Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο IEEE Transactions on Cloud Computing επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντήσει ένας μεμονωμένος χρήστης: υπάρχουν πραγματικές και μετρήσιμες διαφορές στην αξιοπιστία των σκληρών δίσκων ανάλογα με τον κατασκευαστή;

Οι Christoph Siemroth του University of Essex και Yeomyung Park του Sungkyunkwan University ανέλυσαν το δημόσιο dataset της Backblaze, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το 2013 έως και το δεύτερο τρίμηνο του 2025. Το δείγμα περιλαμβάνει 443.156 HDD, με συνολικό χρόνο λειτουργίας άνω των 1,66 εκατομμυρίων drive-years. Στη βασική στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν 442.992 δίσκοι.

Το ενδιαφέρον της μελέτης βρίσκεται κυρίως στη μεθοδολογία της. Οι απλές συγκρίσεις Annualized Failure Rate μπορούν να οδηγήσουν σε παραπλανητικά συμπεράσματα, επειδή οι στόλοι κάθε κατασκευαστή δεν έχουν την ίδια ηλικία, χωρητικότητα ή σύνθεση. Διαφορετικοί κατασκευαστές, για παράδειγμα, κυριαρχούσαν στις νέες εγκαταστάσεις της Backblaze σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μοντέλα survival analysis, συγκεκριμένα Cox proportional hazard και Weibull regression, ώστε να συγκρίνουν δίσκους κρατώντας στατιστικά σταθερούς παράγοντες όπως η ηλικία, η χωρητικότητα, το form factor και η μέση θερμοκρασία λειτουργίας.

HGST και Western Digital εμφανίζονται καθαρά μπροστά

Με τη Seagate ως σημείο αναφοράς, τα δύο μοντέλα έδωσαν σχεδόν ταυτόσημα αποτελέσματα.

Οι δίσκοι HGST εμφάνισαν hazard ratio μεταξύ 0,395 και 0,411, δηλαδή εκτιμώμενο ρυθμό αστοχίας περίπου 39% έως 41% εκείνου των αντίστοιχων Seagate.

Η Western Digital ακολούθησε με hazard ratio περίπου 0,51 έως 0,52. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου το μισό failure rate της Seagate, αν και η διαφορά μεταξύ WD και HGST παραμένει στατιστικά σημαντική.

Η Toshiba βρέθηκε οριακά πίσω από τη Seagate, με hazard ratio περίπου 1,07. Με άλλα λόγια, το μοντέλο εκτιμά περίπου 7% υψηλότερο ρυθμό αστοχίας, με τη διαφορά αυτή να είναι αρκετά μικρότερη από εκείνες που χωρίζουν HGST και WD από τις άλλες δύο εταιρείες.

Η μεγαλύτερη απόσταση εμφανίζεται επομένως μεταξύ HGST και Toshiba. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η διαφορά συνεπάγεται πάνω από διπλάσιο ρυθμό αστοχίας, κάτι που σε υποδομές με εκατοντάδες χιλιάδες HDD μπορεί να μεταφραστεί σε σημαντικό πρόσθετο κόστος αντικατάστασης και εργασίας.

Υπάρχει βέβαια μια σημαντική ιστορική λεπτομέρεια. Η Western Digital εξαγόρασε την HGST το 2012 και η HGST έπαψε αργότερα να λειτουργεί ως ανεξάρτητος κατασκευαστής HDD. Η μελέτη καλύπτει πολλές γενιές δίσκων και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως σύγκριση των σημερινών σειρών προϊόντων που βρίσκονται στα καταστήματα.

Η ηλικία και η θερμοκρασία εξακολουθούν να έχουν σημασία

Τα δεδομένα δείχνουν επίσης ότι η μάρκα δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει την αξιοπιστία.

Η ηλικία του HDD έχει σημαντική επίδραση, αλλά η σχέση δεν είναι ίδια για όλους τους κατασκευαστές ούτε εξελίσσεται γραμμικά. Η Toshiba, για παράδειγμα, εμφανίζει αισθητή αύξηση του failure rate μετά από περίπου 50 μήνες λειτουργίας στα δεδομένα της Backblaze.

Η θερμοκρασία έχει επίσης μετρήσιμη επίδραση. Στα μοντέλα των ερευνητών, κάθε επιπλέον βαθμός Κελσίου στη μέση θερμοκρασία του δίσκου συνδέεται με περίπου 2,1% υψηλότερο hazard rate.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η χωρητικότητα. Σε ξεχωριστή ανάλυση, κάθε επιπλέον 1 TB συνδέθηκε με περίπου 3,4% χαμηλότερο failure rate. Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως η μεγαλύτερη χωρητικότητα κάνει από μόνη της έναν HDD πιο αξιόπιστο. Οι υψηλότερες χωρητικότητες συνδέονται και με νεότερες γενιές προϊόντων, βελτιωμένες διαδικασίες κατασκευής και τεχνολογικές αλλαγές, όπως η ευρύτερη χρήση helium-filled drives.

Ακόμη και η θέση ενός δίσκου μέσα στο data center φαίνεται να επηρεάζει τα αποτελέσματα. Οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές διαφορές μεταξύ διαφορετικών clusters της Backblaze, πιθανότατα λόγω διαφορών στο workload και στις συνθήκες λειτουργίας. Η προσθήκη αυτού του παράγοντα στο μοντέλο, πάντως, δεν άλλαξε ουσιαστικά την κατάταξη των κατασκευαστών.

Οι περιορισμοί της μελέτης

Οι συγγραφείς τονίζουν ότι τα ευρήματα χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία.

Το dataset της Backblaze αποτελείται κυρίως από enterprise HDD σε περιβάλλον data center. Τα αποτελέσματα επομένως δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτούσια σε consumer μοντέλα.

Παράλληλα, δεν υπάρχει ενιαίο και συνεπές μέτρο read/write workload μεταξύ όλων των κατασκευαστών, καθώς τα SMART attributes υλοποιούνται διαφορετικά. Οι ερευνητές δεν μπορούν επομένως να αποδείξουν ότι δύο συγκρίσιμοι δίσκοι διαφορετικής εταιρείας δέχθηκαν ακριβώς το ίδιο φορτίο.

Επίσης, το dataset περιλαμβάνει μοντέλα ηλικίας άνω της δεκαετίας, ενώ οι πολύ νεότερες γενιές δεν έχουν ακόμη συγκεντρώσει αρκετά χρόνια λειτουργίας ώστε να αξιολογηθεί με την ίδια βεβαιότητα η μακροχρόνια αξιοπιστία τους.

Αυτό που ενισχύει τη σημασία των αποτελεσμάτων είναι το μέγεθος του δείγματος και η προσπάθεια ελέγχου παραγόντων που συνήθως παραλείπονται στις απλές συγκρίσεις failure rates. Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι ένας σημερινός HGST ή WD HDD θα επιβιώσει περισσότερο από οποιονδήποτε Seagate ή Toshiba. Δείχνει όμως ότι, μέσα στον μεγάλο και πολυετή στόλο της Backblaze, οι διαφορές μεταξύ κατασκευαστών παραμένουν ισχυρές ακόμη και όταν συγκρίνονται δίσκοι με παρόμοια χαρακτηριστικά και ηλικία.

Πηγή: Christoph Siemroth και Yeomyung Park, Are There Manufacturer Differences in Hard-Drive Reliability?, IEEE Transactions on Cloud Computing. IEEE Xplore

Η Cooler Master, εταιρεία με έδρα την Ταϊβάν γνωστή κυρίως για τα κουτιά υπολογιστών και τα συστήματα ψύξης της, επεκτείνει την κορυφαία σειρά τροφοδοτικών της V με ένα μοντέλο που ξεφεύγει από τις συνηθισμένες κατηγορίες ισχύος για desktop υπολογιστές. Το V Platinum 3000 Workstation, που ανακοινώθηκε στο τέλος Ιουλίου 2026 σύμφωνα με την Tom's Hardware, στοχεύει σε σταθμούς εργασίας με πολλαπλές κάρτες γραφικών για εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης και επαγγελματικό rendering, όχι σε gaming συστήματα.

Η μονάδα κατασκευάζεται από την Channel Well Technology και μπαίνει σε μια κατηγορία που άνοιξε η SilverStone με το Hela 3000RZ και ακολούθησε η Thermaltake με το AX-3200. Η Vortez επιβεβαιώνει ανεξάρτητα τα βασικά χαρακτηριστικά ισχύος και συνδεσιμότητας, ενώ το γαλλόφωνο Overclocking.com προσθέτει λεπτομέρειες για την προστασία και την ψύξη της μονάδας.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το V Platinum 3000 Workstation διαθέτει μία γραμμή 12V ονομαστικής έντασης 250A, τέσσερις εγγενείς θύρες 12V-2x6 (το πρότυπο σύνδεσης ισχύος που εισήγαγε η NVIDIA για τις σειρές RTX 40 και 50), δώδεκα θύρες PCIe 6+2, δώδεκα θύρες SATA και τέσσερις θύρες Molex. Το σασί έχει βάθος 202 χιλιοστά. Και οι τρεις πηγές συμφωνούν σε αυτά τα νούμερα, με μικρή διαφορά ορολογίας: η Vortez περιγράφει τις ίδιες θύρες ως «12+4-pin», που αντιστοιχεί στην ίδια φυσική σύνδεση με τις 12V-2x6 που αναφέρει η Tom's Hardware.

Το προϊόν συμμορφώνεται με τα πρότυπα ATX 3.1 και PCIe 5.1, σύμφωνα με τη Vortez, και φέρει πλήρες σετ πυκνωτών ιαπωνικής προέλευσης, στοιχείο που επιβεβαιώνεται και από τη δοκιμή της Tom's Hardware και από τη Vortez ξεχωριστά. Η πλακέτα φέρει επίσης επικάλυψη προστασίας (conformal coating), ενώ η Overclocking.com αναφέρει βιομηχανικού τύπου προστασίες και ανεμιστήρα τύπου FDB (fluid dynamic bearing) για την ψύξη.

Αποδοτικότητα και συμπεριφορά υπό φορτίο

Σύμφωνα με τη δοκιμή της Tom's Hardware, η μονάδα ξεπερνά το όριο της πιστοποίησης 80 PLUS Platinum στα 230 VAC, αλλά οριακά, στο ανώτερο σημείο της καμπύλης αποδοτικότητας. Η ίδια δοκιμή σημειώνει ρητά ότι η επίσημη πιστοποίηση δεν ήταν καταχωρημένη στη βάση δεδομένων CLEAResult τη στιγμή της αξιολόγησης, οπότε πρόκειται για επαληθευμένη μέτρηση της Tom's Hardware και όχι για επίσημα κατοχυρωμένη πιστοποίηση.

Οι δοκιμαστές της Tom's Hardware αναφέρουν εξαιρετική ρύθμιση φορτίου και χαμηλή κυμάτωση τάσης σε όλο το εύρος λειτουργίας, καθώς και γενναιόδωρα όρια προστασίας υπερέντασης (OCP) στις δευτερεύουσες γραμμές. Το μειονέκτημα εμφανίζεται στη θερμική συμπεριφορά: πάνω από το μισό φορτίο, η μονάδα «τρέχει ζεστή και θορυβώδης», σύμφωνα με τη διατύπωση της αναθεώρησης, χωρίς να διαθέτει λειτουργία αθόρυβης λειτουργίας χωρίς ανεμιστήρα (fanless mode) σε καμία στάθμη φορτίου.

Περιορισμοί τάσης εισόδου και διαθεσιμότητα

Ο σημαντικότερος περιορισμός του V Platinum 3000 Workstation αφορά την τάση εισόδου: η μονάδα δέχεται αποκλειστικά 220-240 VAC μέσω σύνδεσης IEC C20, με μέγιστη κατανάλωση ρεύματος έως 16A, και απενεργοποιείται όταν η τάση γραμμής πέσει κάτω από περίπου 170 VAC. Δεν υπάρχει λειτουργία στα 115 VAC, γεγονός που την καθιστά ακατάλληλη για χρήση σε δίκτυα χαμηλότερης τάσης χωρίς μετασχηματιστή, όπως εκείνα των ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό, όλες οι μετρήσεις της Tom's Hardware πραγματοποιήθηκαν στα 230 VAC, τάση που αντιστοιχεί στο ευρωπαϊκό και ασιατικό δίκτυο.

Η Cooler Master υποστηρίζει το προϊόν με εγγύηση δώδεκα ετών, διάστημα που ξεχωρίζει στην κατηγορία των τροφοδοτικών υψηλής ισχύος και επιβεβαιώνεται τόσο από την Tom's Hardware όσο και από τη Vortez. Η τιμή πώλησης δεν έχει ανακοινωθεί από καμία από τις τρεις πηγές μέχρι στιγμής.

Για αναγνώστες που παρακολουθούν την αγορά εξοπλισμού για τοπική εκτέλεση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, η είσοδος της Cooler Master σε αυτή την κατηγορία τροφοδοτικών των 3.000W δείχνει ότι η ζήτηση για συστήματα πολλαπλών GPU πλέον στηρίζει ξεχωριστή γραμμή προϊόντων, πέρα από τα καθιερωμένα τροφοδοτικά gaming.

Πηγές

• Cooler Master V Platinum 3000 power supply review: Verified Platinum efficiency for workstations, with a stellar 12-year warranty
• Cooler Master Launches V Platinum 3000W Workstation PSU and GPU Shield Adapter
• V Platinum 3000 : Cooler Master sort les watts ! - Overclocking.com

Η Framework παραδέχτηκε την ύπαρξη προβλήματος υλικολογισμικού που επηρεάζει μέρος των μητρικών Laptop 13 με επεξεργαστές AMD Ryzen 7040. Σύμφωνα με την εταιρεία, η ενημέρωση BIOS μπορεί να αποτύχει κατά τη διάρκεια της εγγραφής και να αφήσει τη συσκευή σε κατάσταση από την οποία δεν μπορεί να εκκινήσει κανονικά.

Τι αναφέρουν οι χρήστες

Η πιο τεκμηριωμένη περίπτωση αφορά αναβάθμιση από την έκδοση BIOS 3.18 στη 3.20, μετά την οποία η συσκευή δεν εκκινούσε πλέον, σύμφωνα με αναφορά χρήστη που κοινοποιήθηκε δημόσια και επιβεβαιώνεται από ανεξάρτητη κάλυψη του VideoCardz. Το ίδιο μοτίβο αστοχίας, με τη διαδικασία ενημέρωσης να «κολλάει» στη μέση, έχει αναφερθεί και από άλλους κατόχους μηχανημάτων με Ryzen 7040, σύμφωνα με αναφορές στα φόρουμ κοινότητας της Framework και σε ανεξάρτητα δημοσιεύματα. Η BIOS 3.20 κυκλοφόρησε ως σταθερή έκδοση τον Ιούνιο του 2026, όπως αναφέρει το VideoCardz.

Σε τουλάχιστον μία περίπτωση που περιγράφεται σε ανεξάρτητο τεχνικό blog, η ανάκτηση της συσκευής απαίτησε επαναπρογραμματισμό του τσιπ BIOS με εξωτερικό προγραμματιστή υλικού, καθώς οι συνήθεις διαδικασίες υποστήριξης της Framework -όπως αποσύνδεση μπαταρίας ή εκφόρτιση- δεν απέδωσαν αποτέλεσμα. Αυτό δείχνει ότι η ανάκτηση δεν είναι πάντα απλή διαδικασία για τον μέσο χρήστη.

Η θέση της Framework

Η εταιρεία δηλώνει ότι έχει λάβει αναφορές μόνο από «μικρό ποσοστό» των μηχανημάτων και ότι διερευνά την αιτία του προβλήματος. Δεν έχει δοθεί συγκεκριμένος αριθμός ή ποσοστό επηρεαζόμενων μονάδων· πρόκειται για χαρακτηρισμό της ίδιας της Framework και όχι για επαληθευμένο στατιστικό στοιχείο.

Ως προς την αποζημίωση, η Framework αναφέρει ότι θα αντικαταστήσει τις μητρικές που βρίσκονται εντός εγγύησης, ενώ κάνει εξαιρέσεις για συσκευές εκτός εγγύησης όταν μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η μη λειτουργικότητα προκλήθηκε από επίσημη σταθερή ενημέρωση BIOS. Πρόκειται για λογική πολιτική, καθώς όσοι εγκαθιστούν επίσημη σταθερή έκδοση υλικολογισμικού δεν αναμένουν εύλογα να καταλήξουν με άχρηστο υλικό.

Ασυμφωνία με προγενέστερη αναφορά

Η τρέχουσα πολιτική εξαιρέσεων εκτός εγγύησης έρχεται σε αντίθεση με προγενέστερη αναφορά χρήστη που δημοσιεύτηκε στο blog της Adafruit, όπου περιγράφεται περίπτωση στην οποία η Framework αρνήθηκε αρχικά αντικατάσταση εκτός εγγύησης και ζήτησε κόστος περίπου 500 καναδικών δολαρίων για νέα μητρική, μετά τη λήξη της ετήσιας εγγύησης. Η αναφορά αυτή προηγείται χρονικά της πιο πρόσφατης επιβεβαίωσης πολιτικής εξαιρέσεων που παρουσιάζει το VideoCardz. Δεν είναι σαφές αν πρόκειται για αλλαγή πολιτικής της Framework μετά τη δημοσιότητα του θέματος ή για ασυνεπή εφαρμογή της ίδιας πολιτικής σε διαφορετικές περιπτώσεις.

Γιατί οι ενημερώσεις BIOS έγιναν πιο ριψοκίνδυνες

Οι σύγχρονες ενημερώσεις υλικολογισμικού σε φορητούς υπολογιστές δεν αφορούν πλέον μόνο το BIOS της μητρικής. Στην ίδια διαδικασία ενδέχεται να ενημερώνονται το υλικολογισμικό του Embedded Controller (EC), στοιχεία της πλατφόρμας AMD, επεξεργαστές ασφαλείας και ελεγκτές USB. Όσο περισσότερα υποσυστήματα ενημερώνονται ταυτόχρονα, τόσο μεγαλύτερο είναι το παράθυρο για κάποιο σφάλμα κατά την εγγραφή να αφήσει τη συσκευή σε μη ανακτήσιμη κατάσταση χωρίς εξειδικευμένη επέμβαση.

Η Framework δεν έχει δηλώσει ότι όλες οι μητρικές Ryzen 7040 είναι ευάλωτες, ούτε υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν εκτεταμένη αστοχία υλικού εκτός της ίδιας της διαδικασίας ενημέρωσης. Μέχρι να εντοπιστεί η βασική αιτία, όσοι κατέχουν Laptop 13 με Ryzen 7040 έχουν λόγο να είναι προσεκτικοί με νέες ενημερώσεις BIOS, εκτός αν κάποια συγκεκριμένη έκδοση διορθώνει πρόβλημα που πραγματικά τους αφορά.

Πηγές

• Framework Confirms Ryzen 7040 BIOS Updates Can Leave Laptop 13 Motherboards Unbootable
• Framework confirms Ryzen 7040 BIOS update can leave Laptop 13 motherboards unbootable - VideoCardz.com
• Framework BIOS Update: Critical Boot Failure Questions

Ο modder που δραστηριοποιείται στο YouTube με το όνομα Kouzex παρουσίασε μια μετατροπή που συνδυάζει δύο γενιές χειριστηρίων της Nintendo: πήρε τα εσωτερικά από ζευγάρι Joy-Con 2 και τα τοποθέτησε μέσα σε αυθεντικά κελύφη Wii Remote, δημιουργώντας χειριστήρια κίνησης που συνδέονται μαγνητικά στο Switch 2 και λειτουργούν, σύμφωνα με τον ίδιο, σε κάθε παιχνίδι.

Τι κράτησε και τι πέταξε

Από κάθε Joy-Con 2 διατηρήθηκαν μόλις πέντε εξαρτήματα: η μητρική, το thumbstick, η μαγνητική ράγα σύνδεσης, η μπαταρία και το μοτέρ δόνησης HD rumble. Το κύκλωμα του Wii Remote παρέμεινε στη θέση του για να χειρίζεται τα δικά του κουμπιά, με αποτέλεσμα ένα υβρίδιο όπου οι δύο γενιές ηλεκτρονικών συνυπάρχουν στο ίδιο κέλυφος. Ο Kouzex δοκίμασε το αποτέλεσμα στο Mario Kart World, στο Super Mario Galaxy και στο Nintendo Switch Sports, και ανέφερε ότι σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει και στο Nintendo Switch Sports Resort όταν κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο.

Το πρόβλημα με τα καλώδια

Η μπλε μονάδα έχει το thumbstick στη θέση όπου βρισκόταν παλιά το κουμπί A του Wii Remote, ενώ η κόκκινη το έχει στην παλιά υποδοχή του ηχείου. Σε καμία από τις δύο θέσεις δεν έφτανε το ribbon cable του Joy-Con 2, καθώς είναι πολύ κοντό. Ο Kouzex χρησιμοποίησε τον συνδετήρα του stick από ένα νεκρό Joy-Con πρώτης γενιάς, που χρησιμοποιεί τον ίδιο τύπο υποδοχής, και κόλλησε μεμονωμένα καλώδια επέκτασης σε κάθε ακίδα, σφραγίζοντας τις ενώσεις με εποξική ρητίνη UV. Την ίδια αντιμετώπιση χρειάστηκαν και τα καλώδια της μπαταρίας και του μοτέρ δόνησης.

Η τοποθέτηση της ράγας, της μητρικής του Joy-Con και της μπαταρίας στο πιο χοντρό πίσω τμήμα του Wii Remote απαίτησε την αφαίρεση τριών από τους τέσσερις άξονες βιδώματος του κελύφους. Αποτέλεσμα: πλέον οι μαγνήτες της ράγας είναι αυτοί που κρατούν την κάσα ενωμένη όταν το χειριστήριο είναι συνδεδεμένο, χωρίς κουμπί απελευθέρωσης, οπότε η αφαίρεση γίνεται τραβώντας με το χέρι. Τα δύο Wii Remote, όπως σημειώνεται, δεν λειτουργούν πλέον με κονσόλα Wii.

Αντιστοίχιση κουμπιών και ένα τεχνικό αδιέξοδο

Το πλήκτρο κατεύθυνσης (D-pad) και το minus συνδέθηκαν απευθείας με τα αντίστοιχα του Wii Remote. Το Home αντιστοιχίζεται στο Capture, το Plus σε έναν ώμο, ενώ η πίσω σκανδάλη B λειτουργεί ως R. Τα κουμπιά 1 και 2 λειτουργούν ως B και A όταν το χειριστήριο κρατιέται πλάγια. Μια προσπάθεια να τροφοδοτηθούν τα τέσσερα μπλε LED αναγνώρισης παίκτη του Wii Remote από το κύκλωμα ισχύος του Joy-Con 2 απέτυχε· ο Kouzex απέδωσε την αποτυχία στο ότι τα μπλε LED απαιτούν υψηλότερη τάση από τα πράσινα που χρησιμοποιεί το Joy-Con 2.

Τα thumbsticks έχουν στερεωθεί με εποξική κόλλα μόνο γύρω από το εξωτερικό τους πλαίσιο, ώστε να μπορούν να αντικατασταθούν αν εμφανίσουν πρόβλημα drift. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία: η Nintendo έχει επιβεβαιώσει ότι το Joy-Con 2 δεν χρησιμοποιεί sticks τεχνολογίας Hall effect, μια τεχνολογία που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα φθοράς λόγω μηχανικής επαφής, και η αποσυναρμολόγηση της iFixit από τον περασμένο Ιούνιο είχε επιβεβαιώσει το ίδιο εύρημα.

Γιατί έχει σημασία

Η μετατροπή δεν αποτελεί εμπορικό προϊόν ούτε επίσημη πρωτοβουλία της Nintendo, αλλά δείχνει ότι η αρχιτεκτονική σύνδεσης του Joy-Con 2 στο Switch 2 επιτρέπει μεταφορά των ηλεκτρονικών σε διαφορετικά κελύφη, εφόσον κάποιος είναι διατεθειμένος να λύσει προβλήματα συμβατότητας καλωδίωσης και τροφοδοσίας. Για τη σκηνή του modding, το εγχείρημα λειτουργεί ως απόδειξη ότι παλαιότερο υλικό μπορεί να συνδυαστεί λειτουργικά με τρέχουσα κονσόλα, χωρίς όμως να αποτελεί ασφαλή ή αναπαραγώγιμη λύση για τον μέσο χρήστη.

Πηγές

• Console modder builds working Switch 2 Joy-Cons inside original Wii Remote shells — motion-sensing controllers snap magnetically onto a Switch 2
• Wii Remotes become Nintendo Switch 2 Joy-Con in impressive fan project – Nintendo Wire
• Joy-Cons Plus WiiMotes Make For Switch 2 Wii-Cons | Hackaday

Ένα νέο leak φέρνει στο προσκήνιο πιθανή αλλαγή στην ονοματολογία των desktop επεξεργαστών της Intel για τη γενιά Nova Lake. Ο leaker LC Tech Leaks δημοσίευσε screenshot από το εργαλείο μέτρησης επιδόσεων CPU-Z, στο οποίο εμφανίζεται άγνωστος έως τώρα επεξεργαστής με την ονομασία «Core Ultra 9 4950K». Η πληροφορία μεταδόθηκε αρχικά από το Guru3D, χωρίς όμως καμία επιβεβαίωση από την ίδια την Intel για όνομα, προδιαγραφές ή επιδόσεις.

Επιστροφή στα τετραψήφια ονόματα;

Η Intel εισήγαγε το brand Core Ultra με την αρχιτεκτονική Meteor Lake το 2023, αφαιρώντας το γράμμα «i» από ονομασίες όπως Core i5 και Core i9 και αντικαθιστώντας τους παραδοσιακούς τετραψήφιους και πενταψήφιους αριθμούς προϊόντος με τριψήφιους κωδικούς. Η Arrow Lake μετέφερε στη συνέχεια αυτή τη μορφή και στα desktop μοντέλα, με παράδειγμα τον Core Ultra 9 285K. Το φερόμενο όνομα «Core Ultra 9 4950K» θα διατηρούσε το brand «Core Ultra», την κατηγορία «9» και την κατάληξη «K» για ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή, επιστρέφοντας όμως σε τετραψήφιο αριθμητικό τμήμα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, και άλλοι leakers φέρονται να υποστηρίζουν τη μορφή των τεσσάρων ψηφίων για τη σειρά Core Ultra Series 4, αν και η συγκεκριμένη ονομασία «4950K» ενδέχεται να αποτελεί απλώς εσωτερικό placeholder της Intel.

Διάταξη πυρήνων και φερόμενες επιδόσεις

Το δείγμα που εμφανίζεται στο screenshot συνδυάζει, σύμφωνα με τον LC Tech Leaks, οκτώ πυρήνες απόδοσης (P-cores) με 20 πυρήνες αποδοτικότητας (E-cores), φτάνοντας συνολικά τους 28 πυρήνες. Το ίδιο leak αναφέρει πρώιμα αποτελέσματα CPU-Z γύρω στους 1.000 πόντους σε single-thread και περίπου 20.000 πόντους σε multithread. Ούτε το screenshot ούτε οι συγκεκριμένοι αριθμοί έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα, επομένως πρόκειται για ισχυρισμό που παραμένει ανεπιβεβαίωτος. Το CPU-Z φέρεται επίσης να αναγράφει διαδικασία κατασκευής Intel 18A για το δείγμα, κάτι που δεν επιβεβαιώνει απαραίτητα τη διαδικασία κατασκευής για κάθε τμήμα του επεξεργαστή, καθώς η Nova Lake αναμένεται να χρησιμοποιήσει πολλαπλά tiles και η Intel έχει αναφέρει στο παρελθόν ότι μελλοντικά προϊόντα μπορεί να συνδυάζουν εσωτερικά και εξωτερικά κατασκευασμένα στοιχεία.

Νέα πλατφόρμα Z990 και socket LGA1954

Το δείγμα αναφέρεται ότι δοκιμάζεται σε μητρικές με chipset Z990. Η αρχιτεκτονική Nova Lake-S συνδέεται με το νέο socket LGA1954, το οποίο αναμένεται να αντικαταστήσει το σημερινό οικοσύστημα LGA1851 της Arrow Lake, απαιτώντας πιθανότατα εντελώς νέες μητρικές με chipset της σειράς 900. Ο συγκεκριμένος 28-πύρηνος επεξεργαστής δεν θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη διαμόρφωση της Nova Lake. Προηγούμενα leaks περιγράφουν ναυαρχίδα με 16 πυρήνες απόδοσης, 32 πυρήνες αποδοτικότητας και τέσσερις πυρήνες χαμηλής κατανάλωσης, φτάνοντας συνολικά τους 52 πυρήνες. Η Intel φέρεται επίσης να αναπτύσσει εκδόσεις με μεγάλη κρυφή μνήμη (bLLC), σχεδιασμένες να ανταγωνιστούν τους επεξεργαστές Ryzen X3D της AMD για gaming.

Χρονοδιάγραμμα κυκλοφορίας

Η Intel έχει τοποθετήσει δημόσια τη Nova Lake μετά το refresh της Arrow Lake του 2026, στοχεύοντας αρχικά στο τέλος του 2026. Πιο πρόσφατα, ανεπίσημα χρονοδιαγράμματα αναφέρουν ότι η κύρια κυκλοφορία για desktop θα μπορούσε να ξεκινήσει στις αρχές του 2027, με τη ναυαρχίδα των 52 πυρήνων να ακολουθεί αργότερα. Η Intel δεν έχει επιβεβαιώσει ούτε το όνομα «4950K», ούτε τις προδιαγραφές, ούτε τις επιδόσεις σε δοκιμές, ούτε το τελικό χρονοδιάγραμμα κυκλοφορίας.

Πηγές

• Intel Nova Lake CPU Appears as Core Ultra 9 4950K - Guru3D

Ο γνωστός στην κοινότητα overclocking προγραμματιστής 1usmus ανακοίνωσε νέα έκδοση του εργαλείου του, Hydra, η οποία προσθέτει δυνατότητες overclocking στη μνήμη και έλεγχο του ορίου κατανάλωσης ισχύος για κάρτες γραφικών RTX 50-series της Nvidia. Η ενημέρωση, με αριθμό έκδοσης 2.3B, ανακοινώθηκε στις 17 Αυγούστου 2026 μέσω δημοσίευσης του ίδιου του δημιουργού, σύμφωνα με το Tom's Hardware. Την είδηση επιβεβαιώνουν και τα VideoCardz και WCCFtech, τα οποία αναφέρουν τις ίδιες τεχνικές λεπτομέρειες.

Τι αλλάζει στο Hydra 2.3B

Το Hydra είναι εργαλείο ακραίου overclocking που απευθύνεται σε πιο προχωρημένους χρήστες, σε αντίθεση με τα mainstream εργαλεία διαχείρισης κάρτας γραφικών. Η νέα έκδοση επιτρέπει μέγιστο offset μνήμης +3.000 MHz, κάτι που σύμφωνα με το Tom's Hardware μεταφράζεται σε ταχύτητες GDDR7 έως 36 Gbps. Ο ίδιος ο 1usmus παρουσίασε την προσωπική του κάρτα Asus ROG Astral LC RTX 5090 OC να φτάνει τα 36 Gbps στη μνήμη, ως απόδειξη ότι η εφαρμογή λειτουργεί όπως περιγράφεται. Το VideoCardz σημειώνει ότι η ίδια η ομάδα του δεν έχει δοκιμάσει προσωπικά το εργαλείο, βασιζόμενη στο βίντεο που δημοσίευσε ο 1usmus.

Παράλληλα, το όριο ισχύος (power limit) μπορεί πλέον να ρυθμιστεί στατικά έως 125%, ανεξαρτήτως του συγκεκριμένου μοντέλου RTX 50-series που χρησιμοποιείται. Πρόκειται για ενιαίο ανώτατο όριο που εφαρμόζεται σε όλη τη σειρά, όχι για ρύθμιση ανά κάρτα.

XBAR offset και Rail Offsets

Πέρα από τη μνήμη και την ισχύ, η έκδοση 2.3B προσθέτει απευθείας έλεγχο του λεγόμενου XBAR offset, μιας μεθόδου overclocking της εσωτερικής διασύνδεσης (interconnect) του GPU. Το Tom's Hardware παρομοιάζει τη λειτουργία αυτή με το overclocking του Infinity Fabric σε επεξεργαστές AMD, καθώς στοχεύει σε βελτίωση επιδόσεων πέρα από το απλό overclocking πυρήνα και μνήμης. Το εργαλείο υποστηρίζει επίσης δεύτερης γενιάς «Rail Offsets», που σύμφωνα με το WCCFtech αφορούν ξεχωριστές ρυθμίσεις για τις γραμμές τάσης MSVDD και NVVDD. Η καμπύλη τάσης-συχνότητας (voltage-frequency curve) είναι πλέον χωρίς περιορισμούς σε σχέση με προηγούμενες εκδόσεις, κάτι που αναφέρει και το WCCFtech.

Συντηρητικά όρια, όχι παραβίαση ασφάλειας

Ο 1usmus ανέφερε ότι τα όρια αυτής της πρώτης κυκλοφορίας επιλέχθηκαν σκόπιμα συντηρητικά, με στόχο την ασφάλεια των χρηστών, χωρίς όμως να αποκλείει ότι μελλοντικές εκδόσεις του Hydra θα φέρουν υψηλότερα όρια. Ανέφερε επίσης ότι η επαγγελματική κάρτα RTX Pro 6000 διαθέτει ήδη πειραματική υποστήριξη για το «πλήρες σύνολο λειτουργιών» του προγράμματος, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες για το πότε αυτό θα επεκταθεί επίσημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για λογισμικό ξεκλείδωμα εργοστασιακά επιβαλλόμενων ορίων και όχι για παράκαμψη μηχανισμών ασφαλείας του υλικού.

Ως προς τη διαθεσιμότητα, υπάρχει μικρή απόκλιση μεταξύ των πηγών: το WCCFtech αναφέρει ότι η κυκλοφορία «σχεδιάζεται για την επόμενη εβδομάδα» από τις 18-19 Αυγούστου, ενώ αντίστοιχη αναφορά κάνει λόγο για πρόσβαση σε πρώιμο στάδιο (early access) πριν τη γενική διάθεση του εργαλείου.

Γιατί έχει σημασία

Το Hydra απευθύνεται σε στενό κοινό ακραίου overclocking, όμως δείχνει πόσο περιθώριο υπάρχει ακόμα στα εργοστασιακά όρια της GDDR7 στις RTX 50-series, τουλάχιστον σε ελεγχόμενο περιβάλλον δοκιμών με ψύξη υγρού όπως στο παράδειγμα του 1usmus. Για τον μέσο χρήστη, η αξία του εργαλείου είναι κυρίως πειραματική· τα ίδια τα όρια που θέτει η εφαρμογή σε αυτή τη φάση δείχνουν ότι ο δημιουργός της προτεραιοποιεί την ασφάλεια του υλικού έναντι της μέγιστης δυνατής απόδοσης.

Πηγές

• Overclocker updates Hydra overclocking tool with VRAM and power limit controls for RTX 50-series GPUs — new update gives up to +3000 MHz memory offset
• HYDRA adds unlocked VRAM and Power Limit controls for GeForce RTX 50 series - VideoCardz.com
• HYDRA Tool Cracks Open NVIDIA's RTX 50 VRAM Locks, Pushing GDDR7 To 36 Gbps And 125% Power Limits

Ο Matt Cole ξεκίνησε το 2023 ένα πείραμα με στόχο να καταγράψει πόσο ανθίστανται στην πραγματικότητα οι κάρτες microSD όταν υποβάλλονται σε συνεχή, εντατική χρήση. Σύμφωνα με ανάρτησή του στο subreddit r/DataHoarder, την οποία μετέφερε το Tom's Hardware, η συλλογή του περιλαμβάνει σήμερα 351 κάρτες από 52 διαφορετικές μάρκες και 111 μοναδικά μοντέλα. Από αυτές, οι 177 έχουν ήδη δοκιμαστεί μέχρι πλήρους αστοχίας, μετάπτωσης σε κατάσταση μόνο-ανάγνωσης ή μέχρι το ποσοστό αποτυχημένων τομέων να ξεπεράσει το 50%. Άλλες 107 κάρτες βρίσκονται σε εξέλιξη δοκιμής, ενώ 67 περιμένουν να ελευθερωθεί υποδοχή microSD για να ξεκινήσουν.

Σε σχέση με την προηγούμενη ενημέρωση του Cole, όταν είχαν δοκιμαστεί 200 κάρτες, ο αριθμός των αστοχιών αυξήθηκε κατά 84 μονάδες μέσα σε λίγους μήνες. Το σύνολο των δεδομένων που έχουν γραφτεί στις κάρτες κατά τη διάρκεια των τριών ετών δοκιμών ξεπερνά τα 133 petabytes, όπως αναφέρει το Tom's Hardware. Η δοκιμαστική βάση δεδομένων του Cole είναι δημόσια προσβάσιμη μέσω του προσωπικού του site.

Τρεις κατηγορίες, τρεις διαφορετικές αντοχές

Ο Cole διαχώρισε τις κάρτες σε τρεις κατηγορίες: καταναλωτικού επιπέδου, υψηλής αντοχής (high-endurance) και βιομηχανικού επιπέδου (industrial-grade). Οι κάρτες καταναλωτικού επιπέδου είναι οι τυπικές μονάδες που μπορεί να αγοράσει κανείς από καταστήματα λιανικής, ενώ οι κάρτες υψηλής αντοχής επισημαίνονται ρητά ως τέτοιες από τους κατασκευαστές τους. Οι βιομηχανικές κάρτες, τέλος, είναι σχεδιασμένες για βαριά χρήση και συνήθως συνοδεύονται από φυλλάδιο προδιαγραφών και δήλωση αντοχής.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δοκιμών του Cole, οι κάρτες καταναλωτικού επιπέδου άντεξαν κατά μέσο όρο περίπου 10.000 κύκλους προγραμματισμού/επαλήθευσης/διαγραφής. Οι πέντε κατασκευαστές με τις καλύτερες επιδόσεις σε αυτή την κατηγορία ήταν, με σειρά κατάταξης, οι PNY, Kingston, Delkin Devices, Lexar και Samsung. Σε ξεχωριστή αναφορά, η βραζιλιάνικη ιστοσελίδα Hardware.com.br αναφέρει επίσης ότι οι κάρτες υψηλής αντοχής έφτασαν κατά μέσο όρο τους 14.000 κύκλους, ενώ οι βιομηχανικές κάρτες είχαν μέσο όρο περίπου 122.000 κύκλους.

Η περίπτωση της SanDisk

Το πιο αξιοσημείωτο εύρημα αφορά τη SanDisk: στην κατηγορία υψηλής αντοχής, η εταιρεία κατέγραψε 6 αστοχίες στις 7 κάρτες που δοκιμάστηκαν. Η στατιστική αυτή αφορά αποκλειστικά τις κάρτες υψηλής αντοχής της SanDisk που συμπεριλήφθηκαν στο πείραμα και όχι το σύνολο των μοντέλων της εταιρείας που έχουν δοκιμαστεί συνολικά στη βάση δεδομένων του Cole.

Το Tom's Hardware αναφέρει ότι ο Cole κατέταξε τη SanDisk μεταξύ των χειρότερων επιδόσεων στην κατηγορία της. Ο Cole απέφυγε να συμπεριλάβει στη σύγκριση ανώνυμες μάρκες, καθώς οι περισσότεροι χρήστες δεν περιμένουν πολλά από αυτές.

Τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα για τον απλό χρήστη

Οι συνθήκες δοκιμής είναι αρκετά ακραίες και είναι σπάνιο ένας χρήστης να βρεθεί σε αντίστοιχες περιστάσεις. Επομένως, τα αποτελέσματα δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τη διάρκεια ζωής μιας κάρτας microSD σε τυπική χρήση.

Πηγές

• MicroSD card torture test writes 133 petabytes of data across 351 cards over three years — cards tested to failure reveal SanDisk as the outlier with 6 failures of the 7 tested
• Homem queria descobrir quais microSD realmente duram mais; 351 cartões depois, a resposta ficou menos óbvia - Hardware.com.br

Η Noctua παραμένει εκτός της τάσης που έχει κατακλύσει την αγορά ψύξης υπολογιστών τα τελευταία χρόνια. Σε συνέντευξή του στο Club386, ο επικεφαλής προϊόντος της εταιρείας, Jakob Dellinger, ξεκαθάρισε ότι το RGB, οι ενσωματωμένες οθόνες σε ψύκτρες και AIO και οι λευκές εκδόσεις προϊόντων δεν βρίσκονται στο πρόγραμμα ανάπτυξης της εταιρείας, τουλάχιστον στο ορατό μέλλον.

Τι δήλωσε ο υπεύθυνος προϊόντος της Noctua

Ο Dellinger δεν απέκλεισε εντελώς το ενδεχόμενο RGB προϊόντων στο μέλλον, ωστόσο περιέγραψε την τρέχουσα κατάσταση ως κάτι που «πολύ πιθανόν θα παραμείνει έτσι». Όπως εξήγησε, η φιλοσοφία της εταιρείας είναι να διαθέτει όσο το δυνατόν λιγότερους πόρους σε αισθητικά χαρακτηριστικά.

«Θέλουμε να δαπανάμε όσο το δυνατόν λιγότερους πόρους στο να κάνουμε τα προϊόντα να φαίνονται όμορφα, δεν είναι εκεί που εστιάζουμε», είπε ο Jakob Dellinger στο Club386.

Η δήλωση αφορά και τις οθόνες που εμφανίζονται πλέον όλο και συχνότερα σε pump block υγρής ψύξης (AIO) και σε ψύκτρες αέρα ανταγωνιστικών εταιρειών. Η Noctua προτιμά να κατευθύνει τους μηχανικούς της σε θερμικές επιδόσεις, μείωση θορύβου και ποιότητα κατασκευής, αντί σε τέτοια οπτικά χαρακτηριστικά.

Γιατί οι λευκές ψύκτρες δεν προχωρούν

Η ίδια λογική περιορισμού πόρων ισχύει και για τα λευκά προϊόντα. Η Noctua είχε παρουσιάσει πρωτότυπα ανεμιστήρων chromax.white στην Computex του 2019, τα οποία όμως καθυστέρησαν επανειλημμένα τα επόμενα χρόνια και τελικά αφαιρέθηκαν από τον χάρτη πορείας της εταιρείας.

Σύμφωνα με τον Dellinger, η αλλαγή χρώματος σε έναν ανεμιστήρα ακριβείας δεν είναι απλή υπόθεση αλλαγής χρωστικής στο πλαστικό. Κάθε χρώμα συμπεριφέρεται διαφορετικά κατά την παραγωγική διαδικασία, με αποτέλεσμα να απαιτούνται ξεχωριστά καλούπια και εξειδικευμένη ρύθμιση εργαλείων για κάθε χρώμα, ώστε να διατηρηθούν οι ίδιες διαστάσεις και οι ίδιες επιδόσεις με τα υπάρχοντα μοντέλα. Το λευκό χρώμα, όπως ανέφερε, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να παραχθεί χωρίς ορατές ατέλειες στην επιφάνεια.

Πού πηγαίνουν οι πόροι μηχανικής

Ο Dellinger ανέφερε ότι προτιμά να διαθέσει τους διαθέσιμους πόρους στην επικύρωση εργαλείων για έναν νέο σχεδιασμό ανεμιστήρα παρά στην ανάπτυξη ενός ακόμη χρώματος για υπάρχοντα μοντέλα. Η εταιρεία αναμένεται έτσι να συνεχίσει να επικεντρώνεται στα καθιερωμένα χρώματα καφέ/μπεζ και chromax.black, χωρίς άμεσα σχέδια για λευκά μοντέλα, RGB ή ενσωματωμένες οθόνες.

Η στάση αυτή διαφοροποιεί τη Noctua από το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς ψύξης υπολογιστών, όπου ο RGB φωτισμός και οι οθόνες έχουν γίνει σχεδόν στάνταρ χαρακτηριστικά σε ψύκτρες και AIO συστήματα διαφόρων κατασκευαστών. Για τους χρήστες που αναζητούν αθόρυβη λειτουργία και σταθερές θερμικές επιδόσεις χωρίς πρόσθετα οπτικά στοιχεία, η προσέγγιση της εταιρείας παραμένει αμετάβλητη.

Πηγές

• Noctua has no plans for RGB, screens or white coolers, engineering resources go elsewhere - VideoCardz.com
• Noctua Remains Focused on Performance, No Plans for RGB or Screens in Coolers | TechPowerUp
• Noctua Focused on Performance, No Plans for Screens or RGB in Coolers | ThinkComputers.org

Τι πληρώνεις πραγματικά σε μια μητρική

Το Tom's Hardware, σε αναλυτικό οδηγό αγοράς, εξηγεί ότι η τιμή μιας μητρικής καθορίζεται κυρίως από το PCB (πλακέτα τυπωμένου κυκλώματος, η βάση πάνω στην οποία τοποθετούνται όλα τα εξαρτήματα). Οι φθηνές μητρικές χρησιμοποιούν συνήθως PCB με 6 στρώματα και 1 ουγγιά χαλκού ανά στρώμα, ενώ οι μεσαίες και ακριβότερες προτιμούν 8 έως 10 στρώματα με 2 ουγγιές χαλκού ανά στρώμα, κάτι που βελτιώνει τη σταθερότητα του σήματος και την αντοχή στη θερμότητα.

Στην τροφοδοσία ισχύος, τα φθηνά μοντέλα χρησιμοποιούν MOSFET (τρανζίστορ ισχύος) διαβάθμισης 50 έως 60 αμπέρ, ενώ τα ακριβότερα φτάνουν τα 80 έως 110 αμπέρ, προσφέροντας μεγαλύτερο περιθώριο για overclocking. Ένα ακόμη παράδειγμα διαφοράς κόστους είναι το chipset X870E της AMD, το οποίο χρησιμοποιεί δύο τσιπ αντί για ένα, όπως αναφέρει το Tom's Hardware.

Ξεχωριστή εξέλιξη: αυξήσεις τιμών στο 2026

Πέρα από τον οδηγό του Tom's Hardware, το TechPowerUp και το Digital Trends μετέφεραν ανεξάρτητα αναφορές από πηγές του ταϊβανέζικου εφοδιαστικού κλάδου (Board Channels) που κάνουν λόγο για πρόβλεψη αύξησης τουλάχιστον 50% στο κόστος PCB μέσα στο 2026. Οι ίδιες αναφορές σημειώνουν ότι πυκνωτές, χάλκινα heatsinks και τσιπ ελέγχου ακριβαίνουν, με αποτέλεσμα η ASUS, η Gigabyte και η MSI να ετοιμάζουν αυξήσεις τιμών στις μητρικές τους από το τρίτο τρίμηνο του 2026. Πρόκειται για πρόβλεψη, όχι επιβεβαιωμένη τιμολόγηση.

Για τους αναγνώστες που σχεδιάζουν αναβάθμιση, το συνδυασμένο μήνυμα είναι ξεκάθαρο: αξίζει να προσδιορίσεις τι πραγματικά χρειάζεσαι σε PCIe θύρες, M.2 υποδοχές και ισχύ τροφοδοσίας πριν οι τιμές ανέβουν περαιτέρω.

Πηγές

• How to choose a new motherboard without overpaying — scoping out the features you need, and what you might never use as component costs soar
• ASUS, GIGABYTE, and MSI to Raise Motherboard Prices in Q3 | TechPowerUp
• Motherboards may be the next PC component to get a massive price increase - Digital Trends

Το Pi-Ener-lite είναι ένα compact UPS, δηλαδή σύστημα αδιάλειπτης τροφοδοσίας που κρατάει μια συσκευή ενεργή κατά τη διάρκεια διακοπών ρεύματος, σχεδιασμένο ειδικά για το Raspberry Pi Zero. Η πλακέτα, από την κινεζική ACE Design Studio, πωλείται στο Tindie για 35 δολάρια, χωρίς να περιλαμβάνεται ούτε η μπαταρία 18650 ούτε το μπουτόν CR1220 που απαιτούνται για τη λειτουργία της. Η σύνδεση με το Pi Zero γίνεται μέσω pogo pins, δηλαδή σημείων επαφής χωρίς καλωδίωση, τα οποία μεταφέρουν ταυτόχρονα ισχύ και δεδομένα.

Αυτονομία και ρολόι πραγματικού χρόνου

Σύμφωνα με το Notebookcheck, ένα κελί 12 Wh (3.200 mAh στα 3,7V) με φορτίο 1W αποδίδει περίπου 11 ώρες αυτονομίας, ανάλογα πάντα με τον μετατροπέα τάσης από 3,7V σε 5V και το φορτίο εργασίας. Το CNX Software επιβεβαιώνει τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος και προσθέτει ότι η πλακέτα φέρει chip μέτρησης φορτίου CW2015, με ακρίβεια ±2% στην κατάσταση φόρτισης. Το Notebookcheck αναφέρει επιπλέον ότι η πλακέτα διαθέτει ρολόι πραγματικού χρόνου (RTC) τύπου DS1307, τροφοδοτούμενο από μπαταρία CR1220, ώστε το Pi Zero να διατηρεί σωστή ώρα σε αρχεία καταγραφής ακόμη και μετά από πλήρη διακοπή ρεύματος· το CNX Software όμως δεν αναφέρει ρητά το DS1307, εστιάζοντας στο chip μέτρησης φορτίου CW2015, οπότε ο ακριβής τύπος του ρολογιού παραμένει σημείο διαφοράς μεταξύ των δύο πηγών.

Για όσους στήνουν έργα με Raspberry Pi Zero για καταγραφή δεδομένων αισθητήρων ή έλεγχο ενεργοποιητών, η δυνατότητα ταυτόχρονης φόρτισης και εκφόρτισης (pass-through) σημαίνει ότι το σύστημα μπορεί να παραμείνει σε λειτουργία ενώ η μπαταρία φορτίζεται κανονικά, χωρίς διακοπή στο έργο.

Πηγές

• Pi-Ener-lite: Compact UPS solution for the Raspberry Pi uses an 18650 battery
• Pi-Ener-lite - A compact 18650 UPS board for Raspberry Pi Zero with RTC and fuel gauge - CNX Software

Η Akasa ανακοίνωσε το AK-PCCM2P-06, κάρτα επέκτασης PCIe για την εγκατάσταση M.2 NVMe SSD σε ελεύθερο σλοτ μητρικής. Απευθύνεται κυρίως σε διαχειριστές συστημάτων και τεχνικούς συναρμολόγησης υπολογιστών. Η ανακοίνωση προέρχεται αποκλειστικά από την ίδια την εταιρεία, χωρίς ανεξάρτητη δοκιμή από τρίτους μέχρι στιγμής, οπότε τα χαρακτηριστικά και οι επιδόσεις παρακάτω βασίζονται στα στοιχεία που δίνει η Akasa.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Η σύνδεση είναι PCIe 4.0 x4, με ονομαστικό εύρος ζώνης έως 64 Gbit/s. Πρόκειται για το θεωρητικό όριο της ίδιας της σύνδεσης, όχι για εγγυημένη πραγματική ταχύτητα ανάγνωσης ή εγγραφής, η οποία εξαρτάται από τον συγκεκριμένο δίσκο που θα τοποθετηθεί. Σε παλιότερη μητρική με PCIe 3.0 x4 η κάρτα δουλεύει επίσης, με το ονομαστικό όριο να πέφτει στα 32 Gbit/s. Μηχανικά χωράει σε σλοτ x4, x8 ή x16, εφόσον υπάρχει διαθέσιμο τέτοιο σλοτ σε desktop, workstation ή server μητρική.

Η θήκη δέχεται M.2 NVMe SSD τύπου M Key στα μεγέθη 2230, 2242, 2260 και 2280, κάτι που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των δίσκων που κυκλοφορούν σήμερα. Ένα ενσωματωμένο clip κρατάει τον δίσκο στη θέση του χωρίς να χρειάζονται ξεχωριστές βίδες στερέωσης. Η ψύξη γίνεται με αλουμινένια ψύκτρα και θερμικά pads που απάγουν τη θερμότητα από το SSD, ενώ δύο LED (πράσινο για την τροφοδοσία, κίτρινο/πράσινο για τη δραστηριότητα του δίσκου) δείχνουν την κατάσταση λειτουργίας. Η κάρτα περιλαμβάνει bracket πλήρους ύψους για κλασικά ATX και mATX builds, καθώς και low profile bracket για συμπαγή συστήματα SFF.

Αφαιρούμενη θήκη με κλείδωμα

Το βασικό στοιχείο που ξεχωρίζει το AK-PCCM2P-06 από απλούστερα adapter είναι η αφαιρούμενη θήκη. Ο δίσκος αλλάζει χωρίς να χρειάζεται να βγει η κάρτα από τη μητρική, κάτι χρήσιμο σε περιβάλλοντα όπου γίνονται συχνά δοκιμές, δημιουργία εικόνων δίσκου ή μεταφορά δεδομένων. Η Akasa δεν αναφέρει ρητά υποστήριξη hot-swap, δηλαδή αλλαγή δίσκου με το σύστημα σε λειτουργία, οπότε η αφαιρούμενη θήκη δεν πρέπει να θεωρείται από μόνη της τέτοια δυνατότητα. Ένα λατς με κλειδαριά κλειδώνει τη θήκη στη θέση της, ώστε την αφαίρεση του δίσκου να μπορεί να την κάνει μόνο όποιος έχει το κλειδί, κάτι χρήσιμο σε κοινόχρηστους σταθμούς εργασίας και σε περιβάλλοντα όπου απαιτείται ελεγχόμενη φυσική πρόσβαση στα μέσα αποθήκευσης. Το σώμα και η θήκη είναι από ανοξείδωτο ατσάλι.

Διαθεσιμότητα και τιμή

Η Akasa δηλώνει συμβατότητα με Windows, Linux και macOS, εφόσον το σύστημα διαθέτει ελεύθερο σλοτ PCIe, κάτι που ισχύει μόνο σε συγκεκριμένα μοντέλα Mac. Οι διαστάσεις της κάρτας είναι 167,3 x 120,8 x 22 mm (μήκος x πλάτος x ύψος). Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο Τύπου της εταιρείας, η ενδεικτική τιμή ξεκινά από 69 λίρες στη Βρετανία ή 72,50 ευρώ στην υπόλοιπη Ευρώπη, με την ίδια την Akasa να σημειώνει ότι η τελική τιμή μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον μεταπωλητή. Η διάθεση καλύπτει Βρετανία, Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Ασία.

Πηγές

• Επίσημη σελίδα προϊόντος Akasa, AK-PCCM2P-06

Το εξάχρονο Ampere ξαναβρίσκει πελατεία

Στην κινεζική αγορά μεταχειρισμένων εμφανίζονται πλέον σε μεγάλους αριθμούς μεταποιημένες κάρτες GeForce RTX 3080 με 20GB μνήμης GDDR6X, αντί των 10GB που διέθετε η αρχική κάρτα κατά την κυκλοφορία της το 2020. Η τιμή τους κυμαίνεται γύρω στα 3.000 γουάν, ή περίπου 445 δολάρια (383 ευρώ), σύμφωνα με καταχωρίσεις στην πλατφόρμα μεταπώλησης Goofish που εντόπισε το VideoCardz. Αξίζει να σημειωθεί ότι η NVIDIA δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα έκδοση RTX 3080 με 20GB· ένα τέτοιο μοντέλο είχε σχεδιαστεί αλλά ακυρώθηκε πριν την κυκλοφορία του, οπότε οι κάρτες αυτές είναι αποκλειστικά έργο ανεξάρτητων εργαστηρίων μεταποίησης.

Οι μεταποιήσεις αυτού του τύπου δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την κυκλοφορία της αρχιτεκτονικής Ampere και προορίζονταν αρχικά για επιχειρήσεις εξόρυξης κρυπτονομισμάτων που χρειάζονταν κάρτες με μεγάλη χωρητικότητα μνήμης. Αργότερα, το ίδιο υλικό στράφηκε προς φορτία εργασίας τεχνητής νοημοσύνης. Με την Ampere να βρίσκεται πλέον δύο γενιές πίσω από τα τρέχοντα μοντέλα, οι συγκεκριμένες κάρτες φαίνεται να καταλήγουν τώρα σε παίκτες που ψάχνουν φθηνότερες λύσεις.

Τεχνικά χαρακτηριστικά και περιορισμοί

Η μεταποιημένη κάρτα διατηρεί την πλήρη διαμόρφωση της RTX 3080, με 8.704 πυρήνες CUDA και διεπαφή μνήμης 320-bit, αλλάζοντας μόνο τα τσιπ μνήμης ώστε να φτάσει τα 20GB GDDR6X. Η αναβάθμιση αυτή αφαιρεί έναν από τους βασικούς περιορισμούς της αρχικής κάρτας, καθώς τα 10GB θεωρούνται πλέον ανεπαρκή για ορισμένους σύγχρονους τίτλους σε υψηλές αναλύσεις.

Υπάρχουν όμως σαφή μειονεκτήματα. Η κατανάλωση παραμένει στην κατηγορία των 320W, δεν υπάρχει καμία επίσημη εγγύηση για τη μεταποίηση και οι κάρτες δεν υποστηρίζουν το DLSS Frame Generation ή το Multi Frame Generation, τεχνολογίες που είναι διαθέσιμες μόνο σε νεότερες αρχιτεκτονικές. Στο επίπεδο λογισμικού, η NVIDIA συνεχίζει να υποστηρίζει την Ampere κανονικά: οι κάρτες GeForce RTX 30 λαμβάνουν τρέχοντες οδηγούς και μπορούν να χρησιμοποιήσουν το DLSS 4.5 Super Resolution με το δεύτερης γενιάς μοντέλο transformer, το οποίο λειτουργεί σε όλες τις GeForce RTX κάρτες.

Οι τιμές της σειράς RTX 50 έχουν εκτιναχθεί

Το πλαίσιο που κάνει αυτές τις μεταποιημένες κάρτες ελκυστικές είναι η πορεία των τιμών στη σειρά Blackwell. Σύμφωνα με καταγραφές τιμών του VideoCardz μέσω Newegg, η μέση τιμή της RTX 5070 έφτασε τα 899,99 δολάρια, περίπου 64% πάνω από την προτεινόμενη τιμή λιανικής των 549 δολαρίων. Το Tom's Hardware επιβεβαιώνει το ίδιο φαινόμενο, καταγράφοντας μέση τιμή της RTX 5070 στην περιοχή των 850 έως 900 δολαρίων και άνοδο 36% στη συγκεκριμένη κάρτα. Η RTX 5060 Ti 16GB έφτασε έως τα 780 δολάρια στο Newegg κατά το VideoCardz, ενώ το Tom's Hardware καταγράφει μέση τιμή 804,99 δολαρίων για το ίδιο μοντέλο, με άνοδο περίπου 27%. Σε ορισμένες περιπτώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, η τιμή της RTX 5060 Ti 16GB ξεπέρασε στιγμιαία εκείνη της RTX 5070.

Με αυτά τα δεδομένα, μια μεταποιημένη RTX 3080 20GB στα 445 δολάρια δεν φαίνεται πλέον τόσο παράλογη επιλογή, παρά τους γνωστούς συμβιβασμούς σε κατανάλωση, εγγύηση και υποστήριξη λογισμικού. Δεν αντικαθιστά τις δυνατότητες ή την αποδοτικότητα μιας σύγχρονης Blackwell κάρτας, αλλά δίνει σε αναγνώστες που αναζητούν μνήμη 20GB χωρίς το κόστος μιας νέας κάρτας μια εναλλακτική με γνωστά όρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για μη επίσημες μεταποιήσεις χωρίς ανεξάρτητη πιστοποίηση αξιοπιστίας, και τέτοιες κάρτες προέρχονται συχνά από μεταχειρισμένο υλικό με σημάδια χρήσης.

Πηγές

• GPU market evolves backwards as modded RTX 3080 20GB cards return as cheaper gaming alternatives
• GeForce RTX 50-series GPU prices spike as much as 39% as Blackwell price hikes hit the US — RTX 5070 gets a 36% hike, RTX 5060 up 27% at the median of Newegg listings | Tom's Hardware