Reviews: Reviews

OCZ Vector 150. Η Μετάβαση στα 19 NM

Thu, 07 Nov 2013 15:57:00 +0000

Η OCZ έχει επενδύσει αρκετά λεφτά στον Indilinx ελεγκτή της και σκοπεύει να τον εκμεταλλευτεί στο έπακρο, τοποθετώντας τον σε όσο το δυνατόν περισσότερα προϊόντα. Οι καινούριοι SSDs της OCZ, οι Vector 150, χρησιμοποιούν τον Indilinx Barefoot 3, τον ίδιο ελεγκτή δηλαδή με τους απλούς Vector αλλά και τους νεότερους Vertex 450, αλλά οι NAND μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm). Εδώ να σημειώσουμε ότι οι σειρές Vector και Vertex 450 χρησιμοποιούν 25 και 21 nm μνήμες, αντίστοιχα.

Η αλήθεια είναι ότι όσο μειώνονται τα νανόμετρα στις flash μνήμες τόσο αυξάνεται και το ποσοστό αποτυχίας τους, κάτι που απαιτεί κάποια ΝΑΝD εφεδρεία (redundancy) για να αντιμετωπιστεί. Στην περίπτωση του Vector 150 όμως η OCZ υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των μνημών είναι αυξημένη σε σχέση με τα προηγούμενα προϊόντα της. Στη σημερινή δοκιμή θα δοκιμάσουμε το μεσαίο μοντέλο της σειράς Vector 150, το οποίο έχει 240 GB χωρητικότητα. Τα υπόλοιπα δύο διαθέτουν 120 GB και 480 GB αντίστοιχα και όλα, σύμφωνα πάντα με την OCZ, έχουν αυξημένη διάρκεια ζωής μιας και μπορούν να αντέξουν για πέντε χρόνια με 50 GB εγγραφών ανά μέρα.

Οι απλοί Vector και Vertex 450 είναι χαρακτηρισμένοι για μέχρι 20 GB εγγραφές ανά μέρα για το ίδιο χρονικό διάστημα, οπότε οι Vector 150 έχουν περίπου 2.5 φορές μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, στα χαρτιά τουλάχιστον.

Η σειρά Vector 150 βρίσκεται ακριβώς στο μέσον του πορτφόλιο των SSD προϊόντων της OCZ με τους RevoDrive 400 (αναμένονται) να αποτελούν τις κορυφαίες προτάσεις και τους Vertex 450 να βρίσκονται ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Στην ουσία δηλαδή οι Vector 150 αντικαθιστούν τους απλούς Vector, όπως οι Vertex 450 αντικατέστησαν τους Vertex 4 στη γκάμα της OCZ. Το παραπάνω σχήμα πιστεύουμε ότι δείχνει ξεκάθαρα το κοινό στο οποίο απευθύνεται κάθε μια από τις τρεις καινούριες σειρές SSD της OCZ.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vector 150 240GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

`Specifications OCZ Vertex 150`
Model Number	VTR150-25SAT3-240G
Capacity	240 GB (223 GB usable)
NAND Components	20nm Multi-Level Cell (MLC) Flash
TRIM support	Yes
Controller	Indilinx IDX500M00-B0 Barefoot 3
Operating Temp	0°C ~ 55°C
Power Consumption	2.50W Active, 0.55W Idle
Weight	115g
MTBF	1.5 million hours
Max Read	up to 550MB/s
Max Write	up to 530MB/s
Maximum 4K Random Read	90000 IOPS
Maximum 4K Random Write	95000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions	99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H)
Warranty	5 years
Price	$239.99 (MSRP)

Η OCZ αποφάσισε να μεταβεί στα 19 nm για τις flash μνήμες των καινούριων Vector, προφανώς για να ρίξει το κόστος της παραγωγής και να αυξήσει όσο το δυνατόν περισσότερο το κέρδος της. Επίσης η χωρητικότητα έπεσε λίγο, περίπου κατά 15 GB, σε σχέση με τον προηγούμενο Vector 256 GB. Από την άλλη οι ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως συνηθίζεται για όλους τους SSDs αυτής της κατηγορίας, αλλά στην πράξη θα δούμε αν είναι κοντά στις πραγματικές ταχύτητες του δίσκου.

Επίσης οι καινούριοι Vector σύμφωνα με την OCZ αντέχουν κατά πολύ περισσότερο όγκο εγγραφών από τους προηγούμενους, παρόλο που χρησιμοποιούν 19 nm μνήμες, γι'αυτό και η OCZ δε δίστασε να ορίσει την εγγύηση στα πέντε χρόνια. Βέβαια με τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει τελευταία πραγματικά δεν ξέρουμε αν θα αντέξει τόσο πολύ, αλλά ειλικρινά το ελπίζουμε γιατί έχει προσφέρει πολλά στο συγκεκριμένο τομέα και είναι κρίμα να μείνει ο ανταγωνισμός μόνος και να αλωνίζει.

Η συσκευασία του Vector είναι παρόμοια με αυτή που συνοδεύει και τα υπόλοιπα SSD προϊόντα της εταιρίας.

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βρήκαμε και μια περιγραφή στα Ελληνικά. Μπράβο στην OCZ που υποστηρίζει τη γλώσσα μας, τη στιγμή που σχεδόν όλες οι υπόλοιπες εταιρίες την έχουν ξεχασμένη.

Ο δίσκος είναι καλά προστατευμένος όπως βλέπετε. Στη θήκη στα αριστερά του περιέχονται μερικές βίδες, ενώ στο κάτω μέρος υπάρχει ένας αντάπτορας που επιτρέπει την τοποθέτηση του σε 3.5" φατνίο.

Πέραν του κλασσικού πλέον αυτοκόλλητου "I love my SSD" η OCZ παρέχει τρία φυλλάδια. Το ένα είναι οι οδηγίες χρήσης, το άλλο αναφέρεται στη διαδικασία επιστροφής του προϊόντος σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά και το τελευταίο περιέχει τον κωδικό ενεργοποίησης του λογισμικού κλωνοποίησης Acronis, που παρέχεται μαζί με τον Vector 150. Οπότε αφού κατεβάσετε την αντίστοιχη έκδοση του παραπάνω λογισμικού χρησιμοποιείτε τον κωδικό που θα βρείτε στο αντίστοιχο φυλλάδιο για την ενεργοποίηση του. Πραγματικά πολύ καλή η κίνηση της OCZ να δώσει και το Acronis πακέτο μαζί με τον Vector.

Ο δίσκος είναι πολύ λεπτός και πληρεί τις προδιαγραφές για την τοποθέτηση σε Ultrabooks.

Στα ενδότερα του Vector 150

Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vector 150. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M00, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας.

Τα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται σε αυτή την πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 που δοκιμάσαμε πριν από λίγο καιρό.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

`Test System Specifications`
CPU	Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz)
Mainboard	Asrock Z77 Extreme4
RAM	2*4GB DDR3 1600 MHZ
VGA	HIS 6870
Secondary HDD	Seagate ST3500320AS
DVD-RW	Lite-ON LH-20A1S
PSU	Seasonic Fanless X-460
CPU Cooler	Thermalright SilverArrow SB-E
Λειτουργικό σύστημα	Windows 7 SP1 X64
Drivers	SATA: Intel AHCI

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους.

Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο).

Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει.

Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

`Custom Test Descriptions`
Windows 7 Start up Time	Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.*
ISO File Copy	Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB.
Winrar Decompression	Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2).
Antivirus scan	Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.*
Folder Backup Time	Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup.
Photoshop Start Up Time	Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop.
Photoshop Image Processing	Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω.
Office Startup - Processing	Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.*
Software Compilation	Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build.
Software installation	Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size).

Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune.

Synthetic Benchmarks

Στα συνθετικά μετροπρογράμματα που τρέξαμε ο φρέσκος Vector 150 τα πήγε πολύ καλά και επικράτησε σε γενικές γραμμές έναντι των άλλων SSDs που αντιπαραθέσαμε, συμπεριλαμβανομένου και του εσωτερικού ανταγωνιστή του που δεν είναι άλλος από τον Vertex 450. Η OCZ έκανε ομολογουμένως καλή δουλειά και ειδικά στις ταχύτητες εγγραφής ο Vector 150 διαπρέπει.

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Και στο δικό μας Pegasus test suite ο Vector 150 σημείωσε πολύ καλές επιδόσεις και ειδικά στο "folder backup" τεστ διέλυσε τον ανταγωνισμό παρέα με τον συγγενή Vertex 450. O Barefoot 3 ελεγκτής αν και δεν είναι φρέσκος πια, κρύβει αρκετή δύναμη και μπορεί να προσφέρει κορυφαίες επιδόσεις σε συνδυασμό με το ανάλογο firmware.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Απέναντι στους SSDs που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής ο Vector 150 δεν αντιμετωπίζει το παραμικρό πρόβλημα και παίρνει σχετικά εύκολα την πρωτιά. Δεύτερος αλλά με μικρή διαφορά έρχεται ο Vertex 450 ο οποίος σύμφωνα και με την OCZ απευθύνεται σε λιγότερο ενθουσιώδεις χρήστες. Από την άλλη όμως διαθέτει 15 GB περίπου μεγαλύτερη χωρητικότητα.

Σύμφωνα με τις τιμές που μας έδωσε η OCZ ο Vector 150 έχει πολύ καλή αναλογία τιμής ανά GB. Βέβαια στην Ελλάδα θα έρθει ως συνήθως σε αρκετά ακριβότερη τιμή από αυτήν που θα ισχύσει στο εξωτερικό, οπότε και θα αναπροσαρμόσουμε σε μελλοντικά reviews το παραπάνω γράφημα για να αντικατοπτρίζει της συνθήκες της δικής (Ελληνικής) αγοράς. Είπαμε λεφτά υπάρχουν για εμάς τους Έλληνες οπότε τα πάντα εδώ είναι ακριβότερα για να χαιρόμαστε και περισσότερο όταν τα αγοράζουμε!

Συμπεράσματα

H OCZ παρουσίασε άλλη μια υλοποίηση γύρω από τον Barefoot 3 ελεγκτή που η ίδια κατασκευάζει, μόνο που αυτή τη φορά αποφάσισε να μετέβει στα 19 nm όσον αφορά τις μνήμες ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των Vector 150 είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τα προηγούμενα προίόντα της και επιπρόσθετα οι επιδόσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια σε βάθος χρόνου. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι μου άφησε καλές εντυπώσεις ο καινούριος Vector αν και όσον αφορά τις επιδόσεις η διαφορά από τον Vertex 450 σε κανονικές συνθήκες και στα περισσότερα τεστ που έτρεξα είναι αμελητέες.

Από ότι φαίνεται το SATA 3 πρότυπο έχει φτάσει στα όρια του και πιστεύω ότι και o Barefoot ελεγκτής χρειάζεται μια ανανέωση για να προσφέρει αυτό το παραπάνω στις επιδόσεις που περιμένουν οι ενθουσιώδεις χρήστες, στους οποίους απευθύνεται και η σειρά Vector 150. Η μεγάλη εγγύηση, ο υψηλός όγκος εγγραφής δεδομένων που επισήμως υποστηρίζει ο Vector 150 καθώς και οι καλές του επιδόσεις πιστεύω ότι είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία που θα πείσουν τους μελλοντικούς αγοραστές. Επίσης η OCZ προσφέρει ένα δελεαστικό πακέτο από λογισμικό και παρελκόμενα μαζί με το δίσκο, μιας και στη συσκευασία θα βρείτε τον κωδικό ενεργοποίησης για τη σουίτα κλωνοποίησης της Acronis καθώς και έναν αντάπτορα για την τοποθέτηση του σε φατνίο 3.5".

Η προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης του Vector 150 240GB της OCZ είναι $239.99 (χωρίς ΦΠΑ).

Οι αντίστοιχες τιμές για τα 120 και 480 GB μοντέλα είναι $129.00 και $499.99. Τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του Vector 150 240GB είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

Υψηλές επιδόσεις (ειδικά στον τομέα της εγγραφής δεδομένων)
Υποστήριξη TRIM
Αυξημένη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ)
7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks)
Τόσο το hardware όσο και το software κατασκευάζονται από την ίδια εταιρία (OCZ)
Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5"

Μειονεκτήματα

Αρκετά υψηλή τιμή (για τα δεδομένα του εξωτερικού γιατί για την Ελλάδα δεν τη γνωρίζουμε ακόμη)
Θα ήθελα να είχε μεγαλύτερη διαφορά στις επιδόσεις από τον Vertex 450

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vector 150 240GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος.

crmaris

Corsair Force LS 240 GB Review

Thu, 03 Oct 2013 10:32:00 +0000

Η Corsair τελευταία έχει σαρώσει σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται, ειδικά αυτών των τροφοδοτικών, συμπεριλαμβανόμενης και της καυτής κατηγορίας των SSDs. Ήδη διαθέτουν αρκετές σειρές από SSDs αλλά από ότι φαίνεται επιθυμούσαν μια πιο δυνατή παρουσία στη χαμηλή/μεσαία κατηγορία οπότε και προχώρησαν στην κατασκευή της Force LS σειράς, τα μέλη της οποίας χρησιμοποιούν το λιγότερο διαδεδομένο ελεγκτή Phison PS3108 ο οποίος καταφέρνει και συνδυάζει προσιτή τιμή και καλές επιδόσεις.

Σίγουρα στους SSDs οι ελεγκτές Sandforce πρωταγωνιστούν μιας και διαθέτουν κορυφαίες επιδόσεις οπότε και προτιμούνται από όλους τους κατασκευαστές που δεν έχουν τη τεχνογνωσία και τη γραμμή παραγωγής (όπως η OCZ για παράδειγμα) για να κατασκευάσουν τις δικές τους προτάσεις. Το πρόβλημα όμως με τους Sandforce είναι ότι αφήνουν μικρό μερίδιο κέρδοuς για την εταιρία που θα τους χρησιμοποιήσει και επιπλέον προσφέρουν μικρές ως αμελητέες διαφορές όσον αφορά τις επιδόσεις, στα προϊόντα που τους χρησιμοποιούν. Αυτό είναι φυσικό μιας και οι περισσότερες εταιρίες που χρησιμοποιούν τους Sandforce δεν μπορούν να κάνουν πολλές αλλαγές στο firmware—και δεν έχουν άλλωστε αυτή τη δυνατότητα—για να διαφοροποιήσουν τις επιδόσεις των προϊόντων τους από τα αντίστοιχα που φορούν τον ίδιο ελεγκτή.

Η Corsair έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν ότι δε θέλει να εξαρτάται από ένα μόνο κατασκευαστή/προμηθευτή οπότε και επιδιώκει να δοκιμάζει προτάσεις από διάφορους κατασκευαστές προσπαθώντας να πετύχει τη χρυσή τομή. Έτσι καταφέρνει και διατηρεί μια μεγάλη γκάμα προϊόντων τα οποία παρουσιάζουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους καλύπτοντας έτσι τα γούστα και τις απαιτήσεις μιας μεγαλύτερης μερίδας χρηστών. Στη σημερινή δοκιμή θα δοκιμάσουμε το μεγαλύτερο μοντέλο της οικονομικής Force LS σειράς το οποίο διαθέτει 240 GB χωρητικότητα, η οποία είναι αυτή που προτιμούν και οι περισσότερη αγοραστές μιας και προσφέρει χαμηλότερο κόστος ανά GB σε σχέση με τις μικρότερες χωρητικότητες.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Force LS 240 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

`Specifications Corsair Force LS 240 GB`
Model Number	CSSD-F240GBLS
Capacity	240 GB (223.6 GB usable)
NAND Components	19nm Toshiba Multi-Level Cell (MLC) Flash
TRIM support	Yes
Controller	Phison PS3108-S8 (8 Channels)
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	4.6W Max (Active), 0.6W Idle
Weight	50g
MTBF	1 million hours
Max Read	up to 560MB/s
Max Write	up to 535MB/s
Random Write 4KB	85,000 IOPS
Voltage	5V ±5%
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions	100,1 mm (L) x 69.85 mm (W) x 7 mm (H)
Warranty	3 years
Price	180€ (with VAT)

Ο ελεγκτής είναι ένας Phison PS3108-S και οι μνήμες που χρησιμοποιεί ο SSD κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm). Επίσης το ύψος του δίσκου περιορίζεται στα 7 χιλιοστά, οπότε είναι συμβατό με τις προδιαγραφές για ultrabooks που δίνει η Intel. Τέλος, η εγγύηση φτάνει τα τρία χρόνια και η τιμή είναι αρκετά καλή για έναν SSD με 240 GB χωρητικότητα.

Ο SSD έρχεται μέσα σε ένα μικρό κουτί το οποίο είναι αρκετά ελαφρύ ώστε να νομίσει κάποιος ότι δεν περιέχει τίποτα στο εσωτερικό του. Βέβαια αυτό δεν ισχύει, απλά ο Force LS ζυγίζει μόλις 50 γραμμάρια.

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βρίσκουμε μια πολύγλωσση, σύντομη, περιγραφή των κύριων χαρακτηριστικών του προϊόντος και κάτω αριστερά υπάρχει ο κωδικός του μοντέλου καθώς και η χώρα κατασκευής η οποία δεν είναι η Κίνα αλλά η Ταϊβάν, όπου τα εργατικά χέρια είναι ακριβότερα αλλά και η ποιότητα υψηλότερη.

Μαζί με το δίσκο θα παραλάβετε ένα σακουλάκι με βίδες, για την εγκατάσταση του στο case, καθώς και ένα εγχειρίδιο που αναφέρεται στην εγγύηση του προϊόντος. Δυστυχώς η Corsair δεν παρέχει κάποια θήκη για την τοποθέτηση του SSD σε 3.5" θήκη όπως κάνουν άλλες εταιρίες (π.χ. OCZ), πιθανών για να κρατήσει την τιμή όσο το δυνατόν σε πιο χαμηλά επίπεδα

Το σασί του Force LS είναι βαμμένο μαύρο και μόνο το αυτοκόλλητο στο πάνω μέρος του σπάει κάπως τη μονοτονία.

Στα ενδότερα του Force LS 240 GB

Η πλακέτα του SSD, που φιλοξενεί όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα για να απογειώσει το σύστημα σας αν έχετε ξεμείνει με κάποιον μηχανικό δίσκο ως κύριο.

Οχτώ τσιπάκια μνήμης βρίσκονται σε κάθε πλευρά της πλακέτας του Force LS 240 GB. Προέρχονται από την Toshiba, αλλά η Phison τα έκανε rebrand και ο τύπος τους είναι TT57G2LAKA.

Ο κεντρικός ελεγκτής του SSD, ένας Phison PS3108-S8. Ο συγκεκριμένος διαθέτει οχτώ κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες. Ακριβώς δίπλα του υπάρχει ένα DDR3 chip (Powerchip Technology: A3P4GF4BLF) που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη για να λειτουργήσει.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

`Test System Specifications`
CPU	Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz)
Mainboard	Asrock Z77 Extreme4
RAM	2*4GB DDR3 1600 MHZ
VGA	HIS 6870
Secondary HDD	Seagate ST3500320AS
DVD-RW	Lite-ON LH-20A1S
PSU	Seasonic Fanless X-460
CPU Cooler	Thermalright SilverArrow SB-E
Λειτουργικό σύστημα	Windows 7 SP1 X64
Drivers	SATA: Intel AHCI

Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

`Custom Test Descriptions`
Windows 7 Start up Time	Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.*
ISO File Copy	Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB.
Winrar Decompression	Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2).
Antivirus scan	Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.*
Folder Backup Time	Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup.
Photoshop Start Up Time	Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop.
Photoshop Image Processing	Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω.
Office Startup - Processing	Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.*
Software Compilation	Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build.
Software installation	Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size).

Synthetic Benchmarks

Στην σουίτα δοκιμών του χρήστη Anvil ο Corsair βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα από τους άλλους δύο SSDs αλλά στα HD Tune read κατά περίεργο λόγο καταφέρνει και παίρνει κεφάλι. Σε όλα τα υπόλοιπα όμως μένει πίσω και ειδικά στο PCMark Vantage x64 η διαφορά είναι πολύ μεγάλη.

Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite

Στη δική μας Pegasus SSD test suite o Force LS μένει παντού πίσω από τον Vertex 450 αλλά σε μερικά τεστ καταφέρνει και επικρατεί του Plextor, ο οποίος όμως έχει μικρότερη χωρητικότητα κάτι που κανονικά σημαίνει ότι διαθέτει λιγότερα κανάλια επικοινωνίας με τα flash chips (αλλά στην πραγματικότητα έχει 8 και αυτός).

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

O Corsair καταλαμβάνει την τελευταία θέση στο παραπάνω γράφημα, με μικρή διαφορά όμως από το δεύτερο δίσκο. Μπορούμε να πούμε ότι για έναν σχετικά οικονομικό SSD τα πήγε αρκετά καλά και όπως είδατε και στην προηγούμενη σελίδα οι επιδόσεις του σε πραγματικές καταστάσεις έχουν μικρή διαφορά με αυτές του αρκετά ακριβότερου OCZ Vertex 450 256 GB.

Σε αυτόν τον τομέα ο Force LS εύκολα επικρατεί έναντι των υπόλοιπων δύο δίσκων με τους οποίους τον συγκρίναμε.

Συμπεράσματα

Η Corsair με όπλο τον Phison PS3108 ελεγκτή κυκλοφόρησε μια οικονομική σειρά SSDs η οποία στοχεύει κυρίως σε ένα υψηλό λόγο επιδόσεων/τιμής, παρά στις μέγιστες δυνατές επιδόσεις σε κάθε τομέα. Προσωπικά πιστεύω ότι το πείραμα πέτυχε μιας και ο Force LS της σημερινής δοκιμής τα πήγε αρκετά καλά και έμεινε μόλις 5% πίσω από ένα πολύ γρήγορο δίσκο, τον OCZ Vertex 450 ο οποίος ανήκει στην υψηλών επιδόσεων κατηγορία SSDs μαζί με τους Samsung 840 Pro και Corsair Neutron GTX.

O Force LS λειτούργησε άψογα καθόλη τη διάρκεια των χρονοβόρων δοκιμών μου κάτι που δείχνει ξεκάθαρα τη σταθερότητα της συγκεκριμένης πλατφόρμας/ελεγκτή. Το μόνο που με προβλημάτισε κάπως είναι η έλλειψη ενός πακέτου λογισμικού στα πρότυπα του Samsung Magician ή OCZToolbox, το οποίο όμως είμαι σίγουρος ότι θα φροντίσει να προσφέρει στο μέλλον η Corsair. Εδώ θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος γιατί να θέλω κάτι παρόμοιο με τα παραπάνω προγράμματα. Μα φυσικά για να μπορώ να κάνω trim τον δίσκο ανάμεσα στις δοκιμές μου ή ανά μερικές μέρες αν είμαι κανονικός χρήστης και όχι τρελαμένος reviewer και επίσης για να έχω άμεση και εύκολη πρόσβαση σε εφαρμογές τύπου secure erase ή firmware update, μιας και τα τελευταία χρόνια μια αναβάθμιση λογισμικού σε έναν SSD έχει γίνει το ίδιο σημαντική με την ίδια διαδικασία σε μια μητρική κάρτα.

Τέλος, ο πιο σκληρός ανταγωνιστής του Force LS είναι η σειρά EVO της Samsung, τους οποίους όμως δεν έχω δοκιμάσει προς το παρόν για να εκφέρω εμπεριστατωμένη άποψη. Οι τελευταίοι πάντως εξοπλίζονται με TLC flash chips έναντι των MLC που χρησιμοποιούν οι Force LS, κάτι που στα χαρτιά τουλάχιστον σημαίνει μικρότερη διάρκεια ζωής. Ανακεφαλαιώνοντας, πιστεύω ότι η τιμή του Force LS 240 GB είναι λογική δεδομένων των χαρακτηριστικών του αλλά και των επιδόσεων που προσφέρει.

O Force LS 240 GB της Corsair δεν υπάρχει διαθέσιμος προς το παρόν σε κανέναν ελληνικό κατάστημα αλλά τον βρήκαμε στα 180€ στο αγγλικό Amazon (συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ). Τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

Καλές (αλλά σε καμιά περίπτωση κορυφαίες) επιδόσεις
Υποστήριξη TRIM
Συμβατός με ultrabooks
3ετη υποστήριξη/εγγύηση από την Corsair

Μειονεκτήματα

Σε αυτή την κατηγορία τιμής υπάρχει έντονος ανταγωνισμός
Δε συνοδεύεται από κάποιο πακέτο λογισμικού (όπως το OCZ Toolbox ή το Samsung Magician)

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Force LS 240 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για τη διάθεση του δείγματος.

crmaris

OCZ Vertex 450 256 GB Review

Fri, 27 Sep 2013 12:36:00 +0000

Η αλήθεια είναι ότι η OCZ δεν τα πάει και τόσο καλά με τα οικονομικά της και το μέλλον της για άλλη μια φορά κρίνεται αμφίβολο. Παρόλα αυτά όμως δεν το βάζουν κάτω και συνεχίζουν να βγάζουν νέα μοντέλα. Μιας και οι Vertex 4 είχαν πια αρχίσει να δείχνουν την ηλικία τους η OCZ κυκλοφόρησε τη σειρά Vertex 450 που χρησιμοποιεί τον καινούριο ελεγκτή Barefoot 3, τον οποίο και κατασκευάζει πια η OCZ μέσω της εταιρίας που αγόρασε (Indilinx). Εδώ να σημειώσουμε ότι τον ίδιο ελεκγτή χρησιμοποιεί και η σειρά Vector της ίδιας εταιρίας. Στη σημερινή δοκιμή θα "βασανίσουμε" έναν Vertex 450 με 256 GB χωρητικότητα, το μεσαίο μοντέλο δηλαδή της σειράς το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα ενδιαφέρει και τους περισσότερους από εσάς μιας και τα 128 GB είναι πια λίγα ενώ από την άλλη τα 512 GB κοστίζουν πολύ.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα

Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 450 256 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

`Specifications OCZ Vertex 450`
Model Number	VTX450-25SAT3-256G
Capacity	256 GB
NAND Components	20nm Multi-Level Cell (MLC) Flash
TRIM support	Yes
Controller	Indilinx IDX500M10-B0 Barefoot 3 M10
Operating Temp	0°C ~ 55°C
Power Consumption	2.65W Active, 0.60W Idle
Weight	115g
Endurance	Rated for 20GB/day of host writes for 3 years under typical client workloads
Max Read	up to 540MB/s
Max Write	up to 530MB/s
Random Write 4KB	85,000 IOPS
Maximum 4K Random Write:	90,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions	99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H)
Warranty	3 years
Price	225€ (with 23% VAT)

Ο δίσκος χρησιμοποιεί MLC και 20nm μνήμες και οι μέγιστες ταχύτητες ανάγνωσης/εγγραφής αγγίζουν τα 540 και 530 MB/s αντίστοιχα. Ο ελεγκτής προέρχεται από την ίδια την OCZ και αυτό είναι που κάνει τη μεγάλη διαφορά στο συγκεκριμένο SSD, μιας και το λειτουργικό (firmware) είναι κομμένο και ραμμένο για τα μέτρα του αφού οι προγραμματιστές της εταιρίες έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να κάνουν σωστά και αποδοτικά τη δουλειά τους. Τη στιγμή που άλλες εταιρίες ψωνίζουν απλά από το καλάθι η OCZ τόλμησε και αγόρασε μια εταιρία κατασκευής ελεγκτών και ανεξαρτοποιήθηκε από εταιρίες όπως η Marvell. Τώρα το μόνο που μένει είναι να εμπλακεί και στην κατασκευή μνημών flash έτσι ώστε να ανεξαρτοποιήσει πλήρως το κομμάτι κατασκευής SSDs

Στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας η OCZ μας πληροφορεί ότι ο συγκεκριμένος SSD χρησιμοποιεί ελεγκτή της Indillix και ότι στα παρελκόμενα περιλαμβάνεται και το πρόγραμμα μεταφοράς δεδομένων της Acronis.

Στο πίσω μέρος του κουτιού βρίσκουμε ένα κομμάτι στα Ελληνικά! "Η σειρά μονάδων αμιγούς κατάστασης", σίγουρα έπεσε google translate εδώ.

Ανοίγοντας το κουτί βρίσκουμε το δίσκο να προστατεύεται από την κλασσική αντιστατική συσκευασία και ακριβώς κάτω από αυτόν υπάρχει ένα όμορφο αυτοκόλλητο για το ψυγείο σας ή το κουτί του υπολογιστή σας αν δε σας ενοχλεί. Στα παρελκόμενα η OCZ περιέλαβε και μια βάση για την τοποθέτηση του SSD σε θήκη 3.5".

Στο ένα από τα δύο εγχειρίδια που συνοδεύουν το προϊόν αναγράφονται οδηγίες για το "κατέβασμα" και την ενεργοποίηση του λογισμικού της Acronis. Πολύ καλή η κίνηση της OCZ να το συμπεριλάβει μιας και πρόκειται για το κορυφαίο του είδους.

Μερικές φωτογραφίες του εμφανίσιμου Vertex 450. Όπως βλέπετε το ύψος του είναι περιορισμένο οπότε θα χωρέσει ακόμη και σε ultrabooks. [BREAK=O Vertex 450 256 GB κάτω από το φακό] Όπως ήταν φυσικό ο Vertex δεν ξέφυγε από το κατσαβίδι μας. Έτσι αφαιρέσαμε όλα τα περιττά για να δούμε τι κρύβει στο εσωτερικό του.

Συνολικά 16 Micron flash chips (20nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vertex 450. Δίπλα στον ελεγκτή, τον οποίο θα δούμε παρακάτω, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω πλευρά της πλακέτας.

Ο ελεγκτής Barefoot M10 της Indillix/OCZ.

Τα DRAM chips που υποστηρίζουν τον Barefoot controller. Δίπλα σε ένα από αυτά υπάρχει ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters οι οποίοι παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD.

Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία

Tο κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

`Test System Specifications`
CPU	Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz)
Mainboard	Asrock Z77 Extreme4
RAM	2*4GB DDR3 1600 MHZ
VGA	HIS 6870
Secondary HDD	Seagate ST3500320AS
DVD-RW	Lite-ON LH-20A1S
PSU	Seasonic Fanless X-460
CPU Cooler	Thermalright SilverArrow SB-E
Λειτουργικό σύστημα	Windows 7 SP1 X64
Drivers	SATA: Intel AHCI

O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας

`Custom Test Descriptions`
Windows 7 Start up Time	Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.*
ISO File Copy	Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB.
Winrar Decompression	Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2).
Antivirus scan	Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.*
Windows Backup	Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup του parition χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη εφαρμοφή των Windows.
Photoshop Start Up Time	Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop.
Photoshop Image Processing	Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω.
Office Startup - Processing	Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.*
Software Compilation	Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build.
Software installation	Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size).

Synthetic Benchmarks

Ο μόνος δίσκος για τον οποίο είχαμε έγκυρα αποτελέσματα σύγκρισης προς το παρόν ήταν μόνο ένας Plextor PX-128M5 Pro. Με τον καιρό όμως θα φτιάξουμε μια μεγάλη database, όπως έχουμε κάνει με όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που σας παρουσιάζουμε κατά καιρούς. Όπως βλέπετε από τα παραπάνω διαγράμματα ο Vertex 450 κερδίζει σε access time και πέρνει καθαρά την πρωτιά στον τομέα της εγγραφής δεδομένων, κάτι λογικό μιας και διαθέτει περισσότερα flash modules οπότε έχει και περισσότερα κανάλια επικοινωνίας με αυτά. Από την άλλη ο Plextor είναι πολύ γρήγορος στην ανάγνωση δεδομέvων και σε αρκετά τεστ περνάει μπροστά από τον Vertex.

Real Life tests - Pegasus Test Suite

Τα αποτελέσματα των παραπάνω δοκιμών μαρτυρούν ένα πράγμα, ότι οι διαφορές στην απόδοση δύο καλών σύγχρονων SSD είναι ελάχιστες ως μηδαμινές, σε πραγματικές συνθήκες χρήσης. Καλά τα synthetic benchmarks που μπορεί να δείχνουν χαώδεις διαφορές αλλά στο τέλος της μέρας η αίσθηση που αποκομίζει ο εκάστοτε χρήστης είναι αυτή που μετράει περισσότερο. Βέβαια για τις ανάγκες των δοκιμών μας ακόμη και η πιο μικρή διαφορά είναι αρκετή για να αναδείξει το νικητή αλλά σε κανονικές συνθήκες είναι ο συνδυασμός αξιοπιστίας και τιμής με τις επιδόσεις να περνάν σε τρίτη μοίρα.

Ο Plextor παίρνει κεφάλι σε αρκετά από τα παραπάνω τεστ με την πιο μεγάλη διαφορά να εντοπίζεται στην αποσυμπίεση δεδομένων με το Winrar. Σε αυτό το κομμάτι από ότι φαίνεται ο ξυπόλυτος (Barefoot) ελεγκτής του Vertex 450 δεν τα πάει και τόσο καλά ενώ ο Marvell 88SS9187 του Plextor βρίσκεται στο στοιχείο του. Από την άλλη ο Vertex κερδίζει κατά κράτος τον Plextor στην μεταφορά αρχείου τύπου ISO, όπου και πετυχαίνει κοντά 60 MB/s διαφορά στην ταχύτητα μεταφοράς. Τα περισσότερα κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες στον Vertex σίγουρα παίζουν μεγάλο ρόλο εδώ καθώς επιτρέπουν πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες εγγραφής σε σχέση με τον μικρότερης χωρητικότητας Plextor.

Συγκεντρωτικά Γραφήματα

Η συνολική διαφορά στις επιδόσεις ανάμεσα στους δύο δίσκους είναι μικρή αλλά υπάρχει. Ο Vertex όπως είναι φυσικό, λόγο της μεγαλύτερης χωρητικότητας του, παίρνει εύκολα κεφάλι. Αλλά ο μικρός Plextor ακολουθά από κοντά αποδεικνύοντας ότι είναι ένας πολύ καλός SSD, παρά τον αρκετό καιρό που μετρά στην αγορά.

Και σε αυτό το διάγραμμα ο Vertex 450 περνά μπροστά, παρόλο που δεν είναι ο πιο οικονομικός 256αρης SSD της αγοράς. Βέβαια και ο Plextor διαθέτει αρκετά τσουχτερή τιμή για 128αρη δίσκο.

Συμπεράσματα

Η OCZ με την Indillix έχει καταφέρει να ξεφύγει από την πεπατημένη των υπόλοιπων εταιριών, που αναγκαστικά ψωνίζουν από το καλάθι όσον αφορά τους ελεγκτές που χρησιμοποιούν και αναγκαστικά μόνο το λογισμικό (firmware) τους μένει για να κάνουν τη διαφορά στις επιδόσεις. Δεδομένου όμως ότι το hardware είναι ακριβώς το ίδιο τις περισσότερες φορές αν δοκιμάσεις έναν SSD με τον Χ ελεγκτή τότε και οι υπόλοιποι που φέρουν τον ίδιο δεν έχουν σημαντικές διαφορές.

Το καλό επίσης του να κατασκευάζεις μόνος σου τον ελεγκτή είναι ότι ξέρεις όλα τα τερτίπια του και μπορείς να τον προγραμματίσεις πολύ πιο αποδοτικά, έτσι ώστε να προσφέρεις τις μέγιστες δυνατές επιδόσεις σε όλους τους τομείς. Σε γενικές γραμμές ο Vertex 450 256 GB τα πήγε αρκετά καλά αν και για να πω την αλήθεια περίμενα να δω λίγο υψηλότερες ταχύτητες ανάγνωσης. Από την άλλη οι ταχύτητες εγγραφής ήταν πολύ καλές και τουλάχιστον στα συνθετικά τεστ πλησίασαν τις ονομαστικές που αναφέρει η OCZ.

Επιπλέον ο SSD λειτούργησε υποδειγματικά σε όλη τη διάρκεια των χρονοβόρων και επίπονων δοκιμών και ποτέ δεν παρουσίασε κάποιο πρόβλημα σταθερότητας. Επίσης η OCZ προσφέρει μαζί με το δίσκο και τη σουίτα μεταφοράς δεδομένων της Acronis, ένα από τα καλύτερα προγράμματα τους είδους, οπότε και η αλλαγή του παλιού σας δίσκου θα γίνει γρήγορα και με μεγάλη ασφάλεια. Αν η τιμή του συγκεκριμένου Vertex ήταν πιο κοντά στα 200€ ή ακόμη καλύτερα και κάτω από αυτά, τότε είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς θα τον προτιμούσαν για το desktop ή laptop τους, έναντι του δυνατού ανταγωνισμού.

O Vertex 450 256 GB της OCZ κοστίζει 225€ (συμπεριλαμβανόμενου 23% ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

Υψηλές επιδόσεις
Στο πακέτο περιλαμβάνεται λογισμικό Acronis για την ασφαλή και γρήγορα μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο
Μειωμένο πάχος που τον κάνει συμβατό με φορητούς υπολογιστές που δε δέχονται κανονικών διαστάσεων SSDs
Υποστήριξη TRIM
Διαθέτει έναν ελεγκτή που κατασκευάζεται από την ίδια την OCZ, οπότε ξεφεύγει από την πεπατημένη

Μειονεκτήματα

Η τιμή του είναι λίγο αλμυρή
Περίμενα λίγο καλύτερες επιδόσεις στον τομέα της ανάγνωσης

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vertex 450 256 GB είναι:

Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος.

crmaris

OCZ Vector: Meet Bob (Best of breed) Review

Thu, 07 Mar 2013 11:09:00 +0000

Παρά την εμπορική επιτυχία του Vertex 4 της OCZ, ο οποίος βασιζόταν σε έναν ελεγκτή που αποτελείτο από πυρίτιο (hardware) της Marvell και κώδικα (firmware) της ομάδας Indilinx, και το γεγονός ότι είχε κερδίσει την καρδιά μου ως ένας αξιόπιστος και γρήγορος SSD, μου είχε μείνει η απορία “ποιο είναι το μέγιστο που μπορεί να προσφέρει η Indilinx τώρα που ανήκει πλέον στην OCZ”. Την απορία αυτή ήρθε να μου λύσει ο τελευταίος SSD από την OCZ, ο Vector. Χωρίς να έχει τίποτα το “mid” στα χαρακτηριστικά του, καθώς ο,τιδήποτε σχετικό με τις επιδόσεις του υπονοεί “ναυαρχίδα”, ο Vector με τα 5 χρόνια εγγύησης, τις κορυφαίες επιδόσεις και την όχι ιδιαίτερα υψηλή τιμή εισόδου ήρθε για να αντιμετωπίσει τα υπόλοιπα μεγαθήρια από την Samsung, Intel & Crucial στην μάχη για την κορυφή.

OCZ Inside

Οπλισμένος με τον Barefoot 3, έναν ελεγκτή 100% OCZ (σιλικόνη & κώδικας), ο Vector είναι ο SSD που περίμενα από τον Μάρτιο του 2011, από τότε δηλαδή που η Indilinx από μια αυτόνομη εταιρία, έγινε η ομάδα σχεδιασμού ελεγκτών SSD της OCZ. Δε μπορούμε να πούμε ότι ο Vector είναι εξ ολοκλήρου OCZ, καθώς η OCZ δεν φτιάχνει μνήμες NAND. Στην κατηγορία αυτή ανήκει μόνο η Samsung που φτιάχνει τον ελεγκτή, το firmware, τις μνήμες NAND και την μνήμη cache (DRAM) στους SSD της, ενώ πριν από μερικά χρόνια σ’αυτή την κατηγορία ανήκε και η Intel. H OCZ με την αγορά της Indilinx όμως πέρασε από το τσούρμο των εταιριών που απλώς κολλάνε ένα badge πάνω σε ένα ΟΕΜ προϊόν και βρίσκεται μαζί με την Crucial (Micron) στον ελίτ χώρο των πραγματικών κατασκευαστών SSD, των εταιριών δηλαδή που κατασκευάζουν ένα μέρος των προϊόντων SSD που διαθέτουν.

Χαρακτηριστικά

`Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Vector 256Gb`
Model Name	VTR1-25SAT3-256G
Controller	Indilinx Barefoot 3
Form Factor	2.5"
Capacity	256GB
DRAM Cache	512Mb (1Gb για τον 512Gb)
Interface Type	SATA III (SATA II backwards compatible)
Max read speed	550MB/sec (ATTO)
Max write speed	530MB/sec (ATTO)
Random IOPS (4k, QD=32)	Read 100,000 Write 95,000 (CrystalDiskMark)
Seek Time	0.01ms
Shock resistance	1500G
Data Path Protection	BCH ECC corrects up to 128 random bits/1KB
Power consumption	2.25W Load / 0.9W Idle
Operating Temp	0C~55C
MTBF	1,300,000 Hours
Αντοχή NAND	Υπολογισμένη για εγγραφές 20Gb/ημέρα για 5 χρόνια με τυπική χρήση
Certifications	RoHS, CE, FCC, KCC, C-Tick, VCCI, BSMI
Warranty	5 years
Price	200€ (Amazon 27/02/2013)

Ας τον ρίξουμε λοιπόν πάνω στο σύστημά μας, να τρέξουμε μερικά μετροπρογράμματα και να δούμε “πόσα ψάρια πιάνει”. Απλό δεν είναι; Όπως απεδείχθει στην περίπτωσή μας, δεν είναι και τόσο απλό. Το πρώτο δείγμα Vector μας το έστειλε η OCZ στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη, ενώ το δεύτερο μας ήρθε στα μέσα Γενάρη.

Κάποιες σοβαρές αποκλείσεις από τις διαφημιζόμενες επιδόσεις, αλλά κι από τις επιδόσεις που έβλεπαν άλλοι reviewers, μας έκαναν να πιστεύουμε ότι το πρώτο μας δείγμα είχε κάποιο πρόβλημα. Όταν ανακαλύψαμε ότι και το δεύτερο δείγμα είχε την ίδια απολύτως συμπεριφορά, συνειδητοποιήσαμε ότι το τούνελ είναι πιο βαθύ, και όπως απεδείχθει αργότερα έχει να κάνει με τον τρόπο που λειτουργούν ορισμένα μετροπρογράμματα σε συνδιασμό με τις βασικές διαφορές στα διάφορα chipsets της Intel, τουλάχιστον από αυτά που υποστηρίζουν native πρωτόκολλο SATA3, ή ακόμα κι από συγκεκριμένους κατασκευαστές μητρικών.

Σύστημα δοκιμής & ιδιομορφίες

Σ’αυτό το σημείο λοιπόν, κανονικά θα σας έδινα την γνωστή λίστα με τα χαρακτηριστικά του test-bed συστήματος, αλλά όπως καταλάβατε από τις προηγούμενες παραγράφους, τα συστήματα αυτά δεν ήταν μόνο ένα, αλλά περισσότερα. Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να σας μείνουν στο μυαλό φυσικά δεν είναι η κάρτα γραφικών ή το τροφοδοτικό ρεύματος, αλλά αυτά που παίζουν ρόλο στη συγκεκριμένη δοκιμή ενός SSD όπως ο επεξεργαστής και η μητρική.

Ο επεξεργαστής λοιπόν είναι σε όλες τις περιπτώσεις ένας Intel Core i5 2500K ο οποίος τρέχει με τις default power saving επιλογές που τον κατεβάζουν στα 1600MHz όταν το σύστημα είναι αδρανές, ενώ το Turbo είναι ενεργοποιημένο. Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Συνεχίστε το διάβασμα. Η μητρική της δοκιμής μας είναι μια Gigabyte με το Z68 chipset, η Z68MA-D2H-B3, αλλά για την διασταύρωση των αποτελεσμάτων και της προαναφερθείσας μη-αναμενόμενης συμπεριφοράς των μετροπρογραμμάτων, κάποιες μετρήσεις επαναλήφθηκαν και σε δυο άλλες μητρικές με Intel native SATA3 (SATA600) ελεγκτή, την Gigabyte P67A-UD3P-B3 με το P67 και την Asus Maximus V Gene με το Z77 chipset.

Το λειτουργικό σε όλες τις περιπτώσεις ήταν τα Windows 7 Ultimate x64.

Υπόθεση ATTO & Anvil

Τι ακριβώς ήταν λοιπόν αυτή η μη αναμενόμενη συμπεριφορά για την οποία μιλάμε από την αρχή αυτής της παρουσίασης; Με λίγα λόγια: οι επιδόσεις εγγραφής του Vector στο ATTO και στο Anvil ήταν κατά πολύ χαμηλότερες από τις δαφημιζόμενες, αλλά κι από αυτές που υπάρχουν σε reviews από άλλες ιστοσελίδες, όταν οι δοκιμές γίνονται σε μητρικές με chipset παλιότερο από το Ζ77.

Πιο συγκεκριμέμα, η ταχύτητα σειριακής εγγραφής στο Ζ68 ήταν σταθερή στα ~220Mb/sec, ενώ στο P67 οι εγγραφές ήταν καρφωμένες στα ~320Mb/sec. Στις μικρές εγγραφές (4k) οι επιδόσεις και στο Ζ68 και στο Ρ67 ήταν στο 50% από αυτό που περιμέναμε να δούμε και αυτό είναι κάτι που φαίνεται σε περισσότερα μετροπρογράμματα.

Επαναλαμβάνω: μόνο στα συγκεκριμένα μετροπρογράμματα. Όλα τα υπόλοιπα μετροπρογράμματα, καθώς και οι real life μετρήσεις απέδιδαν στα μέγιστα όπως αναμένετο, συνεπώς το πρόβλημα δεν θα λέγαμε ότι είναι στον Vector, αλλά στον τρόπο που συνεργάζονται τα συγκεκριμένα benchmarks με τα συγκεκριμένα chipsets και τον Vector.

Στους 2.5 περίπου μήνες που μεσολάβησαν από την ημέρα που πήραμε τον πρώτο Vector από την OCZ μέχρι σήμερα που τελειώσαμε τις μετρήσεις στον δεύτερο Vector, τα αποτελέσματα ήταν σταθερά και είχαν ελάχιστη απόκλιση όταν δοκιμάζαμε τα εξής:

διαφορετικές εκδόσεις των οδηγών της Intel (από IRST 10.6.0.1002 εώς 11.7.0.1013)
διαφορετικές εκδόσεις/builds των εν λόγω μετροπρογραμμάτων (Anvil Pro edition 1.0.50 RC5 εώς 1.0.51 RC6)
διαφορετικές ρυθμίσεις στις επιλογές των μετροπρογραμμάτων (ATTO QD=4 ή “Neither”, Anvil 0-fill ή Incompressible)
όλες τις επιλογές για caching μέσα από το λειτουργικό, συμπεριλαμβανομένων και διαφορετικών μεγεθών για το pagefile (από 0 εώς 16Gb)
ατελείωτα secure erase στον Vector, ακολουθούμενα από restarts και πολύωρο idling, για να σιγουρευτούμε ότι δεν ρίχνει τις επιδόσεις του ο ίδιος ο Vector.

Καμία από τις παραπάνω αλλαγές δεν άλλαζε τα αποτελέσματα περισσότερο από 2%, συνεπώς είμασταν σίγουροι ότι κάτι άλλο κάνει τον Vector να αποδίδει από 40% εώς 60% χαμηλότερα στο ATTO και στο Anvil. Με τις πολλές δοκιμές και με την συνδρομή του τμήματος engineering της OCZ, ανακαλύψαμε ότι το πρόβλημα εμφανιζόταν μόνο στο Ζ68 και στο Ρ67 και μόνο όταν ο επεξεργαστής δούλευε με τα power saving features του ενεργοποιημένα. Είτε απενεργοποιώντας στο BIOS των μητρικών ο,τιδήποτε έχει να κάνει με Speedstep, idle states κλπ, είτε αφήνοντας κάποιο CPU stressing tool να κρατάει έναν από τους τέσσερις πυρήνες του i5 2500K μας σε πλήρη συχνότητα, το ATTO και το Anvil μας δίνανε τα σωστά αποτελέσματα που βλέπαμε και στα reviews των sites, που συμπτωματικά είναι όλα βασισμένα σε μητρικές με το Z77 chipset.

Δεν έχουν όμως όλοι οι χρήστες και υποψήφιοι αγοραστές μητρικές με το πιο πρόσφατο chipset της Intel, οπότε προτιμήσαμε προς όφελος των αναγνωστών του TheLab.gr να εξετάσουμε το θέμα εις βάθος με την βοήθεια της OCZ, από το να σας παραδόσουμε την πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη ένα review που δεν θα έδειχνε όλη την αλήθεια. Στη συνέχεια λοιπόν θα σας δείξουμε τα αποτελέσματα όλων των μετροπρογραμμάτων στην μητρική με το Z68 chipset: a) με τον Vector άδειο και ως 2ο drive, με τον Vector να φοράει (μόνο) το λειτουργικό και c) με τον Vector γεμάτο κατά 75% συμπεριλαμβανομένου και του λειτουργικού Στην περίπτωση του άδειου Vector, θα σας παραθέσουμε με εικόνες τα ευρήματά μας σχετικά με το προαναφερθέν πρόβλημα με τα cpu idle states στο Z68 και στο P67, με την μορφή μετρήσεων στις άλλες πλατφόρμες.

CrystalDiskMark

Και ξεκινάμε με το δημοφιλές CrystalDiskMark, το οποίο δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να μας δείξει τις πραγματικές δυνατότητες του Vector, καθώς οι επιδόσεις του παραμένουν υψηλές ενώ το drive γεμίζει από δεδομένα.

(empty/OS/full)

Άξιο μνείας το γεγονός ότι οι επιδόσεις του Vector στις 4k εγγραφές φαίνονται να είναι αρκετά πεσμένες λόγω της πτώσης της συχνότητας του επεξεργαστή. Κρατώντας την συχνότητα του επεξεργαστή στο μέγιστο, απασχολώντας ένα από τα threads του με ένα SuperPi 32M (είτε απλά απενεργοποιώντας όλα τα power saving features από το BIOS), οι επιδόσεις του Vector εκτινάσσονται. Ακολουθούν οι επιδόσεις του Vector στο Ζ77 με τον επεξεργαστή σε αδράνεια (αριστερά) και σε μερική χρήση (δεξιά), αρκετή ώστε να κρατήσει την συχνότητα του i5 2500K ψηλά.

Παρατηρούμε ότι ενώ στο Ζ77 οι σειριακές επιδόσεις μένουν ανέπαφες ανάλογα με την συχνότητα του επεξεργαστή, οι τυχαίες εγγραφές επηρρεάζονται σημαντικά. [BREAK=AS-SSD] Στο AS-SSD η εικόνα είναι λίγο διαφορετική, αφού σύμφωνα με το εν λόγω μετροπρόγραμμα, ο Vector φαίνεται να στριμώχνεται λίγο στις σειριακές εγγραφές όσο γεμίζει.

(empty/OS/full)

Παρατηρήσαμε κι εδώ την μεγάλη πτώση (σχεδόν στο μισό) των επιδόσεων στις 4k εγγραφές, ενώ ο επεξεργαστής μας “ξεκουράζεται”. Οι μετρήσεις idle & load στο Ζ77 έχουν ως εξής:

ATTO

Συνεχίζουμε με το ATTO το οποίο όπως προαναφέραμε, μετράει πολύ διαφορετικές σειριακές επιδόσεις εγγραφείς από αυτές που βλέπουμε στα περισσότερα μετροπρογράμματα αλλά και σε πιο ρεαλιστικές μετρήσεις.

(empty/OS/full)

Ό,τι και να κάναμε, οι σειριακές εγγραφές μας στο ΑΤΤΟ παρέμειναν κολλημένες στα ~220Mb/sec, ενώ ο,τιδήποτε άλλο χρησιμοποιήσαμε (από το απλό Windows copy που μας έδειχνε 420-440Mb/sec κατά την αντιγραφή αρχείων ISO, μέχρι τα υπόλοιπα benchmarks που μας έδειχναν επιδόσεις κοντά στα 500Mb/sec) μας έδειχνε πιο φυσιολογικά νούμερα. Οι αντίστοιχες μετρήσεις στο P67 ήταν κάπως υψηλότερες, αλλά πάλι πολύ χαμηλότερα από το αναμενόμενο, ενώ οι κοινοί παρονομαστές παραμένουν να είναι είτε η πλατφόρμα (Z68 & P67 Vs Z77) είτε ο κατασκευαστής (δυστυχώς και το Ζ68 και το Ρ67 motherboards που έχουμε είναι της Gigabyte ενώ το μη-προβληματικό Ζ77 board είναι της Asus), συνεπώς δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η λύση μπορεί να έρθει από την Intel ή την Gigabyte.

Η κατάσταση διορθώνεται στην μητρική της Asus με το Z77, όπου ασχέτως των ρυθμίσεων των power saving features του επεξεργαστή, το ATTO μας δίνει τα μέγιστα αποτελέσματα του Vector.

Περαιτέρω δοκιμές που έχουμε προγραμματίσει σε non-Gigabyte μητρική με το Η67 θα μπορέσουν πιστεύω να μας δώσουν μια καλύτερη εικόνα του προβλήματος και ως προς τον κατασκευαστή, αλλά και ως προς ολόκληρη την γκάμα των Intel chipsets με SATA600 ελεγκτή. [BREAK=Anvil] Συνέχεια με το Anvil όπου η εικόνα που είδαμε στο ATTO επαναλαμβάνεται. Σειριακές εγγραφές κολλημένες στα ~220Mb/sec στο Z68 και στα ~350Mb/sec στο P67, οι οποίες εκτινάσσονται όταν ο επεξεργαστής τρέχει στην μέγιστη συχνότητά του ή όταν μεταφερόμαστε στην πλατφόρμα Z77.

(empty/OS/full)

Η εικόνα του P67 σε idle & load.

Και η εξαφάνιση του προβλήματος στο Z77 της Asus (idle & load)

PCMark 2005

Φτάσαμε στο PCMark 2005, όπου διαπιστώνουμε ότι οι διαφορές στις επιδόσεις που είδαμε στο ATTO και στο Anvil, δεν ανταποκρίνονται στα πολύπλοκα σενάρια των μετροπρογραμμάτων της Futuremark. Είδαμε όμως πτώση των επιδόσεων ενώ γεμίζει το drive.

(empty/OS/full)

Οι αντίστοιχες επιδόσεις στο Z77, με τον επεξεργαστή σε idle και κατόπιν σε μέγιστη συχνότητα, έχουν ως εξής.

PCMark Vantage

Παρόμοια κατάσταση και στο PCMark Vantage, όπου το Z77 δείχνει να μην έχει τα προβλήματα των παλαιότερων πλατφόρμων της Intel, αλλά οι επιδόσεις του Vector πέφτουν αρκετά ενώ αυτός γεμίζει. Φυσικά όχι αρκετά ώστε να διαπιστώσετε πτώση των επιδόσεων σε πραγματικές συνθήκες και με γυμνό μάτι, μιας και οι χαμηλότερες επιδόσεις του Vector είναι ούτως ή άλλως υψηλότερες από πολλούς SSD της αγοράς, απλά αρκετή ώστε να φαίνεται στα αποτελέσματα των μετροπρογραμμάτων.

(empty/OS/full)

Και στο Ζ77 (idle & load).

Επίλογος - εντυπώσεις

Πως μας φάνηκε λοιπόν ο πρώτος SSD της OCZ που φοράει ελεγκτή εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από την ίδια την εταιρία; Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι ένας SSD που αξίζει τον τίτλο “ναυαρχίδα”, εξάλλου οι διαφορές στις μετρήσεις του ATTO και του Anvil μοιάζει να είναι “χαρακτηριστικό” των παλιότερων chipsets της Intel και όχι του Vector καθεαυτού. Θα με ενοχλούσε αν είχα ακόμα την πλατφόρμα Z68 με τον Vector; Όχι, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πρώτον γιατί όλοι οι SSD παρουσιάζουν πτώση στις επιδόσεις τους ενώ το σύστημα γλιτώνει ενέργεια, απλά στα παλαιότερα P67 & Z68 η πολιτική εξοικονόμησης ενέργειας φαίνεται να είναι πιο επιθετική.
Επίσης, επειδή πάντα είμουν λάτρης της εξοικονόμησης ενέργειας και δεν έχω ιδιαίτερο λόγο να περιμένω ένα ή δυο από τα μέρη του υπολογιστή μου να αποδίδουν στο απολύτως μέγιστο, καθόλη την διάρκεια του uptime τους, ενώ το υπόλοιπο σύστημά μου χαλαρώνει όταν δεν το χρειάζομαι.
Τέλος, γιατί οι υψηλές επιδόσεις και τα 5 χρόνια εγγύησης είναι αρκετά για να με κάνουν να αισθάνομαι άνετα και ασφαλής χρησιμοποιώντας τον Vector.

Θα τον συνιστούσα ως αγορά; Ναι. Από άποψη επιδόσεων, ο OCZ Vector παίζει στην κορυφαία κατηγορία του Samsung 840 Pro και κατά συνέπεια οι δυο αυτοί SSD ξανασυναντιούνται στην κορυφή μιας ακόμα λίστας, αυτής του κόστους. Συνεπώς, αν κάποιος είναι στην αγορά για έναν από τους ταχύτερους SSD αυτή τη στιγμή ασχέτως κόστους, μια από τις λίγες επιλογές του είναι και ο Vector.

Έχοντας στα χέρια μου και τους 2 προαναφερθέντες SSD, μπορώ να πω ότι είμαι σε δίλλημα. Είναι εξίσου γρήγοροι και έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά στις επιδόσεις και στην εγγύησή τους. Έρχονται όμως από 2 εντελώς διαφορετικές εταιρίες. Από την μια ο κολοσσός Samsung που βγάζει ένα νέο μοντέλο σχεδόν κάθε 2 χρόνια και προσφέρει αξιοπιστία χωρίς να σε απασχολεί με firmware updates κλπ και από την άλλη η μικρότερη κι ενθουσιώδης OCZ, που κυκλοφορεί μοντέλα για κάθε ανάγκη και τσέπη, ενώ φροντίζει να κρατάει επαφή και να “ακούει” τι έχει να πει το αγοραστικό κοινό. Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη, δεν ξέρω, μιας και απολαμβάνω εξίσου και τις δυο. Η συμπεριφορά των Samsung SSD μου δε με απασχόλησε ποτέ, αλλά αν είχα να κάνω αποκλειστικά και μόνο με μοντέλα της Samsung, θα είχα ήδη βαρεθεί.

Ο Vector ήρθε από την OCZ για να κάτσει πάνω από τον ήδη γρήγορο κι εμπορικά επιτυχημένο Vertex 4, που δεν είχε κλείσει ακόμα ούτε έναν χρόνο από την είσοδό του στην αγορά. Απολύτως κανένα παράπονο από μένα. Σε γενικές γραμμές, η OCZ φαίνεται να έχει βρει τον σωστό δρόμο και ως λάτρης των SSD, δε μπορώ παρά να είμαι ενθουσιασμένος γνωρίζοντας ότι στους επόμενους 12 μήνες θα κυκλοφορήσει τουλάχιστον ένας νέος OCZ SSD που θα είναι καλύτερος από τους προηγούμενους. Και μέχρι τότε, ο Vector κρατάει τα σκήπτρα μια χαρά.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την OCZ για την αποστολή του δείγματος, αλλά πολύ περισσότερο για την συμμετοχή και την τεχνική υποστήριξη που μας παρείχε, όπως επίσης και τον συνάδελφο Βασίλη Καραβά (chroma) για την βοήθειά του στο τελευταίο μου, δυστυχώς, review.

Intel 335 240gb Review

Mon, 21 Jan 2013 11:08:00 +0000

Αρχές του έτους και παρά το κυνήγι των καταναλωτών για τις απόλυτες επιδόσεις σε ένα πρωτόκολλο που κοντεύει να μπουκώσει από αυτές, αν δεν έχει μπουκώσει ήδη, η Intel αποφάσισε στο τελευταίο τρίμηνο του 2012 να ρίξει στην αγορά μια φρεσκαρισμένη εκδοχή της σειράς 330 που ακούει στο όνομα 335.

"Η ταχύτητα που χρειάζεσαι στην τιμή που θες", αυτόν τον τίτλο έχει δώσει η Intel για τον συγκεκριμένο δίσκο και μπορούμε να καταλάβουμε ότι μάλλον έχει αρκετές προσδοκίες στο να αποσπάσει με αυτόν ένα σημαντικό μερίδιο από την αγορά. Κατά πόσο αυτό είναι εφικτό δε μένει παρά να το διαπιστώσουμε στις επόμενες σελίδες εξετάζοντας το τι μπορεί να προσφέρει ο συγκεκριμένος δίσκος στον υποψήφιο ιδιοκτήτη του.

Χαρακτηριστικά

`Τεχνικά χαρακτηριστικά`
Model Name	Intel Solid State Drive 335 series
Controller	SandForce SF-2281VB1
Form Factor	2.5"
Capacity	240GB
Nand Flash	Intel-Micron 20nm Synchronous Nand flash Multi Level Cell
Interface Type	SATA III
Max read speed	500MB/sec
Max write speed	450MB/sec
IOPS	4K randon read QD32 42,000 4K random write QD32 52,000
Power consumption	350mW Active / 275mW Idle
Operating Temp	0C~70C
MTBF	1,200,000 Hours
Height/weight	9,5mm / 78gr
Certifications	RoHS FCC and CE Compliant
Warranty	3 years
Price	175€ (12/2012)

Κοιτάζοντας τις προδιαγραφές, όσοι αρέσκονται σε αριθμούς ίσως να μην εντυπωσιαστούν απο τις αναγραφόμενες επιδόσεις. Το γεγονός ότι ως controller χρησιμοποιεί τον γνώριμο εδώ και καιρό SandForce 2281vb1 ίσως να εξακολουθήσει να μη δελεάζει λόγω της διπλής συμπεριφοράς στα συμπιέσιμα και μη-συμπιέσιμα αρχεία.

Είναι γνωστό ότι ο συγκεκριμένος ελεγκτής προσφέρει υψηλότερες ταχύτητες εγγραφής σε αρχεία που έχουν την δυνατότητα να συμπιεστούν αν και ο σκοπός αυτής της συμπίεσης δεν είναι να ξεγελάσει τους καταναλωτές με πιθανόν μή ρεαλιστικές επιδόσεις αλλά να προστατεύσει τα κελιά των nand flash μειώνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των εγγραφών σε αυτά.

Είναι και ο λόγος που τα πραγματικά δεδομένα που εγγράφονται στις μνήμες ενός δίσκου με sandforce controller είναι μικρότερος απο τα δεδομένα που έχει ζητηθεί να εγγραφούν από το λειτουργικό μας σύστημα, έχοντας έτσι ένα write amplification μικρότερο της μονάδας σε αντίθεση με άλλους ελεγκτές που έχουν μεγαλύτερο της μονάδας. Να θυμίσουμε ότι τις extra εγγραφές στις μνήμες τις δημιουργεί το garbage collectiοn σε οποιονδήποτε SSD δίσκο.

Τι νέο προσφέρει?

Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη σελίδα πρόκειται για μια ανανεωμένη έκδοση της σειράς 330 που υπάρχει στην αγορά εδώ και περίπου 6 μήνες. Το νέο χαρακτηριστικό στον καινούριο δίσκο, όπως οι περισσότεροι παρατηρήσατε και στον προηγούμενο πίνακα, δεν είναι άλλο από τα ανανεωμένα nand flash chips στα 20 πλέον nanometers, ένα προϊόν που προήλθε από τη κοινή συνεργασία Ιntel και Μicron.

Δύο απο τα 16 συνολικά ΜLC nand flash

Πιο αναλυτικά πρόκειται για MLC nand flash με 64gigabit die size και για τη σχεδίασή τους χρησιμοποιήθηκε παρόμοια τεχνική με αυτή που χρησιμοποιεί η Intel για την παραγωγή των επεξεργαστών της εδώ και κάμποσα χρόνια. Αυτή δεν είναι άλλη από την hi-k/metal gate, μια τεχνική δηλαδή που σκοπό έχει την καλύτερη μόνωση της μεταλλικής πλέον πύλης -αντί για πολυκρυσταλλικό πυρίτιο- μέσα στο mosfet μέσω ενός υποστρώματος με υψηλή διηλεκτρική σταθερά (high-K) αντί για διοξείδιο του πυριτίου που συνήθως χρησιμοποιούνταν τα προηγούμενα χρόνια.

Άν και μοιάζει αρκετά τεχνικό το παραπάνω κομμάτι δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την εγγύηση της Intel για παρεμφερή αριθμό εγγραφών στα κελιά των nand flash με τη προηγούμενη γενιά στα 25nm ,σύμφωνα με την οποία φθάνει και αυτή τις 3000 εγγραφές.

Ας πάμε όμως και στο προιόν να δούμε τι μας προσφέρει.

Περιεχόμενα

Ας ξεκινήσουμε με δύο φωτογραφίες εξωτερικά απο το κουτί.

Το κουτί έχει παραπάνω όγκο από τον ανταγωνισμό αφού μέσα περιέχει αρκετά πράγματα όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στην παρακάτω φωτογραφία.

Αυτοκόλλητο, μετατροπέα για 3.5", mini-CDROM (3in), καλώδιο δεδομένων sata, μετατροπέας ρεύματος απο molex σε sata, βίδες και ένα τυπωμένο φυλλάδιο που μας εξηγεί πως μπορεί κάποιος να κάνει μόνος του τη μετάβαση απο τον παλιό του δίσκο στον intel 335.

Αν και τα όσα αναγράφονται είναι αρκετά επεξηγηματικά, προσωπικά θα ήθελα από τη στιγμή που υπάρχει το CD, η χρησιμότητά του να μην περιορίζεται μόνο σε κάποια pdf που αφορούν την εγγύηση του δίσκου καθώς και την ηλεκτρονική μορφή του εντύπου που ήδη περιείχε. Θα βόλευε πιστεύω πολλούς χρήστες να είχε μια bootable έκδοση του προγράμματος Intel Data Migration ώστε να γίνει η μεταφορά δεδομένων από τον παλιό δίσκο στον νέο άμεσα και γρήγορα. Η Intel όμως προτίμησε απλά να παρέχει στον ιδιοκτήτη link για να μπεί ο ίδιος στο διαδίκτυο και να κατεβάσει την τρέχουσα έκδοση του προγράμματος. Το ίδιο έχει πράξει και για το πρόγραμμα Intel SSD Toolbox.

Αυτό που θα μας απασχολήσει όμως στη παρουσίασή μας δεν είναι άλλο από αυτό που κρύβεται μέσα στο αντιστατικό σακουλάκι.

Μόνος του πλέον, ποζάροντας...

και 4 βίδες αργότερα αποκαλύπτεται εσωτερικά.

Νέο firmware

Αφού έχουμε κατεβάσει από την ιστοσελίδα της Intel, όπως η ίδια προτρέπει, και εγκαταστήσει το πρόγραμμα Intel SSD Toolbox, μας ενημερώνει ότι υπάρχει διαθέσιμη έκδοση για νεότερο firmware. Η αλλαγή στο νεότερο firmware δεν προσφέρει κάτι παραπάνω σε επιδόσεις ούτε επιφέρει κάποια αλλαγή στην μακροζωία των μνημών παρά μόνο μία διόρθωση στον δείκτη Media Wearout Indicator ο οποίος εμφάνιζε εσφαλμένες ενδείξεις. Είναι εμφανές από την εικόνα ότι, ακόμα και αν δεν έχει γραφτεί ούτε ένα bit στο φρεσκοεγκατεστημένο δίσκο στο σύστημα μας, το MWI έδειχνε την λάθος τιμή 94%.

Η αναβάθμιση στο firmware δεν είναι παρά μία απλή υπόθεση μερικών κλικ με το ποντίκι και μιας επανεκκίνησης του υπολογιστή μας. Αφού λοιπόν έγινε η επανεκκίνηση πλέον το πρόγραμμα μας εμφανίζει το σωστό νούμερο, 100% δηλαδή, μιας και ακόμα δεν είχε γραφτεί το παραμικρό.

Να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος δείκτης αποτελεί απλά μία ένδειξη και ότι ακόμα και αν φτάσει στο 0% δεν υποδεικνύει κάτι για την λειτουργικότητα του δίσκου. Μην αγχώνεστε πάντως, πρέπει να περάσουν κάμποσα χρόνια και εγγραφές πάρα πολλών ΤΒ για να συμβεί κάτι τέτοιο.

Σύστημα δοκιμής και μεθοδολογία

Πλέον ήρθε η ώρα να δούμε πως αποδίδει ο δίσκος σε διάφορα μετροπρογράμματα.

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι τα

- CrystalDiskMark version 3.0.1 (CrystalDiskMark - Software - Crystal Dew World).
- ATTO Disk Benchmark tool (Disk Benchmark | ATTO)
- AS-SSD Benchmark version 1.6.4237.30508 (Alex Intelligent Software - Downloads)
- Anvil’s Storage Utilities version 1.0.50 RC5 (http://www.ssdaddict.com/apps/AnvilBenchmark_RC5.zip)
- HD Tune Pro version 5.00 (HD Tune website)
- Iometer version 2006.07.27 (Iometer project)
- PCMark Vantage version 1.0.2.0 (PCMark Vantage - PC benchmark test for Windows Vista)

Ενώ το σύστημα δοκιμής αποτελείται από:

`Σύστημα δοκιμής`
Μητρική	Gigabyte Η67ΜΑ-USB3-B3
CPU	Intel I3-2120
SATA Controller	Intel Express Chipset Sata Raid Controller
Μνήμη	4x4GB DDR3 @ 1333
Κάρτα Γραφικών	Intel HD2000 (on cpu)
Λειτουργικό Σύστημα	Windows 7 64bit
SATA Drivers	Intel Drivers RST 11.6.010.30

Πριν ξεκινήσουμε με τις μετρήσεις να πουμε οτι έγιναν 4 διαφορετικές: πρώτα με το Intel 335 ως δεύτερο και εντελώς άδειο.
Εν συνεχεία έγινε clone του υπάρχοντος δίσκου στον Intel 335 όπου περιέχει το λειτουργικό και κάποια λίγα ακόμα προγράμματα. Η χωρητικότητα ήταν περίπου στο 9% καταλαμβάνοντας έτσι 20GB από τα 240GB συνολικά. Indexing, swap file, defragment ήταν απενεργοποιημένα καθώς επίσης και από το bios είχαν απενεργοποιηθεί τα C1E, EIST. Αφού έγιναν οι δεύτερες μετρήσεις με αυτόν τον τρόπο και όντας κύριος δίσκος στο μηχάνημά μας, πήραμε εκ νέου δύο νέες σειρές μετρήσεων μία στο 40% και μία στο 90% της συνολικής χωρητικότητας του 335 για να δούμε πως συμπεριφέρεται στα δύο ακόμα αυτά σενάρια.

CrystalDiskMark

Ξεκινάμε πρώτα με το crystal disk mark μέσα απο το το οποίο μπρούμε να δούμε τις δυνατότητες του δίσκου τόσο σε σειριακή ανάγνωση και εγγραφή όσο και σε τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές σε blocks των 4K και των 512K καθώς επίσης και σε block των 4K αλλά με QD32.
Εφόσον το επιλέξει ο χρήστης μπορεί να δεί τις μετρήσεις αυτές τόσο σε μη συμπιεσιμα δεδομένα όσο και σε συμπιέσιμα. Προεπιλεγμένο ειναι τα μή-συμπιέσιμα αλλα θα τα δούμε και τα δύο.

Πρώτα στα προεπιλεγμένα μη-συμπιέσιμα αρχεία

και εδώ με συμπιέσιμα αρχεία.Φαίνεται εξάλλου, για τους μη γνώστες, απο το 0χ00 fill στην επικεφαλίδα.

Άν και δεν είναι νούμερα που θα κατατάξουν τον δίσκο στη κορυφή για το 2013, δεδομένου όμως οτι μιλάμε για sandforce controller, είναι νούμερα που τον κατατάσουν στους πιο γρήγορους ανάμεσα από άλλες υλοποιήσεις βασισμένο στον ίδιο ελεγκτή. Δεν πρέπει να παραλείψουμε ακόμα και το γεγονός ότι πρόκειται για έναν entry level δίσκο ο οποίος έρχεται και με την αντίστοιχη τιμή. Μοναδικό παράπονο οι επιδοσεις που φαίνονται πεσμένες όταν αυτός ειναι γεμάτος στο 90% της χωρητικότητας του. Στη πράξη βέβαια και για τις συνήθεις εργασίες που κάνει κάποιος χρήστης, αυτό δεν γίνεται αντιληπτό.
Φυσικά τα παραπάνω ισχύουν στα μη-συμπιέσιμα δεδομένα γιατί οπως φαίνεται και από την κάτω τετράδα εικόνων, στα συμπιέσιμα αρχεία, ο δίσκος δε φαίνεται να έχει επηρεαστεί από το πόσο γεμάτος είναι.

ATTO

Και περνάμε στο επόμενο μετροπρόγραμμα το οποίο κολακεύει δεόντως τους δίσκους βασισμένους σε sandforce ελεγκτή μιας και μετράει συμπιέσιμα δεδομενα σε block διαφόρων μεγεθών απο 0.5Κ εως 8Μ.

Όπως ήταν λογικό απλά επιβεβαίωσε αυτό που έδειξε και το Crystal disk Mark στα συμπιέσιμα αρχεία. Δεν δείχνει να επηρεάζεται από το πόση χωρητικότητα είναι κατειλημμένη στον δίσκο.

--Σ.Σ σε περίπτωση που δεν γνωρίζεται ποία εικόνα αντιστοιχεί σε ποιά χωρητικοτητα απλά αφηστε το mouse για λίγο πανω απο την εικόνα που θέλετε.--

[break=Anvil's Storage Utilities]

Σειρά έχει ένα άλλο δημοφιλές πρόγραμμα, το Anvil's Storage Utilities που στην έκδοση που έχουμε προεπιλεγμένα μετράει ασυμπίεστα δεδομένα σε αντίθεση με παλιότερες εκδόσεις. Ομοίως μας δείχνει συγκεντρωτικά τις επιδόσεις σε σειριακές αλλά και τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές καθώς επίσης και τα IOPS με τον αντίστοιχο χρόνο απόκρισης για την αντίστοιχη μέτρηση.

Καθόλου άσχημα νούμερα με τα IOPS τόσο στις αναγνώσεις 4K QD16 όσο και στις αντίστοιχες εγγραφές να είναι παραπάνω από όσα μας υπόσχετει η Intel. Καθώς το drive γεμίζει βέβαια οι επιδόσεις τοσο στο write όσο και στο read δείχνουν πεσμένες

ΑS SSD #Μain & IOPS Benchmark

Συνεχίζουμε με ένα άλλο δημοφιλές πρόγραμμα για τη μέτρηση επιδόσεων το AS SSD Benchmark.
Στην πρώτη εικόνα και αυτό δε διαφοροποιείται πολύ απο το CrystalDiskMark. Όμως το πρόγραμμα δε σταματάει εκεί και προσφέρει δύο ακόμα τέστ για τα οποία θα αναφερθούμε στην επόμενη σελίδα.

Το ίδιο σκηνικό και εδώ. Όσο ο δίσκος ειναι κατά το ήμισυ γεμάτος οι επιδόσεις είναι σε καλά επίπεδα.

Όταν γεμίσει ο δίσκος οι επιδόσεις, κυρίως στο write, δεν είναι στα επίπεδα των αρχικών.Το 4Κ-64thread δείχνει να επηρεάζει αρκετά το σκόρ αν κρίνουμε απο την τρίτη περίπτωση που μάλλον τυχαία βρέθηκε κάτω απο 200mb/sec.
Το sequential write όμως, αν και στη τριτη περίπτωση δεν εχει επηρεαστεί αρκετά, στη 4η περίπτωση είναι αρκετά χαμηλά.

Και τα αντίστοιχα iops για τα οποία δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση πέραν του ότι, απλά ακολουθούν τον μαθηματικό τύπο: MB/μέγεθος αρχείου=IOPS.
Όπως ήταν αναμενόμενο, έχουν την αντίστοιχη πτώση που είχε και η διαμεταγωγή στην αντίστοιχη κατηγορία.

AS SSD #Copy & Compression Benchmark

Όπως αναφέρθηκε και στη πίσω σελίδα το AS SSD προσφέρει δύο ακόμα τέστ.
-Το τεστ συμπιεσιμότητας (Compression Benchmark) που δείχνει τις επιδόσεις του δίσκου σε ανάγνωση και εγγραφή, συναρτήσει του ποσοστού συμπίεσης που μπορεί να επιτύχει ο controller.
-Και το τεστ αντιγραφής (Copy Benchmark) που μετράει ταχύτητα του δίσκου στην αντιγραφή αρχείων διαφόρων μεγεθών πίσω απο τις γενικές ονομασίες ISO, Program και Game. Πιό συγκεκριμένα στο "ISO" δημιουργεί ενα φάκελο με δύο αρχεία μεγέθους 300MB και 750MB αντίστοιχα τον οποίο και αντιγράφει. Ομοίως για το "Program" δημιουργεί πλήθος αρχείων σε διάφορα μεγέθη που ποικίλουν απο 512Β, 2KB, 34KB, 288KB, 5MB, 35MB, ένα αρχειο των 75ΜΒ καθώς και άλλο ένα αρχείο των 306ΜΒ.
Τέλος πίσω απο την ονομασία "Game" γίνεται αντιγραφή φακέλου που περιέχει λιγότερα αρχεία σε σχέση με το Program, ίδιο μεγεθος σαν αρχείο το καθένα ξεχωριστά καθώς και την προσθήκη ενός ακόμα αρχείου μεγέθους περίπου 700ΜΒ.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε οτι το πλήθος των αρχείων με 512Β είναι κάτι παραπάνω απο 570 στην κατηγορία Program ενώ στη κατηγορία Game μόνο 166. Όσο ανεβαίνουμε σε μέγεθος αρχείου μικραίνει και το πληθος αυτών που δημιουργούνται.
Ας δούμε όμως και πως αποδίδει ο δίσκος στις παραπάνω δοκιμασίες.

Αυτό που μένει και πάλι απο αυτή τη σειρά μετρήσεων είναι οι πεσμένες επιδόσεις όταν αυτός ειναι γεμάτος. Η πτώση στη δεύτερη περίπτωση στη κατηγορία "Game" μαλλον τυχαία θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί.

Και τέλος στην υποκατηγορία Compression Benchmark δεν διαφοροποιείται ο δίσκος απο κατάσταση σε κατάσταση και επί της ουσίας μας δείχνει τις επιδόσεις του δίσκου πως αλλάζουν από τα ~500/310(ανάγνωση/εγγραφή) σε μή-συμπιέσιμα δεδομένα σε ~500/450(ανάγνωση/εγγραφή) σε 100% συμπιέσιμα δεδομένα. Το mouse, η γραμμή που βλέπετε, είναι αφημένη στη μέση ακριβώς, στο 50% συμπιεσιμότητας.
Οι μεγάλες πτώσεις στη τρίτη περίπτωση οφείλονται μάλλον στο carbage collection, κάτι που θα έχει αντίκτυπο στις επιδόσεις του δίσκου πλέον και θα συναντάται πιο συχνά.

HD Tune Pro #Benchmark

Και περνάμε στο επόμενο μετροπρόγραμμα το HD Tune Pro. Σουίτα μετρήσεων καλύτερα, μιας και παρέχει πλήθος μετρήσεων, η οποία ήταν αρκετά δημοφιλής στα πιο παλιά χρόνια που υπήρχαν μόνο μηχανικοί δίσκοι.

Ξεκινάμε με την πρώτη καρτέλα που είναι το "Βenchmark" στο οποίο μετροπρόγραμμα αν δεν αλλαχτεί από τον χρήστη, γίνεται η διεξαγωγή του τέστ με μέγεθος αρχείου 64Kb τόσο για την ανάγνωση όσο και την εγγραφή που θα δούμε αργότερα. Να πούμε επίσης ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα δεδομένα αν και αυτό αφορά κυρίως το κομμάτι των εγγραφών που θα δούμε σε επόμενη σελίδα.

Το ότι είναι στα 400mb/sec οφείλεται καθαρά στο ότι μετράμε με 64ΚΒ μέγεθος αρχείου. Αν αλλάζαμε τα προεπιλεγμένα 64KB με κατι μεγαλύτερο θα βλέπαμε το διάγραμμα να κυμαίνεται στα περίπου 500mb/sec.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο κομμάτι του δίσκου που έχουμε ήδη γραμμένο κάτι (λειτουργικό, προγράμματα κλπ) οι αναγνώσεις πέφτουν στα 300mb/sec. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό οφείλεται σε ιδιαιτερότητα του συγκεριμένου μετροπρογράμματος σε σχέση με τους ssd μιας και η δοκιμή σε άλλο ssd με διαφορετικό ελεγκτή είχε αντίστοιχο φαινόμενο.

HD Tune Pro #File Benchmark

Στην επόμενη καρτέλα του προγράμματος βλέπουμε το "File Benchmark".
Προεπιλεγμένα έχει μέγεθος αρχείου 500ΜΒ σε "τυχαία" ροή δεδομένων. Επί της ουσίας μη-συμπιέσιμα. Αλλαγή σε "zerοes" θα μας έδειχνε 500/450mb/sec σε ανάγνωση & εγγραφή.
Μας παρουσιάζει επίσης και τα IOPS σε 4KB μεγεθος αρχείου τοσο σε qd=1 όσο και με qd=32 αν δεν αλλάξουμε την επιλογή αυτή.
Τέλος το Block size measurement δεν δείχνει κάτι παραπάνω από ότι δείχνει και το ΑΤΤΟ. Απλά αλλάζει το μέγεθος αρχείου που λίγη σημασία έχει σε πλήρως συμπιέσιμα δεδομένα.

Όπως ήταν φυσικό, όσο τα κελιά είναι σε καθαρή κατάσταση ο δίσκος αποδίδει τα αναμενόμενα.
Όσο γεμίζει ο δίσκος και επειδή μετά από τόσα μετροπρογράμματα τα κελιά περιέχουν bits τα οποία, -σε επίπεδο controller- σβήνονται μόνο όταν πρέπει να γραφτει κάτι νεότερο, ο controller δουλεύει ασταμάτητα πράγμα το οποίο φαίνεται σε κάθε τεστ.

HD Tune Pro#Random Access

Όπως ίσως μπορείτε να καταλάβετε και από τον τίτλο του συγκεκριμένου τεστ μετράει την απόκριση του δίσκου σε τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές σε διάφορα μεγέθη αρχείου που ποικίλουν απο 512Β εώς 1ΜΒ.
Μας εμφανίζει τα αποτελέσματα σε συνολικά IOPS που πραγματοποιήθηκαν, σε μέσο χρόνο ανά i/o και στο μέγιστο χρόνο που διήρκεσε κάποιο i/o.

HD Tune Pro #Extra Tests

Συνεχίζουμε με τα "Εxtra Τests" που προσφέρει το πρόγραμμα μετρώντας σειριακά και μη τις επιδόσεις του δίσκου σε ανάγνωση και εγγραφή, δείχνοντάς μας και τα IOPS και τα MB/s καθώς επίσης και το χρόνο απόκρισης. To sequential, οuter, middle και inner αφορούν μηχανικούς δίσκους και οι όποιες μεγάλες διακυμάνσεις οφείλονται στο κατά πόσο είναι έτοιμος ο δίσκος να διαβάσει ή να γράψει στα συγκεκριμένα κελιά. Ομοίως και το butterfly seek που πλέον στους ssd δεν έχει καμμια διαφορά απο το random seek.
Δεδομένου ότι το πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα αρχεία δεν χρειάζεται να αναφερθούμε παραπάνω για το συγκεκριμένο τεστ. Οι επιδόσεις είναι σε παραπλήσια σχεδόν επίπεδα.

HD Tune Pro #Write

Τέλος αφήσαμε δύο τέστ που αφορούν τις εγγραφές. Η ιδιαιτερότητα που έχουν είναι οτι απαιτούν απο το δίσκο να μην περιέχει κάποιο διαμέρισμα (partition) οπότε και είναι αδύνατον να γίνουν μετρήσεις αυτών των τέστ έχοντας δεδομενα στο δίσκο.
Το πως δουλεύουν αυτά τα τέστ το έχουμε δεί στα αντίστοιχα κομμάτια των αναγνώσεων.

Τα 350MB/Sec στο "Benchmark" έχουν να κάνουν με τα 64KB μέγεθος αρχείου που χρησιμοποιει προεπιλεγμένα το πρόγραμμα.
Μια αλλαγή σε μεγαλύτερο αρχείο δεδομένων θα μας έδειχνε τα 450MB/sec που αναφέρει και η Intel στις προδιαγραφές της για τον συγκεκριμένο δίσκο. Μη ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα δεδομένα.

Ιometer #read

Πλησιάζοντας προς το τέλος φέρνουμε τον δίσκο αντιμέτωπο με το Ιοmeter, ένα πρόγραμμα που είναι ικανό να προσομοιώσει οποιαδήποτε πιθανή κατάσταση που ενδέχεται να βρεθεί κάποιος δίσκος στο αντίστοιχο περιβάλλον.
Έτσι ανάλογα με τις επιλογές που θα κάνει ο χρήστης του προγράμματος αυτού, μπορεί να μετρήσει είτε εγγραφή είτε ανάγνωση αλλά και συνδιασμό αυτών τόσο σε σειριακή όσο και σε τυχαία προσπέλαση καθώς και συνδιασμό αυτών σε διάφορα μεγέθη αρχείων που αφορούν είτε ολόκληρη τη χωρητικότητα του δίσκου είτε κάποιο κομμάτι αυτού. Αν και ακούγεται λίγο περίπλοκο δεν είναι τόσο, απλά θέλει εξοικείωση απο πλευράς χρήστη μιας και προσφέρει πλήθος επιλογών που ενδέχεται να μπερδέψουν αρχικά.
Με τη βοήθεια του πρόγραμματος επιλέξαμε να πάρουμε μετρήσεις με αρχεία μεγέθους 4KB τόσο με qd1 όσο και με qd32 σε 100% τυχαίες εγγραφές και αναγνώσεις μόνο, για να δούμε κατά πόσο συμπίπτουν οι επιδόσεις με τις προδιαγραφές που δίνει η Intel αλλά και με τα προηγούμενα μετροπρογράμματα.

Σε πρώτη φάση έχουμε τις αναγνώσεις 4Κ με qd1

Δεν απέχει πολύ από τα αναμενόμενα αν και οι επιδόσεις μοιάζουν πιο πολύ με ενός ήδη γραμμένου ssd, όπως και ήταν.

Το ίδιο συμβαινει και στην παρακάτω περιπτωση για αναγνώσεις 4k με qd32.

*Λόγω κάποιου λάθους στην πρώτη φορά εκτέλεσης δοκιμών δεν υπήρχαν τα 4Κ με 1qd read/write.
Oι συγκεκριμενες μετρήσεις έγιναν σε δεύτερη φάση αφού είχε μεσολαβήσει backup image -> secure erase -> restore image. Οι αντίστοιχες επιδόσεις αυτών των μετρήσεων είναι οι βέλτιστες αφού τα κελιά δεν περιείχαν δεδομένα.

Iometer #write

Αφού είδαμε τις αναγνώσεις, ώρα να δούμε πως τα πάει στις αντίστοιχες εγγραφές 4ΚΒ με QD1 και QD32

Πρώτα με QD1

Kαι με QD32

Tόσο με QD1 όσο και με QD32 οι επιδόσεις στο write είναι ίδιες με αυτές που έχουμε δεί και με τα υπόλοιπα μετροπρογράμματα.
Κάτι παραπανω απο 100mb/sec για QD1 και καπου στα 250MB/sec για QD32 με εξαίρεση την τέταρτη περίπτωση που ο δίσκος ειναι γεμάτος στο 90%. Η ταχύτητα πέφτει στο μισό περίπου, όπως έχει δείξει και το crystal disk mark.

*Λόγω κάποιου λάθους στην πρωτη φορα εκτέλεσης δοκιμών δεν υπήρχαν τα 4Κ με 1QD read/write.
Oι συγκεκριμενες μετρήσεις πάρθηκαν σε δεύτερη φάση αφού είχε μεσολαβήσει backup image -> secure erase -> restore image. Οι αντίστοιχες επιδόσεις αυτών των μετρήσεων είναι οι μέγιστες δυνατές αφου τα κελιά δεν περιείχαν δεδομένα.

PCMark #Vantage 64x

Δεν θα μπορούσε να λείπει απο την παρουσίαση και η Futuremark. Πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήσαμε το PC Μark Vantage 64x και υποβάλαμε τον δίσκο με την αντίστοιχη σουίτα που παρέχει το πρόγραμμα.
Να αναφέρουμε ότι οι μετρήσεις που ακολουθούν έγιναν έχοντας τον δίσκο ως κύριο στο σύστημά μας και το πρόγραμμα εγκατεστημένο σε αυτόν με τις τρεις μετρήσεις να διαφοροποιούνται ως προς τον ελεύθερο χώρο που διαθέτει, όπως ακριβώς και στα προηγούμενα τεστ.

Σε όποιον δε σημαίνουν κάτι αυτά τα νούμερα να πούμε οτι είναι απο τα αγαπημένα του συγκεκριμένου controller με αντίστοιχες επιδόσεις με τον Ιntel 520 και ξεπερνάει σχεδόν οποιονδήποτε SSD κυκλοφορεί. Στα σίγουρα ξεπερνάει τον Vertex 4 128GB που έχει δοκιμασθεί παλιότερα στο ίδιο συστημα.

TeraCopy

Κατά τη διάρκεια των μετρήσεων, στη διαδικασία που έπρεπε να γεμίσουμε το δίσκο με δεδομένα ώστε να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις δεν αντισταθήκαμε στο πειρασμό να δοκιμάσουμε με ένα ακόμα πρόγραμμα την ταχύτητα εγγραφής στον δίσκο όπως περίπου θα κάνει σχεδόν ο κάθε χρήστης στη καθημερινή χρήση χωρίς να τρέχει κάποιο πιο εξειδικευμένο μετροπρόγραμμα για το σκοπο αυτό.
Χρησιμοποιήσαμε λοιπόν το TeraCopy και το δοκιμάσαμε σε δύο περιπτώσεις, μια για αντιγραφή ενός mkv αρχείου μεγέθους περίπου 5GB και μια περίπτωση αντιγραφής 1000 αρχείων που αποτελούνται απο raw αρχεία(cr2), απλές εικόνες (jpg) αλλα και xmp αρχεια (αρχεια που δημιουργει το photoshop κατα την επεξαργασια cr2 αρχειων) και μεγέθη που κυμαίνονται από περίπου 15MB μέχρι λίγα KB.

Οι εικόνες από μόνες τους είναι αρκετά επεξηγηματικές οπότε περνάμε κατευθείαν σε αυτές.

300ΜΒ/s για το mkv αρχείο και 252ΜΒ/s για τα 1000 αρχεία. Ικανοποιητικά νούμερα ανάλογα και των δυνατοτήτων του δίσκου.
Να σημειωθεί ότι για πηγή χρησιμοποιήσαμε ramdisk που φτιάχθηκε χρησιμοποιώντας 6GB απο τα 16GB της μνήμης ram ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να επηρεάσει αρνητικά την ταχύτητα εγγραφής στον Intel 335.

Επίλογος-εντυπώσεις

Φτάσαμε στο τέλος της δοκιμής μας και ο δίσκος μας έχει αφήσει ανάμεικτες εντυπώσεις.

Οι επιδοσεις του σε μη συμπιέσιμα δεδομένα, ώστε να είναι συγκρίσιμα και με άλλους contollers, κυμαίνονται περίπου σε 500/310 ΜΒ/sec σε ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα ενώ μπορούν να φτάνουν μέχρι και 500/450 ΜΒ/sec σε πλήρως συμπιέσιμα αρχεία. Τα IOPS μάλλον παραμένουν σχεδόν πάντα παραπάνω από τα 52Κ/42Κ που αναφέρει η εταιρία για τον δίσκο με μοναδική εξαίρεση όταν γίνετε βαριά και εκτεταμένη χρήση.

Συνολικά θα λέγαμε, και κρίνοντας μόνο απο τα μη-συμπιέσιμα αρχεία, ότι οι επιδόσεις ταιριάζουν περισσότερο σε αυτές ενός δίσκου χωρητικότητας 128GB, όπου συνήθως σε αυτή τη χωρητικότητα υπολείπονται των μεγαλυτέρων αδερφών τους αλλα η τιμή είναι που θα παίξει το τελικό ρόλο.

Ερχόμενοι λοιπόν στη τιμή, αυτή για το τέλος του 2012 κυμαίνεται περίπου στα 175Ευρώ και βρίσκεται λίγο πιο πάνω από απο τους γρήγορους δίσκους με χωρητικότητα 128gb, έχοντας όμως το πλεονέκτημα της παραπάνω χωρητικότητας, και σημαντικά πιο φτηνός από τους αντίστοιχους αυτών στην χωρητικότητα των 256GB.
Δυστηχώς όμως για τον δίσκο η μέχρι τωρα αγορά στο χώρο των ssd είναι αρκετά απαιτητική και δείχνει να ευνοεί τους δίσκους που αποσκοπούν στην κορυφή των επιδόσεων. Οπότε αν και δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβός ο δίσκος μια μείωση στη τιμή θα έμοιαζε λογική απο πλευράς Ιntel και θα γινόταν πιο δελεαστική ακόμα η πρόταση κυρίως για αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν από το φράγμα των 128GB χωρίς να πληρώσουν επι δύο το τίμημα.
Το περιθώριο για τη μείωση φαίνεται να υπάρχει δεδομένου οτι ο intel 330 240GB παίζει στην ίδια τιμή και υπάρχει ένα αρχικό πλεόνασμα στην κατασκευή των nand flash απο τα 25nm στα 20nm.

Ο χρόνος θα δείξει αν θα βρει ο δίσκος κοινό στην αγορά, αν και ακόμα και ο χρόνος δεν ειναι με το μέρος του δεδομένου ότι τα πράγματα κυλάνε πολύ γρήγορα στο χωρο των SSD και από θέμα τιμής και από θέμα επιδόσεων.

Ευχαριστούμε την Intel για την παραχώρηση του Ιntel SSD 335 240GB.

Plextor M5 Pro 256GB Review

Tue, 15 Jan 2013 22:38:00 +0000

Μαζί με τη νέα χρονιά που υποδεχτήκαμε, μια παλιά γνώριμη μας έκανε την τιμή να προσφέρει το νεότερο επίτευγμά της προς παρουσίαση. Το όνομα αυτής, PLEXTOR. Σε όσους το όνομα "δεν λέει κάτι", να υπενθυμίσουμε πως την εποχή που οι οπτικοί δίσκοι ήταν στο απόγειό τους (αναφερόμαστε εποχές CD, ούτε καν DVD) η PLEXTOR ήταν ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα της πληροφορικής. Ήταν μια από τις πρώτες εταιρίες που διέθεσαν cd-burners στην αγορά. Εκείνη την εποχή στην Ευρώπη, η PLEXTOR ήταν ευρέως γνωστή ως η παραγωγός των καλυτέρων και ποιοτικότερων οπτικών μέσων ενώ τα cd-burner της θεωρούνταν "must have". Προσωπικά το πρώτο μου αντιγραφικό ήταν PLEXTOR. Συγκεκριμένα το PlexWriter 40/12/40A το οποίο έχω και λειτουργεί ακόμα!

Η PLEXTOR λοιπόν είναι μία εταιρία με ιστορία που δημιούργησε διακριτικά το δικό της μονοπάτι στους δρόμους των SSD. Το γρήγορο Internet και η σταδιακή απαξίωση των οπτικών μέσων οδήγησε την εταιρία από το 2010 προς την τεχνολογία των SSD. Αρχής γενομένης Μαρτίου 2010, τα πρώτα μοντέλα που παρουσίασε η εταιρία ήταν τα PX-64M1s και PX-128M1S βασισμένα στον Marvell 88SS8014. Ένα χρόνο μετά έχουμε τη δεύτερη γενιά δίσκων με ονομασία M2 Series. Ο controller στον οποίο βασίστηκαν ήταν ο Marvell 88SS9174, ίδιος με αυτόν που φορούσαν οι Crucial C300. Έπειτα ένα χρόνο έρχονται οι M3 Series, refresh των M2 Series αφού και αυτοί εφοδιάζονται με τον Marvell 88SS9174 όντας όμως οι πιο γρήγοροι ανάμεσα στους Marvell 88SS9174 based SSD's. Οι διαφορές των δύο εντοπίζονται στη χρήση 25nm Toggle-Mode NAND για τους M2 έναντι 24nm Toggle-Mode NAND για τους M3, και οι αυξημένες cache των controller στους M3.

Η βουτιά των τιμών των SSD το καλοκαίρι του ίδιου έτους οδήγησε την PLEXTOR στην κυκλοφορία μιας οικονομικότερης εκδοχής των M3 που ονόμασε M5S. Για ακόμα μια φορά γίνεται χρήση του Marvell 88SS9174 ο οποίος αυτή τη φορά περιστοιχίζεται από 25nm synchronous MLC NAND της Micron. Φτάνουμε στο 2013 και ποδαρικό για την PLEXTOR κάνουν οι M5 Pro Series οι οποίοι έρχονται με τον ολοκαίνουργιο Marvell 88SS9187 συνοδευόμενο από τα επίσης ολοκαίνουργια 19nm Toggle-Mode MLC NAND της Toshiba. Η εν λόγω σειρά, με την εκπνοή του 2012, αναβαθμίζεται με νέο firmware στην έκδοση v1.02 και η PLEXTOR αποφασίζει να τους προσδώσει το χαρακτηριστικό "Extreme" μιας και τα IOPS αναγνώσεως αγγίζουν τις 100.000!

Ο δίσκος της δοκιμής αποτελεί το μεσαίο μοντέλο (από άποψη χωρητικότητας) της νέας σειράς M5 Pro της PLEXTOR που με πάχος μόλις 7 χιλιοστών καταφέρνει να προσφέρει ονομαστική χωρητικότητα 256GB, με τα 238 από αυτά να είναι πραγματικά διαθέσιμα πως χρήση. Η συνδεσιμότητά του δεν περιορίζεται απλώς σε Sata 6Gbps αλλά ο Marvell 88SS9174 υποστηρίζει SATA v3.1 το οποίο έχει ανακοινωθεί από τα τέλη του 2011!. Τα ονομαστικά μέγιστα IOPS στις σειριακές αναγνώσεις διαμορφώνονται στις 100000, στις εγγραφές 86000 και μεταφράζονται σε 540MB/s και 460MB/s αντιστοίχως.

Εκτός από εκπληκτικές επιδόσεις, ο PLEXTOR M5 Pro 256GB προσφέρεται με μια πλειάδα καινοτομιών και λογισμικών υποστήριξης που σκοπό έχουν εκτός από το να διατηρήσουν τις επιδόσεις του αναλλοίωτες ασχέτως χρήσης, να αυξήσουν την ασφάλεια και τη χρηστικότητά του. Αναφερόμαστε στις τεχνολογίες True Speed, True Protect καθώς και στη σουίτα της ΝTI για την Plextor που περιλαμβάνει το NTI Echo (Cloning Tool) και το NTI BackUp Now EZ (κάνει αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του. BackUp). Αρκετά για την ώρα όμως. Ας δούμε αναλυτικότερα τι εστί M5 Pro Series στην επόμενη σελίδα.

[BREAK=The M5 Pro Series]

Όπως είναι φυσικό, η πτώση τιμών αύξησε το ενδιαφέρον των καταναλωτών στους SSDs. Δεν είναι πλέον ανάγκη να ξοδέψουμε το μισό budget του υπολογιστή μας σε έναν SSD που οριακά χωράει το λειτουργικό μας σύστημα. Με την αγοραστική ζήτηση να αυξάνεται, τόσο μεγαλώνει και ο χώρος για περισσότερους κατασκευαστές. Η στρατηγική αδειοδότησης της SandForce επέτρεψε σχεδόν κάθε εταιρεία του χώρου να εισέλθει στην αγορά των SSD, με πιο πρόσφατη την MSI. Ενώ οι SandForce based SSDs είναι συνήθως καλοί σε απόδοση και πωλούνται σε ανταγωνιστικές τιμές, είναι όλοι πάνω κάτω το ίδιο σε επιδόσεις και συμπεριφορά με μοναδική εξαίρεση τους SF based SSDs της Intel οι οποίοι εφοδιάζονται με custom firmware. Η πραγματικότητα είναι πως ελάχιστοι OEMs είναι σε θέση να κυκλοφορήσουν έναν πραγματικά ξεχωριστό SSD. Ξεχωριστό, με την έννοια πως κυκλοφορούν τουλάχιστον με custom firmware της ίδιας της κατασκευάστριας.

Οι Intel, Samsung, Micron/Crucial, OCZ, Toshiba, SanDisk και φυσικά η PLEXTOR είναι ίσως από τους πιο γνωστούς κατασκευαστές που χρησιμοποιούν custom firmware και σε ορισμένες περιπτώσεις ολόδικό τους ελεγκτή(Intel, Samsung, Micron). Όλως τυχαίως οι συγκεκριμένοι OEMs αποτελούν κολοσσούς στην αγορά των SSDs, γεγονός που μόνο σύμπτωση δεν θεωρείται. Η ουσία είναι πως αν και η PLEXTOR υπολείπεται στην διείσδυση αγοράς των SSDs, σε σχέση με την Intel ή την OCZ για παράδειγμα, είναι στο σωστό δρόμο. Ειδικά με τη σειρά M5 Pro η οποία όπως θα δούμε δεν υπολείπεται σε τίποτα ουσιαστικό από τα κορυφαία μοντέλα άλλων εταιριών. Τα διαθέσιμα μοντέλα της σειράς M5 Pro στον πίνακα που ακολουθεί. Όπως βλέπουμε δεν υπάρχει καν μοντέλο στα 64GB.

Λογικό εφόσον η πτώση τιμών που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό έχει καταστήσει ανούσια τα μοντέλα της εν λόγω χωρητικότητας μιας και με 10 έως 40 το πολύ ευρώ μπορούμε να αγοράσουμε SSD με τουλάχιστον διπλάσια χωρητικότητα.

`PLEXTOR M5 Pro Specifications`
Model	PX-128M5P	PX-256M5P	PX-512M5P
Controller	Marvell 88SS9187
NAND	Toshiba 19nm Toggle-Mode MLC NAND
Raw NAND Capacity	128GiB	256GiB	512GiB
User Capacity	119.2GiB	238.5GiB	476.9GiB
Number of NAND Packages	8	8	8
Number of Die per Package	2	4	8
Sequential Read	540MB/s	540MB/s	540MB/s
Sequential Write	330MB/s	460MB/s	470MB/s
4K Random Read	92K IOPS	100K IOPS	100K IOPS
4K Random Write	82K IOPS	86K IOPS	88K IOPS
Cache (DDR3)	256MB	512MB	768MB
Warranty	5 years

Η σειρά M5 Pro λοιπόν αποτελεί την επαγγελματική σειρά SSD της PLEXTOR σχεδιασμένη για επιχειρήσεις και απαιτητικούς χρήστες που απαιτούν υψηλές επιδόσεις, αξιοπιστία και πραγματική ακεραιότητα των δεδομένων τους. Ακόμα και κάτω από συνθήκες εξαντλητικής χρήσης, ο πολυπύρηνος επεξεργαστής και το ειδικά σχεδιασμένο firmware της PLEXTOR εξασφαλίζουν πως η σειρά M5 Pro παραμένει εξαιρετικά γρήγορη, αξιόπιστη και σταθερή. Η PLEXTOR είναι από τις ελάχιστες εταιρίες που δοκιμάζουν τόσο εξαντλητικά τους SSD τους προτού καν βγουν στην παραγωγή. Παράλληλα τεστ ανάμεσα σε 400 SSDs οι οποίοι δοκιμάζονται για 500 ώρες, με χρήση κορυφαίας ποιότητας εξοπλισμού δοκιμών Flexstar οι οποίοι προσομοιώνουν περιβάλλοντα ακραίας λειτουργίας, διασφαλίζουν ότι οι SSD της σειράς M5P έχουν κατασκευαστεί και δοκιμαστεί με το υψηλότερο επίπεδο σταθερότητας σε κάθε κατάσταση λειτουργίας.

Plextor True Speed Τα πλεονεκτήματα των SSD έναντι των HDD, εκτός της τραγικής διαφοράς ταχυτήτων, είναι πλέον γνωστά σε όλους. Μηδενικός θόρυβος λόγω της απουσίας κινούμενων μερών, σχεδόν μηδενική κατανάλωση σε κατάσταση Idle και πολύ μικρότερη κατά τη λειτουργία τους. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι αγγελικά πλασμένα και για τους SSD. Στην πραγματικότητα, κατά τη συμβίωση μας με έναν SSD είναι σίγουρο πως θα συναντήσουμε περιπτώσεις όπου η απόδοση του θα είναι μειωμένη. Αυτό συμβαίνει γιατί ο δίσκος κατά της χρήση του "βρωμίζει" ή, πιο τεχνικά, η κατάσταση των κελιών στις NAND είναι σε Non-01 state. Η αρχιτεκτονική TrueSpeed της PLEXTOR αφουγκράζεται τις ανάγκες των χρηστών, οι οποίες από άποψης επιδόσεων είναι ταχύτητα και ομαλή λειτουργία ενώ από απόψεως ποιότητας είναι συμβατότητα, αξιοπιστία και σταθερότητα, και τις υλοποιεί σε ένα προϊόν με τα προβλεπόμενα χαρακτηριστικά. Ενώ η πλειοψηφία των κατασκευαστών προτιμά ακόμα τους SandForce για ευρεία κατανάλωση, στην περίπτωση των M5 Pro που το target group είναι B2B και SMB, η επιλογή ήταν ξεκάθαρη.

Toshiba: Best NAND Design
Marvell: Premium Hardware
Plextor: Credit for quality

Ο συνδυασμός των παραπάνω μας δίνει Enterprise-class performance η οποία δεν επηρεάζεται από τη μακροχρόνια χρήση, ενώ προσφέρει άριστη απόδοση ακόμα και σε περιβάλλον Raid 0. Plextor True Protect

Η τεχνολογία True Protect της Plextor είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια και την ακεραιότητα των δεδομένων μας. Ακεραιότητα δεδομένων η οποία επιτυγχάνεται μέσω της 128-bit λειτουργίας διόρθωσης λαθών του Marvell ® 88SS9187 η οποία ελέγχει και διορθώνει τα δεδομένα κατά την ανάγνωσή τους από την flash memory, σε συνδυασμό με ένα δευτερεύον επίπεδο προστασίας που προσφέρει ο εξελιγμένος αλγόριθμος Data Hold-out, αποκλειστική πατέντα της PLEXTOR που εδράζεται στο firmware των M5 Pro. Ασφάλεια δεδομένων που ικανοποιεί τις ανάγκες των επαγγελματιών χάρη στην χρήση του υψηλότερου διαθέσιμου επιπέδου κρυπτογράφησης AES full-drive encryption 256-bit.

Είναι η πρώτη φορά για την PLEXTOR, με τη σειρά M5 Pro, που γίνεται χρήση ECC ώστε να είναι 100% σίγουροι πως τα δεδομένα που έχουν αποθηκευθεί στις NAND είναι error-free. Σε περίπτωση που τα δεδομένα είναι υπερβολικά περίπλοκα για τις ECC, αναλαμβάνει το firmware τη διεκπεραίωση της επαλήθευσης. Τάδε έφη True Protect.

Plextor Software Suites Εκτός από τη δική της σουίτα ονόματι Plextool, μέσω της οποίας μπορούμε να διαχειριστούμε πλήρως τον SSD μας, η PLEXTOR έχει επιλέξει την NTI SSD Solutions Suite ως bundled software. Αυτή περιλάβει τις ακόλουθες εφαρμογές: - Το ΝΤΙ Echo - ένα πατενταρισμένο λογισμικό κλωνοποίησης που επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν ένα ακριβές αντίγραφο του δίσκου τους σε ένα άλλο σκληρό δίσκο ή SSD. - Το NTI Backup Now EZ - Μια ολοκληρωμένη λύση δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας του συστήματος που επιτρέπει την ταχεία δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας και επαναφορά του PC μας. - Software Trials - Περιλαμβάνει μια δωρεάν δοκιμαστική έκδοση του Trend Micro Internet Security Titanium και μια πλήρη λίστα προϊόντων της ΝΤΙ όπως: Media Maker 9 Premium, Shadow 5 for PC and Mac users και Ninja.

[BREAK=Συσκευασία & παρελκόμενα]

Μπλε ελεκτρικ η επιλογή της PLEXTOR για την εμφάνιση της συσκευασίας του PX-256M5P που παίζει με τις αντανακλάσεις απο τον περιβάλλοντα χώρο.

Έντονη φαίνεται η προσπάθεια της PLEXTOR να στριμώξει όσο περισσότερη πληροφορία ήταν δυνατό σε κάθε πλευρά της συσκευασίας. Έτσι, στο πίσω μέρος έχουμε αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του M5 Pro 256 GB σε διάφορες γλώσσες, εκτός Ελληνικών βεβαίως.

Στο πλάι έχουμε παρόμοιο αυτοκόλλητο με αυτό που έχουμε δει στις συσκευασίες της Intel 520"]Intel που αναφέρει αναλυτικά το μοντέλο, το σειριακό, την ημερομηνία κατασκευής, το firmware και την χώρα κατασκευής του προϊόντος.

Τα περιεχόμενα της εξωτερικής συσκευασίας βρίσκονται καλά προστατευμένα από ένα επιπλέον χοντρό χάρτινο "κουτί" όμοιο με αυτό διαφόρων πλουσίων retail packages ανά κατασκευαστή. Οι κωδικοί και τα link που βλέπετε στο αυτοκόλλητο είναι για να κατεβάσετε τη σουίτα της NTI. Αυτή, σε προηγούμενες συσκευασίες, περιλαμβάνονταν σε ένα cd που παρείχε η εταιρία μαζί με όλα τα υπόλοιπα accessories του SSD. Πλέον, για να τα αποκτήσετε πρέπει να τα κατεβάσετε από τις διευθύνσεις που αναγράφονται. Το στρογγυλό αυτοκόλλητο διασφαλίζει την ακεραιότητα των περιεχομένων και μας προειδοποιεί σε περίπτωση που ο δίσκος μας φτάσει με αυτό κατεστραμμένο.

Η εν λόγω συσκευασία, περικλείει τον SSD και τα παρελκόμενα ενώ σφηνωμένο στο "σώμα" της βρίσκεται το 2.5"->3.5" bracket.

Τα περιεχόμενα κρίνονται τυπικά για retail packaging. Εκτός από τον SSD έχουμε: 2.5"->3.5" bracket με πλήρεις βίδες (και για τον SSD και για το bracket), οδηγό χρήστη και πληροφορίες εγγύησης.

[BREAK=Μια κοντινή ματιά στον M5 Pro 256GB]

Λιτή και απέριττη η εμφάνιση του PLEXTOR M5 Pro 256GB, κάτι που ενισχύεται και από το σασί αλουμινίου που στεγάζει το hardware του SSD. Σοβαρό ύφος που αφήνει τις επιδόσεις και την αξιοπιστία του να δείξουν όσα έχει να "πει".

Ίδια εικόνα και για το πίσω μέρος του PX-256M5P με το μεγάλο αυτοκόλλητο να αναγράφει το τυπικά.

Το πάχος των μόλις 7mm, αντίστοιχο ενός Bluetooth usb dongle!

Ξεβιδώνοντας τις τέσσερις βίδες από το πλάι του PX-256M5P, το σασί ανοίγει και παίρνουμε μια πρώτη γεύση από τα Toshiba 19nm Toggle-Mode MLC NAND. Ξεβιδώνοντας και τις τέσσερις εσωτερικές βίδες από τις ισάριθμες γωνίες του pcb ερχόμαστε επιτέλους σε πρώτη επαφή με τον Marvell 88SS9187. Πάνω από αυτόν, διακρίνουμε με ευκολία τα 512MB DDR Cache της nanya. Λεπτομέρεια που υποδεικνύει την ποιότητα της Plextor, το thermal pad του Marvell καθώς και το πλαστικό μονωτικό που καλύπτει το κομμάτι του σασί που τον περικλείει.

[BREAK= Σύστημα δοκιμής, Εγκατάσταση]

Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής:

Οι μετρήσεις έγιναν με τον SSD σε τρεις διαφορετικές καταστάσεις. Εντελώς άδειο, περίπου 45% γεμάτο και περίπου 95% γεμάτο ώστε να δούμε τη συμπεριφορά του σε διάφορα φορτία και να πάρουμε μια γεύση από τη σταθερότητα της απόδοσής του. Επιπλέον τα αρχεία με τα οποία τον γεμίσαμε ήταν από ένα image κανονικής εγκατάστασης windows 7 x64 μαζί με αρκετά παιχνίδια και φωτογραφίες ώστε να προσομοιώσουμε όσο γίνεται τον καθημερινό υπολογιστή μας. Οι εκδόσεις των μετροπρογραμμάτων και οι drivers του συστήματος αναγράφονται παρακάτω. Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε είναι τα ακόλουθα:

CrystalDiskMark 3.0.2 x64
AS SSD Benchmark 1.6.4237.30508
PCMark Vantage x64 HDD suite
PCMark7 Secondary HDD suite
Anvil's Storage Utilities 1.0.51 RC6
IO Meter 1.1.0
ATTO v2.46

Οι drivers που χρησιμοποιήθηκαν για το X79 ήταν οι εξής

Intel INF 9.2.3.1023
Intel® Rapid Storage Technology Enterprise Driver 3.5.1.1009

Εγκατάσταση Η προετοιμασία του δίσκου μας έγινε από υπάρχουσα εγκατάσταση Windows 7 x64 με τη βοήθεια της διαχείρισης δίσκων. Μια μικρή άποψη από τη διαδικασία στις εικόνες που ακολουθούν.

Αφού έχουμε συνδέσει το δίσκο με το σύστημά μας, μέσα στα windows πια, πάμε στην διαχείριση δίσκων που βρίσκεται στα εργαλεία διαχείρισης, μέσα στον πίνακα ελέγχου και ο δίσκος μας αναγνωρίζεται από το σύστημα. Αυτή τη στιγμή ο δίσκος μας βρίσκεται σε μορφή RAW. Δηλαδή δεν έχει καν partition. Για δίσκους κάτω των 2.2TB επιλέγουμε MBR ενώ για μεγαλύτερους GPT.

Επόμενη κίνηση να δημιουργήσουμε partition στο δίσκο μας. Δεξί κλικ και εμφανίζεται η επιλογή για δημιουργία νέου διαμερίσματος.

Προχωρώντας στα βήματα που μας προωθεί ο wizard των windows, φτάνουμε στην παραπάνω εικόνα. Να θυμάστε ότι στους SSD επιλέγουμε πάντα γρήγορη διαμόρφωση μιας και δεν χρειάζονται κανονικό format όπως οι συμβατικοί δίσκοι.

Έπειτα από την προαναφερόμενη διαδικασία που κρατάει ελάχιστα δευτερόλεπτα, τα windows αναγνωρίζουν το νέο διαμέρισμα με το διάλογο του autorun να κάνει την εμφάνιση του.

Τέλος, ελέγχουμε ότι το alignment είναι εντάξει. Εφόσον το πηλίκο της τιμής του AS SSD με το 4096 είναι ακέραιο(1024,2048 κλπ) είμαστε εντάξει.

[BREAK=ATTO, CDM, Anvil's]

Ξεκινάμε τις μετρήσεις με τη χαρά των SandForce based SSDs. To ATTO χρησιμοποιεί συμπιέσιμα δεδομένα για να τεστάρει τους δίσκους με αποτέλεσμα οι sandForce based SSDs να "πετάνε". Βέβαια ποσώς ενδιαφέρει τον PX-256M5P μιας και ο Marvell δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των δύο τύπων δεδομένων και παρέχει σταθερές επιδόσεις σε κάθε περίπτωση.

`ATTO Disk Benchmark`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

Παγερά αδιάφορο αφήνει το ποσοστό ελεύθερου χώρου τον PX-256M5P. Ο στόχος της PLEXTOR για σταθερή απόδοση σε κάθε περίσταση φαίνεται να επιβεβαιώνεται εκ πρώτης όψεως. Ας δούμε όμως τι θα πει και το όχι και τόσο επιεικές Crystal Disk Mark με τα ασυμπίεστα δεδομένα του.

`Crystal Disk Mark 3.0.1 x64`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

Μάλιστα. Όχι απλά επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο τη δουλειά που έχουν κάνει οι μηχανικοί της PLEXTOR αλλά με τον δίσκο άδειο φτάσαμε πάρα πολύ κοντά στις ονομαστικές ταχύτητες. Εντύπωση κάνουν οι επιδόσεις στις εγγραφές 4K που με τη μείωση της διαθέσιμης χωρητικότητας αυτές... αυξάνουν! Well done PLEXTOR!

`Anvil's Storage Utilities 1.0.51 RC6`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

Και μια καινούργια προσθήκη, το Anvil's Storage Utilities. Μοιάζει λίγο με το IO Meter απλά με καλύτερο και πιο μαζεμένο interface. Μία από τα ίδια και εδώ, με τον Marvell 88SS9187 υποβοηθούμενο από το custom firmware της PLΕXTOR να παρουσιάζει παροιμιώδη σταθερότητα στα αποτελέσματά του.

[BREAK=AS SSD Benchmark]

Ένα από τα πιο χρήσιμα προγράμματα τόσο για την κατάσταση όσο και για την απόδοση των SSD μας είναι το AS SSD Benchmark. Έχοντας παρόμοια λειτουργία με το CrystalDiskMark, κάνει χρήση ασυμπίεστων δεδομένων για τις δοκιμές για τις οποίες υπάρχει επιλογή και για μέτρηση με Queue Depth 64. Με λίγο πιο αυστηρά αποτελέσματα από αυτά του CDM, το AS SSD Benchmark δείχνει για ακόμα μια φορά την καλή δουλειά της PLEXTOR με τον M5 Pro. Στο Compression Benchmark βλέπουμε το πόσο αδιάφορο αφήνουν τον Marvell 88SS9187 τα συμπιέσιμα/μή συμπιέσιμα δεδομένα και το πόσο σταθερός στην απόδοσή του είναι, μιας και τα γραφήματα είναι σχεδόν ευθείες γραμμές.

`AS SSD Benchmark 1.6.4237.30508`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

`AS SSD Copy Benchmark`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

`AS SSD Compression Benchmark`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

[BREAK=PCMarks]

Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή; Όχι. Υπάρχει περίπτωση λοιπόν να λείπει η Futuremark από τις μετρήσεις μας; Εννοείται πως όχι.

`PC Mark vantage x64`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

Τη μεγαλύτερη διαφοροποίηση μας έδειξε το PCMark Vantage σε σχέση με το φόρτο του M5Pro. Σχεδόν μισό το σκορ από εντελώς άδειο δίσκο σε 45% γεμάτο ενώ ελάχιστη διαφορά είχε μεταξύ 45% και 95%. Είναι κάτι που δεν παρατηρήσαμε πουθενά αλλού οπότε το λογικό είναι πως ήταν θέμα του συγκεκριμένου benchmark. Αρκετά εντυπωσιακό το σκορ των 81000+ με το δίσκο εντελώς άδειο, αποτέλεσμα που τον φέρνει στα ίδια επίπεδα με τα κορυφαία μοντέλα γνωστών εταιριών.

`PCMark 7 Secondary Storage Score`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

Πολύ καλή η εικόνα του PX-256M5P και στο PCMark7, όχι όμως η ιδανική με το σύστημά μας. Η Plextor στις μετρήσεις της αναφέρει 5495 πόντους για το σκορ του PX-256M5P οπότε θεωρούμε πως ο δίσκος μπορεί να δώσει και καλύτερα αποτελέσματα.

[BREAK=IO Meter 1.1.0]

Και κλείνουμε τις μετρήσεις μας με τον κυρίαρχο στις μετρήσεις αποθηκευτικών μέσων που δεν είναι άλλο από το IO Meter το οποίο αριθμεί πλέον στην έκδοση 1.1.0. Η μέθοδος που χρησιμοποιήσαμε για να μετρήσουμε τις επιδόσεις του PX-256M5P είναι απλή και αναφέρεται εδώ. Είναι ένας πολύ εύκολος τρόπος να κάνουμε και μια συγκρίσιμη βάση επιδόσεων αφού το test file μπορεί να μεταφορτωθεί από όλους και να είναι κοινό. Ώ τι εντύπωση! Τα αποτελέσματα μεταξύ εντελώς άδειου δίσκου και 45% γεμάτου είναι σχεδόν τα ίδια. Πρέπει να γεμίσουμε το 95% του PX-256M5P για να δούμε τις μετρήσεις να μεταβάλλονται.

PLEXTOR PX-256M5P 0% Full
Test name	Latency	Avg iops	Avg MBps	cpu load
Max Throughput-100%Read	0.00	16211	506	0%
RealLife-60%Rand-65%Read	79.81	27857	217	0%
Max Throughput-50%Read	191.53	11692	365	27%
Random-8k-70%Read	66.01	26846	209	0%

PLEXTOR PX-256M5P 45% Full
Test name	Latency	Avg iops	Avg MBps	cpu load
Max Throughput-100%Read	0.00	16176	505	0%
RealLife-60%Rand-65%Read	79.74	27818	217	0%
Max Throughput-50%Read	190.77	11640	363	0%
Random-8k-70%Read	65.84	26785	209	0%

PLEXTOR PX-256M5P 95% Full
Test name	Latency	Avg iops	Avg MBps	cpu load
Max Throughput-100%Read	0.00	12591	393	0%
RealLife-60%Rand-65%Read	76.09	26547	207	0%
Max Throughput-50%Read	182.82	11162	348	0%
Random-8k-70%Read	59.69	24315	189	0%

[BREAK=The Plextor Legacy]

Με όνομα βαρύ σαν ιστορία (που λέει και ο Διονυσίου) προφανώς δεν μπορείς να βγάλεις ένα τυχαίο προϊόν στην αγορά. Αν και σκάρτα τρία χρόνια στην αγορά, η PLEXTOR έχει καταφέρει να χτυπήσει στα ίσια κολοσσούς του χώρου που αριθμούν μια πενταετία και βάλε ενασχόλησης με το είδος. Με λίγα αλλά μετρημένα προϊόντα, αρκετό R&D, ουσιαστικές καινοτομίες και πατέντες, αλλά και με ορισμένες σπασμωδικές κινήσεις (λόγω της ελεύθερης πτώσης τιμών των SSD) κατάφερε να πλασάρεται μέσα στις πρώτες θέσεις των κορυφαίων SSD τη στιγμή που μιλάμε. Στα του PX-256M5P τώρα.

Απ' ότι μαρτυρήσατε και οι ίδιοι, η PLEXTOR "delivers" με τη σειρά M5 Pro. Όχι μόνο μπορέσαμε να αγγίξουμε τις ονομαστικές μέγιστες τιμές αλλά κατά τη διάρκεια των τεστ, με τις άπειρες επαναλήψεις, η όλη εικόνα που αποκομίσαμε ήταν ενός βραχόσταυλου™ προϊόντος το οποίο απέδιδε τα αναμενόμενα σε κάθε περίσταση. Και μην ξεχνάμε πως ο Marvell 88SS9187 είναι ο μοναδικός controller που υποστηρίζει SATA 3.1!

Η αλήθεια είναι πως επιτέλους ξεφεύγουμε από το Τrend των SandForce based SSDs με τις διακρίσεις συμπιέσιμων/μή συμπιέσιμων και τα panic lock τους τα οποία μας είχαν κάνει το βίο αβίωτο. Προσωπικά ποτέ μου δεν πήγα τους SF.

- Πλέον έχουμε σταθερούς και ταχύτατους controllers τόσο από την Marvell, όσο από την Samsung και από άλλους κατασκευαστές. Και το παιχνίδι πλέον μεταφέρεται από τις εντυπώσεις της μέγιστης ταχύτητας σε αυτό που πραγματικά μετράει.

Consistency. Η τιμή του PX-256M5P στην Ευρώπη κυμαίνεται ακριβώς στα ίδια επίπεδα(περί τα 225€) με αυτά των κύριων αντιπάλων του ακα OCZ Vector 256GB και Samsung SSD 840 Pro Series 256GB ενώ στην Αμερική είναι μέχρι και $100 φθηνότερος!

Συμπερασματικά, δεδομένων των επιδόσεων, της πενταετούς εγγύησης, της υποστήριξης και του ονόματος της PLEXTOR ο PX-256M5P απονέμεται επάξια με 96% και GODLIKE. Ουσιαστικά, με τους δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει τελευταία, μόνο τη μάρκα επιλέγετε

Plextor M5 Pro 256GB 16/1/2013 Ευχαριστούμε την Plextor για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης

Καρόπουλος (NoDsl) Διονύσιος

Κεφάλαιο Vertex, take 4

Wed, 04 Jul 2012 22:01:00 +0000

Πριν από ένα χρόνο και τρεις μήνες η OCZ είχε αγοράσει την Indilinx, μια fab-less εταιρία που δραστηριοποιείτο στον τομέα ελεγκτών & software για SSDs. Η κίνηση έδειχνε τις σαφείς προθέσεις της OCZ να επικεντρωθεί στον χώρο των SSDs με ολόδικά της ελεγκτή & firmware. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι υπήρχε κάποιο παράπονο από τις προηγούμενες υλοποιήσεις, καθώς και οι 3 προηγούμενες γενιές της οικογένειας προϊόντων Vertex παρήχαν ικανοποιητικές επιδόσεις για την εποχή τους, ενώ κάθε νέα γενιά συμπεριλάμβανε βελτιώσεις έναντι της προηγούμενης.

Ο εξωτερικός κατασκευαστής ελεγκτών όμως σήμαινε έλλειψη απόλυτου ελέγχου από την OCZ για τις επιδόσεις και τις τιμές των προϊόντων της. Κι έτσι ερχόμαστε στην άφιξη του Vertex 4, ενός SSD που αν και από πλευράς επιδόσεων φαίνεται ως λογική αναβάθμιση του Vertex 3, έχει λιγότερη σχέση (αρχιτεκτονικά) και συγγένεια μαζί του, απ’ότι έχει με τον πρώτο Vertex που κυκλοφόρησε η OCZ πριν από αρκετά χρόνια, αλλά και τον πιο πρόσφατο Octane.

Ο Vertex ενηλικιώθηκε

Πέραν του Everest 2 ελεγκτή “στο τιμόνι” του Vertex 4, έχουμε NAND flash μνήμες των 25nm από την Intel (synchronous), 1Gb μνήμης DDR3 για cache και τεχνολογία Indilinx nDurance 2.0 για περισσότερη αντοχή στις εγγραφές. Τα IOPS σε σχέση με τον Vertex 3 είναι εώς και 60% περισσότερα, ποσοστό που γίνεται 400% σε σύγκριση με τον τελευταίο SSD με ελεγκτή Indilinx (Octane). Όλα τα υλικά της συνταγής λοιπόν ακούγονται πεντανόστιμα, το μόνο που μένει είναι να δοκιμάσουμε το τελικό αποτέλεσμα που βγήκε από τον φούρνο της OCZ.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

`Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Vertex 4 128Gb`
Model Name	VTX4-25SAT3-128G
Controller	Everest 2
Form Factor	2.5"
Capacity	128GB
DRAM Cache	up to 2x 512Mb DDR3
Interface Type	SATA III (SATA II backwards compatible)
Max read speed	560MB/sec (ATTO)
Max write speed	430MB/sec (ATTO)
IOPS	Randon write 4Kb 85,000 Maximum IOPS 120,000 (IOMeter 2010)
Seek Time	0.02ms
Shock resistance	1500G
Data Path Protection	ECC corrects up to 128 random bits/1KB
Power consumption	2.5W Load / 1.3W Idle
Operating Temp	0C~70C
MTBF	2,000,000 Hours
Data Encryption	256-bit AES-compliant, ATA Security Mode Features
Certifications	RoHS, CE, FCC, KCC
Warranty	5 years
Price	135€ (Amazon 04/07/2012)

Το kit

O Vertex 4 128Gb που θα δοκιμάσουμε σ’αυτή την παρουσίαση, έρχεται σε μια λιτή συσκευασία που περιλαμβάνει έναν αντάπτορα 3.5”, το εγχειρίδιο εγκατάστασης και χρήσης και το κλασικό αυτοκόλλητο της OCZ. Παρατηρούμε ότι δεν δίνεται λογισμικό κλωνοποίησης του λειτουργικού, κάτι το οποίο υποχρεώνει τον αγοραστή είτε να κάνει φρέσκια εγκατάσταση του λειτουργικού, είτε να χρησιμοποιήσει το δικό του λογισμικό κλωνοποίησης. Σε άμεση σύγκριση με τα υπόλοιπα μοντέλα του ανταγωνισμού, θα περιμέναμε κάποιο καλώδιο USB/SATA και το αντίστοιχο λογισμικό κλωνοποίησης του λειτουργικού, που θα βοηθούσε ιδιαίτερα τους χρήστες φορητών υπολογιστών. Το συγκεκριμένο κιτ όμως δεν αποτελεί κάποιο all in one kit, οπότε θα επικεντρωθούμε σ'αυτά που έχει πραγματικά να προσφέρει ο SSD: τις επιδόσεις του.

Μεθοδολογία δοκιμής

O Vertex 4 δοκιμάστηκε στο παρακάτω σύστημα: Επεξεργαστής: Intel i5 2500k Μητρική: Gigabyte Z68MA-D2H-B3 Μνήμη: 8Gb Gskill Trident 1600MHz dual channel Κάρτα γραφικών: Gainward GeForce GTX 560 Ti Η μεθοδολογία που ακολουθήσαμε είναι η εξής: Το drive συνδέθηκε στον υπολογιστή και τρέξαμε τα benchmarks ενώ ήταν άδειο και αχρησιμοποίητο. Κατόπιν εγκαταστήσαμε τα Windows 7 64-bit με ό,τι εφαρμογές έχουμε εγκατεστημένες στο κύριο PC μας και τρέξαμε τα ίδια benchmarks.

Τέλος, γεμίσαμε τον SSD κατά 75% της χωρητικότητάς του, με δεδομένα που χρησιμοποιεί ένας μέσος χρήστης (παιχνίδια, ταινίες, προγράμματα, μουσική) κι επαναλάβαμε τις μετρήσεις. Διευκρινίζουμε ακόμα μια φορά ότι δε μας απασχολούν ιδιαίτερα τα αποτελέσματα του Vertex 4 άδειου από δεδομένα και φόρτο εργασίας. Τα νούμερα που πρέπει να σας μείνουν, είναι αυτά του SSD με το λειτουργικό να τρέχει πάνω του, καθώς αυτές είναι οι επιδόσεις που θα έχετε όταν τον χρησιμοποιήσετε κι εσείς στον υπολογιστή σας.

Πάμε όμως να δούμε αυτές τις μετρήσεις. Σ.Σ: Οι φωτογραφίες από τα benchmarks είναι με τον Vertex 4 άδειο, κατόπιν με το λειτουργικό και τέλος με το λειτουργικό και κατά 75% γεμάτο, αντίστοιχα.

Αποτελέσματα - ATTO & Anvil

Και ξεκινάμε με το ΑΤΤΟ, ένα benchmark που μετράει τις επιδόσεις του SSD σε επίπεδο filesystem, με πλήρως συμπιέσιμα δεδομένα. Οι επιδόσεις του Vertex 4 με το λειτουργικό είναι παρόμοιες και σε μερικές περιπτώσεις καλύτερες από αυτές του άδειου SSD. Όταν τον γεμίζουμε αρκετά, αρχίζει να ζορίζεται κάπως περισσότερο.

Παρόμοια η εικόνα και στο Anvil, το οποίο χρησιμοποιεί κι αυτό συμπιέσιμα δεδομένα από τις default ρυθμίσεις του.

Αποτελέσματα - CrystalDiskMark & AS-SSD

Συνεχίζουμε με το CrystalDiskMark, το αγαπημένο benchmark των enthusiast χρηστών. Έχουμε δει ταχύτερους άδειους SSDs, αλλά οι επιδόσεις του Vertex 4 με το λειτουργικό είναι εντυπωσιακές. Ακόμα και κατά 75% γεμάτος, αποδίδει πολύ κοντά στις επιδόσεις που είχε ως άδειος.

Και πάμε στο AS-SSD, στο οποίο παρατηρήσαμε περίεργη συμπεριφορά σε 2 τομείς:

α) Το alignment των Windows 7 είναι διαφορετικό όταν συνδέσαμε τον Vertex 4 ως δευτερεύων SSD για να τον δοκιμάσουμε άδειο, απ'ότι είναι όταν εγκαταστάθηκε το λειτουργικό πάνω του.

Ίσως εκεί να οφείλεται και η χαμηλότερη απόδοσή του ενώ είναι άδειος.

β) Οι επιδόσεις εγγραφής του κατά 75% γεμάτου Vertex 4 στα 4k/64 threads. Μου φάνηκε ιδιαίτερα χαμηλή σαν επίδοση, ειδικά όταν είχα τις μετρήσεις του CrystalDiskMark στα 32 threads ως γνώμονα.

Κι εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: όταν έτρεχα το τεστ εγγραφής 4k/64threads μόνο του, έβγαζε πάνω από 300Mb/sec. Όταν έτρεχα ολόκληρο το test, όπου το AS-SSD ξεκινούσε από τα sequential tests, κατόπιν πήγαινε στα 4k και τέλος στα 4k/64 threads, οι επιδόσεις πέφτανε εκεί που βλέπετε.

Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω, είναι ότι όταν έτρεχε ολόκληρο το test, δεν προλάβαινε το TRIM να ισορροπήσει την κατάσταση και να επαναφέρει τις επιδόσεις εκεί που πρέπει να είναι. Όταν περίμενα έστω και 2 δευτερόλεπτα, οι επιδόσεις πηγαίνανε καρφί στα 320Mb/sec.

Αποτελέσματα - PC Mark 05 & PC Mark Vantage

Και τελειώνουμε με τις σουίτες της Futuremark και πρώτα με το PC Mark 2005. Μπορεί ως άδειος ο Vertex 4 να μην χτυπάει τα 70k όπως πολλοί SSD με τον SF2281 (κάτι που όπως είπαμε μπορεί να οφείλεται στο alignment των Windows 7 στο άδειο drive), αλλά όσο και να τον γεμίσαμε, δεν έπεσε κάτω από τα 50k.

Παρόμοια η κατάσταση και στο PC Mark Vantage, όπου ο Vertex 4 μπορεί να μην είναι ο ταχύτερος SSD που έχει δει το συγκεκριμένο benchmark, αλλά το drive συμπεριφέρεται πολύ καλά ενώ γεμίζει.

[BREAK=Εντυπώσεις & επίλογος]

Δεν κρύβω το γεγονός ότι στην αναμονή της κυκλοφορίας του Vertex 4 είχα τα δάχτυλά μου σταυρωμένα για 2 λόγους: πρώτον γιατί ήθελα να ξεκολλήσει η OCZ από τους ελεγκτές Sandforce (για λόγους που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε) κι επίσης γιατί ήλπιζα ο νέος ελεγκτής Indilinx να είναι αντάξιος των προσδοκιών μας. Ο πρώτος Everest ήταν αξιοπρεπής σε χαρακτηριστικά αλλά μέτριος σε επιδόσεις, γεγονός που τον “καταδίκασε” στην μεσαία σειρά προϊόντων της OCZ και ο λόγος που δεν είδαμε τους Petrol & Octane να κατακλύζουν την αγορά.

Ο Vertex 4 όμως ήρθε ακριβώς όπως τον περίμενα, με έναν ανανεωμένο ελεγκτή Everest και χωρίς τσιγκουνιές σε features και λοιπά χαρακτηριστικά. Οι ελεγκτές Sandforce ήταν καλοί για την εποχή τους, αλλά λέω “ήταν” γιατί πιστεύω ότι η εποχή τους πέρασε. Δεν είναι τυχαίο ότι οι 3 κορυφαίοι SSDs σε επιδόσεις και τιμή αυτή τη στιγμή φοράνε ελεγκτές που δεν είναι Sandforce. Στα θετικά του Vertex, τι να προτοβάλω; Τι κορυφαίες επιδόσεις του σε πραγματικά σενάρια που δεν αφήνουν κανέναν παραπονεμένο; Την 5ετή εγγύηση που πλέον δεν προσφέρουν ούτε οι κλασικοί σκληροί δίσκοι; Την υποστήριξη αλλά και την αφοσίωση της OCZ που εμπνέουν εμπιστοσύνη;

Την τιμή εισόδου του που αντικατοπτρίζει τις πρόσφατες πτώσεις τιμών στους SSD και δεν επιχειρεί κάποια “αρπαχτή”; Στα αρνητικά θα βάλω το λιτό kit κι ελπίζω να δούμε κι ένα πιο ολοκληρωμένο SKU από την OCZ στο μέλλον. Και το γεγονός ότι δεν τον δίνουν δωρεάν! Το βρίσκω πολύ δύσκολο ένας SSD με τα χαρακτηριστικά, τις επιδόσεις και την υποστήριξη του Vertex 4 να μην βρει μια θέση στην καρδιά του υπολογιστή σας, καθώς ειλικρινά δε μπορώ να βρω κάποιο αρνητικό πάνω του. Όσο για την επένδυση της OCZ που ακούει στο όνομα Indilinx και την δουλειά που έχει γίνει σε επίπεδο ελεγκτή και firmware, θα πω αυτό που είχα πει και παλιότερα: I like where this is going.

Ευχαριστούμε την OCZ για την παραχώρηση του Vertex 4 αυτής της δοκιμής.

[BREAK=Προσθήκη: Firmware 1.5 και επιδόσεις με την πάροδο του χρόνου]

Update: Επανερχόμαστε στον Vertex 4 σχεδόν 2 μήνες μετά την αρχική παρουσίαση για να εγκαταστήσουμε την έκδοση 1.5 του firmware του Vertex 4 (που δεν είναι πλέον beta) και να δούμε λίγο γενικότερα τις επιδόσεις με την πάροδο του χρόνου. Στο διάστημα αυτό χρησιμοποιούσαμε τον Vertex 4 καθημερινά στο κύριο σύστημά μας, γεγονός που οδήγησε στο να αυξηθεί η ποσότητα δεδομένων κατά ένα ποσοστό 6%. Η αναβάθμιση του firmware στο τελευταίο 1.5 έγινε "ανώδυνα" (δεν καταστρέφει τα δεδομένα, αλλά ένα backup συνιστάται πάντα) και πήρε γύρω στα 3 λεπτά, συμπεριλαμβανομένων και των 2 επανεκκινήσεων που ήθελε. Περνάμε σε κάποια ενδεικτικά αποτελέσματα, όπου αριστερά είναι οι μετρήσεις με το προηγούμενο firmware (1.4.1.3) στην αρχική παρουσίαση πριν από 2 μήνες και δεξιά με το τελευταίο (1.5) για αυτή την ενημέρωση της παρουσίασης.

Anvil 1.0.44 RC1

CrystalDiskMark 3.0.1 x64

PCMark 2005

Είδαμε κάποιες αυξήσεις στις επιδόσεις, αλλού μικρότερες κι αλλού σημαντικότερες (εντυπωσιακότερη όλων κατά την ταπεινή άποψη του γραφοντα η περισσότερο από 40% αύξηση επιδόσεων στο "δύσκολο να ικανοποιηθεί" XP Startup του PCMark 2005), αλλά επαναλαμβάνω ότι μιλάμε για SSD που χρησιμοποιείται καθημερινά.

Κατά συνέπεια σε έναν καινούριο SSD η αύξηση των επιδόσεων πιθανόν να φανεί μεγαλύτερη αλλά όπως έχω πει και παλιότερα με ενδιαφέρει η εικόνα που βλέπει ένας φυσιολογικός χρήστης περισσότερο από τα θεωρητικά νούμερα που μπορούν να βρεθούν σε κάθε γωνιά του internet. To TRIM φαίνεται να δουλεύει μια χαρά, ενώ βελτιώθηκε και το garbage collection του Vertex 4 (σύμφωνα με την OCZ) και σε γενικές γραμμές, δωρεάν και ανώδυνες αυξήσεις επιδόσεων μόνο ευπρόσδεκτες μπορούν να θεωρούνται.

Δεν προστέθηκε κάποιο feature και δεν υπήρχε κάποιο μείζον πρόβλημα που να χρειάζεται λύση, απλά ο γρήγορος SSD έγινε λίγο πιο γρήγορος με ένα απλό κι εύχρηστο update. Πάντα τέτοια, OCZ.

HyperX 3K: η Kingston στα βαθιά νερά

Mon, 25 Jun 2012 17:07:00 +0000

H Kingston είναι μια εταιρία που όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, δραστηριοποιείται κατεξοχήν στον χώρο των μνημών και της φορητής μνήμης flash (pendrives, USB sticks, όπως θέλετε να τα λέτε). Στον χώρο των SSD μπήκε δειλά δειλά πριν από μερικά χρόνια, με κάποιες φτηνές υλοποιήσεις προϊόντων της Intel. O Kingston HyperX 3K SSD που θα παρουσιάσουμε σήμερα είναι βασισμένος στον δημοφιλή ελεγκτή της LSI-Sandforce SF-2281 και είναι η δεύτερη υλοποίηση της Kingston με τον εν λόγω ελεγκτή. Πέρσυ κυκλοφόρησε ο Kingston HyperX SSD που φοράει τον ίδιο ελεγκτή SF-2281 και τις φαινομενικά ίδιες μνήμες NAND flash 25nm της Intel που φοράει και ο HyperX 3K. Άρα τι το διαφορετικό έχει ο φτηνότερος HyperX 3K από τον κατά ένα χρόνο μεγαλύτερο αδερφό του, πέραν του “3K” στο όνομά του;

Η διαφορά πέρα από το όνομα

Η βασική διαφορά τους κρύβεται σ’αυτό ακριβώς το “3K”: η Intel φτιάχνει μνήμες NAND flash των 25nm οι οποίες έχουν εύρος εγγραφής/διαγραφής από 3.000 εώς 5.000 φορές (program-erase cycles) . Μιλάμε ουσιαστικά για τον αριθμό που ένα κελί της μνήμης μπορεί να γραφτεί ή να διαγραφεί προτού θεωρηθεί διαθέσιμο μόνο για ανάγνωση (read-only) και κατά συνέπεια πάψει να είναι χρήσιμο για εγγραφές από τον SSD. Η Kingston επέλεξε τις ακριβότερες NAND flash μνήμες με τους 5.000 κύκλους εγγραφής για τον περσινό HyperX SSD και τις φτηνότερες μνήμες των 3.000 (3K) κύκλων εγγραφής για τον καινούριο HyperX 3K.

Τι σημαίνει όμως αυτό για τον καταναλωτή και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει; Προφανώς η θετική επίπτωση είναι η φτηνότερη τιμή του HyperX 3K SSD που μπορεί να φτάσει τα 30 ευρώ για τα 120Gb και τα 50 ευρώ για τα 240Gb, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα μοντέλα του HyperX SSD. Από την άλλη μεριά, υπάρχει η πρακτική διαφορά μεταξύ των 3.000 και των 5.000 κύκλων εγγραφής, και το πως μεταφράζεται αυτή για έναν μέσο χρήστη.

Δεν θα σας μπερδέψω με πολλά νούμερα, μιας και έχει αναλυθεί εκτενώς στο internet, αλλά η διαφορά αυτή των 2.000 κύκλων εγγραφής σε φυσιολογική χρήση είναι περίπου 5 χρόνια. Με ακόμα πιο απλά λόγια, δεν θα επέλεγα τον 3K για κάποιον server που τρέχει αποθηκευτικά επίπονες εφαρμογές επί 24/7 βάσης, αλλά δεν θα είχα κανέναν ενδιασμό να τον βάλω στον υπολογιστή μου. Με τον ρυθμό που πέφτουν οι τιμές και ανεβαίνουν οι χωρητικότητες στους SSDs, δε βρίσκω τον λόγο να επιλέξω έναν SSD που θα ζήσει 12 χρόνια έναντι ενός που θα ζήσει 8 χρόνια, μιας και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έχω κανέναν από τους δυο μετά από 2-3 χρόνια όταν θα υπάρχει το SATA4 και οι 512άρηδες SSDs θα κοστίζουν όσο οι σημερινοί 128άρηδες.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

`Τεχνικά χαρακτηριστικά Kingston HyperX 3K 120Gb`
Model Name	SH103S3B/120G
Controller	SandForce SF-2281 Series
Form Factor	2.5"
Capacity	120GB
DRAM Cache	N/A
Interface Type	SATA III
Max read speed	555MB/sec (ATTO)
Max write speed	510MB/sec (ATTO)
IOPS	Randon write 4Kb 60,000 Maximum 4K random write 73,000 (IOMeter08)
Seek Time	0.1ms
Shock resistance	1500G
Vibration (operating)	2.17G
Power consumption	2.11W Load / 0.455W Idle
Operating Temp	0C~70C
MTBF	1,000,000 Hours
Total bytes written	76.8TB
Certifications	RoHS FCC and CE Compliant
Warranty	3 years
Price	130€ (Amazon 25/06/2012)

Το kit

Ο HyperX 3K SSD που θα παρουσιάσουμε σήμερα, είναι το πλήρες kit των 128Gb. Τι εννοώ πλήρες; Εννοώ ότι αν περπατάς στο δρόμο με τον φορητό σου στην τσάντα, μπεις σε ένα μαγαζί και αγοράσεις αυτό το kit, μπορείς να κάνεις την αναβάθμιση καθισμένος σε ένα παγκάκι απέναντι από το μαγαζί: θηκούλα USB μαζί με το καλώδιο, δισκάκι με το λογισμικό κλωνοποίησης, κατσαβίδι με 3 διαφορετικές κεφαλές (ναι, δίνουν και το κατσαβίδι) καθώς και καλώδιο SATA μαζί με αντάπτορα 2.5”->3.5” για την περίπτωση που τον εγκαταστήσετε σε desktop υπολογιστή.

Μεθοδολογία δοκιμής

O HyperX 3K δοκιμάστηκε στο παρακάτω σύστημα: Επεξεργαστής: Intel i5 2500k Μητρική: Gigabyte Z68MA-D2H-B3 Μνήμη: 8Gb Gskill Trident 1600MHz dual channel Κάρτα γραφικών: Gainward GeForce GTX 560 Ti Η μεθοδολογία που ακολουθήσαμε είναι η εξής: Το drive συνδέθηκε στον υπολογιστή και τρέξαμε τα benchmarks ενώ ήταν άδειο και αχρησιμοποίητο. Κατόπιν κλωνοποιήσαμε την εγκατάσταση των Windows 7 που έχουμε στον Samsung 830 του συστήματός μας (εγκατάσταση αρκετών μηνών) με ό,τι εφαρμογές υπήρχαν ήδη εγκατεστημένες και τρέξαμε τα ίδια benchmarks. Τέλος, γεμίσαμε τον SSD κατά 75% της χωρητικότητάς του, με δεδομένα που χρησιμοποιεί ένας μέσος χρήστης (παιχνίδια, ταινίες, προγράμματα, μουσική) κι επαναλάβαμε τις μετρήσεις. Όπως έχω πει και παλιότερα σε άλλες παρουσιάσεις, δε μας απασχολούν πολύ τα αποτελέσματα του HyperX 3K άδειου από δεδομένα και φόρτο εργασίας.

Τα νούμερα που πρέπει να σας μείνουν, είναι αυτά του SSD με το λειτουργικό να τρέχει πάνω του, καθώς αυτές είναι οι επιδόσεις που θα έχετε όταν τον χρησιμοποιήσετε κι εσείς στον υπολογιστή σας. Πάμε όμως να δούμε αυτές τις μετρήσεις. Σ.Σ: Οι φωτογραφίες από τα benchmarks είναι με τον HyperX 3K άδειο, κατόπιν με το λειτουργικό και τέλος με το λειτουργικό και κατά 75% γεμάτο, αντίστοιχα.

Προσθήκη: Οι πεσμένες επιδόσεις του HyperX 3K με το λειτουργικό οφείλονται κατά ένα μέρος στο γεγονός ότι κατά την κλωνοποίηση του λειτουργικού από τον προηγούμενο σκληρό/SSD μας στον HyperX 3K, χάνεται το alignment. Αυτό συμβαίνει γιατί το λειτουργικό προηγουμένως βρισκόταν σε SSD με χωρητικότητα 128Gb ενώ ο HyperX 3K είναι 120Gb. Αυτό θα συμβεί στις περισσότερες περιπτώσεις όπου ο νέος κάτοχος θα κλωνοποιήσει το λειτουργικό του partition από δίσκο ή SSD διαφορετικής χωρητικότητας και αυτός είναι και ο λόγος που το άφησα έτσι. Από την στιγμή που η εταιρία σου δίνει το κομπλέ kit για να κλωνοποιήσεις το υπάρχον system partition σου για να αποφύγεις την επανεγκατάσταση του λειτουργικού, ακολούθησα τα βήματα που θα έκανε ο κάθε χρήστης. Όπως έχω ξαναπεί στο παρελθόν, οι μετρήσεις των προϊόντων γίνονται με default ρυθμίσεις και χωρίς επιπλέον tweaks από αυτά που δίνει ο κατασκευαστής, έτσι ώστε να μπορεί να δει ο επίδοξος αγοραστής τι επιδόσεις θα πάρει από το εκάστοτε προϊόν, ρεαλιστικά. Αν ο κατασκευαστής παρέχει πρόγραμμα κλωνοποίησης που να κάνει αυτή τη δουλειά αυτόματα ή έστω μια συγκεκριμένη διαδικασία που πρέπει ο χρήστης να ακολουθήσει, τότε ευχαρίστως να ακολουθήσω κι εγώ αυτά τα βήματα. Ειδάλλως θα ήταν τουλάχιστον παραπλανητικό να σας δείξω επιδόσεις που δεν πρόκειται να πάρετε "out of the box".

Αποτελέσματα - ATTO & Anvil

Και ξεκινάμε με το ΑΤΤΟ και το Anvil Storage Utilities, τα οποία χρησιμοποιούν συμπιέσιμα δοκιμαστικά δεδομένα και ως γνωστόν κολακεύουν τους SSD που βασίζονται στους ελεγκτές Sandforce. Τα αποτελέσματα του ΑΤΤΟ ενώ ο HyperX 3K είναι άδειος, είναι ό,τι πλησιέστερο στις ονομαστικές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής που μας δίνει η Kingston.

Παρόμοια είναι η εικόνα και στο Anvil, όπου μεταφέροντας το λειτουργικό στον HyperX 3K και ακόμα περισσότερο, γεμίζοντάς τον, οι επιδόσεις εγγραφής αρχίζουν να πέφτουν ακόμα και με τα συμπιέσιμα δεδομένα των προγραμμάτων αυτών.

Αποτελέσματα - CrystalDiskMark & AS-SSD

Συνεχίζουμε με το δημοφιλές CrystalDiskMark και το AS-SSD, τα οποία χρησιμοποιούν πιο ρεαλιστικές μορφές δεδομένων και είναι πιο αντιπροσωπευτικά των επιδόσεων ενός SSD.

Εδώ ο Sandforce αρχίζει να δείχνει τις πραγματικές του δυνατότητες στην εγγραφή μεικτών μορφών δεδομένων, με επιδόσεις που αν και πολύ χαμηλότερες από τις ονομαστικές, δεν παύουν να είναι ικανοποιητικές για έναν γεμάτο SSD.

Αποτελέσματα - PC Mark 05 & PC Mark Vantage

Και τελειώνουμε με δυο δημοφιλείς σουίτες της Futuremark, το PC Mark 2005 και το PC Mark Vantage.

Η εικόνα επαναλαμβάνεται κι εδώ με τον σχετικά γρήγορο HyperX 3K να ζορίζεται όπως και οι περισσότεροι SSD όταν επωμίζεται το λειτουργικό και γεμίζει με δεδομένα.

Εντυπώσεις & επίλογος

Δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστικα από τον HyperX 3K. Έχοντας δει αρκετές υλοποιήσεις του SF-2281, περίμενα τον HyperX 3K ως πιο πρόσφατο προϊόν, να προσφέρει κάτι καλύτερο σε σχέση με άλλους SSD που φέρουν τον ίδιο ελεγκτή κι εμφανίστηκαν αρκετούς μήνες πριν. Αντίθετα, είδα χαμηλότερες επιδόσεις ακόμα κι από τον Agility 3, που είναι ίσως ο φτηνότερος SSD με τον ίδιο ελεγκτή. Με τιμές που να ξεκινάνε από τα 140 ευρώ για την “γυμνή” έκδοση του HyperX 3K 120Gb (χωρίς τα ενδιαφέροντα παρελκόμενα) ή τα 180 ευρώ για την έκδοση με το kit, προσπαθώ να βρω έναν λόγο για να τον προτείνω, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δε μπορώ να το κάνω.

Η τιμή του στο Amazon.co.uk (€130 η γυμνή έκδοση και €150 το kit) τον κάνει κάπως πιο ελκυστικό, αλλά εξακολουθεί να είναι 40 και 20 ευρώ ακριβότερος από τους 120άρηδες Agility 3 και Vertex 3 αντίστοιχα, οι οποίοι είναι και καλύτεροι από τον HyperX 3K. Δεν είναι κακός, δεν βρήκα κάτι στραβό στον τρόπο λειτουργίας του, δε μου παρουσίασε κάποιο πρόβλημα τις 3 εβδομάδες που παίζει στον υπολογιστή μου, αλλά προσφέρει λιγότερα ενώ κοστίζει περισσότερο από τον ανταγωνισμό.

Τέλος, "increases frames per second (FPS) for an improved gaming experience". Really, Kingston? Στα θετικά θα βάλω το πολύ προσεγμένο κιτάκι και το γεγονός ότι η Kingston αποφάσισε να πάρει το θέμα SSD πιο σοβαρά και να βγάλει κάτι πολύ καλύτερο από τις προηγούμενες μέτριες Value σειρές της, ενώ δεν μπορώ να προσπεράσω το γεγονός ότι το όνομα Kingston από μόνο του εμπνέει εμπιστοσύνη εδώ και πολλά χρόνια. Το αν αυτό αρκεί για να προτιμήσετε τον HyperX 3K, το αφήνω σε σας.

HyperX 3K 25/06/2012 Ευχαριστούμε την Kingston για την παραχώρηση του HyperX 3K.

OCZ SSD Drives Round Up

Sat, 21 Apr 2012 18:07:00 +0000

Η εταιρία OCZ παρόλο τον άσχημα δρόμο που είχε ακολουθήσει στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ο οποίος κόντεψε να την οδηγήσει στο κλείσιμο, τελικά κατάφερε και ξαναμπήκε σε σωστή ρότα και τα τελευταία χρόνια εγκατέλειψε την αγορά των memory modules και επικεντρώθηκε στην αγορά των τροφοδοτικών και των SSDs. Ιδιαίτερα στους τελευταίους έχει επενδύσει το μέλλον της και το 2009 μάλιστα εξαγόρασε την εταιρία Indilinx, με την ελπίδα κάποια στιγμή να απευλευθερωθεί πλήρως από την LSI και τη διάσημη σειρά ελεγκτών της, SandForce. Στο σημερινό συγκριτικό έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε έξι OCZ SSDs σε πραγματικά σενάρια χρήσης και όχι με τη χρήση συνθετικών benchmarks όπως συνηθίζεται. Έτσι θα διαπιστώσουμε τις πραγματικές διαφορές, σε απόδοση, μεταξύ τους και αν αξίζουν οι ακριβότεροι από αυτούς τα πολλά χρήματα που ζητάν για την απόκτηση τους. Όπλο μας και σε αυτό το συγκριτικό είναι μια σουίτα δοκιμών που αναπτύξαμε αποκλειστικά και μόνο για την αξιολόγηση της απόδοσης τόσο SSDs όσο και απλών HDDs. Δε θα σας απασχολήσουμε όμως άλλο με τον πρόλογο, μιας και όπως και εσείς ανυπομονούμε να περάσουμε στο κυρίως θέμα. Αλλάξτε σελίδα για να δείτε τους διαγωνιζόμενους του σημερινού συγκριτικού.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στους παρακάτω πίνακες θα βρείτε τα χαρακτηριστικά όλων των SSDs που θα πάρουν μέρος στο σημερινό συγκριτικό. Τους περισσότερους τους έχουμε κάνει ήδη review εδώ στο TheLab αλλά αυτό δε θα μας εμποδίσει να συγκεντρώσουμε όλα τα χαρακτηριστικά τους σε μία σελίδα.

OCZ Agility 3 60GB

`OCZ Agility 3 Specifications`
Capacity	60GB
NAND Components	2Xnm Multi-Level Cell Asynchronous (MLC)
Interface	SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps
TRIM support	Yes
Seek Time	0.1ms
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	2.7W Active, 1.5W Idle
Weight	77g
MTBF	2 million hours
Max Read	up to 525MB/s
Max Write	up to 475MB/s
Random Write 4KB	50,000 IOPS
Maximum 4K Random Write:	80,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions (with fan)	69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D)
Warranty	3 years
Price	75.4€ (20/04/2012)

Ο πιο φτηνός δίσκος της δοκιμής, ο οποίος εξοπλίζεται με 25nm, Asynchronous NAND, μνήμες. Βλέπετε η χαμηλή τιμή δεν επιτρέπει τη χρησιμοποίηση γρηγορότερων NAND.

OCZ Revodrive 3 X2 240GB

`Revodrive 3 X2 240Gb Specifications`
Model Name	RVD3X2-FHPX4-240G
Controller	4x SandForce SF-2281 Series
Form Factor	Add-on card
Capacity	240GB
Storage processor/architecture	OCZ SuperScale Storage Controller Virtualized Controller Architecture 2.0
Interface Type	PCI-E Gen2 x4
Max read speed	1500MB/sec (ATTO)
Max write speed	1225MB/sec (ATTO)
IOPS	Maximum 4K random write (Alligned) 200,000(IOMeter)
Seek Time	0.1ms
Shock resistance	1500G
Vibration (operating)	15G
Power consumption	13.5W idle, 14.3W active
Operating Temp	0C~70C
MTBF	1,000,000 Hours
Data Encryption	128-bit & 256-bit AES-compliant
Certifications	RoHS FCC and CE Compliant
Warranty	3 years
Price	€615 (20/04/2012)

Στα χαρτιά πρόκειται για το γρηγορότερο δίσκο/κάρτα της δοκιμής, μιας και δεν υπόκειται στους περιορισμούς του SATA III (600MB/s). Το συγκεκριμένο μοντέλο εξοπλίζεται με τέσσερις ελεγκτές SandForce SF-2281 και ο SAS controller μέσω του οποίου γίνεται η επικοινωνία με το υπόλοιπο σύστημα κατά πάσα πιθανότητα είναι της Marvell. Επίσης παρόλο που ο δίσκος υποστηρίζει την εντολή Trim, η οποία καθαρίζει τα "παλιά" και μη χρησιμοποιούμενα memory blocks, αυτή δεν μπορεί να περάσει μέσα από τον SAS controller λόγω μη υποστήριξης από τα Windows. Αν και το Trim δεν υποστηρίζεται εντούτοις μπορείτε να πραγματοποιήσετε ένα secure erase του RevoDrive 3 με το OCZ SandForce Toolbox και να τον επαναφέρεται έτσι στην αρχική του κατάσταση.

OCZ Vertex 3 120GB

`OCZ Vertex 3 120GB Specifications`
Capacity	120GB
NAND Components	2Xnm Multi-Level Cell (MLC)
Interface	SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps
TRIM support	Yes
Seek Time	0.1ms
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	3W Active, 1.65W Idle
Weight	77g
MTBF	2 million hours
Max Read	up to 550MB/s
Max Write	up to 500MB/s
Random Write 4KB	60,000 IOPS
Maximum 4K Random Write:	85,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions (with fan)	69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D)
Warranty	3 years
Price	137.91€ (20/04/2012)

OCZ Vertex 3 Max IOPS 120GB

`OCZ Vertex 3 120GB Max IOPS Specifications`
Capacity	120GB
NAND Components	3Xnm Multi-Level Cell (MLC)
Interface	SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps
TRIM support	Yes
Seek Time	0.1ms
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	3W Active, 1.65W Idle
Weight	77g
MTBF	2 million hours
Max Read	up to 550MB/s
Max Write	up to 500MB/s
Random Write 4KB	75,000 IOPS
Maximum 4K Random Write:	85,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions (with fan)	69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D)
Warranty	3 years
Price	221.9€ (20/04/2012)

Η διαφορά των Vertex 3 IOPS σε σχέση με τους απλούς εντοπίζεται στις μνήμες που φοράνε. Ο τύπος των τελευταίων είναι 32nm Toggle NAND και προσφέρουν μεγαλύτερες επιδόσεις από τις 25nm Synchronous NAND που φοράν οι απλοί Vertex 3. Βέβαια οι καλύτερες μνήμες ανεβάζουν σημαντικά το κόστος απόκτησης τους και οι δοκιμές μας θα δείξουν αν τα περισσότερα IOPS φαίνονται σε καθημερινές εργασίες.

OCZ Vertex 3 240GB

`OCZ Vertex 3 240GB Specifications`
Capacity	240GB
NAND Components	2Xnm Multi-Level Cell (MLC)
Interface	SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps
TRIM support	Yes
Seek Time	0.1ms
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	3W Active, 1.65W Idle
Weight	77g
MTBF	2 million hours
Max Read	up to 550MB/s
Max Write	up to 520MB/s
Random Write 4KB	60,000 IOPS
Maximum 4K Random Write:	85,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions (with fan)	69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D)
Warranty	3 years
Price	263.28€ (20/04/2012)

Octane 512GB

`OCZ OCtane 512GB Specifications`
Capacity	240GB
NAND Components	2Xnm Synchronous Multi-Level Cell (MLC)
Interface	SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps
TRIM support	Yes
Seek Time	0.1ms
Operating Temp	0°C ~ 70°C
Power Consumption	1.98W Active, 1.15W Idle
Weight	83g
MTBF	1.25 million hours
Max Read	up to 480MB/s
Max Write	up to 330MB/s
Maximum 4K Random Read	35,000 IOPS
Maximum 4K Random Write	26,000 IOPS
Form Factor	2.5 Inch
Dimensions (with fan)	69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D)
Warranty	3 years
Price	709.92€ (20/04/2012)

Μιας και όλους τους υπόλοιπους SSDs τους έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν εδώ στον λάμπη, ας σταθούμε στον Octane που είναι καινούριο φρούτο. Καταρχήν δε φοράει τον γνωστό ελεγκτή SandForce SF-2281 που μοιράζονται οι Vertex και οι Agility αλλά έναν της Indilinx (Everest), η οποία από το 2009 έχει περάσει στα χέρια της OCZ. Βέβαια ο συγκεκριμένος ελεγκτής δεν είναι ακριβώς της Indilinx μιας και στην ουσία είναι ένα rebranded Marvell chip (το ίδιο φοράν και οι Crucial M4 και Intel SSD 510) με custom firmware από την OCZ. Επίσης εφοδιάζεται με σύγχρονες μνήμες (όπως και οι Vertex) κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερες ταχύτητες μιας και τα κανάλια επικοινωνίας λειτουργούν ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσης (read/write). Τέλος η χωρητικότητα του δεν είναι 512GB όπως αναφέρεται αφού μερικά από αυτά χρησιμοποιούνται για over provisioning και βρίσκονται στη διάθεση του ελεγκτή.

Octane and Vertex 3 Max IOPS under the scope

Μιας και στο παρελθόν δεν έχουμε ξαναδοκιμάσει τον Octane αλλά και ούτε έχουμε δει από κοντά τα σωθικά του Vertex 3 Max IOPS, ευκαιρία να το κάνουμε τώρα. Θα ξεκινήσουμε πρώτα με τον Octane 512. Κάτω από κάθε φωτογραφία θα υπάρχει και η αντίστοιχη επεξηματική λεζάντα.

Octane 512

Ο κεντρικός ελεγκτής είναι της Indilinx (IDX300M00-BC). Όπως ανακάλυψε το Anandtech ο συγκεκριμένος ελεγκτής είναι ένα rebranded Marvell IC (το ίδιο φοράν και οι Crucial M4 και Intel SSD 510) με custom firmware από την OCZ. Αφού λοιπόν υπάρχουν συνολικά 64 (4x16) NAND dies και ο Indilinx controller διαθέτει 8 κανάλια, μπορεί να ενεργοποιήσει 8 interleave σε κάθε κανάλι στον Octane 512GB. Εδώ να αναφέρουμε ότι ο Everest controller υποστηρίζει μέχρι και 16 interleave ανά κανάλι οπότε μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 1TB χωρητικότητα (πρέπει να την υποστηρίζει και το πορτοφόλι σας όμως).

Χρησιμοποιούνται 16 συνολικά 29F32B08JCME2 NAND Packages (4x8GB 25NM die per package) τα οποία κατασκευάζονται από την Intel. Η μνήμη flash συνδέεται μέσω του σύγχρονου ONFI (Open NAND Flash Interface) 2.2 interface.

Τα δύο DDR3-1600 SDRAM modules της Micron που αποτελούν την cache του SSD. Το καθένα από αυτά έχει μέγεθος 256MB οπότε συνολικά ο Octane διαθέτει 512MB cache.

Το EN6337QΙ PowerSoC που τροφοδοτεί τον SSD με την κατάλληλη τάση τροφοδοσίας.

H Bios ROM (ST 25P40VP) του SSD.

O Processor Power Manager POWR605 της Lattice Semiconductor. Αυτός βοηθάει στο σώσιμο των δεδομένων αν κάτι πάει στραβά με την τροφοδοσία, ελέγχοντας συνεχώς την τάση τροφοδοσίας.

Vertex 3 120GB

O Vertex 3 120GB Max IOPS χρησιμοποιεί 32nm NAND (οι απλοί φοράνε 25nm) και πιο συγκεκριμένα Toshiba TH58TAG802FBA89 (16x8GB). Το ένα από αυτά είναι δεσμευμένο για το firmware του ελεγκτή καθώς και για over-provisioning, οπότε τα υπόλοιπα 15 μένουν διαθέσιμα (120GB). Ο κεντρικός ελεγκτής είναι φυσικά ο SF-2281 ο οποίος υποστηρίζει μέχρι και 8 κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες, οι οποίες πολύ πιθανόν διαθέτουν δύο NAND dies η κάθε μια (πολύ απλά και περιληπτικά τα NAND dies παίζουν τον ίδιο ρόλο με τους δίσκους σε μια συστοιχία RAID 0, αυξάνοντας έτσι τις επιδόσεις).

Το συγκεκριμένο PowerSoC (Power System-on-a Chip) EN6337QΙ είναι ένας ολοκληρωμένος και αυτόνομος DC-DC buck converter σε μίνι συσκευασία και ενσωματώνει ακόμη και πηνίο! Με λίγα λόγια το συγκεκριμένο chip παίρνει τα 5V από την τροφοδοσία και τα μετατρέπει σε μικρότερη τάση, για να τροφοδοτήσει τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το καθένα από αυτά μπορεί να διαχειριστεί μέχρι και 3Α!

Το συγκεκριμένο IC, POWR607, είναι ο διαχειριστής της κεντρικής τροφοδοσίας της πλακέτας. Αναλαμβάνει την προστασία από υπερτάσεις, μπορεί να οδηγήσει μέχρι και δύο mosfets, διαθέτει watchdog timer και δέχεται τάση με εύρος 2.64V - 3.96V. [BREAK=Photoshooting all the rest] Ας δούμε και μερικές φωτογραφίες τώρα από τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους, τους οποίους έχουμε ήδη παρουσιάσει εδώ στον λάμπη και δεν υπάρχει νόημα να τους ξανα-αναλύσουμε. Για αρχή ας ξεκινήσουμε με μια ομαδική-αναμνηστική φωτογραφία όλων σχεδόν των SSDs (μόνο ο Agility 3 λείπει).

Και τώρα ας ρίξουμε μια κοντινή ματιά και στο specifications αυτοκόλλητο των Vertex 3 120GB και Vertex 3 240GB.

Καιρός να δούμε τώρα και τον πρωταγωνιστή της σημερινής δοκιμής, το OCZ Revodrive 3 X2 240GB, το οποίο υπόσχεται τρελές επιδόσεις αλλά με αντίστοιχα τρελό κόστος μιας και η τιμή του ξεπερνάει τα 600€. Τέσσερις ελεγκτές SandForce SF-2281 σε συνδιασμό με Raid 0 και την αρχιτεκτονική VCA (Virtualized Controller Architecture) της OCZ απογειώνουν τις επιδόσεις, τουλάχιστον θεωρητικά.

Τις εκτενείς παρουσιάσεις των Vertex 3 240GB και Revodrive 3 X2 (480GB) που πραγματοποιήσαμε στο παρελθόν θα τις βρείτε στα αντίστοιχα link. Επίσης έχουμε δοκιμάσει και τον μεγάλο Agility 3 με τα 240GB. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα.

`Test System Specifications`
CPU	Intel® Core™ i7-2600K Processor (8M Cache, 3.40 GHz)
Mainboard	ASUS Maximus IV GENE-Z
RAM	2*4GB Kingston DDR3 1066 MHZ
VGA	Integrated
Secondary HDD	Seagate ST3500320AS
DVD-RW	Lite-ON LH-20A1S
PSU	Seasonic Fanless X-460
CPU Cooler	Scythe Kozuti
Λειτουργικό σύστημα	Windows 7 SP1 X64
Drivers	SATA: Intel AHCI

Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του ύπο δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ.

Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του.

Στη συνέχεια απανεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 26GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs.

Εδώ να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη μεθοδολογία έχει δανειστεί πολλά από την αντίστοιχη που χρησιμοποιεί ο W1zzard στο TechPowerUp, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την έμπνευση. Τώρα το τι γίνεται επακριβώς σε κάθε επιμέρους δοκιμή θα αναλυθεί στις σελίδες που ακολουθούν.

Η σελίδα με τα power measurements προς το παρών δεν αξιοποιείται γιατί ακόμη περιμένουμε υλικά για να κατασκευάσουμε το κύκλωμα μέτρησης της κατανάλωσης των SSDs/HDDs. Μόνο οι high-side current sense amplifiers ήρθαν και ετοιμάστηκαν με αρκετά μεγάλη δυσκολία μιας και έπρεπε να γίνουν 16 κολλήσεις λεπτών καλωδίων στα αντίστοιχα λεπτά ποδαράκια δύο SOICs (Small-Outline Integrated Circuits). [BREAK=Windows start up time and ISO file copy ] Windows Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.

Εδώ κατά περίεργο τρόπο ο Revodrive 3 X2 μένει τελευταίος και καταϊδρωμένος. Ακόμη και ο ταπεινός Agility 3 καταφέρνει και σημειώνει μικρότερο χρόνο. Καθαρός νικητής είναι ο Vertex 3 240GB με τον Max IOPS να ακολουθεί. Βλέπετε και οι δύο διαθέτουν 4-way interleave σε αντίθεση με το 2-way interleave του απλού Vertex 3 120GB. Τα περισσότερα interleave τα διαθέτει πάντως ο Octane (8) αλλά όπως φαίνεται δεν τον βοηθούν εδώ. ISO File Copy, time and average MB/sec Πραγματοποιείται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου (en_windows_7_ultimate_x64_dvd.iso) από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB.

Ο μικρός Agility στην κυριολεξία καταποντίζεται σε αυτή τη δοκιμή ενώ ο RevoDrive δείχνει τα δόντια του στους υπόλοιπους. Εντύπωση προκαλεί ο Octane που επικρατεί όλων των Vertex. Προφανώς το 8-way interleave κάνει τη διαφορά εδώ. Στο παρακάτω γράφημα βλέπουμε την μέση ταχύτητα (ΜΒ/sec) που σημείωσαν οι δίσκοι κατά την αντιγραφή του ISO αρχείου.

O RevoDrive πετυχαίνει 235MB/sec μέση ταχύτητα σε αυτή τη δοκιμή και κυριαρχεί έναντι των υπολοίπων. Ακολουθεί, αρκετά πιο πίσω, ο μεγάλος Octane.

Winrar decompression and Antivirus scan

Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2)

Πάλι το ίδιο σκηνικό. Ο πανάκριβος RevoDrive πετυχαίνει τον μικρότερο χρόνο με τους υπόλοιπους να ακολουθούν με διαφορά. Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία, ελέγχοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.

Εδώ οι διαφορές ανάμεσα στους Vertex 3 είναι πολύ μικρές με τον 240αρη να πετυχαίνει την καλύτερα συνολικά επίδοση. [BREAK=Windows experience index and Photoshop start up time] Windows Experience Index Καταγράφεται ο μέσος όρος από δέκα μετρήσεις του δίσκου με το Windows experience index τεστ.

Παραδόξως το Winsat δεν έχρισε τον RevoDrive νικητή μιας και όλοι οι Vertex σημείωσαν ελαφρά καλύτερο score. Πολύ περίεργο! Octane και Agility 3 μένουν αρκετά πιο πίσω. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop.

Ο Vertex 3 240GB νικητής και εδώ, με μικρή διαφορά πάντως από τον δεύτερο (Max IOPS). [BREAK=Photoshop image processing and Office startup - processing] Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω.

O RevoDrive παίρνει πάλι το προβάδισμα με ελάχιστη όμως διαφορά από τον μεγάλο Vertex 3. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.

Και πάλι πιο γρήγορος ο RevoDrive με τον 240αρη Vertex να ακολουθεί από κοντά. [BREAK=Software compilation and Software installation] Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build.

Ο Max IOPS σημειώνει την πρώτη του νίκη σε αυτό το τεστ. Ακολουθεί ο μεγάλος Vertex και ο RevoDrive έρχεται τέταρτος. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size).

Το τελευταίο τεστ του συγκριτικού και άλλη μια πρωτιά για τον RevoDrive.

Performance Summary and Graphs

Το παρακάτω διάγραμμα απεικονίζει τη σχετική απόδοση των δύο δίσκων σε όλες τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν. Όπως θα δείτε ως βάση επιλέχτηκε η απόδοση του Agility 3 60GB, μιας και αποτελεί τον φθηνότερο και μικρότερο SSD της σημερινής δοκιμής.

Ο μικρός και φτηνός Agility 3 μένει αρκετά πιο πίσω από τα υπόλοιπα αδερφάκια του. Φυσικά κυριαρχεί το RevoDrive 3 αλλά όπως βλέπεται η διαφορά δεν είναι χαώδης σε σχέση με τον Vertex 3 240GB, ο οποίος όμως κοστίζει κατά πολύ λιγότερο. Ο 120αρης Max IOPS βρίσκεται ανάμεσα στους Vertex 3 240GB και 120GB από πλευράς απόδοσης και προτελευταίος έρχεται ο μεγάλος Octane με απόδοση παρόμοια με αυτή του απλού 120GB Vertex 3. Δεν τα πήγε και άσχημα δηλαδή αλλά δεν έβαλε και φωτιά στην άσφαλτο (ή στο PC καλύτερα) με τις επιδόσεις του.

Καθαροί νικητές εδώ είναι οι απλοί Vertex 3 που πλησιάζουν το ένα ευρώ ανά GB. Ο Max IOPS είναι καθαρά πολύ ακριβός για αυτά που προσφέρει και το RevoDrive 3 απλά ξεφεύγει. Αν θέλετε τις κορυφαίες επιδόσεις του τελευταίου δυστυχώς θα πρέπει να βάλετε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Επιπλέον μέχρι στιγμής η εντολή Τrim για το συγκεκριμένο δεν υποστηρίζεται από τα Windows και συν τις άλλοις αν θέλετε να κάνετε recover μέσω boot CD/DVD θα αντιμετώπισετε πρόβλημα. Για να κάνουμε recover το partition της δοκιμής αναγκαστήκαμε να εκτελέσουμε την όλη διαδικασία μέσω των Windows αφού πρώτα φορτώσαμε τους κατάλληλους drivers και το λειτουργικό αναγνώρισε το RevoDrive. Μετά όμως όλα πήγαν μια χαρά και το χρησιμοποιήσαμε κανονικά ως boot drive.

Συμπεράσματα - Επίλογος

Όπως συνηθίζεται σε κάθε σωστό συγκριτικό πάντα αναδεικνύεται ένας νικητής. Στο σημερινό συγκριτικό νικητής από πλευράς επιδόσεων είναι φυσικά το RevoDrive 3 X2 240GB αλλά αν λάβουμε υπόψη και τον ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα του κόστους αγοράς συνολικός νικητής είναι ο Vertex 3 240GB, μιας και σημείωσε τις δεύτερες καλύτερες επιδόσεις και τον καλύτερο/μικρότερο λόγο τιμής ανά GB αποθηκευτικού χώρου. Όπως θα διακρίνετε πάντως οι διαφορές σε καθημερινή χρήση μεταξύ όλων των σημερινών διαγωνιζόμενων (με εξαίρεση τον Agility 3 στο ISO copy test) δεν είναι μεγάλες αλλά μην ξεχνάτε ότι μερικά δευτερόλεπτα από καθε διαδικασία αθροιστικά και με το πέρασμα του χρόνου μετατρέπονται τελικά σε κατά πολύ μεγαλύτερα και υπολογίσιμα χρονικά διαστήματα. Επίσης οι πραγματικά χαώδης διαφορές βρίσκονται μεταξύ των απλών μηχανικών δίσκων και των SSDs, όπως είδαμε και στο SSDs vs HDDs in Real Life Scenarios άρθρο που δημοσιεύσαμε πριν από λίγο καιρό. Μεταξύ δύο σύγχρονων SSDs μην περιμένετε να δείτε ιδιαίτερα μεγάλες διαφορές εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως διαπιστώσαμε και στο σημερινό συγκριτικό.

Πριν τελειώσουμε τη σημερινή δοκιμή ας αναφερθούμε περιληπτικά και στις επιδόσεις των υπόλοιπων SSDs. Ο Vertex 3 120GB Max IOPS σημείωσε την τρίτη καλύτερη επίδοση συνολικά αλλά η ιδιαίτερα υψηλή τιμή του (τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα) καταποντίζει το λόγο τιμής/απόδοσης (price/performance). Αντίθετα ο απλός Vertex 3 120GB μπορεί να βρίσκεται πιο πίσω από πλευράς επιδόσεων αλλά διαθέτει μια κατά πολύ χαμηλότερη τιμή. Ο Octane δεν πετυχαίνει νέα ρεκόρ επιδόσεων και η τιμή του είναι αρκετά αλμυρή τουλάχιστον στην Ελλάδα. Με ένα χαμηλότερο λόγο τιμής ανά GB τα πράγματα σίγουρα θα ήταν καλύτερα γι'αυτόν. Τέλος ο μικρός Agility 3 60GB έρχεται τελευταίος και καταϊδρωμένος και με όχι ιδιαίτερα καλό λόγο τιμής ανά GB. Προτιμότερο είναι λοιπόν να επενδύσετε σε έναν Vertex 120GB που προσφέρει καλύτερες επιδόσεις και διαθέτει και μεγαλύτερη χωρητικότητα με αναλογικά μικρότερο αντίτιμο.

Τελειώνοντας λοιπόν κάπου εδώ το σημερινό συγκριτικό απονείμουμε στο RevoDrive 3 X2 240GB τον τίτλο του πρωταθλητή επιδόσεων και στον Vertex 3 240GB τον τίτλο της πιο συμφέρουσας αγοράς (ανάμεσα στα προϊόντα της δοκιμής φυσικά) μιας και συνδιάζει καλές επιδόσεις με αρκετά χαμηλό λόγο τιμής ανά GB. Έτσι λοιπόν στο σημερινό συγκριτικό ο Vertex 3 240GB κέρδισε την παρακάτω διάκριση.

Κάπου εδώ τελείωσε και το σημερινό, μεγάλο, συγκριτικό. Ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση των δειγμάτων. Θα τα ξαναπούμε σύντομα!

crmaris

Intel SSD 520 Series 240GB review

Wed, 08 Feb 2012 12:56:00 +0000

Τον περασμένο Νοέμβριο η Intel ανακοίνωσε την κυκλοφορία των Ιntel 520 Series SSDs με κωδική ονομασία Cherryville ως αντικαταστάτη της σειράς 510. Από τότε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας συνεχώς αναβάλλεται. Επιπλέον, όλο το internet διερωτάται για το τι τελικά θα κρύβουν στο εσωτερικό τους οι νέοι αυτοί SSDs. Θα είναι o κλασσικός Intel controller που μας συντροφεύει, περίπου, από τους Postville ή θα είναι με τον "trendy" SandForce; Η απάντηση δίνεται σήμερα με τη δοκιμή του Intel 520 Series SSD 240GB τον οποίο παραχώρησε η μπλέ κυρία για τα μέλη του TheLab.gr. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο SSD της σειράς 520, με το κορυφαίο μοντέλο να διαθέτει 480GB άπλετου χώρου με την αξιοπιστία του ονόματος της Intel.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Η σειρά 520 της Intel στηρίζεται στον SandForce SF2281, στον ίδιο controller δηλαδή με τους OCZ Vertex3, Corsair Force GT, Corsair Force 3, Kingston HyperX, Patriot Pyro κτλ. Τα MLC NANDs ανήκουν στην ίδια και αριθμούνται σε δεκαέξι. Περισσότερα, στα κοντινά πλάνα που ακολουθούν.

Η οικογένεια των 500 series όπως μας αναφέρεται σε επίσημο έγγραφο της Intel.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Intel 520 Series SSD 240GB

Συσκευασία & παρελκόμενα

Ομοιόμορφη η εμφάνιση των προϊόντων της Intel με το μπλε να κυριαρχεί.

Στο οπίσθιο μέρος περιγράφονται τα περιεχόμενα της συσκευασίας και μας δίνουν μια εικόνα του SSD.

Στο πλάι έχουμε το γνωστό αυτοκόλλητο της Intel που αναφέρει αναλυτικά τα χαρακτηριστικά, το σειριακό και την χώρα κατασκευής του προϊόντος.

Τα περιεχόμενα της εξωτερικής συσκευασίας βρίσκονται καλά προστατευμένα από ένα επιπλέον χοντρό χάρτινο κουτί.

Από τις πιο πλήρεις συσκευασίες που έχω δει σε SSD, αυτή του Intel 520 Series SSD 240GB. Εκτός από τον SSD έχουμε: Μεταλλική βάση με πλήρεις βίδες και για τον SSD και για τη βάση, ένα αυτοκόλλητο για τους posers, καλώδια ρεύματος και sata, οδηγό χρήστη και τέλος ένα CD με οδηγίες εγκατάστασης και πληροφορίες εγγύησης.

Μια κοντινή ματιά στον Intel 520 Series SSD 240GB

Καμία έκπληξη στην εμφάνιση του Intel 520 Series SSD 240GB. Η Intel διατηρεί την ίδια εικόνα από τους PostVille.

Γυμνή η πλάτη του Intel 520 Series SSD 240GB.

Ξεβιδώνοντας τις τέσσερις βίδες από τις γωνίες του Intel 520 Series SSD 240GB, ο δίσκος απλά αποσυντίθεται και τα κομμάτια που τον αποτελούν παρατάσσονται για μια ομαδική φωτογραφία.

Στην άκρη του pcb βλέπουμε το "μαέστρο" SF-2281VB1-SDC της SandForce. Πρόκειται για τη ναυαρχίδα των ελεγκτών της SandForce με ιδιαίτερη μνεία σε αξιοπιστία και ασφάλεια των δεδομένων που διαχειρίζεται. Αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Τα MLC NAND chips είναι κατασκευής Intel με κωδικό 29F16B08CCME2. Πρόκειται για ONFi v2.2 syncronus chips με χωρητικότητα 128Gbits έκαστο και κατασκευή στα 25nm. Το κόκκινο 'C' σημαίνει ότι είναι syncronus memory. Από το σύνολο των 256GB τα 32GB είναι δεσμευμένα για over-provisioning αφήνοντας 224GB καθαρού χώρου. Αν και τα περισσότερα 25nm NAND περιορίζουν τα program-erase cycles(P/E cycles) σε κάτω από 5000, η Intel εγγυάται για τα συγκεκριμένα τουλάχιστον 5000 κύκλους. Κατ΄επέκταση, +1 στην Intel σε θέμα αξιοπιστίας.

Σύστημα δοκιμής, Εγκατάσταση

Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής:

Οι μετρήσεις έγιναν σε τρεις καταστάσεις των δίσκων. Εντελώς άδειοι, περίπου 45% γεμάτοι και περίπου 95% γεμάτοι ώστε να δούμε τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φορτία. Επιπλέον τα αρχεία με τα οποία τους γεμίσαμε ήταν από ένα image κανονικής εγκατάστασης windows 7 x64 μαζί με αρκετά παιχνίδια και φωτογραφίες ώστε να προσομοιώσουμε όσο γίνεται τον καθημερινό υπολογιστή μας. Οι εκδόσεις των μετροπρογραμμάτων ήταν οι πιο πρόσφατες, για το διάστημα που έγινε το review, και οι drivers του συστήματος οι τελευταίοι. Επιπλέον τα Windows είχαν όλες τις τελευταίες ενημερώσεις. Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε είναι τα ακόλουθα:

CrystalDiskMark 3.0.1 x64
AS SSD Benchmark 1.6.4237.30508
PCMark Vantage x64 HDD suite
Windows System Assessment Tool
ATTO v2.46

Intel SSD ToolBox

Προτού περάσουμε στις μετρήσεις του Intel 520 Series SSD 240GB ας ρίξουμε μια ματιά στο βολικό εργαλείο της Intel που ακούει στην ονομασία Intel SSD ToolBox. Πρόκειται για μια σουίτα βοηθημάτων που έχει ετοιμάσει η κατασκευάστρια ώστε να κάνει τη διαχείριση του SSD και τη βελτιστοποίηση του λειτουργικού που θα τον υποδεχτεί πιο εύκολη.

Η αρχική εικόνα που αντικρίζουμε. Μπορούμε να δούμε πληροφορίες για δίσκους της Intel αλλά όχι για δεύτερης κατασκευάστριας.

Ακολουθούν λειτουργίες διάγνωσης. Πλήρης και γρήγορη. Πολύ σημαντική δυνατότητα η εκτέλεση Secure Erase μέσα από τα windows

Το Intel SSD Toolbox μας δίνει τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσουμε τον SSD μας με επιλογή του πρώτου κουμπιού που αναγράφει Intel SSD Optimizer. Επίσης μπορούμε να ορίσουμε κάθε πότε θέλουμε να εκτελείται αυτόματα ώστε ο SSD σας να βρίσκεται πάντα σε φόρμα!

Επιπλέον το Intel SSD Toolbox μπορεί να μας βοηθήσει να βελτιστοποιήσουμε και το λειτουργικό μας χάρις στο System Tuner.

ATTO

Ξεκινάμε τις μετρήσεις με τη χαρά των SandForce based SSDs. To ATTO χρησιμοποιεί συμπιέσιμα δεδομένα για να τεστάρει τους δίσκους με αποτέλεσμα ο SF-2281 να "πετάει" από κάθε άποψη. Ειδικότερα, βλέπουμε την απόδοση του Intel 520 Series SSD 240GB να παραμένει σχεδόν σταθερή ακόμα και όταν είναι γεμάτος. Ακόμα μικρότερη διακύμανση φαίνεται να έχουν οι ταχύτητες του Crucial C300 ενώ και ο Phoenix EVO δείχνει αρκετά σταθερός.

`ATTO Disk Benchmark - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`ATTO Disk Benchmark - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`ATTO Disk Benchmark - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

CrystalDiskMark

Το πρώτο από τα δύο πιο αυστηρά τεστ της δοκιμής, το CrystalDiskMark, κάνει χρήση ασυμπίεστων δεδομένων και αυτός είναι ο λόγος που τα 500MB/s που βλέπαμε κατά τις εγγραφές του SSD στο ATTO έχουν πέσει κάτω από 300MB/s! Κάπου εδώ αρχίζουν και δείχνουν το χαρακτήρα τους οι controllers των SSD μας στα δύσκολα. Στο εν λόγω τεστ φαίνεται το μεγάλο βήμα του SF-2281 από τον SF-1222 του οποίου η απόδοση μπορεί οριακά να κριθεί και κακή. Ο Marvell του C300 αποδεικνύεται αρκετά "σκληρός" για να παραδώσει τα όπλα, ισοφαρίζοντας τον SF-2281 στα 4K και 4K QD32. Το μεγαλύτερο πλήγμα στις επιδόσεις όσο η ελεύθερος χώρος μειώνεται, το δέχεται ο Phoenix EVO με τον SF-1222.

`CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

AS SSD Benchmark

Ένα από τα πιο χρήσιμα προγράμματα τόσο για την κατάσταση όσο και για την απόδοση των SSD μας είναι το AS SSD Benchmark. Έχοντας παρόμοια λειτουργία με το CrystalDiskMark, κάνει χρήση ασυμπίεστων δεδομένων για το τεστάρισμα αλλά επιπλέον παρέχει και δοκιμή με Queue Depth 64. Εδώ βλέπουμε το latency του Intel SSD 520 Series 240GB να προσδίδει σε ευελιξία και αποκρισιμοτητα, με τις επιδόσεις του C300 να ακολουθούν κατά πόδας. Απογοητευτικές οι επιδόσεις του SF-1222 ειδικά όσο ανεβαίνει ο χρησιμοποιούμενος χώρος. Ορισμένες περίεργες αυξομειώσεις που παρατηρούνται βρίσκονται εντός ορίου σφάλματος.

`AS SSD Benchmark - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Benchmark - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Benchmark - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

AS SSD Copy Benchmark

Πρόκειται για το δεύτερο εναλλακτικό τρόπο δοκιμής δίσκων που παρέχει το AS SSD Benchmark και στην ουσία δοκιμάζει να μεταφέρει δεδομένα με τρία σενάρια τα οποία διαφέρουν σε μέγεθος αρχείων και συνολικού όγκου δεδομένων. Αδιαμφισβήτητος νικητής ο Intel SSD 520 Series 240GB με τον C300 να δείχνει τις μικρότερες διακυμάνσεις στη ταχύτητά του συγκριτικά με τον ελεύθερο χώρο του.

`AS SSD Copy Benchmark - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Copy Benchmark - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Copy Benchmark - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

AS SSD Compression Benchmark

Ο τελευταία μέθοδος δοκιμής του AS SSD Benchmark η οποία μας παρουσιάζει με τον καλύτερο τρόπο τη λειτουργία του εκάστοτε ελεγκτή. Όπως προαναφέραμε η λογική λειτουργίας των SandForce είναι η συμπίεση δεδομένων. Στα γραφήματα που ακολουθούν βλέπουμε επακριβώς πως υλοποιείται αυτή η λειτουργία με τα πιο συμπιέσιμα δεδομένα να ανεβάζουν κατακόρυφα την απόδοση των SF based SSDs. Η ευθεία γραμμή που παρουσιάζουν όλα τα γραφήματα του Crucial C300 επιδεικνύουν το γεγονός πως ο Marvell 88SS9174 δεν κάνει καθόλου χρήση συμπίεσης.

`AS SSD Compression Benchmark - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Compression Benchmark - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`AS SSD Compression Benchmark - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

PCMark Vantage

Το παρόν benchmark δεν ήταν δυνατόν να λείπει από τις μετρήσεις μας ώστε να τις θεωρήσουμε πλήρεις. Εκπληκτικά τα νούμερα του Intel που στην χειρότερη των περιπτώσεων υπολείπονται ελάχιστα από τα καλύτερα του Crucial C300. Αρκετά πίσω σε κάθε περίπτωση ο phoenix με τον SF-1222.

`PCMark Vantage HDD Suite - 0% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`PCMark Vantage HDD Suite - 45% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

`PCMark Vantage HDD Suite - 95% Used Space`
Intel 520 Series SSD 240GB	Crucial C300 128GB	Phoenix EVO 115GB

Windows Assessment Tool, BootTimer

Και κλείνουμε τις μετρήσεις μας με το ενσωματωμένο εργαλείο των windows 7 που ονομάζεται Windows Assessment Tool και το γνωστό πρόγραμμα BootTimer το οποίο μετρά το χρόνο που χρειάζονται τα Windows για να εκκινήσουν. Ανάλογη εικόνα με του ATTO και εδώ με τον Intel να κοιτά υπεροπτικά τους δύο αντιπάλους του και τον Phoenix να κοκορεύεται στον C300 για την απεριόριστη ταχύτητα εγγραφής του. Το BootTimer δείχνει ελάχιστη διακύμανση στο χρόνο που χρειάζεται ο Intel SSD 520 Series 240GB να φορτώσει πλήρως τα Windows μας.

`Windows Assessment Tool`
Intel SSD 520 Series 240GB	Crucial RealSSD C300 128GB	Gskill Phoenix EVO 115GB

`BootTimer - Intel SSD 520 Series 240GB`
0% Used Space	45% Used Space	95% Used Space

GB κεράσι;

Μετά από μια ενδιαφέρουσα πορεία χρησιμοποιώντας διάφορους controllers, η Intel τελικά καταστάλαξε στον SF-2281VB1 της SandForce για τη σειρά 520 που ουσιαστικά πρόκειται για ότι πιο γρήγορο κυκλοφορεί μέχρι στιγμής. Υπενθυμίζουμε ότι η σειρά 510, την οποία αντικαθιστά η σειρά 520, χρησιμοποιούσε ελεγκτή Marvell 88SS9174. Το καλό είναι πως δεν έχει ακουστεί κάτι ανάλογο του 8MB Bug μέχρι στιγμής πράγμα που είχε φέρει σε δύσκολη θέση την Intel και ιδιαίτερα τους χρήστες των Intel SSD 320 Series. Οι SandForce πονάνε αλλού, αλλά ας χτυπήσουμε ξύλο για την ώρα.

Για τη συνολικά καλή εικόνα του Intel SSD 520 Series 240GB ευθύνονται και τα NAND της ιδίας που με λίγο optimization από το custom firmware εκτοξεύουν τις σειριακές αναγνώσεις και εγγραφές στα όρια του Sata 3, εφάμιλλες του OCZ Vertex 3 Max IOPS. Εκπληκτικό, αν αναλογιστεί κανείς το μικρό διάστημα που χρειάστηκε ώστε το συγκεκριμένο πρότυπο να αποτελεί bottleneck για τους SSD που κυκλοφορούν, ας μην αναφέρουμε όσους πρόκεται να κυκλοφορήσουν.

Πιο συγκεκριμένα, ο Intel SSD 520 Series 240GB αποτελεί τον πιο πλούσιο σε παρελκόμενα δίσκο που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής. Από πλευράς επιδόσεων, ακολουθεί πιστά τις επιδόσεις των SandForce based SSDs, με τις ταχύτητες σε συμπιέσιμα δεδομένα να αγγίζουν το όριο του Sata 3 ενώ σε ασυμπίεστα να μην πλησιάζουν τις διαφημιζόμενες. Αναγνωρίζουμε πάντως την τραγικά μεγάλη διαφορά σε σύγκριση με τους SF-1200 based SSDs. Συγκρινόμενος με τον Marvell 88SS9174, που χρησιμοποιεί ο Crucial C300 128GB, αποδείχθηκε αρκετά πιο γρήγορος στο σύνολο των περιπτώσεων όμως στα 4K δεν έδειξε κάποιο αξιόλογο πλεονέκτημα. Υπόψιν, το 128GB μοντέλο της Crucial έχει cap στις εγγραφές τα 140MB/s. Το αντίστοιχο 256GB μοντέλο μπορεί να φτάσει έως 215MB/s. Η τιμή του δεν μας έχει γίνει ακόμα γνωστή αλλά από μια μικρή ματιά στο internet η τιμή του κυμαίνεται περί τα 500€. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό αλλά η αξιοπιστία και η υποστήριξη έρχεται με το ανάλογο αντίτιμο.

Intel SSD 520 Series 240GB 8/2/2012 Ευχαριστούμε την Intel για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης

Καρόπουλος (NoDsl) Διονύσιος

OCZ Synapse: SSD caching, take 2

Wed, 25 Jan 2012 09:38:00 +0000

Όλο και περισσότεροι από τους μεγαλύτερους παίκτες στον χώρο των SSD έχουν ξεκινήσει να κυκλοφορούν λύσεις “caching”, προϊόντα δηλαδή που επιτυγχάνουν το ζευγάρωμα επιδόσεων SSD και χωρητικότητας HDD. Είχαμε κάνει στο παρελθόν μια παρουσίαση του HDDBoost, το οποίο ήταν πολύ καλό στη θεωρία αλλά πάτωνε στην πράξη, γιατί δεν είχε την λογική (μέσω pcb, firmware ή software) να καταλαβαίνει ποια δεδομένα πρέπει κάθε φορά να είναι στον SSD και κατά συνέπεια διάλεγε τα πρώτα Gb του δίσκου, ανεξαρτήτως δεδομένων. Τι μανία τους έχει πιάσει τελευταία όλους με το caching λοιπόν; “Τελευταία”; Το caching σαν ιδέα, είναι από τις παλαιότερες πατέντες στον χώρο των υπολογιστών, σε θέματα ταχύτητας πρόσβασης δεδομένων.

Οι σκληροί δίσκοι έχουνε πάνω τους λίγη μνήμη DRAM για τα “γρήγορα” δεδομένα, ο ελεγκτής RAID έχει την δική του μνήμη για τον ίδιο λόγο, ο επεξεργαστής έχει κι αυτός διαφορετικού είδους μνήμες για caching και φυσικά η μεγαλύτερη και δημοφιλέστερη μορφή cache στους υπολογιστές, η κεντρική μνήμη συστήματος (RAM). Το σκεπτικό είναι να αποθηκεύεις προσωρινά τα δημοφιλέστερα δεδομένα σου, σε ένα μέσο πιο γρήγορο από το κυρίως αποθηκευτικό. Τον ρόλο του αποθηκευτικού μέσου παίζει σχεδόν πάντα ο αργός σκληρός δίσκος και στον ρόλο της cache η ακριβή μνήμη DRAM.

Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα αποτελούν οι επεξεργαστές (όπου οι μνήμες L1, L2 & L3 cache επιταχύνουν την ήδη γρήγορη μνήμη συστήματος) και τα προϊόντα caching σαν και το Synapse της OCZ που θα εξετάσουμε σήμερα, όπου η χρυσή τομή μεταξύ ταχύτητας και χωρητικότητας, έγινε ακόμα πιο καλή με την αντικατάσταση της ακριβής DRAM με την κατά πολύ φτηνότερη μνήμη NAND flash, επιτρέποντας κατά συνέπεια και μεγαλύτερες ποσότητες μνήμης για caching.

Μια πρώτη ματιά στον Synapse

Το OCZ Synapse λοιπόν είναι ένας SATA600 SSD με τον δημοφιλή ελεγκτή SF-2281 της Sandforce και ασύγχρονες μνήμες MLC NAND των 25nm από την Micron. Ένας Agility 3 δηλαδή; Πάνω-κάτω, ναι. Με την διαφορά ότι η μισή χωρητικότητα του Synapse “κρύβεται” από το λειτουργικό και τον χρήστη για λόγους overprovisioning. Το σκεπτικό είναι ότι αν το software που φέρει την ευθύνη του να επιλέγει ποια δεδομένα πρέπει να κάθονται στον SSD και πότε, κάνει την δουλειά του σωστά, τότε δεν σε ενδιαφέρουν πολύ οι χωρητικότητες, οπότε περνάς στο θέμα της αξιοπιστίας, εξ ου και το μεγάλο overprovisioning.

Η άλλη διαφορά του Synapse από τον Agility 3, είναι ότι μόνο ο πρώτος έχει την απαραίτητη ψηφιακή υπογραφή στο firmware του, που επιτρέπει στο συνοδευόμενο software να τον αναγνωρίσει ως κατάλληλο και να τον χρησιμοποιήσει για caching. Και μ’αυτό περνάμε σε ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια του προϊόντος, το λογισμικό που κάνει τον Synapse “κάτι παραπάνω” από απλώς έναν Agility 3.

Dataplex: το λογισμικό

Το Dataplex είναι ένα λογισμικό από την Nvelo, μια εταιρία που συνεργάζεται μεταξύ άλλων και με την OCZ, το οποίο είναι το κομμάτι που έλειπε από λύσεις του τύπου HDDBoost. Κατά την εγκατάσταση του, το πρόγραμμα εντοπίζει από μόνο του τον σκληρό δίσκου του λειτουργικού, όπως και τον συμβατό για caching SSD και τα προεπιλέγει. Μετά από την επανεκκίνηση, τρέχοντας το Dataplex, παίρνεις το παρακάτω μήνυμα μέσα σε ένα άκομψο παράθυρο command prompt:

Αυτό ήταν; Ναι, δεν χρειάζεται να κάνει απολύτως τίποτα άλλο χρήστης, τα βήματα εγκατάστασης συνοψίζονται στα παρακάτω: 1) Συνδέεις τον OCZ Synapse στο υπάρχον PC. 2) Εγκαθιστάς το Dataplex και κάνεις επανεκκίνηση. Το license key του Dataplex υπάρχει σε μια κάρτα μέσα στην συσκευασία, καθώς και πάνω στον SSD. Το βάζεις πρώτα στο site της OCZ για να μπορέσεις να κατεβάσεις το λογισμικό και μετά το χρησιμοποιείς και στην εγκατάσταση του.

Οι κύριοι στην Nvelo είναι ιδιαιτέρως αυστηροί με το λογισμικό τους, γι'αυτό και αν αλλάξεις 2 ή περισσότερα από τα χαρακτηριστικά (μνήμες, μητρική, κάρτα δικτύου, επεξεργαστής, κλπ) του υπολογιστή στον οποίον πρωτοεγκαταστάθηκε το Dataplex, δεν θα μπορείς να το ενεργοποιήσεις ξανά, αλλά θα πρέπει να επικοινωνήσεις μαζί τους. Κάτι το οποίο θα πρέπει να έχουν υπόψιν αυτοί που αναβαθμίζουν τον υπολογιστή τους τακτικά. Πολλοί από σας που διαβάζετε αυτό το κομμάτι ίσως να στραβώσετε λίγο με την παντελή έλλειψη παραμετροποίησης του λογισμικού. Οι πρώτες σκέψεις ακόμα και του γραφόντα ήταν “μα εγώ θέλω επιλογές όπου να του λέω το λειτουργικό ή/και τα τάδε προγράμματα να μην βγαίνουν ποτέ από τον SSD”. Καλώς ή κακώς όμως, το προϊόν δεν προορίζεται για τους λάτρεις της υπερηχητικής ταχύτητας και του ατελείωτου tweaking, αλλά για τους χρήστες που θέλουν, γρήγορη και αβασάνιστη αύξηση επιδόσεων σε ολόκληρο τον δίσκο τους. Συμβαίνει όμως όντως αυτό; Θα μου δώσει έναν πλήρη SSD των 2Tb ο Synapse των 32Gb; Συνεχίστε το διάβασμα.

Χαρακτηριστικά - Σύστημα δοκιμών

Το σύστημά μας αποτελείται από έναν επεξεργαστή Intel i5 2500K πάνω σε μια μητρική της Gigabyte με το chipset Z68, με 8Gb μνήμης DDR3 και μια κάρτα γραφικών AMD HD6770. Το λειτουργικό μας είναι τα Windows 7 Ultimate 64-bit SP1 και κάθονται πάνω σε έναν Samsung F1 HD103UJ, χωρητικότητας 1Tb (7.200rpm, 32Mb cache κλπ). Αυτόν τον αργό δίσκο θα επιχειρήσει να επιταχύνει ο Synapse της OCZ.

`Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Synapse 64Gb`
Model Name	SYN-25SAT3-64G
Controller	SandForce SF-2281 Series
Form Factor	2.5"
Capacity	64GB (32Gb usable)
Interface Type	SATA 6Gbps (συμβατό και με 3Gbps)
Max read speed	550MB/sec (ATTO)
Max write speed	490MB/sec (ATTO)
IOPS	Maximum 4K random write (Alligned) 75,000 (IOMeter)
Seek Time	0.1ms
Shock resistance	1500G
Vibration (operating)	15G
Power consumption	1.5W idle, 2.7W active
Operating Temp	0C~70C
MTBF	2,000,000 Hours
Data Encryption	128-bit & 256-bit AES-compliant
Certifications	RoHS, CE & FCC Compliant
Warranty	3 years
Price	€150 (20/01/2012)

Μεθοδολογία

Τα αποτελέσματα που θα δείτε στις επόμενες σελίδες, είναι σε σειρά από αριστερά προς τα δεξιά:

Με τον Samsung F1 μόνο του (έτσι για να θυμηθούμε τα άσχημα)
Με τον Synapse της OCZ σε ρόλο caching
Με τον Synapse της OCZ σε ρόλο caching και περισσότερα από 32Gb (55Gb για την ακρίβεια) δεδομένων στον σκληρό δίσκο, για να σιγουρευτούμε ότι ο Synapse δεν κάνει απλώς την ένα-προς-ένα αντιγραφή που έκανε το HDDBoost.

Τρέξαμε κάθε τεστ 3 φορές και απορρίπτοντας το καλύτερο και το χειρότερο από τα αποτελέσματα, παραθέτουμε το "μεσαίο" από πλευράς επιδόσεων. Επίσης για τις μετρήσεις με περισσότερα από 32Gb σε χρήση, οι περισσότερες εφαρμογές απεγκαταστάθηκαν, κατόπιν βάλαμε τα επιπλέον δεδομένα στον σκληρό δίσκο μας (ταινίες, μουσική και αρχεία εγκατάστασης), κάναμε ανασυγκρότηση του δίσκου και κατόπιν επανεγκαταστήσαμε τις εφαρμογές για τα benchmarks, οι οποίες θεωρητικά εγκαταστάθηκαν πλέον μετά τα πρώτα 30Gb του σκληρού μας δίσκου. Όλα αυτά προκειμένου να δούμε αν θα “ξεφύγει“ το PCMark από το caching του Dataplex. Τέλος τραβήξαμε το καλώδιο ρεύματος από τον υπολογιστή ενώ ήταν σε λειτουργία. Τρελάθηκε ο Chosen; Αν έχετε μια οικιότητα με το caching των ελεγκτών RAID, των μεγάλων συστημάτων NAS κλπ θα γνωρίζετε τους κινδύνους των μη-αναμενόμενων επανεκκινήσεων και την σχέση τους με τον όρο "dirty cache"

Αποτελέσματα - ATTO

Ακόμα μια φορά ξεκινάμε με το ΑΤΤΟ, μιας και είναι το μετρητικό πρόγραμμα που χαρίζει στους περισσότερους SSDs τις ονομαστικές τους ταχύτητες. Αναμενόμενες οι επιδόσεις, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι περισσότερα δεδομένα στην cache συνήθως μεταφράζεται σε "λίγο καλύτερο read & λίγο χειρότερο write".

Αποτελέσματα - CrystalDiskMark

Και περνάμε στο πιο δημοφιλές CrystalDiskMark, το οποίο συνηθίζει να δίνει μια πιο σκληρή εικόνα των SSDs που αποτελούν υλοποιήσεις με τους ελεγκτές Sandforce, καθώς δεν "χαρίζεται" σε εύκολα δεδομένα για την δοκιμή. Επίσης τίποτα το συγκλονιστικό κι εδώ, παρατηρούμε πάλι ότι το γέμισμα του σκληρού και κατά συνέπεια και της μνήμης cache οδηγεί σε καλύτερες ταχύτητες read (περισσότερα δεδομένα στον SSD έτοιμα για γρήγορο διάβασμα) και χειρότερες ταχύτητες write (λιγότερος χώρος για εγγραφή νέων δεδομένων). Όταν λέμε "χειρότερα" βεβαίως, δεν παύουμε να εννούμε εκατοντάδες και χιλιάδες φορές καλύτερα από τον σκληρό δίσκο μόνο του.

Αποτελέσματα - AS-SSD

Περνάμε σε ακόμα πιο δύσκολες συνθήκες μετρήσεων για το σύστημά μας και το AS-SSD. Η συγκεκριμένη εφαρμογή χρησιμοποιεί επίσης ρεαλιστικά δεδομένα για την δοκιμή και κατά συνέπεια δείχνει το χειρότερο σενάριο επιδόσεων για το προϊόν, οι οποίες επιδόσεις είναι εφάμιλλες αυτών του OCZ Agility 3.

----------------

Εδώ αρχίζουν να ζορίζουν λίγο τα πράγματα στον κάπως πιο γεμάτο σκληρό μας δίσκο. Παρατηρούμε ότι κάποιες από τις επιδόσεις του πιο γεμάτου cacheαρισμένου δίσκου μας πλησιάζουν αυτές του σκέτου δίσκου. Τροφή για σκέψη...

Αποτελέσματα - PCMark 2005

Και θα τελειώσουμε με την δημοφιλή σουίτα μετρητικών προγραμμάτων PCMark με πρώτο το PCMark 2005. Μερικές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις εδώ:

Μερικές από τις επιμέρους μετρήσεις του προγράμματος βελτιώνονται αισθητά και σύμφωνα με τις αυξήσεις που έχουμε δει στο παρελθόν από την μετάβαση σε SSD. Αλλά όχι όλες.
Το τελευταίο test (File Write) είχε πολύ κυκλοθυμική συμπεριφορά. Σε άλλες εκτελέσεις έτρεχε στον σκληρό δίσκο μόνο, όπου ο θόρυβος των 7,200 rpm στο δωμάτιο το επιβεβαίωναν, ενώ σε άλλες έτρεχε στον Synapse, με αποτέλεσμα το κατά πολύ ταχύτερο score στην 3η από τις μετρήσεις.

Αποτελέσματα - PCMark Vantage

Και το PCMark Vantage, όπου η αύξηση επιδόσεων δεν είναι συνταρακτική, αλλά κι από την άλλη δεν αντιμετωπίσαμε την περίεργη συμπεριφορά που είδαμε στο PCMark 2005.

Κάποιες επιπλέον σκέψεις

Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Από τη μια έχεις ένα φτηνό κι εύχρηστο προϊόν που στο 80% της χρήσης του σου δίνει την αίσθηση ενός κανονικού SSD στην χωρητικότητα του σκληρού σου δίσκου, αλλά από την άλλη έχεις εκείνο το 20% να σου θυμίζει ότι δεν είσαι σε καθαρή λύση SSD. Για κάποιον χρήστη που παίζει 2-4-10 παιχνίδια (των 5-15Gb έκαστο) ανά πάσα στιγμή, το Synapse πιθανότατα να είναι η τέλεια λύση. Αντί να παλεύεις με εγκαταστάσεις και απεγκαταστάσεις παιχνιδιών στον SSD που έχεις και το λειτουργικό σου, αφήνεις το Dataplex να κάνει την δουλειά αυτή, στο background και χωρίς να χρειάζεται η επέμβασή σου.

Για οποιονδήποτε άλλο χρήστη και κυρίως για τους πιο ψαγμένους χρήστες Η/Υ, η OCZ (και η Nvelo) θα πρέπει να ρίξουν κι άλλη δουλειά στο προϊόν. Τι εννοώ; Κατ'αρχάς, και το πιο σημαντικό κατά την γνώμη μου, η συμπεριφορά του συστήματος στα κρασαρίσματα. Έκανα μερικές δοκιμές σβύνοντας τον υπολογιστή ενώ έτρεχα μια εφαρμογή, δημιουργώντας μια προσομοίωση κρασαρίσματος. Για να σκεφτούμε λίγο όμως: όταν το σύστημα σου γράφει με ταχύτητες από 150 εώς 300Mb/sec στον Synapse και το Dataplex αργότερα μεταφέρει τις εγγραφές αυτές ως πιο "μόνιμες" στον σκληρο δίσκο σας, ο οποίος γράφει με ταχύτητα 20-100Mb/sec, μιλάμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κατά το οποίο το σύστημα σου έχει διαφορετικά δεδομένα στον Synapse απ'ότι στον σκληρό δίσκο.

Αν κρασάρει ο υπολογιστής μας σε εκείνη την περίοδο, στην επανεκκίνηση εντοπίζεται η διαφορά στα δεδομένα (data mismatch) και κατ'ανάγκη το Dataplex επιλέγει να κρατήσει τα δεδομένα του σκληρού, καθώς τα περιεχόμενα της cache θεωρούνται σχεδόν πάντα ασύνδετα/ασυνεχή δεδομένα (τυπική συμπεριφορά caching). Υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, μια μπλε οθόνη θα σήμαινε ότι ο υπολογιστής μου θα κάνει επανεκκίνηση, θα επιλέξω από το μενού των Windows 7 "normal startup" και θα συνέχιζα από εκεί που είχα μείνει. Με τον Synapse όμως και το συνοδευόμενο λογισμικό Dataplex να επιχειρεί στην εκκίνηση του υπολογιστή έλεγχο/ανασυγκρότηση των δεδομένων που κάθονται εκείνη την στιγμή στην cache (μια διεργασία που σε προειδοποιεί το Dataplex ότι μπορεί να πάρει ώρες, σ'εμένα κατά μέσο όρο έκανε 10-12 λεπτά ανά boot μετά από κρασάρισμα...), άρχισα να έχω αμφιβολίες.

Και σα να μην έφτανε αυτό, το ότι το Dataplex θα αποφασίσει εν τέλει να κρατήσει τα δεδομένα του σκληρού σε αντίθεση με αυτά του Synapse, σημαίνει ότι κάτι θα χαθεί, κάποιοι φάκελοι δεν θα είναι up-to-date. Στην δική μου περίπτωση, σε κάθε κρασάρισμα περίμενα 10 λεπτά να τελειώσει το Dataplex για να bootάρει ο υπολογιστής μου και να ανακαλύψω ότι τα τελευταία 4-5 αρχεία που είχα δημιουργήσει, δεν είχαν σωθεί στον δίσκο (εν προκειμένω τα screeenshots από τα τελευταία τρεξίματα του PCMark, που απλά δεν ήταν εκεί).

Επίλογος

Η τεχνική του caching έχει λογική και μπορεί να έχει μεγάλη πρακτική εφαρμογή. Στην περίπτωση του Synapse, τα σημάδια είναι καλά και ενώ έχει ήδη το αγοραστικό του κοινό, θέλει λίγη δουλειά ακόμα. Όπως είπα και παραπάνω, ένας χρήστης που θέλει καλύτερες επιδόσεις από έναν απλό δίσκο για πολλά Gb, θα το λατρέψει. Και αν έρχεται από έναν σκέτο μηχανικό δίσκο, καρφώνοντας πολύ εύκολα πάνω του έναν Synapse, θα δει σημαντικές βελτιώσεις στις επιδόσεις.

Σε γενικές γραμμές όμως, και με εξαίρεση σενάρια όπως το παραπάνω, δεν βρίσκω πολλούς λόγους να προτιμήσω 32Gb caching έναντι 128Gb πραγματικού SSD, καθώς στην ίδια τιμή που κυκλοφορεί ο 64άρης (32Gb) Synapse, κυκλοφορεί και ο μεγάλος αδερφός του Agility 3 128Gb. Από την άλλη όμως, το system partition μου χρησιμοποιεί μόνο 60-70Gb, συνεπώς η άποψη μου ίσως και να μην παίζει κανέναν ρόλο. Και για να μην παρεξηγηθώ: το SSD caching έχει όλα τα φόντα να γίνει η λύση του μέλλοντος, αλλά καλώς ή κακώς έρχεται αρκετά χρόνια μετά την έλευση πολύ καλών SSD και κατά συνέπεια έχει πολύ σκληρό ανταγωνισμό. Αν το Dataplex αποκτήσει γραφικό περιβάλλον όπου μπορώ να "κλειδώσω" κάποιες εφαρμογές να είναι πάντα στην cache και αρχίσει να υποστηρίζει και πάνω από 2Tb (το σημερινό του όριο), αν βρεθεί λύση με μπαταρία και πιο real time write-back για να μην περιμένεις 10 λεπτά μετά από κάθε μπλε οθόνη ή γενικότερα unexpected shutdowns και τέλος αν ο SSD-cache καθεαυτός κοστίζει αρκετά φτηνά ώστε να μην ανταγωνίζεται καλύτερα προϊόντα από την γκάμα της ίδιας εταιρίας, τότε δεν βλέπω κανένα λόγο να μην θέλει κάποιος να έχει έναν ωραίο cacheαρισμένο σκληρό 3+Tb.

Μέχρι τότε όμως διαβάστε καλά πριν προχωρήσετε σε αγορά, γιατί ανάλογα με το πόσα Gb χρειάζεστε, ο OCZ Synapse μπορεί να είναι είτε δώρο θεού είτε απλώς συμβιβασμός. Εν κατακλείδι, το OCZ Synapse είναι ένα πρωτοπορειακό και πολλά υποσχόμενο προϊόν, που μόλις βελτιωθεί σε 1-2 σημεία ακόμα, θα μπορεί να απευθυνθεί σε ένα πολύ μεγάλο αγοραστικό κοινό.

Ευχαριστούμε την OCZ που μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε ακόμα ένα πρωτοπορειακό προϊόν.

OCZ RevoDrive Hybrid: Hybrid Redefined

Fri, 30 Dec 2011 16:53:00 +0000

Πάει καιρός που εξετάσαμε μια υβριδική λύση στο τομέα της αποθήκευσης δεδομένων, η οποία θα γεφυρώνει το χάσμα των τεχνολογιών HDD και SSD, προσφέροντας τα πλεονεκτήματα της κάθε πλευράς. Η αλήθεια είναι ότι κανένα προϊόν δε κατάφερε να μας συγκινήσει μέχρι τώρα, εμφανίζοντας λειτουργικά προβλήματα στην τακτική που υιοθετείται για τη συνεργασία των δύο τόσο διαφορετικών τεχνολογιών ή χαμηλές επιδόσεις που δε δικαιολογούσαν την αυξημένη πολυπλοκότητα και τιμή. Όμως το TheLab.gr σε στενή συνεργασία με την OCZ μπόρεσε να αποσπάσει ένα δείγμα του νέου προϊόντος της τελευταίας ονόματι OCZ RevoDrive Hybrid pci-e SSD και σας το παρουσιάζει λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου...

Τι όμως υπόσχονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος;

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Ο RevoDrive Hybrid αποτελείται στην ουσία από 2 ξεχωριστά τμήματα. Έναν SSD της γραμμής RevoDrive σε pcie και έναν τυπικό HDD 2.5" της Toshiba.

`HDTune 5 Average Access Time (ms)`
	1st run	2nd run	3rd run	4th run
512 bytes	3.732	1.575	0.251	0.426
4 kb	17.578	2.060	0.214	0.108
64 kb	19.141	1.956	0.276	0.202
1 MB	33.328	9.223	1.589	1.339
Random	25.712	0.880	1.001	0.773

`HDTune 5 Maximum Access Time (ms)`
	1st run	2nd run	3rd run	4th run
512 bytes	29.047	3.888	1.768	5.902
4 kb	38.271	4.225	2.445	3.793
64 kb	34.604	8.993	2.348	1.228
1 MB	58.619	49.381	6.825	6.759
Random	51.995	5.654	5.696	6.150

πηγή:

Χμμ, δίσκος 2.5" OCZ;
Σίγουρα υπόσχεται χαμηλές θερμοκρασίες λειτουργίας, μειωμένο θόρυβο και κατανάλωση, ενώ κρατάει σε χαμηλά επίπεδα τον απαιτούμενο χώρο για την τοποθέτηση του RevoDrive (1 θύρα pcie μόνο). Τι γίνεται όμως με την ταχύτητα περιστροφής των 5400rpm και τη ταχύτητα μεταφοράς των 100MB/s; Δε θα μπορούσαμε να έχουμε λίγο καλύτερες επιδόσεις με έναν δίσκο 7200rpm, έστω και 3.5";
πηγή:

12.5 mm: MK1059GSM, 1,000GB - 9.5 Versus 12.5 mm: Which Notebook HDD Is Right For You? | Tom's Hardware

WWW.TOMSHARDWARE.COM

Notebook drive manufacturers can choose between two drive heights: 9.5 mm and 12.5 mm. At 9.5 mm, most drives are limited to two spinning platters, while 12.5 mm has enough room for three...

Όλα αυτά όμως οφείλονται στο γεγονός ότι ο SSD λειτουργεί σαν caching πάνω στον HDD, κρατώντας τα "hot" δεδομένα (δεδομένα που προσπελάζονται συχνά ή/και αλλάζουν τακτικά) στον SSD και αποθηκεύοντας τα "cold" δεδομένα (δεδομένα που διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα ίδια) στον HDD. Υπαίτιο για το παραπάνω σχέδιο δράσης είναι ένα λογισμικό ονόματι Dataplex™ το οποίο καταγράφει την συμπεριφορά του εκάστοτε χρήστη ως προς τη χρήση αποθηκευμένων δεδομένων μέσω προχωρημένων caching αλγορίθμων και στη συνέχεια προσαρμόζει τις πολιτικές αποθήκευσης για να πετύχει τη μέγιστη απόδοση.

Πρέπει να προειδοποιήσουμε τον υποψήφιο αγοραστή σχετικά με μερικές ιδιοτροπίες του λογισμικού Dataplex™, κάποια "ψιλά γράμματα" θα έλεγε κανείς. Το λογισμικό αυτό λοιπόν μπορούμε να το κατεβάσουμε μέσω της OCZ εισάγοντας στο ανάλογο πεδίο τον κωδικό αδείας που βρίσκεται κολλημένος πάνω στο pcb. Μάλιστα προτείνουμε πριν την τοποθέτηση να σημειώσετε τον κωδικό, καθώς χρειάζεται 2 φορές (κατά τη λήψη του αρχείου και κατά την εγκατάσταση του προϊόντος). Από κει και έπειτα το λογισμικό είναι έγκυρο για το συγκεκριμένο μηχάνημα που έγινε η εγκατάσταση καθώς ανιχνεύει διάφορα τμήματα του υπολογιστή ως προς τη ταυτότητά τους (RAM, CPU, OS, BIOS, κάρτα Ethernet). Συνεπώς αν 2 ή περισσότερα από αυτά αλλάξουν (για παράδειγμα σε μια αναβάθμιση) τότε το λογισμικό θεωρεί ότι βρίσκεται σε διαφορετικό μηχάνημα. Αν πάλι αλλάξει μόνο ένα, τότε επανενεργοποιεί αυτόματα την άδεια χρήσης του. Αν επιμένετε να θέλετε να αλλάξετε άνω των 2 τμημάτων του υπολογιστή σας, τότε πρέπει να αφαιρέσετε το λογισμικό πριν προβείτε σε αλλαγές. Σε κάθε περίπτωση προβλήματος με την άδεια χρήσης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την OCZ ώστε να επιλύσει το πρόβλημα.

VCA 2.0

O RevoDrive Hybrid φέρει τη σχεδίαση VCA 2.0 με SuperScale της OCZ, κάτι που βρήκαμε και στον Revodrive 3 x2.

Το λογισμικό VCA 2.0 επιτρέπει ορισμένες άμεσες λειτουργίες DMA και εντολές διαχείρισης δεδομένων. Είναι υπεύθυνο για το command queuing και τους αλγορίθμους για queue balancing, λειτουργίες που εκτελούνται στο SuperScale ολοκληρωμένο, ώστε να μην καταναλώνονται πολύτιμοι πόροι του συστήματος. Παρέχει δυνατότητες TRIM, υποστήριξη SCSI unmap και SMART.

Σε συνδυασμό με το υλικό, είναι ο υπαίτιος για τη δυνατότητα λειτουργίας 2 ελεγκτών SandForce σαν οντότητα, δημιουργώντας έναν εικονικό χώρο λογικών μονάδων (Logical Units, LUNs). Προστατεύει τα δεδομένα σε περίπτωση αστοχίας τροφοδοσίας, επιτρέποντας την ολοκλήρωση των εντολών. Περισσότερα για τη τεχνολογία VCA 2.0 μπορεί να μάθει κανείς μέσω της OCZ https://www.oczenterprise.com/briefs/ocz-vca-technology.pdf

Συσκευασία

Ο δίσκος μας ήρθε σε σκληρή γυαλιστερή χάρτινη συσκευασία που αναγράφει εξωτερικά τα κύρια χαρακτηριστικά του (1ΤΒ χωρητικότητα, 128GB MLC flash, OCZ Virtualized Controller Architecture 2.0 και Dataplex™ caching λογισμικό)

Το περιεχόμενο, καλά προστατευμένο από πτώσεις και συγκρούσεις, περιλαμβάνει το δίσκο σε αντιστατικό σακουλάκι, ένα βιβλιαράκι οδηγιών για τη σωστή εγκατάσταση του δίσκου και ένα αυτοκόλλητο.

Μια προσεκτικότερη ματιά

Όπως μπορούμε πολύ εύκολα να παρατηρήσουμε, το pcb χωρίζεται σε 2 επίπεδα, αυτό του SSD που φιλοξενεί τους SandForce και SuperScale ελεγκτές καθώς και τις MLC μνήμες και αυτό του HDD της toshiba. O SuperScale ελεγκτής φέρει παθητική ψύξη, η οποία κρίνεται μάλλον απαραίτητη καθώς έπειτα από ολιγόλεπτη λειτουργία συνεχόμενης εγγραφής/ανάγνωσης ήταν ιδιαίτερα θερμός (έως καυτός) στην αφή.

Όπως έχουμε συνηθίσει από τους κοινούς Revodrive, ο SSD φέρει δύο ελεγκτές SandForce SF-2281VB1-SDC με τον κάθε ένα να αναλαμβάνει 8 μνήμες τύπου M2501064T048AX21. Περίεργο βρήκαμε το γεγονός της τοποθέτησης των μνημών και από τις 2 πλευρές (ενώ υπάρχει χώρος να τοποθετηθούν μόνο από τη μία) καθώς και της δυνατότητας τοποθέτησης περισσοτέρων αυτών (πιθανώς μια άλλη έκδοση με μεγαλύτερη χωρητικότητα SSD;). Ο δίαυλος σύνδεσης είναι pcie 2.0 x4, όπως προαναφέραμε.

Κάτω από την παθητική ψύξη βρίσκουμε τον ελεγκτή SuperScale Storage Accelerator, που υπάρχει και στους λοιπούς RevoDrive (π.χ.

). Κοντά σε αυτόν, το κύκλωμα τροφοδοσίας με εναν EN6360QI DC-DC converter των 8Α της ENPIRION και εναν ελεγκτή τροφοδοσίας POWR1014 της Lattice τύπου PLD.

Σύστημα και εγκατάσταση

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι οι ακόλουθες μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν χάρη στη συνδρομή του μέλους μας jadas καθώς και την παραχώρηση του κύριου συστήματός του.

Το σύστημα, στο οποίο έγιναν οι δοκιμές, απαρτίζεται από μία Αsrock a770de+ και έναν Phenom ii x4 810.

Για λόγους ασφάλειας δεδομένων, αφαιρέσαμε όλους τους δίσκους του συστήματος, ενώ έγινε καινούργια εγκατάσταση windows 7 x64 στον hybrid. Κατά την εγκατάσταση εμφανίζεται επιλογή για SSD και HDD και επιλέγεται ο HDD, με τη συμβουλή της ίδιας της OCZ. Μετά την εγκατάσταση, το λειτουργικό σύστημα βλέπει έναν HDD του 1ΤΒ σαν λογική μονάδα αποθήκευσης.

Όπως είναι εμφανές, ο RevoDrive Hybrid καταλαμβάνει μια θέση pcie. Βέβαια το βάρος του είναι αρκετό ώστε να λυγίζει ελάχιστα όλο το pcb. Πιθανώς θα ήταν καλύτερη η τοποθέτησή του σε κάποια HDD θέση και η σύνδεση αυτού μέσω κάποιου καλωδίου. Προσέξτε όσοι διαθέτετε κουτί με ορατό το εσωτερικό του, καθώς ο hybrid διαθέτει έντονα μπλε led ενδείξεων για τις διάφορες λειτουργίες του.

Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να αναφέρουμε ορισμένες οδηγίες που μας έδωσε η ίδια η OCZ σχετικά με το πως θα χειριστούμε το προϊόν, οδηγίες που περιέχονται και στο User Guide που περιέχει η συσκευασία και άλλες που δόθηκαν ύστερα από συνεννόηση. Επειδή λοιπόν ο δίσκος κάνει χρήση της τεχνολογίας VCA 2.0, δεν πρέπει να δημιουργήσουμε κάποιας μορφής array μεταξύ του HDD και του SSD ή με άλλους SSD/HDD. Κάτι τέτοιο αχρηστεύει το όλο σκεπτικό και το ίδιο το προϊόν. Το λογισμικό Dataplex™ μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο στον RevoDrive Hybrid και τον OCZ Synapse Cache, καθώς απαιτείται ειδική προετοιμασία του δίσκου για τη λειτουργία του. Επίσης πληροφορηθήκαμε ότι η αλλαγή/αναβάθμιση του HDD δεν είναι δυνατή από το χρήστη, ενώ για τους (λιγότερο) απαιτητικούς θα διατεθούν σύντομα εκδόσεις με άλλες χωρητικότητες.

Αποτελέσματα 1/3

Όταν σχεδιάζαμε να κάνουμε δοκιμές στον hybrid, αναρωτηθήκαμε αν τα μετρικά προγράμματα ATTO, HDTach, ASSSD, CDM κτλ μπορούν να ανταποκριθούν στο συνδυασμό SSD/HDD τόσο καλά όσο όταν δοκιμάζονται απλοί δίσκοι SSD/HDD. Επειδή δεν είμαστε όμως της πολλής φιλοσοφίας, καταφύγαμε άμεσα στην εκτέλεση των δοκιμών.

Αποτελέσματα ATTO

Αποτελέσματα HDTach
Αποτελέσματα 2/3
Αποτελέσματα 3/3

`HDTune 5 Average Access Time (ms)`
	1st run	2nd run	3rd run	4th run
512 bytes	3.732	1.575	0.251	0.426
4 kb	17.578	2.060	0.214	0.108
64 kb	19.141	1.956	0.276	0.202
1 MB	33.328	9.223	1.589	1.339
Random	25.712	0.880	1.001	0.773

`HDTune 5 Maximum Access Time (ms)`
	1st run	2nd run	3rd run	4th run
512 bytes	29.047	3.888	1.768	5.902
4 kb	38.271	4.225	2.445	3.793
64 kb	34.604	8.993	2.348	1.228
1 MB	58.619	49.381	6.825	6.759
Random	51.995	5.654	5.696	6.150

Αυτό που καταλάβαμε από τα αποτελέσματα των μετρήσεων όσον αφορά στο προϊόν είναι ότι η υβριδική τεχνολογία λειτουργεί όπως υπόσχεται. H πρώτη μέτρηση σχετίζεται άμεσα με τις επιδόσεις του HDD ενώ το λογισμικό "εκπαιδεύεται". Από τη 2η μέτρηση και έπειτα το λογισμικό ξέρει τι να περιμένει, οπότε και οι επιδόσεις βελτιώνονται. Όσον αφορά όμως στα μετρικά προγράμματα φάνηκε ότι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν όλα. Σε κάποια φάνηκε η hybrid λειτουργία, σε άλλα τα νούμερα ήταν απλά εικονικά. Στο σημείο αυτό μάλιστα συναντήσαμε και 1η φορά σφάλμα κατά την εκτέλεση αυτών των προγραμμάτων

το οποίο αποδεικνύει ότι η hybrid τεχνολογία απαιτεί διαφορετική προσέγγιση στη δοκιμή της. Προσέγγιση που δεν έχει μοντελοποιηθεί ακόμα σε αλγόριθμο καθώς αγγίζει τα όρια της τυχαίας ανθρώπινης συμπεριφοράς και ασαφούς λογικής στη προσπέλαση και χρήση αποθηκευμένων δεδομένων. Σίγουρα μπορεί να κατασκευαστεί μετρικό πρόγραμμα που να δείχνει τέλεια συμπεριφορά του hybrid και ένα άλλο που να χτυπάει στα αδύνατα σημεία του αλγορίθμου και να τον γονατίζει. Που όμως βρίσκεται η πραγματική αλήθεια; Και γενικά κατά πόσο μας ενδιαφέρει αυτή η αλήθεια όταν σαν χρήστες επιθυμούμε περισσότερο την σταθερότητα στην εμπειρία χρήσης από τα ξαφνικά σκαμπανεβάσματα στις επιδόσεις, ακόμα και αν αυτές φτάνουν τα 900MB/s. Ίσως η καλύτερη δοκιμή θα ήταν η πραγματική χρήση του προϊόντος για μεγάλο χρονικό διάστημα (3-4 μήνες) για υπαρκτές ανάγκες.

Προσωπικές εντυπώσεις

Η υβριδική αποθήκευση δεδομένων που συνδυάζει τεχνολογίες SSD και HDD αποτελεί θαυμάσια ιδέα αλλά και τρομερή πρόκληση. Σίγουρα υπάρχουν αλγόριθμοι που μπορούν να μάθουν τη συμπεριφορά ενός χρήστη ώστε να επιβάλλουν ένα σχέδιο οργάνωσης των δεδομένων αυτού, αλλά το όφελος από μια τέτοια σχεδίαση έρχεται ύστερα από μια περίοδο εκπαίδευσης του λογισμικού και δεν είναι πάντοτε εμφανές.

Η μετάβαση από HDD σε hybrid ήταν εκθαμβωτική. Το λειτουργικό σύστημα και οι εφαρμογές έμοιαζαν να τρέχουν πάνω σε SSD του 1ΤΒ ενώ η όλη εικόνα έδειχνε μια ομαλή συμπεριφορά του περιβάλλοντος εργασίας. Παρόλ' αυτά όμως υπήρξαν στιγμές που ο 5400rpm συμβατικός HDD φανέρωνε τη παρουσία του, όπως για παράδειγμα κατά την δημιουργία/διαγραφή αρχείων (πχ κατα την εγκατάσταση ενός προγράμματος). Το συγκεκριμένο πρόβλημα θα μπορούσε να αμβλυνθεί με τη τοποθέτηση ενός 7200rpm δίσκου για παράδειγμα. Συνεπώς κάποιος να περιμένει υψηλές επιδόσεις σε συνθήκες συχνής πρόσβασης αρχείων και όχι για παράδειγμα στην εγκατάσταση ενός νέου προγράμματος.

Το λογισμικό που αναλαμβάνει το caching εκτελεί την εργασία που του εμπιστεύτηκε αξιοπρεπώς χωρίς αμφιβολία. Η έλλειψη της δυνατότητας παραμετροποίησής του όμως φάνηκε αμέσως. Καθώς δοκίμαζα το δείγμα, τα παρακάτω ερωτήματα άρχισαν να στροβιλίζονται στο μυαλό μου:

[*]Τι γίνεται αν εγώ, σαν καθημερινός χρήστης, θελήσω να βάλω 2ο λειτουργικό και δεν θέλω να χρησιμοποιούν τον ίδιο χώρο caching;
[*]Γιατί να μην μπορώ να χωρίσω τον 1ΤΒ σκληρό πχ σε 200-800 και να κάνω caching μόνο στο 1ο τμήμα;
[*]Γιατί να μην μπορώ να αναβαθμίσω (επίσημα) τον HDD σκληρό, μέσω μιας διαδικασίας προετοιμασίας του νέου HDD;
[*]Γιατί να μην μπορώ να έχω άμεση πρόσβαση στον SSD ώστε να εγκαταστήσω το λειτουργικό μου μόνο σε αυτόν και το υπόλοιπο να πάει για caching;

Ας μη εθελοτυφλούμε, ο RevoDrive Hybrid είναι μια αξιόλογη πρόταση στο στόχο της υβριδικής προσέγγισης για την αποθήκευση δεδομένων. Όταν όμως στην ελληνική αγορά ο συγκεκριμένος κοστίζει €440 ενώ ο Vertex3 240GB κοστίζει €300 και με τα υπόλοιπα μπορείς να πάρεις 1ΤΒ συμβατικό HDD, γιατί να παιδεύεσαι με πειραματικές υβριδικές λύσεις; Από προσωπική εμπειρία, 240GB SSD είναι αρκετά για OS και προγράμματα καθώς και αρχεία στα οποία απαιτείται άμεση προσπέλαση και υψηλή ταχύτητα μεταφοράς. Χώρος 1ΤΒ θα απαιτούνταν για αρχεία οπτικοακουστικά μεγάλης ανάλυσης και πολλών καναλιών, εικόνων προγραμμάτων (πχ .iso) και backup.

Θα τον αγόραζα ποτέ; Ναι ίσως, αν ήθελα να αυξήσω τη ταχύτητα των κύριων αποθηκευτικών χώρων μου. Αλλά θα μπορούσε να υπάρχει μοντέλο sata3, με ελαφρώς χαμηλότερη τιμή. Πόσοι από μας έχουν pcie x4; Αν το πρωτόκολλο επικοινωνίας ήταν sata3, τότε θα μπορούσα να βάλω 2-3 τέτοιους αν έκαναν €200-250 και ας μην έπιαναν την ταχύτητα των 900ΜΒ/s. Άντε τώρα να βάλεις pcie δίσκο σε μια εποχή που οι μητρικές με 8 θέσεις pcie αφενός πετσοκόβουν την ταχύτητα του διαύλου pcie αν τοποθετήσουμε πολλές κάρτες αφετέρου δεν επιτρέπουν την άνετη τοποθέτηση καρτών γραφικών, που όλες πλέον πιάνουν από 2 θέσεις και πάνω.

Τελικά συμπεράσματα
O RevoDrive Hybrid αποτελεί μια σοβαρή πρόταση όσον αφορά στην προοπτική συνδυασμού της καλπάζουσας τεχνολογίας των SSD με την αξιοπιστία της κατασταλαγμένης τεχνολογίας των συμβατικών HDD. Η προοπτική αυτή αποτελεί εξ'ορισμού πρόκληση, στην οποία ανταπεξέρχεται ο RevoDrive Hybrid, αλλά με κόστος τη περιορισμένη παραμετροποίηση και την αυξημένη τιμή, σε σχέση με προϊόντα της ίδιας εταιρίας. Αν πρόκειται η σειρά Hybrid να επεκταθεί σε άλλα επίπεδα χωρητικοτήτων τόσο σε SSD όσο και σε HDD, τότε πιθανώς να βρει ένα ικανοποιητικό αγοραστικό κοινό που θα θέλει να αντικαταστήσει τους συμβατικούς HDD με κάτι γρηγορότερο αλλά φτηνότερο από έναν κανονικό SSD ίδιας χωρητικότητας.

Πλεονεκτήματα

[*]Τεχνολογία Hybrid με 1ΤΒ χώρο
[*]Υψηλές επιδόσεις
[*]Αποδοτικός αλγόριθμος caching
[*]Σύνδεση pcie

Μειονεκτήματα

[*]Απουσία δυνατότητας αναβάθμισης από το χρήστη
[*]Απουσία παραμετροποίησης λογισμικού caching
[*]HDD 5400rpm
[*]Τιμή

Ευχαριστούμε την OCZ για τη προσωρινή παραχώρηση του δείγματος. Το προϊόν βρέθηκε στην ελληνική αγορά στη τιμή των 440€.[/CENTER]

Παπαδόπουλος Μιλτιάδης-Αλέξιος