Η Google προτείνει μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ο πυρήνας Linux χειρίζεται τον τερματισμό λειτουργίας συστήματος, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται μονάδες δίσκου NVMe. Το ζήτημα που εντοπίζει η Google είναι ότι τα τρέχοντα προγράμματα οδήγησης NVMe χρησιμοποιούν σύγχρονα API κατά τον τερματισμό λειτουργίας και μπορεί να χρειαστούν 4,5 δευτερόλεπτα για κάθε μονάδα NVMe να τερματιστεί. Για ένα σύστημα με 16 μονάδες NVMe η διαδικασία τερματισμού μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από ένα λεπτό περισσότερο. Αν και αυτό είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν επί του παρόντος μόνο τα συστήματα μεγάλων επιχειρήσεων, περισσότερες επιχειρήσεις αντικαθιστούν τους διακομιστές RAID μηχανικών δίσκων τους με διακομιστές SSD.

Οι προτεινόμενες ενημερώσεις κώδικα από την Google επιτρέπουν μια προαιρετική ασύγχρονη διεπαφή τερματισμού λειτουργίας σε επίπεδο διαύλου. Η νέα διεπαφή διατηρεί συμβατότητα προς τα πίσω με τη σύγχρονη υλοποίηση. Ως μέρος των ενημερώσεων κώδικα, όλες οι συσκευές που βασίζονται στο PCI Express μετακινούνται για να χρησιμοποιήσουν την ασύγχρονη διεπαφή, εφαρμόζουν τις αλλαγές σε επίπεδο PCIe και, στη συνέχεια, τις αλλαγές στο πρόγραμμα οδήγησης NVMe για να εκμεταλλευτούν τη ασύγχρονη διεπαφή τερματισμού.

Σύμφωνα με τον δικτυακό τόπο Neowin.com, μετά από περισσότερα από 17 χρόνια, το Ubuntu αλλάζει επιτέλους τρόπο με τον οποίο θα διαθέτει τις ενημερωμένες εκδόσεις του στο κοινό. Προχωράει δηλαδή στην υιοθέτηση των «κυλιόμενων» κύκλων κυκλοφορίας ενημερώσεων, τρόπος που βοήθησε και στη διάδοση του Arch Linux:

Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Σύμφωνα με την τεκμηρίωση, επιτυγχάνεται κυρίως με την παρακολούθηση των αποθετηρίων "αναπτύξεως" ("devel" repositories), τα οποία είναι αποθετήρια που υπήρχαν για κάθε κυκλοφορία αλλά δεν χρησιμοποιούνται συχνά στην παραγωγή. Πρέπει να ξεκινήσετε με μια τροποποιημένη εικόνα του Ubuntu που μπορείτε να βρείτε εδώ. Στη συνέχεια, η διανομή πρέπει να «αρχικοποιηθεί» ακολουθώντας τα βήματα στην τεκμηρίωση. Τέλος, πρέπει να χρησιμοποιηθεί το προσαρμοσμένο εργαλείο τους που ονομάζεται «rhino-update», το οποίο επεκτείνει τις δυνατότητες σε apt που επιτρέπουν στη διανομή να ενημερώνεται εκτός των κανονικών ορίων μιας παραδοσιακής έκδοσης του Ubuntu.

Ενώ το Ubuntu συνεχίζει να έχει επιτυχία στο cloud με τις προτάσεις για διακομιστές, η λύσεις για desktops έχει χάσει πολύ από τη λάμψη της. Άλλες διανομές, όπως το Fedora και το Manjaro (μια φιλική εγκατάσταση του Arch) έχουν τύχει μεγάλης επιτυχίας. Αν το Rolling Rhino  θα καταφέρει να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας στο Ubuntu στον χώρο των καταναλωτών/χομπίστων ή αν αυξήσει τη δημοτικότητα του Ubuntu στον χώρο των κοντέινερ είναι κάτι που μόνο ο χρόνος θα δείξει.

«Όλοι γνωρίζουμε ότι το Linux είναι γραμμένο σε C», γράφει το ZDNet. "Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι είναι γραμμένο σε μια παλιά διάλεκτο C· την έκδοση 1989 του προτύπου γλώσσας C, C89". Αλλά αυτό πρόκειται να αλλάξει, μιας και ο Linus Torvalds αποφάσισε ότι το Linux θα μεταβεί στο πρότυπο C11 ξεκινώντας με τον πυρήνα 5.18. Το Linux είχε σχεδιάσει να μεταβεί σε ένα νεότερο πρότυπο τελικά με το C99 να είναι η επόμενη έκδοση. Ωστόσο, μια πρόσφατη ενημέρωση κώδικα σε ένα πρόβλημα ασφαλείας αποκάλυψε ότι ενδέχεται να υπάρχουν προβλήματα με το C99.

Προκειμένου να επιδιορθωθεί ένα πιθανό πρόβλημα ασφάλειας και δεδομένου ότι το πρότυπο C99 δεν ήταν πολύ δημοφιλές, συμφωνήθηκε να παραληφθεί και να χρησιμοποιηθεί το C11. Η συμβατότητα προς τα πίσω με τους περισσότερους μεταγλωττιστές όπως το gcc θα πρέπει να επιτρέπει την εύκολη μετάβαση του μεγαλύτερου μέρους του κώδικα.

Το ZDNet προσθέτει ότι "Δεν είναι τόσο μεγάλη μετάβαση όσο μπορεί να φαίνεται. Το C89 εξακολουθεί να έχει σχεδόν καθολική υποστήριξη. Επειδή οποιοσδήποτε μεταγλωττιστής C είναι συμβατός με παλαιότερες εκδόσεις, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη μεταγλώττιση ή εκτέλεση ενός προγράμματος C89. Έτσι , ένας μεταγλωττιστής συμβατός με C11 δεν θα αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα με κανέναν κώδικα παλαιού τύπου C89."

Τα σφάλματα στο λειτουργικό Linux διορθώνονται γρηγορότερα από οποιονδήποτε άλλο λειτουργικό σύστημα, με μέσο όρο μόλις 25 ημέρες, από 32 ημέρες το 2019. Αυτό είναι το συμπέρασμα της ερευνητικής ομάδας ασφάλειας «Project Zero» της Google, η οποία μελέτησε την ταχύτητα της διόρθωσης σφαλμάτων από τον Ιανουάριο του 2019 έως τον Δεκέμβριο του 2021.

Σύμφωνα με το ZDNet, τα άλλα λειτουργικά συστήματα δεν τα πήγαν και τόσο καλά. Για παράδειγμα, για το λειτουργικό της Apple χρειάζονται 69 ημέρες, για το λειτουργικό της Google 44 ημέρες και για τον οργανισμό Mozilla, 46 ημέρες. Στις τελευταίες θέσεις βρέθηκαν η Microsoft με 83 ημέρες, και η Oracle, αν και με λιγότερα σφάλματα, με 109 ημέρες.

Σύμφωνα με την καταμέτρηση του Project Zero, άλλοι, που περιελάμβαναν κυρίως οργανισμούς και εταιρείες ανοιχτού κώδικα όπως οι Apache, Canonical, Github και Kubernetes, είχαν μια αξιοπρεπή απόδοση, στις 44 ημέρες.

Γενικά, υπάρχει μια τάση μείωσης του χρόνου απόκρισης στη διόρθωση σφαλμάτων ασφαλείας. Το 2021, οι χρειάστηκε κατά μέσο όρο 52 ημέρες για να διορθώσουν τις αναφερόμενες ευπάθειες ασφαλείας. Μόλις πριν από τρία χρόνια ο μέσος όρος ήταν 80 ημέρες. Συγκεκριμένα, το πλήρωμα του Project Zero σημείωσε ότι η Microsoft, η Apple και το Linux μείωσαν σημαντικά τον χρόνο τους για επισκευή τα τελευταία δύο χρόνια.

Όσον αφορά τα λειτουργικά συστήματα για κινητά, το Apple iOS με μέσο όρο απόκρισης τις 70 μέρες, εμφάνισε λίγο καλύτερη επίδοση από το Android το οποίο βρίσκεται στις 72 ημέρες. Από την άλλη πλευρά, το iOS είχε πολύ περισσότερα σφάλματα, 72, από το Android με 10 μόνο προβλήματα του.

Τα προβλήματα με τα προγράμματα περιήγησης επιδιορθώνονται επίσης με ταχύτερους ρυθμούς. Το Chrome διόρθωσε τα 40 προβλήματά του με μέσο όρο λίγο λιγότερο από 30 ημέρες. Ο Mozilla Firefox, με μόλις 8 τρύπες ασφαλείας, τις επιδιόρθωσε σε 37,8 ημέρες κατά μέσο όρο. Το Webkit, η μηχανή προγράμματος περιήγησης ιστού της Apple, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως από τη Safari, έχει πολύ χειρότερο ιστορικό. Οι προγραμματιστές του Webkit χρειάζονται κατά μέσο όρο περισσότερες από 72 ημέρες για να διορθώσουν σφάλματα.

Ο πυρήνας Linux 5.18 προσθέτει υποστήριξη αυτή την άνοιξη για το Intel Hardware Feedback Interface με σκοπό να λαμβάνει καλύτερες αποφάσεις σχετικά με το πού θα τοποθετηθεί συγκεκριμένο φόρτο εργασίας μεταξύ των διαθέσιμων πυρήνων/νημάτων CPU, αναφέρει η Phoronix. Αυτό είναι σημαντικό επειδή οι επεξεργαστές Alder Lake της Intel "είναι οι πρώτοι επεξεργαστές x86-64 που αγκαλιάζουν ένα υβριδικό παράδειγμα με δύο ξεχωριστές αρχιτεκτονικές CPU στο ίδιο καλούπι", εξηγεί το Hot Hardware:
Αυτές οι δύο ξεχωριστές αρχιτεκτονικές CPU έχουν διαφορετικές δυνάμεις και δυνατότητες. Οι "πυρήνες επιδόσεων" του Golden Cove (ή οι πυρήνες P) διαθέτουν την τελευταία αρχιτεκτονική υψηλής απόδοσης επιτραπέζιου επεξεργαστή της Intel και είναι εξαιρετικά γρήγοροι. Εν τω μεταξύ, οι «πυρήνες αποδοτικότητας» (ή οι E-cores) της Gracemont είναι τόσο μικροί που τέσσερις από αυτούς, μαζί με 2 MB κοινόχρηστης μνήμης cache L2, μπορούν σχεδόν να χωρέσουν στον ίδιο χώρο με έναν πυρήνα Golden Cove. Είναι πιο αργοί από τους πυρήνες του Golden Cove, αλλά και πολύ πιο αποτελεσματικοί, τουλάχιστον θεωρητικά.

Η ιδέα είναι ότι οι εργασίες παρασκηνίου και ο ελαφρύς φόρτος εργασίας μπορούν να εκτελεστούν στους πυρήνες E, εξοικονομώντας ενέργεια, ενώ οι εργασίες που είναι latency-sensitive και εργασίες compute-intensive μπορούν να εκτελεστούν στους ταχύτερους πυρήνες P. Τα οφέλη από αυτό μπορεί να μην ήταν τόσο ξεκάθαρα όσο θα ήθελε η Intel στα Windows, αλλά ήταν ακόμη λιγότερο ορατά στο Linux. Αυτό συμβαίνει επειδή το Linux δεν γνωρίζει την ασυνήθιστη διαμόρφωση των CPU της Alder Lake.

Λοιπόν, αυτό αλλάζει στο Linux 5.18, που αναμένεται να κυκλοφορήσει αυτή την άνοιξη. Το Linux 5.18 φέρνει υποστήριξη για το Intel Hardware Feedback Interface ή EHFI.

Αυτό είναι ουσιαστικά η ουσία του "Thread Director" της Intel, ο οποίος είναι ένας έξυπνος, low-latency scheduler.