Πρόλογος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελληνική μυθολογία αποτελεί πηγή έμπνευσης σε πολλούς τομείς από τους οποίους δεν εξαιρείται και ο "χώρος" των προσωπικών υπολογιστών, όπου δίνεται "μάχη" ποιος θα προλάβει να κατοχυρώσει τα πιο εντυπωσιακά "ονόματα"!
Αν υπάρχει όμως, μια εταιρία που που διεκδικεί άνετα την πρωτιά στην εμπνευσμένη αξιοποίηση της μυθολογίας μας, αυτή δεν είναι άλλη από την Raijintek, η οποία βαφτίζει όλα της τα προϊόντα "αντλώντας" ονόματα από το Αρχαιοελληνικό Πάνθεο.
Ο λόγος, για την πρότασή της στον τομέα της υδρόψυξης που ακούει στο όνομα Triton.
Πρόκειται για μια AIO 2x120 υδρόψυξη, η οποία συγκεντρώνει αρκετά και πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά και καινοτομίες που έχοντας κατά νου ότι, η συγκεκριμένη υδρόψυξη είναι και η πρώτη της Raijintek, έχουν ακόμα πιο βαρύνουσα σημασία, καθώς μας επιτρέπουν να "δούμε" τον τρόπο σκέψης μιας νέας εταιρίας για το πως μπορεί να εδραιωθεί σε μια αγορά που ήδη βρίθει από ανάλογα προϊόντα.
Σε αδρές γραμμές θα μπορούσαμε να σημειώσουμε την πολύ πυκνή διάταξη των πτερυγίων του radiator, τους ισχυρούς ανεμιστήρες, και το "τεράστιο" διαφανές block / reservoir, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι όλοι οι σύνδεσμοι των σωληνώσεων είναι λυόμενοι!

Εκεί ακριβώς διαλέγει "να δώσει την μάχη" η Raijintek, γιατί AIO υδροψύξεις έχουμε πολλές, οι "ανοιχτές" όμως και τροποποιήσημες από τον χρήστη, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού!

Ακολουθήστε μας λοιπόν στις επόμενες σελίδες να δούμε από κοντά την Raijintek Triton, και τα "βασανιστήρια" που της ετοιμάσαμε στον πάγκο του TheLab.gr, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του "Λάμπη" μας!

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Raijintek Triton.
Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, πολλά εκ των οποίων δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες.
Βασικός στόχος αυτού είναι να έχουμε σε μια σελίδα συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε.
Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά.

Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές.
Επίσης με μπλε χαρακτήρες δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών.
 

Ο πίνακας των χαρακτηριστικών κλείνει με έναν υποπίνακα που μέχρι τώρα τον βλέπαμε στις παρουσιάσεις των αεροψυκτρών.

Οι "Ψυκτικές παράμετροι" στο εξής θα συνοδεύουν και τις υδροψύξεις, γιατί -όπως είναι φυσικό- η ανάλυση των κατασκευαστικών παραμέτρων μιας υδρόψυξης, (όσον αφορά στις διαστάσεις και την διάταξη των ψυκτικών επιφανειών καθώς και στις αναλογίες που έχουν αυτές σε σχέση με την διατιθέμενη διατομή διέλευσης του αέρα ψύξης τους) παρουσιάζει ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον, τόσο για την εμβάθυνση στην συμπεριφορά μιας υδρόψυξης, όσο και για την σύγκριση μεταξύ τους αλλά και με τις λύσεις της καθαρής αερόψυξης.

 

Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά θα συζητηθούν στη συνέχεια της παρουσίασης, αλλά πριν φύγουμε από εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή την φορά έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά πυκνή κατασκευή radiator, η οποία πραγματικά αποτελεί τεχνική πρόκληση όσο αφορά στην επιλογή των ανεμιστήρων, αλλά και στον συμβιβασμό με την καθ' όλα δικαιολογημένη τάση για "ήσυχα συστήματα" !

Η Raijintek Triton έχει διετή εγγύηση και μπορεί να βρεθεί στα Ελληνικά καταστήματα (σε ένα μόνο την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση αυτή) προς 79,90 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου.

Η κατασκευάστρια έχει στο site της ένα σχετικό με την Triton teaser vιdeo που επιγραμματικά, δίνει αρκετές πληροφορίες για το αντικείμενο της σημερινής παρουσίασης μας.

 

Συσκευασία και παρελκόμενα

Η Raijintek Triton έρχεται σε μια καλαίσθητη και ευμεγέθη συσκευασία, με αρκετές πληροφορίες στις εξωτερικές πλευρές της.
Αυτό που δεσπόζει φυσικά είναι το πραγματικά μεγάλο διαφανές "Block" και τα εισαγωγικά εδώ είναι εσκεμμένα, καθώς αυτός ο διαφανής κύβος πέρα από την την αντλία και το block, ενσωματώνει και ένα reservoir. Αυτό, σε συνδυασμό με τα επίσης ευδιάκριτα λυόμενα ρακόρ, δηλώνει απερίφραστα ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη ΑΙΟ!

Ξεκινάμε από τις δυο -"ίδιες"- μεγάλες πλευρές που μας δίνουν μια καλή εικόνα του τι θα αντικρίσουμε ανοίγοντας την συσκευασία.

 

Αρκετές επιγραμματικές πληροφορίες για την κατασκευή και τα "χαρίσματα" της ψύκτρας, και μια -ομολογουμένως- "σπατάλη" χώρου, καθώς από άποψη κειμένου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και καλύτερα, αλλά δεν πειράζει, γιατί αυτό που θα μας αποζημιώσει είναι "πίσω" από τις φωτογραφίες!


Συνεχίζουμε με τις δύο μικρές πλευρές, όπου διακρίνουμε ένα κοντινό στην Triton, με ένα έντονο υπαινιγμό για τις αισθητικές δυνατότητες που συμπεριλαμβάνονται στο "πακέτο", και φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ψύκτρας μας καθώς και την πληροφορία ότι η υδρόψυξή μας είναι Γερμανικής σχεδίασης, αλλά όπως επιβάλει το "κυνήγι" του περιορισμού του κόστους κατασκευής, είναι Ασιατικής υλοποίησης, συγκεκριμένα κατασκευάζεται στην Taiwan.

 

Και κλείνουμε με τις δύο άλλες μεγάλες πλευρές, όπου στην μία έχουμε μια εργονομικότατη πτυσσόμενη χειρολαβή να συντροφεύει ένα πιο διαφωτιστικό κείμενο για τα χαρακτηριστικά της ψύκτρας, και στη άλλη κρύβεται μια μικρή αλλά ευχάριστη έκπληξη!
Ο Τρίτωνάς μας δεν αρκείται μόνο στη δυνατότητα προσαρμογής της λούπας του που του χαρίζουν τα λυόμενα ρακόρ, αλλά προχωρά και στον αισθητικό τομέα, δίνοντάς μας την δυνατότητα να χρωματίσουμε κατά το προσωπικό μας γούστο το υγρό ψύξης!

Σε αυτή τη φωτογραφία δεν μας ξεφεύγει της προσοχής ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και σε "γυμνή" άνευ ανεμιστήρων έκδοση, την Triton Core Edition, ένα πιθανό λόγο του γιατί το κάνει αυτό, θα έχουμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην σελίδα των μετρήσεων.

 

Ομολογουμένως αυτές οι πρώτες ματιές μας έχουν δώσει ένα γερό κέντρισμα στην περιέργειά μας, οπότε πάμε στα γρήγορα να δούμε τι κρύβει το κουτί της "Πανδώρας"!

Η κούτα στον πάγκο... άνοιγμα.... και ανάμικτα συναισθήματα!

 

Η προστασία των περιεχομένων είναι "στοιχειώδης" καθώς όλα τα κρίσιμα εξαρτήματα (radiator , block) προστατεύονται μόνο από το χαρτόνι της συσκευασίας. Παρά το γεγονός ότι είναι τακτοποιημένα "κολλητά" με αυτό, δεν παρεμβάλλεται κανένα επιπρόσθετο στρώμα προστασίας και οι κάποιες φυσαλίδες που υπάρχουν, απλά βοηθάνε στο να μην μετακινούνται τα εξαρτήματα μέσα στο κουτί !
Βέβαια είναι γνωστό ότι οι αποστολές των ψυκτρών γίνονται μέσα σε πρόσθετο κουτί που έχει τα απαραίτητα προστατευτικά, αλλά
προσωπικά θα προτιμούσα πολύ περισσότερο να μην υπάρχει η χειρολαβή -αν το θέμα μας είναι το κόστος- και να υπάρχουν δυο επιπλέον στρώματα από χαρτόνι, ή αφρώδες πολυμερές, στα επίμαχα σημεία.

Αλλά ας αφήσω τη "γκρίνια" και να πάμε να δούμε το νέο "όπλο" της Raijintek, ή για να είμαι ακριβέστερος, τα παρελκόμενά του.

 

Αριστερά έχουμε τον οδηγό χρήσης, ο οποίος σε δέκα γλώσσες (της Ελληνικής μη συμπεριλαμβανομένης) εξηγεί σύντομα αλλά με επάρκεια και αρκετά σκίτσα την ούτως η άλλως, εύκολη διαδικασία εγκατάστασης, τον οδηγό μπορείτε να τον κατεβάσετε και από εδώ.

Τακτοποιημένες σε σακουλάκια οι απαραίτητες βίδες για την στερέωση των εξαρτημάτων μεταξύ τους και προς την μητρική, αλλά και στο κουτί. Υπάρχουν φυσικά το backplate για την στερέωση του bracket του "block" και ένα σακουλάκι με θερμοαγώγιμη πάστα που -δυστυχώς στο όνομα της οικονομίας- αρκεί για μια μόνο εγκατάσταση, και μια μικρή πλαστική σπάτουλα, που έρχεται να "γλυκάνει" την κατάσταση καθώς θα μας βοηθήσει, αυτή η μοναδική δόση της πάστας να εφαρμοστεί εύκολα και αποτελεσματικά!
Εδώ να παρατηρήσουμε ότι οι βίδες για την στερέωση των ανεμιστήρων έχουν αντιοξειδωτική επίστρωση μαύρου χρώματος, είναι φρεζάτες και παραδόξως έχουν σπείρωμα Μ3, καθώς αυτό το σπείρωμα έχει επιλεχθεί στο radiator.

Τα παρελκόμενα συμπληρώνονται από τους δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton και μια μικρή έκπληξη !

 

Η Raijintek εφοδιάζει την Triton με τρία μπουκαλάκια που περιέχουν διαφορετικού χρώματος χρωστικές για το υγρό ψύξης.
Κίνηση λογικότατη, μιας και το διαφανές του "block" αλλά και των σωληνώσεων, το "ζητάνε" !
Η χρήση τους είναι εύκολη και η ποσότητα της χρωστικής αρκετή έτσι ώστε να επιτρέπει ακόμα και πειραματισμούς (με σταγόνες βέβαια ! ) για την δημιουργία και χρωματικών συνδυασμών !
Είναι όμως ώρα να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτό που τόσο επιμελώς αποφύγαμε μέχρι τώρα, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα να γνωρίσουμε από κοντά το "παιδί του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης" !

1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9. Συμπεράσματα και βαθμολογία
 

Η Raijintek Triton από κοντά

Κοιτάζοντας συναρμολογημένη την Raijintek Triton, αυτό που κυριαρχεί στις πρώτες εντυπώσεις είναι το "τεράστιο" διαφανές "block" με την τάπα πλήρωσης και η καλαίσθητη αντίθεση του μαύρου με το λευκό στο radiator.

 

Εμείς όμως δεν είμαστε εδώ για να μείνουμε στις πρώτες εντυπώσεις ! Πάμε λοιπόν να δούμε από κοντά ένα ένα τα εξαρτήματα της υδρόψυξης μας με τη βοήθεια των φωτογραφιών που για μια ακόμα φορά τράβηξε η φίλη karmen1983, την οποία ευχαριστώ πολύ τόσο για την υποστήριξη , όσο και για την υπομονή!

Το radiator.

Από τα τεχνικά στοιχεία που δίνει η κατασκευάστρια δεν υπάρχει κάτι σχετικό με την δομή του radiator, έτσι η πρώτη οπτική εξέτασή του, μας έκανε εντύπωση.

 

Οι εξωτερικές διαστάσεις του radiator είναι: 274 x 120 x 32 mm [L x W x H], αυτό -αφού "αφαιρεθούν" οι αναδιπλώσεις του πλαισίου στήριξης των ανεμιστήρων- μας δίνει σαν εσωτερικές / ενεργές διαστάσεις τις ακόλουθες: Πλάτος= 234mm, Ύψος= 106,8mm και Πάχος= 16,2mm.
Σε αυτό το ύψος των ~108mm υπάρχουν για την κυκλοφορία του ψυκτικού υγρού, ούτε λίγες ούτε πολλές, 18 πεπλατυσμένες σωλήνες πάχους 1,5mm που αφήνουν μεταξύ τους ένα διάκενο 4,5mm.
Οι σωληνώσεις αυτές ψύχονται από συγκολλημένα σε αυτές πτερύγια παράλληλης αναδίπλωσης, τα οποία, αριθμώντας ένα πλήθος 212 αναδιπλώσεων στο διαθέσιμο μήκος των 234 mm, καταλήγουν να έχουν διάκενο μεταξύ τους λιγότερο από 1mm, δίνοντας μια πυκνότητα ~23 fins/Inch (9 fins/cm)!

Αν μη τι άλλο, έχουμε να κάνουμε με μια πολύ "πυκνή" διάταξη των ψυκτικών επιφανειών, πράγμα που προϊδεάζει για απαιτήσεις υψηλής "στατικής" πίεσης προς τους ανεμιστήρες που συνοδεύουν το radiator. Πράγματι, από την απόσταση των ενδιάμεσων οπών στήριξης των ανεμιστήρων (15mm) φαίνεται ότι η Raijintek φρόντισε τα πλαίσια των ανεμιστήρων να ακουμπάνε μεταξύ τους για να μην χάνεται πίεση από το κενό ανάμεσά τους.

 

Σε αυτό το κοντινό των fittings του radiator, βλέπουμε ότι αυτά είναι 10/13 - G 1/4", διάσταση διαδεδομένη στις custom υδροψύξεις, βεβαίως θα προτιμούσαμε να ήταν μαύρου χρώματος αλλά δεν θα επιμείνουμε καθώς το block έχει αρκετές "ανοιχτόχρωμες νότες" !
Οι υποδοχές για τις βίδες είναι μέσα σε κωνική εσοχή που θα τις οδηγήσει εύκολα στο σπείρωμα Μ3 που τις "περιμένει" στο βάθος.
Η επιλογή της διάστασης Μ3 επιτρέπει μαι μεγαλύτερη ανοχή τοποθέτησης καθώς, οι οπές στερέωσης που έχει το πλαίσιο των ανεμιστήρων είναι για Μ4 βίδες.

Το "Block"

Αυτός ο κύβος με την διαφάνειά του, πραγματικά μαγνητίζει... τα βλέμματα!
Αλλά το σημαντικό είναι αλλού και δεσπόζει στις φωτογραφίες που ακολουθούν.

 

Φυσικά δεν αναφέρομαι στο λογότυπο της εταιρίας, αλλά στην βιδωτή τάπα πλήρωσης και τα αντιστοίχως λυόμενα ρακόρ των επίσης διαφανών σωλήνων διασύνδεσης του block με το radiator.
Και η τάπα και τα ρακόρ έχουν εξωτερικά διαμορφωθεί με κανελάζ (αυτό το πυραμιδοειδές ανάγλυφο) που επιτρέπει και εμμέσως -πλην σαφώς- δηλώνει ότι η επέμβαση σε αυτά (λύσιμο / σφίξιμο) γίνεται μόνο με το χέρι !
Σε κάποιες αρχικές παρτίδες της Triton, υπήρχε ένα Sticker κολλημένο πάνω στην τάπα που προειδοποιούσε για την ενδεχόμενη απώλεια εγγύησης αν η τάπα άνοιγε, πράγμα βεβαίως ασύμβατο με την βασική ιδιότητά της (customization) που προϋποθέτει το άνοιγμα αυτής της τάπας! Ευτυχώς, αυτό διορθώθηκε άμεσα μετά τις εύλογες απορίες των χρηστών και reviewers, και έτσι το sticker αυτό βγήκε.
Παρ' όλα αυτά, εφόσον αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε τα μελάνια για να δώσετε χρώμα στο ψυκτικό υγρό, θα πρέπει να το κάνετε με λογική προσοχή καθώς, η εξάσκηση υπερβολικής δύναμης (που σημαίνει τη χρήση εργαλείου!), αφενός δεν είναι απαραίτητη, γιατί η τάπα στεγανοποιεί με εσωτερικό o-ring και αφετέρου, μάλλον θα σας δυσκολέψει σε περίπτωση που χρειαστείτε RMA !

Αλλά ήρθε η ώρα να δούμε την περιώνυμη διαφάνεια!

 

Στην αριστερή φωτογραφία έχουμε σε πρώτο πλάνο το εσωτερικό του "block" , ή για να μιλήσω ακριβέστερα , το εσωτερικό του reservoir, γιατί στην πράξη αυτός ο κύβος αποτελεί και το tank της Triton, πράγμα απαραίτητο σε μια "ανοιχτή" υδρόψυξη!
Διακρίνουμε λοιπόν την αντλία στο "κέντρο" του, διάφορες εσωτερικές διαμορφώσεις για την διευθέτηση της ροής του υγρού ψύξης και δεξιά και αριστερά βλέπουμε τα άκρα του bracket στήριξης αυτής της "3 σε 1" κατασκευής (block, pump, reservoir), πάνω στο πλαίσιο / bracket υποδοχής, που θα στερεωθεί με την βοήθεια του back plate πάνω στη μητρική μας.
Στην δεξιά φωτογραφία έχουμε μια λεπτομέρεια αυτού του ελάσματος και της βίδας στερέωσής του, η οποία να σημειώσουμε ότι είναι σταθερά στερεωμένη επάνω του με μια ασφάλεια στην κάτω επιφάνεια του ελάσματος, έτσι δεν υπάρχει φόβος να χαθεί και κυρίως, διευκολύνει πάρα πολύ κατά την εγκατάσταση.
Τόσο το μεγάλο πάχος του ελάσματος αυτού, όσο και το γεγονός ότι η βίδα έχει σπείρωμα συγκεκριμένου μήκους (μετά το σπείρωμα η διάμετρος του σώματος της βίδας αυξάνει και έτσι δημιουργείται ένα "stop"), σημαίνουν ότι εμείς βιδώνουμε την βίδα μέχρι το τέρμα της διαδρομής της και τα θέματα της ελαστικότητας -που είναι αναγκαία στην στερέωση πάνω στην μητρική- τα αναλαμβάνει το πλαίσιο (bracket).

Αλλά επειδή διαφάνεια σημαίνει και φως, ας το δούμε και αναμμένο...

 

...να ζεσταίνεται πάνω στον Ήφαιστο!

Οι κόκκινες αποχρώσεις οφείλονται στο lazer pointer που χρησιμοποιήθηκε για να αναδειχθούν οι εσωτερικές λεπτομέρειές του, αλλά τελικά απεδείχθη χρήσιμο και σε κάποια χρωματικά effect !
 

Ας πάμε όμως να δούμε και το ίδιο το block, την επιφάνειά του δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το heat spreader της CPU.

 

Επιφάνεια "καθρέφτης", ακόμα και πίσω από το προειδοποιητικό sticker, αλλά "γυμνό" μας δείχνει μια καλή δουλειά όσον αφορά στο φινίρισμα, στο σωστό "χώνεμα" των οκτώ βιδών που το συγκρατούν πάνω στην πλαστική βάση του, αλλά και κάποιες λεπτομέρειες στην κατασκευή των βιδών στήριξης του bracket (stop σύσφιξης, "ασφάλεια") στις οποίες αναφερθήκαμε προηγουμένως.

 

Βεβαίως οι σημαντικές λεπτομέρειες πάνε πέρα από την υφή της επιφάνειάς του, στην διαμόρφωσή του και κυρίως, κρύβονται στο εσωτερικό του, αλλά γι' αυτά θα περιμένετε μέχρι την επόμενη σελίδα!

Οι ανεμιστήρες

Ο τρίτος παράγοντας σε μια υδρόψυξη, αλλά όχι σε σημασία, καθώς είναι αυτός που πρακτικά μας δίνει την δυνατότητα να ρυθμίσουμε την αποδοτικότητά της και ο μόνος, που θα μας επιτρέψει να συνδυάσουμε την θερμική της συμπεριφορά με την ηχητική επίδρασή της.
Όπως ήδη είπαμε περιγράφοντας το radiator, στην Triton ο σχεδιασμός τείνει στην χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη "στατική" πίεση, η οποία -δυστυχώς- κατά κανόνα σημαίνει υψηλό ρυθμό περιστροφής και αυξημένο θόρυβο.
Ας πάμε λοιπόν να τους γνωρίσουμε από κοντά!

 

Επτά πτερύγια με αρκετά μεγάλη κάλυψη της διαθέσιμης διατομής του ανεμιστήρα, στρέφονται από ένα σχετικά δυνατό κινητήρα σε περίπου 2550 rpm.
Αυτά, σε συνδυασμό με το σχήμα των πτερυγίων σημαίνουν αρκετά μεγάλο air flow και μάλιστα ακόμα και κάτω από τους περιορισμούς που θέτει στην ροή αυτή το αρκετά πυκνό radiator!
Βεβαίως ο σχεδιασμός αυτός δεν φημίζεται για την ηχητική διακριτικότητά του, αλλά ας το δούμε αυτό αργότερα!

Και ερχόμαστε σε ένα θέμα που πράγματι μας έκανε να απορήσουμε.
Οι δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton, δεν είναι ανεξάρτητοι!

 

Ουσιαστικά αποτελούν ένα ηλεκτρικά συνεργαζόμενο ζευγάρι καθώς καταλήγουν σε ένα κοινό καλώδιο τροφοδοσίας.
Η διάταξη αυτή εξυπηρετεί τον κοινό χειρισμό των ανεμιστήρων και ο λόγος που δεν επελέγη από την κατασκευάστρια η λύση ενός Fan Y-Spliter, διακρίνεται στην αριστερή φωτογραφία.
Οι ανεμιστήρες διαθέτουν την δυνατότητα κοινής ρύθμισης των στροφών τους, μέσω ενός μικρού ποτενσιόμετρου το οποίο συνδέεται μέσω ενός βύσματος στις καλωδιώσεις τους.
Το μήκος του καλωδίου σύνδεσης του ρυθμιστικού αυτού δεν είναι μεγάλο και ίσως προκαλέσει προβλήματα στην τακτοποίηση του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου καθώς αυτό δεν διαθέτει μέσα μηχανικής στήριξής του. Η λύση αυτή προϊδεάζει για μια μόνιμη ρύθμιση των μέγιστων στροφών και την "τακτοποίηση" του trimpot, σε κάποιο σημείο του εσωτερικού του κουτιού.
Σαν ιδέα δεν είναι κακή, σαν εκτέλεση όμως έχουμε κάποιες αντιρρήσεις στις οποίες μεταξύ άλλων θα γίνει αναφορά στην επόμενη σελίδα.

Τα καλώδια των ανεμιστήρων είναι προφυλαγμένα από το σημείο της ένωσής τους με sleeve καλής ποιότητας, και τα πιο λεπτά καλώδια (του ρυθμιστικού trimpot και αυτά που πάνε προς κάθε ανεμιστήρα) με θερμοσυστελόμενο.

 

Η κατασκευή των ανεμιστήρων μολονότι δεν μας ενθουσίασε με την ποιότητά της καθώς λείπουν τα μέσα περιορισμού της μετάδοσης των κραδασμών, στην πράξη δεν μας δημιούργησε πρόβλημα καθώς ακόμα και όταν δουλεύουν στις μέγιστες στροφές, δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε -πέρα από τον αναπόφευκτο θόρυβο του αέρα- κάποιο ενοχλητικό κραδασμό!
Το air flow που δημιουργούν είναι πράγματι ισχυρό και φαίνεται να είναι ικανό να "βγάλει" από το radiator, τον "καλύτερο εαυτό" του.

Η δέσμη του αέρα που παράγει η φτερωτή τους έχει μεγάλο άνοιγμα, πράγμα αναμενόμενο από την σχεδίαση των πτερυγίων της, αλλά και από την βαθειά και ανοιχτή χοάνη εξόδου του αέρα που έχει το πλαίσιο του ανεμιστήρα (αριστερή φωτογραφία), αντίστοιχα αυξημένων διαστάσεων είναι και η χοάνη εισόδου αέρα που επιτρέπει στην φτερωτή να αποδώσει τα μέγιστα όσον αφορά στο air flow.

 

Αλλά με αυτά ήρθε η ώρα για να δούμε τις πιο "κρυφές" λεπτομέρειες της Raijintek Triton .
Πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, να δούμε ποιες είναι και τι διαφορά κάνουν!
 

Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά

Στη σελίδα αυτή συνήθως γράφουμε το τι μας έκανε να σκεφτούμε δυο φορές κάτι, τι βρήκαμε ενδιαφέρον τεχνικά, τι δεν μας άρεσε και γενικά οτιδήποτε δίνει παραπάνω στοιχεία να κρίνουμε το δοκιμαζόμενο προϊόν και φυσικά σήμερα δεν θα κάνουμε εξαίρεση, αντιθέτως κάντε καφεδάκι καθώς έχουμε πολλά να δούμε !
Ας τα πάρουμε με τη σειρά όπως στην προηγούμενη σελίδα:

Το radiator

Ήδη αναφερθήκαμε στην ιδιαίτερη πυκνότητα της κατασκευής του radiator, αλλά μπορούμε να πλησιάσουμε πιο κοντά με την βοήθεια κάποιων επιπλέον φωτογραφιών, μερικές των οποίων τραβήχτηκαν κατά τις δοκιμές και θα τις διακρίνετε εύκολα από την ποιότητά τους για το επίπεδο της οποίας, ευθύνομαι μόνο εγώ και ζητώ την κατανόησή σας.

 

Μια προσεκτική ματιά στην αριστερή φωτογραφία μας δείχνει ότι πέρα από την πράγματι πυκνή διάταξη των πτερυγίων, το κάθε ένα από αυτά, έχει επιπλέον διαμορφώσεις με την μορφή περσίδων. Από τις διαστάσεις που έχουμε συμπεριλάβει στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται ότι το σε ευθεία, ελεύθερο πέρασμα που αφήνουν αυτές ανάμεσα στα πτερύγια, είναι περίπου 0,5mm !
Οι εν λόγω διαμορφώσεις φαίνονται στην φωτογραφία (!) που ακολουθεί και πολύ καλύτερα σε κάποιες φωτογραφίες που δανειστήκαμε από το διαδίκτυο:

 

Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται από πάρα πολλά χρόνια στα ψυγεία των αυτοκινήτων -από όπου και οι φωτογραφίες- και φυσικά έχουν βρει εφαρμογή και στον χώρο των προσωπικών υπολογιστών.
Η ψύκτρα που παρουσιάζουμε σήμερα κάνει χρήση των louvers με σκοπό να αξιοποιήσει στο μέγιστο την διαθέσιμη ροή αέρα, την οποία την κατευθύνει σε διαρκώς εναλλασσόμενη κατεύθυνση έτσι ώστε με τους μικροστροβιλισμούς του αέρα ανάμεσα στα μικροσκοπικά αυτά ελάσματα να μεταφέρεται σε αυτόν μεγαλύτερο ποσοστό θερμότητας.
Έτσι η διέλευσή του αέρα από radiator, είναι αποτελεσματική, παρά το δεδομένο μικρό του πάχος.



 

Σαν επιλογή λοιπόν, είναι εξαιρετική όσον αφορά στην θερμική απόδοση των πτερυγίων, αλλά τίποτε δεν έρχεται χωρίς "κόστος" και δεν μιλάω για το ούτως η άλλως, μικρό κόστος της δημιουργίας των louvers πάνω στο έλασμα των πτερυγίων, αλλά για την εξαιρετικά αυξημένη τάση τους, να συγκρατούν αιωρούμενα "μικροσωματίδια" (σκόνη , χνούδια κλπ).
Αυτό σημαίνει ότι, το θέμα του φιλτραρίσματος και της καθαρότητας του αέρα που μπαίνει στο κουτί, θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με "ευλαβική" επιμέλεια, διαφορετικά, πολύ γρήγορα το radiator μας θα χάσει αρκετή από την απόδοσή του!

Επιπλέον αυτών, η τέτοιου είδους κατασκευή, κάνει απαραίτητη την χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη παροχή και "στατική" πίεση, οι οποίοι δυστυχώς παράγουν αρκετά υψηλότερο θόρυβο από ότι είναι επιθυμητό συνήθως, σε ένα PC!
Βεβαίως η επιλογή μιας τέτοιας κατασκευής δεν είναι ένα "καπρίτσιο", η Raijintek στοχεύει στην εκμετάλλευση της δυνατότητας να προστεθούν και άλλα στοιχεία προς ψύξη και αυτή η πυκνή κατασκευή του radiator δίνει στον ίδιο όγκο, πολύ μεγαλύτερη ικανότητα ψύξης.

Το αν αυτό είναι μονόδρομος θα το δούμε στις σελίδες των μετρήσεων που ακολουθούν, αλλά για την ώρα, έχουμε ακόμα πολύ δουλειά!

Περί βιδών και βιδωμάτων !

Αναφερθήκαμε ήδη στο ότι οι βίδες στερέωσης των ανεμιστήρων -παραδόξως- είναι "διαμέτρου" 3mm (Μ3), έτσι είμαστε κάπως επιφυλακτικοί στην χρήση τους, όχι τόσο σε θέμα αντοχής, όσο στο αν θα είναι εργονομική η διαδικασία στήριξης των ανεμιστήρων.
Κατά την διάρκεια των δοκιμών αλλάξαμε τόσο πολλές φορές ανεμιστήρες που πραγματικά δεν φαντάζομαι ότι θα το κάνει κάποιος χρήστης ποτέ. Οι δοκιμές αυτές έδειξαν ότι οι επιφυλάξεις μας ήταν "υπερβολικές", το μόνο μειονέκτημα που υπάρχει είναι ότι η βίδα "κολυμπάει" στην επάνω οπή του πλαισίου του ανεμιστήρα και θέλει λίγη προσοχή για να "πετύχεις" με το πρώτο και την κάτω οπή. Οι βίδες υπενθυμίζουμε είναι φρεζάτες, οπότε όταν τερματίσει το σφίξιμό τους έρχονται "πρόσωπο" με το πλαίσιο του ανεμιστήρα και παράλληλα τείνουν να τον "κεντράρουν" στην σωστή θέση.

Το μήκος των βιδών που δίνονται με την Triton είναι τέτοιο ώστε αφού σφιχτεί σωστά η βίδα, να μην ακουμπά στις σωληνώσεις του radiator.
Αλλά πέρα από αυτό, η Raijintek έχει κάνει ακόμα μια πρόβλεψη που θα μας προφυλάξει σε ενδεχόμενη αβλεψία, όπως είναι η χρήση βίδας άλλου μήκους (επειδή κάπου παράπεσε η παρεχόμενη στα εξαρτήματα της Triton).

 

Βλέπουμε την επίμαχη περιοχή, όπου στην αριστερή φωτογραφία, μας "ζώνουν τα φίδια", ευτυχώς στην δεξιά φωτογραφία, ξεκαθαρίζεται ότι φταίει η γωνία λήψης και ότι η βίδα "αντικαταστατής", θα τερματίσει ακίνδυνα πάνω σε ανθεκτικό έλασμα, προφυλάσσοντας την στεγανότητα του radiator!

Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή.Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή.
Αν όμως ατυχώς είμαστε πιο "αντρειωμένοι" από το πρέπον και καταλήξουμε σε ένα "κλωτσημένο" πάσο, μπορούμε εύκολα να βάλουμε -προσεκτικά αυτή τη φορά ! - βίδα Μ4, αφού φυσικά πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις και με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού.

Το block

Η σύνθετη κατασκευή του "block", ενσωματώνοντας αντλία, πλάκα και δεξαμενή νερού στο ίδιο κομμάτι, είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα και το γεγονός ότι το περίβλημα είναι διαφανές πραγματικά σε βάζει σε πειρασμό να "δεις" πως είναι φτιαγμένο.
Μην ανησυχείτε ... δεν το διαλύσαμε, απλά επιστρατεύσαμε ένα laser pointer που μας βοήθησε να καταλάβουμε κάποιες κατασκευαστικές λεπτομέρειες που η διαφάνεια τις έκανε αόρατες.

Ο λόγος κυρίως, για τον θάλαμο εξόδου του ζεστού νερού από το "block", οι δυο φωτογραφίες που ακολουθούν "φωτίζουν" την απάντηση.

 

Όπως βλέπουμε η ακτίνα του laser διαθλώμενη "ακολουθεί" και "αποκαλύπτει" τα τοιχώματα ενός επί μέρους θαλάμου στον οποίο καταλήγει η έξοδος από το block, και από αυτόν τον θάλαμο η δεξιά σωλήνα μεταφέρει το ζεστό νερό προς το radiator.
Έτσι πλέον μπορούμε να έχουμε μια λειτουργική εικόνα του "block"

 

Η εικόνα πιστεύω ότι είναι αρκετά εύγλωττη, όποτε στρέφουμε το ενδιαφέρον μας στην καρδιά του συστήματος, στον κυκλοφορητή του υγρού ψύξης και στην ίδια την χάλκινη πλάκα του block, που αναλαμβάνει την θερμική σύζευξη μεταξύ του CPU heat spreader και του ψυκτικού υγρού.

 

Η αντλία είναι αρκετά ισχυρή (120 lit/Hour) και καθώς διαθέτει χιτώνιο από γραφιτούχο υλικό και κεραμικό άξονα δεν θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό (MTBF = 50.000 h), μοναδικό ίσως σχόλιο που θέλουμε να κάνουμε εδώ είναι ότι σε πολύ ήσυχο χώρο και με πραγματικό "σιωπηλό" PC, δεν θα χρειαστεί να βάλετε το αυτί σας επάνω της για να δείτε αν δουλεύει!
Φυσικά το κρίσιμο μέρος της διαδικασίας αυτής βρίσκεται στην μεταφορά της θερμότητας από την πλάκα προς το υγρό ψύξης.
Εδώ όπως βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία, η Raijintec εξόπλισε την Triton με μια πολύ αποτελεσματική λύση.
Η θερμική ανταλλαγή γίνεται μέσω μια ομάδας πολύ λεπτών πτερυγίων που έχουν -μερικώς- αποσχιστεί από την πλάκα του χαλκού (scived microfins).

Την τεχνική αυτή την έχουμε ξαναδεί και σε άλλη ΑΙΟ που παρουσιάσαμε πρόσφατα (CM Nepton 240 M), εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά, τα μικροπτερύγια αυτά, χωρίζονται με κανάλια (shunts), σε τρεις ομάδες.
Ο λόγος γι' αυτό βρίσκεται -για άλλη μια φορά- στην μηχανική των ρευστών και ειδικά στον τρόπο που αναπτύσσεται το οριακό στρώμα στο υγρό που κυκλοφορεί ανάμεσα στα πτερύγια του block και στην επίδραση που έχει αυτό στην θερμική σύζευξη υγρού / πτερυγίων.

Η προσέγγιση αυτή -αν δεν κάνω λάθος- αποτελεί ερευνητικό αποτέλεσμα της Enermax και την υιοθέτησαν και άλλες κατασκευάστριες εταιρίες, αλλά ας τα δούμε αυτά συνοπτικά σε ένα σκαρίφημα που σας ετοιμάσαμε.

 

Το υγρό ψύξης εισέρχεται από επάνω, σαρώνει γρήγορα τα πτερύγια και βγαίνει θερμότερο από κάτω. Στην πορεία του ανάμεσα στα πτερύγια παρεμβάλλονται τα διάκενα των καναλιών, εδώ ακριβώς γίνεται το "παιχνίδι" !
Αυτή η διακοπή της συνέχειας των πτερυγίων, "επανεκκινεί" τον μηχανισμό ανάπτυξης του οριακού στρώματος και έτσι αυξάνεται κατά πολύ η απόδοση των μικροπτερυγίων. Παρόμοια τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί -όπως είδαμε προηγουμένως- και στα πτερύγια του radiator.

Η επιπεδότητα του block

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που μας απασχολεί είναι η διαμόρφωση της επιφάνειας του block, και αν, όσον αφορά στην υφή της, τα πράγματα ήταν -όπως είδαμε στην προηγούμενη σελίδα- απλά, δεν παρέμειναν το ίδιο απλά όταν φτάσαμε στην "γεωμετρία" του πράγματος.

H διαδικασία σας είναι πλέον γνωστή, πήραμε την μηχανουργική ρίγα, τα φώτα μας και έχουμε τα εξής:

 

Η επιφάνεια του block δεν είναι τελείως επίπεδη, αυτό όμως δεν είναι "κακοτεχνία", αν παρατηρήσετε τις φωτογραφίες που επίτηδες παρατέθηκαν σε ζεύγη, θα διαπιστώσετε ότι κατά τον ένα άξονα η επιφάνεια έχει μια ελαφρά κυρτότητα, αντίθετα, κατά τον άλλο άξονα είναι τελείως επίπεδη. Πρακτικά δηλαδή η επιφάνειά της παρουσιάζει μια αξονική κυρτότητα (όπως η επιφάνεια ενός κυλίνδρου).

Από ότι φαίνεται η Raijintek αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μια ακόμα τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή επαφή block και CPU heat spreader. Αυτή συνίσταται στο να δοθεί στην επιφάνεια του block μια αδιόρατη κυρτότητα (convexted block), η οποία θα εξασφαλίσει ότι οι δυνάμεις σύσφιξης του block επάνω στην μητρική, θα μεταφερθούν σε μικρότερη επιφάνεια, αυξάνοντας τοπικά την πίεση συνεπαφής, με αποτέλεσμα την καλύτερη δυνατή μεταφορά της θερμότητας ακριβώς στην περιοχή που παράγεται αυτή (πάνω από το χώρο του chip της CPU.

Το εγχείρημα αυτό καθ' αυτό είναι δύσκολο και κατά κανόνα, για να επιτευχθεί η απαραίτητη ακρίβεια, απαιτεί πολύ στιβαρό υπόστρωμα, το οποίο δεν θα είναι ενδοτικό στις πιέσεις.
Εδώ όμως λόγω του μικρού πάχους της πλάκας υπάρχει κάποια ενδοτικότητα, συνεπώς κάτω από τις δυνάμεις σύσφιξης αυτή η κυρτότητα θα τείνει να μειωθεί και η επιφάνεια του block να γίνει πιο επίπεδη αυξάνοντας την επιφάνεια άριστης επαφής!
Επιπλέον αυτού, το bracket που φέρει το "block" είναι ενιαίο, δηλαδή διαπερνά τον διαφανή κύβο του από την μία πλευρά στην άλλη και έχει διαμόρφωση τέτοια έτσι ώστε να εξασκεί τις δυνάμεις σύσφιξης ακριβώς στο κέντρο της πλαστικής υποδομής που στηρίζει την χάλκινη πλάκα του block, πράγμα που βοηθά στην καλύτερη και πιο συμμετρική διανομή των δυνάμεων σύσφιξης.

Το θέμα της ελαφράς κυρτότητας το είδαμε και στην προηγούμενη AIO υδρόψυξη που παρουσιάσαμε, εκεί όμως η κυρτότητα δεν είχε αξονική συμμετρία, απλά καθοριζόταν από τις δυνάμεις σύσφιξης των βιδών στερέωσης της πλάκας επάνω στην πλαστική βάση του block. Φυσικά οι ίδιες δυνάμεις επιδρούν και εδώ με την διαφορά ότι εδώ φαίνεται ότι έχει ληφθεί μέριμνα έτσι ώστε η κυρτότητα να κάνει αισθητή την παρουσία της μόνο κατά τον ένα άξονα!

Αλλά επειδή οι μετρήσεις δεν αρκούν ας δούμε και μερικές φωτογραφίες από τα "σημάδια των καρφιών" !
 

Όπως διαπιστώνουμε η θερμοαγώγιμη κρέμα έχει απωθηθεί σχεδόν τελείως από μια λωρίδα κατά μήκος του ενός άξονα της επιφάνειας του block, διατηρώντας κάποια παραπάνω ίχνη στο κέντρο της λωρίδας αυτής.
Αντίθετα έξω από την λωρίδα αυτή και προς τις βίδες στήριξης του bracket, παραμένει μια αισθητή ποσότητα κρέμας.
Αυτό σημαίνει ότι το εγχείρημα πέτυχε, τουλάχιστον οπτικά, το κατά πόσον πέτυχε και θερμικά, μένει να αποδειχθεί.

Εδώ υπάρχει όμως κάτι άλλο που είναι πολύ πιο σημαντικό και έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα chip των σύγχρονων επεξεργαστών έχουν μορφή παραλληλογράμμου, ανάλογη με την μορφή της λωρίδας που η Triton έχει την καλύτερη δυνατή επαφή!

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι η Triton έχει προσανατολισμό!
Δηλαδή, για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από αυτήν θα πρέπει να την τοποθετήσουμε έτσι ώστε ο μεγάλος άξονας της λωρίδας επαφής να συμπέσει με τον μεγάλο άξονα του chip της CPU που βρίσκεται κάτω από το κάλυμμα διασποράς της θερμότητας (CPU heat spreader).

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι:

Σε μια μητρική που στέκεται κατακόρυφα σε ένα tower case, με το MOBO IO plate να ευρίσκεται αριστερά, το "block" της Triton θα πρέπει να μπει με τέτοιο προσανατολισμό έτσι ώστε, το logo της Raijintek να έχει οριζόντια θέση! (να έχει την τυπική θέση οριζόντιας ανάγνωσης)!

Συνεπώς, η εγκάρσια τοποθέτηση (με το logo "πλαγιαστό"), θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί δεν εξασφαλίζει την βέλτιστη θερμική σύζευξη.

Οι ανεμιστήρες

Το θέμα αυτό, όπως θα δείτε και από τις μετρήσεις, μας απασχόλησε πολύ περισσότερο από άλλες παρουσιάσεις, και ο λόγος δεν είναι άλλος από τον θόρυβο που παράγουν οι ανεμιστήρες με τους οποίους η Raijintek εξοπλίζει την Triton.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Α. Η σχεδίαση.
Εδώ πιστεύουμε ότι παρά το γεγονός ότι λόγω του "πυκνού" radiator, η επιλογή ενός ταχύστροφου ανεμιστήρα ήταν μονόδρομος, η Raijintek δεν έχει πάρει τα μέτρα που επιβάλλονται σε αυτές τις περιπτώσεις για τον περιορισμό του θορύβου.
Τα πτερύγια ακολουθούν την "πεπατημένη" του ελαφρά καμπύλου και αιχμηρού χείλους προσβολής που καταλήγει σε ένα περισσότερο καμπύλο χείλος εκβολής, δημιουργώντας έτσι μια "χούφτα" που πράγματι, είναι πολύ αποτελεσματική στην προώθηση μεγάλης ποσότητας αέρα, αλλά μέχρις εκεί !

1. Η απόληξη του χείλους προσβολής των πτερυγίων κινείται με μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει στον ούτως ή άλλως, αρκετό θόρυβο και μια επιπλέον ενοχλητική υψίσυχνη χροιά.
Την λύση εδώ, την δίνουν τα winglets, που περιορίζουν δραστικά τους στροβίλους που προκαλεί το ταχέως κινούμενο άκρο του πτερυγίου, είτε αυτό είναι πτερύγιο αεροπλάνου -όπου αναπτύχθηκε πρώτα η ιδέα- είτε ανεμιστήρα, όπου πολλοί κατασκευαστές τα έχουν υιοθετήσει στους ταχύστροφους ανεμιστήρες τους.

2. Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα έχουν λάθος τοποθέτηση καθώς το χείλος εκβολής των πτερυγίων περνάει παράλληλα πάνω από αυτά.
Αποτέλεσμα αυτού είναι στον ήχο να προστίθεται μοιραία και ο ριπισμός του αέρα καθώς το ρεύμα αέρα του κάθε πτερυγίου διακόπτεται "ταυτόχρονα" σε μεγάλο του ποσοστό από τα στηρίγματα.

Η λύση είναι γνωστή και δεν κοστίζει απολύτως τίποτε!

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν μπορούμε να δούμε και το πρόβλημα και τις διάφορες σχετικές λύσεις.

 

Τα χείλη των πτερυγίων θα πρέπει να περνάνε από τα στηρίγματα, όσο γίνεται πιο κάθετα, οπότε αυτή η διακοπή του ρεύματος αέρα των πτερυγίων να γίνεται προοδευτικά και να μην δημιουργεί ριπισμό.

Οι υλοποιήσεις βέβαια έχουν μεγάλη ποικιλία, όπως βλέπουμε στις επόμενες φωτογραφίες, όπου είτε τα πτερύγια είναι πολύ καμπύλα, είτε είναι καμπύλα τα μπράτσα στήριξης του κινητήρα

 

3. Ευτυχώς τα μπράτσα αυτά έχουν μορφή κυλινδρικής ράβδου και έτσι περιορίζεται κάπως το πρόβλημα.

 

Προσωπικά πιστεύω ότι, παρά το κάποιο κόστος που αυτές οι λύσεις σημαίνουν, αξίζει ο κόπος να υιοθετηθούν σε κάποια επόμενη έκδοση, εξασφαλίζοντας πέρα από την απόδοση και την μείωση του θορύβου.

Β. Το trimpot ρύθμισης των ανεμιστήρων.

Οι ανεμιστήρες έρχονται σε ένα "αδιαίρετο" ζεύγος, καθώς η καλωδίωσή τους -προς χάρη της κοινής ρύθμισης - ειναι κοινή και για τους δύο.
Αυτό βάζει κάποιες μικρές δυσκολίες στην εγκατάστασή τους, αλλά παρέχει το προτέρημα ότι με ένα ρυθμιστικό θα έχουμε ομοιόμορφη ρύθμιση στροφών και για τους δύο ανεμιστήρες. Πολύ καλό σαν ιδέα και ας βάζει κάποιες δυσκολίες για το που θα τοποθετήσουμε το trimpot και ας έχουμε υπόψη ότι αν δεν το χρειαζόμαστε π.χ. γιατί διαθέτουμε κάποιον fan controller, μπορούμε να το ρυθμίσουμε στις μέγιστες στροφές και να το ξεχάσουμε μετά!
Όλα καλά λοιπόν, εκτός από κάτι που δείχνει ότι το θέμα από άποψη εργονομίας δεν έτυχε της κατάλληλης προσοχής.

 

Το trimpot έχει τιμή 10 kOhm και είναι συνδεδεμένο σαν απλή ρυθμιστική αντίσταση, δεν γνωρίζω βεβαίως τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες του κυκλώματος ρύθμισης, αλλά πιστεύω ότι με δύο αντιστάσεις που θα "πλαισίωναν" κατάλληλα το ρυθμιστικό αυτό, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη εκμετάλλευση της διαθέσιμης διαδρομής του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου.
Γιατί αυτή την στιγμή, η περιοχή που ρύθμισης περιορίζεται στην γαλάζια περιοχή καθώς, η κίνηση του ρυθμιστικού στην υπόλοιπη μηχανικά διαθέσιμη πλήρη περιοχή (πράσινη και πορτοκαλί) δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα!
Έτσι θα πρέπει να κάνεις πολύ προσεκτικές κινήσεις για να πετύχεις την επιθυμητή ρύθμιση.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι, το ότι ασχολούμαστε με αυτές τις λεπτομέρειες δεν οφείλεται σε κάποια αρνητική διάθεση, απλά μας χτυπάνε στο μάτι γιατί χαλάνε -έστω και λίγο- την κατά τα άλλα άριστη εικόνα του συνολικού προϊόντος! Και για να μην μείνουμε με αρνητική εντύπωση άφησα για το τέλος μια μικρή λεπτομέρεια που δείχνει ότι η Raijintek δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να προσέχει και τις πιο μικρές λεπτομέρειες.

 

Το σύνθετο αυτό Y-spliter που τροφοδοτεί τους ανεμιστήρες είναι διπλοκαλωδιομένο.
Από κάθε ανεμιστήρα τα καλώδια του (+) και του (-) καταλήγουν -όπως και θα έπρεπε- ανεξάρτητα στο βύσμα τροφοδοσίας και κάτω από το θερμοσυστελόμενο της σύνδεσης των καλωδίων -δεν αντέξαμε το "σφάξαμε' για χάρη σας ! - δεν κρύβεται τίποτε "ύποπτο"!
Το θερμοσυστελόμενο δεν μονώνει κάποιες κολλήσεις, απλά συμμαζεύει και τακτοποιεί τα καλώδια!

Η εγκατάσταση και τα χρώματα.

Όπως συμβαίνει στις περισσότερες υδροψύξεις κατά την εγκατάσταση του block δεν πρόκειται να συναντήσουμε καμία δυσκολία. Τα δύο bracket (block και backplate) είναι πανομοιότυπα σε διαστάσεις με του backplate να ξεχωρίζει από το παχύ αφρώδες ελαστικό κάλυμμά του που θα προστατεύσει οπουδήποτε εξάρτημα τυχόν υπάρχει στην πίσω πλευρά της μητρικής μας.

 

Η σύνδεση μεταξύ τους με την βοήθεια των βιδών και των μεταλλικών αποστατών που έχουν εσωτερικά τα κατάλληλα σπειρώματα, είναι πολύ εύκολη. Εδώ δεν ξεχνάμε τις πλαστικές ροδελίτσες που θα προστατεύσουν την επάνω επιφάνεια της μητρικής μας!
Το στιβαρό bracket που είναι αρθρωτά ενσωματωμένο στο "block", με τις σταθερά προσαρτημένες σε αυτό βίδες σύσφιξής του, κάνουν την στήριξη του "block" κυριολεκτικά παιχνίδι!
Εδώ οφείλουμε ένα ιδιαίτερο σχόλιο για την άριστη χάραξη της υποδοχής Philips που έχουν οι βίδες αυτού του bracket, το σταυροκατσάβιδο κυριολεκτικά ταιριάζει "γάντι" σε αυτήν, αποκλείοντας τα επικίνδυνα ξεστρατίσματα της μύτης του, στην επιφάνεια της μητρικής μας! !

Αλλά ήρθε η ώρα να δώσουμε χρώμα στην υπόθεση και επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, σας παραθέτουμε ένα video από το der Papas channel, όπου η προσθήκη των μελανιών γίνεται κυριολεκτικά ... Live! !

 

Βεβαίως δεν φαίνεται να έχει πάντα κατά νου τον "θεατή, αλλά έστω και έτσι, είναι διαφωτιστικό !

Στο σημείο αυτό και προς καθησυχασμό των φίλων που η Triton θα είναι η πρώτη τους ανοιχτή υδρόψυξη, αν δείτε μια εικόνα σαν αυτήν που ακολουθεί...

 

...δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας!
Η ύπαρξη του αέρα σε ένα ανοιχτό σύστημα είναι ο κανόνας, αυτός ο αέρας όταν αρχίσει να λειτουργεί η αντλία θα πάει προοδευτικά στο reservoir και δεν πρόκειται να σας απασχολήσει περισσότερο !

 

Μετρήσεις

Φυσικά πέρα από το "οπτικό" τμήμα μιας ψύκτρας που για πολλούς "μετράει" -και εδώ η Raijintek Triton όπως είδαμε έχει πολλά να δείξει- υπάρχει και η πλευρά της θερμικής συμπεριφοράς που ενδιαφέρει τους πάντες!
Είναι η ώρα λοιπόν να δούμε από κοντά πως τα πήγε η ψύκτρα μας με τον "Ήφαιστο" και το υπόλοιπο σετ δοκιμών.

Όπως κάναμε και στο πρόσφατο review της Silverstone Argon AR05, στη σελίδα αυτή θα δούμε σε ένα συνοπτικό πίνακα την συμπεριφορά της Raijintek Triton στους τρεις βασικούς προσανατολισμούς που μπορεί να πάρει το radiator της.

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower)

Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του)

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις
(Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού).

Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις

Στον συνοπτικό πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται στην αριστερή πλευρά σε χαρακτηριστικές -πλην όμως αναπόφευκτα ενδεικτικές- τιμές, οι παράμετροι των δοκιμών (στροφές ανεμιστήρων, αντλίας και θερμικής καταπόνησης) και στην δεξιά πλευρά του μπορούμε να δούμε τις ακριβείς επιδόσεις που πέτυχε και μάλιστα μετά από στατιστική επεξεργασία που απαλείφει τα τυχαία σφάλματα και αυξάνει την ακρίβεια των μετρήσεων.
Ο θόρυβος μετρήθηκε με το bBA meter, τοποθετημένο στον άξονα του ζεύγους των ανεμιστήρων, σε απόσταση 50cm από αυτούς και από την πλευρά της εισαγωγής τους, για να αποφύγουμε τα ρεύματα αέρα που προκαλούν.

 

Πρώτη παρατήρηση ότι η πλευρική τοποθέτηση έχει ένα αδιόρατο προβάδισμα, αλλά πραγματικά αδιόρατο μιας και περιορίζεται σε διαφορές κάτω από 1 βαθμό Κελσίου!
Φυσικά σε διάταξη Push-Pull η εικόνα γίνεται ακόμα καλύτερη, αλλά όχι εντυπωσιακά καλύτερη (βελτίωση περίπου 1,5 βαθμούς στην μέγιστη καταπόνηση), και αυτό όχι γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα, αλλά γιατί ήδη οι υπάρχοντες ανεμιστήρες σε Push, "απελευθερώνουν" -ακόμα και χωρίς Pull "βοήθεια"- σχεδόν ολοκληρωτικά το δυναμικό του radiator!
Τα αποτελέσματα από μια πρώτη ματιά δείχνουν εντυπωσιακά!
Και δεν είναι μόνο ότι η Triton κρατάει το Δθ πολύ χαμηλά, πέρα από αυτό, όπως μπορούμε να δούμε από την γραφική παράσταση των τιμών του Συνοπτικού πίνακα:

 

Η θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας μας, είναι η "επιτομή" της γραμμικότητας.
Όλες οι "καμπύλες" είναι ... ευθείες, και η καταληκτική διασπορά τους στην μέγιστη θερμική επιφόρτιση κυμαίνεται από 29 έως 37 βαθμούς Κελσίου!
Όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε πιο αναλυτικά στην επόμενη σελίδα, αλλά πριν αφήσουμε αυτήν, θα πρέπει να παρατηρήσουμε και την δεξιά πλευρά του συνοπτικού πίνακα που παρατέθηκε πιο πάνω και εκεί τα πράγματα δεν είναι και τόσο "ρόδινα" !

Όλα όσα είπαμε πριν, "έρχονται" με κάποιο κόστος που δεν είναι άλλο από την ηχητικά επιβαρυμένη συμπεριφορά της Triton.
Με δεδομένο ότι τα 34 dBA αντιπροσωπεύουν την ησυχία μια νυχτερινής ώρας, ενός δωματίου στην πόλη, οι τιμές που μετρήθηκαν ήδη από το χαμηλό airflow (42,2 dBA), είναι αισθητές και φυσικά όταν φτάσουμε στα 55,2 dBA, ... ακούγεται και από το άλλο δωμάτιο!

Φυσικά οι περισσότερες ΑΙΟ έχουν ανάλογη συμπεριφορά με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, να προσπαθούν να περιορίσουν το πρόβλημα με πιο "ελεύθερα" radiators και αρκετά καλύτερους ανεμιστήρες.
Και εδώ πρέπει να πούμε ότι, πραγματικά η Raijintek σκοπεύοντας με την Triton να υποστηρίξει και επιπλέον υλικό πέρα από την CPU, επέλεξε ένα πολύ πυκνό radiator και αυτό είναι μια δόκιμη επιλογή, αλλά στο θέμα των ανεμιστήρων, μολονότι κάνουν την θερμική δουλειά τους ικανοποιητικότατα, έχουν ακόμα "αρκετό δρόμο" μέχρι να μπορέσουν να αποκτήσουν και μια πιο διακριτική ηχητική υπογραφή!

Αλλά αρκεί με αυτά για την ώρα, πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε από κοντά την συμπεριφορά της ψύκτρας μας.


 

Μετρήσεις "εις βάθος"

Επειδή βρέθηκα σε κέφια και η Triton κάπου με προκάλεσε, σας προειδοποιώ ότι από εδώ και πέρα, προχωράτε "με δική σας ευθύνη" γιατί έχουμε να πούμε πολλά!
Κάντε καφεδάκι λοιπόν και ... όσοι αντέξουν !
Ας πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από τη "ρίζα" ... "φυτεύοντας" με τη δέουσα προσοχή το "block" της Triton πάνω στον "Ήφαιστο", να δούμε τι "καρπούς" θα αποδώσει η πρώτη απόπειρα της Raijintek στο χώρο της υδρόψυξης και μάλιστα στην περιοχή που ορίζει τα "σύνορα" μεταξύ των κλασικών AIO και των custom υδροψύξεων!

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower)

 

Εδώ είναι η παιδική χαρά αυτών που τους αρέσουν οι αριθμοί!
Μπορεί από πρώτη ματιά να φαίνεται ένας κυκεώνας από νούμερα, αλλά μια προσεκτικότερη ματιά, δείχνει διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως π.χ. ότι η αντλία του συστήματος θα "μπορούσε " να χρησιμοποιηθεί και σαν "θερμόμετρο" καθώς εμφανίζει μια σταθερή τάση να "χάνει" περίπου 100 στροφές πηγαίνοντας από τις χαμηλές θερμοκρασίες προς τις υψηλές.
Βέβαια αυτό φαίνεται να συνδέεται με τις συστολές και διαστολές των κινούμενων μερών και το αναδεικνύει το γεγονός ότι η τροφοδότησή της γίνεται κατ' ευθείαν από molex (12Vdc) και όχι μέσω του controller, ο οποίος μη μπορώντας να δώσει ακριβώς 12 Vdc θα μείωνε κάπως την απόδοσή της (εδώ ο controller μετράει μόνο τις στροφές της).

Κάτι άλλο που προκύπτει από τις καταγραφές αυτές είναι η σταθερότητα του συστήματος δοκιμών καθώς, οι αποκλίσεις του, στη χειρότερη περίπτωση, είναι της τάξης του 0,1 Watt στην περιοχή των 356 Watt! .

Όσο για τις θερμοκρασίες ... όρεξη να έχετε να διαβάζετε !
Για πιο σύντομα όμως, ας δούμε πως "μεταφράζονται" αυτές οι μετρήσεις σε γραφήματα και βάζουμε πρώτο αυτό του CPU Δθ, για όλα τα airflow του οριζόντιου προσανατολισμού.

 

Ευθείες!
Αυτό είναι καλό πράγμα, καθώς δείχνει ότι η Triton ακόμα και στα 350+ Watt είναι μακρυά ακόμα από το όριό της.
Αλλά το σημαντικότερο βρίσκεται στην κόκκινη καμπύλη που αντιστοιχεί στο χαμηλό airflow, από εδώ βλέπουμε ότι στα 240 Watt μπορούμε να δουλέψουμε ακόμα και ένα "απαιτητικό" σύστημα και η άνοδος της θερμοκρασίας του να μείνει μέσα στα όρια των 25
βαθμών, πράγμα που το πετυχαίνουμε έχοντας ένα σημαντικότατο κέρδος.
Ο θόρυβος που παράγει η Triton στο χαμηλό airflow, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι οκτώ και, φορές λιγότερο αισθητός!
Πιστεύω ότι το "κέρδος" αυτό, θα το εκτιμήσουν δεόντως τα αυτιά σας!

Όσον αφορά στην επιμέρους συμπεριφορά της ψύκτρας ανά airflow, βλέπουμε από το επόμενο διάγραμμα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη κάποιου προβλήματος.

 

Οι καμπύλες της Θερμικής αντίστασης (Rca) έχουν κατωφερή εξέλιξη, η οποία όπως είναι φυσικό, προοδευτικά τείνει στην οριζοντίωση πράγμα που δείχνει ότι το όριο της ψύκτρας είναι ακόμα εκτός των 350 Watt, ιδιαίτερα για την περίπτωση του υψηλού airflow.
Μια μικρή ασυμφωνία παρατηρείται στην καμπύλη του ενδιάμεσου airflow (HoPus--Me_Rca), που παρουσιάζει μια μικρή άνοδο στο 6ο βήμα, αλλά αυτό ας το αφήσουμε για αργότερα που θα δούμε τα διαγράμματα και από τους άλλους προσανατολισμούς.

Στη συνέχεια μπορούμε να δούμε στο επόμενο διάγραμμα πόσο "προβλέψιμη" είναι η συμπεριφορά της ψύκτρας παρατηρώντας το πώς μεταβάλλονται τα διάφορα Δθ του συστήματος από το ένα θερμικό βήμα, στο άλλο.

 

Αυτό που κάνει αμέσως εντύπωση δεν είναι άλλο από το πόσο στενά είναι συνδεδεμένη η θερμοκρασία της CPU με αυτήν του αέρα εξόδου από το radiator (κόκκινες καμπύλες)!
Αυτό βέβαια οφείλεται τόσο στην αντλία όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, αλλά και κυρίως στην πολύ καλή θερμική σύζευξη μεταξύ του αέρα και των πτερυγίων του radiator!
Πράγματι, όπως βλέπουμε, η louvered κατασκευή τους, αξιοποιεί το ρεύμα αέρα που τους εξασφαλίζουν οι ανεμιστήρες τόσο αποτελεσματικά που "μοιάζει" η μεταβολή της διαφοράς της θερμοκρασίας της CPU να είναι "ανεξάρτητη" από την θερμική επιφόρτιση,
Η από το ένα θερμικό βήμα στο άλλο, αναμενόμενη άνοδος της θερμοκρασίας της CPU είναι "κολημένη" στους ~3,7 βαθμούς πάνω από αυτήν του αέρα που βγαίνει από το radiator.
Αυτό επιβεβαιώνει "πανηγυρικά" αυτό που είπαμε στην παρουσίαση του radiator. Η Raijintek επέλεξε ένα radiator που μπορεί να "στύψει μέχρι και την τελευταία ρανίδα" την θερμοαπαγωγική ικανότητα του αέρα που περνάει μέσα από αυτό!

Στις άλλες δυο ομάδες τα πράγματα είναι λίγο πιο "χαλαρά" καθώς στην "εξίσωση" υπεισέρχεται η θερμοκρασία του αέρα εισόδου στο radiator, αλλά και πάλι οι αναμενόμενες αυξήσεις που ακολουθούν το κάθε επόμενο θερμικό βήμα, αποκλίνουν λιγότερο από +/- 1 βαθμό, από την μέση τιμή.
Εδώ φυσικά, η υψηλότερη ροή αέρα εξασφαλίζει πιο μικρά όρια "αβεβαιότητας" και είναι φυσικό καθώς με την αυξημένη παροχή αέρα, τροφοδοτεί ολόκληρη την διαθέσιμη διατομή του radiator πιο σωστά και του επιτρέπει να λειτουργήσει πιο αποδοτικά.

Συμπαθάτε με αν σας "πήρα μονότερμα" αλλά είναι καλό πότε-πότε, να ρίχνουμε μια πιο κοντινή ματιά στο τι σημαίνουν όλες αυτές οι πολύχρωμες γραμμές.
Στους επόμενους προσανατολισμούς σας αφήνω να το απολαύσετε... μόνοι σας!

Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του)

 

Στο ακριβώς προηγούμενο διάγραμμα βλέπουμε ότι η Triton έχει περιθώρια καλύτερης απόδοσης ακόμα και όταν φτάσει στα ~360Watt.
Όλες οι καμπύλες της θερμικής αντίστασης έχουν μειωτική τάση, ακόμα και για το χαμηλό AirFlow.

 

Και εδώ τα "λόγια είναι περιττά" καθώς η συμπεριφορά της ψύκτρας γίνεται ακόμα πιο "συνεκτική" .

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις
(Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού).

 

Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Ο προσανατολισμός είναι ο ίδιος με τον συνώνυμο που είδαμε πιο πάνω , με την διαφορά ότι οι ανεμιστήρες ρουφάνε αέρα μέσα από το radiator, αντί να σπρώχνουν αέρα προς αυτό. )

Δοκιμές σε διάταξη pull δεν έγιναν με τους stock ανεμιστήρες, οι δοκιμές έγιναν με άλλους ανεμιστήρες -στους οποίους θα αναφερθούμε πιο κάτω.
Αυτό που απεδείχθη είναι ότι, ναι μεν μπορείτε άνετα να βάλετε τους ανεμιστήρες σας σε Pull διάταξη χωρίς κανένα φόβο,( όπως είναι ήδη γνωστό και από άλλες υδροψύξεις), αλλά το κέρδος που θα έχετε είναι μικρό καθώς αυτό ξεκινά από 0,7 βαθμούς για σχετικά χαμηλό airflow, για να καταλήξει σε ένα μηδαμινό 0,1 του βαθμού όταν το airflow φτάσει σε πραγματικά υψηλές τιμές.
Όπως και να έχει όμως και για το airflow των ανεμιστήρων που συνοδεύουν την Triton, το κέρδος θα είναι της τάξης του μισού βαθμού Κελσίου.
Ο λόγος γι' αυτό, είναι ότι, η υιοθέτηση των louvers στα πτερύγια του radiator, κάνει εξαιρετική δουλειά και στην Push διάταξη!

Ε. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH- PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Είναι ανάλογος έλεγχος με τον προηγούμενο με την διαφορά ότι τώρα το radiator έχει ανεμιστήρες και από τις δυο πλευρές του, οι δύο ωθούν αέρα προς αυτό και οι άλλοι δύο τον απορροφούν.)

Σε αυτές τις δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν στη θέση Push οι stok fans και στην θέση των Pull fans, μπήκαν δυο Scythe Slip stream Kaze-Juni (1900 rpm./ 110 cfm).



 

Βασική παρατήρηση, η αναμενόμενη αύξηση των επιδόσεων της Triton λόγω του ότι οι Pull ανεμιστήρες δημιουργούν μια περιοχή χαμηλής πίεσης πίσω από το radiator και έτσι βοηθάνε τους εμπρός ανεμιστήρες να δουλέψουν πιο άνετα.
Πράγματι, η αύξηση των στροφών τους (υπενθυμίζω ότι στις συγκεκριμένες δοκιμές οι ανεμιστήρες τροφοδοτούνται με σταθερή τάση), δείχνει καθαρά ότι "ανασαίνουν" καλύτερα καθώς, αύξησαν κατά 150rpm τις στροφές τους.

 

Πολύ ενδιαφέροντα όλα τα παραπάνω, αλλά το πιο ενδιαφέρον κρύβεται -για άλλη μια φορά στους αριθμούς!
Αν ξαναδούμε τον συνοπτικό πίνακα των αποτελεσμάτων, το κρίσιμο μέρος του οποίου παραθέτουμε και πάλι.

 

Με το Push-Pull απλά αλλάζετε κατηγορία άνεσης και επιδόσεων!
Όπως μπορούμε εύκολα να δούμε με την βοήθεια των σχολίων πάνω στο πίνακα τιμών, η διάταξη push-pull μας "χαρίζει" τις επιδόσεις της επόμενης κατηγορίας airflow και μάλιστα, το μόνο μείον είναι ότι, στην κατηγορία του χαμηλού airflow, έχουμε μια επιβάρυνση 2,6 dBA.

Όμως το κακό είναι μικρό, γιατί πέρα από αυτό, σε όλα τα άλλα τα κέρδη είναι πραγματικά σημαντικά και κυρίως στο θέμα του θορύβου καθώς οι επιδόσεις παραμένουν, αλλά ο θόρυβος γίνεται λιγότερος από το μισό (μείωση κατά ~ 4,8 dBA)!

Πιστεύω ότι αυτό, αποτελεί ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να δαπανηθεί το επιπλέον κόστος για δυο "ζωηρούς" ανεμιστήρες!
Και σαν"κερασάκι στην τούρτα" έχουμε και από ~ 0,5 έως 2,6 βαθμούς δροσερότερη CPU, στο μέγιστο airflow με "ζημία" μόνο 1 dBA επιπλέον!

ΣΤ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης.
Στα πλαίσια της διαρκούς αναβάθμισης του εξοπλισμού δοκιμών προστέθηκαν στο "οπλοστάσιο" μας και δύο ανεμιστήρες της EBM-Papst (4412 /2HHP), οι οποίοι είναι πολύ υψηλών προδιαγραφών και αναλόγως ενδιαφερόντων χαρακτηριστικών καθώς, υπό τις ίδιες συνθήκες αντίστασης ροής, καταφέρνουν να ωθούν τέσσερις φορές περισσότερο αέρα από αυτόν που ωθούν στις ίδιες συνθήκες οι εξαιρετικά αποτελεσματικοί stock ανεμιστήρες της Triton!

Η απόκτησή τους κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να μπορέσουμε να δούμε τα όρια radiators με πυκνή δομή και ισχυρούς ανεμιστήρες όπως της σημερινής μας παρουσίασης.
Ας δούμε λοιπόν τα αποτελέσματα των δοκιμών.

 

Η Raijintek Triton έχει μεγάλα αποθέματα πέρα από την stock σύνθεσή της.
Από ότι μπορούμε να βρούμε στους πίνακες που παρατέθηκαν πιο πριν, η καλύτερη επίδοσή της όσο αφορά την Rca, για Push στήσιμο, είναι περίπου 0,087 C/Watt, αυτό όπως βλέπουμε στο προηγούμενο διάγραμμα, συμβαίνει περίπου στις 2.500 rpm των ανεμιστήρων της δοκιμής.
Εμείς τους πήγαμε για της ανάγκες των μετρήσεων, μέχρι τις 3840 rpm, και φυσικά οι ανεμιστήρες ανέβαζαν και άλλο καθώς το όριό τους είναι 5.000 rpm!
Βεβαίως δεν επιμείναμε σε αυτά τα επίπεδα, γιατί υπάρχει και άμαχος πληθυσμός στο εργαστήριο του TheLab!

Αλλά ευκαιρία είναι να δούμε και τι κέρδος είχαμε από άποψη θερμοκρασιών.

 

Μόλις 1,5 βαθμό, κάτω από αυτό που μπορούμε σχετικά ανώδυνα -για τα αυτιά μας - να πετύχουμε με το Push-Pull.

Με άλλα λόγια η stock σύνθεση της Triton, ιδιαίτερα αν την στήσουμε σε push-pull, είναι πραγματικά αποδοτική, γιατί εκμεταλλεύεται τα "ανεκτά" στα αυτιά μας όρια του radiator σε μεγάλο βαθμό, πέρα από τον οποίο, η προσπάθεια βελτίωσης είναι ουσιαστικά "άθλημα" για "κουφούς" περφεξιονίστες!

Όπως βλέπουμε από το γράφημα που ακολουθεί, το κέρδος πέρα από την 5η βαθμίδα και για την θερμοκρασία της CPU μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου!

 

Το ίδιο συμβαίνει και για τις αναμενόμενες μεταβολές των Δθ, μεταξύ των βημάτων του airflow, πέρα από το πέμπτο βήμα, μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου.

 

Αλλά αυτό που είναι σημαντικό να δούμε σε αυτό το γράφημα είναι ότι η διαφορά της θερμοκρασίας μεταξύ CPU και του αέρα που βγαίνει από το radiator περιορίζεται σε όλο τα φάσμα του airflow σε τιμές που κινούνται κάτω από μισό βαθμό Κελσίου.

Συνεπώς η αύξηση του airflow πέρα από ένα όριο, είναι άνευ πρακτικής σημασίας και αυτό φαίνεται καθαρά στο επόμενο διάγραμμα όπου...

 

... μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μετά το έβδομο βήμα, η επιτυγχανόμενη βελτίωση είναι μικρότερη από ένα χιλιοστό του βαθμού Κελσίου ανά Watt απαγόμενης θερμότητας.
Και φυσικά με την "πορεία" που έχει η καμπύλη αυτή, πολύ γρήγορα θα πλησιάσει κοντά και στην "θεωρητικά" μηδενική βελτίωση της θερμικής συμπεριφοράς της ψύκτρας.

Αλλά σαν πολλά να είπαμε για τις "θεωρίες" και για όσους έφτασαν μέχρι εδώ και δεν προσπέρασαν την σελίδα, έχουμε μια μικρή έκπληξη!

Extra δοκιμές με άλλους ανεμιστήρες.

Το σκεφτήκαμε από την πρώτη στιγμή που είδαμε ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και στην έκδοση Core, η οποία δεν συνοδεύεται από ανεμιστήρες, την παίρνετε λίγο φθηνότερα και βάζετε ανεμιστήρες της επιλογής σας.
Μπήκαμε λοιπόν στον πειρασμό να δοκιμάσουμε την Triton και με πιο αθόρυβους -πλην όμως αποτελεσματικούς ανεμιστήρες- και επιλέξαμε από την αποθήκη μας τέσσερις ανεμιστήρες της Cooler Master τους Sickle flow (DF1202512RFUN), με τα μπλε LED.

Παρακάτω θα βρείτε τα αποτελέσματα των ... ανησυχιών μας !

Α. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push και σε κάθετη θέση.

 

Πιστεύω ότι μετά το "φροντιστήριο" των προηγούμενων περιπτώσεων, η ανάλυση των παραπάνω αποτελεσμάτων είναι απλά μια εύκολη υπόθεση.
Ανεκτές θερμοκρασίες και σαφώς λιγότερος θόρυβος, αλλά με κόστος ότι, αν θέλετε να ζορίσετε πραγματικά το πράγμα, τα περιθώρια είναι μικρότερα από την stock σύνθεση.

Αλλά για όσους είχαν το κουράγιο να φτάσουν μέχρι εδώ, έχουμε άλλο ένα "δωράκι"!
Έτσι θα άφηνα τους ήρωες που έκαναν 30 οθόνες scrol ! ! ! (Χαρά στο κουράγιο σας !!! )

Β. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push-Pull και σε κάθετη θέση.

 

Αρκετά καλύτερες θερμοκρασίες, που είναι ελαφρά καλύτερες από το μέσο airflow σε stock Push σύνθεση και ο θόρυβος είναι ο μισός καθώς, είναι περίπου 3 dBA κάτω από τον θόρυβο της stock σύνθεσης!
Τα χαρίσματα του Push-Pull λάμπουν ακόμα και με πιο "σεμνούς" ανεμιστήρες!
Η επιλογή δική σας !

Εμείς κάπου εδώ, αισθανόμαστε πλήρεις!
Ώρα είναι να πάμε να δούμε και τα συγκριτικά αποτελέσματα που πέτυχε η Raijintec Triton!

 

Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα

Εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένες τις υψηλότερες χαρακτηριστικές επιδόσεις των ψυκτρών που έχουμε δοκιμάσει μέχρι τώρα με το νέο σύστημα δοκιμών του TheLab.gr.
Αλλά πριν προχωρήσουμε στο καθ' αυτό ζήτημα, θα πρέπει να σας ενημερώσουμε για μια αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στον εξοπλισμό δοκιμών:

Αναβάθμιση του εξοπλισμού μέτρησης των ψυκτρών.

Στα πλαίσια της προσπάθειας να είμαστε όσο γίνεται πιο ακριβείς στις μετρήσεις που κάνουμε στα CPU coolers, έχουμε παράλληλα σαν στόχο να φροντίζουμε τα αποτελέσματά μας να έχουν και χρηστική αξία.
Οι μικρές σε μέγεθος ψύκτρες -όπως η SilverStone Argon Series AR05 CPU Cooler που παρουσιάσαμε τελευταία- θέτουν ένα σημαντικό ζήτημα που δεν είναι άλλο από το μικρό TDP που τις χαρακτηρίζει.
Αυτό το γεγονός σημαίνει ότι αν τέτοιες ψύκτρες δοκιμαστούν με την standard κλιμάκωση των θερμικών φορτίων, πολύ γρήγορα –από το δεύτερο κιόλας βήμα της δοκιμής – θα βρεθούν σε κατάσταση σημαντικής θερμικής υπερφόρτισης.
Συνεπώς, προκειμένου να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της θερμικής συμπεριφοράς μιας μικρής ψύκτρας, χρειάζεται να δοκιμαστεί με μικρότερα πιο αναλυτικά θερμικά βήματα.
Αυτός ο λόγος επέβαλε την αλλαγή του μέρους του εξοπλισμού που παρέχει τις τάσεις δοκιμών στον Loader («Ήφαιστο»).
Οι νέες συσκευές δίνουν την δυνατότητα να έχουμε ρυθμιζόμενη τάση προς τον Loader και επιπλέον, διαθέτουν την δυνατότητα να αντισταθμίζουν την πτώση τάσης που αναπόφευκτα παρουσιάζουν οι αγωγοί τροφοδότησής του (remote sense).
Κατά την μετάβαση από το ένα σύστημα τροφοδότησης στο άλλο, έγινε κάθε προσπάθεια να έχουμε όμοια επίπεδα θερμικής επιφόρτισης για να είναι κατ’ ευθείαν συμβατά τα αποτελέσματα.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες διαφορές που οφείλονται στο ότι το νέο σύστημα τροφοδότησης κρατά πολύ πιο σταθερή την τάση του Loader (έχει μικρότερη πτώση τάσης), οι διαφορές αυτές εμφανίζονται περισσότερο στις υψηλές θερμικές φορτίσεις.
Αυτές οι διαφορές είναι αναλογικά κατανεμημένες σε όλη την κλίμακα επιφόρτισης και δεν αλλάζουν την συγκριτική κατάταξη των ήδη δοκιμασμένων ψυκτρών.
Όμως, επειδή οι απόλυτες (μη σχετικές τιμές) στο νέο σύστημα, παρουσιάζονται ελαφρά αυξημένες, τείνουν να δημιουργήσουν μιας κατ’ αρχήν εσφαλμένη εντύπωση όσον αφορά στις δυνατότητες μιας νέας ψύκτρας που δοκιμάζεται στο νέο setup.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έχουμε σήμερα στην ψύκτρα που παρουσιάζουμε σε σχέση με μια από τις τελευταίες ανάλογες ψύκτρες που δοκιμάστηκαν με το προηγούμενο setup, την Cooler Master Nepton 240M CPU Cooler.
Έτσι με στόχο την απαλοιφή αυτών των διαφορών όλες οι ψύκτρες που έχουν δοκιμαστεί με το προηγούμενο setup τροφοδότησης, θα δοκιμαστούν και πάλι με το νέο setup, έτσι ώστε οι σχετικές θέσεις μεταξύ τους να είναι κατά το δυνατόν ακριβέστερες!
Αρχή κάνουμε σήμερα με την προαναφερθείσα ψύκτρα μιας και από αυτές που έχουν δοκιμαστεί, είναι ο λογικός ανταγωνιστής της Raijintek Triton
Έτσι στον πίνακα συγκριτικής κατάταξης που θα συνοδεύει αυτή μας την παρουσίαση θα δείτε τις νέες τιμές που επιτυγχάνει η Nepton 240M.
Φυσικά προοδευτικά θα ενημερωθούν και όλες οι άλλες ψύκτρες στον ίδιο πίνακα.
Επιπλέον αυτών στα επόμενα review θα υπάρχει ένας επιπλέον συγκριτικός πίνακας που θα παρουσιάζει τις σχετικές επιδόσεις των ψυκτρών όσον αφορά την θερμική αντίστασή τους (Rca: Resistance from CPU case, to ambient.)
Το μέγεθος αυτό, είναι πολύ πιο ανεπηρέαστο από τις μικροδιαφορές στην ακριβή τιμή της θερμικής καταπόνησης και της θερμοκρασίας, καθώς αποτελεί τον λόγο τους.
Έτσι θα έχουμε στην διάθεσή μας ένα εργαλείο σύγκρισης πολύ λιγότερο επιρρεπές στις αναπόφευκτες μικροδιαφορές που παρουσιάζουν οι μετρήσεις διαφορετικών ψυκτρών.

Και αφού το διαβάσατε το προηγούμενο "σεντόνι", ώρα είναι να μπούμε στο ζουμί της υπόθεσης!

Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ.
(Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)

 

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο.
(Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)



 

Τα πράγματα είναι απλά!


Η Raijintek Triton, παίρνει με "βραχεία κεφαλή" την πρωτιά από την Cooler Master Nepton 240M, τον μέχρι τώρα "ηγέτη" των δοκιμών που έχουμε κάνει!
Αλλά εδώ πρέπει να επιδείξουμε κάποια λογική προσοχή, γιατί αν από την μια μεριά η Triton, θερμικά προηγείται οριακά της Nepton, από την άλλη, ακολουθεί σε "απόσταση αναπνοής" την θορυβωδέστερη ψύκτρα που έχουμε δοκιμάσει, κάνοντας την Thermaltake Frio OC να "ξεχάσει την μοναξιά" της!

Εδώ όμως δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η Triton έχει ανεκμετάλλευτα περιθώρια που μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε απλά ξεβιδώνοντας μερικά ρακόρ!
Το ζήτημα του θορύβου βέβαια παραμένει και μολονότι όταν πράγματι θα χρειαστούμε όλη την ισχύ της, είναι πολύ πιθανόν να μην μας απασχολεί ο θόρυβος που κάνει ( οι gamers της παρέας καταλαβαίνουν "που το πάω" ), δεν παύουν να υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης των ανεμιστήρων της.
Για τις άλλες περιπτώσεις ηπιότερης χρήσης (που εδώ το ήπιο καλύπτει τις ανάγκες των περισσοτέρων μας, ακόμα και όταν είναι υψηλές), μπορούμε πάντα να μειώσουμε τις στροφές με "κόστος" μια παντελώς ασφαλή, μικρή θερμική επιβάρυνση του συστήματός μας.

 

Συμπεράσματα και βαθμολογία

 

Μετά από αρκετές σελίδες παρουσίαση και ακόμα περισσότερη ανάλυση, φτάσαμε στο σημείο που πρέπει με δυο λέξεις να συνοψίσουμε τις παρατηρήσεις μας.
Ειλικρινά δεν είναι εύκολο, καθώς η Raijintek ενέσκηψε ως κεραυνός εν αιθρία και τάραξε το τοπίο!
Με μια "λαμπερή" Τρίτον, που ενσωματώνει reservoir αντλία και block σε ένα καλαίσθητο κύβο που με την διαφάνειά του σε προκαλεί να τον "χαζεύεις"!
Αλλά τα σημαντικά είναι σε αυτά που δεν "φαίνονται", με πρώτο και καλύτερο την δυνατότητα επέκτασης της έτσι ώστε να ψύξει και άλλα "εξαρτήματα" του υπολογιστή μας!
Αντιλαμβανόμαστε ότι οι θιασώτες των custom υδροψύξεων, ενδέχεται να βλέπουν "αφ' υψηλού" μια ΑΙΟ, όμως αυτή η συγκεκριμένη ΑΙΟ δεν είναι σαν τις περισσότερες άλλες και όχι γιατί έχει εξαιρετικές επιδόσεις σε σχέση με τον ανταγωνισμό, αλλά γιατί αποτελεί ένα -και μάλιστα ένα σκανδαλιστικά φτηνό- "εισιτήριο" για τον κόσμο της custom υδρόψυξης!


Πέρα από όλα τα άλλα που θα αναφερθούν στη συνέχεια επιγραμματικά, αυτό που πραγματικά κάνει εντύπωση είναι οι επιλογές της Raijintek, η οποία με το πρώτο προϊόν στον τομέα αυτό έρχεται και δημιουργεί status, δεν είναι όλα τέλεια -πως θα μπορούσε άλλωστε- αλλά έχεις την σαφή αίσθηση ότι πίσω από την Triton κρύβεται πολύ σκέψη και γνώση.

Προσπαθώντας να θέσουμε τις παρατηρήσεις μας σε τίτλους και να συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Triton, καταλήγουμε στα ακόλουθα:

Πλεονεκτήματα:

• Τιμή που είναι σκανδαλιστικά χαμηλή γι' αυτά που προσφέρει.
• Το "πακέτο" περιλαμβάνει μέσα modding και σε αισθητικό επίπεδο.
• Επεκτασιμότητα που δίνει την δυνατότητα ψύξης και άλλων PC parts.
• Πολύ καλές επιδόσεις.
• Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders.
• Τα καλώδια των ανεμιστήρων διαθέτουν καλής ποιότητας sleeve.
• Υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης των στροφών των ανεμιστήρων με ενσωματωμένο ρυθμιστικό κοινής ρύθμισής τους.
• Συμβατότητα με όλα τα σύγχρονα CPU sockets.
• Εξαιρετικά στιβαρή και πανεύκολη ασφαλή στήριξη του block στην μητρική.
• Διαθέτει θερμοαγώγιμη πάστα και σπάτουλα εφαρμογής της.

Μειονεκτήματα:

• Υψηλός θόρυβος των ανεμιστήρων σε αυξημένο airflow, που παραμένει αισθητός και στην μέση ρύθμιση στροφών.
• Ανεμιστήρες απλά ανεκτής ποιότητας κατασκευής, με ομοίως χαμηλής ποιότητας έδρανα.
• Η θερμοαγώγιμη πάστα που την συνοδεύει επαρκεί για μια μόνο εφαρμογή.
• Φτωχή -από άποψη εργονομίας- υλοποίηση της κοινής ρύθμισης στροφών των ανεμιστήρων.
• Δεν έχουν προβλεφθεί μέσα στήριξης του ρυθμιστικού trimpot των ανεμιστήρων.
• Έλλειψη αντικραδασμικών μέσων στήριξης των ανεμιστήρων (αλλά δεν παρατηρήσαμε κραδασμούς).
• Δεν παρέχονται μέσα στήριξης πρόσθετων ανεμιστήρων σε θέση Pull.
• Οι σωλήνες της έχουν την τάση να τσακίζουν σχετικά εύκολα σε σύγκριση με άλλες -μη διαφανείς όμως συνήθως- λύσεις.

Οι επιθυμίες μας:

• Καλύτερη σχεδίαση των ανεμιστήρων ώστε να επιτευχθεί χαμηλότερο προφίλ θορύβου.
• Ελαστική φλάντζα στεγανοποίησης μεταξύ ανεμιστήρων και radiator.
• Μείωση του απαιτούμενου ύψους πάνω από την μητρική για αποφυγή του τσακίσματος των σωλήνων του block, από τα ~15cm που είναι τώρα.

Πριν κλείσω αυτή τη "Μαραθώνια' παρουσίαση, οφείλω να πω ότι η Raijintek έχει μια πραγματικά προκλητική πρόταση, που θα πρέπει όποιος θέλει να κάνει αναβάθμιση του συστήματός του με ΑΙΟ, να την σκεφτεί πολύ σοβαρά!


Και θα σας αποχαιρετίσουμε με μια ιδιαίτερη εικόνα της Triton, έτσι σαν σχόλιο στην αισθητική της!

 

Χαρακτηριστικά Προϊόντος

Παρακάτω ακολουθούν τα χαρακτηριστικά του FM84

Εντύπωση μας προκαλούν, η τάση εκκίνησης που είναι κάτω από τα 5V και συγκεκριμένα 4,5V, τα επίπεδα θορύβου, που σύμφωνα με την κατασκευάστρια δεν υπερβαίνουν τα 34,84dbA στις 3500 στροφές το λεπτό (κάτι που είναι υπό εξέταση) και η στατική πίεση, που ούτε λίγο ούτε πολύ φτάνει τα 4,53mmH₂0!
Κλείνοντας και με αυτή τη σελίδα της σημερινής παρουσίασης, αξίζει να αναφέρουμε ότι το προϊόν συνοδεύεται από εγγύηση δύο χρόνων και στην ελληνική αγορά έχει τιμή εκκίνησης 8,79€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Συσκευασία και περιεχόμενα

Η συσκευασία του FM84 είναι τυπική αλλά σίγουρα ικανή να τον προστατεύει από τις κακουχίες. Το περίβλημα είναι από σκληρό διάφανο πλαστικό χαρίζοντάς του ταυτόχρονα -πέρα από τη προστασία- και οπτική επαφή με το προϊόν.
Στο μπροστινό μέρος υπάρχει ένα QR code, το οποίο οδηγεί στη σελίδα του προϊόντος και επίσης βλέπουμε βασικές πληροφορίες, όπως το εύρος στροφών, την ήσυχη λειτουργία του ανεμιστήρα και κάποια από τα παρελκόμενα που τον συνοδεύουν όπως ο ρυθμιστής στροφών.
Στο πίσω μέρος βλέπουμε μεταφρασμένα σε δέκα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά που είδαμε στην προηγούμενη σελίδα. Επίσης, στο κάτω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 4,5 V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 36,87, η στατική πίεση 4,53mmH2O, ο τύπος των ρουλεμάν είναι Long life sleeve με προσδόκιμο ζωής τις 40.000 ώρες, το οποίο και αντιστοιχεί σε περίπου 4,5 χρόνια, συνεχούς λειτουργίας. Ο τελευταίος αριθμός έρχεται σε αντίθεση με τις 25.000 που δίνει η εταιρία στην ιστοσελίδα της και είδατε στη δεύτερη σελίδα της παρουσίασης.

Η συσκευασία ανοίγει πολύ εύκολα καθώς αρκεί να κόψουμε μερικά αυτοκόλλητα περιμετρικά της. Αρχικά αντικρίσαμε έναν ρυθμιστή στροφών με βύσμα 2pin και λευκό Sleeve το οποίο δεν έχει τόσο πυκνή πλέξη ώστε να καλύψει εντελώς το χρώμα των καλωδίων στο εσωτερικό του. Το μήκος του καλωδίου που είναι ντυμένο με το λευκό sleeve μετρήθηκε φυσικά και είναι 80cm.

Στο εσωτερικό βρέθηκαν επίσης, τέσσερις rubber bolts, τέσσερις ασημί βίδες και ένα molex to 4pin.

Κλείνοντας με τη συσκευασία και τα περιεχόμενά της βρέθηκε επίσης ένα 2pin βύσμα το οποίο έχει ένα καλώδιο που ουσιαστικά γεφυρώνει τις δύο επαφές και το τι ακριβώς κάνει, θα φανεί στη συνέχεια της παρουσίασης.

Πρώτη επαφή με τον Silverstone FM84

Αν δείτε λίγο γρήγορα τον ανεμιστήρα και μετά στρέψετε αλλού το βλέμμα σας, θα έχετε μείνει με την εντύπωση ότι απλά είδατε άλλη μία κλασική φτερωτή και έναν ακόμα κατάλευκο ανεμιστήρα. Με λίγη προσοχή όμως, διαπιστώνουμε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αν παρατηρήσετε καλά την πρώτη φωτογραφία, θα δείτε ότι ο ανεμιστήρας αποτελείται από εννιά συνολικά πτερύγια τα οποία είναι διαφορετικά. Έχουμε ένα πλατύ πτερύγιο με μικρή κλίση, ένα με μικρότερη επιφάνεια και περισσότερη κλίση και ένα με επιφάνεια και κλίση ανάμεσα στις δύο προηγούμενες. Και αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνετε και στις άλλες δύο τριάδες πτερυγίων.
Σα να έχουμε τρεις ανεμιστήρες σε ένα λοιπόν. Ακόμα, στην διπλανή φωτογραφία βλέπουμε ένα από τα πτερύγια να έχει ένα ‘’σκαλοπάτι’’. Το γιατί επέλεξε η εταιρία να ‘’ανακατέψει’’ τα πτερύγια θα το δούμε παρακάτω με πιο αναλυτικές φωτογραφίες από τη φτερωτή.

Στο πίσω μέρος τώρα πέρα από το κλασικό στρογγυλό αυτοκόλλητο που μας πληροφορεί για τα 12V και τα 0,35A, μπορούμε να δούμε ένα μικρό πλαστικό κλιπ μαύρου χρώματος, το οποίο κρατάει τα πέντε συνολικά καλώδια μέσα στο κανάλι που έχει διαμορφωθεί στο ένα από τα τρία μπράτσα στήριξης του κινητήρα του ανεμιστήρα. Όποιος αναρωτιέται αν μέτρησα σωστά πέντε καλώδια και όχι τρία ή τέσσερα κάνει λάθος. Τα καλώδια είναι πέντε και ο λόγος βρίσκεται στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί.
Τα τρία καλώδια συνδέονται σε ένα κλασικό 3pin, που θα κουμπώσει είτε στον αντάπτορα molex to 4pin, που συνοδεύει τον ανεμιστήρα, είτε σε κάποιο 3pin header της μητρικής μας. Τα άλλα δύο καλώδια καταλήγουν σε ένα 2pin βύσμα το οποίο, είτε θα κουμπώσει στη γέφυρα που είδαμε λίγο πριν και θα αφήσει τον έλεγχο στην μητρική (εφόσον αυτή έχει τη δυνατότητα), είτε θα κουμπώσει στον ελεγκτή, ο οποίος συνοδεύει το προϊόν.

Και κάπου εδώ μας έπιασε η περιέργεια και θέλαμε να αποσπάσουμε τη φτερωτή, από το σώμα του ανεμιστήρα. Σε αντίθεση με τα γαλανόλευκα αδέρφια του που είχαμε δει σε προηγούμενη παρουσίαση, ο FM84 έχει τάπα η οποία μας επιτρέπει την πρόσβαση στον άξονα περιστροφής της φτερωτής και μπορούμε -αφαιρώντας τη ροδέλα- να βγάλουμε τη φτερωτή από το σώμα του ανεμιστήρα.
Αυτή η δυνατότητα πολλές φορές μας γλυτώνει κάποια χρήματα, καθώς με τη πάροδο του χρόνου οι ανεμιστήρες χρειάζονται λίγη λίπανση σε εκείνο το σημείο. Αν λοιπόν χρειαστεί, στον FM84 η διαδικασία δεν απαιτεί κάποιο τρυπάνι, αλλά μόνο να αφαιρεθεί η ελαστική τάπα, να γρασαριστεί και να επανατοποθετηθούν στη θέση τους, τάπα και αυτοκόλλητο.

Και μιας και μπορούμε να βγάλουμε τη φτερωτή καιρός για μερικές πιο κοντινές και ‘’άνετες’’ φωτογραφίες.
Και ας βάλουμε αρχή αφαιρώντας την μαύρη ελαστική τάπα και την πλαστική ροδελίτσα που κουμπώνει στο μικρό λούκι του άξονα και τον κρατάει στην θέση του, και πλέον μπορούμε να βγάλουμε την φτερωτή και να δούμε την κατασκευή του κινητήρα.
Ο οποίος είναι τεσσάρων πόλων και διαθέτει sleeve bearing, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ότι στο εσωτερικό του δεν υπάρχουν χαράξεις, οπότε μιλάμε για απλό έδρανο που βασίζει την λίπανσή του, μόνο στην ιδιότητα του υλικού του (φωσφορούχος ορείχαλκος) να απορροφά το λάδι.

Εδώ μπορούμε να διακρίνουμε εύκολα την διαφορετική κατασκευή των πτερυγίων, αλλά και να δούμε τον κυκλικό μαγνήτη που έχει στο εσωτερικό της η φτερωτή, καθώς και την απαραίτητη τσιμούχα και την κυκλική διαμόρφωση που «συνεργάζεται» με την αντίστοιχη εσοχή του περιβλήματος του εδράνου για την προστασία του άξονα από την σκόνη (ακριβώς από πάνω δεξιά φωτογραφία).

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν μπορούμε να δούμε και από άλλες γωνίες την διαφορετική κατασκευή των πτερυγίων.
Πρακτικά έχουμε σε κάθε τριάδα πτερυγίων, ένα πτερύγιο με μεγάλη επιφάνεια και μικρή κλίση που δεν έχει τόσο μεγάλη παροχή αέρα, αλλά μπορεί να αναπτύξει μεγάλη στατική πίεση, ένα πτερύγιο με ενδιάμεση επιφάνεια και κλίση που δίνει περισσότερο αέρα, αλλά με μικρότερη πίεση, και η τριάδα κλείνει με ένα πτερύγιο που έχει πολύ μικρότερη επιφάνεια, αλλά και πιο έντονη κλίση που αποδίδει μεγάλη ροή αέρα, αλλά με μικρή πίεση.

Πέρα από αυτές τις διαφορές βλέπουμε ότι δύο από τα τρία πτερύγια, έχουν και μια επιπλέον διαμόρφωση που χωρίζει την επιφάνεια του πτερυγίου σε δύο τμήματα.
Η κατασκευή αυτή μας θυμίζει την διαμόρφωση bat wings που αποδίδει μεγαλύτερο air flow και πίεση.

Όργανα και μεθοδολογία μετρήσεων

Αν νομίζατε ότι θα μέναμε μόνο στα του φαίνεσθαι, είστε γελασμένοι. Μπορεί ο εξοπλισμός μας να μην μας επιτρέπει ένα πλήρες review ενός ανεμιστήρα, αλλά ότι όργανο υπήρχε στη "φαρέτρα" μας, βγήκε και "οπλίστηκε".

Για τη μέτρηση των στροφών, θα χρησιμοποιηθεί ένα ταχόμετρο laser το CTM-510 της CT-BRAND.

Για τις μετρήσεις ήχου θα χρησιμοποιηθεί το γνώριμο σε όλους σας πλέον db meter που έχω στη κατοχή μου.

Για τις μετρήσεις CFM θα χρησιμοποιηθεί ένα ανεμόμετρο της εταιρίας Mastech με κωδικό μοντέλου MS6525A.

Τέλος, για τις μετρήσεις τάσεων, θα χρησιμοποιηθεί ένα πολύμετρο το VA-18B, το οποίο έχει δυνατότητα σύνδεσης με ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Καλό θα ήταν να είχαμε στη κατοχή μας και ένα εργαστηριακό τροφοδοτικό έτσι ώστε οι μετρήσεις στα 12V να είναι ακριβώς σε αυτή τη τιμή και όχι λίγο πιο κάτω, αλλά επιφυλασσόμαστε για τις επόμενες παρουσιάσεις.

Ο τρόπος που θα μετρηθούν οι ανεμιστήρες ακολουθεί και δεν είναι και πολύ περίπλοκος στο να γίνει κατανοητός. Αρχικά χρειαστήκαμε κάποιες συστολές με διάμετρο ίση με αυτή των ανεμιστήρων και μία σωλήνα με διάμετρο ίση με αυτή του ανεμομέτρου.
Μέσα στη σωλήνα για να προσομοιώσουμε όσο είναι δυνατό ένα wind tunnel και να έχουμε όσο γίνεται λιγότερους στροβιλισμούς αέρα αλλά να προσθέσουμε και κάποια αντίσταση, τη γεμίσαμε με καλαμάκια μήκους 19εκατοστών. Ναι μπορεί να μη πιούμε φραπεδάκι, αλλά ευτυχώς η εποχή το καλεί, να απολαύσουμε ένα ζεστό εσπρεσάκι !.
Στη συνέχεια στη μία μεριά εγκαταστάθηκε ο ανεμιστήρας και σε απόσταση ενός μέτρου το ανεμόμετρό μας.

Και κάπως έτσι για τις περιπτώσεις των 7V, 9V αλλά και ~12V πήραμε τις μετρήσεις CFM τις οποίες θα δείτε και στη συνέχεια.
Όσον αφορά το θέμα θορύβου, το dbmeter στάθηκε απέναντι από τους ανεμιστήρες σε απόσταση μισού μέτρου με τη ροή αέρα να μην έρχεται σε επαφή με το μικρόφωνο του dbmeter.

Μετρήσεις Τάσης εκκίνησης και RPM σε τάσεις 7V,9V και 12V

H τάση εκκίνησης είναι ένα μέγεθος που δε πρέπει να λείπει από καμία παρουσίαση ανεμιστήρων. Ο λόγος έχει ειπωθεί αρκετές φορές στις παρουσιάσεις κουτιών και συγκεκριμένα σε αυτά τα οποία έχουν ελεγκτή ανεμιστήρων με θέση στα 5V dc.
Για να ελέγξουμε αυτή την περίπτωση, δοκιμάσαμε τον ανεμιστήρα εσκεμμένα με συνεχή τάση και όχι με κάποιον PWM fan controller, προκειμένου να δούμε τι συμβαίνει αν τον ανεμιστήρα τον συνδέσουμε σε έναν απλό επιλογέα τάσης (12V, 7 V ή 12V, 5V) που έχουν συχνά τα κουτιά μας και το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό!
Όπως θα δείτε και από το διάγραμμα που ακολουθεί και έχει τα νεότερα αδέρφια των σειρών FW και FQ της Silverstone, δεν εκκινούν όλοι οι ανεμιστήρες σε αυτή τη τάση και παρακάτω έχουμε μόλις έναν ανεμιστήρα που άρχισε να περιστρέφεται όταν η τάση ήταν 5V dc. Σε αυτόν έρχεται να προστεθεί και ο FM84 με τάση εκκίνησης μόλις 4,5V.

Στα παρακάτω διαγράμματα βλέπετε διαγράμματα στροφών σε τρεις διαφορετικές τάσεις 7V, 9V και σχεδόν 12V σε διάφορα μοντέλα ανεμιστήρων που είχαμε στη κατοχή μας.
Αναφέρουμε και πάλι το σχεδόν 12V μιας και δυστυχώς προς το παρόν στον εξοπλισμό μας δεν διαθέτουμε κάποιο εργαστηριακό τροφοδοτικό. Όπως όμως σας είπαμε είναι μέσα στα μελλοντικά μας σχέδια. Συνεπώς η σύνδεση έγινε μέσω molex to 4pin απευθείας από το τροφοδοτικό μας, μιας και ο controller θα έκοβε και λίγη ακόμα τάση.

**Σημείωση ο CM 120mm είναι ο Cooler Master SickleFlow 120 2000 RPM με κόκκινα LEDs

Συγκριτικά διαγράμματα CFM, dbA, RPM και RPM/CFM

Προχωράμε στην ουσία του πράγματος. Οι χρήστες κατά την αγορά ανεμιστήρων συνήθως κοιτάνε δύο πράγματα. Το ένα από αυτά είναι το πόσο αέρα "σπρώχνει" ένας ανεμιστήρας aka CFM και το άλλο, είναι ο θόρυβος. O μόνιμος λοιπόν βραχνάς είναι ποιος ανεμιστήρας θα μου δώσει τελικά τον καλύτερο λόγο ανάμεσα σε αυτά τα δύο μεγέθη.
Θέλω να σπρώχνει αέρα, αλλά ταυτόχρονα δε θέλω να μου παίρνει τα αυτιά. Αυτή η χρυσή τομή δυστυχώς κοστίζει αρκετά και είναι και ο λόγος που στο συγκριτικό μας υπάρχει ένας εύρος τιμής ανάμεσα στα προϊόντα από περίπου 4,5ευρώ έως και 20ευρώ που στοιχίζει ένας από τους πιο γνωστούς ανεμιστήρες ο Be quiet 120mm Silent Wings 2.

Επίσης σε αυτό το σημείο καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ένα ακόμα θέμα. Αν πάτε στα χαρακτηριστικά κάποιου ανεμιστήρα και δείτε τα CFM του για παράδειγμα στα 12V, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν διαφορές με αυτά που σας παραθέτουμε παρακάτω. Ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός και έχει να κάνει φυσικά με τον εξοπλισμό που διαθέτουν οι εταιρίες, λέγε με wind tunnel. Είναι νομίζουμε κατανοητό ότι το να προμηθευτούμε ένα τέτοιο μηχάνημα είναι αδύνατο ελέω κόστους.

Συνεπώς ο σκοπός μας ήταν να έχουμε ένα μέγεθος μετρήσιμο με κάποιο όργανο (anemometer) και να υποβάλουμε όλους στους ανεμιστήρες στην ίδια μέτρηση, διατηρώντας σταθερές το μήκος της διαδρομής, την αντίσταση, αλλά και φυσικά τις τάσεις και το όργανο μέτρησης. Οπότε μπορείτε να δείτε ποιος ανεμιστήρας σπρώχνει περισσότερο αέρα σε σχέση με κάποιον άλλον, ακόμα και αν οι τιμές δεν συμφωνούν με αυτές που δίνουν οι εταιρίες.

Παρακάτω υπάρχουν έξι συνολικά διαγράμματα, δύο ανά τάση λειτουργίας. Στο πρώτο η κατάταξη γίνεται βάση CFM και στο δεύτερο -κάθε τάσης- βάση θορύβου. Αν λοιπόν ψάχνετε απόδοση κοιτάτε το πρώτο, αν ψάχνετε τον πιο αθόρυβο, κοιτάτε το δεύτερο.

Κλείνοντας και πριν σας αφήσουμε να μελετήσετε τα παρακάτω διαγράμματα να πούμε ότι επειδή δεν είχαμε πολλούς ανεμιστήρες 140mm και κανέναν 92mm, πέρα από τους δύο που μας έστειλε η Silverstone, όλοι οι ανεμιστήρες έχουν μπει σε ένα γράφημα. Είναι λογικό λοιπόν ότι στις μετρήσεις θα υπερτερούν κάπου οι ανεμιστήρες 140mm, όμως είναι και κάποιοι 120mm, οι οποίοι τους βάζουν τα γυαλιά στο θέμα CFM.

Στα 12V περίπου, όπου οι ανεμιστήρες δίνουν τα μέγιστα τόσο στο θέμα θορύβου όσο και στο θέμα CFM, για όσους ξέρουν τους ανεμιστήρες της Be Quiet δεν πρέπει να εκπλήσσονται με τα αποτελέσματα. Με λειτουργία κυριολεκτικά αθόρυβη, ο Be Quiet Silent Wings 2 βγάζει 77,8CFM και ο μόνος από τη σειρά της Silverstone που μπορεί να τον ακολουθήσει αυξάνοντας έστω και λίγο το θόρυβό του, είναι FQ141. Φυσικά το κόστος απόκτησης είναι εντελώς διαφορετικό, απλά εδώ μιλάνε τα νούμερα. Καλό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι από τα 35,9dbA που έπιασε ο Arctic Cooling F12 ver2 και πάνω, η λειτουργία των ανεμιστήρων γίνεται αισθητή φτάνοντας στα 44,5dbA του FΜ84, όπου σκεφτήκαμε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να αλλάξουμε δωμάτιο.

Φυσικά το παραπάνω δε σημαίνει ότι ένας Be Quiet SW2 είναι ιδανικός για να εξοπλίσει μία ψύκτρα επεξεργαστή. Αν τον συγκρίνουμε δε με τον FQ122 της Silverstone βλέπουμε το εξής. Αρχικά το κόστος απόκτησης του FQ122 είναι κάτω από το μισό του Be Qiuet. Στα 12V όμως υπερισχύει ο BQ στο τομέα του θορύβου και ο Silverstone στον τομέα των CFM. Αν ρίξουμε όμως τις στροφές του Silverstone στις ~1200 που είναι στα 9V, τόσες περίπου έχει ο BQ στα 12V, θα δούμε το εξής. Ο θόρυβος του FQ122 είναι 36,3dbA έναντι 34,5dbA του BQ και η απόδοση του Silverstone είναι 88,9CFM @9V έναντι 77,8CFM του BQ @12V. Άρα μπορούμε ρίχνοντας τη τάση να έχουμε παραπλήσια επίπεδα θορύβου έχοντας καβάτζα αρκετά ευρώ στη τσέπη και εξίσου καλές επιδόσεις. Συν το γεγονός ότι όποτε χρειαστεί επιπλέον ροή έχετε τον αέρα των ~3V μέχρι τα 12V για να δροσίσετε και άλλο το σύστημά σας.
Βλέπετε λοιπόν ότι οι πληροφορίες είναι μαζεμένες σε έξι διαγράμματα και διαλέγετε ανάλογα τη τσέπη σας και το τι ζητάτε κάνοντας την απαραίτητη σύγκριση ανάμεσα στα μεγέθη. Μπορεί να φαίνεται περίπλοκο, αλλά όλα είναι εκεί και σας περιμένουν!

Ένα μέγεθος που μπορεί να δώσει λύση στο βραχνά απόδοση προς θόρυβο είναι ο λόγος RPM/CFM. Σε αυτό το λόγο μπορούμε να δούμε πόσες στροφές πρέπει να δώσει ο ανεμιστήρας για να ανεβάσει ένα μόλις CFM. Φυσικά δεν είναι ευαγγέλιο, αλλά σίγουρα δε θα αγοράζαμε τον FW91 για παράδειγμα που θέλει 78 περίπου στροφές στα 7V για να ανεβάσει ένα CFM, αν κριτήριο είναι για μας ο θόρυβος. Κακά τα ψέματα όσο αυξάνονται οι στροφές κατά γενική ομολογία αυξάνεται και ο θόρυβος. Όχι πάντα βέβαια, αλλά είναι ένα καλό μέγεθος να το έχουμε υπόψιν μας. Και μιας και τα νούμερα ήταν έτοιμα, δε βρίσκουμε το λόγο να μη σας δώσουμε τρία γραφήματα, ένα ανά τάση λειτουργίας.
Εδώ καλό είναι να κάνετε ένα γρήγορο συγκριτικό ανάμεσα στον Silverstone FM84 και τον Nanoxia FX08 μιας και είναι ανεμιστήρες ίδιων διαστάσεων.

Συντελεστής απόδοσης σε σχέση με την ηχητική επιβάρυνση

Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορείτε να δείτε πόσο καλά τα καταφέρνει κάθε ανεμιστήρας, αν του "ζητήσουμε" να παράγει τον ίδιο θόρυβο.
Φυσικά τα νούμερα δεν είναι CFM/dBA, γιατί τα dBA είναι λογαριθμικό μέγεθος, με άλλα λόγια ο θόρυβος των 33dBA είναι διπλάσιος από τον θόρυβο των 30 dBA και όχι 10% παραπάνω, που πάει το μυαλό εύκολα, συνηθισμένο με τις καθημερινές πράξεις.
Απλά είναι ένας συντελεστής που μας βοηθάει να αποφασίσουμε ποιος ανεμιστήρας δουλεύει αποτελεσματικά και παράλληλα αθόρυβα. Και στο διάγραμμα των 12V, επαληθεύονται τα σχόλια των χρηστών που γίνονται κατά καιρούς και αναδεικνύουν τους Be Quiet ανεμιστήρες, σαν αυτούς που έχουν την καλύτερη σχέση μεταξύ απόδοσης ροής αέρα και εκλυόμενου θορύβου, μιας και η ησυχία μας ενδιαφέρει που αλλού, από τα 12V. Στα 7V λίγο πολύ όλοι ήσυχοι είναι.
Βέβαια το παραπάνω έρχεται σε αντιπαράθεση με το παράγοντα τσέπη μιας και ένας τέτοιος ανεμιστήρας έχει σχεδόν διπλάσια, αν όχι πολλαπλάσια τιμή από τους υπόλοιπους. Εκεί όμως που κάποιοι θα χρειαστούν Fan controller για να έχουν τις ήσυχες στιγμές τους, κάποιοι άλλοι θα έχουν το μέγιστο της απόδοσης χωρίς την ανάγκη κάποιου ελεγκτή. Διαλέγετε και παίρνετε μιας και αυτές οι μικρές λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά στη τιμή.
Εδώ λοιπόν φαίνεται ξεκάθαρα ότι ανάμεσα στους δύο 80άριδες ανεμιστήρες που είχαμε στη κατοχή μας ο FM84 δε τα πήγε και τόσο καλά. Μη ξεχνάμε όμως ότι μέσα στη τιμή του συνυπολογίζεται και ένας ελεγκτής ανεμιστήρων που θα σας χαρίσει τις ήσυχες στιγμές σας.

Ο Απολογισμός

Μετά από οκτώ σελίδες γεμάτες με φωτογραφίες, μετρήσεις αλλά και συμπεράσματα, έφτασε η ώρα του απολογισμού για ένα ακόμα προϊόν. Ο ανεμιστήρας FM84 της Silverstone δε μπορούμε να πούμε ότι μας εντυπωσίασε, αλλά σίγουρα δεν πέρασε και απαρατήρητος. Τα επίπεδα θορύβου τα οποία μετρήσαμε, ήταν αναμενόμενα για έναν 80mm ανεμιστήρα ο οποίος μπορεί να περιστραφεί στις 3500 στροφές το λεπτό.
Μέσα από τα συγκριτικά είδαμε ότι σε σχέση με ανεμιστήρα ίδιων διαστάσεων, δε τα πήγε και τόσο καλά στο λόγο ροή αέρα ως προς θόρυβο. Βέβαια μη ξεχνάμε ότι κοστίζει σχεδόν όσο ο ανεμιστήρας με τον οποίο συγκρίθηκε άμεσα, αλλά ο FM84 διαθέτει και ρυθμιστή στροφών, κάτι το οποίο δεν μπορεί να παραβλεφθεί.

Κάτι το οποίο θα θέλαμε να δούμε στα παρελκόμενά του, είναι αντικραδασμικές επενδύσεις στη περίπτωση που ο χρήστης επιλέξει να τον εγκαταστήσει με τις βίδες και όχι με τα rubber bolts. Επίσης, στα αρνητικά του σημειώνουμε το γεγονός ότι sleeve υπάρχει μόνο στον ελεγκτή στροφών και όχι στα καλώδια του ανεμιστήρα.

Στα θετικά του πέρα από το γεγονός ότι δεν είναι ένα «ψόφιος» ανεμιστήρας, όπως συνηθίζουμε να λέμε, είναι και η χαμηλή τάση εκκίνησης η οποία μετρήθηκε και είναι μόλις 4.5V. Συνεπώς, ο αγοραστής του δεν θα ανησυχεί για το αν θα ξεκινήσει ή όχι σε τάσεις 5V που λειτουργούν αρκετά hubs κουτιών.

Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά ο Silverstone FM84 δε μπορεί να είναι μικρότερη από:

Περιστρεφόμενες Ψύκτρες
Rotary Coolers

Δεν είναι πολύς καιρός, που στο χώρο της ψύξης των υπολογιστών έχει αρχίσει και κινείται κάτι πραγματικά νέο! Ένα νέο που συνάμα είναι και παλιό, ή για να το θέσουμε πιο σωστά, κάτι παλιό που βρίσκει νέα χρήση!
Μια νέα οπτική για το πώς μπορούν να έχουν τα πράγματα στον τομέα της αερόψυξης. Οι περιστρεφόμενες ψύκτρες!
Ναι -όσο και αν φαίνεται περίεργο- αερόψυκτρες που δεν έχουν ανάγκη ανεμιστήρα, όχι γιατί είναι παθητικές, αλλά γιατί περιστρέφονται οι ίδιες δημιουργώντας το απαραίτητο ρεύμα αέρα για την ψύξη τους!
Παραδόξως παρά τις άφθονες πληροφορίες σχετικά με την βασική ιδέα, οι λίγες πρακτικές υλοποιήσεις της νέας αυτής τεχνολογίας, άφηναν το θέμα στο περιθώριο του ενδιαφέροντος της πλειοψηφίας των χρηστών. Η επίδειξη όμως στην CES 2015 ενός νέου προϊόντος, άλλαξε άρδην τα πράγματα!
Η CoolChip σε συνεργασία με την Cooler Master παρουσίασε δείγματα της νέας τεχνολογίας -που ακούει στο όνομα Kinetic Cooling- που βρίσκονται πολύ κοντά στο στάδιο μαζικής παραγωγής.
Σχετικά θα έχετε ήδη διαβάσει στις ειδήσεις του TheLab, αλλά επειδή τέτοιας κλίμακας νεωτερισμοί αξίζουν μια πιο προσεκτική ματιά, ακολουθήστε μας στις επόμενες σελίδες για να δούμε από κοντά την τεχνολογία αυτή.

Ρευστοδυναμικά έδρανα περιστροφής.

Fluid Dynamic Bearings (FDB)

Η τεχνολογία των Fluid Dynamic Bearings (ή κατά άλλους κατασκευαστές Hydrodynamic bearings)είναι αρκετά παλιά και βρίσκει εφαρμογή σε πληθώρα τομείς , μεταξύ των οποίων και στους ποιοτικούς ανεμιστήρες που χρησιμοποιούμε στα PC μας.
Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η «άνευ» τριβής περιστροφή των κινουμένων μερών, πράγμα που εξασφαλίζεται από ένα δυναμικά ανανεούμενο φιλμ λιπαντικού, στην επόμενη φωτογραφία μπορούμε να δούμε ένα «κλασικό» παράδειγμα από ένα τέτοιο έδρανο.

Στην δεξιά φωτογραφία βλέπουμε ότι η επιφάνεια τριβής φέρει αυλακώσεις σε σχήμα «ψαροκόκαλου», οι οποίες αναλαμβάνουν να διατηρούν την λίπανση των κινούμενων μερών στα απαραίτητα επίπεδα.
Πρακτικά οι αυλακώσεις αυτές, σχηματίζουν μία «χοάνη» και καθώς το λιπαντικό -παρασυρόμενο από τον στρεφόμενο άξονα- κινείται με κατεύθυνση από το «άνοιγμα» προς την «κορυφή» τους, «παγιδεύεται» μέσα στις αυλακώσεις αυτές και μη έχοντας διέξοδο διαφυγής «ξεχειλίζει» πιέζοντας και απομακρύνοντας τις τριβόμενες επιφάνειες μεταξύ τους.
Μια ιδέα για τον μηχανισμό αυτό μπορούμε να πάρουμε από την εικόνα που ακολουθεί:

Thrust Fluid Dynamic Bearings (TFDB)

Στους ποιοτικούς ανεμιστήρες των PC μας, αλλά και στην πλειοψηφία πλέον των σύγχρονων σκληρών δίσκων (HDD), συναντάμε FDB στους άξονες των κινητήρων (Journal bearing), αλλά και στα έδρανα στήριξης των αξόνων κατά τον διαμήκη άξονά τους (Thrust bearing).
Όπως μπορούμε να δούμε στο σκαρίφημα που ακολουθεί, αυτά τα έδρανα είναι επίπεδα και κατά κανόνα έχουν μορφή δίσκου, του οποίου η επιφάνεια φέρει αυλακώσεις (grooves), οι οποίες με ανάλογο τρόπο συλλέγουν το λιπαντικό προς το κέντρο της επιφάνειας του εδράνου (η κίνηση του λιπαντικού εδώ είναι ανάστροφη αυτής των δεικτών του ρολογιού [CCW] ).

Μια αντιπροσωπευτική εικόνα ενός αμφίπλευρου thrust bearing –δες αμέσως πριν, στο αριστερό σκαρίφημα- μπορούμε να δούμε στην επόμενη φωτογραφία.

Εδώ βλέπουμε αποσυναρμολογημένο, ένα έδρανο από σκληρό δίσκο (HDD) και μπορούμε να διακρίνουμε τις αυλακώσεις που φέρει τόσο το κάτω έδρανο (δεξιά), όσο και το έδρανο που φέρει το περίβλημα του άξονα (αριστερά). Αυτές οι αυλακώσεις "συγκεντρώνουν" το λιπαντικό στην "κορυφή" του "βέλους" και έτσι πάντα υπάρχει περίσσεια λιπαντικού που εξασφαλίζει ένα σταθερού πάχους λιπαντικό φίλμ.
Αν παρατηρήσουμε ο άξονας και το περίβλημα του εδράνου αποτελούνται από χάλυβα και ο δακτύλιος που είναι σφηνωμένος στο άκρου του άξονα αποτελείται από φωσφορούχο ορείχαλκο, ένα κράμα γνωστό για την ιδιότητά του να απορροφά λιπαντικό και έτσι να συμβάλει και αυτός στην καλή λίπανση του εδράνου.

Αυτό που πρέπει να "κρατήσουμε" από εδώ είναι η δυναμική φύση του φαινομένου, δηλαδή το γεγονός ότι η άριστη λίπανση εξασφαλίζεται όσο υπάρχει κίνηση, γιατί αυτή είναι που προκαλεί την ροή του λιπαντικού!
Το δεύτερο πράγμα είναι ότι θα πρέπει να δώσουμε σημασία στην λέξη fluid (ρευστό), γιατί η χρήση της δεν είναι καθόλου τυχαία!
Και με αυτό το υπονοούμενο ας πάμε στην "καρδιά" του ζητήματος.

Thrust air dynamic bearings

Ακριβώς!
Και ο αέρας ρευστό είναι και κάλλιστα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν "λιπαντικό" σε ένα επίπεδο έδρανο περιστροφής, αρκεί να πληρούνται κάποιες συνθήκες, που θα τις δούμε στη συνέχεια καθώς θα βλέπουμε πως αναπτύχθηκε η τεχνολογία των περιστρεφόμενων ψυκτρών, αλλά για την ώρα αυτό που μένει ακόμα σκοτεινό είναι το ποια ήταν η ιδέα και γιατί αυτή είναι σημαντική, ακολουθήστε με στην επόμενη σελίδα να το δούμε παρέα!

Η ιδέα της περιστρεφόμενης ψύκτρας.

"Εν αρχή ην η σκόνη"

Συμπαθάτε με για την Βιβλική παράφραση, αλλά όλοι έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με εικόνες "Βιβλικής" αμέλειας, για να το θέσω ευγενικά δηλαδή!

Η αλήθεια είναι όμως ότι πρακτικά είναι πολύ πιθανό -ιδιαίτερα σε ένα "ευάερο" κουτί με "ελεύθερες αντιλήψεις" όσον αφορά στα αιωρούμενα στον αέρα "σωματίδια" - να έρθουμε αντιμέτωποι με εικόνες σαν αυτές:

Αυτό που είναι το πιο ενδιαφέρον σε αυτές τις εικόνες είναι ότι οι επικαθήσεις που αποφράζουν την ψύκτρα φαίνεται να "αποφεύγουν" τα πτερύγια των ανεμιστήρων!
Φυσικά είμαι εσκεμμένα λίγο υπερβολικός, αλλά το γεγονός παραμένει:
Οι ταχέως κινούμενες επιφάνειες των πτερυγίων των ανεμιστήρων, τείνουν να συγκρατούν πολύ λιγότερες επικαθίσεις σε σύγκριση με τα ακίνητα πτερύγια των ψυκτρών!

Αυτή την διαπίστωση την "κρατάμε" για να την συνδυάσουμε με την επόμενη.

Η ταχύτητα του αέρα και οι αερόψυκτρες.

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η αύξηση της ροής του αέρα σε μια αερόψυκτρα, βελτιώνει την θερμική της συμπεριφορά και "χαρίζει" κάποιους βαθμούς δροσερότερη λειτουργία στο PC μας.
Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους, ο ένας είναι προφανής, αυξάνοντας την ποσότητα του αέρα που περνά μέσα από τα πτερύγια της ψύκτρας, έχουμε σε μεγαλύτερη έκταση τους, αέρα χαμηλότερης θερμοκρασίας π΄ραγμα που φαίνεται άμεσα στο θερμόμετρο!
Ο δεύτερος λόγος αν και σημαντικότερος είναι λιγότερο γνωστός.
Πρόκειται για ένα από τα πιο περίπλοκα ζητήματα της δυναμική των ρευστών, γνωστό με την γενική ονομασία, "Οριακό στρώμα" (Boundary layer) και φυσικά δεν είναι του άρθρου σκοπός να εμβαθύνει στο θέμα, απλά θα αναφέρουμε μερικές χρήσιμες για το θέμα μας διαπιστώσεις, για την απλουστευμένη και ενδεχομένως "ανορθόδοξη" έκφραση των οποίων, ζητώ την κατανόηση των ειδημόνων!

1. Ο αέρας που κινείται ανάμεσα στα πτερύγια μια ψύκτρας έχει μεταβλητή ταχύτητα, με αυτόν που εφάπτεται σε αυτά να είναι πρακτικά ακίνητος και εκείνον που κινείται στο κέντρο της απόστασης μεταξύ τους να έχει την μέγιστη ταχύτητα.
2. Η ροή του αέρα ανάμεσα στα πτερύγια στην περιοχή που ευρίσκεται κοντά στο σημείο εισόδου του, είναι στρωτή (Laminar) και καθώς αυτός προχωρά στο εσωτερικό της ψύκτρας ενδέχεται η ροή να μετατραπεί προοδευτικά, σε τυρβώδη / στροβιλώδη (Turbulent).
3. Το σημείο όπου συμβαίνει η αλλαγή του είδους της ροής, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων βασικός είναι η ταχύτητα ροής του αέρα ανάμεσα στα πτερύγια της ψύκτρας.
4. Ο συντελεστής (Convection Coefficient) που εκφράζει το πόσο αποτελεσματικά αυτή η ροή αέρα, ψύχει την ψύκτρα, εξαρτάται -μεταξύ άλλων- από το είδος της ροής, την ταχύτητά της και το πάχος του τμήματος εκείνου της ροής του αέρα, που είναι "ακίνητο".
5. Η μεταφορά της θερμότητας από τα πτερύγια της ψύκτρας προς το κινούμενο ρεύμα του αέρα, αναγκαστικά θα πρέπει να "περάσει" πρώτα από αυτό το "δυσκίνητο" τμήμα του οριακού στρώματος (όπου έχουμε κατά κανόνα στρωτή ροή) και μετά να φτάσει σε τμήματα της ροής όπου η ταχύτητα είναι μεγαλύτερη (όπου η ροή μπορεί να είναι είτε στρωτή, είτε τυρβώδης).
6. Όσο παχύτερο είναι το τμήμα του οριακού στρώματος όπου επικρατεί στρωτή ροή , τόσο πιο δυσθερμαγωγό γίνεται αυτό.
7. Η στροβιλώδης ροή ευνοεί την μεταφορά της θερμότητας από την επιφάνεια των πτερυγίων στην μάζα του αέρα που ψύχει την ψύκτρα.
8. Η ταχύτητα του αέρα καθώς αυτός κινείται μεταξύ των πτερυγίων μιας ψύκτρας, λόγω των προαναφερθέντων φαινομένων, προοδευτικά μειώνεται και τείνει προς μια τιμή χαμηλότερη της αρχικής. Κατά αναλογία, μειώνεται και η αποτελεσματικότητα του προς ψύξη των πτερυγίων της ψύκτρας.
9. Μεγαλύτερη ταχύτητα του ρεύματος του αέρα που κινείται μεταξύ των πτερυγίων μιας ψύκτρας, σημαίνει μείωση του πάχους του οριακού στρώματος και συνεπώς καλύτερη ψύξη τους.

Όλα αυτά που προανέφερα μπορούμε να τα δούμε στα δυο διαγράμματα που ακολουθούν:

Στο αριστερό διάγραμμα βλέπουμε τις διάφορες περιοχές του οριακού στρώματος και στο δεξιό -που μας ενδιαφέρει περισσότερο- το πώς μεταβάλετε η ψυκτική αποτελεσματικότητα του ρεύματος του αέρα σε σχέση με το είδος της ροής που επικρατεί στο αντίστοιχο σημείο της πλάκας του πτερυγίου. Αυτό που αξίζει ιδιαίτερης παρατήρησης είναι ότι μολονότι στην περιοχή που επικρατεί στροβιλώδης ροή, το πάχος του οριακού στρώματος είναι μεγαλύτερο, από ότι στην περιοχή με την στρωτή ροή, αυτό εμποδίζει λιγότερο την μεταφορά της θερμότητας. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι οι στρόβιλοι κινούνται σε όλο το πάχος του τυρβώδους στρώματος και έτσι μεταφέρουν πιο αποτελεσματικά την θερμότητα από το πολύ λεπτότερο στρωτό τμήμα της ροής (Viscous Sublayer) που είναι προσκολλημένο στο πτερύγιο της ψύκτρας.

Το πρώτο μέρος της ιδέας!

Αν θα μπορούσαμε να έχουμε μια ψύκτρα η οποία δεν μαζεύει σκόνη, ο αέρας κινείται ομαλά ανάμεσα στα πτερύγιά της με μεγάλη ταχύτητα, και τόσο κατά την είσοδό του σε αυτά, όσο και κατά την έξοδό του, δεν παράγει ιδιαίτερους στροβιλισμούς έχοντας για το λόγο αυτό χαμηλό θόρυβο, θα είχαμε πετύχει σημαντική πρόοδο!
Εάν δε, αυτό το ρεύμα αέρα εξασφαλιζόταν με τρόπο τέτοιο, έτσι ώστε μεταξύ των πτερυγίων της ψύκτρας, το ρεύμα του αέρα να μην επιβραδύνεται, αλλά αντίθετα να επιταχύνεται, τότε πραγματικά θα είχαμε κάνει μεγάλη πρόοδο, καθώς η αποτελεσματικότητα της ψύκτρας θα αυξανόταν σημαντικά!

Αυτό το τελευταίο, πιστεύω ότι ήταν αυτό που έκανε το "κλίκ" στο ανήσυχο μυαλό του εφευρέτη και όλα τα κομμάτια του "παζλ" "ξαφνικά" πήραν την θέση τους!

Η περιστρεφόμενη ψύκτρα!

Ακριβώς!
Όλα αυτά που είπαμε πριν, αποτελούν χαρακτηριστικά της φυγοκεντρικής φτερωτής (Impeller), η οποία οποία απορροφά τον αέρα από το κέντρο της και περιστρεφόμενη τον επιταχύνει μεταξύ των πτερυγίων της και τελικώς τον αποβάλει από την περίμετρό της.
Η αποτελεσματικότητά της είναι τόσο μεγάλη, που έχει βρει εφαρμογή από τα κοινά blower και τους οικιακούς απορροφητήρες
μέχρι τους υπερσυμπιεστές των κινητήρων και τις φυγοκεντρικές αντλίες!

Έτσι λοιπόν έχουμε την περιστρεφόμενη φτερωτή που ικανοποιεί τις βασικές απαιτήσεις της ιδέας, το μόνο που μένει είναι να μετατρέψουμε αυτήν την φτερωτή σε ... ψύκτρα!
Με άλλα λόγια να βρούμε έναν τρόπο να μεταφέρουμε σε αυτήν -με όσο γίνεται αποτελεσματικότερο τρόπο- την θερμότητα που παράγει -για την περίπτωσή μας- μια CPU, η οποία ως γνωστόν δεν "ενθουσιάζεται" με τις περιστροφές!

Το δεύτερο μέρος της ιδέας!

Όπως όλοι ξέρουμε το block μιας ψύκτρας και ένας επεξεργαστής πρέπει να έχουν επίπεδες επιφάνειες συναρμογής μεταξύ τους, έτσι ώστε όταν τις φέρουμε σε επαφή να μην εγκλωβίζεται αέρας ανάμεσά τους και να έχουμε καλή μετάδοση της θερμότητας από την CPU στην ψύκτρα.
Μάλιστα για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο του εγκλωβισμού αέρα στις αναπόφευκτες μικροατέλειες (κοιλότητες) που παρουσιάζουν αυτές οι επιφάνειες, χρησιμοποιούμε σαν μέσο πλήρωσής τους ειδικές θερμοαγώγιμες πάστες (T.I.M.), οι οποίες παρουσιάζουν πολύ μικρότερη θερμική αντίσταση σε σχέση με αυτήν του αέρα που αντικαθιστούν.

Επίσης γνωστό είναι ότι η θερμότητα σε μια CPU, παράγεται από μια αρκετά μικρή επιφάνεια και για να γίνει αποτελεσματική και γρήγορη διασπορά της, χρησιμοποιούνται ευθερμαγωγές μεταλλικές πλάκες, τόσο στην CPU (το χάλκινο καπάκι της / Lid ), όσο και στην ψύκτρα (block), που θα αναλάβουν να μεταφέρουν την θερμότητα στα πτερύγια της ψύκτρας και από αυτά, στον αέρα!

Άρα χρειαζόμαστε μια ακίνητη βάση / πλάκα, της οποίας η κάτω επιφάνεια να είναι προσαρμοσμένη σταθερά πάνω στην CPU και η πάνω της επιφάνεια να έχει καλή θερμική σύζευξη με την κάτω επιφάνεια μιας άλλης πλάκας, στην πάνω επιφάνεια της οποίας, έχουν διαμορφωθεί πτερύγια τα οποία περιστρεφόμενα μαζί με την επάνω πλάκα δημιουργούν το απαραίτητα ρεύμα αέρα για την ψύξη τους!

Για να σταθούμε όμως μια στιγμή, γιατί σαν πολλές αντιτιθέμενες απαιτήσεις μαζεύτηκαν στο πρόβλημα!
1. Θέλουμε μια πλάκα να περιστρέφεται κοντά σε μια άλλη χωρίς να ακουμπάνε μεταξύ τους >> ΟΚ αυτό είναι εύκολο, η περιστρεφόμενη επάνω πλάκα στηρίζεται στην κάτω με την βοήθεια ενός κυλινδρικού Fluid Dynamic Bearing (FDB) -σαν αυτά που είδαμε στην αρχή του άρθρου- του οποίου ο άξονας είναι στερεωμένος στην κάτω πλάκα.
2. Θέλουμε η περιστρεφόμενη πλάκα να στρέφεται πάρα πολύ κοντά στην ακίνητη κάτω πλάκα, χωρίς να υπάρχει καμία περίπτωση να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους!

Εδώ όμως αρχίζουν τα προβλήματα, γιατί η μηχανουργική επεξεργασία που χρειάζεται για να επιτευχθεί τέτοια ακρίβεια κατασκευής, αλλά -και κυρίως- οι διαστάσεις των υλικών που απαιτούνται στην κατασκευή για να μην υπάρχει η "παραμικρή" ελαστικότητα που θα επέτρεπε αυτό το "άγγιγμα", καθιστούν την κατασκευή εξαιρετικά ασύμφορη, για να μην πω αδύνατη!

Αυτή η απαίτηση για την ελάχιστη απόσταση μεταξύ των πλακών, είναι το μεγάλο πρόβλημα, ή μήπως όχι ; (!)
Για να δούμε ένα μικρό video που ασχολείται με ένα "περίεργο" και "αρχαίο" έδρανο:

Thrust air dynamic bearings

Γιατί τα έδρανα αυτά, χρησιμοποιούν -όπως είπαμε πιο πριν- τον αέρα σαν "λιπαντικό", καθώς ο αέρας που βρίσκεται ανάμεσα στις δύο πλάκες λόγω της σχετικής τους περιστροφικής κίνησης λειτουργεί σαν ένα "σφιχτό μαξιλάρι" που εμποδίζει τις δυο πλάκες να ακουμπήσουν και μάλιστα η αντίσταση που προβάλει στο πλησιάσμά τους γίνεται τόσο μεγαλύτερη, όσο πλησιέστερα έρχονται αυτές.
Με άλλα λόγια αυτό το μικροσκοπικού πάχους, περιστρεφόμενο στρώμα αέρα, λειτουργεί σαν ένα σκληρό ελατήριο, το οποίο όσο περισσότερο το πιέζουμε, τόσο περισσότερο σκληραίνει και επαναφέρει στην "τάξη" την "άτακτη" πλάκα! ! !

θα μπορούσαμε να πούμε ότι πλέον το σύστημα ανάρτησης των δύο πλακών, ενσωματώνει αρνητική ανάδραση που εξασφαλίζει την σταθερότητά του, και αυτό είναι σημαντικό καθώς δεν είναι απαραίτητη μια κατασκευή "εξωφρενικά" ανελαστική και στιβαρή! Η δουλειά μπορεί να γίνει και με πιο γήινη μηχανική!

Σε αυτό ακριβώς το σημείο λοιπόν, έρχεται η τεχνολογία των , να μετατρέψει το πρόβλημα σε λύση! ! !

Πρόλογος

Για την SilverStone, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, από την ίδρυσή της το 2003, έχει κάνει αισθητή την παρουσία της στον χώρο του εξοπλισμού των PC μας, αφήνοντας την σφραγίδα της με μια σειρά από αποτελεσματικά προϊόντα τα οποία δεν αμελούν τον αισθητικό τομέα!

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε μια ψύκτρα για επεξεργαστές χαμηλού TDP (Thermal Design Power), η οποία ανήκει στην σειρά Argon και ακούει στην κωδική ονομασία AR05.
H SilverStone AR05, μοιράζεται τα ίδια γενικά κατασκευαστικά χαρακτηριστικά με τα άλλα πέντε μέλη της σειράς Argon καθώς διαθέτει Direct Contact Heatpipes, αλουμινένια βάση και αλουμινένια πτερύγια διασποράς της θερμότητας.

Η κατασκευή της απαρτίζεται από δύο χάλκινα heatpipes διαμέτρου 6mm, τα οποία είναι εμφυτευμένα στο αλουμινένιο block της βάσης της ψύκτρας και έχουν λειανθεί μαζί του, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η άμεση επαφή τους με το heat spreader της CPU που θα ψύξει.
Τα δυο αυτά heat pipes ψύχονται από μια συστοιχία αλουμινένιων πτερυγίων συνολικής διατομής (92x82)mm, με την βοήθεια ενός ανεμιστήρα (92x92x15)mm.

Το "σώμα" της ψύκτρας είναι παράλληλο με την βάση της και φτάνοντας -μαζί με τον ανεμιστήρα- σε ύψος μόλις 37mm, υπόσχεται απρόσκοπτη συμβατότητα με θήκες υπολογιστών πολύ μικρού ύψους και επαρκή ψύξη των επεξεργαστών που έχουν ανάλογα μικρή θερμική παραγωγή, καθώς τα 65 (+) Watt TDP που την χαρακτηρίζουν, έρχονται να συμπληρώσουν το "κενό" που είχε η σειρά Argon σε αυτή την ισχύ.

Ακολουθήστε μας λοιπόν στις επόμενες σελίδες, για να την γνωρίσουμε από κοντά και να δούμε τι έχει να πει ο Ήφαιστος γι αυτήν !

Χαρακτηριστικά

Τα χαρακτηριστικά της SilverStone Argon AR05, μπορούμε να τα δούμε συνοπτικά στον πίνακα που ακολουθεί:

Όπως βλέπουμε και είναι απολύτως φυσικό για την ισχύ της ψύκτρας, δεν υποστηρίζονται όλα τα CPU sockets (2011, 1366 κ.λπ.)
Η SilverStone Argon AR05, έχει δύο χάλκινα heat pipes των 6mm και είναι μια πραγματικά "μικροσκοπική" ψύκτρα, καθώς το σώμα της έχει τις ίδιες σχεδόν διαστάσεις με τον ανεμιστήρα των (92x92x15)mm που την ψύχει !
Ο ανεμιστήρας αυτός ελέγχεται μέσω PWM και χαρακτηρίζεται από σχετικά χαμηλό θόρυβο και μεγάλη παροχή, πράγμα απαραίτητο καθώς έχει να προωθήσει τον αέρα σε μια πολύ πυκνή διάταξη πτερυγίων (τα 6,4 fins/cm, δεν είναι κάτι που το βλέπουμε κάθε μέρα!), η οποία επιπλέον, επιβαρύνεται από το γεγονός της "ενσωμάτωσης" σε αυτήν και του block της ψύκτρας, που τελικά έχει σαν επίπτωση η ψύκτρα να παρουσιάζει χαμηλή ελευθερία στο air flow (μόλις 56%).
Βεβαίως, όλα μοιάζουν λίγο διαφορετικά από ό,τι βλέπουμε συνήθως και υπάρχει λόγος γι' αυτό!

H SilverStone Argon AR05 μπορεί να βρεθεί στα Ελληνικά καταστήματα με 36,90€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Ας πάμε όμως σιγά-σιγά να την δούμε από κοντά.

Συσκευασία και παρελκόμενα.

Η ψύκτρα έφτασε σε εμένα -μετά τη φωτογράφισή της- σε έναν κίτρινο ταχυδρομικό φάκελο με φυσαλίδες!
Γεμάτος περιέργεια τον άνοιξα και έβαλα το χέρι μέσα, ομολογώ ότι το κουτί, δεν το "πέτυχα" με το πρώτο !
Είναι τόσο μικρή που ακόμα και μέσα στην συσκευασία της, ο φάκελος ήταν "άδειος" !
Ας πάμε λοιπόν για μια πρώτη περιήγηση με ξεναγό μας το φακό της φίλης karmen1983, την οποία ευχαριστώ θερμά για την βοήθεια!

Οι βασικές πληροφορίες περιλαμβάνουν το πλήθος των heat pipes και το γεγονός ότι σε αυτά εφαρμόζεται η τεχνική Direct Contact, το TDP της ψύκτρας, την PWM τεχνολογία του ανεμιστήρα και φυσικά το βασικό πλεονέκτημά της, το χαμηλό ύψος της. Στην δεξιά κάτω γωνία υπάρχει ένα QRCode που μας πάει στην σελίδα του προϊόντος.
Στην δεξιά φωτογραφία μπορούμε να δούμε κατασκευαστικές λεπτομέρειες του block και του ανεμιστήρα.

Εδώ έχουμε τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της συσκευασίας, όπου μπορούμε να δούμε την σύντομη περιγραφή των πλεονεκτημάτων και των βασικών χαρακτηριστικών της.

Και το εξωτερικό της συσκευασίας, κλείνει με μια πολύγλωσση περιγραφή των βασικών ιδιοτήτων της AR05, από την οποία λείπουν τα Ελληνικά.
Πάμε λοιπόν να σηκώσουμε το καπάκι με περιέργεια για το πραγματικό μέγεθος της ψύκτρας.

Πρώτο πρώτο αντικρίζουμε το φυλλάδιο οδηγιών εγκατάστασης, το οποίο εμείς το αφήσαμε βιαστικά στην άκρη, αλλά εσείς μπορείτε να το βρείτε και εδώ.
Σειρά είχε ένα λεπτό αφρώδες φύλο προστασίας και αντικρίζουμε την SilverStone Argon AR05, καλυμμένη κυριολεκτικά από τον ανεμιστήρα της, να μας ατενίζει φωλιασμένη μέσα στην αφρώδη θήκη της και δίπλα -σε μια ειδική υποδοχή- να της κάνουν παρέα τα λιγοστά, αλλά επαρκή παρελκόμενά της.

Στα οποία διακρίνουμε δυο ζευγάρια brackets (ένα για INTEL επεξεργαστές και ένα για AMD), τις απαραίτητες βίδες και αποστάτες στερέωσης, μια μικρή λωρίδα που έχει -κομμένες ήδη- αυτοκόλλητες ροδέλες προστασίας της μητρικής καθώς και μια μικρή σύριγγα με θερμοαγώγιμη κρέμα που αν είμαστε προσεκτικοί, επαρκεί για περισσότερες της μιας εφαρμογές.
Ομολογουμένως "σπαρτιάτικος" εφοδιασμός, αλλά στην πραγματικότητα δεν λείπει τίποτε!

Αλλά αρκετά το γυροφέραμε το πράγμα, τα "μικροσκόπια" ανά χείρας και πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε μια από τις μικρότερες ψύκτρες που έχουν φτάσει μέχρι τώρα στα εργαστήρια του TheLab.

Η SilverStone Argon Series AR05 από κοντά.

Η ψύκτρα είναι πραγματικά περιορισμένων διαστάσεων, ουσιαστικά το σώμα της είναι στο μέγεθος του ανεμιστήρα που την ψύχει.
Διακρίνουμε εύκολα ότι ο ανεμιστήρας δεν στηρίζεται πάνω στα πτερύγια με κάποιο συρμάτινο bracket, αλλά είναι βιδωμένος πάνω σε ένα ειδικά προς τούτο, αλουμινένιο bracket που είναι και εκείνο βιδωμένο πάνω στα πτερύγια.

Κοιτώντας περιμετρικά την όλη κατασκευή η συνολική εντύπωση περιγράφεται με δυο λέξεις, στιβαρότητα και συμπύκνωση.

Οι απολήξεις των πτερυγίων, παρά το γεγονός ότι απέχουν ελάχιστα από το σημείο στο οποίο περνάει το heat pipe, έχουν επιπλέον στήριξη μέσω των χαρακτηριστικών αναδιπλώσεων που αποτρέπουν τις σχετικές κινήσεις μεταξύ τους!
Βέβαια αυτές οι αναδιπλώσεις εξυπηρετούν και αεροδυναμικούς λόγους, που θα δούμε στη συνέχεια.

Βγάζουμε τον ανεμιστήρα, ο οποίος ας σημειωθεί δεν είναι βιδωμένος με "λαμαρινόβιδες" όπως -στο όνομα της οικονομίας- θα ήταν λογικό να υποθέσει κάποιος, αλλά με επιχρωμιωμένες βίδες μετρικού σπειρώματος (Μ3) και αυτό είναι καλό, καθώς θα επιτρέπει την εύκολη αφαίρεσή του, για καθαρισμό της ψύκτρας αλλά και του ίδιου και -κυρίως- την χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις επαναφορά του!

Ας δούμε λοιπόν την AR05 "γυμνή".

Το μικρό πάχος της ψύκτρας, αλλά κυρίως, η γωνία λήψης της φωτογραφίας μας δίνει μια "ακτινογραφία" της κατασκευής της. Διακρίνουμε τα δύο heat pipes και τα bracket στήριξης του ανεμιστήρα, αλλά και κάτι ακόμα που από πρώτη ματιά φαίνεται περίεργο.
Παράλληλα με τα heat pipes υπάρχει κάτι ακόμα που διαπερνά όλα τα πτερύγια της ψύκτρας!
Τα πτερύγια της ψύκτρας έχουν υποστεί εκτός από την απαραίτητη για τα heat pipes εκτόνωση και μία ακόμη.
Τα χείλη των εκτονώσεων αυτών, εφάπτονται μεταξύ τους και δημιουργούν την δομή ενός "σωλήνα". Σε αυτόν ακριβώς το σωλήνα, βιδώνουν οι δύο βίδες που συγκρατούν το κάθε bracket στήριξης του ανεμιστήρα.
Επίσης, η ύπαρξη αυτών των πρόσθετων εκτονώσεων, "συμπιέζει" το ρεύμα αέρα του ανεμιστήρα προς την περιοχή των heat pipes, αυξάνοντας ελαφρά την απόδοσή της ψύκτρας.

Το χείλος των πτερυγίων είναι διαμορφωμένο έτσι ώστε να δημιουργούνται στο μέτωπο εισόδου των πτερυγίων, "αυλάκια", τα οποία εκτός από την καλύτερη διανομή του αέρα που σημαίνουν, βοηθούν στον περιορισμό του θορύβου αλλά και στην βελτιωμένη θερμική απόδοση της ψύκτρας.
Δεξιά, βλέπουμε την πίσω πλευρά της ψύκτρας και τα δύο άμεσης επαφής heat pipes (DCHP), τα οποία είναι εμφυτευμένα μέσα στο αλουμινένιο block της ψύκτρας, που όπως βλέπουμε...

...ουσιαστικά ακουμπά μέσα σε μια εσοχή που σχηματίζουν τα πτερύγια της ψύκτρας.
Επιπλέον, στην δεξιά φωτογραφία -που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια των δοκιμών- βλέπουμε ότι το bracket του block, έρχεται στο ίδιο επίπεδο με αυτό.
Έτσι, περιορίζεται δραστικά το συνολικό ύψος της ψύκτρας και μπορεί να είναι συμβατή με κουτιά πολύ μικρών διαστάσεων, όπως αυτά που προορίζονται για compact HTPC.

Στις προηγούμενες φωτογραφίες -αλλά και στη συνέχεια- μπορούμε να δούμε πόσο καλή δουλειά έχει γίνει στο θέμα της κάμψης των heat pipes, στα οποία, παρά την εξαιρετικά "κλειστή" καμπύλη που κάνουν, παρατηρούνται πολύ λίγες και επιφανειακές ρικνώσεις.

Ο ανεμιστήρας της Argon AR05.

Ώρα όμως είναι να δούμε τον συνεργάτη της ψύκτρας, τον ανεμιστήρα που αναλαμβάνει να καθορίσει την θερμική συμπεριφορά της.

Έντεκα πτερύγια, με πολύ καλή κάλυψη της διατομής του ανεμιστήρα, και το κατάλληλα καμπυλωμένο σχήμα τους, είναι "μονόδρομος", δεδομένου ότι παρά το ότι το πάχος του ανεμιστήρα είναι μειωμένο, αυτός θα πρέπει να παρέχει την αυξημένη στατική πίεση που είναι απαραίτητη σε μια τόσο πυκνή ψύκτρα.
Παράλληλα, η λοξή τοποθέτηση των στηριγμάτων του κινητήρα του, και η "καθετότητα" του πίσω χείλους των πτερυγίων, σε σχέση με τα στηρίγματα αυτά, είναι δοκιμασμένη λύση που εγγυάται σχετικά αθόρυβη λειτουργία, πράγμα που απεδείχθη στις μετρήσεις που κάναμε!
Τα χαρακτηριστικά του ανεμιστήρα, δείχνουν ότι οι επιδόσεις του έρχονται με το ανάλογο κόστος σε ρεύμα.

Το καλώδιό του είναι τεσσάρων αγωγών (λόγω του ελέγχου με PWM), καταλήγει -φυσικά- σε βύσμα ανάλογων επαφών και διαθέτει μαύρο sleeve, το οποίο ενώ είναι σχετικά πυκνό, ενδέχεται να μην καλύπτει σωστά τα καλώδια στο εσωτερικό του.
Αν δείτε μια εικόνα σαν αυτή της δεξιάς φωτογραφίας, μπορείτε να το διορθώσετε πιάνοντας την μία του άκρη σταθερά και τραβώντας απαλά προς την άλλη άκρη, το sleeve "τεντώνει" και πυκνώνει.

Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά.

Όπως έχετε καταλάβει, αυτό το θέμα είναι ένα από τα αγαπημένα μου, καθώς ασχολείται με όλα εκείνα που μαρτυρούν τι κρύβεται στο "αθέατο παρασκήνιο" μιας κατασκευής, και μας δείχνει -έστω και "φτωχά"- αυτά που τους αφιερώθηκε σκέψη, σχεδίαση και -γιατί όχι- μεράκι και δεν τους αξίζει να περάσουν απαρατήρητα!

Ας βάλουμε αρχή από κάτι που δείχνει την προσεκτική σχεδίαση και την λειτουργική εκμετάλλευση και τις πιο μικρής λεπτομέρειας.

Τα bracket στήριξης του ανεμιστήρα.

Τα σπειρώματα που βιδώνουν οι βίδες των ανεμιστήρων, έχουν "κοπεί" μέσα σε μικρές εκτονώσεις στα άκρα των bracket. Με τον τρόπο αυτό το σπείρωμα έχει μεγαλύτερο μήκος, άρα και αντοχή, που είναι απαραίτητη για τη μακροζωία των σπειρωμάτων και την απροβλημάτιστη λειτουργία τους.

Αυτή όμως η εκτόνωση είναι "στραμμένη" προς τα επάνω, εκεί ακριβώς που θα έρθει να "κάτσει" ο ανεμιστήρας, με αυτό το τρόπο λειτουργούν σαν οδηγοί εύκολης τοποθέτησής του!
Φυσικά από την όλη εικόνα φαίνεται να απουσιάζει κάποιο μέσο περιορισμού της μετάδοσης των κραδασμών του ανεμιστήρα, ο οποίος δεν διαθέτει ελαστικά παρεμβύσματα. Η εικόνα όμως αλλάζει αν ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά.

Το bracket όπως είπαμε στηρίζεται με "λαμαρινόβιδες" στις δευτερεύουσες εκτονώσεις που έχουν τα πτερύγια, αυτές οι λαμαρινόβιδες περνάνε μέσα από ειδικά ελαστικά που αποκλείουν οποιαδήποτε άμεση επαφή της βίδας με το bracket, αλλά και του bracket με τα πτερύγια της ψύκτρας.
Συνεπώς, η στήριξη του ανεμιστήρα αναλαμβάνει και μάλιστα με ικανοποιητικό τρόπο, την περιστολή της διάδοσης των κραδασμών, αρκεί η βίδα να μην είναι πολύ σφιγμένη, για να μπορεί να "δουλεύει" το ελαστικό παρέμβυσμα και εδώ μπαίνει η τελευταία "πινελιά"!
Οι λαμαρινόβιδες -από τη φύση τους- ανοίγοντας οι ίδιες το σπείρωμα στο οποίο βιδώνουν, έχουν πολύ καλή σταθερότητα σε οποιοδήποτε σημείο της "διαδρομής" τους, χωρίς να έχουν ανάγκη να σφίξουν κοντράροντας στο τέλος της διαδρομής αυτής, άρα αποτελούν την καλύτερη και οικονομικότερη επιλογή για την ρυθμιζόμενη σύσφιξη των ελαστικών παρεμβυσμάτων!

Οι αναδιπλώσεις των πτερυγίων.

Είπαμε πιο πριν ότι οι αναδιπλώσεις στα άκρα των πτερυγίων δεν εξυπηρετούν μόνο λόγους μηχανικής αντοχής, αλλά και αεροδυναμικούς.

Η αναδίπλωση αυτή έχει γίνει προς την άνω πλευρά των πτερυγίων, έτσι ώστε να είναι κοντά στον ανεμιστήρα και να περιορίζει την διασπορά της κωνικής δέσμης του αέρα του. Έτσι ο αέρας που ωθεί ο ανεμιστήρας προς την ψύκτρα, συγκεντρώνεται λίγο περισσότερο στην χρήσιμη περιοχή και σαρώνει λίγο καλύτερα τις πλευρικές απολήξεις τους και έτσι έχουμε λίγο καλύτερη απόδοση στην ψύκτρα.
Βεβαίως πολύ κουβέντα κάνουμε για το "λίγο", και εν προκειμένω πολύ καλά κάνουμε, μιας και το μέγεθος της ψύκτρας επιβάλει την προσπάθεια να κερδηθεί κάτι, έστω και μικρό!

Η θερμική σύζευξη των πτερυγίων, με τα heat pipes.

H SilverStone ακολούθησε την τεχνική της συναρμογής των heat pipes μέσω εκτόνωσης των πτερυγίων.

Η μέθοδος αυτή αποδίδει πολύ ισχυρή ενσφήνωση των heat pipes στα πτερύγια και εγγυάται την άριστη θερμική σύζευξη μεταξύ τους.
Οι φωτογραφίες είναι αψευδείς μάρτυρες για την γεωμετρία του πράγματος, για την θερμική συμπεριφορά όμως θα πρέπει να περιμένουμε τι θα "πει " ο 'Ηφαιστος!

Η επιφάνεια του block της ψύκτρας.

Η υφή της επιφάνειας του block της ψύκτρας θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα "πολωμένο" μέσο σατινέ.
Η κατεργασία της τελικής λείανσης έγινε αποκλειστικά παράλληλα με τον διαμήκη άξονα των heat pipes, αποδίδοντας μια επιφάνεια λεία προς την αντίστοιχη κατεύθυνση, αλλά ελαφρά άγρια προς την κάθετη των heat pipes κατεύθυνση.
Όπως βλέπουμε στην αριστερή φωτογραφία -για την ποιότητα της οποίας ζητώ την κατανόησή σας- υπάρχουν πολύ λεπτές γραμώσεις παράλληλα στον άξονα των heat pipes.
Η τεχνική αυτή -όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν- αποδίδει καλή θερμική σύζευξη με το heat spreader της CPU, διατηρώντας παράλληλα πολύ εύκολη την διαδικασία της εφαρμογής της θερμοαγώγιμης πάστας.

Ο έλεγχος της επιπεδότητας της επιφάνειας του block, είναι γενικά απαραίτητος, αλλά ειδικά για τις ψύκτρες που ακολουθούν την τεχνική DCHP (Direct Contact Heat Pipe), είναι καθοριστικά αναγκαίος.
Εδώ το παχύμετρο μας δίνει ικανοποιητική πρώτη εικόνα, η οποία επιβεβαιώνεται από την φωτογραφία ...

...που τραβήχτηκε αμέσως μετά την απεγκατάσταση της ψύκτρας από τον "τόπο βασανισμού" της !

Συμβατότητα με το hardware της μητρικής.

Εδώ όπως είναι φυσικό, δεν έχουμε να πούμε και πολλά, η Argon AR05, χωράει "παντού" χωρίς να έρχεται σε "διένεξη" με οποιοδήποτε "γειτονικό" εξάρτημα (μνήμες κ.λπ.)

Τα έδρανα του ανεμιστήρα.

Το μόνο που παρατηρήθηκε κατά τις δοκιμές που έγιναν και υποδηλώνει ότι η επιλογή του τύπου κεντρικής έδρασης του άξονα του ανεμιστήρα επιδρά στις στροφές του, είναι το ότι κατά την οριζόντια τοποθέτησή του, ο ανεμιστήρας στρέφεται πιο αργά από ότι στην κατακόρυφη τοποθέτησή του.
Μεταξύ των δύο προσανατολισμών υπάρχει μια διαφορά περίπου 100rpm, οι οποίες φυσικά είναι εντός του προδιαγραφόμενου +/- 10%, αλλά δεν παύουν να αποτελούν μια ένδειξη προς αξιολόγηση και ένα λόγο που εμείς επαναλάβαμε μερικά πολύωρα tests, διότι δεν είμαστε αρκετά "τυχεροί" να εντοπίσουμε την διαφορά στην αρχή των δοκιμών !

Μετρήσεις θερμικής συμπεριφοράς.

Λίγα λόγια για τον τρόπο μέτρησης της θερμικής συμπεριφοράς.

Εδώ φυσικά είναι το σημείο όπου δεν χωράνε "εντυπώσεις", εδώ μιλάνε οι αριθμοί !
Αλλά στη περίπτωση της SilverStone Argon Series AR05, είχαμε ένα πρόβλημα, που έχει να κάνει με το μέγεθός της, καθώς είναι η πρώτη φορά που στον ανανεωμένο "πάγκο" του TheLab, φτάνει μια τόσο μικρή σε μέγεθος ψύκτρα, μια ψύκτρα από την οποία κανείς -έχων σώας τα φρένας(!)- δεν περιμένει να ανταγωνιστεί ψύκτρες με πολλαπλάσιο όγκο και πλήθος heat pipes.
Συνεπώς οι μετρήσεις της Argon AR05, έπρεπε να κινηθούν σε δύο κατευθύνσεις, η μία είναι η γνωστή, έλεγχος στις ίδιες ακριβώς συνθήκες με όσες δοκιμές έχουν γίνει μέχρι τώρα, και η άλλη ήταν να γίνουν μετρήσεις προσαρμοσμένες στο μέγεθος της ψύκτρας, οι οποίες όμως θα έπρεπε να έχουν κάποια κοινά σημεία αναφοράς με τις μέχρι τώρα μετρήσεις.

Αυτό πραγματικά ήταν ένας δύσκολος γρίφος, που ευτυχώς για εμάς, είχε την απάντησή του ήδη έτοιμη στην λογική κατασκευής του Ηφαίστου, στον οποίο μπορούν να οριστούν οι επιθυμητές παράμετροι λειτουργίας και να ρυθμίσει το φάσμα της θερμικής καταπόνησης που εξασκεί σε μια ψύκτρα, έτσι ώστε να προσαρμοστεί στο TDP (Thermal Design Point) που έχει αυτή.

Έτσι έγιναν δύο ομάδες μετρήσεων:
1. Μετρήσεις στο γνωστό standard setup που αποδίδει TDP = 180 Watt στο τρίτο step. (60Watt - 360Watt)
2. Μετρήσεις σε προσαρμοσμένο setup που αποδίδει TDP = 60 Watt στο τρίτο step. (20Watt - 120Watt)

{Οι τιμές των 60 Watt και 120 Watt, υπάρχουν και στις δυο σειρές μετρήσεων.}

Αλλά ώρα είναι να τα δούμε όλα αυτά στην πράξη.

Μετρήσεις στο standard setup (TDP= 180Watt / Step 3)

Οι μετρήσεις αυτές -όπως είναι λογικό- έγιναν μόνο στο μέγιστο airflow και για τους τρεις βασικούς προσανατολισμούς:
1. Οριζόντιος : Όπου το block και τα heat pipes της ψύκτρας είναι παράλληλα στο οριζόντιο επίπεδο.
2. Πλάγιος : Όπου το block είναι κάθετο στο οριζόντιο επίπεδο, αλλά τα heat pipes εξακολουθούν να είναι παράλληλα με αυτό.
3. Κάθετος: Όπου το block , αλλά και τα heat pipes της ψύκτρας είναι κάθετα στο οριζόντιο επίπεδο.

Ο θόρυβος μετρήθηκε με το bBA meter, τοποθετημένο στον άξονα του ανεμιστήρα και σε απόσταση 50cm από αυτόν.

Όπως βλέπουμε η ψύκτρα δοκιμάστηκε σε επιφόρτιση σχεδόν τριπλάσια της ονομαστικής της ισχύος (TDP=65Watt), και μολονότι δεν διέπρεψε στο τελικό στάδιο (180Watt), δεν "κατέθεσε τα όπλα" !

Αυτό που έχει σημασία να δούμε, είναι:
1. Ότι ακόμα και στην διπλάσια ισχύ, το Δθ είναι ανεκτό.
2. Στην ονομαστική επιφόρτιση, το Δθ είναι περίπου 19 βαθμοί Celcius.
3. Και φυσικά -επίσης σημαντική διαπίστωση- ότι ο βέλτιστος προσανατολισμός της είναι ο κάθετος, ο οποίος κρατάει κατά 10 βαθμούς δροσερότερη τη CPU (3ο βήμα) από τον μειονεκτικότερο, που είναι ο πλάγιος. (59,5 C έναντι 69,7 C).

Βέβαια, εδώ διακρίνονται και άλλες λεπτομέρειες στην συμπεριφορά της ψύκτρας, αλλά αυτές θα τις αφήσουμε για την "Εις βάθος" σελίδα.

Μετρήσεις στο προσαρμοσμένο setup (TDP = 60 Watt / Step 3)

Εδώ θα μπορέσουμε να δούμε τι πραγματικά μπορεί να κάνει η ψύκτρα έχοντας μια λογικότερα κατανεμημένη θερμική επιφόρτιση, καθώς στις προηγούμενες μετρήσεις όπου από το πρώτο ήδη βήμα της δοκιμής ευρέθη κοντά στο σχεδιαστικό της όριο!
Έγιναν μετρήσεις σε όλους τους προσανατολισμούς και τα airflow και το σύνολο των εννέα πινάκων προς χάριν ευκολίας αλλά και αποτελεσματικής σύγκρισης, συμπτύχθηκε στον πίνακα που ακολουθεί.

Εδώ φαίνεται πολύ καλύτερα η συμπεριφορά της ψύκτρας και σαν πρώτες παρατηρήσεις έχουμε:

1. Ο κάθετος προσανατολισμός εξακολουθεί και υπερτερεί, αλλά -ειδικά προς το μέσον της περιοχής θερμικής επιφόρτισης- αυτές οι διαφορές πλέον είναι μικρές, π.χ. για τα ~80Watt και για υψηλό airflow, αυτές είναι μόνο ένα βαθμό, και αν πάμε σε χαμηλό airflow, αυξάνουν μόνο μισό βαθμό ακόμα!

2. Ο θόρυβος που παράγει η ψύκτρα είναι καλά ανεκτός ακόμα και στο υψηλό airflow, καθώς ο ανεμιστήρας της δεν παράγει ενοχλητικές υψηλές συχνότητες, πρακτικά ακούγεται μόνο το "φύσημά" του και αν πάμε σε μέσες στροφές γίνεται αδιόρατος για να καταλήξει στις χαμηλές, να είναι πρακτικά "μη ανιχνεύσιμος".
Εδώ να θυμίσω ότι τα 34 dΒA είναι ο θόρυβος που έχει ένα δωμάτιο στην πόλη, στις "μικρές" ώρες μια ήσυχης νύχτας!

3. Το σημαντικό εδώ είναι, συνυπολογίζοντας τον αντικειμενικό στόχο της ψύκτρας, να δούμε ότι μπορεί να υποστηρίξει την τελείως αθόρυβη λειτουργία ενός συστήματος HTPC, καθώς ακόμα και αν επιλέξουμε την χαμηλή ροή αέρα, η θερμοκρασία της CPU μας θα κινηθεί στα πολύ ανεκτά όρια των 50 έως 55 βαθμών Celsius. (Δθ= ~ 25 βαθμοί C)

Αλλά επειδή μία εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις ας δούμε όλα τα προηγούμενα σε ένα γράφημα.

Η εικόνα αυτή, αποδίδει αυτό που αρκετές φορές λέμε, συνεκτική συμπεριφορά.
Παρατηρούμε ότι ουσιαστικά καθορίζονται τρεις δέσμες καμπυλών, μια για κάθε airflow και μέσα σε κάθε μια από αυτές τις δέσμες, οι καμπύλες κατατάσσονται με την ίδια σειρά, από την πλευρική τοποθέτηση προς την κατακόρυφη, που αποδίδει και τις μικρότερες θερμοκρασίες.
Επίσης, είναι ευδιάκριτο ότι μέχρι και το τέταρτο βήμα (~80Watt), όλοι οι προσανατολισμοί έχουν γραμμική συμπεριφορά και από εκεί και πάνω, παρουσιάζονται ελαφρές αποκλίσεις που είναι πιο ευδιάκριτες στην πλευρική (La) τοποθέτηση.

Μετρήσεις εις βάθος.

Αυτή η σελίδα ασχολείται με το "παρασκήνιο" όλων αυτών των αποτελεσμάτων που βλέπουμε στους γενικούς πίνακες αποτελεσμάτων και αν θέλαμε να μείνουμε στην γενική εικόνα, θα μπορούσε και να λείπει από τα review.
Επειδή όμως πιστεύουμε ότι αφενός, έχουν να δώσουν στοιχεία σε όποιον θέλει να το "ψάξει" λίγο πιο βαθειά και αφετέρου, δίνουν σε όλους εσάς μια εικόνα του τι κρύβεται πίσω από κάθε "αριθμό" των μετρήσεων που παρουσιάζονται στα review, δημιουργώντας τελικά μια πιο σφαιρική εικόνα των ψυκτρών, σας παραθέτουμε μια σύνοψη των βασικών μετρήσεων και των αποτελεσμάτων τους.

1. Έλεγχος στο Standard setup. Σε όλους τους προσανατολισμούς και σε High Airflow.
(Loader TDP = 180 Watt at Step 3)

Όπως έχει προαναφερθεί η SilverStone Argon Series AR05, δοκιμάστηκε για λόγους ενοποίησης αποτελεσμάτων σε συνθήκες που την έθεσαν εξ αρχής στα όρια των δυνατοτήτων της (το πρώτο (!) βήμα του Ήφαιστου την φορτίζει με ~ 60 Watt). Τα αποτελέσματα έχουν πολύ ενδιαφέρον!

Η δοκιμή χρειάστηκε να φτάσει στο 4ο βήμα (240 Watt ! ) πριν η ψύκτρα "εγκαταλείψει τη μάχη" !
Χρειάστηκε να δεχτεί φορτίο 3,7 φορές μεγαλύτερο από το ονομαστικό της, για να δούμε τις θερμοκρασίες να ανεβαίνουν πάνω από τους 100 βαθμούς Celcious.

Στα δυο γραφήματα που ακολουθούν φαίνονται τα τρία πρώτα βήματα στα οποία επιτεύχθηκε θερμική ισορροπία.

Βλέπουμε ότι μέχρι και τα 120 Watt, σε High Air Flow και για την κατακόρυφη (Ve) τοποθέτηση, η ψύκτρα εξακολουθεί και βελτιώνει την απόδοσή της καθώς, η τιμή της θερμικής αντίστασης της [Rca (R case to ambient)] προοδευτικά μειώνεται.
Από το σημείο αυτό και πέρα, η ψύκτρα μπαίνει σε περιοχή επιφόρτισης που είναι πολύ πάνω από τις προδιαγραφές της και αυτό φαίνεται από τις τιμές που παίρνουν έντονα τον "ανήφορο" !

Εδώ ακριβώς, είναι προφανείς οι λόγοι που έκαναν αναγκαία την δοκιμή σε προσαρμοσμένο Setup, έτσι ώστε να μπορέσουμε να δούμε τι μπορεί να κάνει η ψύκτρα με "λογική" υπερφόρτιση.

Τα αποτελέσματα ακολουθούν σε τρεις ομάδες πινάκων και γραφημάτων.

2. Έλεγχος στο προσαρμοσμένο setup. Οριζόντια τοποθέτηση.
(Loader TDP = 60 Watt at Step 3)

3. Έλεγχος στο προσαρμοσμένο setup. Πλάγια τοποθέτηση.
(Loader TDP = 60 Watt at Step 3)

4. Έλεγχος στο προσαρμοσμένο setup. Κατακόρυφη τοποθέτηση.
(Loader TDP = 60 Watt at Step 3)

Πολλά αυτά που θα μπορούσαν να ειπωθούν εδώ, αλλά θα σταθούμε σε ένα μόνο που είναι και το πιο σημαντικό, μιας και πέρα από τα άλλα, μας δίνει μια "χειροπιαστή" εικόνα των "περιθωρίων" της ψύκτρας.
Ο λόγος είναι για την μεταβολή της θερμικής αντίστασης Rca, σε σχέση με τον προσανατολισμό / τοποθέτηση της ψύκτρας.
Παρατηρούμε ότι η διάταξη που έχει τα μεγαλύτερα περιθώρια και αφήνει την ψύκτρα να λειτουργήσει καλύτερα, είναι η κατακόρυφη τοποθέτηση, όπου το διάγραμμα της Rca παραμένει σχετικά οριζόντιο σχεδόν μέχρι το τέλος της δοκιμής. Αντίθετα, στις δύο άλλες τοποθετήσεις από το 4ο βήμα, η Rca αρχίζει και αυξάνει την τιμή της και μάλιστα έντονα.

Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα

"Στη σελίδα αυτή μπορούμε να δούμε πώς η παρουσιαζόμενη ψύκτρα, απαντά στον "ανταγωνισμό" με αυστηρά αριθμητικά δεδομένα."

Αυτό είναι το "moto" της σελίδας αυτής, όμως για την συγκεκριμένη ψύκτρα θα πρέπει να τονίσουμε ότι η κατάταξή της σε αυτούς του πίνακες, δεν είναι "δίκαιη" και κυρίως, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο επιλογής, αν προηγουμένως δεν λάβουμε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι το μέγεθός της είναι έως και υποδεκαπλάσιο (!) σε σύγκριση με κάποιους άλλους εκ των "ανταγωνιστών" της!

Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ.
(Pthermal = ~360Watt, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο.
(Pthermal = ~360Watt, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)

Είναι ορατές οι διαφορές, αλλά ίσως όχι όπως φαίνεται από πρώτη ματιά!
Όλες οι άλλες ψύκτρες εμφανίζουν τα αποτελέσματά τους σε καταπόνηση από υπερφόρτιση 50% έως 100%, σε σχέση με το ονομαστικό TDP τους, η SilverStone Argon Series AR05 όμως, εδώ, δοκιμαζόμενη στα 180 Watt, βρίσκεται σε υπερφόρτιση σχεδόν 300% (275% για την ακρίβεια).
Με άλλα λόγια, υπ' αυτές τις συνθήκες, θερμικά.... μια χαρά τα πάει !

Φυσικά ακριβώς αυτό το θέμα επιβάλει και μια διαφορετική αντιμετώπιση, υπό την μορφή κάποιων συγκριτικών πινάκων που θα διαχωρίζουν τις ψύκτρες με βάση το ονομαστικό TDP τους, έτσι θα έχουμε να συγκρίνουμε εύκολα παραπλήσιας δυνατότητας προϊόντα.
Αλλά δεδομένου ότι, για την ώρα η παρουσιαζόμενη ψύκτρα είναι η μόνη του είδους της σε αυτή τη νέα βάση, θα αρκεστούμε στην υπό συνθήκες συμπαρουσίασή της και επιφυλασσόμαστε στο μέλλον να μπει και σε ξεχωριστό πίνακα, με άλλες ομόλογές της ψύκτρες.

Από άποψη θορύβου θα μπορούσαμε να πούμε ότι ανήκει στις ήσυχες ψύκτρες και αν την δουλέψουμε από μεσαίες στροφές και κάτω, άνετα κατατάσσεται στις αθόρυβες.
Πράγμα που είναι σημαντικό για ένα compact HTPC το οποίο είναι ουσιαστικά ο "στόχος" της!

Συμπεράσματα και βαθμολογία

Μετά από αρκετές σελίδες ανάλυση φτάσαμε στο σημείο να έχουμε αρκετά στοιχεία για να κρίνουμε ένα "δύσκολο" προϊόν.
Δύσκολο γιατί στοχεύει σε εξειδικευμένη κατηγορία, όπου το θέμα μεγέθους είναι η "Λυδία λίθος" !
Και ακόμα πιο δύσκολο, λόγω της έλλειψης ομοειδών προς σύγκριση προϊόντων, αλλά παρ' όλα αυτά και έχοντας πάντα κατά νου την βασική ιδιότητα της SilveStone Argon Series AR05, το τελικό αποτέλεσμα αβίαστα κρίνεται θετικό!

Έχουμε να κάνουμε με μια πραγματικά λιλιπούτεια ψύκτρα, που μολονότι δεν αποτελεί τον "Βενιαμίν" της κατηγορίας (υπάρχει και η ακόμα μικρότερη Argon AR04), θα μπει ανεμπόδιστα σε οποιοδήποτε μικρό κουτί και το κυριότερο ... θα κρατήσει την θερμοκρασία της CPU του multimedia συστήματός μας, σε πολύ αποδεκτές θερμοκρασίες, και τον θόρυβο, σε ακόμα χαμηλότερα -έως ανεπαίσθητα- επίπεδα!

Το μόνο που κρίνουμε σαν ελαφρά υπερβολικό, είναι η τιμή της, αλλά αυτό όπως ξέρουμε είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων -μεταξύ των οποίων και οι τιμές του ανταγωνισμού- και καθώς η ψύκτρα θα γίνεται διαθέσιμη από περισσότερες πηγές, η τιμή -λογικά- θα μειωθεί.

Συνοψίζοντας επιγραμματικά τις παρατηρήσεις μας έχουμε:

Πλεονεκτήματα:

• Καλές θερμικές επιδόσεις για το μέγεθός της.
• Παραγόμενος θόρυβος σε πολύ χαμηλό επίπεδο από την μέση ρύθμιση στροφών και κάτω.
• Εξαιρετικά εύκολη και ακίνδυνη εγκατάσταση.
• Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά Heat spreaders
• Σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα για περισσότερες από μια χρήσεις.
• Επενδεδυμένα καλώδια ανεμιστήρα, με καλής ποιότητας sleeve.
• Πλήρης συμβατότητα με όλες τις πλατφόρμες, ανεξάρτητα του προσανατολισμού του block.
• Εξαιρετικά ομοιογενής συμπεριφορά, ανεξαρτήτως του προσανατολισμού της, μέχρι και το 200% του TDP της.
• Αποτελεσματικός ανεμιστήρας που επιδέχεται μεγάλο φάσμα ρύθμισης στροφών.

Μειονεκτήματα:

• Τιμή που κρίνεται λογική γι' αυτά που προσφέρει, μόνο λόγω της ιδιαιτερότητάς της.
• Ο θόρυβος στις υψηλές στροφές ενδεχομένως και υπό συνθήκες ησυχίας, θα είναι αισθητός για χρήση HTPC.
• Η ποιότητα των εδράνων του ανεμιστήρα, ανάλογα με τον προσανατολισμό, επιδρά στις μέγιστες στροφές του.

Παρατηρήσεις:

• Λόγω του εξαιρετικά μικρού της μεγέθους δεν κατατάσσουμε στα μειονεκτήματα την μη συμβατότητά της με τα πιο ενεργοβόρα σύγχρονα sockets.

Έτσι συναξιολογώντας όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά η SilverStone Argon Series AR05, δεν μπορεί να είναι χαμηλότερη από :

H Cooler Master έχει κάνει εδώ και πολύ καιρό, αισθητή την παρουσία της στο χώρο των ΑΙΟ υδοψύξεων με μια σειρά μοντέλων που σημείωσαν πολύ καλές επιδόσεις και προτιμήθηκαν από μεγάλη μερίδα των χρηστών.
Σαν απάντηση στον διαρκή ανταγωνισμό και την εξέλιξη που σημειώνει η συγκεκριμένη κατηγορία μέσων ψύξης, η Cooler Master έρχεται να συμπληρώσει τη σειρά Nepton, με μια νέα πρόταση που ακούει στο όνομα Nepton240 M.
Με φανερή την απόπειρα δημιουργίας συνειρμών με το λατινικό όνομα του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα (Neptun > Nepton), υπόσχεται οι θερμοκρασίες και ο θόρυβος στα PC μας να χαμηλώσουν.
Η Cooler Master Nepton 240 M, έχοντας διαστάσεις 240 x 120 x 38 mm, διευρύνει τη συμβατότητα της σειράς με πολύ περισσότερα κουτιά, και δίνει λύση στο βασικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η μεγάλη της αδελφή Nepton 280 L, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία σε πολύ περισσότερους χρήστες για χαμηλές θερμοκρασίες και φυσικά μια καλή απάντηση στον ανταγωνισμό!
Έρχεται με την ίδια αντλία που είχαν και προηγούμενα μοντέλα της σειράς Nepton, και της οποίας η παροχή φτάνει στα 120L/h, πράγμα που είναι σημαντικό, καθώς το block της ενσωματώνει τη νέα τεχνική των Ultra Fine Microchannels, τα οποία συνεργαζόμενα με την μεγαλύτερη ισχύ της αντλίας, επιτυγχάνουν πολύ καλύτερη μεταφορά της θερμότητας του block στο υγρό ψύξης και εξασφαλίζουν αισθητά χαμηλότερες θερμοκρασίες από ανάλογες λύσεις που δεν έχουν αυτήν την τεχνολογία.
Εφοδιάζεται με νέους ανεμιστήρες, οι οποίοι υποσχόμενοι χαμηλότερο θόρυβο και υψηλότερη "στατική" πίεση, συμπληρώνουν ένα πολύ ενδιαφέρον σύνολο!
 

Ας πάμε λοιπόν να τη γνωρίσουμε.


Τεχνικά χαρακτηριστικάΤα τεχνικά χαρακτηριστικά της Nepton 240 M μπορούμε να τα δούμε στον πίνακα που ακολουθεί :
 

Η αντλία είναι μεγάλης ροής και πίεσης έτσι ώστε να μπορέσει να αναδείξει τα προτερήματα της σχεδίασης του block στο οποίο η κατασκευή της περιοχής ανταλλαγής θερμότητας βασίζεται στην ύπαρξη πολλών και πάρα πολύ λεπτών πτερυγίων χαλκού που προβάλουν από το χάλκινο block, μέσα στην ροή του "κρύου" υγρού που τους παρέχει η αντλία. Με την ουσιαστικά διπλάσια -από προηγούμενες σχεδιάσεις- επιφάνεια ανταλλαγής θερμότητας, εξασφαλίζουν πολύ καλύτερη θερμική σύζευξη ψυκτικού υγρού και block .
Το προσδόκιμο ζωής της αντλίας (70khours) χωρίς να μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό των ανεμιστήρων (160khours), δε παύει να σημαίνει απροβλημάτιστη λειτουργία για πολλά χρόνια!
Η στατική πίεση των υψηλής ποιότητας ανεμιστήρων είναι 1,3mm περισσότερη από αυτήν που έχουν οι ανεμιστήρες της Nepton 280 L, και φαίνεται υπερβολική για τις ανάγκες του radiator καθώς αυτό δεν είναι ιδιαίτερα πυκνό, αλλά αυτό για εμάς σημαίνει αποτελεσματική λειτουργία σε χαμηλότερες -και πιο "αθόρυβες"- στροφές και σε αυτό βοηθάει και η τεχνολογία των εδράνων τους.

Οι λύσεις είναι δοκιμασμένες και η πενταετής εγγύηση, από μια εταιρία σαν την CM, αναμενόμενη, αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι η τιμή της Cooler Master Nepton 240 M που ανέρχεται στα 99.90 € στα Ελληνικά καταστήματα.

Συσκευασία και παρελκόμενα

Η Nepton 240 M , έρχεται σε μια καλαίσθητη συσκευασία σχετικά μεγάλου μεγέθους πάνω στην οποία μπορούμε να διακρίνουμε αρκετές πληροφορίες για το προϊόν.
 

Εντυπωσιακή φωτογραφία της Nepton 240 M και τεχνικές πληροφορίες για την κατασκευή του block και των σωλήνων καθώς και τα συμβατά CPU sockets και κάτι που θα ενδιαφέρει πολλούς φίλους, η ψύκτρα έρχεται με νέους πιο ήσυχους ανεμιστήρες.
 

Στις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές, έχουμε τα χαρακτηριστικά της ψύκτρας και μια πολύγλωσση αναφορά (με τα Ελληνικά να απουσιάζουν) στα βασικά προτερήματά της.
Συμπεριλαμβάνεται ένα σχέδιο με τις διαστάσεις των βασικών εξαρτημάτων και ένα συγκριτικό ραβδόγραμμα, στο οποίο βλέπουμε ότι η Nepton 240 M είναι από 2 έως 4 βαθμούς δροσερότερη από τη μικρή αδελφή της (Nepton 10XL), ανάλογα με το αν επιλέξουμε τη χρήση της ως έχει, ή προχωρήσουμε στην αγορά δύο επιπλέον ανεμιστήρων και τη δουλέψουμε σε Push-Pull.
Όλα αυτά μένει να δούμε πως θα ανταποκριθούν στις δοκιμές που έπονται, αλλά για να φτάσουμε εκεί θα πρέπει να ανοίξουμε το κουτί !
 

Η προστασία της Nepton 240 M εξασφαλίζεται από μια διαμορφωμένη χαρτονένια θήκη με προσεκτική διαμερισματοποίηση για την προστασία των περιεχομένων της, όπως μας αποκαλύπτεται μετά την αφαίρεση ενός έξτρα προστατευτικού από πολυμερικό αφρό.
Στην ίδια φωτογραφία βλέπουμε και τα συνοδευτικά έγγραφα, την εγγύηση και ένα αρκετά λεπτομερές φυλλάδιο με τις οδηγίες, της -ούτως ή άλλως- εύκολης εγκατάστασής της.

Συνεχίζουμε με τα παρελκόμενα της Nepton 240 M, με τα οποία η Cooler Master την εφοδίασε πλούσια,
ομολογουμένως δεν λείπει σχεδόν τίποτε.
 

Διακρίνουμε σε πρώτο πλάνο τη "φλάντζα" σιλικόνης, η οποία θα αναλάβει να περιορίσει τη μεταφορά των ενδεχόμενων κραδασμών των ανεμιστήρων στο κουτί, το σύνθετο CPU back plate, δυο είδη brackets για την στερέωση του block/αντλίας στη μητρική μας (τα μεγάλα για INTEL , τα μικρά για AMD), διάφορα σακουλάκια με βίδες, αποστάτες στήριξης των brackets, μια σύριγγα με θερμοαγώγιμη πάστα και ένα 4 wire Υ Fan splitter (PWM).

Ομολογουμένως επαρκέστατος εξοπλισμός, σε σημείο να μας ανοίγει την όρεξη...


Η Cooler Master Nepton 240 M από κοντάΚαι η στιγμή της αποκάλυψης, η ψύκτρα σε "στάση προσοχής", έτοιμη να μας δείξει τις "χάρες" της και φυσικά οι απαραίτητοι συνεργάτες και ρυθμιστές της απόδοσής της.
 

Οι ανεμιστήρες έχουν νέα σχεδίαση με φανερό στόχο τη μείωση του θορύβου και την αύξηση της πίεσης, αλλά για αυτά θα πούμε περισσότερα στην κοντινή εξέτασή μας.

Tο κέλυφος που φιλοξενεί την αντλία του συστήματος και το block, αποτελείται από πλαστικό ανθεκτικό στη θερμοκρασία και έχει αρκετά στιβαρή κατασκευή, στην κορυφή του δε, υπάρχει ένθετο το logo της εταιρίας και μάλιστα φωτιζόμενο με λευκογάλανο φως.
 

Το block είναι κατασκευασμένο από μια πλάκα καθαρού χαλκού, η οποία είναι στερεωμένη περιμετρικά με 12 χωνευτές βίδες που έχουν ειδικό κεφάλι για να αποτρέψουν το εύκολο ξεβίδωμά τους.
Αυτό σημαίνει ιδιαίτερη μέριμνα για την στεγανότητα του block και "ξένοιαστη" χρήση για εμάς!

Οι σωλήνες είναι από ειδικό μείγμα (FEP) που εξασφαλίζει αντοχή στην θερμοκρασία και το χρόνο, χωρίς να χάνει την ελαστικότητά του. Επιπλέον με την κυματοειδή διαμόρφωσή των σωλήνων, η ροή του ψυκτικού υγρού δε μειώνεται από κάποια πολύ απότομη καμπύλωση, ή "τσάκισμα" των σωλήνων .
 

Οι σωλήνες εφαρμόζουν χωρίς πρόσθετα μέσα σύσφιξης στα πλαστικά "ρακόρ" που είναι ενσωματωμένα στο σώμα της αντλίας (δεν έχουν δηλαδή ελευθερία περιστροφής), έτσι, η τακτοποίηση τους μέσα στο κουτί μας θα έχει ένα μικρό θέμα, συνεπώς θα πρέπει να προσανατολίσουμε σωστά την τοποθέτηση του block πάνω στη μητρική μας για να έχουμε την καλύτερη διευθέτησή τους, προσέχοντας βέβαια και το αισθητικό ζήτημα που βάζει το φωτιζόμενο λογότυπο της Cooler Master.
Το καλώδιο της αντλίας είναι καλυμμένο με καλής ποιότητας πυκνό μαύρο sleeve και καταλήγει σε ένα βύσμα για 4-pin fan header, αλλά έχει μόνο τρία καλώδια, μαρτυρώντας ότι η αντλία είναι Voltage regulated και όχι PWM, όπως με μια πρόχειρη ματιά μπορεί να πιστέψουμε.

Αλλά είναι ώρα να στραφούμε στο radiator, που θα αναλάβει να διοχετεύσει στο περιβάλλον, την θερμότητα που παράγει η CPU μας, χωρίς να "ξεχνάει τ' όνομά του" που μπορούμε να δούμε στη μία πλευρά του, τυπωμένο για να διαβάζεται στην οριζόντια -και πιο πιθανή- τοποθέτηση του radiator με τα ρακόρ πίσω.
 

Οι δώδεκα πεπλατυσμένοι σωλήνες που κυκλοφορεί το ψυκτικό υγρό, τα πτερύγια του radiator, καθώς και οι θάλαμοι στα άκρα του, που αναλαμβάνουν να "διαιρέσουν" τη ροή του σε δύο διαδρομές των έξι σωλήνων η κάθε μια, είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο.
 

Τα τεθλασμένα πτερύγια του, είναι κολλημένα στους σωλήνες και δεν είναι εξαιρετικά πυκνά, παρ' όλα αυτά θα χρειαστούν κάποια πίεση αέρα για να εξασφαλιστεί η αποδοτική λειτουργία τους.
 

Στις δύο προηγούμενες φωτογραφίες, εκτός από τις προειδοποιήσεις περί ακύρωσης της εγγύησης εάν παραβιαστούν οι πλαστικές σφραγίδες στη βαλβίδα πλήρωσης, μπορούμε να διακρίνουμε τα δίδυμα "πατήματα" στο μέσον του θαλάμου, τα οποία εσωτερικά, υποστηρίζουν το διάφραγμα διαχωρισμού του θαλάμου στα διαμερίσματα εισόδου και εξόδου.

Πριν πάμε να δούμε κάποιες λεπτομέρειες, ας ρίξουμε μια ματιά και στους ανεμιστήρες που υποστηρίζουν το rαdiator στο δύσκολο έργο του.
 

Διακριτικό μαύρο χρώμα και μεγάλα καμπύλα πτερύγια, που καλύπτουν σχεδόν όλη τη διατομή του ανεμιστήρα, ο οποίος όπως βλέπουμε από το προσεκτικά επενδεδυμένο καλώδιό του, είναι ελεγχόμενος μέσω PWM.
Με βάση τα χαρακτηριστικά τους, έχουν χαμηλό θόρυβο ( max 27 dBA), εντυπωσιακά υψηλή "στατική" πίεση (4,8 mm H2O) και -χάρη στην τεχνολογία Loop Dynamic Bearing των εδράνων του άξονά τους- ένα προσδόκιμο ζωής (160khours) - που αν μη τι άλλο- τους κατατάσσει στην λίστα των ποιοτικών κατασκευών που διακρίνονται για τη μακροζωία τους!


Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφοράΑυτή η σελίδα εγκαινιάζει μια προσπάθεια για ανάδειξη όλων εκείνων των λεπτομερειών που -μολονότι είναι σημαντικές- μπορεί να διαφύγουν της "μακροσκοπικής" εξέτασης.
Μέσα από αυτήν, αφενός θα δούμε από κοντά τα σημεία που μπορεί να "κάνουν τη διαφορά" και αφετέρου θα μας δοθεί η ευκαιρία να καταλάβουμε το πώς και το γιατί της κάθε κατασκευαστικής προσέγγισης.
Κάποια από τα θέματα που θα "απασχολούν" τη σελίδα αυτή, θα είναι "σταθερά" και θα πλαισιώνονται -όπως είναι φυσικό- από τα θέματα που αφορούν τις ιδιαιτερότητες της εξεταζόμενης ψύκτρας.

Περί βιδών και βιδωμάτων !

Η Nepton 240 M, όπως άλλωστε και οι περισσότερες ΑΙΟ υδροψύξεις, είναι αποτέλεσμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας περιορισμού του κόστους, χωρίς να γίνονται παραχωρήσεις στα λειτουργικά χαρακτηριστικά, όμως πάντα και πέρα από αυτό, ο κάθε κατασκευαστής έχει το δικό του τρόπο να δίνει λύσεις σε κοινά προβλήματα, όπως είναι ας πούμε, με το τι γίνεται αν ο χρήστης προκειμένου να στηρίξει τους ανεμιστήρες χρησιμοποιήσει λάθος βίδα!
 

Όπως βλέπουμε κάτω από το έλασμα που βιδώνουν οι βίδες στήριξης των ανεμιστήρων, δεν υπάρχει δεύτερο λαμάκι που να εκτελεί χρέη "προφυλακτήρα" για τις ευαίσθητες σωληνώσεις του radiator, ( πρακτική που χρησιμοποιείται ευρέως), η λύση στο πρόβλημα του υπερβολικού σφιξίματος στην περίπτωσή μας στηρίζεται στο σωστό μήκος των βιδών, αλλά κυρίως στο ότι αυτές έχουν σπείρωμα μόνο όσο χρειάζεται για να σφίξουν σωστά οι ανεμιστήρες πάνω στο ψυγείο. Αν υπερβάλουμε δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, γιατί απλά η βίδα δεν έχει άλλο σπείρωμα, οπότε δε βιδώνει άλλο!
Απλό, αποτελεσματικό και δεν επιβαρύνει , έστω και ελάχιστα την θερμική απόδοση του ψυγείου φράζοντας έστω και ένα μικρό μέρος της επιφάνειάς του.

Και μια και ασχολούμαστε με "βιδώματα" και βίδες, να επισημάνουμε ότι δεν είναι όλες οι βίδες ίδιες, οι μικρές βίδες που φαίνονται στην προηγούμενη φωτογραφία είναι UNC6-32 και αποτελούν εναλλακτικό τρόπο στερέωσης του radiator πάνω στο κουτί μας, αν δε βάλουμε ανεμιστήρες ανάμεσά τους (όπως θα κάναμε σε μια διάταξη push-pull, ή σε διάταξη pull).

Αν όμως αποφασίσουμε ότι η σειρά στήριξης θα είναι "κουτί - ανεμιστήρες - radiator" τότε θα πρέπει να προσέξουμε γιατί υπάρχουν δύο μήκη στις βίδες των ανεμιστήρων.
Οι κοντύτερες είναι για τη στήριξη των ανεμιστήρων κατευθείαν στο ψυγείο και οι μακρύτερες είναι για την στήριξη ανεμιστήρων και ψυγείου στο κουτί και μάλιστα εδώ, στο μήκος τους έχει προβλεφθεί και το πάχος του ελαστικού αντικραδασμικού grommet που έχουν πολλά κουτιά στις θέσεις αυτές.
 

Ανάλογη προσοχή θέλει και στις βίδες που στερεώνουν τα bracket του block επάνω του, καθώς αυτές είναι μετρικού σπειρώματος ( Μ3 ) και τις βλέπουμε σε πρώτο πλάνο στην δεξιά φωτογραφία.

Συνεπώς καλό είναι να "προσέχουμε για να έχουμε", γιατί η αναζήτηση στα σχετικά καταστήματα, βιδών UNC6-32 αυτής της μορφής, κρύβει μάλλον απογοήτευση!

Fan splitter.

Θα αφιερώσουμε δυο κουβέντες γι' αυτό, γιατί είναι καλό να διαπιστώνεις ότι ο κατασκευαστής έχει σκεφτεί όλες τις λεπτομέρειες.
 

Φυσικά η κουβέντα δε γίνεται για το πάντα επιθυμητό sleeve, αλλά για το ότι, πλήρως καλωδιωμένο για PWM είναι μόνο το ένα από τα δυο βύσματα των ανεμιστήρων (το καφέ), στο μαύρο -και σωστά- δεν υπάρχει το καλώδιο που μεταφέρει την πληροφορία των στροφών (σήμα tacho) του αντίστοιχου ανεμιστήρα.


Το block.

Η λείανσή του είναι χαμηλή, διακρίνουμε εύκολα ότι οι γραμμές που -εσκεμμένα- άφησε το μηχάνημα λείανσης, είναι αρκετά έντονες και αντιληπτές με το "νύχι".
 

Το έχουμε πει και στο παρελθόν ότι, σε σύγκριση με την λεία επιφάνεια, η "άγρια" υφή της επιφάνειας επαφής παίζει κάποιο, μικρό ρόλο, αλλά εδώ έχουμε την ευκαιρία να δούμε καθαρά αυτή την άλλη προσέγγιση στο θέμα που ερμηνεύει και την τάση πολλών κατασκευαστών να ακολουθούν αυτή τη μέθοδο.

Η επιφάνεια του block είναι μεν συγκριτικά "άγρια", αλλά -επιδέξια- όλες οι κορυφές των χαράξεων αυτών βρίσκονται ακριβώς στο ίδιο επίπεδο!
Αποτέλεσμα αυτού είναι, κατά την συναρμογή του block πάνω στο heat spreader του επεξεργαστή μας, οι κορυφές αυτές να "απωθούν" την θερμοαγώγιμη πάστα και να "πατάνε" σε όλο τους το μήκος πάνω του! Έτσι εξασφαλίζεται τέλεια θερμική επαφή, και επιπλέον τα μικροσκοπικά "αυλάκια" μεταξύ τους, γεμίζουν με την θερμοαγώγιμη πάστα και συμμετέχουν και αυτά στην απαγωγή της θερμότητας.
Η τεχνική αυτή έλκει την καταγωγή της από μια πολύ διαδομένη τεχνική θερμικής σύζευξης που χρησιμοποιείται στις βιομηχανικές κατασκευές η οποία εξασφαλίζει άριστη θερμική σύζευξη, στηριζόμενη στην μέσω συμπίεσης κατ' ευθείαν επαφή μετάλλου με μέταλλο (Press Fit).
Έτσι σε αντίθεση με τις λείες επιφάνειες, που δεν "συγχωρούν" τα λάθη εφαρμογής της θερμοαγώγιμης πάστας, εδώ έχουμε μια προσέγγιση που χωρίς αισθητές "θυσίες" σε Δθ, επιτυγχάνει να αντισταθμίσει την μικρότερη επιφάνεια επαφής, με την πιο στενή θερμική σύζευξή της με το heat spreader της CPU και αυτό, χωρίς να απαιτεί "ευλαβική" προσοχή στο πάχος της θερμοαγώγιμης πάστας.
Αυτό όμως που κάνει την μεγάλη διαφορά, είναι η εσωτερική κατασκευή της επιφάνειας ανταλλαγής θερμότητας με το υγρό ψύξης.
 

Η τεχνική που έχει χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή αυτών των εξαιρετικά λεπτών πτερυγίων που βλέπουμε, λέγεται Sciving, όπου με ειδικό μηχάνημα γίνεται μερική, λοξή απόσχιση από μια πλάκα χαλκού, πολύ λεπτών φύλλων που ανασηκώνονται από το υλικό της πλάκας και στέκονται κάθετα προς αυτήν, χωρίς να χάσουν την συνέχειά/επαφή τους μαζί της.
Έτσι επιτυγχάνεται μια εξαιρετικά πυκνή διάταξη πολύ λεπτών πτερυγίων, που η επιφάνειά τους φτάνει σύμφωνα με την Cooler master στα 320 cm^2 και εξασφαλίζει πολύ αποδοτική ανταλλαγή θερμότητας!
Και όπως θα δούμε και από τις δοκιμές, τα αποτελέσματα δεν αδικούν την επιλογή αυτή.

Η επιπεδότητα του Block

Tο block της Nepton 240 M είναι πολύ μεγάλο και υπερκαλύπτει κατά πολύ τις διαστάσεις ενός CPU heat spreader, αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το περιμετρικό πάχος της πλακας του χαλκού που το αποτελεί δεν είναι τόσο μεγάλο, σίγουρα βάζει κάποια κατασκευαστικά προβλήματα.
Για να δούμε πως έχουν τα πράγματα.
 

Από ότι διαπιστώνουμε το block είναι σχεδόν τελέιως επίπεδο από άκρη σε άκρη, η κεντρική περιοχή του που καλύπτει το heat spreader ειναι τελείως επίπεδη και περιμετρικά εμφανίζει μια μικρή κύρτωση, καθώς το πιέζουν οι βίδες πάνω στο σώμα του κελύφους του.
 

Αυτό μπορούμε να το δούμε στην αριστερή φωτογραφία, καθώς βλέπουμε οτι το φως περνάει κάπως περισσότερο προς τα άκρα. Το κεντρικό τμήμα όμως που έχει την σημασία, είναι τελείως επίπεδο και διακρίνουμε το φώς που περνά μέσα από τα μικροσκοπικά "αυλάκια" που έχει αφήσει η λείανση, τα οποία μπορούμε να τα δούμε καθαρά στην δεξιά φωτογραφία.
Η μηχανική εξήγηση αυτής της ακαμψίας, μπορεί να αποδοθεί στην ύπαρξη των πολλών λεπτών πτερυγίων που έχει εσωτερικά η πλάκα του block, όπως είδαμε προηγουμένως.

Συνεπώς ουδέν πρόβλημα εδώ, πράγμα που φάνηκε και από το αποτύπωμα της θερμοαγώγιμης πάστας κατά την αφαίρεση της ψύκτρας από τον Ήφαιστο, αλλά και από τις μετρήσεις που ακολουθούν στην συνέχεια της παρουσίασης.


Μια όμως και βρεθήκαμε τόσο κοντά, ας δούμε και το "διαχειριστικό" εσωτερικό του "block"!
 

Η πλακέτα που ελέγχει την αντλία, είναι κολλημένη κατ' ευθείαν επάνω στους ακροδέκτες των τυλιγμάτων των πόλων της. Το ολοκληρωμένο που βλέπουμε δεξιά, αναλαμβάνει όλες τις λειτουργίες της αντλίας.
Διακρίνουμε και τα 4 LED που φωτίζουν το logo της εταιρίας και από ότι βλέπουμε από τα εξαρτήματα που την εξοπλίζουν αλλά και από τη μεταξοτυπία τους, η έκδοση ενός μοντέλου που θα ελέγχεται με PWM, είναι απλά θέμα αναδιάταξης κάποιων παθητικών εξαρτημάτων και της προσθήκης του 4ου καλωδίου (PWM signal).


Οι ανεμιστήρες.

Η σχεδίασή τους υποδηλώνει ξεκάθαρα τους στόχους της.
Υψηλή στατική πίεση και χαμηλός κατά το δυνατόν θόρυβος!
 

Η μεγάλη κάλυψη της διατομής εισόδου του ανεμιστήρα από τα πτερύγιά του, εξασφαλίζει υψηλή στατική πίεση, η προοδευτική αλλά έντονη καμπύλωση και αλλαγή του βήματος ελίκωσης , φέρνουν περισσότερο αέρα πλησιέστερα στο τυφλό σημείο του ανεμιστήρα και έτσι τροφοδοτούν πιο ομοιόμορφα το ψυγείο, αυξάνοντας την απόδοσή του.
Τα στηρίγματα του κινητήρα είμαι μεν ίσια, αλλά η υπό γωνία θέση τους και η έντονη καμπυλότητα του χείλους των πτερυγίων, εξασφαλίζει ότι το χείλος εκβολής τους θα "συναντάται κάθετα" με τα στηρίγματα, απαλείφοντας έτσι το ενδεχόμενο να αναπτυχθεί θόρυβος "σειρήνας"!
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στο ότι η "φλάντζα" σιλικόνης συμβάλει στη μείωση των κραδασμών και ότι πολύ μας διευκόλυνε το γεγονός ότι οι βίδες στήριξης των ανεμιστήρων, έχουν "κανελάζ" (γραμμώσεις αύξησης της πρόσφυσης) που διευκολύνει πολύ το σφίξιμό τους με το χέρι και έτσι, κατσαβίδι πήραμε μόνο για το τελικό σφίξιμο ασφαλείας!

Παρά το ότι η κατανάλωσή των ανεμιστήρων είναι σχετικά μικρή, το αποτέλεσμα που έφεραν είναι παραπάνω από ικανοποιητικό και με βάση τα χαρακτηριστικά των εδράνων τους, μέλλεται να μας κάνουν απροβλημάτιστη "παρέα" για πολλά χρόνια!


Έλεγχος συμβατότητας σε πραγματικές συνθήκεςΣε μια υδρόψυξη -ιδιαίτερα αυτού του τύπου και διαστάσεων- δεν πρόκειται να έχουμε πρόβλημα συμβατότητας με τη μητρική μας, όμως είναι ευκαιρία μιας και είμαστε επάνω στο θέμα της τελικής εγκατάστασης, να δούμε κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με αυτήν.

Το CPU back plate.
 

Έχει δύο όψεις, μια για κάθε οικογένεια socket, διαθέτει μονωτική επίστρωση σε όλα τα επίφοβα σημεία και επιπλέον, με τα εξαρτήματα στήριξής του -που θα δούμε στη συνέχεια- εξασφαλίζει και μια επιπλέον απόσταση ασφαλείας από την πίσω πλευρά της μητρικής μας.
 

Όπως βλέπουμε ειδικά για την πλευρά των socket της INTEL, η στερέωση της βίδας, έχει τρεις επιλογές που καλύπτουν τις διαφορετικές παραλλαγές των αποστάσεων στερέωσής τους.
Το πλαστικό κάλυμμα της βίδας έχει δοντάκια που "κουμπώνουν" στις αντίστοιχες θέσεις του άκρου του CPU back plate, για να μας διευκολύνουν στην εγκατάσταση κρατώντας τη βίδα στη σωστή θέση.

Στο σημείο αυτό ας δούμε μια ακόμη λεπτομέρεια που φρόντισε η Cooler Master να υπάρχει.
Αν δείτε στην αριστερή φωτογραφία, επάνω στη βίδα στερέωσης υπάρχει ένα "αυτάκι", το οποίο "βρίσκει" στα τοιχώματα της οπής και έτσι κατά το σφίξιμο δεν περιστρέφεται "τρελά" και επιπλέον, δε μεταφέρει δυνάμεις στο πλαστικό κάλυμμα που μπορεί να το έσπαγαν.
Ακόμα, μπορούμε να δούμε ότι οι οπές που περνάνε οι βίδες, έχουν στο εσωτερικό άκρο τους μια εσοχή που προορίζεται να υποδεχτεί το "αυτάκι" που προαναφέραμε, αν βάλουμε τη βίδα σωστά!
Πράγμα που εκ παραδρομής δεν κάναμε κατά τη φωτογράφιση και έτσι -σαν για να δικαιωθεί το "Ουδέν κακόν αμιγές καλού!"- έχουμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε, καθώς η εταιρία έκανε την πρόβλεψη όχι μόνο για την εσοχή, αλλά και για ένα "εσώγλυφο" βελάκι που δείχνει την θέση αυτού του "αυτιού/ κλειδιού" της βίδας !
 

Τα bracket του block. 

Πριν φύγουμε από την σελίδα αυτή αξίζει να δούμε δυο κοντινά από τα bracket που στηρίζουν το block / αντλία πάνω στη μητρική μας.

 

Για την INTEL υπάρχουν δύο ειδών ελατήρια, το επάνω που είναι παχύτερο, είναι για να εξασφαλίζει συγκεκριμένη πίεση του block πάνω στον επεξεργαστή μας, και τα κάτω -όπως βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία- προορίζονται για τη συγκράτηση της βίδας στη σωστή για κάθε socket, θέση.
Αυτά είναι πολύ πιο μαλακά και επιτρέπουν, τραβώντας τη βίδα προς τα επάνω να τη μετακινήσουμε στην σωστή θέση και μετά με την βοήθεια του κάτω ελατηρίου παραμένει σταθερά σε αυτή, διευκολύνοντας την εγκατάσταση. Αν δείτε προσεκτικά στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε "κουμπώσει" σε διαφορετικές θέσεις τις βίδες του bracket.

Ελατήριο ρύθμισης της σύσφιξης υπάρχει και στα bracket που αντιστοιχούν στα AMD sockets
 

Η κατασκευή είναι ανάλογη, με τη διαφορά ότι εδώ, δεν υπάρχουν τα δεύτερα λεπτότερα ελατήρια, καθώς οι αποστάσεις στερέωσης στα sockets της AMD δεν αλλάζουν.

Καιρός όμως είναι να προχωρήσουμε στο "δια ταύτα".
Αλλά όχι πριν, ευχαριστήσω και από εδώ το φίλο και μέλος της ομάδας [MENTION=4482]LevelOne[/MENTION], για την φωτογραφική βοήθειά του στην ξενάγηση που μόλις ολοκληρώσαμε!
Ακολουθήστε μας στις επόμενες σελίδες όπου θα δούμε την απόδοση της Cooler Master Nepton 240 M.


ΜετρήσειςΤα όργανα, οι συσκευές καθώς και η μεθοδολογία ελέγχου στις παρουσιάσεις ψυκτρών είναι κοινά και αναφέρονται αναλυτικά στο post που έχει γίνει κατά την παρουσίαση του Ηφαίστου.

Όπως προβλέπει η θεωρία και έχει αποδειχθεί στην πράξη μια ψύκτρα δεν αποδίδει το ίδιο σε όλους τους προσανατολισμούς και τα setup ανεμιστήρων, αυτό ισχύει με αισθητές διαφορές στις αερόψυκτρες, αλλά έχει -μικρότερη βεβαίως- επίδρασή και στις υδροψύξεις.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η συμπεριφορά της Cooler Master Nepton 240 M, σε διάφορους προσανατολισμούς και συνθέσεις ανεμιστήρων.

Αν και πολλά από τα ονόματα των παραμέτρων των πινάκων που ακολουθούν είναι εύγλωττα, καλό είναι να δούμε κάποια από αυτά:
Τ1 > CPU-e temp = Η θερμοκρασία της πλάκας του loader του Ηφαίστου ακριβώς κάτω από to κέντρο της επιφάνειας που ακουμπά το block της ψύκτρας.
Delta 1 Equilibrium (CPU_e - Air-IN) = Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ CPU-e και του εισερχόμενου στην ψύκτρα αέρα, η θερμοκρασία του οποίου μετράται σε απόσταση περίπου 5cm από το κέντρο του ανεμιστήρα που τροφοδοτεί την ψύκτρα με αέρα.

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower)
 

Το πιο ενδιαφέρον από τον πίνακα αυτό, βγαίνει όταν παρατηρήσουμε τη μείωση του Δθ ανάμεσα στα τρία air flow και στις τρεις βασικές θερμικές ισχείς:

1. 180 Watt Low > 2,11 C > Med > 1,94 C > High
2. 240 Watt Low > 2,90 C > Med > 2,48 C > High
3. 350 Watt Low > 4,33 C > Med > 3,37 C > High

Είναι φανερό ότι όσο η θερμική ισχύς ανεβαίνει η Nepton 240 M, "αισθάνεται στο στοιχείο της"!
Πράγμα που είναι φυσικό βέβαια, μιας και όπως έχουμε πει, όσο ανεβαίνει η διαφορά θερμοκρασίας σε σχέση με τον εισερχόμενο αέρα, η απόδοση μιας ψύκτρας αυξάνει και ακόμα φυσικότερο μια υδρόψυξη να ακολουθεί αυτό το κανόνα, ή για να είμαστε "δικαιότεροι", τον "τιμά" και με το παραπάνω!


Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του)
 

Παρατηρώντας τις τιμές του Δθ σε αυτόν τον πίνακα σε σχέση με τον προηγούμενο, βλέπουμε ότι σε αυτήν την τοποθέτηση η ψύκτρα τα πάει ελαφρά καλύτερα, ιδιαίτερα όταν η ισχύς αυξάνει πολύ.
Αλλά ας δούμε και τον επόμενο πίνακα για να βγάλουμε ένα συμπέρασμα συνολικό.

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις
(Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού).
 

Και εδώ η μικρή τάση βελτίωσης σε σχέση με τον πρώτο πίνακα παραμένει, αλλά σε σχέση με τον δεύτερο, διακρίνεται μόνο στις αυξημένες ισχείς.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι, σε αντίθεση με τα custom ψυγεία που έχουν μεγάλο πάχος και η φυσική ανοδική ροή του θερμού αέρα παίζει σημαντικό ρόλο, στην ψύκτρα αυτή όπου το radiator έχει μικρό πάχος, και το άφθονο air flow το σαρώνει πολύ αποτελεσματικά, μπορούμε να διακρίνουμε την ελαφρά επίδραση που έχει ο προσανατολισμός του, σε σχέση με την τάση των υγρών να γίνονται πυκνότερα καθώς κρυώνουν.


Δ. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Ο προσανατολισμός είναι ο ίδιος με τον συνώνυμο που είδαμε πιο πάνω , με την διαφορά ότι οι ανεμιστήρες ρουφάνε αέρα μέσα από το radiator, αντί να σπρώχνουν αέρα προς αυτό. )
 

Όπως είναι αναμενόμενο με τους ανεμιστήρες να απορροφούν τον αέρα μέσα από το radiator, ο αέρας ψύξης έχει πιο στρωτή ροή ανάμεσα στα πτερύγιά του και η κατανομή της ροής του, είναι πιο ομοιόμορφη.
Αυτό φαίνεται στις ελαφρά χαμηλότερες θερμοκρασίες που πέτυχε αυτή η διάταξη, σε σχέση με την οριζόντια σε PUSH.

Ε. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Είναι ανάλογος έλεγχος με τον προηγούμενο με την διαφορά ότι τώρα το radiator έχει ανεμιστήρες και από τις δυο πλευρές του, οι δύο ωθούν αέρα προς αυτό και οι άλλοι δύο τον απορροφούν.)

Πρόκειται φυσικά για την δοκιμή που όλοι οι υποψήφιοι και μη, αγοραστές θα ήθελαν να δουν!
 

Εδώ βρισκόμαστε στην μέγιστη απόδοση της Nepton 240 M, και είναι απολύτως φυσικό, γιατί πλέον η ροή του αέρα μέσα από το radiator είναι η βέλτιστη δυνατή (με τα παρόντα μέσα εννοείται), και οι διαφορές κυμαίνονται από 3,2 βαθμούς στο υψηλό air flow μέχρι και τους σχεδόν 5 βαθμούς στο χαμηλό air flow, πράγμα που γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον, μιας και ο θόρυβος σε αυτήν την κλίμακα γίνεται αισθητά χαμηλότερος, έως "ανεπαίσθητος".

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε μια εξήγηση για το γεγονός ότι ο θόρυβος δεν μετρήθηκε στις διατάξεις Pull,
γιατί θα έπρεπε το dBA meter να βρεθεί στο ρεύμα αέρα των ανεμιστήρων στην πλευρά της εξόδου τους, οπότε θα υπήρχε έντονος επηρεασμός της μέτρησης από το ρεύμα του αέρα.
Η τυπική μέτρηση σε Push συμπληρώνεται και με μετρήσεις του θορύβου στη διάταξη Push-Pull, καθώς τα αποτελέσματά της στον τομέα των θερμοκρασιών το "επιβάλλουν".
Βεβαίως θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι οι Pull ανεμιστήρες δεν είναι της Cooler Master (δεν διαθέταμε επιπλέον stock ανεμιστήρες) αλλά είναι οι γνωστοί Scythe Slip stream που χρησιμοποιούνται στον ορισμό της Rthermal και ότι μαζί με το υψηλό air flow τους, πάει "πακέτο" και ο ανάλογος θόρυβος.

Η συνολική εικόνα της Cooller Master Nepton 240 M , είναι πάρα πολύ καλή μιας και μπορεί να κρατήσει το σύστημά μας, ακόμα και αν αυτό καταναλώνει 350 Watt, σε Δθ από 27 έως και ~24 βαθμούς και αν πάμε στις αντίστοιχες τιμές για τα 240 Watt που είναι και το TDP της, έχουμε ΔΘ από 18,5 έως 16,5 βαθμούς!
Εικόνα που δεν την βλέπουμε εύκολα και μας δείχνει ότι η Cooler Master, με την Nepton 240 M, έχει μια πολύ σοβαρή πρόταση προς όλους εκείνους που θέλουν να δοκιμάσουν κάτι περισσότερο από την κλασική αερόψυξη!

Αλλά δεν τελειώσαμε εδώ με τις μετρήσεις, για όποιον θέλει να δει λίγο πιο βαθιά το πράγμα, υπάρχουν και άλλες λεπτομέρειες που ακολουθούν στην επόμενη σελίδα!



Μετρήσεις "εις βάθος"Στη σελίδα αυτή θα παρουσιαστούν μετρήσεις που διερευνούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ψυκτρών με σκοπό να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη γνώμη σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά τους, αλλά και με τα δυναμικά περιθώρια που έχει η κάθε ψύκτρα.

Θα παρατηρήσετε ότι στους πίνακες έχουν προστεθεί κάποιες επιπλέον παράμετροι, όπως είναι η θερμοκρασία του αέρα εξόδου (Air_OUT Temp), η οποία μας επιτρέπει να αντιληφθούμε αν μια ψύκτρα έχει φτάσει στο όριο της.
Μια άλλη νέα και πολύ σημαντική παράμετρος είναι η Θερμική αντίσταση της ψύκτρας (R_thermal), αυτό το μέγεθος στην ουσία αποτελεί την "υπογραφή" της ψύκτρας, καθώς εκφράζει το πόσους βαθμούς Celsius ανεβαίνει πάνω από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, για κάθε Watt θερμικής ισχύος που της ζητάμε να αποβάλει σε αυτό!
Και να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, όλες οι κρίσιμες τιμές των πινάκων που ακολουθούν, είναι προϊόν στατιστικής επεξεργασίας των τιμών που κατεγράφησαν, με την ψύκτρα να έχει φτάσει σε θερμική ισορροπία.

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower)
 

Όπως βλέπουμε, η τιμή της θερμικής αντίστασης έχει πέσει σε πολύ χαμηλές τιμές που μαρτυρούν τις καλές επιδόσεις της ψύκτρας.
Αλλά αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον, είναι να δούμε την διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στον εισερχόμενο και εξερχόμενο από το radiator αέρα, είναι πράγματι πολύ χαμηλή, αλλά αυτό θα το δούμε και στις επόμενες μετρήσεις.

Για την ώρα ας εξετάσουμε τα δυο γραφήματα που μας δίνουν συνοπτικά την απόδοση της ψύκτρας, τόσο σε Δθ , όσο και την τιμή της Rthermal.
 

Είναι ολοφάνερη η γραμμική λειτουργία της Nepton 240 M, αυτό, σε συνδυασμό με το ότι, η Rthermal εξακολουθεί να πέφτει χωρίς να εμφανίζει τάσεις οριζοντίωσης, αποτελούν τον αψευδή μάρτυρα, ότι η ψύκτρα βρίσκεται ακόμα μακρυά από τα όριά της!

Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του)
 

Οι θερμοκρασίες σε αυτή τη διάταξη σημειώνουν μια μικρή μείωση, ακολουθώντας την τιμή της Rthermal που σημειώνει πτώση, αυξάνοντας την απόδοση της ψύκτρας.
Ενώ η θερμοκρασία του αέρα εξόδου, παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
 

Στα γραφήματα η εικόνα αλλάζει προς το καλύτερο, αλλά η καμπύλη της Rthermal του πλάγιου προσανατολισμού, μετά το 5ο βήμα θερμικής επιφόρτισης, αρχίζει να δείχνει σημάδια ότι τα όρια έκαναν την εμφάνισή τους.

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις
(Κάθετα = Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower το radiator στην πρόσοψη του κουτιού).
 

Η εικόνα της βελτίωσης της θερμικής συμπεριφοράς εξακολουθεί σταθερή, αλλά στο σημείο αυτό θα κάνουμε μια παρατήρηση σχετικά με τη θερμοκρασία του εξερχόμενου αέρα που είναι εξαιρετικά χαμηλή. Αυτό απλά οφείλεται στο γεγονός ότι δεν διατίθεται δεύτερος αισθητήρας για τη διπλή μέτρηση της, και την εξαγωγή του μέσου όρου και στο ότι -λογικά- η τοποθέτηση που έγινε στο μοναδικό αισθητήρα τον έφερε μέσα στο ρεύμα εξόδου του τμήματος του radiator που έχει τις σωληνώσεις επιστροφής προς την αντλία, οι οποίες φυσικά έχουν χαμηλότερη θερμοκρασία.
 

Όπως παρατηρούμε από τα γραφήματα η καμπύλη της Rthermal μολονότι δεν ακολουθεί την κλασική κυρτότητα, φτάνει σε πολύ χαμηλές τιμές, "αρνούμενη" να παρουσιάσει ίχνη "κόπωσης" !


Δ. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PULL σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Ο προσανατολισμός είναι ο ίδιος με τον συνώνυμο που είδαμε πιο πάνω , με τη διαφορά ότι οι ανεμιστήρες ρουφάνε αέρα μέσα από το radiator, αντί να σπρώχνουν αέρα προς αυτό. )
 

Το σημαντικό που μπορούμε να δούμε εδώ είναι ότι, στη διάταξη PULL το radiator λειτουργεί πιο αποδοτικά, πράγμα επόμενο , αν σκεφτούμε ότι η ροή του αέρα ανάμεσα στα πτερύγια ψύξης του, είναι στρωτή και απαλλαγμένη από τους στροβιλισμούς και την υπό γωνία είσοδο του αέρα, που χαρακτηρίζει τις διατάξεις PUSH.
Έτσι επιβεβαιώνεται χειροπιαστά, τόσο η φυσική του πράγματος , όσο και η -σωστή - προτίμηση σε αυτή τη διάταξη!
 

Η πτώση της τιμής της Rthermal, επισφραγίζει τις προηγούμενες παρατηρήσεις με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο καθώς πέφτει 0,03 C/Watt για το μέγιστο air flow.


Ε. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις.
(Είναι ανάλογος έλεγχος με τον προηγούμενο με την διαφορά ότι τώρα το radiator έχει ανεμιστήρες και από τις δυο πλευρές του, οι δύο ωθούν αέρα προς αυτό και οι άλλοι δύο τον απορροφούν.)

Πρόκειται φυσικά για τη δοκιμή που όπως είπαμε και πριν, όλοι οι υποψήφιοι και μη, αγοραστές θα ήθελαν να δούν και φυσικά, εμείς δεν μείναμε "απαθείς" !!
 

Επιτέλους ήρθε η ώρα να δούμε τη Nepton 240 M σε πλήρη απόδοση και εκείνη δε μας απογοητεύει.
Οι θερμοκρασίες πραγματικά έχουν πέσει πολύ και εδώ να πούμε ότι η θερμοκρασία του αέρα εξόδου είναι συγκριτικά σωστή, καθώς όλες οι δοκιμές σε οριζόντιο προσανατολισμό, έγιναν με τον αντίστοιχο αισθητήρα στην ίδια ακριβώς θέση!
Έτσι πλέον μπορούμε να δούμε με νούμερα, αυτό που οι έμπειροι στην υδρόψυξη διαβεβαιώνουν από την πείρα τους:
" Η θερμοκρασία ενός κουτιού, δεν επιβαρύνεται αισθητά από τη λειτουργία μιας σωστά στημένης υδρόψυξης!" 
Πράγματι, τι άλλη απόδειξη χρειάζεται από τους μόλις 7 βαθμούς αύξησης της θερμοκρασίας του εξερχόμενου αέρα!
Φυσικά η αυξημένη ροή αέρα, σε συνδυασμό με το πολύ μικρό μήκος της διαδρομής που κάνει αυτή ανάμεσα στα θερμά πτερύγια του Radiator, δικαιολογούν απόλυτα τις χαμηλές αυτές τιμές.
 

Οι συμπεριφορά της ψύκτρας εξακολουθεί να είναι τελείως γραμμική, όπως μας δείχνει το Δθ και η Rthermal που σημειώνει και άλλη εντυπωσιακή πτώση στους 0.068 C/Watt.
Εδώ να κάνουμε και μια αναφορά, της οποίας την αξία, την αφήνουμε στην κρίση σας.
Η Cooler Master στο πληροφοριακό της τεχνικό "φυλλάδιο", δίνει σαν ελάχιστη τιμή της Rthermal, στη μέγιστη ονομαστική επιφόρτισή της, τους 0.069 C/Watt, και οι δικές μας μετρήσεις δίνουν στην αντίστοιχη επιφόρτιση, 0.06943 C/Watt.


ΣΤ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης.

Αναφέραμε στην κορυφή αυτής της σελίδας πόσο σημαντική παράμετρος είναι η R_thermal.
Ουσιαστικά μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό κριτήριο επιλογής μιας ψύκτρας, καθώς με αυτό και γνωρίζοντας ποια θερμοκρασία περιβάλλοντος έχουμε, πόση θερμική ισχύ θέλουμε να απάγουμε και πόσο επιτρέπεται να ανέβει η θερμοκρασία των ψυχόμενων εξαρτημάτων, μπορούμε να διαλέξουμε ποια ψύκτρα είναι κατάλληλη!
Αυτός είναι και ο λόγος που στο εμπόριο των επαγγελματικών και βιομηχανικών ψυκτρών, δεν νοείται ψύκτρα που δεν συνοδεύεται από αυτή την πληροφορία!

Ας δούμε λοιπόν, επανερχόμενοι στα δικά μας πλαίσια, η συγκεκριμένη ψύκτρα, τι περιθώρια έχει για να βελτιώσει την απόδοσή της, αν της αυξήσουμε την κυκλοφορία του αέρα.
Ή για να θέσουμε το ερώτημα "ανάστροφα", μέχρι ποιο σημείο η αύξηση του air flow -με ισχυρότερους ανεμιστήρες- έχει αποτέλεσμα που να είναι αισθητό!
 

Η διαδικασία είναι πλέον γνωστή, με την διαφορά ότι στην περίπτωση αυτή και στο τελευταίο βήμα, οι Scythe Slip steam που χρησιμοποιήσαμε σαν PULL ανεμιστήρες αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τους Silentio FP 120 που φοράει η Nepton 240 M, έτσι η τελευταία τιμή της Rthermal είναι ελαφρά υψηλότερη από αυτήν που θα μπορούσε να είναι!

Όλα αυτά που συζητήσαμε πριν, μπορούμε να τα δούμε σε ένα πολύ διαφωτιστικό γράφημα που αποδίδει τη μεταβολή της R_thermal, με σταθερή θερμική επιφόρτιση της ψύκτρας και μεταβαλλόμενο air flow.
 

Τώρα πλέον είναι φανερό ότι με την αύξηση του air flow, η καμπύλη της R_thermal, ελαττώνει το ρυθμό πτώσης της αλλά εξακολουθεί να έχει πτωτική πορεία, δηλώνοντας σαφώς ότι τα περιθώρια της ψύκτρας απέχουν πολύ από το να εξαντληθούν!
Πράγμα που -δυστυχώς- δεν συνέβαινε με τους ανεμιστήρες μας!

Ζ. Οι ενδείξεις κόπωσης της ψύκτρας.


Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα, σε ποιο σημείο δηλαδή μια ψύκτρα και κάτω από ποιες συνθήκες, αρχίζει να δείχνει σημάδια ότι έπαψε να αποδίδει καλά και αρχίζει η ανάστροφη πορεία που μειώνει την απόδοσή της.

Βοήθεια στην απάντηση αυτού του ερωτήματος μπορούμε να πάρουμε με διάφορους τρόπους, αλλά εν προκειμένω θα πάμε κατ' ευθείαν στην πρωταρχική πληροφορία, που δεν είναι άλλη από την R_thermal σε αυτές τις ποικίλες συνθήκες.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την μεταβολή της R_thermal , ξεχωριστά για κάθε μία από τις δοκιμές που περιγράφονται στους προηγούμενους πίνακες.
 

Η χρησιμότητα αυτού του γραφήματος είναι πολύ σημαντική, καθώς με μια ματιά, διαπιστώνουμε ότι οι μοναδικές περιπτώσεις που η ψύκτρα παρουσιάζει ενδείξεις κόπωσης είναι για το PULL setup και μόνο στη χαμηλή ροή αέρα, και οριακά, η πλάγια τοποθέτηση σε αυξημένη PUSH ροή.
Το σημαντικό όμως είναι ότι το PUSH-PULL setup και για το μέσο air flow, κατατάσσεται ανάμεσα στις επιδόσεις που παρουσιάζουν τα άλλα setup στο μέγιστο air flow και φυσικά, το ίδιο setup στο μέγιστο air flow, ηγείται και με διαφορά από όλα τα άλλα setup!

Στο επόμενο γράφημα μπορούμε να δούμε συνολικά τη συμπεριφορά της ψύκτρας, όσον αφορά στην αύξηση της θερμοκρασίας, πάνω από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
 

Η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Η Cooler Master Nepton 240 Μ παρουσιάζει μια πολύ συνεκτική και γραμμική θερμική συμπεριφορά, διατηρώντας χαμηλές θερμοκρασίες και από ότι δείχνει η σειρά των καμπυλών του Δθ, το ουσιαστικό πλεονέκτημα βρίσκεται στη διάταξη Push-Pull.
Σαφώς, δύο επιπλέον ανεμιστήρες αντιπροσωπεύουν ένα κόστος, αλλά αυτό είναι καλά πληρωμένο από τη αύξηση της απόδοσης!

Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα

Στη σελίδα αυτή μπορούμε να δούμε πως η παρουσιαζόμενη ψύκτρα απαντά στον "ανταγωνισμό" με αυστηρά αριθμητικά δεδομένα.
Παρά τη στενότητα χρόνου που αντιμετωπίζουμε, για να μην "αισθάνεται μόνη" της η Nepton 240 M, υποβάλαμε σε έλεγχο πάνω στον Ήφαιστο μια ακόμα -μικρή ομολογουμένως- ΑΙΟ, την από καιρό δοκιμασμένη Corsair H50 , καθώς και δύο ακόμα αερόψυκτρες, την Cooler Master TPC 800 και την Thermaltake FRIO OCK, για να εμπλουτίσουμε όπως έχουμε υποσχεθεί τους συγκριτικούς πίνακες αποτελεσμάτων, με νέους ελέγχους ψηκτρών που έχουν ήδη δοκιμαστεί.

Εδώ να σημειώσουμε ότι καθώς τα test των ψυκτρών θα αυξάνουν σε πλήθος, προοδευτικά θα προστεθούν και νέα κριτήρια σύγκρισης βασισμένα σε πιο σύνθετες παραμέτρους, αλλά μέχρι τότε, ζητάμε την κατανόησή σας.

Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ.
(Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)
 

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο.
(Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m)

 

Είναι αναμενόμενο το γεγονός ότι, με βάση το μικρό ακόμα δείγμα της βάσης δεδομένων που έχουμε, η Nepton 240 M, από άποψη θερμοκρασιών "καθάρισε" το τοπίο καταλαμβάνοντας την πρωτιά και με μεγάλη διαφορά από την αμέσως επόμενη -"ηλικιωμένη"- ψύκτρα. Από την άλλη μεριά, από άποψη θορύβου, την κατάσταση "έσωσε" η πιο "ηχηρή" αερόψυκτρα που έχουμε δοκιμάσει, αφήνοντας την Nepton 240 M στην προτελευταία θέση του πίνακα!

Εδώ και πάντα μιλώντας για τον θόρυβο, πρέπει να πάρουμε υπόψη το "στόχο" που έχει η ψύκτρα αυτή, που είναι το O/C και τις συνθήκες που επικρατούν στις περισσότερες των περιπτώσεων που υπάρχει ανάγκη γι' αυτό (π.χ. σε απαιτητικά παιχνίδια). Με αυτή την οπτική γωνία, το ζήτημα του θορύβου -για να το θέσουμε ... "πολιτισμένα"- είναι ελάσσονος σημασίας !
Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι αν θελήσουμε να δουλέψουμε σε "χαμηλότερα ρολόγια", η Nepton 240 M δε θα μας κάνει την χάρη.
Ακριβώς το αντίθετο θα λέγαμε, καθώς τα 33,8 dBA που παράγει σε χαμηλό air flow είναι ένα πολύ "διακριτικό" επίπεδο θορύβου, που πρακτικά, αντιστοιχεί με αυτό που ακούμε σε ένα ήσυχο δωμάτιο στην πόλη, σε ώρα γενικότερης ησυχίας και αυτό, το επιτυγχάνει χωρίς ιδιαίτερες παραχωρήσεις όσον αφορά τη θερμοκρασία, καθώς στα 180 Watt, το Δθ είναι μόλις 18,1 βαθμοί Κελσίου!
Επιπλέον αυτών, φυσικά η απόδοση της ψύκτρας σε διάταξη Push-Pull δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τις δυνατότητές της, καθώς η θερμοκρασία Δθ στα 350Watt έπεσε 3,1 βαθμούς ακόμα. Φυσικά αυτό πάει παρέα με τον επιπλέον θόρυβο, αλλά αν δούμε τις τιμές στο χαμηλό air flow, η εικόνα γίνεται πολύ καλύτερη καθώς οι 15,7 βαθμοί του Δθ, αποτελούν σημαντική πρόκληση απέναντι στα ανεκτά 39,6 dBA στην κλίμακα των 180 Watt.

Συμπεράσματα και βαθμολογία
 

Η Cooler Master έχει ρίξει στο τραπέζι του main stream ανταγωνισμού, ένα πολύ δυνατό χαρτί που ακούει στο όνομα Nepton 240 M.
Μετά από αρκετές μέρες που πέρασε μαζί μας στο εργαστήριο του TheLab, το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι, η Cooler Master..."ακούει"! Ακούει τις κριτικές και τους χρήστες και βάζει το RND τμήμα της να δώσει λύσεις στα προβλήματα που εντοπίζονται.
Η αντλία της, χωρίς παραχωρήσεις σε ροή (που παραμένει στα 120L/h), έρχεται βελτιωμένη τόσο σε θόρυβο, όσο και σε κραδασμούς και η λειτουργία της πλέον -πρακτικά- γίνεται αισθητή μόνο από το φωτιζόμενο logo, εκτός και αν "κολλήσεις το αυτί" επάνω της για να ακούσεις τον "ψίθυρο" που παράγει!
Οι ανεμιστήρες της (Silencio FP 120), εφοδιάζονται με έδρανα υψηλής ποιότητας και νέας σχεδίασης φτερωτή, που τους χαρίζουν εξαιρετική μακροζωία, υψηλότερη στατική πίεση και χαμηλότερα επίπεδα θορύβου, ενώ παράλληλα διατηρούν επαρκές air flow ακόμα και σε χαμηλές στροφές, όπου πραγματικά ο θόρυβός τους γίνεται ανεπαίσθητος.
Οι σωληνώσεις της, μολονότι λίγο "ατίθασες", διατηρούν μεγάλη ευκαμψία και εγγυώνται ότι δεν πρόκειται να "τσακίσουν" αν τις "κακομεταχειριστούμε". Ο εξοπλισμός στερέωσης του block της, είναι προσεκτικά σχεδιασμένος και παρά το ότι, από προσωπική προτίμηση, θα τον θέλαμε ακόμα πιο στιβαρό, δε διαπιστώσαμε κανένα πρόβλημα στο σύστημα σταθερής πίεσης μέσω των ελατηρίων που διαθέτουν οι βίδες στερέωσής του.
Η κατασκευή του block, παρά τη χαμηλή λείανσή του, είναι αποτελεσματική και επιπλέον υποστηρίζεται από μια κατασκευή πολύ πυκνών scived micro fins στο εσωτερικό του, που αναλαμβάνει την ανταλλαγή θερμότητας.
Η κατασκευή του αλουμινένιου radiator, χωρίς να αποτελεί καινοτομία, είναι επαρκέστατη, καθώς ακολουθεί δοκιμασμένες λύσεις.
Και τελευταίο, αλλά όχι σε σημασία, είναι το ότι οι διαστάσεις του radiator καθιστούν τη Nepton 240 M, συμβατή με τα περισσότερα κουτιά της αγοράς που διαθέτουν θέση για ψυγείο 2x 120mm.
Όλα αυτά, έχοντας σαν επιστέγασμα την εμπιστοσύνη της εταιρίας στο προϊόν της, όπως εκφράζεται από την εγγύηση του και σε συνδυασμό με την τιμή του, συνθέτουν ένα σύνολο που πραγματικά ο υποψήφιος ενδιαφερόμενος, θα πρέπει να πάρει σοβαρά υπόψη του.

Η Cooler Master Nepton 240 M, θα κοστίζει 99,90€ στα Ελληνικά καταστήματα (του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου), συνοδεύεται από πενταετή εγγύηση και επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της είναι:


Πλεονεκτήματα:
 

• Πολύ καλές θερμικές επιδόσεις.
• Παραγόμενος θόρυβος σε πολύ χαμηλό επίπεδο στην χαμηλή ρύθμιση στροφών.
• Τιμή που κρίνεται λογική γι' αυτά που προσφέρει.
• Επιδόσεις που είναι σαφώς στις υψηλότερες θέσεις του ανταγωνισμού.
• Εξαιρετικά εύκολη και ακίνδυνη εγκατάσταση.
• Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά Heat spreaders
• Σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα για περισσότερες από μια χρήσεις.
• Επενδεδυμένα καλώδια ανεμιστήρα και αντλίας με καλής ποιότητας sleeve.
• Υποστήριξη όλων των σύγχρονων sockets.
• Πλήρης συμβατότητα με όλες τις πλατφόρμες, ανεξάρτητα του προσανατολισμού του block.
• Ανεμιστήρες με βελτιωμένα έδρανα και πτερύγια, οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλο MTBF.
• Παρέχεται ελαστικό πλαίσιο σιλικόνης για τη στερέωση των ανεμιστήρων.
• Υπάρχει Υ Fan Splitter, με πρόβλεψη για το σήμα tacho.
• Extra set βιδών για την υλοποίηση push-pull και pull setup.
• Πενταετής εγγύηση.

Μειονεκτήματα:

 

• Ο θόρυβος στις υψηλές στροφές εξακολουθεί να είναι αισθητός.
• Θα θέλαμε λίγο πιο στιβαρό το μηχανισμό στερέωσης του block.

Η συνολική εικόνα που τελικά μας άφησε η Cooler Master Nepton 240 M, αποτελεί μια πραγματική πρόκληση για όποιον ενδιαφέρεται να προχωρήσει με απαιτήσεις, στο χώρο πέρα από την κλασική αερόψυξη!
Αν προσπαθήσουμε να εκφράσουμε όλα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο αυτής μας της παρουσίασης, με "στεγνά" νούμερα, η Cooler Master Nepton 240 M, δεν μπορεί να βαθμολογηθεί χαμηλότερα από :

 

Ευχαριστούμε θερμά την Cooler Master Hellas για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής!

Την εταιρία Silverstone την ξέρουμε αρκετά χρόνια μιας και είναι μία από τις κορυφαίες εταιρίες του χώρου των υπολογιστών. Η εταιρία όπως πολύ καλά γνωρίζετε, έχει μία μεγάλη γκάμα προϊόντων, η οποία εκτείνεται από mobile accessories έως τροφοδοτικά, κουτιά και εξαρτήματα ψύξης.

Η σημερινή παρουσίαση έχει να κάνει με τα τελευταία, μιας και έχουμε στα χέρια μας έξι συνολικά ανεμιστήρες τους οποίους η κατασκευάστρια λάνσαρε πρόσφατα. Οι τρεις είναι από τη σειρά FW και οι άλλοι τρεις από τη σειρά FQ. Συνεπώς και για να αφήσουμε το πολύ μπλα μπλα του προλόγου, να σας πούμε ότι σήμερα θα δούμε ανεμιστήρες 92mm, 120mm αλλά και 140mm και θα προσπαθήσουμε -όσο μας το επιτρέπει ο εξοπλισμός μας- να σας δώσουμε να καταλάβετε τι πουλιά πιάνουν.

 

ΧαρακτηριστικάΤα χαρακτηριστικά των ανεμιστήρων ακολουθούν στη παρακάτω φωτογραφία.
 

Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, ενώ η παραπάνω φωτογραφία είναι από το site της κατασκευάστριας, κάποια από τα χαρακτηριστικά δεν συμφωνούν με αυτά που αναφέρονται πάνω στις συσκευασίες των προϊόντων. Ένα από αυτά είναι και η τάση εκκίνησης.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε τις προτεινόμενες τιμές από την Silverstone για το εκάστοτε μοντέλο και να σημειώσουμε ότι οι ανεμιστήρες της σειράς FWσυνοδεύονται από διετή εγγύηση ενώ οι ανεμιστήρες της σειράς FQ από τριετή.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FQ141Ας ξεκινήσουμε σιγά-σιγά και ας ρίξουμε τις πρώτες ματιές στους ανεμιστήρες που έφτασαν στα χέρια μας.
Αρχή βάζουμε από τον 14άρη ανεμιστήρα της σειράς FQ. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και ένα αρχείο flash το οποίο έχει φτιάξει η εταιρία δείχνοντας κάποια από τα χαρακτηριστικά του.
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fq141.swf 

Η συσκευασία του είναι τυπική αλλά σίγουρα ικανή να τον προστατεύει από τις κακουχίες. Το περίβλημα είναι από σκληρό διάφανο πλαστικό χαρίζοντάς ταυτόχρονα -πέρα από τη προστασία- και οπτική επαφή με το προϊόν.
Στο μπροστινό μέρος υπάρχει ένα QR code, το οποίο οδηγεί στη σελίδα του προϊόντος και επίσης βλέπουμε βασικές πληροφορίες, όπως το εύρος στροφών, την ήσυχη λειτουργία του ανεμιστήρα και κάποια από τα παρελκόμενα που τον συνοδεύουν όπως τα anti-vibration pads.
 

Στο πίσω μέρος βλέπουμε μεταφρασμένα σε εννέα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά που είδαμε στην Αγγλική γλώσσα στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας. Επίσης, στο επάνω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 7V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 62, η στατική πίεση 1,21mmH2O και τέλος ο τύπος των ρουλεμάν είναι P.C.F. (Powder Copper Fluid) με προσδόκιμο ζωής τις 150.000 ώρες, το οποίο και αντιστοιχεί σε περίπου 17 χρόνια, συνεχούς λειτουργίας. Καθόλου άσχημα!
 

Η συσκευασία ανοίγει πολύ εύκολα, καθώς αρκεί να αφαιρέσουμε δύο αυτοκόλλητα με το λογότυπο της εταιρίας από το πάνω μέρος της και να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό.
Εκεί συναντάμε τα παρελκόμενα του ανεμιστήρα που είναι ένα καλώδιο molex to 4pin, ένα 4pin to 4pin Speed reduction, anti-vibration pads της εταιρίας 3Μ τα οποία είναι έτοιμα κομμένα και τέλος τέσσερις ασημί βίδες philips μαζί με τέσσερα μαύρα Rubber Bolts.
 

Παρακάτω έχουμε δύο φωτογραφίες από τον ανεμιστήρα (μπροστινή και πίσω όψη) και μία φωτογραφία από το 4pin fan header.
Ξεκινώντας από τον ανεμιστήρα εδώ εντοπίζεται η πιο εμφανής διαφορά με τη σειρά FW της Silverstone. Η σειρά FQ στην οποία ανήκει ο 140άρης ανεμιστήρας που βλέπουμε παρακάτω, έχει λευκό σώμα και γαλάζια φτερωτή, ενώ οι ανεμιστήρες της σειράς FW έχουν το αντίθετο. Δηλαδή λευκή φτερωτή και μπλε σώμα.
Σαν σχεδιασμός και αρμονία χρωμάτων μπορούμε να πούμε ότι είναι αρκετά όμορφος, αλλά σίγουρα θα έχει περιορισμένο αγοραστικό κοινό στα στέκια των modders. Επειδή ακριβώς δεν βγαίνουν σε άλλο χρωματισμό, θα τον επιλέξουν μόνο εάν το theme του κουτιού είναι το ανοικτό μπλε ή λευκό.

Στο πίσω μέρος πέρα από την ετικέτα όπου αναφέρεται ο αριθμός μοντέλου αλλά και τα Volts και τα Ampere λειτουργίας μπορούμε να δούμε τέσσερα αυλάκια στα οποία ο χρήστης μπορεί να κατευθύνει κάποια καλώδια. Τι καλώδια θα ρωτήσει κάποιος; Αυτό θα φανεί λίγο αργότερα κάντε λίγο υπομονή.

Κλείνοντας με την τριπλέτα των φωτογραφιών παρακάτω, αξίζει ένα σχόλιο για το 4pin fan header το οποίο υποδηλώνει ότι ο ανεμιστήρας είναι PWM. Αυτό που δεν μας άρεσε ήταν η ποιότητα sleeve η οποία χρησιμοποιήθηκε. Στο εύρος τιμής που κινείται το προϊόν, νομίζουμε άξιζε μια πιο πυκνή πλέξη στο Sleeve.
 

Ένα άλλο χτυπητό χαρακτηριστικό των ανεμιστήρων αυτών είναι ότι τα πτερύγιά τους είναι κατασκευασμένα σε δύο πάχη. Στο εμπρός τμήμα του πτερυγίου το υλικό είναι πιο παχύ και στο πίσω μέρος είναι λεπτότερο. Εδώ η σκέψη φυσικά και πάλι οδηγεί σε μέτρα που αυξάνουν την ακαμψία των πτερυγίων και τον περιορισμό του θορύβου και πολύ σωστά.

Το υλικό είναι πιο παχύ στο εμπρός μέρος, όπου αεροδυναμικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και πίσω είναι λεπτότερο, όπως επιβάλλεται και φυσικά σε αυτό το σημείο σας θυμίζουμε τις πτέρυγες των αεροπλάνων που έχουν ανάλογη κατασκευή.

Βεβαίως διακρίνουμε και άλλες λεπτομέρειες, όπως ότι το χείλος των πτερυγίων έχει πρισματική μορφή. Αυτή η απότομη αλλαγή κλίσης στην καμπυλότητα του χείλους δεν συμφωνεί και πολύ με την αεροδυναμική των πτερύγων, αλλά είναι μια αποδεκτή λύση για να «καλυφθεί» το αυξημένο πάχος του εμπρός μέρους των πτερυγίων. Παίρνοντας υπόψιν ότι οι ταχύτητες που ρέει ο αέρας γύρω από τα πτερύγια είναι μικρές , αυτή η σχεδίαση δεν θα έχει ηχητικές επιπτώσεις.

Ένα δεύτερο σημείο που παρατηρούμε είναι ότι η μετάβαση από το παχύτερο προς το λεπτότερο τμήμα του πτερυγίου έχει την μορφή ενός φάλτσου σκαλοπατιού. Αυτό το φάλτσο είναι απαραίτητο προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι στροβιλισμοί στο σημείο μετάβασης.
Τέλος, το πλάτος του παχύτερου τμήματος από τη μέση του πτερυγίου και προς τον κινητήρα αυξάνει και έτσι βελτιώνεται ακόμα περισσότερο η ακαμψία του πτερυγίου, αλλά το σημαντικό είναι ότι η μετάβαση ανάμεσα στην στενότερη περιοχή προς την φαρδύτερη είναι ομαλή/προοδευτική.

Στο πλησιέστερο προς τον άξονα τμήμα του πτερυγίου, όπου γραμμική ταχύτητα είναι μικρή το παχύτερο τμήμα είναι φαρδύτερο και στο πιο εξωτερικό τμήμα του πτερυγίου που η ταχύτητα αυξάνει το παχύ τμήμα περιορίζει τις διαστάσεις του, έτσι ώστε η ροή του αέρα να είναι κατά το δυνατόν στρωτή.
Το αν ο συμβιβασμός ανάμεσα στην αεροδυναμική και την ηχητική, με την αισθητική και τις επιταγές του marketing είναι επιτυχής, θα φανεί στη συνέχεια.

 

Στις τέσσερις άκρες του λευκού πλαισίου υπάρχουν από δύο υποδοχές για τα anti-vibrations pads της εταιρίας 3M που είδαμε λίγο πριν, για να αποσβέσουν τους κραδασμούς στο σημείο επαφής με το κουτί μας.
Επίσης το λευκό πλαίσιο έχει συνολικά τέσσερις τρύπες στις οποίες ο χρήστης εφόσον το επιθυμεί και έχει όρεξη για συνδέσεις, μπορεί να εγκαταστήσει τέσσερα LEDs των 3mm. Γι' αυτό το λόγο υπάρχουν τα έτοιμα "αυλάκια" στο πίσω μέρος που είδαμε στη προηγούμενη σελίδα, έτσι ώστε να είναι όλα τακτοποιημένα.
 

Και κάπου εδώ μας έπιασε η περιέργεια και θέλαμε να αποσπάσουμε τη φτερωτή, από το σώμα του ανεμιστήρα. Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, αν δεν χαθεί η εγγύηση του προϊόντος. Το πίσω μέρος δεν διαθέτει κάποια τάπα -όπως οι περισσότεροι ανεμιστήρες της αγοράς- αλλά είναι σφραγισμένο.
Αν λοιπόν με την πάροδο του χρόνου, κάποια στιγμή ο ανεμιστήρας χρειαστεί καθάρισμα και λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα, ο χρήστης θα πρέπει με ένα τρυπάνι -με προσοχή- να ανοίξει τη πίσω μεριά, για να μπορεί πλέον να επέμβει.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FQ122Προχωράμε στο επόμενο μοντέλο της σειράς FQ το οποίο είναι ένας ανεμιστήρας 120mm με τη κωδική ονομασία FQ122.
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fq122.swf 

Η συσκευασία του είναι ίδια με αυτή του FQ141 με λίγο μικρότερες όπως είναι φυσικό διαστάσεις. Το περίβλημα είναι από σκληρό διάφανο πλαστικό χαρίζοντάς ταυτόχρονα -πέρα από τη προστασία- και οπτική επαφή με το προϊόν.
Στο μπροστινό μέρος υπάρχει ένα QR code, το οποίο οδηγεί στη σελίδα του προϊόντος και επίσης βλέπουμε βασικές πληροφορίες, όπως το εύρος στροφών, την ήσυχη λειτουργία του ανεμιστήρα και κάποια από τα παρελκόμενα που τον συνοδεύουν όπως τα anti-vibration pads.
 

Στο πίσω μέρος βλέπουμε μεταφρασμένα σε εννέα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά που είδαμε στην Αγγλική γλώσσα στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας. Επίσης, στο επάνω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 7V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 63,8, η στατική πίεση 1,5mmH2O και τέλος ο τύπος των ρουλεμάν είναι P.C.F. (Powder Copper Fluid) με προσδόκιμο ζωής τις 150.000 ώρες, όπως ακριβώς και ο FQ141.
 

Η συσκευασία ανοίγει πολύ εύκολα και σε αυτό το προϊόν, καθώς αρκεί και πάλι να αφαιρέσουμε δύο αυτοκόλλητα με το λογότυπο της εταιρίας από το πάνω μέρος της και να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό.
Εκεί συναντάμε τα παρελκόμενα του ανεμιστήρα που είναι ένα καλώδιο molex to 4pin, ένα 4pin to 4pin Speed reduction, anti-vibration pads της εταιρίας 3Μ τα οποία είναι έτοιμα κομμένα και τέλος τέσσερις ασημί βίδες philips μαζί με τέσσερα μαύρα Rubber Bolts.
 

Και εδώ ισχύουν τα ίδια σχόλια τα οποία κάναμε για το μεγάλο του αδερφό τον FQ141. Δεν αλλάζει κάτι πέρα από τη διάσταση του ανεμιστήρα που εδώ είναι 120mm.
 

Τα πτερύγια είναι δύο επιπέδων και εδώ και από τη στιγμή που έχουμε κάνει μία μικρή ανάλυση μία σελίδα πριν, δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι παραπάνω. Όπως έχουμε ξαναπεί reviews γράφουμε και όχι ποίηση.
 

Στις τέσσερις άκρες του λευκού πλαισίου υπάρχουν από δύο υποδοχές για τα anti-vibrations pads της εταιρίας 3M που είδαμε λίγο πριν, για να αποσβέσουν τους κραδασμούς στο σημείο επαφής με το κουτί μας.
Επίσης το λευκό πλαίσιο έχει συνολικά τέσσερις τρύπες στις οποίες ο χρήστης εφόσον το επιθυμεί και έχει όρεξη για συνδέσεις, μπορεί να εγκαταστήσει τέσσερα LEDs των 3mm. Γι' αυτό το λόγο υπάρχουν τα έτοιμα "αυλάκια" στο πίσω μέρος που είδαμε πιο πριν, έτσι ώστε να είναι όλα τακτοποιημένα.
 

Ομοίως και εδώ δεν υπάρχει κάποια τάπα στο πίσω μέρος στη περίπτωση που χρειαστεί μελλοντικά ο χρήστης να προσθέσει λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FQ91Επόμενη στάση είναι ο τελευταίος ανεμιστήρας της σειράς FQ ο FQ91.
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fq91.swf 

Δεν αλλάζουν και πολλά στο τομέα της συσκευασίας όπως είναι φυσικό. Εξάλλου βλέπουμε ανεμιστήρα της ίδιας σειράς με πριν, απλά με πιο μικρές διαστάσεις. Στη περίπτωση βέβαια του FQ91 απουσιάζει από το μπροστινό μέρος το QR Code, όπως και οι έστω και λίγες πληροφορίες γύρω από τα βασικά χαρακτηριστικά του, που είχαμε δει στα πιο μεγάλα μοντέλα της σειράς μερικές σελίδες πριν.
 

Στο πίσω μέρος βλέπουμε μεταφρασμένα σε δέκα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Επίσης, στο κάτω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 7V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 44,2, η στατική πίεση 2,2mmH2O και τέλος ο τύπος των ρουλεμάν είναι P.C.F. (Powder Copper Fluid) με προσδόκιμο ζωής τις 150.000 ώρες, όπως ακριβώς και οι FQ141 και FQ122.
 

Εντός της συσκευασίας συναντάμε τα παρελκόμενα του ανεμιστήρα που είναι ένα καλώδιο molex to 4pin, ένα 4pin to 4pin Speed reduction, anti-vibration pads της εταιρίας 3Μ τα οποία είναι έτοιμα κομμένα και τέλος τέσσερις ασημί βίδες philips μαζί με τέσσερα μαύρα Rubber Bolts.
 

Παρακάτω ακολουθούν δύο φωτογραφίες από το μπροστινό και το πίσω μέρος του ανεμιστήρα, καθώς επίσης και από το 4pin fan header με την ποιότητα του sleeve να είναι φυσικά στα ίδια επίπεδα με τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του FQ91.
 

Φυσικά και εδώ τα πτερύγια έχουν σχεδιασμό δύο επιπέδων...
 

Και στις άκρες του λευκού πλαισίου υπάρχουν από δύο υποδοχές για τα anti-vibrations pads της εταιρίας 3M και οπές για την εγκατάσταση LEDs 3mm εφόσον ο χρήστης το επιθυμεί.
 

Ομοίως και εδώ δεν υπάρχει κάποια τάπα στο πίσω μέρος στη περίπτωση που χρειαστεί μελλοντικά ο χρήστης να προσθέσει λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FW121Αφήνουμε τη σειρά FQ και προχωράμε στη σειρά FW, βάζοντας αρχή από ένα αρκετά ενδιαφέρον προϊόν το FW121. Ο λόγος που το αναφέρουμε σαν ενδιαφέρον είναι ότι δεν έχει το τυπικό πάχος που έχει ένας ανεμιστήρας, δηλαδή 25mm, αλλά μόλις 15mm.
Αρκετές φορές πολλοί από εμάς έχουμε βρεθεί σε δίλημμα στο να κάνουμε κάποιο push pull στην οροφή του κουτιού μας, αλλά αυτό το άτιμο ψυγείο να μη χωράει με δύο σειρές ανεμιστήρων και να αναρωτιόμαστε to be or... ε ε ε ε να αλλάξουμε κουτί ή να αφήσουμε μία σειρά ανεμιστήρων ή ακόμα και να λέμε, αξίζει να βάλω 15mm ανεμιστήρα; Θα δείξει η νεκροψία...
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fw121.swf 

Η συσκευασία δεν αλλάζει σε σχέση με τη σειρά FQ με μόνη ίσως εξαίρεση τα χρώματα πάνω στο χαρτόνι που αναφέρει κάποια από τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Στο μπροστινό μέρος μπορούμε να δούμε ότι δίδεται ιδιαίτερη βάση στο ότι ο ανεμιστήρας είναι από τους λεπτοκαμωμένους, PWM και φυσικά υπάρχει και το QR Code για να μας πάει απευθείας στο site της κατασκευάστριας και του προϊόντος.
 

Στο πίσω μέρος βλέπουμε μεταφρασμένα σε εννέα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά που είδαμε στην Αγγλική γλώσσα στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας. Επίσης, στο επάνω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 6V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 32,6, η στατική πίεση 1,528mmH2O και τέλος ο τύπος των ρουλεμάν είναι long life sleeve, το οποίο είναι κατώτερης ποιότητας από το PCF που είδαμε πιο πριν, κάτι που αντικατοπτρίζεται και στον προσδόκιμο χρόνο ζωής, που είναι 40.000ώρες.
 

Εντός της συσκευασίας συναντάμε τα παρελκόμενα του ανεμιστήρα που εδώ περιορίζονται σε ένα καλώδιο molex to 4pin και τέσσερις ασημί βίδες philips μαζί με τέσσερα μαύρα Rubber Bolts.
 

Δύο φωτογραφίες από το μπροστινό και το πίσω μέρος του ανεμιστήρα μας δείχνουν αμέσως τρεις βασικές διαφορές με τους τρεις ανεμιστήρες που είδαμε πριν. Αρχικά το χρώμα που εδώ ο ανεμιστήρας έχει μπλε σώμα και λευκή φτερωτή. Δεύτερη διαφορά, αυτή η στεφάνη που βρίσκεται σχεδόν στο μέσο των πτερυγίων και τα ενώνει μεταξύ τους και τέλος, τα πτερύγια δε φαίνεται να είναι δύο επιπέδων με μία πρώτη και μακρινή ματιά.
 

Μία ακόμα διαφορά εντοπίζεται στο καλώδιο και δεν έχει να κάνει με το Header αυτό καθεαυτό, μιας και είναι 4Pin PWM και εδώ, αλλά στο γεγονός ότι το καλώδιο είναι χωρίς "ρουχαλάκια". Ναι εδώ δεν υπάρχει sleeve, όχι ότι αυτό που υπήρχε στη σειρά FQ μας άφησε και ικανοποιημένους.
 

Αυτό που χτυπάει αμέσως στο μάτι στον FW121 είναι το πλαστικό στεφάνι που ενώνει τα πτερύγια του ανεμιστήρα.
Η πρώτη σκέψη είναι ότι λόγω του μικρότερου πάχους του ανεμιστήρα, η Silverstone επέλεξε διαφορετικό τρόπο ενίσχυσης των πτερυγίων, η οποία αυξάνοντας την ακαμψία τους, θα περιορίσει τον θόρυβο που παράγουν οι μικρές ταλαντώσεις που κάνουν αυτά καθώς περιστρέφονται. Αυτό είναι σωστό βέβαια, αλλά η πιο προσεκτική εξέταση αυτού του «στεφανιού» έδειξε ότι η διάμετρός του μειώνεται ελαφρά και προοδευτικά προς τα πίσω. Με απλά λόγια σχηματίζει κάτι σαν ένα πολύ ανοιχτό χωνί/κώνο και αυτό σε συνδυασμό με το ότι ακριβώς πίσω από εκεί που τελειώνει αυτή η στεφάνη των πτερυγίων, υπάρχει στο πλαίσιο σαν συνέχειά της μία ακόμη στεφάνη (μπλε), αποκαλύπτει τον κύριο λόγο αυτού του σχεδιασμού.

Όπως έχουμε ξαναπεί και στο παρελθόν, ο αέρας που βγαίνει από έναν κοινό ανεμιστήρα έχει την μορφή ενός περιστρεφόμενου κώνου, στου οποίου τον άξονά έχουμε την χαμηλότερη πίεση και τον λιγότερο αέρα. Το λεγόμενο τυφλό σημείο.
Ο ρόλος αυτού του στεφανιού στα πτερύγια, είναι να συγκεντρώσει και κατευθύνει τον αέρα του εσωτερικού τμήματος της φτερωτής του ανεμιστήρα, προς το τυφλό σημείο.

Σε αυτή την διαδικασία, συνεργάζεται και η σταθερή στεφάνη του πλαισίου (μπλε), επιμηκύνοντας τα τοιχώματα αυτού του άτυπου κώνου.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα μέρος του αέρα που ωθεί ο ανεμιστήρας προς τα πίσω, να ρέει πλησιέστερα στον άξονα του ανεμιστήρα, εφοδιάζοντας έτσι με αέρα την περιοχή που βρίσκεται πίσω από τον κινητήρα του ανεμιστήρα (τυφλό σημείο). Με τον τρόπο αυτό έχουμε πιο ομοιόμορφη κατανομή του ρεύματος αέρα και αποτελεσματικότερη λειτουργία του ανεμιστήρα.
 

Συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο και στη σειρά FW καθώς δεν υπάρχει κάποια τάπα στο πίσω μέρος στη περίπτωση που χρειαστεί μελλοντικά ο χρήστης να προσθέσει λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FW122

Μετά τον FW121, σειρά έχει ο FW122...
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fw122.swf 

...Ο οποίος είναι ένας ανεμιστήρας 120mm με πάχος 25mm. Με απλά λόγια επιστρέφουμε στα κλασικά.
 

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βλέπουμε μεταφρασμένα σε εννέα γλώσσες (μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής) τα χαρακτηριστικά που είδαμε στην Αγγλική γλώσσα στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας. Επίσης, στο επάνω μέρος βλέπουμε έναν πίνακα με τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπου η τάση εκκίνησης αναφέρεται ότι είναι τα 6V DC, ο μέγιστος αριθμός CFM είναι στα 76,5, η στατική πίεση 2,1mmH2O και τέλος ο τύπος των ρουλεμάν είναι Long Life bearing με προσδόκιμο ζωής τις 40.000 ώρες, όπως ακριβώς και ο FW121.
 

Εντός της συσκευασίας συναντάμε τα παρελκόμενα του ανεμιστήρα που εδώ αυξάνονται κατά ένα στον αριθμό σε σχέση με αυτά που είδαμε στον FW121.
 

Έχουμε λοιπόν, ένα καλώδιο molex to 4pin, anti-vibration pads της εταιρίας 3Μ έτοιμα κομμένα και τέσσερις ασημί βίδες καθώς επίσης και τέσσερα μαύρα Rubber Bolts, για τη στερέωση του ανεμιστήρα στο κουτί.
 

Με μία πρώτη ματιά ο FW122 φαίνεται να είναι ακριβές αντίγραφο του FQ122. Ίδιος αριθμός πτερυγίων, ίδιο σώμα αλλά και σχηματισμός στα πτερύγια και το μόνο που αλλάζει είναι το χρώμα σώματος και φτερωτής και το καλώδιο που απλά δεν είναι sleeved. Φυσικά μία βασική διαφορά έχει ήδη αναφερθεί και έχει να κάνει με τον τύπο των ρουλεμάν του FW122 σε σχέση με τον FQ122.
 

Στις τέσσερις άκρες του μπλε πλαισίου υπάρχουν από δύο υποδοχές για τα anti-vibrations pads της εταιρίας 3M που είδαμε λίγο πριν, για να αποσβέσουν τους κραδασμούς στο σημείο επαφής με το κουτί μας.
Επίσης το μπλε πλαίσιο έχει συνολικά τέσσερις τρύπες στις οποίες ο χρήστης εφόσον το επιθυμεί και έχει όρεξη για συνδέσεις, μπορεί να εγκαταστήσει τέσσερα LEDs των 3mm.
 

Συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο και σε αυτό το μοντέλο μιας και δεν υπάρχει κάποια τάπα στο πίσω μέρος στη περίπτωση που χρειαστεί μελλοντικά ο χρήστης να προσθέσει λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα.
 

Συσκευασία, παρελκόμενα και πρώτη επαφή με τον Silverstone FW91

Τελευταία στάση πριν αρχίσουμε τις μετρήσεις μας είναι ο FW91.
 

http://www.thelab.gr/images//reviews/Silverstone/fans/fw91.swf 

Και επειδή με βαρεθήκατε να σας λέω για τη συσκευασία, σας αφήνω να δείτε τις φωτογραφίες μόνοι σας.
 

Στο εσωτερικό έχουμε τα ίδια ακριβώς παρελκόμενα με τον FW122.
 

Και ο χρωματισμός και τα πτερύγια είναι ίδια και εδώ, με μόνη διαφορά τις πιο μικρές διαστάσεις μιας και μιλάμε για ανεμιστήρα 92mm.
 

Ο FW91 έχει και αυτός θέσεις για anti-vibration pads στις τέσσερις άκρες του πλαισίου και τέσσερις οπές για LEDs 3mm.
 

Τέλος και εδώ δεν υπάρχει κάποια τάπα στο πίσω μέρος στη περίπτωση που χρειαστεί μελλοντικά ο χρήστης να προσθέσει λίγο γράσο/λαδάκι/WD40 στον άξονα.
 

Όργανα και μεθοδολογία μετρήσεωνΑν νομίζατε ότι θα μέναμε μόνο στα του φαίνεσθαι, είστε γελασμένοι. Μπορεί ο εξοπλισμός μας να μην μας επιτρέπει ένα πλήρες review ενός ανεμιστήρα, αλλά ότι όργανο υπήρχε στη "φαρέτρα" μας, βγήκε και "οπλίστηκε".

Για τη μέτρηση των στροφών, θα χρησιμοποιηθεί ένα ταχόμετρο laser το CTM-510 της CT-BRAND.
 

Για τις μετρήσεις ήχου θα χρησιμοποιηθεί το γνώριμο σε όλους σας πλέον db meter που έχω στη κατοχή μου.
 

Για τις μετρήσεις CFM θα χρησιμοποιηθεί ένα ανεμόμετρο της εταιρίας Mastech με κωδικό μοντέλου MS6525A.
 

Τέλος, για τις μετρήσεις τάσεων, θα χρησιμοποιηθεί ένα πολύμετρο το VA-18B, το οποίο έχει δυνατότητα σύνδεσης με ηλεκτρονικό υπολογιστή.
 

Καλό θα ήταν να είχαμε στη κατοχή μας και ένα εργαστηριακό τροφοδοτικό έτσι ώστε οι μετρήσεις στα 12V να είναι ακριβώς σε αυτή τη τιμή και όχι λίγο πιο κάτω, αλλά επιφυλασσόμαστε για τις επόμενες παρουσιάσεις.

Ο τρόπος που θα μετρηθούν οι ανεμιστήρες ακολουθεί και δεν είναι και πολύ περίπλοκος στο να γίνει κατανοητός. Αρχικά χρειαστήκαμε κάποιες συστολές με διάμετρο ίση με αυτή των ανεμιστήρων και μία σωλήνα με διάμετρο ίση με αυτή του ανεμομέτρου.
Μέσα τη σωλήνα για να προσομοιώσουμε όσο είναι δυνατό ένα wind tunnel και να έχουμε όσο γίνεται λιγότερους στροβιλισμούς αέρα αλλά να προσθέσουμε και κάποια αντίσταση, τη γεμίσαμε με καλαμάκια μήκους 19εκατοστών. Ναι μπορεί να μη πιούμε φραπεδάκι, αλλά ο καπουτσίνο -μιας και άρχισε να φθινοπωριάζει για τα καλά- ήταν δίπλα μας και μας έκανε παρέα.
Στη συνέχεια στη μία μεριά εγκαταστάθηκε ο ανεμιστήρας και σε απόσταση ενός μέτρου το ανεμόμετρό μας.
 

Και κάπως έτσι για τις περιπτώσεις των 7V, 9V αλλά και ~12V πήραμε τις μετρήσεις CFM τις οποίες θα δείτε και στη συνέχεια.
Όσον αφορά το θέμα θορύβου, το dbmeter στάθηκε απέναντι από τους ανεμιστήρες σε απόσταση μισού μέτρου με τη ροή αέρα να μην έρχεται σε επαφή με το μικρόφωνο του dbmeter.

Μετρήσεις Τάσης εκκίνησης και RPM σε τάσεις 7V,9V και 12VH τάση εκκίνησης είναι ένα μέγεθος που δε πρέπει να λείπει από καμία παρουσίαση ανεμιστήρων. Ο λόγος έχει ειπωθεί αρκετές φορές στις παρουσιάσεις κουτιών και συγκεκριμένα σε αυτά τα οποία έχουν ελεγκτή ανεμιστήρων με θέση στα 5V dc.
Για να ελέγξουμε αυτή την περίπτωση, δοκιμάσαμε τους ανεμιστήρες εσκεμμένα με συνεχή τάση και όχι με κάποιον PWM fan controller, προκειμένου να δούμε τι συμβαίνει αν τους ανεμιστήρες τους συνδέσουμε σε έναν απλό επιλογέα τάσης (12V, 7 V ή 12V, 5V) που έχουν συχνά τα κουτιά μας και το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό!
Δεν εκκινούν όλοι οι ανεμιστήρες σε αυτή τη τάση και παρακάτω έχουμε μόλις έναν ανεμιστήρα που άρχισε να περιστρέφεται όταν η τάση ήταν 5V dc.
 

Στα παρακάτω διαγράμματα βλέπετε διαγράμματα στροφών σε τρεις διαφορετικές τάσεις 7V, 9V και σχεδόν 12V σε διάφορα μοντέλα ανεμιστήρων που είχαμε στη κατοχή μας.
Αναφέρουμε και πάλι το σχεδόν 12V μιας και δυστυχώς προς το παρόν στον εξοπλισμό μας δεν διαθέτουμε κάποιο εργαστηριακό τροφοδοτικό. Όπως όμως σας είπαμε είναι μέσα στα μελλοντικά μας σχέδια. Συνεπώς η σύνδεση έγινε μέσω molex to 4pin απευθείας από το τροφοδοτικό μας, μιας και ο controller θα έκοβε και λίγη ακόμα τάση.
 

**Σημείωση ο CM 120mm είναι ο Cooler Master SickleFlow 120 2000 RPM με κόκκινα LEDs

Συγκριτικά διαγράμματα CFM, dbA, RPM και RPM/CFMΠροχωράμε στην ουσία του πράγματος. Οι χρήστες κατά την αγορά ανεμιστήρων συνήθως κοιτάνε δύο πράγματα. Το ένα από αυτά είναι το πόσο αέρα "σπρώχνει" ένας ανεμιστήρας aka CFM και το άλλο, είναι ο θόρυβος. O μόνιμος λοιπόν βραχνάς είναι ποιος ανεμιστήρας θα μου δώσει τελικά τον καλύτερο λόγο ανάμεσα σε αυτά τα δύο μεγέθη.
Θέλω να σπρώχνει αέρα, αλλά ταυτόχρονα δε θέλω να μου παίρνει τα αυτιά. Αυτή η χρυσή τομή δυστυχώς κοστίζει αρκετά και είναι και ο λόγος που στο συγκριτικό μας υπάρχει ένας εύρος τιμής ανάμεσα στα προϊόντα από περίπου 4,5ευρώ έως και 20ευρώ που στοιχίζει ένας από τους πιο γνωστούς ανεμιστήρες ο Be quiet 120mm Silent Wings 2.

Επίσης σε αυτό το σημείο καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ένα ακόμα θέμα. Αν πάτε στα χαρακτηριστικά κάποιου ανεμιστήρα και δείτε τα CFM του για παράδειγμα στα 12V, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν διαφορές με αυτά που σας παραθέτουμε παρακάτω. Ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός και έχει να κάνει φυσικά με τον εξοπλισμό που διαθέτουν οι εταιρίες, λέγε με wind tunnel. Είναι νομίζουμε κατανοητό ότι το να προμηθευτούμε ένα τέτοιο μηχάνημα είναι αδύνατο ελέω κόστους.

Συνεπώς ο σκοπός μας ήταν να έχουμε ένα μέγεθος μετρήσιμο με κάποιο όργανο (anemometer) και να υποβάλουμε όλους στους ανεμιστήρες στην ίδια μέτρηση, διατηρώντας σταθερές το μήκος της διαδρομής, την αντίσταση, αλλά και φυσικά τις τάσεις και το όργανο μέτρησης. Οπότε μπορείτε να δείτε ποιος ανεμιστήρας σπρώχνει περισσότερο αέρα σε σχέση με κάποιον άλλον, ακόμα και αν οι τιμές δεν συμφωνούν με αυτές που δίνουν οι εταιρίες.

Παρακάτω υπάρχουν έξι συνολικά διαγράμματα, δύο ανά τάση λειτουργίας. Στο πρώτο η κατάταξη γίνεται βάση CFM και στο δεύτερο -κάθε τάσης- βάση θορύβου. Αν λοιπόν ψάχνετε απόδοση κοιτάτε το πρώτο, αν ψάχνετε τον πιο αθόρυβο, κοιτάτε το δεύτερο.

Κλείνοντας και πριν σας αφήσουμε να μελετήσετε τα παρακάτω διαγράμματα να πούμε ότι επειδή δεν είχαμε πολλούς ανεμιστήρες 140mm και κανέναν 92mm, πέρα από τους δύο που μας έστειλε η Silverstone, όλοι οι ανεμιστήρες έχουν μπει σε ένα γράφημα. Είναι λογικό λοιπόν ότι στις μετρήσεις θα υπερτερούν κάπου οι ανεμιστήρες 140mm, όμως είναι και κάποιοι 120mm, οι οποίοι τους βάζουν τα γυαλιά στο θέμα CFM
 

Στα 12V περίπου, όπου οι ανεμιστήρες δίνουν τα μέγιστα τόσο στο θέμα θορύβου όσο και στο θέμα CFM, για όσους ξέρουν τους ανεμιστήρες της Be Quiet δεν πρέπει να εκπλήσσονται με τα αποτελέσματα. Με λειτουργία κυριολεκτικά αθόρυβη, ο Be Quiet Silent Wings 2 βγάζει 77,8CFM και ο μόνος από τη σειρά της Silverstone που μπορεί να τον ακολουθήσει αυξάνοντας έστω και λίγο το θόρυβό του, είναι FQ141. Φυσικά το κόστος απόκτησης είναι εντελώς διαφορετικό, απλά εδώ μιλάνε τα νούμερα. Καλό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι από τα 35,9dbA που έπιασε ο Arctic Cooling F12 ver2 και πάνω, η λειτουργία των ανεμιστήρων γίνεται αισθητή φτάνοντας στα 43dbA του FW91, όπου σκεφτήκαμε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να αλλάξουμε δωμάτιο.
 

Φυσικά το παραπάνω δε σημαίνει ότι ένας Be Quiet SW2 είναι ιδανικός για να εξοπλίσει μία ψύκτρα επεξεργαστή. Αν τον συγκρίνουμε δε με τον FQ122 της Silverstone βλέπουμε το εξής. Αρχικά το κόστος απόκτησης του FQ122 είναι κάτω από το μισό του Be Qiuet. Στα 12V όμως υπερισχύει ο BQ στο τομέα του θορύβου και ο Silverstone στον τομέα των CFM. Αν ρίξουμε όμως τις στροφές του Silverstone στις ~1200 που είναι στα 9V, τόσες περίπου έχει ο BQ στα 12V, θα δούμε το εξής. Ο θόρυβος του FQ122 είναι 36,3dbA έναντι 34,5dbA του BQ και η απόδοση του Silverstone είναι 88,9CFM @9V έναντι 77,8CFM του BQ @12V. Άρα μπορούμε ρίχνοντας τη τάση να έχουμε παραπλήσια επίπεδα θορύβου έχοντας καβάτζα αρκετά ευρώ στη τσέπη και εξίσου καλές επιδόσεις. Συν το γεγονός ότι όποτε χρειαστεί επιπλέον ροή έχετε τον αέρα των ~3V μέχρι τα 12V για να δροσίσετε και άλλο το σύστημά σας.
Βλέπετε λοιπόν ότι οι πληροφορίες είναι μαζεμένες σε έξι διαγράμματα και διαλέγετε ανάλογα τη τσέπη σας και το τι ζητάτε κάνοντας την απαραίτητη σύγκριση ανάμεσα στα μεγέθη. Μπορεί να φαίνεται περίπλοκο, αλλά όλα είναι εκεί και σας περιμένουν!

Ένα μέγεθος που μπορεί να δώσει λύση στο βραχνά απόδοση προς θόρυβο είναι ο λόγος RPM/CFM. Σε αυτό το λόγο μπορούμε να δούμε πόσες στροφές πρέπει να δώσει ο ανεμιστήρας για να ανεβάσει ένα μόλις CFM. Φυσικά δεν είναι ευαγγέλιο, αλλά σίγουρα δε θα αγοράζαμε τον FQ91 για παράδειγμα που θέλει 36 περίπου στροφές για να ανεβάσει ένα CFM, αν κριτήριο είναι για μας ο θόρυβος. Κακά τα ψέματα όσο αυξάνονται οι στροφές κατά γενική ομολογία αυξάνεται και ο θόρυβος. Όχι πάντα βέβαια, αλλά είναι ένα καλό μέγεθος να το έχουμε υπόψιν μας. Και μιας και τα νούμερα ήταν έτοιμα, δε βρίσκουμε το λόγο να μη σας δώσουμε τρία γραφήματα, ένα ανά τάση λειτουργίας.
 

Συντελεστής απόδοσης σε σχέση με την ηχητική επιβάρυνση

Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορείτε να δείτε πόσο καλά τα καταφέρνει κάθε ανεμιστήρας, αν του "ζητήσουμε" να παράγει τον ίδιο θόρυβο.
Φυσικά τα νούμερα δεν είναι CFM/dBA , γιατί τα dBA είναι λογαριθμικό μέγεθος, με άλλα λόγια ο θόρυβος των 33dBA είναι διπλάσιος από τον θόρυβο των 30 dBA και όχι 10% παραπάνω, που πάει το μυαλό εύκολα, συνηθισμένο με τις καθημερινές πράξεις.
Απλά είναι ένας συντελεστής που μας βοηθάει να αποφασίσουμε ποιος ανεμιστήρας δουλεύει αποτελεσματικά και παράλληλα αθόρυβα. Και στο διάγραμμα των 12V, επαληθεύονται τα σχόλια των χρηστών που γίνονται κατά καιρούς και αναδεικνύουν τους Be Quiet ανεμιστήρες, σαν αυτούς που έχουν την καλύτερη σχέση μεταξύ απόδοσης ροής αέρα και εκλυόμενου θορύβου, μιας και η ησυχία μας ενδιαφέρει που αλλού, από τα 12V. Στα 7V λίγο πολύ όλοι ήσυχοι είναι.
Βέβαια το παραπάνω έρχεται σε αντιπαράθεση με το παράγοντα τσέπη μιας και ένας τέτοιος ανεμιστήρας έχει σχεδόν διπλάσια, αν όχι πολλαπλάσια τιμή από τους υπόλοιπους. Εκεί όμως που κάποιοι θα χρειαστούν Fan controller για να έχουν τις ήσυχες στιγμές τους, κάποιοι άλλοι θα έχουν το μέγιστο της απόδοσης χωρίς την ανάγκη κάποιου ελεγκτή. Διαλέγετε και παίρνετε μιας και αυτές οι μικρές λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά στη τιμή.
 

Απολογισμός

Μετά από δώδεκα σελίδες με πολλές φωτογραφίες, μετρήσεις και ανάλυση, είναι η ώρα του απολογισμού για τους έξι ανεμιστήρες των σειρών FW και FQ της Silverstone. Οι ανεμιστήρες μας άφησαν ικανοποιημένους μιας και όπως είδαμε με σχετικά καλό κόστος, μπορούμε να έχουμε καλές επιδόσεις τόσο σε θέμα θορύβου όσο και ροής.

Οι ανεμιστήρες FQ είναι εξοπλισμένοι με καλύτερα ρουλεμάν από αυτούς της σειράς FW κάτι το οποίο φαίνεται τόσο στον εκτιμώμενο χρόνο ζωής -150.000 ώρες έναντι 40.000- όσο και στην διαφορά του ενός έτους στην εγγύηση μεταξύ τους που δίνει η κατασκευάστρια, αλλά ανακλάται και στον εκλυόμενο θόρυβο των ανεμιστήρων. Αξίζει πιστεύουμε ένα σχόλιο για τον μεγάλο της παρέας τον FQ141, ο οποίος τα πήγε πάρα πολύ καλά και "κοίταξε στα μάτια" μοντέλα με τη διπλάσια σχεδόν τιμή, όπως επίσης και για τον "λεπτοκαμωμένο" της παρέας τον FW121 ο οποίος τα πήγε αρκετά καλά για ανεμιστήρα με πάχος μόλις 15mm. Όσοι είδατε τα διαγράμματα θα είδατε ότι ήταν σχεδόν το ίδιο ήσυχος και εξίσου αποδοτικός με τον Fractal R2.

Αν λοιπόν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι, το χρώμα δεν είναι για όλα τα γούστα, το sleeve θα μπορούσε να είναι καλύτερο και σε όλους τους ανεμιστήρες και ότι η εγγύηση -βάση του προσδόκιμου ζωής- είναι μικρή, οι ανεμιστήρες της Silverstone μας άφησαν ικανοποιημένους, πετυχαίνοντας καλές επιδόσεις.
 

Ευχαριστούμε θερμά την Silverstone για τη παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.

karmen1983 10/10/2014

Η SilentiumPC ιδρύθηκε στην Βαρσοβία της Πολωνίας το 2007 και αν και συγκρινόμενη με σημαντικές εταιρίες του χώρου των μέσων ψύξης, είναι μια νέα εταιρία, κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο στο χώρο αυτό!
Σαν βασικό στόχο της -όπως λέει στη σελίδα της- έχει την παραγωγή προϊόντων που θα ικανοποιούν τις απαιτήσεις των PC enthusiasts/gamers, συνδυάζοντας την άριστη λειτουργικότητα και απόδοση, με την άρτια αισθητική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα κοστίζουν "μια περιουσία".

Πρόσφατα είχαμε δει την πιο "ισχυρή" πρότασή της στο χώρο της αερόψυξης, με την GRANDIS XE 1236 και σήμερα θα σας παρουσιάσουμε ένα άλλο μέλος της οικογένειας, την SilentiumPC FORTIS-2.
Πρόκειται για μια μικρότερου μεγέθους ψύκτρα, μονού πύργου εφοδιασμένη με έξι heat pipes, τα οποία ψύχονται με τη βοήθεια ενός ανεμιστήρα 120 χιλιοστών.
Η μορφή της θυμίζει αρκετά άλλες ψύκτρες που στο παρελθόν εγκαινίασαν την δομή του "μονού" πύργου με δύο υποομάδες πτερυγίων (Megahalems).
Τα μαύρα τελειώματα των "ημιπύργων", καθώς και το κυματοειδές τελείωμα των πτερυγίων, της δίνουν μια όψη που παραμένοντας διακριτική, δεν παύει να "τραβάει" το μάτι!
Η Fortis 2 ΧΕ 1226, όπως και η μεγαλύτερη αδελφή της, μοιράζονται την ίδια τεχνολογία συγκόλλησης των heat pipes σε ένα block από καθαρό χαλκό (ΧΕ technology, κατά την SilentiumPC), που διασφαλίζει την άριστη θερμική σύζευξη μεταξύ τoυς, αλλά και με το CPU heat spreader.
Ας πάμε λοιπόν να δούμε ποια είναι ακριβώς τα χαρακτηριστικά της.
 

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Τα χαρακτηριστικά της SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226, φαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί.
 

Οι διαστάσεις της ψύκτρας είναι σχετικά μικρές, ακόμα και αν την εφοδιάσουμε με δυο ανεμιστήρες, ανάλογα μέτριο είναι και το βάρος της.
Η δομή της είναι μονού πύργου, ο οποίος είναι χωρισμένος σε δύο κατακόρυφες υποομάδες πτερυγίων, τα οποία ψύχουν έξι χάλκινα heat pipes διαμέτρου 6 mm.
Εφοδιάζεται με έναν αθόρυβο ανεμιστήρα μέσης παροχής, για τον οποίο δεν διατίθενται πληροφορίες στατικής πίεσης, ρυθμίζεται μέσω PWM και από το τύπο των εδράνων που διαθέτει και το προσδόκιμο ζωής, ανήκει στις οικονομικές, πλην αξιόπιστες λύσεις.

Πέρα από τα χαρακτηριστικά που δίνονται από την κατασκευάστρια, υπάρχει ένας ακόμα υποπίνακας που αναφέρεται στις "ψυκτικές παραμέτρους" με επιπλέον χαρακτηριστικά, που στο εξής θα συμπληρώνουν τις παρουσιάσεις των ψυκτρών που χρησιμοποιούν σαν άμεσο μέσο ψύξης, τον αέρα.
Αυτά θα μας βοηθήσουν προοδευτικά στην διαμόρφωση μιας πιο ολοκληρωμένης άποψης για τα προϊόντα αυτά.

Όπως βλέπουμε, πρόκειται για μια ψύκτρα μέτριου προς μικρού όγκου, με ανάλογα προσαρμοσμένη επιφάνεια αποβολής της θερμότητας και έχει ελαφρά μικρότερη ελευθερία εισόδου αέρα, πράγμα που -κρίνοντας από το μεγαλύτερο air flow- αντισταθμίζεται από την υψηλότερη πίεση του ανεμιστήρα της.
Αλλά τις απαντήσεις σε όλα αυτά τις δίνουν οι δοκιμές, οπότε είναι ώρα να την γνωρίσουμε από κοντά.
Στο σημείο αυτό να πούμε ότι SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226 έχει εγγύηση δυο χρόνια και μπορούμε να αποκτήσουμε αντί του ποσού των 31.90€συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και φυσικά αναφερόμαστε σε τιμές Ελληνικών καταστημάτων.


Συσκευασία και παρελκόμενα

Η SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226 έφτασε σε μας σε μια μικρή διακριτική συσκευασία, στο εξωτερικό της οποίας βλέπουμε κάποιες βασικές πληροφορίες.
 

Στις δύο άλλες πλευρές, υπάρχει μια τρίγλωσση παρουσίαση των βασικών της χαρακτηριστικών (τα Ελληνικά δυστυχώς, είναι απόντα), δύο QR codes που "οδηγούν" σε δυο video για την διαδικασία εγκατάστασης σε μητρικές Intel και AMD αντίστοιχα, καθώς και τα παρελκόμενα που την συνοδεύουν και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της.
 

Ανοίγοντας την συσκευασία δεν βρίσκουμε αφρώδη προστατευτικά, αλλά μια θήκη από σκληρό διαφανές πλαστικό μέσα στο οποίο αναπαύεται η ψύκτρα με τον ανεμιστήρα τοποθετημένο πάνω της, αλλά χωρίς τα συρμάτινα brackets που τον συγκρατούν.
Επίσης υπάρχουν, ένα μικρό κουτί που περιέχει τα παρελκόμενα της ψύκτρας, στα οποία εκτός των απαραίτητων brackets και λοιπών εξαρτημάτων του εξοπλισμού στερέωσης, συμπεριλαμβάνονται, μια θερμοαγώγιμη πάστα (Pactum PT-1), και ένα επιπλέον ζευγάρι συρμάτινα brackets για την στερέωση ενός ακόμα ανεμιστήρα που μπορεί να προσθέσει ο χρήστης και φυσικά το CPU back plate και οι απαραίτητες βίδες, οι οποίες διαθέτουν ελατήρια καθορισμού της πίεσης σύσφιξης της ψύκτρας πάνω στην μητρική.
Splitter για δεύτερο ανεμιστήρα δεν συμπεριλαμβάνεται και έτσι αν αποφασίσουμε να κάνουμε push-pull, θα πρέπει να προμηθευτούμε ένα, προσέχοντας το ζήτημα του σήματος tacho.
 

Ο ανεμιστήρας που συνοδεύει την Fortis 2 XE1226, έχει αδιαφανή μαύρα πτερύγια αρκετά μεγάλου πλάτους με προφανή στόχο την αύξηση του air flow και της στατικής πίεσης, το δε καλώδιο του είναι τεσσάρων -(λόγω PWM)- επίσης μαύρων αγωγών και δεν διαθέτει sleeve.
 

Tα περιεχόμενα της συσκευασίας συμπληρώνει ένα μικρό φυλλάδιο, με φωτογραφικά αποσπάσματα από την διαδικασία εγκατάστασης της ψύκτρας σε μητρικές INTEL και AMD αντίστοιχα.
 

Φυσικά το φυλλάδιο απέχει αρκετά από το να θεωρηθεί manual, αλλά ευτυχώς, υπάρχουν οι σύνδεσμοι (QR codes), προς δύο αρκετά διαφωτιστικά video της SilentiumPC, που αναπληρώνουν την έλλειψη αυτή και τα οποία θα τα δούμε στην σελίδα της συμβατότητας με τις μητρικές.
Ώρα όμως να δούμε τον πρωταγωνιστή της σημερινής μας παρουσίασης από κοντά.


Η SilentiumPC FORTIS-2 ΧΕ-1226 από κοντά

Το σώμα της ψύκτρας έχει τελείως συμμετρική κατασκευή πράγμα που πέραν των άλλων -και χωρίς κάποια θερμική επιβάρυνση- βοηθάει στην μείωση του κόστους, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε την τιμή διάθεσης που έχει η ψύκτρα!
 

Αυτό όμως που είναι σημαντικό είναι ότι, η προσπάθεια περιορισμού του κόστους, δεν εμποδίζει την SilentiumPC να "δέσει" τα πτερύγια της ψύκτρας με τις γνωστές διασυνδετικές αναδιπλώσεις στην περίμετρο τους, αυξάνοντας την στιβαρότητα της όλης κατασκευής.

Και μιας και αναφερθήκαμε στην συμμετρία και προς άρση κάθε "παρεξηγήσεως", ας δούμε δυο εικόνες της συμμετρικής Fortis 2 XE1226, η οποία θυμίζοντας "πεταλούδα", κάνει την αισθητική διαφορά!
 

Η πρώτη και σημαντικότερη παρατήρηση, είναι ότι όλα τα heat pipes είναι τοποθετημένα σε μια ευθεία γραμμή και πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Aυτή η διάταξη συνηθίζεται στις κατασκευές τέτοιου τύπου καθώς αποτελεί μια λύση στις περιορισμένες διαστάσεις του κάθε "ημιπύργου".
Με τον τρόπο αυτό βέβαια, τα πτερύγια στηρίζονται μόνο στο "μέσον" τους, πράγμα που κάνει επιβεβλημένη την χρήση των περιμετρικών αναδιπλώσεων στήριξης στα πτερύγια, όπως παρατηρήσαμε προηγουμένως.

To block της ψύκτρας είναι "γυμνός" χαλκός από κάτω, αλουμίνιο από πάνω και "αγκαλιάζει" τα έξι heat pipes περιμετρικά, επιτρέποντας μας να διακρίνουμε τα ίχνη της συγκολλητικής διαδικασίας που εξασφαλίζει την καλή θερμική τους σύζευξη, καθώς επίσης ότι, η λείανση του block δεν είναι υψηλή, αλλά αυτό -όπως έχουμε πει και στο παρελθόν- δεν επηρεάζει αισθητά την θερμική σύζευξη και αποτελεί κοινή πρακτική σε πολλούς κατασκευαστές.
 

Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή να δούμε την Fortis 2 XE 1226, με τα "καλά" της και πριν προχωρήσουμε στις λεπτομέρειές της, να κάνουμε μια επαλήθευση των διαστάσεών της που "μετράνε" 156mm ύψος από το καπάκι του επεξεργαστή μας.
 

Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά

Αυτή η σελίδα εγκαινιάζει μια προσπάθεια για ανάδειξη όλων εκείνων των λεπτομερειών που -μολονότι είναι σημαντικές- μπορεί να διαφύγουν της "μακροσκοπικής" εξέτασης.
Μέσα από αυτήν, αφενός θα δούμε από κοντά τα σημεία που μπορεί να "κάνουν την διαφορά" και αφετέρου θα μας δοθεί η ευκαιρία να καταλάβουμε το πως και το γιατί της κάθε κατασκευαστικής προσέγγισης.
Κάποια από τα θέματα που θα "απασχολούν" την σελίδα αυτή, θα είναι "σταθερά" και θα πλαισιώνονται -όπως είναι φυσικό- από τα θέματα που αφορούν τις ιδιαιτερότητες της εξεταζόμενης ψύκτρας.

1. Κατασκευαστικές λεπτομέρειες και θερμική σύζευξη.

Η SIlemtiumPC έχει εφαρμόσει και στην FORTIS 2 XE 1226 την τεχνική ενσφήνωσης των πτερυγίων πάνω στα heat pipes, που είδαμε και στην "μεγάλη αδελφή"της.
Η τεχνική αυτή αποδίδει πολύ "επίπεδα" τοιχώματα του σωληνίσκου εκτόνωσης και ακόμα καλύτερη θερμική σύζευξη μεταξύ heat pipe και πτερυγίου.
Συνεπώς κατά τις δοκιμές δεν αναμένουμε "εκπλήξεις"
 

2. Η αεροδυναμική της ψύκτρας.

Στο σημείο αυτό έχουμε την ευκαιρία να δούμε μερικά σημαντικά στοιχεία, τα οποία βρίσκουν εφαρμογή σε ανάλογες κατασκευές και υπάρχουν πολύ καλοί λόγοι γι' αυτό!

Α. Ο χωρισμός της ψύκτρας σε δύο "ημιπύργους".

Όπως βλέπουμε πίσω από τον ανεμιστήρα δημιουργείται από το σχήμα των πτερυγίων μια άτυπη "χοάνη", η οποία λόγω της χαμηλότερης αντίστασης που παρουσιάζει, "κατευθύνει" τον αέρα προς την κεντρική περιοχή της ψύκτρας που υπό "κανονικές συνθήκες", θα "ασφυκτιούσε" για περισσότερη ροή.
Επί πλέον αυτού, ο σχηματισμός αυτής της "χοάνης" απομακρύνει τα πτερύγια από το ρίπισμα του αέρα που δημιουργεί ο ανεμιστήρας, με άμεσο αποτέλεσμα την μείωση του παραγόμενου θορύβου.

 

Έτσι έχουμε στο κέντρο της ψύκτρας μεγαλύτερη πίεση, η οποία βρίσκοντας ελεύθερη δίοδο εκτόνωσης στο κενό που υπάρχει ανάμεσα στους δύο ημιπύργους, δημιουργεί ένα ρεύμα -δροσερού- αέρα το οποίο σαρώνει το χείλος των πτερυγίων που ορίζουν αυτό το διάκενο.
Με τον τρόπο αυτό, πέρα από το ότι υπάρχει ένας επιπλέον δρόμος τροφοδότησής τους με αέρα, αυξάνει και η τοπική απόδοσή τους, καθώς -όπως έχουμε ξαναπεί- η πιο αποδοτική περιοχή ενός πτερυγίου είναι το χείλος εισροής αέρα!

Βεβαίως, συνήθως αυτό το διάκενο είναι λίγο μεγαλύτερο, αλλά τελικά, σε μία κατασκευή όπως μία ψύκτρα, όπου πρέπει να συνδυαστούν πολλοί αντιτιθέμενοι παράγοντες, όλα είναι ζήτημα "ισορροπίας" μεταξύ τους. Το αν η "συνταγή" της SilentiumPC είναι επιτυχημένη, θα φανεί στις δοκιμές που ακολουθούν.

Β. Το κυματοειδές χείλος των πτερυγίων.

Ένα από τα πιο εμφανή χαρακτηριστικά της FORTIS 2 XE 1226 είναι οι μικροσκοπικές "γλώσσες" που δημιουργούν ένα ενιαίο "κυματιστό" χείλος στην περιοχή εισόδου του κύριου ρεύματος αέρα στα πτερύγια και το ίδιο ισχύει και για το χείλος εξόδου. Αυτό γίνεται για να έχει η ψύκτρα την ίδια απόδοση ανεξαρτήτως της τοποθέτησής της.
 

Αυτή η κυματοειδής διαμόρφωση του "χείλους προσβολής" των πτερυγίων, εξυπηρετεί ταυτόχρονα δύο σκοπούς και μάλιστα πολύ καλά.
Αφενός μειώνει παραπέρα τον θόρυβο που κάνει η φτερωτή του ανεμιστήρα, καθώς διασπά τους μικροστροβίλους αέρα που σχηματίζονται στο χείλος του πτερυγίου σε μικρότερους, και αφετέρου - επίσης σημαντικό- μεγαλώνει σε επιφάνεια η πιο αποτελεσματική περιοχή του.

3. Το σύστημα στερέωσης της ψύκτρας.

Αυτό που μας έκανε πολύ καλή εντύπωση είναι ότι, σε αυτή την ψύκτρα οι βίδες που είναι κρίσιμες για την σύσφιξή της πάνω στην μητρική, δεν είναι απλές, αντίθετα έχουν ελατήριο και πατούρα πάνω στην οποία σταματά το σφίξιμο της βίδας. Έτσι το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να σφίξουμε τις βίδες του κεντρικού bracket μέχρι τέρμα και τα ελατήρια θα αναλάβουν να εξασκήσουν μια συγκεκριμένη δύναμη στο block της ψύκτρας.
Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται ότι πάντα θα υπάρχει η σωστή πίεση της ψύκτρας πάνω στον επεξεργαστή.

4. Οι ανεμιστήρες της SilentiumPC FORTIS 2 XE-1226.

Εδώ η SilentiumPC χρησιμοποίησε έναν ανεμιστήρα ( GF 12025 ), στο καρτελάκι βέβαια αναφέρει τον τύπο της ψύκτρας, αλλά στα χαρακτηριστικά αναφέρει τον ακριβή τύπο του ανεμιστήρα.
 

Δεν πρόκειται για κάποια εξαιρετική κατασκευή, έχει αδιαφανές μαύρο πλαίσιο και πτερύγια, δεν διαθέτει καμπύλα "μπράτσα" στήριξης του κινητήρα που περιορίζουν τον θόρυβο, αλλά κάνει την δουλειά του πολύ καλά όπως θα δούμε και στις μετρήσεις. Μία μόνο ένσταση έχουμε όσον αφορά τον θόρυβο στις πολλές στροφές, ο ανεμιστήρας κάνει αισθητή την παρουσία του πάνω από τις 1250 στροφές, ενώ αντίθετα κάτω από αυτές είναι πολύ ήσυχος.
Δεν διαθέτει κάποιο μέσο περιορισμού της μετάδοσης των κραδασμών του κινητήρα προς την ψύκτρα (ελαστικά παρεμβύσματα, "τακουνάκια"), παρ΄όλα αυτά, πρέπει να πούμε ότι οι ανεμιστήρες που έχουμε δει μέχρι τώρα από την SilentiumPC, δεν είχαν κραδασμούς.
Αυτό που διαθέτει και που θα μας φανεί στην συνέχεια πολύ χρήσιμο, είναι δύο εσοχές ("τυφλές" τρύπες) εκατέρωθεν της κάθε οπής στερέωσής του.

5. Έλεγχος επιπεδότητας και βαθμού λείανσης του block της ψύκτρας.

Αυτός είναι ο κλασικός έλεγχος που γίνεται σε όλα τα block των ψυκτρών προκειμένου να φανεί αν υπάρχει πρόβλημα στην επαφή της ψύκτρας με το heat spreader της CPU.
Το block της FORTIS 2 XE-1226, είναι τελείως επίπεδο όπως δείχνει και το εγγυημένα ευθύ στέλεχος του παχύμετρου που φωτίζεται από πίσω με έντονο φως. Φως δεν περνάει σε κανένα σημείο!
 

Όσον αφορά στην λείανση του block, αυτή έχει σταματήσει σε ένα επίπεδο πριν από αυτό που θα χαρακτηρίζαμε "σατινέ". Κάτω από συγκεκριμένη γωνία θέασης διακρίνονται οι λεπτές καμπύλες γραμμές που έχει αφήσει το μηχάνημα λείανσης, αλλά αυτό -όπως έχουμε διαπιστώσει- δεν προκαλεί κάποια προβλήματα στην θερμική σύζευξη του block της ψύκτρας με το CPU heat spreader, οπότε δεν αναμένουμε από τις μετρήσεις κάποια έκπληξη.

6. Η κατασκευή του block της ψύκτρας.

Εδώ έχουμε μια διαφορά σε σχέση με αυτό που είδαμε στο προηγούμενο review της Grandis XE 1236, Το block της ψύκτρας έχει εδική διαμόρφωση για να υποδεχτεί το κυλινδρικό σχήμα των heat pipes (που δεν έχουν υποστεί λείανση) και να εξασφαλίσει πολύ καλή επαφή τους με αυτό.
 

To block είναι χάλκινο και η βάση του -που συγκρατεί από την πάνω πλευρά τα heat pipes- είναι αλουμινένια και τα δύο έχουν υποστεί την ίδια μηχανουργική επεξεργασία, έτσι ώστε να έχουν την καλύτερη δυνατή επαφή με τα heat pipes.

Στις φωτογραφίες αυτές όμως, φαίνεται και κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, αλλά όταν συμβαίνει, δεν περνά απαρατήρητο.
Στην αριστερή διακρίνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με την διαδικασία συγκόλλησης των heat pipes πάνω στο block, υπάρχει κενό ανάμεσά τους.
Το κενό βέβαια αυτό, είναι σκόπιμα εκεί για να γεμίσει από την συγκολλητική ουσία που θα φέρει σε καλή μηχανική και θερμική σύζευξη το σύνολο της κατασκευής, όμως, το συγκολλητικό υλικό δεν είναι εκεί, όχι όπως θα έπρεπε τουλάχιστον.

Αυτό σημαίνει ότι στην διαδικασία ποιοτικού ελέγχου, κάτι "ξέφυγε", δεν είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί, συμβαίνει και στα "καλύτερα σπίτια" που λέει και η έκφραση.
Επικοινωνήσαμε λοιπόν με την εταιρία, η οποία μας είπε αμέσως ότι αυτό που παρατηρούμε δεν είναι φυσικό και ότι θα μας στείλει άλλο δείγμα για την δοκιμή!
Έτσι και έγινε και βλέπουμε την τυπική και σωστή κατασκευή στην δεξιά φωτογραφία, όπου διαπιστώνουμε ότι, η εν θερμώ μεταλλική συγκόλληση έχει κάνει τέλεια επαφή και με το block και με τα heat pipes.
Αυτό σημαίνει ότι η ψύκτρα έχει την καταλληλότερη προετοιμασία για να αντιμετωπίσει τις δοκιμές που ακολουθούν!

7. Τα συρμάτινα bracket στερέωσης των ανεμιστήρων. 

Εδώ δεν θέλουμε να πούμε πολλά, συγκρατούν πολύ καλά τον ανεμιστήρα πάνω στην ψύκτρα, αλλά παρουσιάζουν κάποια δυσκολία λόγω της σκληρότητάς τους και του πολύ μικρού "πιασίματος" που δίνουν για το χειρισμό τους, πράγμα που φαίνεται ιδιαίτερα όταν προσπαθείς να τα αφαιρέσεις.
Επίσης παρατηρήσαμε ότι μετά τις πολλές -λόγω των δοκιμών- αλλαγές ανεμιστήρων, τα συρματάκια τείνουν να χαλαρώσουν λίγο και δεν συγκρατούν τον ανεμιστήρα τόσο σφιχτά όσο πριν, πράγμα που δεν θα απασχολήσει τον τυπικό χρήστη της ψύκτρας και διορθώνεται πανεύκολα με ένα μυτοτσίμπιδο ή και με το χέρι.

Καιρός όμως να δούμε πως τα πάει η ψύκτρα μας σε πραγματικές συνθήκες συναρμολόγησης.


Έλεγχος συμβατότητας σε πραγματικές συνθήκες

Αυτός είναι ένας τομέας που θα υπάρχει πλέον στα review των αεροψυκτρών.
Σκοπός του είναι να αποκαλύψει ενδεχόμενες ασυμβατότητες, σημεία που οι χρήστες πρέπει να δώσουν προσοχή πριν αγοράσουν την ψύκτρα, πληροφορίες και συμβουλές για την εγκατάσταση των ψυκτρών και γενικά πληροφορίες και συμπεράσματα που αφορούν από τις μητρικές, μέχρι και τα κουτιά που θα τις φιλοξενήσουν.
Η σελίδα αυτή, αποτελεί σημαντική συνεισφορά στα review των ψυκτρών, της καλής φίλης [MENTION=20975]karmen1983[/MENTION] , που είχε και την ιδέα αλλά και το κέφι -πέρα από την φωτογράφιση- να μας διαθέσει το χρόνο και τις γνώσεις της, για να αποφύγουμε δυσάρεστες εκπλήξεις!

Κατ' αρχάς, να πούμε ότι η SilentiumPC έχει γυρίσει δυο πολύ χρήσιμα video για τον τρόπο εγκατάστασης της Fortis XE-1226, σε μητρικές INTEL και AMD.

Εδώ όμως πρέπει να πούμε δυο πράγματα, που καλό θα είναι να τα πάρετε υπόψη σας πριν την εγκατάσταση της ψύκτρας στην μητρική σας.

1. Ποτέ μην βάλετε την θερμοαγώγιμη πάστα πρώτη πρώτη πριν από κάθε άλλη εργασία! Πάντα τη βάζουμε ακριβώς πριν τοποθετήσουμε την ψύκτρα επάνω στην μητρική. Διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να λερωθούμε και κυρίως είναι πολύ πιθανό να "κάτσει" επάνω της σκόνη ή κάποιο περιιπτάμενο χνουδάκι και αυτό ... δεν το θέλουμε!

2. Και το αυτονόητο: Σφίγγουμε με ένα κατσαβίδι όλες τις βίδες, αυτές της βάσης για να "κάτσουν" οι αποστάτες -συμπιέζοντας τα O-rings- σταθερά πάνω στην μητρική και φυσικά, αυτές του bracket της ψύκτρας μέχρι να τερματίσουν, για ευνόητους λόγους.
Τα ελατήρια που είναι εφοδιασμένες οι βίδες, θα "φροντίσουν" να πιέσουν με συγκεκριμένη δύναμη το block της ψύκτρας πάνω στον επεξεργαστή σας.

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=MPxhlBECD8E]SilentiumPC Fortis 2 XE1226 - montaż Intel / Intel mounting - YouTube[/ame]

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=6BWZPRPug1Q]SilentiumPC Fortis 2 XE1226 - montaż AMD / AMD mounting - YouTube[/ame]

Οι βίδες που στηρίζουν την όλη υποδομή στερέωσης της ψύκτρας, έχουν πολύ μικρά στρόγγυλα κεφαλάκια και η πρώτη μας σκέψη ήταν ότι θα υπάρχει θέμα, καθώς δεν "κλειδώνουν" κάπου για να μην περιστρέφονται "τρελά"!
 

Η προσεκτικότερη εξέταση έδειξε ότι το κεφάλι της κάθε βίδας, από την κάτω πλευρά έχει δυο μικροσκοπικά αυτάκια που "βρίσκουν" στα τοιχώματα της οπής του CPU back plate και αποκλείουν την περιστροφή της βίδας. Για να έρθει η βίδα στη σωστή θέση και να "κλειδώσει", θα πρέπει να βάλουμε τo O-ring από την άλλη πλευρά της μητρικής και να τραβήξουμε την βίδα προς τα επάνω για να μην έχει πολύ τζόγο.

Και με αυτά, βάλαμε την ψύκτρα επάνω στην μητρική μας.
 

Στις παραπάνω φωτογραφίες, αλλά και σε άλλες στην συνέχεια, μπορούμε να δούμε σε εφαρμογή αυτό που προαναφέραμε για τις βίδες ασφαλούς σύσφιξης, που έχουν ελατήρια σταθερής πίεσης του κεντρικού bracket.
Από ότι φαίνεται το μικρό σώμα της ψύκτρας, δεν θα μας δημιουργήσει κανένα πρόβλημα συμβατότητας με τις μνήμες, αλλά όπως καλά ξέρουμε, το "πείραμα" έχει αναντικατάστατη αξία!
 

Και την αποδεικνύει μια φορά ακόμα!
Ο ανεμιστήρας και τα συρμάτινα bracket που τον στηρίζουν, βρίσκονται σε "αντιπαράθεση" με τα heat spreaders των μνημών που χρησιμοποιούμε, καθώς ο ανεμιστήρας ακουμπά πάνω σε αυτά.
Έτσι αφαιρέσαμε την πλησιέστερη προς την ψύκτρα μνήμη, αλλά και σε αυτήν τη μία που αφήσαμε, ο ανεμιστήρας "βρίσκει" και το ότι τα συρματάκια των brackets δεν κάνουν το ίδιο, είναι τελείως συγκυριακό!
Υπάρχει ένα μικρό περιθώριο για να σηκώσουμε τον ανεμιστήρα μερικά χιλιοστά πιο πάνω, αλλά μέχρι εκεί!
Αντίθετα στην πίσω πλευρά της ψύκτρας υπάρχει άπλετος χώρος και αυτό μας βάζει σε πειρασμούς! 
 

Αλλά ας πάμε να δούμε και την άλλη μητρική που χρησιμοποιούμε για τις δοκιμές μας.
Ανάλογο πρόβλημα βρήκαμε και εδώ με τις μνήμες, και η λύση δόθηκε -όπως μπορείτε να δείτε- εξαντλώντας την διαδρομή που μπορεί να κάνει το συρμάτινο στήριγμα προς τα πάνω και τελικά ο ανεμιστήρας πέρασε πάνω από τις μνήμες.
 

Όμως η σκέψη αυτή μας ενοχλούσε και τελικά η λύση για κερδίσουμε μερικά κρίσιμα χιλιοστά ακόμα, βρέθηκε. Μας την δίνει η ίδια η κατασκευή του ανεμιστήρα, ο οποίος εκατέρωθεν της οπής στερέωσης, έχει δύο τυφλές και ρηχές τρύπες, των οποίων η θέση δεν φαίνεται καθόλου τυχαία!
 

Η ιδέα ήταν να μετακινήσουμε τα κοντά -ευτυχώς- άγκιστρα των συρμάτινων bracket, σε νέα θέση.
Τα κάτω στις εσωτερικές "υποδοχές" και τα πάνω στις εξωτερικές, έτσι κερδήθηκαν 5- 6 mm και -αν προσέξετε- δεν εξαντλήσαμε την διαθέσιμη διαδρομή του συρμάτινου στηρίγματος προς τα πάνω.

Ο ανεμιστήρας περνά πλέον, σε "άνετη" απόσταση από τις μνήμες μας.
Παρ' όλα αυτά, το πρόβλημα της συμβατότητας με τις μνήμες που διαθέτουν υψηλά heat spreaders, σε κάποιες μητρικές υπάρχει.
Στην φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε ποιες ήταν οι κρίσιμες αποστάσεις στη μητρική που χρησιμοποιήσαμε και να συγκρίνετε με την δική σας.
 

Μια παρατήρηση εδώ από ότι αποκομίσαμε από τις πολλές και αναγκαστικές λόγω των δοκιμών, αλλαγές ανεμιστήρων.
Ένα μικρό μυτοτσίμπιδο κατά την αφαίρεση των συρμάτινων brackets, απεδείχθη πολύτιμος βοηθός, τόσο κατά την αφαίρεση, όσο και κατά την τοποθέτηση, καθώς επίσης και για την ανάταξη της μοιραίας χαλάρωσης που επήλθε σε αυτά με τις πολλές δοκιμές, ("ξεχείλωσε" η γωνία που κάνει το bracket και δεν έσφιγγε σωστά τον ανεμιστήρα).
Σε σχέση με τον ανεμιστήρα δεν πρέπει να παραλείψουμε να σας πούμε ότι η εγκατάστασή του έχει μια ιδιαιτερότητα, που σχετίζεται με την πολύ βαθειά σχισμή εγκατάστασης του συρμάτινου bracket πάνω στα πτερύγια.
Τα συρματάκια μπαίνουν πρώτα στις σχισμές αυτές και μετά στον ανεμιστήρα, όμως το πρώτο από τα δύο bracket μπορεί να μπει και με τον κλασικό τρόπο αρκεί να μπορούμε να "σηκώσουμε" λοξά τον ανεμιστήρα.
Η SilentiumPC έχει δημοσιοποιήσει ένα σχετικό video που σας το παραθέτουμε.

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=qbx3-4mEKAk]SilentiumPC Fortis 2 XE1226 - montaż dodatkowego wentylatora / additional fan mounting - YouTube[/ame]

Μια δική μας χρηστική παρατήρηση είναι ότι, οι δύο "ημιπύργοι" -όταν βάλεις τον ανεμιστήρα στις πατούρες που έχουν για το σκοπό αυτό- λόγω ελαστικότητας τον συγκρατούν καλά στην θέση του, οπότε διευκολύνεται η εγκατάσταση του δεύτερου συρμάτινου bracket.

Πριν όμως αφήσουμε αυτή τη σελίδα, να πούμε ότι η ψύκτρα είναι συμβατή με μητρικές AMD σε τοποθέτηση από την VGA προς την οροφή του κουτιού (αυτό που λέμε δηλαδή κάθετη/ Vertical τοποθέτηση) και ας δούμε σε μια πιο "τρισδιάστατη" εικόνα της ψύκτρας πάνω στην μητρική μας, ότι η ψύκτρα έχει πολύ ισορροπημένο όγκο και αισθητικά αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή, καθώς δεν "επισκιάζει" το υπόλοιπο hardware της μητρικής μας!
 

Μετρήσεις

Τα όργανα, οι συσκευές καθώς και η μεθοδολογία ελέγχου από εδώ και στο εξής στις παρουσιάσεις ψυκτρών είναι κοινά και αναφέρονται αναλυτικά στο post που έχει γίνει κατά την παρουσίαση του Ηφαίστου.

Όπως προβλέπει η θεωρία και έχει αποδειχθεί στην πράξη μια ψύκτρα δεν αποδίδει το ίδιο σε όλους τους προσανατολισμούς, αυτό ισχύει με αισθητές διαφορές στις αερόψυκτρες.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η συμπεριφορά της SilentiumPC FORTIS 2 XE-1226, σε διάφορους προσανατολισμούς.
 

Αν και πολλά από τα ονόματα των παραμέτρων των πινάκων που ακολουθούν είναι εύγλωττα, καλό είναι να δούμε κάποια από αυτά:
Τ1 > CPU-e temp = Η θερμοκρασία της πλάκας του loader του Ηφαίστου ακριβώς κάτω από to κέντρο της επιφάνειας που ακουμπά το block της ψύκτρας.
Delta 1 Equilibrium (CPU_e - Air-IN) = Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ CPU-e και του εισερχόμενου στην ψύκτρα αέρα, η θερμοκρασία του οποίου μετράται σε απόσταση περίπου 5cm από το κέντρο του ανεμιστήρα που τροφοδοτεί την ψύκτρα με αέρα.

Στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων αυτών των πινάκων, οι οποίοι πρακτικά έχουν την ίδια δομή με αυτούς που έχουμε συνηθίσει από τα μέχρι τώρα review, θα πρέπει να πάρετε υπόψη ότι ο Ήφαιστος, παρά το ότι αποδίδει ονομαστικά τις ίδιες περίπου τιμές θερμικής επιφόρτισης με το Jalapeno, στην πράξη είναι πολύ πιο κοντά στις ονομαστικές αυτές τιμές, καθώς έχει πολύ μικρότερες άδηλες θερμικές απώλειες σε σχέση με τον "πρόγονό" του.
Έτσι στην πράξη, η πέμπτη κλίμακα του Ήφαιστου αποδίδει τα Watt που έβγαζε η τερματική κλίμακα του Jalapeno (5η) και η τερματική κλίμακα του Ηφαίστου (6η), επιφορτίζει την ψύκτρα με περίπου 60 Watt παραπάνω από ότι το Jalapeno, αυτός είναι ο λόγος που τα 350 Watt του Ηφαίστου, προκαλούν μεγαλύτερη αύξηση της θερμοκρασίας στην ψύκτρα από ότι τα "350" Watt του "προγόνου" του!

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)
 

Αυτό που αξίζει να κρατήσουμε από αυτό το πίνακα είναι ότι στο φορτίο των 180Watt που είναι και το ονομαστικό της, η ψύκτρα έχει Δθ=26,8 βαθμούς παραμένοντας τελείως αθόρυβη (31,2 dBA), αλλά μπορεί να κατέβει σε Δθ=22,9 βαθμών με μια "μικρή" ηχητική επιβάρυνση, καθώς ο θόρυβός της είναι μεν αισθητός, αλλά δεν έχει ενοχλητική χροιά.


Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια = Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)
 

Οι ανάλογες παρατηρήσεις ισχύουν και εδώ, με μια μικρή βελτίωση στις μέσες στροφές.
Από ότι φαίνεται η ψύκτρα αδιαφορεί -και πολύ καλά κάνει- για τον προσανατολισμό της.


Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow
(Κάθετα = Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)
 

Η εικόνα δεν αλλάζει αισθητά και στην κατακόρυφη τοποθέτηση, φαίνονται όμως καποια χαρακτηριστικά της τοποθέτησης αυτής, τα οποία σχετίζονται με το φυσικό ανοδικό ρεύμα του θερμού αέρα και θα τα δούμε καλύτερα στην σελίδα που ακολουθεί .

Ανακεφαλαιώνοντας τις παραπάνω μετρήσεις το σημαντικό είναι να δούμε ότι η SilentiumPC Fortis 2 XE-1226, σε θερμική επιφόρτιση 190 Watt (που είναι το TDP της ψύκτρας) μπορεί και κρατάει την "CPU" μας σε θερμοκρασίες Δθ της τάξης των26 - 27 βαθμών Celsius σε πλάγια τοποθέτηση διατηρώντας την ηχητική της υπογραφή "μη ανιχνεύσιμη"!

Αλλά επειδή έχουμε πολλά ακόμα να δούμε και να πούμε, ας πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τις μετρήσεις σε μεγαλύτερο βάθος.


Μετρήσεις "εις βάθος"

Στην σελίδα αυτή θα παρουσιαστούν μετρήσεις που διερευνούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ψυκτρών με σκοπό να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη γνώμη σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά τους αλλά και με τα δυναμικά περιθώρια που έχει η κάθε ψύκτρα.

Θα παρατηρήσετε ότι στους πίνακες έχουν προστεθεί κάποιες επιπλέον παράμετροι, όπως είναι η θερμοκρασία του αέρα εξόδου (Air_OUT Temp), η οποία μας επιτρέπει να αντιληφθούμε αν μια ψύκτρα έχει φτάσει στο όριο της.
Μια άλλη νέα και πολύ σημαντική παράμετρος είναι η Θερμική αντίσταση της ψύκτρας (R_thermal), αυτό το μέγεθος στην ουσία αποτελεί την "υπογραφή" της ψύκτρας, καθώς εκφράζει το πόσους βαθμούς Celsius ανεβαίνει η θερμοκρασία της πάνω από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, για κάθε Watt θερμικής ισχύος που της "ζητάμε" να αποβάλει σε αυτό!
Και να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, όλες οι κρίσιμες τιμές των πινάκων που ακολουθούν, είναι προϊόν στατιστικής επεξεργασίας των τιμών που κατεγράφησαν με την ψύκτρα να έχει φτάσει σε θερμική ισορροπία.

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)
 

Αυτό που έχει το περισσότερο ενδιαφέρον στον πίνακα αυτό, πέρα βέβαια από τις τιμές του D1_eq, είναι ότι η τιμή της R_thermal, μειώνεται καθώς η ισχύς αυξάνει και η θερμοκρασία της ψύκτρας ανεβαίνει.
Με άλλα λόγια βλέπουμε -με νούμερα πια- αυτό που ισχύει για όλες τις αερόψυκτρες, ότι όσο πιο ζεστή είναι μια ψύκτρα (σε σχέση με τον εισερχόμενο αέρα) τόσο πιο αποδοτικά αποβάλει την θερμότητά της σε αυτόν και αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του προσανατολισμού της ψύκτρας.

Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια = Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)
 

Τα αποτελέσματα του πίνακα αυτού δικαιώνουν την απόφασή μας να μετρήσουμε τις ψύκτρες σε διάφορους προσανατολισμούς.
Παρατηρώντας τις τιμές αύξησης της θερμοκρασίας σε σχέση με αυτήν του περιβάλλοντος, διαπιστώνουμε ότι στον πλάγιο προσανατολισμό SilentiumPC Fortis 2 XE-1236, διατηρεί 0,3 (Medium air flow) με 0,2 (High air flow) βαθμούς δροσερότερη την CPU μας, από ότι στην οριζόντια τοποθέτηση!
Αυτό είναι φυσικό γιατί η διατομή που παρουσιάζει η ψύκτρα στο φυσικό ανοδικό ρεύμα είναι μικρή καθώς η πλευρά που "προσφέρεται για την φυσική είσοδο του αέρα, είναι το μικρών διαστάσεων πλευρό της και επιπλέον, η φυσική ανοδική ροή του αέρα, παρεμποδίζεται από την συστοιχία των hreat pipes που είναι διατεταγμένα κάθετα σε αυτήν.
Η διαφορά αυτή είναι μικρή, αλλά αρκετή για να υπερκαλύψει το γεγονός ότι πλέον τα heat pipes ευρίσκονται στον δυσμενέστερο προσανατολισμό τους.

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow
(Κάθετα = Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)
 

Σε αυτόν το προσανατολισμό μετρήσαμε μόνο στο μέγιστο air flow, αφενός γιατί τα αποτελέσματά του είναι παραπλήσια με αυτά του πλάγιου προσανατολισμού, αλλά και γιατί πρακτικά η ψύκτρα "δεν" πρόκειται να τοποθετηθεί έτσι σε κάποιο κουτί. Προς χάριν λοιπόν κυρίως των κατόχων κουτιών όπως το Raven όπου το IO της μητρικής είναι στην επάνω πλευρά του κουτιού, αλλά και της δικής μας περιέργειας, ας δούμε τα αποτελέσματα.

Παρατηρούμε ότι η θερμοκρασία της ψύκτρας είναι πολύ κοντά σε αυτές που σημείωσε στην πλάγια δοκιμή, αλλά λίγο πιο αυξημένη (1 με 1,5 βαθμό).
Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι, σε αυτόν τον προσανατολισμό τα heat pipes της ψύκτρας βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με αυτόν που έχουν με την ψύκτρα οριζόντια, αλλά το περίεργο είναι ότι, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε καλύτερη θέση, από ότι στην πλάγια τοποθέτηση, σημειώνουν χειρότερα αποτελέσματα!
Η αντίφαση αυτή, λύνεται αν σκεφτούμε ότι, η ροή του αέρα που δημιουργεί ο ανεμιστήρας είναι κατακόρυφη και έτσι δεν ωθείται πλέον πλευρικά από την φυσική επίσης κατακόρυφη ανοδική ροή του ζεστού αέρα.
Οπότε η περίσεια του αέρα που προωθεί ο ανεμιστήρας στην ψύκτρα -λόγω του μικρού μήκους των πτερυγίων της- δεν επιτρέπει στον δροσερό αέρα -που κινείται παράλληλα προς την ροή του ανεμιστήρα- να μπει ανάμεσα στα πτερύγια και να τα δροσίσει.

Δ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης.

Αναφέραμε στην κορυφή αυτής της σελίδας πόσο σημαντική παράμετρος είναι η R_thermal.
Ουσιαστικά μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό κριτήριο επιλογής μιας ψύκτρας, καθώς με αυτό και γνωρίζοντας ποια θερμοκρασία περιβάλλοντος έχουμε, πόση θερμική ισχύ θέλουμε να απάγουμε και πόσο επιτρέπεται να ανέβει η θερμοκρασία των ψυχόμενων εξαρτημάτων, μπορούμε να διαλέξουμε ποια ψύκτρα είναι κατάλληλη.

Ας δούμε λοιπόν, επανερχόμενοι στα δικά μας πλαίσια, τι περιθώρια έχει η συγκεκριμένη ψύκτρα για να βελτιώσει την απόδοσή της, αν της αυξήσουμε την κυκλοφορία του αέρα.
Ή για να θέσουμε το ερώτημα "ανάστροφα", μέχρι ποιο σημείο η αύξηση του air flow -με ισχυρότερους ανεμιστήρες- έχει αποτέλεσμα που να είναι αισθητό!
 

Τα παραπάνω αποτελέσματα λήφθηκαν με την χρήση δύο ανεμιστήρων (Scythe Slipstream SY1225SL12SH) με υψηλό air flow (~120CFM), που έχουν τη δυνατότητα να μεταβάλουν τις στροφές τους σε αρκετά μεγάλη κλίμακα, οι οποίοι τοποθετήθηκαν σε διάταξη Push-Pull.

Η ψύκτρα δεν φαινεται να μπαίνει σε βαθύ κόρο, έχει ακόμα περιθώρια που δυστυχώς δεν είχαν οι ανεμιστήρες μας, αλλά ούτε και τα αυτιά μας!

Όλα αυτά μπορούμε να τα δούμε σε ένα πολύ διαφωτιστικό γράφημα, που αποδίδει την μεταβολή της R_thermal, με σταθερή θερμική επιφόρτιση της ψύκτρας και μεταβαλλόμενο air flow.
 

Τώρα πλέον είναι φανερό ότι αυτό που έχουμε δει σε άλλες ψύκτρες, (ότι δηλαδή από ένα σημείο και πέρα με την αύξηση του air flow η καμπύλη της R_thermal, τείνει να οριζοντιωθεί αποδίδοντας ολοένα και μικρότερη μεταβολή / βελτίωση για την ίδια αύξηση του air flow), στην Fortis 2 XE 1226, απλά "δεν ισχύει"!
Η ψύκτρα εμφανίζει μια καμπύλη της οποίας η κλίση βεβαίως μειώνεται καθώς αυξάνει η ροή του αέρα, αλλά σαφώς απέχει από αυτό που θα ονομάζαμε κόρο.
Η μείωση της θερμοκρασίας παραμένει στα επίπεδα του 1,5 βαθμού ακόμα και για την αλλαγή στροφών του ανεμιστήρα από 1600 σε 1800 rpm.
Αυτό απλά σημαίνει ότι η ψύκτρα έχοντας πυκνή σχετικά δομή στα πτερύγιά της, αξιοποιεί την αυξημένη ροή αέρα, μέχρι να πουν τα αυτιά μας ... αρκετά!

E. Οι ενδείξεις κόπωσης της ψύκτρας.

Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα, σε ποιο σημείο δηλαδή και κάτω από ποιες συνθήκες, μια ψύκτρα αρχίζει να δείχνει σημάδια ότι έπαψε να αποδίδει καλά και αρχίζει η ανάστροφη πορεία που μειώνει την απόδοσή της.
Βοήθεια στην απάντηση αυτού του ερωτήματος μπορούμε να πάρουμε με διάφορους τρόπους, αλλά εν προκειμένω θα πάμε κατ' ευθείαν στην πρωταρχική πληροφορία, που δεν είναι άλλη από την R_thermal σε αυτές τις ποικίλες συνθήκες.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την μεταβολή της R_thermal , ξεχωριστά για κάθε μία από τις δοκιμές που περιγράφονται στου προηγούμενους πίνακες.
 

Βεβαίως δεν αποτελεί έκπληξη -ούτε για την ψύκτρα αυτή, αλλά ούτε και για πολλές άλλες- ότι στο χαμηλό air flow και σε μεγάλη θερμική καταπόνηση, αρχίζουν και εμφανίζονται τα προβλήματα!
Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι πλέον μπορούμε να διακρίνουμε, ότι στη συγκεκριμένη ψύκτρα αυτό συμβαίνει μόνο στην χαμηλή ροή του αέρα ( η γαλάζια και η κίτρινη καμπύλη μετά το 5ο βήμα στρέφονται προς τα πάνω), αλλά σε όλες τις άλλες ταχύτητες αέρα, η ψύκτρα δεν εξαντλεί τα περιθώριά της.
Φυσικά για μια ακόμα φορά ο "νικητής" στο υψηλό air flow, είναι η πλάγια τοποθέτηση (πράσινη) ακολουθούμενη από την οριζόντια (γκρι) και την κάθετη (σκούρο μπλε), κατά σειρά.

Συνεπώς αποδεικνύεται ότι η ψύκτρα έχει σαν μειονεκτικότερο προσανατολισμό τοποθέτησης την κάθετη θέση και σαν βέλτιστο την πλάγια θέση.

ΣΤ. Δοκιμές με δυο ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull.

Ίσως το είχατε καταλάβει από κάποιο προηγούμενο σχόλιο για τις διαστάσεις της ψύκτρας, πράγματι δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό, την δοκιμάσαμε και σε διάταξη Push-Pull και η Fortis 2 XE 1226 μας "αποζημίωσε πλουσιοπάροχα" για τον "κόπο" μας!
Ας πάμε να δούμε τι μετρήσαμε.

Οι μετρήσεις έγιναν σε πλάγιο προσανατολισμό, όπου η ψύκτρα όπως είδαμε έχει την μεγαλύτερη απόδοσή της -και που άλλωστε είναι και ο πιο συνηθισμένος- και σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
 

Για να μην χαθούμε στα νούμερα και στις παλινδρομικές συγκρίσεις ανάμεσα στις σελίδες του review, σας ετοιμάσαμε μια σειρά γραφήματα που αποκαλύπτουν την επίδραση που είχε το Push-Pull setup στην ψύκτρα μας.

A. Η επίδραση του push-pull στην ανύψωση θερμοκρασίας της CPU πάνω από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
 

Β. Η θερμική αντίσταση της ψύκτρας σε διάταξη push-pull.

 

Τα σημαντικά εδώ είναι δύο , πρώτον το ότι η ψύκτρα σε υψηλό air flow (γκρί καμπύλη) πλησιάζει τις επιδόσεις που είχε με δυο πολύ πιο θορυβώδεις ανεμιστήρες (βλέπε δοκιμή προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης) και το πιο σημαντικό, είναι η πολύ μεγάλη βελτίωση που παρατηρείται στην χαμηλή ροή, όπου η τιμή της μειώνεται κατά 0,035 βαθμούς ανά Watt κατανάλωσης!.

Γ. Η θερμική αντίσταση που παρουσιάζει η ψύκτρα σε όλα τα setup της, συμπεριλαμβανομένου και του Push-Pull setup.
 

Αυτό το διάγραμμα, αν και λίγο "μπερδεμένο", είναι ακόμα πιο χρήσιμο, γιατί παρουσιάζει την θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας σε όλες τις δοκιμές που κάναμε.
Εδώ μπορούμε να δούμε ότι η ψύκτρα σε υψηλή ροή και σε push-pull (χακί καμπύλη), πραγματικά "σαρώνει" όλες τις άλλες τοποθετήσεις με μονό ανεμιστήρα!


Δ. Το θερμικό κέρδος που μας δίνει η διάταξη Push-Pull.

Αυτό το γράφημα φυσικά είναι το τελικό ζητούμενο, ποια είναι η πτώση της θερμοκρασίας που μπορούμε να πετύχουμε αν βάλουμε έναν ακόμα ανεμιστήρα στην Fortis 2 XE 1226;
Τοποθετήσαμε στην πίσω πλευρά της ψύκτρας έναν ανεμιστήρα Grantis 1236 που "δανειστίκαμε" από την μεγάλη της αδελφή και η απάντηση ακολουθεί και είναι εντυπωσιακή!
 

Εδώ είναι αυτό που λέμε, "μια εικόνα ...χίλιες λέξεις"!

Στην χαμηλή ροή αέρα η πτώση θερμοκρασίας που οφείλεται στο push-pull και στα 180 Watt είναι 3,4 βαθμούς, για να διπλασιαστεί στα 350 Watt φτάνοντας τους 7,2 βαθμούς!
Φυσικά παρουσιάζει επίσης πτώση θερμοκρασίας, σε σύγκριση με την πλάγια τοποθέτηση και στα άλλα air flow, και είναι απολύτως αναμενόμενο, καθώς η ύπαρξη του πίσω ανεμιστήρα, απορροφά τον θερμό αέρα που προέρχεται από τον εμπρός ανεμιστήρα και επιπλέον -το σημαντικότερο- επιτρέπει και "επιβάλλει", στον δροσερό αέρα του περιβάλλοντος να εισχωρήσει ανάμεσα στα πτερύγια (τουλάχιστον στο πίσω μισό του μήκους τους, όπως έδειξε πείραμα που κάναμε) και να κατεβάσει την θερμοκρασία τους.
Είναι ευνόητο, ότι αυτή η διαδικασία είναι πιο αποδοτική στις χαμηλές ταχύτητες αέρα.

Αβίαστο λοιπόν είναι το συμπέρασμα, η ψύκτρα "φωνάζει" για Push- Pull setup.


Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα

Στην σελίδα αυτή θα μπορούμε να δούμε πως η παρουσιαζόμενη ψύκτρα απαντά στον "ανταγωνισμό" με αυστηρά αριθμητικά δεδομένα.
Η χρήση του "θα" στην προηγούμενη πρόταση, είναι εσκεμμένη, γιατί όπως είναι ευνόητο, η διαδικασία της ενοποίησης της παλαιάς βάσης δεδομένων με την νέα που σήμερα βάζει την πρώτη της σε αυτήν, είναι αρκετά χρονοβόρα και θα απαιτηθεί ένα διάστημα με εντατικούς επανελέγχους ήδη δοκιμασμένων ψυκτρών, προκειμένου να έχουμε επιτυχή αναγωγή της παλαιάς στη νέα βάση.
Εδώ να σημειώσουμε ότι καθώς τα test των ψυκτρών θα αυξάνουν σε πλήθος, προοδευτικά θα προστεθούν και νέα κριτήρια σύγκρισης βασισμένα σε πιο σύνθετες παραμέτρους, αλλά μέχρι τότε ζητάμε την κατανόησή σας.

Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ.
(Pthermal = Max, Air flow = Max)
 

H Fortis 2 XE 1226, όπως είναι φυσικό από τον όγκο της, κατατάσσεται τελευταία στον πίνακα της απόδοσης.
Τα πράγματα όμως αλλάζουν τελείως όταν δούμε την συμπεριφορά της σε διάταξη push-pull, εκεί ακολουθεί κατά πόδας την μεγάλη της αδελφή και αφήνει "πίσω" της, άλλες ψύκτρες με αρκετά μεγαλύτερο όγκο, κάποιες για -μόλις- ένα δέκατο του βαθμού και άλλες για αρκετά περισσότερο!
Εδώ να διευκρινίσουμε ότι η παράθεση των αποτελεσμάτων σε push-pull, δεν είναι τυπική διαδικασία, αλλά την κρατάμε για τις ψύκτρες που πραγματικά αλλάζουν θερμική συμπεριφορά, χωρίς αυτό να επιβαρύνει τις διαστάσεις τους.

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση τον θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο τον θόρυβο.
(Pthermal = Max, Air flow = Max)
 

Η διαγωγή της όσον αφορά στο θόρυβο που παράγει είναι σαφώς βελτιωμένη, και είναι απόλυτα δικαιολογημένη στην κατάταξη που έχει, αποτελώντας μια "προκλητική" πρόταση μικρού όγκου και καλής απόδοσης, χωρίς "φασαρία"!

Συνεπώς το moto της SilentiumPC: "Επαρκείς λύσεις που δεν κοστίζουν μια "περιουσία", επαληθεύεται για μια ακόμα φορά!

Συμπεράσματα και βαθμολογία
 

Δεύτερο προϊόν από την SilentiumPC και η εικόνα δεν άλλαξε, η εταιρία έρχεται και πάλι με μια προσεγμένη πρόταση προς όλους όσους δεν στοχεύουν στα ψηλά O/C, αλλά θέλουν να έχουν ένα δροσερό επεξεργαστή κάτω από όλες τις άλλες συνθήκες.
Η δουλειά που έχει γίνει στον σχεδιασμό αλλά και την υλοποίηση της SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226, φαίνεται τόσο από την θερμική συμπεριφορά της, όσο και από τον μειωμένο θόρυβο που παράγει.
Οι μέτριες διαστάσεις της είναι "απατηλές" όσον αφορά στην αποτελεσματικότητά της, χάρη στην σωστή δουλειά που έχει γίνει στην θερμική σύζευξη των heat pipes τόσο με το block, όσο και με τα πτερύγια, φέρνει αξιοπρεπέστατα "σκόρ".

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχει και τα μειονεκτήματά της.
Αυτά όμως περιορίζονται κύρια, σε εκείνα που η προσπάθεια μείωσης του κόστους δεν θίγει την απόδοση της ψύκτρας.
Ο ανεμιστήρας της δεν διαθέτει αντικραδασμικές βάσεις, ασφαλώς και η μεθοδολογία στήριξής του θα μπορούσε να είναι καλύτερη, όσον αφορά στην χρηστικότητα της.
Το κεντρικό bracket στήριξης της ψύκτρας θα μπορούσε να ήταν σταθερά στερεωμένο πάνω στο block.
Αλλά το ουσιαστικό μειονέκτημα -που αφορά και πολλές ακόμα αερόψυκτρες- είναι το -υπό συνθήκες- πρόβλημα ασυμβατότητας με μνήμες που διαθέτουν υψηλά heat spreaders.

Έχοντας περάσει αρκετές μέρες "βασανίζοντας" την, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια πολύ "τίμια" πρόταση και αυτό δεν βασίζεται μόνο στο κόστος της, που είναι πραγματικά χαμηλό, αλλά και στην απόδοσή της.
Η τιμή της είναι 31,9 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου, συνοδεύεται από διετή εγγύηση και φυσικά μπορούμε να την βρούμε στα Ελληνικά καταστήματα.

Συνοψίζοντας τις παρατηρήσεις μας έχουμε τα ακόλουθα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα:

Πλεονεκτήματα:

• Στιβαρή κατασκευή με πολύ καλή θερμική συμπεριφορά
• Περιορισμένες διαστάσεις
• Χαμηλός θόρυβος στην ονομαστική περιοχή λειτουργίας της
• Εύκολα υλοποιήσιμο Push-Pull που ανεβάζει πολύ τις επιδόσεις της
• Πολύ καλό σύστημα ασφαλούς στήριξής της (πλην του κεντρικού bracket)
• Συμπεριλαμβάνεται θερμοαγώγιμη πάστα που επαρκεί για περισσότερες της μιας τοποθετήσεις
• Βίδες στήριξης με ελατήρια σταθερής πίεσης
• Βέλτιστη λειτουργία σε πλάγια θέση
• Συνεκτική θερμική συμπεριφορά σε όλους τους προσανατολισμούς τοποθέτησης
• Χαμηλή τιμή

Μειονεκτήματα:

• Έλλειψη αντικραδασμικών παρεμβυσμάτων στον ανεμιστήρα
• Διακριτός -αλλά όχι ιδιαίτερα ενοχλητικός- θόρυβος στις υψηλές στροφές
• Μη σταθεροποιημένο στο block κεντρικό bracket στήριξής του
• Σύστημα στήριξης που επιτρέπει μικρές περί τον κατακόρυφο άξονα κινήσεις
• Ελαφρές ρικνώσεις στις εσωτερικές κάμψεις των heat pipes
• Πρόβλημα συμβατότητας με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders
• Μη συμβατότητα με μητρικές AMD σε πλάγια τοποθέτηση

Αυτό όμως που θα θέλαμε να πούμε από την μεριά μας, εκτιμώντας όλα τα παραπάνω, ας μας επιτραπεί να είναι το εξής:

Στην SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226, κάντε ένα μικρό έξοδο και προσθέστε της ένα ακόμα ανεμιστήρα, για να δουλέψει σε Push-Pull και τότε, θα δείτε πραγματικά την "πεταλούδα" της SilentiumPC, να "ξεδιπλώνει τα φτερά" της και να δείχνει το δρόμο σε άλλες ψύκτρες αρκετά μεγαλύτερου όγκου!

Αν προσπαθήσουμε να συμπυκνώσουμε τα προηγούμενα σε ένα βαθμό, αυτός δεν μπορεί να είναι χαμηλότερος από:

Εδώ τελείωσε η σημερινή μας παρουσίαση της SilentiumPC FORTIS 2 XE 1226, για την παραχώρηση του δείγματος της οποίας, ευχαριστούμε θερμά το κατάστημα eworld.
 

Η Cooler Master είναι από καιρό καταξιωμένη στο χώρο κατασκευής κουτιών και μέσων ψύξης για τους υπολογιστές μας, σαν μια από τις σημαντικότερες εταιρίες.
Στη σημερινή παρουσίαση θα δούμε μια νέα ψύκτρα που φέρει την υπογραφή της, με κωδικό : HYPER 612 Ver. 2.
Πρόκειται για μια ψύκτρα που αποτελεί τον «διάδοχο» της Hyper 612 S η οποία έχει ανάλογη κατασκευή.
Η HYPER 612 Ver. 2 έχει δομή μονού πύργου, αρκετά σεβαστών διαστάσεων , ο οποίος με την βοήθεια ενός αθόρυβου, πλην όμως αποτελεσματικού ανεμιστήρα, ψύχει μια συστοιχία 6 heat pipes διαμέτρου 6mm.

Τα heat pipes έρχονται σε άμεση επαφή με το heat spreader του επεξεργαστή και μάλιστα χωρίς να μεσολαβούν κενά μεταξύ των heat pipes!
Η τεχνική αυτή – που αποτελεί εξέλιξη της ιδιαίτερα αποτελεσματικής DC (Direct Contact) Heat pipe τεχνικής- είναι γνωστή με το όνομα CDC (Continuous Direct Contact) Heat pipes και έρχεται να λύσει το βασικό πρόβλημα της «προκατόχου» της, που δεν είναι άλλο από τα διάκενα μεταξύ των heat pipes, τα οποία αποτελούνται μεν από το μέταλλο της βάσης της ψύκτρας, αλλά αναπόφευκτα έχουν αρκετά μικρότερη θερμική αγωγιμότητα από τα heat pipes, και μειώνουν την συνολική αποτελεσματικότητα της ψύκτρας!

Στην κατασκευή της HYPER 612 Ver 2, έχει γίνει η απαραίτητη πρόβλεψη έτσι ώστε να είναι συμβατή με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders και επιπλέον, να διευκολύνεται η είσοδος του αέρα σε αυτήν, αυξάνοντας την αποδοτικότητά της, χωρίς ανάλογη αύξηση του θορύβου!
Ώρα λοιπόν να την γνωρίσουμε από κοντά και να δούμε τι θα «πει» ο Ήφαιστος γι’ αυτήν !
 

ΧαρακτηριστικάΤα χαρακτηριστικά της HYPER 612 Ver 2, φαίνονται στους δύο πίνακες που ακολουθούν.
 

Παρά το ότι η ψύκτρα έχει μεγάλο σχετικά όγκο, η αραιόφυλη κατασκευή της, της επιτρέπει να κρατήσει το βάρος της χαμηλά.
Ο ανεμιστήρας της κρατώντας μια κλασική κατασκευή ρουλεμάν, δεν έχει το χρόνο ζωής που μας έχουν συνηθίσει οι ακριβότεροι ανεμιστήρες, παρ' όλα αυτά δεν πρόκειται να μας απασχολήσει για πολύ καιρό, και οπωσδήποτε, όλα είναι ζήτημα κόστους.
Το χαμηλό κόστος δεν τον εμποδίζει να έχει μαι αποτελεσματική λειτουργία και ιδιαίτερα χαμηλό θόρυβο.
Η στατική του πίεση είναι προσαρμοσμένη προς τις απαιτήσεις της ψύκτρας και θα μπορούσαμε να πούμε ότι τις υπερκαλύπτει.

Όπως βλέπετε πέρα από τα χαρακτηριστικά που δίνονται από την κατασκευάστρια, υπάρχει ένας ακόμα υποπίνακας που αναφέρεται στις "ψυκτικές παραμέτρους" με επιπλέον χαρακτηριστικά, που στο εξής θα συμπληρώνουν τις παρουσιάσεις των ψυκτρών που χρησιμοποιούν σαν άμεσο μέσο ψύξης τον αέρα.
Αυτά θα μας βοηθήσουν προοδευτικά στην διαμόρφωση μιας πιο εμπεριστατωμένης άποψης για τα προϊόντα αυτά.

Σαν πρώτο συμπέρασμα από αυτά έχουμε ότι είναι μια ψύκτρα με αραιή διάταξη πτερυγίων, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μελετημένη για αποδοτικότητα με χαμηλό air flow και φυσικά χαμηλό θόρυβο.
Ο λόγος "Επιφάνεια αποβολής θερμότητας προς όγκο πτερυγιώματος (ο όγκος που καταλαμβάνουν τα πτερύγια), υποδηλώνει σαφώς την αραιή διάταξη των πτερυγίων της και "συμβαδίζει" με την μέτρια σε εμβαδόν επιφάνεια αποβολής της θερμότητας.
Συνεπώς έχουμε μια ψύκτρα που όλες τις οι παράμετροι, δηλώνουν χαμηλή ανάγκη σε air flow με άμεση συνέπεια να μην απαιτεί ανεμιστήρες που ο θόρυβος τους, συμβαδίζει με το υψηλό air flow τους.

Στο σημείο αυτό να πούμε ότι την Cooler Master Hyper 612 Ver.2, μπορούμε να αποκτήσουμε αντί του ποσού των 41,90€ και φυσικά αναφερόμαστε σε τιμές Ελληνικών καταστημάτων συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.
Η εγγύησή της καλύπτει χρονικό διάστημα 2 ετών από την αγορά της.


Συσκευασία και παρελκόμενα.

Η Cooler Master HYPER 612 Ver. 2 έρχεται σε μια διακριτική χαρτονένια συσκευασία μέσου μεγέθους, στο εξωτερικό της οποίας μπορούμε να δούμε την ψύκτρα σε βασικές γωνίες φωτογράφισης:
 

Το βασικό που συγκρατούμε από εδώ είναι ότι η ψύκτρα προδιαγράφεται για ήσυχη λειτουργία αλλά και απόδοση για θερμική ισχύ μέχρι 180Watt, πράγμα που θα φανεί όταν "συναντηθεί" με τον "Ήφαιστο"!
Στις δύο άλλες πλευρές υπάρχουν τα χαρακτηριστικά της και μια πολύγλωσση παρουσίαση (των Ελληνικών μη συμπεριλαμβανομένων) των βασικών πλεονεκτημάτων της.
 

Σε αυτήν την πλευρά υπάρχει και ένα πολύ χρήσιμο σκαρίφημα της ψύκτρας με όλες τις απαραίτητες κατασκευαστικές διαστάσεις, που θα μας βοηθήσουν στην επιλογή της.
 

Το πρώτο πράγμα που αντικρίζουμε ανοίγοντας το κουτί, είναι το φυλλάδιο των οδηγιών (το οποίο ομολογουμένως -αν και δεν μας δυσκόλεψε- θα το θέλαμε λίγο πιο αναλυτικό) και την εγγύησή της. Αμέσως από κάτω ο ανεμιστήρας «αναπαύεται» πάνω σε ένα χαρτονένιο διαχωριστικό, κάτω από αυτόν βρίσκουμε μια θήκη με τα παρελκόμενα της ψύκτρας και δεξιά και αριστερά του ανεμιστήρα, βρίσκουμε δυο πλαστικά brackets για την στήριξή του πάνω στην ψύκτρα.
 

Ο ανεμιστήρας έχει διαμορφωμένα πτερύγια και στην άκρη του καλωδίου του, που καλύπτεται από μαύρο πυκνό sleeve, διακρίνουμε ένα βύσμα των τεσσάρων pins, να μας δηλώνει ότι η ρύθμισή του γίνεται με PWM.
 

Μια μικρή έκπληξη μας περιμένει ανοίγοντας την θήκη με τα παρελκόμενα, καθώς διαπιστώνουμε την ύπαρξη και ενός ζεύγους συρμάτινων brackets, τα οποία -σύμφωνα με τις οδηγίες του φυλλαδίου- αποτελούν ένα εναλλακτικό τρόπος στήριξης του ανεμιστήρα!
Αναλυτικά τα παρελκόμενα είναι :
 

Υπάρχουν μια σειρά brackets που εξασφαλίζουν την συμβατότητα της ψύκτρας με όλα τα σύγχρονα sockets, οι απαραίτητοι αποστάτες για την μητρική, το σύνθετο back plate και μια σύριγγα θερμοαγώγιμη πάστα που επαρκεί για περισσότερες από μία εφαρμογές.
Μας άρεσε η προσθήκη στα εξαρτήματα αυτά, ενός adapter που επιτρέπει το βίδωμα των εξάγωνων παξιμαδιών με την χρήση ενός κατσαβιδιού Philips (σταυροκατσάβιδο).
Αλλά αρκετά με τα παρελκόμενα , ας προχωρήσουμε να δούμε την ψύκτρα η οποία μας περιμένει φωλιασμένη -με πολύ φροντίδα- σε μια θήκη από πολυμερικό αφρό, ικανή να την προστατεύσει από κάθε λογική «ατυχία» κατά την μεταφορά της!

Η ψύκτρα εκτός συσκευασίας λοιπόν, στην διάθεση μας να την γνωρίσουμε από κοντά!


Η Cooler Master HYPER 612 Ver.2 από κοντά.

Έτοιμοι λοιπόν για την οπτική διερεύνηση της ψύκτρας!
Η πρώτη εντύπωση είναι η αίσθηση ότι, παρά τον όγκο της φαίνεται "ελαφριά", καθώς το μεγάλο διάκενο μεταξύ των πτερυγίων της (3mm), επιτρέπει στο βλέμμα να "εισχωρήσει", διακρίνοντας τις λεπτομέρειες της κατασκευής της.
 

Στις φωτογραφίες αυτές πάνω στην αλουμινένια "βάση" που συγκρατεί τα heat pipes, διακρίνουμε προσαρτημένο το δίδυμο χαλύβδινο έλασμα (bracket) που σφίγγει την ψύκτρα πάνω στην υπόλοιπη υποδομή στήριξής της στην μητρική.
 

Αυτό όμως που πραγματικά τραβάει το βλέμμα, είναι το "σώμα" της ψύκτρας, το οποίο είναι πολύ μετατοπισμένο σε σχέση με το block της για να δώσει αρκετό χώρο στον ανεμιστήρα της ψύκτρας, με σκοπό να πετύχει την συμβατότητά της με μνήμες που διαθέτουν υψηλά heat spreaders.
Οι ίδιες ανάγκες συμβατότητας με τα σύγχρονα sockets (2011, 2011-3) που έχουν τις μνήμες κατανεμημένες εκατέρωθεν του επεξεργαστή, επέβαλαν και τον περιορισμό του μήκους των κατώτερων πτερυγίων στην "πίσω" πλευρά της ψύκτρας.
Η προσέγγιση αυτή -πλην κάποιων εξαιρέσεων που θα δούμε αργότερα- είναι αποτελεσματική και το μόνο που χρειάζεται να έχετε υπόψη κατά την τοποθέτησή της, είναι ότι χωρίς την βοήθειά σας, η ψύκτρα δεν ισορροπεί όρθια!
Το πρόβλημα βέβαια είναι ασήμαντο, εκτός και αν σκοπεύεις να την φωτογραφίσεις, οπότε θα πρέπει να επιστρατεύσεις κάποια ..."μαγικά" ! 
 

Οι ανφάς φωτογραφίες μας δείχνουν ότι τα πτερύγια της Hyper 612 V2 είναι στην ουσία χωρισμένα κατά τον κατακόρυφο άξονα, σε δύο υποομάδες.
Μακροσκοπικά -δεδομένου ότι το κενό μεταξύ των υποομάδων αυτών είναι πολύ μικρό- δεν υπάρχει προφανής λόγο για τον διαχωρισμό αυτό, το κρατάμε λοιπόν για την εις βάθος εξέταση, που ακολουθεί στην επόμενη σελίδα.
 

Εδώ μπορούμε να δούμε λίγο πιο "στερεοσκοπικά" την ψύκτρα και να διακρίνουμε την κατασκευή της αλουμινένιας βάσης συγκράτησης των heat pipes, η οποία φέρει πτερύγια στο πάνω μέρος της, αυτά όμως δεν αφορούν στην ψύξη του block, η δουλειά τους είναι άλλη!
 

Η βασική λειτουργία των πτερυγίων αυτών είναι, να υποδεχτούν μέσα στις σχισμές που διαθέτουν το έλασμα σύσφιξης της ψύκτρας, έτσι ώστε υποστηριζόμενο πλευρικά από τα "πτερύγια" αυτά, να μπορεί να μεταφέρει τις δυνάμεις σύσφιξης χωρίς κίνδυνο να λυγίσει. Στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται ένα σημείο που πρέπει να έχετε υπόψη, η βίδα σύσφιξης τερματίζει, αλλά δεν φέρνει σε επαφή το έλασμα σύσφιξης με τον αποστάτη, παραμένει εσκεμμένα ένα κενό καθώς η βίδα έχει ειδική διαμόρφωση γι' αυτό.
 

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι η διαμόρφωση του ελάσματος αυτού, είναι τέτοια ώστε να μεταφέρει όλη την δύναμη σύσφιξης, ακριβώς στο κέντρο της "πλάκας" του block, το οποίο διαθέτοντας μεγάλο πάχος έχει όλη την αναγκαία ακαμψία που εξασφαλίζει την ισοκατανομή της πίεσης μεταξύ block και CPU heat spreader και βεβαιώνει για την καλύτερη δυνατή θερμική σύζευξη μεταξύ τους!
Στης δεξιά φωτογραφία μπορούμε να δούμε ότι η πλάκα έχει αυλακώσεις μορφής κυλινδρικού τομέα, για να είναι εφικτή η μεταφορά των δυνάμεων σύσφιξης στις θερμοσωλήνες με τον πιο ασφαλή γι' αυτές τρόπο, αλλά και για να υπάρχει μια ακόμα καλύτερη θερμική σύζευξη μεταξύ τους, που βοηθάει στην ομοιόμορφη και αποτελεσματικότερη λειτουργία τους.

Είναι όμως ώρα να δούμε και το βασικό προτέρημα της HYPER 612 Ver.2, που δεν είναι άλλο από τον τρόπο που έρχονται σε επαφή τα heat pipes με τοκάλυμμα θερμικής διασποράς (Heat spreader) του επεξεργαστή μας.
 

Στην αριστερή φωτογραφία φαίνεται καθαρά η πλευρική μείωση της διατομής των heat pipes, και στην δεξιά, διαπιστώνουμε την ακρίβεια του περί CDC (continuous direct condact), ισχυρισμού την Cooler Master.
Πραγματικά το διάκενο μεταξύ των θερμοαγώγιμων σωλήνων, είναι πρακτικά ανύπαρκτο.
Αυτό σε συνδυασμό με την αμέσως προηγούμενη παρατήρηση, σημαίνει ότι τα heat pipes πρίν υποστούν λείανση, έχουν προδιαμορφωθεί με συμπίεση, έτσι ώστε η προς λείανση όψη τους, να γίνει κατά το δυνατόν επίπεδη!
Αυτή η τεχνική λύση έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε όλα τα προτερήματα της "άμεσης επαφής", χωρίς ιδιαίτερες παραχωρήσεις εις βάρος της αντοχής του επεξεργασμένου τοιχώματος των -ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός- θερμοσωλήνων!
 

Στην δεξιά φωτογραφία, διακρίνουμε ότι η λείανση των heat pipes δεν είναι μεγάλη, αφήνοντας την επιφάνειά τους σχετικά αδρή, αλλά σαφώς πολύ πιο λεία από αντίστοιχες κατασκευές που έχουμε δει.
Το γεγονός ότι η επιφάνεια δεν είναι mirror like, δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη επίδραση στις επιδόσεις των ψυκτρών και αν είμαστε περφεξιονιστές, θα πρέπει να το σκεφτούμε δυο φορές πριν πάρουμε την απόφαση για Lapping της ψύκτρας!
Μια παρατήρηση που πρέπει να γίνει εδώ, είναι ότι τα heat pipes έχουν καμφθεί με τα κατάλληλα μέσα, με εμφανέστατο αποτέλεσμα, την χωρίς ρικνώσεις επιφάνειά τους.
 

Τα "κενά" ανάμεσα στις θερμοσωλήνες είναι πραγματικά πολύ μικρά και ουσιαστικά δεν έχουν καμία δυσμενή επίδραση στην απόδοση της Hyper 612 Ver.2, καθώς η όποια "απώλεια", αντισταθμίζεται σε πολλαπλό βαθμό από τα πολύ καλύτερα χαρακτηριστικά θερμοαπαγωγής, που χαρακτηρίζουν την τεχνική του Direct Contact Heat pipe.
Μια αποχαιρετιστήρια ματιά λοιπόν στην βάση της ψύκτρας και ας πάμε να δούμε μια αθέατη μέχρι τώρα πλευρά της, πριν προχωρήσουμε στον εφοδιασμό της με "αέρα" .
 

Υπάρχει ένα βαθύ κόψιμο στην πίσω πλευρά της ανώτερης ομάδας πτερυγίων, του οποίου η εσωτερική πλευρά είναι στο ίδιο επίπεδο με την κατώτερη ομάδα πτερυγίων που -όπως είπαμε- κόπηκαν για να εξασφαλιστεί η συμβατότητα με τις υψηλές μνήμες, αυτό το κόψιμο εξυπηρετεί αφενός την οικονομία υλικού και αφετέρου την ευκολία στερέωσης.

Τα heat pipes είναι εγκαταστημένα σε "τεθλασμένη" γραμμή, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ότι το ένα δεν θα εμποδίζει το ρεύμα αέρα, του άλλου με ευνόητα καλή επίδραση τόσο στην ψύξη των heat pipes όσο και κυρίως, στην καλύτερη και πιο ομοιόμορφη, διασπορά τη θερμότητας που μεταφέρουν αυτά στα πτερύγια.
Επιπλέον αυτού, οι επεκτάσεις των πτερυγίων της ανώτερης ομάδας βρίσκονται και αυτές μέσα στο κύριο ρεύμα αέρα, έτσι σαν τελικό αποτέλεσμα την βελτίωση των θερμικών χαρακτηριστικών της ψύκτρας.

Αλλά ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε από κοντά τον πιο σημαντικό συνεργάτη της ψύκτρας, που δεν είναι άλλος, από τον ανεμιστήρα που αναλαμβάνει να την τροφοδοτεί με αέρα.
 

Αντιγράφοντας από τα χαρακτηριστικά που αναφέρει ο κατασκευαστής :

Fan Dimensions : 120 x 120 x 25 mm (4.7 x 4.7 x 1 inch)
Fan Speed : 800~1,300 RPM ±10%
Fan Air Flow : 26.6 -44.2 CFM (45.2 – 75 m3/h)±10%
Fan Air Pressure : 0.6 – 1.6 mm H2O ± 10%
Fan Life Expectancy : 40,000 hrs 40℃
Noise Level : 11-20 dBA
Bearing Type : Rifle bearing
Connector 4-Pin
Rated Voltage 12 VDC
Rated Current 0.09 A
Power Consumption 1.08 W
Fan Weight 154 g / 0.34 lb

Βλέπουμε ότι πρόκειται για έναν μέτριας ροής, ήσυχο ανεμιστήρα με έλεγχο μέσω PWM.
Η αναγραφόμενη "στατική" πίεσή του, φαίνεται αυξημένη και αυτό οφείλεται στην ιδιαίτερη διαμόρφωση των πτερυγίων του.
Ο αναμενόμενος χρόνος ζωής, συνδέεται άμεσα με τον τύπο του ρουλεμάν που χρησιμοποιεί και δεν είναι στα επίπεδα αυτών που έχουμε συνηθίσει τον τελευταίο καιρό, παρ' όλα αυτά, παραμένει αρκετά μεγάλος και φυσικά δεν πρόκειται να μας προβληματίσει για πολύ καιρό!
Η μόνη "παραφωνία' που βλέπουμε είναι στα ενεργειακά του χαρακτηριστικά που δεν συμφωνούν με αυτά του ανεμιστήρα που συνοδεύει την ψύκτρα (βλέπε προηγούμενη δεξιά φωτογραφία) όπου αναφέρει σαν μέγιστο ρεύμα κατανάλωσης 0,160 Α, απευθυνθήκαμε στην εταιρία και η απορία λύθηκε, τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται πάνω στο καρτελάκι του ανεμιστήρα αφορούν το μέγιστο ρεύμα και ισχύ που μπορεί να καταναλώσει με ασφάλεια ο ανεμιστήρας και όχι τις τυπικές τιμές κανονικής λειτουργίας, μια χρήσιμη πληροφορία που αν μη τι άλλο δείχνει σοβαρότητα τεχνική.
 

Τα brackets στήριξης του ανεμιστήρα.

Για την εγκατάσταση του ανεμιστήρα κατά τις δοκιμές που έγιναν, προτιμήσαμε να χρησιμοποιήσουμε τα πλαστικά bracket που τον συνοδεύουν, τόσο γιατί αισθητικά μας άρεσαν περισσότερο, αλλά κυρίως για να δούμε αν τα λεγόμενα από την κατασκευάστρια περί της ευκολίας εγκατάστασης, είναι αληθή.
Για να το κάνουμε αυτό χρησιμοποιούμε τις βίδες που βρίσκουμε στα παρελκόμενα της ψύκτρας (πορτοκαλί βέλη) και φυσικά δεν ξεχάσαμε να κολλήσουμε τα επίσης παρεχόμενα αυτοκόλλητα ελαστικά αντικραδασμικά παρεμβύσματα (γαλάζια βέλη).
Η συνέχεια απέδειξε περίτρανα τα περί ευκολίας τοποθέτησης του ανεμιστήρα, μιας και αποδείχτηκε σκέτο "παιχνίδι", ένα απλό τράβηγμα αρκεί για να ανοίξουν όσο χρειάζεται για την τοποθέτησή του, ενώ παράλληλα τα άγκιστρα των brackets εξασκούν αρκετή δύναμη -ακόμα και όταν δεν έχουν φτάσει στην τελική θέση τους, έτσι ώστε ο ανεμιστήρας στέκεται ακόμα και στο ενδιάμεσο "αυλάκι" που έχουν τα πτερύγια, διευκολύνοντας την τοποθέτησή του.

 

Εδώ να σημειώσουμε ότι τα πλαστικά bracket, παρέχουν την δυνατότητα της ελεύθερης ρύθμισης καθ' ύψος του ανεμιστήρα, επιτρέποντας έτσι την ευκολία προσαρμογής της θέσης του ανεμιστήρα στους περιορισμούς που επιβάλει το υπόλοιπο hardware (μνήμες) της μητρικής μας.
Όταν ο ανεμιστήρας έρθει στην επιθυμητή θέση, μια απλή ώθηση προς την ψύκτρα φέρνει τα άγκιστρα των brackets στην τελική τους θέση, την οποία ο ανεμιστήρας -με την βοήθεια των ελαστικών παρεμβυσμάτων που προαναφέραμε- την κρατά με σταθερότητα και χωρίς κανένα τριγμό, ή άλλο θόρυβο.

Βεβαίως δεν αμελήσαμε να κάνουμε και μια δοκιμή των συρμάτινων brackets, τα οποία μπήκαν στην θέση τους με λίγη δύναμη και την απαραίτητη προσοχή -ιδιαίτερα στην οδηγία τοποθέτησης- για να μπουν σωστά και να "κάτσουν" μέσα στην σχισμή που έχουν τα πτερύγια.

Ο ανεμιστήρας στηρίζεται στιβαρά στην θέση του και με αυτά, αλλά δυστυχώς, δεν παρέχουν την δυνατότητα για ρύθμιση καθ' ύψος του ανεμιστήρα. Συνεπώς η χρήση των πλαστικών brackets συστήνεται ανεπιφύλακτα, δεν υστερούν πουθενά, και επί πλέον, με την διαμόρφωσή τους, βοηθούν στην καλύτερη κατανομή του αέρα μέσα στα πτερύγια της ψύκτρας.
Η μόνη μικρή διαφορά που είδαμε είναι ο ελαφρά μικρότερος θόρυβος που παράγει με τα συρμάτινα bracket ο ανεμιστήρας, αλλά δεδομένης της στάθμης του θορύβου του ανεμιστήρα που "κινείται" στα όρια του ανεπαίσθητου, αυτή η μικρή διαφορά υπερσκελίζεται από τα πλεονεκτήματα των πλαστικών brackets.

Αλλά ας κλείσουμε αυτήν την μικρή χρηστική παρένθεση και να συνεχίσουμε την παρουσίασή μας.
 

Η οποία θα κλείσει αυτό το σκέλος της με τι άλλο, μια μέτρηση των πιο κρίσιμων διαστάσεων, γιατί καλό είναι "να το γράφει", αλλά ακόμα καλύτερο "να το έχει" κιόλας!
 

Οι μετρήσεις επιβεβαιώνουν την διαστασιολόγηση που υπάρχει στο εξωτερικό της συσκευασίας της ψύκτρας, πράγμα που μολονότι είναι λογικό φυσικά, δεν παύει να μας απασχολεί καθώς η πείρα διδάσκει ότι η σπανιότητα των "εκπλήξεων" σε αυτό το τομέα δεν μειώνει στο ελάχιστο την δυσάρεστη κατάσταση που δημιουργούν.

Ώρα όμως είναι να προχωρήσουμε στην επόμενη σελίδα για να δούμε πιο προσεκτικά κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες της HYPER 612 Ver.2




Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά.

Αυτή η σελίδα εγκαινιάζει μια προσπάθεια για ανάδειξη όλων εκείνων των λεπτομερειών που -μολονότι είναι σημαντικές- μπορεί να διαφύγουν της "μακροσκοπικής" εξέτασης.
Μέσα από αυτήν, αφενός θα δούμε από κοντά τα σημεία που μπορεί να "κάνουν την διαφορά" και αφετέρου θα μας δοθεί η ευκαιρία να καταλάβουμε το πως και το γιατί της κάθε κατασκευαστικής προσέγγισης.
Κάποια από τα θέματα που θα "απασχολούν" την σελίδα αυτή θα είναι "σταθερά" και θα πλαισιώνονται -όπως είναι φυσικό- από τα θέματα που αφορούν τις ιδιαιτερότητες της εξεταζόμενης ψύκτρας.

1. Κατασκευαστικές λεπτομέρειες και θερμική σύζευξη.

Με την ψύκτρα αυτή δουλέψαμε αρκετές μέρες και κυριολεκτικά την "ξεζουμίσαμε" σε όλους τους προσανατολισμούς και τοποθετήσεις.
Και πάντα είχαμε μια επιφύλαξη για την στιβαρότητα της, καθώς τα πτερύγια έχουν μεγάλα τους τμήματα "αστήρικτα" (δεν υπάρχουν οι μικρές αναδιπλώσεις που συνδέουν σε επιλεγμένα περιμετρικά σημεία, τα πτερύγια μεταξύ τους, τις οποίες συναντάμε σε πολλές κατασκευές).
 

Στο τέλος, καταλήξαμε με περιέργεια να ψάχνουμε, εις μάτην, να βρούμε τα ίχνη της ταλαιπωρίας. Δεν υπήρχε κανένα!
Ο λόγος είναι ότι αυτή η "ελευθερία" μετακίνησης των πτερυγίων τους χαρίζει αρκετή ελαστικότητα και μπορούν να ανταπεξέλθουν άθικτα την όποια λογική μηχανική ταλαιπωρία, καθώς η διάταξη των heat pipes σε τεθλασμένη γραμμή πέρα από το θετικό θερμικό αποτέλεσμα που έχει, συμβάλει και μηχανικά -σε συνεργασία με τα δύο ανώτερα πτερύγια (και το κατώτερο επίσης) που είναι μονοκόμματα- στην δημιουργία ενός άκαμπτου "πυρήνα" στη σύνθετη δομή, πτερυγίων / heat pipes.

Αλλά είναι η κατάλληλη στιγμή για να δούμε λίγο πιο μέσα στην ψύκτρα, το πως τα πτερύγια έρχονται σε επαφή με τα heat pipes .
 

Τα πτερύγια έχουν πάχος 0.5mm και απέχουν μεταξύ τους 3mm, μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με μια σχετικά αραιή διάταξη που ευνοεί το χαμηλό airflow, το πιο σημαντικό όμως είναι ο τρόπος που το εκτονωμένο τμήμα του πτερυγίου περιβάλει το heat pipe.
Αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο στην μετάδοση της θερμότητας μεταξύ τους και από ότι μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε, η μεταξύ τους αποτελεσματική θερμική σύζευξη έχει μήκος 1,6mm και -όπως μαρτυρά η ευδιάκριτη παραλληλότητα των τοιχωμάτων του άτυπου "σωλήνα" που προκαλεί η εκτόνωση στο πτερύγιο- η περιμετρική σύσφιξη πτερυγίου και heat pipe είναι καλή!
Εδώ να πούμε ότι η τεχνική της συναρμογής μέσω εκτόνωσης που χρησιμοποιείται στις ψύκτρες δεν επιτρέπει την καλή επαφή πτερυγίου και heat pipe στο πρώτο τμήμα της εκτόνωσης. Πράγματι όπως μπορούμε να δούμε στην δεξιά φωτογραφία, υπάρχει ένα περιμετρικό -και πολύ μικρό στην περίπτωση μας- κενό γύρω από την θερμοσωλήνα.
Αυτό το κενό φυσικά δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα, γιατί ήδη το πτερύγιο έχει μήκος καλής επαφής, τουλάχιστον διπλάσιο από το πάχος του.

2. Η αεροδυναμική της ψύκτρας.

Στην προηγούμενη φωτογραφία, διακρίνονται γύρω από κάθε heat pipe τέσσερις εγκοπές σε σχήμα σταυρού, φυσικά αυτό δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του σχεδιαστή, αλλά σίγουρα έχει σχέση αφενός, με την απορρόφηση των μηχανικών τάσεων που συνδέονται με την διαδικασία της εκτόνωσης και αφετέρου, με την τοπική αεροδυναμική.
 

Είναι γνωστό ότι η ύπαρξη των θερμοσωλήνων, προκαλεί τοπικά ανωμαλία στην ροή του αέρα, δημιουργώντας μικροστροβίλους και αναταράξεις, επίσης είναι γνωστό ότι, η ροή του αέρα ανάμεσα στα πτερύγια των ψυκτρών δεν είναι απόλυτα σταθερή, αλλά υφίσταται περιοδικές αυξομειώσεις σε συγχρονισμό με τον ρυθμό που τα πτερύγια του ανεμιστήρα, ωθούν αυξομειούμενης πίεσης "ριπές", αέρα ανάμεσα σε αυτά.
Αυτό, έχει σαν συνέπεια μεταξύ των δύο επιφανειών ενός πτερυγίου, να υπάρχουν διαρκώς μεταβαλλόμενες μικροδιαφορές πίεσης, οι οποίες δημιουργούν μέσα από αυτά τα σταυροειδή ανοίγματα, μικρές ροές αέρα, οι οποίες παλινδρομώντας διαρκώς από την μια επιφάνεια προς την άλλη, εξομαλύνουν κάπως την ροή γύρω από τα heat pipes και κυρίως, ψύχουν τοπικά την περιοχή γύρω από αυτά και μάλιστα πάρα πολύ αποτελεσματικά!

Αν με βλέπετε να ασχολούμαι με το θέμα αυτό, είναι γιατί, είναι πραγματικά σημαντικό να διαπιστώνεις σε πόσα επίπεδα κινείται η προσπάθεια και η έρευνα για βελτίωση, ακόμα και στις πιο μικρές λεπτομέρειες, λεπτομέρειες που πολλές φορές μπορεί να περνάνε απαρατήρητες.
Και εδώ έχουμε μια πολύ απλή λύση, που κρύβει πολύ σκέψη από πίσω της!

Αλλά, αν μου ζήταγαν να πω τι είναι αυτό που πραγματικά, αποτελεί το "ισοδύναμο" του "αυγού του Κολόμβου" στην ψύκτρα αυτή, θα ήταν το επόμενο ζήτημα αεροδυναμικής, όπου πράγματι η απλότητα έχει βάλει την υπογραφή της και ειλικρινά σε κάνει να απορείς γιατί δεν εφαρμόζεται συχνότερα αυτή τη λύση!

2.1. Η βελτιστοποίηση του Airflow στην HYPER 612 Ver.2

Στην προηγούμενη σελίδα είχαμε παρατηρήσει ότι η ψύκτρα αποτελείται από δύο υποομάδες πτερυγίων, χωρίς ο λόγος γι' αυτό, να είναι ευδιάκριτος και κρατήσαμε την εξήγηση για εδώ.

Ας δούμε προσεκτικά στις φωτογραφίες που ακολουθούν:
 

Όπως βλέπουμε τα πτερύγια στην "είσοδο" της ψύκτρας είναι λυγισμένα ελαφρά, τα μεν αριστερά, προς τα πάνω, τα δε δεξιά, προς τα κάτω.
Ένα κοντινό στην μια από αυτές τις ομάδες θα δείξει καλύτερα την διαμόρφωση αυτή.
 

Ο λόγος για την διαμόρφωση αυτή των πτερυγίων είναι τόσο απλός που πραγματικά είναι να απορείς γιατί δεν έχει βρει ευρύτερη διάδοση.
Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, το ρεύμα αέρα που βγαίνει από τους ανεμιστήρες που χρησιμοποιούνται στα pc μας κατά κύριο λόγο, έχει μορφή περιστρεφόμενου κώνου.
Αυτό σημαίνει ότι ο αέρας κινείται προς τα πίσω μεν -απομακρυνόμενος από τον ανεμιστήρα, αλλά δεν κινείται παράλληλα με τον άξονα του ανεμιστήρα, στην πράξη η ροή του αέρα σχηματίζει μια γωνία σε σχέση με αυτόν, ακολουθώντας μια λοξή και αποκλίνουσα "ευθεία", της οποίας ο προσανατολισμός αλλάζει προοδευτικά ανάλογα με το τμήμα της περιμέτρου του ανεμιστήρα από το οποίο "εκκινεί"!

Έτσι αν κρατάμε έναν ανεμιστήρα έτσι ώστε να βλέπουμε την εμπρός όψη του, η φτερωτή του κινείται αντίθετα με του δείκτες του ρολογιού και πίσω από τον ανεμιστήρα, η δέσμη του αέρα που φεύγει από την δεξιά πλευρά του , έχει μια ελαφρά ανοδική πορεία, και κατ' αναλογία, αυτή που προέρχεται από την αριστερή πλευρά του κινείται ελαφρά προς τα κάτω.

Με αυτά σαν εισαγωγή, σίγουρα θα καταλάβατε που το πάω, η μάλλον, για να αποδώσω "Τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι!", που το πήγε η Cooler Master, αλλά ας δούμε δυο σκαριφήματα που αποδίδουν αυτά που είπα πριν, με τη δύναμη "δυο χιλιάδων" λέξεων ! 
 

Στα σχέδια αυτά απεικονίζεται το τι συμβαίνει στην αριστερή υποομάδα πτερυγίων.
Το ρεύμα του αέρα έχει μια κατωφερή κλίση σε σχέση με το οριζόντιο επίπεδο και όταν "προσπαθεί" να εισέλθει ανάμεσα σε μια ομάδα από ίσια πτερύγια σχηματίζονται στην κάτω πλευρά τους στρόβιλοι, οι οποίοι δημιουργούν μια περιοχή [ S ] όπου η ροή του αέρα δεν είναι "στρωτή", σε αυτήν την περιοχή η θερμοαπαγωγική ικανότητα του πτερυγίου μειώνεται.
Η περιοχή όμως που βρίσκεται κοντά στο "χείλος προσβολής" του πτερυγίου, είναι αυτή που παρουσιάζει την μεγαλύτερη ικανότητα θερμοαπαγωγής από κάθε άλλο σημείο του πτερυγίου.
Συνεπώς αυτές οι αναταράξεις επηρεάζουν δυσμενώς το πιο σημαντικό τμήμα των πτερυγίων!

Αντίθετα, όταν τα πτερύγια είναι λυγισμένα με τρόπο που να τα φέρνει παράλληλα με τον άξονα ροής του εισερχόμενου ρεύματος αέρα, τότε δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο στην ανάπτυξη στρωτής ροής και στις δύο επιφάνειες των πτερυγίων και αυτό σημαίνει σημαντική αύξηση της θερμοαπαγωγικής ικανότητάς τους!

Κατ' αναλογίαν, τα πτερύγια της δεξιάς υποομάδας στρέφουν προς τα κάτω, αυτή η ανάγκη, σε συνδυασμό με την ευκολία κατασκευής -που σημαίνει ελάττωση και του κόστους- ήταν το κριτήριο που καθόρισε τον χωρισμό των πτερυγίων της ψύκτρας σε δύο υποομάδες.

Τόσο απλό, που όπως είπαμε, είναι να απορείς...

3. Ο ανεμιστήρας της Hyper 612 Ver.2

Σε μια ψύκτρα όπου είναι φανερός ο προσανατολισμός προς την ήσυχη λειτουργία, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί παρά ένας ανάλογα ήσυχος ανεμιστήρας.
Παρά το γεγονός ότι δεν μετέρχεται "εξωτικών" μέτρων κατά του θορύβου, κατάφερε να περάσει ουσιαστικά "απαρατήρητος" σε όλη την διάρκεια των δοκιμών.
Και μάλιστα, κατάφερε να εφοδιάζει τις ψυκτικές επιφάνειες με αρκετό αέρα ακόμα και όταν στρεφόταν με σχετικά λίγες στροφές.
Αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο, αποτελεί συνδυασμό αρκετών παραγόντων και εδώ θα δούμε δυο από αυτούς.
 

Α. Όπως διαπιστώνουμε από την αριστερή φωτογραφία, τα στελέχη στήριξης του κινητήρα πάνω στο πλαίσιο του ανεμιστήρα, έχουν αριστερόστροφο καμπύλο σχήμα. Με τον τρόπο αυτό, το χείλος εκβολής (η πλησιέστερη προς τα στηρίγματα αυτά, ακμή του πτερυγίου), "συναντά" κάθετα τα στηρίγματα του ανεμιστήρα, αυτό φυσικά δεν γίνεται για "καλλιτεχνικούς" λόγους, αλλά γιατί περιορίζει δραστικά το θόρυβο του "φαινομένου της σειρήνας" και αυτός είναι ο λόγος που αυτή η σχεδίαση έχει υιοθετηθεί από τους περισσότερους κατασκευαστές.

Β. Στον ίδιο "αθόρυβο στόχο", συμβάλει και το καμπύλο σχήμα των πτερύγων του ανεμιστήρα, αλλά αυτό έρχεται σαν παράπλευρη ωφέλεια, του κεντρικού στόχου που έχει η σχεδίασή τους.
Το βήμα ελίκωσης του κάθε πτερυγίου είναι -όπως είναι φυσικό- μεταβλητό, μεγάλο στο εσωτερικότερο τμήμα του πτερυγίου και προοδευτικά, όσο πλησιάζουμε προς το άκρο του, το βήμα αυτό μειώνεται.
Αυτό σε "συνεργασία" με την γραμμική ταχύτητα των αντίστοιχων σημείων του πτερυγίου, που μεταβάλλεται αντιστρόφως ανάλογα, έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός κατά το δυνατόν, ομοιόμορφου* και ισχυρού ρεύματος αέρα στην έξοδο του ανεμιστήρα.
{*Τα εσωτερικότερα τμήματα που έχουν χαμηλότερη ταχύτητα, έχουν πιο απότομη κλίση και "πιάνουν" περισσότερο αέρα, τα εξωτερικότερα που κινούνται πιο γρήγορα, τους αρκεί μια μικρότερη κλίση για να στείλουν προς τα πίσω μια ανάλογη ποσότητα αέρα}.

Στον συγκεκριμένο ανεμιστήρα -όπως και σε πολλούς άλλους και άλλων κατασκευαστών- αυτή η προοδευτική αλλαγή της κλίσης του πτερυγίου, υφίσταται σε ένα σημείο μια απότομη μετάβαση.
Αυτό σε συνδυασμό με την καμπύλη σχεδίασή τους, δίνει την δυνατότητα στο εσωτερικό τμήμα του πτερυγίου να σχεδιαστεί σε μορφή "χούφτας", η οποία προωθεί τον αέρα πιο κοντά στον άξονα του ανεμιστήρα και περιορίζει την έκταση του "τυφλού σημείου" πίσω από αυτόν.
Αυτό φυσικά έχει ευεργετική επίδραση στην αποτελεσματικότητα του ανεμιστήρα, γιατί μειώνονται οι διαστάσεις της κωνικής δέσμης του ρεύματος του αέρα,και αυτός συγκεντρώνεται καλύτερα στο επίμαχο σημείο, στα πτερύγια της ψύκτρας!

Αυτό λέει η θεωρία, και το επιβεβαίωσε και η πράξη καθώς από τα πλευρά των πτερυγίων της ψύκτρας δεν διαφεύγει αισθητή ποσότητα αέρα και επιπλέον, η δοκιμαστική προσθήκη πλευρικών διαφραγμάτων στην ψύκτρα που κάναμε, όχι μόνο δεν έφερε θετικό αποτέλεσμα, αλλά αντίθετα, προκάλεσε και μια μικρή αύξηση της θερμοκρασίας της.

4. Έλεγχος επιπεδότητας και βαθμού λείανσης του block της ψύκτρας.

Αυτό το ζήτημα έχει σημαντική επίδραση στην αποτελεσματικότητα της ψύκτρας συνολικά και αποτελεί ξέχωρο έλεγχο.
Βεβαίως, σπάνια παρουσιάζονται ψύκτρες που η επιφάνεια του block τους -από κακή κατεργασία- δεν είναι επίπεδη και εδώ φυσικά δεν αναφερόμαστε στις ψύκτρες που εσκεμμένα έχουν σχεδιαστεί με μια ανεπαίσθητη κυρτότητα με στόχο την μεγαλύτερη πίεση του heat spreader της CPU ακριβώς πάνω από την περιοχή που βρίσκεται το chip της.

Έτσι κάναμε τον σχετικό έλεγχο και βρεθήκαμε προ εκπλήξεως!

 

Τοποθετήθηκε πάνω στο block, ένας διαπιστωμένα ευθύς κανόνας (ενός παχύμετρου) και φωτίστηκε από πίσω με ισχυρό φως.
Είναι φανερό ότι το 4ο και 5ο heat pipe στο σημείο που συναντώνται, έχουν ένα πολύ μικρό ( Το περίεργο είναι, ότι αυτό αποκλείεται να είναι αποτέλεσμα ελαττωματικής λείανσης, γιατί η ίδια η φύση της κατεργασίας αυτής, σημαίνει αναγκαστικά τελείως επίπεδη επιφάνεια.
Τα heat pipes συγκολλούνται στην βάση του block, διαμορφώνονται και μετά σαν σύνολο λειαίνονται μαζί με το block.
Με άλλα λόγια δηλαδή, αποκλείεται τα heat pipes να λειάνθηκαν λοξά κατά τμήματα ! ! !
Συνεπώς κάτι συνέβη μετά την κατεργασία της λείανσης, είναι πολύ πιθανό κάποιο "ατύχημα" κατά τη μεταφορά να έδωσε την δυνατότητα στις παραμένουσες τάσεις της κατασκευής του συστήματος heat pipes / βάση block, να εκδηλωθούν με μια ελαφρά χαλάρωση των συγκεκριμένων heat pipes!

Αυτό βέβαια, μολονότι δείχνει ένα σημείο που θα πρέπει ενδεχομένως να δοθεί περισσότερη προσοχή, είναι παρήγορο, γιατί κατά κανόνα είναι άνευ σημασίας, καθώς οι σωλήνες με την σύσφιξη της ψύκτρας πάνω στον επεξεργαστή, επανέρχονται στην θέση τους.

Έλεγχος κατανομής ΤΙΜ

Αυτό όμως για μας, δεν είναι αρκετό...
Έτσι, η ψύκτρα μπήκε σε μια συσκευή ειδικά φτιαγμένη για να ελέγχουμε τον τρόπο που απλώνεται η θερμοαγώγιμη πάστα (ΤΙΜ). Η συσκευή αυτή -ιδιαίτερα στις ψύκτρες με Direct Contact Heat Pipes- μας δίνει την δυνατότητα να ελέγξουμε το πόσο καλά "πατάνε" αυτά.

Το πρόβλημα με την καλή συγκράτηση των χάλκινων heat pipes -κατά κύριο λόγο- έχει να κάνει με το υλικό της βάσης του block. Αν αυτό είναι από αλουμίνιο -πράγμα πολύ συνηθισμένο- δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέσο συγκόλλησης μεταξύ θερμοσωλήνων και βάσης, μέταλλο (συνήθως καλάι ή και "σκληρότερη" κόλληση), όπως μπορεί να γίνει αν και η βάση είναι από χαλκό.
Έτσι η δόκιμη λύση, είναι η χρήση ειδικών συνθετικών συγκολλητικών ουσιών, οι οποίες όμως δεν έχουν την ίδια δύναμη συγκόλλησης με την εν θερμώ μεταλλική κόλληση.

Συνεπώς πάμε να δούμε τι έγινε.

Το εξάρτημα ελέγχου είναι κατασκευασμένο στα εργαστήρια του TheLab και δέχεται κατ' ευθείαν ψύκτρες για socket 2011, 2011-3, 1155 και με προσαρμογείς και τα υπόλοιπα socket που δεν έχουν αποστάσεις οπών στερέωσης 80 x 80 mm.
 

Σαν κατασκευή είναι απλή, αλλά "θαυματουργή", καθώς μας δείχνει ακριβώς τι συμβαίνει στην επιφάνεια επαφής μεταξύ ψύκτρας και "καπακιού επεξεργαστή".
Το γυαλί που έχει χρησιμοποιηθεί είναι φυσικά τελείως επίπεδο και έχει πάχος ίσο με το ύψος του CPU heat spreader από την επιφάνεια της μητρικής, οπότε η συσκευή είναι κατ' ευθείαν συμβατή με το κατάλληλο για socket 2011, 2011-3, hardware στερέωσης των ψυκτρών.
 

Η στερέωση της ψύκτρας ολοκληρώθηκε και αν προσέξουμε βλέπουμε ότι η θερμοαγώγιμη πάστα έχει "εκτονωθεί" περιμετρικά του block της. Αλλά τώρα μπορούμε πλέον να δούμε, το επίμαχο σημείο.
Όπως βλέπετε και εσείς τώρα, τελικά είχαμε δίκιο στο να μα μην ανησυχούμε, το άπλωμα της πάστας και η εμφάνιση όλων των heat pipes είναι ομοιόμορφη.
"Λήξης συναγερμού" λοιπόν και πάμε να δούμε το ζήτημα της συμβατότητας της HYPER 612 Ver.2 με διάφορες αντιπροσωπευτικές μητρικές.

Όμως πριν αφήσουμε αυτή τη σελίδα, θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα, την φωτογραφική "ξεναγό" μας, karmen1983 και παράλληλα να ζητήσω την κατανόησή σας για τις δικές μου φωτογραφίες που υστερούν αισθητά!


Έλεγχος συμβατότητας σε πραγματικές συνθήκες.

Αυτός είναι ένας τομέας που θα υπάρχει πλέον στα review των αεροψυκτρών.
Σκοπός του είναι να αποκαλύψει ενδεχόμενες ασυμβατότητες, σημεία που οι χρήστες πρέπει να δώσουν προσοχή πριν αγοράσουν την ψύκτρα, πληροφορίες και συμβουλές για την εγκατάσταση των ψυκτρών και γενικά πληροφορίες και συμπεράσματα που αφορούν από τις μητρικές, μέχρι και τα κουτιά που θα τις φιλοξενήσουν.

Η σελίδα αυτή, αποτελεί σημαντική συνεισφορά στα review των ψυκτρών, της καλής φίλης karmen1983, που είχε και την ιδέα αλλά και το κέφι -πέρα από την φωτογράφιση- να μας διαθέσει το χρόνο και τις γνώσεις της για να αποφύγουμε δυσάρεστες εκπλήξεις!


Το CPU back plate είναι όπως συνηθίζεται σύνθετο και εξυπηρετεί και τις δύο οικογένειες socket.
Ανάλογα με την μητρική μας επιλέγουμε την αντίστοιχη οπή και περνάμε την κατάλληλου μήκους βίδα, της οποίας το "κεφάλι" είναι τετράγωνο και αποκλείει το ενδεχόμενο της εκνευριστικής ακούσιας περιστροφής του και μάλιστα εδώ η Cooler Master φρόντισε να υπάρχει και ένα ειδικό clip που συγκρατεί την βίδα στην θέση της ανεξάρτητα από την θέση του CPU back plate, πράγμα που αποδεικνύεται εξαιρετικά βολικό και αν μη τι άλλο μαρτυρά, σκέψη και σχεδιασμό μέχρι τις πιο μικρές λεπτομέρειες!
 

Η προετοιμασία και η εγκατάσταση σε οποιαδήποτε μητρική είναι με βάση όσα προαναφέραμε, πολύ εύκολη και για να γίνει ακόμα ευκολότερη στα παρελκόμενα συμπεριλαμβάνεται και ένα ειδικό adapter που επιτρέπει το σφίξιμο των παξιμαδιών με την χρήση ενός απλού σταυροκατσάβιδου (Philips No 2) .
Και έτσι η ψύκτρα πήρε τη θέση της πάνω στην μητρική.
 

Η απόσταση από τις μνήμες είναι αρκετή και δεν πρόκειται να συναντήσουμε κανένα πρόβλημα, όσο ψηλά heaT spreaders και αν έχουν αυτές και μάλιστα, αν είναι πράγματι ψηλά , θα ψύχονται καλύτερα επωφελούμενα του ρεύματος αέρα που τροφοδοτεί την ψύκτρα.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την ακρίβεια των ισχυρισμών της Cooler Master.

 

Αλλά, παρά την φανερή προσπάθεια προσαρμογής σε όσο το δυνατόν περισσότερους συνδυασμούς hardware, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί πλήρης συμβατότητα με όλους.
Στην φωτογραφία που ακολουθεί βλέπουμε το πρόβλημα που θα έχει ο ιδιοκτήτης ενός κουτιού στο οποίο το cover plate των ΙΟ της μητρικής, δεν εγκαθίσταται μέσα σε εσοχή -όπως στα περισσότερα κουτιά, αλλά είναι στο ίδιο επίπεδο ("πρόσωπο") με την πλάτη του κουτιού.
 

http://188.141.47.58/OLDIPB3/IPS/+_s

Στην περίπτωση αυτή, καλό είναι να το σκεφτεί κάποιος πριν προβεί στην αγορά της παρουσιαζόμενης ψύκτρας, καθώς αυτή έρχεται οριακά στο ίδιο επίπεδο με την πλάτη του κουτιού και δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορεί να εγκατασταθεί ακόμα και αν αφαιρεθεί ο πίσω ανεμιστήρας του κουτιού, πράγμα που φυσικά έχουμε πολλούς λόγους να το αποφύγουμε!

Ας αφήσουμε όμως την προαναφερθείσα εξαίρεση και ας δούμε πως έχουν τα πράγματα σε μια άλλη μητρική.
 

Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αποστάσεων και μάλιστα ο πίσω ανεμιστήρας του κουτιού λόγω της μικρής απόστασης από το πίσω μέρος της ψύκτρας, θα συνεργάζεται με τον ανεμιστήρα της, σε ένα άτυπο αλλά ιδιαίτερα αποτελεσματικό push / pull αυξάνοντας την απόδοσή της.

Στις επόμενες φωτογραφίες μπορούμε να δούμε την πίσω όψη της ψύκτρας και πως "κάθεται" σε σχέση με τα ΙΟ της μητρικής και το επάνω μέρος του κουτιού. Είναι φανερό ότι δεν υπάρχουν προβλήματα αποστάσεων.
 

Και το ίδιο ισχύει και σε κοντινή εξέταση των αποστάσεων από το "γειτονικό" hardware.
Ας δούμε όμως και μια πιο "τρισδιάστατη" εικόνα η οποία δείχνει ότι παρά τον όγκο της η Hyper 612 Ver.2 τελικά δεν επισκιάζει "συντριπτικά" την όψη του hardware μας.
 

Στην συνέχεια σας παραθέτουμε τις σχετικές αποστάσεις που έχουν τα σημεία στήριξης και γενικά η βάση του socket της μητρικής που χρησιμοποιήσαμε, σαν μια βοήθεια για να μπορείτε και εσείς να βγάλετε τα κατ' αναλογίαν δικά σας συμπεράσματα για την εγκατάσταση της ψύκτρας στην δική σας μητρική.
 

Στην αριστερή επάνω φωτογραφία φαίνεται και ένα μικρό ατύχημα που είχαμε στην προσπάθεια να αφαιρέσουμε ένα από τα πλαστικά clip ασφάλισης των βιδών του CPU back plate.
Το άγκιστρο ασφάλισης του clip, παρά την προσεκτική μεταχείριση, μας "έμεινε στο χέρι", έσπασε χωρίς ουσιαστικά κανένα εξωγενή λόγο!
Βεβαίως δεν είναι κάτι σημαντικό και προφανώς αποτελεί αστοχία υλικού στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Πριν κλείσουμε αυτήν την σελίδα, να πούμε ότι η Cooler Mαster HYPER 612 Ver.2 , είναι συμβατή με μητρικές AMD και σε πλευρική (Lateral) τοποθέτηση (Ανεμιστήρας>>>5,25 , Έξοδος >>>>> Back case fan)
Είναι όμως πλέον ώρα να δούμε το πιο επίμαχο των ζητημάτων, την θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας μας πάνω στον Ήφαιστο.


ΜετρήσειςΤα όργανα, οι συσκευές καθώς και η μεθοδολογία ελέγχου από εδώ και στο εξής στις παρουσιάσεις ψυκτρών είναι κοινά και αναφέρονται αναλυτικά στο post που έχει γίνει κατά την παρουσίαση του Ηφαίστου.


Τα όργανα, οι συσκευές καθώς και η μεθοδολογία ελέγχου από εδώ και στο εξής στις παρουσιάσεις ψυκτρών είναι κοινά και αναφέρονται αναλυτικά στο post που έχει γίνει κατά την παρουσίαση του Ηφαίστου.

Όπως προβλέπει η θεωρία και έχει αποδειχθεί και στην πράξη, μια ψύκτρα δεν αποδίδει το ίδιο καλά σε όλους τους προσανατολισμούς, αυτό ισχύει με αισθητές διαφορές στις αερόψυκτρες.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η συμπεριφορά της Cooler Mαster HYPER 612 Ver.2, στους βασικούς προσανατολισμούς που μπορεί να έχει μια ψύκτρα στα κουτιά μας και φαίνονται στην φωτογραφία που ακολουθεί και που ας σημειωθεί είναι ενδεικτική μόνο των προσανατολισμών, καθώς δεν απεικονίζεται η ψύκτρα που εξετάζεται σήμερα!.
 

Αν και πολλά από τα ονόματα των παραμέτρων των πινάκων που ακολουθούν είναι εύγλωττα, καλό είναι να δούμε κάποια από αυτά:
Τ1 > CPU-e temp = Η θερμοκρασία της πλάκας του loader του Ηφαίστου ακριβώς κάτω από to κέντρο της επιφάνειας που ακουμπά το block της ψύκτρας.
Delta 1 Equilibrium (CPU_e - Air-IN) = Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ CPU-e και του εισερχόμενου στην ψύκτρα αέρα, η θερμοκρασία του οποίου μετράται σε απόσταση περίπου 5cm από το κέντρο του ανεμιστήρα που τροφοδοτεί την ψύκτρα με αέρα.

Στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων αυτών των πινάκων, που πρακτικά έχουν την ίδια δομή με αυτά που έχουμε συνηθίσει από τα μέχρι τώρα review, θα πρέπει να πάρετε υπόψη ότι ο Ήφαιστος, παρά το ότι αποδίδει ονομαστικά τις ίδιες περίπου τιμές θερμικής επιφόρτισης με το Jalapeno, στην πράξη είναι πολύ πιο κοντά στις ονομαστικές αυτές τιμές, καθώς έχει πολύ μικρότερες άδηλες θερμικές απώλειες σε σχέση με τον "πρόγονό" του.
Έτσι στην πράξη, η πέμπτη κλίμακα του Ήφαιστου αποδίδει τα Watt που έβγαζε η τερματική κλίμακα του Jalapeno (5η) και η τερματική κλίμακα του Ηφαίστου (6η), επιφορτίζει την ψύκτρα, με περίπου 60 Watt παραπάνω από ότι το Jalapeno, αυτός είναι ο λόγος που τα 350 Watt του Ηφαίστου, προκαλούν μεγαλύτερη αύξηση της θερμοκρασίας στην ψύκτρα από ότι τα "350" Watt του "προγόνου" του!


Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)
 

Η θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας είναι η αναμενόμενη μιας ψύκτρας χαμηλού Air Flow


Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια : Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)
 

Και η εικόνα εδώ μας δείχνει μια πολύ ομοιόμορφη θερμική συμπεριφορά.

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow
(Κάθετα : Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)
 

Το τρίτο διάγραμμα της κατακόρυφης τοποθέτησης , επιβεβαίωσε τα περί ομοιομορφίας της θερμικής συμπεριφοράς "πανηγυρικά" !
Η HYPER 612 Ver. 2 απλά "αδιαφορεί" για την τοποθέτησή της.

Αλλά ας πάμε στην επόμενη σελίδα όπου θα μπορέσουμε να δούμε πιο αναλυτικά το τι συμβαίνει .




Μετρήσεις "εις βάθος".Στην σελίδα αυτή θα παρουσιαστούν μετρήσεις που διερευνούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ψυκτρών με σκοπό να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη γνώμη σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της, αλλά και με τα δυναμικά περιθώρια που έχει η κάθε ψύκτρα.

Θα παρατηρήσετε ότι στους πίνακες έχουν προστεθεί κάποιες επιπλέον παράμετροι, όπως είναι η θερμοκρασία του αέρα εξόδου (Air_OUT Temp), η οποία μας επιτρέπει να αντιληφθούμε αν μια ψύκτρα έχει φτάσει στο όριο της.
Μια άλλη νέα και πολύ σημαντική παράμετρος είναι η Θερμική αντίσταση της ψύκτρας (R_thermal), αυτό το μέγεθος στην ουσία αποτελεί την "υπογραφή" της ψύκτρας, καθώς εκφράζει το πόσους βαθμούς Celsius ανεβαίνει πάνω από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, για κάθε Watt θερμικής ισχύος που της ζητάμε να αποβάλει σε αυτό!
Και να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, όλες οι κρίσιμες τιμές των πινάκων που ακολουθούν, είναι προϊόν στατιστικής επεξεργασίας των τιμών που κατεγράφησαν με την ψύκτρα να έχει φτάσει σε θερμική ισορροπία.

Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)
 

Αυτό που έχει το περισσότερο ενδιαφέρον στον πίνακα αυτό, πέρα βέβαια από τις τιμές του D1_eq, είναι ότι η τιμή της R_thermal, μειώνεται καθώς η ισχύς αυξάνει και η θερμοκρασία της ψύκτρας ανεβαίνει.
Με άλλα λόγια βλέπουμε -με νούμερα πια- αυτό που ισχύει για όλες τις αερόψυκτρες, ότι όσο πιο ζεστή είναι μια ψύκτρα (σε σχέση με τον εισερχόμενο αέρα) τόσο πιο αποδοτικά αποβάλει την θερμότητά της σε αυτόν και αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του προσανατολισμού της ψύκτρας και επίσης μπορούμε να δούμε και το σημείο που η ψύκτρα αρχίζει να αλλάζει συμπεριφορά, αλλά γι' αυτό λίγη υπομονή μέχρι το τέλος της σελίδας.

Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις.
(Πλάγια = Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)
 

Τα αποτελέσματα του πίνακα αυτού δικαιώνουν την απόφασή μας να μετρήσουμε τις ψύκτρες σε διάφορους προσανατολισμούς.
Παρατηρώντας τις τιμές αύξησης της θερμοκρασίας σε σχέση με αυτήν του περιβάλλοντος, διαπιστώνουμε ότι στον πλάγιο προσανατολισμό η Hyper 612 Ver.2, παρουσιάζει μια συμπεριφορά που σχετίζεται άμεσα με την αραιόφυλη δομή της.
Η αιτία γι' αυτό είναι το ότι, σε αυτήν την θέση η ψύκτρα πέρα από τον αέρα που την τροφοδοτεί ο ανεμιστήρας της παίρνει και δροσερό αέρα από την κάτω πλευρά των πτερυγίων.
Αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής ανοδικής ροής του ζεστού αέρα, που σε αυτόν τον προσανατολισμό -σε αντίθεση με τον οριζόντιο- βρίσκει ελεύθερη διέξοδο προς τα πάνω, δημιουργώντας έτσι μια ροή δροσερού αέρα που τον αντικαθιστά συμπληρώνοντας το "κενό" και ελαττώνοντας έτσι , την θερμοκρασία ιδιαίτερα της πίσω πλευράς των πτερυγίων.
Η διαφορά αυτή όμως δεν είναι αρκετή για να υπερκαλύψει το γεγονός ότι πλέον τα heat pipes ευρίσκονται στον δυσμενέστερο προσανατολισμό τους σε σχέση με αυτόν που έχουν όταν η ψύκτρα είναι οριζόντια.

Έτσι παρατηρούμε ότι στο χαμηλό air flow η πλάγια τοποθέτηση υπερτερεί της οριζόντιας, στο μέσο air flow, η διαφορά ελαττώνεται και τελικά στο μέγιστο air flow αντιστρέφεται.
Η ψύκτρα εμφανίζεται να έχει μεγαλύτερη θερμοκρασία.

Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι όσο η ροή του αέρα που προωθεί ο ανεμιστήρας στην ψύκτρα αυξάνει, επειδή ακριβώς η ψύκτρα είναι αραιόφυλη, παρεμποδίζεται προοδευτικά η είσοδος του "φρέσκου" αέρα από την κάτω πλευρά.

Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow
(Κάθετα = Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)
 

Σε αυτόν το προσανατολισμό μετρήσαμε μόνο στο μέγιστο air flow αφενός γιατί τα αποτελέσματά του είναι παραπλήσια με τα του πλάγιου προσανατολισμού, αλλά και γιατί πρακτικά η ψύκτρα δεν πρόκειται να τοποθετηθεί έτσι σε κάποιο κουτί, προς χάριν λοιπόν κυρίως των κατόχων κουτιών όπως το Raven όπου το IO της μητρικής είναι στην επάνω πλευρά του κουτιού, αλλά και της δικής μας περιέργειας, ας δούμε τα αποτελέσματα.

Παρατηρούμε ότι η θερμοκρασία της ψύκτρας είναι πολύ κοντά σε αυτές που σημείωσε στην πλάγια δοκιμή, αλλά λίγο πιο αυξημένη.
Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι σε αυτόν τον προσανατολισμό τα heat pipes της ψύκτρας βρίσκονται σε σχετικά δυσμενή θέση πράγμα όμως που αντισταθμίζεται μερικά από το φυσικό ανοδικό ρεύμα του ζεστού αέρα, το οποίο σε αυτόν τον προσανατολισμό "συνεργάζεται" με τον ανεμιστήρα αυξάνοντας την απόδοσή του!
Θα πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου ότι η σχέση των ανταγωνιζομένων παραγόντων που καθορίζουν την συμπεριφορά μιας ψύκτρας αλλάζει τόσο από τη μια κατασκευή στην άλλη, όσο και δυναμικά στην ίδια κατασκευή

Στο σημείο αυτό να παρατηρήσουμε ότι γενικώς, αυτός ο κάθετος προσανατολισμός σε περίπτωση όπου η μητρική έχει την συνήθη τοποθέτηση, μπορεί να έχει "θέμα" γιατί οι θερμοσωλήνες ανάλογα με την διάταξή τους ενδέχεται να μην περνάνε όλες πάνω από το chip της CPU (ανάλογα και με το chip βέβαια), (επειδή οι θερμοσωλήνες δεν είναι πλεον καθετες προς τον μεγάλο άξονα του chip , αλλά παράλληλες με αυτό , οπότε οι ακραίες θερμοσωλήνες θα παίρνουν μόνο όση θερμότητα μπορεί να μεταφέρει πλαγίως το heat spreader της CPU, και η διατομή του είναι εξαιρετικά ανεπαρκής γι' αυτό!

Στην περίπτωση όμως της HYPER 612 Ver.2 αυτό δεν ισχύει γιατί στην κατακόρυφη τοποθέτηση οι θερμοσωλήνες θα έχουν τη βέλτιστη σύζευξη με το chip της CPU.

Αντίθετα σε πλάγια θέση οι θερμοσωλήνες θα περνούν παράλληλα σε ένα "μακρόστενο" chip, οπότε οι ακραίες από αυτές δεν θα έχουν καλή θερμική σύζευξη, σε αυτό το πρόβλημα δίνει λύση η τεχνική του CDC που εφαρμόζει σε αυτήν την ψύκτρα η Cooler Master.


Δ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης.

Αναφέραμε στην κορυφή αυτής της σελίδας πόσο σημαντική παράμετρος είναι η R_thermal.
Ουσιαστικά μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό κριτήριο επιλογής μιας ψύκτρας, καθώς με αυτό και γνωρίζοντας ποια θερμοκρασία περιβάλλοντος έχουμε, πόση θερμική ισχύ θέλουμε να απάγουμε και πόσο επιτρέπεται να ανέβει η θερμοκρασία των ψυχόμενων εξαρτημάτων, μπορούμε να διαλέξουμε ποια ψύκτρα είναι κατάλληλη!
Αυτός είναι και ο λόγος που στο εμπόριο των επαγγελματικών και βιομηχανικών ψυκτρών, δεν νοείται ψύκτρα που δεν συνοδεύεται από αυτή την πληροφορία!

Ας δούμε λοιπόν, επανερχόμενοι στα δικά μας πλαίσια, η συγκεκριμένη ψύκτρα, τι περιθώρια έχει για να βελτιώσει την απόδοσή της αν της αυξήσουμε την κυκλοφορία του αέρα.
Ή για να θέσουμε το ερώτημα "ανάστροφα", μέχρι ποιο σημείο η αύξηση του air flow -με ισχυρότερους ανεμιστήρες- έχει αποτέλεσμα που να είναι αισθητό!
 

Τα παραπάνω αποτελέσματα λήφθηκαν με την χρήση ενός ανεμιστήρα (Scythe Slipstream SY1225SL12SH), με μεγάλο air flow (~120CFM) ο οποίος μπορούν να μεταβάλει τις στροφές του σε αρκετά μεγάλη κλίμακα.

Το ερώτημα που θέσαμε πριν , τώρα μπορεί να πάρει την απάντησή του εμπεριστατωμένα , με λογαριασμούς και όχι με υποθέσεις !
Αν υποθέσουμε ότι η θερμική ισχύς που θέλουμε να διοχετεύσουμε στο περιβάλλον είναι 240Watt, με μερικούς πρόχειρους λογαριασμούς έχουμε ότι το θερμοκρασιακό όφελος μειώνεται όσο αυξάνουμε τις στροφές, αλλά στην συγκεκριμένη ψύκτρα παραμένει αισθητά καλύτερο από την ψύκτρα του προηγούμενου review μας, δείχνοντας ότι η HYPER έχει περιθώρια, αρκεί να δεχτούμε ότι η ψύκτρα θα πάψει να "ψιθυρίζει".

Με άλλα λόγια, η αύξηση του air flow θα έχει αποτέλεσμα παραπέρα βελτίωσης των θερμοκρασιών, αλλάζοντας όμως τον κεντρικό χαρακτήρα της ψύκτρας που είναι η ελαχιστοποίηση του θορύβου χωρίς θερμικές παραχωρήσεις!

Ας δούμε όμως και το σχετικό γράφημα που θα μας δώσει μια πιο ζωντανή εικόνα όσων είπαμε μέχρι τώρα.
 

Τώρα πλέον είναι φανερό ότι η καμπύλη της R_thermal, δεν έχει φθάσει σε σημείο να τείνει να οριζοντιωθεί υπάρχουν ακόμα περιθώρια για βελτίωση, τα οποία φυσικά βαίνουν μειούμενα.


E. Οι ενδείξεις κόπωσης της ψύκτρας.

Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα, σε ποιο σημείο δηλαδή μια ψύκτρα και κάτω από ποιες συνθήκες αρχίζει να δείχνει σημάδια ότι έπαψε να αποδίδει καλά και αρχίζει η ανάστροφη πορεία που μειώνει την απόδοσή της.

Βοήθεια στην απάντηση αυτού του ερωτήματος μπορούμε να πάρουμε με διάφορους τρόπους, αλλά εν προκειμένω θα πάμε κατ' ευθείαν στην πρωταρχική πληροφορία, που δεν είναι άλλη από την R_thermal σε αυτές τις ποικίλες συνθήκες.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την μεταβολή της R_thermal , ξεχωριστά για κάθε μία από τις δοκιμές που περιγράφονται στου προηγούμενους πίνακες.
 

Παρατηρούμε ότι σχεδόν όλες οι καμπύλες μολονότι τείνουν να οριζοντιωθούν μεταξύ του 5ου και 6ου βήματος, δεν έχουν φτάσε ακόμα στο σημείο αυτό.
Εξαίρεση αποτελούν δύο καμπύλες, η μια τελείως φυσιολογικά αφού αντιστοιχεί σε ελάχιστο air flow και οριζόντια τοποθέτηση (γαλάζια) και η άλλη είναι αυτή για την οποία έγινε λόγος προηγουμένως (πράσινη) που αντιστοιχεί στην πλευρική θέση και σε μέγιστο air flow.


ΣΤ. Συνοπτικά η συμπεριφορά της ψύκτρας.

Βασικό στοιχείο σε όλη την ανάλυση που έχει γίνει μέχρι τώρα, είναι να διαπιστωθεί και αν είναι δυνατόν να προβλεφθεί, η συμπεριφορά μιας ψύκτρας κάτω από διαφορετικές συνθήκες και πάντα με τελικό ζητούμενο, το πόσο υψηλότερα από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, φτάνει η θερμοκρασία του ψυχόμενου εξαρτήματος κάτω από αυτές.
Το επόμενο γράφημα, αποδίδει με σαφήνεια αυτό που κρύβεται "πίσω" από τους αριθμούς.

A. Οριζόντια τοποθέτηση.
 

Β. Πλάγια τοποθέτηση.

 

Γ.Κατακόρυφη τοποθέτηση.

 

Τα τρία αυτά διαγράμματα δείχνουν πόσο γραμμική είναι η θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον βρίσκεται στο επόμενο διάγραμμα.


Δ. Συνοπτικό διάγραμμα όλων των τοποθετήσεων.
 

Εδώ είναι φανερό ότι η HYPER 612 Ver.2 παρουσιάζει μια εξαιρετικά σταθερή και "συνεκτική" θερμική συμπεριφορά, ανεξαρτήτως τοποθέτησης, σε τέτοιο βαθμό που οι καμπύλες πλησιάζουν την συνολική ταύτιση!
Αυτό αποτελεί ουσιαστικό πλεονέκτημα και κατασκευαστική επιτυχία!

Z. Extra μετρήσεις

Φυσικά και δεν θα μπορούσαμε να μην ικανοποιήσουμε την δική μας αλλά και την δική σας περιέργεια, έτσι παρά την στενότητα του χρόνου, κάναμε και κάποιες extra δοκιμές που αν και δεν είναι τυπικές, μπορούν να δώσουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα της ψύκτρας που εξετάζουμε σήμερα.

A. Προσθήκη ενός ανεμιστήρα σε θέση pull (Noctua NF-F12) Max air flow, Οριζόντια >>> Δθ = 37,3 C

B. Προσθήκη ενός ανεμιστήρα σε θέση pull (Noctua NF-F12) Max air flow, Πλάγια >>> Δθ = 36,8 C

Και φυσικά , μιας και η Cooler Mάστερ το αναφέρει, δοκιμάσαμε την ψύκτρα και σε Fanless Mode.

Γ. Δοκιμή σε πλάγια θέση χωρίς ανεμιστήρα επάνω στην ψύκτρα.

Εδώ στο πρώτο βήμα θερμικής επιφόρτισης (~ 60 Watt) η ψύκτρα έφτασε σε ΔΘ= 46,3 C
Και πλησίασε να φθάσει σε θερμική ισορροπία και στα 120Watt αλλά σε θερμοκρασία πλέον 100,5 βαθμών (Δθ-73,8 C )

Συνεπώς η ψύκτρα μπορεί και να συνεργαστεί ακόμα και χωρίς ανεμιστήρα με ένα σύστημα με χαμηλό TDP.


Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα

Στην σελίδα αυτή θα μπορούμε να δούμε πως η παρουσιαζόμενη ψύκτρα απαντά στον "ανταγωνισμό" με αυστηρά αριθμητικά δεδομένα.
Εδώ να σημειώσουμε ότι καθώς τα test των ψυκτρών θα αυξάνουν σε πλήθος, προοδευτικά θα προστεθούν και νέα κριτήρια σύγκρισης βασισμένα σε πιο σύνθετες παραμέτρους, αλλά μέχρι τότε ζητάμε την κατανόησή σας.

Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ.
(Pthermal = Max, Air flow = Max) 
 

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση τον θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο τον θόρυβο.
(Pthermal = Max, Air flow = Max)

 

Από αυτούς τους δύο πίνακες επιβεβαιώνεται η πρόθεση της Cooler Master να φτιάξει μαι ψύκτρα που "δείχνει" το δρόμο σε ψύκτρες καθιερωμένες για την ήσυχη λειτουργίας τους και παράλληλα να παρουσιάσει μια αξιοπρεπή θερμικά συμπεριφορά, ανάμεσα σε ψύκτρες με πολύ μεγαλύτερη ψυκτική επιφάνεια, ξεπερνώντας ψύκτρες ανάλογης κατασκευής επιτυγχάνοντας αισθητά χαμηλότερη θερμοκρασία.


Συμπεράσματα και βαθμολογία
 

Κλείνοντας αυτή την μακροσκελή και ελπίζω διαφωτιστική παρουσίαση, ας ανακεφαλαιώσουμε τα βασικά της στοιχεία.
H Cooler Master με την Hyper 612 Ver.2, έρχεται να ταράξει τα νερά, αλλά όχι με εντυπωσιακές θερμοκρασίες σε συστήματα με υψηλό OC, αλλά πάνω στο ζήτημα ουσίας που απασχολεί πάρα πολλούς από εμάς.
Τον Θόρυβο και τις επιδόσεις, επιτυγχάνοντας μια θα λέγαμε σημαντική ισορροπία μεταξύ τους.
Παρά το μέγεθός της, τελικά δεν δημιουργεί εντύπωση εισβολέα στην μητρική μας.
Προβλήματα συμβατότητας ουσιαστικά -αν δεν έχετε κουτί με το ΙΟ της μητρικής ομοεπίπεδο με την πλάτη του κουτιού- δεν διαπιστώσαμε να έχει ακόμα και με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders, αντιθέτως αυτά θα ωφεληθούν από τη ροή αέρα της ψύκτρας.
Η τιμή της (41,90 E), είναι πράγματι δύσκολο να μην την χαρακτηρίσεις προκλητική με βάση αυτά που προσφέρει.
Ο Θόρυβος που παράγει είναι ουσιαστικά στα όρια της ακοής και αυτό μέσα σε ένα πολύ ήσυχο δωμάτιο.
Στην διάρκεια των δοκιμών που υποβλήθηκε παρουσίασε μια σχεδόν τελείως γραμμική και προβλέψιμη θερμική συμπεριφορά, διατηρώντας την θερμοκρασία του τεχνητού φορτίου σε επίπεδα που μπορούν να συναγωνιστούν με "βραχεία κεφαλή", ψύκτρες κατά πολύ ακριβότερες από αυτήν και υπερβαίνοντας αισθητά την απόδοση άλλων ψυκτρών με ελαφρά μικρότερη τιμή.

Η μηχανουργική κατασκευή της, κινείται σε επίπεδα αρκετά πάνω από το αποδεκτό με ιδιαίτερη προσοχή στην επεξεργασία των heat pipes που δεν παρουσιάζουν ρικνώσεις.
Η εφαρμογή της τεχνικής CDC Heat Pipe, στην HYPER 612 Ver.2 έχει εφαρμοστεί σχεδόν υποδειγματικά, το μόνο που θα θέλαμε να δούμε είναι μια χάλκινη βάση συγκράτησης των heat pipes που θα ανέβαζε και άλλο τις επιδόσεις της.
Επιδόσεις που κινήθηκαν σε πολύ καλά όρια έχοντα πάντα σαν στόχο τα 180 Watt, αλλά μη διστάζοντας να αντιμετωπίσει μέχρι και τα διπλάσια, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις στις θερμοκρασίες, ακόμα και στην famless δοκιμή , τα πήγε πολύ καλά.

Η Cooler Master HYPER 612 Ver.2, κοστίζει σήμερα 41,90€ συνοδεύεται από διετή εγγύηση και επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της είναι:


Πλεονεκτήματα:
 

• Παραγόμενος θόρυβος σε πολύ χαμηλό επίπεδο.
• Τιμή που κρίνεται εξαιρετικά χαμηλή γι' αυτά που προσφέρει.
• Επιδόσεις που είναι σαφώς εντός του μέσου όρου του ανταγωνισμού.
• Μεγάλη ψυκτική επιφάνεια σε συγκριτικά πολύ μικρό όγκο.
• Εξαιρετικά εύκολη και ακίνδυνη εγκατάσταση.
• Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά Heat spreaders
• Σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα για περισσότερες από μια χρήσεις.
• Επενδεδυμένα καλώδια ανεμιστήρα με καλής ποιότητας sleeve.
• Υποστήριξη όλων των σύγχρονων sockets.
• Σε AMD πλατφόρμα μπορεί να τοποθετηθεί με κατεύθυνση από 5,25" προς πίσω ανεμιστήρα.
• Πολύ καλό σύστημα στήριξης ανεμιστήρα που επιτρέπει ελεύθερα την ρύθμιση καθ' ύψος.

Μειονεκτήματα:

 

• Υπό συνθήκες ασυμβατότητα με κουτιά που δεν έχουν τα ΙΟ της μητρικής σε εσοχή
• Έλλειψη περιμετρικών συνδέσμων στα πτερύγια.
• Θέλει κάποια προσοχή κατά την εγκατάσταση της γιατί δεν ισορροπεί.

Η συνολική εικόνα που τελικά μας άφησε η Cooler Master HYPER 612 Ver.2, ανακαθορίζει το τι σημαίνει ήσυχη λειτουργία χωρίς αισθητές παραχωρήσεις σε βάρος των θερμοκρασιών και με μια τιμή ... πρόκληση.
Αν προσπαθήσουμε να εκφράσουμε όλα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο αυτής μας της παρουσίασης με "στεγνά" νούμερα, η Cooler Master Hyper 612 Ver.2, δεν μπορεί να βαθμολογηθεί χαμηλότερα από :

 

Ευχαριστούμε την Cooler Master Hellas για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής!

Η SilentiumPC ιδρύθηκε στην Βαρσοβία της Πολωνίας το 2007 και αν και συγκρινόμενη με σημαντικές εταιρίες του χώρου των μέσων ψύξης, είναι μια νέα εταιρία, κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο στο χώρο αυτό!
Σαν βασικό στόχο της -όπως λέει στη σελίδα της- έχει την παραγωγή προϊόντων που θα ικανοποιούν τις απαιτήσεις των PC enthusiasts/gamers, συνδυάζοντας την άριστη λειτουργικότητα και απόδοση, με την άρτια αισθητική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα κοστίζουν "μια περιουσία".

Στην σημερινή παρουσίασή μας θα δούμε την SilentiumPC GRANDIS - XE1236, η οποία είναι και η κορυφαία ψύκτρα της εταιρίας και η πρώτη αυτού του τύπου που κατασκευάζεται από την SilentiumPC.
Πρόκειται για μια αερόψυκτρα, δύο πύργων με αρκετά πυκνή διάταξη πτερυγίων που ψύχουν έξι heat pipes των 6mm, με την βοήθεια δύο ρυθμιζόμενων με PWM ανεμιστήρων των 120mm (GF12025).
Η πρώτη εντύπωσή μας, επηρεάζεται από τις μικρές σχετικά διαστάσεις της, την "λιτή" κατασκευή της και τις μαύρες λεπτομέρειες, που δημιουργούν μια πραγματικά καλή αισθητική εικόνα.
Αλλά φυσικά η αισθητική δεν είναι το διακύβευμα στην σημερινή μας παρουσίαση, τα σημαντικά έχουν να κάνουν με την κατασκευή της και την απόδοσή της και ιδιαίτερα με την τεχνική κατασκευής του block της ψύκτρας.
Η SilentiumPC την ονομάζει XE Technology και αναφέρεται στον συνδυασμό heat pipes που έχουν μεν λειανθεί με την τεχνική DC (Direct Contact), αλλά δεν έρχονται σε άμεση επαφή με το καπάκι του επεξεργαστή, αντίθετα χρησιμοποιούν μια χάλκινη πλάκα σαν ενδιάμεσο heat spreader.
Το κατά πόσον αυτή η "υβριδική" προσέγγιση είναι αποτελεσματική, μένει να μας το αποκαλύψει το νέο απόκτημα των εργαστηρίων του TheLab, ο "Ήφαιστος"!
 

Τεχνικά χαρακτηριστικάΤα χαρακτηριστικά της SilentiumPC GRANDIS - XE1236, φαίνονται συνοπτικά στον πίνακα που ακολουθεί.
 

Οι διαστάσεις της ψύκτρας, τις οποίες μετρήσαμε εμείς με τους ανεμιστήρες εγκατεστημένους είναι
Ύψος = 159mm, Πλάτος= 130mm , Μήκος = 130 mm.
Παρά τις μικρές της διαστάσεις έχει αρκετά μεγάλο βάρος, πράγμα που δικαιολογείται απόλυτα από την κατασκευή της.

Οι ανεμιστήρες που την εξοπλίζουν δεν μας παρέχουν πολλές λεπτομέρειες κατασκευής, αλλά αν κρίνουμε από τον προσδοκώμενο χρόνο ζωής καθώς και τις μέρες που περάσαμε "μαζί" τους , πρόκειται για μια αποδεκτής ποιότητας κατασκευή, με κάποια "αισιόδοξα" νούμερα στον παραγόμενο θόρυβο, πράγμα που αποτελεί κοινό τόπο στον χώρο των ανεμιστήρων γενικότερα.

Όπως βλέπετε πέρα από τα χαρακτηριστικά που δίνονται από την κατασκευάστρια, υπάρχει ένας ακόμα υποπίνακας που αναφέρεται στις "ψυκτικές παραμέτρους" με επιπλέον χαρακτηριστικά, που στο εξής θα συμπληρώνουν τις παρουσιάσεις των ψυκτρών που χρησιμοποιούν σαν άμεσο μέσο ψύξης τον αέρα.
Αυτά θα μας βοηθήσουν προοδευτικά στην διαμόρφωση μιας πιο εμπεριστατωμένης άποψης για τα προϊόντα αυτά.

Σαν πρώτο συμπέρασμα από αυτά έχουμε ότι είναι μια ψύκτρα με πυκνή διάταξη πτερυγίων, πράγμα που ισοδυναμεί με μια εντυπωσιακή επιφάνεια αποβολής θερμότητας και όλα αυτά σε μια δομή σχετικά μικρού όγκου.
Αυτό σημαίνει ότι πολλά θα κριθούν από την ικανότητα των ανεμιστήρων της να την τροφοδοτήσουν με τον αέρα που χρειάζεται, αλλά αυτό μένει να το "ανακαλύψουμε" εμείς.

Στο σημείο αυτό να πούμε ότι tη SilentiumPC GRANDIS - XE1236, μπορούμε να αποκτήσουμε αντί του ποσού των 43.90€, καθώς η τιμή της σημείωσε μείωση από τα 49,90€ και φυσικά αναφερόμαστε σε τιμές Ελληνικών καταστημάτων συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Συσκευασία και παρελκόμεναΗ SilentiumPC GRANDIS - XE1236, φτάνει σε μας μέσα σε μια χάρτινη συσκευασία μικρού σχετικά μεγέθους, και με γραφιστική προσέγγιση που δεν "προκαλεί".
Στις πλευρές της μπορούμε να δούμε μια βασική άποψή της και κάποιες λεπτομέρειες του block της.
 

Στις δύο άλλες πλευρές, υπάρχει μια τρίγλωσση (των Ελληνικών μη συμπεριλαμβανομένων) παρουσίαση των βασικών της χαρακτηριστικών, δύο QR codes που "οδηγούν" σε δυο video για την διαδικασία εγκατάστασης σε μητρικές Intel και AMD αντίστοιχα, καθώς και τα παρελκόμενα που την συνοδεύουν και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της.
 

Ανοίγοντας την συσκευασία δεν βρίσκουμε αφρώδη προστατευτικά, αλλά μια θήκη από σκληρό διαφανές πλαστικό μέσα στο οποίο αναπαύεται η ψύκτρα με τον μεσαίο ανεμιστήρα προ εγκαταστημένο. Επίσης υπάρχουν δυο κουτιά ακόμα.
Το πρώτο περιέχει τα παρελκόμενα της ψύκτρας, στα οποία εκτός των απαραίτητων brackets και λοιπών εξαρτημάτων του εξοπλισμού στερέωσης, συμπεριλαμβάνονται μια θερμοαγώγιμη πάστα ( Pactum PT-1), δύο ζευγάρια συρμάτινα brackets για την στερέωση δύο ακόμα ανεμιστήρων (του περεχόμενου και ενός extra ακόμα, που μπορεί να προσθέσει ο χρήστης) καθώς και ένα splitter για δυο PWM ανεμιστήρες.
 

Το δεύτερο κουτί προστατεύει τον δεύτερο ανεμιστήρα, που όπως και ο ήδη εγκαταστημένος είναι 120mm με PWM ρύθμιση στροφών και έρχεται με τα καλώδιά του καλυμμένα με ένα "επίπεδο" sleeve.
 

Tα περιεχόμενα συμπληρώνει ένα μικρό φυλλάδιο με φωτογραφικά αποσπάσματα από την διαδικασία εγκατάστασης της ψύκτρας σε μητρικές INTEL και AMD αντίστοιχα.
 

Φυσικά το φυλλάδιο απέχει αρκετά από το να αποτελεί ικανοποιητική πηγή περί των οδηγιών χρήσης, αλλά ευτυχώς, υπάρχουν οι σύνδεσμοι (QR codes), προς δύο αρκετά διαφωτιστικά video της SilentiumPC, που αναπληρώνουν την έλλειψη αυτή.



Η SilentiumPC GRANDIS - XE1236 από κοντάΏρα λοιπόν να δούμε από κοντά την GRANDIS XE_1236.
 

   

Όπως βλέπουμε πρόκειται για μια τελείως συμμετρική κατασκευή δύο πύργων, με αρκετά πυκνά τοποθετημένα πτερύγια με χάλκινα heat pipes σύνθετο block (χαλκός, αλουμίνιο), στο οποίο θα αφιερώσουμε μερικές φωτογραφίες ακόμα εδώ, αλλά και στη σελίδα με τις "Λεπτομέρειες..."
 

Στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται και μια καλή λεπτομέρεια του καλωδίου του ανεμιστήρα και της πλακέ διαμόρφωσης που έχει το sleeving του, που από ότι είδαμε θα διευκολύνει την τακτοποίησή του.
Στην ίδια μπορούμε να δούμε το πάχος του ελάσματος σύσφιξης της ψύκτρας επάνω στην υποδομή στερέωσής της. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αυτό σημαίνει μικρή ελαστικότητα, πράγμα που συνεπάγεται ότι όλες οι δυνάμεις σύσφιξης θα μεταφερθούν στα brackets στήριξης και από εκεί στη πλακέτα της μητρικής, γι' αυτό θέλει να είμαστε λίγο προσεκτικοί στην εφαρμογή της ψύκτρας.

Προχωρώντας -από άλλη γωνία- να δούμε το block, διαπιστώνουμε από το μικρό άνοιγμα των heat pipes την προσπάθεια για περιορισμό των διαστάσεων, πράγμα που φαίνεται ιδιαίτερα στην δεύτερη φωτογραφία, όπου αυτά έχουν καμφθεί σε "σφιχτή" ορθή γωνία, προκειμένου να προσαρμοστούν στις μικρές διαστάσεις των πτερυγίων της ψύκτρας.
Παρ' όλα αυτά δεν διακρίνουμε ρικνώσεις, παρά μόνο φυσιολογικές μικρο αλλοιώσεις στην επιφανειακή υφή των θερμοσωλήνων.
 

Η επιφάνεια του block δεν είναι καθρέφτης, αλλά οπωσδήποτε αρκετά λεία για να εξασφαλίζει καλή θερμική επαφή με το heat spreader της CPU.
 

Είναι όμως ώρα να βάλουμε και τον δεύτερο ανεμιστήρα επάνω και να δούμε την πρόταση της SilentiumPC, ολοκληρωμένη.
 

Στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται πολύ καλά η διαφάνεια των πτερυγίων των ανεμιστήρων καθώς και το ότι τα επτά πτερύγιά τους έχουν μια μέση κάλυψη της διαθέσιμης διατομής του ανεμιστήρα καθώς και ότι δεν χρησιμοποιούν κάποια σχεδιαστική τεχνική που τροποποιεί την ροή του αέρα, για να καλυφθεί το τυφλό σημείο του ανεμιστήρα.
 

Η συμμετρία έγινε "θυσία" στην απόδοση, αλλά πάντα βεβαίως μπορούμε να την επαναφέρουμε αυξάνοντας μάλιστα και την απόδοση με ένα τρίτο ανεμιστήρα, στην "πίσω" πλευρά της ψύκτρας.
Και για του διστακτικούς να αναφέρουμε ότι με τρεις ανεμιστήρες η SilentiumPC Grandis XE-1236, "μετράει" ένα μήκος 15,3cm, σε σύγκριση π.χ. με την Noctua NH-D14 η οποία με δυο ανεμιστήρες έχει μήκος 15,6cm!
Καθόλου άσχημα, από άποψη μεγέθους, αρκεί αυτό να μην έχει άσχημη επίδραση στις επιδόσεις της.

Πριν προχωρήσουμε όμως στην εις βάθος διερεύνηση της GRANDIS XE-1236, σας χρωστάμε και δυο "γυμνές" απόψεις της.
 

Η συμμετρία σε όλο της το μεγαλείο, βέβαια έχουμε την αίσθηση, ότι το "μεγαλείο" αυτό δεν αποτέλεσε το κύριο κριτήριο της ομοιομορφίας αυτής, άλλοι ήταν οι παράγοντες που καθόρισαν τα πράγματα, καθώς η παραγωγή όμοιων αντικειμένων και η συναρμογή τους σημαίνει αρκετά μικρότερο κόστος, χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει οτιδήποτε μειωτικό όσον αφορά στην απόδοση της ψύκτρας.
'Ακριβώς μέσα στο πνεύμα της SilentiumPC.

Και πριν αφήσουμε αυτό το τμήμα της παρουσίασης, ας επιβεβαιώσουμε και δυο κρίσιμες διαστάσεις.
 

Το ύψος της ψύκτρας φτάνει σχεδόν τα 160mm και η απόσταση του ανεμιστήρα από επίπεδο του block είναι 35mm αλλά ο ανεμιστήρας έχει ένα περιθώριο να ανέβει άλλα 5mm (μέχρι το συρμάτινο έλασμα στήριξής του να ακουμπήσει στο πτερύγιο).

Αλλά είναι ώρα για μια βόλτα λίγο πιο βαθειά στις λεπτομέρειες της κατασκευής της GRANDIS XE-1236, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα, να τις δούμε μαζί !

Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφοράΑυτή η σελίδα εγκαινιάζει μια προσπάθεια για ανάδειξη όλων εκείνων των λεπτομερειών που -μολονότι είναι σημαντικές- μπορεί να διαφύγουν της "μακροσκοπικής" εξέτασης.
Μέσα από αυτήν, αφενός θα δούμε από κοντά τα σημεία που μπορεί να "κάνουν την διαφορά" και αφετέρου θα μας δοθεί η ευκαιρία να καταλάβουμε το πως και το γιατί της κάθε κατασκευαστικής προσέγγισης.
Κάποια από τα θέματα που θα "απασχολούν" την σελίδα αυτή θα είναι "σταθερά" και θα πλαισιώνονται -όπως είναι φυσικό- από τα θέματα που αφορούν τις ιδιαιτερότητες της εξεταζόμενης ψύκτρας.

1. Κατασκευαστικές λεπτομέρειες και θερμική σύζευξη.

Η διάταξη των heat pipes, δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει κάτι ιδιαίτερο μιας και επιβάλλεται τόσο από την ανάγκη να βρεθούν αυτά σε περιοχή με έντονη ροή αέρα και παράλληλα να είναι σε ευθεία θέση, έτσι ώστε να να διευκολύνεται το πέρασμα των πτερυγίων επάνω τους.
Αυτό όμως που κάνει εντύπωση, φαίνεται καθαρά στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί.
 

Τα heat pipes είναι κυριολεκτικά "ντυμένα" από τα εκτονωμένα τμήματα των πτερυγίων.
Αυτό ήταν το αρχικό κέντρισμα, και το δεύτερο και πιο σημαντικό, ήταν η "απολύτως" κυλινδρική" μορφή των σωληνίσκων εκτόνωσης.
Έχοντας υπόψη την διαδικασία εκτόνωσης, μας φάνηκε αρκετά περίεργη αυτή η "τέλεια" γεωμετρία, ε και δεν αντισταθήκαμε, "πήγαμε" κοντά, όσο δηλαδή μας επέτρεψε ο φωτογραφικός εξοπλισμός μας.
Το αποτέλεσμα ήταν αρχικά να υποθέσουμε ότι η SilentiumPC, ξεφεύγει από την πεπατημένη και υιοθετεί -τουλάχιστον στην ψύκτρα αυτή- μια άλλη τεχνική συναρμογής των πτερυγίων πάνω στα heat pipes.

Εδώ θα ήταν χρήσιμα δυο λόγια για την κλασική τεχνική που εφαρμόζεται στις stacked fin ψύκτρες, η διαδικασία της οποίας περιλαμβάνει, το άνοιγμα μικρών οπών στις θέσεις που πρόκειται να μπουν τα heat pipes, την διεύρυνση αυτών των οπών σε μια διάμετρο ελαφρά μικρότερη αυτής των heat pipes και την εν συνεχεία υπό πίεση ενσφήνωση κάθε πτερυγίου πάνω σε όλα τα heat pipes ταυτόχρονα.
Έτσι ο στοιχειώδης σωληνίσκος που δημιουργεί η εκτόνωση, αποκτά πολύ καλή θερμική επαφή με την επιφάνεια του heat pipe.
Τα τοιχώματα αυτού του σωληνίσκου παραλαμβάνουν την θερμότητα από το heat pipe και την μεταφέρουν στο πτερύγιο του οποίου αποτελούν μέρος.
Εδώ να σημειώσουμε ότι η δομική συνέχεια του πτερυγίου και του εκτονωμένου τμήματός του, (σωληνίσκου), εξασφαλίζεται από την διαμόρφωση του καλουπιού εκτόνωσης, έτσι ώστε η κυκλική ακμή πάνω στην οποία θα λυγίσει εκτονούμενο το υλικό του πτερυγίου, να είναι ελαφρά πομπέ.

Μετά από αυτή τη μικρή εισαγωγή, ας πάρουμε από την αρχή το συλλογισμό με την βοήθεια -ελπίζω ικανοποιητικής- μεγέθυνσης.
 

Όπως είναι φυσικό, ξεκινήσαμε με την σκέψη ότι έχουμε να κάνουμε με συναρμογή των πτερυγίων μέσω εκτόνωσης στα κατάλληλα σημεία, με την σκέψη αυτή "μαρκάραμε" τα επίμαχα σημεία αναγνώρισης.
Στην φωτογραφία που δείχνει το πως ο σωληνίσκος εκτόνωσης ενός πτερυγίου "συναντά" την κάτω επιφάνεια του αμέσως από πάνω του πτερυγίου, όλα βαίνουν καλώς!
Μας έκανε βέβαια εντύπωση η τέλεια κυλινδρικότητα των εκτονώσεων και προχωρήσαμε σε μία δεύτερη εξέταση.
Εδώ πράγματι καταλάβαμε ότι κάτι μοιάζει να μην συμφωνεί με την τεχνική της εκτόνωσης (fitting tube upper and lower edge ).
Η βάση των σωληνίσκων εκτόνωσης έχει ένα σαφέστατο ίχνος (σχισμή) που μαρτυρά ότι δεν αποτελεί συνέχεια του πτερυγίου, αλλά είναι ανεξάρτητο σώμα και συγκεκριμένα τμήμα σωλήνας με διάμετρο ελαφρά μεγαλύτερη αυτής του heat pipe!
Επειδή όμως έχουμε πάντα κατά νου ότι το φως παίζει περίεργα παιχνίδια ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με έντονα ανακλαστικές επιφάνειες, το ψάξαμε και παραπέρα.
 

Όπως καταλάβατε το μαύρο "πτερύγιο" που αφαιρέσαμε είναι κυρίως διακοσμητικό καθώς η συναρμογή του είναι σχετικά χαλαρή.
Έτσι έχουμε άμεση οπτική επαφή με το επίμαχο σημείο!
Και επειδή το μάτι ήδη, είχε "εξαπατηθεί", χρησιμοποιήσαμε ένα λεπτό ξυράφι για να ανιχνεύσουμε αυτή την απατηλή σχισμή, ευτυχώς χωρίς καμία επιτυχία!
 

Τελικά απεδείχθη ότι το φως παίζει πολύ περίεργα παιχνίδια!
Η συναρμογή των πτερυγίων γίνεται με τον κλασικό τρόπο και αυτό που προκάλεσε τις "ανορθόδοξες" σκέψεις, ήταν η επιλογή της SilentiumPC να κατασκευάσει το καλούπι με σχεδόν μηδενική καμπυλότητα στα χείλη της οπής εκτόνωσης, πράγμα που φαίνεται και από την ελάχιστη καμπυλότητα της άλλης πλευράς του πτερυγίου γύρω από την οπή εκτόνωσης που περνά το heat pipe!
Μετρήσαμε την εξωτερική διάμετρο του σωληνίσκου εκτόνωσης ίση με 6,56mm, πράγμα που σημαίνει ότι το πάχος των τοιχωμάτων του είναι περίπου 0,28mm, όχι και άσχημα για φύλο πάχους 0,4mm!
Αυτό που επίσης διαπιστώσαμε είναι ότι η συναρμογή είναι εξαιρετική και σε όλο το μήκος και την περίμετρο του σωληνίσκου εκτόνωσης, πράγμα που μόνο καλό μπορεί να σημαίνει για την θερμική σύζευξη μεταξύ πτερυγίου και heat pipe, αλλά αυτή η "απόφαση" ανήκει στον Ήφαιστο!

2. Η αεροδυναμική της ψύκτρας.

Τα αεροδυναμικά μέτρα που έχουν παρθεί για να βελτιώσουν τα χαρακτηριστικά της ροής του αέρα αλλά και του θορύβου, είναι τα "κλασικά" μέτρα που χρησιμοποιούνται από όλους του κατασκευαστές.
 

Υπάρχει μια βαθμιδωτή μείωση του μήκους των πτερυγίων, έτσι ώστε πίσω από το τυφλό σημείο του ανεμιστήρα, να δημιουργηθεί κάποιος χώρος που θα διευκολύνει τον αέρα να τροφοδοτήσει αυτή τη περιοχή, βελτιώνοντας την θερμοαπαγωγή των πτερυγίων.
Βέβαια το ίδιο μέτρο συμβάλει και στην μείωση του παραγόμενου από τον ανεμιστήρα θορύβου.

Στις ίδιες φωτογραφίες διακρίνουμε και κάποια μικρά λοξά "αυλάκια" που έχουν "εντυπωθεί" στα πτερύγια. Ο ρόλος τους είναι να "καθοδηγούν" τον εισερχόμενο αέρα προς την κεντρική περιοχή των πτερυγίων και έτσι, να βελτιωθεί η ψύξη των εσωτερικότερων heat pipes.

Σαν παρατήρηση αναφέρουμε το γεγονός ότι η απόσταση μεταξύ των δύο "πύργων" της Grandis XE-1236, αφήνει περίπου 1,5mm "αέρα" μεταξύ του πλαισίου του ανεμιστήρα και του πύργου που δεν είναι στηριγμένος αυτός.
Συνεπώς καλό είναι να είμαστε προσεκτικοί όταν βάζουμε τον ανεμιστήρα, καθώς αυτός για να μπει ανεμπόδιστα πρέπει να τοποθετηθεί ακριβώς ανάμεσα στα εξωτερικά δοντάκια που έχουν τα πτερύγια και λειτουργούν σαν "οδηγοί" τοποθέτησής του.

3. Οι ανεμιστήρες της Silentium GRANDIS XE-1236.

Εδώ η SilentiumPC χρησιμοποίησε έναν ανεμιστήρα ( GF 1205 ), στο καρτελάκι βέβαια αναφέρει τον τύπο της ψύκτρας, αλλά στα χαρακτηριστικά αναφέρει τον ακριβή τύπο του ανεμιστήρα.
Δεν πρόκειται για κάποια εξαιρετική κατασκευή, δεν διαθέτει καμπύλα "μπράτσα" στήριξης του κινητήρα που περιορίζουν τον θόρυβο, αλλά κάνει την δουλειά του πολύ καλά όπως θα δούμε και στις μετρήσεις. Μία μόνο ένσταση έχουμε όσον αφορά τον θόρυβο στις πολλές στροφές, ο ανεμιστήρας κάνει αισθητή την παρουσία του , πάνω από τις 1100 στροφές, ενώ αντίθετα κάτω από αυτές είναι πολύ ήσυχος.
 

Το πρόβλημα του θορύβου έχει την πηγή του στο γεγονός ότι ο ανεμιστήρας "πατάει" κατ' ευθείαν πάνω στα πτερύγια της ψύκτρας , χωρίς κανένα ελαστικό παρέμβυσμα που θα απομόνωνε τους μηχανικούς κραδασμούς και θα έδινε μια επιπλέον απόσταση μεταξύ πτερυγίων και φτερωτής ανεμιστήρα, που θα περιόριζε τον θόρυβο στις υψηλές στροφές.
 

Βέβαια, διαπιστώνουμε ότι έγινε προσπάθεια για να αυξηθεί η απόσταση φτερωτής - πτερυγίων με ελάττωση του "πάχους" της φτερωτής, η οποία -όπως βλέπουμε στην προηγούμενη φωτογραφία, περιστρέφεται 5mm πιο μέσα από το "πρόσωπο" του πλαισίου του ανεμιστήρα.
Αυτό σίγουρα βοηθάει, αλλά από ότι φαίνεται δεν είναι αρκετό για να κάνει τον ανεμιστήρα να περνά "απαρατήρητος" ηχητικά.

4. Έλεγχος επιπεδότητας και βαθμού λείανσης του block της ψύκτρας.

Αυτός είναι ο κλασικός έλεγχος που γίνεται σε όλα τα block των ψυκτρών προκειμένου να φανεί αν υπάρχει πρόβλημα στην επαφή της ψύκτρας με το heat spreader της CPU.
Το block της GRANDIS XE-1236, είναι τελείως επίπεδο όπως δείχνει και το εγγυημένα ευθύ στέλεχος του παχύμετρου που φωτίζεται από πίσω με έντονο φως. Φως δεν περνάει σε κανένα σημείο!
 

Όσον αφορά στην λείανση του block, αυτή έχει σταματήσει σε ένα επίπεδο πριν από αυτό που θα χαρακτηρίζαμε "σατινέ". Δεν έχουμε διαπιστώσει ότι αυτό προκαλεί κάποια προβλήματα στην θερμική σύζευξη, οπότε δεν αναμένουμε από τις μετρήσεις κάποια έκπληξη.

5. Η κατασκευή του Block.

Στην γενική παρουσίαση είπαμε ότι το block της Grandis XE 1236 είναι "υβριδικό", γιατί αποτελείται από λαπαρισμένες θερμοσωλήνες, οι οποίες ακουμπούν σε μια ενδιάμεση χάλκινη πλάκα που παίζει το ρόλο του heat spreader.
Η κατασκευή αυτή έρχεται να δώσει λύση σε ένα εγγενές πρόβλημα που έχει η τεχνική των Direct Contact Heat Pipes, που δεν είναι άλλο από το ότι τα heat pipes που δεν ευρίσκονται ακριβώς επάνω από το chip του επεξεργαστή, δεν έχουν άμεση επαφή με την πηγή θερμότητας, παραλαμβάνουν την θερμότητα μέσω του heat spreader του επεξεργαστή.
Αυτό όμως έχει μικρό πάχος και δεν μπορεί να τροφοδοτήσει τα "περιφερειακά" heat pipes με την θερμότητα που θα μπορούσαν εκείνα να απορροφήσουν!
 

Έρχεται λοιπόν αυτή η κατασκευή με την ενδιάμεση πλάκα, να ενισχύσει την ικανότητα διασποράς της θερμότητας του επεξεργαστή και στα εξωτερικότερα heat pipes και φυσικά να ισοφορτίσει θερμικά και όλο το μήκος των Heat pipes που ακουμπούν σε αυτό το ενδιάμεσο heat spreader.

Για την βελτίωση της θερμικής σύζευξης των heat pipes με την πλάκα αυτή, έχει χρησιμοποιηθεί -από όσο μπορούμε να καταλάβουμε- μεταλλική συγκόλληση εν θερμώ, και επιπλέον έχει γίνει και μια πολύ καλή μηχανουργική συναρμογή του κυκλικού τμήματος των heat pipes, με την αλουμινένια βάση του block, όπως δείχνει η δεξιά φωτογραφία, και γενικά διαπιστώνουμε ότι τα σημαντικά που αφορούν στη μετάδοση της θερμότητας, έχουν γίνει με αρκετή προσοχή, και αναμένεται να έχουν καλή επίδραση στην θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας.
 

Το μόνο που παρατηρήσαμε στην από πολύ κοντά εξέταση , είναι ότι για μια φορά ακόμα το φως παίζει παιχνίδια, τελικά οι θερμοσωλήνες, στην εσωτερική πλευρά των κάμψεών τους, παρουσιάζουν ελαφρές ρικνώσεις (ρυτιδώσεις).

Ευτυχώς αυτές δεν είναι βαθιές και συνεπώς δεν θα έχουν αισθητή επίδραση στην λειτουργία της ψύκτρας, παρ' όλα αυτά -και είναι κοινό πρόβλημα σε πολλούς κατασκευαστές- μαρτυρούν μια κατασκευαστική διαδικασία που θα μπορούσε να βελτιωθεί!

6. Περί fan spliter.

Είδαμε στα παρελκόμενα ότι συμπεριλαμβάνεται -πολύ σωστά- ένα splitter για την τροφοδότηση των ανεμιστήρων της ψύκτρας, το χρησιμοποιήσαμε φυσικά και βρεθήκαμε προ "εκπλήξεως"!
Το splitter έχει καλή κατασκευή και sleeve, αλλά ο fan controller είχε συνεχώς ασταθείς ενδείξεις!
Επειδή το έχουμε ξανασυναντήσει στο παρελθόν καταλάβαμε αμέσως τι συμβαίνει και μια προσεκτική εξέταση του splitter έδειξε αυτό για το οποίο έχουμε μιλήσει αρκετές φορές εδώ.
Και τα δύο βύσματα προς τους ανεμιστήρες έχουν συρματωμένο το 3ο pin (tacho signal), με αποτέλεσμα ο fan controller να λαμβάνει τα σήματα tacho και από τους δύο ανεμιστήρες σαν ένα μπερδεμένο σήμα και να παρουσιάζει αστάθεια στις ενδείξεις του.
Η λύση -αν δεν υπάρχει άλλο σωστό splitter- είναι να διορθώσουμε αυτό κόβοντας το ένα από τα δύο καλώδια που μεταφέρουν το σήμα αυτό, έτσι ώστε ο fan controller να βλέπει τις στροφές από τον ένα μόνο ανεμιστήρα.
Εμείς προτιμήσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα άλλο splitter σωστά συρματωμένο και έτσι ηρέμησε και ο fan controller και εμείς!
Σαν λάθος, δεν είναι σημαντικό, αλλά μπορεί να φέρει σε αμηχανία τον άπειρο χρήστη και πραγματικά θα μας άρεσε να το δούμε διορθωμένο σε επόμενα ανάλογα προϊόντα της SilentiumPC.

7. Το σύστημα στήριξης της ψύκτρας.

Στην φωτογραφία που ακολουθεί μπορούμε να δούμε αυτό που εντοπίσαμε κατά την παρουσίαση της ψύκτρας, όσον αφορά στο σύστημα στερέωσής της στην μητρική μας.
 

Όπως βλέπετε, ενώ ήδη η ψύκτρα έχει "πατήσει" σταθερά πάνω στον επεξεργαστή μας, οι βίδες σύσφιξής της έχουν ακόμα πολύ περιθώριο βιδώματος!
Αυτό το σημείο θέλει προσοχή, γιατί λόγω της μηδαμινής ελαστικότητας του ελάσματος στήριξης του block, οι δυνάμεις σύσφιξης μεταφέρονται αυτούσιες στα bracket της υποδομής στήριξης και από εκεί στην μητρική μας.
Θέλει λοιπόν προσεκτικό σφίξιμο, να μην υπερβάλουμε, και να τις σφίξουμε μέχρι τέλους μόνο αν η μητρική μας έχει την κατάλληλη αντοχή.
Αυτή η παρατήρηση ενέχει θέση συμβουλής, καθώς διαπιστώσαμε ότι πραγματικά το "πάτημα" της ψύκτρας είναι πολύ ισχυρό και δεν είδαμε να αναφέρεται τίποτε σχετικά στο site της εταιρίας.

Ζ. Τα συρματάκια !

Δεν είναι άλλα από τα συρμάτινα brackets που χρησιμοποιούνται για την στήριξη των ανεμιστήρων πάνω στην ψύκτρα και που πραγματικά κάνουν παιχνιδάκι την στερέωση των ανεμιστήρων , όταν η ψύκτρα είναι "ξάπλα" (με τους ανεμιστήρες οριζόντιους).
Τα πράγματα όμως αλλάζουν "δραματικά", όταν προσπαθείς να αλλάξεις ανεμιστήρες με την ψύκτρα σε "όρθια" θέση. Τότε αυτά τα συρματάκια γίνονται πραγματικά "ατίθασα" και επειδή στις δοκιμές τα αλλάξαμε πολλές φορές μας δόθηκε η "ευκαιρία" να τα ψάχνουμε επειδή έπεσαν, η επειδή προσπαθώντας να ¨κουμπώσουμε το σύρμα στην επάνω μεριά της ψύκτρας, έβγαινε το άγκιστρο από την κάτω οπή του ανεμιστήρα!
 

Το πρόβλημα είναι αυτό που φαίνεται στο σχήμα "Α", το άγκιστρο του bracket den "'έχει" κανένα λόγο να παραμένει στην θέση του αν δεν το πιέζουμε συνεχώς εμείς.
Η λύση θα ήταν ένα ακόμα "πάτημα" στο "ρεβόλβερ" που τα κατασκεύασε, έτσι ώστε να γίνουν όπως στο σχήμα "Β" και να παραμένουν από μόνα τους στη θέση που τα βάλαμε!
Φυσικά και το ζήτημα είναι ελάσσονος σημασίας και αναφέρεται με διάθεση να αστειευτούμε, αλλά η προσοχή στη λεπτομέρεια κάνει την διαφορά και αξίζει, αν φανεί χρήσιμη έστω και μία φορά!



Έλεγχος συμβατότητας σε πραγματικές συνθήκεςΑυτός είναι ένας τομέας που θα υπάρχει πλέον στα review των αεροψυκτρών.
Σκοπός του είναι να αποκαλύψει ενδεχόμενες ασυμβατότητες, σημεία που οι χρήστες πρέπει να δώσουν προσοχή πριν αγοράσουν την ψύκτρα, πληροφορίες και συμβουλές για την εγκατάσταση των ψυκτρών και γενικά πληροφορίες και συμπεράσματα που αφορούν από τις μητρικές, μέχρι και τα κουτιά που θα τις φιλοξενήσουν.
Η σελίδα αυτή, αποτελεί σημαντική συνεισφορά στα review των ψυκτρών, της καλής φίλης [MENTION=20975]karmen1983[/MENTION], που είχε και την ιδέα αλλά και το κέφι -πέρα από την φωτογράφιση- να μας διαθέσει το χρόνο και τις γνώσεις της για να αποφύγουμε δυσάρεστες εκπλήξεις!

Κατ' αρχάς να πούμε ότι η SilentiumPC έχει γυρίσει δυο πολύ χρήσιμα video για τον τρόπο εγκατάστασης της Grandis XE-1236 σε μητρικές INTEL και AMD.

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=Zax-W92SMME]SilentiumPC Grandis XE1236 - montaż Intel / Intel mounting - YouTube[/ame]

[ame=http://www.youtube.com/watch?v=XXsOgu5aNyA]SilentiumPC Grandis XE1236 - montaż AMD / AMD mounting - YouTube[/ame]

Αλλά εμείς θα δούμε από πιο κοντά μερικές εγκαταστάσεις σε αντιπροσωπευτικές μητρικές.
 

 

Αν τα heat spreaders των μνημών που έχετε , δεν είναι πολύ ψηλά, δεν θα έχετε πρόβλημα, εδώ μην ξεχνάμε ότι ο εμπρός ανεμιστήρας μπορεί να σηκωθεί ακόμα 5mm.
Αν όμως είναι πιο ψηλά, τότε τα περιθώρια του ανεμιστήρα δεν επαρκούν και θα πρέπει να τον αφαιρέσετε (και πιθανόν αν υπάρχει χώρος στο πίσω μέρος να τον βάλετε εκεί σαν pull).
Βέβαια πάντα υπάρχει η λύση να δουλέψει η ψύκτρα μόνο με τον κεντρικό ανεμιστήρα με κάπως μειωμένες επιδόσεις είναι η αλήθεια, αλλά γι' αυτό θα δούμε περισσότερα στις μετρήσεις.

Ο κρίσιμος παράγοντας στην συμβατότητα είναι η μητρική, καθώς από αυτήν εξαρτάται το τι δυνατότητες υπάρχουν, σε μια άλλη μητρική όπως αυτή που ακολουθεί, η "λύση" της αφαίρεσης του ανεμιστήρα δεν είναι εφικτή, γιατί απλά, τα ψηλά heat spreaders των μνημών θα "βρίσκουν" στα πτερύγια της ψύκτρας.
 

 
Αντίθετα η Grandis XE-1236 είναι συμβατή με τα χαμηλότερα heat spreaders μνημών, μέχρι και σχεδόν τα 4,7mm.

 
Το πρακτικό μέγεθος της ψύκτρας δεν είναι τέτοιο που θα δημιουργήσει πρόβλημα προσπέλασης στα περιμετρικά εξαρτήματα της μητρικής.
 

 

Η κάτοψη της πίσω πλευράς (ΙΟ μητρικής) μας δείχνει ότι εφόσον το κουτί το επιτρέπει (αν έχει δηλαδή το ΙΟ cuver plate σε εσοχή), μπορεί να πειραματιστούμε με την τοποθέτηση και τρίτου ανεμιστήρα στην ψύκτρα.
Αν και κατά την γνώμη μας, επειδή ο πίσω ανεμιστήρας του κουτιού είναι τόσο κοντά της, αυτό είναι περιττό.
Οι σχετικές διαστάσεις είναι πολύ σημαντικές και σαν συμβολή σε αυτό το θέμα σας παραθέτουμε τις διαστάσεις που μετρήσαμε στην δική μας μητρική.
 

Πριν όμως φύγουμε από αυτήν την σελίδα θα επαναλάβουμε δύο φωτογραφίες εκ των οποίων η μια έχει ένα εσκεμμένο λάθος! Όχι, μην πάει το μυαλό σας σε κάποιο κουίζ, πρόκειται για την τοποθέτηση των ανεμιστήρων και την πρόβλεψη στερέωσής τους στους πύργους της ψύκτρας.   

Οι δυο πύργοι έχουν τελείως συμμετρική κατασκευή και στις υποδοχές του συρμάτινου ελάσματος στερέωσης των ανεμιστήρων, έτσι είναι πολύ εύκολο να κάνουμε λάθος σε αυτήν. Στην αριστερή φωτογραφία φαίνεται αυτό το λάθος, ο μεσαίος ανεμιστήρας έχει στηριχθεί στον εμπρός πύργο, έτσι η φτερωτή του περιστρέφεται λίγο πιο κοντά στα πτερύγια του πύργου αυτού και παράγεται λίγο παραπάνω θόρυβος. Αντίθετα, στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε βάλει σωστά τον μεσαίο ανεμιστήρα να στηρίζεται στον πίσω πύργο., με αυτό τον τρόπο η φτερωτή του απέχει λίγο περισσότερο από τα πτερύγια του εμπρός πύργου με αποτέλεσμα τον ελαφρά λιγότερο θόρυβο στις πολλές στροφές.  

Με αυτό τον τρόπο η φτερωτή του απέχει λίγο περισσότερο από τα πτερύγια του εμπρός πύργου με αποτέλεσμα, τον ελαφρά λιγότερο θόρυβο στις πολλές στροφές.

 

[Break=Μετρήσεις]

 

Τα όργανα, οι συσκευές καθώς και η μεθοδολογία ελέγχου από εδώ και στο εξής στις παρουσιάσεις ψυκτρών είναι κοινά και αναφέρονται αναλυτικά στο post που έχει γίνει κατά την παρουσίαση του Ηφαίστου. Όπως προβλέπει η θεωρία και έχει αποδειχθεί στην πράξη μια ψύκτρα δεν αποδίδει το ίδιο σε όλους τους προσανατολισμούς, αυτό ισχύει με αισθητές διαφορές στις αερόψυκτρες. Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η συμπεριφορά της Silentium GRANDIS XE-1236, σε διάφορους προσανατολισμούς.

Αν και πολλά από τα ονόματα των παραμέτρων των πινάκων που ακολουθούν είναι εύγλωττα, καλό είναι να δούμε κάποια από αυτά: Τ1 > CPU-e temp = Η θερμοκρασία της πλάκας του loader του Ηφαίστου ακριβώς κάτω από to κέντρο της επιφάνειας που ακουμπά το block της ψύκτρας. Delta 1 Equilibrium (CPU_e - Air-IN) = Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ CPU-e και του εισερχόμενου στην ψύκτρα αέρα, η θερμοκρασία του οποίου μετράται σε απόσταση περίπου 5cm από το κέντρο του ανεμιστήρα που τροφοδοτεί την ψύκτρα με αέρα. Στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων αυτών των πινάκων, που πρακτικά έχουν την ίδια δομή με αυτά που έχουμε συνηθίσει από τα μέχρι τώρα review, θα πρέπει να πάρετε υπόψη ότι ο Ήφαιστος, παρά το ότι αποδίδει ονομαστικά τις ίδιες περίπου τιμές θερμικής επιφόρτισης με το Jalapeno, στην πράξη είναι πολύ πιο κοντά στις ονομαστικές αυτές τιμές, καθώς έχει πολύ μικρότερες άδηλες θερμικές απώλειες σε σχέση με τον "πρόγονό" του. Έτσι στην πράξη, η πέμπτη κλίμακα του Ήφαιστου αποδίδει τα Watt που έβγαζε η τερματική κλίμακα του Jalapeno (5η) και η τερματική κλίμακα του Ηφαίστου (6η), επιφορτίζει την ψύκτρα με περίπου 60 Watt παραπάνω από ότι το Jalapeno, αυτός είναι ο λόγος που τα 350 Watt του Ηφαίστου, προκαλούν μεγαλύτερη αύξηση της θερμοκρασίας στην ψύκτρα από ότι τα "350" Watt του "προγόνου" του! Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)  

 Αυτό που παρατηρούμε με πρώτη ματιά, είναι η θεαματική πτώση της θερμοκρασίας που προκαλεί η αύξηση των στροφών κατά 160 rpm (από Low σε Medium air flow), η οποία είναι η ίδια με αυτή που φέρνει η επόμενη αύξηση των στροφών κατά 400 rpm! Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια = Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)

 

Φυσικά και εδώ ισχύει η προηγούμενη παρατήρηση, αλλά το σημαντικό είναι άλλο. Ή αλλαγή του προσανατολισμού της ψύκτρας προκάλεσε πτώση των θερμοκρασιών κατά 2+ βαθμούς! Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow (Κάθετα = Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)  

 

Εδώ το σημαντικό είναι ότι μολονότι ελαφρά υπολειπόμενη της οριζόντιας τοποθέτησης, η μείωση των θερμοκρασιών παραμένει. Ανακεφαλαιώνοντας τις παραπάνω μετρήσεις το σημαντικό είναι να δούμε ότι η SilentiumPC Grandis XE-1236, σε θερμική επιφόρτιση 190 Watt (που είναι από ότι φαίνεται το TDP της ψύκτρας) μπορεί και κρατάει την "CPU" μας σε θερμοκρασίες Δθ της τάξης των 19 βαθμών Celsius! Αλλά επειδή έχουμε πολλά ακόμα να δούμε και να πούμε, ας πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τις μετρήσεις σε μεγαλύτερο βάθος.

 

[Break=Μετρήσεις "εις βάθος"]

 

Στην σελίδα αυτή θα παρουσιαστούν μετρήσεις που διερευνούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ψυκτρών με σκοπό να σχηματιστεί μια ολοκληρωμένη γνώμη σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά της, αλλά και με τα δυναμικά περιθώρια που έχει η κάθε ψύκτρα. Θα παρατηρήσετε ότι στους πίνακες έχουν προστεθεί κάποιες επιπλέον παράμετροι, όπως είναι η θερμοκρασία του αέρα εξόδου (Air_OUT Temp), η οποία μας επιτρέπει να αντιληφθούμε αν μια ψύκτρα έχει φτάσει στο όριο της. Μια άλλη νέα και πολύ σημαντική παράμετρος είναι η Θερμική αντίσταση της ψύκτρας (R_thermal), αυτό το μέγεθος στην ουσία αποτελεί την "υπογραφή" της ψύκτρας, καθώς εκφράζει το πόσους βαθμούς Celsius ανεβαίνει πάνω από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, για κάθε Watt θερμικής ισχύος που της ζητάμε να αποβάλει σε αυτό! Και να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, όλες οι κρίσιμες τιμές των πινάκων που ακολουθούν, είναι προϊόν στατιστικής επεξεργασίας των τιμών που κατεγράφησαν με την ψύκτρα να έχει φτάσει σε θερμική ισορροπία. Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ψύκτρα τοποθετημένη με το block της παράλληλα στο πάτωμα του κουτιού)

 

Αυτό που έχει το περισσότερο ενδιαφέρον στον πίνακα αυτό, πέρα βέβαια από τις τιμές του D1_eq, είναι ότι η τιμή της R_thermal, μειώνεται καθώς η ισχύς αυξάνει και η θερμοκρασία της ψύκτρας ανεβαίνει. Με άλλα λόγια βλέπουμε -με νούμερα πια- αυτό που ισχύει για όλες τις αερόψυκτρες, ότι όσο πιο ζεστή είναι μια ψύκτρα (σε σχέση με τον εισερχόμενο αέρα) τόσο πιο αποδοτικά αποβάλει την θερμότητά της σε αυτόν και αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του προσανατολισμού της ψύκτρας. Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια = Το To block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου "βλέπει" προς την πρόσοψη του κουτιού)

 

Τα αποτελέσματα του πίνακα αυτού δικαιώνουν την απόφασή μας να μετρήσουμε τις ψύκτρες σε διάφορους προσανατολισμούς. Παρατηρώντας τις τιμές αύξησης της θερμοκρασίας σε σχέση με αυτήν του περιβάλλοντος, διαπιστώνουμε ότι στον πλάγιο προσανατολισμό SilentiumPC Grandis XE-1236, διατηρεί 2 με 2,5 βαθμούς δροσερότερη την CPU μας! Η αιτία γι' αυτό είναι το ότι, σε αυτήν την θέση η ψύκτρα πέρα από τον αέρα που την τροφοδοτούν οι ανεμιστήρες της παίρνει και δροσερό αέρα από την κάτω πλευρά των πτερυγίων. Αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής ανοδικής ροής του ζεστού αέρα, που σε αυτόν τον προσανατολισμό -σε αντίθεση με τον οριζόντιο- βρίσκει ελεύθερη διέξοδο προς τα πάνω και το κενό, δημιουργώντας έτσι μια ροή δροσερού αέρα που τον αντικαθιστά ελαττώνοντας έτσι , την θερμοκρασία ιδιαίτερα του πίσω πύργου των πτερυγίων. Η διαφορά αυτή είναι αρκετή για να υπερκαλύψει το γεγονός ότι πλέον τα heat pipes δεν ευρίσκονται στον ιδανικότερο προσανατολισμό που έχουν με την ψύκτρα οριζόντια. Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού σε maximum airflow (Κάθετα = Το block της ψύκτρας είναι κάθετο στο πάτωμα του κουτιού και ο ανεμιστήρας εισόδου της ψύκτρας κοιτάει το πάτωμα του κουτιού)  

 

 Σε αυτόν το προσανατολισμό μετρήσαμε μόνο στο μέγιστο air flow αφενός γιατί τα αποτελέσματά του είναι παραπλήσια με τα του πλάγιου προσανατολισμού, αλλά και γιατί πρακτικά η ψύκτρα δεν πρόκειται να τοποθετηθεί έτσι σε κάποιο κουτί, προς χάριν λοιπόν κυρίως των κατόχων κουτιών όπως το Raven όπου το IO της μητρικής είναι στην επάνω πλευρά του κουτιού, αλλά και της δικής μας περιέργειας, ας δούμε τα αποτελέσματα. Παρατηρούμε ότι η θερμοκρασία της ψύκτρας είναι πολύ κοντά σε αυτές που σημείωσε στην πλάγια δοκιμή, αλλά λίγο πιο αυξημένη. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι σε αυτόν τον προσανατολισμό τα heat pipes της ψύκτρας βρίσκονται στην δυσμενέστερη θέση πράγμα όμως που αντισταθμίζεται αρκετά από το φυσικό ανοδικό ρεύμα του ζεστού αέρα, το οποίο σε αυτόν τον προσανατολισμό "συνεργάζεται" με τους ανεμιστήρες αυξάνοντας την απόδοσή τους! Στο σημείο αυτό να παρατηρήσουμε ότι γενικώς, αυτός ο προσανατολισμός σε άλλη περίπτωση όπου η μητρική έχει την συνήθη τοποθέτηση, έχει "θέμα" γιατί οι θερμοσωλήνες δεν θα περνάνε όλες πάνω από το chip της CPU (επειδή οι θερμοσωλήνες δεν είναι πλεον καθετες προς τον μεγάλο άξονα του chip , αλλά παράληλες με αυτό , οποτε οι ακραίες θερμοσωλήνες θα παίρνουν μόνο όση θερμότητα μπορεί να μεταφέρει πλαγίως το heat spreader της CPU, και η διατομή του είναι εξαιρετικά ανεπαρκής γι' αυτό! Όμως για την συγκεκριμένη κατασκευή αυτό το πρόβλημα λόγω του ενδιάμεσου heat spreader ελαχιστοποιείται. Δ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης. Αναφέραμε στην κορυφή αυτής της σελίδας πόσο σημαντική παράμετρος είναι η R_thermal. Ουσιαστικά μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό κριτήριο επιλογής μιας ψύκτρας, καθώς με αυτό και γνωρίζοντας ποια θερμοκρασία περιβάλλοντος έχουμε, πόση θερμική ισχύ θέλουμε να απάγουμε και πόσο επιτρέπεται να ανέβει η θερμοκρασία των ψυχόμενων εξαρτημάτων, μπορούμε να διαλέξουμε ποια ψύκτρα είναι κατάλληλη! Αυτός είναι και ο λόγος που στο εμπόριο των επαγγελματικών και βιομηχανικών ψυκτρών, δεν νοείται ψύκτρα που δεν συνοδεύεται από αυτή την πληροφορία! Ας δούμε λοιπόν, επανερχόμενοι στα δικά μας πλαίσια, η συγκεκριμένη ψύκτρα, τι περιθώρια έχει για να βελτιώσει την απόδοσή της αν της αυξήσουμε την κυκλοφορία του αέρα. Ή για να θέσουμε το ερώτημα "ανάστροφα", μέχρι ποιο σημείο η αύξηση του air flow -με ισχυρότερους ανεμιστήρες- έχει αποτέλεσμα που να είναι αισθητό!

 Τα παραπάνω αποτελέσματα λήφθηκαν με την χρήση τριών ανεμιστήρων (Scythe Slipstream SY1225SL12SH), με μεγάλο air flow (~120CFM) οι οποίοι μπορούν να μεταβάλουν τις στροφές τους σε αρκετά μεγάλη κλίμακα. Το ερώτημα που θέσαμε πριν , τώρα μπορεί να πάρει την απάντησή του εμπεριστατωμένα , με λογαριασμούς και όχι με υποθέσεις ! Αν υποθέσουμε ότι η θερμική ισχύς που θέλουμε να διοχετεύσουμε στο περιβάλλον είναι 240Watt, με μερικούς πρόχειρους λογαριασμούς έχουμε: Δθ-1 = (0,12893310 x 240) = 30,94 ^oC Δθ-4 = (0,09692332 x 240) = 23,26 ^oC Δθ-7 = (0.08711937 x 240) = 20,90 ^oC (Δθ-1) - (Δθ-4) = 7,68 ^oC (Δθ-4) - (Δθ-7) = 2,70 ^oC Με άλλα λόγια, η αύξηση του air flow από τις 800 στις 1400 στροφές αποφέρει ένα όφελος 7,68 βαθμών, αντίθετα η ίδια ποσοτική αύξηση στροφών, από τις 1400 στις 2000 στροφές, αποφέρει ένα όφελος μόνο 2,7 βαθμών! Ο λόγος φυσικά, είναι ότι η ψύκτρα προοδευτικά φτάνει σε μια κατάσταση κόρου, όπου πέρα από αυτήν, κάθε αύξηση του air flow δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Όλα αυτά που συζητήσαμε πριν μπορούμε να τα δούμε σε ένα πολύ διαφωτιστικό γράφημα που αποδίδει την μεταβολή της R_thermal, με σταθερή θερμική επιφόρτιση της ψύκτρας και μεταβαλλόμενο air flow.  

 

Τώρα πλέον είναι φανερό ότι από ένα σημείο και πέρα με την αύξηση του air flow η καμπύλη της R_thermal, τείνει να οριζοντιωθεί αποδίδοντας ολοένα και μικρότερη μεταβολή / βελτίωση για την ίδια αύξηση του air flow. E. Οι ενδείξεις κόπωσης της ψύκτρας. Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα, σε ποιο σημείο δηλαδή μια ψύκτρα και κάτω από ποιες συνθήκες αρχίζει να δείχνει σημάδια ότι έπαψε να αποδίδει καλά και αρχίζει η ανάστροφη πορεία που μειώνει την απόδοσή της. Βοήθεια στην απάντηση αυτού του ερωτήματος μπορούμε να πάρουμε με διάφορους τρόπους, αλλά εν προκειμένω θα πάμε κατ' ευθείαν στην πρωταρχική πληροφορία, που δεν είναι άλλη από την R_thermal σε αυτές τις ποικίλες συνθήκες. Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την μεταβολή της R_thermal , ξεχωριστά για κάθε μία από τις δοκιμές που περιγράφονται στου προηγούμενους πίνακες.  

 Παρατηρούμε ότι σχεδόν όλες οι καμπύλες τείνουν να οριζοντιωθούν μεταξύ του 5ου και 6ου βήματος, πράγμα που σημαίνει ότι κάτω από τις συνθήκες αυτές η ψύκτρα τείνει να πάψει να βελτιώνει την απόδοσή της καθώς η θερμοκρασία αυξάνει. Η μόνη περίπτωση που η ψύκτρα εμφανίζεται να έχει ακόμα περιθώρια είναι σε πλάγια τοποθέτηση και με μέγιστο air flow (πράσινη). Αλλά την απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε την δίνει η γαλάζια καμπύλη στην κορυφή του γραφήματος. Εκεί βλέπουμε ότι ήδη από το 4ο βήμα της θερμικής επιφόρτισης. η ψύκτρα "έχει πάρει τον κατήφορο", μειώνοντας συνεχώς την απόδοσή της. Βεβαίως δεν αποτελεί έκπληξη -ούτε για την ψύκτρα αυτή, αλλά ούτε και για πολλές άλλες- ότι στο χαμηλό air flow και σε μεγάλη θερμική καταπόνηση, αρχίζουν και εμφανίζονται τα προβλήματα! Βεβαίως αξίζει να παρατηρήσουμε ότι πλέον μπορούμε να διακρίνουμε, ότι αυτό -στη συγκεκριμένη ψύκτρα- συμβαίνει μόνο στην οριζόντια θέση ! Αν δε, προσέξουμε το γράφημα, διακρίνουμε ότι και η κίτρινη, αρχίζει από το 5ο βήμα να "ανηφορίζει" και πάλι αυτό, αντιστοιχεί σε χαμηλό air flow, αλλά πλέον, σε πλάγια τοποθέτηση Συνεπώς αποδεικνύεται ότι η ψύκτρα έχει σαν μειονεκτικότερο προσανατολισμό τοποθέτησης την οριζόντια θέση και σαν βέλτιστο την πλάγια θέση. ΣΤ. Συνοπτικά η συμπεριφορά της ψύκτρας. Βασικό στοιχείο σε όλη την ανάλυση που έχει γίνει μέχρι τώρα, είναι να διαπιστωθεί και αν είναι δυνατόν να προβλεφθεί, η συμπεριφορά μιας ψύκτρας κάτω από διαφορετικές συνθήκες και πάντα με τελικό ζητούμενο, το πόσο υψηλότερα από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος, φτάνει η θερμοκρασία του ψυχόμενου εξαρτήματος κάτω από αυτές. Το επόμενο γράφημα, αποδίδει με σαφήνεια αυτό που κρύβεται "πίσω" από τους αριθμούς.

 Διαπιστώνουμε με την πρώτη ματιά ότι η ψύκτρα έχει γραμμική συμπεριφορά, πράγμα που επιτρέπει την ασφαλή απάντηση στο ερώτημα που ετέθη. Παρατηρώντας τις "καμπύλες" βλέπουμε ότι η κατάταξή τους δεν έχει αλλάξει σε σχέση με το προηγούμενο γράφημα της R_thermal και πάλι διακρίνεται -αυτή τη φορά αμυδρότερα- ότι η οριζόντια τοποθέτηση με χαμηλή ροή αέρα (γαλάζια "γραμμή"), αποδίδει την υψηλότερη μεταβολή της θερμοκρασίας, αρχίζοντας να επιδεινώνεται από το 4ο βήμα της θερμικής επιφόρτισης. Σε αναλογία με το προηγούμενο συμπέρασμα, αλλά αντίστροφα, ισχύει και πάλι ότι ο βέλτιστος συνδυασμός είναι η πλάγια τοποθέτηση με μέγιστη ροή αέρα (πράσινη γραμμή). Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι πλέον, με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να υπολογίσουμε γραφικά, ποία θα είναι η θερμοκρασία της "CPU" μας και σε ενδιάμεσες θερμικές επιφορτίσεις, π.χ. μπορούμε να γνωρίζουμε -τραβώντας δυο κάθετες γραμμές- ότι στην Grandis XE-1236 και στα 200 Watt, το Δθ θα είναι ~ 23,5 βαθμοί Celsius. Z. Extra μετρήσεις Φυσικά και δεν θα μπορούσαμε να μην ικανοποιήσουμε την δική μας αλλά και την δική σας περιέργεια, έτσι παρά την στενότητα του χρόνου, κάναμε και κάποιες extra δοκιμές που αν και δεν είναι τυπικές, μπορούν να δώσουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα της ψύκτρας που εξετάζουμε σήμερα. Δοκιμές με ένα μόνο ανεμιστήρα 1. Ένας ανεμιστήρας stock στο κέντρο, σε maximum air flow και στα ~350Watt> Δθ = 45,3 ^oC 2. Ένας ανεμιστήρας stock στο κέντρο, σε maximum air flow και στα ~180Watt> Δθ = 23,9 ^oC {Οι αντίστοιχες θερμοκρασίες με δύο ανεμιστήρες είναι 37,26 ^oC και 19,75 ^oC} Επιδόσεις ανεκτές και υποδηλωτικές των δυνατοτήτων της Grandis XE 1236 Και φυσικά, υποκύψαμε στον πειρασμό να κάνουμε και μια δοκιμή με έναν πολύ ποιοτικότερο ανεμιστήρα (Noctua NF-F12), ο οποίος μας έδωσε στις ίδιες συνθήκες με την πρώτη δοκιμή: 3. Ένας Noctua NF-F12 στο κέντρο, σε maximum air flow και στα ~350Watt> Δθ = 42,7 ^oC

 

[Break=Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα]

 

Στην σελίδα αυτή θα μπορούμε να δούμε πως η παρουσιαζόμενη ψύκτρα απαντά στον "ανταγωνισμό" με αυστηρά αριθμητικά δεδομένα. Η χρήση του "θα" στην προηγούμενη πρόταση, είναι εσκεμμένη, γιατί όπως είναι ευνόητο, η διαδικασία της ενοποίησης της παλαιάς βάσης δεδομένων με την νέα που σήμερα βάζει την πρώτη της σε αυτήν, είναι αρκετά χρονοβόρα και θα απαιτηθεί ένα διάστημα με εντατικούς επανελέγχους ήδη δοκιμασμένων ψυκτρών, προκειμένου να έχουμε επιτυχή αναγωγή της παλαιάς στη νέα βάση. Παρ' όλα αυτά και τη μεγάλη στενότητα χρόνου που αντιμετωπίσαμε κάτω από αυτές τις συνθήκες, επιλέξαμε δύο αντιπροσωπευτικές ψύκτρες ανάλογου "διαμετρήματος", τις οποίες υποβάλαμε σε έλεγχο πάνω στον Ήφαιστο και σας παρουσιάζουμε τα συγκριτικά αποτελέσματα. Εδώ να σημειώσουμε ότι καθώς τα test των ψυκτρών θα αυξάνουν σε πλήθος, προοδευτικά θα προστεθούν και νέα κριτήρια σύγκρισης βασισμένα σε πιο σύνθετες παραμέτρους, αλλά μέχρι τότε ζητάμε την κατανόησή σας. Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max)  

 

 

Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση τον θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο τον θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max)

 

 

 Από την παραπάνω συγκριτική παρουσίαση, έστω και με τόσο μικρό δείγμα, το συμπέρασμα κλίνει σαφώς υπέρ της SilentiumPC GRANDIS XE01236. Γιατί κοστίζοντας σχεδόν το μισό από ότι το "βαρύ" όνομα της τριάδας, απέχει σε απόδοση από αυτό πολύ λίγο (2 ^oC) και χωρίς ιδιαίτερο "κόστος" στον θόρυβο, από την άλλη μεριά ο φθηνότερος κατά 9 € ανταγωνιστής παρόλο που στο θόρυβο είναι όμοιος, χάνει κατά 4,5 βαθμούς Celsius. Συνεπώς το moto της SilentiumPC: "Επαρκείς λύσεις που δεν κοστίζουν μια "περιουσία", επαληθεύεται!

 

[Break=Συμπεράσματα και βαθμολογία] 

 

 

Κλείνοντας αυτή την μακροσκελή και ελπίζω διαφωτιστική παρουσίαση, ας ανακεφαλαιώσουμε τα βασικά της στοιχεία. H SilentiumPC με την GRANDIS XE-1236, έχει να μας κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση! Μια πρόταση που δεν μένει απλά στην εξαιρετική τιμή της, αλλά -και κυρίως- προχωρά στο να υποστηρίξει αυτή της την πρόταση με μια θερμική απόδοση την οποία όσο αυστηρά και αν την κρίνεις, δεν μπορείς παρά να την χαρακτηρίσεις σαν πολύ καλή. Στην διάρκεια των δοκιμών που υποβλήθηκε παρουσίασε μια σχεδόν τελείως γραμμική και προβλέψιμη θερμική συμπεριφορά, διατηρώντας την θερμοκρασία του τεχνητού φορτίου σε επίπεδα που μπορούν να συναγωνιστούν με "βραχεία κεφαλή", ψύκτρες κατά πολύ ακριβότερες από αυτήν και υπερβαίνοντας αισθητά την απόδοση άλλων ψυκτρών με ελαφρά μικρότερη τιμή. Η συμμετρία της κατασκευής της διευκολύνει την τοποθέτησή της και το μόνο σημείο που θέλει λίγο προσοχή είναι η σύσφιξή της στην υποδομή στερέωσής της στην μητρική.

 

Η μηχανουργική κατασκευή της, κινείται σε επίπεδα αρκετά πάνω από το αποδεκτό και το μόνο που θα θέλαμε να δούμε να γίνει καλύτερο –και αυτό περισσότερο από άποψη «αισθητική» άποψη- είναι το θέμα των ρικνώσεων στις «κλειστές» κάμψεις των heat pipes. Βρήκαμε πολύ ενδιαφέρουσα την υβριδική τεχνική εμφύτευσης των heat pipes στο block της ψύκτρας, καθώς συνδυάζει την –αποδεδειγμένα από τις δοκιμές μας- καλή θερμική επαφή στο κρίσιμο σημείο της κάτω πλευράς των θερμοσωλήνων, αλλά επιπλέον καταλογίζουμε στα «συν» της κατασκευής την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στον «εγκλεισμό» τους (κυριολεκτικά) μέσα στην αλουμινένια βάση του block.

 

Στο θέμα του θορύβου αναδείχθηκε ένα πρόβλημα που σχετίζεται περισσότερο με την δομή της ψύκτρας, καθώς οι μικρές της διαστάσεις, δεν επιτρέπουν την εγκατάσταση ελαστικών παρεμβυσμάτων για την απόσβεση των κραδασμών που παράγουν οι ανεμιστήρες και επιπλέον αυτού, η ευθεία και παράλληλη προς το επίπεδο του ανεμιστήρα κοπή σημαντικού τμήματος των πτερυγίων, δεν βοηθάει την κατάσταση. Πραγματικά θα θέλαμε να δούμε την επόμενη έκδοση, με μερικά χιλιοστά μεγαλύτερο διάκενο ανάμεσα στους πύργους και γιατί όχι ένα κυματοειδές χείλος εισόδου στην σχεδίαση των πτερυγίων της, που θα επιτρέψει στους ανεμιστήρες να δουλέψουν αθόρυβα και χωρίς αυτήν την ελαφρά ενοχλητική χροιά που αποκτά ο θόρυβός τους πάνω από τις 1100 στροφές. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο θόρυβός της είναι έντονος, αντιθέτως σε σημαντικό φάσμα των στροφών των ανεμιστήρων είναι σχεδόν ανεπαίσθητος, επιτρέποντας στην ψύκτρα να λειτουργεί αποδοτικά και αθόρυβα.

 

Το δεύτερο θέμα που ίσως θα απασχολήσει τους χρήστες, είναι η όχι πλήρης συμβατότητα με μνήμες που φέρουν υψηλά heat spreaders, καθώς -ανάλογα με την μητρική- μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα. Η ποιότητα κατασκευής της, χωρίς να είναι κορυφαία, μπορεί άνετα να δείξει το "σωστό δρόμο" σε πολλές άλλες κατασκευές, καθώς έχουν προσεχθεί τα κρίσιμα σημεία της δομής της, με μόνη εξαίρεση -όπως είπαμε- το θέμα στήριξης των ανεμιστήρων.

 

Η SilentiumPC GRANDIS XE 1236, κοστίζει σήμερα 43,90€ συνοδεύεται από διετή εγγύηση και επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της είναι:

 

Πλεονεκτήματα

• Τιμή που κρίνεται εξαιρετικά χαμηλή γι' αυτά που προσφέρει.
• Επιδόσεις που είναι σαφώς άνω του μέσου όρου του ανταγωνισμού.
• Μεγάλη ψυκτική επιφάνεια σε συγκριτικά πολύ μικρό όγκο.
• Εύκολη εγκατάσταση.
• Δυνατότητα λειτουργίας με τρεις ανεμιστήρες, στην πλειοψηφία των σύγχρονων κουτιών.
• Σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα για περισσοτερες από μια χρήσεις.
• Επιπλέον ζεύγος bracket για την εγκατάσταση τρίτου ανεμιστήρα.
• Καλώδιο splitter για την οδήγηση δύο ανεμιστήρων από ένα PWM header της μητρικής (ή του fan controller).
• Επενδεδυμένα καλώδια ανεμιστήρων με καλής ποιότητας sleeve.
• Υποστήριξη όλων των σύγχρονων sockets.
• Παρέχονται δύο βίντεο από την κατασκευάστρια για τη διαδικασία εγκατάστασης.
• Σε AMD πλατφόρμα μπορεί να τοποθετηθεί με κατεύθυνση από 5,25" προς πίσω ανεμιστήρα.

 

Μειονεκτήματα

 

• Θόρυβος στις υψηλές στροφές των ανεμιστήρων.
• Μέτριο σύστημα στήριξης των ανεμιστήρων.
• Ανεμιστήρες που δεν διαθέτουν μέσα καταστολής των εξ επαφής μεταφερόμενων κραδασμών.
• Περιορισμένες δυνατότητες ρύθμισης καθ' ύψος, των ανεμιστήρων.
• Υπό συνθήκες ασυμβατότητα με μνήμες που φέρουν υψηλά heat spreaders.
• Έλλειψη ουσιαστικού manual χρήσης κάτι που αντισταθμίζεται όμως από τα δύο βίντεο.
• Καλώδιο splitter για PWM με "ενεργό" το σήμα tacho και στα δύο βύσματα των ανεμιστήρων.

 

Η συνολική εικόνα που τελικά μας άφησε η GRANDIS XE-1236, αναβίωσε μέσα μας -ιδιαιτέρως στον γράφοντα- εικόνες της παιδικής ηλικίας, τότε, που το "καλό και φθηνό" δεν αποτελούσε σαρκαστική δήλωση, αλλά εφικτή καθημερινή πραγματικότητα!

Αν προσπαθήσουμε να εκφράσουμε όλα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο αυτής μας της παρουσίασης με "στεγνά" νούμερα, η SilentiumPC GRANDIS XE 1236, δεν μπορεί να βαθμολογηθεί χαμηλότερα από :  

 

Εδώ τελείωσε η σημερινή μας παρουσίαση της SilentiumPC GRANDIS XE 1236, για την παραχώρηση του δείγματος της οποίας, ευχαριστούμε θερμά το κατάστημα eworld.

 

Για το TheLab.gr Seafalco 29/9/2014

Το ξεκίνημα της εταιρίας Raijintek ήταν μια ευχάριστη έκπληξη σε όσους ασχολούνται με την αγορά εξαρτημάτων υπολογιστή. Από τα πρώτα δείγματα που είδαμε και εδώ στο TheLab.gr (Raijintek Agos Review) είδαμε την δυναμική μιας εταιρίας η οποία από ότι φαίνεται έχει πολλά να δώσει στη κατηγορία στην οποία δραστηριοποιείται.

Στα χέρια μας έχουμε σήμερα να σας παρουσιάσουμε την πρόταση της Raijintek για την ενεργή ψύξη με αέρα της κάρτας γραφικών σας με το όνομα Morpheus. Ο Μορφέας, είναι γνωστός ως ένας από τους χίλιους γιους του Ύπνου και η εταιρία διάλεξε αυτό το όνομα, για να παρομοιάσει τις ηχητικές επιδόσεις της ψύκτρας, με αυτές του Θεού του ύπνου που έρχεται χωρίς να τον πάρουμε χαμπάρι. Ας δούμε λοιπόν αν όντως αυτή η ψύκτρα καταφέρνει να «κοιμίσει» τα θερμικά φορτία και να ξυπνήσει τις επιδόσεις της κάρτας γραφικών μας.
 

Τα χαρακτηριστικά της ψύκτρας Raijintek Morpheus μπορείτε να τα δείτε παρακάτω
 

Η Raijintek Morpheus είναι διαθέσιμη στην Ελληνική αγορά και η τιμή της ξεκινάει από τα 58.90 € συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

[break=Η πρώτη επαφή]H Raijintek Morpheus δεν μας ήρθε μοναχή της, μιας και η εταιρία φρόντισε να μας προμηθεύσει με δύο ανεμιστήρες οι οποίοι διασφαλίζουν την σωστή ψύξη του κυρίως σώματος, ωθώντας με αέρα προς το pcb της κάρτας γραφικών. Οι ανεμιστήρες είναι οι NB-eLoop® Series 120mm, οι οποίοι σύμφωνα με τον κατασκευαστή, μπορούν να τροφοδοτήσουν με 98,7 m³ μέσα σε μία ώρα στα 21,2 db. Νούμερα που δείχνουν καλές επιδόσεις στο τομέα του airflow και ταυτόχρονα καλά επίπεδα εκλυόμενου θορύβου.
 

Αν δούμε πιο προσεκτικά την εξωτερική συσκευασία της Raijintek Morpheus θα δούμε ότι στο κουτί εξωτερικά φέρει την εικόνα ενός αεροπλανοφόρου το οποίο συνυπάρχει μαζί με την ψύκτρα. Ενώ αρχικά μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι ο συσχετισμός είναι λίγο άκαιρος, μιας και ο Μορφέας δεν έχει να κάνει καθόλου με αεροπλανοφόρα, αν όμως παρατηρήσει προσεκτικά το σχεδιασμό της ψύκτρας, θα συμφωνήσει μαζί μας ότι αυτός φέρνει λίγο σε αεροπλανοφόρο. Ας ελπίσουμε ότι θα απογειώσει τις επιδόσεις της κάρτας μας και θα προσγειώσει τις θερμοκρασίες της.
 

Τα περιεχόμενα της συσκευασίας της Raijintek Morpheus ήταν αρκετά και κρίνονται ικανοποιητικά από άποψη ποσότητας, μιας και δίνει στον χρήστη που θα δοκιμάσει την εφαρμογή της σε κάποια κάρτα γραφικών, την δυνατότητα να κάνει λάθος, μιας και η αυτοκόλλητη θερμοαγώγιμη πάστα που περιέχει φτάνει άνετα για πλήρη εφαρμογή της ψύκτρας δύο φορές.
 

Τα περιεχόμενα της συσκευασίας της Raijintek Morpheus - Ψύκτρα για VRM X 1 - Κλίπ πρόσδεσης X 2 - Ψύκτρες chip A X 9 - Ψύκτρες chip B X 9 - Ψύκτρες chip C X 6 - Πλαστικό pad ανεμιστήρα X 2 - Βίδες M3 X 4 - Εξάγωνες βίδες X 4 - Βίδες με ελατήριο X 4 - Πλαστικές ροδέλες X 4 - Θερμοαγώγιμο pad X 3 - Διπλή Αυτοκόλλητη Θερμοαγώγιμη A X 40 - Διπλή Αυτοκόλλητη Θερμοαγώγιμη C X 20 - 12025 Clip Ανεμιστήρων X 4 - Θερμοαγώγιμη πάστα X 1 - Οδηγός χρήσης X 1

Λεπτομέρεια, η πλάκα επαφής με τον επεξεργαστή της κάρτας γραφικών η οποία είναι τύπου καθρέπτη. Αυτός ο τύπος προτιμάται γιατί λόγω της λείας επιφάνειας του, αυξάνει την ωφέλιμη επιφάνεια επαφής, άρα μας δίνει και καλύτερα αποτελέσματα ψύξης.
 

[break=Σύνδεση και λειτουργία]Η κάρτα γραφικών με την οποία εκτελέσαμε τις δοκιμές μας είναι μια Club 3D Radeon HD7970 3GB. Αν και η εταιρία δεν αναφέρει την συμβατότητα της συγκεκριμένης κάρτας με την ψύκτρα, εμείς προχωρήσαμε στην διαδικασία της αφαίρεσης της προεγκατεστημένης ψύκτας και την εφαρμογή της Raijintek Morpheus. Έτσι λοιπόν, αφαιρέθηκε η βάρους 766gr ψύκτρα της Club 3d και καθαρίστηκε από ό,τι υπολείμματα θερμοαγώγιμης υπήρχαν.
 

Η διαδικασία της εφαρμογής των μικρών παθητικών ψυκτρών στην κάρτα γραφικών ήταν σχετικά εύκολη μιας και τα αυτοκόλλητα θερμοαγώγιμα έκαναν την εγκατάσταση παιχνίδι. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το αποτέλεσμα μετά την εφαρμογή όλων των ψυκτρών πάνω στην κάρτα γραφικών.
 

Τα προβλήματα για εμάς ξεκίνησαν με την προσπάθεια εφαρμογής της ψύκτρας στην κάρτα γραφικών και θα σας εξηγήσω γιατί. Η Raijintek, όπως είπαμε και πιο πάνω, πολύ σωστά δεν αναφέρει την 7970 μέσα στις κάρτες με τις οποίες ο Μορφέας έχει συμβατότητα. Και πολύ σωστά το κάνει αυτό, λόγω του μεταλλικού πλαισίου που υπάρχει στην 7970 και το οποίο μπορείτε να δείτε ότι περιβάλλει τον επεξεργαστή της κάρτας γραφικών στις προηγούμενες εικόνες. Το αποτέλεσμα που είχαμε ήταν να μην κάνει σωστή επαφή η ψύκτρα με τον επεξεργαστή και να έχουμε αυξημένες θερμοκρασίες. Τη λύση την έδωσε ένα κομμάτι χαλκού (EK-VGA Supreme HF HD7970 Cu Adapter ) το οποίο στην ουσία κάλυψε το κενό που δημιουργούταν λόγω κατασκευής της 7970. Άρα, όσοι κάτοχοι 7970 έχετε σκοπό να χρησιμοποιήσετε τον Μορφέα της Raijintek στην κάρτα σας, υπολογίστε ένα έξτρα κόστος για τον αντάπτορα αυτόν.
 

Και αφού λοιπόν τελειώσαμε με την εφαρμογή της Raijintek Morpheus, ας περάσουμε στις μετρήσεις να δούμε αν δικαιολογεί το όνομα που της δώσανε. Να σημειώσουμε ότι το βάρος του Μορφέα ανέρχεται (χωρίς τις επιπλέον ψύκτρες) στα 524gr, 32% σχεδόν πιο κάτω από την προεγκατεστημένη ψύκτρα της κάρτας γραφικών που χρησιμοποιήθηκε.
 

[break=Μετρήσεις]Για τις μετρήσεις των επιδόσεων της Raijintek Morpheus, πραγματοποιήθηκαν στον κύβο της Aerocool Dead Silence, όπου πολύ στριμωγμένα συνυπάρχει με μια Cooler Master Hyper 412S, υπεύθυνη για την ψύξη του Intel i5 2500k ο οποίος βρίσκεται πάνω σε μια Asus Maximus V GENE.

Πιο αναλυτικά το σύστημα δοκιμής αποτελείται από:
Επεξεργαστής: Intel i5-2500k
Μητρική: Asus Maximus V Gene
Μνήμες: Kingston HyperX 4x8 GB 1600MHz
Ψύκτρα: Coolermaster Hyper 412S
Μονάδα αποθήκευσης: Samsung 250 Gb EVO
Κάρτα γραφικών: Club 3D 7970
Τροφοδοτικό: Fractal Newton R3 800W

Για τις δοκιμές χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα της EVGA, OC Scanner, το οποίο περιέχει διάφορες μετρήσεις και δοκιμές για την σταθερότητα των καρτών της EVGA και προφανώς, αυτό δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές. Έτσι λοιπόν, από το μενού των διαθέσιμων τεστ, επιλέξαμε το FurMark με το οποίο στρεσάραμε διαδοχικά τον επεξεργαστή της 7970 μας και στη συνέχεια προχωρήσαμε και στις μνήμες (GPU Core Burner και Memory Burner). Τα αποτελέσματα τα οποία πήραμε μας άφησαν ικανοποιημένους, μιας και από τους "καυτούς" 96°C ο Μορφέας κατάφερε και έπεσε στους 74°C όταν δοκιμάσαμε το GPU Core Burner, ενώ με το Memory Burner η θερμοκρασία έφτασε τους 76°C. Με σχετική μείωση της τάξης των 22% βλέπουμε ότι η επίδοσή της είναι αρκετά καλή και σαφώς άνω του μετρίου.

Οι επιδόσεις των NoiseBlocker-eLoop® Series που ήρθαν μαζί με τον Μορφέα, ήταν φυσικά πολύ καλές μιας και ακόμα και σε συνθήκες κανονικής λειτουργίας 768-790 rpm ήταν απολύτως ήσυχοι. Στις επόμενες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε την θέση της κάρτας γραφικών μέσα στο Aerocool Dead Silence. Όμορφο κουτί, οι χώροι του όμως δίνονται με φειδώ, οπότε έχοντας μια σόμπα μέσα (την 7970) το όλο σκηνικό μετατρέπεται σε "Rock in a Hard Place". Η Raijintek Morpheus παρόλα αυτά κατάφερε να δαμάσει τη "σόμπα" μας και μπράβο της.
 

Κλείνοντας την σελίδα με τις δοκιμές, θα παρατηρήσετε ότι δεν υπάρχουν μετρήσεις θορύβου για την Raijintek Morpheus. Αυτό συμβαίνει γιατί η ψύκτρα κανονικά δίνεται μόνη της χωρίς να συμπεριλαμβάνει κάποια λύση ενεργής ψύξης. Άρα τα αποτελέσματα τα οποία θα σας δίναμε αν μετράγαμε τους εξαιρετικούς κατά τα άλλα NoiseBlocker-eLoop® Series ανεμιστήρες που μας ήρθαν μαζί με την ψύκτρα, τότε οι μετρήσεις θορύβου δε θα μπορούσαν να ισχύσουν για όλες τις υλοποιήσεις που μπορεί να επιλέξει ο χρήστης και πραγματικά είναι πολλές.

[break=Εν Κατακλείδι]
Στα χέρια μας έχουμε μια ψύκτρα η οποία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον συναγωνισμό από μια εταιρία που τώρα εισέρχεται στο χώρο - με φόρα όπως βλέπουμε. Ό,τι έχει περάσει από το εργαστήρι έχει χαρακτηριστεί υψηλής ποιότητας και αισθητικής και πραγματικά μας ευχαριστεί να βλέπουμε νέες εταιρίες που μπορούν να σταθούν απέναντι σε άλλες καταξιωμένες χωρίς να έχουν να φοβηθούν τίποτα.

Αναφορικά με τον Μορφέα που δοκιμάσαμε, έχουμε να πούμε ότι μας άρεσε το χαμηλό βάρος της, η απόδοσή της στο στρεσάρισμα, καθώς επίσης και με τη πυκνότητα των πτερυγίων που είχε αυξάνοντας τις στροφές από τις 790rpm στις 1500rpm, καταφέραμε να ρίξουμε 5°C τη θερμοκρασία του πυρήνα. Στα αρνητικά βρίσκουμε την απουσία συστήματος απαγωγής του θερμού αέρα από το πίσω μέρος, με αποτέλεσμα να έχουμε θερμική επιβάρυνση του εσωτερικού του κουτιού από την λειτουργία της κάρτας γραφικών όπως επίσης και το αυξημένο πάχος της λόγω των 120mm ανεμιστήρων που προσθέτονται πάνω σε αυτόν για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος.

Συνοψίζοντας, σχετικά με την ψύκτρα καρτών γραφικών Raijintek Morpheus έχουμε τα εξής:

Πλεονεκτήματα:
- Καλή απόδοση στην λειτουργία της
- Πλούσιος περιφερειακός εξοπλισμός
- Ελαφρύ σώμα
- Ικανοποιητική πυκνότητα πτερυγίων ψύξης

Μειονεκτήματα:
- Απουσία οπίσθιας απαγωγής θερμοκρασίας
- Κατάληψη 4 θέσεων λόγω όγκου.

Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία της ψύκτρας Raijintek Morpheus είναι:
 

Ευχαριστούμε πολύ την εταιρία Raijintek για την ευγενική παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής