High-end. Μιλήσαμε για entry level, μιλήσαμε για value-for-money, μέχρι και για το ποιες επιδόσεις είναι αρκετές για να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα που μας δίνει ένας καλός SSD στον υπολογιστή μας. Τι γίνεται όμως όταν θέλουμε αυτό το κάτι παραπάνω; Αυτή η παρουσίαση έχει να κάνει με ένα προϊόν που έχει το “high-end” χαραγμένο επάνω του. Με την είσοδο των mainstream SSD τα τελευταία 3-4 χρόνια, φτάσαμε τα όρια των πρωτοκόλων ATA, SATA150, SATA300 ακόμα και του SATA600. Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, οι τελευταίας γενιάς SSDs γέμισαν το bandwidth που προσφέρει το πρωτόκολλο SATA600 μέσα σε λίγους μήνες από την εμφάνιση μητρικών με chipset που έφερε το νέο πρωτόκολλο SATA στους καταναλωτές, ενώ οι συμβατικοί, μηχανικοί δίσκοι μόλις τώρα άρχισαν να πιάνουν τα όρια του SAT150, ενός πρωτοκόλλου που εμφανίστηκε το 2002. Από αυτά τα άλματα στις επιδόσεις, έγινε προφανές ότι η ευελιξία που παρέχει η εσωτερική διασύνδεση των μνημών NAND μέσα σε έναν SSD κάνει το “μπούκωμα” του εκάστοτε νέου πρωτοκόλλου διασύνδεσης SATA θέμα χρόνου και απλών αποφάσεων marketing. Μέχρι πρόσφατα λοιπόν, κάποιος που έψαχνε τις απόλυτες επιδόσεις είχε να αντιμετωπίσει τα εξής προβλήματα:

• Τα όρια του εκάστοτε πρωτοκόλλου διασύνδεσης (SATA300, SATA600)
• Την αγορά πολλαπλών SSD για συστοιχία RAID0
• Τα όρια των ενσωματωμένων chipsets ως προς το πόσους SSDs μπορούν να χειριστούν ταυτόχρονα (μέχρι 2 SATA600 ports στα καινούρια Intel chipsets, γενικότερο cap στην συνολική διαμεταγωγή δεδομένων κλπ)
• Την ανάγκη χρήσης ξεχωριστού ελεγκτή RAID στην περίπτωση που το όριο του onboard chipset RAID controller δεν ήταν αρκετό

Φωτογραφίες

Ευχαριστούμε την OCZ για το ταξίδι στον κόσμο της υπερηχητικής ταχύτητας του Revodrive 3 X2.

Έχει περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο review που έκανα για SSD (Vertex 2). Από τότε είχαμε αρκετές ανανεώσεις μοντέλων και νέες εισόδους στον χώρο, η σημαντικότερη των οποίων ήταν ο καταιγισμός των solid state disks με πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA3 (γνωστό και ως SATA600). Το νέο πρωτόκολλο δεν προσφέρει τίποτα το επαναστατικό από άποψη νέων τεχνολογιών, αλλά προσφέρει διπλάσιο bandwidth από αυτό της προηγούμενης γενιάς, πηγαίνοντάς το από τα 300Mb/sec στα 600Mb/sec. Για πολύ καιρό η μοναδική επιλογή ήταν ο C300 της Crucial και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είχε βγάλει ακόμα η Intel chipset με native ελεγκτή SATA3.

Κυκλοφόρησε όμως η πλατφόρμα Sandy Bridge και κατά συνέπεια ευδοκίμησε το έδαφος για νέους SSD με πρωτόκολλο SATA3. Στη νέα τάξη πραγμάτων πλέον, τα ηνία φαίνεται να κρατεί ο Vertex 3 της OCZ με την παρέα του (τις υπόλοιπες υλοποιήσεις με τον ελεγκτή Sandforce SF-2281), με τον M4 της Crucial και τον 510 της Intel να ακολουθούν, φορώντας τον Marvel 88SS9174-BKK2, την μοναδική εναλλακτική στους Sandforce για το SATA3.

Είδαμε πρόσφατα λοιπόν τι μπορεί να κάνει ο Vertex 3, όπως είδαμε και πόσο κοστίζει. Τι υπάρχει όμως για τους χρήστες που θέλουν να κάνουν τη μετάβαση στο SATA3 αλλά δεν θέλουν να ξοδέψουν τόσα πολλά; Υποψιάζομαι ότι αυτό ήταν το ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει η OCZ με την κυκλοφορία του Agility 3, του SSD που θα εξετάσουμε εδώ.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Τι είναι λοιπόν ο Agility 3; Με μια ματιά στην σελίδα του προϊόντος στο site της OCZ, βλέπουμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

Σας θυμίζουν τίποτα; Μα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 3 βέβαια. Τι έκανε λοιπόν η OCZ, έβγαλε ένα πανομοιότυπο μοντέλο με ελάχιστα διαφορετικές επιδόσεις και αρκετά χαμηλότερη τιμή; Όχι ακριβώς, όπως θα εξηγήσω παρακάτω.

Την σημαντικότερη διαφορά του Agility 3 από τον Vertex 3, δεν θα την βρείτε στον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών του και είναι η χρήση μνήμης NAND πρωτοκόλλου ONFI 1.0, σε αντίθεση με αυτή που χρησιμοποιήθηκε στον Vertex 3 που είναι ONFI 2.0. Αν πάμε ένα επίπεδο βαθύτερα, βλέπουμε ότι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των πρωτοκόλλων ONFI 1.0 και ONFI 2.0 είναι ότι το παλαιότερο πρωτόκολλο ONFI 1.0 είναι το πρώτο αλλά και το τελευταίο πρωτόκολλο ONFI που προϋποθέτει την χρήση ασύγχρονης μνήμης NAND. Από το ONFI 2.0 και μετά η μνήμη NAND είναι μόνο σύγχρονη.

Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η αλλαγή λοιπόν στις επιδόσεις; Αυτό ελπίζουμε να μάθουμε σε αυτή την παρουσίαση.

Μεθοδολογία

Όπως έχω πει και στο παρελθόν, οι παρουσιάσεις μου θέλω να είναι πρακτικές, να βοηθάν τον κόσμο να αποφασίσει και όχι να επαναλαμβάνουν πανομοιότυπα αποτελέσματα που υπάρχουν σε όλα τα υπόλοιπα sites. Συνεπώς θα συνεχίσω να επικεντρώνομαι στις μετρήσεις των επιδόσεων ενώ ο SSD είναι ο φορέας του λειτουργικού, όπως ακριβώς σκοπεύει να τον χρησιμοποιήσει όποιος τον αγοράζει και όχι άδειος και "δεύτερος".

Για τον ίδιο λόγο δεν σκοπεύω να βασανίσω έναν SSD με πολύωρους βομβαρδισμούς με το IOmeter, θα προτιμήσω τα πιο ρεαλιστικά σενάρια χρήσης του μέσου χρήστη.

Με λίγα λόγια, οι επιδόσεις που θα δείτε εδώ, είναι οι επιδόσεις που θα δείτε αν αγοράσετε τον Agility 3, τον βάλετε στον υπολογιστή σας κι εγκαταστήσετε πάνω του το λειτουργικό σύστημά σας.

Αυτή είναι η κατάσταση του Agility 3 μόλις έφτασε στα χέρια μου. Στο πρώτο boot του στον υπολογιστή μου, στον Agility 3 είχαν γραφτεί λίγο λιγότερα από 300Mb, αρκετά για να τον θεωρήσω “παρθένο”.

Το σύστημα στο οποίο δοκιμάστηκε ο Agility 3 αποτελείται από τα εξής:

• Intel Core i3-2120 3.3GHz Dual Core (HT enabled)
• Gigabyte GA-H67N-USB3-B3 (F5 BIOS)
• Gskill 8Gb PC3-10700 Dual Channel
• AMD HD5570 1Gb
• Windows 7 Ultimate 64-bit (Intel driver 10.6.0.1002)

Μεθοδολογία (συνέχεια)

Ο Agility 3 δοκιμάστηκε στην αρχή φορώντας μόνο το λειτουργικό σύστημα και κατόπιν ακολούθησα την εξής διαδικασία:

• Τον γέμισα με συμπιεσμένα δεδομένα (ταινίες, μουσική, αρχεία εγκατάστασης παιχνιδιών) μέχρι να ειδοποιηθώ από τα Windows ότι ο δίσκος είναι γεμάτος
• Στη συνέχεια έσβησα 20% από αυτά τα δεδομένα, μέχρι ο Agility 3 να μείνει 80% γεμάτος.
• Κατόπιν χρησιμοποίησα τον Agility 3 ως τον κύριο δίσκο για τον υπολογιστή μου για 12 μέρες (το νούμερο δεν σημαίνει κάτι, απλά το δείγμα μπορούσε να μείνει στην κατοχή μου για 2 εβδομάδες).
• Στις 12 αυτές μέρες, ο υπολογιστής χρησιμοποιήθηκε όπως ακριβώς τον χρησιμοποιώ στην πραγματικότητα: internet browsing (Firefox, Internet Explorer), επεξεργασία εικόνων (PaintShop Pro), προβολή ταινιών (Windows Media Player), επεξεργασία video (Movie Maker, SUPER), gaming (Starcraft 2, Unreal Tournament 3, flash games), iTunes, Office, email κλπ. Κάθε πρόγραμμα το χρησιμοποίησα τουλάχιστον μια φορά κάθε μέρα, ακόμα και αν δεν έτυχε να το χρειάζομαι, για να προσομοιώσω μια ζόρικη εβδομάδα.
• Μετά από αυτές τις 12 μέρες, επανέλαβα τις δοκιμές που είχαν γίνει στην αρχή και θα τις δείτε στην δεύτερη φωτογραφία κάθε σελίδας.

ΑΤΤΟ

Ξεκινάμε με το ATTO, το οποίο χρησιμοποιεί ασυμπίεστα test data για τις δοκιμές, κάτι που το κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές για την δοκιμή των SSD που φοράνε Sandforce ελεγκτές. Το καλό είναι ότι το ΑΤΤΟ μας δίνει νούμερα πολύ κοντά στα διαφημιζόμενα από τον κατασκευαστή. Το κακό είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δεδομένων στον υπολογιστή σας είναι ήδη συμπιεσμένα και κατά συνέπεια από την επόμενη σελίδα και μετά θα αρχίσουν να φαίνονται οι πραγματικές σειριακές επιδόσεις του Agility 3.

Στο ATTO τα πάει πολύ καλά ο Agility 3 και αυτό συμβαίνει γιατί ο Sandforce SF-2281 έχει να δουλέψει με ασυμπίεστα δεδομένα, που είναι βούτυρο στο ψωμί του. Πρέπει να υπενθυμίσουμε εδώ ότι ο SF-2281, όπως και ο μπαμπάς του SF-1200 που συναντήσαμε στον Vertex 2, συμπιέζει τα δεδομένα πριν τα γράψει στις μνήμες NAND. Τι σημαίνει αυτό; Δύο πράγματα κυρίως:

1) Ο ελεγκτής Sandforce κάνει πολύ περισσότερη δουλειά από τους υπόλοιπους ελεγκτές της αγοράς που κατά κύριο λόγο απλώς τεμαχίζουν και διανέμουν τα δεδομένα.

2) Οι επιδόσεις των SSD που είναι βασισμένοι σε μη-Sandforce ελεγκτές δείχνουν την ταχύτητα με την οποία τα δεδομένα γράφονται στην NAND. Στους Sandforce οι επιδόσεις δείχνουν την ταχύτητα με την οποία ο ελεγκτής συμπιέζει τα δεδομένα.

Αυτός είναι ο λόγος που τα διαφημιζόμενα 285/275 του SF-1200 ήταν στην πραγματικότητα 200/65 και ελπίζουμε η κατάσταση να έχει βελτιωθεί στις αντίστοιχες σειριακές επιδόσεις του SF-2281 στα συμπιεσμένα αρχεία.

Όπως βλέπουμε στο δεύτερο γράφημα, είτε φοράει μόνο το λειτουργικό, είτε είναι γεμάτος κατά 80% με συμπιεσμένα αρχεία, ο Agility 3 στέκεται στο ύψος του.

CrystalDiskMark

Συνεχίζουμε με CrystalDiskMark, όπου οι επιδόσεις είναι πιο ρεαλιστικές για το τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Agility 3.

Το πρώτο πράγμα που τραβάει την προσοχή σας σε αυτό το αποτέλεσμα είναι οι σειριακές επιδόσεις που είναι κάτω από το μισό των διαφημιζομένων. Τώρα θα μου πεις “δεν είπε ποτέ η OCZ ότι τα 500άρικα είναι στο CrystalDiskMark”. Έλα όμως που στο μαγαζί που πας να τον αγοράσεις σου λέει “525/500” και δεν αναφέρει πουθενά το ΑΤΤΟ. Μπορεί θεωρητικά να μη λέει ψέματα η OCZ/Sandforce εδώ, δεν παύει όμως αυτό να θεωρείται μη-τίμιο, τουλάχιστον από τον γραφόντα.

Από την άλλη, δε μπορώ να αγνοήσω τα υπέροχα νούμερα στα random 4k reads/writes. Ο SF-2281 εδώ κάνει καταπληκτική δουλειά και ασχέτως των παραπάνω παραπόνων, αυτό είναι που μετράει περισσότερο σε έναν SSD. Και 80% γεμάτος με συμπιεσμένα αρχεία, εξακολουθεί να τα πάει περίφημα.

AS-SSD

Προχωράμε στο AS-SSD όπου επαληθεύουμε τις επιδόσεις που κατέγραψε το CrystalDiskMark.

Ακόμα μια φορά, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: από τη μια έχουμε πολύ καλές επιδόσεις από έναν mainstream SSD, από την άλλη δεν έχουμε ούτε το 50% από τα όμορφα 500άρια που διαβάζουμε στις σελίδες του προϊόντος.

Επίσης, ακόμα μια φορά οι επιδόσεις στα random 4k είναι καλύτερες στον κατά το 80% γεμάτο Agility 3. Καθόλου άσχημα.

PCMark 2005

Συνεχίζουμε με την σουίτα PCMark 2005 της Futuremark, η οποία αν και έχει ξεπεραστεί από 2 εκδόσεις πλέον, είναι ακόμα πολύ δημοφιλής. Τα αποτελέσματα μου άρεσαν πολύ εδώ καθώς οι επιδόσεις που μετράει η συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα από τις σκέτες μετρήσεις του HDTach, HDTune, CDM κλπ

Και εδώ τα αποτελέσματα στον γεμάτο δίσκο.

Η πτώση των επιδόσεων φαίνεται να είναι σχετικά μικρή μετά από το γέμισμα του Agility 3 και αυτό είναι κάτι που φαίνεται να είναι γενικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου SSD. Ένας πολύ σημαντικός τομέας που φαίνεται να έχει πετύχει διάνα η OCZ.

Για την ιστορία και για να αποκτήσετε μια προοπτική για το πόσο καλά αποδίδει γεμάτος ο Agility 3 εδώ, θα σας δείξω τις επιδόσεις των δυο Samsung 470 128Gb που έχω σε RAID0 (30% γεμάτοι).

Ναι οι Samsung δεν έχουν TRIM (λόγω RAID0), ναι η εγκατάσταση λειτουργικού που φοράνε είναι 8 μηνών, αλλά δεν παύει να είναι ένα σχετικά άδειο RAID0 array δυο πολύ γρήγορων SSD που βλέπει την πλάτη ενός μονού, γεμάτου και μέσης κατηγορίας SSD. Ξαφνικά τα παράπονα μου για τα διαφημιζόμενα νούμερα αρχίζουν να φαίνονται πολύ λιγότερο σημαντικά.

PCMark 7

Τέλος έχουμε την τελευταία έκδοση του δημοφιλούς μετρητικού προγράμματος της Futuremark, το PCMark 7. Η κατάσταση που αντικρύσαμε με το PCMark 2005 επαναλαμβάνεται και εδώ.

Και εδώ ο Agility 3 μετά από 12 μέρες χρήσης και κατά 80% γεμάτος.

Οι επιδόσεις του Agility 3 επηρρεάζονται από φυσιολογικά εώς ελάχιστα από το πόσο γεμάτος είναι. Me gusta.

Επίλογος

Η συγκεκριμένη παρουσίαση είναι για τον Agility 3. Δεν είναι συγκριτικό μεταξύ το Agility 3 και του Vertex 3 ή του Samsung 470, ούτε ένα άρθρο κριτικής της OCZ. Αναπόφευκτα όμως είδαμε λίγο απ'όλα αυτά μέσα στην παρουσίασή του. Ο Vertex 3 γιατί είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Agility 3, ο Samsung 470 γιατί κυκλοφορεί στο ίδιο επίπεδο τιμής (και γιατί τους έχω στα χέρια μου, σαφώς) και η OCZ γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι η εταιρία που τον κυκλοφορεί.

Πόσο επηρεάζει λοιπόν η επιλογή μνημών NAND πρωτοκόλλου ONFI 1.0 για τον Agility 3; Δε μπορώ να το πω λίγο, ούτε πολύ. Θα πω "αρκετά ώστε να δικαιολογείται η διαφορά τιμής". Η διαφορά κόστους απόκτησης του Agility 3 και του Vertex 3 στα ελληνικά μαγαζιά, ξεκινάει από τα €30 για τα 60Gb (€92 Vs €132) και φτάνει μέχρι και σχεδόν τα €80 για τα 240Gb (€335 Vs €415).

Θα είμαι ειλικρινής: αν είστε ο χρήστης που θέλει πάντα και παντού το καλύτερο, δεν θα κοιτούσατε καν αυτό το review, θα είχατε ήδη έναν Vertex 3 στο μηχάνημά σας. Στατιστικά όμως, δεν έχουμε όλοι Extreme Edition επεξεργαστή που σημαίνει ότι δεν ικανοποιούμαστε όλοι με το απόλυτα καλύτερο ή δεν έχουμε τα λεφτά για να το αποκτήσουμε ή απλά δεν ξοδεύουμε για επιδόσεις περισσότερες απ'όσο χρειαζόμαστε.

Τι σημαίνει αυτό; Θα απαντήσω με μια ερώτηση που είχε κάνει ο Tony από το forum της OCZ πριν από μερικά χρόνια: "Πόσα IOPS χρειάζεστε;". Είναι μια ερώτηση που αρχικά είχα χλευάσει και θυμάμαι ότι είχα απαντήσει λέγοντας "τι σε νοιάζει πόσα χρειάζομαι, εσύ δώσε όσα περισσότερα μπορείς".

Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα περισσότερα IOPS χρειάζονται περισσότερη δουλειά στο R&D, ακριβότερες πρώτες ύλες και κατά συνέπεια κοστίζουν περισσότερο.

Συνεπώς 2 χρόνια ωριμότητας (των SSD αλλά και του μυαλού μου) αργότερα, η απάντηση που θα έδινα στον Tony θα ήταν πολύ διαφορετική: "όσα IOPS μπορείς να δώσεις ώστε να έχω καλή εμπειρία χρήσης του υπολογιστή μου, χωρίς να πληρώσω μια περιουσία". Αυτές τις επιδόσεις χρειάζομαι και για αυτές θα πλήρωνα τα λεφτά μου.

Αν καθίσω μπροστά σε έναν υπολογιστή που φοράει τον Vertex 3 και σε έναν που φοράει τον Agility 3, αν δεν ρίξω μια ματιά στον Device Manager, δεν πρόκειται να καταλάβω ποιος είναι ποιος από τις επιδόσεις των εφαρμογών μου.

Οπότε το ερώτημα είναι: θα έδινα 50 ή 80 ευρώ παραπάνω για τον επόμενο καλύτερο SSD αν δεν πρόκειται να δω διαφορά στις επιδόσεις με την χρήση του;

Θα είμαι ειλικρινής: πριν από μερικά χρόνια που οι SSD ήταν κάτι το εξωτικό, τα έδωσα. Και ήταν πολύ παραπάνω από 80 ευρώ και για επιπλέον επιδόσεις που έβλεπα μόνο σε benchmarks. Σήμερα; Θα δω τι άλλο χρειάζομαι που θα μπορούσε να καλυφθεί από τα 80 αυτά ευρώ και αν δεν υπήρχε κάτι άλλο, μπορεί και να τα έδινα για τον καλύτερο SSD.

Σημασία έχει ότι ο Agility 3 παρά τις αρχικές επιφυλάξεις με εντυπωσίασε με διάφορους τρόπους. Αρχικά λόγω τιμής, κατόπιν λόγω επιδόσεων στα 4k και τέλος, παρά τις κουτσουρεμένες επιδόσεις στα περισσότερα συνθετικά benchmarks και αντίθετα με το τι πίστευα, έστειλε σε πολλές περιπτώσεις αδιάβαστο το RAID0 μου με τα κορυφαία μοντέλα της Samsung.

Όταν ξεκίνησα τις πρώτες μετρήσεις γι'αυτό το review, ένας φίλος (ο Κώστας) με ρώτησε τι SSD να πάρει στα 120Gb και του πρότεινα τον Agility 3. Το επόμενο απόγευμα μου είπε ότι ήταν η καλύτερη αγορά που είχε κάνει και ότι το λειτουργικό του έβγαλε φτερά. Και δεν χρειάστηκε να τρέξει κανένα benchmark.

OCZ και το μέλλον - Bonus ανάλυση

Αν θα μου έλεγες πριν από 3-4 χρόνια ότι θα έλεγα αυτά που θα πω σ'αυτή την σελίδα για την εταιρία που κυκλοφόρησε τους πρώτους SSD με τον τραγικό ελεγκτή Jmicron, θα σου έλεγα ότι είσαι τρελός.

Δεν έχω OCZ SSD στο μηχάνημά μου (ακόμα) αλλά έχω χρησιμοποιήσει αρκετούς. Η άποψη που θα διαβάσετε όμως έχει να κάνει με την OCZ σαν εταιρία και όχι για τα προϊόντα της.

Η OCZ είναι μια εταιρία με μεγάλη ιστορία στον χώρο των μνημών που είχε αρχίσει να ανοίγεται και σε άλλους τομείς (τροφοδοτικά, ψύξη, gaming gear κλπ). Όταν ξεκίνησε να βγάζει SSD, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που γρήγορα όμως εξελίχθηκε σε κατακραυγή, λόγω των προβλημάτων του Jmicron JMF601 & JMF602.

Μου πήρε αρκετό καιρό να "πάρω στα σοβαρά" την OCZ ως παίκτη στον χώρο των SSD. Σήμερα την βλέπω εντελώς διαφορετικά ως εταιρία και αυτό δεν έγινε με ένα προϊόν.

Έγινε με την σταθερή πορεία της εταιρίας στον χώρο και τις αποφάσεις της που θέλω να πιστεύω ότι θα αλλάξουν το σκηνικό στους SSD προς το καλύτερο. Πως να το δω διαφορετικά, όταν τους βλέπω να παρατάνε το μεγαλύτερο κομμάτι της παραγωγής του (μνήμες RAM) και να αγοράζουν την Indilinx με απώτερο σκοπό την κατασκευή SSD με in-house ελεγκτή; Αυτό εμένα μου δείχνει εταιρία που θέλει να κάνει την διαφορά. Δείχνει εταιρία που δεν αρκείται να βγάζει re-badged OEM SSDs με τον ίδιο ελεγκτή όπως κάνουν όλοι οι άλλοι (Gskil, Patriot, Kingston κι ένα σωρό άλλοι)

Κανείς δεν είναι άγιος. Ο Samsung 470 που πήρα τα Χριστούγεννα, σήμερα είναι 20 ευρώ φτηνότερος, 9 μήνες μετά. Από μια εταιρία που πουλάει 10άδες φορές περισσότερα SKUs μέσω των OEMs, απ'ότι πουλάνε στα ράφια (retail) η Intel και η OCZ μαζί, περιμένω πολύ μεγαλύτερη συμβολή στην πορεία προς χαμηλότερες τιμές και στο να γίνει ο SSD αναπόσπαστο κομμάτι ενός νέου υπολογιστή.

Από την άλλη, η Intel, που μας έχει δείξει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν ότι άμα δεν έχει αντίπαλο κλείνει τους διακόπτες στο R&D της (καλή ώρα όπως αυτή την εποχή).

Και καταλήγουμε να βρίσκουμε σήμερα τον Agility 3 σε μια από τις χαμηλότερες τιμές πρώτης κυκλοφορίας για SSD της κλάσης του, που χτυπάει στα ίσια σε επιδόσεις δύο (2) μαζί από τους καλύτερους SSD της Samsung σε RAID0.

Ή την υποστήριξη TRIM σε συσκευές με εσωτερικό RAID (Virtualized Controller Architecture), μια παγκόσμια πρωτοπορία που για να είμαι ειλικρινής, περίμενα από καμιά εταιρία του μεγέθους της Intel να βγάλει πρώτη και όχι από την OCZ που τελικά το έβγαλε, χαράζοντας τον δρόμο για το TRIM σε RAID.

Αυτά από την OCZ, μια εταιρία με revenue και λοιπά λογιστικά νούμερα που αποτελούν ένα κλάσμα αυτών της Samsung και της Intel.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, είμαι πολύ ενθουσιασμένος για τα νέα προϊόντα SSD της OCZ.

 

Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος και περιμένουμε ανυπόμονα την επόμενη έκδοση του Indilinx καθώς και εξίσου καλούς και φτηνότερους SSD

Η έλευση των SSD σήμανε μια νέα εποχή και φιλοσοφία στον αποθηκευτικό χώρο των υπολογιστών. Ο συνεχής ανταγωνισμός αλλά και η ανάγκη για επιβίωση στην αγορά έκανε τους μηχανικούς δίσκους τη χρυσή τομή μεταξύ τιμής και χωρητικότητας με συνέπεια να αποτελούν την καταλληλότερη επιλογή για μια φθηνή, φορητή αποθήκη. Οι τιμές των εξωτερικών θηκών άρχισαν να πέφτουν και το πακέτο φάνταζε όλο και πιο ελκυστικό.

 

Οι δοκιμές έγιναν κατά κύριο λόγο με τον μηχανικό Western Digital 1002FAEX, έναν απο τους καλύτερους μηχανικούς που κυκλοφορούν της black σειράς της WD, μιας και λογικά η κύρια χρήση του docking station θα είναι για γρήγορη μετακίνηση αρχείων και video και όχι για να έχουμε τον κύριο δίσκο του λειτουργικού μας οπού παίζει πρωταρχικό ρόλο η ταχύτητα του controller και του δίσκου στα 4k blocks.

 

Για λόγους αρτιότητας όμως έγινε δοκιμή και με τον SSD της Crucial που υποστηρίζει Sata3 ώστε να δούμε αν είναι συμβατό το Docking Station και να φέρουμε τον controller του στο έπακρο των επιδόσεών του. Επιπλέον έγινε δοκιμή και με τις ρυθμίσεις των windows σχετικά με το writecaching ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα. Τα αποτελέσματα απο τα δύο βασικά μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε, Crystal Disk Mark 3.0 και AS SSD Benchmark στους πίνακες που ακολουθούν.

 

 

Crystal Disk Mark 3 Tests
WD1002FAEX 1TB
SB850 USB2.0	NEC USB3.0	VIA USB3.0

AS SSD Benchmak Tests
WD1002FAEX 1TB
SB850 USB2.0	NEC USB3.0	VIA USB3.0

HD Tach 3.0.4 Tests
WD1002FAEX 1TB
SB850 USB2.0	NEC USB3.0

Windows Write Caching Tests
Crucial C300 6GB
Write Caching Off	Write Caching On

Windows Transfer Tests
WD1002FAEX 1TB
SB850 USB2.0	NEC USB3.0

 

Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε βλέποντας τις παραπάνω μετρήσεις είναι τα εξής:

 

1. Ο controller του DuoDock 2S είναι ο ικανότερος που έχει συναντήσει ο γράφων και πραγματικά δίνει φτερά σε οποιοδήποτε δίσκο θέλουμε να συνδέσουμε εξωτερικά. Οι μέγιστη στιγμιαία ταχύτητα που μπορεί να καταφέρει είναι περίπου 200MB/s πράγμα που δικαιολογείται εν μέρη και απο τη sata διεπαφή που υποστηρίζει το docking station που είναι sata 2 και όχι 3.

 

Η σταθερή μέγιστη κίνηση που μπορεί να διαχειριστεί το DuoDock 2S είναι περίπου 100MB/s.

 

2. Το USB3.0 είναι πραγματικά η αναβάθμιση που άρμοζε στο USB και συμβαδίζει με τις ταχύτητες που μπορούν πλέον να καταφέρουν οι δίσκοι που κυκλοφορούν, μηχανικοί οι μη.

 

3. To Write Caching, τουλάχιστον κατά τις δοκιμές μας, δεν έδειξε κανένα κέρδος.

 

4. Η Akasa USB3.0 PCIe Card δεν υπολείπεται καθόλου σε απόδοση του ενσωματωμένου USB3.0 NEC της μητρικής μας αλλά δεν έχει και κανένα κέρδος. Αποτελεί άριστη επένδυση για το σύστημα που δεν έχει εγγενή υποστήριξη USB3.0. [BREAK= Ρεζουμέ] Μείναμε πραγματικά ενθουσιασμένοι από το Akasa DuoDock 2S καθώς συνδυάζει πολύ καλή ποιότητα κατασκευής, αισθητική και εντυπωσιακές επιδόσεις. Η ευελιξία που προσφέρουν οι δύο hot swappable θέσεις για σκληρούς δίσκους θα λύσει τα χέρια σε όσους χρειάζονται πρόσβαση πολλαπλές μονάδες ταυτόχρονα, ειδικά όταν η πλειοψηφία των ανταγωνιστικών προϊόντων προσφέρει μία υποδοχή.

 

Η υποστήριξη USB3.0 και ο ενσωματωμένος controller που εφοδιάζουν το DuoDock 2S εγγυώνται την απρόσκοπτη και ταχύτατη μεταφορά των δεδομένων σας. Η Akasa USB3.0 PCIe Card που πολύ ευγενικά μας παραχώρησε μαζί με το DuoDock 2S, η Akasa, λειτούργησε άριστα και η απόδοσή της αποδείχθηκε άξια των προσδοκιών μας και του DuoDock 2S. Στα 46€ που μπορείτε να βρείτε το Akasa DuoDock 2S στα multirama δεν θεωρούμε οτι είναι ακριβό, το αντίθετο μάλιστα είναι μέσα στις οικονομικές δυνατότητες των περισσοτέρων και αν αναλογιστούμε και τα όσα προσφέρει (looks, performance, hotswap, usb3.0) θεωρούμε ότι αποτελεί ευκαιρία!

 

Πλεονεκτήματα

• Απόδοση
• Εμφάνιση
• Ποιότητα
• Ευελιξία

• Ο μηχανισμός αποσύνδεσης των δίσκων παίρνει βελτίωση

Akasa DuoDock 2S & Akasa USB3.0 PCIe Card

29/07/2011

 

Ευχαριστούμε θερμά την AKASA για την παραχώρηση των δειγμάτων της παρουσίασης

• Ταχύτητα μέγιστης ανάγνωσης: 550ΜΒ/s
• Ταχύτητα μέγιστης εγγραφής: 525ΜΒ/s
• 4KB Random Write (alighend): Εως 60000 IOPS
  *Σε σύστημα εξοπλισμένο με Intel Sandy Bridge το οποίο προτείνεται για την πλήρη ανάδειξη των δυνατοτήτων του δίσκου

• SATA III / 6Gbps
• Ενσωματώνει τον ελεγκτή SandForce 2281
• Ενισχυμένες δυνατότητες BCH ECC
• Υποστηρίζει SATA-7 Security Erase
• Αποδοτικός Write Amplification Factor μικρότερος από 1 (4Κ database transfer workload)
• Σημαντικά αυξημένες επιδόσεις σε σχέση με τη προηγούμενη γενιά
• Λύση εμπορικής χρήσης που προσφέρει 2Χnm MLC NAND Flash μνήμη σε εξαιρετική αναλογία επιδόσεων-κόστους
• MTBF: 2000000 ώρες
• Εγγύηση 3 χρόνων

 

Σύστημα δοκιμών 1:ASUS Η67

Σύστημα δοκιμών 2:INTEL Χ58 EVGA SLI3

Σύστημα δοκιμών 3: MSI 770-C45

Σύστημα δοκιμών 4: MSI 770-C45 + ASROCK SATA3 PCIE X1

HDTune Write Test

ATTO Disk Benchmark

Παρόλ' αυτά, ορισμένοι χρήστες ενδεχομένως να αγοράσουν κάποιον SSD ώστε να εξοπλίσουν το laptop τους και να τους ενδιαφέρει η κατανάλωση αυτού από πλευράς αυτονομίας της ενσωματωμένης μπαταρίας. Όπως είναι εμφανές με 323mA σε idle, 437mA σε read και 727mA σε write μετρημένα στη γραμμή των +5Volt -στη γραμμή των +12Volt δεν σημειώθηκε κατανάλωση-, το συγκεκριμένο προϊόν καταναλώνει 1,6W, 2,2W και 3,6W αντίστοιχα. Συγκριτικά αναφέρουμε ότι ένας μέσος συμβατικός HDD καταναλώνει 4-7W σε κατάσταση αναμονής και 6-10W όταν εκτελεί εργασίες ανάγνωσης και εγγραφής. Χαμηλής κατανάλωσης σε γενικές γραμμές, ξεφεύγοντας ελάχιστα στη μέγιστη κατανάλωση, σίγουρα ο SSD δε θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα κατανάλωσης από τον επεξεργαστή ή την κάρτα γραφικών.



Στο θέμα της θερμοκρασίας, ο SSD επιβεβαιώνει τη φήμη του. Διατηρώντας σταθερά τη θερμοκρασία των 25°C, όσο δηλαδή και η θερμοκρασία χώρου στο εσωτερικό του κουτιού, αποτελεί το πιο ψυχρό εξάρτημα υψηλών επιδόσεων σε ένα σύγχρονο σύστημα.
 

• Σύνδεση SATA3 που αξιοποιείται (σε αντίθεση με άλλα προϊόντα)
• Αυξημένες επιδόσεις σε ανάγνωση και εγγραφή
• Ανθεκτική κατασκευή
• Διάθεση μοντέλων σειράς με μεγάλες χωρητικότητες (120GB,240GB,480GB)

• Υψηλή τιμή, παραμένουμε ακόμα στα περίπου 2€/GB
• Θα θέλαμε μοντέλα μικρότερης χωρητικότητας (60-80GB) στην ίδια σειρά
• Ελαφρώς αυξημένη κατανάλωση σε σχέση με τις προδιαγραφές
• Τα IOPS και η ταχύτητα εγγραφής των προδιαγραφών δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές μετρήσεις

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από το τελευταίο μου review και η αγορά δεν έχει τίποτα βγάλει τίποτα το "wow" από τότε. Αναμασήματα του Indilinx, διάφορες εκδόσεις του PB22-J της Samsung (που αναλύθηκε εκτενώς στο προηγούμενο review μου) και έναν νέο και αρχικά πολλά υποσχόμενο ελεγκτή της Sandforce (SF1200) ο οποίος όμως για διάφορους λόγους δεν έφερε την ανατροπή του Βασιλιά των MLC, Intel X-25.

 

Οι λόγοι αυτοί έχουν να κάνουν κυρίως με το υψηλό overprovisioning στην χωρητικότητα των υλοποιήσεων με αυτόν τον ελεγκτή που κατέληγε σε υψηλό κόστος και μειωμένη εμπιστοσύνη στους αλγόριθμους καθαρισμού του ελεγκτή - κάτι που η Intel έκανε ήδη με τους Χ25-Ε αλλά την γλίτωσε γιατί ... είναι η Intel. Οι συζητήσεις όμως είχανε ήδη ξεκινήσει για μια κίνηση της Silverstone στον χώρο. Η Silverstone που βγάζει κουτιά και τροφοδοτικά, είσαι σίγουρος; Ναι, αυτή η Silverstone. Ήταν αρχές του 2010 λοιπόν, όταν άρχισε ο κόσμος να συζητά για το HDDBoost της Silverstone: την συσκευή που παντρεύει τα καλύτερα των δυο κόσμων, HDD & SSD. Όταν λέμε "τα καλύτερα" εννοούμε την χωρητικότητα του μηχανικού σκληρού δίσκου με την ταχύτητα του SSD.

Όταν πρωτοάκουσα λοιπόν γ'αυτή την συσκευή, φανταζόμουν διάφορα πράγματα που με ενθουσίαζαν. Δεν θα κρύψω ότι το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα (και ευχόμουν να είναι η πραγματικότητα) είναι ότι το HDDBoost θα ήταν μια προσιτή έκδοση του MaxIQ της Adaptec, αλλά σε μορφή hardware. Ήλπιζα δηλαδή το HDDBoost να μετατρέπει έναν SSD σε cache για έναν μηχανικό δίσκο, κάτι το οποίο ήταν εν μέρει η αλήθεια. Δυστυχώς όμως, οι επιδόσεις δεν ακολουθούν αυτές του κατά πολύ πιο ακριβού (λόγω X25-E) MaxIQ της Adaptec.

 

 

 

Πως δουλεύει

Όπως έλεγα πριν, το HDDBoost λειτουργεί εν μέρει ως cache για τον σκληρό δίσκο. Το κάνει όμως με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έρχεται στο μυαλό σου όταν διαβάζεις την ορολογία “cache”. Αντί να περνάνε και οι αναγνώσεις αλλά και οι εγγραφές από τον SSD πριν από τον σκληρό δίσκο, περνάνε μόνο οι αναγνώσεις. Αυτό σύμφωνα με την Silverstone γίνεται για να προστατευθεί ο SSD από τις πολλές εγγραφές και κατά συνέπεια να ζήσει περισσότερο. Και πως το καταφέρνει αυτό; Με μια μορφή υβριδικού software RAID1, κατά το οποίο ο SSD κάνει mirroring τα πρώτα X Gb του σκληρού δίσκου, όπου Χ=η χωρητικότητα του SSD.

Η λέξη κλειδί εδώ είναι το “πρώτα“, κάτι το οποίο θα αναλύσω περισσότερο σε λίγο.

Η αρχή λειτουργίας του HDDBoost λέει τα εξής: 1. Το HDDBoost θα αντιγράψει τα πρώτα Χ Gb του σκληρού δίσκου στον SSD κατά την εκκίνηση του υπολογιστή. 2. Κατά τη διάρκεια λειτουργίας του υπολογιστή, το HDDBoost στέλνει τα Windows να διαβάσουν τα δεδομένα από τον SSD και να τα γράψουν στον σκληρό δίσκο. Αν τα δεδομένα που χρειάζονται τα Windows βέβαια δεν βρίσκονται στον SSD (π.χ. γράφτηκαν μετά το τελευταίο boot, ή απλά δεν χωράνε στα Χ Gb) τότε το HDDBoost θα στείλει τα Windows να τα διαβάσουν από τον σκληρό δίσκο. 3. Στα επόμενα boots το HDDBoost θα κάνει κάθε φορά synchronisation των δεδομένων του SSD και των πρώτων X Gb του μηχανικού δίσκου, των δυο περιοχών δηλαδή αυτού του υβριδικού RAID1. Ο,τιδήποτε γράφτηκε στον σκληρό δίσκο από το προηγούμενο boot, με αυτή τη διαδικασία θα γραφτεί και στον SSD. Φαντάζομαι ότι με τα παραπάνω έχετε ήδη αρχίσει να έχετε τις ίδιες ή παρόμοιες απορίες με αυτές που είχα κι εγώ πριν πιάσω το HDDBoost στα χέρια μου. Οπότε για να μη μακρυγορώ, ας πάμε να δούμε τα χαρακτηριστικά του.

Χαρακτηριστικά

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά σύμφωνα με την σελίδα του προϊόντως στο site της Silverstone. Καταλαβαίνω το να έχει τις διαστάσεις της συσκευής, αλλά οι διαστάσεις της πλακέτας PCB, που ακριβώς θα μας χρησιμεύσουν;

Τα περιεχόμενα του κουτιού: - Το HDDBoost - Το εγχειρήδιο χρήσης/εγκατάστασης - Ένα (1) καλώδιο SATA - Τέσσερεις (4) βίδες - Ένα (1) καλώδιο USB

Το (εσωτερικό) καλώδιο USB συμπεριλήφθηκε μόνο στις αρχικές εκδόσεις του προϊόντος, καθώς η ενημέρωση του firmware του μπορούσε να γίνει μόνο με αυτό. Οι τελευταίες εκδόσεις firmware γίνονται απευθείας από την σύνδεση SATA, για την ακρίβεια το μοντέλο παραγωγής δεν έχει καν τα 4 pins του USB header πάνω στην πλακέτα. [BREAK=Εγκατάσταση] Η Silverstone έχει ένα animation στο site της, το οποίο σου δίνει μια πρώτη ιδέα για το τι θα δεις στο εγχειρίδιο εγκατάστασης, έτσι ώστε να δημιουργήσεις αυτό το “super drive” με τη μέγιστη αποθηκευτική ικανότητα του σκληρού δίσκου και τη μέγιστη ταχύτητα του SSD.

Κατ’αρχάς, εγκαθιστάς τον SSD μέσα στο HDDBoost. Η εγκατάστασή του είναι πολύ απλή και θυμίζει έντονα την εγκατάσταση δίσκου 2.5” μέσα σε εξωτερική θήκη, δεν υπάρχουν εκπλήξεις εδώ.

Μετά έρχεται η ώρα να συνδέσουμε τον σκληρό δίσκο στο ρεύμα (Power) και στο HDDBoost (SATA). Παραδόξως, σε κάτι τόσο απλό, το animation κάνει λάθος και ενώ μας δείχνει σε μια εικόνα αυτό που εξήγησα παραπάνω, το περιγράφει ως “σύνδεση του HDDBoost στον σκληρό και στο ρεύμα”.

Τέλος, συνδέεις το HDDBoost στο ρεύμα και στη μητρική. Ουσιαστικά το HDDBoost “παρεμβάλλεται” ανάμεσα στον σκληρό δίσκο και στη μητρική... όπως ακριβώς και η cache ενός δίσκου!

Και έτσι καταλήγεις να έχεις τα πλεονεκτήματα του HDDBoost χωρίς να χρειαστεί να κάνεις επανεγκατάσταση του λειτουργικού σου, ακόμα ένα πλεονέκτημα σύμφωνα με την Silverstone.

Test setup και προβληματάκια

Σε αυτό το review θα το δοκιμάσουμε παρέα με έναν Hitachi HDS721010CLA (1Tb, SATA300, NCQ, 32Mb cache ~125Mb/sec avg transfer rate) και τον φτηνότερο SSD της Intel, τον X25-V (40Gb, SATA300, NCQ, TRIM, 170Mb/sec read & 40Mb/sec write speed). Και ο δίσκος αλλά και ο SSD είναι ολοκαίνουριοι και βγήκαν από τις σακουλίτσες τους για τις ανάγκες αυτού του review, οπότε δεν χρειάστηκε καν να μπούμε στην διαδικασία defragmentation που συνιστά η Silverstone για τον δίσκο πριν την εγκατάσταση του HDDBoost.

Το υπόλοιπο σύστημα είναι ένα πολύ βασικό PC που έχω στην ντουλάπα (C2D, P45/ICH10, 4Gb DDR2, Vista Ultimate 64-bit), καθώς η μητρική στο κυρίως PC μου (Asrock P55M Pro) και το HDDBoost δεν τα πήγαν καθόλου καλά. Ζώντας με δυο X25-M 160Gb σε RAID0, η μητρική μου είναι σεταρισμένη σε RAID mode. Γνωρίζοντας ότι το HDDBoost είναι ουσιαστικά ένας software RAID controller, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα να κάνω είναι να γυρίσω τη μητρική μου σε AHCI ή IDE/Compatible mode προτού εγκαταστήσω το λειτουργικό στον Hitachi.

Παρ’όλα αυτά, μου έκανε εντύπωση που δεν είδα πουθενά στο εγχειρήδιο της Silverstone μια αναφορά για το σε ποιο mode πρέπει να βρίσκεται ο ελεγκτής της μητρικής. Εγώ το θεώρησα αυτονόητο, αλλά όταν στοχεύεις σε ένα κοινό που δεν θα ξέρει πως να κάνει επανεγκατάσταση του λειτουργικού του σε έναν SSD, ή πως να κόβει partitions, θα πρέπει να προβλέψεις αυτό το πολύ απλό πράγμα. Εν προκειμένω έκανα μια απόπειρα να το δει η μητρική σε RAID mode, αλλά φυσικά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Γυρίζοντας τη μητρική σε AHCI mode, είχαμε διάφορα ευτράπελα: με έναν ρυθμό περίπου 1 στα 3 boot, η μητρική έβλεπε το HDDBoost στο BIOS αλλά η εφαρμογή του δεν το έβλεπε από το λειτουργικό (στα υπόλοιπα boot η μητρική δεν το έβλεπε ούτε στο BIOS).

Επανέλαβα σε IDE mode, μια από τα ίδια, σε σημείο που να φοβάμαι ότι το δείγμα μου είναι ελαττωματικό. Ξέθαψα όμως το άλλο PC μου από την ντουλάπα και εκεί όλα δούλεψαν μια χαρά. Η σειρά με την οποία έγινε η εγκατάσταση είναι η εξής: - Εγκατάσταση του HDDBoost στον υπολογιστή χωρίς SSD ή σύνδεση στον σκληρό δίσκο και ενημέρωσή του με την τελευταία έκδοση firmware από το site της Silverstone και μετά αφαίρεσή του από το PC. - Εγκατάσταση σκληρού δίσκου Hitachi στο PC - Εγκατάσταση λειτουργικού (Vista U64) στον Hitachi - Εγκατάσταση HDDBoost με τον X25-V ‘ανάμεσα’ στον Hitachi και στην μητρική Εδώ ο πρωταγωνιστής μαζί με το υπόλοιπο cast.

Interface

Για ένα προϊόν που διαφημίζει ευκολία στην εγκατάσταση και χρήση του, η εφαρμογή διαχείρισης της συσκευής δεν απογοητεύει. Η γωνία πάνω αριστερά έχει να κάνει με την ενημέρωση του firmware της συσκευής. Το χρησιμοποίησα μια φορά και ήταν όσο εύκολο φαίνεται. Κυριολεκτικά 2 βήματα και μια επανεκκίνηση. Στην πρώτη εικόνα η εφαρμογή βλέπει το άδειο HDDBoost αλλά για κάποιο λόγο βλέπει κάπου μια χωρητικότητα 168Gb, ενώ ξεκάθαρα και οι 2 SATA ports του HDDBoost είναι άδειες.

Στην δεύτερη εικόνα βλέπετε την πρώτη εκκίνηση από τον σκληρό δίσκο με το HDDBoost και τον SSD του συνδεδεμένο. Ο SSD εντελώς άδειος και ο σκληρός δίσκος με 20 περίπου Gb δεδομένων από την φρέσκια εγκατάσταση λειτουργικού. Έχουν περάσει περίπου 1.5-2 λεπτά από την εκκίνηση του υπολογιστή και 50 δευτερόλεπτα από την στιγμή που ξεκίνησα την εφαρμογή και το synchronisation βρίσκεται στο 10%.

Και εδώ βλέπετε τη στιγμή που το synchronisation βρίσκεται στο 100%, δηλαδή έχουν τελειώσει οι αντιγραφές από τον σκληρό δίσκο στον SSD, σύνολο 15 λεπτά με την εφαρμογή ανοικτή, ή 16 λεπτά και κάτι από την στιγμή που άναψα τον υπολογιστή με το HDDBoost σε δράση για πρώτη φορά.

Στις υπόλοιπες επανεκκινήσεις εννοείται έκανε μόνο τις απαραίτητες εγγραφές και δεν πήρε τίποτα πάνω από ένα λεπτό. [BREAK=Πρώτες μετρήσεις] Ξεκινάμε με ένα απλό HDTach για να δείτε πως ακριβώς λειτουργεί αυτό το επιλεκτικό διάβασμα από το HDDBoost/SSD. Στα πρώτα 40Gb του HDDBoost μας, οι επιδόσεις read είναι πανομοιότυπες με αυτές του X25-V. Μετά τα πρώτα 40Gb έχουμε τις επιδόσεις του σκέτου δίσκου.

Ελπίζω σε αυτό το σημείο να έχουν καταλάβει όλοι πως ακριβώς δουλεύει αυτό το υβριδικό RAID1. Πάμε λοιπόν να δούμε το CrystalDiskMark, ή αν προτιμάτε "γιατί το CrystalDiskMark δεν είναι το καλύτερο εργαλείο για να τεστάρουμε το HDDBoost" σύμφωνα με την Silverstone.

Υπόθεση CrystalDiskMark

Είπα προηγουμένως ότι το HDDBoost θα επιτρέψει στον SSD να γράψει δεδομένα από τον σκληρό δίσκο κατά το reboot ή με manual synchronisation μέσα από την εφαρμογή του HDDBoost. Τι θα γινόταν όμως αν προσπαθούσαμε να καταγράψουμε τις επιδόσεις του με ένα πρόγραμμα σαν το CrystalDiskMark που δημιουργεί προσωρινά αρχεία, τα οποία δεν προλαβαίνουν να γραφτούν στον SSD; Ας ρίξουμε μια ματιά. Αυτός είναι ο X25-V μόνος του:

Κι αυτός είναι ο σκληρός μας (HDS721010CLA), επίσης μόνος του:

Κι αυτό αντικρύζουμε αν τρέξουμε το CrystalDiskMark στο HDDBoost που "παντρεύει" τις δυο συσκευές:

Δημιούργησα επίτηδες ένα partition των 40Gb για να δούμε αποκλειστικά πως αποδίδει το "βελτιωμένο" από το HDDBoost κομμάτι του σκληρού δίσκου των πρώτων 40Gb.

- Η ανάγνωση (σειριακή & τυχαία) φαίνεται σταθερή στα νούμερα του SSD.

- Παραδόξως και η σειριακή εγγραφή αποδίδει το ίδιο με τον X25-V. Γιατί αυτό; Δεν θα έπρεπε να πάρουμε νούμερα από τον Hitachi στην εγγραφή μιας και όπως μας ενημέρωσε η Silverstone όλες οι εγγραφές γίνονται στον δίσκο;

- Ακόμα πιο περίεργο, το γεγονός ότι οι τυχαίες εγγραφές στα 4k είναι καθαρα νούμερα του δίσκου, όπως θα έπρεπε να ισχύει δηλαδή για όλες τις κατηγορίες εγγραφών. Είναι κάποιο λάθος του firmware του HDDBoost που άφησε τις προσωρινές εγγραφές του CrystalDiskMark να περάσουν κατευθείαν στον SSD; Ή μήπως ο ελεγκτής του HDDBoost είναι τόσο μέτριος που έριξε τις σειριακές εγγραφές του Hitachi από τα 140Mb/sec στα 40Mb/sec; Για να δούμε και το πιο φυσιολογικό HDTune...

Οι επιδόσεις κατά το HDTune

Οι επιδόσεις του HDDBoost σε ολόκληρη την επιφάνεια του "δίσκου" βγαίνει από τον μέσο όρο των επιδόσεων του SSD στα πρώτα 40Gb και των επιδόσεων του σκληρού δίσκου στα υπόλοιπα 960Gb. Το αποτέλεσμα δείχνει να είναι πιο κοντά στις επιδόσεις του σκληρού, λόγο του ότι τα 40Gb των γρήγορων επιδόσεων του SSD είναι κατά πολύ μικρότερη χωρητικότητα από τον υπόλοιπο δίσκο και "χάνονται" στον μέσο όρο. Που σημαίνει ότι αν περιορίσουμε τις μετρήσεις του HDTune στα πρώτα 40Gb του HDDBoost ενεργοποιώντας την επιλογή για short stroke παίρνουμε τα εξής εποτελέσματα:

Εδώ φαίνονται καθαρά πλέον οι επιδόσεις των πρώτων 40Gb του HDDBoost που είναι σχεδόν ίδιες με αυτές του σκέτου SSD. Πάμε τώρα στις εγγραφές:

Εδώ πάλι οι επιδόσεις θυμίζουν τον δίσκο σκέτο, αλλά σε αντίθεση με τις αναγνώσεις, οι εγγραφές δεν γίνονται καθόλου στον SSD οπότε ενεργοποιώντας την επιλογή για Short Stroke:

... παραμένουμε στις επιδόσεις του σκληρού δίσκου, όπως ακριβώς μας υποσχέθηκε η Silverstone. Δεν θα μπω στη διαδικασία να δοκιμάσω άλλα μετροπρογράμματα, καθώς έχω πειστεί ότι το HDDBoost δουλεύει όπως μας περιγράφει η Silverstone. Αντίθετα θα αναλύσω λίγο τα θετικά και αρνητικά της χρήσης του HDDBoost.

Επίλογος (τα υπέρ και τα κατά)

Θα κάνω μια απόπειρα να καταμετρήσω αυτά που είδα και έζησα με το HDDBoost σε μια "κρύα" λίστα θετικών κι αρνητικών.

Θετικά

- Το γεγονός ότι οι μόνες εγγραφές που γίνονται στον SSD είναι κατά την εκκίνηση του υπολογιστή ή με manual synchronisation ενώ είσαι στο λειτουργικό. Θετικό από πλευράς αριθμού εγγραφών στον SSD και κατά συνέπεια καλό για την μακροζωία του SSD.

- Το ότι μπορεί να εγκατασταθεί σε σκληρό δίσκο με ένα υπάρχον λειτουργικό σύστημα. Όχι απαραίτητα θετικό μόνο για τον χρήστη που δεν γνωρίζει να κάνει μια εγκατάσταση λειτουργικού, καθώς απεδείχθει ότι η εγκατάσταση του HDDBoost δεν είναι και πολύ user friendly, αν συμπεριλάβουμε τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο BIOS (AHCI/IDE/RAID mode, SMART disable) και τα firmware updates προκειμένου να λυθούν προβλήματα συμβατότητας. Απλά ευκολία για κάποιον που δε μπορεί/θέλει να επανεγκαταστήσει το λειτουργικό σύστημά του.

Αρνητικά

- Το ίδιο με το πρώτο θετικό παραπάνω: το ότι ο SSD δεν χρησιμοποιείται καθόλου για τις εγγραφές, παρά μόνο κατά την επανεκκίνηση μέσω του synchronisation. Η συντριπτική πλειοψηφία των εγγραφών του λειτουργικού συστήματος είναι τυχαίες/random και εκεί είναι που ένας από τους φτηνότερους SSD, o X25-V, τυχαίνει να είναι και ένας από τους καλύτερους. Δεν πείθομαι για την ανάγκη να προστατέψω τα κελιά ενός SSD που έχουν συγκεκριμένο αριθμό εγγραφών προτού αχρηστευτούν, κυρίως γιατί ο κατασκευαστής μου εγγυάται ότι ο SSD με φυσιολογική χρήση θα ζήσει πολύ περισσότερο απ'ότι θα τον χρειαστώ.

- Θυμάστε εκείνα τα "πρώτα" Gb που αναφέραμε στην αρχή του review; Είναι από τα πράγματα που μου κάθισαν άσχημα με αυτό το προϊόν, από την άποψη ότι θα ήταν ένα εντελώς διαφορετικό προϊόν αν είχε ενσωματωμένη την δυνατότητα να γνωρίζει ή να προβλέπει ποια δεδομένα χρειάζεται το λειτουργικό και τα προγράμματά μου και να cacheάρει αυτά στον SSD, και όχι απλώς τα "πρώτα" 40Gb που πολύ γρήγορα μπορεί να γεμίσουν με δεδομένα αρχείων μουσικής, ταινιών και άλλα διάφορα που δεν επωφελούνται από το να βρίσκονται στο HDDBoost. Δυστυχώς δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, σε σημείο να θεωρώ παραπληροφόρηση το να αφήνει υπονοούμενα η Silverstone ότι με το HDDBoost θα πάρετε τις επιδόσεις ενός SSD των 40-80Gb σε ολόκληρη την χωρητικότητα ενός δίσκου 1-2Tb. Με λίγα λόγια το προϊόν πείθει ότι μπορεί να κάνει αυτό που λέει (software mirroring, αναγνώσεις από τον SSD, εγγραφές στον HDD και προστασία του SSD από τις πολλές εγγραφές) αλλά δεν πείθει ότι ο τρόπος που το κάνει είναι ο καλύτερος ή έστω χρήσιμος.

Ο καλύτερος τρόπος που έχω βρει για να προστατέψω έναν SSD από τις συχνές εγγραφές των Windows... είναι να τον κρατήσω στο συρτάρι του γραφείου μου. Αλλά αυτό έρχεται σε αντιπαράθεση με τον λόγο ύπαρξης ενός SSD στην κατοχή σας. Και στην τελική εκεί θέλω να καταλήξω: η Silverstone προωθεί το HDDBoost ως η συσκευή που ανεβάζει κατά ένα ποσοστό τις επιδόσεις ενός μέρους του σκληρού δίσκου. Επειδή όμως η χρήση του HDDBoost προϋποθέτει την κατοχή ενός σκληρού δίσκου αλλά και ενός SSD, εγώ το βλέπω ως την συσκευή που ρίχνει κατά ένα ποσοστό τις επιδόσεις ενός SSD. Πρωτοποριακό προϊόν, με αρκετό R&D και αποτέλεσμα μια λειτουργία που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα. Ο μόνος λόγος που θα δικαιολογούσα αυτή την λειτουργία στον υπολογιστή μου (αναγνώσεις από SSD και εγγραφές στον HDD) είναι μόνο αν υπήρχε σημαντικό πρόβλημα με τις εγγραφές του SSD μου (hint: Jmicron).

Ναι, αν το HDDBoost είχε βγει πριν από 2 χρόνια που οι επιλογές μας ήταν πανάκριβοι SLC ή προσιτοί MLC με ελεγκτή Jmicron και προβληματικές εγγραφές, πιστεύω ειλικρινά πως θα είχε πουλήσει σαν ζεστό ψωμί. Δεν είμαστε στο 2008 όμως και η συντριπτική πλειοψηφεία των SSD στην αγορά σήμερα έχουν πολλαπλάσιες επιδόσεις από τους ταχύτερους μηχανικούς δίσκους, ενώ έχω πολύ καιρό να ακούσω για προβλήματα του τύπου Jmicron. Κατά την σύνταξη αυτού του review, το HDDBoost είναι διαθέσιμο μόνο σε ένα μαγαζί στην Ελλάδα, στην τιμή των €42, χωρίς μεταφορικά.

Με βάση όλα τα παραπάνω, οι προτάσεις μου είναι οι εξής:

- Αν έχετε ακόμα κάποιον ξεχασμένο Jmicron SSD με τις προβληματικές εγγραφές, με χωρητικότητα από 64Gb και άνω, ίσως να αξίζει να δώσετε τα λεφτά για ένα HDDBoost και να δώσετε μια ανάσα ζωής στον υπολογιστή σας.

- Αν έχετε οποιονδήποτε άλλο SSD, κάντε την χάρη στον εαυτό σας και χρησιμοποιήστε τον απευθείας στον υπολογιστή σας και απολαύστε και τις αναγνώσεις αλλά και τις εγγραφές του. Αν δεν τρέχετε benchmarks κάθε μέρα, όλη μέρα, δεν πρόκειται να τον σκοτώσετε μέσα σε μερικούς μήνες.

- Αν δεν έχετε κανένα SSD, αγοράστε κάποιον τελευταίας γενιάς και χρησιμοποιήστε τον απευθείας για το λειτουργικό σας. Στις τελευταίες 2 περιπτώσεις, το HDDBoost απλά δεν κάνει για σας. Όπως είπαμε και νωρίτερα, πριν από 2 χρόνια θα ήταν ένα επαναστατικό προϊόν.

Σήμερα όμως, θα χρειαστεί ένα πολύ καλύτερο firmware/software που να καταλαβαίνει ποια δεδομένα χρειάζονται να είναι πάνω στο HDDBoost/SSD, προκειμένου να το θεωρήσουμε άξιο αγοράς/χρήσης

. Η πρωτοπορειακή ιδέα είναι εκεί, αλλά η υλοποίηση θέλει λίγο ακόμα δουλειά.

Η Ταϊβανέζικη εταιρία Xigmatek έγινε γνωστή στην Ελληνική αγορά χάρης σε μια γκάμα προϊόντων που περιλαμβάνει ανεμιστήρες, χαμηλής τιμής αλλά ικανοποιητικής ποιότητας ψύκτρες επεξεργαστών και κουτιά υπολογιστών, με τα τελευταία να έχουν λανσαριστεί πρόσφατα. Αυτή τη φορά δε θα δούμε κάτι από τα παραπάνω αλλά την πρόταση της σε μια διαφορετική κατηγορία, αυτή του mobile storage. Οι σχεδιαστές της Xigmatek είχαν κέφια και έδωσαν μια ιδιαίτερη μορφή στο προϊόν που θα "εξετάσουμε" διεξοδικά δίνοντας στον 1.8 ιντσών σκληρό δίσκο design αναπτήρα από όπου πήρε και το εμπορικό όνομα του!

Πινάκας της Xigmatek με τι περίπου να γεμίσουμε αυτά τα GB.

• Δε χρειάζεται εξωτερική τροφοδοσία (USB powered)
• Έρχεται έτοιμο προς χρήση
• 50%+ Μικρότερο μέγεθος από έναν (κοινό) δίσκο 2.5 ιντσών*
• 50%+ ελαφρύτερος από κάποιον δίσκο 2.5 ιντσών*
• 60%+ πιο ανεκτικός στις κακουχίες από κάποιον 2.5 ιντσών*
• 50%+ πιο αποδοτικός ενεργειακά από κάποιον 2.5 ιντσών.*

 

 

Ευχαριστούμε θερμά την Xigmatek για την παραχώρηση του δείγματος.

[BREAK=Τρίτη 4 Αυγούστου 2009:]

Όλη μέρα στη δουλειά σήμερα περίμενα να σχολάσω για να πάω σπίτι και να αρχίσω να πασπατεύω τον P128. Περπατώντας στην επιστροφή σκεφτόμουν τι θα κάνω με τον P128: Θα τον βάλω πάνω στον ICH10R της DFI Lanparty Jr P45 T2RS που έχω στο PC μου, και θα αρχίσω να βλέπω τα 200άρια και τα υπόλοιπα σχετικά νούμερα (κάτι που έχω ήδη δει σε τουλάχιστον 3 reviews σε άλλα sites). Κι έτσι κι έγινε, με τον P128 άδειο εντελώς, έτρεξα το HDTach -> 217Mb/sec, έτρεξα το HDTune -> 211Mb/sec, CrystalDiskMark -> 226Mb/sec, όλα πήγαν κατά τας γραφάς. Έτσι, είμαι έτοιμος για ακόμα ένα review του Ρ128 σαν τα υπόλοιπα: "Ναι, αγαπητοί αναγνώστες, έτσι ακριβώς είναι ο P128, 200άρια παντού, ικανοποιητικά IOPS, μηδέν καθυστερήσεις στις εγγραφές, ελαφρώς καλύτερη αναλογία €/Gb από τον βασιλιά Intel X25-M, κουλουπού" Κάτι όμως δε μου κάθεται καλά, καλό μου ημερολόγιο. Τα νούμερα αυτά είναι σε όλο το internet, τι καινούριο θα προσφέρει το review μου; Πα να παίξω λίγο με τον γιόκα τώρα, θα το σκεφτώ αύριο. ... Όχι ρε συ, πάλι ξέχασα να πάρω την DHL για να έρθουν να πάρουν το XPS της Χρύσας, ξεφτίλα πια...

[BREAK=Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009:]

Σήμερα έκανα ένα τσιγάρο έξω με τον Brian (ένας συνάδελφος που τον πρήζω με τους SSD κάθε τόσο) και με ρώτησε με ποιον SSD είμαι τώρα...

Πέτρος: Έχω δυο X25-E 32Gb RAID0 για τα Vista και 4x128Gb Samsung MLC για τα mp3 και τα ρέστα, κάτι Samsung SLC σκόρπιους στο HTPC και στο Optiplex της γυναίκας μου κι έναν Mtron Mobi 3000 στον φορητό της δουλειάς. Α!, κι ένα Acard ANS-9010 ξεχασμένο μέσα στο συρτάρι, που μάλλον θα καταλήξει στο Shuttle XPC.

Brian: You are sick, man.

Πέτρος: I know! Έχω κι έναν Corsair P128 που μου ήρθε πρόσφατα για να τον κάνω review.

Brian: Τον δοκίμασες καθόλου;

Πέτρος: Ναι, τον έβαλα πάνω, έτρεξα μερικά τεστάκια, "τόσες" εκατοντάδες Mb/sec sequential/random/4k, "τόσες" χιλιάδες IOPS στα 512/1024 και περίπου...

Brian: Δεν κατάλαβα τίποτα man, it's all greek to me. Θα δω διαφορά αν πάρω έναν για τον φορητό μου;

Χμ... Έχει δίκιο ο Brian, τι διαφορές βλέπεις πρακτικά, άραγε; Δεν είναι όλοι hardware geeks να αποφασίζουν με το HDTune στο χέρι. Ε λοιπόν αγαπητό ημερολόγιο, το πήρα απόφαση: για αυτό το review θα γίνω ένας newbie σαν τον Brian. Βρήκα και την Χρύσα στο MSN και δεν έχει πρόβλημα να κάνω το review στο δικό της Dell "Mr Τούμπανος" XPS1530, sweet! [/τύψεις]

[BREAK=Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009:]

Το πρωί είχαμε πάλι SSDοσυζήτηση με τον Brian

Πέτρος: Hey Brian, τι ξέρεις από SSD, πέραν από το nerd-talk που ακούς από μένα και κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι για να μη με προσβάλλεις;

Brian: Ξέρω ότι μερικοί είναι πολύ γρήγοροι, ενώ άλλοι έχουν προβλήματα. Επίσης, ξέρω ότι εκεί που είναι πιο γρήγοροι από τους απλούς δίσκους, είναι πολύ πιο γρήγοροι.

Πέτρος: Τίποτα άλλο; Σχετικά με την αξιοπιστία τους;

Brian: Α, ναι, έχω ακούσει ότι θεωρητικά έχουν λιγότερα μέρη που μπορεί να χαλάσουν, αλλά τους κάνει κακό το defragmentation. Επίσης, πρόσφατα άκουσα ότι μερικοί SSD χάνουν τις αρχικές τους επιδόσεις κατά πολύ, μετά από κάποιο καιρό.

Πέτρος: Μάλιστα. Ξέρεις τι είναι το alignement στους SSD; Έχεις υπόψη κανένα άλλο tweak;

Brian: "Tweak"; Όχι, τι κάνει το tweak;

Πέτρος: Nevermind, να'σαι καλά αδερφέ, σύντομα θα σου πω πως τα πάει ο P128 σε όλα τα παραπάνω. ...

Να'μαι πάλι στο σπίτι με τον P128 της Corsair στη μια μεριά και το Dell XPS1530 στην άλλη (Core 2 Duo, ICH8-M, SATA300). Ως άσχετος από SSD λοιπόν, δεν ξέρω τι σημαίνει "IOPS", "latency", "tweaks" κλπ οπότε τι έκανα; Χα! Κατ'αρχάς έβαλα φρέσκα Vista στο XPS μανίσιο και με το χρονόμετρο στο χέρι πήρα κάποια νούμερα για τις επιδόσεις του σκληρού δίσκου με τον οποίο ήρθε (Seagate 250Gb 7.200 rpm). Sorry αγαπητό ημερολόγιο που κράτησα τις σημειώσεις και τις μετρήσεις μου στο πίσω μέρος των σελίδων σου! Πάω να την πέσω...

[BREAK=Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009:]

Τέλος η βδομάδα, ήρθε το σουκού, γιούχου! Απόψε έβαλα το καπελάκι "Brian" στο κεφάλι μου και κάθησα να παίξω με τον P128. Πήγα στο site της Corsair και έψαξα για οδηγίες για την εγκατάστασή του. Χμ... ίδιες διαστάσεις με τους απλούς δίσκους και το μόνο που μου λένε είναι να κλείσω στο defragging. Ok. Δεν είδα να μου λέει πουθενά τίποτα για tweaking, pagefile, indexing, prefetching κλπ οπότε ως "Brian" αγνοώ την ύπαρξη τους εντελώς. Βάζω λοιπόν τον P128 μέσα στο XPS1530 και αρχίζω την εγκατάσταση Windows Vista Ultimate SP1 32-bit και παράλληλα να χρονομετρώ ό,τι ακριβώς χρονομέτρησα και στον Seagate 7200 rpm.

Η εγκατάσταση των Vista τελείωσε περί τα 3.5 λεπτά γρηγορότερα απ'ότι στον σκληρό δίσκο. Χμ δεν είναι κι άσχημα για ένα σύνολο περίπου 18 λεπτών, σα να λέμε 15% γρηγορότερα. Όχι ότι θα κάνω εγκατάσταση Windows κάθε μέρα, αλλά με προϊδεάζει για τις ορατές διαφορές στις επιδόσεις.

[BREAK=Σάββατο 8 Αυγούστου 2009:]

Σήμερα σειρά έχουν οι οδηγοί της Nvidia για την κάρτα γραφικών του φορητού (GeForce Go 8600GT 256Mb). Πρώτα μέτρησα την εγκατάσταση των οδηγών από το διπλό κλικ στο εκτελέσιμο μέχρι να φτάσει στο finish:

Κατόπιν μέτρησα τον χρόνο που παίρνει να κάνει επανεκκίνηση ο φορητός μετά την εγκατάσταση των οδηγών της Nvidia. 'Ενα reboot κατά πολύ πιο αργό από τα υπόλοιπα καθώς εκεί ενεργοποιείται πρώτη φορά ο οδηγός της Nvidia και κατά παράδοση παίρνει περισσότερη ώρα.

Χμ.. σχεδόν ο μισός χρόνος και για τα δυο. Αρχίζεις να με εντυπωσιάζεις κύριε P128. Άλλους drivers δεν βάζει ο "Brian" στον φορητό, μια χαρά τα είδαν τα υπόλοιπα τα Vista, ο ήχος παίζει, το δίκτυο παίζει, τέλος.

[BREAK=Κυριακή 9 Αυγούστου 2009:]

Που είχαμε μείνει; Α, ναι: antivirus. Τι έχουμε εδώ; Avast 4.8 που έχω και στο κυρίως PC μου. Μια χαρά. Κατά την εγκατάστασή του το Avast, σε ρωτά αν θέλεις να κάνεις κι ένα full system scan μετά την επανεκκίνηση. Σαφώς και θέλουμε, τι είναι αυτά που λες;

Η εγκατάσταση του Avast 4.8 έγινε στον μισό περίπου χρόνο στον P128 απ'ότι στον 7200άρη. Βέβαια, αυτό μεταφράζεται σε 19 δευτερόλεπτα, αλλά πάλι κρατώ το αποτέλεσμα που μου ψιθυρίζει "διπλάσιες επιδόσεις σε μερικές εφαρμογές". Και φτάνουμε στο full system scan που κάνει κατά το bootάρισμα το Avast (πριν φορτώσουν εντελώς τα Vista με όλα τα services κλπ).

Wow! Τώρα αρχίζουν και φαίνονται περισσότερο οι διαφορές: 6+ λεπτά διαφορά, ή αλλιώς 35% ταχύτερα. Σε 6 λεπτά πάω και κάνω έναν φραπέ και ξανάρχομαι. Θα πάρω ακόμα μια από τις σελίδες σου, αγαπητό ημερολόγιο, για να αρχίσω να γράφω τις απαντήσεις στα ερωτήματα του Brian. Καληνύχτα.

[BREAK=Δευτέρα 10 Αυγούστου 2009:]

Έκανα τα Windows Updates σήμερα, αλλά επειδή στηρίζονται κατά πολύ στα κέφια του ISP σου αλλά και του site της Microsoft, δεν μέτρησα τίποτα. Κατέβασα ένα manual για το XPS όμως και πρέπει να βάλω τον τελευταίο Ακροβάτη Αναγνώστου (Acrobat Reader). Για να δούμε...

Να'μαστε πάλι, ο 7200άρης της Seagate χρειάστηκε 2.5 φορές περισσότερο χρόνο από τον P128 της Corsair. Ο δίσκος χρειάστηκε 150% περισσότερο χρόνο από τον SSD. Ο SSD χρειάστηκε λιγότερο από το μισό χρόνο από τον δίσκο. Όπως και να το γράψω, ακούγεται εντυπωσιακό και στην πράξη φαίνεται ακόμα περισσότερο. Μιας και είμαστε εδώ, ας κάνουμε κι ένα full system scan με το Avast, αυτή τη φορά το απλό default scan που κάνει το Avast κατά βούληση μέσα από τα Windows.

Αρχίζει να δημιουργείται το trend πλέον με το "50+ τοις εκατό ταχύτερος" και οι απαντήσεις για τον συνάδελφο και φίλο Brian έχουν αρχίσει να καθαρίζουν. Αρκετά με τα του ωφελίμου όμως, ας δούμε λίγο και το τερπνόν, ή αλλιώς: αύριο τα ζόρια συμπεριλαμβάνουν και λίγα benchmarks.

[BREAK=Τρίτη 11 Αυγούστου 2009:]

Η μέρα ξεκίνησε με ATTO και CrystalDiskMark, για να δούμε τις επιδόσεις του filesystem κυρίως, αλλά και για να συγκρίνουμε με άλλους δίσκους και SSD που έχουμε στην αγορά. Το μόνο που χρειάζεται να υπενθυμίσω εδώ, είναι ότι και ο Seagate αλλά και ο Corsair P128 είναι "μόνοι" τους μέσα στο XPS και τρέχουν τα benchmarks ενώ ταυτόχρονα κουβαλάνε και το λειτουργικό.

ATTO: Seagate 7200 rpm Vs Corsair P128

CrystalDiskMark: Seagate 7200 rpm Vs Corsair P128

[BREAK=Τετάρτη 12 Αυγούστου 2009:]

Σήμερα θα παίξουμε με το Dskspeed 2 και το HDTune Random read access για να δούμε το scaling ανά block αλλά και τα IOPS. Dskspeed2:

Seagate 7200 rpm Vs Corsair P128

HDTune: Seagate 7200 rpm Vs Corsair P128

Oops, είπα IOPS και ξέχασα ότι φοράω ακόμα το καπελάκι "Brian".

[BREAK=Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009:]

Ο Mr Τούμπανος XPS1530 έπρεπε να φύγει, ήρθε ο courier και τον παρέλαβε Ο Corsair P128 όμως βρήκε σπιτάκι στο παλιό καλό Dell Inspiron της συζύγου (Core Duo, ICH7, SATA150 κλπ). Ωραίο λαπτοπάκι διετίας που κρατάμε ακόμα λόγω της καλής οθόνης του (1680x1050). Η ιδέα πίσω από αυτή την κίνηση ήταν να δω αν ο P128 (και κατά συνέπεια κάποιος εξίσου καλός SSD) μπορεί να αναζωογωνήσει έναν τέτοιο φορητό. Επίσης, μιας και αυτόν τον φορητό δεν θα έρθει να μου τον πάρει μέσα από τα χέρια η Χρύσα (:p) μπορώ να κάνω το δεύτερο μέρος του review μου, που απαντάει στην ερώτηση του Brian "πέφτουν όντως οι επιδόσεις μετά από κάμποσο καιρό;" Για αυτό το encore κομμάτι του review έκανα κάτι εντελώς διαφορετικό από το πρώτο: έτρεξα κάποια benchmarks σε φρέσκια εγκατάσταση Windows Vista Ultimate 32-bit, κατόπιν εγκατέστησα ό,τι εφαρμογή έχω και στο κυρίως PC μου και απλά χρησιμοποίησα τον φορητό κάθε βράδυ επί ένα μήνα, όπως θα χρησιμοποιούσα το κυρίως PC μου (εκτός από gaming που ο Inspiron δεν την παλεύει με την Ati X1300): emails, Firefox browsing, torrents, Paintshop Pro, ταινιούλες, επεξεργασία videos από το camcorder και άλλα πολλά. Μετά από αυτό, ξαναέτρεξα τα ίδια benchmarks για να δούμε τις επιπτώσεις στις επιδόσεις μετά από ένα μήνα φυσιολογικής χρήσης.

[BREAK=Τα αποτελέσματα "πριν & μετά":]

Στα αριστερά βλέπετε τις μετρήσεις της 9ης Αυγούστου 2009 και στα δεξιά αυτές που έγιναν σχεδόν ένα μήνα αργότερα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2009 και με όλες τις εφαρμογές εγκατεστημένες και χρησιμοποιημένες όλα αυτό το διάστημα.

Ο P128 είναι πλέον ~40% γεμάτος και μετά από ένα μήνα χρήσης οι επιδόσεις έχουν πέσει ελάχιστα. Επίσης, να υπενθυμήσω ότι αυτές οι μετρήσεις είναι στον φορητό Inspiron με τον ICH7 και το SATA1 (SATA150), εξ ου και το cap στα 133Mb/sec. Παρατηρήστε όμως την διαφορά στις επιδόσεις στα μικρά writes μεταξύ του 2 χρόνων Inspiron με τον ICH7 και του ολοκαίνουριου XPS με τον ICH-M! Εύγε In-Σπυρε! *Να σημειωθεί τέλος ότι οι ημερομηνίες σ'αυτό το "πριν & μετά" είναι πραγματικές, ενώ αυτές του ημερολογίου είναι αποτέλεσμα ποιητικής αδείας (οι μετρήσεις στο XPS γίνανε μέσα σε μια μέρα). **Επίσης, να πω εδώ ότι χρειάστηκε να κάνω μια μικρή παρέμβαση στο registry, καθώς η δοκιμαστική έκδοση του HDTune έληξε 2 βδομάδες μετά την πρώτη εγκατάσταση.

[BREAK=Τα συμπεράσματα:]

Μπόλικες οι απαντήσεις για τον Brian. Όπως πολλά είναι και τα ερωτήματα που απάντησα στον εαυτό μου, μετά από ένα μήνα συμβίωσης με τον Corsair P128.

Πέφτουν οι επιδόσεις στον P128;

Ναι, όπως και σε όλες τις συσκευές αποθήκευσης και ίσως και σε μικρότερο βαθμό απ'ότι πχ σε έναν σκληρό δίσκο. Εν ολίγοις, τίποτα που δεν έχουμε ξαναδεί και τίποτα το μη-φυσιολογικό.

Θα αντέξει περισσότερο ο P128;

Για ένα προϊόν που είναι στην αγορά κανα-δυο μήνες, είναι δύσκολο να μιλήσεις με στατιστικά και αριθμούς. Αλλά με την εγγύηση της Corsair (που έχω βιώσει από πρώτο χέρι με ένα τροφοδοτικό HX620) και το R&D της Samsung (μεγάλη αγάπη στους SSD πλέον) που εμπιστεύονται όλοι οι OEMs (Dell, HP, Apple, κλπ) αισθάνομαι μια ασφάλεια παίζοντας μαζί του.

Θα χρειαστεί φροντίδα από μένα; Θα πρέπει να διαβάσω 2-3 threads στο forum για να τον στήσω σωστά;

Όχι, στο συγκεκριμένο συγκριτικό όλα μείνανε όπως τα έβαλαν τα Vista, εκτός από το κομμένο defragmentation κι αυτό γιατί είναι το μόνο που θα δει ο μέσος χρήστης στο site του κατασκευαστή. Μιλάμε για full και απείραχτο pagefile (Managed by Windows), full εγκατάσταση, μηδέν tweaking κλπ. Ο ορισμός του plug'n'forget.

Θα δω βελτιώσεις ερχόμενος από δίσκο "rpm";

Ναι, από το πρώτο κλικ. Όσοι έχουν πάρει καλό SSD και λένε ότι δεν βλέπουν διαφορές, τους αγοράζω τον SSD και τους προκαλώ να γυρίσουν πίσω στους μηχανικούς δίσκους τους. Και ο P128 είναι στιβαρός SSD, ένα μήνα μέσα στον φορητό, τον έλιωσα. Και όταν γυρίζω μεταξύ του φορητού και του σταθερού μου, σπάνια βλέπω διαφορές που έχουν να κάνουν με τον αποθηκευτικό χώρο.

Τόση ώρα και δεν έχεις αναφέρει ακόμα τον X25-M που έχει βουήξει ο τόπος, γιατί;

Γιατί είναι μεγάλο το κεφάλαιο και το κράτησα για το τέλος! Δυστυχώς δεν έχω στα χέρια μου έναν Χ25-Μ για να κάνω τις σχετικές συγκρίσεις, αλλά νομίζω ότι έχουμε δει αρκετά τριγύρω μας (στο internet και από φίλους) ώστε να τον δεχθούμε ως "βασιλιά των mainstream SSDs", ή έστω από τους δυνατότερους υποψηφίους. Αναπόφευκτα λοιπόν, ο P128 έρχεται να συγκρουστεί κατά μέτωπο με τον X25-M, ώντας και οι δυο από τους δυνατότερους και φτηνότερους SSD που μπορεί να αγοράσει κάποιος σήμερα και γνωρίζοντας ότι πλέον ο X25-M είναι σημείο αναφοράς. Παραδόξως όμως έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Intel, απλά τυχαίνει να έχουν και οι δυο πολύ καλά χαρακτηριστικά για desktop χρήση. Κατ'αρχάς το κόστος. Είναι ελάχιστα πιο φτηνός ανά Gb από τον X25-M. Χοντρικά οι τιμές αυτών των 2 SSD κυμαίνεται ως εξής: X25-M 80Gb -> €200 (€2.5/Gb) P128 128Gb -> €300 (€2.34/Gb) X25-M 160Gb -> €400 (€2.5/Gb) Ένας υπάλληλος της Corsair θα έλεγε "νίκη για τον P128!" Εγώ λέω "Χ" στο θέμα της τιμής. Το θέμα της τιμής είναι αρκετά υποκειμενικό, οπότε διαφορές του στυλ "16 cents ανά Gb φτηνότερος" για μένα δε μετράνε.

Όταν θες να χτυπήσεις στα ίσια τον αποκαλούμενο "Βασιλιά των SSD", βρίσκεις τρόπο να πουλάς το προϊόν σου ακόμα €40-50 πιο κάτω (το μόνο μου ίσως παράπονο για τον P128) Πάμε παρακάτω, επιδόσεις. Πρακτικά μιλώντας, αν έρθεις στον P128 από έναν μηχανικό δίσκο, θα δεις όλες τις διαφορές που βλέπει κανείς πηγαίνωντας σε έναν πολύ καλό SSD. Αν έρθεις από δυο X25-E σε RAID0 (καλή ώρα, αν δεν ευλογήσεις τα γένια σου, κλπ) θα πρέπει να τα στήσεις δίπλα δίπλα για να δεις διαφορά με το μάτι, ή απλά να τρέξεις benchmarks (ειδικά αν είσαι στην αγορά για SSD γι'αυτό το λόγο). Το αυτό φαντάζομαι και για τον X25-M. Στις κατά μέρους διαφορές στις επιδόσεις: ο P128 έχει το δυνατό write speed, που φορτώνει 800Mb φωτογραφίες στο Photoshop μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, τις σώζει εξίσου γρήγορα και σώζει τα επεξεργασμένα videos των 150-300Mb που τράβηξα με το camcorder σχεδόν στιγμιαία. Από την άλλη, ο X25-M με σχεδόν το 1/3 της σειριακής ταχύτητας του P128, αλλά με κολοσσιαία random writes ευνοεί τα σενάρια με τις μικρές εγγραφές. Η πρώτη και κυριώτερη εργασία που επωφελείται από τα μικρά random writes, είναι τα ίδια τα Windows. Όλα αυτά τα ερωτήματα περί P128 και X25-M, δε μπορούν να απαντηθούν με ένα απλό "καλύτερος είναι ο ΦΧΨ". Και πως μπορούν να απαντηθούν; Εδώ έρχεται ο ξενυχτοφίλος μου ο Γιάννης.

[BREAK="Από δω ο Γιάννης"]

Για να απαντήσω στα ερωτήματα περί P128, X25-M, Vertex κλπ, θα σας πω μια συζήτηση που είχα τις προάλλες με έναν άλλο φίλο και "γείτονα", τον Γιάννη (είναι και μέλος στο forum). Με όλη την φασαρία που γίνεται γύρω από τους καινούριους Intel 34nm, με πιάνει ένα βράδυ ο Γιάννης στο MSN και μου λέει "Πέτρε, να δώσω τους Samsung και να πάρω δυο X25-M;" Λίγα λόγια για το έργο: ο Γιάννης είχε ανοικτά μάτια και την ικανότητα να σκέφτεται και να αποφασίζει γρήγορα, οπότε όταν εμφανίστηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο οι διάσημοι πλέον Samsung SLC με τις 70 λίρες σ'εκείνο το Αγγλικό κατάστημα, πήρε μια τετράδα για το σύστημά του (και βοήθησε κι άλλους να πάρουν από Αγγλία). Ο Γιάννης λοιπόν έχει 4x 32Gb Samsung SLC σε RAID0, ή αλλιώς 128Gb SLC-δύναμης με 400Mb/sec read & write και όλα αυτά για λιγότερα από €300. Χιλιόμετρα μακριά από τον μέσο χρήστη, ο Γιάννης φλερτάρει με την κατηγορία "ψώνιου", παρέα με τον Ζάχο, την Χρύσα και τον γραφώντα Με ρωτάει λοιπόν αν θα ήταν καλή κίνηση να δώσει τους 4 SLC και να πάρει τους 2 MLC και τι θα κερδίσει/χάσει. Αρχικά πήγα να βγάλω το calculator για να δούμε τι αύξηση θα έχει στα random 4k, 512k κλπ Αμέσως όμως σταμάτησα και σκέφτηκα "σαν τον Brian" και ρώτησα τον Γιάννη: τι δεν σου δίνουν 128Gb SLC των 400/400 που περιμένεις να δεις με 160Gb MLC των 500/150; Τι είναι αυτό που πιστεύεις ότι δεν κάνουν αρκετά καλά και που οι "άλλοι" SSD θα το κάνουν καλύτερα; Πέραν της προφανούς αύξησης της χωρητικότητας κατά 32Gb και μείωσης του λογαριασμού κατά €400, δεν μπορώ να δω άλλη πρακτικη διαφορά. (Ξέρω ότι ο Γιάννης δεν είναι πορωμένος με τα benchmarks και ούτως ή άλλως θεωρώ το setup του σκάλες ανώτερο από τους MLC της Intel) Θέλω να πιστεύω ότι με τον πολύ σύντομο διάλογό μας στο MSN, ο Γιάννης έπιασε το νόημα/υπονοούμενο και θα κρατήσει τα λεφτά του για μπύρες και ποτάκια. Με πιο απλά λόγια (κάθε) Brian και (κάθε) Γιάννη, αν σκέφτεστε για SSD και δεν έχετε όριο στον προϋπολογισμό σας ή έχετε έναν κάποιο "κάλο στον εγκέφαλο", πάρτε X25-E για να τα έχετε όλα. Αν έχετε ήδη κάποιον καλό SSD και σας ενδιαφέρει μόνο η καθημερινή απόδοση και όχι τα benchmarks, καθήστε εκεί που είστε και αγοράστε (κι) άλλον μόνο αν τίθεται θέμα χώρου ή προσφοράς από αυτές που απλά δε λέει να προσπεράσεις. Αν υπάρχει η λογική μέσα σας, τσιμπήστε ό,τι καλύτερο μπορείτε μεταξύ των προαναφερθέντων καλών SSD και βάσει πάντα των επί μέρους διαφορών τους. Μην περιμένετε να δείτε διαφορές μεταξύ ενός P128 κι ενός X25-M στις καθημερινές εργασίες σας. Θα πρέπει να φορτώσετε batch files με δεκάδες εφαρμογών, ή να τρέξετε συγκεκριμένα benchmarks για να δείτε τις διαφορές τους με γυμνό μάτι. Αν απλά δουλεύετε φωτογραφίες των 4.5Mb στο Photoshop, σερφάρετε στο Internet και που και που κάνετε και κανα προγραμματισμό και κανα gaming, και θέλετε να δείτε την σπιρτάδα του SSD, όποιον καλό SSD και να πάρετε, χαμένοι δε θα βγείτε. Και ο Corsair P128 είναι ένας από αυτούς

(Να ευχαριστήσω την Corsair που μας έστειλε τον P128, τον Αλέξη για την πολύτιμη βοήθεια και φυσικά τον Brian και τον Γιάννη)

Όσοι είχαν κάποτε στα χέρια τους ένα Gigabyte i-Ram (συμπεριλαμβανομένου και του γραφοντος) το οποίο είναι και το μοναδικό άλλο mainstream RAM-based solid state drive, θα πέρασαν σίγουρα κι από την φάση του "Γιατί;": Γιατί δεν το βγάζει η Gigabyte και σε 5.25" format για να μη μας περιορίζει ο αριθμός PCI slots της μητρικής μας; Γιατί δεν βγάζουν το i-Ram με DDR2 μνήμες που είναι πιο φτηνές; Γιατί δεν βγάζουν ένα μοντέλο που να παίρνει πάνω από 4Gb; Γιατί δεν βγάζουν ένα μοντέλο που να έχει διασύνδεση SATA300 έτσι ώστε να μην έχουμε "κόφτη" στα 133Mb/sec; Γιατί δεν βγάζουν μια μονάδα backup για το i-Ram; Απ' όλα αυτά τα "γιατί;" των τελευταίων 3 χρόνων, η Gigabyte απάντησε μόνο στο πρώτο, βγάζοντας το i-Ram της σε 5.25" form factor, κι αφήνοντας μέσα όλα τα άλλα μειονεκτήματα (DDR1, SATA150, max 4Gb, χωρίς backup, κλπ)

Ευτυχώς για τους χρήστες που ερωτεύτηκαν την ιδέα της γρήγορης αποθηκευτικής μονάδας που αποτελείται από μνήμη RAM, ήρθε η Acard να απαντήσει σε όλα τα "γιατί;" με ένα προϊόν που τα έχει όλα: το ANS-9010. Με 5.25" form factor, 8 DDR2 DIMM slots, μέγιστη χωρητικότητα 64Gb, πρωτόκολλο διασύνδεσης SATA300, ενσωματωμένη μπαταρία και λύση backup με Compact Flash, το ANS-9010 έρχεται να σαρώσει τα charts με τα θεωρητικά specs του. Αλλά τι γίνεται στην πραγματικότητα; Αυτό λοιπόν είναι κάτι που θα προσπαθήσω να μετρήσω και να σας δείξω στις επόμενες σελίδες.

Φωτογραφίες

Ανοίγοντας το κουτί αντικρύζουμε τα εξής:

Το ANS-9010 από μπροστά. Εδώ παρατηρούμε τα κουμπιά Backup to CF & Restore to CF, τα LEDs λειτουργίας και της μπαταρίας, το CF slot, και κάποιες διακοσμητικές γρίλιες που ίσως έχουν ρόλο και στην κυκλοφορία αέρα:

Το ANS-9010 από πίσω. Παρατηρούμε την παροχή ρεύματος SATA, τις 2 συνδέσεις SATA και ένα set από jumpers. Οι jumpers χρησιμεύουν για τον καθορισμό λειτουργίας της μονάδας είτε ως ένας "δίσκος" με 8 slots ή 2 "δίσκοι" των 4 slots έκαστος, κυρίως για διπλασιασμό των επιδόσεων από ένα RAID0, κάτι που χρησιμοποιήσαμε καθώς και για τον ορισμό της λειτουργίας Virtual ECC, όπου ουσιαστικά ασχέτως μνήμης που χρησιμοποιείς στο ANS-9010, το 1/9 της συνολικής χωρητικότητας χρησιμοποιείται για error correction. Την τελευταία επιλογή την αφήσαμε απενεργοποιημένη για τις δοκιμές.

Το Compact Flash slot.

Η μπαταρία μας.

Ξεκινώντας να εγκαθιστούμε τις μνήμες.

Με τις μνήμες μας εγκατεστημένες.

Φορτωμένο κι έτοιμο για να μπει στο PC μας.

Συνδέοντας και την μπαταρία.

Έτοιμοι!

Η εγκατάσταση είναι πολύ εύκολη: αν ξέρεις να χρησιμοποιείς κατσαβίδι και έχεις εγκαταστήσει μνήμη σε Η/Υ τα τελευταία 10 χρόνια, έχεις ό,τι χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις. [BREAK=Ο αντίπαλος και το setup] Για ένα αποθηκευτικό μέσο που φιλοδοξεί να γίνει το ταχύτερο αποθηκευτικό μέσο για έναν απλό χρήστη, φυσικά δεν έχει νόημα να το βάλουμε να κοντραριστεί με απλούς μηχανικούς δίσκους των 7.2k, 10k ή 15k rpm. Κατευθείαν στα βαθιά λοιπόν για το ANS-9010, και γι'αυτό σήμερα θα χρειαστεί να επικρατήσει του ταχύτερου SSD αυτή τη στιγμή στην αγορά, του X25-E, του πρώτου SLC SSD που κυκλοφόρησε η Intel πριν από περίπου 3 μήνες, αν θέλει να πάρει την πρωτιά.

Το setup: Όλες οι δοκιμές έγιναν πάνω στον υπολογιστή μου, που έχει τα εξής χαρακτηριστικά: CPU: E8400 στα 4500MHz σε νεράκι Motherboard: Asus P5Q-Deluxe (όλοι οι δίσκοι πάνω στον ICH10R) Memory: Transcend 2x2Gb DDR2-1066 PSU: Corsair HX620 GPU: Asus 280GTX Case: Cosmos S OS: Vista Ultimate SP1 x64 Στo ANS-9010 δοκιμάστηκαν οι παρακάτω μνήμες με θετικά αποτελέσματα: Kingston KVR800D2N6/4G (4Gb modules) Kingston KVR800D2N6/2G (2Gb modules) Gskill F2-6400CL6D-4GBMQ (2Gb modules) OCZ OCZ2P10004GK (2Gb modules) Για τις δοκιμές εγκαταστάθηκαν από 2 modules KVR800D2N6/4G και 1 module KVR800D2N6/2G σε κάθε πλευρά του ANS-9010 για δύο "δίσκους" των 10Gb, σε ένα RAID0 array των 20Gb στον ICH10R. Τα προγράμματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν είναι τα εξής: ATTO Disk Benchmark 2.34 CrystalDiskMark 2.2 CrystalMark 9 (2004R2) HDTach 3.0.1 Roadkil's DskSpeed 1.0 Roadkil's DskSpeed 2.0 HDTune Pro 3.5 PCMark 2005 PCMark Vantage Στις επόμενες σελίδες τα screenshots από το Acard ANS-9010 είναι αριστερά (ή πάνω) και του Intel X25-E είναι δεξιά (ή κάτω).

Benchmarks - ATTO

Benchmarks - CrystalDiskMark

Benchmarks - CrystalMark

Benchmarks - HDTach

Benchmarks - Dskspeed1

Benchmarks - Dskspeed2

Benchmarks - HDTune Pro (Read)

Benchmarks - HDTune Pro (Write)

Benchmarks - HDTune Pro (Filesystem)

Benchmarks - HDTune Pro (Access, Read)

Benchmarks - HDTune Pro (Access, Write)

Benchmarks - PCMark 2005 - HDD suite

Benchmarks - PCMark Vantage - HDD suite

Videos - HDTach

Τρέχοντας HDTach 3 στο ANS-9010:

Videos - PCMark

Τρέχοντας PCMark 2005 στο ANS-9010:

Videos - PaintShop Pro

Επεξεργασία 20 φωτογραφιών 12MPixel (~5Mb έκαστη) με το PaintShop Pro στο ANS-9010:

Συμπεράσματα

Είναι το ANS-9010 ο γρηγορότερος mainstream "δίσκος" στον κόσμο; Ναι. Όσες φορές και να τρέξω τα μετρητικά και να χρησιμοποιήσω τα Windows Vista 64-bit που είναι εγκατεστημένα πάνω του εδώ και μερικές βδομάδες, η απάντηση είναι πάντα η ίδια, "ναι". Το ότι αποτελείται από μνήμη RAM σημαίνει αυτόματα ότι έχει όλα τα προτερήματα των γνωστών SSD (0.x ms access time, άμεση απόκριση σε ό,τι κάνεις στο desktop, γρήγορη εκκίνηση του Η/Υ κλπ) αλλά και ότι δεν υποφέρει από κανένα από τα προβλήματα μερικών SSD (δεν υπάρχει περιορισμένος αριθμός εγγραφών=δεν χρειάζεται να απενεργοποιήσεις pagefile, indexing, prefetching κλπ). Επίσης, γεμίζοντάς το με DIMMs που αγοράστηκαν με Lifetime εγγύηση, σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ για "bad sectors" όπως σε έναν συμβατικό σκληρό ή NAND-based SSD. Αν χαλάσει ένα DIMM, το αλλάζω και συνεχίζω.

Τότε τι μας σταματάει να το αποκτήσουμε όλοι για να έχουμε όσο τον δυνατόν πιο γρήγορο δίσκο λειτουργικού στον Η/Υ μας; Όσο απλά και γρήγορα απαντήθηκε η προηγούμενη ερώτηση, τόσο απλά και γρήγορα θα απαντήσω και σ' αυτή: η τιμή του. Η περιορισμένη χωρητικότητά του είναι κάτι που μπορεί να ξεπεραστεί βάζοντας DIMMs των 4Gb ή 8Gb πάνω του για 32Gb ή 64Gb και κατόπιν βάζοντας περισσότερες μονάδες ANS-9010 για 64Gb, 128Gb, 256Gb και πάει λέγοντας. Το πρόβλημα σε όλα αυτά τα σενάρια είναι πάντα η τιμή. Η τιμή που πήρα τα DIMMs των 2Gb είναι €17 έκαστο ενώ αντίστοιχα η τιμή για αυτά των 4Gb είναι €95.

Ξέροντας ότι το ANS-9010 κοστίζει $399 από Αμερική με $28 μεταφορικά, και έχοντας ήδη πληρώσει €70 φόρους στο τελωνείο, μπορείτε εύκολα να κάνετε τους υπολογισμούς και να δείτε ότι ένα ANS-9010 με χωρητικότητα 16Gb θα σας κοστίσει περί τα €550 ενώ για μια μονάδα με 32gb να υπολογίζετε γύρω στα €1150, σύμφωνα με τις τιμές που έγραψα παραπάνω.

Εντυπώσεις

Συνοψίζοντας, θα αναφέρω ό,τι οφείλω να πω, χωρίζοντας τα διάφορα σχόλια σε "θετικά" κι "αρνητικά" βάση των χαρακτηριστικών του ANS-9010.

Θετικά:

- Ό,τι πιο γρήγορο μπορείς να αγοράσεις σήμερα σε mainstream αποθηκευτικό χώρο.

- Βασισμένο σε μνήμη RAM, που σημαίνει δεν υπάρχει αλλοίωση λόγω χρήσης/εγγραφών.

- Βασισμένο σε DDR2 που είναι η φτηνότερη μνήμη σήμερα.

- Ενσωματωμένο backup σε κάρτα Compact Flash και ενσωματωμένη μπαταρία που διαρκεί πάνω από 9 ώρες με 8 DIMMs γεμάτα, για αυτόνομη λειτουργία. Το backup ξεκινάει αυτόματα όταν κοπεί η παροχή ρεύματος και υπάρχει στο CF slot κάρτα με χωρητικότητα ίση ή μεγαλύτερη από αυτή του συνόλου των μνημών στο ANS-9010.

- Εύκολη εγκατάσταση, μπαίνει σε οποιοδήποτε PC με ελεύθερο 5.25" drive bay.

Αρνητικά:

- Η τιμή του.

- Τo form factor του, που του απαγορεύει να εγκατασταθεί σε φορητούς Η/Υ ή σε PC χωρίς ελεύθερο 5.25" drive bay.

- Το γεγονός ότι παίρνει ρεύμα μόνο από τον SATA connector και κατά συνέπεια μετά από 9-10 ώρες που είναι σβηστό το PC πρέπει ή να περιμένεις 15 λεπτά να κάνει restore από την CF ή να κλείνεις το PC σε standby αντί για shutdown για να μην σταματήσει το ρεύμα να πηγαίνει στο ANS-9010.

- Το ότι δεν αξιοποιήθηκε πλήρως το πρωτόκολλο SATA300. Ο ελεγκτής που χρησιμοποιήθηκε τερματίζει στα 175Mb/sec read & 150Mb/sec write speed ανά drive (350/300 για τα 2 drives σε RAID0), ενώ θα μπορούσε να τερματίζει στα 270Mb/sec (ή 540Mb/sec για τα 2 drives σε RAID0).

Να ευχαριστήσω την Acard και τον Jason για την δυνατότητα που μου έδωσαν να κάνω αυτό το review, αλλά κυρίως γιατί μου (μας) έδωσαν το προϊόν που δεν μπόρεσαν να κυκλοφορήσουν εταιρίες που "παρακαλούσαμε" τόσα χρόνια.

Επίσης, να ευχαριστήσω τον chroma για το photoshooting, και τους DJD & alexis2044 για την βοήθεια με το review. Τέλος, να ευχαριστήσω και σας για τον χρόνο σας, ελπίζω να σας αρέσει το review. Είμαι εδώ για να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτησή σας σχετικά με το θέμα.

Κατευθείαν στο ψητό λοιπόν, και ξεκινάμε με τα χαρακτηριστικά του συστήματος: CPU: E8400 στα 4500MHz σε νεράκι Motherboard: Asus P5Q-Deluxe (με τον ICH10R, το χαρακτηριστικό που μας ενδιαφέρει περισσότερο σ'αυτό το review) Memory: Transcend 2x2Gb DDR2-1066 PSU: Corsair HX620 GPU: Xpertvision 4870 1Gb Case: Cosmos S (ανοικτό από το πλάι κατά το review) OS: Vista Ultimate SP1 x64 Οι διαγωνιζόμενοι: 1) Samsung Spinpoint F1 1Tb (ο μόνος μηχανικός σκληρός του review, καθαρά για σύγκριση) 2) Samsung 128Gb (OEM, MLC) - 90/70 (read/write) διαφημιζόμενες επιδόσεις σε Mb/sec 3) Samsung 64Gb (OEM, SLC) - 100/80 (read/write) διαφημιζόμενες επιδόσεις σε Mb/sec 4) Mtron Mobi 3525 16Gb (Retail, SLC) - 100/100 (read/write) διαφημιζόμενες επιδόσεις σε Mb/sec 5) Mtron Mobi 3525 16Gb (Retail, SLC) x3 σε RAID0 πάνω στον ICH10R της Asus, 32/32 (allocation unit & Stripe size)

Τα προγράμματα που χρησιμοποιήθηκαν:

1. ATTO
2. CrystalMark
3. Dskspeed v1
4. Dskspeed v2
5. Everest (Access Time test)
6. Everest (Read Test suite)
7. HDTach
8. HDTune
9. PCMark 05
10. PCMark Vantage

Ορισμένες λεπτομέρειες για το review:

• Το λειτουργικό δεν είναι "φρέσκια" εγκατάσταση.
• Το λειτουργικό δεν έχει πάρει τίποτα από Windows Update (καθαρό SP1).
• Ο Spinpoint F1 1Tb ήταν (και είναι) γεμάτος κατά το 40% περίπου.
• Το λειτουργικό ήταν/είναι εγκατεστημένο πάνω στον Samsung MLC 128Gb, οπότε να είστε επιεικείς μαζί του...
• Εκτός του Spinpoint και του MLC, όλοι οι άλλοι δίσκοι ήταν εντελώς άδειοι.
• Εκτός του MLC, όλοι οι άλλοι δίσκοι ήταν εντελώς αδρανείς πριν από τις δοκιμές.
• Pagefile, Hibernation, Search Indexing, Defragmentation και τα ρέστα ήταν όλα απενεργοποιημένα για τις δοκιμές (και γενικότερα).
• Κατά τη διάρκεια μερικών tests, είχα ανοικτό το MSN και ο ea6gka μου έστελνε links από το Youtube, οπότε έπρεπε να τα ξανατρέξω.
• Αγόρασα το PCMark Vantage Pro ευελπιστώντας να μπορώ να δω το score offline, αλλά τελικά θέλει ένα upgrade παραπάνω, οπότε πήρα τα scores από τα online results.
• Διάφορα περίεργα και λοιπά σχόλια, τα παραθέτω ανά κατηγορία

Φύγαμε!

ATTO

Ο καλός * Τα απίστευτα read/writes των "μικρών" 3525 στα μικρά transfer sizes * Τα συντηρητικά specs (90/70) του Samsung MLC, που μοιάζουν να είναι 15-20Mb/sec των πραγματικών τους δυνατοτήτων. Ο κακός * Δεν υπάρχει κακός εδώ, ΑΤΤΟ είναι Ο άσχημος * Η βουτιά από τα 300Mb/sec στα ~175Mb/sec του RAID0 στα 16 και 32 transfer sizes, επαναλήφθηκε κάθε φορά που έτρεξα το τεστ.

CrystalMark

Ο καλός * Samsung SLC και οι επιδόσεις του στα μικρά random reads/writes Ο κακός * Mobi 3525 και οι επιδόσεις του στα μικρά random writes Ο άσχημος * Καημένος ο Spinpoint F1, μετά το ΑΤΤΟ αρχίζει η κατρακύλα του...

Diskspeed1

Ο καλός * Κάπου εδώ θα πρέπει να αρχίσουμε να συνηθίζουμε το access time των 3525, που είτε μόνοι τους, είτε 3 μαζί σε RAID0, παραμένει κάτω από 0.1ms Ο κακός & άσχημος μαζί * Επιστροφή στις τελευταίες θέσεις, ο Spinpoint F1 μέσω του υψηλού του access time και των τραγικών του random reads, μας δείχνει γιατί δημιουργήθηκε η ανάγκη για αποθηκευτικούς χώρους NAND flash, μετά από 3 δεκαετίες δεινοσαύρων...

Diskspeed v2

Ο καλός * Τα random reads στα μικρά blocks του 3525, που μέχρι τα 16k έχει πιάσει το 70% της ονομαστικής απόδοσής του. Ο κακός * Οι 3 Mobi 3525 που αν και σε RAID0, δε μπορούν να αποδώσουν περισσότερο από έναν μόνο του, πάλι στα "μικρά" random reads. Ο άσχημος * Τα random reads του Spinpoint F1 που μέχρι τα 16k blocks είναι σε ... Kb/sec!

Everest (Access Time Test)

Ο καλός * Τα 0.08ms που λέγαμε, ΚΑΙ στον σκέτο 3525 αλλά ΚΑΙ στην τριπλή συστοιχεία τους. * Ο Spinpoint F1 και το CPU usage του! Ο κακός & άσχημος * Spinpoint F1: 100 φορές πιο αργό seek/access time από τον πιο αργό SSD του συγκριτικού, καλώς ήρθατε στο 1980!

Everest (Read Test suite) 

Ο καλός * Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εμένα όλα καλά μου φαίνονται Ο κακός * Ενώ όλοι οι μονοί δίσκοι χτυπήσανε 240Mb/sec Buffered read speed στον ICH10R, o μονός 3525 δεν ήθελε να περάσει τα 100Mb/sec Ο άσχημος * To Everest αποφάσισε να βαφτίσει το RAID0 array των Mobi ως "Samsung SSD MLC", αλλά ευτυχώς λόγω χωρητικότητας και επιδόσεων είναι εύκολο να κατάλαβεις ότι τα νούμερα ανήκουν σε τρεις SLC κι όχι σε έναν MLC.

HDTach

Ο καλός * Τα "flatlines" και τα απόλυτα νούμερα των Mobi 3525. Ο κακός * Ενώ ξεκινάει λίγο κάτω από τα 120Mb/sec, η ζωή τραβάει την κατηφόρα... Ο άσχημος * ... και πιάνει πάτο λίγο κάτω από τα 60Mb/sec

HDTune

Ο καλός * "Flatlines" παντού (σχεδόν), ουδεμία αντίρρησης. Ο κακός * Μια χαρά για αποθηκευτικός χώρος, ο Spinpoint F1 μας δείχνει άλλη μια φορά γιατί δεν μπουτάρει πιο γρήγορα το PC μας. Ο άσχημος * Το HDTune, όπως και το HDTach, που δε μπορούν να διαβάσει access times <0.1ms

PCMark05

Εδώ δεν έχει καλούς, κακούς κι άσχημους, αλλά αρκετές παρατηρήσεις. Αφήστε στην άκρη προσωρινά το τελικό HDD score και κοιτάξτε τα επιμέρους αποτελέσματα: * Συγκρίνετε πρώτα τους 2 μονούς SLC SSDs (Samsung 64Gb & Mobi 3525 16Gb) για να δείτε πόσο πολύ μπορεί να διαφέρει SLC από SLC.

* Κατόπιν συγκρίνετε τον μονό 3525 με τον MLC της Samsung. Ενώ βγάζουν το ίδιο τελικό score, βλέπουμε πολλές διακυμάνσεις στα επιμέρους αποτελέσματα. Ο MLC δείχνει τα δόντια του με τα πολύ δυνατά random reads, ενώ δείχνει και τις αδυναμίες του με τα κατεξοχήν χαμηλά writes.

* Κάποιος αγαπάει το RAID0 με SLC ή μου φαίνεται; Οι τρεις Mobi 3525 εκμεταλλεύονται πλήρως το αποθηκευτικό υποσύστημα του υπολογιστή, αποδίδοντας εώς και μισό Gb/sec στο test του Virus scan. Awesomeness? * Το XP Startup & Application Loading του Spinpoint F1 1Tb. Ο λόγος που βάζοντας έστω και έναν SSD στον υπολογιστή σας τον βλέπετε να πετάει σε σύγκριση με έναν συμβατικό σκληρό δίσκο.

PCMark Vantage (HDD test suite)

Χωρίς επιμέρους αποτελέσματα, δε μπορούμε να σχολιάσουμε και πάρα πολλά στο PCMark Vantage, αλλά έχουμε ορισμένες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις:

* Ο καλύτερος μονός SSD είναι ο Samsung 64Gb SLC, με δεύτερο το MLC αδερφάκι του και τρίτο και κατά 60% αργότερο, τον Mobi 3525. Αυτό εξηγεί αρκετά πράγματα, ιδίως την χαμηλή τιμή των 3525 (ή αν προτιμάτε την υψηλότερη τιμή του Samsung SLC)

* Ενώ ο Samsung αποδίδει σχεδόν 80% πάνω από τον 3525, με τρεις από τους "πιτσιρικάδες" το θέμα γίνεται πολύ πιο απλό. Το RAID0 με τρεις από αυτούς δεν έχει αντίπαλο.

Συμπεράσματα & σχόλια

Συμπεράσματα πολλά κι εντυπώσεις ακόμα περισσότερες. Για να ολοκληρωθεί το συγκριτικό, θα χρειαστεί να βάλουμε και τον παράγοντα "κόστος" στην εξίσωση. Ενώ γράφεται αυτό το κείμενο, οι τιμές των παραπάνω SSD έχουν ως εξής: Mobi 3525 16Gb -> €115 Samsung 128Gb MLC -> €400 Samsung 64Gb SLC -> €450 Έχοντας κλείσει 10 μέρες με τον MLC της Samsung ως το drive του λειτουργικού, μπορώ να πω με σιγουριά ότι όχι μόνο δεν είδα κανένα κόλλημα (σαν αυτά που κάνουνε οι υπόλοιποι MLC) αλλά και ότι το περίμενα πιο αργό και μου βγήκε αστέρι. Από την άλλη, ο SLC της Samsung είναι άλλη ποιότητα.

Είτε από θέμα random reads, είτε random writes & γενικής συμπεριφοράς στο λειτουργικό (ήταν το κυρίως Vista drive μου για 1.5 μήνα πριν πάρω τον MLC) ο SSD αυτός απλά δεν έχει ελαττώματα. Και τι φρούτο είναι αυτοί οι καινούριο Mobi; Με τις προηγούμενες σειρές Mobi & Pro, η Mtron είχε κάνει ένα μεγάλο λάθος: είχε φτιάξει πανάκριβα enterprise-grade SSD (Pro 7000) για servers και από το ίδιο υλικό και με την ίδια τεχνολογία έφτιαξε και τους κατά 1/3 φτηνότερους Mobi 3000. Αποτέλεσμα, ήταν να γεμίσουν οι database servers με φτηνότερους Mobi που βγάζανε τα ίδια IOPS με τους ακριβότερους αδερφούς τους.

Οπότε επόμενο ήταν οι επόμενες γενιές αντίστοιχα, να διαχωριστούν περισσότερο, για να υπάρχει και μια δικαιολογία για την διαφορά τιμής. Κι έτσι γεννήθηκε ο Pro 7500 και ο Mobi 3500. Όπως και να'χει, είναι ένα πολύ εντυπωσιακό προϊόν και επιτέλους σε χαμηλή τιμή. Αν σκεφτείτε ότι μέχρι πρόσφατα ο κόσμος έδινε €200 για ένα i-RAM με 4Gb DDR για να έχει 130Mb/sec, τώρα με αυτά τα λεφτά σχεδόν παίρνεις δυο 16άρια 3525/3535 και έχει και 32Gb χωρητικότητα και 200Mb/sec. Τέλος, αν σκέφτεσαι "τι είναι καλύτερο για κάποιον που έχει budget €450, ένας Samsung SLC 64Gb ή τέσσερις Mobi 3500 16Gb?" η απάντηση δεν είναι και τόσο απλή.

Αν θέλεις να κάνεις τον φορητό σου να πετάει, αφενός ο Samsung είναι ίσως ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί (μετά σαφώς από τους Intel SSD των διπλάσιων επιδόσεων, της διπλάσιας τιμής και της μισής χωρητικότητας), αφετέρου θα δυσκολευτείς να χωρέσεις τέσσερις Mobi μέσα στο laptop σου  Για κάποιον με PC και χωρίς πρόβλημα να χωρέσει τρεις 2.5άρηδες δίσκους στο PC του, φαντάζομαι πως δεν τίθεται ερώτημα για το ότι οι τρεις Mobi 3525 είναι raw power χωρίς ανταγωνισμό, έτσι; Ελπίζω να απολαύσετε το review αυτό και να σας πω ότι πολύ σύντομα θα προστεθούν και νούμερα με τον PERC 5/i, όπως υποσχέθηκα

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.