέλιο της νέας γενιάς

Η επόμενη γενιά AI-SSD θα βασιστεί στην πρότυπη διασύνδεση PCIe 7.0, η οποία διπλασιάζει το bandwidth σε σχέση με το PCIe 5.0, προσφέροντας έως και 512 GB/s αμφίδρομης μεταφοράς σε συστήματα με 16 lanes. Νέα ή αναβαθμισμένα πρωτόκολλα πρόσβασης αναμένεται να βελτιώσουν περαιτέρω την αξιοποίηση αυτού του bandwidth και να περιορίσουν τα bottlenecks.

Παρά τα άλματα στις ταχύτητες, το latency παραμένει η μεγάλη πρόκληση. Οι ταχύτεροι NVMe SSD έχουν καθυστέρηση 50–100 μικροδευτερόλεπτα, όταν η DRAM κινείται στα 50–100 νανοδευτερόλεπτα και η HBM3E στα 0,1–0,2 νανοδευτερόλεπτα. Με άλλα λόγια, οι SSD υστερούν ακόμη κατά τάξεις μεγέθους σε απόκριση, και το ζητούμενο είναι αν GPUs και λογισμικό θα καταφέρουν να αξιοποιήσουν το νέο μοντέλο χωρίς νέα σημεία συμφόρησης.

Συγκριτική απεικόνιση: HBM vs DRAM vs SSD

Η σύγκριση δείχνει καθαρά ότι τα AI-SSDs δεν πλησιάζουν το latency της HBM, αλλά προσφέρουν τεράστια χωρητικότητα με πολύ υψηλότερη ταχύτητα από τους σημερινούς SSD και με κόστος πολύ χαμηλότερο από την HBM.

Στρατηγική σημασία για τη NAND και το AI

Η Kioxia υπολογίζει ότι ως το 2029 σχεδόν το 50% της ζήτησης NAND θα προέρχεται από εφαρμογές AI. Τα AI-SSDs δημιουργούν μια νέα premium κατηγορία προϊόντων που απαντά σε δύο κρίσιμες ανάγκες: αφενός την κλιμάκωση δεδομένων σε επίπεδα terabyte, αφετέρου τη μείωση της εξάρτησης της NVIDIA (και άλλων κατασκευαστών) από την ακριβή και περιορισμένη HBM.

Προκλήσεις και αβεβαιότητες

• Θερμική διαχείριση και κατανάλωση: Η δραματική αύξηση των IOPS συνεπάγεται υψηλότερη κατανάλωση ενέργειας και ανάγκη για αποδοτικότερα συστήματα ψύξης.

• Αντοχή NAND: Συνεχής πρόσβαση με random patterns μπορεί να μειώσει τον κύκλο ζωής των NAND chips.

• Οικοσύστημα υποστήριξης: Χρειάζονται νέα firmware, drivers και software ώστε να εκμεταλλεύονται πλήρως τις δυνατότητες των AI-SSD και να περιορίζουν το latency.

Το ζητούμενο

Με την NVIDIA στο πλευρό της, η Kioxia επενδύει στη θέση των AI-SSD ως ενδιάμεσου κρίκου ανάμεσα στη μνήμη και την αποθήκευση. Αν η εμπορική υπόσχεση για 100× ταχύτερη πρόσβαση μετουσιωθεί σε πρακτικό όφελος στα AI workloads και όχι μόνο σε θεωρητικούς δείκτες, τότε τα drives αυτά ίσως αναδιαμορφώσουν την αρχιτεκτονική των data centers. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η βιομηχανία θα τα αγκαλιάσει ως game changer ή αν θα παραμείνουν μια εξειδικευμένη λύση για συγκεκριμένα workloads υψηλής έντασης.

Η Apple παρουσίασε το νέο της chip A19 Pro, το οποίο τροφοδοτεί τα iPhone 17 Pro και Pro Max, και ήδη τα πρώτα benchmarks φέρνουν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στο Geekbench 6, ο A19 Pro κατέγραψε επιδόσεις single-thread που ξεπερνούν ακόμη και τον ισχυρότερο desktop επεξεργαστή της AMD, τον Ryzen 9 9950X.

Συγκεκριμένα, οι μετρήσεις δείχνουν βαθμολογία περίπου 3.895 πόντων στο single-thread test, επίδοση που τον τοποθετεί στην κορυφή της λίστας και περίπου 11-12% υψηλότερα σε σχέση με τον περσινό A18 Pro. Στο multi-thread το σκορ φτάνει τους 9.746 πόντους, με βελτίωση επίσης γύρω στο 12%, χωρίς όμως να πλησιάζει τους πολυπύρηνους desktop ανταγωνιστές.

Στην πλευρά των γραφικών, η GPU του A19 Pro εμφανίζεται ενισχυμένη κατά έως και 37% σε σχέση με τον προκάτοχό της, με βαθμολογία κοντά στις 45.600 μονάδες στη δοκιμή Metal. Το chip υποστηρίζει επιπλέον ray tracing σε hardware, MetalFX upscaling και τεχνικές συμπίεσης που βελτιώνουν την απόδοση και μειώνουν την κατανάλωση.

Η αρχιτεκτονική του A19 Pro, κατασκευασμένη στη διαδικασία 3nm N3P της TSMC, περιλαμβάνει δύο πυρήνες υψηλής απόδοσης και τέσσερις πυρήνες αποδοτικότητας. Η Apple έχει επανασχεδιάσει το σύστημα πρόβλεψης εντολών και έχει διευρύνει το bandwidth στο front-end, ενώ αύξησε σημαντικά και τη μνήμη cache στους efficiency πυρήνες. Στα μοντέλα Pro, η ψύξη βασίζεται σε vapor chamber, ώστε να αποφεύγεται η υπερθέρμανση σε απαιτητικά workloads.

Η σύγκριση με τον Ryzen 9 9950X αναδεικνύει ένα κρίσιμο σημείο: η Apple καταφέρνει να ξεπερνά έναν κορυφαίο desktop επεξεργαστή σε μονονηματικές επιδόσεις, κάτι που επηρεάζει έντονα την αίσθηση ταχύτητας στο χειρισμό εφαρμογών και στο UI. Ωστόσο, στους πολυνηματικούς φόρτους εργασίας, όπου οι επιτραπέζιοι επεξεργαστές αξιοποιούν 12 ή 16 πυρήνες, το πλεονέκτημα παραμένει στην πλευρά του PC.

Το ερώτημα που μένει είναι αν αυτή η πρωτιά στο single-thread μπορεί να μεταφραστεί σε πραγματικό πλεονέκτημα για τον τελικό χρήστη ή αν παραμένει κυρίως ένα εντυπωσιακό benchmark. Σε κάθε περίπτωση, η Apple δείχνει ότι τα κινητά SoCs πλησιάζουν όλο και περισσότερο τα επίπεδα των ισχυρότερων επεξεργαστών υπολογιστών.

Με την κυκλοφορία του νέου driver Adrenalin Edition 25.9.1, η AMD φέρνει το FidelityFX Super Resolution 4 (FSR 4)—την AI-powered τεχνολογία upscaling και frame generation—σε περισσότερα από 85 παιχνίδια που ήδη υποστηρίζουν το FSR 3.1 στο περιβάλλον DirectX 12. Έτσι, οι χρήστες με κάρτες Radeon σειράς RX 9000 (RDNA 4) μπορούν απλώς να ενεργοποιήσουν το FSR 3.1 στο παιχνίδι και στη συνέχεια να κάνουν override με το FSR 4 μέσω ρύθμισης στον driver.

Πλεονεκτήματα και περιορισμοί

• Το FSR 4 αξιοποιεί αλγορίθμους μηχανικής μάθησης, ανακατασκευάζοντας λεπτομέρειες από εικόνες μικρότερης ανάλυσης με απίστευτη πιστότητα — συγκρίσιμο με την ποιότητα native rendering.

• Η λειτουργία μέσω driver override επιτρέπει συμβατότητα χωρίς τους καθυστερημένους ρυθμούς υλοποίησης επί πληρωμή στα παιχνίδια.

• Ωστόσο, το FSR 4 είναι διαθέσιμο μόνο για RDNA 4 GPUs (RX 9000), καθώς και ουσιαστικά λειτουργεί μόνο με DirectX 12 τίτλους και όχι σε Vulkan ή μη τυποποιημένα integration plugins.

Πιθανή μελλοντική επέκταση

Πριν από μερικές εβδομάδες, η AMD έκανε ένα λάθος δημοσιεύοντας τον πλήρη πηγαίο κώδικα του FSR 4 με MIT άδεια χρήσης στο GitHub, πριν τον αποσύρει γρήγορα. Η άδεια MIT όμως καθιστά σχεδόν αδύνατη την αναίρεση αυτής της δημοσιοποίησης, καθώς επιτρέπει αναπαραγωγή, τροποποίηση και διανομή του κώδικα. Από τα “leaked” στοιχεία φαίνεται πως υπάρχει έκδοση σε INT8 μορφή, υποδεικνύοντας ανάπτυξη συμβατότητας και με κρατικά RDNA 3 GPUs, αν και με πιθανή μείωση της ποιότητας εικόνας.

Το ενδιαφέρον είναι ότι τέτοιου είδους "έκπτωση" μπορεί να ανοίξει δρόμο για την αργότερη υποστήριξη του FSR 4 σε παλαιότερες κάρτες—με κόστος όμως στην ποιότητα. Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι η Intel παίζει ήδη με αντίστοιχη στρατηγική (π.χ. XeSS).

Η νέα αναβάθμιση driver της AMD αναβαθμίζει σημαντικά την εμπειρία παιχνιδιού, προσφέροντας AI-driven upscaling σε περισσότερα από 85 τίτλους απλώς μέσω toggle. Παρά τους περιορισμούς σε GPU και API, πρόκειται για σημαντική εξέλιξη. Το ακούσιο leak του πηγαίου κώδικα με MIT άδεια μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για ευρύτερη υποστήριξη του FSR 4, αν και ορισμένες φορές με κάποιο κόστος στην ποιότητα, ενώ το επερχόμενο FSR Redstone υπόσχεται ακόμα μεγαλύτερη καινοτομία.

Η ιστορία με τα ξαφνικά προβλήματα SSD που αποδόθηκαν αρχικά στο Windows 11 24H2 και ειδικότερα στο πακέτο ενημέρωσης KB5063878 αποκτά νέα διάσταση. Όπως αποκαλύπτει το Tom’s Hardware, η Microsoft δεν έχει τελικά σχέση με τις αστοχίες. Η αιτία εντοπίστηκε σε δοκιμαστική (beta) έκδοση firmware που διέθεσε η Phison σε κατασκευαστές SSD πριν αυτή λάβει την τελική πιστοποίηση.

Η Phison είναι ένας από τους σημαντικότερους παρόχους ελεγκτών NAND και τα προϊόντα της βρίσκονται σε δίσκους πολλών διαφορετικών εταιρειών. Η συγκεκριμένη έκδοση firmware περιείχε σφάλμα που εκδηλωνόταν σε περιβάλλον παρατεταμένου φόρτου εγγραφών. Σε τέτοιες συνθήκες, οι SSD μπορούσαν να καταλήξουν σε απώλεια πρόσβασης ή ακόμη και πλήρη αστοχία, με τον χρήστη να βλέπει ξαφνικά το λειτουργικό να «παγώνει» ή το δίσκο να εξαφανίζεται από το σύστημα.

Αυτή η συμπεριφορά, που σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίστηκε χρονικά λίγο μετά την εγκατάσταση της επίμαχης ενημέρωσης των Windows, δημιούργησε εύλογα την εντύπωση ότι το πρόβλημα συνδεόταν με το λογισμικό της Microsoft. Η εταιρεία είχε ήδη εκδώσει επίσημη δήλωση απορρίπτοντας την ευθύνη, και τα νέα ευρήματα ενισχύουν αυτή τη θέση. Στην πραγματικότητα, η χρονική σύμπτωση ήταν αρκετή για να στοχοποιηθεί προσωρινά το patch, αλλά οι τεχνικές αναλύσεις δείχνουν ότι η αιτία ήταν υλικοτεχνική (firmware bug) και όχι λειτουργική.

Σύμφωνα με την αναφορά, οι συνεργάτες της Phison έχουν λάβει ήδη αναβαθμισμένο firmware που λύνει το πρόβλημα, με την εταιρεία να τονίζει ότι η τελική, σταθερή έκδοση δεν παρουσίαζε το ίδιο ζήτημα. Το μεσοδιάστημα όμως, αρκετοί κατασκευαστές φαίνεται ότι βιάστηκαν και ενσωμάτωσαν το beta firmware σε εμπορικά μοντέλα SSD, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να φτάσει μέχρι τον τελικό καταναλωτή.

Για τους χρήστες αυτό σημαίνει ότι η λύση βρίσκεται σε firmware update από τον ίδιο τον κατασκευαστή του δίσκου τους. Η Phison δεν διαθέτει απευθείας εργαλεία προς το κοινό· γι’ αυτό και οι διορθωμένες εκδόσεις διατίθενται μέσω των επίσημων καναλιών κάθε brand (όπως Corsair, Sabrent, Crucial ή άλλα που χρησιμοποιούν Phison controllers). Επομένως, συνίσταται σε όσους επηρεάζονται να παρακολουθούν στενά τις σελίδες υποστήριξης των κατασκευαστών για νέες κυκλοφορίες firmware.

Η Nvidia λάνσαρε την RTX 5070 Laptop GPU ως διάδοχο της ιδιαίτερα δημοφιλούς RTX 4070, όμως η πραγματική διαφορά απόδοσης μεταξύ τους αποδεικνύεται περιορισμένη. Σύμφωνα με αναλυτικό video review του καναλιού Jarrod’sTech, οι δύο κάρτες γραφικών μοιράζονται σχεδόν πανομοιότυπα τεχνικά χαρακτηριστικά: ίδιο αριθμό CUDA, Tensor και RT πυρήνων, 8 GB VRAM και εύρος διαύλου 128-bit. Το βασικό πλεονέκτημα της 5070 είναι η ταχύτερη μνήμη GDDR7, ενώ συνοδεύεται και από ελαφρώς υψηλότερη κατανάλωση.

Στα benchmarks με 25 παιχνίδια σε αναλύσεις 1080p και 1440p, η RTX 5070 εμφάνισε μέσο προβάδισμα 9% στα 1080p και 7% στα 1440p σε σχέση με την RTX 4070. Σε τίτλους όπως το Cyberpunk 2077, το προβάδισμα έφτασε το 19% στα 1440p, ενώ στο Spiderman 2 οι διαφορές ξεπέρασαν το 30% σε ορισμένα σενάρια. Ωστόσο, σε παιχνίδια όπως το Ghost of Tsushima η απόδοση ήταν σχεδόν ταυτόσημη.

Στην περίπτωση του Red Dead Redemption 2 εμφανίστηκε το αντίθετο: η RTX 4070 σημείωσε υψηλότερα FPS στα 1440p. Ο reviewer το αποδίδει σε σφάλμα λογισμικού ή driver bug που επηρεάζει τον συνδυασμό Intel επεξεργαστών με GPUs της σειράς RTX 50. Δεν πρόκειται δηλαδή για πραγματικό πλεονέκτημα της 4070, αλλά για τεχνικό ζήτημα που πιθανόν θα διορθωθεί σε μελλοντική ενημέρωση.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η RTX 5070 τρέχει συστηματικά σε υψηλότερες θερμοκρασίες, λόγω συνδυασμού με νεότερους επεξεργαστές και μνήμη RAM, καθώς τα περισσότερα laptop μοντέλα διαθέτουν κοινό σύστημα ψύξης για CPU και GPU. Παρά τη μεγαλύτερη κατανάλωση κατά 3–4%, η αποδοτικότητα ανά watt παραμένει υπέρ της 5070 χάρη στις υψηλότερες επιδόσεις.

Η μεγαλύτερη διαφοροποίηση έρχεται από το νέο χαρακτηριστικό multi frame generation της σειράς RTX 50, που επιτρέπει δημιουργία έως τριών AI-καρέ για κάθε «πραγματικό» καρέ, σε αντίθεση με το απλό 2x frame generation που διαθέτει και η RTX 4070. Αν και η Nvidia το προωθεί επιθετικά, το review τονίζει ότι πρόκειται για συμπληρωματικό χαρακτηριστικό που βελτιώνει την εμπειρία σε single-player τίτλους, αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα πραγματικά καρέ.

Στην αγορά, η κατάσταση διαμορφώνεται περίπλοκα. Τα laptops με RTX 4070 γίνονται όλο και πιο δυσεύρετα και συχνά ακριβότερα, με τιμές από 900 έως 1.400 δολάρια. Οι αντίστοιχες προτάσεις με RTX 5070 ξεκινούν από περίπου 1.100 δολάρια και φτάνουν στα 1.400 δολάρια, καθιστώντας συχνά την 5070 την πιο συμφέρουσα επιλογή λόγω διαθεσιμότητας.

Το συμπέρασμα, όπως αναφέρει το Jarrod’sTech, είναι ότι η RTX 5070 μοιάζει περισσότερο με μια «4070 Ti» για φορητούς υπολογιστές. Η διαφορά των 7–9% σε επιδόσεις από μόνη της δεν φτάνει για να δικαιολογήσει αναβάθμιση. Στην πράξη, όμως, η περιορισμένη διαθεσιμότητα και οι υψηλότερες τιμές των laptops με RTX 4070 κάνουν την RTX 5070 την πιο συμφέρουσα επιλογή αυτή τη στιγμή.

Η εικόνα του PC gaming αλλάζει γρήγορα και η πιο πρόσφατη έρευνα Steam Hardware Survey το επιβεβαιώνει. Τον Αύγουστο του 2025, οι παίκτες με 32 GB RAM έφτασαν το 35,42 %, ανεβαίνοντας αισθητά από το 32,85 % του Μαρτίου. Την ίδια στιγμή, η πάλαι ποτέ κυρίαρχη κατηγορία των 16 GB συνέχισε να χάνει έδαφος, πέφτοντας στο 41,67 % από το 43,12 % λίγους μήνες νωρίτερα. Αν ο ρυθμός αυτός διατηρηθεί, πριν το τέλος του έτους η 32άρα μνήμη μπορεί να γίνει το νέο «στάνταρ» στο gaming.

Πίσω από αυτήν την τάση βρίσκονται πολλοί παράγοντες. Η πτώση των τιμών στη DDR5 μνήμη καθιστά πιο εφικτή την αναβάθμιση, ενώ ολοένα περισσότερα παιχνίδια υψηλού προϋπολογισμού (AAA τίτλοι) συνιστούν πλέον 32 GB για ομαλή εμπειρία. Σε περιβάλλοντα που συνδυάζουν gaming, streaming και multitasking, η επιπλέον μνήμη λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας απέναντι σε κολλήματα και πτώσεις καρέ.

Υπάρχει και τεχνική διάσταση. Τα περισσότερα νέα κιτ μνήμης στηρίζονται σε διαμόρφωση dual-channel DDR5 με δύο DIMMs των 16 GB, κάτι που οδηγεί φυσικά στην υιοθέτηση των 32 GB. Αντίθετα, τα modules των 8 GB σπανίζουν πλέον στην αγορά, καθιστώντας λιγότερο ελκυστική την επιλογή ενός συστήματος με 16 GB, αφού στερείται απόδοσης και δυνατότητας αναβάθμισης.

Αν και ορισμένοι αναλυτές κρατούν μικρό καλάθι, σημειώνοντας ότι η πλήρης επικράτηση μπορεί να καθυστερήσει μέχρι και τα μέσα του 2026, η γενική εικόνα είναι ξεκάθαρη: το «γλυκό σημείο» των 16 GB χάνει την αίγλη του. Η αγορά δείχνει να μετατοπίζεται σε μια νέα ισορροπία όπου τα 32 GB δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση για συστήματα που αντέχουν στον χρόνο.

Για όσους σχεδιάζουν νέα builds ή σκέφτονται αναβάθμιση, το μήνυμα είναι σαφές. Η επένδυση σε 32 GB RAM δεν είναι μόνο μια κίνηση για το σήμερα, αλλά και ένα στοίχημα ότι το PC θα αντέξει τις ολοένα πιο απαιτητικές γενιές παιχνιδιών που έρχονται.

Μέχρι πριν λίγους μήνες, όποιος έφτιαχνε ή αναβάθμιζε PC με DDR4 μπορούσε να βρει άφθονες επιλογές σε χαμηλές τιμές. Τώρα όμως, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Οι τιμές για DDR4 modules έχουν αρχίσει να ξεπερνούν τις αντίστοιχες DDR5, κάτι που ακούγεται παράδοξο: το «παλιό» standard να κοστίζει περισσότερο από το «νέο». Η εξήγηση βρίσκεται στην απόφαση μεγάλων κατασκευαστών, όπως η Micron, η Samsung και η SK hynix, να σταματήσουν την παραγωγή DDR4 μέσα στο 2025. Με τη ζήτηση να παραμένει υψηλή – ειδικά σε συστήματα με Ryzen 5000 ή Intel 12ης/13ης γενιάς που χρησιμοποιούνται ακόμα ευρέως – το απόθεμα περιορίζεται και η τιμή ανεβαίνει. 

Για τον Έλληνα gamer που έχει επενδύσει σε μια πλατφόρμα DDR4 και θέλει απλώς να προσθέσει μνήμη, η κατάσταση είναι απογοητευτική. Ένα σετ 32 GB DDR4, που πριν ένα χρόνο μπορούσες να το βρεις γύρω στα 80–90 €, πλέον μπορεί να ξεπερνά τα 150 €. Η μετάβαση σε DDR5 συχνά απαιτεί αλλαγή μητρικής και, στις περισσότερες περιπτώσεις, καινούριο επεξεργαστή. Αυτό σημαίνει επιπλέον κόστος εκατοντάδων ευρώ, σε μια περίοδο που οι τιμές hardware συνολικά πιέζουν το πορτοφόλι.

Η στρατηγική των εταιρειών

Οι μεγάλοι κατασκευαστές έχουν στραμμένο το βλέμμα στο DDR5 και στη νέα γενιά HBM μνημών, που αποδίδουν καλύτερα και τους αποφέρουν υψηλότερα περιθώρια κέρδους. Έτσι, το DDR4 αντιμετωπίζεται πλέον σαν «κληρονομιά» που αποσύρεται, παρότι εκατομμύρια υπολογιστές σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να βασίζονται σε αυτό. Αξιοσημείωτο είναι ότι κάποιες μικρότερες εταιρείες, όπως η Nanya στην Ταϊβάν, επανεκκίνησαν παραγωγή DDR4, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν την αύξηση της τιμής. Αυτό όμως είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στη συνολική πτώση της προσφοράς.

Τι σημαίνει για εμάς

Για τον enthusiast στην Ελλάδα, το τοπίο γίνεται πιο περίπλοκο. Όσοι διαθέτουν DDR4-based PC και θέλουν να το κρατήσουν με μικρές αναβαθμίσεις, θα βρουν μπροστά τους υπέρογκες τιμές που κάνουν το upgrade δυσανάλογο με την αξία του συστήματος. Αντίθετα, όσοι σκόπευαν να περάσουν σε DDR5, η συγκυρία ίσως λειτουργεί ως κίνητρο να κάνουν το βήμα νωρίτερα, αποφεύγοντας να πληρώσουν premium για μια τεχνολογία που μπαίνει στο τέλος της ζωής της.

Με λίγα λόγια, το DDR4, που για χρόνια ήταν η πιο value-for-money επιλογή για τον gamer, μετατρέπεται ξαφνικά σε ακριβό «αναλώσιμο». Και αυτό κάνει πιο επίκαιρο από ποτέ το ερώτημα: συνεχίζουμε να επενδύουμε στο παλιό, ή είναι η ώρα να περάσουμε στην επόμενη γενιά;

Σε Geekbench OpenCL benchmarking, εμφανίστηκε ένα αδημοσίευτο δείγμα του επερχόμενου ARM-based chip της Nvidia, με κωδική ονομασία N1X, που διαθέτει 20 πυρήνες CPU (10 × Cortex‑X925 και 10 × Cortex‑A725) και μια ισχυρή ενσωματωμένη GPU με 48 Streaming Multiprocessors (SMs), δηλαδή 6.144 CUDA cores – ακριβώς όπως η desktop RTX 5070 

Τι σημαίνει αυτό σε επιδόσεις;

Παρά την εντυπωσιακή διάταξη πυρήνων, οι πραγματικές επιδόσεις παραμένουν περιορισμένες. Στο Geekbench OpenCL, το iGPU απέδωσε με σκορ περίπου 46.361, που αντιστοιχεί περίπου στην επίδοση μιας RTX 2050 desktop GPU. Ακόμη πιο φρέσκο δείγμα, σε benchmark FurMark, κατέγραψε σκορ 4.286 και περίπου 71 FPS στα 720p, εκμεταλλευόμενο μόλις 63 % των δυνατοτήτων του, και υπολείπεται ακόμη και από την RTX 2060, παρότι διαθέτει περισσότερα CUDA cores.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η απόδοση επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες πέραν του αριθμού των πυρήνων: ρολόγια λειτουργίας (clock speeds), θερμική διαχείριση, και κυρίως bandwidth μνήμης, δεδομένου ότι το N1X λειτουργεί χωρίς αποκλειστική VRAM (GDDR), όπως οι συστοιχίες desktop GPU.

Τεκμηριωμένες καθυστερήσεις στην κυκλοφορία

Αρχικά, η παρουσίαση του N1X είχε προγραμματιστεί για το Computex 2025, αλλά πλέον έχει αναφερθεί πως η κυκλοφορία πιθανά μετατίθεται σε αρχές έως τέλη 2026, με ενδεχόμενη αποκάλυψη στο CES 2026, λόγω αναπροσαρμογών στη σχεδίαση του πυριτίου και επιπτώσεων από το νέο λειτουργικό σύστημα της Microsoft (πιθανώς Windows 12). Καθυστέρηση που ίσως οδηγήσει τον επίσημο λανσάρισμα ακόμα και προς το τέλος του 2026 ή αρχές 2027.

Συνοψίζοντας τα δεδομένα

Το leak του Nvidia N1X αποκαλύπτει μια σημαντικά ισχυρή ενσωματωμένη GPU – θεωρητικά ισοδύναμη με την RTX 5070 στον αριθμό πυρήνων – όμως η πραγματική απόδοση είναι προς το παρόν πολύ χαμηλότερη, περισσότερο κοντά σε GPU μικρότερης κατηγορίας, λόγω αρχικών engineering samples, drivers σε πρώιμη φάση, περιορισμένο power-budget και έλλειψη μνήμης GDDR. Παράλληλα, το chip φαίνεται να αντιμετωπίζει καθυστερήσεις στην κατασκευή και διάθεση.

Η ASRock παρουσίασε τη νέα μητρική X870 LiveMixer WiFi, μια πρόταση που ξεχωρίζει όχι μόνο για τη χαμηλή τιμή της (229,99 δολάρια ΗΠΑ) αλλά κυρίως για τον ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό θυρών USB: 25 συνολικά. Σε μια αγορά όπου τα περισσότερα ανταγωνιστικά μοντέλα X870 από ASUS ή MSI προσφέρουν 12–15 θύρες, η ASRock διπλασιάζει ουσιαστικά τις επιλογές συνδεσιμότητας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον χρηστών με πολύπλοκα setup.

Η LiveMixer απευθύνεται κυρίως σε streamers, δημιουργούς περιεχομένου και επαγγελματίες που χρειάζονται ταυτόχρονα πολλές συσκευές: κάμερες, capture cards, MIDI controllers, μικρόφωνα USB, εξωτερικούς δίσκους και κονσόλες ελέγχου. Σε τέτοια σενάρια, οι 25 θύρες δεν είναι υπερβολή αλλά πρακτική ανάγκη. Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ένας χρήστης στο Reddit, «Δεν γνωρίζω κάποιον άλλον τρόπο. Θα χρειαστείς USB modules που μπαίνουν σε θέσεις 5,25 ιντσών στο μπροστινό μέρος του κουτιού (εκεί που έμπαιναν κάποτε τα DVD) ή brackets επέκτασης.» Σχόλιο

Το πίσω πάνελ της μητρικής φιλοξενεί 16 θύρες (ανάμεσά τους δύο USB4 40 Gb/s με Power Delivery), ενώ οι υπόλοιπες 9 προέρχονται από εσωτερικά headers, έτοιμα για σύνδεση με μπροστινά modules. Παρότι εντυπωσιακός ο αριθμός, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πραγματική ταχύτητα εξαρτάται από τον τρόπο που μοιράζονται τα lanes του chipset. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι όλες οι θύρες ισοδύναμες· οι πιο γρήγορες (USB4, USB 3.2 Gen2x2) είναι κατάλληλες για NVMe enclosures και εξωτερικές κάρτες γραφικών, ενώ οι USB 2.0 αρκούν για πληκτρολόγια και mouse.

Η μητρική υποστηρίζει επεξεργαστές Ryzen 9000, 8000G και 7000 για socket AM5, έως 256 GB μνήμης DDR5-8000, και διαθέτει δύο υποδοχές M.2 PCIe 5.0 ×4. Η δικτύωση καλύπτεται από Wi-Fi 7 και 5 Gigabit Ethernet, ενώ για ήχο υπάρχει codec Realtek ALC4082 με υποστήριξη 7.1.

Η ύπαρξη USB4 προσφέρει και μια μελλοντική επένδυση: δίνει δυνατότητα σύνδεσης σε εξωτερικές GPUs, εξαιρετικά γρήγορους δίσκους και οθόνες έως 8K. Με αυτόν τον τρόπο, η LiveMixer δεν είναι απλώς μια μητρική με πολλές θύρες, αλλά μια πλατφόρμα σχεδιασμένη να αντέξει στις επόμενες γενιές συσκευών υψηλών απαιτήσεων.

Με τιμή κάτω από 230 δολάρια, η ASRock X870 LiveMixer WiFi συνδυάζει value for money με μια φιλοσοφία «συνδέω τα πάντα». Είναι ένα εργαλείο προσανατολισμένο σε χρήστες που θέλουν να στήσουν δημιουργικά ή επαγγελματικά setup χωρίς περιορισμούς στη συνδεσιμότητα, προσφέροντας περισσότερες USB θύρες από οποιαδήποτε mainstream μητρική στην αγορά σήμερα.

Η Intel βρέθηκε φέτος στο επίκεντρο της αγοράς, καθώς ο οικονομικός διευθυντής (CFO) παραδέχθηκε ανοιχτά ότι η σειρά επεξεργαστών Arrow Lake δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Όπως σημείωσε, «δεν είχαμε μια καλή πρόταση φέτος», υπογραμμίζοντας το χάσμα σε σχέση με την AMD, η οποία ενισχύει συνεχώς τη θέση της σε gaming και υψηλές επιδόσεις.

Η σειρά Arrow Lake δέχθηκε κριτική για την περιορισμένη αρχιτεκτονική ανανέωση, τις καθυστερήσεις λόγω της διαχωρισμένης μνήμης (memory controller) και την αύξηση τιμής που δεν δικαιολογούσε τις επιδόσεις. Παρά τις αναβαθμισμένες λειτουργίες AI (NPU 4 με έως 48 TOPS), η εμπειρία για gamers και power users δεν βελτιώθηκε ουσιαστικά.

Η ελπίδα της Intel στρέφεται πλέον στη Nova Lake, που αναμένεται το 2026. Σύμφωνα με διαρροές, θα φέρει νέους πυρήνες Coyote Cove και Arctic Wolf, παραγωγή στα 2nm (Intel 18A και TSMC) και σημαντική αύξηση στον αριθμό πυρήνων (πιθανά έως 28P+E cores στα desktop). Η Nova Lake στοχεύει να ανατρέψει το σκηνικό στην αγορά επιδόσεων, ιδιαίτερα σε εφαρμογές με υψηλές πολυνηματικές απαιτήσεις, με κρίσιμο αντίπαλο τους επερχόμενους Ryzen 8000 της AMD.

Παρά το στρατηγικό «patch» με την Arrow Lake Refresh εντός 2025, η εντύπωση στον κλάδο είναι πως η πραγματική επανεκκίνηση της Intel εξαρτάται αποκλειστικά από τη Nova Lake. Η εταιρεία καλείται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των AI PCs, προσφέροντας κορυφαία απόδοση, ενεργειακή αποδοτικότητα και value-for-money — κάτι που φέτος δεν κατάφερε. Η παραδοχή των ανώτατων στελεχών της Intel δείχνει την ανάγκη για ριζική τεχνολογική ανανέωση, ώστε η εταιρεία να επανέλθει στην κορυφή του ανταγωνισμού.

Η ASRock παρουσιάζει νέο καλώδιο τροφοδοσίας 12V‑2x6 των 600 W με βύσμα 90 μοιρών (L‑σχήμα) και ενσωματωμένη προστασία υπερθέρμανσης μέσω αισθητήρα NTC, απαντώντας στις επανειλημμένες αναφορές για λιωμένους 16‑pin συνδέσμους 12VHPWR/12V‑2x6 σε ισχυρές GPU. Το μοντέλο CB‑12V2X6L600W είναι συμβατό με ATX 3.1 και PCIe 5.1, χρησιμοποιεί αγωγούς 16 AWG, έχει ονομαστική αντοχή 105 °C και μήκος 700 mm για ευέλικτη δρομολόγηση σε mid‑tower και full‑tower κουτιά. Η τιμή διαμορφώνεται περί τα 40 δολάρια ΗΠΑ, με διάθεση στα τέλη Αυγούστου, ενώ προτείνεται ελάχιστη ισχύς τροφοδοτικού 750 W.

Κεντρική καινοτομία είναι ο αισθητήρας NTC στο βύσμα της κάρτας, που παρακολουθεί τη θερμοκρασία στο σημείο επαφής και στέλνει σήμα στο τροφοδοτικό για προστασία υπερθέρμανσης· η αυτόματη απενεργοποίηση είναι δυνατή με συμβατά τροφοδοτικά ASRock (Taichi/Phantom Gaming), αλλιώς ο αισθητήρας λειτουργεί χωρίς ενεργή απόκριση από το PSU. Πρόκειται για προσέγγιση ανίχνευσης στο σημείο κινδύνου: ελέγχει τη θερμότητα εκεί όπου εμφανίζονται προβλήματα επαφής και αντίστασης, πριν επέλθει η τήξη τους.

Το L‑σχήμα μειώνει τις επικίνδυνες απότομες καμπές κοντά στον σύνδεσμο, που επιβαρύνουν την επαφή και τη ροή ρεύματος. Το έντονο πράσινο χρώμα στα βύσματα λειτουργεί ως οπτική ένδειξη πλήρους εισαγωγής (αν μένει ορατό, δεν έχει «κουμπώσει»), περιορίζοντας ανθρώπινα λάθη στην εγκατάσταση. Οι ακροδέκτες είναι τύπου HCS με πλαστικό 94V‑0 (UL 94 V‑0, διακοπή καύσης ≤10 s σε κατακόρυφη δοκιμή), που περιορίζει την εξάπλωση φωτιάς χωρίς να υποκαθιστά τη σωστή μηχανική επαφή.

Το πρόβλημα των λιωμένων 12VHPWR/12V‑2x6 παραμένει σύνθετο, καθώς οι κορυφαίες GPU προσεγγίζουν τα 600 W—το ονομαστικό όριο του συνδέσμου—και η κατανομή ρεύματος ανά ακροδέκτη, η οξείδωση επαφών και οι επαναλαμβανόμενες συνδέσεις αυξάνουν τη καταπόνηση του συνδέσμου. Μέχρι να αναθεωρηθεί η προδιαγραφή με μεγαλύτερο συντελεστή ασφαλείας, λύσεις όπως οι αισθητήρες θερμοκρασίας στο σημείο και τα βύσματα 90 μοιρών προσφέρουν ένα χρήσιμο «δίχτυ ασφαλείας», συμπληρώνοντας τις καλές πρακτικές εγκατάστασης.

Στην πράξη, το νέο καλώδιο της ASRock περιορίζει δύο συχνές αιτίες: τη μη πλήρη εισαγωγή (οπτική ένδειξη) και την αθόρυβη άνοδο θερμοκρασίας (NTC με απενεργοποίηση όπου υποστηρίζεται). Παραμένοντας συμβατό με 12VHPWR/12V‑2x6 έως 600 W, βελτιώνει τη δρομολόγηση και μειώνει τη μηχανική καταπόνηση στον σύνδεσμο· με κόστος περίπου 40 δολάρια, απευθύνεται σε ισχυρά συστήματα που ζητούν ένα επιπλέον επίπεδο ασφάλειας χωρίς παρεμβάσεις.

Κατακλείδα: Για κάρτες που ξεπερνουν τα 600 W, ένα «έξυπνο» L‑σχήματος καλώδιο με θερμική επιτήρηση είναι μια πρακτική χαμηλού κόστους που μειώνει ουσιαστικά τον λειτουργικό κίνδυνο.