Η Free Software Foundation (FSF) δημοσίευσε στις 8 Ιανουαρίου 2026 ένα κείμενο του Ian Kelling, προέδρου της FSF και senior systems administrator, που περιγράφει με πρακτικούς όρους τι σημαίνει «ελευθερία λογισμικού» στην καθημερινή λειτουργία. Η τεχνική ομάδα της FSF, σήμερα μόλις δύο άτομα, τρέχει 63 διαφορετικές υπηρεσίες, πλατφόρμες και ιστοσελίδες για την ίδια την FSF, το GNU Project και άλλες κοινότητες, σε περίπου δώδεκα φυσικούς servers σε δύο data centers στη Βοστώνη.

Το βασικό επιχείρημα του Kelling είναι ότι αυτό το “πίσω από την κουρτίνα” έργο δεν είναι απλά μια ιδεολογική άσκηση. Χωρίς την υποδομή και τους ελέγχους της, η FSF δεν θα μπορούσε, όπως λέει, να φιλοξενεί συνέδρια, να προγραμματίζει συναντήσεις ή να επεξεργάζεται οικονομικές συναλλαγές, με εργαλεία που να σέβονται τις ελευθερίες που πρεσβεύει. Το σκεπτικό είναι απλό, ό,τι επιλέγουν και καθαρίζουν για δική τους χρήση, μένει ελεύθερο και για τους υπόλοιπους.

Η διαδικασία επιλογής ξεκινά από «εμπιστευμένες» πηγές. Πρώτη στάση είναι συνήθως τα αποθετήρια μιας πλήρως ελεύθερης διανομής GNU/Linux, όπως το Trisquel, όπου τα πακέτα έχουν ήδη περάσει αξιολόγηση ως προς την ελευθερία τους. Η αναζήτηση γίνεται ακόμη και με απλά εργαλεία γραμμής εντολών, όπως το apt-cache search, που σαρώνει δεκάδες χιλιάδες πακέτα. Παράλληλα, η FSF αξιοποιεί το Free Software Directory, που το τρέχει η ίδια, ως δεύτερη «δεξαμενή» επαληθευμένων επιλογών. Αν δεν βρεθεί λύση εκεί, τότε το ψάξιμο ανοίγει προς μη προελεγμένες πηγές, με περισσότερη καχυποψία.

Εκεί, το κλειδί είναι ο έλεγχος αδειών και η επιβεβαίωση ότι υπάρχει πραγματικά διαθέσιμος πηγαίος κώδικας, και όχι μόνο αδιαφανή δυαδικά ή “minified” JavaScript. Ο Kelling τονίζει ότι ακόμη και όταν μια άδεια φαίνεται «προφανής», η ομάδα δεν εμπιστεύεται την πρώτη ένδειξη που θα βρει. Περιγράφει επίσης ότι η FSF έχει τεκμηριωμένη βασική διαδικασία επαλήθευσης για το αν ένα πρόγραμμα είναι ελεύθερο, αλλά στην πράξη χρειάζεται συχνά πιο βαθύ σκάψιμο.

Το πιο χειροπιαστό παράδειγμα είναι το BigBlueButton, μια πλατφόρμα τηλεδιάσκεψης με έντονη χρήση σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Ο Kelling αναφέρει ότι έκανε πρόσφατα επανέλεγχο αδειών, αφιερώνοντας περίπου 4 ώρες σε development έκδοση (git commit b14adecd), επειδή το έργο κουβαλά εκατοντάδες εξαρτήσεις Node.js. Για να το διαχειριστεί, χρησιμοποίησε αυτοματοποίηση με εργαλεία όπως το ScanCode, καθώς και έλεγχο μεταδεδομένων αδειών στο οικοσύστημα npm με το npx license-checker.

Ο λόγος του επανελέγχου ήταν μια παλιά αλλά διαβρωτική αλλαγή στην εφοδιαστική αλυσίδα αδειών. Όπως περιγράφει, το BigBlueButton 2.2 χρησιμοποιούσε μια ελεύθερα αδειοδοτημένη έκδοση της MongoDB, αλλά στις εκδόσεις 2.3 και 2.4 «πήρε μαζί του» την αλλαγή άδειας που έκανε η MongoDB το 2018, την οποία η FSF χαρακτηρίζει μη ελεύθερη. Η FSF λέει ότι εντόπισε το θέμα και προειδοποίησε την ομάδα του BigBlueButton στα τέλη του 2020. Παρότι σε άλλα έργα τα “forks” έχουν επικρατήσει όταν ένας προμηθευτής αλλάζει άδεια, εδώ δεν κρίθηκε ότι άξιζε να συντηρηθεί fork της τελευταίας ελεύθερης MongoDB, αφήνοντας τους χρήστες μπροστά σε επιλογές με κόστος, παλιό λογισμικό ή μετάβαση.

Η FSF αναφέρει ότι προσπάθησε να βοηθήσει ώστε η MongoDB να μην είναι πια ο «αδύναμος κρίκος» που καθιστά μη ελεύθερο το BigBlueButton. Εξέτασε το FerretDB ως πιθανή εναλλακτική και συνεργάστηκε με τους developers του για να φανεί τι θα απαιτούσε η συμβατότητα. Η τελική λύση ήρθε από την πλευρά του BigBlueButton, με αρχιτεκτονικές αλλαγές στη σειρά 3.0, που αφαίρεσαν MongoDB και Meteor, περνώντας σε Postgres και νέα στοίβα GraphQL, ώστε, σύμφωνα με την FSF, το BigBlueButton 3.0 (κυκλοφορία 2025) να είναι ξανά «εξ ολοκλήρου ελεύθερο λογισμικό».

Το άρθρο ανοίγει και το ευρύτερο θέμα της αδειοδότησης. Η FSF υπενθυμίζει ότι υπάρχει πληθώρα αδειών, ελεύθερων και μη, και ότι η «πολυδιάσπαση» αδειών είναι πρόβλημα για χρήστες και developers. Ως πρακτικό φίλτρο, προτείνει ότι όταν δεν υπάρχει επίσημη αξιολόγηση μιας άδειας, αξίζει να εξετάζεται αν χρησιμοποιείται σε πακέτα που διανέμονται από πλήρως ελεύθερες διανομές. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι online περιγραφές αδειών συχνά είναι παραπλανητικές, ειδικά όταν κάτι βαφτίζεται “copyleft” χωρίς να είναι, φέρνοντας ως παράδειγμα την Reciprocal Public License, που η FSF κατατάσσει ως μη ελεύθερη, μεταξύ άλλων επειδή απαιτεί δημοσίευση τροποποιήσεων ακόμη και για ιδιωτική χρήση.

Δεν λείπει και το καθαρά οργανωτικό σκέλος. Η FSF συνδέει τη δυνατότητα να κάνει αυτούς τους ελέγχους με τη χρηματοδότηση, ζητώντας νέες συνδρομές associate membership, με στόχο 100 νέα μέλη έως τις 16 Ιανουαρίου 2026, αναφέροντας ότι χρειάζονται ακόμη 50. Η τιμή που δίνει είναι 12 δολάρια τον μήνα (6 για φοιτητές), ενώ κλείνει με το επιχείρημα ότι «η εμπιστοσύνη είναι δύσκολη», και ότι ένας οργανισμός σαν την FSF χρειάζεται πόρους για να μετατρέπει αξίες σε λειτουργικές πρακτικές.

Σε επίπεδο αγοράς και οργανισμών, η είδηση δεν είναι ότι υπάρχει “άλλο ένα” κείμενο υπέρ του ελεύθερου λογισμικού. Είναι ότι αναδεικνύεται το πραγματικό κόστος διακυβέρνησης (governance) σε αλυσίδες εξαρτήσεων, ειδικά σε web εφαρμογές. Όταν μια κρίσιμη εξάρτηση αλλάζει όρους, το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό, γίνεται άμεσα λειτουργικό, νομικό και επιχειρησιακό. Για δημόσιο, εκπαίδευση και οργανισμούς που θέλουν αυτοφιλοξενία και διαφάνεια, το μήνυμα είναι πρακτικό: δεν αρκεί η επιλογή “open source”, χρειάζεται συνεχής έλεγχος προέλευσης, αδειών και εξαρτήσεων, με διαδικασία που να αντέχει στον χρόνο.

Πηγές

Turning freedom values into freedom practice with the FSF tech team, Free Software Foundation

New features (BigBlueButton 3.0), Removal of Meteor and MongoDB, BigBlueButton Documentation

BigBlueButton 3.0.0 released!!!, bigbluebutton-dev (Google Groups)

Various Licenses and Comments about Them, GNU Project, Free Software Foundation

Η NVIDIA ξεκίνησε το 2026 ανακοινώνοντας 14 νέους τίτλους που προστίθενται στην υπηρεσία cloud gaming GeForce NOW καθ' όλη τη διάρκεια του Ιανουαρίου, ενώ παράλληλα τέθηκε σε ισχύ το μηνιαίο όριο των 100 ωρών για σχεδόν όλους τους συνδρομητές.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της NVIDIA, πέντε παιχνίδια είναι ήδη διαθέσιμα για streaming αυτή την εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένων των My Winter Car, Banishers: Ghosts of New Eden, The Casting of Frank Stone, Eternights και Warhammer 40,000: Space Marine 2. Τα τελευταία δύο προστέθηκαν με υποστήριξη για servers RTX 5080, που είναι διαθέσιμοι στο επίπεδο Ultimate.

Τον υπόλοιπο μήνα θα ακολουθήσουν επιπλέον τίτλοι, όπως το StarRupture (6 Ιανουαρίου), το Pathologic 3 (9 Ιανουαρίου), το Quarantine Zone: The Last Check (12 Ιανουαρίου), το MIO: Memories in Orbit (20 Ιανουαρίου) και το Nova Roma (22 Ιανουαρίου). Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί από τους νέους τίτλους θα είναι διαθέσιμοι και μέσω του Xbox PC Game Pass.

Η NVIDIA υπογράμμισε στην ανακοίνωσή της τις σημαντικές αναβαθμίσεις του 2025, με πιο σημαντική την προσθήκη της τεχνολογίας NVIDIA Blackwell RTX στο cloud, φέρνοντας την απόδοση της GeForce RTX 5080 στη συνδρομή Ultimate, μαζί με χαρακτηριστικά όπως το DLSS 4 και streaming σε ανάλυση 5K με 120 fps.

Το όριο των 100 ωρών τίθεται σε ισχύ

Από την 1η Ιανουαρίου 2026, οι συνδρομητές των επιπέδων Performance (9,99 δολάρια μηνιαίως) και Ultimate (19,99 δολάρια μηνιαίως) υπόκεινται σε μηνιαίο όριο 100 ωρών χρήσης. Οι χρήστες που υπερβαίνουν το όριο μπορούν να αγοράσουν επιπλέον χρόνο σε μπλοκ των 15 ωρών, με κόστος 2,99 δολάρια για το Performance και 5,99 δολάρια για το Ultimate.

Η NVIDIA είχε ανακοινώσει τον περιορισμό τον Νοέμβριο του 2024, αλλά εφαρμόστηκε αρχικά μόνο σε νέους συνδρομητές. Οι υπάρχοντες πληρωμένοι χρήστες είχαν απεριόριστο χρόνο χρήσης μέχρι τον πρώτο κύκλο χρέωσής τους μετά την 1η Ιανουαρίου 2026. Η μόνη εξαίρεση παραμένουν οι συνδρομητές Founders Edition, που εγγράφηκαν πριν τις 17 Μαρτίου 2021 και διατηρούν τη συνδρομή τους ενεργή.

Το σύστημα επιτρέπει τη μεταφορά έως και 15 αχρησιμοποίητων ωρών στον επόμενο μήνα, δίνοντας κάποια ευελιξία στους χρήστες που δεν αξιοποιούν πλήρως τον χρόνο τους. Η NVIDIA δήλωσε ότι ο περιορισμός αφορά λιγότερο από το 6% των χρηστών και στόχος είναι η διατήρηση των χαμηλών χρόνων αναμονής και της υψηλής ποιότητας εμπειρίας χωρίς αύξηση των τιμών συνδρομής.

Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει ανάμεικτες αντιδράσεις στην κοινότητα, ειδικά καθώς οι τιμές των gaming PC έχουν αυξηθεί σημαντικά το 2025, κυρίως λόγω της αύξησης των τιμών της μνήμης RAM. Πολλοί χρήστες στρέφονται στο cloud gaming ως κύρια επιλογή αντί για συμπληρωματική υπηρεσία, γεγονός που καθιστά τον περιορισμό πιο αισθητό.

Το όριο των 100 ωρών αντιστοιχεί σε περίπου 3,3 ώρες παιχνιδιού ημερησίως, ποσότητα που για τον μέσο χρήστη θεωρείται επαρκής, αλλά για πιο αφοσιωμένους gamers ή για όσους μοιράζονται τον λογαριασμό μπορεί να αποδειχθεί ανεπαρκής.

Η iFixit ανακοίνωσε νέο, δωρεάν mobile app για iOS και Android, που συγκεντρώνει σε μία εφαρμογή όλη τη βιβλιοθήκη από οδηγούς επισκευών, ένα «workbench» για να παρακολουθείς τις δουλειές που κάνεις και ένα νέο εργαλείο Battery Health Intelligence για τις μπαταρίες. Η κίνηση έχει και συμβολική σημασία, αφού έρχεται δέκα χρόνια αφότου η Apple απέσυρε την προηγούμενη εφαρμογή της iFixit από το App Store και μπλόκαρε τον developer account μετά το teardown ενός Apple TV developer kit, με την επιστροφή να γίνεται τώρα, τον Δεκέμβριο του 2025.

Στον πυρήνα της εφαρμογής βρίσκεται αυτό που ήδη ξέρει ο κόσμος από το site: δεκάδες χιλιάδες αναλυτικοί οδηγοί επισκευής για smartphone, laptop, κονσόλες, οικιακές συσκευές και ό,τι άλλο μπορεί να φτιαχτεί. Η εφαρμογή προσαρμόζει αυτή τη βιβλιοθήκη σε mobile περιβάλλον, επιτρέποντάς σου να δηλώσεις τις συσκευές που έχεις, ώστε να βλέπεις πρώτα τα σχετικά guides και, όπου γίνεται, να αγοράζεις συμβατά ανταλλακτικά απευθείας από το iFixit.

FixBot: AI «μάστορας» με ειδίκευση στις επισκευές

Το μεγαλύτερο νέο είναι ο FixBot, ένας βοηθός Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) που κάθεται μέσα στην εφαρμογή και λειτουργεί σαν ψηφιακός μάστορας. Δεν είναι γενικό chatbot, αλλά μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί στο υλικό της ίδιας της iFixit, δηλαδή σε εκατομμύρια επιτυχημένες επισκευές, τεχνικά εγχειρίδια και συζητήσεις από τα φόρουμ του site.

Ο τρόπος χρήσης είναι απλός: του περιγράφεις τι συμβαίνει, π.χ. «το τηλέφωνο σβήνει στο 30 %», «το πλυντήριο δεν αδειάζει το νερό» ή «ο φορητός κάνει περίεργους ήχους». Ο FixBot κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις, αποκλείει σταδιακά πιθανά αίτια και στο τέλος σε οδηγεί σε διάγνωση και, ιδανικά, στον αντίστοιχο οδηγό επισκευής ή στα κατάλληλα ανταλλακτικά. Μπορείς να του μιλήσεις με κείμενο ή φωνή, ενώ υποστηρίζεται και αποστολή φωτογραφιών του χαλασμένου εξοπλισμού για να καταλάβει τι κοιτάς.

Προς το παρόν, ο FixBot είναι πλήρως δωρεάν. Η εταιρεία όμως έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα περάσει σε μοντέλο freemium: βασικές λειτουργίες χωρίς χρέωση, αλλά με επίπεδο συνδρομής «Enthusiast» στα 4,99 δολάρια τον μήνα ή 50 δολάρια τον χρόνο, που θα ξεκλειδώνει φωνητικά βήμα-βήμα guides και upload εγγράφων. Αυτό σημαίνει ότι βραχυπρόθεσμα ο μέσος χρήστης κερδίζει «τζάμπα» έναν ειδικό επισκευών, με τη δαγκάνα της συνδρομής να έρχεται σε δεύτερο χρόνο.

Υπάρχουν και ενστάσεις. Ο ίδιος ο Kyle Wiens παραδέχεται ότι, όπως κάθε LLM, ο FixBot «μερικές φορές κάνει λάθος» και ότι η ομάδα προσπαθεί να τον κρατήσει όσο γίνεται προσγειωμένο σε πραγματικά manuals και guides, αλλά δεν μπορεί να εγγυηθεί αλάθητο. Αναλυτικά ρεπορτάζ σημειώνουν πως σε εργασίες υψηλού ρίσκου, όπως αυτοκίνητα ή συσκευές με υψηλή τάση, ένα AI που «φαίνεται σίγουρο» μπορεί να σε οδηγήσει σε επικίνδυνες επιλογές αν δεν έχεις βασικές γνώσεις.

Battery Health Intelligence: «λαμπάκι βλάβης» για τη μπαταρία του κινητού

Η δεύτερη μεγάλη προσθήκη είναι το Battery Health Intelligence, ένα σύστημα που χρησιμοποιεί τα δεδομένα του τηλεφώνου για να σου δώσει όχι μόνο την τρέχουσα κατάσταση της μπαταρίας, αλλά και μια πρόβλεψη για το πότε θα πέσει σε σημείο που αξίζει η αντικατάσταση. Στην πράξη αυτό που βλέπεις είναι ένα status τύπου good / fair / poor, μαζί με μια «ημερομηνία θανάτου» σε επίπεδο μήνα και έτους, ώστε να προγραμματίσεις την αλλαγή πριν βρεθείς με κινητό στο 5 % στη μέση της ημέρας.

Αναλυτές το παρομοιάζουν με «check engine light» για την μπαταρία, σημειώνοντας ότι είναι πιο χρήσιμο από τη γενική ένδειξη battery health που δίνουν τα ίδια τα iOS και Android. Η iFixit από την πλευρά της τονίζει ότι το χαρακτηριστικό είναι ακόμη σε beta φάση, επειδή κάθε κατασκευαστής μετρά διαφορετικά τις μπαταρίες του και δεν υπάρχουν επίσημα API για όλα, όμως ήδη θεωρεί ότι δίνει πολύ πιο πρακτικό context στον χρήστη.

Για χρήστες σε αγορές όπως η Ελλάδα, όπου η αντικατάσταση μπαταρίας από εξουσιοδοτημένο ή σοβαρό ανεξάρτητο service κοστίζει ένα κλάσμα της τιμής ενός νέου smartphone, τέτοια δυνατότητα είναι κρίσιμη. Μπορείς να προγραμματίσεις αλλαγή πριν από ταξίδι, να αξιολογήσεις καλύτερα ένα μεταχειρισμένο τηλέφωνο ή απλώς να αποφύγεις το κλασικό «πέθανε, πάμε για καινούργιο» χωρίς λόγο.

Επιστροφή στο App Store και μήνυμα για το right-to-repair

Το λανσάρισμα της εφαρμογής κλείνει έναν δεκαετή κύκλο έντασης ανάμεσα στην Apple και την iFixit. Η προηγούμενη εφαρμογή είχε αφαιρεθεί το 2015 όταν η iFixit δημοσίευσε teardown ενός Apple TV developer kit, με την Apple να επικαλείται παραβίαση όρων πρόσβασης και να μπλοκάρει τον developer account. Σήμερα, η Apple όχι μόνο επιτρέπει εκ νέου την εφαρμογή, αλλά έχει ήδη προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε προγράμματα Self Service Repair, όπου πουλά απευθείας ανταλλακτικά και εργαλεία σε καταναλωτές, έστω με αρκετούς περιορισμούς.

Η κίνηση της iFixit κουμπώνει και με τη στροφή πολιτικής στην ΕΕ, όπου οι νέοι κανόνες right-to-repair πιέζουν τους κατασκευαστές να προσφέρουν ανταλλακτικά, manuals και δυνατότητα επισκευής για περισσότερα χρόνια ζωής των συσκευών. Το app κάνει πιο χειροπιαστό αυτό το «δικαίωμα», μετατρέποντάς το σε κάτι που έχεις πάντα πάνω σου μαζί με το κινητό.

Τι σημαίνει πρακτικά για τον μέσο χρήστη

Στην πράξη, η νέα εφαρμογή σημαίνει ότι: αν θέλεις να αλλάξεις μπαταρία στο iPhone, να καθαρίσεις το PlayStation, να αλλάξεις ανεμιστήρες σε laptop ή να δεις αν αξίζει να φτιάξεις μια παλιά συσκευή, δεν χρειάζεται να ψάχνεις δέκα tabs στον browser. Ανοίγεις το app, δηλώνεις τη συσκευή, ρωτάς τον FixBot ή πας κατευθείαν στον οδηγό και βλέπεις, σε πολύ συγκεκριμένα βήματα, τι χρειάζεται.

Για πιο προχωρημένους χρήστες, υπάρχει ένα ακόμη ενδιαφέρον σημείο: η εφαρμογή είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα «κάθετης» AI, που δεν προσπαθεί να απαντήσει για τα πάντα, αλλά μόνο για επισκευές. Είτε σε βολεύει είτε όχι, δείχνει προς τα πού πάει η αγορά: από τα γενικά chatbots σε πιο εξειδικευμένους βοηθούς που πατάνε πάνω σε πολύ συγκεκριμένα, επιμελημένα datasets.

Προς το παρόν, το μόνο πραγματικό μειονέκτημα είναι ότι οι πιο «έξυπνες» δυνατότητες του FixBot θα κλειδωθούν πίσω από συνδρομή, ενώ η ακρίβεια του Battery Health Intelligence εξαρτάται από το πόσο ανοιχτά είναι τα δεδομένα του εκάστοτε κατασκευαστή. Αλλά με δεδομένο ότι το βασικό app και ο ίδιος ο FixBot είναι σήμερα δωρεάν, το ρίσκο να το δοκιμάσεις είναι πρακτικά μηδενικό, ειδικά αν έχεις ήδη ένα συρτάρι γεμάτο συσκευές που «κάποτε θα φτιάξεις».

Πηγές

• iFixit Launches Free App To Help Users Repair Apple Products And More — BGR
• iFixit Launches Free iOS Repair App With AI-Powered FixBot — MacRumors
• The iFixit App Is Here — iFixit News
• Introducing FixBot: We Built an AI That Actually Knows How to Fix Things — iFixit News
• iFixit’s FixBot helps with repairs ‘the way a master technician would’ — The Verge
• There’s finally a check engine light for your phone’s biggest problem — The Washington Post
• Dropped it? Smashed it? iFixit’s new AI-powered app can help you repair it — PCWorld
• iFixit Launches a Mobile App for On-the-Go Repair Work — Hackster.io
• iFixit Put a Chatbot Repair Expert in an App — Wired

Η Microsoft ετοιμάζει μια μεγάλη δέσμη αναβαθμίσεων για τέσσερις βασικές εφαρμογές παραγωγικότητας: Teams, Edge, Copilot και Outlook. Οι νέες δυνατότητες στοχεύουν στην ενοποίηση του workflow, στη μείωση του χρόνου που χάνεται σε εναλλαγές εφαρμογών και στην πιο ομαλή αξιοποίηση του Copilot σε καθημερινές εργασίες, όπως αυτές περιγράφονται στις πρόσφατες εγγραφές του δημόσιου Microsoft 365 Roadmap.

Στο Microsoft Teams η εταιρεία λανσάρει ανανεωμένη εμπειρία συναντήσεων, με πιο καθαρή διάταξη, βελτιωμένα controls για presenters και «συμπτύξεις» στοιχείων UI ώστε να μειώνονται οι περισπασμοί. Το chat γίνεται πιο γρήγορο, ενώ τα κανάλια αποκτούν καλύτερο threading (πιο σαφείς αλυσίδες απαντήσεων και previews) που ανοίγουν χωρίς πλήρες switching σε διαφορετικό panel. Η απόδοση του client σε Windows και web βελτιώνεται, με τη Microsoft να υπόσχεται αισθητά χαμηλότερη χρήση μνήμης και GPU.

Ο Microsoft Edge παίρνει σειρά με νέο Copilot pane που λειτουργεί μόνιμα στην πλαϊνή μπάρα. Ο χρήστης μπορεί να ζητήσει αναλύσεις σελίδας, σύνοψη άρθρων, εργαλεία αναδιατύπωσης κειμένου (rewrite) ή contextual help χωρίς να αλλάζει καρτέλα. Μαζί έρχεται και νέο privacy dashboard, το οποίο δίνει λεπτομερέστερο έλεγχο σε trackers, cookies και permissions ανά site. Η Microsoft προσθέτει επίσης ταχύτερη εναλλαγή προφίλ για όσους χρησιμοποιούν τον Edge με εταιρικούς και προσωπικούς λογαριασμούς.

Ο Copilot ενισχύεται με βελτιωμένο context understanding σε Windows apps και browser, ώστε να κατανοεί καλύτερα σε ποιο έγγραφο, καρτέλα ή email εργάζεται ο χρήστης. Στο Teams, ο Copilot μπορεί πλέον να συνοψίζει threads με περισσότερη ακρίβεια και να προσαρμόζει τη σύνοψη ανά ρόλο (π.χ. admin summary, action items, technical overview). Επιπλέον, ο Copilot στον Edge θα μπορεί να αναλύει τις ανοιχτές καρτέλες και να προτείνει tasks ή αυτοματισμούς πάνω σε αυτά που ήδη κάνει ο χρήστης.

Το Outlook αναβαθμίζεται με νέο AI-assisted scheduling, το οποίο συγκρίνει διαθεσιμότητα ημερολογίων και προτείνει αυτόματα meeting slots βάσει προτιμήσεων, ωραρίων και προηγούμενων patterns συνεργασίας. Προστίθεται επίσης νέο σύστημα προτεραιοποίησης εισερχομένων (Inbox prioritization), όπου ο Copilot κατηγοριοποιεί μηνύματα με βάση σημασία, υποχρεώσεις και deadlines. Το νέο Outlook γίνεται επίσης ταχύτερο στο startup και πιο ελαφρύ σε συστήματα με χαμηλότερους πόρους.

Οι ενημερώσεις αυτές αποτελούν μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Microsoft για ένα ενιαίο productivity layer πάνω από Windows, Edge, Teams και Outlook, όπου ο Copilot λειτουργεί ως κοινή «κόλλα» ανάμεσα στις εφαρμογές. Η εταιρεία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συνέπεια του UI και στις cross-app ενέργειες που εκτελούνται χωρίς χειροκίνητη εναλλαγή εφαρμογών.

Η διάθεση των νέων λειτουργιών θα ξεκινήσει σταδιακά από τα τέλη του 2025, με πλήρες rollout μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2026, αρχικά σε commercial tenants και στη συνέχεια στους υπόλοιπους χρήστες. Μέρος των αλλαγών θα απαιτεί ενημερώσεις server-side στο Microsoft 365 backend και δεν θα εμφανιστεί άμεσα σε όλους τους λογαριασμούς.

Η Microsoft ετοιμάζει λειτουργία στο Microsoft Teams που θα ενημερώνει αυτόματα την «τοποθεσία εργασίας» (work location) ενός χρήστη όταν συνδέεται στο εταιρικό Wi-Fi, επιβεβαιώνοντας αν βρίσκεται στο γραφείο. Η διάθεση προγραμματίζεται να ξεκινήσει τον Δεκέμβριο του 2025 για Windows και macOS. Σύμφωνα με την καταχώριση στο Microsoft 365 Roadmap, «όταν οι χρήστες συνδέονται στο εταιρικό Wi-Fi, το Teams θα ορίζει αυτόματα την τοποθεσία εργασίας τους ώστε να αντανακλά το κτίριο στο οποίο εργάζονται».

Με τεχνικούς όρους, η λειτουργία αυτοματοποιεί ένα ήδη υπάρχον πεδίο ρυθμίσεων στο Teams, αξιοποιώντας χαρακτηριστικά του δικτύου για να ταυτοποιήσει ότι η συσκευή βρίσκεται στο εταιρικό περιβάλλον. Η Microsoft δεν εξηγεί λεπτομερώς τον μηχανισμό, όμως ο επίσημος οδηγός για το Microsoft Places περιγράφει τη «αυτόματη ανίχνευση τοποθεσίας εργασίας» ως δυνατότητα που κρατά ενημερωμένη την τοποθεσία και διευκολύνει τον εντοπισμό συναδέλφων εντός γραφείου.

Η λειτουργία θα είναι αρχικά απενεργοποιημένη και απαιτεί ενέργεια από τον διαχειριστή μισθωτή (tenant admin) για να ενεργοποιηθεί. Ακόμη και τότε, σύμφωνα με σχετικό μήνυμα του Microsoft 365 Message Center, οι τελικοί χρήστες «παραμένουν υπό έλεγχο και μπορούν να επιλέξουν αν θα μοιράζονται την τοποθεσία εργασίας τους με συναδέλφους». Με άλλα λόγια, οι οργανισμοί μπορούν να ενεργοποιήσουν τη δυνατότητα, αλλά η κοινοποίηση προς τους άλλους χρήστες δεν είναι αυτόματα υποχρεωτική. Η γενική διαθεσιμότητα αναφέρεται ότι ξεκινά στις αρχές Δεκεμβρίου 2025.

Από επιχειρησιακή σκοπιά, αυτό μπορεί να μειώσει τη «θολούρα» γύρω από το ποιος είναι φυσικά παρών στο χώρο και να βοηθήσει στον συντονισμό χώρων και συναντήσεων — ειδικά όπου χρησιμοποιείται το Microsoft Places. Για τους υποστηρικτές της τηλεργασίας, όμως, η αλλαγή θα αναζωπυρώσει τη συζήτηση περί ορίων παρακολούθησης στον χώρο εργασίας και της ευθύνης των εταιρειών να εφαρμόζουν διαφανείς πολιτικές επεξεργασίας δεδομένων.

Ιστορικά, η είδηση έρχεται στην περίοδο της «επιστροφής στο γραφείο» μετά την πανδημία, όταν αρκετές εταιρείες αναζήτησαν τρόπους να παρακολουθούν πιο στενά τη φυσική παρουσία προσωπικού. Το νέο χαρακτηριστικό θυμίζει τακτικές εκείνης της φάσης — με τη διαφορά ότι εδώ η αυτοματοποίηση γίνεται σε επίπεδο πλατφόρμας συνεργασίας και όχι με αποσπασματικές λύσεις. Δημοσιεύματα του τεχνολογικού Τύπου επικαλούνται τον οδικό χάρτη της Microsoft και επισημαίνουν τον Δεκέμβριο ως ορίζοντα διάθεσης.

Τι σημαίνει πρακτικά για έναν οργανισμό; Οι διαχειριστές ΙΤ μπορούν να ενεργοποιήσουν τη δυνατότητα σε επίπεδο tenant και να τη ρυθμίσουν ανά ομάδα χρηστών, ευθυγραμμίζοντάς τη με τις πολιτικές ιδιωτικότητας και τις υποχρεώσεις ενημέρωσης προσωπικού. Για τους εργαζόμενους, είναι κρίσιμο να γνωρίζουν πού ακριβώς εμφανίζεται η «τοποθεσία εργασίας» τους μέσα στο Teams, ποιος τη βλέπει και υπό ποιους όρους. Ειδικά αν η εταιρεία επιλέξει να την καταστήσει υποχρεωτική για τους εργαζομένους ως προϋπόθεση χρήσης συγκεκριμένων ροών συνεργασίας, το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού (HR) και η ΙΤ οφείλουν να τεκμηριώσουν τη σκοπιμότητα, τη νομική βάση και τα δικαιώματα πρόσβασης/αντίρρησης.

Ένα άρθρο του Denis Stetskov στο Substack “From the Trenches” έγινε viral, υποστηρίζοντας ότι έχουμε αποδεχθεί την κατάρρευση στην ποιότητα λογισμικού. Εμβληματικό παράδειγμα που αναφέρει: η αριθμομηχανή του macOS να φτάνει σε κατανάλωση δεκάδων GB RAM—περιστατικό που παλιότερα θα οδηγούσε σε άμεση διόρθωση, αλλά σήμερα περνά συχνά χωρίς θόρυβο. Το κείμενο δεν αποδίδει το πρόβλημα στην τεχνητή νοημοσύνη· επισημαίνει πολυετείς τάσεις που η ΑΙ απλώς επιτάχυνε.

Οι αναφορές για διαρροές μνήμης δεν περιορίζονται σε μία εφαρμογή. Σε πραγματική χρήση, χρήστες περιγράφουν φαινόμενα που υποδηλώνουν προβλήματα σε κοινό υπόστρωμα του γραφικού περιβάλλοντος/παραθύρων, με εφαρμογές να “φουσκώνουν” απρόβλεπτα. Αντίστοιχα παραδείγματα εμφανίζονται σε δημοφιλή εργαλεία παραγωγικότητας και ανάπτυξης, όπου καταγράφεται εκθετική αύξηση στη χρήση RAM και Swap σε συγκεκριμένα σενάρια.

Πέρα από τα επιμέρους bugs, το άρθρο στέκεται στις δομικές αιτίες, οι οποίες είναι οι πολυεπίπεδες αρχιτεκτονικές, πιεστικοί ρυθμοί κυκλοφοριών και προτεραιοποίηση μετρικών “χαρακτήρων” έναντι της ανθεκτικότητας. Στο ίδιο πνεύμα, ευρύτερες αναλύσεις μιλούν για υποβάθμιση εμπειρίας (“enshittification”), δηλαδή σταδιακή επιδείνωση υπηρεσιών υπό επιχειρηματικές πιέσεις—όχι ως καθολική εξήγηση, αλλά ως χρήσιμο φακό ανάγνωσης των τάσεων.

Τι κάνουμε πρακτικά; Χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε την ποιότητα ως χωρητικότητα συστήματος, με σαφή στόχευση και πόρους. Αυτό σημαίνει προϋπολογισμός αξιοπιστίας (reliability budget), σταθερός πόρος για αποπληρωμή τεχνικού χρέους, και “κόφτες” που μπλοκάρουν παλινδρομήσεις πριν από την κυκλοφορία νέων δυνατοτήτων. Η ΑΙ έχει θέση κυρίως εκεί όπου αυξάνει την πειθαρχία της διαδικασίας—στη δημιουργία δοκιμών, στο fuzzing—και όχι ως συντόμευση που προσθέτει εύθραυστο κώδικα. Πρόκειται για πρακτικές μηχανικής, όχι για επικοινωνιακές εξαγγελίες.

Η Google ανακοίνωσε λειτουργία που μειώνει δραστικά τον «θόρυβο» από ειδοποιήσεις στον Chrome, σε Android και desktop. Η νέα λειτουργία αξιοποιεί το υπάρχον Safety Check του Chrome, το οποίο ήδη διαχειρίζεται ευαίσθητες άδειες όπως κάμερα και τοποθεσία, και θα ανακαλεί αυτόματα την άδεια αποστολής ειδοποιήσεων από ιστότοπους που στέλνουν μεγάλο όγκο alerts χωρίς ουσιαστική αλληλεπίδραση από τον χρήστη.

Σύμφωνα με τη Google, λιγότερο από 1% των web ειδοποιήσεων λαμβάνει κάποια ενέργεια, γεγονός που τις καθιστά συχνά περισσότερο αποσπαστικές παρά χρήσιμες. Σε δοκιμές, η αυτόματη ανάκληση μείωσε αισθητά την «κόπωση ειδοποιήσεων», με ελάχιστη μεταβολή στα χρήσιμα κλικ, ενώ σε ιστοτόπους που στέλνουν λίγες ειδοποιήσεις παρατηρήθηκε ακόμη και αύξηση εμπλοκής.

Πρακτικά, ο Chrome αξιοποιεί σήματα «εμπλοκής» (engagement)—όπως κλικ σε ειδοποιήσεις ή άνοιγμα των σχετικών alerts—για να διακρίνει ανάμεσα σε χρήσιμες ειδοποιήσεις και spam. Αν ένας ιστότοπος στέλνει πολλά alerts που συστηματικά αγνοούνται, ο browser «σιωπά» αυτόματα το συγκεκριμένο κανάλι, προσφέροντας πιο καθαρή, συγκεντρωμένη εμπειρία πλοήγησης χωρίς να απαιτείται χειροκίνητο «ξεκαθάρισμα» από τον χρήστη.

Σημαντικό είναι ότι οι εγκατεστημένες web εφαρμογές (PWA) δεν επηρεάζονται: οι ειδοποιήσεις τους παραμένουν ενεργές. Η χειροκίνητη διαχείριση παραμένει διαθέσιμη, με τον αυτόματο καθαρισμό να λειτουργεί απλώς συμπληρωματικά προς τον έλεγχο που ήδη προσφέρει το Chrome—είτε επιστρέφοντας στο site για επανενεργοποίηση, είτε μέσω του Safety Check και των ρυθμίσεων Site Settings.

Η Microsoft παρουσίασε το “vibe working” για το Microsoft 365 Copilot, εισάγοντας το Agent Mode μέσα στο Excel και το Word, καθώς και έναν νέο Office Agent προσβάσιμο από το Copilot chat. Ο στόχος είναι η παραγωγικότητα με αυτόματους βοηθούς (agentic productivity): δίνεις έναν στόχο σε φυσική γλώσσα και το σύστημα σχεδιάζει, εκτελεί και τεκμηριώνει τα βήματα για να παραδοθούν έτοιμα φύλλα εργασίας, έγγραφα ή παρουσιάσεις—όπως θα βλέπεις ένα αυτοματοποιημένο macro να εκτελείται ζωντανά και να επεξηγεί τι κάνει.

Στο Excel, το Agent Mode λειτουργεί με όρους Excel και αναλαμβάνει εργασίες όπως αναλύσεις πωλήσεων, υπολογισμούς δανείων ή προϋπολογισμούς, δημιουργώντας τύπους, νέα φύλλα και γραφήματα, ενώ καταγράφει τα βήματα ελέγχου ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι επαληθεύσιμο και επαναλήψιμο. Σε αξιολόγηση με το SpreadsheetBench πέτυχε ακρίβεια 57,2%, καλύτερη από άλλες προσεγγίσεις και χαμηλότερη από τον μέσο άνθρωπο (71,3%)—δείγμα ότι απαιτείται προσοχή σε κρίσιμες διαδικασίες.

Στο Word, το Agent Mode μετατρέπει τη δημιουργία εγγράφων σε συνεργατική και διαλογική διαδικασία (“vibe writing”): μπορείς να ζητήσεις, π.χ., «ενημέρωσε την αναφορά μήνα και σύγκρινε με τον προηγούμενο», και το Copilot θα συντάξει το κείμενο, θα προτείνει βελτιώσεις και θα ζητήσει διευκρινίσεις όπου χρειάζεται, με άμεση μορφοποίηση συμβατή με το Word. Η λειτουργία αυτή επεκτείνεται σύντομα και στο PowerPoint.

Παράλληλα, ο νέος Office Agent στο Copilot chat δημιουργεί πλήρεις παρουσιάσεις PowerPoint και έγγραφα Word απευθείας από συνομιλία, πραγματοποιώντας web-based έρευνα πριν συνθέσει το περιεχόμενο. Η Microsoft σημειώνει ότι ο Office Agent τροφοδοτείται από μοντέλα της Anthropic, ενώ μέσα στις εφαρμογές Office τα μοντέλα συλλογισμού προέρχονται από το οικοσύστημα OpenAI· το The Verge αναφέρει χρήση GPT-5 για τον κατακερματισμό των βημάτων στο Agent Mode, κάτι που η επίσημη ανάρτηση της Microsoft δεν επιβεβαιώνει.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη διεύρυνση του πολυμοντελικού περιβάλλοντος (model pluralism) στο Microsoft 365 Copilot, με ενσωμάτωση της Anthropic σε περισσότερα μέρη του προϊόντος—ένα βήμα απομάκρυνσης από την πλήρη εξάρτηση από την OpenAI που έχει αναδειχθεί και στη διεθνή δημοσιογραφία. Τεχνικά, η Microsoft χρησιμοποιεί το API της Anthropic που εκτελείται σε υποδομές AWS, κάτι που ίσως εξηγεί γιατί η βαθιά ενοποίηση στα desktop Office προγραμματίζεται σε επόμενο στάδιο.

Το Agent Mode σε Excel και Word ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2025 στο πρόγραμμα Frontier για κατόχους άδειας Microsoft 365 Copilot αλλά και για συνδρομητές Microsoft 365 Personal/Family, μόνο στις web εκδόσεις προς το παρόν, με υποστήριξη desktop σύντομα. Ο Office Agent στο Copilot chat είναι διαθέσιμος από σήμερα σε χρήστες Personal/Family στις ΗΠΑ, στα αγγλικά. Για το Excel απαιτείται το πρόσθετο Excel Labs.

Το timing δεν είναι τυχαίο: την ίδια μέρα η Anthropic ανακοίνωσε νέο μοντέλο Claude 4.5 με έμφαση σε ανθεκτικές, πολύωρες εργασίες με agents για επιχειρήσεις, ενισχύοντας το αφήγημα ότι τα έγγραφα και τα υπολογιστικά φύλλα γίνονται βασικό πεδίο εφαρμογής των AI βοηθών. Συνολικά, το “vibe working” μεταφέρει το Copilot από απλές απαντήσεις και προτάσεις στην ανάθεση έργων που διασπώνται σε διαδοχικά ελεγχόμενα βήματα. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί την ανάγκη εποπτείας: με ακρίβεια 57,2% στο SpreadsheetBench, οι οργανισμοί οφείλουν να ορίζουν σαφή πλαίσια, έλεγχο ποιότητας και τεκμηρίωση πριν εμπιστευτούν κρίσιμες αναφορές σε αυτόματους βοηθούς.

Η Microsoft ανακοίνωσε ότι η εφαρμογή Outlook Lite, η απλοποιημένη εκδοχή της γνωστής υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, πρόκειται να αποσυρθεί. Σύντομα δεν θα είναι δυνατή η εγκατάστασή της, σηματοδοτώντας το τέλος ενός πειράματος που απευθυνόταν κυρίως σε χρήστες με πιο περιορισμένες συσκευές ή ανάγκη για ταχύτητα.

Η απόφαση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική της εταιρείας να συγκεντρώσει όλες τις υπηρεσίες της γύρω από τη νέα, web-based έκδοση του Outlook, η οποία θα αντικαταστήσει σταδιακά τόσο τo Outlook Lite όσο και τις εφαρμογές Mail, Calendar και People των Windows. Οι τελευταίες θα πάψουν να υποστηρίζονται στο τέλος του 2024, ενώ το κλασικό Outlook θα παραμείνει διαθέσιμο μέχρι τουλάχιστον το 2029 για όσους διαθέτουν άδειες perpetual ή συνδρομές Microsoft 365.

Παράλληλα, η Microsoft δίνει στους οργανισμούς εργαλεία ελέγχου για τη μετάβαση. Οι διαχειριστές IT μπορούν να αποκρύψουν το κουμπί «Try the new Outlook» από την κλασική εφαρμογή, να απομακρύνουν την προεγκατεστημένη νέα έκδοση από συστήματα Windows ή να μπλοκάρουν την αυτόματη μετάβαση, χρησιμοποιώντας πολιτικές cloud ή ρυθμίσεις registry. Ωστόσο, η γενική κατεύθυνση της εταιρείας είναι σαφής: όλες οι δευτερεύουσες εκδόσεις θα εγκαταλειφθούν και η νέα web-based πλατφόρμα θα αποτελέσει τον μοναδικό δρόμο για τους χρήστες στο μέλλον.

Η κατάργηση τoy Outlook Lite δείχνει πως η Microsoft επιδιώκει απλοποίηση και ενοποίηση, αφήνοντας πίσω εφαρμογές που, αν και εξυπηρετούσαν συγκεκριμένα κοινά, δεν εντάσσονται πλέον στη στρατηγική της για το Office και το Microsoft 365. Για τους τελικούς χρήστες, αυτό σημαίνει ότι η μετάβαση στη νέα εφαρμογή είναι ουσιαστικά αναπόφευκτη, με το μόνο ερώτημα να παραμένει ο ρυθμός με τον οποίο θα γίνει.

Η Adobe παρουσιάζει την πλήρη έκδοση του Premiere –την ίδια πλατφόρμα που χρησιμοποιείται για διαφημίσεις, μουσικά βίντεο και ταινίες—στο iPhone, με σκοπό να κάνει την επαγγελματική επεξεργασία βίντεο φορητή. Θα είναι διαθέσιμη δωρεάν από τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, ενώ η αντίστοιχη έκδοση για Android είναι υπό ανάπτυξη

Τι προσφέρει η νέα εφαρμογή Premiere για iPhone

• Πολυκάναλο timeline χωρίς όρια σε στρώματα: Υποστηρίζει απεριόριστα βίντεο, ήχο και κείμενο σε πολλές διαδρομές.

• Αυτόματες υπότιτλοι & 4K HDR: Αυτόματο captioning και βίντεο υψηλής ανάλυσης με HDR για καλύτερη ποιότητα εικόνας.

• Εξαγωγή για social media με ένα πάτημα: Εξαγωγή σε TikTok, YouTube Shorts και Instagram με αυτόματο cropping και μορφοποίηση .

• Εργαλεία βασισμένα στην τεχνητή νοημοσύνη (AI):

  • Ήχος & ομιλία: Ενίσχυση ομιλίας (speech enhancement) και generative sound effects για επαγγελματικό ήχο.

  • Adobe Firefly: Πρόσβαση σε generative AI assets (εικόνες, ήχοι, γραφικά) και presets.

• Δωρεάν δημιουργικά στοιχεία: Γραμματοσειρές, εικόνες, μουσική και βίντεο συμπεριλαμβάνονται χωρίς επιπλέον κόστος.

Πώς συγκρίνεται με την Premiere Rush

Η νέα έκδοση Premiere αντικαθιστά τη Premiere Rush, την πιο απλοποιημένη εφαρμογή της Adobe για κινητά, που κυκλοφόρησε το 2018. Η Premiere Rush εξαφανίζεται από τα app stores από τις 30 Σεπτεμβρίου —όσοι την έχουν ήδη εγκατεστημένη, μπορούν να συνεχίσουν να τη χρησιμοποιούν, αλλά δεν θα είναι διαθέσιμη για νέες λήψεις 

Λειτουργικότητα & Καθορισμός Κόστους

Η εφαρμογή θα λανσαριστεί χωρίς κόστος λήψης και χρήσης. Ωστόσο, χρήστες που χρειάζονται περισσότερη αποθηκευτική χωρητικότητα στο cloud ή πρόσβαση σε generative AI credits θα πρέπει να πληρώσουν επιπλέον

---

Η νέα εφαρμογή Premiere για iPhone υπόσχεται να φέρει πραγματική επαγγελματική επεξεργασία βίντεο στη φορητή χρήση. Με δυνατότητες όπως πολυκάναλα timelines, προηγμένη AI υποστήριξη, 4K HDR βίντεο και άμεση εξαγωγή σε social media—χωρίς υδατογραφήματα και χωρίς καμία χρέωση λήψης—σηματοδοτεί μία σημαντική αναβάθμιση σε σχέση με την Première Rush.