Εισαγωγή

Παράλληλα εμφανίστηκαν πολλές κατηγορίες USB Flash Drives, άλλα με μεγάλες ταχύτητες, άλλα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως αντοχή στις κακουχίες ή αδιάβροχα, άλλα με δυνατότητες κρυπτογράφησης, άλλα απλά και οικονομικά, πολλές επιλογές δηλαδή για όλα τα γούστα και όλες τις τσέπες.

Σήμερα έχουμε στον πάγκο των δοκιμών ένα ιδιαίτερο USB Flash Drive της πολύ γνωστής στο χώρο Kingston, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Το κάθε τμήμα του χορταστικού ονόματος υποδηλώνει κάτι. Η λέξη DataTraveler είναι το όνομα που δίνει η Kingston σε όλα της τα USB Flash Drives. Η λέξη Locker+ συμβολίζει τη δυνατότητα κλειδώματος του περιεχομένου και το G3 σημαίνει Generation 3, δηλαδή τρίτη γενιά. Ε, για να είναι τρίτη γενιά, θα είναι εξελιγμένο, δε μπορεί!

Απολαύστε τώρα ένα σύντομο teaser της Kingston για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB...

...και στη συνέχεια ακολουθήστε μας στην αναλυτικότερη παρουσίασή του που ξετυλίγεται στις επόμενες σελίδες.

Από τότε που το CD πήρε το δρόμο της δισκέτας και οδεύει σταθερά προς την εξαφάνιση, τα USB Flash Drives είναι ο μοναδικός πρόσφορος τρόπος διαμοιρασμού αρχείων χωρίς τη χρήση του διαδικτύου. Η μείωση στις τιμές που συνοδεύτηκε από αύξηση στις χωρητικότητες και τις ταχύτητες, έδωσε επιπλέον ώθηση στην υιοθέτηση του συγκεκριμένου μέσου από τους χρήστες των υπολογιστών.

Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Η συσκευασία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι από από ιλουστρασιόν χαρτόνι ενώ το ίδιο το drive προστατεύεται από διάφανο σκληρό νάιλον. Η προστασία που παρέχει η συσκευασία φαίνεται αρκετή για να φέρει το προϊόν στα χέρια σας σε άριστη κατάσταση.

Επάνω στη συσκευασία μπορούμε να διακρίνουμε τον τύπο, τη χωρητικότητα και τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως τη δυνατότητα κλειδώματος του περιεχομένου, τη λειτουργία USB Cloud, που θα αναλύσουμε στην πορεία, τη συμβατότητα με πρωτόκολλα USB 3.0 αλλά και USB 2.0 και τα 5 χρόνια εγγύησης που καλύπτουν το προϊόν.

Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά των ταχυτήτων ανάγνωσης και εγγραφής, τόσο με διεπαφή USB 3.0 όσο και με USB 2.0. Ένα μπράβο στην Kingston για την ξεκάθαρη ενημέρωση του πελάτη σχετικά με τις επιδόσεις του drive, ενώ πολλοί ανταγωνιστές επιμένουν να αναφέρουν μόνο την ταχύτητα ανάγνωσης σε USB 3.0, που είναι και το μεγαλύτερο και εντυπωσιακότερο νούμερο, αποπροσανατολίζοντας τους αγοραστές οι οποίοι πολλές φορές (μάταια) περιμένουν αντίστοιχες επιδόσεις και στις εγγραφές.

Οι επιδόσεις που αναφέρονται είναι 135 MB/s ανάγνωση και 40 ΜΒ/s εγγραφή σε διεπαφή USB 3.0 και 30 MB/s ανάγνωση και 20 ΜΒ/s εγγραφή σε διεπαφή USB 2.0. Αρκετά καλές επιδόσεις, που δεν τοποθετούν το συγκεκριμένο drive στην ομάδα των πολύ μεγάλων επιδόσεων, ούτε όμως και είναι πολύ αργό. Εξ' άλλου, άλλα είναι τα χαρίσματα του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB.

Στην πίσω πλευρά βλέπουμε κάποιες λεπτομέρειες για την εγγύηση, τις διάφορες πιστοποιήσεις που διαθέτει το drive καθώς και τη συμβατότητα της λειτουργίας USB to Cloud με όλες τις εκδόσεις των Windows από τα Vista και μετά, ενώ δεν υπάρχει συμβατότητα αυτής της λειτουργίας με λειτουργικά συστήματα για Mac. Η εφαρμογή DTL+G3 που σχετίζεται με το κλείδωμα των δεδομένων που περιέχει το drive, είναι συμβατή τόσο με λειτουργικά συστήματα Windows από την έκδοση Vista και μετά, όσο και με Mac OS 10.6.x ή νεότερο.

Ας αφήσουμε όμως τη συσκευασία και ας πάμε στην ουσία. Ή μάλλον στην πεμπτουσία της στιβαρότητας και της ποιότητας κατασκευής. Το drive έχει κλασσική φόρμα και είναι κατασκευασμένο από μέταλλο. Είναι βαρύ και στιβαρό και δείχνει ότι άνετα θα μπορούσε να μείνει για ώρες κάτω από τη ρόδα ενός φορτηγού χωρίς πρόβλημα.

Η μία του πλευρά φιλοξενεί μεταξοτυπία που αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα καθώς και παραθυράκι από όπου διακρίνουμε ένα SMD LED. Το LED έχει λευκή περίμετρο και βαθύ κόκκινο εσωτερικό αλλά όταν ανάβει, το χρώμα του είναι μπλε και προφανώς δείχνει τη δραστηριότητα (εγγραφή ή ανάγνωση) του drive.

Στην άλλη πλευρά δεσπόζει ανάγλυφο το λογότυπο της Kingston με πολύ καλή ποιότητα χάραξης, ενώ την αρμονία χαλάει το ευμεγέθες εγχάρακτο CE, που θα προτιμούσαμε να έλειπε.

Το σύνολο συμπληρώνει μια διαμπερής τρύπα στο πίσω μέρος για να βάλετε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στα κλειδιά σας και μια διαμόρφωση για να κουμπώνει το καπάκι όταν χρησιμοποιείτε το drive, ώστε να μην το χάσετε

Η βαφή είναι ασημί, μεταλλική και πανέμορφη, χωρίς ψεγάδια, και ενισχύει την αίσθηση στιβαρότητας του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB ενώ τα μόνα πλαστικά μέρη είναι στο σημείο που κουμπώνει το καπάκι και στο USB βύσμα.

Πανέμορφο, δεν είναι; Πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τι υποτίθεται ότι μπορεί να κάνει.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB όπως τα αναφέρει η Kingston στην ιστοσελίδα της.

Παρατηρείστε ότι το drive έρχεται σε τέσσερις χωρητικότητες, ενώ τις καλύτερες επιδόσεις έχουν τα μεγέθη των 32 και 64 GB.

Πάμε να δούμε τώρα το λογισμικό που συνοδεύει το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και που το κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα USB Flash Drives.

Συνοδευτικό Λογισμικό

Όταν λέμε συνοδευτικό λογισμικό, περιμένει κανείς να δει κάποιο CD μέσα στο πακέτο ή να κατεβάσει κάτι από το διαδίκτυο. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια συσκευή αποθήκευσης, οπότε είναι εφικτό - και λογικό - το συνοδευτικό της λογισμικό να εμπεριέχεται στην ίδια τη συσκευή.

Ας συνδέσουμε λοιπόν για πρώτη φορά το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στο σύστημά μας.
Βλέπουμε τη γνώριμη εγκατάσταση λογισμικού προγράμματος οδήγησης των Windows 7 και σε λίγο η συσκευή μας είναι έτοιμη για χρήση. Παρατηρήστε ότι εντοπίστηκαν τρεις συσκευές.

Με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης, ανοίγει το Auto-run και μας δίνει τη δυνατότητα εκτέλεσης ενός προγράμματος της Kingston. Ας το αφήσουμε για μια στιγμή στην άκρη και ας δούμε τι συνέβη με τα drives των Windows.

Βλέπουμε ότι στο σύστημά μας προστέθηκαν όχι ένα αλλά δύο drives. To Πρώτο μάλιστα είναι ένα εικονικό DVD drive στο οποίο δεν μπορούμε να αλλάξουμε το περιεχόμενο και εμφανώς περιέχει 14,1 MB δεδομένων. Αυτό δημιουργείται αυτόματα από το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και περιέχει το λογισμικό ασφαλείας που κλειδώνει τα αρχεία που περιέχονται στο drive. Το δεύτερο αναφέρεται ως αφαιρούμενος δίσκος, χωρίς χωρητικότητα και προς το παρόν δε μπορούμε να το προσπελάσουμε. Μέχρι στιγμής, είναι τουλάχιστον εμφανές ότι το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB απαιτεί τη χρήση δύο γραμμάτων καθώς δημιουργεί δύο drives.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο Auto-run και ας εκτελέσουμε το πρόγραμμα της Kingston.

Η πρώτη οθόνη που παίρνουμε μας ξεκαθαρίζει ότι θα χρειαστεί να κάνουμε τέσσερα βήματα, το πρώτο εκ των οποίων θα είναι να επιλέξουμε τη γλώσσα στην οποία επιθυμούμε να επικοινωνήσουμε με το πρόγραμμα. Τα Ελληνικά, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνονται. Ας επικοινωνήσουμε λοιπόν στα Αγγλικά. Τα επιλέγουμε και πατάμε Next (επόμενο).

Το δεύτερο βήμα είναι η αποδοχή της άδειας χρήσης. Accept (αποδοχή) και Next (επόμενο).

Στο τρίτο βήμα ορίζουμε το password που θέλουμε να έχει το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και με το οποίο θα προστατέψουμε τα δεδομένα μας. Το δίνουμε δύο φορές για να είμαστε σίγουροι ότι δεν κάναμε κάποιο λάθος, καθώς οι χαρακτήρες δε φαίνονται για να μη μπορεί κάποιος να το δει όταν το δίνουμε.

Μπορούμε επίσης να δώσουμε ένα Hint (βοήθεια) που θα μας δοθεί να για μπορέσουμε αργότερα να θυμηθούμε το password που θέσαμε. Next (επόμενο).

Το τέταρτο και τελευταίο βήμα είναι να δώσουμε τα στοιχεία μας και στοιχεία επικοινωνίας που καταγράφονται στο drive και μπορεί να τα δει κάποιος τίμιος άγνωστος που θα βρει το drive που χάσαμε ώστε να μας το επιστρέψει, γιατί έτσι κάνουν οι καλοί άνθρωποι. Για να μη χάνει λοιπόν ο άνθρωπος τον ύπνο του και πληρώνει detectives για να μας εντοπίσουν, ας τον διευκολύνουμε δίνοντάς του έναν εύκολο τρόπο να επικοινωνήσει μαζί μας και να ολοκληρώσει το όνειρό του, να μας επιστρέψει το χαμένο μας drive. Finish (τέλος) λοιπόν και ολοκληρώνεται η παραμετροποίηση του drive. Σε κάθε βήμα μπορείτε να κάνετε Back (πίσω) για να διορθώσετε κάτι που στο προηγούμενο βήμα ή Cancel (ακύρωση) για να ακυρώσετε όλη τη διαδικασία.

Με το που θα πατήσετε Finish (τέλος), ξεκινάει αυτόματα το format του drive.

Αυτό σύντομα ολοκληρώνεται και πατώντας OK τελειώνει η όλη διαδικασία.

Σημαντική σημείωση: Το format γίνεται σε FAT32. Αυτό εξασφαλίζει συμβατότητα με τις περισσότερες συσκευές αλλά δεν επιτρέπει να αποθηκεύσουμε στο drive αρχεία μεγαλύτερα από 4GB. Εμείς προχωρήσαμε σε format του drive σε NTFS που επιτρέπει την αποθήκευση μεγαλύτερων αρχείων και έχει και καλύτερες επιδόσεις, κυρίως στις μεταφορές μικρών αρχείων. Το format το κάναμε κανονικά με τη σχετική εφαρμογή των Windows 7, χωρίς κανένα πρόβλημα και χωρίς να επηρεαστεί η λειτουργία του DTL+G3, του προγράμματος της Kingston που φροντίζει για το κλείδωμα του drive.

Ας πάμε πάλι στον Explorer των Windows (Ο Υπολογιστής μου). Βλέπουμε ότι το δεύτερο drive έχει πλέον αποκτήσει υπόσταση και χωρητικότητα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κανονικά.

Δεν τελειώσαμε όμως με την εγκατάσταση. Τώρα βλέπουμε να τρέχει το πρόγραμμα USB to Cloud της ClevX.
Αν δε θέλετε να κάνετε χρήση της λειτουργίας, πατάτε Decline (άρνηση) και ξεμπερδεύετε. Εμείς όμως θα πατήσουμε Accept (αποδοχή) για να σας δείξουμε τη διαδικασία εγκατάστασης και χρήσης αυτής της λειτουργίας.

Μετά την αποδοχή ακολουθεί μια σύντομη εγκατάσταση.

Μόλις ολοκληρωθεί η εγκατάσταση, το πρόγραμμα μας προτρέπει να επιλέξουμε το σύννεφό μας. Προσφέρει τα δημοφιλέστερα σύννεφα σε άμεση διαθεσιμότητα καθώς και άλλα στην επιλογή "More Clouds".

Εμείς για παράδειγμα θα επιλέξουμε το OneDrive της Microsoft.

Με την επιλογή το μεγάλο κουμπάκι που έγραφε "Pick Your Cloud" (διάλεξε το σύννεφό σου) έγινε μπλε και τώρα γράφει Start Backup to OneDrive (Ξεκίνησε το αντίγραφο ασφαλείας στο OneDrive). Πατάμε λοιπόν το μεγάλο κουμπί και...

...μας ζητάει να δώσουμε τα στοιχεία εισόδου μας στο OneDrive για να μπορέσει να συνδεθεί με το λογαριασμό μας.

Δίνουμε λοιπόν τα στοιχεία και επιλέγουμε "Είσοδος".

Το πρόγραμμα συνδέεται με το λογαριασμό μας και ζητάει την άδειά μας για όλα αυτά τα πράγματα που μπορείτε να διαβάσετε στην παρακάτω εικόνα. Του τη δίνουμε, φυσικά.

Παρατηρείστε ότι πάνω αριστερά λείπει μια εικόνα. Είναι το λογότυπο της ClevX που για κάποιο λόγο το πρόγραμμα δεν το εντοπίζει. Μάλλον χρειάζεται κάποια διόρθωση στην επόμενη έκδοση. Πάντως πέρα από το αισθητικό, δε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα. Οπότε "Ναι" και ολοκληρώνεται η διαδικασία.

Εδώ βλέπουμε τις ρυθμίσεις του USB to Cloud όπου φαίνεται ότι έχουμε επιλέξει το OneDrive και μπορούμε να επιλέξουμε ποια αρχεία θα αντιγράφονται και αν θα περνάνε από AntiVirus. Μπορούμε επίσης να ρυθμίσουμε τις αυτόματες ανανεώσεις του προγράμματος και αν θέλουμε να κάνουμε Reset τα δεδομένα του cloud μας που θα φυλάσσονται στο drive.

Έχουμε ήδη τελειώσει με την εγκατάσταση και του USB to Cloud, που όπως σας είπαμε από την αρχή, είναι προαιρετική.

Βγάζουμε λοιπόν το drive από το σύστημά μας και το ξανασυνδέουμε για να δούμε τι γίνεται τώρα κατά τη χρήση.

Βλέπουμε πάλι το Auto-run και φυσικά επιλέγουμε να τρέξει το πρόγραμμα της Kingston.

Προσοχή, αν δεν το κάνουμε θα βλέπουμε στον Windows Explorer τα δύο drives που δημιουργεί το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB αλλά το δεύτερο θα είναι όπως πριν την εγκατάσταση, "Αφαιρούμενος Δίσκος" και μη προσβάσιμο.

Τρέχουμε λοιπόν το πρόγραμμα της Kingston αλλά αυτή τη φορά μας ζητάει απλά το password. Το δίνουμε και επιλέγουμε Login και αυτό είναι όλο. Ο "Αφαιρούμενος Δίσκος" μετατρέπεται σε flash drive και τα αρχεία μας είναι προσβάσιμα κανονικά.

Υπάρχουν επίσης και τρεις επιλογές.

"Show Password Hint" (δείξε τη βοήθεια για το password) που μας δείχνει τη βοήθεια που εμείς ορίσαμε όταν ορίσαμε και το password για να μας βοηθήσει να το θυμηθούμε αν το ξεχάσαμε.

"Reset Password" (επανεκκίνηση της διαδικασίας ορισμού του password). Μα θα μου πείτε, τι νόημα έχει τότε, αν κάποιος μπορεί να ορίσει έτσι απλά νέο password; Αποκτά νόημα διότι με τον ορισμό νέου password το drive υποβάλλεται σε format και τα δεδομένα που περιέχει καταστρέφονται. Αυτή η επιλογή είναι για περιπτώσεις που ξεχάσουμε το password. Τότε χάνουμε τα αρχεία που περιέχει το drive αλλά τουλάχιστον δε χάνουμε το drive. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτή η λειτουργία ενεργοποιείται αυτόματα αν δώσετε 10 φορές λάθος password.

"Show Contact Information" (δείξε πληροφορίες επικοινωνίας). Αυτή η λειτουργία είναι για τον καλό άνθρωπο που θα βρει το drive που χάσατε και που σε καμία περίπτωση δε θα σκεφτεί να χρησιμοποιήσει την προηγούμενη λειτουργία για να αποκτήσει ένα καινούριο δωρεάν USB Flash Drive αλλά θα επιθυμεί διακαώς να σας το επιστρέψει. Έτσι, επιλέγοντάς την, θα μπορέσει να δει τα στοιχεία που δώσατε κατά την εγκατάσταση και να επικοινωνήσει μαζί σας για να σας το επιστρέψει και να μπορεί να κοιμάται ήσυχος.

Αφού λοιπόν δώσουμε το password, και ξεκλειδωθεί το drive, στο system tray, δίπλα στο ρολόι κάτω δεξιά, εμφανίζεται ένα εικονίδιο με το λογότυπο της Kingston μέσα σε μία ασημί ασπίδα. Με δεξί κλικ σε αυτό, έχουμε ένα μενού που μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε το περιεχόμενο του drive, να του κάνουμε format, να δούμε την on-line υποστήριξή του, να δούμε πληροφορίες σχετικά με το drive και να του κάνουμε Shutdown, το οποίο ισοδυναμεί με την ασφαλή αφαίρεση. Η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή είναι τα Settings (ρυθμίσεις) που αν την επιλέξουμε...

Μπορούμε να αλλάξουμε όλες τις επιλογές που κάναμε κατά την εγκατάσταση, χωρίς όμως να χάσουμε τα περιεχόμενα του drive.

Και τώρα για το κερασάκι στην πολύ ωραία αυτή τούρτα, να σας πούμε ότι όλες αυτές οι εγκαταστάσεις και επιλογές και ρυθμίσεις, γίνονται στο ίδιο το drive οπότε δε χρειάζεται να τις επαναλαμβάνετε σε κάθε υπολογιστή που το συνδέετε. Απλά τις κάνετε μία φορά και κατόπιν απλά δίνεται το password κάθε φορά που το συνδέεται. Τόσο απλά! Τα δεδομένα σας είναι κωδικοποιημένα με encryption που γίνεται σε επίπεδο hardware, προστατευμένα με τον κωδικό σας.

Συνολικά τη λύση που έχει επιλέξει η Kingston θα την κρίναμε ολοκληρωμένη, λειτουργική και κομψή. Το μόνο ψεγάδι είναι που κατά το format χρησιμοποιεί το FAT32 χωρίς να μας δίνει επιλογές και θα θέλαμε στην επόμενη έκδοση να το διορθώσει αυτό.

Προχωράμε στην επόμενη σελίδα για να δούμε το σύστημα πάνω στο οποίο θα γίνουν οι δοκιμές και τη μεθοδολογία μας.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις USB 3.0 και USB 2.0 ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις δοκιμασίες που χρειάζονται για να εκτιμήσουμε τις επιδόσεις του υπό δοκιμή προϊόντος.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των μέσων αποθήκευσης και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Kingston DataΤraveler Locker+ G3 32GB χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:

1: Συνθετικά Benchmarks με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0.

2: Το εξειδικευμένο για USB Flash Drives Benchmark FlashBench, με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0.

3: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων, με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0.

Τα USB Flash Drives που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το SanDisk Ultra USB 3.0, το Corsair Flash Voyager GT USB 2.0 και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Συνθετικά Benchmarks

Ξεκινάμε τις δοκιμές μας με το Average Access του AIDA 64 4.50. Η δοκιμή αυτή μας δείχνει την αμεσότητα στην ανταπόκριση του drive και όπως βλέπετε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι με διαφορά το γρηγορότερο της δοκιμής, ειδικά σε διασύνδεση USB 3.0 αλλά και σε διασύνδεση USB 2.0, με μικρή διαφορά μεταξύ τους.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία αυτή δεν συμπεριλάβαμε το Corsair Voyager GTX 16GB USB 2.0 καθώς φαινόταν ότι θα χρειαζόταν περίπου 5 μέρες για να ολοκληρώσει τις δοκιμασίες των 4K και 4K-64Thrd.

Από τα drives που συμμετείχαν στη δοκιμασία, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι σαφώς πολύ πιο γρήγορο, ξεπερνώντας μάλιστα άνετα και τις προδιαγραφές του που αναφέραμε ότι αναγράφονται στη συσκευασία και τα τεχνικά χαρακτηριστικά.

Αξιοσημείωτη είναι η διαφορά στις δοκιμασίες 4K και ειδικά στις εγγραφές!

Στη συνέχεια έχουμε ακόμη ένα παρόμοιο τεστ, το CrystalDiskMark 3.03b x64, το οποίο μπόρεσαν να ολοκληρώσουν όλα τα drives και που επιβεβαιώνει την κυριαρχία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB, ειδικά στις εγγραφές μικρών αρχείων.

Το Anvils Storage Utilities 1.1.0 και το HD Tune Pro 5.50 ολοκληρώνουν τα συνθετικά μας Benchmarks επιβεβαιώνοντας για δύο ακόμη φορές τα ευρήματά μας.

Ακολουθεί το FlashBench, ένα εξειδικευμένο ημισυνθετικό Benchmark, ειδικό για USB Flash Drives.

FlashBench

To FlashBench μετράει τις ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής σε USB Flash Drives κάνοντας δοκιμές με διάφορα μεγέθη αρχείων για να δείξει πώς συμπεριφέρεται το κάθε drive σε κάθε μέγεθος αρχείου που του ζητείται να αναγνώσει ή να γράψει. Επαναλαμβάνει τα τεστ και δίνει ως αποτελέσματα τους μέσους όρους.

Στο πρώτο διάγραμμα βλέπετε τις ταχύτητες που επιτυγχάνουν τα drive της δοκιμής, σε USB 3.0 και USB 2.0 διασύνδεση, στην ανάγνωση διαφόρων μεγεθών αρχείων. Παρατηρείστε πώς το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB διατηρεί λειτουργικές επιδόσεις ακόμη και σε μέγεθος αρχείων ασυνήθιστα μικρό για USB Flash Drive.

Στις εγγραφές η κυριαρχία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι ακόμη πιο έντονη και ξεπερνάει τον ανταγωνισμό της δοκιμής ακόμη και με USB 2.0 διασύνδεση

Ας προχωρήσουμε τώρα και στις πραγματικές δοκιμές ανάγνωσης και εγγραφής αρχείων στα drives.

Πραγματικές Δοκιμές

Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τα USB Flash Drives.

Ξεκινάμε με τις αναγνώσεις και βλέπουμε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB να κυριαρχεί σε όλα τα μεγέθη αρχείων, τόσο σε USB 3.0 όσο και συ USB 2.0 σύνδεση.

Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα πράγματα είναι ακόμα πιο καλά για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB το οποίο είναι το γρηγορότερο ακόμη και αν είναι συνδεδεμένο σε USB 3.0 και ανταγωνίζεται το SanDisk Ultra USB 3.0 σε σύνδεση USB 3.0!

Επιβεβαιώσαμε λοιπόν και με τις πραγματικές δοκιμές ότι το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB μπορεί να επιτύχει τις ταχύτητες που διαφημίζει και κάτι παραπάνω αλλά και να κρατήσει καλές επιδόσεις σε δύσκολες συνθήκες.

Πάμε τώρα στον απολογισμό.

Ο Απολογισμός

Ήρθε η ώρα της κρίσης για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Τι μπορούμε να πούμε λοιπόν;

Από επιδόσεις, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB δεν είναι εξαιρετικό. Δε στοχεύει άλλωστε να είναι, καθώς δεν ανήκει σε εκείνη την κατηγορία, ούτε από άποψη θεωρητικών επιδόσεων, ούτε και από άποψη κόστους. Έχει όμως πολύ καλές, επαρκέστατες και σταθερές επιδόσεις που διατηρούνται καλές σε κάθε δοκιμασία που του βάλαμε, όσο βάναυση και αν ήταν. Οπότε δε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε παράπονο.

Από ποιότητα κατασκευής, τι να πούμε... Δείτε τη φωτογραφία του και κρίνετε μόνοι σας. Απλά εξαιρετικό!

Από λειτουργικότητα και συνοδευτικό λογισμικό, πέρα το παράπονο ότι δε μας επιτρέπει να επιλέξουμε το file system κατά το format, δε βρήκαμε κάτι κακό να πούμε για να ικανοποιήσουμε τη φυσική μας τάση. Εντάξει, και το ότι η εφαρμογή δεν υποστηρίζει Ελληνικά.

Η τιμή του, στα 31,65 ευρώ με Φ.Π.Α. είναι πολύ λογική για την ποιότητα κατασκευής του και την ασφάλεια που προσφέρει στα δεδομένα σας, αν και υπάρχουν πολύ πιο γρήγορα drives σε αυτήν την τιμή, οπότε μπορείτε να επιλέξετε την ποιότητα και την ασφάλεια των δεδομένων ή τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ανάλογα με τις ανάγκες σας.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB:

Πλεονεκτήματα
+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, αντοχή και στιβαρότητα
+ Hardware Encryption και password protection των δεδομένων που περιέχει το drive
+ Πλήρες, απλό και κομψό λογισμικό για το password protection
+ USB to Cloud
+ Καλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες, ακόμη και τις πολύ δύσκολες
+ Ενδεικτικό LED λειτουργίας

Μειονεκτήματα
- Έλλειψη επιλογής file system κατά το format που γίνεται από το λογισμικό του
- Απουσία της Ελληνικής γλώσσας από το λογισμικό

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι:

Εισαγωγή

Οι περισσότεροι από εμάς ξέρουμε την ευκολία που παρέχει ένα εξωτερικό drive, ειδικά αυτά των 2,5" που δε χρειάζονται τροφοδοτικό αλλά αρκούνται στο ρεύμα που λαμβάνουν από την USB θύρα στην οποία συνδέονται, και έτσι με ένα drive και ένα καλώδιο έχουμε σε αρκετά φορητή μορφή κάτι με πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα από το μέσο USB Flash Drive.

Από την άλλη μεριά, δεν είναι και ό,τι βολικότερο ή και ομορφότερο να γεμίζεις το γραφείο σου με επιπλέον καλώδια και συσκευές, ειδικά σε μόνιμη βάση. Η Silverstone έρχεται να δώσει τη λύση με το Silverstone MS06 το οποίο δεν είναι παρά μια ποιοτική USB 3.0 θήκη για drive 2,5" συνοδευόμενη από ασορτί docking station που καταλαμβάνει μια θέση 3,5" στο κουτί του desktop σας.

Μια τέτοια συσκευή έχει πολλά σημεία που πρέπει να προσέξει η εταιρεία κατά την κατασκευή, αλλά το βασικότερο είναι σίγουρα οι επιδόσεις, μιας και είναι μεγάλη η πιθανότητα να τοποθετηθεί στη θήκη αυτή, κάποιος SSD ο οποίος θα αναζητά δυνατότητες να δείξει τις δυνάμεις του.

Πάμε να δούμε λοιπόν αν η Silverstone πέτυχε τη συνταγή με την MS06.

Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Η συσκευασία της Silverstone MS06 αποτελείτε από γκρι ιλουστρασιόν χαρτόνι και εκτός από το όνομα και εικόνες της συσκευής, φέρει και τα βασικά features και specifications.

Το χαρτόνι είναι αρκετά στιβαρό και σε συνδυασμό με τα δύο μεγάλα κομμάτια αφρολέξ που περιέχει, μπορεί να προστατεύσει το περιεχόμενο από σχεδόν κάθε λογής κακουχίες.

Εκτός από το προστατευτικό αφρολέξ, η συσκευασία περιλαμβάνει ένα Micro-USB 3.0 καλώδιο για τη σύνδεση της συσκευής στον υπολογιστή σας, ένα εγχειρίδιο χρήσης, ένα σακουλάκι με τέσσερις βίδες για τη στήριξη του docking station στο κουτί σας και ένα μικρό κατσαβίδι για τις βίδες της ίδιας της θήκης καθώς και μία επιπλέον από τις μικρές βίδες της θήκης, σε περίπτωση που χάσετε κάποια από τις τέσσερις που έχει πάνω της. Φυσικά, εκτός από όλα αυτά, περιλαμβάνει και την ίδια τη συσκευή, δηλαδή τη θήκη για το drive και το docking station

Όπως βλέπετε, η σύνδεση του docking station στον εσωτερικό του υπολογιστή σας γίνεται με ένα εσωτερικό βύσμα USB 3.0. Συνεπώς για τη χρήση της Silverstone MS06 συνιστάται να έχετε κάποια σχετικά πρόσφατη μητρική που να διαθέτει τέτοια υποδοχή. Ως γνωστόν η υποδοχή αυτή αποδίδει δύο βύσματα USB 3.0. Έτσι, η Silverstone μη ούσα σπάταλη, χρησιμοποιεί το ένα για τη διασύνδεση του drive, ενώ το άλλο το βγάζει στην πρόσοψη του docking station. Ωραία λύση και έξυπνη.

Η πρόσοψη του docking station ολοκληρώνεται από ένα πλήκτρο eject που αν το πατήσετε...

...εξέρχεται η θήκη του drive αρκετά για να την πιάσετε και να την τραβήξετε με το χέρι. Με την έξοδο της θήκης, ένα ελατήριο σπρώχνει ένα πορτάκι το οποίο κλείνει όμορφα το docking station ενώ στο χέρι σας μένει η κομψότατη θήκη η οποία αποτελείται από μονοκόμματο αλουμίνιο με πλαστικά καπάκια εμπρός και πίσω.

Το σύνολο εκπέμπει ποιότητα υλικών και κατασκευής ενώ η εφαρμογή της θήκης στο docking station είναι άψογη.

Η ίδια η θήκη έχει ποιοτική ματ βαφή ενώ τα πλαστικά καπάκια, ειδικά το μπροστινό είναι λεία και γυαλιστερά. Tο μπροστινό πλαστικό φέρει μόνο τις δύο μικρές βίδες που το συγκρατούν, ενώ το πίσω φέρει επιπλέον και την υποδοχή Micro-USB 3.0 και το LED λειτουργίας του drive. Καθώς το LED βρίσκεται πίσω και το docking station δε φέρει κάποιο ενδεικτικό LED, είναι αυτονόητο ότι δεν υπάρχει ένδειξη λειτουργίας του drive όσο η θήκη είναι κουμπωμένη στο docking station, ενώ όταν είναι ελεύθερη και συνδεδεμένη σε κάποιον υπολογιστή απ' ευθείας με καλώδιο, τότε υπάρχει το προαναφερθέν LED, το οποίο, κλασικά, είναι πράσινο.

Θα προτιμούσαμε μια υλοποίηση με το LED στο εμπρός μέρος της θήκης, για να είναι ορατό και όταν αυτή βρίσκεται συνδεδεμένη στο docking station και σίγουρα ένα λευκό ή έστω μπλε LED, αλλά η υλοποίηση που προτείνουμε θα είχε και κάποιες κατασκευαστικές δυσκολίες, όχι αξεπέραστες, αλλά που θα αύξαναν το κόστος παραγωγής και συνεπώς την τιμή.

Αφαιρώντας τις τέσσερις μικρές βιδούλες με το παρεχόμενο κατσαβιδάκι αφαιρούνται και τα 2 πλαστικά από τις άκρες της αλουμινένιας θήκης. Το εμπρός είναι απλό και φέρει στο εσωτερικό του μαλακό αφρολέξ για να σφηνώνει το drive και να μην κουνιέται ή χτυπιέται μέσα στη θήκη. Το πίσω φέρει όλο το κύκλωμα της συσκευής.

Η αλουμινένια θήκη είναι όπως σας είπαμε μονοκόμματη και φέρει στα δύο πλάγια του εσωτερικού της από δύο ραβδώσεις που αφ' ενός συγκρατούν από τα πλάγια το drive και αφ' ετέρου σχηματίζουν μεταξύ τους και στα άκρα τους τα πάσα στα οποία βιδώνουν οι τέσσερις μικρές βίδες.

Το κύκλωμα συγκρατείται στο πίσω πλαστικό με δύο πλαστικούς οδηγούς στα άκρα του και ένα πλαστικό γατζάκι στη μέση που πιάνει πάνω στην υποδοχή Micro-USB 3.0.

Η αφαίρεσή του είναι σχετικά εύκολη και δεν απαιτεί εργαλεία.

Το κύκλωμα είναι απλό, επαρκώς ποιοτικό και...

...βασίζεται στον ελεγκτή της JMicron, JMS567. Πρόκειται για έναν ελεγκτή USB 3.0 to SATA 6Gb/s ο οποίος είναι φυσικά συμβατός και με USB 2.0 καθώς και SATA 3Gb/s και για τον οποίον μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Το εσωτερικό βύσμα που φέρει το κύκλωμα εφαρμόζει απ' ευθείας πάνω σε οποιοδήποτε SATA drive 2,5" παρέχοντας σύνδεση για μεταφορά δεδομένων και τροφοδοσία ταυτόχρονα.

Επιστρατεύσαμε τον OCZ ARC 100 240GB με ενσωματωμένο ένα επιπλέον αυτοκόλλητο bracket που ανεβάζει το ύψος του σε 9mm για να δούμε αν χωράει όντως στην Silverstone MS06 και επιβεβαιώσαμε ότι όντως η θήκη χωράει drives με ύψος έως 9,5mm.

Ας πάμε τώρα να δούμε σε τι δοκιμασίες θα υποβάλουμε τη Silverstone MS06.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III και USB 3.0 ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις δοκιμασίες που χρειάζονται για να εκτιμήσουμε τις επιδόσεις του υπό δοκιμή προϊόντος.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Silverstone MS06 χωρίζονται σε 2 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε συγκεκριμένο SSD εγκατεστημένο κατ' ευθείαν σε SATA 6Gb/s και κατόπιν εγκατεστημένο μέσα στο Silverstone MS06 καθώς και σε τρία διαφορετικά ανταγωνιστικά προϊόντα.

2: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων και σύγκρισή των χρόνων όλων των παραπάνω configurations.

Τα USB 3.0 2,5" drive enclosures περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το RaidSonic ICY BOX IB-273StU3, το Savio ST201U3-BK, το Technaxx Speedyhousing και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Silverstone MS06.

Η επιλογή SSD αντί μηχανικού drive έγινε για να δούμε τα όρια του κυκλώματος της Silverstone MS06.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Συνθετικά Benchmarks

Ξεκινάμε με το Average Read Access του AIDA64 4.50 για να δούμε το latency που προσθέτει η θήκη στο drive. βλέπουμε ότι τα 0,02ms που έχει ο OCZ ARC 100 240GB σε απ ευθείας σύνδεση στη SATA 6Gb/s της μητρικής γίνονται 0,08 στη Silverstone MS06, που όμως είναι εντελώς αποδεκτό latency και σίγουρα το καλύτερο από τις 4 θήκες που δοκιμάσαμε.

Προχωράμε στις δοκιμασίες του AS SSD Benchmark 1.7.4739.38088.

Στην ανάγνωση και την εγγραφή μοιράζεται από τρεις πρωτιές με τη θήκη της RaidSonic όμως είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής στη σειριακή ανάγνωση και εγγραφή, κάτι που θα είναι και το συνηθισμένο μενού για ένα εξωτερικό drive.

Στις αντιγραφές τα πάει εξαιρετικά στο ISO αλλά τερματίζει τελευταία στο Game ενώ καταποντίζεται με κάτω των μισών επιδόσεων του ανταγωνισμού στο Program. Εδώ ξεκινάει να φαίνεται κάποια αδυναμία του ελεγκτή της JMicron η οποία όμως δεν ξέρουμε πόσο θα επηρεάσει τη λειτουργία ενός εξωτερικού drive καθώς δεν έχει φανεί ακόμη ξεκάθαρα σε τι ακριβώς αφορά.

Συνεχίζουμε με το CrystalDiskMark 3.03b x64 το οποίο επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα του προηγούμενου τεστ. H Silverstone MS06 είναι εξαιρετική στις αναγνώσεις και εγγραφές αρχείων αλλά οι επιδόσεις της πέφτουν όταν τα αρχεία γίνονται πολύ μικρά.

Βλέπουμε ότι οι επιδόσεις διατηρούνται ψηλά και στα αρχεία των 512Κ, που είναι αρκετά μικρά, αλλά πέφτουν ιδιαίτερα στα αρχεία των 4Κ, που ομολογουμένως δε συνηθίζεται να μεταφέρονται κατά κόρον σε εξωτερικά drives αλλά περισσότερο να εμφανίζονται σε drives λειτουργικού συστήματος.

Ακολουθεί το Anvil's Storage Utilities 1.1.0, όπου η Silverstone MS06 παίρνει την καλύτερη βαθμολογία σε αναγνώσεις και εγγραφές.

Στην προσπάθεια να διευκρινίσουμε που ακριβώς έγκειται η αδυναμία που εντοπίσαμε νωρίτερα, τρέξαμε τις δοκιμασίες ανάγνωσης και εγγραφής του HD Tune Pro 5.50 για να δούμε πόσα IOPS μπορεί να περάσει ο ελεγκτής της Silverstone MS06. Τα αποτελέσματα τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές δείχνουν πρωτιά της θήκης της σημερινής δοκιμής στα μεγαλύτερα αρχεία και μικρή πτώση σε αρχεία 4Κ ή μικρότερα στα οποία την πρωτιά παίρνει η θήκη της RaidSonic. Η πτώση όμως αυτή δε δικαιολογεί την αδυναμία που εντοπίστηκε νωρίτερα.

Το μόνο που μας μένει είναι να το ψάξουμε στην επόμενη σελίδα, με τις πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Πραγματικές αντιγραφές αρχείων

Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τη δοκιμαζόμενη θήκη. Φυσικά συμπεριλάβαμε και τις αντίστοιχες μετρήσεις με τον SSD κατ' ευθείαν πάνω στη SATA 6Gb/s για μέτρο σύγκρισης.

Ξεκινάμε με τις αναγνώσεις και ήδη τον πιάσαμε τον ένοχο! Βλέπουμε την Silverstone MS06 να έχει παντού τον μικρότερο χρόνο, εκτός από τα πολλά και μικρά αρχεία όπου ο ελεγκτής της JMicron φαίνεται να πελαγώνει κυριολεκτικά και να δίνει τεράστιες καθυστερήσεις σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

Προχωράμε με τις εγγραφές όπου το φαινόμενο είναι πολύ πιο έντονο οδηγώντας την εγγραφή των 32000 μικρών αρχείων να χρειάζεται εικοσιοκταπλάσιο χρόνο για να πραγματοποιηθεί όταν ο SSD μας φιλοξενείται από τη θήκη της δοκιμής. Το ότι το φαινόμενο είναι πιο έντονο στην εγγραφή, φαίνεται και από το ότι, ακόμη και τα 1000 αρχεία της δοκιμής των JPG είναι αρκετά για να κάνουν την Silverstone MS06 να πάρει την τελευταία θέση, ενώ στο αντίστοιχο τεστ των αναγνώσεων είχε την πρώτη.

Νομίζω ότι οι δοκιμασίες πραγματικών αντιγραφών ξεκαθάρισαν το τοπίο και ανέδειξαν τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του προϊόντος μας. Πάμε τώρα να δούμε τι συμπεράσματα θα βγάλουμε από όλα αυτά.

Ο Απολογισμός

Η Silverstone MS06 ξεκίνησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ποιοτικά υλικά και καλή κατασκευή έδωσαν ένα όμορφο και λειτουργικό σύνολο. Η μόνη παραφωνία της τοποθέτησης του ενδεικτικού LED στο πίσω μέρος της θήκης όπου ήταν αόρατο όταν η θήκη ήταν τοποθετημένη στο docking station δε φαινόταν ικανή να θεωρηθεί αξιοσημείωτη.

Οι δοκιμασίες των επιδόσεων ξεκίνησαν κι αυτές το ίδιο εντυπωσιακά και εκεί που φαινόταν ότι έχουμε ένα νικητή, σκάψαμε πολύ βαθιά και απελευθερώσαμε έναν αρχαίο τρόμο. Όχι, αυτοί ήταν οι νάνοι στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Εμείς απλά αναδείξαμε τη μία και μοναδική αδυναμία του ελεγκτή, αυτή του να χειριστεί πολλά και σχετικά μικρά αρχεία. Ενώ λοιπόν ο ελεγκτής της Silverstone MS06 είναι πολύ γρήγορος σε κάθε άλλη περίπτωση, μόλις δει πολλά αρχεία τρελαίνεται, μουλαρώνει και κυριολεκτικά σέρνεται. Το γιατί, κρύβεται κάπου όπου μόνο οι μηχανικοί της JMicron μπορούν να πάνε. Εμείς μπορούμε μόνο να το αναδείξουμε.

Τώρα θα μου πείτε, χάλασε ο κόσμος; Εξαρτάται. Αν θέλετε να φυλάξετε και να μεταφέρετε τις High Definition ταινίες σας σε κάποιο εξωτερικό drive, η Silverstone MS06 είναι εξαιρετική. Αν θέλετε να μεταφέρετε μικρότερα αρχεία, πάλι εξαιρετική είναι. Αν όμως θελήσετε να μεταφέρετε πολύ μικρά αρχεία, τότε παύει να είναι εξαιρετική. Δεν είναι ούτε καν καλή. Είναι άθλια.

Πώς να βαθμολογήσω τώρα ένα προϊόν που οι επιδόσεις του κυμαίνονται από εξαιρετικές έως άθλιες, ανάλογα με την περίπτωση; Θα έλεγα ότι σταθμίζοντας και το πόσο συχνά κάνει κανείς με αυτό το προϊόν τις διεργασίες στις οποίες τα πάει καλά και αυτές στις οποίες δεν τα πάει καλά, μάλλον θα πρέπει να το βαθμολογήσω σχετικά καλά.

Εξ' άλλου η ποιότητα και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του είναι σε πολύ καλά επίπεδα και η προτεινόμενη τιμή του στα 23,90 ευρώ δε μπορεί να θεωρηθεί υψηλή σχετικά με όσα προσφέρει. Οφείλουμε βέβαια να πούμε ότι η διαθεσιμότητα είναι μικρή και στην Ελλάδα ανύπαρκτη και δε μπορέσαμε να το βρούμε σε κάποιο ευρωπαϊκό κατάστημα κάτω από 33 ευρώ αλλά θεωρούμε ότι με την αύξηση της διαθεσιμότητας η τιμή θα εξομαλυνθεί και θα έρθει στα πλαίσια της προτεινόμενης.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Silverstone MS06:

Πλεονεκτήματα
+ Ποιοτικά υλικά
+ Ποιοτική κατασκευή
+ Δύο σε ένα, φορητή θήκη και docking station
+ Πολύ καλές επιδόσεις στις περισσότερες δοκιμασίες
+ Συμβατότητα με όλα τα πρωτόκολλα SATA και USB

Μειονεκτήματα
- Πολύ κακές επιδόσεις σε αναγνώσεις και εγγραφές πολλών μικρών αρχείων
- Τοποθέτηση του LED λειτουργίας στο πίσω μέρος όπου δε φαίνεται όταν η θήκη είναι στο docking station

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Silverstone MS06 είναι:

Εισαγωγή

Είναι νύχτα. Πάνω στα ήρεμα νερά, γλιστράει η ομίχλη και η πλώρη ενός πλοίου με μαύρα πανιά που φουσκώνουν στο λιγοστό αεράκι. Το πλοίο των κουρσάρων μπαίνει στο λιμάνι του TheLab.gr αλλά σε αντίθεση με τους κουρσάρους άλλων εποχών, οι σύγχρονοι δε φέρνουν τρόμο και καταστροφή, εκτός ίσως για τους ανταγωνιστές τους. Αντιθέτως, μας φέρνουν ένα καινούριο μοντέλο SSD για να σας παρουσιάσουμε!

Οι κουρσάροι της Corsair κατέφθασαν με τον νέο Corsair Force LX 256GB, μέλος της τριμελούς οικογένειας των Force LX. Ο "αιχμάλωτος" παραδόθηκε στους δήμιους του TheLab.gr και αλυσοδέθηκε στον πάγκο των βασανιστηρίων. Το σετ με τα αποστειρωμένα κατσαβίδια ανοίχτηκε και όσοι από εσάς είσαστε θαρραλέοι, μπορείτε να μας ακολουθήσετε στην επόμενη σελίδα για να παρακολουθήσετε την ανατομία του Corsair Force LX 256GB.

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Ο Corsair Force LX 256GB έρχεται σε μια μικρή, χάρτινη συσκευασία όπου κυριαρχεί το πράσινο χρώμα μαζί με το μαύρο και το λευκό. Υπάρχουν πληροφορίες για το μοντέλο και τη χωρητικότητα ενώ στο πίσω μέρος μέσα από ένα παράθυρό βλέπουμε ένα τμήμα του ίδιου του SSD που αναφέρει το Part Number.

Άλλες πληροφορίες που μας δίνει η συσκευασία είναι η διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία έτη και το γεγονός ότι ο SSD έχει ύψος 7mm, γεγονός που τον καθιστά συμβατό με τα ultrabooks.

Ανοίγοντας το χάρτινο κουτί, συναντάμε τον ίδιο τον SSD, προστατευμένο σε μια θήκη από σκληρό διάφανο πλαστικό και ένα τυπικό έντυπο εγγύησης. Ο Corsair Force LX 256GB δε συνοδεύεται από κάποιο αξεσουάρ. Προφανώς η Corsair προσπάθησε να περιορίσει το κόστος της σειράς LX με αυτόν τον τρόπο.

Ο Corsair Force LX 256GB είναι βαμμένος σε μαύρο σατινέ και φέρει μόνο ένα αυτοκόλλητο στην άνω πλευρά του με τα βασικά στοιχεία όπως μάρκα, μοντέλο, χωρητικότητα, πιστοποιήσεις, Part και Serial Number και την ένδειξη ότι θα χαθεί η εγγύηση αν αφαιρεθεί το αυτοκόλλητο.

Εν τούτοις, το αυτοκόλλητο δεν καλύπτει κάποια βίδα που πρέπει να αφαιρεθεί για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του κελύφους. Οι βίδες αυτές είναι τέσσερις και συγκεκριμένα δύο σε κάθε πλαϊνό του drive, δίπλα στην υποδοχή βιδώματός του. Δύο συνολικά από τις τέσσερις βίδες, μία από τις δύο κάθε πλευράς, καλύπτονται από ειδικό αυτοκόλλητο που δεν πρέπει να αφαιρεθεί αν θέλετε να ισχύει η τριετής εγγύηση.

Εδώ βλέπετε από κοντά ένα από τα δύο αυτοκόλλητα που καλύπτουν βίδες. Κόψαμε και τα δύο αυτοκόλλητα, ξεβιδώσαμε τις τέσσερις βίδες και ιδού ο Corsair Force LX 256GB ανοιγμένος και χωρίς εγγύηση. Παρατηρούμε ότι η πλακέτα καταλαμβάνει λίγο περισσότερο από το μισό χώρο που προσφέρει το κέλυφος, ενώ στηρίζεται στο κάτω μέρος αυτού με τρεις ακόμη βίδες.

Πάνε και οι τρεις τελευταίες βίδες και ορίστε η πλακέτα του drive μας. Συγκεκριμένα ξεκινάμε από την κάτω πλευρά της που έχει και το περισσότερο ενδιαφέρον και πρώτα πρώτα από τον ελεγκτή του Corsair Force LX 256GB τον οποίο δεν έχουμε συναντήσει σε άλλη υλοποίηση. Είναι ο Silicon Motion SM2246EN, ένας τετρακάναλος ελεγκτής που υποστηρίζει όλες τις σύγχρονες λειτουργίες των SSD, όπως TRIM και Garbage Collection. Επίσης υποστηρίζει AES 256-bit hardware-based encryption καθώς και υποστήριξη του TCG/Opal V2.0 και Encrypted Drive (IEEE1667). Και για όσους, πολύ δικαιολογημένα, βαριούνται να διαβάσουν για όλα αυτά, το νόημα είναι ότι ο ελεγκτής του Corsair Force LX 256GB υποστηρίζει όλα τα σύγχρονα πρωτόκολλα κρυπτογράφησης, οπότε αν θέλετε να κρύψετε τα δεδομένα σας, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα, αξιόπιστα και χωρίς απώλεια ταχύτητας, αφού η όλη διαδικασία γίνεται σε επίπεδο hardware.

Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον Silicon Motion SM2246EN, μπορεί να κατεβάσει πλήρες PDF με τις προδιαγραφές του από εδώ.

Συνεχίζουμε με τη μνήμη cache του Corsair Force LX 256GB η οποία είναι μεγέθους 256ΜΒ και παρέχεται από ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CB128M16FP-DI. Πρόκειται για μνήμη DDR3 χρονισμένη στα 1600MHz. Όποιος επιθυμεί να διαβάσει περισσότερα τεχνικά χαρακτηριστικά σχετικά με το chip της Nanya, μπορεί να κατεβάσει το σχετικό PDF εδώ.

Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε ένα από τα συνολικά τέσσερα chip NAND που περιλαμβάνει αυτή η πλευρά του PCB. Τα chip αυτά είναι τα L85 256Gbit ONFI NAND και είναι κατηγορίας Synchronous MLC και λιθογραφίας 20nm. Στοιχεία που υποδηλώνουν καλές ταχύτητες και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από άλλα μικρότερης λιθογραφίας. Κατασκευάζονται από την IMFT που είναι κοινοπραξία της Intel με τη Micron.

Η άλλη πλευρά του PCB φιλοξενεί άλλα τέσσερα NAND chips, ανεβάζοντας το συνολικό τους αριθμό σε 8. Υπολογίζοντας τη συνολική τους χωρητικότητα έχουμε:

8 Χ 256Gbit = 2048Gbit και επειδή έχουμε 8Gbit σε κάθε GByte η συνολική χωρητικότητα ανέρχεται σε 2048 / 8 GByte = 256GByte.

Δηλαδή ίση ακριβώς με την ονομαστική χωρητικότητα του drive, χωρίς over provisioning. Όπως θα δούμε παρακάτω, το λογισμικό διαχείρισης που παρέχει η Corsair μας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε κατά βούληση τη χωρητικότητα που θέλουμε να θυσιάσουμε για over provisioning, για να αυξήσουμε τις επιδόσεις και τη μακροζωία του drive.

Τέλος, αυτή η πλευρά του PCB φιλοξενεί το κύκλωμα τροφοδοσίας και σταθεροποίησης του Corsair Force LX 256GB.

Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα να δούμε τι ακριβώς κάνουν όλα αυτά που μόλις αναλύσαμε.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair Force LX 256GB.

Βλέπουμε ότι ο Corsair Force LX 256GB έρχεται σε τρεις χωρητικότητες, 128, 256 και 512GB. Σε κάθε περίπτωση, η cache είναι ίδια, στα 256MB, όπως ίδια είναι και η ταχύτητα ανάγνωσής, στα 560MB/s, που είναι μια πραγματικά αξιοσέβαστη ταχύτητα, στα όρια του πρωτοκόλλου SATA 6Gb/s.

Η ταχύτητα εγγραφής όμως, είναι μια άλλη ιστορία και καθώς φαίνεται, αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα του Corsair Force LX 256GB. Παρατηρούμε λοιπόν πολύ χαμηλή ταχύτητα εγγραφής, στα 150MB/s για το μικρό μοντέλο των 128GB η οποία διπλασιάζεται και φτάνει τα 300MB/s στο μοντέλο των 256GB που έχουμε στα χέρια μας για να πάει στα 450MB/s στο κορυφαίο μοντέλο της σειράς των 512GB.

Βλέπουμε λοιπόν ένα περίεργο μείγμα εξαιρετικών ταχυτήτων στην ανάγνωση με ασθενικές επιδόσεις στην εγγραφή που κάνει τη μελέτη του συγκεκριμένου drive πολύ ενδιαφέρουσα. Οι επιδόσεις του είναι φανερό ότι θα εξαρτηθούν από το κατά πόσο θα δοκιμάζουμε την ανάγνωση ή την εγγραφή.

Όσον αφορά τα IOPS, το μικρό μοντέλο των 128GB πάσχει και εκεί. Με μόλις 36K IOPS στις εγγραφές οι επιδόσεις του στις εγγραφές μικρών αρχείων αναμένονται κάτω του μετρίου. Πέρα από αυτό, οι επιδόσεις στην ανάγνωση και οι επιδόσεις στις εγγραφές των μεγαλύτερων μοντέλων είναι καλές αλλά όχι κορυφαίες και κυμαίνονται κοντά στις 70K IOPS.

Στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, ο Corsair Force LX 256GB είναι πλήρης και υποστηρίζει όλες τις λειτουργίες των σύγχρονων SSD, όπως βλέπετε στον πίνακα και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Οι καταναλώσεις του είναι αρκετά καλές και η υπολογιζόμενη διάρκεια ζωής του (MTBF) ανέρχεται στις 1,5 εκατομμύρια ώρες λειτουργίας.

Η Corsair δε δίνει στοιχεία για την αντοχή των NAND του Corsair Force LX 256GB σε εγγραφές, αλλά η λιθογραφία των 20nm που χρησιμοποιήθηκε προϊδεάζει για μεγαλύτερη αντοχή από NAND των 19nm.

Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό

Η Corsair παρέχει πλήρες συνοδευτικό λογισμικό για τους SSD της, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στη συσκευασία αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ. Το πρόγραμμα ονομάζεται Corsair SSD Toolbox και είναι κοινό για όλους τους SSD της εταιρίας. Περιλαμβάνει έξι βασικές οθόνες που επιτελούν αντίστοιχες βασικές λειτουργίες και τις οποίες θα αναλύσουμε παρακάτω.

Ξεκινάμε από την πρώτη οθόνη που ονομάζεται "Drive Information" και η οποία περιλαμβάνει γενικές πληροφορίες για το drive. Στα αριστερά υπάρχει λίστα με όλα τα drives του συστήματος, από όπου επιλέγουμε ποιου τις πληροφορίες θέλουμε να δούμε. Σε αυτή την οθόνη μπορούμε να δούμε και τις συνολικές αναγνώσεις και εγγραφές που έχει κάνει το drive.

Συνεχίζουμε με τη δεύτερη οθόνη η οποία αφορά το over provisioning και επιγράφεται "Overprovision". Όπως σας έχουμε πει ήδη, το drive της δοκιμής δεν έρχεται με προεπιλεγμένο over provisioning από το εργοστάσιο. Αντιθέτως, δίνει όλη τη χωρητικότητα που του παρέχουν οι NAND του στο χρήστη, ο οποίος μπορεί μετά να επιλέξει αν και πόσο over provisioning θέλει να κάνει από αυτή την οθόνη του λογισμικού διαχείρισης. Για να σας βοηθήσει, το λογισμικό προτείνει μια λογική τιμή, την οποία μπορείτε φυσικά να αλλάξετε, αν το επιθυμείτε.

Στην τρίτη οθόνη, η οποία επιγράφεται "S.M.A.R.T. Status" μπορούμε να δούμε τις πληροφορίες που καταγράφει το S.M.A.R.T. του drive.

Η τέταρτη οθόνη αφορά τη λειτουργία μεταφοράς δεδομένων από drive σε drive και επιγράφεται "Disk Clone". Η κλωνοποίηση μπορεί να γίνει από ή προς κάποιο drive της Corsair.

Η πέμπτη οθόνη επιγράφεται "Optimize" και μας δίνει τη δυνατότητα να δώσουμε χειροκίνητα την εντολή TRIM στο drive, καθώς και να κάνουμε κάποιο Schedule για να δίνεται κατά διαστήματα η εντολή.

Η τελευταία οθόνη που επιγράφεται "Secure Wipe" εκτελεί μια πλήρη διαγραφή των NAND του drive, φέρνοντάς το σε εργοστασιακή κατάσταση.

Όπως είδατε το διαχειριστικό της Corsair είναι εύκολο στη χρήση και αρκετά πλήρες. Αν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι παραπάνω, θα ήταν ένας interactive οδηγός για optimization του συστήματος για χρήση με SSD. Ελπίζουμε ότι η Corsair θα το συμπεριλάβει σε κάποια επόμενη έκδοση, για να μπορούμε πλέον να πούμε ότι δε λείπει τίποτα από το Corsair SSD Toolbox

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Corsair Force LX 256GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο AMD R7 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, Corsair Force LX 256GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Corsair Force LX 256GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο Corsair Force LX 256GB παίζει μεταξύ της 2ης και 3ης θέσης, επιδόσεις πολύ καλές για ένα σχετικά οικονομικό drive μιας και οι SSD που τον ξεπερνούν για λίγο κοστίζουν πολύ περισσότερο. Στις δοκιμασίες των εγγραφών...

...αντιθέτως, ο Corsair Force LX 256GB δείχνει την αδυναμία του και παίρνει τρεις τελευταίες θέσεις στα πέντε τεστ.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο Corsair Force LX 256GB έχει άριστες επιδόσεις και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο γρήγορα drives.

Στο Average Write Access κονταροχτυπιέται με τον AMD R7 240GB για την πρώτη θέση. Πολύ καλά latencies από το drive της σημερινής δοκιμής λοιπόν!

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο Corsair Force LX 256GB έχει εξαιρετικές επιδόσεις στη σειριακή ανάγνωση, ελάχιστα πίσω από τον κορυφαίο Samsung 850 Pro 256GB ενώ και στις αναγνώσεις των 4K μένει πίσω μόνο από τα drives της Samsung. Στην ανάγνωση 4K-64Thrd τα τέσσερα κανάλια του ελεγκτή δεν επαρκούν και ο Corsair Force LX 256GB παίρνει την πέμπτη θέση, ξεπερνώντας μόνο τα drives της Kingston.

Στις δοκιμασίες εγγραφών που είναι όπως έχουμε πει η Αχίλλειος πτέρνα του, δεν τα πάει καλά.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του Corsair Force LX 256GB είναι ενδιάμεσες.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64

Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις όπου ο Corsair Force LX 256GB παίρνει την πρωτιά, κάτι αξιομνημόνευτο για ένα budget drive, ενώ στα υπόλοιπα τεστ έχει ακριβώς αντίστοιχη συμπεριφορά με το AS SSD.

]

Το ίδιο και στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, όπου και πάλι το drive μας δεν τα πήγε καλά.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0...

Όπου ο Corsair Force LX 256GB καταλαμβάνει την πέμπτη θέση.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο Corsair Force LX 256GB δείχνει έντονα τον διττό χαρακτήρα του κερδίζοντας τρεις πρώτες, μια δεύτερη και μία τελευταία θέση, που αλλού, στη δοκιμασία File Write που εξαρτάται από τις εγγραφές. Εξαιρετικές επιδόσεις στην ανάγνωση, πολύ χαμηλές στην εγγραφή.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Σε αυτή τη δοκιμή ο Corsair Force LX 256GB τα πήγε καλύτερα και διατήρησε ένα μέσο όρο που βρίσκεται κάπου στο... μέσο όρο.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.

Και εδώ ο Corsair Force LX 256GB έφερε αντίστοιχα αποτελέσματα με το PCMark 7.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Corsair Force LX 256GB να είναι ανάμικτες. Το drive έχει εξαιρετικές επιδόσεις στην ανάγνωση ενώ υπολείπεται σημαντικά στην εγγραφή, δίνοντας ασυνήθιστα αποτελέσματα.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος περιόρισε τις επιδόσεις του Corsair Force LX 256GB και έτσι τερματίζει στην τρίτη και τέταρτη θέση σε όλες τις δοκιμές.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Εδώ ο Corsair Force LX 256GB διατηρεί τις πολύ καλές επιδόσεις του παρουσιάζοντας εξαιρετικές επιδόσεις στο latency.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.

To μοτίβο παραμένει ίδιο και με το λειτουργικό στο δίσκο με τον Corsair Force LX 256GB να έχει αντίστοιχες επιδόσεις με αυτές που είχε σε άδειο drive.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου συμβαίνει το ίδιο.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0...

...στο οποίο δε βλέπουμε ουσιώδεις διαφορές από τη δοκιμασία χωρίς λειτουργικό.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Πρώτα το PC Mark 05...

...όπου το λειτουργικό σύστημα στο δίσκο έριξε λιγάκι χαμηλότερα τις επιδόσεις του Corsair Force LX 256GB ο οποίος κατατάσσεται ελαφρώς άνω του μετρίου.

Αντίθετα, στα PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.

[

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

όπου ο Corsair Force LX 256GB μας εξέπληξε παίρνοντας τη δεύτερη θέση, πίσω μόνο από τον Samsung 850 Pro 256GB και μόνο για 14 εκατοστά του δευτερολέπτου.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Corsair Force LX 256GB διατήρησε τον διττό χαρακτήρα του. Πάμε να δούμε τι συμπεράσματα θα δώσουν οι υπόλοιπες δοκιμασίες.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Εδώ ο Corsair Force LX 256GB δεν τα πάει καλά, έχοντας σχεδόν ταυτόσημες επιδόσεις με τον Samsung 840 EVO 250GB, περίπου τις μισές από τον Samsung 850 Pro 256GB και πολύ χαμηλότερες από τα drives της OCZ που διαπρέπουν πάντα στη συγκεκριμένη δοκιμασία.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Σε αυτή τη δοκιμασία, ο Corsair Force LX 256GB καταλαμβάνει την πέμπτη θέση, ξεπερνώντας μόνο τον Samsung 840 EVO 250GB και τον Kingston SSDNow V310 960GB.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα...

...o Corsair Force LX 256GB τα πάει μια χαρά, περίπου στο μέσο όρο.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Corsair Force LX 256GB να διατηρεί μια μέση θέση χάρη στην ταχύτητά του στην ανάγνωση.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"...

...όπου ο Corsair Force LX 256GB έρχεται πέμπτος και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.

Και εδώ φαίνεται η αδυναμία στις εγγραφές με την έκτη θέση για τον Corsair Force LX 256GB.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου...

...ο Corsair Force LX 256GB τα πάει αρκετά καλά, καθώς δεν έχει να κάνει εγγραφές.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop.

Εδώ ο Corsair Force LX 256GB παίρνει την τέταρτη θέση.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Τα ίδια με τη δοκιμασία του Photoshop.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013...

Όπου ο Corsair Force LX 256GB κατάφερε να πάρει την τρίτη θέση, ξεπερνώντας ακριβότερα drives.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου...

...όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο Corsair Force LX 256GB καταλαμβάνει την τέταρτη θέση.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Φτάσαμε στον απολογισμό. Πρώτη φορά συμβαίνει να έχουμε τόσο καλά αναμεμιγμένα με τόσο άσχημα αποτελέσματα στο ίδιο drive. Οι δυνατότητες του Corsair Force LX 256GB στην ανάγνωση ξεπερνούν πολλές ακριβότερες υλοποιήσεις αλλά οι περιορισμοί του στις εγγραφές αφαιρούν σημαντικά από το σύνολο των επιδόσεων.

Οι μέτριες προδιαγραφές στα IOPS είναι ένας ακόμη παράγοντας που κρατάει χαμηλά τις επιδόσεις του Corsair Force LX 256GB και δεν επιτρέπει στις εξαιρετικές επιδόσεις του στη σειριακή ανάγνωση να τον αναδείξουν.

Από την άλλη, πρόκειται για ένα drive με πλήρη χαρακτηριστικά, που δεν πρόκειται να απογοητεύσει σε καθημερινή οικιακή χρήση, με πολύ καλά latencies και με ολοκληρωμένο διαχειριστικό λογισμικό.

Τη στιγμή που γράφεται το παρόν review, το κόστος του Corsair Force LX 256GB στην Ελληνική αγορά είναι 127,70? σε διαδικτυακό κατάστημα και 129,40? σε φυσικό κατάστημα, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η τιμή αυτή δεν είναι ανταγωνιστική για την κατηγορία του. Αν η Corsair θέλει να κάνει το drive της ανταγωνιστικό, σε σχέση με τις επιδόσεις του, θα πρέπει να ρίξει την τιμή στα 100?.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair Force LX 256GB:

Πλεονεκτήματα
+ Εξαιρετικές επιδόσεις στη σειριακή ανάγνωση
+ Υποστήριξη TRIM και Garbage Collection
+ Υποστήριξη DevSleep
+ Υποστήριξη κρυπτογράφησης AES 256, TCG/Opal
+ Πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό λογισμικό

Μειονεκτήματα
- Χαμηλές επιδόσεις στις εγγραφές
- Μέτριες επιδόσεις στα IOPS
- Τιμή
- Απουσία συνοδευτικών αξεσουάρ

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair Force LX 256GB είναι:

Εισαγωγή

Όταν μιλάει κανείς για SSD συνήθως τον απασχολεί η ταχύτητα. Οι μεγάλες χωρητικότητες, αν και υπαρκτές σε επίπεδο enterprise, έχουν απαγορευτική τιμή για τον απλό χρήστη. Εν τούτοις, η τεχνολογία των SSD ωριμάζει και μαζί με τις συνεχώς αυξανόμενες ταχύτητες, έρχονται σιγά σιγά και οι αυξημένες χωρητικότητες σε λογικές τιμές.

Η Kingston, παλιά καραβάνα στο χώρο των μνημών και γνώστης της αγοράς, επεκτείνει την consumer σειρά της με την προσθήκη του Kingston SSDNow V310 960GB. Το συγκεκριμένο μοντέλο έρχεται σε μία και μόνο χωρητικότητα, αυτή των 960GB που το καθιστά τον μεγαλύτερο SSD της εταιρείας στην κατηγορία consumer.
 

Φυσικά, εμείς δεν αρκούμαστε στη μεγάλη χωρητικότητα. Ως θαμώνες του εργαστηρίου έχουμε τη φυσική ανάγκη να ξεκλειδώσουμε όλα τα μυστικά του drive που έπεσε στα χέρια μας. Θα δούμε λοιπόν αν η χωρητικότητα συνοδεύεται από την απαραίτητη ταχύτητα, αξιοπιστία και λειτουργικότητα που θέλουμε και περιμένουμε από έναν καλό SSD.

Περάστε στην αίθουσα του ανατομείου στην επόμενη σελίδα για να ξεκινήσουμε!

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Αρχικά να σας πούμε ότι ο Kingston SSDNow V310 960GB πωλείται σε τέσσερις εκδόσεις, ανάλογα με τα παρελκόμενα που τον συνοδεύουν:

1. Απλή έκδοση

7 mm to 9.5 mm adapter

2. Desktop Upgrade Kit

3.5" bracket & mounting screws
SATA data & power cables
Hard drive cloning software
Installation video

3. Notebook Upgrade Kit

2.5" USB enclosure
Hard drive cloning software
Installation video
7 mm to 9.5 mm adapter

4. Desktop/Notebook Upgrade Kit

2.5" USB enclosure
3.5" bracket & mounting screws
SATA data & power cables
Hard drive cloning software
Installation video
7 mm to 9.5 mm adapter

Εμείς έχουμε στα χέρια μας την τέταρτη και πιο πλούσια έκδοση, την οποία και θα σας παρουσιάσουμε.

Ξεκινάμε με την ευμεγέθη χάρτινη συσκευασία όπου στο εμπρός μέρος βλέπουμε κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά του drive, όπως το μοντέλο, την χωρητικότητα, τις θεωρητικές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής και τη διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία χρόνια.

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας περιγράφεται η διαδικασία της εγκατάστασης και τα παρελκόμενα που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο kit.
 

Εντός της συσκευασίας βλέπουμε την πλουσιότερη προίκα που έχουμε δει έως τώρα σε SSD και η οποία περιλαμβάνει ακριβώς όσα αναφέραμε πριν. Το DVD περιέχει το πολύ επεξηγηματικό βίντεο για τη διαδικασία της εγκατάστασης καθώς και το Acronis True Image που είναι το "Hard Drive Cloning Software" που προσφέρει το kit. Το 2.5" USB Enclosure συνοδεύεται και από καλώδιο Mini-USB φροντίζοντας να μη χρειαστείτε τίποτα που δεν περιέχεται στο kit. Βέβαια το εν λόγω καλώδιο μαρτυρά ότι το 2.5" USB Enclosure είναι USB 2.0 και συνεπώς αρκετά αργό, ειδικά αν πρόκειται να μεταφέρετε πολλά δεδομένα, μιας και o Kingston SSDNow V310 960GB έχει τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο.
 

Εδώ βλέπετε από κοντά τη θηκούλα που συζητάμε. Μπορεί να είναι αργή αλλά ανοίγει και κλείνει με ένα απλό διακοπτάκι και η τοποθέτηση του drive γίνεται απλά, γρήγορα και χωρίς εργαλεία. Από πλευράς ευκολίας, άριστα.
 

Να και ο ίδιος ο Kingston SSDNow V310 960GB. Στιβαρή κατασκευή από αρκετά χοντρό μέταλλο, βαμμένο με ποιοτική γκρι βαφή και όλες οι πληροφορίες και πιστοποιήσεις συγκεντρωμένες στο μοναδικό αυτοκόλλητο που βρίσκεται στην πάνω πλευρά.

Λάμπουν για της απουσίας τους οι βίδες που θα πρέπει να αφαιρέσουμε για να ξεκινήσει η ανατομία του Kingston SSDNow V310 960GB.

Απούσες βίδες, μεγάλο αυτοκόλλητο... Κάπου το έχουμε ξαναδεί το έργο...
 

Πράγματι, και εδώ όπως και στον OCZ ARC 100 240GB που είχαμε δει παλιότερα, οι τέσσερις βίδες που συγκρατούν ενώνουν το πάνω με το κάτω κομμάτι του κελύφους βρίσκονται κρυμμένες κάτω από το μεγάλο αυτοκόλλητο. Εννοείται ότι οποιαδήποτε βλάβη που θα προκληθεί στο συγκεκριμένο αυτοκόλλητο για να φτάσουμε στις βίδες και να τις αφαιρέσουμε, ακυρώνει την τριετή εγγύηση.

Οι βίδες είναι Torx Τ6 με μπιμπίκι στο κέντρο, μια αρκετά σπάνια βίδα που χρησιμοποιήθηκε για να αποτρέψει την παραβίαση του κελύφους.

Εμάς δε μας αποτρέπει τίποτα και ως εκ τούτου δεξιά βλέπετε το ένα από τα δύο τμήματα του κελύφους το οποίο φέρει ένα thermal pad. Αυτό το thermal pad φροντίζει για τη μεταφορά της θερμότητας από τον controller του Kingston SSDNow V310 960GB στο κέλυφος που λειτουργεί και ως ψύκτρα.

Το άλλο κομμάτι του κελύφους είναι βαρετό καθώς δεν έχει τίποτα και γι αυτό δε σας το δείχνουμε.
 

Και φτάσαμε στο ζουμί, στην πλακέτα δηλαδή του Kingston SSDNow V310 960GB. Όπως και στο κέλυφος, έτσι και στην πλακέτα η ενδιαφέρουσα πλευρά είναι η από κάτω και γι αυτό ξεκινάμε από εκεί. Βλέπουμε 8 πανομοιότυπα chips που δε μπορεί παρά να είναι κάποια από τα NAND chips του drive και δύο ακόμη chips, τον ελεγκτή και τη μνήμη cache.

Ο ελεγκτής είναι ο Phison PS3108-S8 που συναντάμε και σε άλλες οικονομικές υλοποιήσεις SSD. O PS3108-S8 υποστηρίζει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζονται σε έναν SSD συμπεριλαμβανομένων των AES encryption, S.M.A.R.T., NCQ/TRIM και Device Sleep (DEVSLP) mode. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον εν λόγω ελεγκτή, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τον παραπάνω σύνδεσμο.
 

Τα NAND chips του Kingston SSDNow V310 960GB είναι κατασκευασμένα από τη Micron και συγκεκριμένα πρόκειται για τα Micron MT29F512G08CKCABH7 που είναι τύπου MLC και λιθογραφίας 20nm. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα συγκεκριμένα NAND chips, μπορεί να ακολουθήσει το σχετικό σύνδεσμο.

Εμείς θα σας πούμε ακόμη ότι τα συγκεκριμένα chips έχουν χωρητικότητα 51Gb (Gigabits) έκαστο, δηλαδή 512 / 8 = 64GB (GigaBytes). Σε αυτή την πλευρά της πλακέτας βλέπουμε 8 τέτοια chips. Αν υποθέσουμε ότι θα βρούμε άλλα 8 στην άλλη πλευρά, η συνολική τους χωρητικότητα είναι 16 x 64GB = 1024GB. Καθώς ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι προφανώς 960GB, τα υπόλοιπα 64GB διατίθενται στο drive για over provisioning.

Η μνήμη cache του drive παρέχεται από ένα chip της ίδιας της Kingston, το Kingston D2516EC4BXGGB. Πρόκειται για 512ΜΒ DDR3 μνήμης που είναι χρονισμένη στα 1600MHz. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το chip, μπορεί να ακολουθήσει το σύνδεσμο.
 

Και τελειώνουμε με την περιοχή της πλακέτας που περιέχει το τροφοδοτικό του Kingston SSDNow V310 960GB στην οποία συναντάμε ως συνήθως πυκνωτές και πηνία και το chip ελέγχου της τροφοδοσίας.
 

Ας τακτοποιήσουμε το τραπέζι της ανατομίας και όσο οι τεχνικοί μας συναρμολογούν το drive, ας πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τι κάνουν όλα αυτά που μόλις είδαμε.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Kingston SSDNow V310 960GB.
 

Θα θέλαμε να προσέξετε τις αρκετά χαμηλές επιδόσεις στα IOPS που προδιαθέτουν αρνητικά. Θα δούμε όμως όταν θα κάνουμε τις δοκιμές μας.

Επίσης αξιομνημόνευτη είναι και η διαφημιζόμενη αντοχή του Kingston SSDNow V310 960GB που φτάνει στα 2728ΤΒ εγγραφών!!!

Κανονικά θα ακολουθούσε η ανάλυση του συνοδευτικού λογισμικού του drive αλλά δεδομένου ότι ο Kingston SSDNow V310 960GB δε συνοδεύεται από κάτι τέτοιο, εκτός από το commercial Acronis True Image, θα περάσουμε κατ' ευθείαν στο σύστημα δοκιμών και τη μεθοδολογία των μετρήσεων.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;
 

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.
 

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Kingston SSDNow V310 960GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο AMD R7 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, Kingston SSDNow V310 960GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Kingston SSDNow V310 960GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:
 

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο Kingston SSDNow V310 960GB παίρνει την τέταρτη θέση ξεπερνώντας τον Kingston SSDNow KC300 240GB που είναι μεγαλύτερο και ταχύτερο μοντέλο. Στις δοκιμασίες των εγγραφών...
 

...τα πάει... χειρότερα και στα 4K, που έχουν και τη μεγαλύτερη σημασία, μένει σημαντικά πίσω από όλους τους συμμετέχοντες SSD.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι λίγο πιο αργός από τον ανταγωνισμό ενώ ο Kingston KC300 240GB έχει σημαντικά μεγαλύτερο latency από όλους τους άλλους.
 

Στο Average Write Access ο Kingston SSDNow V310 960GB τα πάει χειρότερα και έχει το μεγαλύτερο latency μαζί με τον Kingston SSDNow KC300 240GB.

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.
 

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει πολύ καλές επιδόσεις στη σειριακή ανάγνωση καταλαμβάνοντας μάλιστα τη δεύτερη θέση πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB αλλά στις δοκιμασίες 4K, που είναι και οι σημαντικές, καταποντίζεται έχοντας μακράν τις χειρότερες επιδόσεις!
 

Στις δοκιμασίες εγγραφών παρατηρούμε ένα παρόμοιο σενάριο, με τον Kingston SSDNow V310 960GB να έχει αξιοπρεπείς επιδόσεις στις σειριακές εγγραφές και αβυσσαλέες στις εγγραφές των 4K.
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει μέτριες επιδόσεις.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64
 

Και εδώ παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις, αλλά κακές επιδόσεις στις αναγνώσεις 4K και 512Κ. Λες και αυτός ο SSD έχει φτιαχτεί για αποθήκη και όχι για χρήση με λειτουργικό σύστημα.
 

Το ίδιο και στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0...
 

Όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB καταλαμβάνει την τελευταία θέση και μάλιστα με διαφορά!

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.
 

Εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB βρίσκεται περίπου στο μέσο όρο, εκτός από την τελευταία δοκιμασία όπου υστερεί σημαντικά του ανταγωνισμού.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.
 

Σε αυτή τη δοκιμή ο Kingston SSDNow V310 960GB βρίσκεται στην τελευταία θέση σε όλες τις δοκιμασίες, με αποκορύφωμα τη δοκιμασία Starting Apps όπου υστερεί κατά πολύ του ανταγωνισμού.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.
 

Και εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει συνολικά το χειρότερο χρόνο, αλλά με μικρές διαφορές.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Kingston SSDNow V310 960GB να μην είναι καθόλου καλές αφού μόνο στις σειριακές αναγνώσεις και εγγραφές μένει κοντά στον ανταγωνισμό ενώ στις δοκιμασίες των 4K υπολείπεται κατά πολύ.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα έιναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.
 

Για ακόμη μία φορά παρατηρούμε μέτριες επιδόσεις για τον Kingston SSDNow V310 960GB ενώ στα 4K και κάτω οι επιδόσεις του είναι κακές.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.
 

Εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει την πέμπτη θέση, ξεπερνώντας μόνο τον ομόσταυλό του Kingston SSDNow KC300 240GB.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.
 

To μοτίβο παραμένει ίδιο και με το λειτουργικό στο δίσκο με τον Kingston SSDNow V310 960GB να τα πηγαίνει καλά στις σειριακές αναγνώσεις αλλά να καταποντίζεται στις αναγνώσεις των 4K.

Στις δοκιμασίες εγγραφών...
 

...παρατηρείται το ίδιο ακριβώς φαινόμενο.
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφών παρατηρούνται γενικά χαμηλές επιδόσεις αλλά με όχι και τόσο μεγάλη διαφορά από τον ανταγωνισμό όση στις προηγούμενες δοκιμασίες.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64.
 

Και εδώ δεν έχουμε να παρατηρήσουμε κάτι διαφορετικό με πριν...
 

...όπως επίσης και στις δοκιμασίες εγγραφών.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0...

όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB διατηρεί την τελευταία θέση που είχε πάρει στις δοκιμασίες χωρίς λειτουργικό.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Πρώτα το PC Mark 05...
 

...όπου το λειτουργικό σύστημα στο δίσκο έριξε ακόμη περισσότερο τις επιδόσεις του σε σχέση με τον ανταγωνισμό ανοίγοντας την ψαλίδα των επιδόσεων εις βάρος του Kingston SSDNow V310 960GB

Αντίθετα, στα PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.
 

όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB έκανε την έκπληξη και κατέλαβε την τρίτη θέση.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Kingston SSDNow V310 960GB είχε και εδώ χαμηλές επιδόσεις. Περιμένουμε να δούμε αν θα ανακάμψει στις υπόλοιπες δοκιμασίες.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.
 

Δυστυχώς και εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB δεν καταφέρνει κάποια καλή επίδοση καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση. Παρατηρούμε ότι ακόμη και στην αρχή της δοκιμής, τα IOPS είναι αρκετά χαμηλά, στις 20.000, όπως έλεγε και ο πίνακας των επίσημων χαρακτηριστικών του.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.
 

Παρόμοιες επιδόσεις έχουμε και σε αυτή τη δοκιμασία.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Μένει μία μόνο ευκαιρία στον Kingston SSDNow V310 960GB. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα...
 

...ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι με αρκετή διαφορά ο πιο αργός SSD που έχουμε δοκιμάσει.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.
 

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Kingston SSDNow V310 960GB να έχει τις χειρότερες επιδόσεις και ειδικά στην αντιγραφή μικρών αρχείων 4K να κάνει σχεδόν τριπλάσιο χρόνο από τους άλλους SSD.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"...
 

...όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι και πάλι ο πιο αργός και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
 

Και εδώ τελευταία θέση για τον Kingston SSDNow V310 960GB.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου...
 

...ο Kingston SSDNow V310 960GB έρχεται πίσω ακόμη και από τις υλοποιήσεις της OCZ για τις οποίες έχουμε πει σε προηγούμενα review ότι έχουν πρόβλημα στη συγκεκριμένη λειτουργία.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop.
 

Και σε αυτή τη δοκιμή τελευταίο το drive της δοκιμής, αν και όχι με μεγάλη διαφορά.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.
 

Τα ίδια με τη δοκιμασία του Photoshop.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013...
 

Όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB είχε με διαφορά το χειρότερο χρόνο.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου...
 

...όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο Kingston SSDNow V310 960GB πετυχαίνει τον χειρότερο χρόνο με διαφορά και καταλαμβάνει την τελευταία θέση.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Φτάσαμε στον απολογισμό και ελπίζουμε ότι οι προηγούμενες σελίδες έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα, τα οποία είναι απλά: Ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι ένας SSD που παρέχει πολύ χώρο, αλλά πάσχει σοβαρά στο θέμα των επιδόσεων.
 

Ο ελεγκτής Phison PS3108-S8 καθώς και οι NAND της Micron που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του Kingston SSDNow V310 960GB έχουν σαφώς τις δυνατότητες να προσφέρουν καλύτερες επιδόσεις, όπως μαρτυρούν άλλες υλοποιήσεις που τα χρησιμοποιούν. Εν τούτοις, οι τελικές επιδόσεις του Kingston SSDNow V310 960GB είναι τέτοιες που μόνο ενάντια σε ένα HDD θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι γρήγορος.

Από την άλλη πλευρά, η διαφημιζόμενη αντοχή του στο χρόνο, με δυνατότητα 2728TB εγγραφών είναι εξαιρετική! Το νούμερο είναι τόσο εξωπραγματικό που μας μένει η απορία μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος, αλλά είναι αδύνατον να το επιβεβαιώσουμε στο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας.

Η προίκα του Kingston SSDNow V310 960GB είναι σαφώς πληρέστατη, όμως η απουσία κάποιου λογισμικού διαχείρισης αφήνει μια πικρή επίγευση.

Ελπίζει κανείς ότι η κατάσταση θα σωθεί από την τιμή. Όμως το κόστος του Kingston SSDNow V310 960GB ξεκινάει στην Ελληνική αγορά από τα 509,60 ευρώ για την απλή έκδοση σε ιντερνετικό μαγαζί και 549,99 ευρώ σε φυσικό κατάστημα. Η έκδοση Desktop/Notebook Upgrade που έχουμε στα χέρια μας ξεκινάει από τα 535,64 ευρώ σε ιντερνετικό μαγαζί και 565,92 ευρώ σε φυσικό κατάστημα. Όλες οι τιμές περιλαμβάνουν Φ.Π.Α. και δεν περιλαμβάνουν μεταφορικά. Οι τιμές αυτές κάθε άλλο παρά ανταγωνιστικές μπορεί να θεωρηθούν καθώς υπάρχουν πολλές οικονομικότερες προτάσεις με πολύ καλύτερες επιδόσεις.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston SSDNow V310 960GB:

Πλεονεκτήματα

+ Μεγάλη χωρητικότητα
+ Μεγάλη αντοχή σε εγγραφές
+ Πλήρες συνοδευτικό υλικό
+ Εξαιρετικό Migration Software

Μειονεκτήματα

- Κακές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες
- Τιμή
- Απουσία λογισμικού διαχείρισης

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston SSDNow V310 960GB είναι:
 

Το όνομα της AMD το γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται με υπολογιστές. Ο αυτόματος συνειρμός που το συνοδεύει αφορά επεξεργαστές και κάρτες γραφικών. Σήμερα όμως το όνομα αυτό ανήκει σε έναν SSD, ο οποίος με περίσσιο θάρρος ανέβηκε στον πάγκο των βασανιστηρίων που βρίσκεται στα υπόγεια του TheLab.gr, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με αλυσίδες στους τοίχους, γεμάτο παράξενα όργανα, δίπλα ακριβώς από το γραφείο των reviewers.

Θάρρος είπαμε; Θράσος, είναι ο ορθότερος χαρακτηρισμός! Εντάξει, μεγάλη εταιρεία η AMD, αλλά από πού και ως πού η πρώτη της προσπάθεια στο δύσκολο τομέα των SSD να διαθέτει τέτοιο τσαγανό; Κάτι κρύβεται εδώ που ξυπνάει μέσα μου τον Sherlock Holmes! Σας υποσχόμαστε να φτάσουμε στο βάθος αυτής της υπόθεσης και να λύσουμε το μυστήριο του AMD R7 240GB.
 

Έλα Watson, πάμε στην επόμενη σελίδα!

O AMD R7 240GB έρχεται σε ένα χάρτινο κουτί όπου κυριαρχούν το κόκκινο και το μαύρο. Περιβάλλεται από ζελατίνη που εξασφαλίζει ότι θα είστε ο πρώτος ή η πρώτη που θα ανοίξει το χάρτινο κουτί.
 

Χωρίς τη ζελατίνη τα πράγματα γίνονται αρκετά καθαρότερα και μπορείτε, πατώντας πάνω στις εικόνες και βλέποντας την HD έκδοσή τους, να διαβάσετε λεπτομέρειες σχετικά με το προϊόν.

Ξεκινώντας από το μπροστινό μέρος της συσκευασίας, διακρίνουμε το λογότυπο της AMD, τον ίδιο τον SSD, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο drive ανήκει στη σειρά R7 και ότι έχει χωρητικότητα 240GB. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να σχολιάσουμε ότι η σειρά R7 της AMD αφορά γενικά προϊόντα από Low-Range μέχρι και Mid-Range. Συνεπώς και με βάση τη λογική, κάτι τέτοιο περιμένουμε και από τον AMD R7 240GB. Και αναρωτιόμαστε, θα δούμε κάποιον AMD R9 SSD;

Στο πίσω μέρος, στα αριστερά βλέπουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του υπό δοκιμή SSD, τα οποία θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά ας κρατήσουμε προς το παρόν, ότι είναι διασύνδεσης SATA III, έχει 7mm ύψος για να χωράει και στα ultrabooks, υποστηρίζει φυσικά trim και διαθέτει 4 χρόνια εγγύηση. Δεξιά βλέπουμε σε 12 γλώσσες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνική-, μια προσπάθεια να μας πείσουν ότι οι SSD είναι καλύτεροι από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους.

Υπάρχουν κάποια αυτοκόλλητα με bar codes και serial numbers και φυσικά, κάτω αριστερά, το λογότυπο της εταιρείας, OCZ.

Μισό λεπτό Watson! OCZ Storage Solutions, A Toshiba Group Company! Να το μυστικό του AMD R7 240GB! Πρόκειται ουσιαστικά για μία υλοποίηση της έμπειρης OCZ! The plot thickens!
 

Μέσα στη χάρτινη συσκευασία, ο AMD R7 240GB συνοδεύεται από τον πλούσιο εξοπλισμό του. Διακρίνουμε το ίδιο το drive σε διάφανη, πλαστική, προστατευτική θήκη, ένα μετατροπέα 3,5" και τρία φυλλάδια.
 

Το πρώτο φυλλάδιο αφορά την εγγύηση του AMD R7 240GB και μας προτρέπει σε περίπτωση βλάβης να μην επιστρέψουμε το προϊόν στο κατάστημα λιανικής από όπου το προμηθευτήκαμε αλλά να επισκεφθούμε την τεχνική τους υποστήριξη και πύλη RMA (αντικατάστασης προϊόντων) στην αναγραφόμενη διεύθυνση.
 

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθούμε εκτενέστερα στο θέμα της εγγύησης. Η OCZ λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Η εγγύηση αυτή έχει πανευρωπαϊκή ισχύ και καλύπτει προς το παρόν μόνο τα μοντέλα OCZ ARC 100 και AMD R7.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος.

Ακολουθεί το εγχειρίδιο με οδηγίες εγκατάστασης του AMD R7 240GB.
 

Στο τελευταίο φυλλάδιο βρίσκουμε τις οδηγίες λήψης και εγκατάστασης του Acronis True Image HD, ίσως του πιο καταξιωμένου λογισμικού κλωνοποίησης δίσκων, το οποίο παρέχεται μαζί με τον AMD R7 240GB.
 

 

 

Τελειώσαμε με τα χαρτιά και φτάσαμε στην πλαστική θήκη προστασίας του AMD R7 240GB, η οποία περιέχει και τις βίδες που θα χρειαστούν κατά την εγκατάστασή του, είτε ως έχει, είτε με τη χρήση του μετατροπέα 3,5"
 

Να και ο ίδιος ο SSD, εμπρός και πίσω. Η διττή του φύση εμφανίζεται και εδώ, όπως και στη συσκευασία του. Έτσι από μπροστά είναι ένα AMD, Radeon Solid State Drive, ενώ από πίσω ένα OCZ Radeon R7 Sata III Solid State Drive 240GB.

Το αυτοκόλλητο της πίσω όψης φέρει πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας.

Οι τέσσερις βίδες στις γωνίες είναι εμφανώς αυτές που πρέπει να ξεβιδώσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive. Η μία, καλύπτεται από αυτοκόλλητο που φέρει την προειδοποίηση ότι θα χαθεί η εξαιρετική του εγγύηση αν αφαιρεθεί. Πάει το αυτοκόλλητο, πάει και η εγγύηση και με ένα απλό κατσαβίδι Philips, αφαιρέθηκαν και οι τέσσερις βίδες.
 

 

 

Τέσσερις ακόμα βίδες κρατάνε την πλακέτα του AMD R7 240GB σταθερά στο πάνω μέρος του σασί και ένα θερμικό pad αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή τον ελεγκτή του με το καπάκι που αφαιρέσαμε, το οποίο λειτουργεί και ως ψήκτρα για τον ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD.

Τα αφαιρούμε όλα αυτά και βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία την ουσία του AMD R7 240GB.
 

 

 

Εδώ βλέπουμε ένα κοντινό του ελεγκτή του AMD R7 240GB που δεν είναι άλλος από τον γνωστό Indilinx Barefoot 3 M00 με κωδικό IDX500M00-BC. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, τη ναυαρχίδα της OCZ, του οποίου ο χρονισμός είναι στα 397MHz.

Στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε ένα από τα συνολικά 16 τσιπ NAND που διαθέτει το drive. Είναι κατασκευής της Toshiba και χωρητικότητας 16GB έκαστο, δίνοντας στον AMD R7 240GB μια συνολική χωρητικότητα της τάξης των 256GB. Μια και ο SSD προσφέρει μόνο τα 240 από αυτά τα GB στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για overprovisioning. Οι NAND του AMD R7 240GB είναι οι τελευταίες 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND της Toshiba και έχουν κωδικό TH58TEG7DDKBA4C. Θεωρητικά θα είναι λίγο πιο αργές από αυτές που χρησιμοποιούν οι Vector και Vertex λόγω της μικρότερης λιθογραφίας, αλλά και πιο οικονομικές.

 

 

 

Σε κάθε πλευρά του PCB υπάρχει και από ένα chip της Micron που παρέχει τη μνήμη cache για τον ελεγκτή του δίσκου. Συγκεκριμένα πρόκειται για 2 chip με κωδικό D9PSH, των 256MB έκαστο, που δίνουν συνολικά 512MB cache στον Indilinx M00. Τα λοιπά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για DDR3 χρονισμένες στα 800Mz (DDR3 data rate = 1600Mhz) και CL=11. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Micron.

Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε την άλλη πλευρά του PCB που περιλαμβάνει 8 NAND, 1 cache και κάτω αριστερά το κύκλωμα τροφοδοσίας του SSD.
 

 

 

Να το κύκλωμα τροφοδοσίας, με τα πηνία και τους πυκνωτές του και στο κέντρο να δεσπόζει το chip με κωδικό TPS652510 της Texas Instruments που περιλαμβάνει τρεις μετατροπείς DC-DC καθώς και τα απαραίτητα MOSFET ισχύος, ενώ δέχεται είσοδο από 4,5 έως και 16V. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Texas Instruments.
 

Στο σημείο αυτό τελειώνει η ανατομική ανάλυση του AMD R7 240GB. Ελάτε μαζί μας στην επόμενη σελίδα να δούμε τι καταφέρνουν να μας προσφέρουν όλα αυτά που είδαμε.
[page]
Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τις θεωρητικές επιδόσεις του AMD R7 στις διάφορες χωρητικότητες που διαθέτει. Παρατηρούμε ότι η ταχύτητα ανάγνωσης δεν επηρεάζεται από τη χωρητικότητα ενώ η ταχύτητα εγγραφής είναι κάπως μειωμένη μόνο στο μοντέλο των 120GB. Τα IOPS ανάγνωσης φαίνονται στον πίνακα και ανεβαίνουν παράλληλα με τη χωρητικότητα ενώ τα IOPS εγγραφής είναι στις 90.000 και κοινά για όλες τις χωρητικότητες. Tα IOPS σε σταθερή κατάσταση (δηλαδή όταν όλα τα κελιά του NAND του SSD χρειάζονται trim και ο SSD είναι στις χαμηλότερες δυνατές επιδόσεις του) επηρεάζονται αρκετά από τη χωρητικότητα και είναι 12000 IOPS για το μοντέλο των 120GB, 20000 IOPS για το μοντέλο των 240GB και 23000 IOPS για αυτό των 480GB. Αρκετά εντυπωσιακά τα νούμερα, ειδικά αυτά της σταθερής κατάστασης, τα οποία είναι εξαιρετικά και μακράν ανώτερα του ανταγωνισμού.
 

Εδώ βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του AMD R7 240GB τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης οι ακριβείς διαστάσεις και το βάρος του.
 

Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του AMD R7 240GB. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά.

Στη συνέχεια βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο AMD R7 240GB, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο AMD R7 240GB είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 30GB ανά ημέρα για 4 χρόνια.
 

Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του AMD R7 240GB και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο AMD R7 240GB δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό.
 

Ακολουθεί η ανάλυση του λογισμικού που συνοδεύει τον AMD R7 240GB.

Ο AMD R7 240GB δεν περιέχει στη συσκευασία του κάποιο συνοδευτικό λογισμικό. Μπορείτε όμως να μεταβείτε στη σελίδα της OCZ και να κατεβάσετε το Radeon Toolbox.
Το λογισμικό αυτό είναι ακριβές αντίγραφο του γνωστού OCZ Toolbox με αλλαγμένα χρώματα και παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του.
 

Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και μέσα στο λευκό πλαίσιο σας δείχνει όλους τους SSD της OCZ που υπάρχουν στο σύστημά σας. Στην περίπτωσή μας βλέπουμε τον OCZ ARC 100 που είναι ο δίσκος που περιέχει το λειτουργικό σύστημα και τον Radeon R7. Επιλέγοντας κάποιον SSD από τη λίστα βλέπουμε στα δεξιά αυτής το ακριβές μοντέλο, τη χωρητικότητα, το σειριακό αριθμό, το firmware και το WWN (World Wide Name).

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν δε βρεθεί κάποιο drive της OCZ στον υπολογιστή για να μπορέσετε να το επιλέξετε στη λίστα, οι υπόλοιπες καρτέλες του προγράμματος δεν ανοίγουν. Έχοντας επιλεγμένο λοιπόν ένα drive και πατώντας στο Tools, πηγαίνουμε στην παρακάτω καρτέλα...
 

...στην οποία μπορούμε να κατεβάσουμε και να περάσουμε τυχόν νεότερο firmware ή να στείλουμε χειροκίνητα εντολή TRIM.

Η τρίτη καρτέλα αφορά το security...
 

...όπου μπορούμε να κάνουμε secure erase στο drive μας και να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση, είτε για λόγους ασφαλείας και αδυναμίας ανάκτησης δεδομένων από τρίτους (λέμε τώρα) αλλά και για να φέρουμε τον SSD σε καθαρή κατάσταση όπου όλα τα κελιά του είναι καθαρά και έτοιμα για εγγραφή. Η διαδικασία, σε αντίθεση με ό,τι θα νόμιζε κανείς, ολοκληρώνεται αρκετά γρήγορα.

Τελευταία καρτέλα είναι η καρτέλα Details...
 

...όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες σχετικά με τον SSD του και τo S.M.A.R.T.

Η επιλογή Security...
 

...δίνει απλά τη δυνατότητα οι ενημερώσεις των firmware να γίνονται μέσω κάποιου proxy server και το help...
 

...μαντέψτε, ναι, δίνει πληροφορίες για το τι κάνουν οι επιλογές που έχουμε.

Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ αν και δε θα το λέγαμε εντυπωσιακό, κάνει τις βασικές δουλειές που χρειάζεται να κάνει, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD.
 

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.
 

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον AMD R7 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο ομόσταυλος OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, AMD R7 240GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!
[page]
Ο πάγκος στήθηκε και ο AMD R7 240GB ξάπλωσε παλικαρίσια για να δεχτεί τα βασανιστήρια.

Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο AMD R7 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:
 

Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο AMD R7 240GB παίρνει μια άνετη νίκη ξεκινώντας τις δοκιμασίες μας με το δεξί...
 

...ενώ στις εγγραφές, που οι διαφορές είναι μικρότερες, θα λέγαμε ότι ισοβαθμεί με τον Samsung 850 Pro 256GB. Καθόλου άσχημα!

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.
 

Στο Average Read Access, όλοι οι SSD της δοκιμής ισοβαθμούν, εκτός από τον Kingston SSDNow KC300 240 GB που εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency.
 

Στο Average Write Test, ο AMD R7 240GB διατηρεί το μέσο του latency στα 2ms και έρχεται πάλι πρώτος!

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.
 

Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο AMD R7 240GB έχει από κοντά τις υλοποιήσεις της Samsung εκτός από τη δοκιμασία ανάγνωσης 4K, όπου υπολείπεται σημαντικά.
 

Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει καλύτερα, και θα λέγαμε ότι συνολικά μοιράζεται την κορυφή με τον Samsung 850 Pro 256GB.
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο AMD R7 240GB βρίσκεται συνολικά τρίτος, με καλύτερη επίδοση στη δοκιμασία ISO και χειρότερη στην Game.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64
 

Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο AMD R7 240GB δεν τα πάει καλά.
 

Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών έρχεται πρώτος σε όλες τις δοκιμασίες!

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0...
 

...όπου ο AMD R7 240GB παίρνει την τρίτη θέση, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.
 

Εδώ ο AMD R7 240GB δεν τα πάει πολύ καλά, ειδικά στη δοκιμασία του virus scan.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.
 

Σε αυτή τη δοκιμή, AMD R7 240GB είναι κοντά στους ανταγωνιστές του, εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps στην οποία υπολείπεται σημαντικά.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο.
 

Εδώ, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 240GB στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές.

Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον AMD R7 240GB να είναι γενικά θετικές. Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες ενώ σε άλλες οι επιδόσεις είναι ανεξήγητα χαμηλές. Ίσως ένα πιο optimized firmware να έλυνε θέματα όπως οι χαμηλές επιδόσεις στο Virus Scan.
[page]
Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.
 

Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε με τον AMD R7 240GB να μένει τέταρτος, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung αλλά και τον ομόσταυλο και θεωρητικά μικρότερο OCZ ARC 100 240GB.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.
 

Εδώ ο AMD R7 240GB έχει τις ίδιες επιδόσεις με τον Samsung 850 Pro 256GB και υπολείπεται των Samsung 840 EVO 256GB και OCZ ARC 100 240GB.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.
 

Στις δοκιμές ανάγνωσης o AMD R7 240GB κατατάσσεται οριακά τρίτος ενώ...
 

...στις δοκιμές εγγραφών διατηρεί την πρώτη θέση που είχε στις δοκιμασίες χωρίς λειτουργικό.
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφών, με μία πρώτη και δύο δεύτερες θέσεις, θα λέγαμε ότι μόνο ο Samsung 850 Pro 256GB τον περνάει.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64.
 

Η δοκιμασία αυτή δε φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από την εκτέλεση της σε SSD που περιέχει το λειτουργικό και έτσι πάλι βλέπουμε τον AMD R7 240GB να κατατάσσεται τρίτος.
 

Στις δοκιμασίες εγγραφής ο AMD R7 240GB χτυπάει στα ίσα τον Samsung 850 Pro 256GB παντού εκτός από τη δοκιμασία 4K QD32, όπου αντί να δούμε αύξηση στις επιδόσεις σε σχέση με τη δοκιμασία 4Κ όπως είναι το φυσιολογικό, βλέπουμε μείωση. Το ίδιο παρατηρείται και στον OCZ ARC 100 240GB καθώς και στον Kingston KC300 240GB. Θέμα στο firmware μυρίζει κι εδώ.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0...
 

...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο AMD R7 240GB διατηρεί ξεκάθαρα την τρίτη θέση.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε:
 

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.
 

Εδώ ο AMD R7 240GB ήρθε δεύτερος, μετά από τον ταχύτατο Samsung 850 Pro 256GB, πλησιάζοντάς τον σε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο και αφήνοντας τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του τουλάχιστον μισό δευτερόλεπτο πίσω.

Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο AMD R7 240GB ήταν αξιοπρεπής, με κάποιες εμφανείς αδυναμίες σε συγκεκριμένες δοκιμασίες.

Πάμε τώρα στα δύσκολα.

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.
 

Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον AMD R7 240GB που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.
 

Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο AMD R7 240GB βρίσκεται μπροστά.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα...
 

...AMD R7 240GB είναι εντός του στατιστικού σφάλματος μαζί με τους υπόλοιπους SSD της δοκιμής, εκτός από τον Kingston KC300 240GB που είναι κατά 1,3 δευτερόλεπτα ταχύτερος.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.
 

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον AMD R7 240GB να είναι συνολικά δεύτερος, μετά από τον Samsung 850 Pro 256GB.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"...
 

...όπου ο AMD R7 240GB είναι ο ταχύτερος και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
 

Εδώ τον καλύτερο χρόνο έχει ο Samsung 840 EVO 250GB με τον AMD R7 240GB να ακολουθεί από πολύ κοντά.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου...
 

...ο AMD R7 240GB δείχνει για μία ακόμη φορά την αδυναμία του στο Virus Scanning.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop.
 

Εδώ ο [AMD R7 240GB δεν τα πήγε καλά και πέτυχε συνολικά τον τέταρτο χρόνο.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.
 

Πάλι τέταρτος ο AMD R7 240GB.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013...
 

...όπου τον καλύτερο χρόνο πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 240GB με τον Samsung 850 Pro 256GB να χάνει για λίγο και τον AMD R7 240GB να λαμβάνει την τρίτη θέση.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου...
 

Ο AMD R7 240GB πέτυχε τη δεύτερη καλύτερη συνολική επίδοση, πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB. Η διαφορά τους είναι 14,703s που ποσοστιαία μεταφράζεται σε κάτι λιγότερο από 3,37%. Όχι και άσχημα αν λάβουμε υπ όψιν ότι ο Samsung 850 Pro 256GB είναι ο γρηγορότερος SSD που έχουμε μετρήσει.

Αγαπητέ Watson, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Έχουμε στα χέρια μας έναν SSD που η AMD κατατάσσει στην κατηγορία R7, δηλαδή στη μικρομεσαία. Όμως μόνο μικρομεσαίες επιδόσεις δεν έχει. Προσεγγίζοντας τον ταχύτερο consumer SSD στην απόσταση του 3,37% και με την υπόσχεση ότι θα διατηρήσει τις επιδόσεις του ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, σίγουρα αξίζει την προσοχή μας.

Αξίζει λοιπόν να επενδύσει κανείς στον AMD R7 240GB; Η απάντηση είναι εξαρτάται. Για χρήστες που κάνουν λογική χρήση του υπολογιστή και δε ζορίζουν πολύ τον SSD τους, οι επιλογές στην αγορά είναι πολλές, συμπεριλαμβανομένου και του ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB. Για χρήστες με βαρύ multitasking και συχνές εγγραφές που ζορίζουν τον SSD, ο AMD R7 240GB είναι δελεαστικότερος. Για τον περισσότερο κόσμο που είναι κάπου στη μέση, ας αποφασίσει ο καθένας που θέλει να ρίξει το βάρος στην αγορά που θα κάνει.

Και φυσικά οφείλουμε πάντα να λάβουμε υπ' όψιν ότι ο AMD R7 240GB έρχεται με την καλύτερη εγγύηση από πλευράς όρων που έχουμε δει ποτέ όχι μόνο σε SSD αλλά σε οποιοδήποτε προϊόν!

Και μ' αυτά, φτάσαμε στη βαθμολογία:

α) Στον τομέα των χαρακτηριστικών αφαιρούμε λίγους πόντους επειδή ο AMD R7 240GB δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep) και κάααατι ακόμη για την απουσία TCG Opal encryption.

β) Στον τομέα της τιμής, ο AMD R7 240GB δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα αλλά η προτεινόμενη τιμή από την εταιρεία είναι στα 144€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Η φθηνότερη τιμή στην οποία μπορούμε να βρούμε τον Samsung 850 Pro 256GB που είναι ο μόνος που ξεπέρασε τον AMD R7 240GB σε επιδόσεις είναι τα 175€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., μιλώντας πάντα για κατάστημα με διαθεσιμότητα και συμπεριλαμβάνοντας τα μεταφορικά. Έχουμε δηλαδή μια διαφορά στην τιμή της τάξης των 31€, ή περίπου 21,53% ενώ η διαφορά στις επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης - οι οποίες είναι και οι βαρύνουσας σημασίας - ήταν της τάξης του 3,37%. Ακόμη και αν περιλάβουμε καταστήματα χωρίς διαθεσιμότητα και δε λάβουμε υπ όψιν μας τα μεταφορικά - το τραβάμε όσο πάει δηλαδή - το κόστος του κατά 3,37% ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB ανέρχεται στα 158,68€, δηλαδή 10,19% ακριβότερο. Θα μου πείτε ότι ο Samsung 850 Pro προσφέρει 10 χρόνια εγγύηση, που είναι πολύ σημαντικό, αλλά τα 4 χρόνια που παρέχει ο AMD R7 240GB δεν είναι συνηθισμένη εγγύηση αλλά Shieldplus, με μεγάλα πλεονεκτήματα. Κοντολογίς, θα λέγαμε ότι σε σχέση με αυτά που προσφέρει και σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, ο AMD R7 240GB πετυχαίνει πολύ καλό value for money. Θα βαθμολογηθεί λοιπόν ανάλογα.

γ) Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD.

δ) Από επιδόσεις, το θέμα σηκώνει συζήτηση. Εξαρτάται πώς θέλει να το δει κανείς. Στα συνθετικά benchmarks ο AMD R7 240GB τα πήγε μέτρια. Δεδομένου όμως ότι τα συνθετικά benchmarks δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική χρήση, δε βασίζουμε παρά ελάχιστα τη βαθμολογία μας σε αυτά. Αντίθετα, στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης ο AMD R7 240GB τα πήγε πολύ καλά και ήρθε συνολικά δεύτερος, υπερσκελίζοντας δυνατούς ανταγωνιστές. Επίσης στις σαδιστικές μας δοκιμασίες, πήρε πραγματικά άριστα, δείχνοντας ότι θα διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις όσο σκληρά κι αν του φερθείτε. Για όλα αυτά, η βαθμολογία του στις επιδόσεις θα είναι αρκετά υψηλή.

Πλεονεκτήματα
+ Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία σταθερής κατάστασης (steady state)
+ Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία μικτών εργασιών
+ Σταθερές επιδόσεις στη διάρκεια του χρόνου
+ Καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης
+ Συμπεριλαμβάνει μετατροπέα 3,5"
+ Συμπεριλαμβάνει το πολύ καλό λογισμικό κλωνοποίησης Acronis True Image HD
+ Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει ποτέ
+ Λιτό αλλά σχετικά πλήρες λογισμικό
+ Σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και στη συσκευασία περιλαμβάνονται Ελληνικά

Μειονεκτήματα
- Μέτριες επιδόσεις στα συνθετικά Benchmarks
- Απουσία καρτέλας ρυθμίσεων των Windows για χρήση με SSD από το λογισμικό


Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του AMD R7 240GB είναι:

 

Ευχαριστούμε θερμά την OCZ και την AMD για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

 

Πολύμερος Αχανιώτης 22/10/2014

Είναι μερικά πράγματα στη ζωή που αποτελούν ορόσημο και καθορίζουν τα πρότυπα της κατηγορίας τους. Η σειρά των SSD της Samsung έχει καταφέρει να καταξιωθεί ως ο απόλυτος συνδυασμός αξιοπιστίας και επιδόσεων και μόνο η τσιμπημένη τους τιμή άφηνε περιθώρια στον ανταγωνισμό να αναπνεύσει. Μετά από τον ιδιαίτερα επιτυχημένο Samsung 830 και τον ακόμη καλύτερο Samsung 840 Pro, η κυκλοφορία του Samsung 850 Pro είναι εύλογο να εγείρει μεγάλες προσδοκίες!

Η τεχνολογία των SSD εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και κάθε λίγο έχουμε μια καινούργια γενιά με μεγαλύτερες χωρητικότητες, αυξημένες ταχύτητες, χαμηλότερες τιμές. Παράλληλα, οι περιορισμοί του προτύπου διασύνδεσης SATA 6GB/s έχουν εδώ και καιρό περιορίσει τις μέγιστες επιδόσεις των SSD και πολλές εταιρείες ήδη στρέφονται σε άλλα πρότυπα προκειμένου να απελευθερώσουν τις δυνατότητες της τεχνολογίας των SSD τους. Ο Samsung 850 Pro επιμένει στο γερασμένο πρότυπο διασύνδεσης, πράγμα απολύτως λογικό καθώς η πλειοψηφία των χρηστών δε διαθέτει ακόμη υπολογιστή με κάτι καλύτερο.

Το ερώτημα που γεννιέται είναι αν θα μπορέσει ο Samsung 850 Pro να φανεί αντάξιος της παράδοσης που δημιούργησαν οι προκάτοχοί του και να πιέσει ακόμη περισσότερο τα όρια του SATA 6GB/s. Φτιάξτε καφεδάκι και μετά την πρώτη γουλιά, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα!

.

H Samsung συνεχίζει την παράδοση της μινιμαλιστικής εμφάνισης των SSD της, στο βαθμό που το μόνο που ξεχωρίζει τα μοντέλα στο πάνω μέρος είναι το χρώμα του διακριτικού τετραγώνου. Στην περιπτωσή μας, το χρώμα που βλέπετε συμβολίζει το μοντέλο 850 Pro.

Η χωρητικότητα καθώς και οι υπόλοιπες πληροφορίες του drive, αναγράφονται σε ένα αυτοκόλλητο που βρίσκεται στην κάτω πλευρά. Όπως βλέπετε σε αυτό, το δείγμα μας είναι χωρητικότητας 256GB και η ακριβής ονομασία του μοντέλου είναι MZ-7KE256.

Υπάρχουν ακόμη οι κλασσικοί αριθμοί, κωδικοί και πιστοποιήσεις αλλά κανένας χρήστης δεν ενδιαφέρεται γι αυτά, και έτσι δε θα σας κάνουμε να βαρεθείτε από τη δεύτερη σελίδα του review αναλύοντάς τα. Θα σας ζητήσουμε μόνο να κρατήσετε ως πληροφορία ότι η ετικέτα περιέχει έναν μεγάλο κωδικό PSID, που θα εξηγηθεί σύντομα.

Στη συνέχεια βλέπετε τα βύσματα σύνδεσης δεδομένων και παροχής ενέργειας που φωτογραφήσαμε χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αλλά όλοι το κάνουν στα review και δεν ήταν δυνατόν να υστερούμε εμείς!

Και στη δεξιά φωτογραφία, η απορία και η απόγνωση εκπεφρασμένες σε μία βίδα. Δηλαδή, όχι σε μία, σε τρεις για να είμαστε σωστοί. Διότι υπάρχουν άλλες δύο από αυτές τις τρισκατάρατες κάτω από το αυτοκόλλητο που είδαμε πριν, σχηματίζοντας τρίγωνο. Όχι των βερμούδων, αλλά κι αυτό της καταστροφής. Γιατί τα λέμε όλα αυτά;

Η Samsung επέλεξε να σφραγίσει, κλειδώσει και αμπαρώσει το κέλυφος του 850 Pro με αυτές τις βίδες που ονομάζονται pentalobe torx. Τα κατσαβίδια για αυτές είναι ιδιαίτερα σπάνια στην Ελληνική αγορά και δε μπορέσαμε να βρούμε κάποιο στο χρόνο που είχαμε διαθέσιμο. Έτσι, προσεκτικά και με κόπο, καταφέραμε να ξεβιδώσουμε τις δύο από τις τρεις βίδες, αλλά η τρίτη ήταν σφιγμένη αποφασιστικά και με κακία. Αφού φάγαμε το κεφάλι της και το κατσαβίδι μας, επιστρατεύτηκε τρυπάνι και το χρηματοκιβώτιο άνοιξε, χωρίς απώλειες παρά μόνο ότι πλέον το δείγμα μας σφραγίζει με δύο αντί για τρεις βίδες.

Και μετά από τη μικρή αυτή περιπέτεια, είχαμε επιτέλους πρόσβαση στα ενδότερα. Αλλά τι να δούμε! Μια πλακετίτσα τόση δα! Τι έγινε εδώ; Πού είναι τα 256GB;

Στο κέντρο της αριστερής φωτογραφίας, δεσπόζει ένα κατασκευασμένο από τη Samsung, μεγάλο (σχετικά με το μέγεθος της πλακέτας) chip με κωδικό S4LN045X01-8030. Πρόκειται για τον ελεγκτή του Samsung 850 Pro ο οποίος είναι ένας τριπύρηνος ARM Cortex R4 και ακριβώς ο ίδιος που χρησιμοποιείται και στον Samsung 840 EVO, αν και η Samsung δεν έχει αποκαλύψει αν έχει διατηρήσει το χρονισμό στα 400 MHz ή τον έχει αυξήσει για τον 850 Pro. Ως συνήθως, υποστηρίζει TRIM και Garbage Collection. Επίσης υποστηρίζει AES 256-bit hardware-based encryption καθώς και υποστήριξη του TCG/Opal V2.0 και Encrypted Drive (IEEE1667). Και για όσους, πολύ δικαιολογημένα, βαριούνται να διαβάσουν για όλα αυτά, το νόημα είναι ότι ο ελεγκτής του Samsung 850 Pro υποστηρίζει όλα τα σύγχρονα πρωτόκολλα κρυπτογράφησης, οπότε αν θέλετε να κρύψετε τα δεδομένα σας, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα, αξιόπιστα και χωρίς απώλεια ταχύτητας, αφού η όλη διαδικασία γίνεται σε επίπεδο hardware. Ο κωδικός PSID (Physical Security ID) που σας ζητήσαμε να προσέξετε είναι απαραίτητος για ξεκλείδωμα του drive (αλλά όχι των δεδομένων που περιέχει) αν ξεχάσετε τον κωδικό με τον οποίον κάνατε την κωδικοποίηση. Τελειώνοντας με τον ελεγκτή, θα σας αναφέρουμε ότι προστατεύεται από απώλεια δεδομένων λόγω υπερθέρμανσης με την τεχνολογία Dynamic Thermal Guard.

Η δύναμη του Samsung 850 Pro βρίσκεται στη δεξιά φωτογραφία, όπου βλέπουμε ένα από τα NAND chips, κατασκευής της ίδιας της Samsung που διαθέτει το drive. Τα chips αυτά αποτελούν μια καινοτομία της εταιρείας που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στον Samsung 850 Pro και αποτελούν μια επαναστατική εξέλιξη της τεχνολογίας NAND. Συγκεκριμένα πρόκειται για τα πρώτα τρισδιάστατα NAND chips, τα 3D V-NAND τα οποία είναι και ο λόγος που η πλακέτα του drive είναι τόσο μικρή, αφού τέσσερα μόλις από αυτά είναι ικανά να μας δώσουν τη χωρητικότητα των 256GB.

Δε θα σας κουράσουμε με τεχνικές λεπτομέρειες για την τεχνολογία 3D V-NAND, αλλά θα σας αναφέρουμε τα πλεονεκτήματά της: Τα chips αυτά έχουν 32 στρώματα, αντί για ένα που έχουν τα παραδοσιακά NAND με αποτέλεσμα να διαθέτουν συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα. Παράλληλα, κατασκευάζονται στα 40nm, επιτρέποντας αυξημένη αξιοπιστία και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε σχέση με τα NAND chips που έχουν φτάσει πλέον τα 20, 19 ακόμη και 15nm.

Στην πλευρά αυτή της πλακέτας έχουμε δύο NAND chips με κωδικό K9PRGY8S7M. Από τον κωδικό αυτόν, με αρκετό ψάξιμο, συμπεραίνουμε ότι το chip αυτό έχει 8 dyes. Τα 3D V-NAND έχουν χωρητικότητα 86Gbit per dye. Συνεπώς τα δύο chips αυτής της πλευράς έχουν χωρητικότητα 2 Χ 8 Χ 86Gbit = 1376Gbit.

Το τελευταίο chip της πλευράς αυτής του PCB είναι η μνήμη cache του Samsung 850 Pro, κατασκευής - ποιας άλλης - της Samsung, με κωδικό K4P4G324EQ-FGC2, το οποίο είναι ένα LPDDR2 DRAM chip με χωρητικότητα 512ΜΒ.

Η άλλη πλευρά της πλακέτας έχει 2 ακόμη chips 3D V-NAND, και κάτι ψιλά.

Τα "ψιλά" είναι ένα chip με κωδικό A0M4FA για το οποίο δυστυχώς δε μπορέσαμε να βρούμε κανένα στοιχείο, αλλά από τη θέση του και εκ της ατόπου απαγωγής, μοιάζει να είναι ο ελεγκτής ισχύος της πλακέτας.

Τα 2 3D V-NAND chips αυτής της πλευράς έχουν κωδικό K9HQGY8S5M και έχουν από 4 dyes έκαστο. Συνεπώς, αυτή η πλευρά του PCB συνδράμει τη χωρητικότητα του Samsung 850 Pro 265GB κατά 2 Χ 4 Χ 86GBit = 688GBit

Συνολικά, και στις δύο πλευρές του PCΒ έχουμε 1376Gbit + 688Gbit = 2064Gbit ή αλλιώς 2064 / 8 = 258GB.

258GB; Μήπως κάνουμε κάποιο λάθος; Μα δεν είναι όλα στους υπολογιστές βασισμένα στις δυνάμεις του 2; Δε θα έπρεπε να είναι 256GB; Λοιπόν, όχι δεν είναι απαραίτητο και δεν κάναμε λάθος. Αυτή είναι η συνολική χωρητικότητα του drive, αν και η Samsung δίνει στο χρήστη τελικά τα πατροπαράδοτα 256GB και κρατάει τα άλλα 2GB ως υποτυπώδες overprovisioning, το οποίο φυσικά μπορεί να αυξηθεί μέσα από το λογισμικό της εταιρείας, όπως και στα προηγούμενα μοντέλα.

Ελπίζουμε να μη σας κουράσαμε με όλα αυτά τα τεχνικά θέματα, αλλά ο Samsung 850 Pro 256GB είναι ένας SSD που ενσωματώνει πολλή τεχνολογία και κάποια πράγματα έπρεπε να εξηγηθούν.

Να αναφέρουμε ακόμη ότι η retail έκδοση δεν περιέχει κάτι πέρα από τον ίδιο τον SSD και ένα manual εγκατάστασης. Ούτε bracket για εγκατάσταση σε 3,5", ούτε βίδες. Το λογισμικό που παρέχει η εταιρεία, προσφέρεται μόνο για download από τον ιστότοπό της.

Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα να δούμε και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του.

Κάποια από τα χαρακτηριστικά του Samsung 850 Pro 256GB αναλύθηκαν ήδη στην προηγούμενη σελίδα. Μπορείτε όμως να τα δείτε συνοπτικά, μαζί με πολλά ακόμη, στον πίνακα που ακολουθεί.

Όπως βλέπετε, ο Samsung 850 Pro 256GB είναι ένας consumer SSD με κλασσικές διαστάσεις και ύψος που του επιτρέπει τη χρήση οπουδήποτε, ακόμη και σε ultrabooks. Συνδέεται σε SATA 6Gb/s αλλά είναι συμβατός και με τα παλαιότερα αντίστοιχα πρωτόκολλα, θυσιάζοντας όμως μεγάλο μέρος των επιδόσεών του.

Στην Ελληνική αγορά αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν όλα τα διαθέσιμα μοντέλα και συγκεκριμένα των 128GB (103,55€), των 256GB (164,77€), των 512GB (321,14€) και του 1TB (574,69€).

Η ταχύτητα σειριακής ανάγνωσης είναι στα όρια του πρωτοκόλλου SATA 6Gb/s και είναι 550MB/s για όλες τις χωρητικότητες ενώ η ταχύτητα σειριακής εγγραφής είναι στα 520MB/s για όλες τις χωρητικότητες εκτός από τα 128GB όπου πέφτει στα 470MB/s.

Τα IOPS τυχαίας προσπέλασης είναι εντυπωσιακά, ειδικά αυτά με Queue Depth = 1 και είναι 10.000 IOPS στην ανάγνωση και 36.000 IOPS στην εγγραφή, ανεξαρτήτως χωρητικότητας, ενώ με QD=32 ανεβαίνουν στις 100.000 και 90.000 αντίστοιχα.

Το ακόμη εντυπωσιακότερο όμως είναι η μεγάλη αξιοπιστία που ισχυρίζεται η Samsung, με μέση αντοχή τις 2 εκατομμύρια ώρες λειτουργίας και τη δυνατότητα εγγραφής έως και 150TB! Εξ' άλλου το προϊόν καλύπτεται από 10ετή εγγύηση!

Τα υπόλοιπα είναι τα κλασσικά των SSD, με τη μεγάλη αντοχή στις κακουχίες και τη μικρή κατανάλωση και την υποστήριξη S.M.A.R.T. κλπ κλπ...

Το μικρό πινακάκι έχει μια ανάλυση της χωρητικότητας των 3D V-NAND του μοντέλου που δοκιμάζουμε, όπως την αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, αλλά επειδή το σχηματικό και το μαζεμένο πάντα βοηθάει, δείτε το και πινακάτο:

Ελπίζουμε να μη σας κουράσαμε πολύ με τα τεχνικά, που σας υποσχόμαστε ότι τελείωσαν γι αυτό το review. Ελάτε μαζί μας τώρα να δούμε τι λογισμικό προσφέρει η Samsung για τον SSD της. .

Ας ξεκινήσουμε από το λογισμικό διαχείρισης που ονομάζεται Samsung Magician.

Η πρώτη καρτέλα χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο βλέπουμε γενικές πληροφορίες για το drive, όπως σειριακό αριθμό, firmware, συνολική χωρητικότητα, κατάσταση υγείας, συνολικές εγγραφές στη ζωή του drive, κατειλημμένη χωρητικότητα, ελεύθερη χωρητικότητα και τα drive letters που του έχουν αποδοθεί. Έχουμε ακόμη τη δυνατότητα, πατώντας το πλήκτρο S.M.A.R.T. να δούμε τις σχετικές πληροφορίες για το drive και να κάνουμε register το drive μας, στην οποία περίπτωση εμφανίζεται το πράσινο ταμπελάκι με την ένδειξη Genuine, εφ όσον φυσικά πρόκειται για αυθεντικό drive της Samsung. Όχι ότι έχουμε δει ή ακούσει ότι υπάρχουν και μη αυθεντικά, αλλά προφανώς η Samsung έχει λάβει όλα τα μέτρα για να εξασφαλιστεί και να μας εξασφαλίσει από αντιγραφές.

Στο δεύτερο μέρος βλέπουμε για το mode που δουλεύει το SATA interface που είναι συνδεμένο το drive και που ιδανικά θα πρέπει να είναι το AHCI. Στο διπλανό κουτάκι βλέπουμε ότι το drive μας είναι συνδεμένο σε SATA 6Gb/s (SATA 3) που είναι και το επιθυμητό για μέγιστες επιδόσεις. Τέλος βλέπουμε την κατάσταση του optimization του λειτουργικού μας συστήματος για χρήση με SSD, optimization που μπορεί να γίνει με τη βοήθεια του Samsung Magician, όπως θα δούμε παρακάτω.

Στο τρίτο μέρος της καρτέλας μας δίνεται η δυνατότητα να εκτελέσουμε μια δοκιμασία επιδόσεων (performance test).

Η δεύτερη καρτέλα του Samsung Magician είναι αφιερωμένη σε ένα αναλυτικότερο Performance Benchmark. Στο Screenshot βλέπετε τα αποτελέσματα που έδωσε το δείγμα μας.

Η τρίτη καρτέλα έχει επίσης μόνο μία λειτουργία, ονομαζόμενη Performance Optimization. Πρόκειται ουσιαστικά για τη δυνατότητα να εκτελέσετε ένα κατ' εντολήν TRIM στο δίσκο σας για να τον φέρετε σε καλή κατάσταση λειτουργίας αν για κάποιο λόγο το αυτόματο TRIM και το Garbage Collection δεν έχουν καθαρίσει επαρκώς τα κελιά της μνήμης του από προηγούμενες εγγραφές.

Η τέταρτη καρτέλα συνδέεται αυτόματα με τον ιστότοπο της εταιρείας και προσφέρει πιθανές ενημερώσεις του Firmware, τις οποίες κατεβάζει και εκτελεί, εφ όσον υπάρχουν και το επιλέξετε, χωρίς να απαιτούνται γνώσεις η προσπάθεια από το χρήστη. Η αναβάθμιση ολοκληρώνεται μέσα από τα windows και με μια επανεκκίνηση όλα είναι έτοιμα!

Η πέμπτη καρτέλα περιέχει το βοηθό για optimization του λειτουργικού συστήματος για χρήση με SSD. Δίνει επιλογές για μέγιστες επιδόσεις, μέγιστη χωρητικότητα, μέγιστη αξιοπιστία ή επιλογές για προχωρημένους χρήστες, για να διαλέξετε ό,τι σας ταιριάζει. Εξαιρετική βοήθεια από τη Samsung στους χρήστες κάθε επιπέδου!

Η έκτη καρτέλα αφορά το Over Provisioning. Η Samsung, σε αντίθεση με πολλές ανταγωνίστριες εταιρείες που ορίζουν συγκεκριμένο over provisioning, αφήνει το χρήστη να επιλέξει το μέγεθος της χωρητικότητας που θέλει να θυσιάσει για να αυξήσει την ταχύτητα και τη μακροβιότητα του drive, καθοδηγώντας και προτείνοντας παράλληλα, μέσα από το λογισμικό της. Απλά εξαιρετικό!

Η έβδομη καρτέλα δίνει τη δυνατότητα της ασφαλούς διαγραφής (Secure Erase) του drive, ώστε να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση. Αυτό παρέχει δύο πράγματα. Πρώτον, τη (θεωρητική) εξασφάλιση ότι τα δεδομένα που είχαμε στο drive δε θα είναι ανακτήσιμα και δεύτερον ότι όλα τα κελιά του SSD θα είναι καθαρά και έτοιμα για άμεση εγγραφή, όπως ακριβώς από το εργοστάσιο, άρα ο SSD θα έχει τις μέγιστες επιδόσεις του. Σε περίπτωση που το drive περιέχει το λειτουργικό μας σύστημα, το secure erase δε μπορεί φυσικά να πραγματοποιηθεί μέσα από τα windows, και γι αυτό το Samsung Magician προσφέρει τη δυνατότητα δημιουργίας Bootable USB ή Bootable CD/DVD γι αυτόν το σκοπό.

Η όγδοη καρτέλα δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης της τεχνολογίας RAPID 2.0. Η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιεί ένα μέρος της RAM, μέχρι 4GB και πάντως ότι πάνω από το 25% της συνολικής RAM, για τη βελτίωση των επιδόσεων του SSD. Η χρήση της τεχνολογίας προσφέρει τεράστια αύξηση επιδόσεων στα συνθετικά benchmarks, που όμως δε μεταφράζεται σε αντίστοιχη αύξηση στην καθημερινή χρήση. Ίσως όταν το software αρχίσει να γράφεται έχοντας υπ' όψιν τους SSD αντί για τους HDD, να δούμε κάποια πραγματική διαφορά στον τομέα αυτό, προς το παρόν όμως η διαφορά εντοπίζεται μόνο στα benchmarks. Σημειώνουμε ότι αν υπάρχουν πάνω από ένα drives της Samsung στο σύστημά σας, το RAPID μπορεί να ενεργοποιηθεί για μόνο ένα από αυτά.

Η ένατη καρτέλα περιέχει τις δυνατότητες Data Security του drive και τον τρόπο για την ενεργοποίησή τους.

Και έτσι ολοκληρώνεται η σύντομη περιγραφή του Samsung Magician.

Ας πάμε τώρα στο δεύτερο λογισμικό που προσφέρει η Samsung στους χρήστες των SSD της, το οποίο είναι το Samsung Data Migration Software. Όπως μαρτυράει και το όνομά του, το λογισμικό αυτό θα σας βοηθήσει να μεταφέρετε το λειτουργικό σας σύστημα από οποιοδήποτε drive, στον καινούριο Samsung SSD σας. Και μάλιστα απλά, γρήγορα και μέσα από τα windows. Φυσικά, λειτουργεί μόνο αν εντοπίσει ως target drive κάποιον SSD της Samsung.

Παρακάτω βλέπετε την απλή διαδικασία της μεταφοράς του λειτουργικού μας συστήματος από τον τρέχον SSD στον Samsung 850 Pro 256GB.

Τόσο απλά, τόσο λειτουργικά!

Εντυπωσιακό πραγματικά λογισμικό, ευχάριστο, απλό, λειτουργικό.

Πλησιάζει όμως η ώρα που όλοι περιμένουμε, η ώρα των δοκιμών. Ας πάμε πρώτα να δούμε πώς θα τις πραγματοποιήσουμε.
 

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Samsung 850 Pro 256GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο OCZ ARC 100 240GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, ο Samsung 850 Pro 256GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!
Το HD Tune Pro 5.50 μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Samsung 850 Pro 256GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο Samsung 850 Pro 256GB πλησίασε τον OCZ ARC 100 240GB που ήταν έως τώρα - και παραμένει - ο κυρίαρχος σε αυτή τη δοκιμασία...

...ενώ στις εγγραφές, που οι διαφορές είναι μικρότερες, υπολείπεται ελαφρώς μόνο στη δοκιμασία των 4K, ενώ κερδίζει όλες τις υπόλοιπες. Συνολικά θα λέγαμε ότι σε αυτή τη δοκιμασία, ο Samsung 850 Pro 256GB έρχεται δεύτερος, πίσω από τον OCZ ARC 100 240GB.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access, όλοι οι SSD της δοκιμής ισοβαθμούν, εκτός από τον Kingston SSDNow KC300 240 GB που εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency.

Στο Average Write Test, ο OCZ ARC 100 έρχεται πρώτος με μόλις 0,03ms μέσο latency ενώ ο Samsung 850 Pro 256GB ακολουθεί στις επιδόσεις.

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο Samsung 850 Pro 256GB κυριαρχεί, και υπολείπεται μόνο του Samsung 840 EVO στις αναγνώσεις 4K.

Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει συνολικά καλύτερα, χωρίς εντυπωσιακές επιδόσεις, αλλά βρισκόμενος σταθερά στην κορυφή.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο Samsung 840 EVO είναι ο μόνος που ανταγωνίζεται και σε κάποια σημεία ξεπερνάει τον Samsung 850 Pro 256GB, στο σύνολο όμως ο σημερινός πρωταγωνιστής είναι πάλι νικητής.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64

Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο Samsung 850 Pro 256GB μοιράζεται τις νίκες με τον ομόσταυλο Samsung 840 EVO 250GB.

Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών ο κύριος ανταγωνιστής του είναι ο OCZ ARC 100 240GB που καταφέρνει να τον ξεπεράσει οριακά μόνο στις εγγραφές 4K.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0...

...όπου ο Samsung 850 Pro 256GB παίρνει μια άνετη νίκη.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο Kingston SSDNow KC300 240GB κυριαρχεί με τον Samsung 850 Pro 256GB να έρχεται δεύτερος.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Σε αυτή τη δοκιμή, ο Samsung 850 Pro 256GB παίρνει μια καθαρή νίκη, αφού κερδίζει, έστω και για λίγο, όλες τις δοκιμές.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο.

Εδώ παρατηρούμε μια ελαφρά υπεροχή του Samsung 850 Pro 256GB αλλά γενικά, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές.

Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Samsung 850 Pro 256GB να είναι ιδιαίτερα θετικές.
Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε με τον Samsung 840 EVO να είναι κυρίαρχος και τον Samsung 850 Pro 256GB να κατατάσσεται δεύτερος στις περισσότερες δοκιμές.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Εδώ ο OCZ ARC 100 240GB ουσιαστικά ισοβαθμεί με τον Samsung 840 EVO 250GB ενώ ο Samsung 850 Pro 256GB ακολουθεί σε επιδόσεις.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμές ανάγνωσης το τοπίο είναι παρόμοιο με τη δοκιμή σε άδειο δίσκο, όπως...

...και στις δοκιμές εγγραφών...

...και στις δοκιμασίες αντιγραφών. Ο Samsung 850 Pro 256GB είναι και εδώ ο νικητής.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64.

Η δοκιμασία αυτή δε φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από την εκτέλεση της σε SSD που περιέχει το λειτουργικό και έτσι πάλι βλέπουμε τον Samsung 850 Pro 256GB να κυριαρχεί στις δοκιμασίες ανάγνωσης αλλά...

...και στις δοκιμασίες εγγραφής.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0...

...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο Samsung 850 Pro 256GB είναι και πάλι νικητής.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε:

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ ο Samsung 850 Pro 256GB έθεσε νέα πρότυπα, κατεβάζοντας τον καλύτερο χρόνο κατά σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο.

Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Samsung 850 Pro 256GB είναι νικητής στα περισσότερα και σίγουρα νικητής στο σύνολο.

Πάμε τώρα στα δύσκολα.
Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον ARC 100 που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή.

Εν τούτοις ο Samsung 850 Pro 256GB εμφανίζεται πολύ βελτιωμένος σε σχέση με τους μη-OCZ SSD και διατηρεί ακόμη και σε αυτό το εξαντλητικό τεστ, αξιοπρεπείς επιδόσεις.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο OCZ ARC 100 240GB βρίσκεται μπροστά αλλά ο Samsung 850 Pro 256GB διατηρεί τις επιδόσεις του για περισσότερο χρόνο και κερδίζει τις δύο πρώτες δοκιμασίες. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να είναι πολύ πιο ανθεκτικός από τον Samsung 840 EVO 250GB που είχε λάβει την τελευταία θέση σε αυτή τη δοκιμή.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα...

...o Kingston SSDNow KC300 240GB διατηρεί την πρώτη θέση, ενώ ο Samsung 850 Pro 256GB έρχεται δεύτερος.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Samsung 850 Pro 256GB να κερδίζει κατά κράτος σε όλες τις αντιγραφές αρχείων.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"...

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.

Εδώ τους καλύτερους χρόνους έχει ο Samsung 840 EVO 250GB με τον Samsung 850 Pro 256GB να ακολουθεί από πολύ κοντά.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου...

...ο Kingston SSDNow KC300 240GB κερδίζει για ένα τέταρτο του δευτερολέπτου τον Samsung 850 Pro 256GB.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop.

Εδώ ο Samsung 850 Pro 256GB πέτυχε τον καλύτερο συνολικό χρόνο.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Πάλι πρώτος ο Samsung 850 Pro 256GB, με βραχύτατη κεφαλή.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013...

...όπου τον καλύτερο χρόνο πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 240GB με τον Samsung 850 Pro 256GB να χάνει για λίγο και τους υπόλοιπους SSD να παρακολουθούν διακριτικά από απόσταση.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου...

Ο Samsung 850 Pro 256GB έχει την καλύτερη επίδοση και με σημαντική διαφορά!
Ήρθε για μία ακόμη φορά η ώρα του απολογισμού, αλλά δε θα λέγαμε ότι είναι δύσκολη. Τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα και ακολουθούν την παράδοση των SSD της Samsung.

Ας αναλύσουμε πώς φτάσαμε στη βαθμολογία:

O Samsung 850 Pro 256GB έχει τις καλύτερες συνολικά επιδόσεις στα συνθετικά benchmarks, είτε αυτά εκτελούνται σε άδειο drive, είτε σε drive με λειτουργικό σύστημα. Διατηρεί αξιοπρεπείς επιδόσεις στις εξωφρενικά δύσκολες δοκιμές του IOMeter και κερδίζει κατά κράτος εκεί που πραγματικά μετράει, στις καθημερινές πραγματικές εργασίες! Στις επιδόσεις λοιπόν θα του βάλουμε άριστα!

Στον τομέα των χαρακτηριστικών, είναι πραγματικά πλήρης και δεν του λείπει τίποτα, όπως μπορείτε να δείτε στον σχετικό πίνακα της σελίδας των χαρακτηριστικών (3). Άριστα κι εκεί λοιπόν!

Στον τομέα της τιμής, όλα αυτά τα καλά δεν έρχονται φθηνά, με τον Samsung 850 Pro 256GB να κοστίζει αυτή τη στιγμή 164,77€ στην Ελληνική αγορά. Δικαιολογημένα μεν ακριβός, αφού είναι ο πιο γρήγορος SSD που έχουμε δοκιμάσει και με τα περισσότερα χαρακτηριστικά, αλλά θα προτιμούσαμε να μην απέχει τόσο από τις τιμές του ανταγωνισμού. 4 στα 5 εδώ.

Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD.


Ας δούμε συνοπτικά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Samsung 850 Pro 256GB.


Πλεονεκτήματα

+ Εξαιρετικές επιδόσεις
+ Πλήρες σετ χαρακτηριστικών
+ Υποστηρίζει κρυπτογράφηση AES-256 και είναι συμβατός με TCG/Opal 2.0 και IEEE-1667 καθώς και eDrive των Windows 8
+ 10 χρόνια ή 150ΤΒ εγγραφών εγγύηση
+ Εξαιρετικό συνοδευτικό λογισμικό που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων Data Migration και λειτουργία Rapid 2.0


Μειονεκτήματα

- Υψηλή τιμή
- Μέτριες επιδόσεις στις δοκιμασίες του IOMeter

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Samsung 850 Pro 256GB είναι:

Ευχαριστούμε θερμά τη Samsung για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής

Πολύμερος Αχανιώτης 6/10/2014

Στη φετινή Computex (2014) η Crucial ανακοίνωσε την MX100 σειρά SSDs, η οποία έρχεται να αντικαταστήσει τους γερασμένους πια M500. Xάρη στη λιθογραφία των 16ΝΜ τα μέλη της συγκεκριμένης σειράς υπόσχονται πολύ καλούς λόγους χωρητικότητας/τιμής. Πέραν όμως από έναν MX100 θα δοκιμάσουμε και ένα από τα μοντέλα της κορυφαίας σειράς M550, έτσι ώστε να σχηματίσουμε μια καλύτερη εικόνα για την γκάμα SSD δίσκων της Crucial. Οι σημερινοί διαγωνιζόμενοι είναι λοιπόν ένας MX100 με 512 GB χωρητικότητα και ένας M550 με 256 GB. Και οι δύο δίσκοι χρησιμοποιούν τον ίδιο ελεγκτή και η σχεδίαση τους είναι παρεμφερής καθώς και τα χαρακτηριστικά τους, με την κύρια διαφορά να εντοπίζεται στο διαφορετικό τύπο flash μνημών που χρησιμοποιεί ο MX100. Εδώ να αναφέρουμε ότι είναι η πρώτη φορά που συναντούμε 16NM NANDs οπότε και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα τα πάει ο συγκεκριμένος SSD στις δοκιμές μας. Η σειρά MX100 αποτελείται από τρία μοντέλα με 128, 256 και 512 GB χωρητικότητες ενώ η σειρά M550 διαθέτει τέσσερα μοντέλα με το μεγαλύτερο να φτάνει το 1 TB. Όλοι οι MX100 χρησιμοποιούν 128Gb 16ΝΜ flash μνήμες (NAND) ενώ οι M550 χρησιμοποιούν μνήμες των 20NM με 64Gb χωρητικότητα για τα 128 kai 256 GB μοντέλα και 128Gb για τα δύο μεγαλύτερα. Το κοινό σημείο τόσο των MX100 όσο και των Μ550 δίσκων είναι ότι χρησιμοποιούν τον καινούριο ελεγκτή 88SS9189 της Marvell. Ο εν λόγω ελεγκτής διαθέτει τη λειτουργία RAIN (Redundant Array of Independent NAND) η οποία εν συντομία βλέπει τα NAND chips όπως βλέπει ένας RAID controller τους δίσκους. Έτσι όσο περισσότερα τα NAND chips τόσο υψηλότερες είναι και οι επιδόσεις και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην περίπτωση του MX100 μοντέλου με τα 512 GB χωρητικότητα, το οποίο είναι αρκετά πιο γρήγορο από τα δύο μικρότερα της ίδιας σειράς που εξοπλίζονται με μικρότερο αριθμό NAND chips.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του MX100 512 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

O MX100 με τα 512 GB χωρητικότητα τα πάει πολύ καλά από πλευράς επιδόσεων, μιας και διαθέτει πολλά NAND chips τα οποία εργάζονται παράλληλα και συνεισφέρουν τα μέγιστα στην αύξηση της ταχύτητας διαμεταγωγής δεδομένων. Επίσης, παρόλο που τα νανόμετρα των μνημών έφτασαν αισίως τα 16, η Crucial κάνει λόγο για πολύ μεγάλη αντοχή στις εγγραφές και δίνει ένα νούμερο που αγγίζει τα 72 ΤΒ! Οπότε αν ισχύουν τα λεγόμενα των τεχνικών της Crucial δε θα αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα αξιοπιστίας για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και αν γράφετε συχνά-πυκνά μεγάλο όγκο δεδομένων. Το πιο σημαντικό βέβαια στην μετάβαση στα 16NM είναι ότι επέτρεψε τη μείωση των τιμών μιας και από την ίδια πλακέτα κατασκευάζεται ένας σημαντικά μεγαλύτερος αριθμών NAND μνημών σε σχέση με μεγαλύτερες λιθογραφίες. Γι'αυτό και η τιμή των MX100 βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του M550 256 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Η σειρά M550 χρησιμοποιεί τον ίδιο ελεγκτή με τους MX100 αλλά ο τύπος των μνημών είναι διαφορετικός. Εδώ το περίεργο είναι όμως ότι ενώ οι 20NM μνήμες λογικά θα αντέξουν πολύ παραπάνω από αυτές που κατασκευάζονται με τη λιθογραφία των 16NM, η Crucial δίνει την ίδια διάρκεια ζωής και αριθμό εγγραφών για τους M550 με τα μοντέλα MX100. Πιστεύουμε πάντως ότι στην πράξη οι M550 θα ζήσουν περισσότερο αν και με τόσο μεγάλη διάρκεια ζωής που έχουν οι MX100, αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία πια για τον τελικό χρήστη που μετά από 10 χρόνια (κανονικής) χρήσης λογικά θα αλλάξει τον SSD του με κάποιον άλλον.

Το κουτί του μεγάλου MX100. Τη διαφορά τόσο στην τιμή όσο και στις επιδόσεις κάνει ο αριθμός "512 GB" στην κάτω-αριστερά γωνία της πρόσοψης. Στο πίσω μέρος η Crucial μεταξύ άλλων μας πληροφορεί ότι στα παρελκόμενα εκτός από το δίσκο περιλαμβάνεται και ένας spacer, για την τοποθέτηση του σε μεγαλύτερα φατνία που παίρνουν κανονικού ύψους 2.5" δίσκους.

Ανοίγοντας το κουτί του MX100.

Ο δίσκος διαθέτει μικρό ύψος, όπως όλοι οι φρέσκοι SSDs, έτσι ώστε να είναι συμβατός με τα ultrabooks της αγοράς.

Η συσκευασία του M550 δείχνει λίγο πιο σοβαρή από την αντίστοιχη του M100, λόγω του πιο σκούρου χρωματισμού. Μαζί και με αυτόν το δίσκο η Crucial προμηθεύει έναν 7-9,5 mm spacer.

Ο δίσκος φυλάσσεται μέσα σε ένα αντιστατικό σακουλάκι.

Ο Μ550 κάτω από τον φακό της Canon μηχανής μας.

Ο spacer που κάνει συμβατό τον SSD με φατνία 2.5" που έχουν μεγαλύτερο των 7mm ύψος.

Στα ενδότερα του MX100 512 GB

Στο σύνολο 16 NAND flash chips υπάρχουν στην κεντρική πλακέτα του SSD (8 σε κάθε πλευρά).

Η πίσω πλευρά της πλακέτας που φιλοξενεί τον ελεγκτή του SSD μαζί με την cache μνήμη του (FBGA κωδικός D9RLT και χωρητικότητας 512 MB).

Ο ελεγκτής του ΜΧ100 είναι παρόμοιος με αυτόν του M550 και είναι ο οκτακάναλος 88SS9189 της Marvell. Στην ψύξη του βοηθά το ίδιο το περίβλημα του SSD μιας και μέσω θερμό-αγώγιμων pads ο ελεγκτής έρχεται σε επαφή με αυτό. Δίπλα του βρίσκουμε το cache chip που προέρχεται και αυτό από την Micron, φυσικά. Κοντά στο προαναφερθέν chip υπάρχει μια συστοιχία από SMD πυκνωτές, οι οποίοι αναλαμβάνουν να τροφοδοτήσουν τον SSD με την απαραίτητη ενέργεια ώστε να μη χαθούν δεδομένα, σε περίπτωση απώλειας της κύριας τροφοδοσίας.

Στα ενδότερα του M550 256 GB

Μιας και χρησιμοποιεί μικρότερα (σε χωρητικότητα) NAND flash chips, ο M550 της δοκιμής φέρει τον ίδιο αριθμό NANDs (16) με τον 512αρη MX100. Έτσι η λειτουργία RAIN αξιοποιείται στο έπακρο χαρίζοντας στο δίσκο πολύ καλές επιδόσεις.

Όπως και στον MX100 έτσι και στον M550 χρησιμοποιείται ένα 16-bit MSP430 Ultra-Low Power MCU της Texas Instruments.

O επεξεργαστής της Marvell (88SS9189) μαζί με την απαραίτητη, για τη λειτουργία του, μνήμη cache (D9RTL - 512 ΜΒ χωρητικότητα).

Όπως και στον ΜΧ100 έτσι και εδώ μια συστοιχία από SMD πυκνωτές προστατεύει από στιγμιαίες διακοπές της τάσης τροφοδοσίας. Στην ουσία οι πλακέτες των ΜΧ100 και των M550 είναι παρόμοιες με τη μόνη διαφορά να εντοπίζεται στις διαφορετικές flash μνήμες που χρησιμοποιεί το κάθε μοντέλο. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους.

Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο).

Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει.

Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune.

Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι.

Synthetic Benchmarks

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Steady State Performance

Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady performance test.

Σε γενικές γραμμές δεν τα πήγαν και τόσο καλά οι καινούριοι δίσκοι της Crucial στο συγκεκριμένο τεστ, το οποίο είναι άκρως απαιτητικό και ζορίζει τα μέγιστα τον ελεγκτή. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε όμως ότι οι συνθήκες του Steady State test δεν είναι ρεαλιστικές, κάτι που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο σενάριο είναι πολύ δύσκολο να συμβεί κάτω από πραγματικές-κανονικές συνθήκες χρήσης.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Η διαφορά του 512αρη MX100 από τον 256αρη M550 είναι πολύ μικρή, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και από το παραπάνω γράφημα. Βέβαια ο μεγάλος αριθμός NAND flash chips του μεγάλου ΜΧ100 παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιδόσεις του και σίγουρα ο ΜΧ100 με 256 GB χωρητικότητα, ο οποίος εξοπλίζεται με τα μισά NANDs, θα παρουσίαζε αρκετά μικρότερες ταχύτητες.

Ο λόγος τιμής προς χωρητικότητα του μεγάλου MX100 είναι απλά άπιαστος. Με κάτω από 200 ευρώ μπορείτε επιτέλους να προμηθευτείτε έναν υψηλής απόδοσης SSD με μισό Terabyte χωρητικότητα. Η Crucial κατάφερε και έριξε κατά πολύ τις τιμές και ευελπιστούμε να ακολουθήσουν σύντομα το παράδειγμα της και άλλοι κατασκευαστές.

[BREAK=Συμπεράσματα]

Η Crucial κατάφερε και έκανε μια δυναμική επανεμφάνιση στην αγορά των SSDs με κύριο όπλο της τον ελεγκτή 88SS9189 της Marvell και κυρίως τις μνήμες των 16NM που χρησιμοποιεί η σειρά MX100, οι οποίες επιτρέπουν πολύ καλούς λόγους χωρητικότητας/τιμής. Με τον 512 GB ΜΧ100 δίσκο να κοστίζει κάτω από 200 ευρώ ακόμη και στην πανάκριβη Ελληνική αγορά, πιστεύω ότι αυτοί που θέλουν μεγάλες χωρητικότητες και γρήγορες ταχύτητες θα έχουν έναν ακόμη λόγο να είναι χαρούμενοι.

Ήρθε από ότι φαίνεται ο καιρός που το μισό Terabyte σε μορφή SSD θα γίνει εφικτό ακόμη και για τους απλούς χρήστες που δε θέλουν να ξοδέψουν μια περιουσία για την αναβάθμιση του laptop ή του desktop υπολογιστή τους. Από ανέκαθεν η Crucial εφάρμοζε μια δυναμική πολιτική όσον αφορά τις τιμές των προϊόντων της αλλά όπως φαίνεται αυτή τη φορά κατάφερε και ξάφνιασε ευχάριστα το καταναλωτικό κοινό (και ταυτόχρονα δυσάρεστα τον ανταγωνισμό). Όσον αφορά τη σειρά M550 σίγουρα προσφέρει καλύτερες επιδόσεις από τα αντίστοιχα μοντέλα της MX100, παρόλο που στην ουσία η μοναδική διαφορά έγκειται στον διαφορετικό και καλύτερο τύπο των flash μνημών που χρησιμοποιούνται.

Λογικά οι 20NM μνήμες των M550 έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από αυτές των 16NM που φοράν οι MX100, αλλά η Crucial τουλάχιστον στα χαρτιά ισχυρίζεται ότι η διάρκεια ζωής και των δύο τύπων μνημών είναι η ίδια. Το συμπέρασμα πάντως της σημερινής δοκιμής είναι ότι η διαφορά στις επιδόσεις ανάμεσα στον 256αρη M550 και το μεγαλύτερο ΜΧ100 με 512 GB είναι μικρή, οπότε αν μπορείτε να διαθέσετε τα 60 περίπου ευρώ της διαφοράς τους προτείνω να επιλέξετε το δεύτερο μοντέλο μιας και στους δίσκους η χωρητικότητα ποτέ δεν είναι αρκετή. Τώρα αν επιθυμείτε να αγοράσετε ένα από τα μικρότερα μοντέλα της MX100 σειράς, θα πρέπει να έχετε κατά νου ότι οι επιδόσεις τους θα υπολείπονται αρκετά από αυτές που μετρήσαμε στο κορυφαίο μοντέλο της σειράς, λόγω των λιγότερων χρησιμοποιούμενων NAND flash chips.

O MX100 512 GB της Crucial κοστίζει 198€ στο online store της Crucial (συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Κορυφαίος λόγος χωρητικότητας/τιμής
• Καλές επιδόσεις
• Υψηλός λόγος απόδοσης/τιμής
• Αυξημένη διάρκεια ζωής
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Παρέχεται αντάπτορας για την αύξηση του ύψους στα 9,5 mm (για να είναι συμβατός με εξωτερικές θήκες κτλ.)

Μειονεκτήματα

• Δεν παρέχεται κάποιο πακέτο λογισμικού (π.χ. κάτι αντίστοιχο του Samsung Magician ή του OCZ toolbox)
• Μειωμένη διάρκεια εγγύησης σε σχέση με τον ανταγωνισμό
• Όχι και τόσο καλή απόδοση στο Steady State test

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο MX100 512 GB είναι:

O M550 256 GB της Crucial κοστίζει 134.2€ (συμπεριλαμβανόμενου 23% ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Υψηλές επιδόσεις
• Καλός λόγος απόδοσης/τιμής και χωρητικότητας/τιμής
• Αυξημένη διάρκεια ζωής
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Παρέχεται αντάπτορας για την αύξηση του ύψους στα 9,5 mm

Μειονεκτήματα

• Δεν παρέχεται κάποιο πακέτο λογισμικού
• Η εγγύηση θα πρέπει να ήταν αντίστοιχη του ανταγωνισμού, σε αυτή την κατηγορία τιμής
• Περίμενα καλύτερες επιδόσεις στο Steady State test

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο M550 256 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Crucial για τη διάθεση των δειγμάτων.

Η Intel χωρίς αμφισβήτηση είναι ένας από τους μεγαλύτερους παίχτες στην κατηγορία των SSDs, αλλά η αλήθεια είναι ότι είχε πολύ καιρό να παρουσιάσει κάτι για την premium κατηγορία και για τους ανήσυχους χρήστες που κυνηγούν τις κορυφαίες επιδόσεις. Αυτό έγινε γιατί είχε επικεντρωθεί στα enterprise προϊόντα για servers και είχε χάσει το ενδιαφέρον για τους απλούς SSDs, που προορίζονται για κοινούς χρήστες. Έτσι τελευταία οι client SSDs της Intel δεν παρουσίαζαν ιδιαίτερες διαφορές σε σχέση με τους υπόλοιπους της αγοράς αφού τα περισσότερα clients μοντέλα της στηρίζονταν στο διαδεδομένο Sandforce ελεγκτή, που δεν επιτρέπει άλλωστε και σημαντικό βαθμό διαφοροποίησης. Αυτό άλλαξε με τη φρέσκια σειρά 730 που στηρίζεται αποκλειστικά σε σχεδίαση και επιμέρους υποσυστήματα της Intel και στην ουσία χρησιμοποιεί την πλατφόρμα των πιο επαγγελματικών DC S3500/S3700 με τον κύριο ελεγκτή όμως και το δίαυλο των NAND μνημών να "τρέχουν" σε υψηλότερες συχνότητες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Intel τα δύο μέλη της 730 σειράς που έρχονται με 240 και 480 GB χωρητικότητες χρησιμοποιούν τον ίδιο ελεγκτή με τους S3500/S3700, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει υποστεί έναν υψηλό υπερχρονισμό στα 600 MHz, έναντι των 400 MHz του ελεγκτή των τελευταίων και η ταχύτητα του διαύλου της μνήμης ανέβηκε στα 100 MHz από τα 83 MHz. Όπως καταλαβαίνετε αυτό είχε μεγάλη επίδραση στις επιδόσεις, παρόλο που οι 730 χρησιμοποιούν 20 ΝΜ μνήμες αντί των 25 NM που χρησιμοποιούν οι enterprise Intel SSDs, DC S3700 (οι S3500 χρησιμοποιούν 20 NM).

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Intel 730 240 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Ο ελεγκτής που χρησιμοποιούν οι 730 προέρχεται από την ίδια την Intel μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι υπερχρονισμένος στα 600 MHz. Διαθέτει επίσης οχτώ κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες, οι οποίες κατασκευάζονται με τη μέθοδο των 20 nm. Η μέγιστη ταχύτητα ανάγνωσης του 240 GB μοντέλου είναι υψηλή αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για την ταχύτητα εγγραφής, η οποία στο μεγαλύτερο μοντέλο με 480 GB χωρητικότητα είναι σημαντικά υψηλότερη στα 450 MB/s.

Η Intel μας έστειλε δύο δίσκους, για να τους δοκιμάσουμε και σε RAID 0 διαμόρφωση. Προφανώς και θέλει να σπρώξει τους χρήστες να υιοθετήσουν αυτή τη συστοιχία για αυξημένες επιδόσεις, από τη στιγμή που δεν υπάρχει πρόβλημα για την εντολή Trim πια.

Στο πίσω μέρος του κουτιού βρίσκουμε μια λίστα με τα περιεχόμενα του και μια πολύγλωσση αναφορά στην πενταετή εγγύηση που συνοδεύει το προϊόν.

Σε αυτή την ταμπέλα μπορείτε να δείτε την ημερομηνία κατασκευής και τον κωδικό αυτού που πακέταρε το προϊόν. Σε αντίθεση με άλλες εταιρίες που χρησιμοποιούν ψευδώνυμα ή τα μικρά ονόματα η Intel χρησιμοποιεί κωδικούς αριθμούς, μιας και προφανώς οι εργαζόμενοι της είναι πάρα πολλοί.

Τα παρελκόμενα του δίσκου είναι αρκετά και περιλαμβάνουν μέχρι και ένα SATA καλώδιο. Παρόλα αυτά όμως θα θέλαμε να υπήρχε και ένας adapter για την τοποθέτηση του σε 3.5" φατνίο.

Η Intel έχει πάθει πραγματική εμμονή με αυτό το κρανίο. Ίσως προσπαθεί μέσω πλαγίων οδών (βουντού!) να αυξήσει τις επιδόσεις των προϊόντων της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως, τουλάχιστον στα χαρτιά ο 730 δε βάζει και υποψηφιότητα για τον ταχύτερο SSD δίσκο. Η ταμπέλα στο κάτω μέρος του μας πληροφορεί ότι εκτός από τα 5V που συνήθως χρησιμοποιούν οι SSDs παίρνει ισχύ και από τα +12V.

Το ύψος του είναι περιορισμένο, μόλις 7 mm, έτσι ώστε να είναι συμβατός με τις προδιαγραφές της Intel για χρήση σε ultrabooks.

Στα ενδότερα του 730

Μόνο τέσσερις βίδες χρειάζεται να αφαιρέσετε για να αποκτήσετε πρόσβαση στα ενδότερα του δίσκου. Η μία όμως καλύπτεται από το αυτοκόλλητο με τη νεκροκεφαλή, οπότε και θα αφήσει κάποια σημάδια η απόπειρα εξερεύνησης του εσωτερικού κόσμου του 730.

Η πίσω μεριά της πλακέτας είναι άδεια από NAND chips. Μόνο στο μοντέλο με 480 GB όλες οι παραπάνω θέσεις είναι κατειλημμένες. Το μοναδικό NAND chip που υπάρχει σε αυτή την πλευρά δεν είναι εκμεταλλεύσιμο από το χρήστη αλλά χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τον SSD για διεργασίες που έχουν να κάνουν με τη συντήρηση και την εύρυθμη λειτουργία των υπόλοιπων NAND chips. Οι δύο Nippon Chemi-Con πυκνωτές (35 V, 47 μF, ΚΖΗ σειρά) που φαίνονται στις φωτογραφίες παρέχουν ισχύ σε περίπτωση μικρό-διακοπών, έτσι ώστε να μην χάσει τα δεδομένα ο δίσκος. Πρόκειται για μια έξυπνη ιδέα που δεν έχουν ξανασυναντήσει σε κάποιον άλλον από τους client SSDs και δείχνει τις server καταβολές του 730.

Οι μνήμες που χρησιμοποιεί ο 730 κατασκευάζονται από την ίδια την Intel και ο κωδικός τους είναι 29F32B08MCMF2. Είναι 8 x 32GB MLC NAND ICs κατασκευασμένα με τη μέθοδο των 20 nm. Για την ακρίβεια το κάθε NAND πακέτο (package) περιέχει δύο πυρήνες με 128 Gbit (16 GB) ο καθένας οπότε στο σύνολο φτάνει τα 256 Gbit ή 32 GB. Έτσι το κάθε κανάλι του οχτακάναλου ελεγκτή έχει πρόσβαση σε δύο dies αντί σε τέσσερα που έχει ο 730 με τα 480 GB. Σε αυτό οφείλεται η σημαντικά μειωμένη ταχύτητα εγγραφής του μικρού μοντέλου έναντι του μεγαλύτερου.

Ο ελεγκτής του 730 (PC29AS21CA0) υποστηρίζεται από δύο DDR3-1600 RAM chips (D9PSH) της Micron με συνολική χωρητικότητα 512 MB.

Intel SSD Toolbox

Η Intel έχει αναπτύξει αποκλειστικά για τους SSDs της το Intel SSD Toolbox, μια εφαρμογή μέσω της οποίας ο χρήστης μπορεί να εκτελέσει διάφορες διεργασίες όπως να κάνει manual trim, να πραγματοποιήσει secure erase, να βελτιστοποιήσει το σύστημα του για τη χρήση SSD και να ελέγξει πολλές λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με τον ίδιο το δίσκο. Πρόκειται για μια εύχρηστη και καλοδουλεμένη εφαρμογή η οποία όμως αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με τη διαδικασία Secure Erase. Ότι και αν κάναμε δεν καταφέραμε να την πραγματοποιήσουμε μιας και ο δίσκος ήταν συνεχώς σε Frozen State (παγωμένη κατάσταση) και δε μας επέτρεπε να συνεχίσουμε στο erase. Μετά από πολλές προσπάθειες καταφύγαμε στη λύση του Linux Live CD που δούλεψε άψογα και μας επέτρεψε να σβήσουμε το δίσκο αφού πρώτα ρίξαμε το σύστημα σε Sleep State, έτσι ώστε να ξεπαγώσει ο τελευταίος. Οπότε δε χρειάζεται πια να τραβάτε καλώδια τροφοδοσίας.

Το trim μπορεί να γίνει πλέον και σε συστοιχία RAID, αρκεί βέβαια να το υποστηρίζει το chipset της μητρικής σας. Από την άλλη δεν μπορείτε να κάνετε secure erase σε συστοιχία RAID αλλά ούτε και αναβάθμιση του λογισμικού (firmware update).

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ.

Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο).

Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune.

Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι.

Synthetic Benchmarks

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Steady State Performance

Εδώ τα πήγε αρκετά καλά ο 730 χάρις στα server γονίδια του, αλλά και πάλι βρίσκεται μακρυά από την απόδοση των κορυφαίων OCZ δίσκων. Βέβαια οι συνθήκες του συγκεκριμένου τεστ είναι εξαιρετικά τραβηγμένες και πολύ δύσκολα θα αντιμετωπίσει τέτοια σενάρια ένας δίσκος, σε ένα κανονικό σύστημα. Από την άλλη όμως το steady state test μας δείχνει τη συμπεριφορά του ελεγκτή στα όρια του οπότε και έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τις δυνατότητες του. Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Σε RAID 0 πραγματικά "πετάει" αλλά σε κανονική διαμόρφωση δεν μπορούμε να πούμε ότι λέει και πολλά σε σχέση ακόμη και με τους συνηθισμένους SSDs. Περιμέναμε πολύ περισσότερα σε επιδόσεις ειδικά μετά τις αναγγελίες για υπερχρονισμένους ελεγκτές και διαύλους μνημών αλλά τελικά το αποτέλεσμα δε μας εντυπωσίασε, παρά μόνο σε RAID 0 όπου όπως είναι φυσικό οι επιδόσεις αυξάνονται κατακόρυφα ακόμη και για έναν SSD που συνήθως δε χρειάζεται τέτοια κόλπα ή τουλάχιστον αυτή την αίσθηση/άποψη είχαμε μέχρι τώρα. Δεδομένης και τις πολύ μεγάλης αξιοπιστίας των SSD, ειδικά απέναντι στους μηχανικούς δίσκους, το RAID 0 δεν είναι πια ρώσικη ρουλέτα οπότε και μπορείτε πολύ πιο εύκολα να εμπιστευτείτε το λειτουργικό σας σύστημα σε μια τέτοια συστοιχία (για τα ευαίσθητα δεδομένα πάντα RAID 1/5/6/10 σε συνδυασμό με hard copies σε DVD ή άλλα οπτικά μέσα).

Η τιμή του 730 είναι αρκετά αλμυρή κυρίως λόγο της αυξημένης αξιοπιστίας που παρέχει και του μεγάλου όγκου εγγραφών που αντέχει (70 GB τη μέρα για πέντε χρόνια), πάντα σε σχέση με τα λεγόμενα της Intel τα οποία και φυσικά δεν αμφισβητούμε μιας και σύμφωνα με τη μέχρι τώρα εμπειρία μας οι δίσκοι της δεν υποφέρουν από προβλήματα αξιοπιστίας.

Συμπεράσματα

Οι επιδόσεις του 730 δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασαν, αντίθετα περίμενα πολύ καλύτερα αποτελέσματα από έναν premium δίσκο που κοστίζει αρκετά ακριβότερα από το μέσο όρο. Αντίθετα αυτό που με εντυπωσίασε ήταν οι επιδόσεις που πέτυχαν δύο 730 σε RAID 0 διαμόρφωση. Όπως και οι περισσότεροι από εσάς έτσι και εγώ θεωρούσα ότι το RAID 0 είναι ένα κατάλοιπο του παρελθόντος και απευθύνεται περισσότερο σε μηχανικούς δίσκους παρά σε SSDs και δεν έχει να προσφέρει πολλά στις επιδόσεις των τελευταίων.

Η σημερινή δοκιμή απέδειξε ότι ακόμη και στην καινούρια γενιά δίσκων η διαμόρφωση RAID 0 μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις και δεδομένης της αξιοπιστίας αυτών δεν υπάρχει πια ο φόβος να "χτυπήσει" ο δίσκος όπως με τους παλιότερους μηχανικούς. Βέβαια εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι το RAID 0 δεν παρέχει καθόλου ασφάλεια δεδομένων και στα χαρτιά είναι δύο φορές πιο επιρρεπής σε βλάβες του hardware από τη single disk διαμόρφωση. Επίσης θα πρέπει να προβείτε στην αγορά δύο SSD δίσκων οι οποίοι κοστίζουν ένα ευκαταφρόνητο ποσό, το οποίο όμως έχει φτάσει πια σε λογικά επίπεδα μιας και οι τιμές των SSDs έχουν κατέβει πια σε γήινα επίπεδα.

Ο Intel 730 series 240 GB SSD που δοκίμασα σήμερα απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που θέλουν κάτι διαφορετικό με το όνομα της Intel πάνω του και τη χαρακτηριστική νεκροκεφαλή. Από επιδόσεις δε βάζει φωτιά στην άσφαλτο αλλά δεδομένης της ιστορίας της Intel θα λειτουργήσει αξιόπιστα και υποδειγματικά χωρίς να κάνει αισθητή την παρουσία του ή προβληματίζοντας σας με διάφορες ιδιοτροπίες εκτός ίσως από αυτήν που έχει με το Secure Erase μέσω του Intel SSD Toolbox.

O 730 series 240 GB της Intel κοστίζει περίπου 208€ στο αγγλικό κατάστημα overclockers.co.uk (την περίοδο της δοκιμής δεν ήταν διαθέσιμος σε κανένα Ελληνικό κατάστημα) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Μεγάλη εγγύηση και διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την Intel αντέχει μέχρι και 70 GB καθημερινά για πέντε χρόνια)
• Χρησιμοποιεί ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές ως μέτρο προστασίας από τις (μικρό)διακοπές τροφοδοσίας
• Ξεφεύγει από τις συνηθισμένες υλοποιήσεις των υπόλοιπων κατασκευαστών
• Intel SSD Toolbox λογισμικό το οποίο προσφέρει αρκετές δυνατότητες και είναι αρκετά εύχρηστο
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Υποστήριξη TRIM (ακόμη και σε RAID 0 με Intel chipsets)
• Επιδόσεις σε RAID 0

Μειονεκτήματα

• Αρκετά ακριβός, χωρίς να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο σε επιδόσεις (σε single disk)
• Χαμηλή ταχύτητα εγγραφής στο μοντέλο με 240 GB χωρητικότητα
• Υψηλή κατανάλωση (σε σχέση με τους υπόλοιπους SSDs)
• Δεν υποστηρίζει μερικά σημαντικά πρωτόκολλα κρυπτογράφησης (Opal 2.0 και IEEE-1667)
• Σχεδόν αδύνατο να πραγματοποιήσεις Secure Erase μέσω του Intel SSD Toolbox

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Intel 730 series 240 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Intel για τη διάθεση του δείγματος.

Η εξαγορά της OCZ (OCZ Storage Solutions πλέον) από την Toshiba είναι πια γεγονός, αλλά λίγο πριν γίνει αυτή η OCZ σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι ακόμη ζωντανή παρουσίασε τον Vertex 460. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι στην ουσία ένας Vector 150 με διαφορετικά αυτοκόλλητα αλλά από ότι φαίνεται ήθελαν απελπισμένα να παρουσιάσουν κάτι νέο, τουλάχιστον στα χαρτιά και να δείξουν καλό πρόσωπο στο μελλοντικό τους ιδιοκτήτη. Οι Vertex 460 έρχονται σε τρεις χωρητικότητες (120, 240 και 480 GB) και το μοντέλο της σημερινής δοκιμής είναι το μεσαίο το οποίο και θα ενδιαφέρει μεγαλύτερη μερίδα χρηστών, μιας και διαθέτει αρκετό χώρο που θα καλύψει ένα ευρύ πεδίο χρήσεων σε λογική τιμή.

Οι καινούριοι Vertex χρησιμοποιούν το γνωστό ελεγκτή Barefoot 3 M10 της OCZ και οι μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm) σε αντίθεση με τους προηγούμενους Vertex 450 που χρησιμοποιούσαν 20 nm μνήμες. Στα χαρτιά τουλάχιστον, όσο κατεβαίνουν τα nm τόσο μειώνεται το προσδόκιμο ζωής των flash μνημών αλλά η OCZ εγγυάται πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής τόσο για τους Vertex 460 όσο και για τους Vector 150 που χρησιμοποιούν τις ίδιες μνήμες.

Στην ουσία οι καινούριοι Vertex είναι ένας κλώνος των Vector 150 μιας και χρησιμοποιούν ακριβώς τις ίδιες flash μνήμες και στην ουσία η μόνη διαφορά τους εντοπίζεται στον Barefoot ελεγκτή, ο οποίους στους πρώτους είναι χρονισμένος χαμηλότερα , στα 352 MHz, ενώ στους Vector 150 "τρέχει" στα 397 MHz. Βέβαια η ταχύτητα του ελεγκτή δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο στις συνηθισμένες διεργασίες του δίσκου παρά μόνο σε πολύ απαιτητικά σενάρια θα υπάρξει κάποια διαφορά (όπως το steady state test για παράδειγμα).

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 460 παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Ο δίσκος χρησιμοποιεί Toshiba MLC ToggleFlash μνήμες κατασκευασμένες με την μέθοδο των 19 nm και οι μέγιστες ταχύτητες ανάγνωσης/εγγραφής αγγίζουν τα 540 και 525 MB/s αντίστοιχα, δηλαδή είναι παρόμοιες με τις αντίστοιχες του Vertex 450 που αντικαθιστά. Για την ακρίβεια ο τελευταίος είναι λίγο πιο γρήγορος στις εγγραφές και στην πραγματικότητα οι μνήμες που χρησιμοποιεί (Micron 20nm Onfi MLC) είναι όντως ταχύτερες από αυτές του Vertex 460. Για να αντισταθμίσει όμως αυτή τη διαφορά η OCZ πρόσφερε μεγαλύτερο overprovision στους 460 και έτσι η χωρητικότητα του μεσαίου μοντέλου στα χαρτιά είναι 240 GB και όχι 256 GB, που ήταν στον αντίστοιχο Vertex 450.

Ο ελεγκτής είναι ο γνωστός της OCZ και ελπίζουμε τώρα με την εξαγορά να βρουν τα αναγκαία κεφάλαια για να τον αναπτύξουν ακόμη περισσότερο, διότι εδώ και αρκετό καιρό τον χρησιμοποιούν σε όλα τα προϊόντα τους και πιστεύουμε ότι είναι καιρός για κάτι διαφορετικό και καλύτερο φυσικά.

Η μικρή συσκευασία μέσα στην οποία περιέχεται ο δίσκος. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε μερικές λεπτομέρειες σχετικές με το προϊόν.

Στα ενδότερα της συσκευασίας εκτός από το δίσκο βρίσκουμε και το γνωστό αυτοκόλλητο "I love my SSD". Επίσης η OCZ παρέχει ένα adaptor για την τοποθέτηση του δίσκου σε φατνίο 3.5" και δίνει και ένα licence για τη γνωστή σουίτα cloning/back-up της Acronis, που θεωρείται κορυφαία στην κατηγορία της.

Και μερικές φωτογραφίες από τον σταρ της σημερινής δοκιμής.

Στα ενδότερα του Vertex 460

Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vertex 460 και ακριβώς τα ίδια χρησιμοποιεί και ο Vector 150, απλά σε αυτόν υποτίθεται ότι είναι καλύτερα επιλεγμένα για να προσφέρουν τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής που έχει στα χαρτιά. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M10, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip της Micron (D9LGK, 2GBit, DDR3-1333 CL9) που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας. Ο Vector 150 χρησιμοποιεί εδώ δύο Micron D9PFJ τα οποία είναι χρονισμένα στα 1600 MHz αλλά με CL11.

Tα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται στην πίσω πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 καθώς και τον Vector 150.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ.

Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου.

Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων.

Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι.

Synthetic Benchmarks

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Steady State Performance

Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test.

Όπως περιμέναμε, η απόδοση του Vertex 460 είναι παραπλήσια με αυτή του αντίστοιχου Vector 150, με τη μικρή διαφορά μεταξύ τους να οφείλεται στο χαμηλότερα χρονισμένο ελεγκτή του πρώτου.

[BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα]

O Vertex 460 καταφέρνει και ξεπερνά οριακά τον αντίστοιχο Vertex 450 και βρίσκεται λίγο πιο πίσω από τον Vector 150, κάτι λογικό μιας και ο τελευταίος μπορεί να χρησιμοποιεί ακριβώς τα ίδια εξαρτήματα αλλά ο ελεγκτής του "τρέχει" σε υψηλότερη συχνότητα.

Με τις τρέχουσες τιμές ο καινούριος Vertex έχει πιο καλό λόγο τιμής ανά GB σε σχέση με τον προκάτοχο του. Βέβαια μιας και δεν έχει φτάσει ακόμη στα Ελληνικά μαγαζιά χρησιμοποιήσαμε αναγκαστικά την προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης, η οποία μπορεί και να μην ισχύσει στην Ελληνική αγορά (μπορεί να πωλείται ακριβότερα δηλαδή εδώ). Σε λίγο καιρό θα μάθουμε τι θα ισχύσει τελικά.

Συμπεράσματα

Κατά την προσωπική μου άποψη η OCZ-Toshiba θέλησε να ξεφορτωθεί τον παλιότερο Vertex 450 από την γκάμα των προϊόντων της, μιας και αυτός χρησιμοποιούσε μνήμες της ανταγωνίστριας Micron και έτσι επίσπευσε το διάδοχο του, που εξοπλίζεται φυσικά με μνήμες Toshiba. Ο καινούριος Vertex, όπως και ο προκάτοχος του, είναι ένας πολύ γρήγορος και αξιόπιστος δίσκος και δείχνει ξεκάθαρα την ωριμότητα του Barefoot ελεγκτή. Από πλευράς επιδόσεων καταφέρνει και βρίσκεται περίπου στο μέσον, μεταξύ των Vertex 450 και Vector 150 και για την ακρίβεια η μικρή του διαφορά από τον τελευταίο πιστεύω ότι θα δημιουργήσει έντονο εσωτερικό ανταγωνισμό.

Βέβαια οι μνήμες του Vector 150 είναι ειδικής διαλογής για να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διάρκεια ζωής έναντι του Vertex 460, τουλάχιστον στα χαρτιά. Μιας και η εξαγορά της OCZ από την Toshiba είναι πλέον γεγονός και η εταιρία λειτουργεί πλέον κανονικά κάτω από τη σκεπή της τελευταίας είμαι πραγματικά περίεργος να δω τι θα φέρει το μέλλον. Δεδομένου πάντως ότι η Toshiba είναι ένας γίγαντας με τρομερή τεχνογνωσία και πόρους στις NAND μνήμες και λαμβάνοντας υπόψιν και την τεράστια εμπειρία της OCZ στην κατασκευή SSDs προσωπικά πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι πολύ καλό, μιας και θα μπορέσει επιτέλους η OCZ να ανταγωνιστεί στα ίσα αντιπάλους του μεγέθους της Samsung και της Crucial.

Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε μερικούς μήνες μέχρι να ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο. Στο ενδιάμεσο ο Vertex 460 είναι ένας πολύ καλός SSD και από τη στιγμή που η OCZ θα συνεχίσει την πορεία της στο χώρο μπορεί άνετα κάποιος να επενδύσει σε αυτόν, μιας και θα έχει υποστήριξη σε περίπτωση που τη χρειαστεί βέβαια.

O Vertex 460 της OCZ Storage Solutions έχει ως προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης τα 170€ (λογικά συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Υψηλές επιδόσεις
• Υποστήριξη TRIM
• Μεγάλη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ)
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5"
• Πολύ καλές επιδόσεις στο Steady State Performance test

Μειονεκτήματα

• Πολύ μικρή η διαφορά σε επιδόσεις σε σχέση με τον Vertex 450 και κατά 15 GB λιγότερος χώρος αποθήκευσης

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vertex 460 240 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος.

Πριν ξεκινήσουμε τη σημερινή δοκιμή θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ζαχαρία (jax7480) που μας παραχώρησε τους δύο Samsung SSD. Προφανώς χωρίς τη βοήθεια του το σημερινό review δε θα γινόταν ποτέ. Σήμερα θα έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε δύο από τους πιο διαδεδομένους και αναγνωρισμένους SSDs της αγοράς, τους Samsung 840 Pro και 840 EVO με 256 GB και 250 GB χωρητικότητες αντίστοιχα.

Ο πρώτος απευθύνεται σε ενθουσιώδεις χρήστες που δεν έχουν πρόβλημα να ξοδέψουν κάτι παραπάνω για να αποκτήσουν έναν από τους πιο γρήγορους και αξιόπιστους δίσκους της αγοράς, ενώ ο δεύτερος αποτελεί τη φρέσκια πρόταση της Samsung προς τους οικονομικά σκεπτόμενους καταναλωτές που θέλουν κάτι γρήγορο μεν, αλλά να μην τους αδειάσει το πορτοφόλι δε.

Συνοπτικά και οι δύο SSDs στηρίζονται στον ίδιο ελεγκτή, MDX της Samsung, μόνο που στον παλιότερο 840 Pro "τρέχει" στα 300 MHz ενώ στο νεότερο 840 EVO στα 400 MHz. Επίσης, η άλλη μεγάλη διαφορά εντοπίζεται στον τύπο NAND μνήμης με τον Pro να χρησιμοποιεί την πιο διαδεδομένη MLC (21 NM), ενώ ο EVO χρησιμοποιεί TLC NAND η οποία είναι φτηνότερη αλλά δεν έχει την ίδια διάρκεια ζωής με τις MLC, παρά αρκετά μικρότερη.

Βέβαια η Samsung έκανε αρκετές "πατέντες" για να προσφέρει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής στους EVO αλλά και για να αυξήσει τις επιδόσεις τους. Θα αναλύσουμε τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά και των δύο δίσκων στις επόμενες σελίδες και θα αναφερθούμε εκτενώς στα τεχνάσματα που χρησιμοποίησε η Samsung στους EVO.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά και η Τεχνολογία TurboWrite των Samsung 840 EVO

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Samsung 840 Pro 256 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Ο τριπύρηνος ελεγκτής του 840 Pro είναι χρονισμένος στα 300 MHz και η MLC NAND που χρησιμοποιείται κατασκευάστηκε με βάση τη μέθοδο των 21 νανομέτρων (nm), οπότε έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τους καινούριους δίσκους που έχουν μεταπηδήσει στα 19 nm, τα οποία υπόκεινται σε περισσότερα κατασκευαστικά λάθη προς το παρόν και θεωρείται ότι έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής. Μιας και μιλήσαμε για διάρκεια ζωής, ο 840 Pro σύμφωνα με την Samsung αντέχει ως και 1.5 εκατομμύρια ώρες συνεχούς λειτουργίας και η θεωρητικές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής ξεπερνούν τα 500 MB/s. Τέλος, το ελάχιστο πάχος του τον κάνει κατάλληλο ακόμη και για ultrabooks, ενώ η εγγύηση του φθάνει τα πέντε χρόνια και η τιμή του είναι κάπως αλμυρή. Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Samsung 840 EVO παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

O 840 EVO χρησιμοποιεί τις φθηνότερες μνήμες TLC οι οποίες στην ουσία προσφέρουν περισσότερη χωρητικότητα χάρις στα περισσότερα bits που γράφουν ανά cell (τρία), τη στιγμή που στις MLC γράφονται δύο και στις SLC μόνο ένα. Βέβαια τα περισσότερα bits ανά cell ενώ προσφέρουν καλύτερο—χαμηλότερο—λόγο τιμής προς χωρητικότητα, από την άλλη συμβάλουν στη μείωση της ζωής τους με αποτέλεσμα οι TLC να έχουν σημαντικά μικρότερο προσδόκιμο ζωής από τους άλλους δύο τύπους μνημών που προαναφέραμε. Αυτός είναι και ο λόγος που οι EVO έχουν τρία χρόνια εγγύηση σε αντίθεση με τα πέντε των 840 Pro.

Βέβαια δοκιμές που έχουν πραγματοποιήσει ανεξάρτητοι χρήστες έχουν αποδείξει ότι η διάρκεια ζωής τόσο των απλών 840 όσο και των 840 EVO είναι πολύ μεγάλη και σε καμιά περίπτωση δε θα προβληματίσει το μέσο χρήστη, μιας και ο 840 EVO 250 GB με 50 GiB εγγραφών τη μέρα μπορεί να "ζήσει" για αρκετά χρόνια! Τώρα για να επιτύχει η Samsung μεγαλύτερες ταχύτητες εγγραφών, ένας τομέας στον οποίο "πονάνε" οι TLC υλοποιήσεις, δεσμεύει ένα ποσοστό μνήμης σε κάθε EVO δίσκο και την μετατρέπει σε SLC μιας και γράφεται μόνο ένα bit σε αυτήν. Αυτή τη λειτουργία την ονομάζει TurboWrite και οι αρχικές εγγραφές πραγματοποιούνται πρώτα σε αυτό το κομμάτι της SLC μνήμης και στη συνέχεια περνάν και στην κανονική TLC.

Για τα μικρότερα μοντέλα EVO με 120 και 250 GB χωρητικότητες η TurboWrite μνήμη είναι 3 GB, στον 500 GB EVO αγγίζει τα 6 GB ενώ στους 750 και 1000 GB EVO είναι 9 και 12 GB αντίστοιχα. Οπότε όσο μεγαλύτερος ο δίσκος τόσο καλύτερο για την ταχύτητα εγγραφών μιας και αυξάνεται το ποσό της μνήμης SLC, που χρησιμοποιεί η λειτουργία TurboWrite. Εδώ να σημειώσουμε ότι όσο οι εγγραφές που πραγματοποιείτε δεν ξεπερνούν το μέγεθος της TurboWrite μνήμης τότε οι ταχύτητες είναι πολύ καλές, αλλά ακόμη και όταν αυτές ξεπεράσουν το μέγεθος της τότε η μεταφορά των δεδομένων από την TurboWrite στην κανονική μνήμη πραγματοποιείται πολύ γρήγορα, μιας και γίνεται με ακολουθητική διαδικασία (sequental) οπότε και ελευθερώνεται γρήγορα η SLC μνήμη. Επίσης δε χρειάζεται να "αδειάσει" εντελώς η TurboWrite για να αρχίσει ξανά η ροή δεδομένων προς τα αυτή.

Πραγματικά η Samsung έχει κάνει πολύ καλή δουλειά σε αυτόν το τομέα και δεν περιμέναμε βέβαια κάτι λιγότερο μιας και πρόκειται για μια εταιρία κολοσσό με τεράστια εμπειρία σε ότι έχει να κάνει με μνήμες και SSDs. Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες των 840 Pro και EVO της δοκιμής.

Στα ενδότερα των 840 Pro και EVO

Μιας και δε θέλαμε να χαλάσουμε την εγγύηση των δίσκων, μιας και ανήκαν σε χρήστη και δεν ήταν review samples, δανειστήκαμε—μετά από άδεια φυσικά—μερικές από το Techpowerup για τον 840 Pro. Τώρα για τον EVO δυστυχώς δεν έχουμε εσωτερικές φωτογραφίες να σας δείξουμε. Επίσης ένα tip, αν θέλετε να ανοίξετε κάποιον Samsung SSD δοκιμάστε ένα σετ κατσαβιδιών συμβατό για iPhone, θα δείτε ότι ταιριάζει μια χαρά.

Όλα τα εξαρτήματα που χρησιμοποιεί ο 840 Pro βρίσκονται σε μία μόνο πλευρά της κύριας πλακέτας του. Συνολικά χρησιμοποιεί οχτώ NAND τσιπάκια και ένα DRAM chip για τις ανάγκες του ελεγκτή.

Ο τριπύρηνος MDX ελεγκτής του 840 Pro. Είναι χρονισμένος στα 300 MHz, 100 MHz λιγότερα από τον αντίστοιχο του 840 EVO που έχει αυξημένες απαιτήσεις σε υπολογιστική ισχύ λόγω της TurboWrite λειτουργίας.

Οι μνήμες κατασκευάζονται φυσικά από την ίδια τη Samsung, με τη μέθοδο των 21 nm. Τώρα για τον 840 EVO 250 GB δεν έχουμε φωτογραφίες του εσωτερικού να σας δείξουμε αλλά θα αναφέρουμε περιληπτικά τα εξαρτήματα του. Βασίζεται στον S4LN045X01-8030 ελεγκτή ο οποίος είναι μια πιο γρήγορη έκδοση του αντίστοιχου που χρησιμοποιεί ο 840 Pro και επίσης αντί για MLC μνήμες χρησιμοποιεί TLC και πιο συγκεκριμένα δύο μόνο NAND packages, που κάνουν παρέα σε 512 MB LPDDR2-1066 μνήμης που χρησιμοποιεί ο ελεγκτής.

Samsung Magician Software and RAPID Mode

Το Samsung Magician αποτελεί ίσως το καλύτερο πρόγραμμα διαχείρισης SSD δίσκων μιας και προσφέρει πάρα πολλές δυνατότητες στο χρήστη του μέσα από ένα πολύ όμορφο και συνάμα εύχρηστο περιβάλλον διεπαφής (interface). Εκτός από πληροφορίες που έχουν να κάνουν με τα χαρακτηριστικά του δίσκου σας ενημερώνει για το σύνολο των εγγραφών που έχουν γίνει, αν το AHCI mode είναι ενεργοποιημένο, τo SATA πρωτόκολλο που χρησιμοποιείται καθώς και αν το λειτουργικό σας σύστημα είναι βελτιστοποιημένο για SSD δίσκους. Πέραν των παραπάνω υπάρχει ενσωματωμένο και ένα μετροπρόγραμμα (benchmark) για τη μέτρηση των επιδόσεων του δίσκου. Επίσης, μέσω του Magician έχετε τη δυνατότητα να εκτελέσετε manual trim στον SSD, αν το λειτουργικό σας δεν την υποστηρίζει.

Τέλος, ελέγχει αυτόματα για firmware updates και αν βρεθεί κάποιο το κάνει ταχύτατα και αξιόπιστα, χωρίς κανένα απολύτως κίνδυνο για τα δεδομένα του δίσκου αν και καλό είναι πάντα να παίρνετε ένα αντίγραφο ασφαλείας, πριν αποφασίσετε να αναβαθμίσετε το λογισμικό του SSD σας.

Το Magician μπορεί να προβεί αυτόματα στις ανάλογες ρυθμίσεις του λειτουργικού συστήματος, για την βελτιστοποίηση της λειτουργίας του SSD ανάλογα με το τι εσείς θέλετε (υψηλές επιδόσεις, μέγιστη αξιοπιστία κτλ.)

Έχετε τη δυνατότητα να ρυθμίσετε μέχρι και το ποσό της μνήμης που θα χρησιμοποιείται για over-provisioning, το οποίο βοηθά τόσο στην αύξηση των επιδόσεων αλλά και στη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των cells των μνημών του SSD.

Όπως κάθε σοβαρό πρόγραμμα διαχείρισης SSD έτσι και το Magician προσφέρει τη δυνατότητα secure erase, η οποία επαναφέρει τις επιδόσεις του SSD στις εργοστασιακές τιμές τους. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορέσαμε μέσω των windows να "ξεπαγώσουμε" το δίσκο όσες φορές και αν αφαιρέσαμε το SATA καλώδιο τροφοδοσίας. Μόνο μέσω του DOS έγινε γρήγορα το secure erase—χρειάστηκε να αφαιρέσουμε πρώτα το SATA καλώδιο τροφοδοσίας—και ευτυχώς το Magician δίνει τη δυνατότητα να φτιάξετε εύκολα bootable stick ή DVD/CD με τα απαραίτητα αρχεία προ-εγκατεστημένα.

Για τελευταίο αφήσαμε το RAPID mode το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο σε δίσκους 840 EVO και δυστυχώς υποστηρίζει μόνο έναν δίσκο και όχι συστοιχίες RAID ή πολλαπλούς standalone (ανεξάρτητους) EVO. Στην ουσία το RAPID χρησιμοποιεί ένα κομμάτι της μνήμης RAM του συστήματος σας, πιο συγκεκριμένα ένα GB, για την αποθήκευση δεδομένων του SSD καθώς και ένα ποσοστό των πόρων του CPU. Έτσι τα δεδομένα που "βλέπει" ότι χρησιμοποιούνται πιο συχνά αποθηκεύονται στη μνήμη RAM και όχι στον SSD, με αποτέλεσμα όταν τα ξανά-ζητήσετε να φορτώνονται αστραπιαία.

Αυτό που δε μας άρεσε είναι ότι η μνήμη που μπορεί να δεσμεύσει η λειτουργία RAPID παραμένει σταθερή στο 25% της συνολικής του συστήματος με 1 GB να αποτελεί τη μέγιστη σε κάθε περίπτωση, χωρίς να έχει ο χρήστης δυνατότητα παραμετροποίησης της. Επιπλέον υποστηρίζεται μόνο ένας δίσκος EVO και όχι πολλαπλοί όπως και συστοιχίες RAID. Επειδή δε θέλουμε να σας κουράσουμε με περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στη λειτουργία RAPID, η ουσία είναι ότι σε εγγραφές και αναγνώσεις μικρών κυρίως αρχείων η διαφορά είναι εμφανής, αλλά στα μεγαλύτερα ή σε πολύ μεγάλο όγκο εγγραφών η διαφορά θα είναι μηδαμινή. Αντίθετα ο επεξεργαστής θα έχει έξτρα φορτίο να διαχειριστεί και η μνήμη του συστήματος θα είναι κατά 1 GB λιγότερη.

Πάντως σε γενικές γραμμές πιστεύουμε ότι αξίζει για ένα μέσο χρήστη να ενεργοποιήσει τη λειτουργία RAPID αρκεί να έχει συνδεδεμένο τον υπολογιστή του σε UPS, γιατί σε περίπτωση διακοπής τροφοδοσίας του συστήματος πάντα υπάρχει ο κίνδυνος απώλειας δεδομένων.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ.

Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου.

Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι.

Synthetic Benchmarks

Στα συνθετικά τεστ η λειτουργία RAPID αποδίδει τα μέγιστα, κυρίως γιατί τα περισσότερα από τα συναφή τεστ χρησιμοποιούν μικρά αρχεία για τις δοκιμές τους. Οπότε και ο 840 EVO (RAPID) παρουσιάζει μερικά τρελά σκορ στα παραπάνω γραφήματα, περνώντας μπροστά ακόμη και από τον 840 Pro.

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Στις δοκιμές πραγματικών συνθηκών που πραγματοποιήσαμε η λειτουργία RAPID δεν πρόσφερε σημαντικές διαφορές. Εδώ φαίνεται και η αξία των πραγματικών συνθηκών μετρήσεων σε σχέση με τα διάφορα συνθετικά benchmarks. Επίσης στις παραπάνω δοκιμές ο 840 Pro έδειξε τα δόντια του τόσο απέναντι στον ανταγωνισμό όσο και απέναντι στον EVO. Δείτε το αποτέλεσμα του "Folder Backup Time" και θα καταλάβετε.

Steady State Performance

Σε αυτήν την άκρως μη ρεαλιστική—για νορμάλ χρήση—δοκιμή και οι δύο Samsung τα πήγαν χάλια, σε σχέση με τον Vector 150 που είναι ιδανικός για data-server περιβάλλοντα. Αν δεν πραγματοποιείτε συνέχεια και για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα εγγραφές τυχαίων δεδομένων στους δίσκους σας, τότε μη λάβετε σοβαρά υπόψη το παραπάνω γράφημα, όπου ο Vector 150 κερνάει τσάι τους δύο Sammy. Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Κυρίως λόγο του προβαδίσματος στα synthetic tests ο 840 EVO με τη λειτουργία RAPID παίρνει το προβάδισμα στο παραπάνω γράφημα. Βέβαια αυτό το κάνει αξιοποιώντας ένα σημαντικό ποσό υπολογιστικής ισχύος καθώς και δεσμεύοντας 1 GB από τη μνήμη του συστήματος. Και όπως έδειξαν οι δοκιμές που πραγματοποιήσαμε σε κανονικές καταστάσεις το RAPID εκεί δεν έδωσε σημαντικές διαφορές, το αντίθετο θα λέγαμε. Χωρίς έξτρα κόλπα ο 840 Pro παίρνει άνετα την πρωτιά και δεύτερος έρχεται ο 840 EVO που καταφέρνει και ξεπερνά ακόμη και τον πιο επαγγελματικό Vector 150, ο οποίο δείχνει την αξία του σε ιδιαίτερα απαιτητικά σε εγγραφές περιβάλλοντα data-server.

Ο 840 EVO 250 GB έχει τρομερή τιμή για τις επιδόσεις και κυρίως τη χωρητικότητα του ενώ αντίθετα ο 840 Pro έχει υψηλό λόγο τιμής ανά GB, κάτι που οφείλετε στις ακριβότερες μνήμες που χρησιμοποιεί.

Συμπεράσματα

Σε αυτή τη δοκιμή γνωρίσαμε από κοντά τα δύο όπλα της Samsung στη μεσαία κατηγορία χωρητικότητας, τους 840 Pro και EVO. Και οι δυο SSDs χαρακτηρίζονται από υψηλές επιδόσεις και από ιδιαίτερα μεγάλη αξιοπιστία. Ακόμη και ο 840 EVO που χρησιμοποιεί TLC μνήμες καταφέρνει και ξεπερνά σε επιδόσεις τους Vertex 450 και Vector 150 ενώ παράλληλα είναι πιο φτηνός. Όσον αφορά τον 840 Pro αυτός βρίσκεται αρκετά πιο πάνω όσον αφορά τις επιδόσεις, ειδικά στον τομέα των εγγραφών όπου είναι άπιαστος.

Το μόνο πρόβλημα του είναι η τσουχτερή τιμή στην οποία διατίθεται αλλά αν θέλεις κάτι καλό θα πρέπει να το πληρώσεις, αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Προσωπικά πιστεύω πάντως ότι ο απλός χρήστης δεν αξίζει να δώσει τη μεγάλη χρηματική διαφορά που ζητά ο 840 Pro και θα πρέπει να στραφεί προς τον 840 EVO, ο οποίος με τη λειτουργία RAPID ενεργοποιημένη σε μερικές περιπτώσεις πάει "σφαίρα" και ξεπερνά ακόμη και τον Pro. Στις απαιτητικές δοκιμές βέβαια που πραγματοποίησα δε έδωσα τη δυνατότητα από ότι φαίνεται στο RAPID να ξεδιπλώσει όλες τις χάρες του, αν και τα συνθετικά τεστ που έτρεξα έδειξαν πολύ μεγάλη βελτίωση.

Η Samsung αναμφισβήτητα πρόκειται για μια από τις καλύτερες εταιρίες παραγωγής SSDs και ίσως η μοναδική που κατασκευάζει μόνη της το σύνολο του υλικού (hardware) και λογισμικού (software) που χρησιμοποιεί, με αποτέλεσμα να έχει τη δυνατότητα να προσφέρει τρομερές επιδόσεις και να διαφοροποιείται από τον ανταγωνισμό. Μόνο η OCZ προσπαθεί να την κοντράρει στο θέμα των ελεγκτών αλλά από τη στιγμή που δεν έχει δική της γραμμή παραγωγής NAND μνημών δεν μπορεί να τη φτάσει σε καμιά περίπτωση. Αντίθετα η έλλειψη αξιόπιστης και συμφέρουσας, ως προς το οικονομικό, πηγής NAND μνημών έχει φέρει την OCZ στο χείλος της καταστροφής ενώ την ίδια στιγμή η Samsung παίζει σχεδόν μόνη στο γήπεδο και απολαμβάνει τη θέα της κορυφής.

Εν ολίγοις, αν έχετε χρήματα για ξόδεμα και θέλετε το απόλυτο σε επιδόσεις χωρίς μαγικά κόλπα του λογισμικού που δεν πιάνουν πάντα και κορυφαία αξιοπιστία και αντοχή στο χρόνο, τότε ο 840 Pro αποτελεί μονόδρομο. Σε αντίθετη περίπτωση, αν το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι ο λόγος τιμής προς απόδοση και χωρητικότητα τότε ο 840 EVO αποτελεί μια θαυμάσια επιλογή που θα σας αφήσει σίγουρα ικανοποιημένους.

O 840 Pro 256 GB της Samsung κοστίζει 216€ (συμπεριλαμβανόμενου 23% ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Υψηλές επιδόσεις
• Υποστήριξη TRIM
• Αυξημένη διάρκεια ζωής
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Ελεγκτής, μνήμες και λογισμικό της Samsung
• Εύχρηστο και πλούσιο σε δυνατότητες λογισμικό (Samsung Magician)
• 5 χρόνια εγγύηση

Μειονεκτήματα

• Υψηλή τιμή
• Άραγε θα επηρεάζονταν σημαντικά οι επιδόσεις του αν ο ελεγκτής του "έτρεχε" στην ίδια συχνότητα με αυτόν του EVO; (μιας και πρόκειται για παρόμοιους ελεγκτές)
• Όχι και τόσο καλές επιδόσεις στο Steady Performance test

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο 840 Pro 256 GB είναι:

O 840 EVO 250 GB της Samsung κοστίζει 158€ (συμπεριλαμβανόμενου 23% ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Πολύ καλή τιμή για αυτά που προσφέρει
• Καλές επιδόσεις
• Υποστήριξη TRIM
• Λειτουργίες TurboWrite και Rapid που αυξάνουν επιδόσεις και προσδόκιμο ζωής
• 6,8 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Ελεγκτής, μνήμες και λογισμικό της Samsung
• Εύχρηστο και πλούσιο σε δυνατότητες λογισμικό (Samsung Magician)

Μειονεκτήματα

• Δε δίνεται η δυνατότητα, προς το παρόν, παραμετροποίησης του ποσού της μνήμης που δεσμεύει η λειτουργία RAPID
• Η λειτουργία RAPID ίσως επιβαρύνει αρκετά συστήματα με όχι και τόσο δυνατούς επεξεργαστές
• Όχι και τόσο καλές επιδόσεις στο Steady Performance test

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο 840 EVO 250 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά τον jax7480 για τη διάθεση των δειγμάτων της σημερινής δοκιμής. Χωρίς τη βοήθεια του η σημερινή δοκιμή θα ήταν αδύνατη!

Η OCZ έχει επενδύσει αρκετά λεφτά στον Indilinx ελεγκτή της και σκοπεύει να τον εκμεταλλευτεί στο έπακρο, τοποθετώντας τον σε όσο το δυνατόν περισσότερα προϊόντα. Οι καινούριοι SSDs της OCZ, οι Vector 150, χρησιμοποιούν τον Indilinx Barefoot 3, τον ίδιο ελεγκτή δηλαδή με τους απλούς Vector αλλά και τους νεότερους Vertex 450, αλλά οι NAND μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm). Εδώ να σημειώσουμε ότι οι σειρές Vector και Vertex 450 χρησιμοποιούν 25 και 21 nm μνήμες, αντίστοιχα.

Η αλήθεια είναι ότι όσο μειώνονται τα νανόμετρα στις flash μνήμες τόσο αυξάνεται και το ποσοστό αποτυχίας τους, κάτι που απαιτεί κάποια ΝΑΝD εφεδρεία (redundancy) για να αντιμετωπιστεί. Στην περίπτωση του Vector 150 όμως η OCZ υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των μνημών είναι αυξημένη σε σχέση με τα προηγούμενα προϊόντα της. Στη σημερινή δοκιμή θα δοκιμάσουμε το μεσαίο μοντέλο της σειράς Vector 150, το οποίο έχει 240 GB χωρητικότητα. Τα υπόλοιπα δύο διαθέτουν 120 GB και 480 GB αντίστοιχα και όλα, σύμφωνα πάντα με την OCZ, έχουν αυξημένη διάρκεια ζωής μιας και μπορούν να αντέξουν για πέντε χρόνια με 50 GB εγγραφών ανά μέρα.

Οι απλοί Vector και Vertex 450 είναι χαρακτηρισμένοι για μέχρι 20 GB εγγραφές ανά μέρα για το ίδιο χρονικό διάστημα, οπότε οι Vector 150 έχουν περίπου 2.5 φορές μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, στα χαρτιά τουλάχιστον.

Η σειρά Vector 150 βρίσκεται ακριβώς στο μέσον του πορτφόλιο των SSD προϊόντων της OCZ με τους RevoDrive 400 (αναμένονται) να αποτελούν τις κορυφαίες προτάσεις και τους Vertex 450 να βρίσκονται ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Στην ουσία δηλαδή οι Vector 150 αντικαθιστούν τους απλούς Vector, όπως οι Vertex 450 αντικατέστησαν τους Vertex 4 στη γκάμα της OCZ. Το παραπάνω σχήμα πιστεύουμε ότι δείχνει ξεκάθαρα το κοινό στο οποίο απευθύνεται κάθε μια από τις τρεις καινούριες σειρές SSD της OCZ.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vector 150 240GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Η OCZ αποφάσισε να μεταβεί στα 19 nm για τις flash μνήμες των καινούριων Vector, προφανώς για να ρίξει το κόστος της παραγωγής και να αυξήσει όσο το δυνατόν περισσότερο το κέρδος της. Επίσης η χωρητικότητα έπεσε λίγο, περίπου κατά 15 GB, σε σχέση με τον προηγούμενο Vector 256 GB. Από την άλλη οι ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως συνηθίζεται για όλους τους SSDs αυτής της κατηγορίας, αλλά στην πράξη θα δούμε αν είναι κοντά στις πραγματικές ταχύτητες του δίσκου.

Επίσης οι καινούριοι Vector σύμφωνα με την OCZ αντέχουν κατά πολύ περισσότερο όγκο εγγραφών από τους προηγούμενους, παρόλο που χρησιμοποιούν 19 nm μνήμες, γι'αυτό και η OCZ δε δίστασε να ορίσει την εγγύηση στα πέντε χρόνια. Βέβαια με τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει τελευταία πραγματικά δεν ξέρουμε αν θα αντέξει τόσο πολύ, αλλά ειλικρινά το ελπίζουμε γιατί έχει προσφέρει πολλά στο συγκεκριμένο τομέα και είναι κρίμα να μείνει ο ανταγωνισμός μόνος και να αλωνίζει.

Η συσκευασία του Vector είναι παρόμοια με αυτή που συνοδεύει και τα υπόλοιπα SSD προϊόντα της εταιρίας.

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βρήκαμε και μια περιγραφή στα Ελληνικά. Μπράβο στην OCZ που υποστηρίζει τη γλώσσα μας, τη στιγμή που σχεδόν όλες οι υπόλοιπες εταιρίες την έχουν ξεχασμένη.

Ο δίσκος είναι καλά προστατευμένος όπως βλέπετε. Στη θήκη στα αριστερά του περιέχονται μερικές βίδες, ενώ στο κάτω μέρος υπάρχει ένας αντάπτορας που επιτρέπει την τοποθέτηση του σε 3.5" φατνίο.

Πέραν του κλασσικού πλέον αυτοκόλλητου "I love my SSD" η OCZ παρέχει τρία φυλλάδια. Το ένα είναι οι οδηγίες χρήσης, το άλλο αναφέρεται στη διαδικασία επιστροφής του προϊόντος σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά και το τελευταίο περιέχει τον κωδικό ενεργοποίησης του λογισμικού κλωνοποίησης Acronis, που παρέχεται μαζί με τον Vector 150. Οπότε αφού κατεβάσετε την αντίστοιχη έκδοση του παραπάνω λογισμικού χρησιμοποιείτε τον κωδικό που θα βρείτε στο αντίστοιχο φυλλάδιο για την ενεργοποίηση του. Πραγματικά πολύ καλή η κίνηση της OCZ να δώσει και το Acronis πακέτο μαζί με τον Vector.

Ο δίσκος είναι πολύ λεπτός και πληρεί τις προδιαγραφές για την τοποθέτηση σε Ultrabooks.

Στα ενδότερα του Vector 150

Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vector 150. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M00, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας.

Τα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται σε αυτή την πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 που δοκιμάσαμε πριν από λίγο καιρό.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους.

Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο).

Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει.

Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune.

Synthetic Benchmarks

Στα συνθετικά μετροπρογράμματα που τρέξαμε ο φρέσκος Vector 150 τα πήγε πολύ καλά και επικράτησε σε γενικές γραμμές έναντι των άλλων SSDs που αντιπαραθέσαμε, συμπεριλαμβανομένου και του εσωτερικού ανταγωνιστή του που δεν είναι άλλος από τον Vertex 450. Η OCZ έκανε ομολογουμένως καλή δουλειά και ειδικά στις ταχύτητες εγγραφής ο Vector 150 διαπρέπει.

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Και στο δικό μας Pegasus test suite ο Vector 150 σημείωσε πολύ καλές επιδόσεις και ειδικά στο "folder backup" τεστ διέλυσε τον ανταγωνισμό παρέα με τον συγγενή Vertex 450. O Barefoot 3 ελεγκτής αν και δεν είναι φρέσκος πια, κρύβει αρκετή δύναμη και μπορεί να προσφέρει κορυφαίες επιδόσεις σε συνδυασμό με το ανάλογο firmware.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Απέναντι στους SSDs που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής ο Vector 150 δεν αντιμετωπίζει το παραμικρό πρόβλημα και παίρνει σχετικά εύκολα την πρωτιά. Δεύτερος αλλά με μικρή διαφορά έρχεται ο Vertex 450 ο οποίος σύμφωνα και με την OCZ απευθύνεται σε λιγότερο ενθουσιώδεις χρήστες. Από την άλλη όμως διαθέτει 15 GB περίπου μεγαλύτερη χωρητικότητα.

Σύμφωνα με τις τιμές που μας έδωσε η OCZ ο Vector 150 έχει πολύ καλή αναλογία τιμής ανά GB. Βέβαια στην Ελλάδα θα έρθει ως συνήθως σε αρκετά ακριβότερη τιμή από αυτήν που θα ισχύσει στο εξωτερικό, οπότε και θα αναπροσαρμόσουμε σε μελλοντικά reviews το παραπάνω γράφημα για να αντικατοπτρίζει της συνθήκες της δικής (Ελληνικής) αγοράς. Είπαμε λεφτά υπάρχουν για εμάς τους Έλληνες οπότε τα πάντα εδώ είναι ακριβότερα για να χαιρόμαστε και περισσότερο όταν τα αγοράζουμε!

Συμπεράσματα

H OCZ παρουσίασε άλλη μια υλοποίηση γύρω από τον Barefoot 3 ελεγκτή που η ίδια κατασκευάζει, μόνο που αυτή τη φορά αποφάσισε να μετέβει στα 19 nm όσον αφορά τις μνήμες ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των Vector 150 είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τα προηγούμενα προίόντα της και επιπρόσθετα οι επιδόσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια σε βάθος χρόνου. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι μου άφησε καλές εντυπώσεις ο καινούριος Vector αν και όσον αφορά τις επιδόσεις η διαφορά από τον Vertex 450 σε κανονικές συνθήκες και στα περισσότερα τεστ που έτρεξα είναι αμελητέες.

Από ότι φαίνεται το SATA 3 πρότυπο έχει φτάσει στα όρια του και πιστεύω ότι και o Barefoot ελεγκτής χρειάζεται μια ανανέωση για να προσφέρει αυτό το παραπάνω στις επιδόσεις που περιμένουν οι ενθουσιώδεις χρήστες, στους οποίους απευθύνεται και η σειρά Vector 150. Η μεγάλη εγγύηση, ο υψηλός όγκος εγγραφής δεδομένων που επισήμως υποστηρίζει ο Vector 150 καθώς και οι καλές του επιδόσεις πιστεύω ότι είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία που θα πείσουν τους μελλοντικούς αγοραστές. Επίσης η OCZ προσφέρει ένα δελεαστικό πακέτο από λογισμικό και παρελκόμενα μαζί με το δίσκο, μιας και στη συσκευασία θα βρείτε τον κωδικό ενεργοποίησης για τη σουίτα κλωνοποίησης της Acronis καθώς και έναν αντάπτορα για την τοποθέτηση του σε φατνίο 3.5".

Η προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης του Vector 150 240GB της OCZ είναι $239.99 (χωρίς ΦΠΑ).

Οι αντίστοιχες τιμές για τα 120 και 480 GB μοντέλα είναι $129.00 και $499.99. Τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του Vector 150 240GB είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Υψηλές επιδόσεις (ειδικά στον τομέα της εγγραφής δεδομένων)
• Υποστήριξη TRIM
• Αυξημένη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ)
• 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
• Τόσο το hardware όσο και το software κατασκευάζονται από την ίδια εταιρία (OCZ)
• Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5"

Μειονεκτήματα

• Αρκετά υψηλή τιμή (για τα δεδομένα του εξωτερικού γιατί για την Ελλάδα δεν τη γνωρίζουμε ακόμη)
• Θα ήθελα να είχε μεγαλύτερη διαφορά στις επιδόσεις από τον Vertex 450

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vector 150 240GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος.