Οι εορτασμοί του Άγιου Πάσχα τέλειωσαν και μαζί του οι μέρες εγκράτειας και νηστείας. Και τι "νηστεία" φέτος, με το Kepler να έχει μόλις κυκλοφορήσει ενώ η Intel με την άνεση του "Can't touch this" να καθυστερεί χαρακτηριστικά την επίσημη κυκλοφορία του διάδοχου των SandyBridge, Ivy Bridge.

Η αναμονή παίρνει σιγά σιγά το τέλος της μιας και οι ημερομηνίες λήξης των NDA διαδέχονται η μία την άλλη και μπορούμε πλέον να ανεβάσουμε ότι μας επιτρέπεται. Για την ώρα θα ρίξουμε μια ματιά στον αντικαταστάτη του μέχρι πρότινος κορυφαίου Intel Ζ68 που θα συνοδεύσει τους Ivy Bridge στο launch και δεν είναι άλλο το από το Intel Ζ77 Express Chipset. Η πρώτη μας επαφή θα γίνει μέσω της νέας Intel DZ77GA-70K που αποτελεί την κορυφαία πρόταση της εταιρίας για το s1155.

Η Intel για ακόμα μια φορά με την παρουσίαση της DZ77GA-70K προσφέρει μία κορυφαία μητρική για τους απανταχού gamers και enthousiasts. Σε συνδυασμό με το νέο Intel® Visual BIOS είναι βέβαιο ότι θα ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς δίνοντάς τους την ευκαιρία να πάρουν τη μέγιστη απόδοση από το σύστημά τους. Κορυφαίο μοντέλο της νέας σειράς των -K Intel® Desktop Boards, η DZ77GA-70K έρχεται βελτιστοποιημένη για την πλήρη αξιοποίηση των Intel® -K processors. Συνδυασμός του ιδιαίτερα εξελιγμένου σχεδιασμού και της προσεκτικής επιλογής υλικού μαζί με την ευκολία αύξησης των επιδόσεων χάρις τον υπερχρονισμό επεξεργαστή, κάρτας γραφικών και μνήμη που προσφέρει το Intel ® Visual BIOS, καθιστούν την DZ77GA-70K την καλύτερη μητρική για τους Intel® -K processors.

Παρέα με την DZ77GA-70K, η Intel μας παραχώρησε και την Intel Centrino Advanced-N 6205. Πρόκειται για την ολοκαίνουργια PCie WiFi Dual Band 802.11a/g/n κάρτα δικτύου για desktop που πρόκειται να κυκλοφορήσει οσονούπω.

Αρκετά με την εισαγωγή όμως, ας δούμε τα χαρακτηριστικά των δύο πρωταγωνιστών του preview μας.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Intel DZ77GA-70K είναι τα εξής:

• 3rd Generation Intel® Core™ Processor Support (LGA1155): Highly Optimized for the Intel® ‐K processors, enabling overclocking capabilities
• Intel® Z77 Express Chipset: Providing support for premium chipset features, including RAID, responsiveness features, and overclocking capabilities.
• Intel® Visual BIOS: Mouse and touch controlled UEFI* BIOS with configuration friendly interface including animated visual controls for CPU, graphics & memory overclocking, and boot order priority.
• Intel® Rapid Storage Technology ver 11.0: enabling RAID 0, 1, 5, and 10 support
• Intel® Smart Response Technology: enabling SSD‐like performance for start‐up, application load, and shutdown when combining a traditional low‐cost, large capacity HDD with a small SSD
• Intel® Smart Connect Technology: enabling the ability to maintain cloud based information refreshed and up‐to‐date at low power states
• Intel® Rapid Start Technology: enabling a hand‐held like ON/OFF experience with applications and OS desktop ready in seconds from near zero power consumption
• Additional Features & I/O:
  • Nine SATA ports: 4 internal at 3.0 Gb/s, 4 internal at 6.0 Gb/s, and 1 external eSATA at 6G/s
  • Two IEEE 1394a ports: 1 external port, 1 via internal header
  • Ten USB 2.0 ports: 4 external ports (includes 2 hi‐current/fast charging ports), 6 via internal headers
  • Eight USB 3.0 SuperSpeed ports: 4 external ports, and 4 via internal headers
  • Five PCIe Expansion Slots: 2 PCIe x1, 1 PCIe x4, 2 PCI
  • Dual PCIe 3.0 x16 Graphics: supporting Nvidia SLI* and AMD CrossFireX* technologies
  • Consumer Infrared receiver and emitter (Microsoft Vista* MCE compliant)
  • Back‐to‐BIOS switch
  • Power/Reset Switches
  • On Board LED Port 80 post decoder
  • Ten‐channel Intel® High Definition Audio¹° with multi‐streaming capability
  • Front panel mic/headphone header
  • Diagnostic LED POST indicator that light when each functional section completes
  • Power Supervisor technology to protect against power supply failure, current surges, and over‐current conditions.
  • Augmentation includes BT/Wifi module as well as Front Panel USB 3.0 module
  • ATX Form Factor
    • 10. Requires an Intel® HD Audio enabled system. Consult your PC manufacturer for more information. Sound quality will depend on equipment and actual implementation. For more information about Intel HD Audio, refer to Intel� High Definition Audio.

 

  

 

Intel® Centrino® Advanced-N 6205 Technical Specifications

General

• Dimensions: (H x W x D) 50.85 mm x 69.53 mm x 6.37 mm
• Weight: 40.68g (with full height PCI bracket, not including antenna weight)
• Diversity: Antenna diversity supported by supplied, external antenna
• Radio ON/OFF Control: Supported in both hardware and software
• Connector interface: Standard PCIe x1
• LED Output: On/Off
• Operating Temperature (Adapter Shield): 0º to +80°C
• Humidity Non-Operating: 50% to 90% RH non-condensing (at temperatures of 25°C to 35°C)
• Operating Systems: Microsoft Windows 7*, Microsoft Windows Vista*, Microsoft Windows XP*, Microsoft Windows 8*(planned), Linux*
• Wi-Fi Alliance: Wi-Fi CERTIFIED* for 802.11a, 802.11b, 802.11g, 802.11n, WMM*, WPA*, WPA2*, and WPS Wi-Fi Direct for peer to peer device connections
• Microsoft WHQL: Yes
• IEEE WLAN Standard: IEEE 802.11a/b/g/n, 802.11d, 802.11e, 802.11i, 802.11h
• Architecture: Infrastructure and SoftAP

Security

• Authentication: WPA and WPA2, 802.1X (EAP-TLS, TTLS, PEAP, LEAP, EAP-FAST), EAP-SIM, EAP-AKA
• Authentication Protocols: PAP, CHAP, TLS, GTC, MS-CHAP*, MS-CHAPv2
• Encryption: 64-bit and 128-bit WEP, AES-CCMP, TKIP Wi-Fi Direct*
• Encryption and Authentication: WPA2, AES-CCMP
• Product Safety: UL, C-UL, CB (IEC 60950-1)

Compliance

• Retail: (Credit Card Processing) PCI, CISP
• Government: FIPS7,FISMA=

Intel 70 Series Express Chipsets

Με την υιοθέτηση της μετακίνησης των κρισίμων ελεγκτών στο εσωτερικό του επεξεργαστή(memory, pcie controllers) και από τις δύο εταιρίες, η κατασκευή των chipsets απλοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό που έχει περιορίσει τον ρόλο τους σε απλό διαχειριστή των διεπαφών(I/O) του συστήματος. Δεν ευθύνεται και δεν επηρεάζει δηλαδή τις επιδόσεις του συστήματος όπως παλαιότερα όπου υπήρχαν NorthBridge / Southbridge αλλά καθορίζει το σχεδιασμό των μητρικών και τη χρήση των εξτρά controllers που θα χρειαστούν.

Τα κύρια μειονεκτήματα του Intel Z68 ήταν δύο. Δεν είχε περισσότερες από δύο Sata 6GBps και δεν είχε εγγενή υποστήριξη USB3.0. Αν και το Intel Z77 απέκτησε τέσσερις εγγενείς USB3.0 δυστυχώς με τις Sata 6GBps θα μας απογοητεύσει, προσφέροντας ακόμα δύο. Όπως φαίνεται μετά το φιάσκο του P67 η Intel απέκτησε μια πιο συντηρητική νοοτροπία με τις εν λόγω θύρες.

Ακόμα ένα χαρακτηριστικό που περιμέναμε με το Intel Z77 και δεν θα δούμε είναι το ThunderBolt. Η Intel έχει αφήσει την Apple μόνη της να προωθήσει αυτό το χαρακτηριστικό με τη νέα σειρά των MacBook Pro & Air. Οπότε όσες μητρικές θέλουν να το προσφέρουν, μόνο με external controller. Επιπλέον το Intel Z77 απαρνείται εντελώς το κλασσικό PCI του οποίου η παροχή στηρίζεται πλέον αποκλειστικά σε onboard controller.

Θετικό είναι πως πλέον η Intel έχει περιορίσει τις εκδόσεις των Intel 7 series chipsets και έτσι θα έχουμε μόνο τα Z και τα H με τα πρώτα να αποτελούν τα performance oriented ενώ τα δεύτερα την επιλογή του μέσου συστήματος, με κανένα απο τα δύο να μην περιορίζει την λειτουργικότητα του επεξεργαστή όπως παλαιότερα που ανάλογα το chipset είχαμε ή δεν είχαμε λειτουργική την κάρτα γραφικών του επεξεργαστή κτλ.

Βέβαια μεγάλο ρόλο έπαιξε και ότι πλέον η HD4000 που εφοδιάζει τους Ivy Bridge, μαζί με το Lucid Virtu και το Virtu MVP προσφέρουν ουσιαστικά προτερήματα σε απόδοση. Επίσης τα προαναφερθέντα είναι και ένας από τους λόγους που πλέον το Intel Z77 προσφέρει τρεις εξόδους εικόνας σε σχέση με τις δύο που προσφέρει το Intel Z68.

Μια μικρή σύγκριση των δύο chipsets μας δίνει μια καλύτερη εικόνα:

Και μια μικρή σύγκριση των επιμέρους χαρακτηριστικών των Intel 7 series chispets:

Τα block diagrams των Intel Z77, Z75, H77 είναι το παρακάτω:

Επόμενη σελίδα, Intel® Visual BIOS UEFI.

Bios: DZ77GA-70K

Επειδή μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, ελπίζουμε οτι με τις παρακάτω εικόνες θα σας λυθούν πολλές απορίες και θα ικανοποιήσουμε την περιέργειά σας σχετικά με το πώς θα είναι οπτικά και λειτουργικά το Intel® Visual BIOS.

Συσκευασία και περιεχόμενα

 

 

Μαύρη η συσκευασία των Extreme Series της Intel, εξού και το μαύρο χρώμα της συσκευασίας της DZ77GA-70K. Τα περιεχόμενα περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα με bonus το WiFi/BT Module και το USB3.0 panel.

 

 

H DZ77GA-70K σε ένα γενικότερο πλάνο του Layout της. Μαύρο και μπλε οι κύριες επιλογές με το χρώμα των διάφορων υποδοχών να χαλούν την όμορφη εικόνα αν και κάνουν τον εντοπισμό και τη διάκριση πιο εύκολη.

 

 

Εμπρός και πίσω η DZ77GA-70K.

 

 

 

Οκτώ τα συνολικά Sata που μας προσφέρει η DZ77GA-70K με τα τέσσερα από αυτά να παρέχονται απο εξτρά controller της Marvel ενώ δύο είναι τα Sata 6GBps. Πλήρης θυρών επέκτασης η DZ77GA-70K, παρέχει και δύο κλασσικές PCI.

 

 

 

Η DZ77GA-70K διαθέτει και push buttons για την εκκίνηση και το reset που βρίσκονται δίπλα από το 24πινο ATX τροφοδοσίας. Τέσσερα τα slot μνήμης για 32GB σύνολο.

 

 

Πλήρες το I/O panel με έναν κοινόχρηστο υποδοχέα PS/2, τέσσερις USB 2.0 ports, εξωτερικό κουμπί για clear CMOS, optical SPDIF, FireWire (IEEE1394), μια eSATA-300 ports, δυο Gigabit Ethernet, τέσσερις USB 3.0(μπλέ), ένα HDMI v1.4 και αναλογικές εξόδους ήχου 7.1

Μια πιο κοντινή ματιά

Ώρα να εμβαθύνουμε περισσότερο στη μητρική:

Το γνωστό μας s1155. 8 + 2 οι φάσεις τροφοδοσίας της DZ77GA-70K ενώ τα mosfet καλύπτονται από ευμεγέθεις μπλε ψύκτρες.

 

Ο phase controller της μητρικής ανήκει στην Chil και είναι όμοιος με αυτόν που χρησιμοποιούν καιρό τώρα οι Asus. Δίπλα του, τα διαγνωστικά leds της DZ77GA-70K.

 

 

 

Αριστερά βλέπουμε τη μία εκ των δύο Gigabit Ethernet και το HDMI/DVI Level Shifter ενώ δεξιά τη δεύτερη Gigabit Ethernet.

 

 

 

O Sata controller της Marvell αριστερά. Δεξιά το ClockGen της SILEGO μαζί με το USB3.0 Hub της Genesys και τον PCIe to PCI bridge chip της iTE.

 

 

Τα PCIe3.0 Lane switches και ο 6 Port PCI Express Gen 2 (5.0 GT/s) Switch της PLX.

 

 

 

Διάφορα USB2.0 και USB3.0 connectors μαζί με το Post code decoder. Στο βάθος, το I/O LPC interface της WinBond. Δεξιά Ιnitialization leds και ο 1394a Link Layer Controller της Texas Instruments. Στο βάθος το ALC898

 

 

 

Κοντινό στον πρωταγωνιστή της DZ77GA-70K. Intel Z77 Express chipset.

Intel Centrino Advanced-N 6205

 

 

Η Intel Centrino Advanced-N 6205 μαζί με την κεραία της. Ουσιαστικά η Intel μεταφέρει τεχνολογίες, μέχρι πρότινος αποκλειστικά, της mobile σειράς centrino στα desktops με τις ανάλογες αναβαθμίσεις για την προώθηση του multimedia κομματιού της πλατφόρμας των IVB & Intel 7 series chipsets. Παράδειγμα το Intel® Wireless Display.

 

 

 

Δύο υποδοχείς RPSMA λόγω diversity και MIMO του 802.11n

Επίλογος

Αν και το Z77 δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα facelift του Z68, η Intel -με όλα τα νέα features που το συνοδεύουν στο launch- προσπαθεί να το προωθήσει ως ένα νέα προϊόν άξιο αναβάθμισης από το παλιό καλό Z68. Η αλήθεια είναι πως για το μέσο χρήστη που έχει ήδη μια σύγχρονη μητρική με το Z68, και δη με υποστήριξη PCIe3.0, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μεταβεί στο νέο chipset. Βέβαια η Intel δεν θα αφήσει στην τύχη του το Z77 αλλά με λίγη προώθηση μέσω bios, που ξαφνικά θα δούμε το Z68 να βρίσκει limitations, θα οδηγήσει τους εξαιρετικά απαιτητικούς overclockers και όσους χρειάζονται τα features του VirtuMVP να αναβαθμίσουν.

Σχετικά με τη DZ77GA-70K τώρα, αν εξαιρέσουμε το εξαιρετικά πρώιμο bios (που τελικά δεν καταφέραμε να αναβαθμίσουμε) το οποίο αν και σταθερότατο μας έκανε τη ζωή δύσκολη κατά τον υπερχρονισμό, αποτελεί μια πολύ αξιόλογη πρόταση από την Intel που όμως για να είμαστε ειλικρινείς δεν συγκρίνεται με κορυφαίες προτάσεις όπως η Maximus IV για παράδειγμα. Δεν παύει να αποτελεί βέβαια ένα σημαντικό βήμα στον τομέα του overclocking από την ίδια την Intel που στο παρελθόν το απέφευγε μέσω ιδιαίτερα περιορισμένων bios. Παρέα με τη Centrino Advanced-N 6205 είναι βέβαιο πως θα καλύψει όλες τις ανάγκες που μπορεί να προκύψουν σε ένα σύγχρονο σύστημα τόσο σε θέματα υπολογιστικής ισχύος όσο και στις multimedia ανησυχίες του.

Εν αναμονή της άρσης του εμπάργκο των IVB ώστε να μπορούμε να σας μεταφέρουμε όλη την εικόνα λοιπόν, Stay Tuned!

Με την nVidia να έχει επιτέλους αποκαλύψει το πολυσυζητημένο Kepler στη μορφή της GTX680 κατακτώντας δικαιωματικά τον τίτλο της πιο γρήγορης μονοπύρηνης κάρτας που κυκλοφορεί σήμερα, το εργαστήρι αν και λίγο αργοπορημένο έχει στη διάθεσή του για δοκιμή δύο από τις μέχρι πρότινος γρηγορότερες προτάσεις της αγοράς και τις γρηγορότερες της AMD για την ώρα.

Φυσικά αναφερόμαστε στις HD7970 3GB και HD7950 3GB οι οποίες αν και όπως όλα δείχνουν έχασαν τις δάφνες τις κορυφής, δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη.

Σίγουρα στους τέσσερις μήνες που έχουν περάσει από την πρώτη τους εμφάνιση, η οποία κατά περίεργο τρόπο έγινε σε Ελληνικό έδαφος(!), έχετε μάθει τα πάντα για αυτές αλλά ας φρεσκάρουμε τη μνήμη σας και ας ενημερώσουμε τους ελάχιστους που μπορεί να μην γνωρίζουν.

Στην καρδιά των HD7970 και HD7950 λοιπόν, που αποτελούν τις ναυαρχίδες των Radeon HD7000 series χτυπάει ο πιο πρόσφατος πυρήνας της AMD με κωδική ονομασία Tahiti στον οποίο ανήκουν πολλές πρωτιές. Καταρχάς είναι ο πρώτος πυρήνας της AMD που βασίζεται στην αρχιτεκτονική GCN(Graphics Core Next), αποτελεί τον πρώτο πυρήνα που κατασκευάστηκε με τη λιθογραφική μέθοδο των 28nm ενώ ήταν ο πρώτος που ήρθε με υποστήριξη διαύλου PCIe 3.0 και DX11.1. Επιπλέον φέρει πλειάδα νέων χαρακτηριστικών και καινοτομιών όπως τα ZeroCore, PRT και multi-point audio στα οποία θα αναφερθούμε αργότερα.

Αρκετά για την ώρα όμως. Ας περάσουμε στα ενδότερα των Southern Islands αλλάζοντας σελίδα.

Southern Islands

Συνεχίζοντας την παράδοση της ονοματολογίας, η Tahiti των AMD HD7970 και HD7950 ανήκει στο σύμπλεγμα των Southern Islands που περιλαμβάνουν ακόμα τα Lombok, Cape Verde, Pitcairn και τη New Zealand. Η AMD έχει χρησιμοποιήσει τα Tahiti για τις HD7900, Pitcairn για το Codename των HD7800 και Cape Verde για το Codename των HD7700. H New Zealand όπως φαίνεται προορίζεται για τη διπύρηνη HD7990.

Όπως προαναφέραμε στην καρδιά των Radeon HD7000 βρίσκεται η Tahiti, μια εντελώς νέα GPU η οποία βασίζεται στην αρχιτεκτονική Graphics Core Next. Σύμφωνα με την AMD η ανάπτυξη της GCN χρειάστηκε τρία χρόνια ενώ ο σχεδιασμός της έχει γίνει με τέτοιο τρόπο που να προσφέρει αξεπέραστη επεκτασιμότητα σε επίπεδα που η εταιρία δεν μπορούσε να καταφέρει με την προηγούμενη γενεά. Η νέα αρχιτεκτονική έχει βελτιστοποιηθεί για την παραγωγή γραφικών υψηλής ποιότητας και την εκτέλεση ιδιαίτερα απαιτητικών εφαρμογών παραλληλισμού και heterogeneous computing.

Ο AMD Tahiti έχει σχεδιαστεί εκ του μηδενός. Η Graphics Core Next διαθέτει ένα νέο σετ εντολών, διαφορετικό από το VLIW που χρησιμοποιούσαν οι προηγούμενες γενιές, το οποίο είναι πιο ευέλικτο και ευκολότερο στον προγραμματισμό. Η κύρια graphics pipeline και δύο compute pipelines μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα ενώ κάθε compute unit μπορεί να εκτελεί εντολές από διαφορετικούς πυρήνες ταυτόχρονα. Η αρχιτεκτονική έχει σχεδιαστεί για αυξημένη εκτέλεση εντολών ανά mm² ανά κύκλο ρολογιού με στόχο την υψηλή απόδοση και το multi-tasking.

Πιο λεπτομερώς, η GPU διαθέτει 2048 Stream Processors(1792 για την HD7950) οι οποίοι οργανώνονται σε 32 μονάδες υπολογισμού(28 για την HD7950) καθεμιά με 64(4 x 16) μονάδες διανυσμάτων. Αυτές τροφοδοτούνται μέσω ελεγκτή μνήμης εύρους 384-bit με υποστήριξη GDDR5. Η GPU διαθέτει δύο μηχανισμούς γεωμετρικών υπολογισμών(tessellation) και 8 render back ends τα οποία μπορούν να επεξεργαστούν 32 color ROPs και 128 Z/Stencil ROPs ανά κύκλο. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως η απόδοση των μηχανισμών γεωμετρικών υπολογισμών και των render back ends έχει αυξηθεί έως και 50% συγκριτικά με προηγούμενες αρχιτεκτονικές της AMD! Επιπλέον, ο Tahiti διαθέτει 768KB L2 cache ενώ οι L1 caches έχουν διπλασιαστεί σε σχέση με τα Cayman. Αυξημένη είναι και η μεταξύ τους διαμεταγωγή αφού, όπως υποστηρίζει η AMD, το εύρος ζώνης στο σύνολο των 32 cache του chip αγγίζει τα 2TB/s όταν αυτό λειτουργεί στα 925MHz. Ο Tahiti κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας την προηγμένη διαδικασία λιθογραφίας των 28nm της TSMC στριμώχνοντας 4,3 δισεκατομμύρια τρανζίστορ σε χώρο 365mm², πάνω από τα διπλά των Cayman στις Radeon HD 6900 series.

 

 

 

Οι HD7900 σε σύγκριση με ορισμένες κάρτες που κυκλοφορούν

 

Όπως συναντάται στην Radeon HD 7970, ο Ταϊτή είναι χρονισμένος στα 925MHz και προσφέρει έως και 3.79TFLOPS υπολογιστικής ισχύος. Διαθέτει 128 texture units (αντί των 96 στις HD6900) με μέγιστο texture fillrate 118.4GT/s και 32 ROPs με μέγιστο pixel fillrate τα 39.6GP/s.

Επιπλέον, έρχεται με 3GB μνήμης GDDR5 χρονισμένη στα 1375MHz ενώ χάρις τον δίαυλο των 384bit η συνολική της διαμεταγωγή αγγίζει τα 264GB/s. H ισχύς τροφοδοσίας της HD7970 είναι όμοια με αυτή της HD6970 με κορυφή τα 250W.

Η HD7970 διαθέτει δύο θύρες mDP v1.2, μια HDMI v1.4 και ένα DVI-D που μπορούν να δώσουν εικόνα σε συνολικά έξι οθόνες. Και εδώ έχουμε χρήση Vapour Chamber ενώ έχουν γίνει βελτιώσεις τόσο στα CFM του ανεμιστήρα όσο και στον παραγόμενο θόρυβο από αυτόν. Για ακόμα μια φορά το γνωστό Dual Bios Switch μας δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουμε μεταξύ του εργοστασιακού bios και όποιου εμείς επιθυμούμε, απλά φλασάροντάς το με το unprotected mode.

Αναβαθμισμένες είναι και οι tessellation units της HD7970. Αν και ακόμα περιορίζεται στα δύο εκατομμύρια verticies/s έχει γίνει αρκετή πρόοδος σε συνδυασμό με βελτιώσεις σε off-chip buffering και στις caches. Το τελικό αποτέλεσμα είναι βελτιωμένη απόδοση σε όλους τους τομείς του tessellation με έως τέσσερις φορές αυξημένη απόδοση σε σχέση με τις Radeon HD6900.

Τέλος, ένα νέο χαρακτηριστικό που κάνει την εμφάνισή του με τη σειρά HD7900 είναι τα Partially Resident Textures, ή PRT. Τα παιχνίδια και οι εφαρμογές πρέπει να είναι ειδικά κωδικοποιημένα για να επωφεληθούν των PRT αλλά σε αυτή την περίπτωση θα είναι σε θέση να κάνουν stream textures on demand. Ουσιαστικά αυτό που γίνεται είναι τα textures να φυλάγονται στη vRAM σε κομμάτια των 64K με αποτέλεσμα να μπορεί ο πυρήνας να ζητήσει οποιοδήποτε κομμάτι του texture επιθυμεί χωρίς να χρειάζεται να το φορτώσει όλο. Όποτε και αν χρησιμοποιηθούν σωστά, τα PRT θα είναι σε θέση να εξαλείψουν το ενοχλητικό stuttering που παρατηρείται ορισμένες φορές στο φόρτωμα των textures.

Επιπλέον Χαρακτηριστικά

Επιπλέον της καινούργιας αρχιτεκτονικής, ο Tahiti των HD7900 έρχεται με ορισμένες βελτιώσεις αλλά και νέες δυνατότητες.

Η τεχνολογία ZeroCore Power της AMD είναι το χαρακτηριστικό που θα ενθουσιάσει αρκετούς σκληροπυρηνικούς gamers. Όπως συνηθίζεται έως σήμερα κατά τη χρήση πολλαπλών καρτών αυτές παραμένουν ενεργές καταναλώνοντας ενέργεια και εκλύοντας θερμότητα. Με την τεχνολογία ZeroCore Power δίνεται η δυνατότητα σε όσες κάρτες δεν χρησιμοποιούνται να μπορούν να απενεργοποιηθούν σε τέτοιο βαθμό που να σβήνει ακόμα και ο ανεμιστήρας τους καταναλώνοντας περί τα 3W, με μόνο 1W να πηγαίνει στον πυρήνα της κάθε κάρτας!

Το νέο αυτό χαρακτηριστικό μαζί με το γνωστό PowerTune της AMD, το οποίο δεν σημειώνει κάποια διαφοροποίηση, επιτρέπουν στον τελικό χρήστη τον άμεσο έλεγχο της κατανάλωσης των καρτών του ώστε να διαμορφώσει ακριβώς το επιθυμητό προφίλ οικονομίας και απόδοσης σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του συστήματός του.

Ακόμα κάτι καινούργιο για τις HD7900 είναι ο νέος integrated audio codec ο οποίος επιτρέπει διακριτό digital multi-point audio. Οι HD7900 μπορούν να υποστηρίξουν έως και έξι ανεξάρτητες ροές ήχου, όσες και οι οθόνες που μπορείτε να συνδέσετε επάνω τους φυσικά. Αυτό που κάνει η εν λόγω τεχνολογία είναι να επιτρέπει στον ήχο να ακολουθεί αδιάλειπτα την εικόνα όταν αυτή μεταφέρεται μεταξύ των οθονών. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις βιντεοσυνδιάσκεψης όπου ο ήχος αναπαράγεται αποκλειστικά από την οθόνη που δείχνει τον συνομιλητή και στην περίπτωση που εικόνα και ήχος αναπαράγονται από την ίδια οθόνη.

Βελτιώσεις έχουμε και στον Unified Video Decoder της AMD ο οποίος περνά στην τρίτη του έκδοση και πλέον υποστηρίζει την επιτάχυνση υλικού MVC και DivX. Επιπλέον είναι ικανός να αναπαράγει δύο HD streams και να πραγματοποιεί βελτιώσεις τόσο στην ποιότητα απεικόνισης καθώς και στην κίνηση των βίντεο σε πραγματικό χρόνο χάριν τους εξελιγμένους αλγόριθμους motion estimation(Steady Video).

Επίσης, λόγω των mDP v1.2 η HD7900 είναι ικανή να παρέχει εικόνα έως 4K με μία σύνδεση καθώς τα Next-generation 4k displays θα απαιτούν μόνο μία είσοδο(στην περίπτωση των DP v1.1 χρειάζονται δύο συνδέσεις(καλώδια) προς την οθόνη/projector για να μπορέσουμε να τα τροφοδοτήσουμε με εικόνα 4K). Αυτονόητο είναι πως το HDMI v1.4 των HD7900 μπορεί να παρέχει εικόνα 3D με δύο streams 1080p60Hz(ένα για κάθε μάτι).

 

 

Κλείνοντας με τις αναβαθμίσεις που φέρουν οι HD7900 series, θα αναφερθούμε σύντομα στο AMD Application Acceleration. Η AMD μαζί με τις βελτιώσεις που προσφέρει σε κάθε νέο οδηγό, όπως βλέπουμε και από τις εικόνες, εμπλουτίζει συνεχώς την υποστήριξη των προϊόντων της σε δημοφιλείς εφαρμογές κάνοντας την εμπειρία μας ακόμα πιο ολοκληρωμένη, ακόμα πιο ευχάριστη. Ξεχωριστή μνεία γίνεται στο WinZip, της πιο αξιόπιστης μεθόδου για την ασφάλιση, αποθήκευση και διαμοιρασμό αρχείων το οποίο στην έκδοση 16.5 έρχεται με hw acceleration μέσω των AMD Fusion και Radeon Graphics.

Σύστημα και Μεθοδολογία Δοκιμής

Όπως θα δείτε και στους πίνακες που ακολουθούν, όλα τα αποτελέσματα από τα παλαιότερα reviews είναι πλέον συγκεντρωμένα ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσης σύγκρισης. Στις περισσότερες κάρτες έγιναν εκ νέου μετρήσεις για να συμβαδίζουν με τα τωρινά δεδομένα ενώ όπου οι μετρήσεις κρίναμε ότι δεν έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις από το φυσιολογικό, ή δεν υπήρχε διαθέσιμη η κάρτα, παρέμειναν ως είχαν και ενσωματώθηκαν απευθείας από τα παλαιότερα reviews στα γραφήματα. Εάν για οποιοδήποτε μέτρηση δεν υπήρχε αποτέλεσμα ή ήταν σε μή αποδεκτά όρια, παραλήφθηκε.

Όλα τα μετροπρογράμματα, παιχνίδια και τα Windows 7 x64 περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις κατά τη στιγμή που συντάχθηκε το εν λόγω review.

Οι Drivers που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του review ήταν οι εξής:

AMD: Catalyst 12.2 WHQL

nVidia: ForceWare 280.26

PhysX™: PhysX_9.10.0514

Intel: 9.2.3.1022

Υπερχρονισμός, Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Όπως ήταν φυσικό, η μετάβαση στα 28nm αύξησε τις προσδοκίες αλλά και τις απαιτήσεις για τις δυνατότητες υπερχρονισμού του Tahiti. Η αλήθεια είναι πως οι HD7970 και HD7950 έρχονται χρονισμένες σχετικά συντηρητικά, σε σχέση με τους προκατόχους τους, μιας και όπως αποδεικνύεται το overclocking headroom που διαθέτουν είναι εντυπωσιακό ακόμα και με stock ψύξη.

- Υπόψιν πως αντίθετα με τις HD6950, οι HD7950 δεν ξεκλειδώνουν τα επιπλέον shaders όντας "κλειδωμένες" σε επίπεδο υλικού.

Οι δοκιμές υπερχρονισμού που κάναμε χωρίστηκαν σε δύο σκέλη. Στον μέγιστο καθημερινά χρησιμοποιήσιμο υπερχρονισμό δίχως ίχνος artifact και στο μέγιστο υπερχρονισμό για καταστάσεις benching αποκλειστικά. Και οι δύο κάρτες παρουσίασαν σχεδόν ίδια συμπεριφορά, πράγμα λογικό, αφού στηρίζονται στον ίδιο πυρήνα με τα μειωμένα shaders και φάσεις τροφοδοσίας να αποτελούν τους κύριους παράγοντες διαφοροποίησης. Να σημειώσουμε ότι το σύστημα ψύξης των καρτών είναι ακριβώς το ίδιο οπότε τουλάχιστον θερμικά αποκλείεται να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις λόγω συστήματος ψύξης.

Επί του προκειμένου, οι μέγιστες καθημερινές χρησιμοποιήσιμες τιμές σε πυρήνα και μνήμες αποδείχθηκαν τα 1200 και 1800MHz αντιστοίχως με 1.231volt για την περίπτωση της HD7970 ενώ η HD7950 κατάφερε να παραμείνει σταθερή στα 1200MHz και 1825MHz με 1.206volt. Τα ενδεικτικά αποτελέσματα σε 3DMarks και Crysis2 που θα δείτε στα γραφήματα που ακολουθούν αναφέρονται ως HD7970 & HD7950 OCed.

Τα μέγιστα αποτελέσματα που καταφέραμε παρουσίασαν αρκετές διακυμάνσεις αφού στο όριο οι κάρτες εμφάνιζαν διαφορετική συμπεριφορά ανάλογα το benchmark. Για παράδειγμα ενώ η HD7970 εκτελούσε με επιτυχία το 3DMark11 σε Xtreme & Performance presets στα 1280core / 1800memory για να εκτελέσει επιτυχώς το 3DMark Vantage στο Extreme preset έπρεπε να πέσει 20 ολόκληρα MHz στον πυρήνα ενώ για το Performance η απώλεια ήταν της τάξης των 10Mhz!

Επιπλέον οι πυρήνες επιβεβαίωσαν για ακόμα μια φορά πως το να αυξάνεις αλόγιστα τάση δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο αστάθεια. Για την περίπτωση της HD7950, οτιδήποτε πάνω από 1.231v στον πυρήνα είχε ως αποτέλεσμα είτε να παγώνει, είτε να σβήνει το σύστημα. Προφανώς η απώλεια μιας φάσης τροφοδοσίας την έκανε πιο ασταθή και περίεργη αφού, όπως θα δούμε και στην κατανάλωση, παρουσιάζει περίεργη συμπεριφορά. Η HD7970 δεν εμφάνισε κάποια ιδιαίτερη διαφοροποίηση αφού οτιδήποτε πάνω από 1.28v δεν βοηθούσε αλλά μόνο αύξανε τις θερμικές απώλειες. Τουλάχιστον δεν μας έσβηνε το σύστημα. Απλώς πάγωνε.

Σε γενικές γραμμές, με την HD7970 παίξαμε λίγο πιο αναγνωριστικά οπότε αν και οι μνήμες, όπως διαπιστώσαμε αργότερα, μπορούσαν να τρέξουν και στα 1875 εμείς τις αφήσαμε στα 1800 για να μην είμαστε στο απόλυτο όριο. Από την άλλη επειδή η HD7950 "έσβηνε", αφήσαμε τον πυρήνα στα 1250Mhz και τρέξαμε τα πάντα με τις μνήμες στα 1875Mhz των οποίων το όριο ήταν τα 1900Mhz. Σε κάθε περίπτωση ο ανεμιστήρας είχε ρυθμιστεί χειροκίνητα στο 100% για να έχουμε μέγιστη απόδοση από το σύστημα ψύξης.

Οπότε, αφού διευκρινίσαμε τη συμπεριφορά τους κατά τον υπερχρονισμό ας δούμε τι σημαίνει σε νούμερα, καθώς και τα διαπιστευτήριά τους.

Η μέγιστη θερμοκρασία που παρατηρήσαμε με το Furmark σε κατάσταση "καθημερινού υπερχρονισμού" για τις δύο κάρτες ήταν περίπου 80°C με τους ανεμιστήρες στο 46%, ενώ σε κατάσταση ηρεμίας είχαμε περίπου 34°C.

Υποδειγματικές θερμοκρασίες και από τις δύο κάρτες με το στοκ σύστημα ψύξης να κάνει αισθητή την παρουσία του όταν οι στροφές του ανεμιστήρα ξεπερνούσαν το 35%. Η HD7950 έδειξε γενικά λίγο περίεργη συμπεριφορά στον υπερχρονισμό αφού και από θέμα θερμοκρασιών αλλά και κατανάλωσης ξεπερνούσε ορισμένες φορές την HD7970. Λίγο το binning, λίγο το σύστημα τροφοδοσίας είναι αρκετά για να δικαιολογήσουν τέτοια συμπεριφορά.

Η μέτρηση κατανάλωσης έγινε από την πρίζα με ένα απλό kill-a-watt του εμπορίου. Η κατανάλωση των καρτών σε φορτίο έχει γίνει με το furmark στα 1200p με 8AA και xtreme burning mode. Αισθητή η διαφορά του Long Idle των tahiti αφού γλυτώνει περί τα 10W από την απλή κατάσταση Idle. Άριστη δουλειά στον τομέα της κατανάλωσης από την AMD.

3DMark11

Και ξεκινάμε με την τελευταία σουίτα της futuremark στον τομέα μέτρησης επιδόσεων γραφικών.

3DMark Vantage

FurMark

Και περνάμε σε ένα από πιο πολυσυζητημένα μετροπρογράμματα & stress tests που κυκλοφορούν, από τους ίδιους κατασκευαστές γραφικών που το χαρακτηρίζουν ως Power Virus. Το εν λόγω πρόγραμμα ευθύνεται για σωρεία κατεστραμμένων VRMs και έκθεσε πολλές εταιρίες για αυτό το λόγο.

Οι εταιρίες κατέληξαν να αναγνωρίζουν το εκτελέσιμό του θέτοντας όριο στο φορτίο που προκαλεί στις κάρτες ώστε να μην καίγονται.

Unigine Heaven Benchmark v3.0

Θέλετε να ξεμπροστιάσετε οποιαδήποτε Tesselation Unit τo Heaven Benchmark της Unigine είναι αυτό που ψάχνετε. Μαζί με το Stone Giant είναι τα δύο προγράμματα που εξειδικεύονται στη δοκιμή των δυνατοτήτων ψηφοθέτησης(sic!) οποιασδήποτε κάρτας γραφικών.

Batman: Arkham Asylum

Και περνάμε στην πραγματική απόδοση των καρτών με το nVidia meant to be played Batman: Arkham Asylum. Σημειώσατε ότι δεν έγιναν δοκιμές με PhysX ενεργό μιας και είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των πράσινων.

Crysis 2

Αν ψάχναμε για το "Flagship Game" του motto "nVidia meant to be played" δεν πιστεύω ότι θα υπήρχε κάτι πιο κατάλληλο από το Crysis 2(Εσείς απλώς μετρήστε μέχρι το τέλος του review πόσα παιχνίδια είναι nVidia optimized και πόσα AMD optimized). Η δεύτερη συνέχεια του θρυλικού Crysis που έθεσε ορόσημο στην ταλαιπωρία των καρτών γραφικών και στον αποδεκατισμό της τσέπης μας βασίζεται στην ανανεωμένη CryEngine 3. Αν και το Crysis 2 είναι αρκετά πιο Cinematic από το Crysis, τα γραφικά του είναι λιγότερο εντυπωσιακά από του πρώτου παιχνιδιού. Τώρα σας επιτρέπουμε να κατηγορήσετε όσο θέλετε τις κονσόλες. Ας όψεται που υπάρχει μια αρκετά μεγάλη κοινότητα που ασχολείται με mods ώστε να πάρουμε οπτικά ότι έχει να μας δώσει η CryEngine 3.

Dirt 3

Ναι, και όμως υπάρχει AMD optimized παιχνίδι. Το Dirt2 άνοιξε το χορό και το Dirt3 συνεχίζει την παράδοση. H Codemaster είναι η υπεύθυνη πίσω από την Dirt Racing Engine που προσφέρει εντυπωσιακά γραφικά για το εν λόγω είδος παιχνιδιών.

F1 2011

Ανανεώσαμε τα αποτελέσματα με τη συνέχεια του F1 2010 γιαυτό και οι μόνες κάρτες που παραθέτουμε είναι οι δύο Tahiti. Μαζί με το Dirt3 είναι τα μοναδικά AMD Optimized Games της δοκιμής μας. Η μηχανή του παιχνιδιού είναι επίσης δημιουργία της Codemasters με κωδική ονομασία Ego Engine. Λογικά πρέπει να μοιράζεται στοιχεία με την Dirt engine.

Lost Planet 2

Και μετά το μικρό διάλειμμα, επιστρέφουμε στα nVidia optimized games με το Lost Planet 2. Ακόμα ένα πολύ δυνατό, από γραφικής άποψης, sequel. Βασίζεται στην ανανεωμένη MT-Framework v2.0 engine η οποία έχει χρησιμοποιηθεί πάμπολλες φορές σε διάφορα Capcom Based Games.

Metro 2033

Και συνεχίσουμε το nVidia optimized game spree με το Metro 2033. Μια γραφική πανδαισία του "μετά-αποκαλυπτικού" βιβλίου του Ντμίτρι Αλεξέγιεβιτς Γκλουχόφσκι. Η 4A Engine του Metro 2033 αποτελεί την πιο δύσκολη δοκιμασία για τις κάρτες γραφικών μετά από την CryEngine αλλά με καλύτερα γραφικά από αυτή.

Resident Evil 5

Αν και αρχικά το περιμέναμε βασισμένο στην Unreal Engine 3, το Resident Evil 5 έρχεται μέσω μιας ανανεωμένης MT-Framework engine. Όχι τόσο εντυπωσιακό όσο το LP2 αλλά δεν γίνεται να μην το συμπεριλάβουμε στις μετρήσεις μας.

Let's Go To Tahiti

Πριν το μνημόνιο μπορεί να το σκεφτόμασταν να πάμε διακοπές στην Αϊτή, όπως μας παροτρύνει και ο J. J. Cale, αλλά πλέον και το λιανοκλάδι φαντάζει απρόσιτο.

Από την άλλη, στην AMD πρέπει να σιγοψελίζουν ή έστω σιγοψέλιζαν τους στίχους του προαναφερθέντος τραγουδιού μέχρι την κυκλοφορία του GTX680 αφού η υλοποίηση του tahiti στις HD7970 και HD7950 και το timing διάθεσής τους στην αγορά ανάδειξε τους νέους ορίζοντες της εταιρίας τόσο σε επίπεδο gaming όσο και σε compute performance που, όπως φάνηκε από τα reviews της GTX680 που έχουν κυκλοφορήσει, έχει το πάνω χέρι. Σύμφωνα με αυτά, γίνεται εμφανές πως για να κρίνουμε αντικειμενικά κάρτες τέτοιας ισχύος θα πρέπει να δούμε την απόδοσή τους σε αναλύσεις από 1200p και πάνω, με φίλτρα μιας και θεωρούμε άτοπο να δώσει κάποιος 400-500€ για να παίζει σε 1680x1050, εφόσον δεν ασχολείται με 3D Gaming. Ακόμα και μια HD6970/GTX570 καλύπτει αυτές τις αναλύσεις μια χαρά.

Στις υψηλές αναλύσεις λοιπόν, βλέπουμε τις HD7950 & HD7970 να προσφέρουν σχεδόν διπλάσιες επιδόσεις από την προηγούμενη γενιά κάτι που κατά τη γνώμη μας επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο πως η GCN αποδίδει. Αν το δούμε με αριθμούς θα δούμε πως η υπερχρονισμένη στα 1200core HD7970(33% παραπάνω shaders από την HD6970) παρουσιάζει ίδια ή και καλύτερη απόδοση από την HD6990 σε AUSUM mode ή εναλλακτικά 100% καλύτερη απόδοση από την HD6970! Βεβαίως αυτή τη στιγμή η τιμή της HD6970 είναι κατά 200€ μικρότερη της τιμής της HD7970 αλλά με την κυκλοφορία της GTX680 αναμένεται να πέσει αισθητά.

Δυστυχώς για την AMD η πολύ καλή αρχιτεκτονική του Tahiti δεν υποστηρίζεται όπως θα έπρεπε από τους Catalyst. Ακόμα και τέσσερις μήνες μετά την αρχική τους κυκλοφορία βλέπουμε την απόδοση σε αρκετά παιχνίδια να μην είναι η πρέπουσα ενώ τραγική ήταν η διαπίστωση πως, τουλάχιστον με τους Catalyst 12.2, δεν λειτουργούσε το Crossfire μεταξύ της HD7970 και HD7950. Επειδή είμασταν και είμαστε αντικειμενικοί, δεν θα χαϊδέψουμε τα αυτιά ούτε θα δικαιολογήσουμε την AMD. Αν και έχουμε δει όμοιες κάρτες να λειτουργούν σε crossfire θεωρούμε ανεπίτρεπτο να υπάρχουν τέτοιες παιδαριώδεις δυσλειτουργίες σε επίσημους οδηγούς μετά από τόσο καιρό. Δεν είναι υποχρεωμένος ο τελικός καταναλωτής να γνωρίζει τα πάντα σχετικά με τους Catalyst ούτε να αλλάζει τρεις drivers την ημέρα για να κάνει τις κάρτες που πλήρωσε αδρά να δουλέψουν. Αυτό έπρεπε να είναι δεδομένο. Δείτε και θα καταλάβετε.

Crysis 2 // Catalyst 12.2 WHQL
HD7950	HD7970	Crossfire

Αφού τα είπαμε και ξεσκάσαμε, ας κλείσουμε αυτό το review με αναφορά στα νέα χαρακτηριστικά και τo compute orientation του tahiti.

Καταρχάς το ZeroCore αποτελεί κατά τη γνώμη μας το ύστατο πράγμα που μπορεί να κάνει οποιαδήποτε εταιρία από θέμα κατανάλωσης σε μια κάρτα γραφικών. Δηλαδή μια κάρτα που σβήνει σχεδόν τελείως όταν το monitor μπαίνει σε standby. Τι άλλο μπορείς να κάνεις; Απλά τέλειο. Και το καλύτερο σε αυτή την τεχνολογία είναι πως λειτουργεί κανονικά σε multigpu setups με αποτέλεσμα να μπορείς να έχεις ένα σύστημα τέρας με i7-3960k και δύο με τρεις κάρτες επάνω που καταναλώνει λιγότερα από 100W σε κατάσταση ηρεμίας. Ποιος θα το περίμενε;!

Το καλό με την AMD είναι πως έχει μετακυλίσει τη λογική του every day computing από τις APUs σε όλα της τα προϊόντα. Έτσι βλέπουμε τις HD7000 series να διαθέτουν νέο UVD decoder με hw acceleration σε mvc και divx, υποστήριξη σε 4k displays ενώ όλη αυτή η ισχύς σε compute που διαθέτουν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον μέσο χρήστη με πιο απλό παράδειγμα το winzip 16.5!

Γενικά, όσο αυξάνονται οι συνεργασίες της AMD θα δούμε όλο και περισσότερες εφαρμογές να υποστηρίζονται από τις GPUs της με αποτέλεσμα να ξεφεύγουμε από τη νοοτροπία πως είναι μόνο για gaming. Αν και δεν είναι μόνο η AMD που κινείται σε αυτή τη λογική, το αυξημένο ενδιαφέρον της στον τομέα θα επιταχύνει την απάντηση της αντίπαλης nVidia με κέρδος στον τελικό καταναλωτή φυσικά.

Τον περασμένο μήνα η G.Skill ανακοίνωσε την κυκλοφορία μιας νέας σειράς μνημών χαμηλού προφίλ κάτω από την ονομασία ARES. Η σειρά της οποίας τα προϊόντα είναι ήδη διαθέσιμα στην αγορά, περιλαμβάνει Dual και Quad Channel DDR3 κιτ με χρονισμούς από 1333-2133MHz και χωρητικότητες από 8-32GB με κύριο χαρακτηριστικό το χαμηλό τους ύψος ώστε να μην αποτελούν πρόβλημα ή να εμποδίζονται από κανένα ογκώδες cpu cooler.

Τα κιτ έρχονται με ψύκτρες σε δύο χρώματα, μπλε και πορτοκαλί(ΠΡΟΣΟΧΗ: οι πορτοκαλί έχουν CL11 και όχι CL9 όπως οι μπλε οπότε είναι πιο αργές) ενώ η G.Skill διαρρηγνύει τα ιμάτιά της για την συμβατότητα και την αξιοπιστία των προϊόντων της χάριν στη νέα διαδικασία ελέγχου σύμφωνα με την οποία όλα τα προϊόντα της ελέγχονται εξονυχιστικά πάνω σε διάφορα πραγματικά συστήματα(hand-tested σε Intel & AMD) ώστε να είναι βέβαιοι ότι δουλεύουν σε πραγματικές συνθήκες και όχι μόνο στο εργαστήριο.

Τα παραπάνω είχαμε την ευκαιρία να πιστοποιήσουμε με τα μάτια μας στη Cebit όπου όλο το περίπτερο της G.Skill έμοιαζε με δοκιμαστήριο όπου διάφορα συστήματα εκτελούσαν σε επανάληψη μετροπρογράμματα με τα ίδια κιτ μνημών επιβεβαιώνοντας σε πραγματικό χρόνο την προσπάθεια που γινόταν από πλευράς κατασκευάστριας για να εξασφαλιστεί η μέγιστη συμβατότητα.

Για τη σημερινή δοκιμή η G.Skill μας παραχώρησε το Quad Channel Kit με κωδικό F3-2133C9Q-16GAB. Για όσους δεν κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται αναφερόμαστε στη ναυαρχίδα των ARES με ταχύτητα 2133Mhz, 16GB χωρητικότητα και timings 9-11-10-28 2Τ στα 1.65v.

Ας γυρίσουμε σελίδα λοιπόν, να δούμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά των F3-2133C9Q-16GAB.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα του κατασκευαστή

Τα υπόλοιπα μέλη της σειράς ARES είναι τα παρακάτω:

Εικόνες: Gskill ARES 16GB 2133MHz CL9 Quad Channel

 

Όχι ότι ακριβώς περιμέναμε η συσκευασία των G.Skill ARES, που έρχονται μέσα σε μια απλή, λεπτή πλαστική θήκη. Εντάξει, οι ψύκτρες αλουμινίου προσφέρουν μια προστασία παραπάνω αλλά σε εντελώς blister packaging; Not Sure if Gusta...

 

 

 

Οι G.Skill ARES 2133C9 σε μια οικογενειακή παρέα με το οπισθόφυλλο και το αυτοκολλητάκι με την brand της κατασκευάστριας. Όμορφος ο σχεδιασμός των ψυκτρών αν και το μπλε θα ταιριάξει πιο δύσκολα από το κλασσικό μαύρο.

 

 

Σηκώσαμε την "κουβέρτα" να δούμε τι κρύβεται απο κάτω και, Ώ! Τι έκπληξη... Που το έχω ξαναδεί, πού το έχω ξαναδεί;

 

 

Για ακόμα μια φορά συναντάμε στο διάβα μας τα Hynix CFR. Όπως και στο πρόσφατο review των GB316GB1866C10QC, έτσι και οι F3-2133C9Q-16GAB κάνουν χρήση των Hynix H5TQ2G83CFR-H9C. Οι πιο παρατηρητικοί θα πρόσεξαν ότι ακόμα και το pcb των δύο μνημών είναι κατά 99% ίδιο. Πιστεύω πως καταλαβαίνεται που πάει το πράγμα έτσι;

Σύστημα δοκιμής

Το σύστημα της δοκιμής αποτελείτο απο τα παρακάτω:

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Ultimate Suite
• Sisoft Sandra 2012
• Cinebench 11.5
• SuperPi mod1.5 XS
• wPrime v2.07
• x264 HD Benchmark v4.0
• RamDisk Measurements with AS SSD Benchmark & Crystal Disk Mark 3.0.1 x64
• Photoshop CS5: 600MB of pictures(4-5MB each) loading from RamDisk

AIDA64, SisoftSandra 2012, Cinebench 11.5

AIDA64 v2.20 Beta Cache&Memory Benchmark
GB316GB1866C10QC	F3-2133C9Q-16GAB

 

Και ξεκινάμε με το AIDA64 για να διαπιστώσουμε τι γίνεται όταν τα ίδια dimms μας έρθουν με διαφορετικό XMP profile στο spd. Όπως βλέπουμε η διαφορά των 267Mhz δίνει προβάδισμα ενός GB/s στις G.Skill ARES, σε σύγκριση με τις GeiL BD, αλλά το αυξημένο tRCD αφήνει τα writes σχεδόν ανέπαφα. Βέβαια το μειωμένο tCL σε συνδυασμό με τα αυξημένα MHz αρκούν για να ρίξουν το Latency κατά περίπου 5ns.

 

 

Όπως ήταν αναμενόμενο, αρκετά πιο αισιόδοξα τα νούμερα της SisoftSandra 2012 με το boost των 267Mhz να γίνεται ακόμα πιο εμφανές. Σχεδόν 5GB/s διαφορά οι ARES έναντι των GeiL BD.

 

 

Μικρή η διαφορά των δύο κιτ στο Cinebench 11.5 αλλά υπαρκτή. Οι ARES καταφέρνουν να ξεπεράσουν οριακά το εντεκάρι στο multicore benchmark

SuperPi mod1.5 XS, wPrime v2.07, x264 HD Benchmark v4.0

ASSSD, CDM, Photoshop CS5

CrystalDiskMark 3.0.1 x64 RamDisk Bencing
GB316GB1866C10QC	F3-2133C9Q-16GAB

 

ASSSD Copy Benchmark RamDisk Bencing
GB316GB1866C10QC	F3-2133C9Q-16GAB

 

 

Δοκιμάσαμε ξανά την τύχη μας με το RamDisk ώστε να μετρήσουμε με τα ASSSD & CDM και να φορτώσουμε τις φωτογραφίες για το τεστ του photoshop.

Διαφορές παρατηρούμε μόνο στις αναγνώσεις ενώ οι εγγραφές παραμένουν σχεδόν ίδιες. Αρκετά μικρότερες διακυμάνσεις δείχνει το AS SSD που ουσιαστικά καταδεικνύει τις επιπτώσεις του tradeoff μεταξύ ταχύτητας και timings. Δεν σημαίνει πως η υψηλότερη ταχύτητα με τα χαλαρότερα timings είναι και η καλύτερη ούτε και το ανάποδο. Πάντα υπάρχει μια χρυσή τομή. Ποιά είναι αυτή; Ανάλογα την περίσταση είναι η άποψή μας.

 

 

Σχεδόν ανύπαρκτη η διαφορά των δύο κιτ στο photoshop. Αν και το πρόγραμμα παρουσίαζε αρκετή αστάθεια στον τρόπο διαχείρισης της μνήμης, όσες φορές και να το επαναλάβαμε δεν είδαμε κάτι αξιοσημείωτο.

Crysis 2

Υπερχρονισμός

Όπως αναφέραμε και στο review των GB316GB1866C10QC, έτσι και τα Hynix H5TQ2G83xFR-H9C των F3-2133C9Q-16GAB διαμορφώνουν τα timings τους σύμφωνα με τον τύπο X - (X +2) - (X +1) όπου το X είναι το tCL και σύμφωνα με αυτό τα tRCD και tRP διαμορφώνονται αναλόγως. Επιπλέον το tRAS δεν πρέπει να πέφτει κάτω από 28 αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τα 2000-2100 MHz, εναλλακτικά έχει να κάνει με την εκάστοτε περίπτωση και το πως θέλουμε να σετάρουμε τη μνήμη μας.

Τέλος, η χρήση 2T δεν δίνει κάποιο ουσιαστικό πλεονέκτημα έναντι του 1Τ το οποίο μπορούμε να χρησιμοποιούμε έως τα όρια χρονισμού των μνημών μας, υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Όμοια με το review των GB316GB1866C10QC, έτσι και στις F3-2133C9Q-16GAB τα dimms δοκιμάστηκαν ένα ένα χωρίς να παρουσιάζουν αισθητές διαφορές στην απόδοσή τους, πράγμα που σημαίνει πως το πάντρεμα και της G.Skill είναι άριστο.

Ο πίνακας που ακολουθεί μας δίνει μια γενική ιδέα για το τι μπορούμε να περιμένουμε από μνήμες που στηρίζονται στα

Hynix H5TQ2G83xFR-H9C. Βεβαίως σημαντικό ρόλο παίζει και το pcb των μνημών όντας ένας από τους λόγους που βλέπουμε διαφορετικές αποδόσεις σε μνήμες που χρησιμοποιούν τα ίδια ICs.

Τα αποτελέσματα που πήραμε στις δικές μας δοκιμές των F3-2133C9Q-16GAB είναι τα ακόλουθα.

Ίσως όχι ότι ακριβώς είχαμε στο νου μας, το overclock των F3-2133C9Q-16GAB. Μάλιστα η γενικότερη συμπεριφορά τους είναι περίεργη δείχνοντας μια δυσφορία στα χαμηλά volt σε συνδυασμό με σφικτά timings. Όταν τα volt κυμαίνονται κοντά στα 1.65 και τα timings χαλαρώνουν η απόδοσή τους πλησιάζει αυτή των GB316GB1866C10QC. Οι λογικές εξηγήσεις είναι δύο. Είτε απλώς κάτσαμε σε κομμάτια που αποδίδουν έτσι, είτε το binning που κάνει η G.Skill για τις εν λόγω μνήμες είναι optimized κοντά στα 1.65volt με μέτριο tRCD. Όπως και να έχει περιμέναμε το κάτι παραπάνω μιας και έρχονται rated σε αρκετά υψηλότερα ρολόγια. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θεωρούμε άσχημο το overclock τους.

Το μέγιστο σταθερό(!) overclock που επιτύχαμε ήταν το εξής:

Αν και σε γενικές γραμμές οι F3-2133C9Q-16GAB αποδείχθηκαν πιο αργές από τις GB316GB1866C10QC, στα 2500Mhz μας εξέπληξαν όντας εντελώς σταθερές με 1.6Volt! Δυστυχώς, εδώ καταλάβαμε ότι αγγίξαμε τα όρια του memory controller του i7-3930k για overclock με αέρα. Για να ανέβουμε παραπάνω θα έπρεπε να πάμε σε συνθήκες υπό του μηδενός.

Επίλογος

Τελικά τα Hynix φοριούνται πολύ τελευταία. Όχι άδικα μιας και αν λέγαμε πέρυσι πως φέτος θα κλοκάρουμε 16GB μνήμης στα 2500Mhz μάλλον θα γέλαγαν μαζί μας. Χάρις τα H5TQ2G83CFR-H9C όμως όχι μόνο φτάνουμε τα 2500Mhz αλλά και με τάσεις κάτω των 1.6volt.

Η περίπτωση των G.Skill ARES, για να έρθουμε και στα του review, ακολουθούν το trend που κυκλοφορεί τελευταία σύμφωνα με το οποίο οι κατασκευαστές μνημών απαρνιούνται τις φαντεζί και ψηλές ψύκτρες για χάριν συμβατότητας των κιτ τους με τα ογκώδη cpu coolers που κυκλοφορούν. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουν και άδικο μιας και ειδικά στην περίπτωση του s1155, το 95% των μητρικών και coolers που έχουμε δοκιμάσει καλύπτουν τα δύο από τα τέσσερα memory slots καθιστώντας τα άχρηστα αν π.χ οι μνήμες μας είναι σαν τις corsair vengeance.

Από πλευρά αξιοπιστίας η G.Skill έχει κάνει τα πάντα ώστε να βεβαιωθεί ότι τα κιτ της είναι συμβατά με την πλειοψηφία(αν όχι με όλες) των μητρικών που κυκλοφορούν ενώ η χρήση αλουμινένιων ψυκτρών μπορεί να θεωρηθεί προτέρημα.

Επιπλέον πρέπει να αναγνωρίσουμε στην κατασκευάστρια την άμεση και "αναίμακτη" διαδικασία επιστροφής ελαττωματικού προϊόντος. Ειδικά τελευταία που ορισμένες εταιρίες προσθέτουν ψιλά γράμματα στις εγγυήσεις τους, η G.Skill όσες φορές τη χρειαστήκαμε (καταρχάς μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε και κανονίσαμε το RMA οι ίδιοι με 2 φόρμες που είναι πολύ σημαντικό) μας εξυπηρέτησε άμεσα και πανεύκολα. Οπότε, ού μη γένοιτο, ξέρετε ότι από θέμα εγγύησης είστε καλυμμένοι.

Από θέμα επιδόσεων τώρα, οι F3-2133C9Q-16GAB μας άφησαν ανάμικτες εντυπώσεις. Ναι μεν παίρνουμε ένα κιτ που έρχεται με αρχικά υψηλότερα ρολόγια στο XMP, σε σχέση με τις GB316GB1866C10QC για παράδειγμα, αλλά με κόστος σε κατανάλωση λόγο μεγαλύτερης τάσης λειτουργίας και περίεργο overclockability σε σχέση με ότι είδαμε στο review των GeiL.

Από την άλλη οι ουσιαστικές επιδόσεις των F3-2133C9Q-16GAB δεν απέχουν πολύ από αυτές των GeiL (οι οποίες εφοδιάζονται με τα ίδια ICs και pcb σχεδόν "φωτοτυπία" με αυτό των ARES) λόγω του χαλαρού tRCD ενώ στα χέρια του γνώστη με τον κατάλληλο επεξεργαστή και αν υποθέσουμε ότι το binning είναι όμοιο σε όλα τα kit και της μιας και της άλλη μνήμης(και δεν πέσαμε σε κάποιο χρυσό κομμάτι από τη μία και σχετικά κακό από την άλλη) θα καταφέρουν τα ίδια πράγματα.

Επί της ουσίας, αν είστε χρήστης που το πιο extreme που θα κάνετε είναι να ενεργοποιήσετε το X.M.P στο bios της μητρικής σας τότε οι F3-2133C9Q-16GAB αποτελούν ότι πιο γρήγορο έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής. Αν είστε χρήστης που η πρώτη σας μητρική ήταν DFI και αντί να την κάψετε, κάηκε ο θερμοσίφωνας τότε είτε G.Skill γράφει η ταμπέλα είτε GeiL εφόσον εφοδιάζονται με τα ίδια ICs και το pcb, φαινομενικά τουλάχιστον, είναι καρμπόν το ίδιο σας κάνει. Το μόνο που ίσως σας ξενίσει είναι η τιμή όπου στα 135€ που τις βρήκαμε στο alternate.de κάνουν μια διαφορά περί τα 20€ από τις GB316GB1866C10QC. Στην Ελληνική αγορά θα τις βρείτε από 178€(!?)

Σε κάθε περίπτωση κρίνοντας από αυτό καθ' αυτό που αγοράζεις, οι F3-2133C9Q-16GAB θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για το πιο γρήγορο Quad Kit των 16GB που μπορείτε να εξοπλίσετε τον υπολογιστή σας, πάντα με την αξιοπιστία της G.Skill.

Πλεονεκτήματα:

• Σωστό ύψος που δεν βρίσκει σε ψύκτρες
• Διαθέτουν σύστημα ψύξης
• Overclocking
•  

Μειονεκτήματα:

• Χαλαρά Timings
• Επίφοβη συσκευασία

Ουδέτερα:

• Εμφάνιση
• Τιμή

Μετά το μικρό διάλειμμα της EpicGear Meduza, επιστρέφουμε στα κατ' εξοχήν προϊόντα παραγωγής της Golden Emperor Int'l Ltd, της γνωστής μας GeiL, που δεν είναι άλλα από τις μνήμες υπολογιστών.

Η αλήθεια είναι πως είχαμε καιρό να δοκιμάσουμε κάποιο κιτ, αν και από το review των GeiL Evo Two που είχαμε δει τελευταία δεν έχει προκύψει κάποια σημαντική τεχνολογική αλλαγή στο εν λόγω κομμάτι της αγοράς.

Βέβαια η κυκλοφορία των SandyBridge-E και των νέων APUs της AMD ανανέωσαν το ενδιαφέρον της αγοράς και κατ' επέκταση των κατασκευαστών, οι μεν με την υποστήριξη Quad Channel kits και οι δε με το υψηλό overclockability των memory controllers τους.

Η σημερινή δοκιμή έχει να κάνει με την πρώτη κατηγορία, αυτή των Quad Channel memory kit που κύριος στόχος του είναι να καλύψει τις ανάγκες ενός σύγχρονου συστήματος που εφοδιάζεται κατά κύριο λόγο με κάποιον Intel SandyBridge-E, χωρίς να αποκλείει την χρήση του από οποιοδήποτε σύστημα διαθέτει τέσσερις υποδοχές μνήμης.

Το κέρδος που έχουμε από την αγορά ένα quad kit έναντι της αγοράς τεσσάρων ξέχωρων dimms είναι το γνωστό "πάντρεμα". Ουσιαστικά όταν τα memory IC's προέρχονται από την ίδια γραμμή παραγωγής τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά τους είναι πιο ομοιόμορφα και άρα αποδίδουν πιο ομοιότροπα.

Η Golden Emperor Int'l Ltd λοιπόν είχε την καλοσύνη να μας αποστείλει για δοκιμή ένα από τα πιο πρόσφατα μέλη της σειράς Black Dragon με κωδικό GB316GB1866C10QC.

Πρόκειται για ένα σετ τεσσάρων dual sided memory modules με χωρητικότητα 4GB έκαστο που μας δίνουν συνολική χωρητικότητα 16GB. Κάθε memory module έρχεται rated στα 1866Mhz με timings CL10-10-10-32.

Αρκετά για την ώρα. Ας περάσουμε στα χαρακτηριστικά των Geil Black Dragon 16GB 1866MHz CL10.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά: Geil Black Dragon 16GB 1866MHz CL10

Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα του κατασκευαστή

Τα τρέχοντα Quad kits των GeiL Black Dragon περιλαμβάνουν τα παρακάτω μοντέλα:

• GB38GB1866C10QC, Series: Black Dragon, 16GB (4x2GB) Quad Channel, 1866MHz, CL10
• GB38GB2133C10AQC, Series: Black Dragon, 8GB (4x2GB) Quad Channel,2133MHz, CL10
• GB316GB2133C10AQC, Series: Black Dragon, 16GB (4x4GB) Quad Channel, 2133MHz, CL10

Όπως όλα τα σετ παραγωγής GeiL, έτσι και οι Geil Black Dragon 16GB 1866MHz CL10 πριν βγουν στην κυκλοφορία έχουν περάσει από το γνωστό εξονυχιστικό ποιοτικό έλεγχο που εισήγαγε η GEIL ονόματι DBT.

Βέβαια οι GB316GB1866C10QC δεν έρχονται εφοδιασμένες με κάποιο παθητικό σύστημα ψύξης(MTCD) αλλά η λειτουργικότητά τους έχει επιβεβαιωθεί με την DBT. Επίσης, όπως όλα τα προϊόντα της GeiL έτσι και οι Black Dragon 16GB 1866MHz CL10 συνοδεύονται από εγγύηση εφ' όρου ζωής.

Η τεχνολογία Maximized Thermal Conduction & Dissipation, εν συντομία MTCD, αναφέρεται στον ειδικό σχεδιασμό των λείων αλουμινένιων ψυκτρών των Geil Evo Series που έρχονται σε επαφή με τα memory ICs μέσω ενισχυμένου θερμοαγώγιμου αυτοκόλλητου. Έτσι μεταφέρεται αποτελεσματικά το μεγαλύτερο μέρος της παραγόμενης θερμότητας στη διαθέσιμη επιφάνεια της ψύκτρας.

Αυτή η ταχεία μεταφορά της θερμότητας φέρνει γρήγορα σε θερμική ισορροπία την επιφάνεια των ICs με αυτή της ψύκτρας με αποτέλεσμα να μειώνεται σε ικανό επίπεδο η θερμοκρασία των IC. Η συστοιχία των πτερυγίων μεγιστοποιεί την επιφάνεια αποβολής και αυξάνει το συντελεστή διάχυσης της παραγόμενης θερμότητας.

Ενώ η ψύκτρα των Geil Evo Two δεν έχει κάποιο κινούμενο εξάρτημα, ο ειδικός σχεδιασμός των πτερυγίων, σαν σήραγγα, χρησιμοποιεί τη ροή αέρα που υπάρχει μέσα στο κουτί από τους διάφορους ανεμιστήρες δημιουργώντας ένα wind-tunnel που έχει ως αποτέλεσμα την επαρκή ψύξη τους.Όταν υπάρχει διάταξη δύο (Dual Channel) ή τεσσάρων (Quad Channel) dimm στο σύστημά μας, όλα μαζί τα πτερύγια από το κάθε dimm σχηματίζουν μια σήραγγα που μεγιστοποιεί τη διάχυση θερμότητας αφήνοντας τα IC δροσερά μέσω φυσικής θερμό-απαγωγής.

Η τεχνολογία MTCD των Geil Evo Series είναι μια υψηλής απόδοσης λύση για συστήματα με συνωστισμένο εσωτερικό (πολλά καλώδια, σωλήνες υδρόψυξης κ.α) για την καλύτερη δυνατή διατήρηση της απόδοσης του συστήματός σας!

DBT είναι τα αρχικά του Die-hard Burn-in Technology. Πρόκειται για μια μέθοδο ελέγχου των modules, ώστε η GEIL να είναι σίγουρη ότι θα υπάρχει μηδενικό failure σε όσα καταφέρουν να φτάσουν στα ράφια των καταστημάτων. Συγκεκριμένα, σε ειδικά κατασκευασμένα μηχανήματα με πολλαπλούς memory controllers τοποθετούνται και ελέγχονται ταυτόχρονα εως 1000 modules, για 24 ώρες, σε θερμοκρασία που φτάνει τους 100 βαθμούς Κελσίου. Έτσι διασφαλίζεται ότι όσες μνήμες έχουν προδιάθεση εμφάνισης οποιοδήποτε προβλήματος στις πρώτες μέρες της λειτουργίας τους δε θα διατεθούν στην αγορά.

Το παρακάτω διάγραμμα της GEIL μας δίνει και μια εικόνα της παραπάνω διαδικασίας

Εικόνες: Geil Black Dragon 16GB 1866MHz CL10

Σύστημα δοκιμής

Το σύστημα της δοκιμής αποτελείτο απο τα παρακάτω:

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Ultimate Suite
• Sisoft Sandra 2012
• Cinebench 11.5
• SuperPi mod1.5 XS
• wPrime v2.07
• x264 HD Benchmark v4.0
• RamDisk Measurements with AS SSD Benchmark & Crystal Disk Mark 3.0.1 x64
• Photoshop CS5: 600mb of pictures(~5mb each) loading from RamDisk

Επόμενη σελίδα, οι μετρήσεις των GeiL Black Dragon 16GB 1866MHz CL10 Quad Channel. Είναι το πρώτο Quad Kit που δοκιμάζουμε οπότε δεν υπάρχουν αποτελέσματα για αντιπαράθεση. Παρόλα αυτά, ας δούμε τι κατάφεραν οι εν λόγω μνήμες.

AIDA64, SisoftSandra 2012, CINEBENCH 11.5

AIDA64 v2.20 Beta Cache&Memory Benchmark
XMP	Overclock @ 2500MHz

 

Αν και μειωμένη η απόδοση του memory controller των SB-E σε σχέση με με των απλών SB, το overclocking των GeiL Black Dragon 16GB 1866MHz CL10 Quad Channel δίνει ένα αισθητό boost περίπου στα 2GB/s. Τουλάχιστον αγγίξαμε το ψυχολογικό φράγμα των 20GB/s στα reads.

 

 

Αρκετά πιο αισιόδοξα τα νούμερα της SisoftSandra 2012, με το boost που δίνουν τα 2500Mhz να γίνεται ακόμα πιο εμφανές.

*Υπάρχει ένα θέμα με το αν μετράει πιο σωστά το AIDA64 ή το SisoftSandra. Στην πρώτη περίπτωση τα νούμερα βγαίνουν επαναλαμβανόμενα χειρότερα από των απλών SB ενώ η SisoftSandra δείχνει ακριβώς τα διπλάσια νούμερα που θεωρητικά είναι πιο σωστό(Dual Channel vs Quad Channel). Δεν γνωρίζουμε πως ακριβώς μετράνε τα συγκεκριμένα προγράμματα οπότε για την ώρα θεωρούμε ότι είναι και τα δύο σωστά.

 

 

Αν και πιστεύαμε ότι δεν θα δούμε διαφορές σε ένα cpu/gpu based benchmark, τελικά αποδείχθηκε ότι οι μνήμες είναι ικανές να δώσουν ένα σεβαστό προβάδισμα στο score του cinebench!

SuperPi mod1.5 XS, wPrime v2.07, x264 HD Benchmark v4.0

ASSSD, CDM, Photoshop CS5

CrystalDiskMark 3.0.1 x64 RamDisk Bencing
XMP	Overclock @ 2500MHz

ASSSD Copy Benchmark RamDisk Bencing
XMP	Overclock @ 2500MHz

 

 

Σκεφτήκαμε πως δεν θα ήταν άσχημο να δημιουργούσαμε ένα RamDisk ώστε να μετρήσουμε με ακόμα δύο από τα γνωστά μας προγράμματα τη διαμεταγωγή των μνημών μας. Έτσι έγινε εγκατάσταση του freeware RamDisk της dataram που μας έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα NTFS partition των 4GB οπού εκεί εκτός από τη μέτρηση ταχύτητας με τα ASSSD & CDM, φορτώσαμε και τις φωτογραφίες για το τεστ του photoshop οπότε να αποκλείσουμε όσο γίνεται το bottlenech από το δίσκο του συστήματος.

Θα περιμέναμε μεγαλύτερες διαφορές από το overclock των μνημών αλλά όπως φαίνεται το αυξημένο latency δεν αφήνει το άπλετο bandwidth του Quad Channel να γίνει fully utilized. Εκπληκτικά νούμερα πάντως σε κάθε περίπτωση.

 

 

Tο προτελευταίο τεστ της δοκιμής μας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες το σύστημά μας χρειάστηκε 1 λεπτό και 47" ενώ με τις μνήμες στα 2500Mhz ο χρόνος αυτός έπεσε στo 1 λεπτό και 41"

Crysis 2

Υπερχρονισμός

Προτού δούμε τι καταφέραμε με τις GB316GB1866C10QC, ας δούμε λίγο πως συμπεριφέρονται και με πιο τρόπο πρέπει να χειριζόμαστε τα Hynix H5TQ2G83xFR-H9C. Όπως όλα τα memory ICs, έτσι και τα συγκεκριμένα Hynix διαμορφώνουν τα timings τους σύμφωνα με έναν συγκεκριμένο τύπο.

Για τα Hynix H5TQ2G83xFR-H9C λοιπόν, ο τύπος με τον οποίο πρέπει να θέτουμε τα timings για να επιτύχουμε τους καλύτερους χρονισμούς σε κάθε περίπτωση είναι ο X - (X +2) - (X +1) όπου το X είναι το tCL και σύμφωνα με αυτό τα tRCD και tRP διαμορφώνονται αναλόγως. Επιπλέον το tRAS δεν πρέπει να πέφτει κάτω από 28 αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τα 2000-2100 MHz, εναλλακτικά έχει να κάνει με την εκάστοτε περίπτωση και το πως θέλουμε να σετάρουμε τη μνήμη μας.

Τέλος, η χρήση 2T δεν δίνει κάποιο ουσιαστικό πλεονέκτημα έναντι του 1Τ το οποίο μπορούμε να χρησιμοποιούμε έως τα όρια χρονισμού των μνημών μας, υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Επίσης, συγκεκριμένα για την περίπτωση των GB316GB1866C10QC, τα Dimms δοκιμάστηκαν και ένα ένα χωρίς να παρουσιάζουν αισθητές διαφορές στην απόδοσή τους, πράγμα που σημαίνει πως το πάντρεμα της Geil έχει γίνει με σωστό τρόπο.

Ο πίνακας που ακολουθεί μας δίνει μια γενική ιδέα για το τι μπορούμε να περιμένουμε από μνήμες που στηρίζονται στα

Hynix H5TQ2G83xFR-H9C. Βεβαίως σημαντικό ρόλο παίζει και το pcb των μνημών όντας ένας από τους λόγους που βλέπουμε διαφορετικές αποδόσεις σε μνήμες που χρησιμοποιούν τα ίδια ICs.

Οπότε, εφόσον αναλύσαμε το πώς σετάρουμε τις μνήμες μας, και είδαμε μια γενική άποψη απο τη συμπεριφορά τους κατά τον υπερχρονισμό, ας δούμε τι καταφέραμε με τις δικές μας GB316GB1866C10QC. Προτιμήσαμε να παίξουμε με πιο κλασσικά timings απλά και μόνο να δούμε τι συμπεριφορά έχουν με τα ίδια subtimings.

Όπως βλέπουμε οι μνήμες από ένα σημείο και μετά δεν ακούνε στο αυξημένο ρεύμα ενώ στις χαμηλές τάσεις παρουσιάζουν πολύ καλύτερη συμπεριφορά από τη reference. Η μέγιστη συχνότητα που κατάφεραν εντάσσεται στα αναμενόμενα όρια αλλά με πολύ μικρότερη τάση. Προφανώς το pcb της GeiL μπορεί να παρέχει καθαρό ρεύμα στα memory ICs τα οποία όμως δεν μπορούν να ξεπεράσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις μηχανικές τους αντοχές.

Το μέγιστο (σχεδόν*) σταθερό overclock που επιτύχαμε ήταν το εξής:

Όπως προαναφέραμε, οι Geil Black Dragon 16GB 1866MHz αρκούνται σε σχετικά μικρές τάσεις για να αποδώσουν τα μέγιστα δυνατά. Από εκεί και πάνω η περισσότερη τάση μεταφραζόταν αυτομάτως σε αυξημένες θερμικές καταπονήσεις που τις καθιστούσαν ακόμα πιο ασταθείς. Βεβαίως κατάφεραν να αγγίξουν το ψυχολογικό όριο των 2500Mhz σημειώνοντας μια αύξηση της τάξης του 34% από τα αρχικά τους ρολόγια. Πολύ καλή επίδοση από τις GB316GB1866C10QC, ένα κιτ που δεν διαθέτει οποιοδήποτε σύστημα ψύξης!

*Μπορούσαμε να εκτελέσουμε τα πάντα αλλά στο windows memtest πέταγαν random errors.

Επίλογος

Η τελευταία παρουσίαση που είχε γίνει σε μνήμες της οικογενείας των Black Dragon ήταν στο 2x2GB κιτ των 2000MHz ενώ είχαμε γενικά αρκετό καιρό να δοκιμάσουμε κάποιο σετάκι.

Στην περίπτωση των Black Dragon 16GB 1866MHz, η Geil συνεχίζει να παρουσιάζει καλοδουλεμένα και εμφανίσιμα προϊόντα που χωρίς να πλασάρονται με μεγάλους τίτλους και φανφάρες καταφέρνουν να προκαλούν πάντα θετικές εντυπώσεις. Η κατασκευάστρια δείχνει να επιλέγει πάρα πολύ καλά τα υλικά της συνταγής της μιας και τα Hynix H5TQ2G83CFR-H9C σημείωσαν πρόσφατα παγκόσμιο ρεκόρ συχνότητας στα 1868Mhz(DDR). Οπότε, τα 2500Mhz που πετύχαμε "δεν μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση" παρά μας έδειξαν τα όρια του memory controller του επεξεργαστή μας.

Εν κατακλείδι, επιπλέον της πολύ καλής συσκευασίας, το DBT, η όμορφη εμφάνιση με τα φωτιζόμενα μάτια των δράκων, η άριστη τιμή και τα 16GB διαθέσιμου χώρου καθιστούν το Quad kit των Black Dragon 1866MHz μια από τις λύσεις που πρέπει να έχετε σοβαρά υπόψιν για το σύστημά σας.

Πλεονεκτήματα:

• Σωστό ύψος που δεν βρίσκει σε ψύκτρες
• Εμφάνιση
• Overclocking
• Πολύ καλή συσκευασία
• Τιμή

Μειονεκτήματα:

• Χαλαρά Timings
• Δεν διαθέτουν σύστημα ψύξης

 

Geil Black Dragon 16GB 1866MHz CL10

19/3/2012

Ευχαριστούμε την GeiL για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης καθώς και την Intel για την παραχώρηση του i7-3930k.

Μπήκαμε στην τελική ευθεία του 2011. Τέσσερις μέρες πριν, είδαμε το review του AMD Α6-3500. Της πρώτης τριπύρηνης APU που μας έδωσε την καλύτερη εικόνα για το efficiency της πλατφόρμας Lynx.

Σήμερα, θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε το μεγαλύτερο μέλος της οικογένειας των Llano που ανήκει στην Black Series της AMD. Ακούει στο όνομα A8-3870K και θα φιλοξενηθεί στην Asrock A75M-HVS, όπως έγινε και στο review του Α6-3500.

Πρόκειται για έναν τετραπύρηνο Llano χρονισμένο στα 3GHz που βασίζεται στη γνωστή αρχιτεκτονική Stars/Propus core με 1MB L2 cache per core. Το ενσωματωμένο κύκλωμα γραφικών ακούει στο όνομα HD6550D και διαθέτει 400 Unified Shaders. Αν και εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται κάτι το ιδιαίτερο, συγκριτικά με τον Α8-3850, το K μετά τον κωδικό του δηλώνει μια νέα νοοτροπία από την AMD.

Πρόκειται για τον πρώτο μερικώς ξεκλείδωτο επεξεργαστή της AMD που δηλώνεται με αυτή τη μορφή, αντιγράφοντας ουσιαστικά την Intel η οποία ξεκίνησε αυτή τη μόδα με τους Lynnfield και τον i7-875k.

Γιατί μερικώς;

Γιατί η AMD δεν έχει αφήσει εντελώς ελεύθερη την επιλογή του πολλαπλασιαστή αλλά έχει επιτρέψει ένα εύρος 1700MHz στον επεξεργαστή και xxxMHz στην GPU. Οι απλοί Llano έχουν κλειδωμένους τους πολλαπλασιαστές πάνω από τον εργοστασιακό τόσο στον επεξεργαστή όσο και για τη GPU. Ουσιαστικά η νέα σειρά Κ της AMD μας δίνει πέντε επιπλέον πολλαπλασιαστές για τον επεξεργαστή(47x) και δύο για την κάρτα γραφικών(xxx).

Τα μέχρι τώρα γνωστά μοντέλα που θα κυκλοφορήσουν σε αυτή τη μορφή είναι ο Α8-3870Κ, που δοκιμάζουμε, και ο A6-3670K. Είναι ο ίδιος quadcore, χρονισμένος στα 2.6GHz και με την HD6530D αντί της HD6550D του Α8-3870Κ.

Για την ώρα, ας ρίξουμε μια ματιά στα τεχνικά χαρακτηριστικά του A8-3870K.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του AMD A8-3870K όπως μας αναφέρονται στα site της κατασκευάστριας, στον πίνακα που ακολουθεί.

Μια κοντινή ματιά

Δυστυχώς και ευτυχώς, ο επεξεργαστής μας ήρθε στο OEM κουτάκι της AMD. Δυστυχώς γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα να δούμε τη συσκευασία και το cooler του, ευτυχώς γιατί αυτό το πράσινο κουτάκι είναι σαν τις μαύρες pre-production συσκευασίες της Intel. Ιδιαίτερο!

Αν και δεν έχουμε την κανονική συσκευασία του επεξεργαστή, μάλλον θα δείχνει κάπως έτσι:

Σύστημα δοκιμής

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Extreme
• SisoftSandra 2011
• Cinebench 11.5
• Fritz Benchmark 4.3.2
• POV RayTrace Benchmark 3.7 RC3
• x264 HD Benchmark v4.0
• WinRar 4.10 Beta3 x64
• 3DMark Vantage, 3DMark11
• Resident Evil 5, DiRT3, Batman Arkham Asylum, Lost Planet 2, Metro2033.

Το λειτουργικό που χρησιμοποιήσαμε ήταν Windows 7 x64 SP1 και οι chipset drivers που χρησιμοποιήθηκαν για την πλατφόρμα Lynx ήταν οι Catalyst 11.12(8.920.0.0).

Video Decoding

Οι δυνατότητες αναπαραγωγής πολυμέσων που συναντάμε και τον A8-3870K είναι οι αντίστοιχες που υποστηρίζει όλη η σειρά HD6000 της AMD.

Συνεπώς ο A8-3870K εξοπλισμένος με UVD3 Decoder παρέχει hardware acceleration σε H.264, VC-1 και MPEG-2. Επιπλέον υποστηρίζονται τα πρωτόκολλα Dolby TrueHD και DTS-HD MA bitstreaming μέσω του HDMI. Βεβαίως, μπορεί και κλειδώνει κανονικά στα 23.976hz σε αντίθεση με τη σειρά 3000 της Intel η οποία μπορεί να κλειδώσει μόνο στα 23.97hz. Λύση στο συγκεκριμένο θέμα αναμένεται με την κυκλοφορία των Ivy Bridge.

Για τις μετρήσεις μας έγινε χρήση του PowerDVD 11 στη νέα έκδοση v2408 το οποίο υποστηρίζει πλήρως όλα τα features της σειράς 6000 της AMD. Αυτό δικαιολογεί και τις μεγάλες διαφορές στα φορτία του GPU κατά την αναπαραγωγή BluRay 2D/3D. Για την αναπαραγωγή αρχείων mkv χρησιμοποιήσαμε τον Splash player free της Mirillis στην ίδια έκδοση με του Α6-3500 και Α8-3850.

*Τεχνική λεπτομέρεια για τη μέτρηση κατανάλωσης. Αναλύεται στην επόμενη σελίδα.

Overclocking, Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Overclocking

Η φιλοσοφία στον υπερχρονισμό του A8-3870K δεν αλλάζει από αυτή του Α8-3850. Fsb x CPU Multiplier μας δίνει τη συχνότητα του επεξεργαστή, Fsb x Memory Divider μας δίνει τη συχνότητα της μνήμης. Σύμμαχος στην περίπτωση του A8-3870K ο μερικώς ξεκλείδωτος πολλαπλασιαστής επιτρέπει την επιλογή μεγαλύτερων του 30, έως 35.

Το καλό στην περίπτωση του A8-3870K ήταν ότι υπήρξε ελεύθερος χρόνος με αποτέλεσμα να αποκτήσουμε λίγο καλύτερη εξοικείωση με το συγκεκριμένο επεξεργαστή και να πάρουμε και το μέγιστο δυνατό από την Asrock A75M-HVS. Επιπλέον, η έλλειψη εργοστασιακής ψύξης και η χρήση της Akasa Nero S, βοήθησε τα μέγιστα στο να φέρουμε στα όρια της αερόψυξης το σύστημά μας.

Έχοντας στο μυαλό τα παραπάνω, ο επεξεργαστής κατάφερε μια αξιοπρεπή, χρησιμοποιήσιμη αύξηση χρονισμού, της τάξης των 850Mhz με 1.475Volt. Ενώ η κάρτα γραφικών σταμάτησε τα ρολόγια της στα 960MHz με 1.235Volt.

Η παραπάνω εικόνα επιβεβαιώνει τους μέγιστους λειτουργικούς χρονισμούς που επιτύχαμε. Στην εικόνα επίσης διακρίνουμε το Asrock Extreme Tuning Utility που περιλαμβάνεται στο συνοδευτικό software της μητρικής και επιτρέπει εκτός από Monitoring, Overclocking και διαχείριση ενέργειας με το IES

Αν και στην περίπτωση του Α6-3500 δεν καταφέραμε να σηκώσουμε τις μνήμες όσο στο review του Α8-3850, αυτή τη φορά ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας και τις προσδοκίες μας επιτυγχάνοντας το εκπληκτικό νούμερο των 2560MHz. Και θυμηθείτε, οι GEIL EVO TWO είναι rated στα 2000Mhz! Ζήτω ο IMC των Llano!

Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Για τις μετρήσεις χρησιμοποιήσαμε ένα κλασσικό HQ WattMeter του εμπορίου και μετρήσαμε μεταξύ πρίζας και τροφοδοτικού. Αυτή τη φορά για να είμαστε πιο ακριβείς σε τόσο χαμηλά φορτία κάναμε το εξής.

Τοποθετήσαμε μόνο τον SSD και ένα CDROM επάνω στο τροφοδοτικό και το ανάψαμε. Το βατόμετρο έδειξε 26,5W τα οποία αφαιρέσαμε από οποιαδήποτε μέτρησή μας. Προφανώς η συγκεκριμένη κατανάλωση έχει να κάνει με το efficiency του εν λόγω τροφοδοτικού σε τόσο χαμηλά φορτία. Προσπαθήσαμε λοιπόν όσο μπορούμε να αποκλείσουμε τον παράγοντα Efficiency από την εξίσωση.

Προφανώς θα υπάρχουν μικρές διαφορές μεταξύ συστημάτων αλλά με το εύρος κατανάλωσης των Lynx να κινείται κάτω απο 50W, δύσκολα θα διαπιστώσετε τραγικές διαφορές. Επιπλέον, η θερμοκρασία χώρου την ώρα των δοκιμών ήταν 20°. Υπενθυμίζουμε ότι ο Α8-3870K δεν ήρθε με εργοστασιακό σύστημα ψύξης οπότε χρησιμοποιήσαμε την Akasa Nero S.

Τα αποτελέσματα στο γράφημα που ακολουθεί:

Όπως βλέπουμε η κατανάλωση του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας είναι υποδειγματική, απορροφώντας μόνο 10,5W. Ίδια συμπεριφορά με τον Α6-3500 δηλαδή.

Κατά τον υπερχρονισμό του A8-3870K έχουμε ακριβώς την ίδια συμπεριφορά με αυτή του A8-3850. Η κατανάλωση παίρνει την ανιούσα με αποκορύφωμα το συνδυαστικό τεστ οπού έχουμε σχεδόν διπλασιασμό των watt που ζητάει το σύστημα σε σχέση με τους εργοστασιακούς χρονισμούς. Δυστυχώς, ακόμα και η Akasa Nero S δεν δύναται να διατηρήσει χαμηλά τις θερμοκρασίες της APU με 1.475Volt στον επεξεργαστή και 1.235 στην GPU.

Η υψηλή idle θερμοκρασία του επεξεργαστή παρατηρείται εν μέρει γιατί είχαμε απενεργοποιήσει οποιαδήποτε ρύθμιση εξοικονόμησης ενέργειας και αυτόματης μείωσης πολλαπλασιαστή από το bios της Asrock A75M-HVS.

AIDA 64

Και ας ξεκινήσουμε με τα συνθετικά μετροπρογράμματα που θα μας δείξουν τις δυνατότητες του AMD A8-3870K.

wPrime, SuperPi, Winrar

Cinebench 11.5, Fritz, Pov-Ray

x264, PCMark7, PCMark Vantage

3DMarks

Και περνάμε στο τρισδιάστατο κομμάτι της παρουσίασης.

Το σκεπτικό στο οποίο στηριχθήκαμε για να πάρουμε τις μετρήσεις είναι πως κατά πάσα πιθανότητα ένας Llano προορίζεται πρωτίστως για HTPC και δευτερεύοντος ως PC χαμηλομεσαίων απαιτήσεων. Τα προαναφερθέντα αυτομάτως περιορίζουν τη μέγιστη ανάλυση που θα χρησιμοποιήσουμε στα 1920x1080.

Games

Τελευταίο κεφάλαιο των δοκιμών μας. Αυτή τη φορά αντί για υπερχρονισμένη κάρτα δοκιμάσαμε το εξής. Αντί για τα 256MB που ανέθετε αυτόματα η μητρική από την κεντρική μνήμη στην HD6550D, ρυθμίσαμε τα μέγιστα 512Mb ώστε να δούμε κατά πόσο τα χρειάζεται και τα χρησιμοποιεί η APU σε πραγματικές εργασίες και όχι σε 3DMarks. Τα αποτελέσματα που ακολουθούν δίνουν την απάντηση μόνα τους.

Παίζοντας με τα γράμματα

Ξεκινήσαμε με τους Black Edition και το επίθεμα Τ και τώρα ήρθε η ώρα του Κ. Για να δούμε θα καθιερώσει και η AMD αυτή την ονοματολογία;

Η περίπτωση του Α8-3870K είναι δύσκολο να κριθεί αποκλειστικά και μόνο από τις επιδόσεις του, που όπως και να το κάνουμε είναι ξεκάθαρα οι κορυφαίες των APUs.

Δεν έδειξε κάποια ξεκάθαρη διαφορά στο maximum overclockability ή στο IPC, με πιο σφικτά latences στον IMC ας πούμε, αλλά οι έστω και μερικώς ελεύθεροι πολλαπλασιαστές θα λύσουν τα χέρια σε περιπτώσεις όπως της Asrock A75M-HVS που έχει ως ανώτερο όριο FSB τα 136MHz. Στην περίπτωση που έχουμε μια μητρική όπως η Gigabyte A75M-UD2H τότε θα μπορούσαμε να πιάσουμε τα όρια της συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής ακόμα και με τον κλειδωμένο Α8-3850.

Βεβαίως μιλάμε για νορμάλ συστήματα που ψύχονται με αέρα γιατί αν θέλουμε το σύστημά μας για benching, όσο μπορεί να έχει ένας enthousiast έναν Llano για bench system, τότε ο 35x του μερικώς ξεκλείδωτου πολλαπλασιαστή του Α8-3870K κρίνεται αναγκαίο.

Η μικρότερη τιμή που βρίσκουμε στο διαδίκτυο αυτή τη στιγμή είναι τα 142€. Αρκετά μεγάλη διαφορά από τον Α8-3850 αλλά, όπως λέμε πάντα, το κορυφαίο το πληρώνεις αδρά. Επιπλέον ο επεξεργαστής έχει μόλις κυκλοφορήσει οπότε αναμενόμενα έχει υψηλή τιμή. Με τον καιρό θα σταθεροποιηθεί η τιμή του σύμφωνα με τη ζήτηση. Για την ώρα πάντως, δεν δικαιολογεί πλήρως την τιμή του.

AMD A8-3870K

28/12/2011

Ευχαριστούμε την AMD και την Asrock για την παραχώρηση των δειγμάτων της παρουσίασης

Περίπου δύο βδομάδες έμειναν για να μας αποχαιρετήσει το 2011. Επιτέλους. Χρονιά κόλαφος για πολλούς, ανάμεσά τους και για την AMD η οποία βάζει στον πάγο την παραγωγή Desktop CPUs και επικεντρώνεται στο mobile κομμάτι της αγοράς. Αντικειμενικά, τι θα περιμέναμε να κάνει όταν η καλύτερη αντιπρότασή της απέναντι στους επεξεργαστές της Intel ακούει στο όνομα 8150; Τo FX το παραλείπω, μη λέμε πάλι τα ίδια.

Η εικόνα αντιστρέφεται 180° όταν δούμε τις προτάσεις των δύο εταιριών στα "SoC". Μετά την ενσωμάτωση μιας κανονικής κάρτας γραφικών στο ίδιο die με τον επεξεργαστή, η AMD έδωσε κάτι επαναστατικό με συνολικές επιδόσεις και κατανάλωση που δεν είχαν προηγούμενο. Προφανώς αναφερόμαστε στις APUs που πρωτοείδαμε στο review του Brazos, της entry level πρότασης της AMD. Στη συνέχεια είδαμε τη Middle level πρόταση της εταιρίας με το review του Llano Α8-3850 και της Gigabyte A75M-UD2H.

Σήμερα θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε ακόμα ένα μέλος της οικογένειας των Llano. Ακούει στο όνομα Α6-3500 και θα φιλοξενηθεί στην Asrock A75M-HVS. Πρόκειται για τον πρώτο τριπύρηνο Llano που κλασσικά στηρίζεται στην αρχιτεκτονική Stars/Propus core αλλά με 1MB L2 cache per core. Το ενσωματωμένο κύκλωμα γραφικών ακούει στο όνομα HD6530D και διαθέτει 320 Unified Shaders.

Η Asrock A75M-HVS έρχεται εξοπλισμένη με το AMD A75 chipset και όλα τα καλούδια που έχουμε συνηθίσει το τελευταίο διάστημα, SΑΤΑ 6Gbps και USB 3.0.

Ας ρίξουμε μια ματιά στα τεχνικά χαρακτηριστικά τους.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του AMD A6-3500 και της Asrock A75M-HVS όπως μας αναφέρονται στα site των κατασκευαστών, στους πίνακες που ακολουθούν

Συσκευασίες & Περιεχόμενα

Μια κοντινή ματιά

Bios: Asrock A75M-HVS

Αν και value η Asrock A75M-HVS έρχεται εφοδιασμένη με γραφικό UEFI bios. Ήρθε με το τελευταίο διαθέσιμο BIOS, για την ώρα που συντάχθηκε το εν λόγω review, P1.60. Δυστυχώς υπάρχει το γνωστό bug με τους κλειδωμένους πολλαπλασιαστές όπου επιτρέπει την αλλαγή με μεγαλύτερους, στο cpuz φαίνεται να έχετε πιάσει αστρονομικά νούμερα, ενώ στην ουσία δεν αλλάζει.

Σύστημα δοκιμής

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Extreme
• SisoftSandra 2011
• Cinebench 11.5
• Fritz Benchmark 4.3.2
• POV RayTrace Benchmark 3.7 RC3
• x264 HD Benchmark v4.0
• WinRar 4.10 Beta3 x64
• 3DMark Vantage, 3DMark11
• Resident Evil 5, DiRT3, Batman Arkham Asylum, Lost Planet 2, Metro2033.

Το λειτουργικό που χρησιμοποιήσαμε ήταν Windows 7 x64 SP1 και οι chipset drivers που χρησιμοποιήθηκαν για την πλατφόρμα Lynx ήταν οι Catalyst 11.12.

Video Decoding

Οι δυνατότητες αναπαραγωγής πολυμέσων που συναντάμε και τον A6-3500 είναι οι αντίστοιχες που υποστηρίζει όλη η σειρά HD6000 της AMD.

Συνεπώς ο Α6-3500 εξοπλισμένος με UVD3 Decoder παρέχει hardware acceleration σε H.264, VC-1 και MPEG-2. Επιπλέον υποστηρίζονται τα πρωτόκολλα Dolby TrueHD και DTS-HD MA bitstreaming μέσω του HDMI. Βεβαίως, μπορεί και κλειδώνει κανονικά στα 23.976hz σε αντίθεση με τη σειρά 3000 της Intel η οποία μπορεί να κλειδώσει μόνο στα 23.97hz.

Για τις μετρήσεις μας έγινε χρήση του PowerDVD 11 το οποίο υποστηρίζει πλήρως όλα τα features της σειράς 6000 της AMD ώστε να τεστάρουμε το φόρτο του επεξεργαστή/GPU σε αναπαραγωγή αρχείων Blu-Ray 2D/3D. Για την αναπαραγωγή αρχείων mkv χρησιμοποιήσαμε τον Splash player free της Mirillis.

Και κλείνουμε την ενότητα του Video Decoding με μερικές εικόνες από το σύστημά μας σε δράση, παρέα με ορισμένες εικόνες από Α8-3850 για σύγκριση.

System During Video Decoding
A8-3850
A6-3500

*Τεχνική λεπτομέρεια για τη μέτρηση κατανάλωσης. Αναλύεται στην επόμενη σελίδα.

Overclocking, Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Overclocking

Η φιλοσοφία στον υπερχρονισμό του Α6-3500 δεν αλλάζει από αυτή του Α8-3850. Fsb x CPU Multiplier μας δίνει τη συχνότητα του επεξεργαστή, Fsb x Memory Divider μας δίνει τη συχνότητα της μνήμης. Δυστυχώς και αυτή τη φορά υπήρχε το bug με τον πολλαπλασιαστή του CPU που επιτρέπει την επιλογή μεγαλύτερων του 24 ενώ στην πραγματικότητα αυτός ήταν ο μέγιστος επιλέξιμος στην περίπτωση του Α6-3500.

Το κακό στην περίπτωση των Llano είναι πως σε περιπτώσεις όπως του Α6-3500, που είναι τριπύρηνος, δεν έχουμε τη λειτουργία UCC(όπως την ονομάζει η Asrock) για να ξεκλειδώσουμε τυχόν κλειδωμένους πυρήνες. Οπότε για την ώρα ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με όσους διαθέτει.

Αυτό που δεν μπορέσαμε να εξακριβώσουμε στο review του Α8-3850 και της Gigabyte A75M-UD2H ήταν το πώς ακριβώς βγαίνει και από τι εξαρτάται ο χρονισμός της GPU, πέρα από τη συχνότητα του FSB.

Ευτυχώς, στην περίπτωση της Asrock A75M-HVS υπάρχει επιλογή για το GPU Multiplier με αποτέλεσμα να μπορούμε να αλλάξουμε τη συχνότητα του πυρήνα της κάρτας γραφικών ανεξάρτητα από το FSB. Βέβαια αυτό ισχύει στην περίπτωση που ο επεξεργαστής μας είναι ξεκλείδωτος.

Για την περίπτωση του Α6-3500, ο ονομαστικός πολλαπλασιαστής της GPU είναι ο 4,43(443MHz ονομαστικά με 100MHz fsb μας δίνουν πολλαπλασιαστή 4,43) οπότε οτιδήποτε και να επιλέξετε το αποτέλεσμα θα είναι πάντα FSB x 4,43.

Κάτι στο οποίο δεν είχαμε δώσει την δέουσα προσοχή και το οποίο μας υπενθύμισε απότομα η Asrock A75M-HVS είναι το εύρος του FSB.

Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, με την κυκλοφορία των APU η AMD έφυγε με τη σειρά της από τη λογική του NorthBridge/SouthBridge και μετέβη στα γνωστά μας Fusion Control Hubs. Το βήμα αυτό είχε κάνει πρώτη η Intel με τους s1156 Lynnfield και με τους 1155 μετέπειτα.

Το πρώτο πράγμα που μας ξένισε και έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στην περίπτωση της Intel, ήταν το μηδαμινό overclocking headroom του BCLK ή FSB. Ειδικά στους s1155, τα 108MHz FSB θεωρούνται επιτυχία. Αυτή η εικόνα μας άλλαζε άρδην τα όσα γνωρίζαμε από τους s775, AM2/3 και s1366. Ύστερα ήρθαν και τα κλειδωμένα CPU multipliers και αποτελείωσαν τον παραδοσιακό Overclocker.

Γιατί έτσι; Γιατί από τα 600MHz FSB πέσαμε ξαφνικά στα 108 και πολλά μας είναι; Γιατί πολύ απλά το Clock Generator μετακόμισε εντός του chipset...

Όλες οι μητρικές μέχρι την κυκλοφορία των Control Hubs είχαν τον Clock Generator κάπου επάνω στη μητρική με αποτέλεσμα να έχουν ένα καταπληκτικά μεγάλο εύρος συχνοτήτων γιατί απλά το επέτρεπε ο ανεξάρτητος CG. Με την ενσωμάτωση του στα PCH/FCH, αυτομάτως οι εταιρίες μας κόβουν τις πολλές ελευθερίες και ουσιαστικά μας αφήνουν να παίξουμε μόνο με το CPU Multiplier το οποίο κοστολογούν αναλόγως.

H περίπτωση της Asrock A75M-HVS ανήκει στην παραπάνω κατηγορία μιας και χρησιμοποιεί αποκλειστικά το Clock Generator του A75. Αυτό μας επέτρεψε μέγιστη συχνότητα της τάξης των 137MHz.

Όταν αντικρίσαμε το παραπάνω όριο μας ήρθε στο μυαλό το review του Α8-3850 και της Gigabyte A75M-UD2H όπου η συχνότητα του FSB στην οποία σταματήσαμε ήταν τα 162Mhz, με δυνατότητα για παραπάνω. Πωτς γενεν αυτο;

Η απάντηση στην εικόνα που ακολουθεί.

Όπως βλέπουμε η Gigabyte A75M-UD2H χρησιμοποιεί εξωτερικό Clock Generator με αποτέλεσμα να υπάρχει ευελιξία ακόμα και με κλειδωμένο επεξεργαστή.

Έχοντας στο μυαλό τα παραπάνω, ο επεξεργαστής κατάφερε μια αξιοπρεπή, χρησιμοποιήσιμη αύξηση χρονισμού, της τάξης των 900Mhz. Υπενθυμίζουμε ότι ο βασικός χρονισμός του επεξεργαστή είναι τα 2100MHz τα οποία γίνονται 2400MHz με τη λειτουργία Turbo Core.

Στην παραπάνω εικόνα φαίνεται και το όριο των μνημών που επιτύχαμε. Δεν πλησιάζει τα εκπληκτικά 1250MHz(DDR) της Gigabyte A75M-UD2H αλλά 100MHz πάνω από τα εργοστασιακά ρολόγια των μνημών θεωρούνται αρκούντως αποδεκτά.

Τέλος, τα μέγιστα Mhz που επιτύχαμε για την κάρτα γραφικών ύστερα από ελάχιστη αύξηση της τάσης στα 1,16v μαζί με τις τελικές ρυθμίσεις στις οποίες τρέξαμε το σύστημά μας, στην εικόνα που ακολουθεί.

Στην εικόνα επίσης διακρίνουμε το Asrock Extreme Tuning Utility που περιλαμβάνεται στο συνοδευτικό software της μητρικής και επιτρέπει εκτός από Monitoring, Overclocking και διαχείριση ενέργειας με το IES.

Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Για τις μετρήσεις χρησιμοποιήσαμε ένα κλασσικό HQ Wattmeter του εμπορίου και μετρήσαμε μεταξύ πρίζας και τροφοδοτικού. Αυτή τη φορά για να είμαστε πιο ακριβείς σε τόσο χαμηλά φορτία κάναμε το εξής*.

Τοποθετήσαμε μόνο τον SSD και ένα CDROM επάνω στο τροφοδοτικό και το ανάψαμε. Το βατόμετρο έδειξε 26,5W τα οποία αφαιρέσαμε από οποιαδήποτε μέτρησή μας. Προφανώς η συγκεκριμένη κατανάλωση έχει να κάνει με το efficiency του εν λόγω τροφοδοτικού σε τόσο χαμηλά φορτία. Προσπαθήσαμε λοιπόν όσο μπορούμε να αποκλείσουμε τον παράγοντα Efficiency από την εξίσωση.

Προφανώς θα υπάρχουν μικρές διαφορές μεταξύ συστημάτων αλλά με το εύρος κατανάλωσης των Lynx να κινείται κάτω απο 50W, δύσκολα θα διαπιστώσετε τραγικές διαφορές.

Επιπλέον, η θερμοκρασία χώρου την ώρα των δοκιμών ήταν 20°.

Τα αποτελέσματα στο γράφημα που ακολουθεί:

Όπως βλέπουμε η κατανάλωση του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας είναι υποδειγματική, απορροφώντας μόνο 10W.

Υπενθυμίζουμε οτι ο επεξεργαστής έχει TDP 65W οπότε τα 67W κατανάλωσης που βλέπουμε σε πλήρη φορτίο επεξεργαστή&κάρτας γραφικών ήταν αναμενόμενα.

Κατά τον υπερχρονισμό του Α6-3500 έχουμε ακριβώς την ίδια συμπεριφορά με αυτή του A8-3850. Η κατανάλωση παίρνει την ανιούσα με αποκορύφωμα το συνδυαστικό τεστ οπού έχουμε σχεδόν διπλασιασμό των watt που ζητάει το σύστημα σε σχέση με τους εργοστασιακούς χρονισμούς. Εντυπωσιακά, η μαμά ψύξη παραμένει ικανή στο να διατηρεί σχετικά χαμηλά τις θερμοκρασίες της APU. Υπόψιν ότι υπάρχει μια διαφορά 15° μεταξύ της ένδειξης του AXTU και της πραγματικής θερμοκρασίας.

Αποτελέσματα 2D

Και ας ξεκινήσουμε με τα συνθετικά μετροπρογράμματα που θα μας δείξουν τις δυνατότητες του AMD A6-3500.

Αποτελέσματα 3D

Και περνάμε στο τρισδιάστατο κομμάτι της παρουσίασης.

Το σκεπτικό στο οποίο στηριχθήκαμε για να πάρουμε τις μετρήσεις είναι πως κατά πάσα πιθανότητα ένας Llano προορίζεται πρωτίστως για HTPC και δευτερεύον ως ένα PC χαμηλομεσαίων απαιτήσεων. Τα προαναφερθέντα αυτομάτως περιορίζουν τη μέγιστη ανάλυση που θα χρησιμοποιήσουμε στα 1920x1080.

Fusion γιατί χανόμαστε...

Μάλλον κάπως έτσι πρέπει να σκέφτεται η AMD μετά την ανακοίνωση του αποπροσανατολισμού της από το Desktop κομμάτι της αγοράς. Όχι και άδικα αν σκεφτούμε ότι η αγορά φορητών έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις κάθε προηγούμενο και κάθε review των APU αναδεικνύουν ένα πολύ καλοζυγισμένο προϊόν που προσπαθεί να πιάσει τη χρυσή τομή κατανάλωσης και απόδοσης για ορισμένες εργασίες.

Στην περίπτωση του Α6-3500 αυτό που αποκομίσαμε είναι ότι πρόκειται για μια πιο efficient λύση σε σχέση με τον A8-3850. O A8-3850 όντας τετραπύρηνος αυτομάτως ανέβαζε και τις απαιτήσεις μας.

Ο Α6-3500 φαίνεται ως το value μοντέλο των δύο πυρήνων που μας δίνει και έναν δώρο, αν γίνομαι κατανοητός. Ειδικά με 2.1GHz δεν κάνει εντύπωση οπότε αυτομάτως δεν περιμένουμε και πολλά από αυτόν.

Στην πράξη αποδεικνύεται αρκετά δυνατός και χωρίς καμία ουσιαστική διαφορά, σε αναπαραγωγή πολυμέσων τουλάχιστον, σε σύγκριση με τον Α8-3850. Κατά τον υπερχρονισμό έδειξε ότι μπορεί να αποδώσει αρκετά καλά αλλά όπως είδαμε και στο review του A8-3850, κατά τη γνώμη μας δεν αξίζει να διπλασιάσεις την κατανάλωση για να κερδίσεις ένα μικρό ποσοστό σε κάτι που δεν έχει κατασκευαστεί με γνώμονα την απόδοση. Καλύτερα να κατεβάσεις μία-δύο αναλύσεις παρά να κάνεις το efficient, inefficient.

Σχετικά με την Asrock A75M-HVS τώρα. Αποτελεί ένα αξιοπρεπές entry μοντέλο που το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα είναι πως εφοδιάζεται με το A75M το οποίο του δίνει επαρκή επεκτασιμότητα. Δυστυχώς, για να ωθήσετε την APU σας στα όρια θα πρέπει να μεταβείτε σε κάτι καλύτερο αφού η χρήση αποκλειστικά του ενσωματωμένου Clock Gen καθώς και η value κατασκευή της με τους απλούς πυκνωτές δεν συνθέτουν το καταλληλότερο σκηνικό. Αν υπολογίσουμε τις παραδοσιακά άριστες τιμές της Asrock, σίγουρα αποτελεί μια πολύ καλή πρόταση για το HTPC σας.

Το καταπληκτικό όμως είναι πως με 137€(A6-3500 75.9€ / Asrock A75M-HVS 60.82€) έχετε ένα σύστημα ικανό να αναπαράγει BluRay 3D, να παίζει παιχνίδια και να μεταφέρει αρχεία ταχύτητα μέσω Gigabit Ethernet με μέγιστη κατανάλωση κάτω από 70Watt.

Τελικά είναι κακό στην άμμο να φτιάχνεις παλάτια;

Στην περίπτωση της Intel δεν φαίνεται να ισχύει κάτι τέτοιο αφού ο Bulldozer της AMD δυσκολεύεται να τα κάνει συντρίμμια, κομμάτια, και για να βεβαιωθεί πως δεν θα πέσουν με τίποτα κυκλοφορεί επισήμως σήμερα τους ολοκαίνουργιους Sandy Bridge-E. Η συνταγή απλή:

Παίρνουμε τη γνωστή διαπρέπουσα αρχιτεκτονική των Sandy Bridge. Προσθέτουμε έως δύο πυρήνες και ρίχνουμε αργά αργά έως 7MB Level3 Cache χτυπώντας μέχρι να δέσει. Σερβίρουμε σε νέο socket ονόματι s2011, Et Voilà!!!

Κάπως έτσι πρέπει να σκεφτόταν η Intel την ώρα που εμπνεύστηκε τους Sandy Bridge-E μιας και με την παρουσίαση των Βulldozer επιβεβαίωσε ότι δεν απειλείται οπότε μετέφερε την κυκλοφορία των Ivy bridge στο πρώτο τετράμηνο του επόμενο χρόνου. Για την ώρα λοιπόν, οι Sandy Bridge-E έρχονται να αντικαταστήσουν τους βασισμένους στον πυρήνα Nehalem i7-970/980XE/990XE και το socket s1366 με το Intel X58 chipset που μας κρατήσανε συντροφιά τα τελευταία 2 χρόνια.

Σε αυτή τη παρουσίαση θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε τις δυνατότητες του μικρού εξαπύρηνου SB-E της ολιγομελούς οικογενείας τους, ονόματι i7-3930K. Η μητρική που θα εγκατασταθεί μας έρχεται από την Intel, εξοπλίζεται με το νέο Intel X79 chipset και το μοντέλο της είναι DX79TO.

Intel s2011 & Χ79

Όπως αναφέραμε και στον πρόλογο δεν υπάρχει κάτι αρχιτεκτονικά νέο με τους Sandy Bridge-E. Ούτως ή άλλως, όπως μαρτυρά και το ίδιο τους το όνομα, οι SΒ-E αποτελούν απλώς μια βελτιωμένη(Enhanced) εκδοχή των γνωστών μας Sandy Bridge. Αν και αρχικά σχεδιάστηκαν ώστε να καλύψουν το Server κομμάτι της αγοράς, φαίνεται πως βρήκαν το δρόμο για τον προσωπικό υπολογιστή του Enthusiast καταναλωτή. Οι διαφορές/αναβαθμίσεις σε επίπεδο επεξεργαστή περιορίζονται στην προσθήκη δύο καναλιών μνήμης, περισσότερων lanes στον in-die PCIe controller και μερικών MB παραπάνω L3 Cache.

Οπότε, με τους SBe έχουμε συνολικά 40 PCIe lanes και Quad Channel DDR3 controller ο οποίος πλέον υποστηρίζει επισήμως την ταχύτητα των 1600Mhz έναντι 1333MHz των SB 2x00. Ο δίαυλος DMI για την επικοινωνία μεταξύ επεξεργαστή και chipset παρέμεινε ως είχε στα 20GB/s και δεν χρησιμοποιήθηκε τύπου QPI όπως στο X58 αφού πλέον με τον integrated PCIe controller δεν υπάρχει η ανάγκη για τόσο υψηλό bandwidth. Όπως έχουμε ξαναπεί ρόλος του PCH, από την κυκλοφορία των Lynnfield και μετά, περιορίζεται για το IO του συστήματος, είτε είναι δίσκοι είτε USB είτε κάτι αντίστοιχο.

Δυστυχώς όμως όλα τα παραπάνω έρχονται με τίμημα. Από τους νέους SandyBridge-E απουσιάζει η ενσωματωμένη κάρτα γραφικών. Αυτό σημαίνει αυτομάτως αντίο στο QuickSync με ότι συνεπάγεται η απουσία του.

Στο διάγραμμα που ακολουθεί βλέπουμε σε γραφική μορφή αυτά που προαναφέραμε.

Στο παραπάνω διάγραμμα βλέπουμε τη διάταξη που μπορούν να πάρουν οι 40 PCIe lanes καθώς και τα χαρακτηριστικά του Intel X79 chipset(Codename: Patsburg) που υποστηρίζει κανονικά τη Smart Response Technology που πρωτοείδαμε στο Z68. Δυστυχώς για ακόμα μια φορά η Intel μας αφήνει με μόνο δύο native 6BGps Sata πράγμα που χτυπάει πολύ άσχημα από τη στιγμή που η AMD δίνει μέχρι και native USB3.0.

Αυτό που δεν φαίνεται στο παραπάνω διάγραμμα και το οποίο θα δείτε στο διάγραμμα που ακολουθεί, είναι ένα χαρακτηριστικό των Sandy Bridge-E που θα δούμε και στους επερχόμενους Ivy Bridge. Αυτό αφορά τη δυνατότητα ανεξάρτητης ρύθμισης του BCLK από το DMI με τη χρήση πολλαπλασιαστών, τα γνωστά σε όλους μας Straps.

Όπως βλέπουμε στο διάγραμμα, επιτέλους ξεφεύγουμε από τον περιορισμό του +-10% στο overclocking του BLCK, πράγμα που ήρθε με τους Sandy Bridge και το Internal PLL. Προφανώς δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την πλατφόρμα απλά η Intel φοβήθηκε ότι θα ήταν πολύ πιο αποδοτική από την αντίστοιχη για s1366 και έβαλε κάποιους φραγμούς για να μην βγει εντελώς εκτός ανταγωνισμού. Προφανώς και δεν θέλει να γίνει το ίδιο με τους Ivy Bridge και το s2011 γι' αυτό ναι μεν θα δώσει την δυνατότητα "ανεξάρτητης" ρύθμισης του BCLK πέρα από τα +-5Mhz των SB αλλά με προκαθορισμένα straps που δεν γνωρίζουμε ακόμα. Υπεύθυνο για αυτή την ανεξάρτητη ρύθμιση είναι το CK505 όπως φαίνεται στην παραπάνω εικόνα και είναι το external clock generator το οποίο διαθέτει μηχανισμό για τη ρύθμιση του PEG/DMI ratio επιτρέποντας διαφορετικές συχνότητες στο BCLK.

Με το s2011 η Intel προχωράει ένα μικρό βήμα μπροστά δίνοντας περισσότερες επιλογές για τα straps με τις τιμές να διαμορφώνονται στα 100, 125, 166, 200 και 250MHz ανάλογα και με τις προδιαγραφές των μνημών του συστήματος. Εννοείται πως ούτε λόγος για εντελώς ελεύθερη ρύθμιση του BCLK.

Η οικογένεια των SBe που έχει ανακοινωθεί μέχρι στιγμής περιλαμβάνει τρία μέλη τα οποία βλέπουμε στον πίνακα που ακολουθεί.

Ο παραπάνω πίνακας μας επιβεβαιώνει την τακτική της Intel να χρησιμοποιεί το γράμμα X για τους Extreme Edition ενώ περιέργως διατηρεί την ονομασία Κ, που προήλθε από τους SB, για τους πιο χαμηλής κατηγορίας αλλά πλήρως ξεκλείδωτους επεξεργαστές της. Επιπλέον έχουμε το μικρότερο τετραπύρηνο χωρίς κάποιο χαρακτηριστικό γράμμα που σημαίνει πως είναι Multiplier Locked.

Τρία βήματα μπροστά λοιπόν η Intel και ένα πίσω. Για να δούμε τι λένε από κοντά οι πρωταγωνιστές μας.

Εικόνες: Intel i7-3930Κ

Ας δούμε τώρα ορισμένες εικόνες από τους δύο πρωταγωνιστές της δοκιμής.

Εικόνες: Intel DX79TO

Και περνάμε στην DX79TO που αποτελεί τη βασική έκδοση της Intel με το X79.

Intel DX79TO μέρος δεύτερο

Η DX79TO από κοντά

Και συνεχίζουμε με μια πιο κοντινή ματιά στην Intel DX79TO. Βασικά πρόκειται για μια βασική μητρική οπότε μην περιμένετε τρελά πράγματα και πολυβόλα για ψύκτρες. Αρκεστείτε στο κρανίο που έχει στην ψύκτρα του X79, όπως θα δούμε παρακάτω.

Bios: DX79TO

H DX79TO μας ήρθε με το 0248 ενώ το τελευταίο είναι το 281. Προφανώς και κάναμε ενημέρωση πριν ξεκινήσουμε τις μετρήσεις.

Σύστημα δοκιμής

Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής:

Όπως θα δείτε και στους πίνακες που ακολουθούν, αποτελέσματα από τα παλαιότερα reviews είναι πλέον συγκεντρωμένα ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσης σύγκρισης. Εάν για οποιοδήποτε μέτρηση δεν υπήρχε αποτέλεσμα ή ήταν σε μή αποδεκτά όρια, παραλήφθηκε. Όλα τα μετροπρογράμματα, παιχνίδια και τα Windows 7 x64 περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις κατά τη στιγμή που συντάχθηκε το εν λόγω review.

Οι Drivers που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του review ήταν οι εξής:

AMD: Catalyst 11.9 Official

PhysX™: PhysX_9.10.0621

Intel: 9.2.0.1030 / 9.2.3.1022(X79)

Overclocking, Power Consumption

Καταρχάς να αναφέρουμε ότι μιας και δεν υπήρχαν διαθέσιμοι αντάπτορες s2011 για τις ψύκτρες που είχαμε, αρκεστήκαμε στην παρεχόμενη και τους περιορισμούς που μας έθετε. Οι θερμοκρασίες σε idle καταστάσεις κυμάνθηκαν γύρω στους 45-50°C ενώ σε Load ξεπεράσαμε τους 90°C κατά τον υπερχρονισμό και μάλιστα με χρήση Artic Silver 5. Αυτός είναι και ένας λόγος που ενώ τρέξαμε κάποια τεστ στα 4800, μετά από λίγο πέσαμε στα 4700 και τρέξαμε τα τρία τυπικά τεστ σε αυτή τη συχνότητα.

Αξίζει να αναφέρουμε πως ενώ η Intel υποτίθεται πως έχει δώσει αρκετές επιλογές στο strap, η DX79TO είχε μόνο δύο επιλογές στα 125 & 160. Οπότε δεν ασχοληθήκαμε ιδιαιτέρως με αυτή γιατί ούτως ή άλλως Intel motherboard & Overclocking είναι δύο όροι που δεν πολυ-κολλάνε μεταξύ τους.

Όπως και να έχει στον πίνακα που ακολουθεί, οι διαφορές μεταξύ i7-3930k stock & i7-3930k @ 4700.

Οι καταναλώσεις των συστημάτων μας κυμάνθηκαν στα εξής όρια*.

Όπως βλέπουμε το καλύτερο Perf/Watt το κρατάει γερά ο i7-2600k. Η κατανάλωση του i7-990X & των δύο AMD ξεφεύγει διότι στο παιχνίδι μπαίνει και η κατανάλωση των δύο chipsets North/South που αγγίζει τα 29W ενώ στις υπόλοιπες πλατφόρμες έχουμε μόνο ένα με μέση κατανάλωση τα 8W. Όχι και ιδιαιτέρως καλή η κατανάλωση του i7-3930k. Λογικά λόγω αυξημένης L3. Όπως θυμάστε και στο review του X4 840 ήταν ο λόγος που την αφαίρεσαν εντελώς.

*Σημείωση: Οι τιμές έχουν υπολογιστεί με 0.86 efficiency στο τροφοδοτικό σύμφωνα με Z850. Για την κατανάλωση από την πρίζα προσθέστε 14%.

AIDA64

Και ξεκινάμε με τις μετρήσεις και τα αποτελέσματα του γνωστού μετροπρογράμματος AIDA64.

Παράθεση

Πριν ξεκινήσουμε όμως να επισημάνουμε το εξής. Η πλατφόρμα είναι ακόμα σε νηπιακό στάδιο. Δηλαδή, είδαμε μεγάλες διαφορές μεταξύ drivers και bios στη μητρική. Οπότε αν τα αποτελέσματα είναι καλύτερα ή χειρότερα από άλλα που έχετε δει έχουν να κάνουν με το ότι συνεχώς η πλατφόρμα ανανεώνεται. Σταθερή απόδοση θα έχουμε με τον καιρό.

Sandra 2012

wPrime, superPi, TrueCrypt

Fritz, WinRar, CineBench

x264, POVRAY

PCMarks

Και περνάμε στα συνθετικά που τεστάρουν όλο το σύστημα. Υπόψιν ότι για τα HDD tests χρησιμοποιήσαμε ξεχωριστό δίσκο από αυτό του συστήματος. Αναφερόμαστε στον C300 128GB της Crucial και ο οποίος ήταν άδειος για χάρη του τεστ.

3DMarks

Και περνάμε στα συνθετικά των τριών διαστάσεων και στα παιχνίδια στην επόμενη σελίδα. Λογικά περιμένουμε εκπληκτικά πράγματα από τον i7-3930k.

Games

Κλείνουμε τις μετρήσεις με τα παιχνίδια μας. Η λογική που προτιμήσαμε τα εν λόγω παιχνίδια είναι απλή. Είναι από τα πιο multithreaded παιχνίδια που κυκλοφορούν. Οπότε μιας και δεν έχει νόημα να δούμε την απόδοση των επεξεργαστών στα 2560x1600 με 8AA & 16AF, προτιμήσαμε σχετικά χαμηλές αναλύσεις και ποιότητες γραφικών.

και εδώ βλέπουμε τη διαφορά των δύο επεξεργαστών στο εν λόγω παιχνίδι. Ακόμα και στα Render scores που παίζει ρόλο και η κάρτα γραφικών, ο i7-3930k προσφέρει σημαντική αύξηση στις επιδόσεις.

Στο συγκεκριμένο τεστ βλέπουμε τον i7-2600k να κονταροχτυπιέται με τον i7-3930k. Ενδέχεται να είναι και θέμα της DX79TO και πιο συγκεκριμένα του PCIe bandwidth της μιας και στο NoRender score περνάει μπροστά ενώ στα Render scores μένει πίσω.

Δεν χρειάζονται συστάσεις για το metro2033. Είδαμε το massacre που επέφερε στο review του FX8150, άρα αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικός είναι ο επεξεργαστής για αυτό. Εδώ, αν και ο i7-3930k είναι μπροστά δεν δικαιολογεί με τίποτα την τιμή του.

Ακόμα ένα παιχνίδι που ο i7-2600k αποτελεί τη χρυσή τομή.

Ίδια εικόνα με του metro2033 και στο Resident Evil 5 benchmark μεταξύ των i7-2600k & i7-3930k. Δείτε διαφορά σε σχέση με τον παππού nehalem!

Ψιλο-περίεργα αποτελέσματα στο Dirt3. Βέβαια δοκιμάσαμε περίπου 5 φορές τις μετρήσεις και βγήκαν ίδιες. Στα χαμηλά ο i7-3930k είναι μπροστά και όσο οι αναλύσεις μεγαλώνουν ο i7-2600k περνάει μπροστά. Μητρική και πάλι;

Ουφ, τέλος τα 3D με το F1 2010. i7-2600k ftw. Δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε.

Sandy on 'E'

Αν και στην αρχή αναρωτιόμασταν εάν το E στην ονομασία των νέων SBe σημαίνει κάτι διαφορετικό από Enchanced και κάτι πιο κοντά σε Ecstasy, έως το τέλος αυτού του review είχαμε πάρει μια πολύ καλή ιδέα για το τι σημαίνει.

Ουσιαστικά η κυκλοφορία των SB-E αποτελεί για την Intel μια δήλωση της κυριαρχίας της σε επίπεδο επεξεργαστών ενάντιας στην AMD και οποιονδήποτε τολμήσει να την αμφισβητήσει. Επιπλέον αποτελεί τη βάση της παρουσίασης του s2011 το οποίο έχει προοπτική για μέχρι 8 Physical Cores(16 Threads), σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής.

Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από review του i7-3930k και του X79 είναι πως προορίζονταν για την αγορά Servers και όχι για το "καλάθι της νοικοκυράς". Ούτε η τιμή τους, στα $580 και $235 αντιστοίχως, είναι κατάλληλη για τον προϋπολογισμό του μέσου(ακόμα και του απαιτητικού κατά τη γνώμη μου) Gamer ούτε οι επιδόσεις τους δικαιολογούν την απόκτησή τους από αυτόν.

Από την άλλη αποτελεί έναν άριστο Worker που θα εξοπλίσει άνετα έναν αξιόλογο server και θα εξυπηρετήσει με τον καλύτερο τρόπο τις ανάγκες ενός επαγγελματία. Ούτως ή άλλως οι εμπορικές μητρικές με τα 56462457 Sata Ports και τις άπειρες PCie δηλώνουν το ίδιο πράγμα.

Έως ότου να κυκλοφορήσουν οι Ivy Bridge, ένας i7-2600k αποτελεί τον καλύτερο performer σε όλες τις κατηγορίες, είτε αναφερόμαστε σε κατανάλωση, είτε σε gaming performance, είτε σε τιμή.

Τον τελευταίο καιρό η αγορά των καρτών γραφικών δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και δεν υπάρχει κάτι τεχνολογικά καινούργιο, ενώ η επόμενη γενιά των 28nm φαίνεται να αργεί για την ώρα. Οι εξελίξεις κινούνται στην κατηγορία των επεξεργαστών, όπως είδαμε και στο πρόσφατο review μας, με το τελευταίο "επίτευγμα" της AMD ονόματι Bulldozer να ανοίγει το χορό.

Η αεικίνητη nVidia όμως δε μένει με σταυρωμένα χέρια και ξεκίνησε να παίζει πάλι το παιχνίδι που γνωρίζει πολύ καλά και λέγεται "πόσες διαφορετικές εκδόσεις μπορώ να κυκλοφορήσω από το ίδιο core".

Έτσι η πράσινη αποφάσισε πως ήρθε η ώρα για το GF104 (που είχαμε δει στο review της MSI GTX460 Cyclone OC 1GB) να κυκλοφορήσει στην πλήρη μορφή του ώστε να δώσει με τη σειρά του τη "σφαλιάρα" στο τρέχον middle/high range της κόκκινης όπου οι 6870/6950 έχουν κερδίσει μεγάλο μερίδιο του εν λόγω κομματιού της αγοράς.

Το GF114 λοιπόν, είναι η κωδική ονομασία του "νέου" πυρήνα θα μας απασχολήσει σε αυτό το review. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα GF104 με ενεργούς και τους 384 Shaders. Οι κάρτες που εφοδιάζονται με το νέο πυρήνα ανήκουν στη νέα σειρά 560 της nVidia με δύο παραλλαγές. Την 560Ti και την ποιο απλή 560 με τις διαφορές τους να εντοπίζονται στους Shaders και στους χρονισμούς.

Εμείς θα έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το 560Ti στην κορυφαία πρόταση της MSI για αυτή την κατηγορία, την N560GTX-Ti Hawk. Αν και πιστεύουμε πως όλοι γνωρίζετε, ας υπενθυμίσουμε ότι Hawk είναι ουσιαστικά η αντίστοιχη Lightning του middle range για την MSI.

Αρκετά μακρηγορήσαμε όμως. Παρακαλώ όπως μεταβείτε στην επόμενη σελίδα.

Χαρακτηριστικά

Είναι αυτονόητο πως η N560GTX-Ti Hawk ακολουθεί τα Military Standards της MSI και μάλιστα στη δεύτερη έκδοσή τους, Military Class II. Συνεπώς εφοδιάζεται με Super Ferrite Chokes, Hi-C CAPs και All Solid CAPs. Το μόνο που λείπει από τη λίστα των εξαρτημάτων που συναντάμε στις αντίστοιχες Lightning είναι MLCCs μιας και δεν κρίνεται αναγκαία η παρουσία τους για τις ενεργειακές απαιτήσεις του GF114.

Ανανεωμένο είναι το σύστημα ψύξης της N560GTX-Ti Hawk που πλέον έφτασε στην τρίτη έκδοσή του. Αναφερόμαστε στο γνωστό Twin Frozr III το οποίο με τα ιδιότυπα πτερύγια των ανεμιστήρων του προσφέρει έως και 20% περισσότερο airflow από αντίστοιχης διαμέτρου ανεμιστήρες ενώ παράλληλα είναι έως και 17° πιο δροσερό σε σχέση με το reference cooler.

Ιδιαίτερης αναφοράς είναι το pcb της N560GTX-Ti Hawk το οποίο η MSI έχει σχεδιάσει χωρίς καμία παραχώρηση και με γνώμονα τις απόλυτες επιδόσεις είτε στη μορφή του Twin Frozr III είτε σε αυτή του Extreme Cooling(Cascade, LN2 κλπ).

Η N560GTX-Ti Hawk λοιπόν έρχεται εφοδιασμένη με 8+1 φάσεις τροφοδοσίας τύπου PWM, ενώ διαθέτει ενδεικτικά led ενεργών φάσεων στο οπίσθιο μέρος του pcb. Οι ενεργές φάσεις μπορούν να διαχειρίζονται δυναμικά μέσα στα windows με το APS(Active Phase Switch) Utility.

Ακόμη, υπάρχει η δυνατότητα να απενεργοποιηθεί το OCP του GF114 και να ενεργοποιηθεί το Extreme Mode με χειροκίνητη επιλογή μέσω διακόπτη που υπάρχει δίπλα στα προαναφερθέντα leds. Η παρακολούθηση των τάσεων για όσους το επιθυμούν γίνεται από ειδικές υποδοχές που βρίσκονται δίπλα από τον Voltage Controller της N560GTX-Ti Hawk, στο πλάι της κάρτας. Οι υποδοχές είναι οι εξής τρεις: V-GPU, V-MEM και V-PLL. Εννοείται πως η MSI έχει δώσει τη δυνατότητα ρύθμισης όλων των παραπάνω τάσεων μέσω του τελευταίου Afterburner v2.1.0.

Τέλος να αναφέρουμε οτι στην ατελείωτη λίστα χαρακτηριστικών της N560GTX-Ti Hawk περιλαμβάνεται dual bios το οποίο ορίζουμε απο διακόπτη επιλογής δίπλα από το SLi Connector σε δύο mode: Performance & Silence. Οι διαφορές τους εντοπίζονται -σε επίπεδο κάρτας- στη λειτουργία του ανεμιστήρα όπου στο Performance λειτουργεί σε υψηλότερες στροφές απ' ότι στο Silence(προφανώς με αντίκτυπο στον θόρυβο) και στη μέγιστη τάση λειτουργίας σε κατάσταση φορτίου(1.075v για Silence, 1.15v Performance). Σε επίπεδο windows το Performance ξεκλειδώνει επιπλέον επιλογές(V-MEM και V-PLL) στο AfterBurner.

Συσκευασία και Περιεχόμενα

Κλασσική εμφάνιση για τη συσκευασία της N560GTX-Ti Hawk με το F-117A Night Hawk να απεικονίζεται έμπροσθεν.

Η N560GTX-Ti Hawk από κοντά

Σύστημα και Μεθοδολογία Δοκιμής

Όπως θα δείτε και στους πίνακες που ακολουθούν, όλα τα αποτελέσματα από τα παλαιότερα reviews είναι πλέον συγκεντρωμένα ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσης σύγκρισης. Στις περισσότερες κάρτες έγιναν εκ νέου μετρήσεις για να συμβαδίζουν με τα τωρινά δεδομένα ενώ όπου οι μετρήσεις κρίναμε ότι δεν έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις από το φυσιολογικό, ή δεν υπήρχε διαθέσιμη η κάρτα, παρέμειναν ως είχαν και ενσωματώθηκαν απευθείας από τα παλαιότερα reviews στα γραφήματα. Εάν για οποιοδήποτε μέτρηση δεν υπήρχε αποτέλεσμα ή ήταν σε μή αποδεκτά όρια, παραλήφθηκε.

Όλα τα μετροπρογράμματα, παιχνίδια και τα Windows 7 x64 περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες ενημερώσεις κατά τη στιγμή που συντάχθηκε το εν λόγω review.

Οι Drivers που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του review ήταν οι εξής:

AMD: Catalyst 11.9 Official

nVidia: ForceWare 280.26

PhysX™: PhysX_9.10.0514

Intel: 9.2.0.1030

Υπερχρονισμός, Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Γεγονός είναι πως για να πάρουμε τα μέγιστα από την N560GTX-Ti Hawk θα πρέπει να γίνει χρήση αζώτου ή έστω Cascade ώστε να κατεβάσουμε θερμοκρασίες και να ανεβάσουμε voltage. Εμείς δοκιμάσαμε να βρούμε τα όρια που μας επέτρεψε η Twin Frozr III, με τις ευλογίες του καιρού που τελευταία έχει πάρει, θερμοκρασιακά, την κατιούσα.

Πριν δούμε τα ρολόγια που καταφέραμε ας θυμηθούμε τα εργοστασιακά χαρακτηριστικά των 460GTX / 560 / 560Ti ώστε να μπορούμε να κρίνουμε καλύτερα τα αποτελέσματα που καταφέραμε στην περίπτωση της N560GTX-Ti Hawk.

Όπως βλέπουμε στο πίνακα, η N560GTX-Ti Hawk έρχεται σημαντικά υπερχρονισμένη σε σχέση με τη reference εκδοχή της. Βέβαια, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα που επιτύχαμε στην περίπτωση της GTX460 Cyclone OC η οποία ερχόταν ομοίως εργοστασιακά υπερχρονισμένη, είμασταν αισιόδοξοι για το HeadRoom που μπορεί να έχει αφήσει η MSI και το οποίο επιτρέπει το GF114. Για να μην πλατιάζουμε, ο υπερχρονισμός της N560GTX-Ti Hawk είχε ως εξής:

Η ενδεδειγμένη μέγιστη τάση λειτουργίας του GF114 με αέρα είναι 1.15v. Δυστυχώς η Hawk έρχεται προρυθμισμένη σε αυτή την τάση(Performance Bios) οπότε δεν μας δόθηκε ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάτι παραπάνω. Ορισμένες πολύ σύντομες δοκιμές που κάναμε με +0,015(Η ρύθμιση στο AfterBurner δεν είναι γραμμική. Ανεβάζει με συγκεκριμένες τιμές) βοήθησαν σε επιπλέον σταθερότητα πράγμα που μας οδηγεί στο ότι είτε η TwinFrozr III έρχεται στα όριά της είτε αυτά είναι τα όρια του πυρήνα της συγκεκριμένης κάρτας που είχαμε στη διάθεσή μας. Παρόλα αυτά, ο χρονισμός του πυρήνα κατάφερε και ανέβηκε απολύτως σταθερά στα 1025MHz. Ορισμένα τεστ μπορέσαμε και τα τρέξαμε και στα 1050 αλλά εντελώς οριακά με την κάρτα να κλειδώνει ατάκτως. Οπότε θέσαμε ώς όριο τα 1025MHz.

H N560GTX-Ti Hawk μας εντυπωσίασε, όπως η GTX460 Cyclone OC, στον τομέα υπερχρονισμού των μνημών. Βεβαίως βοηθάει το γεγονός πως η MSI χρονίζει τα Samsung πολύ κάτω από τα Rated MHz οπότε αυτομάτως έχουμε μεγάλο oc headroom. H μέγιστη σταθερή συχνότητα που επιτύχαμε διατηρώντας την εργοστασιακή τάση των 1.5v ήταν τα 5000MHz(GDDR5), άρα η ενδεδειγμένη μέγιστη ταχύτητα λειτουργίας. Δυστυχώς δεν περίσσεψε χρόνος να βρούμε το μέγιστο όριο των K4G10325FE HC04. Ας αφήσουμε κάτι και για εσάς έ;

Οπότε στους μέγιστους χρονισμούς των 1025/5000MHz δοκιμάσαμε πρώτα ένα run με 3DMark11 ώστε να δούμε τι αύξηση έχουμε στις επιδόσεις και επίσης τρέξαμε και FurMark για να δούμε σε τι θερμοκρασίες κυμάνθηκε η N560GTX-Ti Hawk. Οι εικόνες που ακολουθούν απεικονίζουν τα προαναφερθέντα.

 

3DMark11 Overclocking Results
Performance	Extreme

Η μέγιστη θερμοκρασία που παρατηρήσαμε μέσω Kombustor σε κατάσταση υπερχρονισμού για την N560GTX-Ti Hawk ήταν περίπου 70°C με τους ανεμιστήρες στο 60%, ενώ σε κατάσταση ηρεμίας είχαμε περίπου 35°C.

Ορίζοντας τους ανεμιστήρες χειροκίνητα στο 100% δεν καταφέραμε να ρίξουμε τη θερμοκρασία λιγότερο από 5°C απλά ο θόρυβος ανέβηκε δυσανάλογα. Σαν χρυσή τομή, στην περίπτωσή μας, φάνηκε το 80% στους ανεμιστήρες.

Ο πίνακας που ακολουθεί μας δείχνει με ένα μικρό σφάλμα της τάξης του 5% τις καταναλώσεις που μετρήσαμε για κάθε κάρτα. Στις MSI έγινε χρήση του APS για καλύτερα αποτελέσματα σε καταστάσεις ηρεμίας.

3DMark11

Και ξεκινάμε με την τελευταία σουίτα της futuremark στον τομέα μέτρησης επιδόσεων γραφικών.

3DMark Vantage

FurMark

Και περνάμε σε ένα από πιο πολυσυζητημένα μετροπρογράμματα & stress tests που κυκλοφορούν, από τους ίδιους κατασκευαστές γραφικών που το χαρακτηρίζουν ως Power Virus. Το εν λόγω πρόγραμμα ευθύνεται για σωρεία κατεστραμμένων VRMs και έκθεσε πολλές εταιρίες για αυτό το λόγο.

Οι εταιρίες κατέληξαν να αναγνωρίζουν το εκτελέσιμό του θέτοντας όριο στο φορτίο που προκαλεί στις κάρτες ώστε να μην καίγονται.

Unigine Heaven Benchmark v2.5

Θέλετε να ξεμπροστιάσετε οποιαδήποτε Tesselation Unit τo Heaven Benchmark της Unigine είναι αυτό που ψάχνετε. Μαζί με το Stone Giant είναι τα δύο προγράμματα που εξειδικεύονται στη δοκιμή των δυνατοτήτων ψηφοθέτησης(sic!) οποιασδήποτε κάρτας γραφικών.

Batman: Arkham Asylum

Και περνάμε στην πραγματική απόδοση των καρτών με το nVidia meant to be played Batman: Arkham Asylum. Σημειώσατε ότι δεν έγιναν δοκιμές με PhysX ανενεργό μιας και είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των πράσινων.

Crysis 2

Αν ψάχναμε για το "Flagship Game" του motto "nVidia meant to be played" δεν πιστεύω ότι θα υπήρχε κάτι πιο κατάλληλο από το Crysis 2(Εσείς απλώς μετρήστε μέχρι το τέλος του review πόσα παιχνίδια είναι nVidia optimized και πόσα AMD optimized). Η δεύτερη συνέχεια του θρυλικού Crysis που έθεσε ορόσημο στην ταλαιπωρία των καρτών γραφικών και στον αποδεκατισμό της τσέπης μας βασίζεται στην ανανεωμένη CryEngine 3. Αν και το Crysis 2 είναι αρκετά πιο Cinematic από το Crysis, τα γραφικά του είναι λιγότερο εντυπωσιακά από του πρώτου παιχνιδιού. Τώρα σας επιτρέπουμε να κατηγορήσετε όσο θέλετε τις κονσόλες. Ας όψεται που υπάρχει μια αρκετά μεγάλη κοινότητα που ασχολείται με mods ώστε να πάρουμε οπτικά ότι έχει να μας δώσει η CryEngine 3.

Dirt 3

Ναι, και όμως υπάρχει AMD optimized παιχνίδι. Το Dirt2 άνοιξε το χορό και το Dirt3 συνεχίζει την παράδοση. H Codemaster είναι η υπεύθυνη πίσω από την Dirt Racing Engine που προσφέρει εντυπωσιακά γραφικά για το εν λόγω είδος παιχνιδιών.

F1 2010

Μαζί με το Dirt3 είναι τα μοναδικά AMD Optimized Games της δοκιμής μας. Η μηχανή του παιχνιδιού είναι επίσης δημιουργία της Codemasters με κωδική ονομασία Ego Engine. Λογικά πρέπει να μοιράζεται στοιχεία με την Dirt engine.

Lost Planet 2

Και μετά το μικρό διάλειμμα, επιστρέφουμε στα nVidia optimized games με το Lost Planet 2. Ακόμα ένα πολύ δυνατό, από γραφικής άποψης, sequel. Βασίζεται στην ανανεωμένη MT-Framework v2.0 engine η οποία έχει χρησιμοποιηθεί πάμπολλες φορές σε διάφορα Capcom Based Games.

Metro 2033

Και συνεχίσουμε το nVidia optimized game spree με το Metro 2033. Μια γραφική πανδαισία του "μετά-αποκαλυπτικού" βιβλίου του Ντμίτρι Αλεξέγιεβιτς Γκλουχόφσκι. Η 4A Engine του Metro 2033 αποτελεί την πιο δύσκολη δοκιμασία για τις κάρτες γραφικών μετά από την CryEngine αλλά με καλύτερα γραφικά από αυτή.

Resident Evil 5

Αν και αρχικά το περιμέναμε βασισμένο στην Unreal Engine 3, το Resident Evil 5 έρχεται μέσω μιας ανανεωμένης MT-Framework engine. Όχι τόσο εντυπωσιακό όσο το LP2 αλλά δεν γίνεται να μην το συμπεριλάβουμε στις μετρήσεις μας.

S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat

Επιτέλους, τέλος. Τελευταίο παιχνίδι για το τρέχον review και τι καλύτερο από το S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat για να κλείσουμε. Βασισμένο στην X-Ray Engine 1.6 κάνει πλήρη χρήση των χαρακτηριστικών του DirectX 11 και του Tesselation. Πρόκειται για το μόνο ανεξάρτητο παιχνίδι της δοκιμής.

Ιέραξ, δηλαδή το Γεράκι

Για ακόμη μια φορά η MSI έκανε διαθέσιμη μια κορυφαία έκδοση ενός πολύ υποσχόμενου πυρήνα της nVidia, του GF1x4. Ο χρυσός συνδυασμός καινοτομίας & εφαρμόσιμης απόδοσης δίνει το προβάδισμα στην N560GTX-Ti Hawk. Δε λέω, περισσότερο υποσχόμενη και ευέλικτη(σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον γιατί δεν είμαι προγραμματιστής να κρίνω) η αρχιτεκτονική που παρουσιάζει εδώ και καιρό η AMD με τις σειρές 5 & 6 αλλά στον πραγματικό κόσμο "μένουν πίσω", τουλάχιστον για τις δυνατότητες που θα έπρεπε να έχουν σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους. Και αυτό χωρίς να υπολογίσουμε τα PhysX. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι αρκετές στρατηγικές συμμαχίες της nVidia κάνουν τη διαφορά στις τρισδιάστατες εφαρμογές. Στην τελική αυτό είναι που μετράει για τον απλό καταναλωτή.

Την περίπτωση της N560GTX-Ti Hawk μπορούμε να την συνοψίσουμε στα εξής: Μέγιστες επιδόσεις κατηγορίας, ευελιξία και καινοτομία. Αν ψάχνετε για μια κορυφαία έκδοση εργοστασιακά πουσαρισμένη αλλά και με επιπλέον δυνατότητες σε περίπτωση που βαρεθείτε και ζητήσετε το κάτι παραπάνω, η N560GTX-Ti Hawk είναι η κάρτα που ψάχνετε.

“Θα πάρω φόρα, θα πάρω φόρα να τα γκρεμίσω”, τραγούδησε η Μαίρη Μαράντη στην cult ελληνική ταινία του 1998, “Όλα είναι δρόμος”. Τώρα μπορείτε όλοι να παίξετε τον ρόλο του Γιώργου Αρμένη, να φωνάξετε “Ρίχτο Ηλία!” και να κάνετε το κομμάτι σας με την δική σας, προσωπική μπουλντόζα για πολύ λιγότερο από 30 εκατομμύρια δραχμές. Βέβαια ο στόχος σας δεν θα είναι κάποιο μπουζουξίδικο της εθνικής οδού αλλά κάτι γέφυρες από άμμο...

Όχι, δεν τρελαθήκαμε ακόμα, η AMD έχει βαλθεί να μας τρελάνει όλους μας με την σειρά επεξεργαστών FX, οι οποίοι ακούνε στο κωδικό όνομα “Bulldozer”. Πρόκειται, σύμφωνα πάντα με την AMD, για μια πλατφόρμα σχεδιασμένη για να ισορροπήσει την απόδοση, το κόστος και την κατανάλωση ισχύος στις πολυ-νηματικές εφαρμογές. Η αρχιτεκτονική, στην οποία θα εντρυφήσουμε σε επόμενες σελίδες της παρουσίασης, επικεντρώνεται στις υψηλές συχνότητες και τον διαμοιρασμό πόρων για να επιτύχει τον βέλτιστο ρου πληροφορίας και καταιγιστικές επιδόσεις σε μια σειρά επεξεργαστών οι οποίοι θα προσφέρουν μέχρι 8 πυρήνες υψηλών επιδόσεων και με υψηλό δείκτη απόδοσης/ισχύος.

Ας περάσουμε όμως στα ενδότερα της πλατφόρμας FX.

Η πλατφόρμα FX

Η πλατφόρμα FX, αποτελείται από τους επεξεργαστές FX, την σειρά μητρικών 9ΧΧ της AMD μαζί με τις κάρτες γραφικών σειράς HD6000. Οι επεξεργαστές FX έχουν σαν ναυαρχίδα τον πρώτο παγκοσμίως 8-πύρηνο επεξεργαστή, τον FX8150. Λεπτομέρειες για την πλατφόρμα και ποια εξαρτήματα την απαρτίζουν μπορείτε να δείτε στα παρακάτω διαγράμματα.

Στο πρώτο διάγραμμα μπορούμε να δούμε λεπτομερώς τους καινούριους επεξεργαστές που απαρτίζουν την οικογένεια των FX, με κωδικό όνομα Bulldozer. Παρατηρούμε την ονοματολογία των επεξεργαστών η οποία είναι αρκετά εύκολο να αποκωδικοποιηθεί. FX-8xxx για τους 8-πύρηνους, FX-6xxx για τον εξαπύρηνο και FX-4xxx για τον "μικρό" τετραπύρηνο της οικογενείας.

Προχωρώντας στο επόμενο διάγραμμα θα δούμε πιο αναλυτικά τα chipsets που στελεχώνουν την πλατφόρμα FX, με βασιλιά το 990FX με το SB950 στον ρόλο του southbridge.

Και τέλος θα δούμε την -ήδη γνωστή- σειρά καρτών γραφικών της AMD που ολοκληρώνουν την πλατφόρμα. Δεν έχουμε κάποια καινούρια εισαγωγή στην λίστα από την AMD, και ο πίνακας διαμορφώνεται ακολούθως:

Ακολουθεί ένα συνολικό block διάγραμμα της πλατφόρμας FX:

Η αρχιτεκτονική FX - Front End

Η αρχιτεκτονική FX

Ο Bulldozer, από άποψη αρχιτεκτονικής, διαφέρει αισθητά από ότι έχουμε δει μέχρι τώρα. Το βασικό δομικό στοιχείο της νέας αυτής αρχιτεκτονικής, είναι αυτό που η AMD ονομάζει Bulldozer module. To κάθε module διαθέτει 2 ανεξάρτητους πυρήνες ακεραίων (Integer cores) και 1 μοιραζόμενο πυρήνα κινητής υποδιαστολής (Floating Point core). Η λογική πίσω από αυτή την καινοτομία είναι ότι σε dekstop, αλλά και σε server συστήματα, το Floating Point μέρος του επεξεργαστή χρησιμοποιείται λιγότερο απ' ότι το Integer και έτσι δεν χρειάζεται να υπάρχει 1 προς 1 αναλογία μεταξύ αυτών των δύο. Γενικότερα, στο Bulldozer module, οι λειτουργίες που εμφανίζουν υψηλό βαθμό χρησιμοποίησης (όπως τα Integer cores και η L1 cache), υπάρχουν και στα 2 cores, ενώ, λειτουργίες με χαμηλότερο βαθμό χρησιμοποίησης (όπως το fetch, decode, FP core και η L2 cache) μοιράζονται μεταξύ των 2 cores. Έτσι, ο 8-πύρηνος Bulldozer έχει 8 Integer cores και 4 FP cores (4 modules), ο 6-πύρηνος Bulldozer έχει 6 Integer cores και 3 FP cores (3 modules), ο 4-πύρηνος Bulldozer έχει 4 Integer cores και 2 FP cores (2 modules). Πρέπει να σημειώσουμε ότι όλοι οι Bulldozer έχουν το ίδιο die. Αυτό σημαίνει ότι στον 6-πύρηνο και στον 4-πύρηνο υπάρχουν 4 modules, αλλά τα 1 και 2 αντίστοιχα είναι απενεργοποιημένα. Μέχρι στιγμής όμως, δεν έχει αναφερθεί δυνατότητα ξεκλειδώματος των κλειδωμένων modules, όπως μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν η AMD.

Front End

Το Front End μέρος του module σχεδιάστηκε με σκοπό να τροφοδοτεί τα cores συνεχώς με δεδομένα. Το fetch και το decode στάδιο του pipeline μοιράζεται μεταξύ των 2 cores. Η δουλεία του είναι να φέρει την επόμενη εντολή προς εκτέλεση (fetch) και να την αποκωδικοποιήσει σε μορφή που είναι κατανοητή από τον επεξεργαστή (decode). Σε σύγκριση με την προηγούμενη γενιά (Phenom II) τα στάδια fetch και decode διευρύνθηκαν και μπορούν πλέον να χειριστούν 4 εντολές ταυτόχρονα (αντί για 3). Όμως, οι 4 αυτές εντολές μοιράζονται μεταξύ των 2 cores του module. Έτσι, ενώ όταν χρησιμοποιείται μόνο το 1 core o Bulldozer μπορεί να κάνει fetch/decode 4 εντολές αντί για 3 που μπορεί να κάνει ο Phenom II, όταν χρησιμοποιούνται 2 cores, μπορεί να κάνει 4 και πάλι, ενώ ο Phenom II μπορεί να κάνει 6. Έτσι ο 8-πύρηνος Bulldozer μπορεί να κάνει fetch/decode 16 εντολές το μέγιστο, ο 6-πύρηνος Phenom II μπορεί 18, παρόλο τους 2 λιγότερους πυρήνες. Στην αντίπερα όχθη, οι SandyΒridge της Intel μπορούν να κάνουν fetch/decode 4 εντoλές ανά core ανεξάρτητα, άρα ένας 4-πύρηνος SB έχει την δυνατότητα για 16 fetch/decode ενώ ένας 6-πύρηνος για 24, αφήνοντας πίσω την AMD σε αυτόν τον τομέα.

Αξίζει να αναφέρουμε συνοπτικά, ότι ο προβλέπτης διακλαδώσεων (branch predictor) του Bulldozer είναι ανεξάρτητος από το υπόλοιπο front end, κάτι το οποίο ήταν απαραίτητο λόγω του μεγαλύτερου pipeline. Συγκεκριμένα, υπάρχουν prediction-directed instruction prefetchers και το prediction queue μπορεί να χειριστεί direct και indirect branches που τροφοδοτούνται από το L1 και L2 Branch Target Buffer. Το prediction pipeline δημιουργεί μια ακολουθία από διευθύνσεις πρέπει να γίνουν fetch και το fetch pipeline κάνει αναζήτηση στην instruction cache και “τραβάει” 32 bytes/κύκλο στο fetch queue, το οποίο τροφοδοτεί τους 4 decoders.

Η αρχιτεκτονική FX - Execution Cores

2 ανεξάρτητα Integer Cores

Το κάθε module περιέχει 2 ανεξάρτητα Integer cores (πυρήνες ακεραίων). Το κάθε Integer core περιέχει τον δικό του scheduler (δρομολογητή εντολών), register file, 16KB 4-way associative L1 data cache καθώς και ένα Load/Store unit. Σε σχέση με το Phenom II, ο Bulldozer έχει 128KB L1 data cache σε αντίθεση με τα 384KB (6x64KB) του προκατόχου του. Επίσης, κάθε Integer core του Bulldozer έχει 2 ALU (Arithmetic & Logic Unit) καθώς οι μηχανικοί της AMD προφανώς θεώρησαν ότι η 3η του Phenom II χρησιμοποιούταν ελάχιστα και δεν προσέφερε ιδιαίτερο κέρδος επίδοσης.

1 μοιραζόμενο Floating Point Core

Το κάθε module περιέχει 1 μοιραζόμενο από τα 2 threads Floating Point core (πυρήνας κινητής υποδιαστολής). Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι αν υπάρχει μόνο ένα thread, αυτό εκμεταλλεύεται όλους τους πόρους του FP core, 1 αυτοί οι πόροι μοιράζονται. Συγκεκριμένα, υπάρχουν 2 128-bit FMACs, τα οποία μπορούν να εκτελέσουν 2 128-bit εντολές είτε 1 256-bit εντολή σε κάθε module. Επίσης, το Floating Point core έχει τον δικό του scheduler, ο οποίος μπορεί να χειριστεί 2 threads. Τέλος να αναφέρουμε ότι το FP core δεν έχει δικιά του L1 cache ούτε και load/store unit, και έτσι όταν ολοκληρώσει τους υπολογισμούς, στέλνει τα αποτελέσματα στα Integer cores για να γραφτούν στις caches.

Η AMD πρόσθεσε κάποια νέα χαρακτηριστικά στο FP core του Bulldozer. Καταρχάς, προστέθηκαν τα instruction sets SSSE3, SSE4.1, SSE4.2 και AVX (Advanced Vector eXtensions). Επίσης προστέθηκε υποστήριξη για FMA (Fused Multiply Add – A=B+C*D) και XOP. Όλες αυτές οι νέες δυνατότητες, συγκριτικά με Phenom II και Sandy Bridge, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα :

Όπως μπορούμε να δούμε, εφαρμογές που χρησιμοποιούν παλιότερες εντολές για Floating Point (x87, SSE2, SSE3), δεν εκμεταλλεύονται την μέγιστη επίδοση του FP core, κάνοντας τον Bulldozer πιο αργό απο τον προκάτοχό του Phenom II. Tο FP unit είναι βελτιστοποιημένο για τις νεότερες FMAC εντολές (SSE4, AVX, FMA, XOP).

Η αρχιτεκτονική FX - Caches - Memory

Ιεραρχία Caches

Ας δούμε τώρα πως είναι κατανεμημένες οι caches στην νέα αρχιτεκτονική της AMD. H L1 data cache είναι 4-way associative, βρίσκεται μέσα στα integer cores του module και έχει μειωθεί σε μέγεθος, σε σχέση με τον Phenom II. Συγκεκριμένα, ο Bulldozer έχει 16kb ανά integer core (32kb ανά module), ενώ ο Phenom II είχε 64kb ανά core. Όπως είπαμε και πιο πριν, την L1 D-cache εκμεταλλεύεται και το FP core στέλνοντας αιτήσεις για load/store σε κάποιο απο τα integer cores. Άρα συνολικά ο Bulldozer έχει 128kb L1 D-cache (4-way). Ακόμα, το κάθε integer core έχει ένα 32-εγγραφών, fully-associative TLB (Translation Lookaside Buffer) καθώς και ένα πλήρως out-of-order load/store unit, ικανό για 2 128-bit loads ή 1 128-bit store ανά κύκλο ρολογιού. Η L1 instruction cache είναι 2-way associative, και είναι κοινή για ολόκληρο το module. Το μέγεθός της είναι 64kb ανά module, και πάλι μικρότερη από τον Phenom II, που είχε 64kb ανά core. Άρα συνολικά ο Bulldozer έχει 256kb L1 I-cache (2-way).

Το κάθε module έχει 2mb 16-way associative L2 cache, γεγονός αποτελεί μεγάλη προσθήκη σε σύγκριση με τον Phenom II που είχε 512kb ανά core. Άρα συνολικά ο Bulldozer έχει 8mb L2 cache. Επίσης υπάρχει και ένα 1024 εγγραφών, 8-way TLB. Ο Bulldozer υποστηρίζει μέχρι 23 L2 cache misses. Τέλος, υπάρχει μία κοινή, μοιραζόμενη από όλα τα modules 8mb L3 cache η οποία είναι 64-way associative.

Όπως μπορούμε να δούμε και στην παραπάνω die photo, οι caches στον Bulldozer καλύπτουν περίπου το 30% του τεράστιου die των 2 δισεκατομμυρίων transistor.

Κύρια μνήμη (RAM)

O Bulldozer περιέχει on-die έναν dual-channel IMC (Integrated Memory Controller), κάτι στο οποίο μας έχει συνηθίσει η AMD από εποχές Athlon64. O IMC παρέχει native support για DDR3-1866 μνήμες και υποστηρίζει και ECC μνήμες.

Turbo Core revisited

Η AMD βελτίωσε το Turbo Core για να το ενσωματώσει στον Bulldozer. Καταρχάς, υπολογίζει ψηφιακά την κατανάλωση που έχει ο επεξεργαστής, η οποία βασίζεται στο τι λειτουργίες εκτελούνται ανά πάσα στιγμή. Αυτή η λειτουργία ακούει στο όνομα AMD Power Manager. Ακόμα, στον Bulldozer έχει υλοποιηθεί το power gating, το οποίο επιτρέπει στους πυρήνες που δεν χρησιμοποιούνται να σβήνουν, έτσι ώστε να μην καταναλώνουν σχεδόν καθόλου ρεύμα. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται το κατάλληλο ενεργειακό περιθώριο για να ανεβάσουν οι υπόλοιποι πυρήνες την συχνότητα λειτουργίας τους. Συγκεκριμένα, εκτός από το γνωστό C1E state, που σημαίνει ότι ένας πυρήνας είναι idle, υποστηρίζεται πλέον και το C6 state, το οποίο σημαίνει ότι ένας πυρήνας δεν χρησιμοποιείται καθόλου και μπορεί να σβήσει μέσω του power gating. Το Turbo Core έχει 2 τρόπους λειτουργίας, το Max Core και το Max Frequency. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά τι σημαίνει το κάθενα:

Max Core

Όταν περισσότεροι από τους μισούς πυρήνες χρησιμοποιούταν, τότε μπορεί να αυξηθεί σε όλους τους πυρήνες η συχνότητα λειτουργίας κατά 300 MHz. Με αυτόν τον τρόπο, οι πολυνηματικές εφαρμογές εκμεταλλεύονται την αυξημένη συχνότητα λειτουργίας. Ο AMD Power Manager επιβλέπει και ρυθμίζει λειτουργία του Turbo Core, όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα:

Max Frequency

Όταν λιγότεροι από τους μισούς πυρήνες χρησιμοποιούνται, τότε οι υπόλοιποι σβήνουν όπως εξηγήσαμε παραπάνω, επιτρέποντας στους εν λειτουργία πυρήνες να λειτουργήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη συχνότητα, και συγκεκριμένα σε 600 MHz υψηλότερη.

Windows 8 και βελτιστοποιήσεις

Έχοντας αναλύσει το πώς λειτουργεί ο Bulldozer under the hood, γεννάται ένα μεγάλο ερώτημα: Μπορούν τα λειτουργικά συστήματα και τα προγράμματα να εκμεταλλευτούν την πρωτοποριακή αρχιτεκτονική του Bulldozer? Και δυστυχώς, η απάντηση είναι ΟΧΙ. Τα Windows 7 είναι module-unaware. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη? Ότι τα Windows 7 δεν είναι optimized για τον AMD modules και ο scheduler δεν γνωρίζει την αρχιτεκτονική του Bulldozer και επομένως δεν μπορεί να αναθέσει τα threads στα modules με βέλτιστο τρόπο. Υπάρχουν περιπτώσεις που 2 thread είναι πιο αποδοτικό να επεξεργάζονται από το ίδιο module, και περιπτώσεις που 2 thread είναι προτιμότερο να επεξεργάζονται από διαφορετικό module. Για παράδειγμα, αν 2 threads κάνουν υπολογισμούς πάνω στα ίδια δεδομένα, συμφέρει να βρίσκονται στο ίδιο module, αφού το module έχει κοινή L2 cache, έτσι μειώνονται οι άσκοπες μεταφορές δεδομένων μεταξύ modules. Αν όμως 2 threads κάνουν υπολογισμούς πάνω σε τελείως διαφορετικά δεδομένα, τότε συμφέρει α βρίσκονται σε διαφορετικό module, έτσι ώστε να εκμεταλλεύονται όλο το μέγεθος της L2 cache. Οπώς επίσης αν 2 threads χρειάζονται εξ' ολοκλήρου το FP core, τότε πάλι συμφέρει να βρίσκονται σε διαφορετικό module για να μην μοιράζονται το FP core. Αν στην εξίσωση μπει και το Turbo Core, δηλαδή πότε είναι αποδοτικότερο ο επεξεργαστής να λειτουργεί με λιγότερα modules αλλά σε υψηλότερη ταχύτητα και πότε με όλα τα modules σε χαμηλότερη ταχύτητα, τότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο.

Τα Windows 8 θα έχουν scheduler ο οποίος θα είναι module-aware, οπότε θα μπορεί να δρομολογεί τα threads στα κατάλληλα cores/modules με τον βέλτιστο τρόπο. Επίσης, με το core parking που υποστηρίζουν, θα μπορούν να εκμεταλλεύονται το Turbo Core στο έπακρο.

Σε μια προσπάθεια να πιστοποιήσουμε αυτή την άυξηση επιδόσεων (έως 10%) που υπόσχεται η AMD, εγκαταστήσαμε στο σύστημα δοκιμών μας τα Windows 8 Developer Preview. Δυστυχώς όμως, τα περισσότερα benchmarks δεν τρέχαν στα Windows 8, και όσα καταφέραμε να τρέξουμε παρουσίαζαν συνήθως ίδια, και κάποιες φορές λίγο χειρότερη επίδοση. Σαφώς και κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν μπορούμε να βγάλουμε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα, αφού τα Windows 8 είναι σε δοκιμαστικό στάδιο, και ούτε AMD drivers για αυτά υπάρχουν. Οπότε, διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας για το μέλλον.

Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε, ότι από την πλευρά των προγραμμάτων, πρέπει να χρησιμοποιηθούν νέοι compilers οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα νέα instruction sets (XOP, FMA4, AVX, SSE4.x) που υποστηρίζει ο Βulldozer, καθώς και την μοιραζόμενη αρχιτεκτονική του.

AMD Watercooling kit

Η AMD διαθέτει προαιρετικά ένα watercooling kit για να ψύξετε τον Bulldozer σας. Το kit αυτό συμπεριλαμβάνει μονό χοντρό ψυγείο, 2 ανεμιστήρες για push-pull διάταξη και χάλκινο block για τον επεξεργαστή με ενσωματωμένη αντλία. Είναι κλειστού κυκλώματος, που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται καμία συντήρηση, ούτε προσθήκη υγρού. Κατασκευάζεται από την γνωστή και πρωτοπόρα στα κλειστά watercooling kits Asetek. Ας δούμε μερικές φωτογραφίες του:

Αρχικά η καλαίσθητη συσκευασία (αριστερά) δίπλα στο μεταλλικό κουτάκι του Bulldozer.

Περνώντας στο εσωτερικό της συσκευασίας, βλέπουμε το ψυγείο, τους 2 ανεμιστήρες, το block-αντία, εγχειρίδιο χρήσης και συνοδευτικό λογισμικό.

Εκτός κουτιού.

Μια κοντινή στο block-αντλία, που τα κοσμεί το λογότυπο των FX επεξεργαστών.

Η χάλκινη βάση του block.

Ο 9-blade ανεμιστήρας της Everflow.

Συστήματα Δοκιμών

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Extreme 1.6
• SisoftSandra 2011
• wPrime 2.06
• SuperPI mod 1.5
• Fritz 12 Benchmark
• Cinebench 11.5
• WinRAR 4.10 beta2
• Truecrypt 7.1
• x264 HD Benchmark 4.0
• 3DMark11
• Unigine
• Aliens vs Predator
• S.T.A.L.K.E.R. : Call of Pripyat
• Lost Planet 2
• Metro 2033
• Crysis Warhead

Το λειτουργικό σύστημα ήταν τα Windows 7 Professional SP1 x64. Οι drivers του chipset 990FX ήταν οι τελευταίοι από το site της Asus (AMD Chipset Driver V3.0.812.0), ενώ οι drivers της κάρτας γραφικών ήταν οι AMD Catalyst 11.9. To bios της Crosshair V Formula ήταν το 9905.

Μετρήσεις 2D - Μέρος 1ο

Ξεκινώντας την παρουσίαση των μετρήσεων για τις 4 πλατφόρμες που συγκρίναμε, παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα του γνωστού μετροπρογράμματος AIDA64 (παλιό Everest) για cpu και μνήμες.

Παρατηρούμε ότι παρόλο που ο Bulldozer συνήθως είναι πίσω απο τον SandyBridge, γενικά κυμαίνεται σε καλά επίπεδα. Δυστυχώς αρκετές φορές βρίσκεται και πίσω από τον προκάτοχό του, Thuban.

Όσον αφορά την επίδοση της κύριας μνήμης οι επεξεργαστές της AMD βρίσκονται παντού πίσω από αυτούς της Intel, παρόλο που ο Bulldozer έχει βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με τον Thuban. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο εξελιγμένος IMC της Intel, παρόλο που είναι dual channel, καταφέρνει και ξεπερνά το triple channel του Nehalem.

Συνεχίζουμε με την σουΐτα της SiSoftware, το Sandra 2011.

Παρατηρούμε ότι εκτός του Thuban που μένει πίσω, οι υπόλοιπες πλατφόρμες κονταροχτυπιούνται.

Η έλλειψη του AVX (Advanced Vector Extensions) support από τους 2 γηραιότερους κάνει αισθητή την απουσία της.

Η hardware υποστήριξη για AES (Advanced Encryption Standard) δίνει τεράστια ώθηση σε Bulldozer και SandyBridge, με τον 2ο να είναι ταχύτερος όλων.

Αξεπέραστες οι επιδόσεις του παππού Nehalem.

Και εδώ φαίνεται, ότι όσον αφορά τις επιδόσεις της κύριας μνήμης, η AMD αν και βελτιώθηκε με τον Bulldozer, δεν καταφέρνει να ξεπεράσει πουθενά την Intel.

Μετρήσεις 2D - Μέρος 2ο

Συνεχίζουμε τις 2D μετρήσεις μας με το multithreaded wPrime.

Ενδιαφέροντα τα αποτελέσματα εδώ. Καταρχάς τα 6 ανεξάρτητα cores του Thuban και τα HyperThreads του Nehalem, τους φέρνουν στην κορυφή, με αρκετή απόσταση από τους 2 νέους. Ερωτήματα για περιτέρω μελέτη γεννά το γεγονός ότι αν στον Bulldozer πέσουμε από τα 8 στα 4 threads, ο χρόνος δεν διπλασιάζεται, αλλά ανεβαίνει μόνο κατά 50%. Περισσότερα στο module efficiency μέρος του review μας.

Συνεχίζουμε με το καθαρά single-threaded SuperPI mod 1.5, όπου παραδοσιακά οι Intel επεξεργαστές πηγαίνουν πολύ καλύτερα.

H "dominating" εικόνα της Intel συνεχίζει στον υπολογισμό ψηφίων του π. Ο SandyBridge παρουσιάζεται βελτιωμένος σε σχέση με τον Nehalem, ενώ πολύ πίσω βρίσκονται οι AMD, με τον Bulldozer να είναι χειρότερος από τον Thuban. Είναι το 1ο δείγμα ότι το IPC μειώθηκε στην νέα αρχιτεκτονική της AMD.

Το Fritz Chess Benchmark υπολογίζει πιθανές κινήσεις σε παιχνίδι σκάκι, εξαντλώντας τις αριθμητικές δυνατότητες των επεξεργαστών.

Πρώτος βγαίνει ο Nehalem, ακολουθούμενος (με μικρές διαφορές μεταξύ τους) από Bulldozer και Thuban. Τελευταίος και καταϊδρωμένος ο SandyBridge εδώ, αν και οι διαφορές των επεξεργαστών είναι μικρές (10%).

Συνεχίζουμε με το πολύ διαδεδομένο bench της MAXON, το Cinebench 11.5. Το Cinebench κάνει render μία 3D σκηνή και χρησιμοποιεί όλους τους πυρήνες του επεξεργαστή. Έτσι αποτελεί ένα πολύ καλό multi-threaded benchmark.

Το multi-threading test είχε μικρή διαφορά μεταξύ των επεξεργαστών (2%) φέρνοντας 1ο τον Bulldozer. To single-threaded test μας προσφέρει πολλές πληροφορίες. Καταρχάς βλέπουμε για άλλη μια φορά, ότι το IPC έπεσε στον Bulldozer, φέρνοντας τον στην τελευταία θέση. Ο SandyBridge της Intel δείχνει τα δόντια του εδώ, παρουσιάζοντας το πόσο έχει βελτιωθεί σε σχέση με τον Nehalem.

Αν εξετάσουμε το speedup (speedup = multicore score / singlecore score), εντύπωση προκαλεί το σχεδόν ιδανικό speedup (3.9x) που παρουσιάζει ο SandyBridge. Επίσης τα HyperThreads του Nehalem τον βοηθούν πάρα πολύ να πίασει τον SandyBridge σε multi-threading απόδοση, παρόλο που σε single-thread είναι αρκετά πίσω. Τέλος, για άλλη μια φορά, δημιουργούνται ερωτήματα για το efficiency που παρουσιάζουν τα modules του Bulldozer, αφού το speedup που παρουσιάζει είναι 5.8x, αρκετά μακριά από το ιδανικό 8x. Να σημειώσουμε ότι το speedup αυξήθηκε στ 6.5x σε overclocked συνθήκες, κυρίως λόγω του κλειστού Turbo Core, που έριξε την προσδοκώμενη single-threaded απόδοση (άρα ανέβασε το speedup).

Το WinRAR είναι ίσως το πιο διαδεδομένο tool για συμπίεση και αποσυμπίεση αρχείων, και διαθέτει bench για να μετρήσουμε τις επιδόσεις του επεξεργαστή μας.

Επιτέλους ένα bench στο οποίο ο Bulldozer κατατροπώνει τους πάντες, με αρκετή διαφορά κίολας.

Περνάμε στο Truecrypt, το οποίο είναι ένα tool που κάνει encrypt τα δεδομένα μας. Συγκεκριμένα κοιτάμε το AES encryption (και στα υπόλοιπα test η εικόνα παρέμενε ακριβώς η ίδια) από το bench που περιέχει το Truecrypt.

Για άλλη μια φορά, ο Bulldozer σαρώνει τους πάντες. Η υποστήριξη AES σε επίπεδο hardware κάνει τους δύο νέους να έχουν τραγικές διαφορές από τα απερχόμενα μοντέλα των δύο εταιριών.

Τέλος, παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα από το x264 HD benchmark 4.0, το οποίο κάνει encode με x264 μια HD 720p ταινία. Το bench έχει 2 φάσεις. Στο 1ο, γρήγορο πέρασμα, το οποίο είναι lightly-threaded, αναλύει την ταινία, και στο 2ο, αργό πέρασμα, κάνει το πραγματικό encoding.

Παρατηρούμε ότι, στο 1ο πέρασμα, ο Bulldozer έρχεται τελευταίος και οι Intel είναι καλύτεροι, λόγω του υψηλού single-threaded performance, ενώ στο 2ο πέρασμα τα πολλά cores δείχνουν την δύναμη τους, φέρνοντας τον Bulldozer 1o με διαφορά από τους υπόλοιπους.

Αξίζει να σημειώσουμε, ότι ο Bulldozer σε overclocked συνθήκες, παρουσιάζει καλό scaling στα περισσότερα tests και αρκετές φορές το scaling του είναι γραμμικό, παρουσιάζοντας κέρδος σε απόδοση ανάλογο με την αύξηση του ρολογιού.

Μετρήσεις 3D

Ξεκινώντας τις 3D μετρήσεις, παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα του 3DMark11 στα προφίλ Performance (1280 x 720) και Extreme (1920x1080)

O Bulldozer έχει βελτιωθεί σε σχέση με τον Thuban, παραμένει όμως πίσω από τον SandyBridge.

Στο extreme, η επίδοση του συστήματος είναι GPU-bound, οπότε όλες οι πλατφόρμες μας έχουν παραπλήσια αποτελέσματα, εκτός από τον Nehalem που είναι πίσω σε overall και graphics, ενώ σε physics περνάει μπροστά.

Unigine

1ος ο SandyBridge και σε απόσταση αναπνοής ο Bulldozer. Αρκετά πιο πίσω οι υπόλοιποι.

Alliens vs Predator

Οι πλατφόρμες εδώ είχαν παραπλήσια αποτελέσματα εκτός του Nehalem που έμεινε λίγο πίσω.

S.T.A.L.K.E.R

O SandyBridge ξεφεύγει εδώ, ενώ οι υπόλοιποι κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα.

Lost Planet 2

O SandyBridge είναι και πάλι 1ος, αφήνοντας 2ο τον Bulldozer.

Metro 2033

Αουτς!!! O SandyBridge διαλύει τα πάντα, προσφέροντας διπλάσιες επιδόσεις από τον 4o Bulldozer.

Crysis Warhead

Σε πολύ καλά επίπεδα ο Bulldozer, αφού είναι σε απόσταση αναπνοής από τον 1ο SandyBridge.

Module Efficiency

Modules, ανεξάρτητοι πυρήνες, μοιραζόμενοι πυρήνες, caches, schedulers... Πανικός! Κακά τα ψέματα, η νέα αρχιτεκτονική της AMD είναι αρκετά πολύπλοκη. Για αυτό το λόγο έχει συζητηθεί και τόσο πολύ. Οι "ψαγμένοι" διάβασαν την αρχιτεκτονική και κατάλαβαν πως λειτουργεί ο νέος FX επεξεργαστής. Όλοι όμως, γνώστες και μη, θέλουν να μάθουν στην πράξη τι γίνεται. Γιατί αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους από εμάς είναι η απόδοση. Αυτό, το είδαμε στις προηγούμερες 3 σελίδες του review μας. Και αυτό που λίγο πολύ όλοι θα συμπεράνατε, ο διαφημιζόμενος ως οκταπύρηνος Bulldozer, δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά απέναντι στους τετραπύρηνους SandyBridge. Ποια είναι όμως η "αχίλλειος πτέρνα" του Bulldozer;

Το module της FX αρχιτεκτονικής, είναι μια ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ ενός διπύρυνου επεξεργαστή, και ενός μονοπύρηνου SMT επεξεργαστή, δηλαδή ενός μονοπύρηνου επεξεργαστή που μπορεί να χειριστεί παραπάνω από 1 thread (όπως για παράδειγμα είναι το Hyperthreading της Intel). O 2ος πυρήνας σε έναν επεξεργαστή, μπορεί να προσφέρει ιδανικά 100% αύξηση επιδόσεων, ενώ το HyperThreading προσφέρει περίπου 20% αύξηση επιδόσεων. Πόσο όμως κέρδος έχουμε από το 2ο core του module; Πολλά είχαν ακουστεί τόσο καιρό, με επικρατέστερη την άποψη ότι αυτός ο 2ος πυρήνας προσφέρει 80% αύξηση επιδόσεων. Κάποια από τα benches που τρέξαμε (βλ cinebench, wPrime) έδειξαν ότι ο Bulldozer δεν παρουσιάζει καλό speedup, όταν ο αριθμός των threads ανεβαίνει. Αυτά λοιπόν θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε σε αυτό το κομμάτι του review μας.

Για να συμπεράνουμε λοιπόν πόσο αποδοτικό είναι το Bulldozer module, κάναμε την εξής δοκιμή: Τρέξαμε τα περισσότερα 2D benchmarks μας, μια φορά με 2 modules (CU - Computing Units) καθένα από τα οποία είχε και τα 2 cores ενεργοποιημένο (2CU x 2cores = 4 cores), και μια φορά με 4 modules (CU - Computing Units) καθένα από τα οποία είχε το 1 core ενεργοποιημένο (4CU x 1 core = 4 cores). Χρησιμοποιήσαμε δηλαδή τον μισό Bulldozer αλλά με 2 διαφορετικους τρόπους, την μια φορά με τα cores 1,2,3,4 ενεργοποιημένα και την άλλη με τα cores 1,3,5,7 ενεργοποιημένα (core 1,2 = module 1 - core 3,4 = module 2 κ.ο.κ). Για να το επιτύχουμε αυτό, κάναμε flash το bios της Crosshair V Formula στην έκδοση 9913 που μας επιτρέπει εκτός των modules να απενεργοποιούμε και μεμονωμένα cores. Έτσι λοιπόν πήραμε τις ακόλουθες μετρήσεις:

Πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία βλέπουμε στο παραπάνω διάγραμμα. Ας προσπαθήσουμε να τα αναλύσουμε όσο περισσότερο μπορούμε.

Καταρχάς, όσον αφορά τις μετρήσεις του AIDA64 για την μνήμη. Παρατηρούμε ότι τα 2CU παρουσιάζουν λίγο καλύτερη απόδοση σε read - write - copy αλλά και χαμηλότερο latency σε σχέση με τα 4CU. Αυτό συμβαίνει διότι όταν είναι ενεργοποιημένα 4CU, "μιλάνε" στο bus περισσότεροι απ'ότι όταν είναι ενεργοποιημένα 2CU, οπότε ο IMC έχει να εξυπηρετήσει περισσότερους "πελάτες", πράγμα που προσθέτει overhead, άρα και ελαφρώς μειωμένη απόδοση. Οι διαφορές όμως ειναι σχετικά μικρές.

Στα integer tests του AIDA, τα οποία είναι τα : Queen (integer - branch intensive), PhotoWorxx (integer - multiplication - memory intensive), Zlib (integer - memory intensive), AES και Hash (AVX - XOP) η απόδοση των 2CU είναι χαμηλότερη σε σχέση με τα 4CU αλλά κυμαίνεται σε καλό επίπεδο: 10%, 9%, 13%, 9% και 13% χαμηλότερη αντίστοιχα, κάτι που είναι λογικό αφού τα 2CU έχουν την μισή L2 cache σε σχέση με τα 4CU (2CU : 2 x 2MB = 4MB / 4CU : 4 x 2MB = 8MB). Άρα μπορούμε να πούμε ότι το module, οσον αφορά τους integer υπολογισμούς είναι πολύ αποδοτικό, έχοντας περίπου το 89% της απόδοσης 2 ανεξάρτητων cores.

Στα floating point tests του AIDA64, τα οποία είναι : VP8 (video encoding), Julia (FP 32bit), Mandel (FP 64bit) και SinJulia (FP 80bit), τα πράγματα είναι αρκετά χειρότερα. Η απόδοση των 2CU σε σχέση με τα 4CU είναι χαμηλότερη κατά 22%, 43%, 41% και 23% αντίστοιχα. Στους Floating Point υπολογισμούς το module εκτός από την L2 cache, μοιράζεται και ολόκληρο το Floating Point core, οδηγώντας έτσι τα 2CU να έχουν το 68% της απόδοσης των 4CU.

Συνολικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το AIDA64 μας έδειξε ότι το module έχει το 80% της απόδοσης των 2 ανεξάρτητων cores.

Στα υπόλοιπα benches η εικόνα παραμένει ίδια σε γενικές γραμμές, με την απόδοση των 2CU να είναι χαμηλότερη των 4CU κατά: 20% στο wPrime, 22% στο Fritz Chess, 16% στο Cinebench, μόλις 2% στο WinRAR, 20% στο Truecrypt και 16%-21% στο x264.

Μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε, ότι το module αποδίδει τα αναμενόμενα, παρουσιάζοντας μια μείωση απόδοσης (σε σχέση με 2 ανεξάρτητους πυρήνες) της τάξης του 10% όταν αφορά integer υπολογισμούς και 30% όταν αφορά Floating Point υπολογισμούς. Αυτά τα νούμερα μπορούν να χαρακτηριστούν αποδεκτά, ιδιαίτερα λόγω της τάσης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια, να μεταφέρονται οι FP υπολογισμοί στις GPUs (βλ. GPGPU), τάση που έχει βοηθήσει ιδιαίτερα η εξάπλωση του CUDA και της OpenCL, καθώς και η ενσωμάτωση πυρήνων γραφικών στα CPUs (βλ. AMD APUs, Intel SandyBridge). Το πρόβλημα του Bulldozer είναι το single-core performance, το οποίο είναι αρκετά χαμηλότερο από τον ανταγωνισμό, και είναι χαμηλότερο ακόμα και από την προηγούμενη γενιά της AMD. Οι σχεδιαστές της αρχιτεκτονικής FX, χρειάστηκε να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις: για να επιτύχουν την μοιραζόμενη αρχιτεκτονική του Bulldozer, αναγκάστηκαν να τον εξοπλίσουν με βαθύτερο pipeline, κάτι που είχε επίπτωση στο IPC και στο ρολόι (το οποίο παρέμεινε χαμηλότερα απ' όσο περίμενε η AMD), άρα και στο single-core performance. Σίγουρα πάντως αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αρχιτεκτονική, η οποία με τις κατάλληλες βελτιώσεις στο μέλλον, ίσως και να δείξει την πραγματική της δύναμη.

Overclocking

Εδώ αρχίζουν να γλυκαίνουν κάπως τα πράγματα για τους Bulldozer αλλά και για τους επίδοξους αγοραστές τους. Πρόκειται για μια αρχιτεκτονική που έχει ήδη αποδείξει την αξία της σε ότι αφορά τον υπερχρονισμό αφού έσπασε με το “καλημέρα” το ρεκόρ των πάλαι ποτέ Cedar Mill, οι οποίοι για να είμαστε ειλικρινείς κρατούσαν το σκήπτρο εδω και αρκετά χρόνια και δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα μια τέτοια ριζοσπαστική αλλαγή.

Και όμως, πλέον ο Bulldozer κατέχει την κορυφή. Μπορεί να πρόκειται για ένα διαλεγμένο binned κομμάτι αλλά ακόμα και το retail που είχαμε στην διάθεση μας για παρουσίαση τα πήγε περίφημα.

Όπως είδατε και στις προηγούμενες σελίδες, επιτύχαμε ενα αξιοσέβαστο 5.0GHz με αέρα στο οποίο φτάσαμε χωρίς καθόλου κόπο. Πραγματικά, πρόκειται για την πιο εύκολη πλατφόρμα σε overclock που έχουμε συναντήσει. Είναι πραγματικά σχολείο για τους επίδοξους overclockers καθώς συγχωρεί τυχόν παρατραβηγμένες επιλογές και λάθη. Αφ' ενός ο ξεκλείδωτος πολλαπλασιαστής που θα επιτρέψει και σε αυτούς που κατέχουν μια -οχι ιδιαίτερα καλή- μητρική και αφ' ετέρου το γεγονός οτι “ακούει” πολύ καλά το bus speed. Αυτό θα είναι και το κλειδί της επιτυχίας για αυτούς που έχουν καλές μητρικές, όπως η δική μας ASUS Crosshair V Formula. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός πως θα έχετε πλεονέκτημα ανεβάζοντας τον επεξεργαστή σας μέσω bus έναντι του multiplier. Ειναι καλύτερο λοιπόν να ψάξετε να βρείτε ποσο bus "σηκώνει" η μητρική σας, και αφού το βρείτε, τότε να δοκιμάσετε να ανεβάζετε multi μέχρι να πετύχετε το πιο σταθερό σας αποτέλεσμα. Τα σκόρ που βγάλαμε στα 250x20.0 ηταν σαφώς ανώτερα απο 200x25.0.

Στα 5.0GHz φτάσαμε πολύ εύκολα λοιπόν, απλά αλλάζοντας το Bus Speed και "τσιμπώντας" απλά λίγο ρεύμα στον επεξεργαστή. Απο εκεί και πέρα βέβαια, αρχίζουν και επεμβαίνουν οι φυσικοί νόμοι και οι περιορισμοί στο hardware, καθώς το μέγιστο overclock που πετύχαμε με αέρα μετά από -δυσανάλογα πολύ ψαξιμο- ήταν στα 5250MHz.

Και τα αποτελέσματα αυτά, δεν αφορούν μόνο το δικό μας κομμάτι, αφού και η ίδια η AMD είναι αρκετά αισιόδοξη για τις overclocked συχνότητες που μπορεί να φτάσει ο νέος της επεξεργαστής, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:

Επίσης, το έυρος των τάσεων των FX επεξεργαστών, θα πρέπει να βρίσκονται εντός των ορίων που προτείνει η AMD και φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Κλείνοντας το κεφάλαιο overclocking, σας δίνουμε ένα screenshot του CPU-Z από το μέγιστο o/c με αέρα και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία!

Επίλογος

Τελικά οι Bulldozer είναι ένα επιτυχημένο κεφάλαιο για την AMD; Ή μήπως η πράσινη εταιρεία έκανε αυτό που λέει ο σοφός λαός “έβαλε τα χέρια της και έβγαλε τα μάτια της”;

Σίγουρα δεν ήρθε για να ταράξει τα νερά σύμφωνα με τις υποσχόμενες επιδόσεις που διαβάζαμε τόσο καιρό και σίγουρα δεν θα αποτελέσει απειλή για την Intel απο πλευράς επιδόσεων.

Προσωπική μας εκτίμηση ειναι πως πρέπει να αποστασιοποιηθούμε λίγο απο τις ταμπέλες που επιλέγει η κάθε εταιρεία για να κοσμήσει τους επεξεργαστές της και ας επικεντρωθούμε λίγο σε αυτό που μας ενδιαφέρει σαν καταναλωτές και end-users. Apples with apples οπως λένε και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού ωκεανού, θα πρέπει να συγκρίνουμε τις επιδόσεις των επεξεργαστών σύμφωνα με αυτό που βγαίνει απο την τσέπη μας κατα την στιγμή της αγοράς. Σε αυτό λοιπόν το κεφάλαιο έμπαινε στη μέση η τιμολογιακή πολιτική που ακολουθούσε η AMD και έκανε τους επεξεργαστές της, ίσως το καλύτερο value for money που κυκλοφορεί στην αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τους Bulldozer, καθώς ο κορυφαίος 8πύρηνος της κοστίζει περί τα €245 στην Ελληνική αγορά την στιγμή που ο κορυφαίος Sandybridge αγγίζει τα €300.

Σίγουρα θα παρατηρήσατε οτι τον συγκρίνουμε τιμολογιακά με τον i7 2600Κ και όχι με τον 2500Κ. Ο λόγος είναι ότι από πλευράς επιδόσεων σε πολυ-νηματικά προγράμματα όπως το Cinebench ή οποιοδήποτε σύγχρονο rendering & encoding, παύει να υφίσταται σύγκριση με τον 4 πυρηνο 2500Κ. Και εικάζουμε πως ένα μεγάλο ποσοστό απο τους αγοραστές των Bulldozer είναι τέτοιοι άθρωποι. Δυστυχώς όμως, θα θέλαμε να δούμε τον Bulldozer να χτυπάει, έστω και για λίγο, τον 2500Κ στα παιχνίδια, εκεί που “ανεκαθεν” στόχευε η AMD. Μην ξεχνάτε οτι ο ανταγωνισμός είναι μόνο καλό για εμάς τους καταναλωτές. Είναι αυτό που επέτρεψε να έχουμε πολυπύρηνους επεξεργαστές σε κόστος που δεν θα διανοούμασταν να αναλογιστούμε πριν μερικά χρόνια.

Πολλοί γκρίνιαξαν για τις μέτριες επιδόσεις και την αυξημένη τιμή του Bulldozer, και μπορούμε να πούμε πως δεν είχαν άδικο. Σε αυτό φταίει και η ίδια η AMD, καθώς μας είχε γεμίσει με φιλοδοξίες για έναν επεξεργαστή που θα ερχόταν για να σαρώσει τα πάντα. Φταίει και το marketing, που τον παρουσιάζει ως 8πύρηνο, κάτι που δεν είναι απόλυτα αληθές και γεννά προσδοκίες για επιδόσεις, που ποτέ δεν ήρθαν. Το πιο σωστό θα ήταν να λέμε ότι ο Bulldozer έχει 4 modules. Όσον αφορά την τιμή, θα μπορούσε να είναι λίγο χαμηλότερη, και πιστεύουμε ότι αργά η γρήγορα, και όταν θα υπάρξει ευρεία διαθεσιμότητα, θα προσαρμοστεί στα κατάλληλα επίπεδα για να έχει μια πολύ καλή απόδοση/τιμή. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και το μικρότερο αδερφάκι, τον 8120, ο οποίος είναι ουσιαστικά ο ίδιος επεξεργαστής με τον 8150, αφού και αυτός ξεκλείδωτος είναι, και πολύ εύκολα μπορούμε να τον λειτουργήσουμε στη συχνότητα του 8150, γλυτώνοντας το έξτρα τίμημα των €40 που ζητάει η ναυαρχίδα της σειράς.

Κλείνοντας, πιστεύουμε πως η AMD έκανε ένα βημα εμπρός από τους Thuban, σε ένα πολύ τολμηρό εγχείρημα/πείραμα. Ακόμα και αν απογοητευτήκατε με τις επιδόσεις των Bulldozer, ένα ειναι σίγουρο: Ότι οι μηχανικοί της AMD επένδυσαν σε μια καινούρια αρχιτεκτονική η οποία μοιάζει πολλά υποσχόμενη αν μπαλώσει μερικές παιδικές ασθένειες και σίγουρα θα μας παρουσιάσει κάτι αξιόλογο στο μέλλον.

Σε αυτό το σημείο θέλουμε να ευχαριστήσουμε την AMD για την παραχώρηση της FX πλατφόρμας καθώς και τον papajim για την ευγενική χορηγία της P67 πλατφόρμας χωρίς την οποία δεν θα μπορούσαμε να έχουμε φέρει εις πέρας την παρουσίαση.

Μετά από τριψήφιο αριθμό παρουσιάσεων ήρθε ο καιρός να δοκιμάσω και μια κάρτα γραφικών. Πραγματικά μου φαίνεται πολύ παράξενο το ότι ξεκινάω μια δοκιμή και δε χρειάζεται να ανοίξω τα loads και αυτή η ησυχία που επικρατεί στο εργαστήριο, παρόλο που βρίσκομαι σε review mode, μου φαίνεται απόκοσμη. Ακόμη και το έτερον ήμισυ ανησύχησε και παραβίασε το άβατο του εργαστηρίου για να δει αν όλα είναι καλά ή κάηκε πάλι κάτι και γι'αυτό επικρατεί ησυχία. Το καλό με τη σημερινή παρουσίαση, εκτός της ησυχίας, είναι ότι θα μου δωθεί η ευκαιρία να ασχοληθώ και λίγο με το άθλημα που έχω παρατήσει εδώ και αρκετά χρόνια, το gaming. Αρκετά όμως με τον πρόλογο, ας ξεκινήσουμε βλέποντας τι περιλαμβάνει το σημερινό μενού. Ανοίγοντας τη συσκευασία που μου παρέδωσε ο μεταφορέας βρήκα μια Radeon HD 6850 της Sapphire, μια από τις πιο σεβαστές εταιρίες στο χώρο των καρτών γραφικών. Καλά ξεκινήσαμε...

H Sapphire διαθέτει μια πολύ πλούσια γκάμα από κάρτες γραφικών και γύρω στα τέλη Αυγούστου την εμπλούτισε ακόμη περισσότερο με την προσθήκη της Radeon HD 6850 Vapor-X Edition. Η συγκεκριμένη κάρτα φέρει το σύστημα ψύξης Vapor-X το οποίο προσφέρει χαμηλότερες θερμοκρασίες λειτουργίας και έτσι επιτρέπει τον υψηλό υπερχρονισμό του πυρήνα. Η Sapphire HD 6850 Vapor-X μάλιστα έρχεται υπερχρονισμένη από το εργοστάσιο με τον πυρήνα της να τρέχει στα 800MHz και τις μνήμες στα 1100MHz (4.4 Gb/sec). Εκτός του υπερχρονισμού, του εξελιγμένου συστήματος ψύξης και κάποιες διαφοροποιήσεις στην τροφοδοσία (απαιτούνται δύο 6pin PCIe) τα κύρια χαρακτηριστικά της GPU παραμένουν τα ίδια με αυτά μιας reference HD 6850 μιας και διαθέτει 960 stream processors και 48 texture processing units.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα πιο ενδιαφέροντα τεχνικά χαρακτηριστικά της Sapphire HD 6850 Vapor-X, μαζί με αυτά άλλων DirectX 11 καρτών για σύγκριση, παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα.

Όπως βλέπετε η Vapor-X φέρει ένα μικρό o/c στον πυρήνα και ένα μεγαλύτερο στις μνήμες, σε σχέση με μια reference HD 6850. Βέβαια το σαφώς καλύτερο σύστημα ψύξης της παρέχει τη δυνατότητα για μεγαλύτερο και ασφαλέστερο υπερχρονισμό του πυρήνα.

Μιας και το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης κάρτας, σε σχέση με μια απλή HD 6850, έγκειται στο βελτιωμένο σύστημα ψύξης που φοράει οφείλουμε να αφιερώσουμε μερικές γραμμές γι'αυτό. Η Vapor Chamber Technology ή τεχνολογία θαλάμου εξάτμισης σε ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά, αποτελεί μια τεχνολογία που δανείστηκε η Sapphire από την αεροναυπηγική και μέχρι τώρα την έχει χρησιμοποιήσει σε αρκετές υλοποιήσεις της. Βασίζεται στις ίδιες αρχές που χρησιμοποιεί και η τεχνολογία των θερμοαγωγών (heatpipes), το υγρό μέσα στους θερμοαγωγούς εξατμίζεται μόλις έρθει σε επαφή με τη ζεστή επιφάνεια και οι ατμοί που παράγονται υγροποιούνται όταν έρθουν σε επαφή με μια κρύα επιφάνεια. Μετέπειτα ο ίδιος κύκλος επαναλαμβάνεται. Το υγρό που χρησιμοποιεί η Sapphire για την απαγωγή της θερμότητας δεν είναι άλλο από απλό νερό, το οποίο χάρης στη χαμηλή πίεση του θαλάμου εξαέρωσης ατμοποιείται σε πολύ μικρότερη θερμοκρασία από το κανονικό σημείο βρασμού του. Το παρακάτω σχήμα αναπαριστά το τι συμβαίνει μέσα στο σύστημα ψύξης Vapor-X.

1) Ο επεξεργαστής της κάρτας γραφικών ζεσταίνει την κάτω επιφάνεια.

2) Το νερό ατμοποιείται εύκολα λόγω της χαμηλής πίεσης μέσα στο θάλαμο.

3) Οι ατμοί έλκονται προς το κενό (vacuum) μέχρι να συναντήσουν την κρύα επιφάνεια (4) και να ξανα-υγροποιηθούν.

5) Το υγρό τότε απορροφάται από το transportation wick και μεταφέρεται ξανά στη ζεστή επιφάνεια και ο κύκλος επαναλαμβάνεται

Όπως βλέπετε πρόκειται για ένα απλό σε σύλληψη σύστημα το οποίο όμως παρέχει χαμηλές θερμοκρασίες.

Συσκευασία και Περιεχόμενα

Η κάρτα έρχεται μέσα σε ένα μεσαίου μεγέθους κουτί στο οποίο κυριαρχεί το ανοιχτό μπλε χρώμα. Στην πρόσοψη του κουτιού υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, σε μορφή εικονιδίων (badges), σχετικές με τα χαρακτηριστικά της κάρτας και στο πίσω μέρος υπάρχει μια σύντομη ανάλυση για κάθε επιμέρους χαρακτηριστικό. Στην πίσω πλευρά της συσκευασίας βρήκαμε επίσης και μια εικόνα που αναφέρεται στα 2500 βραβεία που έχει κερδίσει η Sapphire από το 2002 ως σήμερα από διάφορα sites σχετικά με το άθλημα. To σήμα του TheLab δε βρίσκεται ανάμεσα τους και το αποτέλεσμα της σημερινής δοκιμής θα κρίνει αν κάποια στιγμή θα το συμπεριλάβει η Sapphire στα τρόπαια της.

Ανοίγοντας τη συσκευασία

Ανοίγοντας το κουτί διακρίνουμε αμέσως την κάρτα, η οποία προστατεύεται επαρκώς από μια συσκευασία που φέρει εσωτερικά επένδυση από φυσαλίδες. Ένα αυτοκόλλητο στο πάνω μέρος της συσκευασίας πληροφορεί τον κάτοχο της κάρτας ότι η ίδια απαιτεί τροφοδοσία από το τροφοδοτικό μέσω των PCIe υποδοχών που φέρει.

Η προίκα που δίνει δίνει η Sapphire μαζί με την HD 6850 Vapor-X είναι ιδιαίτερα πλούσια και περιλαμβάνει μια γέφυρα διασύνδεσης για Crossfire, έναν DVI to VGA μετατροπέα, ένα Mini-DP to DP καλώδιο, ένα HDMI καλώδιο μήκους 1.8m και δύο αντάπτορες molex σε PCIe. Συνήθως οι τελευταίοι διαθέτουν δύο υποδοχές molex αλλά οι συγκεκριμένοι που παρέχει οι Sapphire έχουν μόνο μία, προφανώς γιατί η 6850 δεν έχει ιδιαίτερες ενεργειακές απαιτήσεις. Προσοχή όμως μην χρησιμοποιήσετε τέτοιους αντάπτορες σε πιο ενεργοβόρες κάρτες γιατί από ένα μόνο καλώδιο +12V που διαθέτει ένα peripheral βύσμα δεν μπορούν με τίποτα να περάσουν τα 150W (στα χαρτιά) που μπορεί να δώσει ένα 6+2pin PCIe βύσμα, που ενδεικτικά διαθέτει τρία καλώδια +12V τα οποία συνήθως είναι παχύτερα από αυτά των περιφερειακών βυσμάτων.

 

Μέσα στη συσκευασία θα βρείτε και ένα κουπόνι για να κατεβάσετε δωρεάν το Dirt 3

Γενική Άποψη, Έξοδοι, Τροφοδοσία & Σύστημα ψύξης

Ξεχωρίζει φυσικά το σύστημα ψύξης Vapor-X με τον ανεμιστήρα στο κέντρο.

H κάρτα διαθέτει μία έξοδο Dual-Link DVI, μία Single-Link DVI-D, μία HDMI 1.4a και δύο Mini-DisplayPorts. Όπως βλέπετε οι έξοδοι είναι υπερ-αρκετές και υποστηρίζεται φυσικά το AMD Eyefinity, έτσι σε μία κάρτα μπορείτε να συνδέσετε (και να έχετε εικόνα φυσικά) μέχρι και σε τρεις οθόνες ταυτόχρονα, αρκεί μια από τις τρεις να διαθέτει είσοδο DisplayPort.

Πάνω στην κάρτα υπάρχουν δύο υποδοχές PCIe 6pin για τροφοδοσία. Οι απλές HD 6850 χρειάζονται μόνο μία αλλά η συγκεκριμένη από ότι φαίνεται απαιτεί έξτρα ampreres για να ξεδιπλώσεις τις αρετές της (βλέπε overclocking).

Καιρός να αφαιρέσουμε το σύστημα ψύξης για να του ρίξουμε μια καλύτερη ματιά. Διακρίνονται τα τρία heatpipes για τη μεταφορά του υγρού ψύξης καθώς και των ατμών του.

Under the hood - Ανάλυση κυκλωμάτων

Ας ρίξουμε τώρα και μια ματιά στη γυμνή κάρτα. Στις παρακάτω εικόνες θα υπάρχουν επεξηγηματικές λεζάντες όπου κρίνεται απαραίτητο. Ξεκινάμε με τις κλασσικές μπρος πίσω φωτογραφίες της κάρτας.

Ας εμβαθύνουμε τώρα λίγο παραπάνω με ένα ζουμ στα επιμέρους εξαρτήματα-κυκλώματα.

Σύστημα δοκιμής - Αποτελέσματα Δοκιμών

Η Sapphire HD 6850 Vapor-X θα τοποθετηθεί σε ένα Shuttle SX58H7 PRO το οποίο εξοπλίζεται με τα παρακάτω:

• CPU Intel i7-960
• RAM 12GB Gskill Sniper DDR3 1600MHz (3*4GB)
• SSD OCZ Vertex 3 120GB
• HDD Samsung F4 2GB

Το λειτουργικό σύστημα που τρέχει στο Shuttle είναι Windows 7 x64 Ultimate. Απέναντι στην 6850 αντιπαραθέσαμε μια κάρτα παλιότερης τεχνολογίας, την Nvidia GTX275, η οποία παρά τα χρονάκια που έχει στην πλάτη της ακόμη προσφέρει αξιοπρεπείς επιδόσεις. Οι οδηγοί που χρησιμοποιήσαμε για την 6850 είναι οι πιο πρόσφατοι Catalyst (11.9).

Ας ξεκινήσουμε με μερικά screenshots αποτελεσμάτων πριν πάμε στα διαγράμματα.

Και τώρα τα διαγράμματα που ξέρουμε πόσο πολύ σας αρέσουν...

Εκτός από τα PCMarks όπου η GTX275 παραδόξως σκόραρε υψηλότερα από την HD6850, σε όλα τα υπόλοιπα τεστ η τελευταία επικράτησε άνετα, εκλύοντας ταυτόχρονα πολύ χαμηλότερο θόρυβο και σημειώνοντας μικρότερες θερμοκρασίες.

TriXX Overclocking

Με τη βοήθεια του προγράμματος TriXX που προσφέρει η Saphhire εδώ καταφέραμε και υπερχρονίσαμε τον πυρήνα στα 1000MHz και τις μνήμες στα 1250MHz (5000MHz effective). Φυσικά και δώσαμε παραπάνω ρεύμα στον πυρήνα (1.237V) μιας και το καλό σύστημα ψύξης το επιτρέπει.

Το παραπάνω πρόγραμμα εκτός από υπερχρονισμό παρέχει πληροφορίες για τη θερμοκρασία του πυρήνα και τις στροφές του ανεμιστήρα. Επιπλέον σας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσετε τη λειτουργία του ανεμιστήρα είτε σε αυτόματη, είτε σε σταθερές στροφές ή να φτιάξετε ένα δικό σας προφίλ.

Ας δούμε τώρα τι ψάρια πιάσαμε με τον αρκετά μεγάλο υπερχρονισμό που κάναμε.

Όπως βλέπετε η διαφορά στις επιδόσεις είναι εμφανή και η μικρή 6850 πραγματικά απογειώθηκε. Βλέπετε 200MHz πάνω στον πυρήνα δεν είναι και λίγα! Το καλό της όλης υπόθεσης είναι ότι οι θερμοκρασίες παρέμειναν σε λογικά επίπεδα και ο θόρυβος του ανεμιστήρα αυξήθηκε μεν (μιας και δουλεύει σε auto mode) αλλά όχι τραγικά. Βέβαια για 24/7 χρήση θα προτείναμε ένα πιο συντηρητικό OC στον πυρήνα γύρω στα 900MHz και με πιο κοντά στην default τάση.

Κατανάλωση - Θερμοκρασίες

Στον παρακάτω πίνακα θα βρείτε τα αποτελέσματα που συγκεντρώσαμε τόσο με την GTX275 όσο και με τον αντικαταστάτη της, HD6850.

Η HD6850 εμφανώς κερδίζει την GTX275 και στον τομέα της κατανάλωσης αλλά και του θορύβου. Μέσα σε μικρά κουτιά μια κάρτα με σχετικά ψυχρή λειτουργία όπως η HD6850 καταφέρνει και σημειώνει μεγάλη διαφορά από μια παλιότερη. Στην περίπτωση μας η GTX275 πραγματικά μετέτρεπε σε φούρνο το εσωτερικό του μικρού Shuttle. Επίσης το σύστημα ψύξης της Sapphire Vapor-X είναι πράγματι κορυφαίο μιας και εκτός από τη διατήρηση χαμηλών θερμοκρασιών βγάζει όλο το ζεστό αέρα εκτός κουτιού και έτσι δεν επιβαρύνει το εσωτερικό του Shuttle, με αποτέλεσμα ο ενεργοβόρος (και ζεστός) επεξεργαστής να μη δέχεται επιπλέον θερμικά φορτία. Τέλος, εντύπωση μας προκάλεσε το γεγονός ότι ενώ με την GTX275 το OCCT-GPU τεστ και το PCMark Vantage gaming suite απασχολούσαν αρκετά τον επεξεργαστή με αποτέλεσμα να απαιτείται μεγαλύτερη ισχύ δε συμβαίνει κάτι ανάλογο με την HD6850, η οποία απασχολεί τον επεξεργαστή κατά πολύ λιγότερο στα δύο παραπάνω τεστ.

Επίλογος

Οι απαιτήσεις μου όσον αφορά τις κάρτες γραφικών περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα. Καταρχήν ξεκινάμε από το βασικό να κουμπώνει στην PCIe θύρα, να μη μου παίρνει τα αυτιά, να μην ψήνονται αυγά πάνω της (αν και αυτό μπορεί να φανεί χρήσιμο κάποια στιγμή) και τέλος να μην κοστίζει ακριβά. Προφανώς η Sapphire Vapor-X HD6850 καλύπτει όλες τις απαιτήσεις μου και στο Shuttle SX58H7 PRO στο οποίο και τοποθετήθηκε η διαφορά τόσο στις επιδόσεις αλλά κυρίως στις εσωτερικές θερμοκρασίες, κατανάλωση και θόρυβο ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής σε σχέση με την γερασμένη πια (αλλά ακόμη αξιόμαχη) GTX275. Κάρτες γραφικών της mainstream κατηγορίας όπως η HD6850 ταιριάζουν γάντι σε HTPCs ή συστήματα όπου το gaming περιορίζεται σε αναλύσεις μέχρι 1600x ή 1680x. Από εκεί και πάνω θα χρειαστείτε κάτι δυνατότερο. Το κύριο πλεονέκτημα της Sapphire HD 6850 Vapor-X είναι το κορυφαίο σύστημα ψύξης με το οποίο εξοπλίζεται και επιτρέπει να επιτύχετε υψηλούς υπερχρονισμούς. Επίσης η κάρτα εφοδιάζεται με δύο PCIe υποδοχές, 6+4 phases τροφοδοσία καθώς και με μνήμες που υποστηρίζουν 1250MHz οπότε δε μιλάμε για μια απλή 6850 εδώ, αλλά για μια κατά πολύ βελτιωμένη εκδοχή της. Το μόνο πρόβλημα σε αυτή την κάρτα είναι η μικρή ως μηδαμινή διαθεσιμότητα στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια δεν μπορέσαμε να την εντοπίσουμε σε κανένα online Ελληνικό κατάστημα (άτιμη κρίση) οπότε δεν έχουμε ιδέα σε τι τιμή έρχεται στην Ελλάδα.

Όπως ήδη προαναφέραμε την Sapphire HD 6850 Vapor-X δεν τη βρήκαμε σε κανένα ελληνικό on line κατάστημα (τη χρονική περίοδο που γράφτηκε η παρουσίαση) και στο εξωτερικό οι τιμές της ξεκινάν από τα 146€ (μαζί με το ΦΠΑ).

(Update: Την κάρτα μπορείτε να τη βρείτε σε αυτό το ελληνικό μαγαζί αλλά με ιδιαίτερα τσουχτερή τιμή σε σχέση με το εξωτερικό)

Συνοπτικά τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα που εντοπίσαμε είναι τα παρακάτω:

Πλεονεκτήματα

• Αποδοτικότατο σύστημα ψύξης
• Ιδιαίτερα χαμηλός θόρυβος (σε νορμάλ καταστάσεις)
• 6+4 power phases και χαμηλού latency μνήμες που επιτρέπουν αυξημένο OC
• Δύο PCIe υποδοχές για αυξημένη παροχή ενέργειας
• Πλήθος εξόδων και υποστήριξη τριών οθονών ταυτόχρονα χάρις στο AMD Eyefinity
• Πλούσιο πακέτο συνοδευτικών

Μειονεκτήματα

• Διαθεσιμότητα στην Ελλάδα*
• Τιμή στην Ελλάδα*

*τη χρονική περίοδο της παρουσίασης

Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά η Sapphire HD 6850 Vapor-X είναι:

Εδώ τέλειωσε άλλο ένα review. Ευχαριστούμε θερμά τη Sapphire για τη διάθεση του δείγματος.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την πρώτη γεύση του Fusion της AMD που πήραμε στο review της MSI E350IA-45.

Τότε, είχαμε δει το πρώτο δείγμα της εξαετούς προσπάθειας της AMD να βγάλει ένα καθολικό προϊόν που θα άνοιγε το δρόμο για την πλήρη συγχώνευση επεξεργαστή και κάρτας γραφικών σε ένα πακέτο.

Το μέγεθος της πλατφόρμας Βrazos μικρό, οι ενεργειακές απαιτήσεις πολύ περιορισμένες και ο όλος σχεδιασμός παρέπεμπε γύρω από το efficiency με στόχο το "φορητό κομμάτι" της αγοράς.

Βέβαια χάριν τις ευλογίες και την τεχνογνωσία της ATi, την οποία είχε απορροφήσει πρίν 5 χρόνια η AMD, κατάφερε να ενσωματώσει πολύτιμα χαρακτηριστικά στην πλατφόρμα που την έκαναν πραγματικά χρήσιμη όπως HD acceleration και heterogeneous computing capabilities (OpenCL / DirectCompute).

Καλό το ξεκίνημα του Fusion λοιπόν, αλλά η ισχύς του Brazos δεν ήταν ικανή να συγκινήσει ούτε τους πιο μετριοπαθείς του middle segment όπου παίζεται όλο το παιχνίδι των πωλήσεων.

Στο κομμάτι αυτό ευελπιστεί να πρωταγωνιστήσει η δεύτερη φουρνιά Fusion της AMD ονόματι Llano που κυκλοφόρησε επίσημα τον Ιούνιο που μας πέρασε. Η ονομασία Lynx καλύπτει το Desktop κομμάτι της αγοράς ενώ το Mobile ακούει στην ονομασία Sabine.

Στη σημερινή παρουσίαση θα δοκιμάσουμε το μεγαλύτερο αδερφό των Lynx με κωδική ονομασία A8-3850 που θα φιλοξενηθεί στην mATX Gigabyte Α75M-UD2H.

Η αρχιτεκτονική των Llano

Η σειρά "Α" των Llano αποτελεί την πρώτη προσπάθεια της AMD στα 32nm δια χειρός Global Foundries με χρήση της μεθόδου SOI High-K MG. Αν και δεν αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης αναφοράς ή τεχνολογική καινοτομία, ειδικά όταν στο αντίπαλο στρατόπεδο της Intel πειραματίζονται με 3D Transistors, επέτρεψε στην AMD να στριμώξει 1.45δις τρανζίστορ στην καρδιά του A8-3850(228mm² die size) την ίδια ώρα που ο αντίστοιχος αριθμός για την καρδιά ενός Sandy Bridge(216mm² die size) χτυπάει στα "μόλις" 995εκ.

Οι δύο εταιρίες έχουν ακολουθήσει εντελώς διαφορετικά μονοπάτια στον τρόπο που κατανέμουν την επιφάνεια του πυρήνα για τον επεξεργαστή και την κάρτα γραφικών. Η Intel φαίνεται να δίνει μεγαλύτερη σημασία στον επεξεργαστή(Turbo Boost, Quick Sync, AVX) και γι' αυτό το λόγο παρέχει το 70% του πυρήνα σε αυτόν ενώ το 30% που απομένει αντιστοιχεί στην κάρτα γραφικών( GMA HD3000). Από την άλλη η AMD φαίνεται να αρέσκεται στην ισορροπία κατανέμοντας ισόποσα(50/50) το ποσοστό της επιφάνειας του πυρήνα σε επεξεργαστή και κάρτα γραφικών οδηγώντας σε αρκετά καλύτερη απόδοση στον "τρισδιάστατο" τομέα.

Όπως βλέπουμε από την κάτοψη του die, οι Llano στεγάζουν στο αριστερό μέρος τέσσερις επεξεργαστές μαζί με την L2 Cache ενώ δεξιά φιλοξενείται iGP της σειράς Radeon HD6000 με μέγιστο αριθμό stream processors που αγγίζει τους 400. Περιμετρικά έχουμε το northbridge, τον 128bit dual-channel DDR3 controller με εγγενή υποστήριξη σε ταχύτητες έως και 1866MHz, UVD3 Decoder, 24 PCie2.0 lanes και διάφορες διεπαφές απεικόνισης.

H αρχιτεκτονική των τεσσάρων επεξεργαστών είναι εφάμιλλη με αυτή των Phenom II(Stars) και ειδικότερα του πυρήνα Propus(Phenom II X4 840) με χαρακτηριστικό γνώρισμα την απουσία L3 Cache. Η αποφυγή χρήσης L3 cache έγινε τόσο με γνώμονα τη διατήρηση του συνολικού TDP σε επιθυμητά επίπεδα(μιας και η μνήμη είναι "παραδοσιακά" από τα ποιο ενεργοβόρα τμήματα ενός επεξεργαστή) όσο και από την ανταλλαγή μεταξύ κατανάλωσης και απόδοσης με χρήση αυτής. Πιο απλά, η AMD έκρινε ότι το ενεργειακό κέρδος του επεξεργαστή από την απουσία της L3 είναι μεγαλύτερο από το κέρδος της απόδοσης που προσφέρει. Από την άλλη, η AMD δεν θα μπορούσε να μην προβεί σε ένα μίνι Facelift του "Propus" και έτσι η L2 από τα 512k ανέβηκε στο 1MB, πράγμα που από μόνο του δίνει ένα +6% στην απόδοση ακεραίων!

Επιπλέον της αύξησης της L2, οι νέοι "Husky" πυρήνες των Llano έχουν βελτιωμένη μονάδα πρόβλεψης κλάδου(branch prediction) και αυξημένα κύρια buffers. Επίσης διαθέτουν αυτόνομο hardware divider που επιταχύνει τις αντίστοιχες λειτουργίες.

Όπως προαναφέραμε, το ενσωματωμένο κύκλωμα γραφικών των Llano ανήκει στην DirectX 11 οικογένεια HD6000(HD6550D για τον A8-3850) της AMD με κωδική ονομασία Sumo. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα πυρήνα της σειράς Redwood που βασίζεται στην αρχιτεκτονική VLIW5 της AMD, ουσιαστικά για μια HD5570 στην περίπτωση του A8-3850! Ειδικότερα η HD6550 κάνει χρήση 400 stream processors, 20 texturing units και 8 raster units.

Οι διαφορές που εντοπίζουμε μεταξύ HD6550D και HD5570 είναι δύο. Η βασική είναι η μετατροπή του memory interface της κάρτας ώστε να μπορεί να δουλέψει με dual channel DDR3 διαμέσου του ενσωματωμένου Northbridge και όχι απευθείας όπως σε μια κανονική VGA. Αν και οι Llano δεν διαθέτουν Data Ring όπως οι SandyBridge, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιήσουν την cache του επεξεργαστή για δικές τους διεργασίες, κάνουν χρήση ενός πρωτότυπου χαρακτηριστικού στο χώρο των GPUs ώστε να περιορίσουν την καθυστέρηση της επικοινωνίας με τη μνήμη. Μπορούν να γράψουν απευθείας στη μνήμη χωρίς να περάσουν τα request τους πρώτα από τον επεξεργαστή και μάλιστα έχουν μεγαλύτερη προτεραιότητα ώστε να εξυπηρετούνται πρώτα!

Η δεύτερη διαφορά βρίσκεται στον UVD(Unified Video Decoder) η οποία ανανεώθηκε στην τρίτη της έκδοση. Ως αποτέλεσμα, ο video decoder των Llano υποστηρίζει όλα τα κλασσικά HD video format και είναι συμβατός με MultiViewCodec, απαραίτητου για την αναπαραγωγή Blu-ray 3D content.

Για όσους θεωρούν ότι δεν καλύπτονται από την HD6550D, η AMD έχει αφήσει επιλογή ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία Crossfire με συγκεκριμένες κάρτες της εταιρίας. Για τους πιθανούς συνδιασμούς πατήστε εδώ.

Σχετικά με τη δυνατότητα της HD6550 να γράφει απευθείας στην μνήμη του συστήματος, το παραπάνω διάγραμμα στην καρδιά των Lynx διαλευκάνει τη διαδικασία. Η αρχιτεκτονική των AMD APUs διαφοροποιείται σε μεγάλο βαθμό με ότι είχε παρουσιαστεί από την εταιρία έως σήμερα και αν εξαιρέσουμε την προσθήκη GPU εντός πυρήνα έρχεται πιο κοντά σε αυτή των s1156/s1155 CPUs της Intel με την ενσωμάτωση και του Northbridge στον επεξεργαστή. Ο σχεδιασμός της AMD διαχωρίζει τα μονοπάτια επικοινωνίας των διάφορων modules της APU με στόχο να περιοριστούν όσο το δυνατόν τα bottleneck στην επικοινωνία τους με τη μνήμη και τα εξωτερικά Interfaces.

Πιο συγκεκριμένα, έχουμε την αντικατάσταση του παλιού γνωστού Hyper Transport με το Fusion Compute Link* το οποίο αναλαμβάνει την άμεση επικοινωνία μεταξύ GPU και CPU(και της cache του!) όντας παράλληλα το Link που ο επεξεργαστής επικοινωνεί με τον "έξω κόσμο"(IO A75M).

To link που επιτρέπει στην HD6550 να αλληλεπιδρά άμεσα με τη μνήμη του συστήματος είναι το Radeon Memory Bus με εύρος 29.8GB/s.

O Memory Controller του Α8-3850 υποστηρίζει επισήμως dual channel DDR3 σε ταχύτητες έως και 1866Mhz. Δυστυχώς στα 1866 υποστηρίζεται μόνο ένα Dimm ανά κανάλι διαφορετικά γυρίζει σε Single Channel. Δηλαδή αν βάλετε τέσσερα Dimms και τα σετάρετε στα 1866Mhz θα δουλέψουν ως Single Channel. Με δύο λειτουργεί κανονικά. Για τέσσερα Dimms μπορείτε να ανεβείτε έως 1600Mhz.

*

Spoiler

\ έγραψε:

The Fusion Compute link is similar to the HT interface used to communicate to our Integrated Graphics Chips, but with the Physical layer stripped off. As such it uses an HT like protocol, but is implemented as a wide parallel bus interface

Ακόμα, η AMD έχει κάνει εκτεταμένες προσπάθειες ώστε να κρατηθεί το TDP των Lynx στα επιθυμητά επίπεδα.

Πρώτο και κύριο, όλα τα modules του επεξεργαστή μπορούν να απενεργοποιηθούν πλήρως μέσω της τεχνικής gating που είχαμε αναφέρει πρώτη φορά στο review του AMD Phenom II X6 1090T. Ουσιαστικά ο επεξεργαστής χρησιμοποιεί πύλες στην τροφοδοσία κάθε module οπότε αντί να πέφτει σε μια κατάσταση αδράνειας, απενεργοποιείται εντελώς.

Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό αποδεικνύεται σωτήριο ειδικά σε αυτά τα πρώιμα δείγματα των Lynx τα οποία φαίνεται ότι έχουν ακόμα θέματα με τη διαδικασία παραγωγής. 32nm επεξεργαστής με 1.4volt VID δεν δείχνει πολύ καλό efficiency, ειδικά όταν αντίστοιχων nm επεξεργαστές της Intel έχουν αρχικό voltage κάτω από 1.3volt και με μεγαλύτερα ρολόγια.

Δεύτερη και τελευταία προσπάθεια είναι το Turbo Core το οποίο αν και δεν το είδαμε εν ενεργεία στον Α8-3850 γιατί δεν το υποστηρίζει, έχει αλλάξει λειτουργία σε σχέση με αυτό που είδαμε στους Phenom i X6 και αντί να προσπαθεί να κρατηθεί εντός προκαθορισμένου TDP/θερμοκρασίας εξαρτάται από το Utilization του κάθε πυρήνα. Για παράδειγμα αν η συχνότητα του επεξεργαστή μας είναι 2.6 με Turbo στα 3Ghz και μόνο οι δύο πυρήνες χρησιμοποιούνται, τότε θα δουλεύουν στο μέγιστο δυνατό ασχέτως θερμοκρασίας(μέχρι κάποιο όριο).

Τέλος, μια ματιά στο Fusion Control Hub το οποίο στην περίπτωσή μας(Α70Μ) παρέχει εγγενή συνδεσιμότητα USB3.0 και Sata 6Gbps ενώ στην εκδοχή του A60M παρέχει USB2.0 και Sata 3Gbps αντιστοίχως.

The Llano Family

Η οικογένεια των Llano είναι μεγάλη και περιλαμβάνει τους Lynx για το Desktop και τους Sabine για το Mobile κομμάτι όπως προείπαμε. Στους πίνακες που ακολουθούν, τα μοντέλα των AMD Lynx & Sabine παρέα με τα χαρακτηριστικά των ενσωματωμένων iGPUs:

Llano

• All models feature upgraded Stars (Phenom II architecture) [14] CPU cores (Husky) with no L3 cache, and with Redwood-class integrated graphics on die (BeaverCreek for the dual-core variants and WinterPark for the quad-core variants).
• All models are manufactured on GlobalFoundries' 32 nm SOI process for Socket FM1.
• All Lynx desktop models support up to 4 DIMMs of DDR3-1866 memory and Sabine mobile models support up to 2 DIMMs of DDR3-1333 / DDR3-1600 dual-channel memory.
• All models have an integrated PCIe 2.0 controller.
• Select models support AMD's Turbo Core technology for faster CPU operation when the thermal specification permits.
• Select models support Hybrid Graphics technology to assist a discrete Radeon HD 6450, 6550, or 6570 discrete graphics card. This is similar to the current Hybrid CrossFireX technology available in the AMD 700 and 800 chipset series.

Lynx

• All models support: MMX, SSE, SSE2, SSE3, SSE4a, Enhanced 3DNow!, NX bit, AMD64, Cool'n'Quiet, AMD-V, Turbo Core (AMD equivalent of Intel Turbo Boost)
• Memory support: DDR3 SDRAM-1866 (up to PC3-15000)
• All models support DirectX 11, OpenGL 4.0 and OpenCL 1.1
• All models feature the UNB/MC Bus interface
• All models do not feature double-precision GPU FP
• All models feature Angle independent anisotropic filtering, UVD3, & Eyefinity capabilities, supporting up to 3 outputs.

Sabine

• All models support: SSE, SSE2, SSE3, SSE4a, Enhanced 3DNow!, NX bit, AMD64, PowerNow!, AMD-V
• All models support 1.35 V DDR3L-1333 memory, in addition to regular 1.5 V DDR3 memory specified.
• mobile platform
• All models support DirectX 11, OpenGL 4.0 and OpenCL 1.1
• All models feature the UNB/MC Bus interface
• All models do not feature double-precision FP
• All models feature Angle independent anisotropic filtering, UVD3, & Eyefinity capabilities, supporting up to 3 outputs.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του AMD A8-3850 και της Gigabyte A75M-UD2H όπως μας αναφέρονται στα site των κατασκευαστών, στους πίνακες που ακολουθούν

Τεχνικά Χαρακτηριστικά AMD A8-3850
Processor	AMD Quad-Core A8-Series APU
Model	AMD A8-3850 APU with Radeon™ HD 6550D
Operating Mode 32/64 Bit	Ναί/Ναί
Revision	B0
Core Speed (MHz)	2900
Voltages	0.9125 - 1.4125v
Max Temps ©	-
Wattage	100W
Virtualization	Ναί
L1 Cache Size (KB x4)	128
L2 Cache Size (KB x4)	1024
L3 Cache Size (KB)	-
CMOS	32nm SOI
Socket	FM1 uPGA
Memory Interface	DDR3
DirectX Version	11
Τιμή	125€

 

 

Τεχνικά Χαρακτηριστικά Gigabyte A75M-UD2H
APU	FM1 Socket: AMD A series & E2 series processors (Please refer "CPU Support List" for more information.)
Chipset	AMD A75 chipset
Memory	4 x 1.5V DDR3 DIMM sockets supporting up to 64 GB of system memory (Note 1) Dual channel memory architecture Support for DDR3 2400(OC)/1866/1600/1333/1066 MHz memory modules (Note 2) (Please refer "Memory Support List" for more information.)
Onboard Graphics	APU: 1 x D-Sub port 1 x DVI-D port, supporting a maximum resolution of 2560x1600 (Note 3) (Note 4) 1 x HDMI port, supporting a maximum resolution of 1920x1200 1 x DisplayPort, supporting a maximum resolution of 2560x1600 (All integrated graphics ports do not support Hot plug. If you want to change to another graphics port when the computer is on, be sure to turn off the computer first.)
Audio	Realtek ALC889 codec High Definition Audio 2/4/5.1/7.1-channel Support for Dolby® Home Theater Support for S/PDIF Out
LAN	1 x Realtek RTL8111E chip (10/100/1000 Mbit)
Expansion Slots	1 x PCI Express x16 slot, running at x16 (PCIEX16) (Note 5) 1 x PCI Express x16 slot, running at x4 (PCIEX4) 1 x PCI Express x1 slot (All PCI Express slots conform to the PCI Express 2.0 standard.) 1 x PCI slot
Multi-Graphics Technology	Support for AMD Dual Graphics technology Only A series APU support AMD Dual Graphics. Support for AMD CrossFireX technology
Storage Interface	Chipset: 5 x SATA 6Gb/s connectors supporting up to 5 SATA 6Gb/s devices 1 x eSATA 6Gb/s port on the back panel supporting up to 1 SATA 6Gb/s device (Note 6) Support for RAID 0, RAID 1, RAID 10, and JBOD
USB	Chipset: Up to 8 USB 2.0/1.1 ports (4 ports on the back panel, 4 ports available through the internal USB headers) Up to 4 USB 3.0/2.0 ports (2 ports on the back panel, 2 ports available through the internal USB header)
IEEE 1394	VIA VT6308 chip: Up to 2 IEEE 1394a ports (1 on the back panel, 1 port available through the internal IEEE 1394a header)
Internal I/O Connectors	1 x 24-pin ATX main power connector 1 x 4-pin ATX 12V power connector 5 x SATA 6Gb/s connectors 1 x APU fan header 1 x system fan header 1 x power fan header 1 x front panel header 1 x front panel audio header 1 x S/PDIF Out header 2 x USB 2.0/1.1 headers 1 x USB 3.0/2.0 header 1 x IEEE 1394a header 1 x serial port header 1 x parallel port header 1 x Trusted Platform Module (TPM) header 1 x clearing CMOS jumper
Back Panel Connectors	1 x PS/2 keyboard/mouse port 1 x D-Sub port 1 x DVI-D port 1 x HDMI port 1 x DisplayPort 1 x optical S/PDIF Out connector 4 x USB 2.0/1.1 ports 2 x USB 3.0/2.0 ports 1 x eSATA 6Gb/s port 1 x RJ-45 port 6 x audio jacks (Center/Subwoofer Speaker Out/Rear Speaker Out/Side Speaker Out/Line In/Line Out/Microphone)
I/O Controller	iTE IT8720 chip
H/W Monitoring	System voltage detection APU/System temperature detection APU/System fan speed detection APU overheating warning APU/System fan fail warning APU/System fan speed control (Note 7)
BIOS	2 x 32 Mbit flash Use of licensed AWARD BIOS Support for DualBIOS™ PnP 1.0a, DMI 2.0, SM BIOS 2.4, ACPI 1.0b
Unique Features	Support for [MENTION=2971]bios[/MENTION] Support for Q-Flash Support for Xpress BIOS Rescue Support for Download Center Support for Xpress Install Support for Xpress Recovery2 Support for EasyTune (Note Support for Smart Recovery Support for Auto Green Support for ON/OFF Charge Support for 3TB+ Unlock Support for Q-Share
Bundle Software	Norton Internet Security (OEM version)
Operating System	Support for Microsoft® Windows 7/Vista/XP
Form Factor	Micro ATX Form Factor; 24.4cm x 24.4cm
Note	(Note 1) Due to Windows 32-bit operating system limitation, when more than 4 GB of physical memory is installed, the actual memory size displayed will be less than 4 GB. (Note 2) The 1866 MHz memory speed is supported only when one or two DDR3 1866 MHz DIMMs are installed. It is not supported when four DIMMs are installed. (Dual channel memory mode must be enabled when installing two DIMMs.) (Note 3) The DVI-D port does not support D-Sub connection by adapter. (Note 4) The resolution of 2560x1600 is supported only when Dual Link DVI mode is enabled. (Note 5) For optimum performance, if only one PCI Express graphics card is to be installed, be sure to install it in the PCIEX16 slot. (Note 6) Actual transfer rate is dependent on the device being connected. (Note 7) Whether the APU/system fan speed control function is supported will depend on the APU/system cooler you install. (Note Available functions in EasyTune may differ by motherboard model.
Remark	Due to different Linux support condition provided by chipset vendors, please download Linux driver from chipset vendors' website or 3rd party website. Most hardware/software vendors may no longer offer drivers to support Win9X/ME/2000/XP SP1/SP2. If drivers are available from the vendors, we will update them on the GIGABYTE website.

Συσκευασία & Περιεχόμενα: Gigabyte A75M-UD2H

Μια κοντινή ματιά στην Gigabyte A75M-UD2H

Bios: Gigabyte A75M-UD2H

Αν και η Gigabyte A75M-UD2H δεν έρχεται εφοδιασμένη με γραφικό UEFI bios, δεν υπολείπεται λειτουργικότητας ενός EFI bios μιας και υπάρχει κανονικά υποστήριξη για δίσκους 3+TB. Εάν η μητρική σας έρθει με bios παλαιότερο από το F3 προτείνουμε την άμεση αναβάθμισή του μιας και το τελευταίο bios έχει αισθητή διαφορά στο overclocking των μνημών όπως επίσης έχει διορθώσει και το γνωστό bug που έχουν όλες οι πρώιμες μητρικές το οποίο επέτρεπε να "αλλάξεις" τον κλειδωμένο πολλαπλασιαστή του A8-3850 χωρίς στην ουσία να αλλάζει.

Μια κοντινή ματιά στον A8-3850

Σύστημα δοκιμής

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA64 Extreme
• SisoftSandra 2011
• Cinebench 11.5
• Fritz Benchmark
• POV RayTrace Benchmark v3.7
• x264 HD Benchmark v3.0
• WinRar 3.9.3 x64
• 3DMark Vantage, 3DMark11
• Crysis 2, Resident Evil 5, PES2010, DiRT2, DiRT3, Batman Arkham Asylum, Lost Planet 2, Metro2033.

Το λειτουργικό που χρησιμοποιήσαμε ήταν Windows 7 x64 Sp1 και οι chipset drivers που χρησιμοποιήθηκαν για την πλατφόρμα Lynx ήταν οι 1.2.1.282. Δυστυχώς εν μέσω δοκιμών ο ssd μας "απέθανε" οπότε όλα τα 3D έγιναν με έναν αρχαίο DeathStar 80GB οπότε για προφανείς λόγους δεν έχουμε πάρει μετρήσεις CDM και PCMARK.

Lynx: Video Decoding

Οι δυνατότητες αναπαραγωγής πολυμέσων που συναντάμε στους Llano είναι οι αντίστοιχες που υποστηρίζει όλη η σειρά HD6000 της AMD.

Συνεπώς ο Α8-3850 εξοπλισμένος με UVD3 Decoder παρέχει hardware acceleration σε H.264, VC-1 και MPEG-2. Επιπλέον υποστηρίζονται τα πρωτόκολλα Dolby TrueHD και DTS-HD MA bitstreaming μέσω του HDMI. Βεβαίως, μπορεί και κλειδώνει κανονικά στα 23.976hz σε αντίθεση με τη σειρά 3000 της Intel η οποία μπορεί να κλειδώσει μόνο στα 23.97hz. Για σωστό sync οι Intel fans θα πρέπει να περιμένουν τους Ivy Bridge.

Για τις μετρήσεις μας έγινε χρήση του PowerDVD 11 το οποίο υποστηρίζει πλήρως όλα τα features της σειράς 6000 της AMD ώστε να τεστάρουμε το φόρτο του επεξεργαστή/GPU σε αναπαραγωγή τόσο αρχείων mkv καθώς και σε Blu-Ray 3D. Το drive που χρησιμοποιήσαμε για την αναπαραγωγή ήταν το Panasonic UJ240.

Overclocking, Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Overclocking

Τελευταία το Overclocking έχει γίνει αρκετά δύσκολο, τουλάχιστον συγκρινόμενο με το παρελθόν. Κλειδωμένοι πολλαπλασιαστές, αδυναμία αύξησης του fsb, ειδικές εκδόσεις για overclocking κ.ο.κ. Η εν λόγω διαδικασία γίνεται ακόμα ποιο δύσκολη για το Fusion μιας και δεν υπάρχουν ακόμα Οverclocking Τools(setfsb, Afterburner) που να τους υποστηρίζουν ενώ τα διαγνωστικά προγράμματα (cpuz/gpuz) δεν διαβάζουν απολύτως σωστά την κατάσταση επεξεργαστή και του ενσωματωμένου κυκλώματος γραφικών.

Ευτυχώς στην περίπτωση των Lynx η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη σε σχέση με ότι είχαμε αντιμετωπίσει στο review του Zacate (που τότε και αν ήταν νωρίς για τo Fusion) αφού υπάρχει μια στοιχειώδης υποστήριξη από το συνοδευτικό λογισμικό της μητρικής, Easy Tune 6.

Πριν δούμε τα αποτελέσματα ας πούμε δύο λόγια για την εμπειρία υπερχρονισμού του A8-3850 και της Gigabyte A75M-UD2H με αερόψυξη και συγκεκριμένα με την Akasa Venom που είδαμε σε πρόσφατο review.

Όπως αναφέραμε και στο κομμάτι με την αρχιτεκτονική των Llano, ο Α8-3850 αν και κατασκευασμένος στα 32nm αποτελεί ένα πολύ πρώιμο δείγμα Lynx. Με τα ρολόγια να περιορίζονται στα "λίγα" 2.9Ghz, χωρίς Turbo Core και με το VID να κυμαίνεται στα 1.4volt δεν περιμέναμε και πολλά στο θέμα overclocking.

Επιπλέον λόγω του ότι κατεβαίνουμε σε nm οι επεξεργαστές αποκτούν πιο "απότομη" συμπεριφορά. Είναι κάτι που είχαμε πρωτοσυναντήσει στους Lynnfield οι οποίοι έφταναν σε ένα όριο, είτε συχνότητας πυρήνα είτε fsb, σχετικά εύκολα και από εκεί και πέρα είτε δεν ανέβαιναν καθόλου είτε με τρομερή δυσκολία. Εν τω μεταξύ δεν "προειδοποιούν" τόσο έντονα όπως οι επεξεργαστές του παρελθόντος που υπήρχε ένας "αέρας" 100-200 Mhz όπου θα έβγαζαν λάθη ή θα "freezαραν" οπότε ήξερες ότι πρέπει να κατέβεις. Πλέον τα 200Mhz έχουν γίνει π.χ 50Mhz.

Έχοντας στο μυαλό τα παραπάνω, ο επεξεργαστής κατάφερε μια αξιοπρεπή, χρησιμοποιήσιμη αύξηση χρονισμού, της τάξης των 800Mhz. Σαν suicide shot καταφέραμε μια αύξηση του 1GHz αλλά δεν ήμασταν σταθεροί. Ευελπιστούμε πως με την τελειοποίηση της διαδικασίας παραγωγής και τη μείωση του TDP θα έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Παρατηρήσαμε κάτι περίεργο όμως:

Άν κατά τον υπερχρονισμό ο πολλαπλασιαστής που είχαμε επιλέξει ήταν μεγαλύτερος από 26 τότε σε κατάσταση φορτίου ο επεξεργαστής έριχνε το multi σε 26!

Για παράδειγμα, όταν είχαμε επιλέξει 29x130 και ο επεξεργαστής δεν είχε καθόλου φορτίο (idle desktop) το CPUZ έδειχνε 3770MHz. Με το που τρέχαμε prime95(ασχέτως affinity), οι χρονισμοί έπεφταν στα 3380MHz (26x130) με αποτέλεσμα μικρότερη απόδοση. Μια πιθανή αιτία είναι ο επεξεργαστής να προσπαθούσε να κρατηθεί εντός TDP αλλά και πάλι δεν έχουμε λειτουργία Turbo Core. Επιπλέον όλα τα Power Optimizations μητρικής και επεξεργαστή ήταν απενεργοποιημένα. Οπότε για να είστε σίγουροι ότι έχετε υπερχρονίσει, κρατηθείτε κάτω από 27multi στο CPU.

Η έκπληξη της όλης διαδικασίας ήταν οι χρονισμοί που κατάφερε o A8-3850 με τη Gigabyte A75M-UD2H στις μνήμες. 2.5GHz σε μνήμες που είναι 2000Mhz rated και που το ανώτερο που είχαμε δει σε Sandy Bridge συστήματα ήταν τα 2.2GHz αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τη δουλειά που έγινε στον Memory Controller των Lynx. Οι πολλαπλασιαστές που παρέχει το σύστημα είναι παραπάνω από αρκετοί για να βρείτε τη χρυσή τομή.

Δυστυχώς για να μπορείτε να χρησιμοποιείτε την HD6550D θα πρέπει να μείνετε κάτω από 2500ΜΗz μιας και πάνω από εκεί χάναμε την iGPU. Το σύστημα bootάρε κανονικά και με περισσότερα Mhz αλλά δεν είχε νόημα.

Τώρα, το θέμα Overclocking περιπλέκεται στην περίπτωση της HD6550D. Υπόψην πως υπάρχει επιλογή για ορισμό της συχνότητας του GPU στο bios της Gigabyte A75M-UD2H. Άρα υποθέτουμε πως η GPU μπορεί να αυξήσει τους χρονισμούς της αυτόνομα(; ). Έτσι και εμείς αρχίσαμε να σηκώνουμε MHz για να δούμε μέχρι που θα φτάσουμε, χωρίς αν αυξήσουμε vGPU.

Δείτε το screenshot από το Furmark και κοιτάξτε πάνω αριστερά στο χρονισμό που αναφέρει στο GPU core:

Βλέποντας το παραπάνω μας ήρθε στο μυαλό η φράση "Στη μάνα σου το' πες;"

Προφανώς ούτε η επιλογή λειτουργεί, ούτε η HD6550D αποτελεί το τέρας υπερχρονισμού που νομίσαμε. Μια απλή εκτέλεση του 3DMark Vantage μας έλυσε την απορία. Το score ήταν ακριβώς το ίδιο με αυτό που είχαμε πάρει χωρίς "υπερχρονισμό". Οπότε τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση, πώς γίνεται Overclocking η HD6550D; Ή δεν γίνεται;

Να σας πω την αλήθεια δεν έχουμε ξεκαθαρίσει αν όντως η συχνότητα του πυρήνα της HD6550D εξαρτάται από το FSB της μητρικής ή είναι αυτόνομη και απλά δεν λειτουργεί η επιλογή στο bios. Κάτι σαν το CPU multi bug που είχαν όλες οι μητρικές στην αρχή. Πολλοί πάντως υποστηρίζουν ότι η συχνότητα της HD6550D εξαρτάται άμεσα από το FSB της μητρικής και δεν έχουν άδικο. Οι δοκιμές μας όμως δεν ήταν τόσο ξεκάθαρες.

Στις δοκιμές που πραγματοποιήσαμε, έγιναν δοκιμές με τον επεξεργαστή σε default συχνότητες αλλά με αυξημένο fsb στα 160+ όπου το GPU Score στο Vantage παρέμεινε ίδιο ακριβώς με default σύστημα. Το μόνο που έγινε ξεκάθαρο ήταν το πόσο πολύ εξαρτάται η GPU από τη συχνότητα των μνημών.

Η μόνη περίπτωση που είδαμε και το GPU Score να ανεβαίνει ήταν όταν σηκώσαμε τον επεξεργαστή στα 3720. Τότε το αποτέλεσμα ήταν το ακόλουθο.

Το μέγιστο overclock που πετύχαμε σε επεξεργαστή/fsb, χωρίς να είμαστε σταθεροί (από επεξεργαστή γιατί η μητρική δεν είχε πρόβλημα στο συγκεκριμένο fsb) ήταν το ακόλουθο:

Το μέγιστο σταθερό overclock που πετύχαμε με τις GEil Evo Two 2x2GB ήταν το ακόλουθο:

Τέλος, το σταθερό overclock που προτιμήσαμε και για τις δοκιμές μας:

Θερμοκρασίες, Κατανάλωση

Για τις μετρήσεις χρησιμοποιήσαμε ένα κλασσικό killAwatt του εμπορίου και μετρήσαμε μεταξύ πρίζας και τροφοδοτικού οπότε λάβετε υπόψην σας το efficiency του OCZ Ζ Series 850W στο εύρος 40-250W που κυμαίνεται στο 88%.

Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να αντιληφθούμε πόσο ενεργοβόρο είναι το κάθε κομμάτι του A8-3850. Το πρώτο τεστ στρεσάρει μόνο επεξεργαστή, το δεύτερο μόνο την HD6550D, έπειτα συνδυαστικά και τέλος σε κατάσταση Gaming. Επιπλέον πήραμε μετρήσεις στο υπερχρονισμένο σύστημα ώστε να δούμε efficiency.

Τα αποτελέσματα στο γράφημα που ακολουθεί:

Όπως βλέπουμε η κατανάλωση του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας είναι υποδειγματική, απορροφώντας μόνο 36W από την πρίζα μας.

Προφανώς η μητρική ή οι αισθητήρες του επεξεργαστή διαβάζουν λάθος τη θερμοκρασία μιας και η θερμοκρασία περιβάλλοντος ήταν στους 27°. Επειδή λοιπόν σε κατάσταση ηρεμίας το EasyTune6 έδειχνε ~11° στην HD6550D και αντίστοιχα στον επεξεργαστή, έχουμε προσθέσει 10° στα αποτελέσματα που βλέπετε. Τώρα αν το bug είναι μόνο σε idle και έχουμε φορτώσει με +10° τις μετρήσεις load είναι κάτι που δεν μπορέσαμε να το ξεκαθαρίσουμε γιατί δεν είχαμε laser θερμόμετρο να μετρήσουμε με ακρίβεια τουλάχιστον στη βάση της ψύκτρας.

Ο επεξεργαστής αποδεικνύεται πιο ενεργοβόρος από την HD6550D ενώ στο DiRΤ3 επειδή έχουμε υψηλή ανάλυση και δουλεύει περισσότερο η GPU, έχουμε εκπληκτικά μικρή κατανάλωση αν αναλογιστούμε την απόδοση που θα δούμε παρακάτω.

Σε κατάσταση υπερχρονισμού τώρα, βλέπουμε την κατανάλωση να έχει πάρει την ανιούσα με αποκορύφωμα το συνδυαστικό τεστ οπού έχουμε σχεδόν διπλασιασμό των watt που ζητάει το σύστημα σε σχέση με τη default κατάσταση. Όπως προαναφέραμε είναι ακόμα νωρίς για τα 32nm των Llano και οι παραπάνω μετρήσεις το ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο. Οι ενεργειακές και θερμικές απώλειες του επεξεργαστή είναι τόσο μεγάλες που μας θύμισε λίγο από Intel Q6600 που ναι μεν ερχόταν με 95W TDP αλλά 300άριζε άνετα ειδικά όσο πλησιάζαμε τα 4GHz.

Αντικειμενικά πάντως μόνο και μόνο η ενσωμάτωση επεξεργαστή, GPU & Northbridge σε ένα package μας γλυτώνει από τις απώλειες των PCB που θα χρειάζονταν αν ήταν όλα διακριτά. Άρα κατά τη γνώμη μας 220W maximum για ένα σύστημα που βγάζει περίπου 5000 3Dmark Vantage marks είναι παραπάνω από καλά. Άψογα μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι χρειάζεται μόνο ~85W για να παίξει Dirt3 στα 1920x1080 με High Settings.

Αποτελέσματα 2D

Και ας ξεκινήσουμε με τα συνθετικά μετροπρογράμματα που θα μας δείξουν τις δυνατότητες του AMD A8-3850.

Αποτελέσματα 3D

Και περνάμε στο τρισδιάστατο κομμάτι της παρουσίασης.

Το σκεπτικό στο οποίο στηριχθήκαμε για να πάρουμε τις μετρήσεις είναι πως κατά πάσα πιθανότητα ένας Llano προορίζεται πρωτίστως για HTPC και δευτερεύον ως ένα PC χαμηλομεσαίων απαιτήσεων. Τα προαναφερθέντα αυτομάτως περιορίζουν τη μέγιστη ανάλυση που θα χρησιμοποιήσουμε στα 1920x1080. Επιλεκτικά έχουμε μετρήσει και ορισμένα παιχνίδια με το σύστημα υπερχρονισμένο ώστε να δούμε απόδοση.

Βεβαίως η HD6550 και η Gigabyte A75M-UD2H παρέχουν Dual-Link DVI οπότε οι απανταχού Programmers / Editors και γενικά όσοι χρειαστούν ανάλυση μεγαλύτερη από FullHD θα έχουν αυτή τη δυνατότητα.

Fusion computing era

Ακόμα ένα εξαντλητικό review έφτασε στο τέλος του. Δείτε εδώ στατιστικά

Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας που είναι ο AMD A8-3850 και η Gigabyte Α75M-UD2H.

Τα σχόλιά μας δεν θα διαφοροποιηθούν πολύ από αυτά που είχαμε κάνει για τον Brazos της AMD. Απλά στην περίπτωση του Α8-3850 έχουμε έναν πραγματικό all rounder ενώ στην περίπτωση του Zacate προσανατολιζόμασταν περισσότερο προς το multimedia κομμάτι.

Κατ' ουσίαν, ένας Llano μπορεί να εξοπλίσει άρτια ένα σύστημα χαμηλομεσαίων απαιτήσεων παρέχοντας όλα τα features της σειράς HD6000 της AMD μαζί με την συμπαθητική ισχύ ενός Propus core. Σε σχέση με έναν i3-2100 αποτελεί απείρως καλύτερη λύση ειδικά στον τομέα των ενσωματωμένων γραφικών όπου η σειρά 3000 της Intel είναι απλά πολύ πίσω σε απόδοση.

O AMD A8-3850 αποτελεί άριστη επιλογή για ένα σύγχρονο HTPC ικανό να αναπαραγάγει και τους ποιο απαιτητικούς 3D τίτλους χωρίς καμία υποχώρηση. Επιπλέον με τη βοήθεια της HD6550D μπορείτε να χαρείτε ένα ματσάκι Pro πριν τον αγώνα ή να κάνετε ένα γύρο στο SPA πριν δείτε ζωντανά το Grand Prix στην τηλεόραση.

Αν δείτε ότι δεν καλύπτεστε από τις γραφικές δυνατότητες της HD6550D υπάρχει πάντα η δυνατότητα Crossfire χάρις τις δύο PCIe x16 της Gigabyte Α75M-UD2H.

Το μόνο που μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική του A8-3850 για ~20€ περισσότερα, ελαφρώς καλύτερες επιδόσεις αλλά και με μεγαλύτερη κατανάλωση, είναι ο συνδυασμός AMD Athlon II X4 640 & HD6570. Αποτελεί βέβαια και ένα λόγο να πέσει η τιμή του A8-3850 αλλά θα βάλει πολλούς σε σκέψη.

Όπως και να έχει, με την κυκλοφορία των Llano βλέπουμε το Fusion να πατάει γερά στα πόδια του αρπάζοντας τα ινία του middle/low sector της αγοράς με ένα ισορροπημένο προϊόν.

Παρόλο που ο καιρός τις τελευταίες μέρες περνά μια μικρή κρίση ταυτότητας, μπήκαμε για τα καλά στο καλοκαίρι και Bulldozer ακόμα δεν αξιωθήκαμε να δούμε. Μέχρι στιγμής το 2011 αποδεικνύεται ενδιαφέρον αφού είχαμε την κυκλοφορία ολοκαίνουριας γενιάς πλατφορμών από τους δύο βασικούς διεκδικητές στην αγορά, AMD και Intel. Από το στρατόπεδο της πράσινης είδαμε τα πρώτα δείγματα Vision "πακέτων" - Μητρικές BGA FT1 εξοπλισμένες με τους Zacate & Ontario (Bobcat core) συνοδευόμενους από την HD6310 - με τους Llano να αναμένονται απο μέρα σε μέρα. Το αντίπαλο στρατόπεδο προσπαθεί να κρατήσει μερίδιο της στην αγορά με τους s1155 Sandy Bridge μετά την πανωλεθρία που υπέστησαν λόγω των ελαττωματικών Sata2 Ports του Intel P67 chipset όπως θυμάστε και την πλήρη αντικατάστασή του από το Z68.

Σε αυτό το review θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε ένα πακέτο "μεταξύ" Dragon & Dorado*, ελπίζουμε το τελευταίο για το socket AM3, με πρωταγωνιστές την MSI 890FXA-GD70, τον ξεχασμένο συγγενή της οικογενείας των Deneb ονόματι AMD Phenom II X4 840 και τον AMD Phenom II X4 945. Ο Phenom II X4 840 αποτελεί τον υψηλότερα χρονισμένο επεξεργαστή της σειράς 800 της AMD ένας, τιμολογιακά, συνδετικός κρίκος μεταξύ των διπύρηνων της AMD και άμεσος αντίπαλος των φθηνών Sandy bridge. Από την άλλη ο Phenom II X4 945 είναι ένας πλήρης Deneb που όμως εξοστρακίστηκε απο τον Phenom II X4 955BE λόγω της πίεσης που δεχόταν η εν λόγω κατηγορία από τους αντίστοιχους SB. Και οι δύο επεξεργαστές ανήκουν στην αρχιτεκτονική Κ10 για το socket AM3 και υποστηρίζουν dual channel DDR3.

Παρτενέρ των δύο AMD Phenom II X4 η MSI 890FXA-GD70. Αποτελεί την κορυφαία πρόταση της MSI για το sAM3 που εφοδιάζεται με το επίσης κορυφαίο chipset της σειράς 800, το AMD 890FX, χαρακτηριστικά του οποίου έχουμε αναφέρει αναλυτικά στο παρελθόν.

Αρκετά με την εισαγωγή όμως. Moving on.

Παράθεση

* Αναφέρουμε "μεταξύ" μιας και χρησιμοποιούμε mainstream τετραπύρηνους επεξεργαστές με το κορυφαίο 890FX ενώ το Dragon υποτίθεται ότι πρέπει να συνδυάζεται από το 790FX. Από την άλλη για να το χαρακτηρίσουμε ως Leo θα έπρεπε να έχουμε εξαπύρηνο οπότε ούτε εκεί ανοίκει.

 

AMD Phenom™ II X4 840 & 945

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των δύο επεξεργαστών όπως μας αναφέρονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας είναι τα ακόλουθα.

Για αρχή, και οι δύο επεξεργαστές βασίζονται στην αρχιτεκτονική του K10 Deneb. Ας θυμηθούμε τα χαρακτηριστικά του:

AMD Phenom™ II X4 (Deneb)

• Four AMD K10 cores
• L1 cache: 64 kB + 64 kB (data + instructions) ανά πυρήνα
• L2 cache: 512 kB per core, full-speed
• L3 cache: 6 MB κοινή για όλους τους πυρήνες.
• Memory controller: dual channel DDR2-1066 MHz (AM2+), dual channel DDR3-1333 (AM3) with unganging option
• MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, SSE3, SSE4a, AMD64, Cool'n'Quiet, NX bit, AMD-V
• Socket AM2+, Socket AM3, HyperTransport with 1800 to 2000 MHz
• Power consumption (TDP): 65, 95, 125 and 140 Watt
• First release: 8 Ιανουαρίου 2009 (C2 Stepping)
• Clock rate: από 2500 έως 3700 MHz
• Models: Phenom II X4 805 - 980

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιδιάζουσα περίπτωση του Phenom II X4 840 όπου η διατήρηση του κόστους έπρεπε να κρατηθεί όσο πιο χαμηλά γίνεται. Είναι ο μοναδικός επεξεργαστής τις οικογένειας των Phenom II X4 800 όπου έχουμε τον επανασχεδιασμό (υποβάθμιση στην πραγματικότητα) του πυρήνα Deneb με την L3 Cache να μην είναι απλώς απενεργοποιημένη αλλά να λάμπει δια της απουσίας της!

Κωδικό όνομα του πυρήνα που προέκυψε μετά τον κατακρεουργισμό του Deneb; Propus, ή Ελληνιστί Δίδυμοι!

Για τους υπόλοιπους επεξεργαστές της σειράς 800 έχουμε απλά την L3 Cache μειωμένη κατά 2MB λόγω αστοχίας υλικού.

Για την περίπτωση του Phenom II X4 945 δεν έχει να αναφερθεί κάτι αξιοσημείωτο αφού είναι ένας κανονικότατος Deneb με πλήρη L3 Cache και χρονισμό στα 3Ghz με 15x σταθερό πολλαπλασιαστή. Το μόνο που χρειάζεται να αναφέρουμε είναι ότι κυκλοφόρησε συνολικά σε τρεις εκδοχές με διαφορετικά TDP και stepping, όπως μπορείτε να δείτε στο διάγραμμα που ακολουθεί:

Στις εικόνες που ακολουθούν, οι κατόψεις των δύο πυρήνων.

Propus

Deneb

Σύστημα δοκιμής

Το σύστημα της δοκιμής μας όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα.

Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν τα εξής:

• AIDA 64 Extreme
• SisoftSandra 2011
• CINEBENCH 11.5
• Fritz Benchmark
• SuperPI mod1.5 XS, wPrime 2.03
• Driverheaven Photoshop Bench V3.0
• POV RayTrace Benchmark v3.7
• x264 HD Benchmark v3.0
• WinRar 3.9.3 x64
• Crysis Warhead, Batman: Arkham Asylum, Dirt2, GTA IV, Resident Evil 5, Lost Planet 2, STALKER: Call of Pripyat, Metro 2033

Το λειτουργικό του συστήματος ήταν Windows 7 x64 SP1 με τους AMD 8.71 chipset drivers για τη μητρική και τους nVidia Forceware 275.27. Τα settings για τα παιχνίδια έχουν ως εξής:

• Crysis Warhead -- DirectX 10 | ENTHUSIAST 3X @ Map: frost @ 5 | 1680 x 1050 | AA 0x
• Batman: Arkham Asylum -- Very High | no physx | 1680 x 1050 | AA 0xx
• Dirt2 -- High | 1680 x 1050 | AA 0xx
• GTA IV -- Auto | 1680 x 1050 | AA 0xx
• Resident Evil 5 -- DirectX 10 | high settings (motion blur off)| fixed benchmark
• Lost Planet 2 -- DirectX 11 | default settings | TEST A
• STALKER: Call of Pripyat -- DirectX 11 | medium settings no tesselation | 1680 x 1050 | AA 0xx
• Metro 2033 -- DirectX 11 | medium settings | 1680 x 1050 | MSAA 4x / AF 4x

Αποτελέσματα 2D

Τα αποτελέσματα που έχουμε δει κατά καιρούς και από τις δύο εταιρίες, συνεχίζουν να μας υπενθυμίζουν την πολύ καλή δουλειά που έχει κάνει η Intel στην απόδοση ανά πυρήνα και την αδυναμία της AMD να την συναγωνιστεί στα ίσια ακόμα και με τη δεύτερη γενιά των Phenom. Επειδή όμως η πράσινη το γνωρίζει καλά και όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν παίζει πολύ έξυπνα με όπλο την τιμολογιακή πολιτική, έχει ενδιαφέρον να δούμε στην κατηγορία τιμής 80-120€ πώς έρχονται αντιμέτωπα τα προϊόντα των δύο αντιπάλων.

Οπότε, από την πλευρά της AMD έχουμε τους Χ4 840 & 945 με τους τέσσερις φυσικούς πυρήνες αλλά με μειωμένα χαρακτηριστικά. Τα ίδια περίπου χρήματα στο αντίπαλο στρατόπεδο αρκούν μόνο για 2 φυσικούς πυρήνες που, για να είναι βέβαιη η Intel ότι θα πάρει τα μέγιστα, τους εξόπλισε με το γνωστό μας Hyper Threading.

Διαφορετικές φιλοσοφίες λοιπόν και ας δούμε τι προσφέρει η κάθε εταιρία στη value κατηγορία, δηλαδή τι παίρνουμε με ~100€.

Αποτελέσματα 3D

Υπερχρονισμός

Με την MSI 890FX-GD70 να βοηθάει τα μέγιστα δεν δυσκολευτήκαμε να φτάσουμε τους δύο επεξεργαστές στα όριά τους σύμφωνα με τους περιορισμούς που μας έθεσε η εξωτερική θερμοκρασία με την Akasa Nero S.

Η διαδικασία και η συμπεριφορά των δύο επεξεργαστών δεν διέφερε ιδιαίτερα απο αυτή που είχαμε συναντήσει κατά τη δοκιμή του AMD Phenom II X6 1090T, με τον Χ4 840 να αναμένεται να ανέβει περισσότερο λόγω απουσίας L3 Cache και μεγαλύτερου πολλαπλασιαστή. Το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι τον λεγόμενο τοίχο που έβρισκαν και οι δύο επεξεργαστές στα ρολόγια τους. Όταν αγγίζαμε αυτό το όριο, οποιεσδήποτε και να ήταν οι τάσεις, απλά, δεν έκαναν καμία διαφορά.

Ενδεικτικές τιμές που ορίσαμε στο σύστημά μας κατά τη διάρκεια των δοκιμών.

OC Tip: Για να είστε απόλυτα σταθεροί, προσπαθήστε να κρατήσετε τις θερμοκρασίες σας κάτω από 60-65°C και αφού βρείτε το όριο των Ghz που καταφέρνει ο επεξεργαστής σας σε αυτές βρείτε και το ελάχιστο της τάσης που χρειάζεται.

Τα μέγιστα αποτελέσματα που πετύχαμε σε κάθε περίπτωση στις εικόνες που ακολουθούν με το αντίστοιχο cpuz validation link.

Επίλογος

Ελπίζουμε να είναι το τελευταίο review που κάνουμε για το socket 938. Καιρός να δούμε bulldozer...

Επί του προκειμένου λοιπόν, ο Phenom II X4 840 δεν είναι άλλος από έναν Athlon II X4 645 συν 100 MHz στον πυρήνα. Ουσιαστικά, παιχνίδια του μάρκετινγκ. Παρόλα αυτά στα 90€ δεν παύει να είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση με την AMD να δείχνει πολύ καλή απόδοση προς τιμή στη value κατηγορία.

Ο Phenom II X4 945, αμφίβολο εάν τον βρείτε διαθέσιμο πλέον, δεν δικαιολογεί την ύπαρξή του μιας και δεν έχει κάποια ιδιαίτερη διαφορά από τον Propus. Το περίεργο είναι πως στην Ελληνική αγορά και οι δύο επεξεργαστές τιμολογούνται το ίδιο, ανεξάρτητα από το MSRP της AMD όπου ο Χ4 945 είναι(με μικρή διαφορά) πιο ακριβός.

Από την άλλη πλευρά οι τιμολογιακοί αντίπαλοι από το στρατόπεδο της Intel δεν μας άφησαν ικανοποιημένους με τον Clarkdale να δείχνει τα "χρόνια" του και τον i3-2100 να αποτελεί το υπέρτατο παράδειγμα της επιρροής του marketing στο rollout των διάφορων προϊόντων. Το μόνο που δεν έκαναν για να κόψουν κόστος ήταν να βάλουν μπρούτζινες αντί για επίχρυσες επαφές στα pin... Εκνευριστικό...

Εν κατακλείδι, στην value κατηγορία του κατοστάρικου η AMD δείχνει να πατάει καλύτερα στα σημεία. Αν συνυπολογίσουμε και τις παραδοσιακά φθηνότερες μητρικές φαίνεται να αποτελούν την καλύτερη λύση για ένα φθηνό all rounder.

Και στις δύο περιπτώσεις(AMD, Intel) δεν υπάρχουν ιδιαίτερες διαφορές από άποψη θερμοκρασιών οπότε την προτίμηση θα διαμορφώσει το σύστημα στο σύνολό του και όχι αποκλειστικά ο επεξεργαστής. Ίσως τα συστήματα με τους Intel να παρουσιάζουν ελάχιστα καλύτερη κατανάλωση αλλά και πάλι όλα εξαρτώνται από το tweaking που κάνει ο κάθε χρήστης και τα περιφερειακά που θα απαρτίσουν το σύστημά του.

Εν αναμονή των πολυαναμενόμενων Bulldozer και Sandy Bridge E λοιπόν, είδαμε ποια είναι η καλύτερη τρέχουσα λύση για ένα φθηνό και αξιόπιστο all rounder. Έως τότε, καλό καλοκαίρι και καλές βουτιές!