Εισαγωγή

Τα barebones της Shuttle τα έχουμε γνωρίσει και εκτιμήσει μέσα από τα reviews μας, αλλά το σημερινό δείγμα είναι αρκετά ιδιαίτερο. Βλέπετε, πρόκειται για ένα barebone της σειράς Nano, δηλαδή  της μικρότερης σε διαστάσεις σειράς, που φέρει επεξεργαστές της Intel, υπερ-χαμηλής κατανάλωσης, ενσωματωμένους στη μητρική, με TDP μόλις 15W!

Από όλες τις επιλογές που μας δίνει η νέα σειρά NC10, εμείς θα σας παρουσιάσουμε την ισχυρότερη και ακριβότερη, αυτήν που φέρει τον επεξεργαστή Intel Core i7-8565U (ULV), το Shuttle XPC Nano NC10U7.

Καθώς το Shuttle XPC Nano NC10U7 φέρει όπως είπαμε κεντρικό επεξεργαστή ενσωματωμένο στη μητρική, τα μόνα εξαρτήματα που χρειάζεται να προσθέσουμε για να ολοκληρωθεί η σύνθεση είναι RAM (τύπου SODIMM DDR4) και κάποιο αποθηκευτικό μέσο, είτε SATA, είτε M.2 NVME PCIe 3.0 x4 ή M.2 SATA.

Πάμε όμως να δούμε με λεπτομέρεια τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ναυαρχίδας των Βενιαμίν της Shuttle.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Nano NC10U7 φαίνονται στην παρακάτω λίστα. Πρώτο και καλύτερο φιγουράρει το HDMI 2.0, που σημαίνει υποστήριξη ανάλυσης 4K στα 60Hz όχι μόνο μέσω του Displayport, αλλά και μέσω του HDMI. Συνεπώς το Shuttle XPC Nano NC10U7 μπορεί να εκμεταλλευτεί πλήρως την 4K τηλεόρασή σας σαν μόνιτορ!

Κατά τα άλλα, υποστηρίζει όπως είπαμε ένα αποθηκευτικό μέσο με διασύνδεση M.2, που μπορεί να είναι είτε NVME PCIe 3.0 x4 είτε SATA 3.0, καθώς και ένα αποθηκευτικό μέσο 2,5" με ύψος έως και 15mm και διασύνδεση SATA 3.0.

Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι το Shuttle XPC Nano NC10U7 υποστηρίζει WiFi όπως έρχεται, με εσωτερική κεραία, αν και αυτό περιορίζεται σε IEEE 802.11b/g/n (WiFi 4), max. 150 Mbps up-/downstream, χωρίς υποστήριξη Bluetooth.

Ένα σημείο που θα ήθελε βελτίωση είναι η υποστήριξη USB, καθώς αυτή περιορίζεται στην υποστήριξη USB 3.2 (5Gbps)  και όχι του - νεότερου και ταχύτερου - USB 3.2 Gen2 (10Gbps) ή του ακόμα νεότερου και ακόμα ταχύτερου USB 3.2 Gen2x2 (20Gbps). Και φυσικά η αντικατάσταση των δύο USB 2.0 θυρών του πίσω μέρους που θα δούμε παρακάτω!

Στον παρακάτω αναλυτικό πίνακα βλέπετε όλα τα χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Nano NC10U7, όπως αυτά αναγράφονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας.

Ο παρακάτω συγκριτικός πίνακας, τονίζει με κόκκινο τις διαφορές ανάμεσα στην προηγούμενη σειρά Nano και την τελευταία. Πρόκειται για 3 διαφορές:

1. Επεξεργαστή 8ης γενιάς αντί 7ης
2. Υποστήριξη DDR 2400Mhz αντί 2133Mhz.
3. Υποστήριξη HDMI 2.0a αντί 1.4b

Συσκευασία - Παρελκόμενα

Το Shuttle XPC Nano NC10U7 έρχεται σε ένα απλό χαρτονένιο κουτί, ίδιο για όλη τη σειρά Nano, με ένα κόκκινο αυτοκόλλητο να αναφέρει τα τεχνικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου μοντέλου. Το κουτί διαθέτει στο επάνω μέρος ένα εξαιρετικά βολικό χερούλι μεταφοράς.

Εντός, βρίσκουμε ένα μικρότερο απλό χαρτονένιο κουτί, που περιέχει την πλούσια προίκα του. Κατά την προσφιλή συνήθεια της Shuttle, οι drivers παρέχονται σε οπτικό δίσκο! Καταλαβαίνω το επιπλέον κόστος ενός μικρού USB flash drive, αλλά προτρέπω την εταιρία να σταματήσει τον εν λόγω αναχρονισμό.

Το πρώτο και βασικότερο από τα παρελκόμενα είναι το τροφοδοτικό του Shuttle XPC Nano NC10U7 που είναι ισχύος 65W στα 19V.

Το τροφοδοτικό συνδέεται με καλώδιο ρεύματος χωρίς γείωση, το οποίο παρέχεται επίσης.

Η βάση που βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες χρησιμεύει στη στήριξη του drive των 2,5", το οποίο μάλιστα στο Shuttle XPC Nano NC10U7 μπορεί να έχει ύψος έως και 15mm, σε αντίθεση με αυτά που υποστηρίζονται από τη σειρά Slim, τα οποία μπορεί να είναι ύψους έως 12,5mm.

Έχουν σημασία αυτά τα 2,5mm στο ύψος του drive; Αν σας ενδιαφέρει ο μεγάλος αποθηκευτικός χώρος, σαφώς και έχουν, μεγάλη μάλιστα. Κι αυτό γιατί τη στιγμή της συγγραφής του παρόντος review, η μεγαλύτερη διαθέσιμη χωρητικότητα σε drive 2,5" και ύψους έως και 12,5mm είναι 2TB, ενώ με το ύψος στα 15mm αυτή μπορεί να φτάσει έως και τα 5TB!

Εδώ βλέπουμε το εξάρτημα μέσω του οποίου το Shuttle XPC Nano NC10U7 μπορεί να τοποθετηθεί πίσω από κάποιο μόνιτορ με υποδοχές VESA.Το μικρό κομμάτι βιδώνει πάνω στο workstation και το μεγάλο στο μόνιτορ και στη συνέχεια κουμπώνουν όπως βλέπετε στη 2η φωτογραφία.

Φυσικά, δεν είναι απαραίτητο να τοποθετήσουμε το Shuttle XPC Nano NC10U7 πίσω από κάποιο μόνιτορ. Μπορεί να καθίσει όπως είναι πάνω σε κάποιο γραφείο, ή και όρθιο, με τα παρακάτω ποδαράκια. Τα ποδαράκια είναι ποιοτικά, από αλουμίνιο και με λάστιχα στο κάτω μέρος για απόσβεση των κραδασμών.

Όρθια τοποθέτηση χωρίς το εν λόγω εξάρτημα θα εμπόδιζε την εισαγωγή αέρα, όπως θα δούμε παρακάτω, και θα οδηγούσε σε υπερθέρμανση.

Οι βίδες για όλα τα παραπάνω καθώς και για 2 M.2 συσκευές, παρέχονται επίσης. Μαζί και 4 αυτοκόλλητα, λαστιχένια ποδαράκια.

Τέλος, εντός της συσκευασίας βρίσκουμε το ίδιο το Shuttle XPC Nano NC10U7, πολύ καλά προστατευμένο!

WLN-M

Παρά την ενσωματωμένη υποστήριξη WiFi, το Shuttle XPC Nano NC10U7 προσφέρει τη δυνατότητα αναβάθμισης μέσω του κιτ WLN-M που πωλείται ξεχωριστά. Η αναβάθμιση είναι σημαντική καθώς από το IEEE 802.11b/g/n (WiFi 4), max. 150 Mbps up-/downstream του ενσωματωμένου WiFi, περνάμε σε  IEEE 802.11b/g/n/ac (WiFi 5) in the 2.4 / 5 GHz band, με μέγιστη υποστηριζόμενη ταχύτητα τα 433.3 Mbps στα 80 MHz.

Παράλληλα προστίθεται και η υποστήριξη Bluetooth 4.0, κάτι αρκετά βολικό για τη χρήση αντίστοιχης τεχνολογίας πληκτρολογίου και ποντικιού.

Παρά τη σαφή βελτίωση σε ταχύτητα και εμβέλεια που προσφέρει το WLN-M έναντι της ενσωματωμένης λύσης και της σαφώς σημαντικής προσθήκης του Bluetooth 4.0, υπάρχουν αντίστοιχες κάρτες που μπορούν να προσφέρουν σημαντικά μεγαλύτερες ταχύτητες καθώς και Bluetooth 5.0 και θα θέλαμε να δούμε μία από αυτές στο εν λόγω κιτ.

Το εξωτερικό

Το ίδιο το Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι αρκετά κομψό, ξεφεύγοντας από το industrial look της σειράς Slim. Το σασί του αποτελείται από πλαστικό, ελαττώνοντας σημαντικά το βάρος, αλλά και την αντοχή, ενώ μόνο το επάνω καπάκι έχει επίστρωση αλουμινίου, με βουρτσισμένη υφή.

Στο εμπρός μέρος βλέπουμε Από αριστερά προς τα δεξιά:

• 1 θύρα USB 3.2 Gen1 Type A.
• 1 θύρα USB 3.2 Gen1 Type C.
• Card Reader.
• Power button, στα αριστερά του οποίου το μικρό πορτοκαλί LED δραστηριότητας αποθηκευτικού μέσου και στα δεξιά του οποίου το μικρό μπλε LED λειτουργίας.

Η αριστερή πλευρά διαθέτει στις 4 άκρες της μπρούτζινα ένθετα σπειρώματα για να βιδώσουν τα 2 πόδια που είδαμε στα παρελκόμενα. Διαθέτει επίσης μία σειριακή θύρα, η οποία φυσικά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν τοποθετηθούν τα πόδια και το Shuttle XPC Nano NC10U7 τοποθετηθεί όρθιο. Τέλος, διαθέτει γρίλιες εισαγωγής αέρα.

Η δεξιά πλευρά διαθέτει τις αντίστοιχες οπές εξαγωγής αέρα. Όταν το Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι τοποθετημένο όρθιο, η ροή του ζεστού αέρα είναι από κάτω προς τα επάνω, υποβοηθούμενη συνεπώς από τη φυσική ροή. Στις 2 πλευρές των οπών εξαερισμού διακρίνονται κυκλικές διαμορφώσεις που μπορούν να πιεστούν με ένα κατσαβίδι και να αφαιρεθούν (μόνιμα) ώστε να βιδώσουν οι κεραίες του WLN-M. Τέλος, στο δεξί μέρος αυτής της πλευράς διακρίνεται η οπή για το Kensington Lock.

Στο πίσω μέρος του Shuttle XPC Nano NC10U7 συναντάμε την πλειονότητα των θυρών, όπως συνηθίζεται. Έτσι, από αριστερά προς τα δεξιά έχουμε:

• Θύρα τροφοδοσίας.
• Θύρα HDMI 2.0a.
• Θύρα DisplayPort 1.2.
• Θύρα RJ45 δικτύου 1000Mbps.
• 2 θύρες USB 2.0.
• Τετραπολική θύρα ακουστικών / μικροφώνου (hands free), με υποστήριξη και μόνο ακουστικών.

Το επάνω μέρος έχει μια όμορφη, βουρτσισμένη υφή, με το λογότυπο της εταιρίας σε λευκό, στο κέντρο.

Το κάτω μέρος έχει τις υποδοχές για τα αυτοκόλλητα λαστιχένια ποδαράκια που είδαμε στα παρελκόμενα. Οι 2 από αυτές είναι μαρκαρισμένες με το γράμμα S και κρύβουν τις 2 βίδες που χρειάζεται να αφαιρεθούν για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό. Είναι εμφανές ότι αν κολλήσουμε τα λαστιχένια ποδαράκια, η πρόσβαση αυτή χάνεται. Θα προτιμούσα οι βίδες να μην είναι κάτω από τα ποδαράκια, ώστε να διατηρείται η δυνατότητα παρέμβασης στο εσωτερικό ακόμα και με τα ποδαράκια τοποθετημένα.

Στο κέντρο του κάτω μέρους υπάρχουν 2 μπρούτζινα ένθετα σπειρώματα για να βιδώσει η βάση VESA.

Ας δούμε τώρα πώς φαίνεται το Shuttle XPC Nano NC10U7 με τις κεραίες του WLN-M τοποθετημένες.

Πώς φαίνεται με τη βάση VESA.

Και τέλος πώς τοποθετούνται οι βάσεις όρθιας στήριξης και πώς φαίνεται το Shuttle XPC Nano NC10U7 τοποθετημένο όρθιο με αυτές και τις κεραίες του WLN-M.

Στην παρακάτω εικόνα από την ιστοσελίδα της εταιρίας βλέπουμε όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Nano NC10U7 συγκεντρωμένα, καθώς και τις επιλογές στήριξής του.

Το εσωτερικό

Η πρόσβαση στο εσωτερικό του Shuttle XPC Nano NC10U7 απαιτεί την αφαίρεση 2 βιδών τύπου PH0 από τις 2 οπές που είδαμε στο κάτω μέρος, σημειωμένες με το γράμμα S. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούμε τις 2 υποδοχές για το νύχι που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά, κοντά σε 2 από τα μπρούτζινα ένθετα στα οποία βιδώνουν οι βάσεις όρθιας στήριξης, για να αφαιρέσουμε το πάνω και το κάτω καπάκι.

Είναι προφανές από τη θέση τους, ότι οι υποδοχές για το νύχι δε θα είναι προσβάσιμες όταν τοποθετηθεί η βάση όρθιας στήριξης.

Ας αφαιρέσουμε λοιπόν το κάτω καπάκι.

Στην πλευρά αυτή, έχουμε πρόσβαση στην κάρτα ασύρματου δικτύου, που έρχεται προεγκατεστημένη, μία από τις δύο υποδοχές μνήμης SODIMM DDR4 και το καλώδιο σύνδεσης του SATA drive 2,5". Η προεγκατεστημένη κάρτα ασύρματου δικτύου χρησιμοποιεί μόνο μία, ενσωματωμένη στο σασί, κεραία.

Ας δούμε τώρα τοποθετημένες τις υποδοχές για τις κεραίες και την κάρτα του WLN-M. Η κάρτα αυτή χρησιμοποιεί 2 κεραίες. Η ενσωματωμένη κεραία παραμένει μη συνδεδεμένη και το καλώδιό της στον αέρα. Η τοποθέτηση των υποδοχών των κεραιών απαιτεί την αφαίρεση της μητρικής, η οποία γίνεται με την αφαίρεση τριών βιδών αλλά θέλει προσοχή λόγω διαφόρων πλαστικών clips και στενότητας χώρου.

Ας τοποθετήσουμε και το άρθρωμα της μνήμης.

Τέλος, το drive των 2,5" τοποθετείται με τη βάση που είδαμε στα παρελκόμενα. Η βάση στηρίζεται στο κάτω καπάκι με 4 βίδες και το drive στη βάση με άλλες 4 βίδες, 2 από κάθε πλευρά.

Το καλώδιο σύνδεσης του drive είναι αρκετά μακρύ και δε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα στο άνοιγμα και κλείσιμο.

Ας πάμε τώρα στην πάνω πλευρά, όπου έχουμε λιγότερα να κάνουμε. Εδώ το καπάκι είναι απλό και δεν έχει κάποια υποδοχή για κάτι.

Στην πλευρά αυτή τοποθετούμε το δεύτερο άρθρωμα μνήμης SODIMM DDR4 και το M.2 drive. Οι πλαστικές καλύπτρες κάνουν την τοποθέτηση των βάσεων των κεραιών του WLN-M αδύνατη από αυτή την πλευρά, εξ ου και η απαραίτητη αφαίρεση της μητρικής που προαναφέραμε.

Μεθοδολογία Μετρήσεων

Φτάσαμε λοιπόν στην ώρα των μετρήσεων. Για τις ανάγκες της παρουσίασης εξοπλίσαμε το Shuttle XPC Nano NC10U7  με 16 GB μνήμης DDR4-2400 της Crucial και έναν Corsair Force LE200 240GB, οποίος είναι μια ευγενική προσφορά της Corsair και εγκαταστήσαμε την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10.

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε στη σημερινή παρουσίαση είναι τα ακόλουθα:

• AIDA64 Engineer Edition v.6.20.5300 το οποίο είναι μια ευγενική προσφορά της Finalwire
• PCMark 10 Professional Edition v.2.1.2177 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• 3DMark Professional Edition v.2.11.6866 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• Cinebench R20 & R15, SuperPI Mod 1.5, WPrime 2.10 & Fritz Chess Benchmark

Ας δούμε λοιπόν πώς τα πήγε το Shuttle XPC Nano NC10U7 με τον Intel Core i7-8565U (ULV) και τα 16GB RAM DDR4-2400 στις ενότητες που ακολουθούν.

AIDA64

Ξεκινάμε τις μετρήσεις μας με το AIDA64, όπου ο χαμηλής κατανάλωσης Core i7 του Shuttle XPC Nano NC10U7 νικάει κατά κράτος και ως ήταν αναμενόμενο τον χαμηλής κατανάλωσης Core i3 του Shuttle XPC Slim DS10U3. Εννοείται βέβαια ότι στη μεγάλη πλειοψηφία των μετρήσεων δεν μπορεί να φτάσει τον Desktop Core i3 του Shuttle XPC SLim DH310, καθώς η διαφορά του TDP, 15W με 65W είναι κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Σε απόδοση προς κατανάλωση όμως, ο Intel Core i7-8565U (ULV) του Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι σαφώς η καλύτερη από τις 3 επιλογές.

Οι διαφορές στην απόδοση της μνήμης είναι σαφώς μικρότερες και όχι σημαντικές.

PCMark10

Το PCMark10 μας δίνει μια πιο συνολική εικόνα των επιδόσεων που μπορούμε να περιμένουμε από το Shuttle XPC Nano NC10U7 και όχι μόνο των επιδόσεων του επεξεργαστή.

Έγιναν οι μετρήσεις του Extended Test καθώς και του Applications Test το οποίο μετράει τις επιδόσεις στο MS Office 2019.

Οι διαφορές εδώ δεν είναι πολύ μεγάλες και εξαρτώνται από το πού βασίζεται το κάθε τεστ, καθώς κάποια βασίζονται σε επιδόσεις ενός μόνο πυρήνα και εξαρτώνται αποκλειστικά από τη συχνότητα και άλλες εκμεταλλεύονται όλους τους πυρήνες και μετρούν συνολική επεξεργαστική ισχύ.

3DMark

Χωρίς μεγάλες προσδοκίες ή απαιτήσεις από τα ενσωματωμένα στον επεξεργαστή γραφικά των εν λόγω υλοποιήσεων, τρέξαμε 5 από τις δοκιμές του 3DMark.

Λοιπές μετρήσεις CPU

Κλείνουμε τις μετρήσεις με μερικά ακόμη δημοφιλή benchmarks. 

Κατανάλωση -  Θερμοκρασίες - Χρονισμοί - Θόρυβος

Σε ένα σύστημα χαμηλής κατανάλωσης όπως το Shuttle XPC Nano NC10U7, η κατανάλωση, οι θερμοκρασίες και ο θόρυβος παίζουν συνήθως σημαντικότερο ρόλο από τις επιδόσεις.

Στο παρακάτω διάγραμμα βλέπουμε ότι η κατανάλωση του Shuttle XPC Nano NC10U7, ειδικά υπό πλήρες φορτίο CPU και GPU, του χαρίζει άνετα τον τίτλο της καλύτερης υλοποίησης όσον αφορά το λόγο απόδοσης προς κατανάλωση.

Παρακάτω βλέπουμε τα αποτελέσματα του stress test του AIDA64 όπως αυτό χρησιμοποιήθηκε για την παραπάνω μέτρηση.

Η δοκιμασία πραγματοποιήθηκε για 20 λεπτά, με θερμοκρασία περιβάλλοντος 20°C. Παρατηρούμε τα εξής ενδιαφέροντα:

• Το σύστημα ψύξης, το οποίο όπως είδαμε στις φωτογραφίες είναι τύπου φορητού υπολογιστή (Laptop), διατήρησε τον επεξεργαστή σε αποδεκτές θερμοκρασίες, με το θερμότερο πυρήνα να φτάνει έως και τους 82°C, ενώ παράλληλα οι στροφές του ανεμιστήρα έφτασαν έως και τις 4821rpm. Ο εν λόγω ανεμιστήρας δοκιμάστηκε σε πλήρη ισχύ, μέσω επιλογής στο BIOS, και μπορεί να φτάσει έως και τις 5921rpm, γεγονός που σημαίνει ότι το σύστημα είχε περιθώρια περαιτέρω ψύξης, αλλά το προφίλ επιλέγει να διατηρεί αυτή την ασφαλή θερμοκρασία στον επεξεργαστή, διατηρώντας παράλληλα το θόρυβο σε αποδεκτά επίπεδα.
• Όσοι έχουν Laptop και κάποιο λογισμικό με το οποίο βλέπουν της στροφές του ανεμιστήρα, γνωρίζουν ότι στις 4821rpm, το σύστημα ψύξης κάνει αισθητή την παρουσία του. Δεν είναι ανυπόφορο αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αθόρυβο. Οφείλουμε πάντως να πούμε ότι σε φυσιολογική χρήση οι στροφές ήταν πολύ χαμηλότερες και ο θόρυβος δυσδιάκριτος.
• Η συνολική κατανάλωση του επεξεργαστή παραμένει εντός του TDP των 15W το οποίο μοιράζεται μεταξύ των IA cores (x86) και των GT cores (γραφικά) σχεδόν εξ ίσου, με το μέσο όρο να δίνει περισσότερη ισχύ στους πυρήνες των γραφικών.
• Η μέση συχνότητα των IA Cores είναι κάτω από τη Base Frequency του Intel Core i7-8565U (ULV), που είναι 1800MHz, στα 1495,9Mhz, κάτι που γεννά ερωτήματα.

Για να λυθούν τα ερωτήματα που προκαλεί το τελευταίο σημείο της ανάλυσης του παραπάνω πίνακα, τρέξαμε το Stress Test του AIDA64 χωρίς να στρεσάρουμε τους πυρήνες των γραφικών. Θερμοκρασίες και θόρυβος παρέμειναν στα ίδια επίπεδα αλλά η κατανάλωση του επεξεργαστή, αν και χαμηλότερη, στα 12W, τα έδωσε όλα στους IA cores, επιτρέποντάς τους να φτάσουν σε μια μέση συχνότητα 2244.3Mhz, πάνω δηλαδή από τη Base  Frequency του Intel Core i7-8565U (ULV).

Πρόκειται λοιπόν για περιορισμό του ίδιου του επεξεργαστή που όταν δουλεύουν και οι πυρήνες των γραφικών στο φουλ, η ισχύς που παρέχεται στους πυρήνες x86 δεν επαρκεί για την πλήρη εκμετάλλευσή τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και στις δύο δοκιμασίες, το σύστημα ψύξης έκανε καλά τη δουλειά του και δεν υπήρξε καθόλου throttling.

Παρακάτω βλέπουμε τα αναλυτικά γραφήματα που παράγει το PCMark 10 κατά τις δοκιμασίες Extended και Application που εκτελέσαμε.

Ο λόγος που τα παραθέτουμε είναι ότι δείχνουν την κατανάλωση του επεξεργαστή να ξεπερνάει τα 15W που μέτρησε το AIDA64 (τα οποία συμφωνούν με το 15W TDP του Intel Core i7-8565U) και να αγγίζουν στιγμιαία έως και τα 30W.

Πρόκειται για λάθος μέτρηση του PCMark10 ή έχει χρησιμοποιήσει η Shuttle την επιλογή που δίνει η Intel για TDP up ώστε να ανεβάσει το TDP στα 25W;

Επικοινωνήσαμε με τον αντιπρόσωπο της Shuttle για να λύσουμε την παραπάνω απορία, ο οποίος μας διαβεβαίωσε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι το TDP του Intel Core i7-8565U (ULV) στην υλοποίηση του Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι 15W και συνεπώς το AIDA64 είχε τη σωστή μέτρηση ενώ το PCMark10 τη λανθασμένη.

Επίλογος

Στο δια ταύτα λοιπόν. Το Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι ένα δυνατό για τις διαστάσεις του, αλλά κυρίως για την κατανάλωσή του, barebone, που φιλοξενεί τον χαμηλής κατανάλωσης Intel 8ης γενιάς Core i7-8565U (ULV) με TDP 15W. Χρησιμοποιεί μνήμες τύπου SO-DIMM DDR4 με συνολική μέγιστη χωρητικότητα τα 32GB και διαθέτει μία θύρα M.2 για SSD τύπου NVMe PCIe 3.0 x4 ή SATA 3.0, μία θύρα SATA για ένα drive 2,5" ύψους 15mm και μία ακόμα θύρα Μ.2 που μπορεί να φιλοξενήσει ένα WiFi / Bluetooth module, η οποία έρχεται κατειλημμένη από ένα WiFi module μέγιστης ταχύτητας 150Mbps, χωρίς bluetooth.

Έχει μια πληθώρα εξωτερικών συνδέσεων, που περιλαμβάνουν 1 Display Port 1.2 και 1 HDMI 2.0a, συνεπώς μπορεί να συνδεθεί με 2 μόνιτορ ταυτόχρονα, που μπορεί να υποστηρίζουν μέχρι και ανάλυση 4K στα 60Hz. Διαθέτει επίσης 2 θύρες USB 3.2 Gen.1 στην πρόσοψη, εκ των οποίων η μία Type C,  2 θύρες USB 2.0 στο πίσω μέρος και κάρτα δικτύου 1Gbps. Τέλος, διαθέτει 1 σειριακή θύρα (θα εκπλαγείτε πόσο χρησιμοποιούνται ακόμα σε επαγγελματικές εφαρμογές) ενώ το κερασάκι στην τούρτα είναι το SD Card reader της πρόσοψης.

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό όμως του Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι ότι είναι κατασκευασμένο για να λειτουργεί συνεχώς, 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, ακόμα και σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος που φτάνουν τους 40 βαθμούς Κελσίου. Συνεπώς μιλάμε για εξαιρετική ποιότητα κατασκευής και μεγάλη διάρκεια ζωής.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι το Shuttle XPC Nano NC10U7 υποστηρίζει drives 2,5" ύψους έως και 15mm, συνεπώς αυτή τη στιγμή χωρητικότητας έως και 5TB, ενώ οι περισσότερες συσκευές μικρού μεγέθους υποστηρίζουν drives 2,5" ύψους έως 12,5mm, κάτι που περιορίζει τη χωρητικότητα σε έως και 2TB.

Κατά το χρόνο συγγραφής του παρόντος review, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε το Shuttle XPC Nano NC10U7  σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα. Η τιμή του στα καταστήματα της Γερμανίας ξεκινάει από τα 562,72 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, συνεπώς περιμένουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελληνική αγορά. Το κόστος σαφώς δεν είναι χαμηλό και αυτό οφείλεται εν μέρει και στην εξαιρετική ποιότητα κατασκευής που απαιτείται για να δοθεί εγγύηση χρήσης 24/7, αλλά κυρίως στο κόστος του Intel Core i7-8565U (ULV). Για να λειτουργήσει το Shuttle XPC Nano NC10U7 θα χρειαστεί τουλάχιστον 100 ευρώ ακόμα, για μνήμη και SSD, ενώ η προτεινόμενη αναβάθμιση του WiFi με το κιτ WLN-M έχει κόστος που ξεκινάει από ακόμη 28,99 ευρώ. Προσθέστε και ένα μηχανικό δίσκο για μεγάλο, έως και 5TB αποθηκευτικό χώρο και καταλαβαίνετε ότι το κόστος γίνεται ακόμα πιο μεγάλο. Ως ανταμοιβή, θα έχετε ένα ιδιαίτερα μικρό, εξαιρετικά αξιόπιστο σύστημα που μπορεί να ανταποκριθεί σε οποιαδήποτε οικιακή (εκτός από gaming) και αρκετές επαγγελματικές απαιτήσεις, με ελάχιστη κατανάλωση.

Συνοψίζοντας λοιπόν, τα θετικά και τα αρνητικά του Shuttle XPC Nano NC10U7 είναι τα εξής

Ο Kαλός

• Υψηλή ποιότητα υλικών και κατασκευής
• Μικρό μέγεθος
• Πολύ χαμηλή κατανάλωση
• 2 θύρες USB 3.2 Gen.1 και Card Reader μπροστά
• Θύρες Displayport 1.2 και 1 HDMI 2.0a με δυνατότητα σύνδεσης 2 οθονών ταυτόχρονα στα 4K 60Hz
• Δυνατότητα σύνδεσης μονάδας αποθήκευσης M.2 (NVMe PCIe 3.0 x4 ή SATA) και 2,5" SATA 3.0
• Υποστηριζόμενο ύψος 15mm για τη μονάδα αποθήκευσης 2,5" με αποτέλεσμα η υποστηριζόμενη χωρητικότητα να φτάνει τα 5TB
• Ενσωματωμένο WiFi με εσωτερική κεραία και δυνατότητα αναβάθμισης με το κιτ WLN-M
• Πολύ εύκολη εγκατάσταση υποσυστημάτων

Ο Κακός

• Κόστος
• Η τοποθέτηση των εξωτερικών κεραιών του προαιρετικού κιτ αναβάθμισης WLN-M απαιτεί αφαίρεση της μητρικής
• Μόνο 1 USB 3.2 Gen1 Type Α και 1 USB 3.2 Gen1 Type C στην πρόσοψη και 2 θύρες USB 2.0 στο πίσω μέρος

Ο Αδιάφορος

• Δε βρήκαμε κάτι αδιάφορο

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία του Shuttle XPC Nano NC10U7  είναι :

Ευχαριστούμε θερμά την Shuttle για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

Πολύμερος Αχανιώτης 3/3/2020

Εισαγωγή

Κοντεύουν 4 χρόνια από την τελευταία παρουσίαση ενός fanless slim barebone της Shuttle και με αφορμή το λανσάρισμα της νέας γενιάς της σειράς DS από την Shuttle, έφτασε στον πάγκο των δοκιμών μας το ολοκαίνουργιο μοντέλο DS10U3 το οποίο έρχεται εξοπλισμένο με τον Core i3 8145U της οικογένειας Whiskey Lake U, που έχουμε δει σε αρκετούς φορητούς υπολογιστές τη χρονιά που μας πέρασε.

Όπως και τα προηγούμενα μοντέλα της ίδιας οικογένειας, έτσι και η σειρά DS10Ux (όπου x ο επεξεργαστής) απευθύνεται τόσο σε μικρό βαθμό στον μέσο χρήστη που απαιτεί την απόλυτη ησυχία από το HTPC ή τον υπολογιστή γραφείου του, όσο και σε μεγαλύτερο βαθμό σε επαγγελματικές, βιομηχανικές ή εργαστηριακές εφαρμογές που απαιτούν πιστοποιημένη 24ωρη λειτουργία και διάφορες -όχι και τόσο συνηθισμένες- θύρες Ι/Ο. Οι επεξεργαστές που θα βρούμε διαθέσιμους στα barebones της σειράς DS10Ux, ξεκινούν από τον Celeron 4205U και φτάνουν έως τον Core i7 8565U με 4 πυρήνες, 8 threads, 8MB Cache και συχνότητα που υπό προϋποθέσεις, μπορεί να φτάσει τα 4.60 GHz.

Ας αφήσουμε όμως τις εισαγωγές και ας περάσουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Slim DS10U3, με επεξεργαστή Core i3 8145U που θα δοκιμάσουμε σήμερα.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Slim DS10U3 παρατίθενται συνοπτικά στον πίνακα που ακολουθεί, ενώ για ακόμα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα υποσυστήματά του, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του προϊόντος.

Όπως βλέπετε, η σειρά DS10Ux μπορεί να καλύψει ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών. Οι θύρες Ι/Ο που διαθέτει είναι παραπάνω από επαρκείς και η ύπαρξη 2 καρτών δικτύου με δυνατότητες load balancing & failover, μίας σειραϊκής θύρας και ενός τετράπινου κοννέκτορα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, είτε για εξωτερικό power button, είτε για τροφοδοσία 5V σε συνδυασμό με την πιστοποιημένη δυνατότητα 24ωρης λειτουργίας, το καθιστούν ιδανικό για μια μεγάλη σειρά επαγγελματικών εφαρμογών.

Επιπλέον των παραπάνω, η σειρά DS10Ux είναι συμβατή με το εξάρτημα τοποθέτησης σε rack PRM01, το οποίο δίνει τη δυνατότητα τοποθέτησης δύο slim συσκευών σε rack καταλαμβάνοντας χώρο 2U, με το εξάρτημα τοποθέτησης σε ράγα DIN των 35mm (αυτή που κρεμάμε τους μικροαυτόματους στους ηλεκτρολογικούς πίνακες) DIR01 καθώς και το κιτ τοποθέτησης κάρτας 4G/LTE WWN3 το οποίο καταλαμβάνοντας τη θέση μονάδας αποθήκευσης των 2.5", δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης του DS10U3 με τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας για mobile internet.

H προτεινόμενη τιμή λιανικής του Shuttle DS10U3 για την ελληνική αγορά ανέρχεται στα 551 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και κατά το χρόνο συγγραφής του review, το βρήκαμε διαθέσιμο σε ένα μόνο κατάστημα της χώρας μας στα 532 ευρώ. Στο κόστος αυτό πρέπει να προστεθεί το κόστος μνήμης και SSD/HDD, οπότε υπολογίστε κάπου 650 ευρώ για ένα πλήρες σύστημα. Σε περίπτωση που σας αρκεί ο Celeron (πράγμα αρκετά πιθανό δεδομένου του πόσο έχουν βελτιωθεί πλέον οι Celeron) τότε είστε αρκετά τυχεροί μιας και το DS10U είναι περίπου 250 ευρώ φθηνότερο, με τιμή που ανέρχεται στα 280 ευρώ.

Συσκευασία - Παρελκόμενα

Όπως μας έχει συνηθίσει και από άλλα barebones που έχουμε δοκιμάσει, έτσι και στην περίπτωση της σειράς DS10Ux η Shuttle έχει επιλέξει ένα απλό χαρτονένιο κουτί χωρίς ιδιαίτερες γραφιστικές πινελιές και φανφάρες. Το κουτί είναι κοινό για όλα τα μοντέλα της σειράς και η διαφοροποίηση τους γίνεται με ένα αυτοκόλλητο στο πλάι το οποίο περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για το περιεχόμενο και τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτού.

Ανοίγοντας το κουτί, εκτός από το barebone βρίσκουμε ένα δεύτερο κουτί το οποίο περιέχει τα διάφορα παρελκόμενα, ένα σύντομο φυλλάδιο με τις οδηγίες εγκατάστασης και ένα DVD με τους απαραίτητους οδηγούς. Όσοι περιμένετε να γκρινιάξω για το σουβέρ που μας κάνει δώρο η shuttle την πατήσατε. Όσον αφορά το φυλλάδιο οδηγιών εγκατάστασης, προτείνουμε στους μελλοντικούς αγοραστές να το διαβάσουν προσεκτικά, μιας και σε συστήματα τέτοιων διαστάσεων, οι οδηγίες είναι πολύ σημαντικές καθ' ότι συχνά χρειάζεται να γίνουν τα πράγματα με συγκεκριμένη σειρά.

Όπως βλέπετε λοιπόν στις φωτογραφίες που ακολουθούν, μαζί με το DS10U3 βρίσκουμε τις απαραίτητες βίδες, ένα ζευγάρι κεραίες για την ασύρματη δικτύωση, ένα ζευγάρι ποδαράκια για την όρθια τοποθέτηση (η οποία προτείνεται ανεπιφύλακτα για την καλύτερη ροή αέρα - δεδομένου ότι μιλάμε για ένα fanless σύστημα) και τα bracket για τη στήριξη πίσω από την οθόνη ή τηλεόραση σύμφωνα με το πρότυπο VESA 75 ή 100.

Η τροφοδοσία του συστήματος γίνεται με το γνωστό και από παλαιότερες παρουσιάσεις τροφοδοτικό της APD, το οποίο δίνει μέγιστη ισχύ 65W με τάση εξόδου τα 19 Volt. Το τροφοδοτικό έχει universal input και μπορεί να λειτουργήσει με τάση εισόδου από 100 έως 240 Volt και συχνότητα 50 ή 60 Hz.

Το εξωτερικό

Όπως όλα τα barebones της σειράς DS που σας έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν, έτσι και το DS10U3, δεν διεκδικεί δάφνες σχεδιασμού με την αισθητική του να χαρακτηρίζεται ως βιομηχανική και λιτή. Τουλάχιστον, όπως βλέπετε, οι μπροστινές σειριακές θύρες οι οποίες σε προηγούμενα μοντέλα καταλάμβαναν πάνω από το ένα τρίτο της πρόσοψης, λάμπουν δια της απουσίας τους, και έχουν αντικατασταθεί από θύρες σαφώς πιο χρήσιμες για τον μέσο χρήστη.

Ξεκινώντας λοιπόν την περιήγηση στο εξωτερικό του DS10U3 από τη μπροστινή του όψη και από αριστερά προς τα δεξιά, βρίσκουμε 2 (κόκκινες) θύρες USB 3.1 Gen2 με μέγιστη διαμεταγωγή 10 Gbps, 2 θύρες USB 2.0, τα ενδεικτικά Led λειτουργίας και πρόσβασης στις μονάδες αποθήκευσης, το διακόπτη ενεργοποίησης, 2 ακόμα θύρες USB 2.0, έναν αναγνώστη καρτών μνήμης SD και δύο θύρες jack των 3.5mm για σύνδεση μικροφώνου και ακουστικών ή ηχείων.

Ας περάσουμε τώρα στην πίσω πλευρά του DS10U3. Λόγω χρώματος ξεχωρίζουν οι υποδοχές για τις δύο κεραίες ασύρματης δικτύωσης που είδαμε στα παρελκόμενα. Η επιλογή της Shuttle να εξοπλίσει το DS10U3 με εξωτερικές κεραίες, είναι σίγουρα προς όφελος όσων επιθυμούν την ασύρματη δικτύωση μιας και σίγουρα θα προσφέρει καλύτερη απόδοση. Κατά τα άλλα, ξεκινώντας από τα αριστερά προς τα δεξιά βλέπουμε μία θύρα με 4 pins. Αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για να κάνουμε Clear CMOS, είτε για την σύνδεση ενός εξωτερικού διακόπτη ενεργοποίησης, στην περίπτωση που η συσκευή είναι τοποθετημένη σε κάποιο μη προσβάσιμο μέρος (π.χ. Infokiosk), είτε για να δώσει τάση 5V DC. Στη συνέχεια έχουμε τις θύρες Displayport 1.2 και HDMI 2.0a οι οποίες υποστηρίζουν UltraHD στα 60 Hz. Για όσους επιθυμούν τη σύνδεση και μίας τρίτης οθόνης, το DS10U3 διαθέτει και μία θύρα VGA, η οποία βρίσκεται ακριβώς κάτω από τη μία και μοναδική σειριακή θύρα. Σε περίπτωση που επιθυμείτε, με την αγορά του σχετικού κιτ, είναι εφικτή η αντικατάσταση της θύρας VGA με μία δεύτερη σειριακή θύρα. Συνεχίζοντας βρίσκουμε τις δύο και μοναδικές θύρες USB της πίσω πλευράς, οι οποίες τουλάχιστον ακολουθούν το αρκετά πρόσφατο πρωτόκολλο USB 3.1 Gen2 και τις δύο θύρες Ethernet RJ45. Αυτές υποστηρίζουν teaming/failover και έτσι μπορούμε να εκμεταλλευτούμε είτε  την διπλάσια ταχύτητα είτε την αυξημένη αξιοπιστία που προσφέρει το Dual Gigabit Ethernet. Τέλος, τέρμα δεξιά υπάρχει η υποδοχή σύνδεσης με το τροφοδοτικό των 65 Watt.

Οι εναπομείνασες "μικρές" όψεις του DS10U3 (που μπορούν να χαρακτηριστούν ως πάνω και κάτω εάν το έχετε όρθιο ή πλαϊνές εάν το έχετε οριζόντιο) διαθέτουν πολλές οπές για τη διέλευση του αέρα και είναι πανομοιότυπες. Όπως καταλαβαίνετε, δεδομένου του fanless σχεδιασμού του συστήματος, για τη δημιουργία ικανοποιητικής ροής αέρα είναι καλύτερο το DS10U3 να τοποθετείται όρθιο, μάλιστα η Shuttle δηλώνει στις προδιαγραφές πως η μέγιστη θερμοκρασία περιβάλλοντος για όρθια τοποθέτηση είναι 40 βαθμοί, ενώ για οριζόντια τοποθέτηση είναι 35 βαθμοί.

Tα "μεγάλα" πλαϊνά του DS10U3 δεν έχουν να μας επιδείξουν κάτι το ιδιαίτερο. Στην αριστερή πλευρά βρίσκουμε μόνο ένα αυτοκόλλητο με τα διάφορα πρότυπα και προδιαγραφές της συσκευής (το λογότυπο που υπήρχε σε προηγούμενα μοντέλα λάμπει δια της απουσίας του), ενώ στα δεξιά υπάρχουν τα δύο καπάκια από τα οποία αποκτούμε πρόσβαση στο εσωτερικό για την εγκατάσταση μνήμης και SSD. Ένα κίτρινο βέλος με την ένδειξη UP μας τονίζει πως σε περίπτωση που επιλέξουμε την όρθια τοποθέτηση, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε την φορά του βέλους (προφανώς για λόγους ροής του θερμού αέρα).

Το εσωτερικό

Ας περάσουμε τώρα στο εσωτερικό του DS10U3. Όπως βλέπετε τα πάντα είναι προσεγμένα και εξαιρετικά τακτοποιημένα. Το επάνω καπάκι μας δίνει πρόσβαση στις δύο υποδοχές για μνήμη RAM SODIMM DDR4 (1.20V) και στην υποδοχή για SSD m2 με μήκος από 42 έως και 80 χιλιοστά, ενώ το κάτω φιλοξενεί την θέση για μία μονάδα SSD/HDD SATA3 με πάχος έως 12.5mm και την θέση της κάρτας ασύρματης δικτύωσης.

Αφαιρώντας ολόκληρο το πλαϊνό μπορείτε να δείτε ακόμα καλύτερα, το πόσο προσεγμένη είναι η κατασκευή της μητρικής του DS10U3. Για όσους αναρωτιούνται, ο επεξεργαστής βρίσκεται στην πίσω πλευρά με το αριστερό πλαϊνό να αποτελεί μέρος του σύστημα ψύξης του.

Κλείνοντας την ενότητα αυτή, σας παραθέτουμε και 4 φωτογραφίες με κοντινά πλάνα των σημείων σύνδεσης μνημών, μονάδων αποθήκευσης και καρτών δικτύωσης.

Μεθοδολογία Μετρήσεων

Φτάσαμε λοιπόν στην ώρα των μετρήσεων. Για τις ανάγκες της παρουσίασης εξοπλίσαμε το DS10U3 με 16 GB μνήμης DDR4-2400 της Crucial και έναν Corsair Force LE200 240GB, οποίος είναι μια ευγενική προσφορά της Corsair και εγκαταστήσαμε την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10. Με δεδομένα ότι πρώτον έχει περάσει περίπου ένας χρόνος από το τελευταίο barebone review, δεύτερον τα updates των windows από τότε ήταν αμέτρητα (και ενδεχομένως έχουν επηρεάσει αρκετά τη συγκρισιμότητα των αποτελεσμάτων) και τις νέες εκδόσεις των μετροπρογραμμάτων με μη συγκρίσιμα αποτελέσματα με τα παλαιότερα, αποφασίσαμε να αναδιοργανώσουμε τη βάση των αποτελεσμάτων μας για το 2020. Και μιας και στο review του DH310 με τον Core i3 8100 σας είχαμε τάξει ότι αυτό θα αποτελέσει την baseline για τα μελλοντικά review, ξανατρέξαμε από την αρχή όλα τα benchmarks και σε αυτό (ο γράφων είχε μια κάποια περιέργεια που είναι καλύτερος ο 8145U και που ο 8100).

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε στη σημερινή παρουσίαση είναι τα ακόλουθα:

• AIDA64 Engineer Edition v.6.20.5300 το οποίο είναι μια ευγενική προσφορά της Finalwire
• PCMark 10 Professional Edition v.2.0.2144 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• 3DMark Professional Edition v.2.11.6846 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• Cinebench R20 & R15, SuperPI Mod 1.5, WPrime 2.10 & Fritz Chess Benchmark

Ας δούμε λοιπόν πώς τα πήγε το DS10U3 με τον Intel Core i3 8145U και τα 16GB Ram DDR4-2400 στις ενότητες που ακολουθούν.

AIDA64

Ξεκινώντας με το AIDA64 βλέπουμε πως το προβάδισμα του desktop Core i3-8100 είναι σαφές σε όλες τις κατηγορίες. Κάτι η μεγαλύτερη συχνότητα, κάτι οι πραγματικοί 4 πυρήνες σε σχέση με τα 4 threads του Core i3-8145u, δεν υπάρχει κατηγορία μετρήσεων που το DS10U3 να κοιτάει στα μάτια το εξίσου μικρό αλλά σαφώς πιο ισχυρό ξαδερφάκι του.

Σαφώς μικρότερη η υστέρηση του DS10U3 στις μετρήσεις ταχύτητας μνήμης.

PCMark10

Μιας και η συνολική εικόνα ενός μηχανήματος δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις επιδόσεις του επεξεργαστή, περνάμε στο PCMark10. Τρέξαμε το Extended Test καθώς και το Applications Test το οποίο μετράει τις επιδόσεις στο MS Office 2019. Όπως βλέπουμε οι διαφορές είναι σαφώς μικρότερες, της τάξης του 10% με μοναδική εξαίρεση τις μετρήσεις του Excel, όπου προφανώς παίζει μεγαλύτερο ρόλο η επεξεργαστική ισχύς καθώς και το πλήθος των πυρήνων. Στο productivity score μάλιστα το DS10U3 κατάφερε να πάρει ένα μικρό προβάδισμα το οποίο μετά από ένα σύντομο ψάξιμο καταλήξαμε ότι οφείλεται στην αδυναμία του Libre Office (στο οποίο βασίζονται τα σχετικά test) να εκμεταλλευθεί πολλαπλά threads, αφήνοντας τον 8145u να δουλέψει 300 mhz πάνω από τον 8100. Καθόλου άσχημα λοιπόν τα πράγματα για το fanless DS10U3 στην εξομοίωση πραγματικών συνθηκών εργασίας.

3DMark

Αν και δεν έχουμε ιδιαίτερες απαιτήσεις από τις επιδόσεις τρισδιάστατων γραφικών από συστήματα με ενσωματωμένη GPU, σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα σε 5 τεστ του 3DMark.

Λοιπές μετρήσεις CPU

Για το κλείσιμο αφήσαμε μερικές ακόμα μετρήσεις CPU. Όπως βλέπετε με εξαίρεση το Super Pi Mod, το οποίο αξιοποιεί μόνο έναν πυρήνα (αφήνοντας τον επεξεργαστή να δουλέψει σε turbo mode) o desktop Core i3 δεν άφησε κανένα περιθώριο στον low voltage ξάδερφό του.

Θερμοκρασίες - Κατανάλωση - Θόρυβος

Ας δούμε τώρα πώς συμπεριφέρεται το DS10U3 όσον αφορά την κατανάλωση, τις θερμοκρασίες και τον θόρυβο, κάτι που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους μελλοντικούς αγοραστές του περισσότερο και από τις επιδόσεις του.

Θα ξεκινήσουμε με την κατανάλωση, όπου ο Intel Core i3 8145U έδειξε τα προτερήματα των μόλις 15W TDP. Σε idle η κατανάλωση που μετρήσαμε ήταν μόλις 5.5 W (πράγμα στο οποίο σίγουρα βοήθησε η απουσία μηχανικού δίσκου), σε πλήρες φορτίο μέσα από το stress test του AIDA64 η κατανάλωση ήταν 28.2 W, ενώ με το σύστημα σβηστό η κατανάλωση ήταν μόλις 0.5 W.

Για την μέτρηση θερμοκρασίας, χρησιμοποιήσαμε επίσης το stress test του AIDA 64, με την επιλογή να στρεσάρει CPU, FPU, GPU,cache και μνήμη με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος να είναι 20 βαθμοί Κελσίου. Μιας και πρόκειται για fanless σύστημα, τρέξαμε το τεστ για 40 λεπτά και διαπιστώσαμε πως η μέγιστη τιμή της θερμοκρασίας του επεξεργαστή έφτασε στιγμιαία τους 71 βαθμούς Κελσίου, ενώ η μέση τιμή της ήταν περίπου 59 βαθμοί Κελσίου. Το σύστημα κατά τη διάρκεια της δοκιμής ήταν σε όρθια θέση και σε σημείο που δεν υπήρχε κάποιο ρεύμα αέρα.

Κατά τη διάρκεια των μετρήσεων όπως βλέπετε η μέση συχνότητα και των δύο πυρήνων ήταν πολύ κοντά στα 2.1 GHz που είναι η base frequency του επεξεργαστή σύμφωνα με την Intel (και γιατί να μην είναι άλλωστε με τέτοιες θερμοκρασίες) και δεν παρατηρήθηκε κάποιο φαινόμενο throttling. Οι πιο παρατηρητικοί, να μας συγχωρέσετε που τη συγκεκριμένη μέτρηση την κάναμε με άλλο SSD.

Τέλος, για τον θόρυβο το μόνο που έχουμε να πούμε είναι πως απλά δεν υπήρχε. Όπως έχουμε ξαναγράψει και στις προηγούμενες παρουσιάσεις fanless συστημάτων, η διαφορά ανάμεσα σε ένα silent και ένα fanless είναι τεράστια. Το μόνο που κάνει τον χρήστη να καταλαβαίνει ότι το σύστημα είναι σε λειτουργία είναι τα ενδεικτικά LED.

Επίλογος

Φτάσαμε λοιπόν και σήμερα στην ώρα του απολογισμού. Όπως κάθε φορά, έτσι και σήμερα θα ξεκινήσουμε με το κόστος ενός πλήρους συστήματος βασισμένου στο DS10U3 το οποίο ανέρχεται σε περίπου 650 ευρώ, τα οποία κακά τα ψέματα είναι πολλά για οικιακή χρήση. Θα πρέπει όμως να ξαναπούμε πως η σειρά DS10Ux δεν είναι μία οικιακή σειρά, αλλά απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη και θα εκμεταλλευθούν τα Ι/Ο που προσφέρει και το μηδενικό θόρυβο λειτουργίας. Όσοι επιθυμούν ένα fanless HTPC, μπορούν να κοιτάξουν το κατά 350 ευρώ φθηνότερο DL10J το οποίο χάρη στην επιτάχυνση υλικού του Gemini Lake Celeron J4005  μπορεί να επιτελέσει άριστα τα καθήκοντα αναπαραγωγής οποιουδήποτε είδους βίντεο.

Βρισκόμενοι όμως στο 2020 και με την αγορά των επεξεργαστών να έχει αλλάξει δραματικά από την τελευταία φορά που δοκιμάσαμε κάποιο barebone με low voltage mobile επεξεργαστή, δε μπορούμε όμως παρά να αναρωτηθούμε πότε θα παρουσιάσει η Shuttle κάποιο σύστημα που θα πατάει στην αισθητά οικονομικότερη πλατφόρμα των Ryzen, ώστε να μπορέσουμε να δούμε λίγο χαμηλότερες τιμές στα fanless προϊόντα της Shuttle.

Κλείνοντας λοιπόν την παρουσίαση, και πριν παραθέσουμε τα υπέρ και τα κατά του DS10U3 σε μορφή bullet points, θα πούμε πως το DS10U3 είναι ένα σύστημα που προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όσους μπορούν να αξιοποιήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Είτε μιλάμε για βιομηχανική/εργαστηριακή χρήση, είτε για χρήση όπου η απόλυτη ησυχία είναι απολύτως απαραίτητη. Όσοι δεν έχουν ανάγκη τα παραπάνω, μπορούν να περιμένουν μερικές ημέρες να διαβάσουν το επόμενο review όπου θα δούμε κάτι παρόμοιο, αλλά αισθητά διαφορετικό.

Συνοψίζοντας λοιπόν, τα θετικά και τα αρνητικά του DS10U3 είναι τα εξής

• Μικρό μέγεθος.
• Χαμηλή κατανάλωση.
• 100% αθόρυβο.
• Eπιδόσεις δεδομένου μεγέθους & passive λειτουργίας.
• Δυνατότητα για ταυτόχρονη τοποθέτηση SSD & HDD (με χρήση Μ2 SSD).
• Yπερπληθώρα I/O Ports.
• 4 θύρες USB 3.1 Gen2 10 Gbps
• Ενσωματωμένη ασύρματη κάρτα δικτύου με εξωτερικές κεραίες
• 2 θύρες Gigabit Ethernet.
• Δυνατότητα σύνδεσης 3 οθονών.
• Δυνατότητα στήριξης σε rack ή ράγα DIN.

• Τιμή των Core εκδόσεων.

• Industrial αισθητική.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία που παίρνει το DS10U3 είναι :

Ευχαριστούμε θερμά την Shuttle για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

Γεώργιος GriGaS  Ρήγας 24/2/2020

Εισαγωγή

Έχω πολλές φορές μιλήσει για την αξιοπιστία και την ποιότητα των barebones της Shuttle. Έμπρακτη απόδειξη της εμπιστοσύνης μου είναι η αποκλειστική προμήθεια αυτών στην εταιρία όπου εργάζομαι.

Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι όταν η Shuttle βγάζει στην αγορά το νέο της XPC Slim μοντέλο, θα φροντίσω να φτάσει στα χέρια μου και να περάσει όλες τις δοκιμασίες που απαιτούνται, όχι μόνο για να το γνωρίσω και να σας το παρουσιάσω, αλλά για για να το εμπιστευτώ για χρήση στον επαγγελματικό μου χώρο.

Το συγκεκριμένο μοντέλο είναι το Shuttle DH370, το οποίο χρησιμοποιεί το chipset Η370 της Intel και φέρνει στον χρήστη νέες δυνατότητες.

Πάμε λοιπόν να δούμε τι έχει να μας προσφέρει το Shuttle DH370.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle DH370:

Όπως βλέπετε, το Shuttle DH370 διαθέτει όλα τα σύγχρονα καλούδια. Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στη δυνατότητα ταυτόχρονης χρήσης 3 μόνιτορ με ανάλυση 4K και refresh rate 60Hz, τα δύο με σύνδεση Display Port 1.2 και το τρίτο με σύνδεση HDMI 2.0.

Ένα άλλο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι παρά τη λανθασμένη ένδειξη παραπάνω, ότι το Shuttle DH370 διαθέτει θύρες USB 3.0, στην πραγματικότητα, διαθέτει 2 θύρες USB 3.1 Gen1 εμπρός και άλλες 2 πίσω, καθώς και 2 θύρες USB 3.1 Gen2 εμπρός και άλλες 2 πίσω.

Αυτό καθώς και όλα τα υπόλοιπα αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle DH370 φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Συσκευασία - Παρελκόμενα

To Shuttle DH370 έρχεται στο κλασσικό κουτί που χρησιμοποιεί η Shuttle για όλα τα XPC Slim μοντέλα της.

Όπως συνηθίζει η Shuttle, το ακριβές μοντέλο καθώς και τα βασικά χαρακτηριστικά του, αναγράφονται σε αυτοκόλλητο τοποθετημένο στη μία από τις στενές πλευρές της συσκευασίας.

Εντός, εκτός από το Shuttle DH370, βρίσκουμε ένα σύντομο manual και ένα κουτί με παρελκόμενα.

Τα παρελκόμενα περιλαμβάνουν το τροφοδοτικό των 90W, το καλώδιο του ρεύματος, τις βάσεις για την τοποθέτηση του Shuttle DH370 πίσω από το μόνιτορ, το οποίο πρέπει να έχει υποστήριξη βάσης τύπου VESA, ένα σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα, για την τοποθέτηση της περιλαμβανόμενης ψύκτρας στον επεξεργαστή, ένα καπάκι για το socket και βίδες.

Οι βίδες είναι τεσσάρων ειδών: βίδες για την τοποθέτηση του drive 2,5", βίδες για την τοποθέτηση των M.2 συσκευών, βίδες για την τοποθέτηση της βάσης του μόνιτορ πάνω στο Shuttle DH370 και βίδες για την τοποθέτηση της ίδιας βάσης πάνω στο μόνιτορ.

Τέλος, το ίδιο το Shuttle DH370 βρίσκεται πολύ καλά προστατευμένο μέσα σε ζελατίνα και πυκνό αφρολέξ.

Το εξωτερικό

Το Shuttle DH370 χρησιμοποιεί το γνωστό κουτί των 1,3 λίτρων, με αρκετές, εμφανισιακές κυρίως, αλλαγές. Το εμπρός μέρος περιλαμβάνει, από αριστερά προς τα δεξιά, τις υποδοχές για μικρόφωνο και ακουστικά, τα ενδεικτικά LEDs λειτουργίας και δραστηριότητας του σκληρού δίσκου, το πλήκτρο έναρξης της λειτουργίας, που από στρογγυλό στα προηγούμενα μοντέλα έγινε τετράγωνο, ένα SD Card Reader και τις θύρες USB. Αυτές είναι 4, 2 εκ των οποίων κόκκινες και τύπου USB 3.1 Gen2 και 2 εκ των οποίων μπλε και τύπου USB 3.1 Gen1.

Οι γρίλιες εξαερισμού στο επάνω μέρος έχουν επίσης αλλάξει.

Τα πλαϊνά διαθέτουν υποδοχές για να βιδωθεί η βάση στήριξης για το μόνιτορ, που είδαμε, καθώς και το εξάρτημα που μπορεί να κάνει το Shuttle DH370 rack mountable (δεν περιλαμβάνεται).

Στο πίσω μέρος, συναντάμε μια πλούσια συλλογή από θύρες, ειδικά για ένα τόσο μικρό workstation.

Στα αριστερά συναντάμε την υποδοχή της τροφοδοσίας ρεύματος, που γίνεται με το περιλαμβανόμενο τροφοδοτικό, ισχύος 90W.

Αμέσως δεξιότερα διακρίνουμε 1 θύρα HDMI 2.0 και 2 θύρες DisplayPort 1.2.

Στη συνέχεια βρίσκουμε 2 θύρες δικτύου ταχύτητας 1Gbps έκαστη, με δυνατότητα ομαδοποίησης και αμέσως μετά, μια συστοιχία θυρών USB, ακριβώς όμοια με αυτή που συναντήσαμε στο εμπρός μέρος.

Πάνω από όλα αυτά, βρίσκουμε 2 σειριακές θύρες, η 1 από τις οποίες μπορεί να μετατραπεί σε θύρα VGA, με το κατάλληλο εξάρτημα, που δεν περιλαμβάνεται.

Τέρμα δεξιά βρίσκουμε 4 pins που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την τοποθέτηση εξωτερικού διακόπτη, σε περίπτωση που το Shuttle DH370 τοποθετηθεί κάπου όπου δεν είναι εύκολη η πρόσβαση στον διακόπτη της πρόσοψης. Προσφέρει επίσης και τροφοδοσία 5V για εξωτερικές συσκευές (πχ φωτισμό του εξωτερικού διακόπτη). 

Οι 2 στρογγυλές οπές, που είναι κλειστές με λαμαρίνα η οποία μπορεί να αφαιρεθεί, χρησιμεύουν για την τοποθέτηση κεραιών δικτύου, σε περίπτωση τοποθέτησης της εσωτερικής M.2 κάρτας που προσφέρει ασύρματο δίκτυο και bluetooth (δεν περιλαμβάνεται).

Τέλος, οι 2 βίδες, που βρίσκονται ακριβώς πάνω από τις προαναφερθείσες οπές, είναι αυτές που πρέπει να αφαιρεθούν για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό.

Το κάτω μέρος δεν είναι ιδιαίτερα συγκινητικό. Περιλαμβάνει μόνο τα λαστιχένια ποδαράκια που προστατεύουν τις επιφάνειες και το αυτοκόλλητο με το μοντέλο και τις πιστοποιήσεις του.

Εδώ βλέπουμε τις διαστάσεις και τον όγκο του Shuttle DH370.

Το εσωτερικό

Αφαιρέσαμε λοιπόν τις 2 βίδες που συγκρατούν το καπάκι του Shuttle DH370 και αποκτήσαμε πρόσβαση στο εσωτερικό του. Εκ πρώτης όψης όλα φαίνονται πολύ προσεκτικά τοποθετημένα και ο λίγος χώρος χωράει πολλά. Οι οπές εξαερισμού στο καπάκι καλύπτονται εσωτερικά από αραιό πλέγμα, που θα φιλτράρει ένα μέρος της σκόνης αλλά σίγουρα όχι όλη. Είναι προφανώς μια προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στην προστασία από τη σκόνη και τον επαρκή εξαερισμό.

Όπως βλέπουμε το Shuttle DH370 από πάνω και εμπρός, υπάρχει ένα κάθετο μεταλλικό στήριγμα που το χωρίζει σε 2 μέρη.

Στο αριστερό μέρος βλέπουμε τη βάση για ένα drive 2,5", που μπορεί να φιλοξενήσει το Shuttle DH370, ενώ από κάτω βλέπουμε 2 υποδοχές για μνήμες SO-DIMM, τύπου DDR 4.

Το δεξί μέρος καλύπτεται από τους ανεμιστήρες που ψύχουν την ψύκτρα του επεξεργαστή, ενώ παράλληλα με τη λειτουργία τους επιτυγχάνεται και η εισαγωγή αέρα στο κουτί. Βλέπουμε ότι η ψύκτρα εκτείνεται προς τα αριστερά και κάτω από τη βάση του drive των 2,5", εκμεταλλευόμενη κάθε χιλιοστό ελεύθερου χώρου!

1 βίδα συγκρατεί το μεταλλικό στήριγμα, ενώ από την άλλη πλευρά έχει σχήμα γάντζου και θηλυκώνει σε αντίστοιχη υποδοχή του σασί. Βγάζουμε τη βίδα και βλέπουμε ότι στην πράξη το στήριγμα είναι κομμάτι της βάσης για το drive 2,5".

Τώρα που έφυγε η βάση του drive, βλέπουμε καλύτερα τις υποδοχές για τις μνήμες, την ψύκτρα για το chipset και δεξιά από αυτήν τις ύποπτες υποδοχές βίδας που υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας θύρα M.2 κάπου εκεί γύρω.

Η ψύκτρα του επεξεργαστή συγκρατείται με 4 ενσωματωμένες βίδες με ελατήρια, ώστε να ασκεί τη σωστή πίεση, οι οποίες περνάνε μέσα από τρύπες στη μητρική και βιδώνουν στο κάτω μέρος του σασί.Η αφαίρεσή της αποκαλύπτει ότι υπάρχουν τελικά 2 υποδοχές τύπου M.2, μία που δέχεται PCI-Express Gen. 3.0 X4 NVMe SSDs ή  SATA v3.0 (max. 6 Gbps) SSDs με μήκος έως και 80mm και μία μικρή, στην οποία συνδέεται η ασύρματη κάρτα δικτύου που προσφέρει η εταιρεία ως αξεσουάρ.

Η ψύκτρα είναι αλουμινένια, με χάλκινη βάση για τον επεξεργαστή και 2 heatpipes για την αποδοτικότερη μεταφορά θερμότητας. Η επιφάνεια της χάλκινης βάσης είναι αρκετά άγρια.

Το πάνω μέρος της ψύκτρας διαθέτει περιοχές με διαφορετικό ύψος για να χωράνε από κάτω τα υπόλοιπα εξαρτήματα, όπως οι συσκευές M.2.

Οι ανεμιστήρες συγκρατούνται πάνω στην ψύκτρα με 6 βίδες, 4 ο ένας και 2 ο άλλος. Πρόκειται για το μοντέλο SA6102u της Apistek, που έχουμε δει και σε άλλα μοντέλα της εταιρείας που χρησιμοποιούν την εν λόγω ψύκτρα και μπορούν να φτάσουν τις 4000rpm.

Οι ανεμιστήρες είναι τύπου PWM και συνδέονται παράλληλα στο ίδιο βύσμα με τον ανεμιστήρα που βρίσκεται απ' ευθείας πάνω από τον επεξεργαστή να δίνει τη μέτρηση για τον αριθμό στροφών (κίτρινο καλώδιο).

Εδώ βλέπουμε την ψύκτρα, η οποία έχει εμφανώς κατασκευαστεί ειδικά για τα μοντέλα XPC Slim της Shuttle.

Η μητρική είναι υψηλής ποιότητας και όλοι οι πυκνωτές είναι στερεάς φάσης. Εξ' άλλου, το Shuttle DH370 είναι πιστοποιημένο για συνεχή χρήση (24/7) σε περιβάλλοντα με θερμοκρασίες έως και 50 βαθμούς Κελσίου!

Το καλώδιο σύνδεσης του drive 2,5" είναι ιδιαίτερα λεπτό και μεταφέρει ταυτόχρονα δεδομένα και τροφοδοσία.

Οι θύρες στο εμπρός και πίσω μέρος του Shuttle DH370 είναι απ΄ευθείας πάνω στη μητρική και προσβάσιμες από αντίστοιχες οπές στο σασί. Εξαίρεση αποτελούν μόνο οι σειριακές θύρες, που βιδώνονται στο σασί και συνδέονται με τη μητρική με καλώδιο. Μία από τις 2 μπορεί να αντικατασταθεί από θύρα VGA. Το αντίστοιχο εξάρτημα διατίθεται από τη Shuttle.

 Εγκατάσταση

Στο σημείο που έχουμε φτάσει, μπορούμε πλέον να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση του επεξεργαστή, της μνήμης και του drive, ώστε το barebone να μετατραπεί σε ολοκληρωμένο σύστημα, έτοιμο για χρήση.

Ο επεξεργαστής, οι μνήμες και ένας M.2 NVMe SSD τοποθετήθηκαν πολύ απλά και εύκολα. Το μόνο σημείο όπου χρειάζεται λίγη προσοχή είναι η βίδα στήριξης του M.2 SSD, διότι αν αυτός είναι μήκους 80mm, όπως οι περισσότεροι, τότε η βίδα στήριξής του βρίσκεται κάτω από τα καλώδια των σειριακών θυρών.

Τοποθετούμε τη θερμοαγώγιμη πάστα πάνω στον επεξεργαστή...

Βιδώνουμε το drive των 2,5", αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοιο...

Και τέλος, βιδώνουμε την ψύκτρα του επεξεργαστή στη θέση της και τη βάση του drive και είμαστε έτοιμοι!

Μεθοδολογία Μετρήσεων

Όπως έχει συζητηθεί εκτενώς στο σχετικό θέμα, τα ζητήματα που ανέκυψαν τους τελευταίους μήνες με το Spectre και το Meltdown vulnerability, οδήγησαν τόσο τους κατασκευαστές hardware όσο και software σε λύσεις μέσω αναβαθμίσεων οι οποίες είχαν από μικρή έως αρκετά σημαντική μείωση στις επιδόσεις. Ως εκ τούτου, η σύγκριση των αποτελεσμάτων του Shuttle DH370 με αποτελέσματα από παλαιότερα reviews είναι άτοπη.

Επιπλέον, αποφασίσαμε να κάνουμε κάποιες προσθαφαιρέσεις στα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιούμε για τις μετρήσεις των barebones και έτσι στη σημερινή παρουσίαση θα δείτε τα αποτελέσματα των μετρήσεων του Shuttle DH370 με μοναδική σύγκριση το Shuttle DH310 που σας παρουσιάσαμε πριν από λίγο καιρό. Καθώς ο επεξεργαστής που χρησιμοποιήθηκε και στα 2 reviews είναι ο ίδιος, τα αποτελέσματα θα είναι άμεσα συγκρίσιμα και θα αναδείξουν τις όποιες διαφορές ανάμεσα στα 2 barebones.

Όσον αφορά το hardware που εγκαταστάθηκε στο Shuttle DH370 , εκτός από τον Core i3 8100, εγκαταστήσαμε 8GB Ram DDR4-2400 της Crucial (τα οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να μας παραχωρήσει η Shuttle μαζί με το δείγμα της δοκιμής) και τον γνωστό SSD των δοκιμών μου, τον OCZ ARC 100 240GB, που είναι ένα μέσο μοντέλο. Το σκεπτικό της επιλογής του εν λόγω SSD ήταν ότι η χρησιμοποίηση ενός πολύ γρήγορου NVMe (π.χ. ενός Samsung 970 evo) σε ορισμένα μετροπρογράμματα που επηρεάζονται και από την ταχύτητα ανάγνωσης/εγγραφής και τα IOPS θα έδινε αποτελέσματα σαφώς επηρεασμένα από αυτόν.

Εγκαταστήσαμε λοιπόν την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10 Pro x64 και τα παρακάτω μετροπρογράμματα:

• AIDA64 Engineer Edition v.5.99.4900 το οποίο είναι μια ευγενική προσφορά της Finalwire
• PCMark 10 Professional Edition v.1.1.1739 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• 3DMark Professional Edition v.2.5.5029 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• Cinebench R15, SuperPI Mod 1.5, WPrime 2.10 & Fritz Chess Benchmark

Αποτελέσματα Μετρήσεων

Ας δούμε λοιπόν πώς τα πήγε το  Shuttle DH370 με τον Intel Core i3-8100 και τα 8GB Ram DDR4-2400 στις ενότητες που ακολουθούν.

ΑIDA64

Ξεκινάμε με το AIDA64 το οποίο μετράει CPU, FPU και μνήμη. Τα αποτελέσματα που βλέπουμε δεν αποκλίνουν από τα αναμενόμενα για επεξεργαστή και χρονισμούς μνήμης. Σε κάθε περίπτωση είναι σχεδόν ίδια με αυτά που είχαμε δει στο Shuttle DH310, με ελάχιστες διαφορές υπέρ του Shuttle DH370 σε σχεδόν όλες τις μετρήσεις.

PCMark10

Στη συνέχεια σας παραθέτουμε τα αποτελέσματα του PCMark 10. Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να διαβάσετε τον σχετικό τεχνικό οδηγό που το συνοδεύει, ο οποίος εξηγεί αναλυτικά τις μετρήσεις που το αποτελούν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προκύπτει η βαθμολογία. Εν ολίγοις, σε κάθε κατηγορία μετρήσεων συγκρίνονται τα αποτελέσματα με ένα reference system το οποίο έχει βαθμολογία 5000 και στη συνέχεια προκύπτει από τις επιμέρους βαθμολογίες μία συνολική, στην οποία επίσης η βάση σύγκρισης είναι το 5000. Το Shuttle DH370 έχει και πάλι ελαφρώς καλύτερη βαθμολογία από το Shuttle DH310.

Όπως βλέπετε στο παραπάνω γράφημα, τα αποτελέσματα του Shuttle DH370 στα Essentials & Productivity τεστ είναι πολύ καλά (πράγμα αναμενόμενο δεδομένου του τετραπύρηνου i3 8100) ενώ στα Digital Content Creation και Gaming τεστ είναι από μέτρια έως κακά, πράγμα επίσης αναμενόμενο μιας και συγκρίνονται με σύστημα με i7 7600K και Geforce GTX1050.

3DMark

Αν και το κοινό στο οποίο απευθύνεται το Shuttle DH370 δεν πρόκειται να ασχολείται με παιχνίδια, σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα από όλα τα τεστ του 3DMark. Υπενθυμίζουμε πως οι μετρήσεις έγιναν με την ενσωματωμένη στον επεξεργαστή Intel® UHD Graphics 630.

Είναι ενδιαφέρον ότι παρά το γεγονός ότι το Shuttle DH370 χρησιμοποιεί ακριβώς τον ίδιο επεξεργαστή με ενσωματωμένα γραφικά με το Shuttle DH310, τα αποτελέσματά του είναι ελαφρώς αλλά σαφώς καλύτερα. Ίσως το H370 να συνεπικουρεί στη χρήση των ενσωματωμένων γραφικών καλύτερα από το H310.

Λοιπές μετρήσεις CPU

Τέλος σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τα παλιά καλά και δοκιμασμένα σχεδόν από όλους Cinebech, Fritz, SuperPI και wPrime. To Shuttle DH370 για μία ακόμα φορά προπορεύεται οριακά του μικρότερου ομόσταυλου μοντέλου.

'Ήχος

Η κάρτα ήχου του Shuttle DH370 δε διεκδικεί δάφνες ποιότητας και είναι ένας από τους τομείς που θα θέλαμε να δούμε βελτιωμένο στα barebones της Shuttle, καθώς αυτά, πέρα από εξαιρετικά workstations, προσφέρονται κατά τα άλλα και για διακριτικά αλλά ισχυρά multimedia PCs.

Για τους μουσικόφιλους, οι αναλυτικές μετρήσεις και τα διαγράμματα παρατίθενται παρακάτω:

Θερμοκρασίες - Κατανάλωση - Θόρυβος

Ας δούμε τώρα πώς τα πάει το Shuttle DH370 όσον αφορά κατανάλωση, θερμοκρασίες και θόρυβο, κάτι που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους μελλοντικούς του αγοραστές.

Για τις μετρήσεις μας, όπως πάντα χρησιμοποιήσαμε το stress test του AIDA64. Τα αποτελέσματα του Shuttle DH370  ήταν παραπάνω από καλά, έχοντας κατανάλωση σε idle μόλις 10.5 W, σβηστό 0.2 W ενώ σε πλήρες φορτίο η κατανάλωση εκτοξεύθηκε στα 82 W πράγμα αναμενόμενο λόγω επεξεργαστή. Οι μετρήσεις αυτές είναι πρακτικά πανομοιότυπες με αυτές που είχαμε δει στο Shuttle DH310.

Για την μέτρηση θερμοκρασίας, τρέξαμε το stress test του AIDA για 25 λεπτά με την θερμοκρασία περιβάλλοντος να βρίσκεται στους 18 βαθμούς Κελσίου. Η μέγιστη θερμοκρασία που είδαμε στον επεξεργαστή ήταν 88 βαθμοί Κελσίου, οποία χαρακτηρίζεται ως αναμενόμενη δεδομένου του μεγέθους του κουτιού. Δεδομένου ότι το throttling αρχίζει από τους 100 βαθμούς, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ίσως να αντιμετωπίσετε κάποιο πρόβλημα, αν και η shuttle δίνει θερμοκρασιακό εύρος λειτουργίας από 0 έως 50 βαθμούς Κελσίου. Αξίζει πάντως να τονίσουμε ότι οι παραπάνω θερμοκρασίες μετρήθηκαν σε πλήρες φορτίο CPU και GPU, κατά το οποίο όπως γράψαμε και παραπάνω το σύστημα τραβάει από το δίκτυο 82 W.

Όταν το Shuttle DH370 είναι σε σχετική ηρεμία ή είναι επιφορτισμένο με μια ελαφριά εργασία, είναι σχεδόν αθόρυβο και σε κάθε περίπτωση οι θόρυβοι του περιβάλλοντος εργασίας καλύπτουν τον δικό του. Σε υψηλό ή πλήρες φορτίο, οι ανεμιστήρες του κάνουν σαφώς αισθητή την παρουσία τους, χωρίς όμως να γίνονται ενοχλητικοί για το χρήστη ή τους γύρω του.

Επίλογος

Στο δια ταύτα λοιπόν. Το Shuttle DH370 είναι ένα αρκετά δυνατό για τις διαστάσεις του barebone, που μπορεί να φιλοξενήσει οποιονδήποτε επεξεργαστή Intel 8ης γενιάς με μέγιστη κατανάλωση έως και 65W. Χρησιμοποιεί μνήμες τύπου SO-DIMM DDR4 με συνολική μέγιστη χωρητικότητα τα 32GB και διαθέτει μία θύρα M.2 για SSD τύπου NVMe ή SATA, μία θύρα SATA για ένα drive 2,5" και μία ακόμα θύρα M.2 που μπορεί να φιλοξενήσει ένα WiFi / Bluetooth module.

Έχει μια πληθώρα εξωτερικών συνδέσεων, που περιλαμβάνουν 2 Display Port 1.2 και 1 HDMI 2.0, συνεπώς μπορεί να συνδεθεί με 3 μόνιτορ ταυτόχρονα, που μπορεί να υποστηρίζουν μέχρι και ανάλυση 4K. Διαθέτει επίσης 4 USB θύρες 3.1 Gen.1 και 4 USB θύρες 3.1 Gen.2, 2 κάρτες δικτύου 1Gbps που υποστηρίζουν teaming. Τέλος, διαθέτει 2 σειριακές θύρες (θα εκπλαγείτε πόσο χρησιμοποιούνται ακόμα σε επαγγελματικές εφαρμογές), η μία εκ των οποίον μπορεί να μετατραπεί σε VGA με το κατάλληλο εξάρτημα που διαθέτει η Shutte. Το κερασάκι στην τούρτα είναι το SD Card reader της πρόσοψης.

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό όμως του Shuttle DH370 είναι ότι είναι κατασκευασμένο για να λειτουργεί συνεχώς, 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, ακόμα και σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος που φτάνουν τους 50 βαθμούς Κελσίου. Συνεπώς μιλάμε για εξαιρετική ποιότητα κατασκευής και μεγάλη διάρκεια ζωής.

Κατά το χρόνο συγγραφής του παρόντος review, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε το Shuttle DH370 σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα. Η τιμή του στο Amazon.de ξεκινάει από τα 263,29 ευρώ, συνεπώς περιμένουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελληνική αγορά. Η τιμή αυτή είναι πολύ καλή, αν αναλογιστεί κανείς τα πλεονεκτήματα του Shuttle DH370.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του :

Πλεονεκτήματα
+ Υψηλή ποιότητα υλικών και κατασκευής

+ Μικρό μέγεθος

+ Χαμηλή κατανάλωση

+ Χαμηλή στάθμη θορύβου

+ 2 θύρες USB3.1 Gen.2,  2 θύρες USB3.1 Gen.1 και Card Reader μπροστά

+ 2 Θύρες Displayport 1.2 και 1 HDMI 2.0 με υποστήριξη 4Κ

+ Δυνατότητα σύνδεσης μονάδας αποθήκευσης M.2 (NVMe ή SATA) και 2,5" SATA

+ Δυνατότητα σύνδεσης εσωτερικού προσαρμογέα WiFi / Bluetooth Μ.2.2230

+ Πολύ εύκολη εγκατάσταση υποσυστημάτων

+ Χαμηλή τιμή (για αυτά που προσφέρει)

Μειονεκτήματα
- Υψηλή θερμοκρασία επεξεργαστή σε πλήρες φορτίο

Εισαγωγή

Με την συζήτηση για τους 9ης γενιάς επεξεργαστές Core της Intel να έχει ξεκινήσει για τα καλά, η Shuttle πριν λίγες εβδομάδες παρουσίασε το πρώτο της slim pc που υποστηρίζει την 8η γενιά επεξεργαστών Core, γνωστούς και ως Coffe Lake. Φυσικά το TheLab.gr ήταν από τους πρώτους που έλαβε το σχετικό δείγμα και έτσι σήμερα θα σας παρουσιάσουμε το Shuttle DH310 το οποίο όπως μαρτυρά το όνομά του βασίζεται στο H310 chipset της Intel. Στη ουσία αποτελεί τον διάδοχο του DH270 που σας παρουσιάστηκε πριν μερικούς μήνες με μικροδιαφορές στις θύρες Ι/Ο και φυσικά υποστήριξη των νέων επεξεργαστών.

Όπως θα δείτε ήδη από την promo φωτογραφία από την ιστοσελίδα του προϊόντος, οπτικά δεν διαφοροποιείται από όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην σειρά slim pc της shuttle (αν και εάν δείτε τον κατάλογο που περιλαμβάνει και αρκετά προϊόντα που ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει, κάποια έκπληξη μας ετοιμάζει η Shuttle στα slim pc).

Ας μην μακρηγορούμε όμως, και ας ξεκινήσουμε την παρουσίαση του Shuttle DH310.

Συσκευασία - Παρελκόμενα

Το DH310 έρχεται στην τυπική συσκευασία που συναντάμε σε όλα τα Shuttle αυτών των διαστάσεων. To χαρτονένιο κουτί είναι κοινό για όλα τα XPC Slim και στην πλάγια όψη του έχει ένα μεγάλο έγχρωμο αυτοκόλλητο με μία φωτογραφία και τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά του.

O εξοπλισμός του DH310 είναι ο ίδιος που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στα Slim XPC  και έτσι λάμπει διά της απουσίας της η βάση/ποδαράκια για την όρθια τοποθέτηση, ενώ (ευτυχώς) συμπεριλαμβάνεται το στήριγμα Vesa. Επιπλέον αυτού, τα παρελκόμενα που θα βρείτε είναι το τροφοδοτικό των 90W της ACBEL που δίνει ρεύμα 19V και έως 4.74Α, ένα πλαστικό καπάκι προστασίας για το socket της μητρικής, μία μικροσκοπική σύριγγα με θερμοαγώγιμη πάστα και τέσσερεις βίδες για την στήριξη ενός HDD/SSD των 2.5". Φυσικά υπάρχει οδηγός quick start σε αρκετές γλώσσες και ένα DVD με τους απαραίτητους οδηγούς. Ναι καλά διαβάσατε, ακόμα DVD με οδηγούς δίνει η Shuttle.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Slim DH310 παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί, ενώ για ακόμα πιο αναλυτικές πληροφορίες δεν έχετε παρά να επισκευθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του προϊόντος.

H προτεινόμενη τιμή λιανικής του DH310 ανέρχεται στα 263 € συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, ενώ κατά το χρόνο συγγραφής του review το βρήκαμε διαθέσιμο στην ελληνική αγορά στα 251 €. Για να έχετε μια εικόνα του συνολικού κόστους ενός συστήματος με το DH110SE, 8GB Ram DDR4 SODIMM κοστίζουν περίπου 70 ευρώ, ενώ όσον αφορά τον επεξεργαστή, μπορείτε να ξεκινήσετε από ένα Celeron των 50 ευρώ και να φτάσετε στον i7 8700 που κοστίζει περίπου 400 ευρώ και είναι ο μεγαλύτερος υποστηριζόμενος επεξεργαστής σύμφωνα με τη σχετική λίστα της Shuttle.

Το εξωτερικό

Όσον αφορά το εξωτερικό του, το DH310 δεν έχει να επιδείξει κάτι διαφορετικό σε σχέση με τα άλλα μοντέλα της Shuttle που ακολουθούν το ίδιο form factor. Στην μπροστινή πλευρά είναι 100% ίδιο με το DH110SE που σας είχαμε παρουσιάσει πριν 2 περίπου χρόνια και έτσι, ξεκινώντας από τα αριστερά, βρίσκουμε τις τριπολικές υποδοχές των 3.5mm για σύνδεση μικροφώνου και ακουστικών και τα LED ένδειξης λειτουργίας και προσπέλασης του HDD/SSD που έχουν χρώμα μπλε και πορτοκαλί αντίστοιχα. Στο κέντρο βρίσκουμε τον διακόπτη ενεργοποίησης ενώ στα δεξιά του υπάρχει ένας αναγνώστης μνημών SD. Τέλος στη δεξιά πλευρά βρίσκουμε 2 θύρες USB 3.0 και 2 θύρες USB2.0.

Περνώντας στην πίσω πλευρά, η οποία δυστυχώς δεν είναι βαμμένη, από τα αριστερά προς τα δεξιά βλέπουμε την υποδοχή τροφοδοσίας, τις θύρες HDMI και DisplayPort, τις δύο θύρες Ethernet, τις δύο σειραϊκές θύρες και τέσσερεις θύρες USB, με τις δύο από αυτές να είναι 2.0 και τις άλλες δύο να ακολουθούν το νεότερο πρωτόκολο 3.1. Αξίζει να αναφέρουμε πως η θύρα HDMI είναι πλέον 2.0, άρα υποστηρίζει 4Κ αναλύσεις στα 60hz.  Η μικρή τετράγωνη οπή που υπάρχει τέρμα δεξιά φιλοξενεί 2 ζεύγη jumpers. Με το ένα ζεύγος μπορούμε να εκτελέσουμε Clear Cmos χωρίς να χρειάζεται να ανοίξουμε το καπάκι, ενώ στο άλλο μπορούμε να συνδέσουμε έναν εξωτερικό διακόπτη τροφοδοσίας, πράγμα πολύ χρήσιμο σε περιπτώσεις που θα χρησιμοποιήσουμε το DH110SE σε εφαρμογές digital signage που θα περιλαμβάνουν την τοποθέτησή του barebone σε κάποιο δύσκολα προσπελάσιμο σημείο. Τέλος υπάρχουν και δύο οπές στις οποίες μπορούν να τοποθετηθούν κεραίες ασύρματης δικτύωσης. Αξίζει να σημειώσουμε πως σε περίπτωση που επιθυμείτε να συνδέσετε το module που δίνει έξοδο VGA θα πρέπει να αποχωριστείτε μία από τις 2 σειραϊκές θύρες.

Οι πάνω και κάτω πλευρές δεν έχουν κάτι ιδιαίτερο να δείξουν. Στην επάνω πλευρά υπάρχουν 2 είσοδοι αέρα για τους ανεμιστήρες που ψύχουν τον επεξεργαστή, ενώ στην κάτω βρίσκουμε μόνο τέσσερα λαστιχένια αντικραδασμικά ποδαράκια και τα αυτοκόλλητα με τις προδιαγραφές του συστήματος. Τελος, τα δύο πλαϊνά είναι διάτρητα και εξυπηρετούν στην εξαγωγή αέρα ενώ διαθέτουν και κάποιες οπές με σπείρωμα για την στήριξη τόσο της βάσης VESA όσο και της βάσης όρθιας τοποθέτησης (η οποία πωλείται χωριστά).

Το εσωτερικό

Ας περάσουμε τώρα στο εσωτερικό που έχει και περισσότερο ενδιαφέρον. Όσοι έχετε διαβάσει προηγούμενες παρουσιάσεις που αφορούσαν barebones της σειράς DH θα διαπιστώσετε πως το εσωτερικό έχει πάρα πολλά κοινά με τα προηγούμενα μοντέλα. Και γιατί να μην έχει, η Shuttle έχει βρει τον τρόπο να χωράει όσο το δυνατόν περισσότερα σε όγκο 1.3 λίτρα και ομάδα που κερδίζει συνήθως δεν αλλάζει.

Για να αποκτήσουμε πλήρη πρόσβαση στη μητρική του DH310 ώστε να εγκαταστήσουμε μνήμες, επεξεργαστή και M2 SSD χρειάζεται να αφαιρέσουμε αρχικά τη βάση τοποθέτησης μονάδας αποθήκευσης των 2.5", η οποία συγκρατείται μία βίδα που βρίσκεται κεντρικά στην αριστερή πλευρά της φωτογραφίας και στη συνέχεια να λύσουμε τις 4 βίδες που συγκρατούν την ψύκτρα.

Πριν ξεκινήσουμε την περιήγηση στη μητρική του DH310 ας ρίξουμε μία ματιά στο σύστημα ψύξης. Όπως μαρτυρά το αυτοκόλλητο είναι το ίδιο με αυτό του DH110 (και πολλών άλλων μοντέλων της σειράς DH) οπότε λίγο πολύ ξέρουμε τι να περιμένουμε από αυτό. Διαθέτει χάλκινη επιφάνεια επαφής με τον ανεμιστήρα, δύο heatpipes και δύο ανεμιστήρες των 60mm της Apistek τους οποίους επίσης έχουμε δει πολλές φορές σε συστήματα της Shuttle.

Για τη μητρική του DH310 δε χρειάζεται να πούμε και πολλά, καθ'ότι είναι μία τυπική κατασκευή της Shuttle με την αξιοποίηση του διαθέσιμου χώρου να είναι η καλύτερη δυνατή. Το chipset βρίσκεται στα αριστερά των μνημών και ψύχεται παθητικά, ενώ οι δύο υποδοχές Μ2, μία για SSD διαστάσεων 2280 και μία για κάρτα ασύρματης δικτύωσης 2230 βρίσκονται στα αριστερά του επεξεργαστή. Δυστυχώς, προφανώς για λόγους χώρου, η πρόσβαση στις δύο υποδοχές Μ2 απαιτεί την αφαίρεση της ψύκτρας, πράγμα που σημαίνει πως εάν για κάποιο λόγο θέλετε να βαζοβγάζετε τακτικά τον M2 SSD σας θα έχετε θέμα. Φυσικά υπάρχει και η δυνατότητα σύνδεσης ενός κανονικού SSD των 2.5" στη βάση που είδαμε σε προηγούμενη φωτογραφία, χρησιμοποιώντας το καλώδιο που βλέπουμε να κρέμεται στα δεξιά.

Η εγκατάσταση των υποσυστημάτων στο DH310 είναι εξαιρετικά απλή, παρ' όλα αυτά καλό θα ήταν να ρίξετε μια ματιά στο quick start guide πριν ξεκινήσετε. Για τις ανάγκες της σημερινής παρουσίασης, εξοπλίσαμε το barebone με έναν Core i3 8100, 2 DIMM των 8GB έκαστο χρονισμένα στα 2400 Mhz και έναν M2 SSD.

Κλείνοντας την ενότητα αυτή, σας παραθέτουμε και μία εικόνα της μητρικής όπως θα τη βρείτε στο quickstart guide του συστήματος. Επίσης, δεδομένου του ότι το BIOS του DH310 δεν διαθέτει καμία απολύτως ρύθμιση σχετικά με επεξεργαστή και μνήμες, δεν σας δείχνουμε φωτογραφίες αυτού, αλλά σας παραπέμπουμε στο σχετικό manual.

Μεθοδολογία Μετρήσεων

Όπως έχει συζητηθεί εκτενώς στο σχετικό θέμα, τα ζητήματα που ανέκυψαν τους τελευταίους μήνες με το Spectre και το Meltdown vulnerability, οδήγησαν τόσο τους κατασκευαστές hardware όσο και software σε λύσεις μέσω αναβαθμίσεων οι οποίες είχαν από μικρή έως αρκετά σημαντική μείωση στις επιδόσεις. Ως εκ τούτου, η σύγκριση των αποτελεσμάτων του DH310 με αποτελέσματα από παλαιότερα reviews είναι άτοπη. Επιπλέον, αποφασίσαμε να κάνουμε κάποιες προσθαφαιρέσεις στα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιούμε για τις μετρήσεις των barebones και έτσι στη σημερινή παρουσίαση θα δείτε "ξερά" νούμερα χωρίς κάποιο μέτρο σύγκρισης. Δεδομένου του γεγονότος όμως ότι ο Core i3 8100 αποτελεί μία πολύ value for money επιλογή σαν επεξεργαστή (το review ξεκίνησε να γράφεται πριν τις μεγάλες αυξήσεις της Intel :P), τα αποτελέσματα του DH310 είναι ένα καλό μέτρο σύγκρισης για τα μελλοντικά reviews.

Όσον αφορά το hardware που εγκαταστάθηκε στο DH310, εκτός από τον Core i3 8100, εγκαταστήσαμε 16GB Ram DDR4-2400 της Crucial (τα οποία είχε την ευγενή καλωσύνη να μας παραχωρήσει η Shuttle μαζί με το δείγμα της δοκιμής) και έναν μετρίων επιδόσεων SSD της Sandisk (συγκεκριμένα τον Ζ400S Μ2 2280 128GB). Το σκεπτικό της επιλογής του εν λόγω SSD ήταν ότι η χρησιμοποίηση ενός πολύ γρήγορου NVMe (π.χ. ενός Samsung 970 evo) σε ορισμένα μετροπρογράμματα που επηρεάζονται και από την ταχύτητα ανάγνωσης/εγγραφής και τα IOPS θα έδινε αποτελέσματα σαφώς επηρεασμένα από αυτόν.

Εγκαταστήσαμε λοιπόν την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10 Pro x64 και τα παρακάτω μετροπρογράμματα:

• AIDA64 Engineer Edition v.5.97.4600 το οποίο είναι μια ευγενική προσφορά της Finalwire
• PCMark 10 Professional Edition v.1.1.1739 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• 3DMark Professional Edition v.2.5.5029 το οποίο είναι μία ευγενική προσφορά της UL Benchmarks
• Cinebench R15, SuperPI Mod 1.5, WPrime 2.10 & Fritz Chess Benchmark

Ας δούμε λοιπόν πώς τα πήγε το DH310 με τον Intel Core i3-8100 και τα 16GB Ram DDR4-2400 στις ενότητες που ακολουθούν.

Αποτελέσματα Μετρήσεων

Για όσους παρέλειψαν να διαβάσουν την προηγούμενη παράγραφο, επαναλαμβάνουμε πως τόσο λόγω των νέων εκδόσεων μετροπρογραμμάτων που χρησιμοποιήσαμε στην παρουσίαση αυτή, όσο και των γνωστών ζητημάτων πτώσης επιδόσεων λόγω των Spectre και Meltdown τα αποτελέσματα του DH310 παρουσιάζονται χωρίς σύγκριση με κάποιο παλαιότερο review (και θα αποτελέσουν την baseline για τα μελλοντικά reviews του γράφοντος)

ΑIDA64

Ξεκινάμε με το AIDA64 το οποίο μετράει CPU, FPU και μνήμη. Τα αποτελέσματα που βλέπουμε δεν αποκλίνουν από τα αναμενόμενα για επεξεργαστή και χρονισμούς μνήμης. Οι ικανότητες του Intel H310 chipset είναι άλλωστε λίγο πολύ γνωστές σε όλους.

PCMark10

Στη συνέχεια σας παραθέτουμε τα αποτελέσματα του PCMark 10. Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να διαβάσετε τον σχετικό τεχνικό οδηγό που το συνοδεύει, ο οποίος εξηγεί αναλυτικά τις μετρήσεις που το αποτελούν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προκύπτει η βαθμολογία. Εν ολίγοις, σε κάθε κατηγορία μετρήσεων συγκρίνονται τα αποτελέσματα με ένα reference system το οποίο έχει βαθμολογία 5000 και στη συνέχει προκύπτει από τις επιμέρους βαθμολογίες μία συνολική, στην οποία επίσης η βάση σύγκρισης είναι το 5000.

Όπως βλέπετε στο παραπάνω γράφημα, τα αποτελέσματα του DH310 στα Essentials & Productivity τεστ είναι πολύ καλά (πράγμα αναμενόμενο δεδομένου του τετραπύρηνου i3 8100 και των 16GB RAM) ενώ στα Digital Content Creation και Gaming τεστ είναι από μέτρια έως κακά, πράγμα επίσης αναμενόμενο μιας και συγκρίνονται με σύστημα με i7 7600K και Geforce GTX1050.

3DMark

Αν και το κοινό στο οποίο απευθύνεται το DH310 δεν πρόκειται να ασχολείται με παιχνίδια, σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα από όλα τα τεστ του 3DMark. Υπενθυμίζουμε πως οι μετρήσεις έγιναν με την ενσωματωμένη στον επεξεργαστή Intel® UHD Graphics 630.

Λοιπές μετρήσεις CPU

Τέλος σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τα παλιά καλά και δοκιμασμένα σχεδόν από όλους Cinebech, Fritz, SuperPI και wPrime.

Θερμοκρασίες - Κανατανάλωση - Θόρυβος

Ας δούμε τώρα πώς τα πάει το DH310 όσον αφορά κατανάλωση, θερμοκρασίες και θόρυβο, κάτι που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους μελλοντικούς του αγοραστές. Για τις μετρήσεις μας, όπως πάντα χρησιμοποιήσαμε το stress test του AIDA64. Τα αποτελέσματα του DH110SE ήταν παραπάνω από καλά, έχοντας κατανάλωση σε idle μόλις 10.5 W, σβηστό 0.5 W ενώ σε πλήρες φορτίο η κατανάλωση εκτοξεύθηκε στα 82 W πράγμα αναμενόμενο λόγω επεξεργαστή.

Για την μέτρηση θερμοκρασίας, τρέξαμε το stress test του AIDA για 25 λεπτά με την θερμοκρασία περιβάλλοντος να βρίσκεται στους 20 βαθμούς κελσίου. Η μέγιστη θερμοκρασία που είδαμε στον επεξεργαστή ήταν 89 βαθμοί κελσίου, οποία χαρακτηρίζεται ως αναμενόμενη δεδομένου του μεγέθους του κουτιού. Δεδομένου ότι το throttling αρχίζει από τους 100 βαθμούς, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ίσως να αντιμετωπίσετε κάποιο πρόβλημα, αν και η shuttle δίνει θερμοκρασιακό εύρος λειτουργίας από 0 έως 50 βαθμούς κελσίου. Αξίζει πάντως να τονίσουμε ότι οι παραπάνω θερμοκρασίες μετρήθηκαν σε πλήρες φορτίο CPU και GPU, κατά το οποίο όπως γράψαμε και παραπάνω το σύστημα τραβάει από το δίκτυο 82 W.

Επίλογος

Φτάσαμε λοιπόν και σήμερα στην ώρα του απολογισμού. Το DH310 είναι σύστημα που μπορεί να επιτελέσει πολλούς διαφορετικούς ρόλους, από βασικό σύστημα για έναν επαγγελματία που δεν έχει απαιτήσεις σε τρισδιάστατα γραφικά μέχρι οικιακό σύστημα σε σπίτι που δεν υπάρχει gamer ή ακόμα και σαν υπολογιστής ειδικών εφαρμογών όπως digital signage απαιτήσεων. Η τιμή του είναι λογικότατη για αυτά που προσφέρει, ενώ όσον αφορά τις επιδόσεις του, τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Αν βάλουμε μάλιστα και τον παράγοντα κατανάλωση στην εξίσωση, τότε το DH310 γίνεται μία ακόμα πιο συμφέρουσα επιλογή.

Μιας και πριν μερικές μέρες παρουσιάστηκε το ανάλογων δυνατοτήτων και μεγέθους Mac Mini, θα κάνουμε και μερικές συγκρίσεις με αυτό μιας και μιλάμε για συστήματα παρόμοιων προδιαγραφών και μεγέθους. Αρχικά το Mac Mini υπερτερεί στις θύρες Ι/Ο μιας και διαθέτει 4 θύρες Thunderbolt και τη δυνατότητα για 10GbE ενσύρματη δικτύωση ενώ μπορεί και να υποστηρίξει μέχρι 64GB μνήμης RAM, ενώ το μεγάλο προσόν του DH310 είναι η δυνατότητα εύκολης αναβάθμισης από τον χρήστη.

Aς δούμε τώρα πόσο κοστίζει ένα Mac Mini με 32GB RAM, 1 ΤΒ SSD και τον i7 8700. Σύμφωνα με την Αpple Γερμανίας, το παραπάνω σύστημα κοστίζει 2929 €. Ένα DH310 με ανάλογα υποσυστήματα θα σας κοστίσει ως εξής:

DH310 : 260 €

32 GB DDR4 2666MHz : 270 €

Intel i7 8700 : 400 €

Samsung 970 Pro 1TB : 400 €

Windows 10 Pro : 250 €

Το σύνολο λοιπόν για ένα αντίστοιχα εξοπλισμένο DH310 ανέρχεται στα 1580 €, κάτι παραπάνω από τα μισά σε σχέση με το Mac Mini. Και προς αποφυγή συζητήσεων περί ποιότητας κατασκευής, μιλάμε για ένα σύστημα πιστοποιημένο για χρήση 24/7.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα θετικά και αρνητικά του DH310 σε μορφή bullet points ώστε να περάσουμε και στη βαθμολογία: 

• Μικρό μέγεθος
• Χαμηλή κατανάλωση
• Χαμηλή στάθμη θορύβου
• Υποστήριξη DDR4
• Δύο θύρες USB3.0 και Card Reader μπροστά
• Θύρες HDMI & Displayport με υποστήριξη 4Κ
• Δυνατότητα σύνδεσης μονάδας αποθήκευσης 2.5" και M2
• Πολύ εύκολη εγκατάσταση υποσυστημάτων
• Χαμηλή τιμή (για αυτά που προσφέρει)
• Δυνατότητα σύνδεσης εσωτερικού προσαρμογέα ασύρματου δικτύου Μ2.2230

Εισαγωγή

 Όπως πιθανώς έχετε διαβάσει, τον τελευταίο καιρό συζητιέται έντονα η αλλαγή για τρίτη φορά μέσα σε διάστημα λίγων ετών της ψηφιακής πλατφόρμας εκπομπής επίγειου τηλεοπτικού σήματος. Έτσι μετά το DVB-S που ξεκίνησε με μόνο τα κρατικά κανάλια και το DVB-T που μέσω της Digea έφερε την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, η ανάγκη για περισσότερα κανάλια και σήμα υψηλής ευκρίνειας, δείχνει πως θα οδηγήσει στην μετάβαση στο πιο σύγχρονο πρότυπο DVB-T2.

H συντριπτική πλειοψηφία των νέων τηλεοράσεων που είναι διαθέσιμες αυτή τη στιγμή στην ελληνική αγορά υποστηρίζουν το νέο αυτό πρότυπο, δυστυχώς όμως δεν ισχύει το ίδιο για τις τηλεοράσεις που κυκλοφορούσαν από το 2016 και πριν. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι με αφορμή το αναλογικό switch off το οποίο ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2015 πάρα πολλά νοικοκυριά αντικατέστησαν τις τηλεοράσεις τους γίνεται αντιληπτό πως η μετάβαση στη νέα πλατφόρμα θα δημιουργήσει προβλήματα ασυμβατότητας τηλεοράσεων που δεν έχουν κλείσει τον κύκλο ζωής τους.

Μία λύση για τα παραπάνω είναι η αγορά ενός αποκωδικοποιητή ο οποίος θα αναλάβει την λήψη και αποκωδικοποίηση του τηλεοπτικού σήματος παρατείνοντας το χρόνο ζωής της τηλεόρασής μας. Ζητήσαμε λοιπόν από την Edision, μία ελληνική εταιρεία με μεγάλη γκάμα προϊόντων στον τομέα του τηλεοπτικού σήματος να μας στείλει έναν τέτοιο αποκωδικοποιητή και αυτή ανταποκρίθηκε θετικά στέλνοντάς μας τον βενιαμίν της οικογένειας επίγειων αποκωδικοποιητών που διαθέτει στην ελληνική αγορά, τον Edision Triton T2.

Συσκευασία και παρελκόμενα

O Triton T2 έρχεται σε ένα κλασσικό χαρτονένιο κουτί ακολουθώντας τα χρώματα της edision που είναι το λευκό και το μπλε. Στη μπροστινή του όψη, κυριαρχεί η φωτογραφία της συσκευής με τα led ένδειξης του αριθμού καναλιού σε λειτουργία και με το λογότυπο DVB-T2 να κάνει αισθητή την παρουσία του. Στην άλλη όψη της συσκευασίας βρίσκουμε μία φωτογραφία του πίσω μέρους της συσκευής, όπου βλέπουμε ότι διαθέτει είσοδο κεραίας RF, μία θύρα HDMI, μία θύρα SCART και είσοδο ρεύματος καθώς και τα βασικά χαρακτηριστικά της, ενώ εντύπωση μας προκάλεσαν οι 18 διαφορετικές γλώσσες στις οποίες βλέπουμε την περιγραφή της συσκευής.

Τα παρελκόμενα του Triton T2 περιορίζονται στο τηλεχειριστήριο (το οποίο θα δούμε σε επόμενη ενότητα), στο τροφοδοτικό ισχύος 5W με τάση εξόδου 5V και μέγιστο ρεύμα 1Α και έναν σύντομο οδηγό χρήσης. Σε περίπτωση που θέλετε να ρίξετε μια ματιά στο αναλυτικό manual της συσκευής, αυτό είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του προϊόντος. Δυστυχώς δεν περιλαμβάνεται στη συσκευασία κάποιο καλώδιο σύνδεσης με την τηλεόραση, οπότε θα χρειαστεί να αγοράσετε είτε ένα HDMI είτε ένα Scart, ανάλογα με το τι υποστηρίζει η συσκευή σας.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Edision Triton T2 παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί:

O Edision Triton T2 είναι διαθέσιμος στην ελληνική αγορά σε τιμή που ξεκινάει από τα 21 περίπου ευρώ, ενώ συνοδεύεται από διετή εγγύηση.

Κάτω από το φακό

Ξεκινώντας με τον Triton T2, βλέπουμε πως όσον αφορά την εξωτερική του εμφάνιση, πρόκειται για έναν τυπικό αποκωδικοποιητή. Κατασκευασμένος από μαύρο πλαστικό, η μοναδική προσπάθεια διαφοροποίησης από τα μαύρα κουτιά που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε γίνεται με κάποιες καμπύλες επιφάνειες και κάποιες γρίλιες στο επάνω μέρος, οποίες διαθέτουν και οπές για τον αερισμό - ψύξη της συσκευής.

Η μπροστινή όψη, πέρα από το λογότυπο της εταιρείας και του μοντέλου διαθέτει μία θύρα USB για την αναπαραγωγή αρχείων media καθώς και για την εγγραφή τηλεοπτικού σήματος μέσω της λειτουργίας PVR, καθώς και ένδειξη του αριθμού του καναλιού το οποίο αναπαράγεται μέσω μίας οθόνης LED πράσινου χρωματισμού με τέσσερα συνολικά ψηφία.

Η πίσω πλευρά της συσκευής, από αριστερά προς τα δεξιά, διαθέτει την είσοδο κεραίας τηλεοπτικού σήματος, την έξοδο HDMI, μία έξοδο SCART για σύνδεση με παλαιότερες CRT τηλεοράσεις και την είσοδο 5V/1.0A για την τροφοδοσία της συσκευής. Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιο pass through βύσμα για τη σύνδεση της κεραίας, ενώ αν και οι απαιτήσεις ρεύματος βρίσκονται εντός των προδιαγραφών που μπορεί να δώσει ένας φορτιστής τύπου κινητού τηλεφώνου έχει επιλεγεί ένα barrel jack αντί για micro USB.

Το τηλεχειριστήριο που συνοδεύει τον Triton T2 είναι ένα τυπικό τηλεχειριστήριο αποκωδικοποιητή αυτής της κατηγορίας τιμής που δε διεκδικεί δάφνες ποιότητας και εργονομίας αν και τουλάχιστον όλα τα πλήκτρα βρίσκονται στην αναμενόμενη θέση, οπότε θα είναι αρκετά εύκολο να το συνηθίσει ο χρήστης. Δυστυχώς δεν διαθέτει προγραμματιζόμενα πλήκτρα για on/off, επιλογή πηγής και ρύθμιση έντασης ήχου της τηλεόρασης. Σε περίπτωση όμως που θέλετε να μη χρησιμοποιείτε δύο τηλεχειριστήρια, η Εdision διαθέτει ένα μεγαλύτερων διαστάσεων τηλεχειριστήριο, το Universal 1, το οποίο έρχεται προ-προγραμματισμένο για τηλεοράσεις Samsung και LG, παρέχοντας επίσης τη δυνατότητα προγραμματισμού των 5 πλήκτρων ελέγχου της τηλεόρασης σε περίπτωση που η συσκευή σας είναι άλλου κατασκευαστή. Με κόστος περίπου 5 ευρώ είναι μία πολύ καλή επιλογή εάν πρόκειται να χρησιμοποιείτε τον Triton T2 στην κύρια τηλεόρασή σας.

H ζωή με τον Triton T2

Για τις ανάγκες της παρουσίασης περάσαμε αρκετές ώρες χρησιμοποιώντας τον Edision Triton T2 σαν την κύρια πηγή τηλεοπτικού σήματος. Ευτυχώς, στο τόπο διαμονής του γράφοντος υπάρχει πιλοτική εκπομπή ψηφιακού HD σήματος από την Digea στα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια (και φυσικά στην ERT HD) και έτσι μπορέσαμε να αξιολογήσουμε τον αποκωδικοποιητή και με HD σήμα.

Ανοίγοντας τον αποκωδικοποιητή αντικρίζουμε το λογότυπο της κατασκευάστριας εταιρείας και εφόσον είναι η πρώτη εκκίνηση, εκτελούμε αναζήτηση καναλιών. Μετά από μερικά λεπτά, είμαστε έτοιμοι είτε να οργανώσουμε τη σειρά των καναλιών ανάλογα με τις προτιμήσεις μας, είτε να αρχίσουμε να παρακολουθούμε τηλεοπτικό σήμα.

Μέσα από το μενού μπορούμε να προβούμε σε διάφορες ρυθμίσεις (με βασικότερη και σημαντικότερη να αλλάξουμε την ανάλυση εξόδου σε 1920x1080, σαν προεπιλογή έχει την χαμηλότερη δυνατή ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα εάν τον συνδέσετε σε παλαιά τηλεόραση) καθώς και να αναβαθμίσουμε το firmware εφόσον υπάρξει κάποιο νεότερο.

Όσον αφορά τη λειτουργία του Triton T2 ως media player, υποστηρίζεται μεν μία μεγάλη γκάμα αρχείων και κωδικοποιήσεων αλλά λόγω του γεγονότος ότι δεν υποστηρίζεται 24p και DTS δεν ενδείκνυται για μόνιμη χρήση μιας και οι πιθανότητες να υπάρξει πρόβλημα κατά την αναπαραγωγή μίας ταινίας, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ήχο, είναι αυξημένες.

Κατά τη χρήση του Triton T2 δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο ψεγάδι στην λειτουργία του και το μοναδικό το οποίο μπορούμε να του προσάψουμε είναι ότι το user interface δεν ανταποκρίνεται από αισθητικής άποψης σε αυτά που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε σύγχρονες τηλεοράσεις. Επιπλέον αξίζει να αναφέρουμε για μια ακόμα φορά πως στην ιστοσελίδα της Edision υπάρχει υπερπλήρες manual με αναλυτικότατες οδηγίες και αρκετές φωτογραφίες από το UI .

Επίλογος - Συμπεράσματα

Με τιμή κάτω από 25 ευρώ, ο Edision Triton T2 είναι μία τίμια συσκευή που πραγματοποιεί όλα όσα υπόσχεται. Εξοπλισμένος με δέκτη που υποστηρίζει και το μελλοντικό πρότυπο DVB-T2 μπορεί να αποτελέσει πηγή τηλεοπτικού σήματος για πολλά χρόνια. Σε ποιους απευθύνεται; Πρώτα από όλα σε όσους έχουν κάποια τηλεόραση που δεν υποστηρίζει το πρότυπο DVB-T και για διάφορους λόγους δε θέλουν να την αλλάξουν. Κατά δεύτερο λόγο απευθύνεται και σε όσους διαθέτουν μία οθόνη με ενσωματωμένα ηχεία και επιθυμούν τη χρήση της και ως τηλεόραση χωρίς να χρειάζεται να έχουν τον υπολογιστή ανοιχτό(οι φοιτητές ακούνε;). Μεγάλο συν αποτελεί επίσης το έξτρα τηλεχειριστήριο το οποίο πέραν του μεγαλύτερου μεγέθους του και της αυξημένης εργονομίας του, διαθέτει και προγραμματιζόμενα πλήκτρα για χειρισμό της τηλεόρασης.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα θετικά και αρνητικά του Edision Triton T2 σε μορφή bullet points ώστε να περάσουμε στη βαθμολογία:

• Υποστήριξη DVB-T2
• Τιμή
• Ποιότητα εικόνας
• Συνδεσιμότητα τόσο με HDMI όσο και με Scart
• Δυνατότητα χρησιμοποίησης και τηλεχειριστηρίου κανονικού μεγέθους
• Μικρό μέγεθος
• Χαμηλή κατανάλωση

• Θα θέλαμε λίγο πιο μοντέρνο User Interface
• Απουσία προγραμματιζόμενων πλήκτρων για την τηλεόραση στο συμπεριλαμβανόμενο τηλεχειριστήριο
• Aπουσία εξόδου RF

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία που παίρνει ο Triton T2 είναι :

Εισαγωγή

Έχει περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που μέσα από τις σελίδες του TheLab.gr παρουσιάστηκε κάποια συσκευή android για χρήση στην τηλεόραση. Στο διάστημα που πέρασε από τότε το Kodi έχει γίνει ακόμα πιο δημοφιλές σε όσους καταναλώνουν αρχεία πολυμέσων, το netflix ήρθε στην Ελλάδα και το android έφτασε αισίως στην 8η έκδοσή του. Παράλληλα, οι κάτοχοι τηλεοράσεων smart προηγουμένων γενιών βλέπουν τις εφαρμογές των τηλεοράσεών τους να γίνονται μη λειτουργικές, εταιρείες όπως η QNAP και η Asustor έπαψαν να υποστηρίζουν το Kodi στις συσκευές τους και έτσι πολλοί χρήστες στρέφονται στην αγορά μίας συσκευής η οποία θα είναι μόνιμα συνδεδεμένη στην τηλεόρασή τους για να καλύπτει τις ανάγκες αυτές.

Σήμερα λοιπόν θα σας παρουσιάσουμε το Wetek Hub, μία συσκευή βασισμένη σε android, η οποία έρχεται να καλύψει όλες τις ανάγκες σας σε κατανάλωση αρχείων multimedia και όχι μόνο. Αξίζει να αναφέρουμε πως παρά το γεγονός ότι η συσκευή κατασκευάζεται στην Κίνα, η Wetek έχει έδρα στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Πορτογαλία, από όπου μας ήρθε και η συσκευή που σας παρουσιάζουμε σήμερα και έχει μία ιδιαίτερα ενεργή κοινότητα που ασχολείται με την ανάπτυξη των εφαρμογών και του λειτουργικού συστήματος. Μάλιστα εκτός από το WeOS που βασίζεται σε android, υποστηρίζονται και τα OpenElec και LibreElec για όσους επιθυμούν αποκλειστική χρήση της συσκευής για Kodi.

Ας μη μακρηγορούμε όμως, και ας περάσουμε στην παρουσίαση του Wetek Hub.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Wetek Hub παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί:

Το Hub είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά σε ένα μόνο κατάστημα έναντι 129.90 € συν μεταφορικά, μπορείτε όμως να το προμηθευτείτε και από το eshop της Wetek έναντι 89.90 € συν 15.00 € μεταφορικά για παράδοση εντός 3 ημερών με courier (επαναλαμβάνουμε ότι έρχεται από ευρώπη, άρα δε τίθεται θέμα τελωνείου). Τέλος αξίζει να ρίξετε μια ματιά και στις επιλογές αγοράς από τα διάφορα ευρωπαϊκά amazon, μιας και είδαμε πως προσφέρονται δωρεάν μεταφορικά  με την τελική τιμή να διαμορφώνεται στα 94.90 € εάν επιλέξετε το Ιταλικό υποκατάστημα.

Συσκευασία και παρελκόμενα

Το Hub έρχεται σε μία εξαιρετικά καλαίσθητη συσκευασία, το μέγεθος της οποίας προϊδεάζει για τις διαστάσεις της συσκευής. Η μπροστινή πλευρά περιορίζεται σε φωτογραφία της συσκευής και του συνοδευτικού τηλεχειριστηρίου καθώς και λογότυπα πρωτοκόλλων με τα οποία συμμορφώνεται η συσκευή, ενώ στην πίσω πλευρά βρίσκουμε αρκετές πληροφορίες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της συσκευής. Η Wetek αποκαλεί τη συσκευασία gift box και για να πούμε την αλήθεια δεν έχει και άδικο, καθότι όλα είναι πολύ όμορφα τακτοποιημένα.

Το Hub έρχεται πλήρως εξοπλισμένο όσον αφορά τα παρελκόμενά του, τα οποία είναι:

• Τηλεχειριστήριο υπερύθρων
• Καλώδιο HDMI
• Δέκτης υπερύθρων με καλώδιο μήκους 140 cm και αυτοκόλλητο διπλής όψης για την τοποθέτησή του
• Καλώδιο RS232 για debugging
• Κεραία WiFi
• Tροφοδοτικό US και αντάπτορες για Ευρώπη, Αγγλία & Αυστραλία
• 2 αυτοκόλλητα διπλής όψης για τοποθέτηση του Hub στην πλάτη της τηλεόρασης
• Οδηγός quickstart
• Ακίδα για τον διακόπτη ενεργοποίησης του recovery mode

Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες η Wetek έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις μικρές λεπτομέρειες. Έτσι η ακίδα έχει ανάγλυφο το λογότυπο της Wetek και βρίσκεται κολλημένη στο quick start guide με την ένδειξη να αποκολληθεί σε περίπτωση εκτάκτου συμβάντος. Το τροφοδοτικό όπως βλέπουμε δίνει 5V και μέγιστη ένταση τα 2Α, είναι δηλαδή ισχύος 10W και όπως προείπαμε συνοδεύεται από τους απαραίτητους αντάπτορες. Τέλος το χειριστήριο είναι αρκετά λιτό, αλλά τουλάχιστον λειτουργεί με 2 μπαταρίες ΑΑΑ και όχι κάποια CR2032, άρα το πιθανότερο είναι πως θα περάσουν χρόνια μέχρι να χρειαστεί να αλλάξετε τις μπαταρίες του.

Κάτω από το φακό

Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, το Wetek Hub είναι μία πραγματικά μικρή συσκευή που μπορεί να κρυφτεί οπουδήποτε. Γι' αυτό άλλωστε και όπως είδαμε στην προηγούμενη ενότητα υπάρχουν τόσο αυτοκόλλητα για τοποθέτησή της πίσω από την τηλεόραση, αλλά και επιπλέον δέκτης υπέρυθρων για το τηλεχειριστήριο.

Το κουτί μέσα στο οποίο βρίσκεται η μικροσκοπική πλακέτα είναι φτιαγμένο από πλαστικό καλής ποιότητας και στο επάνω μέρος υπάρχει ανάγλυφο το λογότυπο της wetek. Μιας και η ψύξη του συστήματος είναι παθητική, στην κάτω πλευρά υπάρχουν οπές για την είσοδο αέρα ενώ στις 4 γωνίες βρίσκουμε 4 αντιολισθητικά ποδαράκια, κάτω από τα οποία κρύβονται οι βίδες που χρειάζεται να λύσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό. Κεντρικά, εκεί που βλέπουμε το QR code, υπάρχει μία πατούρα στην οποία μπορούμε να κολλήσουμε το αυτοκόλλητο διπλής όψης εάν επιθυμούμε να κολλήσουμε κάπου τη συσκευή.

Οι διάφορες θύρες Ι/Ο έχουν τοποθετηθεί στην αριστερή και πίσω πλευρά της συσκευής. Όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν στην αριστερή πλευρά υπάρχει η υποδοχή για τη σύνδεση της κεραίας ασύρματης δικτύωσης, η θύρα UART σύνδεσης του σειραϊκού καλωδίου (θα σας χρειαστεί μόνο για debugging), η θύρα για σύνδεση του εξωτερικού δέκτη υπερύθρων και η μία και μοναδική θύρα USB. Κάτω από την υποδοχή για την κεραία βρίσκουμε και έναν αναγνώστη καρτών μνήμης τύπου MicroSD.

Περνώντας στην πίσω πλευρά, βρίσκουμε την υποδοχή παροχής ρεύματος 5V DC, την θύρα ενσύρματης δικτύωσης Gigabit Ethernet και την θύρα HDMI 2.0 για σύνδεση με την τηλεόρασή σας.

Η δεξιά πλευρά του Hub διαθέτει μόνο οπές για την ψύξη του συστήματος, ενώ η φαινομενικά κενή πρόσοψη, κρύβει στο εσωτερικό της το ενδεικτικό LED λειτουργίας (μπλε όταν η συσκευή λειτουργεί, κόκκινο όταν είναι απενεργοποιημένη) και τον ενσωματωμένο δέκτη υπερύθρων για το τηλεχειριστήριο.

Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να μην ανοίξουμε το Hub για να δούμε πώς είναι μέσα. Η πλακέτα είναι αρκετά λιτή και παρά το μικρό της μέγεθος είναι εξαιρετικά τακτοποιημένη με άριστη ποιότητα κατασκευής. Ο επεξεργαστής ψύχεται με την ψύκτρα που βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία, ενώ η θερμότητα αυτής μεταφέρεται στο περιβάλλον μέσω μίας μεταλλικής επιφάνειας που βρίσκεται στο επάνω μέρος του καπακιού η οποία συνδέεται με την ψύκτρα με ένα thermal pad.

Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, το καπάκι περιμετρικά δεν είναι 100% αδιαφανές, αλλά πολύ σκούρο φιμέ, επιτρέποντας έτσι την ορθή λειτουργία του δέκτη υπερύθρων που βλέπουμε στην παρακάτω φωτογραφία, αλλά και τη διέλευση του φωτός από το LED ενδειξης λειτουργίας.

Το WeOS

To λειτουργικό σύστημα με το οποίο έρχεται το Hub ονομάζεται WeOS και είναι μία έκδοση του Android TV 6.0.1 προσαρμοσμένη από την Wetek.

Οι δυνατότητες παραμετροποίησης της αρχικής οθόνης είναι περιορισμένες μεν, αρκετές δε για να δώσουν τη λειτουργικότητα που χρειάζεται ο κάθε χρήστης. Επάνω αριστερά υπάρχει το λογότυπο της Wetek και επιλέγοντάς το μεταφερόμαστε στην επιλογή των διαφόρων ρυθμίσεων. Η κατηγοριοποίηση των εικονιδίων γίνεται σε 3 σειρές. Πάνω βρίσκονται οι τελευταίες εφαρμογές που χρησιμοποιήσαμε κατά χρονολογική σειρά, στη μέση οι εφαρμογές που έχουμε δηλώσει ως αγαπημένες και κάτω οι υπόλοιπες εφαρμογές. Αξίζει να αναφέρουμε πως μέσα από τις ρυθμίσεις μπορούμε να δηλώσουμε ποιες εφαρμογές θέλουμε να εμφανίζονται στην 3η σειρά και ποιες όχι, κρύβοντας έτσι κάποιες που χρειαζόμαστε σπάνια.

Όπως βλέπετε στις πληροφορίες συστήματος, η διαθέσιμη RAM είναι μόλις 250 MB ενώ ο εσωτερικός χώρος αποθήκευσης έχει ελεύθερα περίπου 3GB. Ομολογούμε πως εν έτη 2017 τα παραπάνω νούμερα είναι αρκετά απογοητευτικά και προδιαθέτουν αρνητικά για τις δυνατότητες του συστήματος.

Ο χειρισμός χρησιμοποιώντας το τηλεχειριστήριο του Hub είναι αρκετά απλός αν και σε αρκετές περιπτώσεις η χρήση ενός airmouse ή πληκτρολογίου & mouse ή touchpad κάνει τα πράγματα αρκετά ευκολότερα. Πάντως το Hub υποστηρίζει και το πρωτόκολλο CEC και έτσι εφόσον η τηλεόρασή σας είναι συμβατή με CEC μπορείτε να χρησιμοποιείτε το δικό της τηλεχειριστήριο για την πλοήγηση στο WeOS. Επιπλέον υπάρχει και εφαρμογή για συσκευές android, το WeControl, η οποία μετατρέπει την οθόνη της φορητής συσκευής σε τηλεχειριστήριο, touchpad και πληκτρολόγιο.

Εκτός από το Google Play Store, το Wetek Hub έρχεται με ένα ακόμα Store εφαρμογών το Aptoide TV. Μάλιστα το Play Store της Google βρίσκεται κρυμμένο από την αρχική οθόνη και θα πρέπει να ρυθμίσετε εσείς ότι επιθυμείτε να το βλέπετε εκεί.

Σε γενικές γραμμές, η λειτουργία του WeOS μας άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, γεγονός που κατά κύριο λόγο οφείλεται στην περιορισμένη μνήμη του συστήματος. Εγκαθιστώντας μερικές εφαρμογές, το σύστημα βαραίνει πολύ εύκολα και χάνει την αμεσότητα που είχε στην αρχή με αποτέλεσμα να γίνεται εύκολα εκνευριστικό. Δεν έλειψαν μάλιστα και κάποια reboot σε στιγμές μεγάλου ζορίσματος.

Benchmarks

Το Wetek Hub όπως έχετε καταλάβει δεν λανσάρεται από την Wetek ως ένα android box γενικής χρήσης, αλλά ως μία συσκευή για κατανάλωση media, η οποία βασίζεται στο λειτουργικό σύστημα android TV. Από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του άλλωστε δεν περιμένουμε και πολλά όσον αφορά τις επιδόσεις που μετράνε τα benchmarks. Παρ' όλα αυτά, τρέξαμε τα δημοφιλή Geekbench και AnTuTu τα αποτελέσματα των οποίων βλέπουμε στις παρακάτω εικόνες.

Τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά μεν, αναμενόμενα δε και θυμίζουν συσκευές κινητών αρκετά χρόνια πίσω. Ας αφήσουμε όμως τα benchmarks για να δούμε τι πουλιά πιάνει το Wetek Hub σε αυτό για το οποίο είναι φτιαγμένο, την αναπαρωγή αρχείων video.

Αναπαραγωγή Video

Το Hub έρχεται με το Kodi προεγκατεστημένο (έκδοση 17.4 στη συσκευή που λάβαμε, οπότε αναβαθμίσαμε στην 17.6 που είναι η πιο πρόσφατη κατά το χρόνο συγγραφής της παρουσίασης) αλλά και με ένα επιπλέον media player. Αξίζει να αναφέρουμε πως η Wetek έχει εφοδιάσει το Hub με μία εφαρμογή που κάνει αυτόματα mount δικτυακούς φακέλους (που έχετε π.χ. σε NAS) και έτσι γίνεται αρκετά εύκολα η αναπαραγωγή αρχείων video επιλέγοντάς τα από τον File Manager της συσκευής. Μάλιστα εφόσον η τηλεόραση υποστηρίζει το frame rate του αρχείου video, τότε κατά την εκκίνηση αναπαραγωγής αυτού, αλλάζει αυτόματα το framerate της τηλεόρασης για την ορθή απεικόνιση του αρχείου.

Περνώντας τώρα στο Kodi, ο μέσος χρήστης που το χρησιμοποιεί για αρχεία video φυσιολογικής ανάλυσης και bitrate δε θα συναντήσει κάποιο πρόβλημα, πέραν από κάποιες μικρές καθυστερήσεις που και που (οι οποίες εικάζουμε ότι είναι θέμα μνήμης RAM). To μέγιστο bitrate που καταφέραμε να αναπαράγουμε χρησιμοποιώντας ενσύρματη σύνδεση δικτύου ήταν 100 mbps σε κωδικοποίηση HEVC, το οποίο θεωρούμε ότι καλύπτει την πλειοψηφία των χρηστών. Από εκεί και πάνω η αναπαραγωγή γινόταν με σπασίματα τα οποία οφείλονταν στην αδυναμία του συστήματος να δημιουργήσει cache στην RAM για την ορθή αναπαραγωγή του αρχείου.

Όσον αφορά το Youtube, η εφαρμογή για Android TV είναι εξαιρετική. Η πλοήγηση στα video και τις συνδρομές είναι άνετη και τα πάντα γίνονται πολύ εύκολα με το τηλεχειριστήριο.

Δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για το Netflix. Πέραν του ότι η έκδοση για Android TV φαίνεται να μη συμβαδίζει σε ενημερώσεις με την αντίστοιχη για κινητά και ταμπλέτες, όπως βλέπετε στο παρακάτω screenshot για τη λειτουργία του απαιτείται η χρήση ποντικιού. Άρα οι επιλογές είναι είτε να χρησιμοποιήσουμε τα βελάκια του τηλεχειριστηρίου είτε μία άλλη συσκευή, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τη λειτουργικότητα της εφαρμογής. Τουλάχιστον, στην τηλεόραση που χρησιμοποιούσαμε για τις δοκιμές, τα κουμπιά για play και pause στο τηλεχειριστήριο της αναγνωρίζονταν από το netflix μέσω του cec και έτσι δε χρειαζόταν να κάνουμε επιπλέον κινήσεις για κάτι τόσο απλό. Παρατηρήσαμε επίσης διάφορα κολλήματα στην εφαρμογή, τα οποία συνήθως έστρωναν με μία επανεκκίνηση.

LibreElec

Όσοι ασχολείστε με το Raspberry Pi είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχετε ακούσει για το LibreElec. To LibreElec είναι μία διανομή Linux που περιέχει μόνο το Kodi, με μία μεγάλη κοινότητα από πίσω της που το υποστηρίζει και το αναβαθμίζει. To Wetek Hub υποστηρίζει εγγενώς το LibreElec, δίνοντας τη δυνατότητα στο χρήστη είτε να το εγκαταστήσει στη NAND μνήμη αντικαθιστώντας το WeOS/Android είτε να το εγκαταστήσει σε μία κάρτα MicroSD και να λειτουργεί τη συσκευή σε dual boot.

Η διαδικασία για την επιλογή του λειτουργικού που θα φορτωθεί κατά την εκκίνηση της συσκευής είναι εξαιρετικά απλή, μιας και η συσκευή θυμάται με ποιο λειτουργικό είχε γίνει το προηγούμενο shutdown και το διατηρεί ως προεπιλογή, ενώ για την επιλογή του άλλου το μόνο που χρειάζεται είναι το πάτημα του power button από το τηλεχειριστήριο εντός ενός διαστήματος λίγων δευτερολέπτων.

Η συμπεριφορά του Kodi μέσα από το LibreElec είναι εντελώς διαφορετική από αυτή στο android, μιας και η πλοήγηση διαθέτει περισσότερη σπιρτάδα (το LibreElec αφήνει το σύστημα με περίπου 600 ΜΒ RAM διαθέσιμα) ενώ και κατά την αναπαραγωγή αρχείων το Hub κατάφερε να αναπαράγει χρησιμοποιώντας σύνδεση Ethernet αρχείο 4K HEVC 10bit με 200 mbps bitrate. To CEC αναγνωρίζεται αυτόματα από το LibreElec και έτσι και εδώ μπορείτε να χρησιμοποιείτε το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασής σας για την πλοήγηση στο KODI, εφόσον φυσικά και η τηλεόρασή σας υποστηρίζει την εν λόγω λειτουργία.

Επίλογος - Συμπεράσματα

Κάπου εδώ φτάσαμε στο τέλος της σημερινής παρουσίασης, οπότε ας συνοψίσουμε τα συμπεράσματά μας μετά από 3 εβδομάδες συμβίωσης με το Wetek Hub. Όπως γράψαμε αρκετές φορές, το Hub δεν είναι το android box που θα εντυπωσιάσει με τα τεχνικά του χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις του. Η ίδια η Wetek άλλωστε δεν το λανσάρει σαν κάτι τέτοιο, αλλά σαν ένα media player. Έτσι, όσον αφορά τις ικανότητές του σε αναπαραγωγή αρχείων video μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι μιας και ουσιαστικά έπαιξε τα πάντα χωρίς κανένα πρόβλημα και εάν σκοπεύετε να το χρησιμοποιήσετε μόνο για τη χρήση αυτή, θα σας προτείναμε να το κάνετε χρησιμοποιώντας LibreElec μιας και θα έχετε ένα πολύ πιο απροβλημάτιστο σύστημα.

Και εδώ οι πιο ψαγμένοι θα αναρωτηθείτε γιατί να μην επιλέξετε ένα raspberry pi για χρήση με LibreElec και να δώσετε τα περίπου 100 ευρώ που ζητάει το Hub. Το συνολικό κόστος του pi μαζί με θήκη, τροφοδοτικό, κάρτα microSD, καλώδιο HDMI και τηλεχειριστήριο θα σας βγεί κάπου 65 ευρώ. Δεν θα έχετε όμως ούτε δυνατότητα αποκωδικοποίησης HEVC ούτε HDMI 2.0 με δυνατότητα 4Κ. Σταθμίζετε τις ανάγκες σας και πράτετε ανάλογα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα android box από τα βάθη της ανατολής. Εάν έχετε όρεξη για πειραματισμούς, τελωνεία και προβλήματα με πιθανή ανάγκη εγγύησης, διαλέγετε ένα box με τα μισά χρήματα. Εάν όχι επιλέγετε το Hub ή κάποιο από τα μεγαλύτερα αδέρφια του.

Συνοψίζοντας λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Wetek Hub είναι:

• Μέγεθος
• Ποιότητα κατασκευής
• Θύρα HDMI 2.0 με 4K @60hz
• Δυνατότητες αναπαραγωγής αρχείων HEVC υψηλού bitrate
• Χαμηλή κατανάλωση
• Επέκταση του δέκτη IR
• Υποστήριξη CEC
• Υποστήριξη LibreElec
• Μεγάλη κοινότητα υποστήριξης
• 2 έτη εγγύηση

• Μόνο μία θύρα USB 2.0
• Θα θέλαμε το τηλεχειριστήριο να είναι και airmouse

Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Wetek Hub είναι :

Ευχαριστούμε θερμά την Wetek για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

Γεώργιος GriGaS  Ρήγας 27/11/2017

Εισαγωγή

Οι θαμώνες του Μεγάρου Μουσικής γνωρίζουν καλά ότι πολύ λίγα πράγματα ηρεμούν αλλά και ταυτόχρονα διεγείρουν τόσο όσο μια ακουστικά άρτια μουσική παράσταση. Δυστυχώς οι ρυθμοί της ζωής δεν επιτρέπουν στους περισσότερους από εμάς να γινόμαστε συχνά κοινωνοί τέτοιων απολαύσεων.

Η καλύτερη εναλλακτική λύση, η προσπάθεια να φέρουμε την ακουστική μαγεία του Μεγάρου Μουσικής στο σαλόνι του σπιτιού μας, ονομάζεται High End Audio. 

Το High End Audio λοιπόν, είναι συνοπτικά το επόμενο βήμα από το High Fi Audio, για πιο μεγάλες απαιτήσεις και πιο βαθιές τσέπες. Μιλάμε για μηχανήματα στην κατασκευή των οποίων δε γίνονται παρά μηδαμινές παραχωρήσεις και μάλιστα με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνουν την εντύπωση ότι δε γίνεται καμία παραχώρηση.

Στη Γηραιά Αλβιώνα, κατοικοεδρεύουν δύο εταιρίες παγκόσμιας φήμης που ασχολούνται με το εν λόγω άθλημα και είναι γνωστές στους "βαθυτσεπίτες" του ήχου.

Η μία εκ των δύο, η Musical Fidelity, τίμησε τον πάγκο μας με ένα μηχάνημα που τα κάνει όλα, νοικοκυρεμένα και όμορφα. Το Musical Fidelity M6 Encore 225.

To Musical Fidelity M6 Encore 225 περιλαμβάνει DAC, προενισχυτή, ενισχυτή, CD ripper και ένα μικρής κατανάλωσης PC για το interface και το ripping. Το συνδέετε στο ρεύμα και το δίκτυο, του συνδέετε και δύο (High End) ηχεία και έχετε έτοιμο ένα πλήρες ηχοσύστημα κατηγορίας High End το οποίο μπορείτε να ελέγξετε με ευκολία από το κινητό ή την ταμπλέτα σας.

Εντυπωσιακό; Δε φαντάζεστε πόσο!

Unboxing

Το Musical Fidelity M6 Encore 225 έρχεται προστατευμένο σε ένα λευκό κουτί που προστατεύεται από ένα καφέ κουτί. Το διόλου ευκαταφρόνητο βάρος των σχεδόν 23ών κιλών προειδοποιεί τους συνανθρώπους μας με επιρρέπεια στο λουμπάγκο να μην επιχειρήσουν πολλές βόλτες μαζί του.

Εντός του εσωτερικού κουτιού, βρίσκουμε το Musical Fidelity M6 Encore 225, καλά φωλιασμένο μέσα σε ποιοτικό αφρολέξ. Η συσκευασία μοιάζει τόσο συμπαγής και προστατευτική, που αν μας τον παρέδιδε η εθνική ποδοσφαίρου Αγγλίας μετά από χρήση του στην προπόνηση, πιστεύω ότι θα μας έφτανε σε εξαιρετική κατάσταση. Βέβαια, η Musical Fidelity έχει αντιπροσωπείες στις περισσότερες χώρες, οπότε τα προϊόντα της ταξιδεύουν πολύ.

Τα αξεσουάρ περιλαμβάνουν ένα Quick Start Guide, καλώδια δικτύου και ρεύματος, τηλεχειριστήριο και μπαταρίες, ένα ζευγάρι γάντια για να μην αφήνετε δαχτυλιές στο Musical Fidelity M6 Encore 225 και ένα πανάκι για να το καθαρίζετε, αν τελικά αφήσετε δαχτυλιές. Τέλος, βρίσκουμε μία επιστολή από τον ιδρυτή της Musical Fidelity.

Το πλήρες manual βρίσκεται μόνο online. Στην ιστοσελίδα της εταιρίας μπορούμε επίσης να βρούμε το διαφημιστικό φυλλάδιο, το διάγραμμα για τις συνδέσεις, και τις software release notes.

Το τηλεχειριστήριο σε πρώτη ματιά είναι άκρως απογοητευτικό, καθώς θυμίζει έντονα αντίστοιχα από TV Tuners που είχα στο PC μου πολλά χρόνια πριν. Δε δίνει την αίσθηση της πολυτέλειας που συνάδει με την ποιότητα (και την τιμή) του Musical Fidelity M6 Encore 225. Παρά το ότι αποδείχτηκε εξαιρετικά λειτουργικό, θα μπορούσε να μην έχει θυσιάσει την πολυτέλεια στο βωμό της λειτουργικότητας, όπως δεν την έχει θυσιάσει το κυρίως προϊόν.

Ένα βελούδινο κάλυμμα μένει ανάμεσα στα μάτια μας και το Musical Fidelity M6 Encore 225...

...το οποίο, αφαιρούμενο, αποκαλύπτει τη σημαντική ειδοποίηση ότι το καλώδιο δικτύου πρέπει να είναι συνδεμένο στη συσκευή (και στο διαδίκτυο) πριν συνδεθεί αυτή στο ρεύμα. Η όλη φιλοσοφία της συσκευής υποδεικνύει ότι πρέπει να είναι συνδεμένη στο διαδίκτυο για να λειτουργήσει σωστά, οπότε αν υπάρχει κάποιος μουσικόφιλος που ζει σε σπηλιά, ενημερώνουμε ότι θα χρειαστείτε μια σύνδεση με το διαδίκτυο για να απολαύσετε το Musical Fidelity M6 Encore 225.

Αφαιρούμε λοιπόν την σημαντική ειδοποίηση και ιδού ο Musical Fidelity M6 Encore 225 σε όλο του το μεγαλείο. Η συμμετρία, που χαρακτηρίζει τα προϊόντα της Musical Fidelity, έχει αποδοθεί με γούστο και μαεστρία, χωρίς παραχωρήσεις στη λειτουργικότητα. Οι μεγάλες ψήκτρες στα πλαϊνά εξυπηρετούν την αθόρυβη ψύξη των ισχυρών τελικών ενισχυτών αλλά και συμπληρώνουν τέλεια την αισθητική.

Η κεντρικά τοποθετημένη οθόνη είναι έγχρωμη και αρκετά υψηλής, για το μέγεθός της, ανάλυσης 800χ300px, ενώ η πληθώρα πλήκτρων εξασφαλίζει την πλοήγηση στο πλούσιο μενού με ταχύτητα και ευκολία. Οι 2 ατέρμονοι επιλογείς, ένας για την κύλιση του μενού και ένας για την ένταση του ήχου, έχουν εξαιρετική αίσθηση και είναι πολύ λειτουργικοί.

Η θύρα USB στην πρόσοψη παρέχει εύκολη συνδεσιμότητα για συσκευές που δεν επιθυμείτε να παραμένουν μόνιμα συνδεδεμένες αλλά και μια καλή λύση για τη φόρτιση του κινητού ή της ταμπλέτας που ενδεχομένως (και κατά προτίμηση) θα χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο του Musical Fidelity M6 Encore 225. Αν και είναι USB 2.0, παρέχει 1.5Α ρεύματος, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, ακριβώς γι' αυτό τον σκοπό, κάτι που όμως δε θα πιστέψουμε έτσι στα τυφλά, αλλά θα δοκιμάσουμε μόνοι μας παρακάτω.

Το πίσω μέρος είναι επίσης όμορφα και λειτουργικά τακτοποιημένο! Στις 2 άκρες διακρίνουμε ποιοτικές υποδοχές για τα ηχεία. Κατά τα λοιπά, από αριστερά προς τα δεξιά βλέπουμε τις υποδοχές σε λογικές ομάδες: USB θύρες, 2 Type A USB 2.0 για σύνδεση εξωτερικών drives, 1 Type A USB 3.0 για σύνδεση ακόμη ενός εξωτερικού drive, αλλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα και 1 Type B θύρα, για μελλοντική χρήση, καθώς όπως θα δούμε παρακάτω το λογισμικό και οι δυνατότητες του Musical Fidelity M6 Encore 225 συνεχώς αναβαθμίζονται και βελτιώνονται!

Μαζί με τις USB, βρίσκουμε και τη θύρα RJ45 για τη σύνδεση του απαραίτητου δικτύου.

Συνεχίζοντας προς τα δεξιά, βρίσκουμε τις πλούσιες εισόδους του Musical Fidelity M6 Encore 225, 3 στερεοφωνικές αναλογικές εισόδους, 2 ψηφιακές coaxial και 2 ακόμη οπτικές ψηφιακές εισόδους.

Στη συνέχεια συναντάμε ομαδοποιημένες επίσης τις εξόδους, 1 στερεοφωνική αναλογική τύπου Line, 1 στερεοφωνική αναλογική προενισχυμένη, για τη χρήση διαφορετικού τελικού ενισχυτή, 1 ψηφιακή coaxial και μία οπτική ψηφιακή έξοδο.

Στο κάτω μέρος βρίσκουμε αριστερά τη βάση του σκληρού δίσκου και δεξιά την είσοδο του ρεύματος.

Ο Musical Fidelity M6 Encore 225 έρχεται με σκληρό δίσκο 2.5" προεγκατεστημένο, χωρητικότητας 1 ή 2TB, τον οποίο μπορεί να αλλάξει ο χρήστης. Το συρταράκι που στηρίζει το δίσκο ασφαλίζεται με 2 χειρόβιδες, ένδειξη ότι ο χρήστης μπορεί να αλλάξει μόνος του το δίσκο στο μέλλον με κάποιον μεγαλύτερο ή και με κάποιον SSD. Το μοντέλο που έχουμε στα χέρια μας ήρθε με έναν Seagete 2.5" χωρητικότητας 2TB και ταχύτητας περιστροφής 5400rpm.

Ένα ακόμη θετικό είναι η ανάρτηση του δίσκου με λαστιχένιες ροδέλες ώστε να αποσβένονται τυχόν κραδασμοί, αν και ο δίσκος που χρησιμοποιήθηκε φαίνεται να έχει επιλεγεί ακριβώς για τους σχεδόν ανύπαρκτους κραδασμούς του.

Ένα αρνητικό σημείο που εντοπίσαμε είναι ότι είναι αδύνατον να τραβήξει κανείς έξω το δίσκο και να τον ξεκουμπώσει από το βύσμα κάνοντας χρήση των δαχτύλων του στο λεπτό λαμάκι που προεξέχει γι' αυτό το σκοπό. Είναι εμφανή τα σημάδια από πένσα στο δείγμα που παραλάβαμε, κάτι που σημαίνει ότι αυτό το έχει παρατηρήσει και η ίδια η κατασκευάστρια εταιρία.

Σίγουρα δεν είναι κάτι που θα αλλάζει κανείς συχνά, αλλά αφού υπάρχει η δυνατότητα, θα μπορούσε να υπάρχει ένα πιο εύχρηστο πιάσιμο για την αφαίρεση του δίσκου.

Χαρακτηριστικά

Τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Musical Fidelity M6 Encore 225 φαίνονται στους δύο παρακάτω πίνακες.

Σημειώνουμε ότι πλέον εκτός από το μοντέλο με σκληρό δίσκο χωρητικότητας 1TB, διατίθεται και μοντέλο με σκληρό δίσκο χωρητικότητας 2TB, το οποίο οι πληροφορίες μας λένε ότι είναι και πιο δημοφιλές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ενισχυτές είναι ίδιοι με του ολοκληρωμένου ενισχυτή Musical Fidelity M6si, αν και κάποια μικροδιαφορά πρέπει να υπάρχει καθώς ο ολοκληρωμένος ενισχυτής έχει ισχύ 220W ενώ ο Musical Fidelity M6 Encore 225, 225W.

Το DAC είναι 32bit 384KHz και συνεπώς υποστηρίζει κάθε τύπου High Definition Audio, αν και οι ψηφιακές είσοδοι φαίνεται να περιορίζονται στα 24bit 192KHz.

Η συνολική αρμονική παραμόρφωση, το ποσοστό σήματος προς θόρυβο και η απόκριση συχνοτήτων βρίσκονται σε εντυπωσιακά επίπεδα, επάξια της κατηγορίας του προϊόντος.

Ακολουθεί το διάγραμμα διασυνδεσιμότητας του Musical Fidelity M6 Encore 225, που απεικονίζει με μια ματιά ότι δε λείπει απολύτως τίποτα!

Ο επίσημος αντιπρόσωπος της Musical Fidelity στην Ελλάδα είναι, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρίας, ο παρακάτω:

Στα Ενδότερα

Αφαιρώντας το κάλυμμα της συσκευής έχουμε πρόσβαση στο εσωτερικό της, τουλάχιστον για να το παρατηρήσουμε, καθώς οι πολλαπλές και επάλληλες πλακέτες δεν προδιαθέτουν για εύκολες εξερευνήσεις. Όμως αυτό είναι η πρώτη ματιά μόνο καθώς το γεγονός ότι όλα τα σημεία στήριξης των πλακετών είναι προσβάσιμα και οι μεταξύ τους συνδέσεις είναι όλες με  βύσματα, μαρτυρούν την modular φιλοσοφία κατασκευής.

Ο μετασχηματιστής είναι ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια κάθε καλού High End ηχητικού συστήματος.

Ο τεράστιος τοροειδής μετασχηματιστής που δεσπόζει στο κέντρο της συσκευής, με το μέγεθός του εγγυάται ότι τα 225W ανά κανάλι δεν είναι «παραμύθια» αλλά αυτό που έχει περισσότερη σημασία για τα αυτιά μας είναι ότι η τοροειδής  κατασκευή εγγυάται τις ελάχιστες – έως και μηδενικές –  μαγνητικές διαρροές από τον πυρήνα του μετασχηματιστή, πράγμα που είναι κρίσιμο όταν έχεις σε τόσο κοντινή απόσταση ευαίσθητα κυκλώματα (βαθμίδες προενίσχυσης). 

Η κατασκευή του φαίνεται πολύ επιμελημένη, τόσο από την μαύρη ταινία από θερμοάντοχο συνθετικό υλικό που εξασφαλίζει τις μονώσεις της εξωτερικής στρώσης των τυλιγμάτων, όσο και από την ρητίνη που γεμίζει το κέντρο του μετασχηματιστή και εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχουν τριγμοί και «μουρμουρητά» από μαγνητοσυστολή  της όλης κατασκευής.

Πέρα όμως από αυτά, σημαντικό είναι ότι από άποψη ισχύος φαίνεται να υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις του συστήματος, και συνεπώς η λειτουργία του μένοντας μακριά από το σημείο κόρου του πυρήνα του, εγγυάται μια πλήρως ομαλή και ημιτονική τάση εξόδου, πράγμα που είναι εκ των ων ουκ άνευ, αν θέλουμε να έχουμε ένα σύστημα χωρίς εκ γενετής κουσούρια.

Η πλακέτα εισόδων – εξόδων των διάφορων σημάτων και επικοινωνιών που μπορεί να χειριστεί η συσκευή βρίσκεται φυσικά προς την πίσω πλευρά και η πρώτη εντύπωση είναι η εξαιρετική τακτοποίηση αλλά και ο τοπογραφικός διαχωρισμός τω διάφορων σημάτων. Αυτά που σε άλλες κατασκευές θα ήταν στριμωγμένα σε 20-30 τετραγωνικά εκατοστά, εδώ πιάνουν τα 2/3 τις πίσω πλευράς!

Η κάθε «εργασία» βρίσκεται σε ξεχωριστό σημείο της πλακέτας και η φροντίδα φαίνεται από πολλές λεπτομέρειες, άλλες φανερές και άλλες «κρυφές».Χαρακτηριστικό παράδειγμα  των «φανερών» είναι τα κατανεμημένα σε όλη την επιφάνεια συμμετρικά on board τροφοδοτικά που φιλοξενούνται στην κεντρική οριζόντια ζώνη της πλακέτας.

Αλλά περισσότερο ενδιαφέρον έχουν οι “κρυφές», όπως είναι τα υψηλής συχνότητας SMD relay της Ιαπωνικής Fujitsu που διαχειρίζονται τα σήματα εισόδου / εξόδου και για τα οποία, θα αφιερώσουμε δυο κουβέντες παραπάνω, για να φανεί ότι η προσοχή στη λεπτομέρεια, στην οποία ήδη αναφερθήκαμε, πάει ακόμα πιο μακριά.

Συγκεκριμένα τα ρελέ αυτά,  έχουν:

1. Διπλές (Διχαλωτές /Bifurcated) μεταγωγικές επαφές για να περιορίζουν δραστικά τις αναπηδήσεις των επαφών κατά το κλείσιμό τους
2. Οι επαφές τους είναι από ασήμι με θρόμβους νικελίου για μεγάλη αντοχή και πολύ χαμηλή αντίσταση.
3. Είναι  συνολικά  επιχρυσωμένες και έτσι εξασφαλίζουν την χαμηλότερη δυνατή αντίσταση διάβασης και πολύ χαμηλό ρεύμα καθαρισμού, πράγμα καθοριστικό για την μακροχρόνια, απροβλημάτιστη λειτουργία τους.

Και έτσι, για μια φορά ακόμα, αυτά που δε φαίνονται, κάνουν τη διαφορά και εξασφαλίζουν την άνευ παρασιτικών αλλοιώσεων λήψη αλλά και διακοπή των αναλογικών σημάτων που διαχειρίζεται ο ενισχυτής.

Πέρα από αυτά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το πόσο προσεγμένα είναι τα δικτυώματα R-C εισόδου/ εξόδου, με τα τοπικά φίλτρα και τους διάφορους πυκνωτές απόζευξης των όποιων παρασιτικών σημάτων.

Κάτω και προς το αριστερό άκρο διακρίνουμε τη βαθμίδα διακίνησης των σημάτων προς και από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας που βρίσκεται προς την πρόσοψη της συσκευής, δια μέσου μιας τυπωμένης «καλωδιοταινίας» ειδικά σχεδιασμένης για την ελάχιστη δυνατή αλλοίωση των σημάτων.

Δεξιά και αριστερά της στις πίσω γωνίες της συσκευής διακρίνονται οι δύο έξοδοι του ενισχυτή.  Οι επίχρυσες μπόρνες των 4mm καταλήγουν σε βιδωτή σύνδεση σε μια μικρή πλακέτα που φιλοξενεί τη βατική αντίσταση προστασίας της εξόδου αλλά και το ρελέ σύνδεσης/ αποσύνδεσης των μεγαφώνων.

Αυτή η λεπτομέρεια της κατά το δυνατόν πλησιέστερης τοποθέτησης του ρελέ στην έξοδο, αποτελεί μια ακόμα μαρτυρία του πόση προσοχή, αλλά και γνώση ενσωματώνει η συσκευή ανακλώντας το επίπεδο know how της σχεδιαστικής  ομάδας που «κρύβεται» πίσω από την ανάπτυξή του.  

Εδώ όμως παρατηρούμε κάτι που θα θέλαμε να το δούμε αλλιώς.

Μιλάμε για το βύσμα που μεταφέρει την ισχύ εξόδου του κάθε καναλιού (άπρο-μπλε καλώδιο) προς το αντίστοιχο μεγάφωνο.  Σαφώς και αντιλαμβανόμαστε την ευκολία που δίνει η δυνατότητα αποσύνδεσης που δίνει το βύσμα, βλέπουμε και το κλείδωμά του, πιστεύουμε ότι θα έχει και πολύ χαμηλή αντίσταση διάβασης, αλλά παρ’ όλα αυτά θα θέλαμε να δούμε τα καλώδια κολλητά στην πλακέτα  όπως ακριβώς είναι και στις βαθμίδες των τελικών ενισχυτών των καναλιών.

Στα δεξιά  της πλακέτας του προενισχυτή, διακρίνουμε τη μικρή πλακέτα που φιλοξενεί τις θύρες USB και στα αριστερά – κάτω από την πλακέτα της εξόδου, διακρίνουμε ότι τίποτε δεν έχει αφεθεί στην τύχη, καθώς το βύσμα εισόδου της τάσης τροφοδοσίας από το δίκτυο, έχει ενσωματωμένο αντιπαρασιτικό φίλτρο καλής ποιότητας του οποίου το μεταλλικό περίβλημα προβάλει κάτω από το ρελέ.

Στα συν της κατασκευής η συγκόλληση του αγωγού της γείωσης, γιατί καλά είναι τα fast On, αλλά καλάι δεν είναι.

Στα δύο πλευρά της συσκευής , βρίσκουμε τις δύο πλακέτες των τελικών ενισχυτών.

Εδώ η εικόνα μιλάει για μεγάλα ρεύματα και άφθονη ισχύ! Αλλά ας δούμε κάποια πράγματα που μετράνε στη ποιότητα της κατασκευής, από τη βάση της.

Και μια και μιλάμε για «βάση» ας δούμε την είσοδο ισχύος:
Οι διπλές ασφάλειες βραδείας αντίδρασης των 8A και το πυκνωτικό φίλτρο εισόδου, για την αποκοπή και των ελάχιστων παρασίτων, είναι μια πολύ καλή αρχή, αλλά το καλύτερο κρύβεται στο τι σημαίνει η τοπολογία αυτή, που δεν είναι άλλο από το ότι την τροφοδότηση του τελικού ενισχυτή κάθε καναλιού, αναλαμβάνει ένα τύλιγμα του μετασχηματιστή, με δυο ημιτυλίγματα με κοινό σημείο (μεσαία λήψη). Αυτή η μεσαία λήψη (το κοινό καλώδιο των δύο τυλιγμάτων, κίτρινο καλώδιο στην πλακέτα) αποτελεί και τη «γη» αναφοράς των σημάτων που ενισχύει η τελική βαθμίδα.

Αυτή η τοπολογία έχει εξαιρετικό πλεονέκτημα καθώς το κοινό σημείο αναφοράς των διάφορων δυναμικών είναι ένας φυσικός αγωγός και όχι ένα "ιδεατό" κοινό σημείο και έτσι, είναι απαλλαγμένος από τα παράσιτα που δημιουργούν οι δίοδοι ανόρθωσης, όταν κατά την αντιστροφή της τάσης του τυλίγματος περνάνε σε φάση αποκοπής. Έτσι ο ενισχυτής "πατάει" σε μια πολύ «καθαρότερη» από παράσιτα "βάση", για να δουλέψει.

Και μετά έχουμε τη συμμετρία σχεδίασης σε όλο της το μεγαλείο και είναι σημαντικό αυτό καθώς εδώ και για τα ρεύματα που διαρρέουν την βαθμίδα, είναι ζωτικής σημασίας οι διαδρομές των ρευμάτων να είναι κατά το δυνατόν ανάλογες. Και όσο αφορά αυτό η συγκεκριμένη μονάδα είναι από τις πιο καλοσχεδιασμένες που γνωρίζουμε!

Δεν θα ασχοληθούμε με την ανάλυση των επιμέρους δικτυωμάτων (πράγμα που άλλωστε ξεφεύγει του στόχου της παρουσίασης αυτής), αλλά δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε κάτι που αποτελεί μια ακόμα μαρτυρία της υψηλής ποιότητας της συγκεκριμένης σχεδίασης. Μιλάμε για τα τρανζίστορ εξόδου τα οποία  λειτουργούν ανά ζεύγη σε συμπληρωματική διάταξη push-pull. Πρόκειται  για τα διπολικά Darlington STD03P και STD03N της Sanken, τα οποία είναι ειδικά κατασκευασμένα  για audio εφαρμογές (τελικοί ενισχυτές) και παρουσιάζουν εξαιρετικά γραμμική συμπεριφορά μέσα στην χρήσιμη περιοχή του φάσματος λειτουργίας τους , αλλά διαθέτουν και ένα ακόμα μεγάλο ατού: είναι τετράποδα.

Ο λόγος για τον τέταρτο ακροδέκτη  που εσωτερικά συνδέεται με διόδους αντιστάθμισης της θερμοκρασίας, η αύξηση της οποίας προκαλεί πρόβλημα στην ακρίβεια οδήγησης των τρανζίστορ ισχύος. Το πρόβλημα έγκειται στον αρνητικό συντελεστή θερμοκρασίας που χαρακτηρίζει τα διπολικά τρανζίστορ, ο οποίος  πρακτικά σημαίνει ότι όσο περισσότερο ζεσταίνεται ένα τρανζίστορ, τόσο περισσότερο ρεύμα τείνει να άγει κάτω από σταθερή οδήγηση. Αυτό στις εφαρμογές ήχου σημαίνει ότι όταν η ένταση του ήχου αυξάνει και τα τρανζίστορ τείνουν να εκμεταλλευτούν ολόκληρη τη γραμμική περιοχή λειτουργίας τους, έρχεται η αύξηση της θερμοκρασίας τους, να αλλοιώσει ελαφρά την αγωγιμότητά τους και έτσι στα "δυνατά περάσματα" της μουσικής,  αυτά μπορεί να "μπουν" στη μη γραμμική περιοχή της καμπύλης τους και τότε αρχίζουν τα οι παραμορφώσεις και η high end πιστότητα χάνεται.

 Η λύση στο πρόβλημα είναι η σύνδεση στο δικτύωμα οδήγησης, διόδων (έχουν επίσης αρνητικό συντελεστή θερμοκρασίας) οι οποίες με την αύξηση της θερμοκρασίας ελαττώνουν το ρεύμα οδήγησης των τρανζίστορ και έτσι επαναφέρουν την έξοδο του ενισχυτή σε φυσιολογική λειτουργία.

Το δύσκολο βέβαια, είναι να βρεις διόδους με τον ίδιο συντελεστή θερμικής ολίσθησης και να πετύχεις μια πολύ καλή θερμική σύζευξη των διόδων με το αντίστοιχο τρανζίστορ εξόδου, για να έχεις ελπίδες ότι η παρέμβασή τους θα είναι καίρια. Εδώ είναι που οι ενσωματωμένες στον κρύσταλλο του τρανζίστορ δίοδοι αντιστάθμισης, έχοντας ακριβώς την ίδια θερμική ολίσθηση με αυτό και την ιδανική θερμική σύζευξη μαζί του, πετυχαίνουν την υψηλότερη ταχύτητα ανταπόκρισης στη μεταβολή της θερμοκρασίας του, οπότε, με το κατάλληλο εξωτερικό δικτύωμα, περιορίζουν δραστικά τα όποια θερμικά προβλήματα της βαθμίδας εξόδου.

Την εικόνα της προσοχής σε κάθε λεπτομέρεια,  συμπληρώνουν οι βατικές αντιστάσεις,  που με τον θετικό θερμοκρασιακό συντελεστή τους, φροντίζουν για την ισοκατανομή των ρευμάτων ανάμεσα στα τρανζίστορ κάθε ζεύγους και τον πιο ακριβή έλεγχο της εξόδου του ενισχυτή.

Το ότι σχεδιαστές του, κυριολεκτικά «δεν άφησαν να πέσει κάτω τίποτε», πιστεύουμε ότι φάνηκε πολύ καθαρά.

Αλλά δεν μένουν σε αυτά, επιλέγουν σαν τάξη του ενισχυτή την Α/Α-Β που σημαίνει ότι:

1. Χαμηλά ο ενισχυτής δουλεύει σε τάξη Α, όπου τα τρανζίστορ παραμένουν διαρκώς πολωμένα στη γραμμική περιοχή λειτουργίας τους παρουσιάζοντας μηδαμινή παραμόρφωση, και
2. Σε υψηλότερη ισχύ  περνά σε τάξη Α-Β,  για την οποία – όπως είδαμε – έχει ληφθεί κάθε μέτρο για τον αυστηρό έλεγχο της βαθμίδας εξόδου και την ελαχιστοποίηση της αρμονικής παραμόρφωσης που οφείλεται στα φαινόμενα μετάβασης  του φορτίου από το ένα ζεύγος τρανζίστορ στο άλλο.

Εμπρός και στην αριστερή πλευρά βρίσκεται το τροφοδοτικό IRM 45-5  της πολύ αξιόπιστης Mean Well, που φροντίζει για την τροφοδότηση των κυκλωμάτων των 5V DC.

Και εμπρός στο κέντρο της πρόσοψης, βρίσκεται η πλακέτα που αναλαμβάνει την διαχείριση όλης της συσκευής και τη συνεργασία των διάφορων βαθμίδων της και φυσικά αναλαμβάνει το interface με τον χρήστη.

Η βαθμίδα διαχείρισης και μετατροπής των ψηφιακών σημάτων σε αναλογικά (DAC) είναι μια ξεχωριστή πλακέτα η οποία αναλαμβάνει το interface ανάμεσα στις δύο ψηφιακές εισόδους της συσκευής και την αναλογική στερεοφωνική έξοδο προς τον κυρίως ενισχυτή.Επίσης παρέχει και μια ψηφιακή έξοδο και εδώ να σημειώσουμε ότι τόσο οι είσοδοι όσο και η έξοδος παρέχονται και σε coaxial και σε optical interface.

Το DAC που χρησιμοποιεί είναι το PCM5242 της Texas Instruments, το οποίο αποτελεί εξέλιξη των  γνωστών Burr Brown. Οι δυνατότητες του φτάνουν τα 32bit, 386kHz αλλά λόγω περιορισμών που εισάγονται από άλλα εξαρτήματα, ο Musical Fidelity M6 Encore 225 μπορεί να διαχειριστεί δεδομένα συχνότητας μέχρι 192kHz data.

Παρά το γεγονός ότι οι έξοδοι του DAC υποτίθεται ότι είναι κατάλληλες για να οδηγήσουν τις εξόδους της πλακέτας απ’ ευθείας, η Musical Fidelity δεν τις θεώρησε αρκετά καλές και επιδιώκοντας τη μέγιστη εξασφάλιση από την DC συνιστώσα, προσέθεσε ένα επιπλέον φίλτρο μετά απ’ αυτές.

Στη συνέχεια, οι έξοδοι του DAC οδηγούνται στο τμήμα της αναλογικής προενίσχυσης που ακολουθεί, του οποίου οι 3 αναλογικές είσοδοι ελέγχονται χωρίς καμία ψηφιοποίηση και ο έλεγχος της έντασης γίνεται από ένα TI PGA2311 που επιτρέπει τον έλεγχο μέσω υπολογιστή ενός πλήρως αναλογικού σήματος.

Όλες οι ψηφιακές είσοδοι, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της πλακέτας του computer section, υπόκεινται σε up sampling μέσω του μετατροπέα TI SRC4392 converter. Οι ομοαξονικές είσοδοι είναι κατάλληλες για δειγματοληψία μέχρι 24bit/192kHz. Οι οπτικές είσοδοι είναι θεωρητικά ικανές για το ίδιο, αλλά είναι ευαίσθητες όσον αφορά την ποιότητα της οπτικής ίνας, και έτσι για όποιον θέλει το πλήρες εύρος δεδομένων, η εταιρία συμβουλεύει τη χρήση τον ομοαξονικών εισόδων.

Διαβάζοντας» την πλακέτα είναι φανερό ότι πέρα από την χρήση αποκλειστικά επώνυμων ολοκληρωμένων (Τ.Ι.),  ακολουθείται η ίδια σχεδιαστική προσοχή που είδαμε και στο κυρίως σύστημα.

Ξεκινώντας από το τοπικό τροφοδοτικό της πλακέτας (1,8V DC  και 3,3V DC) σταχυολογούμε αυτά που είδαμε και μας έκαναν πολύ καλή εντύπωση:

1. Μετασχηματιστές για απομόνωση των ψηφιακών σημάτων σε όλες τις εισόδους / εξόδους .
2. Τοπικό τροφοδοτικό εξαιρετικά χαμηλού θορύβου για την τροφοδότηση του ολοκληρωμένου που κάνει την δειγματοληψία των ψηφιακών σημάτων και παρέχει και το ανάλογο αμφίδρομο ψηφιακό interface, έτσι ώστε τα σήματα να είναι απαλλαγμένα από οποιαδήποτε επίδραση της τάσης τροφοδοσίας.
3. Μετατροπέα ψηφιακού σε αναλογικό με εύρος συχνότητας δειγματοληψίας από 8 έως  384kHz η οποία είναι διπλάσια αυτής που χρησιμοποιεί η συσκευή.
4. Αναλογική έξοδο με direct path η οποία δεν χρειάζεται πυκνωτές αποκοπής της συνεχούς συνιστώσας του σήματος εξόδου.
5. Και σαν για να επιβεβαιώσει αυτό που διαπιστώσαμε και πριν – και παρά το (4) –, πυκνωτές αποκοπής της συνεχούς συνιστώσας στο αναλογικό σήμα που τροφοδοτεί τη βαθμίδα αναλογικής προενίσχυσης που ακολουθεί.
6. Οι γραμμές του τυπωμένου που μεταφέρουν κρίσιμα σήματα (σχεδόν όλες δηλαδή) είναι πλήρως θωρακισμένες με γραμμές από το ground plane που παρεμβάλλονται ανάμεσά τους μέχρι και το pin του ολοκληρωμένου, προστατεύοντας  από αλληλεπιδράσεις του ενός σήματος προς το άλλο.
7. Φυσικά όλες αυτές  οι γραμμές  είναι εσκεμμένα εξαιρετικά λεπτές, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η χωρητική αλληλεπίδρασή τους διαμέσου του υποστρώματος του τυπωμένου. 
8. Και σαν τελικό,  μικροσκοπικό – αλλά όχι σε σημασία – δείγμα της  ενδελεχούς προσοχής στη λεπτομέρεια, αναφέρουμε την τελείως συμμετρική – από ηλεκτρικής άποψης – κατασκευή της βαθμίδας εξόδου, όπου έχει δοθεί προσοχή ακόμα και στο να έχουν το ίδιο ακριβώς μήκος οι  γραμμές  του τυπωμένου, που μεταφέρουν το σήμα εξόδου.

Αυτή η αίσθηση της προσοχής στη κατασκευή, για την παραμικρή λεπτομέρεια και η γνώση που κρύβεται πίσω από αυτή τη προσοχή,  ίσως τελικά,  να είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της συσκευής και εξ’ αντικειμένου,  ο τρόπος που επιλέγει η κατασκευάστρια να «τιμήσει» τον φιλόμουσο για την προτίμησή του και εμείς σαν «κριτές» της, αν όχι τίποτε άλλο,  αισθανόμαστε την υποχρέωση να μην την αφήσουμε να περάσει «στα ψιλά»!

Για το τέλος της ανάλυσης των ηλεκτρονικών του Musical Fidelity M6 Encore 225 αφήσαμε, τι άλλο, το computer section! Διότι η συσκευή διαθέτει ένα ολοκληρωμένο computer section, που είναι η πλακέτα που βλέπετε να δεσπόζει στο εμπρός μέρος της συσκευής. Πρόκειται για ένα board της ίδιας της Musical Fidelity, το οποίο σε αντίθεση με τον ανταγωνισμό δεν αγόρασαν έτοιμο αλλά σχεδίασαν οι ίδιοι!

Είναι βασισμένο στο Intel Atom E3825 SoC που είναι διπύρηνο στα 1.33GHz. Υποστηρίζεται από 2GB RAM και οδηγεί 3x USB 2.0 και 1 USB 3.0. Η μία εκ των USB 2.0, αυτή που βγαίνει στο εμπρός μέρος της συσκευής, υποστηρίζει BC 1.2 kai υπόσχεται ότι μπορεί να δώσει μέχρι και 1.5A, ώστε να μπορεί ο χρήστης να φορτίσει την ταμπλέτα ή το κινητό με το οποίο θα ελέγχει τη συσκευή. Επίσης διαθέτει θύρα Ethernet 1Gb.

Η ισχύς που διαθέτει αυτό το μικρό PC είναι υπερβολική για τις ανάγκες του Musical Fidelity M6 Encore 225, καθώς μπορεί ταυτόχρονα να αναπαράγει μουσική από το σκληρό δίσκο, να κάνει import μουσικών κομματιών από το δίκτυο και rip ενός CD ταυτόχρονα, χωρίς η χρήση της CPU να περάσει το 50%. Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί υπάρχουν πολλά σχέδια για μελλοντικές αναβαθμίσεις της συσκευής και η Musical Fidelity δεν ήθελε κανέναν περιορισμό υπολογιστικής ισχύος κατά την εφαρμογή τους.

Όσον αφορά το λογισμικό, ο Musical Fidelity M6 Encore 225 τρέχει μια custom έκδοση του Linux. Όλα είναι είτε open source ή δικός τους κώδικας. Όπως λένε, στο παρελθόν αναγκάστηκαν να κάνουν παραχωρήσεις λόγω μη πρόσβασης σε κάποια σημεία του κώδικα. Αυτή τη φορά, όλα είναι υπό τον έλεγχό τους, ακόμη και μέχρι το επίπεδο του ίδιου του BIOS!

Ήχος

Όταν κρίνει κανείς την ποιότητα του ήχου, υπάρχει πάντα μια αντικειμενική και μία υποκειμενική συνιστώσα. Είναι εμφανές από την ποιότητα των υλικών και την προσοχή στη σχεδίαση που είδαμε παραπάνω ότι το αποτέλεσμα αναμένεται εντυπωσιακό.

Οι δοκιμές του Musical Fidelity M6 Encore 225 έγιναν με ένα ζευγάρι ηχείων System Audio Ranger και καλώδια ηχείων Naim NAC A5. Τα ηχεία μπορούν να διαχειριστούν 70 - 300W, οπότε τα 225W του Musical Fidelity M6 Encore 225 μοιάζουν εξαιρετικός συνδυασμός.

Ο ήχος του Musical Fidelity M6 Encore 225 παραπέμπει καθαρά στο όνομα της εταιρίας. Συνηθισμένος στον ιδιαίτερα ρυθμικό Naim Supernait integrated amplifier, με έντονη ηχητική υπογραφή, ο Musical Fidelity M6 Encore 225, αν και όχι το ίδιο "ξεσηκωτικός", μου φάνηκε εξαιρετικά ουδέτερος, επιτρέποντας την αναπαραγωγή κάθε μουσικού είδους και με κάθε μουσικό κομμάτι να ακούγεται όπως θα ήθελε ο παραγωγός του.

Το πολύ υψηλό Signal-to-Noise-Ratio εξασφαλίζει τεράστιο δυναμικό εύρος χωρίς θόρυβο, ενώ οι εξαιρετικά χαμηλές παραμορφώσεις επιτρέπουν την αναπαραγωγή ακόμη και σε πολύ υψηλή ένταση, με μεγάλη ευκρίνεια.

Το soundstage είναι ευρύ και τρισδιάστατο. Ο διαχωρισμός των οργάνων και η τοποθέτησή τους στο χώρο είναι σαφείς και η ανάλυση είναι εξαιρετική, τόσο σε μικρά σχήματα όσο και σε μεγάλες ορχήστρες.

Η άφθονη ισχύς ελέγχει τα ηχεία με εξαιρετική ακρίβεια και άνεση. Στα δύσκολα κομμάτια, με δυνατά μπάσα και γρήγορες εναλλαγές, ο έλεγχος είναι σφιχτός, χωρίς κρεμάσματα και τα πρίμα και οι μεσαίες παραμένουν καθαρά και διακριτά.

Συνολικά, ο ήχος του Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι πολύ καλός για την κατηγορία του και τα όποια παράπονα θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει κανείς θα ήταν αποκλειστικά και μόνο υποκειμενικά και θέμα γούστου.

Προσωπικά, απολαμβάνω τη συμβίωση μαζί του και χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία να τον γνωρίσω.

Front USB

Για να δούμε αν μας είπε την αλήθεια η Musical Fidelity, όταν ισχυρίστηκε ότι η εμπρός θύρα USB 2.0 του Musical Fidelity M6 Encore 225 μπορεί να αποδώσει έως και 1,5A για να είναι ικανή να φορτίζει κινητά και tablets.

Τοποθετήσαμε το εξειδικευμένο εργαλείο που διαθέτουμε στην εν λόγω θύρα και είδαμε την τάση που δίνει σε κάθε φορτίο.

Αρχικά, χωρίς φορτίο, η τάση είναι ένα ιδανικό 5.01V.

Με ένταση ρεύματος 1A η πτώση τάσης αρχίζει να φαίνεται και η τάση διαμορφώνεται στα 4,83V. Το 1,5A έρχεται με την αξιοπρεπέστατη τάση των 4,75V.

Η θύρα μάλιστα ξεπερνάει τις προδιαγραφές και συνεχίζει να φορτίζει με 4,70V στα 1,74A. Μετά από αυτό το σημείο, η θύρα ξεπερνάει τα όριά της και στα 1,75A η τάση καταρρέει.

Καθόλου άσχημα λοιπόν. Η Musical Fidelity όχι μόνο δεν έλεγε ψέματα αλλά άφησε και ένα αξιοπρεπές περιθώριο στις προδιαγραφές της θύρας.

Οθόνη - Μενού - Λειτουργίες

Από την οθόνη του Musical Fidelity M6 Encore 225 μπορεί κανείς να ελέγξει όλες του τις δυνατότητες και λειτουργίες, είτε μέσω του τηλεχειριστηρίου, είτε μέσω των πλήκτρων και επιλογέων της πρόσοψης. 

Το μενού είναι καλοσχεδιασμένο και πολύ λειτουργικό και παρά την πληθώρα δυνατοτήτων και λειτουργιών, δεν ένιωσα να χάνομαι ποτέ και πάντα είχα απόλυτη αίσθηση του που βρισκόμουν και τι έκανα, ενώ το manual φάνταζε περιττό.

Μοναδικό παράπονο ότι οι χαρακτήρες είναι πολύ μικροί, παρά την εξαιρετική ανάλυση και απόδοση της οθόνης, για να διαβάζονται από κάποια απόσταση που συνήθως βρίσκεται το ηχοσύστημα από αυτόν που το χειρίζεται. Θα προτιμούσαμε το interface να είχε σχεδιαστεί με λιγότερες γραμμές (3 αντί για 4) ώστε να είναι μεγαλύτεροι οι χαρακτήρες.

Ακολουθούν κάποιες από τις οθόνες των μενού του Musical Fidelity M6 Encore 225, οι οποίες είναι αυτονόητες και βλέποντάς τις θα καταλάβετε πολλά για τις δυνατότητες του προϊόντος. 

Ο Musical Fidelity M6 Encore 225 μπορεί να παίξει μουσική από τη βιβλιοθήκη σας στο σκληρό του δίσκο, η οποία δημιουργείται είτε με αντιγραφή αρχείων μέσω δικτύου ή δίσκου USB, είτε με rip από CD.

Το rip γίνεται αυτόματα, με την εισαγωγή κάποιου CD. Κάθε φορά που ολοκληρώνεται το rip ενός κομματιού βγαίνει σχετική ειδοποίηση στην οθόνη. Κατά τη διάρκεια του rip, μπορείτε να ακούτε κανονικά μουσική από τη βιβλιοθήκη σας, ή και από internet radio.

Η λειτουργία του internet radio είναι υποδειγματική και η αναζήτηση σταθμών μπορεί να γίνει με πάρα πολλούς τρόπους. Επίσης μπορείτε να τοποθετήσετε κάποιους σταθμούς στα Favorites για να τους βρίσκετε εύκολα.

Μπορείτε επίσης να επιλέξετε ήχο από οποιαδήποτε από τις εισόδους.

Υπάρχει εφαρμογή CD player, αν θέλετε να παίξετε απ' ευθείας CD. Η λειτουργία αυτή πρέπει να θεωρείται συμπληρωματική, καθώς το SATA DVD που ενσωματώνει το Musical Fidelity M6 Encore 225 έχει σκοπό το accurate rip και όχι την άμεση αναπαραγωγή, κατά την οποία δεν μπορεί να επιτύχει ποιότητα ήχου High End. Ο καλύτερος τρόπος είναι να κάνετε rip το CD και μετά να κάνετε αναπαραγωγή των κομματιών από τη βιβλιοθήκη.

Apps δε βρήκαμε και μάλλον πρόκειται για κάποια πιθανή μελλοντική λειτουργία.

Στα Favorites μπορείτε να βάλετε κομμάτια από τη βιβλιοθήκη, σταθμούς από το internet radio καθώς και εισόδους. Αυτό το τελευταίο φάνηκε ιδιαίτερα βολικό, καθώς το interface σε android δεν φάνηκε να υποστηρίζει άλλο τρόπο να ενεργοποιηθεί κάποια είσοδος.

Η αναζήτηση είναι απλή και λειτουργική.

Οι ρυθμίσεις είναι πολλές...

Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν υπάρχει Hardware πλήκτρο διακοπής λειτουργίας. Το standby mode που μπορεί να ενεργοποιηθεί από το τηλεχειριστήριο ή από συσκευή Android ή iOS κλείνει τα κυκλώματα όλα εκτός του μικρού PC που παραμένει πάντα σε λειτουργία. Φυσικά αυτό υποστηρίζει low power states, έτσι ώστε αν δε χρησιμοποιείται για κάτι, να καταναλώνει σχεδόν τίποτα.

Σε περίπτωση που χρειαστεί να σβήσετε εντελώς τη συσκευή, πχ για να τη μεταφέρετε, υπάρχει στο μενού ειδική εντολή που κάνει shut down και στο PC και δίνει την παρακάτω ένδειξη, που λέει ότι είναι τώρα ασφαλές να βγάλετε τη συσκευή από την πρίζα. 

Network and Web Interface

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δυνατότητες αλληλεπίδρασης που μας δίνει το Musical Fidelity M6 Encore 225 μέσω του τοπικού μας δικτύου. Η συσκευή εμφανίζεται στα Computers και 2 φορές στα Media Devices.

Αν κάνουμε διπλό κλικ στον Musical Fidelity M6 Encore 225 στην κατηγορία Computers, βλέπουμε 2 φακέλους. Ο Φάκελος Music περιέχει όλους τους φακέλους και αρχεία μουσικής που είναι αποθηκευμένα στο σκληρό δίσκο του Musical Fidelity M6 Encore 225 και είναι Read Only. Δηλαδή μπορούμε να διαβάσουμε τα αρχεία αλλά όχι να κάνουμε αλλαγές σε αυτά. Η δομή είναι του τύπου καλλιτέχνης\άλμπουμ\αρχείο.

Ο φάκελος Upload είναι άδειος και μπορείτε να γράψετε σε αυτόν ό,τι αρχεία θέλετε να προσθέσετε στη βιβλιοθήκη του Musical Fidelity M6 Encore 225. Τα αρχεία θα μεταφερθούν αυτόματα στο φάκελο Music, με Metadata από τα ίδια τα αρχεία ή από το internet (ανάλογα τις επιλογές σας στις ρυθμίσεις - βλέπε παρακάτω) και θα εισαχθούν στη database και τη βιβλιοθήκη του Musical Fidelity M6 Encore 225. Καθώς γίνεται αυτό, τα αρχεία σβήνονται παράλληλα από το φάκελο Upload.

Η ταχύτητα εγγραφής είναι αυτή που θα περίμενε κανείς σε ένα δίσκο 2,5" 5400rpm. Η μεταφορά στο φάκελο Music και η τακτοποίηση των Metadata καθώς και η εισαγωγή στη database και τη βιβλιοθήκη γίνεται παράλληλα με την εγγραφή, αν και φυσικά καθυστερεί λίγο περισσότερο. Η προσωπική μου συλλογή από Flac που είναι 12 - 13.000 κομμάτια και καταλαμβάνει περίπου 480GB χρειάστηκε συνολικά περίπου 3,5 ώρες για να αντιγραφεί και να καταχωρηθεί. Σημειώνεται ότι αυτό έγινε με χρήση των Metadata που υπήρχαν ήδη στα αρχεία και όχι με αναζήτηση αυτών από το διαδίκτυο, κάτι που σίγουρα απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο.

Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος που χρειάζεται το Musical Fidelity M6 Encore 225 για να αντιγράψει και να καταχωρήσει τη μουσική σας είναι μακράν ο μικρότερος που έχουμε ποτέ δει, μεταξύ παρόμοιων συσκευών! 

Αν κάνετε διπλό κλικ σε οποιαδήποτε από τις 2 εκφάνσεις του Musical Fidelity M6 Encore 225 στα Media Devices του δικτύου σας, θα δείτε το παρακάτω μενού.

Η επιλογή Library, η οποία είναι και αυτή που επιλέγεται αυτόματα, σας δίνει πρόσβαση στη βιβλιοθήκη του Musical Fidelity M6 Encore 225, με τη δομή που αναφέραμε νωρίτερα, δηλαδή καλλιτέχνης\άλμπουμ\αρχείο. Αυτό δεν είναι παραμετροποιήσιμο και επίσης δεν υπάρχει δυνατότητα αναζήτησης. Μπορείτε να κάνετε edit στα metadata, να διαγράψετε αρχεία ή ολόκληρα άλμπουμ και να παίξετε κάποιο κομμάτι μουσικής. Προσοχή: Το κομμάτι δε θα παίξει από το Musical Fidelity M6 Encore 225 αλλά από τον υπολογιστή μέσω του οποίου έχετε ανοίξει το web interface. Δεν πρόκειται δηλαδή για μενού ελέγχου του Musical Fidelity M6 Encore 225 αλλά για media server.

Επιπλέον, τα compilations δεν λαμβάνονται υπ' όψιν, ακόμη και αν τα σχετικά αρχεία έχουν ενεργοποιημένο το σχετικό tag και ο μόνος τρόπος να δείτε σωστά τα compilation albums μέσα από εδώ είναι να πάτε σε κάθε ένα αρχείο χωριστά και να πατήσετε το πλήκτρο make compilation, κάτι που απλά αρνούμαι να κάνω για 1000άδες κομμάτια. Συνεπώς, όπως καταλαβαίνετε, η εν λόγω λειτουργία είναι Work In Progress και χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά για να μπορέσουμε να τη θεωρήσουμε σωστά λειτουργική. Από την άλλη πλευρά, δεν πιστεύω ότι η χρήση του Musical Fidelity M6 Encore 225 ως media server είναι πρωτεύουσα λειτουργία. Σίγουρα θα προτιμήσετε να παίξετε τη μουσική που βρίσκεται στο δίσκο του Musical Fidelity M6 Encore 225 μέσω του ιδίου και των ηχείων που είναι συνδεμένα πάνω του και όχι μέσω της κάρτας ήχου του υπολογιστή σας.

Περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή Settings, που περιλαμβάνει αρκετές σελίδες αυτο-εξηγούμενων ρυθμίσεων. Η σελίδα Library ελέγχει αν θα γίνεται καθαρισμός των Metadata από τα αρχεία που εισάγονται στη βιβλιοθήκη και αν ναι, αν θα χρησιμοποιείται audio fingerprinting για την αναγνώριση των αρχείων και την εισαγωγή σε αυτά των σωστών Metadata.

Αν τα αρχεία σας έχουν σωστά tags, τότε πιο γρήγορο και εύκολο είναι να μην καθαρίσετε τα Metadata κατά την εισαγωγή. Αν τα Metadata είναι άλλα αντ' άλλων, τότε το audio fingerprinting κάνει πολύ καλή δουλειά.

Στη σελίδα Encore μπορείτε να επιλέξετε το όνομα της συσκευής, καθώς είναι δυνατόν να έχετε περισσότερα του ενός Musical Fidelity M6 Encore 225 στο ίδιο δίκτυο. Μπορείτε επίσης να ορίσετε το χρόνο μετά τον οποίον η συσκευή απενεργοποιείται όταν δε γίνεται χρήση. Μιλάμε για απενεργοποίηση όλων των κυκλωμάτων εκτός από αυτών του ενσωματωμένου PC, καθώς αυτό παραμένει μονίμως ενεργό και συνδεμένο στο δίκτυο.

Στη σελίδα Network μπορείτε να ορίσετε αν οι ρυθμίσεις του δικτύου θα γίνονται από τον DHCP server σας (λειτουργία του router σας) ή θέλετε να ορίσετε τις παραμέτρους του δικτύου χειροκίνητα.

Στη σελίδα Services μπορείτε να βάλετε τα στοιχεία του λογαριασμού σας στο TuneIn Radio και να ενεργοποιήσετε και το Tidal, αν έχετε σχετικό account! Βολικό!

Στη σελίδα Inputs, μπορείτε να μετονομάσετε τις εισόδους ώστε να αντικατοπτρίζουν τι έχετε συνδεδεμένο πάνω τους και να είναι πιο εύκολο να επιλέγετε την είσοδο που θέλετε.

Οι σελίδες Sharing και Location είναι εντελώς αυτονόητες...

Η σελίδα Advanced περιέχει μόνο ένα link που ανοίγει τα Advanced Settings. Προσοχή! Όσοι προχωρήσουν σε αυτές τις σελίδες το κάνουν εις γνώσιν τους ότι μπορεί να κάνουν τη συσκευή τους μη λειτουργική και να χρειαστεί μια επίσκεψη στο service της Musical Fidelity για να λειτουργήσει ξανά.

Εμείς όμως το πατήσαμε το link και είδαμε την παρακάτω σελίδα, η οποία άνοιξε σε ξεχωριστό tab. Από εδώ μπορεί κανείς να ελέγξει το Musical Fidelity M6 Encore 225 και να παίξει μουσική. Η διαφορά με το Library παραπάνω είναι ότι εδώ η μουσική παίζει από το Musical Fidelity M6 Encore 225 και τα συνδεδεμένα σε αυτό ηχεία και όχι από το PC σας. 

Υπάρχει έλεγχος όλων των βασικών λειτουργιών, με δυνατότητες περιήγησης και αναζήτησης στη μουσική βιβλιοθήκη και στους διαδικτυακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, πρόσβαση στα Favorites και έξτρα λειτουργίες όπως τα ξυπνητήρια και τις εισόδους ήχου.

Ο λόγος που ο πολύ βολικός αυτός controller / player βρίσκεται θαμμένος εδώ και όχι στην πρώτη σελίδα που βλέπει κανείς όταν συνδεθεί στο web interface του Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι ότι ακόμα παρουσιάζει bugs και δεν έχει εκμοντερνιστεί η εμφάνισή του για να ταιριάζει με το υπόλοιπο web interface. Είναι δηλαδή, όπως και κάποια άλλα front end και back end κομμάτια του software του Musical Fidelity M6 Encore 225, ένα Work In Progress.

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το ότι πολλά κομμάτια του software του Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι υπό βελτίωση και κατασκευή δε σημαίνει για κανένα λόγο ότι ο Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι ημιτελής. Αντιθέτως, σημαίνει ότι είναι ένα ολοκληρωμένο προϊόν με πάρα πολλές δυνατότητες που όμως ο κατασκευαστής δε σταματάει να το εξελίσσει και να του προσθέτει συνεχώς νέες!

Το γεγονός ότι ο Musical Fidelity M6 Encore 225  περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο PC με τουλάχιστον διπλάσια ισχύ από ότι πραγματικά χρειάζεται, εξασφαλίζει μεγάλες δυνατότητες για εξέλιξη και επέκταση των λειτουργιών, κάτι που φαίνεται ότι δεν έγινε κατά λάθος, καθώς ο κατασκευαστής συνεχώς δίνει updates με βελτιώσεις και νέες λειτουργίες.

Φαίνεται ότι η αγορά ενός Musical Fidelity M6 Encore 225 δεν προσφέρει μόνο ένα ολοκληρωμένο πακέτο ήχου υψηλής ποιότητας αλλά και μια συνεχώς αναβαθμιζόμενη ψηφιακή πλατφόρμα με πολύ μεγάλες δυνατότητες.

Στο κάτω δεξιά μέρος της σελίδας του Controller / Player, υπάρχει ένα link με το όνομα Settings. Αυτό ανοίγει τα πραγματικά Advanced Settings, σε ξεχωριστό πάλι tab.

Παρακάτω βλέπετε όλα τα Advanced Settings που δε θα αναλύσουμε καθώς είναι έξω από τους στόχους του παρόντος Review.

Και κάπως έτσι τελειώσαμε με τα settings και επιστρέφουμε στο αρχικό μας tab και στην επιλογή Support του αρχικού μενού. Η σελίδα Remote Support μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε την απομακρυσμένη πρόσβαση στο Musical Fidelity M6 Encore 225. Η απομακρυσμένη πρόσβαση μπορεί να γίνει μόνο από τη Musical Fidelity, από συγκεκριμένη I.P. διεύθυνση και μόνο με τον κωδικό που μας δίνει η συσκευή.

Η σελίδα Screen Sharing μας παραπέμπει να κατεβάσουμε και να τρέξουμε μια ειδικά παραμετροποιημένη έκδοση του Teamviewer για να δώσουμε πρόσβαση στον υπολογιστή μας σε κάποιον τεχνικό της Musical Fidelity ώστε να μπορέσει να ελέγξει το όποιο πιθανό πρόβλημα και από την πλευρά του υπολογιστή.

Η σελίδα Encore Control περιλαμβάνει τις λειτουργίες επανεκκίνησης και Shutdown της συσκευής για να μπορέσουμε να την αποσυνδέσουμε από το ρεύμα.

Οι τελευταίες 2 επιλογές του αρχικού μενού μας πάνε στη σελίδα για να καταχωρήσουμε τη συσκευή στο όνομά μας και να δούμε πληροφορίες για τη συσκευή. Είναι ενδιαφέρον το ότι οι επιλογές για να αδειάσουμε εντελώς τη βιβλιοθήκη και να κάνουμε επαναφορά της συσκευής στις εργοστασιακές ρυθμίσεις βρίσκονται στη σελίδα των πληροφοριών και όχι στη σελίδα Encore Control που είδαμε πριν λίγο.

Και κάπως έτσι τελειώνει η παρουσίαση του αρκετά εκτενούς Web Interface του Musical Fidelity M6 Encore 225. Η ουσία όμως του Musical Fidelity M6 Encore 225 βρίσκεται στον έλεγχο του από κινητό ή tablet και αυτά ακριβώς θα δούμε παρακάτω!

Android Control

Όσοι γνωρίζουν το Squeezer, τη δημοφιλή εφαρμογή ελέγχου του Squeezebox Server της Logitech, θα αναγνωρίσουν ότι η εφαρμογή ελέγχου του Musical Fidelity M6 Encore 225 δεν είναι παρά το Squeezer, rebranded και με τα χρώματα και το λογότυπο της Musical Fidelity. Μάλιστα, όσοι επιθυμούν μπορεί να χρησιμοποιήσουν το ίδιο το Squeezer, που κάνει την ίδια ακριβώς δουλειά αλλά βρίσκεται συνήθως τουλάχιστον μία έκδοση μπροστά.

Εμείς, για τους σκοπούς αυτού του review, θα παρουσιάσουμε την επίσημη εφαρμογή.

Η οθόνη που μας καλωσορίζει είναι η παρακάτω. Πρόκειται για τη βιβλιοθήκη μουσικής του Musical Fidelity M6 Encore 225, τις Playlists μας, το διαδικτυακό ραδιόφωνο, τα Favorites και το μενού My Apps, που όπως και στο μενού του ίδιου του Musical Fidelity M6 Encore 225, είναι άδειο.

Στο κάτω μέρος της οθόνης βλέπουμε τι παίζει αυτή τη στιγμή ενώ πάνω υπάρχει το λογότυπο της Musical Fidelity, το οποίο μας φέρνει πάντα σε αυτή την οθόνη, το όνομα της συσκευής, η αναζήτηση, το εικονίδιο της Playlist και οι 3 τελίτσες που ανοίγουν ένα επιπλέον μενού.

Η πλοήγηση μέσα στη βιβλιοθήκη είναι λειτουργική και ευχάριστη. Το τριγωνάκι στα δεξιά κάθε γραμμής ανοίγει μενού με επιλογές.

Όπως βλέπετε, το κομμάτι που παίζεται φαίνεται μαζί με κάποιες πληροφορίες και τη δυνατότητα της παύσης στο κάτω μέρος όλων των οθονών. Αν πατήσετε πάνω σε αυτό, εμφανίζεται μια όμορφη και λειτουργική οθόνη, όπου βλέπουμε το Album Art και από κάτω το όνομα του μουσικού κομματιού, το άλμπουμ, τον καλλιτέχνη, το Timeline του τραγουδιού, το απαραίτητο τριγωνάκι που βγάζει επιπλέον επιλογές, και επιλογές Shuffle, προηγούμενο κομμάτι, Play / Pause, επόμενο κομμάτι και Repeat.

Τα Favorites είναι αυτά που έχουμε δημιουργήσει στο Musical Fidelity M6 Encore 225 και δεν είναι αποθηκευμένα στη συσκευή με την οποία κάνουμε τον έλεγχο. Αυτό είναι θετικό γιατί είναι παντού τα ίδια.

Το εικονίδιο της σελίδας με τις γραμμές μας πάει στην Playlist. Μπορούμε να σώσουμε και να φορτώσουμε Playlists και φυσικά υπάρχει πάντα το τριγωνάκι σε κάθε γραμμή που δίνει πολλές επιλογές.

Οι τρεις τελίτσες ανοίγουν ένα ακόμη μενού με τις παρακάτω δυνατότητες. Παρατηρήστε ότι αν είναι ανενεργό το Musical Fidelity M6 Encore 225, δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησής του και το αντίθετο.

Η επιλογή Change Volume δίνει τη δυνατότητα ελέγχου της έντασης του Musical Fidelity M6 Encore 225. Κάτι που δεν είναι απαραίτητο καθώς όσο τρέχει η εφαρμογή στο προσκήνιο, τα πλήκτρα έντασης του Android τηλεφώνου ή Tablet δεσμεύονται για να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά.

Η επιλογή Players μας δίνει όλες τις συσκευές Musical Fidelity M6 Encore 225 που υπάρχουν στο δίκτυό μας και μπορούμε να ελέγξουμε την ένταση σε κάθε μία. Πατώντας στο τριγωνάκι μας δίνεται η δυνατότητα να θέσουμε κάθε συσκευή σε κατάσταση Sleep, να της αλλάξουμε το όνομα ή να την κάνουμε εντελώς Turn Off.

Το Alarm Clock μας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε τα ξυπνητήρια του Musical Fidelity M6 Encore 225 για να μας ξυπνάει γλυκά με μουσική.

Τέλος, τα Settings μας δίνουν τη δυνατότητα να αλλάξουμε αρκετές ρυθμίσεις ενώ το About ενημερώνει απλά για την έκδοση της εφαρμογής και τα Copyrights.

Συνολικά η εφαρμογή ελέγχου του Musical Fidelity M6 Encore 225 από συσκευή Android είναι πλήρης και λειτουργική, χωρίς προβλήματα και δεν κόλλησε ποτέ κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων δοκιμών.

Το μόνο παράπονο είναι ότι δεν έχει άμεσο έλεγχο των εισόδων του Musical Fidelity M6 Encore 225 με αποτέλεσμα να αναγκαστώ, όπως ίσως παρατηρήσατε παραπάνω, να βάλω τις εισόδους που ήθελα να χρησιμοποιώ στα Favorites. Αυτό είναι κάτι που θα ήθελα να προστεθεί σε κάποια μελλοντική έκδοση.

iOS Control

Η εφαρμογή ελέγχου του Musical Fidelity M6 Encore 225 για iOS φαίνεται να είναι γραμμένη ειδικά για αυτό και είναι καλοσχεδιασμένη και μοντέρνα.

Η αρχική σελίδα που μας υποδέχεται ανοίγοντας την εφαρμογή είναι η παρακάτω. Όχι, δεν έγινε λάθος, δεν πρόκειται για την ίδια εικόνα 2 φορές. Η διαφορά βρίσκεται στο σύμβολό του Power On, πάνω δεξιά, το οποίο στην πρώτη εικόνα είναι ανενεργό, ενώ στη δεύτερη εμφανίζεται ενεργό, αντικατοπτρίζοντας την κατάσταση της συσκευής. Πατώντας το εικονίδιο αυτό, μπορούμε να ενεργοποιούμε και να απενεργοποιούμε το Musical Fidelity M6 Encore 225.

Αμέσως δίπλα βλέπουμε το σύμβολο Play / Pause που συναντάμε και πιο κάτω στην ίδια οθόνη. 

Η πάνω μπάρα ολοκληρώνεται με το όνομα της συσκευής (καθώς μπορούμε να έχουμε άνω της μίας στο ίδιο δίκτυο και να τις ελέγχουμε όλες από το ίδιο κινητό ή tablet) και ένα βελάκι προς τα κάτω που υποδηλώνει ότι μπορεί να κατέβει κάποια κουρτίνα, την οποία θα δούμε αργότερα.

Στη συνέχεια βλέπουμε ένα βελάκι προς τα αριστερά, που υποδηλώνει κάποια επιπλέον οθόνη, την οποία θα δούμε επίσης αργότερα.

Περνάμε στις πληροφορίες του μουσικού κομματιού με τον καλλιτέχνη, το μουσικό κομμάτι και το άλμπουμ στη σειρά να προηγούνται της εικόνας του Album Art.

Αμέσως κάτω από το Album Art βλέπουμε τρεις κουκίδες με επιλεγμένη τη μεσαία, κάτι που εμφανώς δηλώνει ότι μπορούμε σέρνοντας το δάχτυλο στην οθόνη να δούμε 2 ακόμη οθόνες, μία αριστερά και μία δεξιά.

Η σελίδα ολοκληρώνεται με πλήκτρα ελέγχου Play / Pause, προηγούμενο και επόμενο μουσικό κομμάτι. Η μπάρα στο κάτω μέρος δεν αφορά το σημείο που βρισκόμαστε μέσα στο μουσικό κομμάτι, αλλά την ένταση του ήχου.

Για να φανεί το σημείο που βρισκόμαστε μέσα στο κομμάτι, πρέπει να πατήσουμε πάνω στο Album Art. Τότε παίρνουμε το εξής:

Έχουμε δηλαδή το Timeline του μουσικού κομματιού, και τις δυνατότητες Repeat και Shuffle.

Αν κινηθούμε στην αριστερή κουκκίδα, πηγαίνουμε στην παρακάτω οθόνη η οποία φαίνεται να αναζητά τους στίχους του μουσικού κομματιού. Δεν καταφέραμε να δούμε στίχους όμως, όσο δημοφιλή μουσικά κομμάτια και αν δοκιμάσαμε. Φαίνεται ότι πρόκειται για άλλο ένα υπό κατασκευή χαρακτηριστικό, το οποίο αν και όχι απαραίτητο, δείχνει τη διάθεση της Musical Fidelity να προσθέσει το δυνατόν περισσότερες λειτουργίες στο Musical Fidelity M6 Encore 225.

Η δεξιά κουκκίδα μας πηγαίνει στο Playlist, το οποίο διαθέτει όλες τις σχετικές λειτουργίες.

Πάμε τώρα στο προς τα αριστερά βελάκι που βρίσκεται στο πάνω αριστερά μέρος της αρχικής οθόνης. Πατώντας το μπαίνουμε στη βιβλιοθήκη μουσικής του, τακτοποιημένη ανά καλλιτέχνη. Μπορούμε να προχωρήσουμε σε επιλογή καλλιτέχνη, μετά άλμπουμ και κατόπιν κομματιού για το οποίο μπορούμε να δούμε λεπτομέρειες και / ή να το προσθέσουμε στην Playlist με διάφορους τρόπους καθώς και να το προσθέσουμε στα Favorites.

Στο κάτω μέρος της οθόνης βλέπουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε τη βασική κατηγορία από Artists (καλλιτέχνες) σε Composers (συνθέτες), Albums ή Compilations. Το εικονίδιο MORE...

...μας πάει στις παρακάτω επιλογές, όπου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, και τα Favorites, τα οποία να σημειώσουμε ότι δεν αφορούν το κινητό ή το tablet αλλά το ίδιο το Musical Fidelity M6 Encore 225 και είναι κοινά από όλες τις συσκευές, κάτι πάρα πολύ βολικό.

Η επιλογή Edit που βλέπουμε πάνω αριστερά στην οθόνη More μας δίνει τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε όλες τις παρακάτω επιλογές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ το μενού Apps τόσο στην οθόνη του Musical Fidelity M6 Encore 225Musical Fidelity M6 Encore 225 όσο και στην εφαρμογή για Android είναι άδειο, στην εφαρμογή του iOS περιέχει το App του Facebook. Όσο κι αν το έψαξα δεν μπόρεσα να βρω το λόγο ύπαρξης της εφαρμογής του Facebook μέσα στην εφαρμογή ελέγχου του Musical Fidelity M6 Encore 225. Ίσως να τοποθετήθηκε εκεί για δοκιμή κατά το development και απλά να ξεχάστηκε.

Τέλος, θα δούμε τα μενού που προκύπτουν αν πατήσουμε στην κορυφή της  αρχικής οθόνης το προς τα κάτω βελάκι που βρίσκεται κάτω από το όνομα "M6 Encore".

Βλέπουμε ότι από την εφαρμογή μπορούμε να αλλάξουμε το όνομα της συσκευής, να ελέγξουμε πάνω από μία συσκευές στο ίδιο δίκτυο και να κάνουμε διάφορες ρυθμίσεις που φαίνονται και είναι αυτονόητες στις παρακάτω οθόνες.

Συνολικά η εφαρμογή για iOS είναι αρκετά πλήρης, λειτουργική και όμορφη, αλλά έχει και τα θέματά της. Πρώτον, κατά τη διάρκεια των δοκιμών σε ένα iPhone 5s με iOS 10.3.3, κόλλησε αρκετές φορές, χωρίς να επηρεάσει την αναπαραγωγή της μουσικής φυσικά. Απλά πάγωσε η εφαρμογή και μετά από λίγο έκλεισε. Οι δοκιμές έγιναν σε iPhone που είχε γίνει wipe και είχε εγκατεστημένη μόνο την εφαρμογή της Musical Fidelity.

Επίσης, η ένταση ρυθμίζεται εκτός από την μπάρα στο κάτω μέρος της αρχικής οθόνης και με τα πλήκτρα volume up και down της συσκευής ελέγχου, αλλά ταυτόχρονα αλλάζει και η ένταση του τηλεφώνου, χωρίς να υπάρχει κάποιος συγχρονισμός. Στην παρακάτω εικόνα φαίνεται ότι το τηλέφωνο έχει φτάσει στο mute ενώ η ένταση του Musical Fidelity M6 Encore 225 βρίσκεται περίπου στο 1/3.

Λειτουργικότητα

Η λειτουργικότητα του Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι πραγματικά εξαιρετική. 

Με δυνατότητα ελέγχου από τα πλήκτρα της συσκευής, το τηλεχειριστήριο, smartphones και tablets με λειτουργικό Android ή iOS και έλεγχο από PC, το μόνο που μένει στους μηχανικούς της Musical Fidelity είναι να κάνουν το Musical Fidelity M6 Encore 225 να ελέγχεται και με τη σκέψη.

Επίσης, το Musical Fidelity M6 Encore 225 λειτουργεί ως Music Server ώστε να μπορείτε να έχετε πρόσβαση στη μουσική σας, η οποία περιέχεται στο σκληρό του δίσκο, από οποιαδήποτε συσκευή του δικτύου σας.

Το CD ripping γίνεται εντελώς αυτόματα, χωρίς ούτε καν το πάτημα ενός κουμπιού και το audio fingerprinting και auto tagging είναι πολύ βολικές λειτουργίες, εξαιρετικά υλοποιημένες!

Μοναδικά παράπονα, η έλλειψη ελέγχου των εισόδων μέσω συσκευής Android (εκτός αν γίνει μέσω των Favorites), κάποια κολληματάκια και ο έλεγχος της έντασης μέσω των physical volume buttons του iPhone, η μη αυτόματη αναγνώριση των Compilation Albums στο Web Interface του Music Server και το γεγονός ότι ο έλεγχος της λειτουργίας του Musical Fidelity M6 Encore 225 μέσω του Web Interface είναι ακόμη ημιτελής και συνεπώς κρυμμένος στα Advanced Settings.

Λόγω των παραπάνω παραπόνων, ο Musical Fidelity M6 Encore 225, χάνει, ίσως και άδικα, το απόλυτο άριστα στη λειτουργικότητα. Είμαι όμως βέβαιος, έχoντας δει την αφοσίωση με την οποία οι μηχανικοί της Musical Fidelity συνεχίζουν την εξέλιξη του λογισμικού και των λειτουργιών του Musical Fidelity M6 Encore 225, ότι τα παραπάνω παράπονα θα είναι σύντομα παρελθόν.

Επίλογος

Κάπως έτσι φτάνει στο τέλος του ο μικρός αυτός μαραθώνιος, το review του Musical Fidelity M6 Encore 225.

Αν ρωτήσετε αν καλύψαμε τα πάντα, η απάντηση είναι ότι απλά ξύσαμε την επιφάνεια και προσπαθήσαμε να σας μεταδώσουμε τα βασικότερα στοιχειά που συνθέτουν το πολύπλευρο αριστούργημα της Musical Fidelity.

Πολλές φορές στον επίλογο ενός review γίνεται μια σύντομη ανασκόπηση των σημαντικότερων σημείων και πληροφοριών του, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Κι αυτό γιατί μιλάμε για ένα τόσο πολύπλευρο μηχάνημα, με τόσο πολλά χαρακτηριστικά και δυνατότητες, που ολόκληρο το review δεν αποτελεί παρά την προαναφερθείσα σύντομη ανασκόπηση. 

Η βαθμολογία του Musical Fidelity M6 Encore 225 θα είναι υψηλή και σίγουρα την αξίζει, για την ποιότητα, το χαρακτήρα του, τον κρυστάλλινο και πιστό του ήχο, την απίστευτη λειτουργικότητα και την άνεση στη χρήση. 

Αλλά ακόμα περισσότερο την αξίζει γιατί ο Musical Fidelity M6 Encore 225 είναι το πιο ολοκληρωμένο "υπό κατασκευή" μηχάνημα που έχουμε δει ποτέ. Έχει τόσο πολλές και σωστά μελετημένες λειτουργίες, που σε πολλά σημεία είναι εντελώς εκτός ανταγωνισμού. Εν τούτοις, οι μηχανικοί της Musical Fidelity συνεχίζουν να αναπτύσσουν νέες λειτουργίες και, φυσικά, να διορθώνουν τα λίγα bugs που παραμένουν, με μεγάλη αποφασιστικότητα και αφοσίωση.

Αντιπρόσωπος της Musical Fidelity στην Ελλάδα είναι ο The Maestros by Exclusive Audio. Σύμφωνα με τον αντιπρόσωπο, το κόστος του Musical Fidelity M6 Encore 225 στην Ελλάδα ανέρχεται στα 5300 ευρώ. Η διαθεσιμότητά του είναι σχεδόν άμεση, αφού έχει παράδοση 2-3 ημέρες και για όποιον θέλει να τον ακούσει, διατίθεται προς ακρόαση στο κατάστημα του αντιπροσώπου.

Ευχαριστούμε τη Musical Fidelity για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 23/10/2017

Εισαγωγή

Πριν λίγες εβδομάδες η Shuttle παρουσίασε την έκτη έκδοση της All in One πρότασής της που απευθύνεται σε επαγγελματικές χρήσεις όπως POS, POI, Infokiosk κλπ. Βασική διαφοροποίηση αυτής από την προηγούμενη, αποτελεί η υιοθέτηση της νέας γενιάς επεξεργαστών Kaby Lake και μνήμης DDR4 με συνέπεια στον τομέα της συμβατότητας έναντι της προηγούμενης την υποστήριξη αποκλειστικά της έκδοσης 10 όσον αφορά τα Windows. Όσοι ασχολείστε με "ιδιαίτερα" περιφερειακά σίγουρα θα σας έχει συμβεί να συναντήσετε προβλήματα με την εγκαστάσταση αυτών.

Έτσι σήμερα θα πρωτοτυπήσουμε παρουσιάζοντας ένα προϊόν μία γενιά πίσω, το οποίο υστερεί ελάχιστα από το νεότερο όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά, έχοντας όμως το πλεονέκτημα της συμβατότητας με τις εκδόσεις 7, 8, 8.1 των Windows δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε όσους το επιλέξουν να εγκατατήσουν το λειτουργικό σύστημα που ταιριάζει στις ανάγκες του λογισμικού και των περιφερειακών τους. Ας περάσουμε λοιπόν να δούμε από κοντά το Shuttle X50V5 με επεξεργαστή Celeron 3855U Skylake.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Το X50V5 είναι μία all in one συσκευή που ενσωματώνει σε μία κομψή μονάδα μία οθόνη 15.6" και δύο ηχεία των 2 Watt έκαστο. Ας δούμε συνοπτικά τα τεχνικά του χαρακτηριστικά στον πίνακα που ακολουθεί, ενώ όσοι αναζητάτε πιο εξειδικευμένες πληροφορίες δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του προϊόντος.

Το X50V5 είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά με τιμή περίπου 380 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, ενώ για όσους ζητούν επιπλέον επεξεργαστική ισχύ, υπάρχει και το X50V5U3 με επεξεργαστή Core i3 6100U με τιμή περίπου 650 ευρώ. H νεότερη έκδοση V6 με προτεινόμενη τιμή λιανικής 412 ευρώ δεν είναι ακόμα διαθέσιμη στην Ελλάδα.

Συσκευασία - Παρελκόμενα

Όπως μας έχει συνηθίσει η Shuttle και στα υπόλοιπα προϊόντα της, έτσι και στην περίπτωση των All in One, η συσκευασία είναι generic για όλη τη σειρά και ένα αυτοκόλλητο στο πλάι μας ενημερώνει για το ακριβές μοντέλο καθώς και για το χρώμα αυτού.

Όπως είναι αναμενόμενο για μία All in One συσκευή, τα παρελκόμενα είναι ελάχιστα και αποτελούνται από οδηγούς εγκατάστασης σε διάφορες γλώσσες, έναν οπτικό δίσκο με τους απαραίτητους οδηγούς, τις βίδες για σύνδεση μονάδας αποθήκευσης των 2.5" και φυσικά το γνωστό από προηγούμενες παρουσιάσεις τροφοδοτικό της Asian Power Devices ισχύος 65 watt.

Το εξωτερικό

Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, η Shuttle επέλεξε να μας στείλει τη λευκή έκδοση του X50V. Αυτή χωρίς να ενθουσιάζει σχεδιαστικά (αποτελεί άλλωστε σχέδιο τουλάχιστον 8 ετών) είναι κομψότατη και φαίνεται να αντέχει στο χρόνο. Στη μπροστινή πλευρά εκτός από την οθόνη αφής των 15.6" έχουμε τα 2 ηχεία των 2 watt έκαστο, τα ενδεικτικά LED λειτουργίας και προσπέλασης του μέσου αποθήκευσης, την web camera και το μικρόφωνο.

Στην πίσω πλευρά κάνει αισθητή την παρουσία της η βάση στήριξης της μονάδας η οποία μπορεί να ρυθμιστεί ως προς την κλίση της αβαθμίδωτα, ενώ σε περίπτωση που επιθυμείτε να μεταφέρετε τη συσκευή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως χερούλι. Φυσικά μιας και μιλάμε για μία fanless συσκευή υπάρχουν αρκετές γρίλιες αερισμού ώστε να υπάρχει ροή αέρα στο εσωτερικό της συσκευής, η οποία ας μη ξεχνάμε πως είναι πιστοποιημένη για 24/7 λειτουργία.

Οι θύρες I/O του X50V βρίσκονται τοποθετημένες με φορά προς τα κάτω (με εξαίρεση τη θύρα VGA) σε μία προσπάθεια να γίνει εφικτό το καλύτερο δυνατό cable management. Έτσι με φορά από τα δεξιά προς τα αριστερά βρίσκουμε 2 jack των 3.5mm για μικρόφωνο και ακουστικά, μία θύρα HDMI, δύο θύρες USB3.0, μία θύρα Ethernet, 2 θύρες USB2.0 και την είσοδο ρεύματος. Στην αριστερή πλευρά βλέπουμε 3 υποδοχές που εξυπηρετούν τη δυνητική επέκταση των I/O μέσω μίας proprietary κάρτας επέκτασης για την οποία θα μιλήσουμε αργότερα, ενώ μία ακόμα υποδοχή βρίσκεται στο κέντρο.

Περνώντας στο αριστερό πλαϊνό (όπως κοιτάζουμε την οθόνη) βρίσκουμε άλλες 2 θύρες USB2.0, έναν αναγνώστη κάρτας μνήμης SD και μία μικρή οπή που αντιστοιχεί στο Clear CMOS button. Θα θέλαμε τουλάχιστον μία θύρα USB3.0 στο πλάι, καθώς είναι πολύ βολικότερη η σύνδεση κάπου USB thumb drive εκεί. Πάνω αριστερά βρίσκεται ο ασημί διακόπτης ενεργοποίησης της συσκευής, ενώ δίπλα του βλέπουμε και τη γραφίδα χειρισμού της resistive οθόνης αφής, η οποία είναι μία απλή πλαστική γραφίδα, σαν αυτές που χρησιμοποιούσαμε πριν αρκετά χρόνια όταν οι resistive οθόνες ήταν ο κανόνας έναντι των capacitive. Οι πιο παρατηρητικοί θα είδατε μία μικρή οπή 2-3 εκατοστά κάτω από τη γραφίδα. Αυτή αντιστοιχεί σε ένα κρυφό διακόπτη ενεργοποίησης ο οποίος σε συνδιασμό με τη δυνατότητα κατάργησης του κύριου διακόπτη ενεργοποίησης μπορεί να δράσει αποτρεπτικά από τη χρήση της συσκευής από μη εξουσιοδοτημένα άτομα.

Στην επάνω πλευρά της συσκευής έχουμε μία ευμεγέθη γρύλια εξαγωγής θερμού αέρα από την ψύκτρα του επεξεργαστή, ενώ το αυτοκόλλητο με τις προδιαγραφές και τα πρότυπα που ακολουθεί το X50V5 έχει διπλό ρόλο τον οποίο θα δούμε στην επόμενη ενότητα.

Τέλος, στο κάτω μέρος της συσκευής υπάρχουν τα δύο ηχεία, τα οποία καλύπτονται από μία λευκή μεταλλική γρίλια.

Το εσωτερικό

Η πρόσβαση στο εσωτερικό του X50V5 είναι αρκετά απλή, αλλά απαιτεί το λύσιμο 8 συνολικά βιδών. Έτσι αφού αρχικά ξεκουμπώσουμε το τετράγωνο πλαστικό που κρύβει το σημείο σύνδεσης της βάσης με τη μονάδα βλέπουμε πως αυτή στηρίζεται με μία πλάκα VESA 100. Αφού λύσουμε τις 4 βίδες που συγκρατούν τη βάση και την αφαιρέσουμε βλέπουμε πως πέραν του προτύπου VESA 100, υποστηρίζεται και το VESA 75 με τις σχετικές βίδες να είναι προτοποθετημένες στις αντίστοιχες οπές. Αφού ξεβιδώσουμε λοιπόν και τις 4 βίδες που βρίσκονται στις 4 γωνίες της πλάτης, αφαιρούμε το πίσω καπάκι και αποκτούμε πρόσβαση στη μητρική του X50V5.

H μητρική του X50V5 θυμίζει σε πολλά τις μητρικές άλλων fanless συστημάτων που έχουμε δει στο παρελθόν με κύρια διαφοροποίηση την ύπαρξη μόνο μίας υποδοχής για μνήμη DDR3L (που "καταδικάζει" το σύστημα σε single channel μνήμη) και την τοποθέτηση της θύρας VGA. Κατά τα άλλα η κατασκευή της μητρικής είναι πολύ καλή χωρίς κάποιο ψεγάδι. Όπως βλέπετε, ανάμεσα στη μητρική και στη θέση τοποθέτησης μίας μονάδας αποθήκευσης των 2.5" βρίσκουμε και μία θύρα USB η οποία προορίζεται είτε για κάποιο dongle το οποίο θέλουμε να είναι προστατευμένο από κλοπή (π.χ. για κάποιο ιδιαίτερο λογισμικό) είτε για κάποιο TV tuner μιας και ακριβώς από κάτω υπάρχει ένα cut-out για τη διέλευση καλωδίου ή την τοποθέτηση κεραίας. Πολύ έξυπνο από τη μεριά των σχεδιαστών της Shuttle πρέπει να ομολογήσουμε.

Κάτω από τη θέση των 2.5 ιντσών βρίσκουμε κάποιες υποδοχές για βίδες. Εκεί μπορούμε να στηρίξουμε ένα από τα προαιρετικά POS01 και PCL71 τα οποία δίνουν σειραϊκές και παράλληλη θύρα με τη μορφή των γνωστών Sub-D 9 & 25 pin ή ακόμα και σειραϊκές θύρες με RJ-45 και θύρα Digital I/O RJ11 για σύνδεση με συρτάρι ταμειακής.

H ψύκτρα του επεξεργαστή είναι αρκετά μεγάλη σε μέγεθος, και δεδομένης της εμπειρίας της Shuttle σε fanless συσκευές και των δειγμάτων γραφής που έχει δώσει ο Skylake Celeron στο επίσης fanless DS67U δεν αναμένουμε κάποιο ανησυχητικό εύρημα στο stress test στο οποίο θα υποβάλλουμε τη συσκευή. Τέλος, κοιτώντας το πίσω καπάκι από την ανάποδη πλευρά, βλέπουμε πως ακριβώς πίσω από το ασημί αυτοκόλλητο βρίσκονται έτοιμες οι οπές για τις 2 σειραϊκές και την 1 παράλληλη θύρα των καρτών επέκτασης I/O.

Επίσης αξίζει να τονίσουμε πως στην περίπτωση σύνδεσης του X50V5 με κάποια βάση VESA, στη μεν περίπτωση VESA 100 οι βίδες συνδέονται απευθείας στον σκελετό της συσκευής, ενώ στη δε περίπτωση VESA 75 οι βίδες συνδέονται στο κάλυμμα της πλάτης, με αποτέλεσμα να είναι αναγκαία η τοποθέτηση και των βιδών του 100 ώστε η πλάτη να συνδεθεί στον σκελετό της συσκευής

Ιδιαίτερα Features

Όπως έχετε ήδη καταλάβει το Shuttle X50V5 αν και είναι μία συσκευή ικανότατη να ανταπεξέλθει σε οικιακή χρήση, λόγω του συνδιασμού των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της τιμής της απευθύνεται περισσότερο σε επαγγελματικά περιβάλλοντα. Αξίζουν λοιπόν ιδιαίτερης μνείας κάποια ξεχωριστά σημεία αυτής :

1. Η πρόσοψη του X50V5 είναι προστατευμένη από νερό και σκόνη με πιστοποίηση IP54 ενώ λόγω της resistive αφής μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και με γάντια (χρήσιμο σε βιομηχανικές ή εργαστηριακές εφαρμογές)
2. Μέσω jumper υποστηρίζεται η always on λειτουργία του συστήματος (σε περίπτωση διακοπής να επανέρχεται σε λειτουργία μόλις αποκατασταθεί το ρεύμα), ενώ υπάρχει η δυνατότητα απενεργοποίησης του διακόπτη και η χρήση του "κρυφού" διακόπτη με συνδετήρα.
3. Η εσωτερική θύρα USB 2.0 δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης περιφερειακών όπως TV tuner, 3G/4G modem για τα οποία παρέχεται και cut-out στο κάτω πάνελ για κεραία ή διέλευση καλωδίου, ενώ η χρήση της για σύνδεση κάποιου USB dongle - κλειδιού λογισμικού προφυλάσσει αυτό από ενδεχόμενη κλοπή.
4. Με τις κάρτες επέκτασης που προαναφέραμε, τo X50V5 μπορεί να εξοπλιστεί με έως 4 σειραϊκές, 1 παράλληλη και 1 Digital I/O RJ11 αποκτώντας έτσι μεγάλες δυνατότητες σύνδεσης ιδιαίτερου εξοπλισμού.
5. Όπως τα περισσότερα επαγγελματικά συστήματα της Shuttle, έτσι και το X50V5 είναι πιστοποιημένο για 24/7 χρήση με την προϋπόθεση να ισχύει το ίδιο και για την μονάδα αποθήκευσης που θα εγκατασταθεί σε αυτό.

Μεθοδολογία Μετρήσεων
 

Όντας το τρίτο σύστημα της Shuttle με τον ίδιο επεξεργαστή που περνάει από το εργαστήριό μας, μετά τα DS67U και NC02U, και δεδομένου του γεγονότος ότι το σύστημα δεν προορίζεται για απαιτητικές εφαρμογές όσον αφορά την επεξεργαστική ισχύ, οι μετρήσεις επιδόσεων που κάναμε περιορίστηκαν στο AIDA64 Engineer Edition, το οποίο είναι μία ευγενική χορηγία της finawire και το ολοκαίνουργιο PCMark10 το οποίο κάνει πρεμιέρα στη σημερινή μας παρουσίαση.

Για τις ανάγκες της παρουσίασης εγκαταστήσαμε έναν SSD Sandisk Z400s M2.2280 128GB και ένα stick DDR3L των 8GB στα 1600 Mhz με timings 11-11-11-28 της και φυσικά εγκαταστήσαμε την πιο πρόσφατη έκδοση των Windows 10 x64 Creators Update.

AIDA 64

Όπως είναι αναμενόμενο τα αποτελέσματα του Χ50V5 στο AIDA64 είναι πανομοιότυπα με αυτά του DS67U όσον αφορά τον επεξεργαστή, ενώ στις μετρήσεις μνήμης και CPU Photoworxx που εξαρτάται από τη μνήμη, είναι αναμενόμενα χαμηλά λόγω της single channel μνήμης. Για λόγους σύγκρισης σας παραθέτουμε και τα αποτελέσματα του DH110SE με τον Core i3 6100 και την DDR4 Sodimm των 2133 Μhz.

PCMark 10

Στη συνέχεια σας παραθέτουμε τα αποτελέσματα του PCMark 10. Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να διαβάσετε τον σχετικό τεχνικό οδηγό που το συνοδεύει, ο οποίος εξηγεί αναλυτικά τις μετρήσεις που το αποτελούν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προκύπτει η βαθμολογία. Εν ολίγοις, σε κάθε κατηγορία μετρήσεων συγκρίνονται τα αποτελέσματα με ένα reference system το οποίο έχει βαθμολογία 5000 και στη συνέχει προκύπτει από τις επιμέρους βαθμολογίες μία συνολική, στην οποία επίσης η βάση σύγκρισης είναι το 5000.

Όπως βλέπουμε στο γράφημα, το X50V τα πήγε πολύ καλά στο Essentials Test, με σκορ λίγο κάτω από τη βάση των 5000 που αντιστοιχεί σε σύστημα με Pentium 4405U, 4GB DDR4-2133 και SSD M2 των 128GB, ενώ στα Productivity και Digital Content Creation που η σύγκριση γίνεται με συστήματα i5 και i7 όπως είναι αναμενόμενο οι διαφορές έφτασαν να είναι χαοτικές. Σε κάθε περίπτωση κρατάμε το αξιοπρεπές αποτέλεσμα στο Essentials Test το οποίο μας αρκεί για την χρήση για την οποία προορίζεται το σύστημα.

Θερμοκρασίες - Κατανάλωση

Ας περάσουμε τώρα στις μετρήσεις θερμοκρασίας και κατανάλωσης, που σίγουρα ενδιαφέρουν περισσότερο το αγοραστικό κοινό του X50V5. Μιας και το review έγινε κατά το μήνα Αύγουστο που οι θερμοκρασίες στον τόπο διαμονής του γράφοντος ξεπέρασαν τους 40 βαθμούς κελσίου υπό σκιά, αποφασίσαμε να φέρουμε το X50V κοντά στα όριά του. Όπως προείπαμε, το θερμοκρασιακό εύρος λειτουργίας υπό φορτίο της συσκευής είναι από 5 έως 35 βαθμούς κελσίου. Έτσι τρέξαμε το stress test του AIDA64 με θερμοκρασία περιβάλλοντος 32 βαθμούς κελσίου για 40 λεπτα και όπως βλέπετε η μέγιστη θερμοκρασία που σημειώθηκε ήταν 71 βαθμοί κελσίου. Δεδομένου ότι η μέγιστη επιτρεπόμενη θερμοκρασία για τον επεξεργαστή είναι 100 βαθμοί κελσίου, θεωρούμε πως το σύστημα ψύξης τα πήγε άριστα.

Όσον αφορά την κατανάλωση αυτή κυμάνθηκε από 14 watt σε idle έως 23 σε πλήρες φορτίο, ενώ σβηστό κατανάλωνε μόλις 0.3 watt. Δεδομένου ότι τα παραπάνω νούμερα περιλαμβάνουν και την οθόνη, μπορούμε να πούμε πως το X50V5 τα πήγε εξαιρετικά στον τομέα αυτό.

Τέλος όσον αφορά τον θόρυβο, αυτός ήταν πραγματικά ανύπαρκτος μιας και το σύστημα δεν είχε κανένα απολύτως κινούμενο μέρος.

Τελικές Σκέψεις

Ας συνοψίσουμε λοιπόν όσα είδαμε στις προηγούμενες ενότητες, εισάγοντας και κάποια επιπλέον δεδομένα που προέκυψαν από τους δύο μήνες συμβίωσης με το X50V5. Πρώτα από όλα πρέπει να τονίσουμε πως η αγορά του X50V5 για οικιακή χρήση δεν είναι και η σοφότερη επιλογή, κυρίως λόγω του κόστους αυτού σε συνδιασμό με τα χαρακτηριστικά του. Τι εννοούμε με αυτό; Ότι έρχεται φορτωμένο με δυνατότητες άχρηστες για οικιακή χρήση, ενώ παράλληλα υστερεί τόσο στα ηχεία του τα οποία είναι μετρια και αρκετά μόνο για βασική χρήση, όσο και στην οθόνη η οποία είναι προφανώς TN και υποστηρίζει μόνο single touch. Για υποστήριξη Windows Hello από την webcamera του, ούτε λόγος φυσικά. Άρα για οικιακή χρήση είναι σαφώς προτιμότερο στα ίδια χρήματα να αγοράσετε κάποιο i3 laptop.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για το X50V5; Μα φυσικά απολύτως τίποτα. Είναι ένα 100% επαγγελματικό σύστημα το οποίο είναι φτιαγμένο για να δουλεύει ασταμάτητα εκτελώντας απλές εργασίες. Πόσο ενδιαφέρουν τα ελαττώματά του τον επαγγελματία που θα το επιλέξει; Από ελάχιστα έως καθόλου. Όπως είπαμε και στην εισαγωγή της σημερινής παρουσίασης, κατά την άποψη του γράφοντος, η πέμπτη έκδοση του All in One της Shuttle αποτελεί την πιο σωστή επιλογή για έναν επαγγελματία μιας και υποστηρίζει όλα τα λειτουργικά της Microsoft από την έκδοση 7 και πέρα, εξασφαλίζοντας έτσι τη σωστή λειτουργία σχεδόν όλων των ιδιαίτερων εφαρμογών και περιφερειακών που θα του εγκαταστήσει ο χρήστης. Και εάν κάποιος ζητάει το κάτι παραπάνω όσον αφορά τον επεξεργαστή, υπάρχει και η έκδοση με i3 επεξεργαστή.

Κλείνοντας αξίζει να αναφέρουμε πως μετά από απαίτηση της συζύγου του γράφοντος το X50V5 εγκαταστάθηκε στο γραφείο του σαλονιού, σε περίοπτη θέση, ενώ απέσπασε θετικά σχόλια για την αισθητική του από όλους όσοι το είδαν.

Ας περάσουμε λοιπόν στα θετικά και αρνητικά του Shuttle All in One X50V5:

• Χαμηλή κατανάλωση.
• 100% αθόρυβο.
• Αξιοπρεπείς επιδόσεις δεδομένου μεγέθους & passive λειτουργίας.
• Δυνατότητα για ταυτόχρονη τοποθέτηση SSD & HDD (με χρήση Μ2 SSD).
• Yπερπληθώρα I/O Ports με τις κάρτες επέκτασης.
• Ενσωματωμένη ασύρματη κάρτα δικτύου.
• Εσωτερική θύρα USB.
• Πιστοποίηση IP54 για την πρόσοψη.
• Δυνατότητα χρήσης της οθόνης αφής ακόμα και με γάντια.
• Στιβαρή βάση στήριξης με πολλές δυνατότητες ρύθμισης κλίσης.

• Η οθόνη αφής υποστηρίζει μόνο single touch.
• Μέτρια ηχεία.

Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το X50V5 είναι :

Ευχαριστούμε θερμά την Shuttle για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

Γεώργιος GriGaS  Ρήγας 25/8/2017