Jump to content

Search the Community

Showing results for tags '240gb'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • VR Technology
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 26 results

  1. Με τις τιμές των SSD να έχουμε πέσει πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες, όλο και περισσότερος κόσμος τους επιλέγει έναντι των παραδοσιακών σκληρών δίσκων. Αυτό δημιουργεί νέες ευκαιρίες για τους κατασκευαστές SSD, οι οποίοι ανακοινώνουν συνεχώς νέα μοντέλα, πολλά από τα οποία στοχεύουν να δώσουν μια ακόμα οικονομική λύση στους νέους αγοραστές. Μια τέτοια σειρά είναι και η νέα σειρά BX500 της Crucial. Η σειρά BX500 περιλαμβάνει μοντέλα με χωρητικότητες 120GB, 240GB, και 480GB, σε μορφή αποθηκευτικού μέσου των 2,5'' με σύνδεση SATA III. Η Crucial έχει επιλέξει να χρησιμοποιήσει μνήμες 3D NAND flash της Micron και οι επιδόσεις που αναφέρει για τους BX500 είναι οι αναμενόμενες που θα περίμενε κάποιος από έναν καλό SATA III SSD, δηλαδή τόσο ταχύτητα ανάγνωσης όσο και ταχύτητα εγγραφής στα 500MB/sec και άνω. Υποστηρίζονται επίσης και διάφορες τεχνολογίες που βλέπουμε συχνά σε αυτού του τύπου SSDs, όπως αλγόριθμος ακεραιότητας δεδομένων πολλαπλών σταδίων, παρακολούθηση θερμοκρασίας, SLC για επιτάχυνση των εγγραφών, active garbage collection, υποστήριξη TRIM, τεχνολογία SMART για να πληροφορούμαστε την κατάσταση του SSD και υποστήριξη ECC για διόρθωση σφαλμάτων. Δεν φαίνεται πάντως να διαθέτουν μνήμη DRAM, αλλά να βασίζονται αποκλειστικά στο SLC caching για να επιτυγχάνουν τις αναφερόμενες μέγιστες επιδόσεις. Οι νέοι BX500 είναι άμεσα διαθέσιμοι με την Crucial να αναφέρει τιμές για τα μοντέλα των 120GB, 240GB και 480GB στα 30, 50 και 90 δολάρια αντίστοιχα.
  2. Η Kingston έρχεται να προστεθεί στους κατασκευαστές που ανακοίνωσαν οικονομικούς SSDs με PCIe interface, ανακοινώνοντας την νέα της σειρά A1000. Η σειρά αυτή χρησιμοποιεί μνήμη Flash τύπου 3D TLC NAND και Phison controller και θα περιλαμβάνει αρχικά τρία μοντέλα, με χωρητικότητες 240GB, 480GB και 960GB. Ειδικότερα οι νέοι Kingston A1000 SSDs, χρησιμοποιούν τον Phison PS5008-E8 controller (τέσσερα κανάλια NAND, LDPC, NVMe 1.2, PCIe 3.0 x2 interface, κ.τ.λ.) και 256 Gb BiCS 3D TLC NAND flash από την Toshiba. Οι επιδόσεις φτάνουν τα 1500MB/sec σε σειριακή ανάγνωση και τα 1000MB/sec σε σειριακή εγγραφή, ενώ σε τυχαία προσπέλαση έχουμε έως 120Κ IOPS σε τυχαίες αναγνώσεις και έως 100K IOPS σε τυχαίες εγγραφές. Οι επιδόσεις αυτές τοποθετούν τους νέους A1000 κάπου στην μέση μεταξύ των SATA SSDs και των σαφώς ταχύτερων SSDs, που συνδέονται στο σύστημα μέσω ενός PCIe 3.0 x4 interface. Όσον αφορά τον τομέα της αξιοπιστίας και της αντοχής στον χρόνο, η Kingston δίνει 150TB TBW για το μοντέλο των 240GB, 300TB για το μοντέλο των 480GB και 600TB για το μοντέλο των 960GB. Το MTBF είναι 2 εκατ. ώρες, ενώ η εγγύηση που προσφέρει η Kingston είναι διάρκειας 5 χρόνων. Αν και οι νέοι SSDs έχουν στόχο να προσφέρουν μια οικονομική εναλλακτική έναντι των ακριβότερων και ταχύτερων PCIe μοντέλων, οι τιμές τους είναι για την ώρα σχετικά υψηλές σε ηλεκτρονικά καταστήματα, όπως το Amazon. Έτσι τα μοντέλα των 240GB, 480GB και 960GB, κοστολογούνται προς, $120, $218 και $403. Οι τιμές στο Skroutz είναι αντίστοιχα €109, €186 και €360.Το Anandtech αναφέρει ότι στο ηλεκτρονικό κατάστημα της Kingston έχουν έκπτωση 30%, οπότε δεν αποκλείεται οι τιμές να πέσουν ανάλογα αργότερα και στα άλλα ηλεκτρονικά καταστήματα. Μένει αν το δούμε. Kingston A1000 Specifications Capacity 240 GB 480 GB 960 GB Model Number SA1000M8/240G SA1000M8/480G SA1000M8/960G Controller Phison PS5008-E8 NAND Flash Toshiba's 256 Gb 64-layer BiCS3 3D TLC Form-Factor, Interface M.2-2280, PCIe 3.0 x2, NVMe 1.3 Sequential Read 1500 MB/s 1500 MB/s 1500 MB/s Sequential Write 800 MB/s 900 MB/s 1000 MB/s Random Read IOPS 100K IOPS 100K IOPS 120K IOPS Random Write IOPS 80K IOPS 90K IOPS 100K IOPS Pseudo-SLC Caching Supported DRAM Buffer Yes, capacity unknown TCG Opal Encryption No Power Management DevSleep, Slumber Warranty 5 years MTBF 2,000,000 hours TBW 150 TB 300 TB 600 TB Price $120 $218 $403
  3. Τον περασμένο Νοέμβριο η Intel ανακοίνωσε την κυκλοφορία των Ιntel 520 Series SSDs με κωδική ονομασία Cherryville ως αντικαταστάτη της σειράς 510. Από τότε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας συνεχώς αναβάλλεται. Επιπλέον, όλο το internet διερωτάται για το τι τελικά θα κρύβουν στο εσωτερικό τους οι νέοι αυτοί SSDs. Θα είναι o κλασσικός Intel controller που μας συντροφεύει, περίπου, από τους Postville ή θα είναι με τον "trendy" SandForce; Η απάντηση δίνεται σήμερα με τη δοκιμή του Intel 520 Series SSD 240GB τον οποίο παραχώρησε η μπλέ κυρία για τα μέλη του TheLab.gr. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο SSD της σειράς 520, με το κορυφαίο μοντέλο να διαθέτει 480GB άπλετου χώρου με την αξιοπιστία του ονόματος της Intel. [BREAK=Τεχνικά χαρακτηριστικά] Η σειρά 520 της Intel στηρίζεται στον SandForce SF2281, στον ίδιο controller δηλαδή με τους OCZ Vertex3, Corsair Force GT, Corsair Force 3, Kingston HyperX, Patriot Pyro κτλ. Τα MLC NANDs ανήκουν στην ίδια και αριθμούνται σε δεκαέξι. Περισσότερα, στα κοντινά πλάνα που ακολουθούν. Η οικογένεια των 500 series όπως μας αναφέρεται σε επίσημο έγγραφο της Intel. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Intel 520 Series SSD 240GB [BREAK=Συσκευασία & παρελκόμενα] Ομοιόμορφη η εμφάνιση των προϊόντων της Intel με το μπλε να κυριαρχεί. Στο οπίσθιο μέρος περιγράφονται τα περιεχόμενα της συσκευασίας και μας δίνουν μια εικόνα του SSD. Στο πλάι έχουμε το γνωστό αυτοκόλλητο της Intel που αναφέρει αναλυτικά τα χαρακτηριστικά, το σειριακό και την χώρα κατασκευής του προϊόντος. Τα περιεχόμενα της εξωτερικής συσκευασίας βρίσκονται καλά προστατευμένα από ένα επιπλέον χοντρό χάρτινο κουτί. Από τις πιο πλήρεις συσκευασίες που έχω δει σε SSD, αυτή του Intel 520 Series SSD 240GB. Εκτός από τον SSD έχουμε: Μεταλλική βάση με πλήρεις βίδες και για τον SSD και για τη βάση, ένα αυτοκόλλητο για τους posers, καλώδια ρεύματος και sata, οδηγό χρήστη και τέλος ένα CD με οδηγίες εγκατάστασης και πληροφορίες εγγύησης. [BREAK=Μια κοντινή ματιά στον Intel 520 Series SSD 240GB] Καμία έκπληξη στην εμφάνιση του Intel 520 Series SSD 240GB. Η Intel διατηρεί την ίδια εικόνα από τους PostVille. Γυμνή η πλάτη του Intel 520 Series SSD 240GB. Ξεβιδώνοντας τις τέσσερις βίδες από τις γωνίες του Intel 520 Series SSD 240GB, ο δίσκος απλά αποσυντίθεται και τα κομμάτια που τον αποτελούν παρατάσσονται για μια ομαδική φωτογραφία. Στην άκρη του pcb βλέπουμε το "μαέστρο" SF-2281VB1-SDC της SandForce. Πρόκειται για τη ναυαρχίδα των ελεγκτών της SandForce με ιδιαίτερη μνεία σε αξιοπιστία και ασφάλεια των δεδομένων που διαχειρίζεται. Αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Τα MLC NAND chips είναι κατασκευής Intel με κωδικό 29F16B08CCME2. Πρόκειται για ONFi v2.2 syncronus chips με χωρητικότητα 128Gbits έκαστο και κατασκευή στα 25nm. Το κόκκινο 'C' σημαίνει ότι είναι syncronus memory. Από το σύνολο των 256GB τα 32GB είναι δεσμευμένα για over-provisioning αφήνοντας 224GB καθαρού χώρου. Αν και τα περισσότερα 25nm NAND περιορίζουν τα program-erase cycles(P/E cycles) σε κάτω από 5000, η Intel εγγυάται για τα συγκεκριμένα τουλάχιστον 5000 κύκλους. Κατ΄επέκταση, +1 στην Intel σε θέμα αξιοπιστίας. [BREAK= Σύστημα δοκιμής, Εγκατάσταση] Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής: Οι μετρήσεις έγιναν σε τρεις καταστάσεις των δίσκων. Εντελώς άδειοι, περίπου 45% γεμάτοι και περίπου 95% γεμάτοι ώστε να δούμε τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φορτία. Επιπλέον τα αρχεία με τα οποία τους γεμίσαμε ήταν από ένα image κανονικής εγκατάστασης windows 7 x64 μαζί με αρκετά παιχνίδια και φωτογραφίες ώστε να προσομοιώσουμε όσο γίνεται τον καθημερινό υπολογιστή μας. Οι εκδόσεις των μετροπρογραμμάτων ήταν οι πιο πρόσφατες, για το διάστημα που έγινε το review, και οι drivers του συστήματος οι τελευταίοι. Επιπλέον τα Windows είχαν όλες τις τελευταίες ενημερώσεις. Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε είναι τα ακόλουθα: CrystalDiskMark 3.0.1 x64 AS SSD Benchmark 1.6.4237.30508 PCMark Vantage x64 HDD suite Windows System Assessment Tool ATTO v2.46 Εγκατάσταση Η προετοιμασία του δίσκου μας έγινε από υπάρχουσα εγκατάσταση Windows 7 x64 με τη βοήθεια της διαχείρισης δίσκων. Μια μικρή άποψη από τη διαδικασία στις εικόνες που ακολουθούν. Αφού έχουμε συνδέσει το δίσκο με το σύστημά μας, μέσα στα windows πια, πάμε στην διαχείριση δίσκων που βρίσκεται στα εργαλεία διαχείρισης, μέσα στον πίνακα ελέγχου και ο δίσκος μας αναγνωρίζεται από το σύστημα. Αυτή τη στιγμή ο δίσκος μας βρίσκεται σε μορφή RAW. Δηλαδή δεν έχει καν partition. Για δίσκους κάτω των 2.2TB επιλέγουμε MBR ενώ για μεγαλύτερους GPT. Επόμενη κίνηση να δημιουργήσουμε partition στο δίσκο μας. Δεξί κλικ και εμφανίζεται η επιλογή για δημιουργία νέου διαμερίσματος. Προχωρώντας στα βήματα που μας προωθεί ο wizard των windows, φτάνουμε στην παραπάνω εικόνα. Να θυμάστε ότι στους SSD επιλέγουμε πάντα γρήγορη διαμόρφωση μιας και δεν χρειάζονται κανονικό format όπως οι συμβατικοί δίσκοι. Έπειτα από την προαναφερόμενη διαδικασία που κρατάει ελάχιστα δευτερόλεπτα, τα windows αναγνωρίζουν το νέο διαμέρισμα με το διάλογο του autorun να κάνει την εμφάνιση του. Τέλος, ελέγχουμε ότι το alignment είναι εντάξει. Εφόσον το πηλίκο της τιμής του AS SSD με το 4096 είναι ακέραιο(1024,2048 κλπ) είμαστε εντάξει. [BREAK=Intel SSD ToolBox] Προτού περάσουμε στις μετρήσεις του Intel 520 Series SSD 240GB ας ρίξουμε μια ματιά στο βολικό εργαλείο της Intel που ακούει στην ονομασία Intel SSD ToolBox. Πρόκειται για μια σουίτα βοηθημάτων που έχει ετοιμάσει η κατασκευάστρια ώστε να κάνει τη διαχείριση του SSD και τη βελτιστοποίηση του λειτουργικού που θα τον υποδεχτεί πιο εύκολη. Η αρχική εικόνα που αντικρίζουμε. Μπορούμε να δούμε πληροφορίες για δίσκους της Intel αλλά όχι για δεύτερης κατασκευάστριας. Ακολουθούν λειτουργίες διάγνωσης. Πλήρης και γρήγορη. Πολύ σημαντική δυνατότητα η εκτέλεση Secure Erase μέσα από τα windows Το Intel SSD Toolbox μας δίνει τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσουμε τον SSD μας με επιλογή του πρώτου κουμπιού που αναγράφει Intel SSD Optimizer. Επίσης μπορούμε να ορίσουμε κάθε πότε θέλουμε να εκτελείται αυτόματα ώστε ο SSD σας να βρίσκεται πάντα σε φόρμα! Επιπλέον το Intel SSD Toolbox μπορεί να μας βοηθήσει να βελτιστοποιήσουμε και το λειτουργικό μας χάρις στο System Tuner. [BREAK=ATTO] Ξεκινάμε τις μετρήσεις με τη χαρά των SandForce based SSDs. To ATTO χρησιμοποιεί συμπιέσιμα δεδομένα για να τεστάρει τους δίσκους με αποτέλεσμα ο SF-2281 να "πετάει" από κάθε άποψη. Ειδικότερα, βλέπουμε την απόδοση του Intel 520 Series SSD 240GB να παραμένει σχεδόν σταθερή ακόμα και όταν είναι γεμάτος. Ακόμα μικρότερη διακύμανση φαίνεται να έχουν οι ταχύτητες του Crucial C300 ενώ και ο Phoenix EVO δείχνει αρκετά σταθερός. ATTO Disk Benchmark - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB ATTO Disk Benchmark - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB ATTO Disk Benchmark - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=CrystalDiskMark] Το πρώτο από τα δύο πιο αυστηρά τεστ της δοκιμής, το CrystalDiskMark, κάνει χρήση ασυμπίεστων δεδομένων και αυτός είναι ο λόγος που τα 500MB/s που βλέπαμε κατά τις εγγραφές του SSD στο ATTO έχουν πέσει κάτω από 300MB/s! Κάπου εδώ αρχίζουν και δείχνουν το χαρακτήρα τους οι controllers των SSD μας στα δύσκολα. Στο εν λόγω τεστ φαίνεται το μεγάλο βήμα του SF-2281 από τον SF-1222 του οποίου η απόδοση μπορεί οριακά να κριθεί και κακή. Ο Marvell του C300 αποδεικνύεται αρκετά "σκληρός" για να παραδώσει τα όπλα, ισοφαρίζοντας τον SF-2281 στα 4K και 4K QD32. Το μεγαλύτερο πλήγμα στις επιδόσεις όσο η ελεύθερος χώρος μειώνεται, το δέχεται ο Phoenix EVO με τον SF-1222. CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB CrystalDiskMark 3.0.1 x64 - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=AS SSD Benchmark] Ένα από τα πιο χρήσιμα προγράμματα τόσο για την κατάσταση όσο και για την απόδοση των SSD μας είναι το AS SSD Benchmark. Έχοντας παρόμοια λειτουργία με το CrystalDiskMark, κάνει χρήση ασυμπίεστων δεδομένων για το τεστάρισμα αλλά επιπλέον παρέχει και δοκιμή με Queue Depth 64. Εδώ βλέπουμε το latency του Intel SSD 520 Series 240GB να προσδίδει σε ευελιξία και αποκρισιμοτητα, με τις επιδόσεις του C300 να ακολουθούν κατά πόδας. Απογοητευτικές οι επιδόσεις του SF-1222 ειδικά όσο ανεβαίνει ο χρησιμοποιούμενος χώρος. Ορισμένες περίεργες αυξομειώσεις που παρατηρούνται βρίσκονται εντός ορίου σφάλματος. AS SSD Benchmark - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Benchmark - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Benchmark - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=AS SSD Copy Benchmark] Πρόκειται για το δεύτερο εναλλακτικό τρόπο δοκιμής δίσκων που παρέχει το AS SSD Benchmark και στην ουσία δοκιμάζει να μεταφέρει δεδομένα με τρία σενάρια τα οποία διαφέρουν σε μέγεθος αρχείων και συνολικού όγκου δεδομένων. Αδιαμφισβήτητος νικητής ο Intel SSD 520 Series 240GB με τον C300 να δείχνει τις μικρότερες διακυμάνσεις στη ταχύτητά του συγκριτικά με τον ελεύθερο χώρο του. AS SSD Copy Benchmark - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Copy Benchmark - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Copy Benchmark - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=AS SSD Compression Benchmark] Ο τελευταία μέθοδος δοκιμής του AS SSD Benchmark η οποία μας παρουσιάζει με τον καλύτερο τρόπο τη λειτουργία του εκάστοτε ελεγκτή. Όπως προαναφέραμε η λογική λειτουργίας των SandForce είναι η συμπίεση δεδομένων. Στα γραφήματα που ακολουθούν βλέπουμε επακριβώς πως υλοποιείται αυτή η λειτουργία με τα πιο συμπιέσιμα δεδομένα να ανεβάζουν κατακόρυφα την απόδοση των SF based SSDs. Η ευθεία γραμμή που παρουσιάζουν όλα τα γραφήματα του Crucial C300 επιδεικνύουν το γεγονός πως ο Marvell 88SS9174 δεν κάνει καθόλου χρήση συμπίεσης. AS SSD Compression Benchmark - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Compression Benchmark - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB AS SSD Compression Benchmark - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=PCMark Vantage] Το παρόν benchmark δεν ήταν δυνατόν να λείπει από τις μετρήσεις μας ώστε να τις θεωρήσουμε πλήρεις. Εκπληκτικά τα νούμερα του Intel που στην χειρότερη των περιπτώσεων υπολείπονται ελάχιστα από τα καλύτερα του Crucial C300. Αρκετά πίσω σε κάθε περίπτωση ο phoenix με τον SF-1222. PCMark Vantage HDD Suite - 0% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB PCMark Vantage HDD Suite - 45% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB PCMark Vantage HDD Suite - 95% Used Space Intel 520 Series SSD 240GB Crucial C300 128GB Phoenix EVO 115GB [BREAK=Windows Assessment Tool, BootTimer] Και κλείνουμε τις μετρήσεις μας με το ενσωματωμένο εργαλείο των windows 7 που ονομάζεται Windows Assessment Tool και το γνωστό πρόγραμμα BootTimer το οποίο μετρά το χρόνο που χρειάζονται τα Windows για να εκκινήσουν. Ανάλογη εικόνα με του ATTO και εδώ με τον Intel να κοιτά υπεροπτικά τους δύο αντιπάλους του και τον Phoenix να κοκορεύεται στον C300 για την απεριόριστη ταχύτητα εγγραφής του. Το BootTimer δείχνει ελάχιστη διακύμανση στο χρόνο που χρειάζεται ο Intel SSD 520 Series 240GB να φορτώσει πλήρως τα Windows μας. Windows Assessment Tool Intel SSD 520 Series 240GB Crucial RealSSD C300 128GB Gskill Phoenix EVO 115GB BootTimer - Intel SSD 520 Series 240GB 0% Used Space 45% Used Space 95% Used Space [BREAK=GB κεράσι;] Μετά από μια ενδιαφέρουσα πορεία χρησιμοποιώντας διάφορους controllers, η Intel τελικά καταστάλαξε στον SF-2281VB1 της SandForce για τη σειρά 520 που ουσιαστικά πρόκειται για ότι πιο γρήγορο κυκλοφορεί μέχρι στιγμής. Υπενθυμίζουμε ότι η σειρά 510, την οποία αντικαθιστά η σειρά 520, χρησιμοποιούσε ελεγκτή Marvell 88SS9174. Το καλό είναι πως δεν έχει ακουστεί κάτι ανάλογο του 8MB Bug μέχρι στιγμής πράγμα που είχε φέρει σε δύσκολη θέση την Intel και ιδιαίτερα τους χρήστες των Intel SSD 320 Series. Οι SandForce πονάνε αλλού, αλλά ας χτυπήσουμε ξύλο για την ώρα. Για τη συνολικά καλή εικόνα του Intel SSD 520 Series 240GB ευθύνονται και τα NAND της ιδίας που με λίγο optimization από το custom firmware εκτοξεύουν τις σειριακές αναγνώσεις και εγγραφές στα όρια του Sata 3, εφάμιλλες του OCZ Vertex 3 Max IOPS. Εκπληκτικό, αν αναλογιστεί κανείς το μικρό διάστημα που χρειάστηκε ώστε το συγκεκριμένο πρότυπο να αποτελεί bottleneck για τους SSD που κυκλοφορούν, ας μην αναφέρουμε όσους πρόκεται να κυκλοφορήσουν. Πιο συγκεκριμένα, ο Intel SSD 520 Series 240GB αποτελεί τον πιο πλούσιο σε παρελκόμενα δίσκο που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής. Από πλευράς επιδόσεων, ακολουθεί πιστά τις επιδόσεις των SandForce based SSDs, με τις ταχύτητες σε συμπιέσιμα δεδομένα να αγγίζουν το όριο του Sata 3 ενώ σε ασυμπίεστα να μην πλησιάζουν τις διαφημιζόμενες. Αναγνωρίζουμε πάντως την τραγικά μεγάλη διαφορά σε σύγκριση με τους SF-1200 based SSDs. Συγκρινόμενος με τον Marvell 88SS9174, που χρησιμοποιεί ο Crucial C300 128GB, αποδείχθηκε αρκετά πιο γρήγορος στο σύνολο των περιπτώσεων όμως στα 4K δεν έδειξε κάποιο αξιόλογο πλεονέκτημα. Υπόψιν, το 128GB μοντέλο της Crucial έχει cap στις εγγραφές τα 140MB/s. Το αντίστοιχο 256GB μοντέλο μπορεί να φτάσει έως 215MB/s. Η τιμή του δεν μας έχει γίνει ακόμα γνωστή αλλά από μια μικρή ματιά στο internet η τιμή του κυμαίνεται περί τα 500€. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό αλλά η αξιοπιστία και η υποστήριξη έρχεται με το ανάλογο αντίτιμο. Intel SSD 520 Series 240GB 8/2/2012 Ευχαριστούμε την Intel για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης Καρόπουλος (NoDsl) Διονύσιος
  4. Αρχές του έτους και παρά το κυνήγι των καταναλωτών για τις απόλυτες επιδόσεις σε ένα πρωτόκολλο που κοντεύει να μπουκώσει από αυτές, αν δεν έχει μπουκώσει ήδη, η Intel αποφάσισε στο τελευταίο τρίμηνο του 2012 να ρίξει στην αγορά μια φρεσκαρισμένη εκδοχή της σειράς 330 που ακούει στο όνομα 335. "Η ταχύτητα που χρειάζεσαι στην τιμή που θες", αυτόν τον τίτλο έχει δώσει η Intel για τον συγκεκριμένο δίσκο και μπορούμε να καταλάβουμε ότι μάλλον έχει αρκετές προσδοκίες στο να αποσπάσει με αυτόν ένα σημαντικό μερίδιο από την αγορά. Κατά πόσο αυτό είναι εφικτό δε μένει παρά να το διαπιστώσουμε στις επόμενες σελίδες εξετάζοντας το τι μπορεί να προσφέρει ο συγκεκριμένος δίσκος στον υποψήφιο ιδιοκτήτη του. [BREAK=Χαρακτηριστικά] Τεχνικά χαρακτηριστικά Model Name Intel Solid State Drive 335 series Controller SandForce SF-2281VB1 Form Factor 2.5" Capacity 240GB Nand Flash Intel-Micron 20nm Synchronous Nand flash Multi Level Cell Interface Type SATA III Max read speed 500MB/sec Max write speed 450MB/sec IOPS 4K randon read QD32 42,000 4K random write QD32 52,000 Power consumption 350mW Active / 275mW Idle Operating Temp 0C~70C MTBF 1,200,000 Hours Height/weight 9,5mm / 78gr Certifications RoHS FCC and CE Compliant Warranty 3 years Price 175€ (12/2012) Κοιτάζοντας τις προδιαγραφές, όσοι αρέσκονται σε αριθμούς ίσως να μην εντυπωσιαστούν απο τις αναγραφόμενες επιδόσεις. Το γεγονός ότι ως controller χρησιμοποιεί τον γνώριμο εδώ και καιρό SandForce 2281vb1 ίσως να εξακολουθήσει να μη δελεάζει λόγω της διπλής συμπεριφοράς στα συμπιέσιμα και μη-συμπιέσιμα αρχεία. Είναι γνωστό ότι ο συγκεκριμένος ελεγκτής προσφέρει υψηλότερες ταχύτητες εγγραφής σε αρχεία που έχουν την δυνατότητα να συμπιεστούν αν και ο σκοπός αυτής της συμπίεσης δεν είναι να ξεγελάσει τους καταναλωτές με πιθανόν μή ρεαλιστικές επιδόσεις αλλά να προστατεύσει τα κελιά των nand flash μειώνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των εγγραφών σε αυτά. Είναι και ο λόγος που τα πραγματικά δεδομένα που εγγράφονται στις μνήμες ενός δίσκου με sandforce controller είναι μικρότερος απο τα δεδομένα που έχει ζητηθεί να εγγραφούν από το λειτουργικό μας σύστημα, έχοντας έτσι ένα write amplification μικρότερο της μονάδας σε αντίθεση με άλλους ελεγκτές που έχουν μεγαλύτερο της μονάδας. Να θυμίσουμε ότι τις extra εγγραφές στις μνήμες τις δημιουργεί το garbage collectiοn σε οποιονδήποτε SSD δίσκο. [BREAK=Τι νέο προσφέρει?] Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη σελίδα πρόκειται για μια ανανεωμένη έκδοση της σειράς 330 που υπάρχει στην αγορά εδώ και περίπου 6 μήνες. Το νέο χαρακτηριστικό στον καινούριο δίσκο, όπως οι περισσότεροι παρατηρήσατε και στον προηγούμενο πίνακα, δεν είναι άλλο από τα ανανεωμένα nand flash chips στα 20 πλέον nanometers, ένα προϊόν που προήλθε από τη κοινή συνεργασία Ιntel και Μicron. Δύο απο τα 16 συνολικά ΜLC nand flash Πιο αναλυτικά πρόκειται για MLC nand flash με 64gigabit die size και για τη σχεδίασή τους χρησιμοποιήθηκε παρόμοια τεχνική με αυτή που χρησιμοποιεί η Intel για την παραγωγή των επεξεργαστών της εδώ και κάμποσα χρόνια. Αυτή δεν είναι άλλη από την hi-k/metal gate, μια τεχνική δηλαδή που σκοπό έχει την καλύτερη μόνωση της μεταλλικής πλέον πύλης -αντί για πολυκρυσταλλικό πυρίτιο- μέσα στο mosfet μέσω ενός υποστρώματος με υψηλή διηλεκτρική σταθερά (high-K) αντί για διοξείδιο του πυριτίου που συνήθως χρησιμοποιούνταν τα προηγούμενα χρόνια. Άν και μοιάζει αρκετά τεχνικό το παραπάνω κομμάτι δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την εγγύηση της Intel για παρεμφερή αριθμό εγγραφών στα κελιά των nand flash με τη προηγούμενη γενιά στα 25nm ,σύμφωνα με την οποία φθάνει και αυτή τις 3000 εγγραφές. Ας πάμε όμως και στο προιόν να δούμε τι μας προσφέρει. [BREAK=Περιεχόμενα] Ας ξεκινήσουμε με δύο φωτογραφίες εξωτερικά απο το κουτί. Το κουτί έχει παραπάνω όγκο από τον ανταγωνισμό αφού μέσα περιέχει αρκετά πράγματα όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στην παρακάτω φωτογραφία. Αυτοκόλλητο, μετατροπέα για 3.5", mini-CDROM (3in), καλώδιο δεδομένων sata, μετατροπέας ρεύματος απο molex σε sata, βίδες και ένα τυπωμένο φυλλάδιο που μας εξηγεί πως μπορεί κάποιος να κάνει μόνος του τη μετάβαση απο τον παλιό του δίσκο στον intel 335. Αν και τα όσα αναγράφονται είναι αρκετά επεξηγηματικά, προσωπικά θα ήθελα από τη στιγμή που υπάρχει το CD, η χρησιμότητά του να μην περιορίζεται μόνο σε κάποια pdf που αφορούν την εγγύηση του δίσκου καθώς και την ηλεκτρονική μορφή του εντύπου που ήδη περιείχε. Θα βόλευε πιστεύω πολλούς χρήστες να είχε μια bootable έκδοση του προγράμματος Intel Data Migration ώστε να γίνει η μεταφορά δεδομένων από τον παλιό δίσκο στον νέο άμεσα και γρήγορα. Η Intel όμως προτίμησε απλά να παρέχει στον ιδιοκτήτη link για να μπεί ο ίδιος στο διαδίκτυο και να κατεβάσει την τρέχουσα έκδοση του προγράμματος. Το ίδιο έχει πράξει και για το πρόγραμμα Intel SSD Toolbox. Αυτό που θα μας απασχολήσει όμως στη παρουσίασή μας δεν είναι άλλο από αυτό που κρύβεται μέσα στο αντιστατικό σακουλάκι. Μόνος του πλέον, ποζάροντας... και 4 βίδες αργότερα αποκαλύπτεται εσωτερικά. [BREAK=Νέο firmware] Αφού έχουμε κατεβάσει από την ιστοσελίδα της Intel, όπως η ίδια προτρέπει, και εγκαταστήσει το πρόγραμμα Intel SSD Toolbox, μας ενημερώνει ότι υπάρχει διαθέσιμη έκδοση για νεότερο firmware. Η αλλαγή στο νεότερο firmware δεν προσφέρει κάτι παραπάνω σε επιδόσεις ούτε επιφέρει κάποια αλλαγή στην μακροζωία των μνημών παρά μόνο μία διόρθωση στον δείκτη Media Wearout Indicator ο οποίος εμφάνιζε εσφαλμένες ενδείξεις. Είναι εμφανές από την εικόνα ότι, ακόμα και αν δεν έχει γραφτεί ούτε ένα bit στο φρεσκοεγκατεστημένο δίσκο στο σύστημα μας, το MWI έδειχνε την λάθος τιμή 94%. Η αναβάθμιση στο firmware δεν είναι παρά μία απλή υπόθεση μερικών κλικ με το ποντίκι και μιας επανεκκίνησης του υπολογιστή μας. Αφού λοιπόν έγινε η επανεκκίνηση πλέον το πρόγραμμα μας εμφανίζει το σωστό νούμερο, 100% δηλαδή, μιας και ακόμα δεν είχε γραφτεί το παραμικρό. Να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος δείκτης αποτελεί απλά μία ένδειξη και ότι ακόμα και αν φτάσει στο 0% δεν υποδεικνύει κάτι για την λειτουργικότητα του δίσκου. Μην αγχώνεστε πάντως, πρέπει να περάσουν κάμποσα χρόνια και εγγραφές πάρα πολλών ΤΒ για να συμβεί κάτι τέτοιο. [BREAK=Σύστημα δοκιμής και μεθοδολογία] Πλέον ήρθε η ώρα να δούμε πως αποδίδει ο δίσκος σε διάφορα μετροπρογράμματα. Τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι τα - CrystalDiskMark version 3.0.1 (CrystalDiskMark - Software - Crystal Dew World). - ATTO Disk Benchmark tool (Disk Benchmark | ATTO) - AS-SSD Benchmark version 1.6.4237.30508 (Alex Intelligent Software - Downloads) - Anvil’s Storage Utilities version 1.0.50 RC5 (http://www.ssdaddict.com/apps/AnvilBenchmark_RC5.zip) - HD Tune Pro version 5.00 (HD Tune website) - Iometer version 2006.07.27 (Iometer project) - PCMark Vantage version 1.0.2.0 (PCMark Vantage - PC benchmark test for Windows Vista) Ενώ το σύστημα δοκιμής αποτελείται από: Σύστημα δοκιμής Μητρική Gigabyte Η67ΜΑ-USB3-B3 CPU Intel I3-2120 SATA Controller Intel Express Chipset Sata Raid Controller Μνήμη 4x4GB DDR3 @ 1333 Κάρτα Γραφικών Intel HD2000 (on cpu) Λειτουργικό Σύστημα Windows 7 64bit SATA Drivers Intel Drivers RST 11.6.010.30 Πριν ξεκινήσουμε με τις μετρήσεις να πουμε οτι έγιναν 4 διαφορετικές: πρώτα με το Intel 335 ως δεύτερο και εντελώς άδειο. Εν συνεχεία έγινε clone του υπάρχοντος δίσκου στον Intel 335 όπου περιέχει το λειτουργικό και κάποια λίγα ακόμα προγράμματα. Η χωρητικότητα ήταν περίπου στο 9% καταλαμβάνοντας έτσι 20GB από τα 240GB συνολικά. Indexing, swap file, defragment ήταν απενεργοποιημένα καθώς επίσης και από το bios είχαν απενεργοποιηθεί τα C1E, EIST. Αφού έγιναν οι δεύτερες μετρήσεις με αυτόν τον τρόπο και όντας κύριος δίσκος στο μηχάνημά μας, πήραμε εκ νέου δύο νέες σειρές μετρήσεων μία στο 40% και μία στο 90% της συνολικής χωρητικότητας του 335 για να δούμε πως συμπεριφέρεται στα δύο ακόμα αυτά σενάρια. [break=CrystalDiskMark] Ξεκινάμε πρώτα με το crystal disk mark μέσα απο το το οποίο μπρούμε να δούμε τις δυνατότητες του δίσκου τόσο σε σειριακή ανάγνωση και εγγραφή όσο και σε τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές σε blocks των 4K και των 512K καθώς επίσης και σε block των 4K αλλά με QD32. Εφόσον το επιλέξει ο χρήστης μπορεί να δεί τις μετρήσεις αυτές τόσο σε μη συμπιεσιμα δεδομένα όσο και σε συμπιέσιμα. Προεπιλεγμένο ειναι τα μή-συμπιέσιμα αλλα θα τα δούμε και τα δύο. Πρώτα στα προεπιλεγμένα μη-συμπιέσιμα αρχεία και εδώ με συμπιέσιμα αρχεία.Φαίνεται εξάλλου, για τους μη γνώστες, απο το 0χ00 fill στην επικεφαλίδα. Άν και δεν είναι νούμερα που θα κατατάξουν τον δίσκο στη κορυφή για το 2013, δεδομένου όμως οτι μιλάμε για sandforce controller, είναι νούμερα που τον κατατάσουν στους πιο γρήγορους ανάμεσα από άλλες υλοποιήσεις βασισμένο στον ίδιο ελεγκτή. Δεν πρέπει να παραλείψουμε ακόμα και το γεγονός ότι πρόκειται για έναν entry level δίσκο ο οποίος έρχεται και με την αντίστοιχη τιμή. Μοναδικό παράπονο οι επιδοσεις που φαίνονται πεσμένες όταν αυτός ειναι γεμάτος στο 90% της χωρητικότητας του. Στη πράξη βέβαια και για τις συνήθεις εργασίες που κάνει κάποιος χρήστης, αυτό δεν γίνεται αντιληπτό. Φυσικά τα παραπάνω ισχύουν στα μη-συμπιέσιμα δεδομένα γιατί οπως φαίνεται και από την κάτω τετράδα εικόνων, στα συμπιέσιμα αρχεία, ο δίσκος δε φαίνεται να έχει επηρεαστεί από το πόσο γεμάτος είναι. [break=ATTO] Και περνάμε στο επόμενο μετροπρόγραμμα το οποίο κολακεύει δεόντως τους δίσκους βασισμένους σε sandforce ελεγκτή μιας και μετράει συμπιέσιμα δεδομενα σε block διαφόρων μεγεθών απο 0.5Κ εως 8Μ. Όπως ήταν λογικό απλά επιβεβαίωσε αυτό που έδειξε και το Crystal disk Mark στα συμπιέσιμα αρχεία. Δεν δείχνει να επηρεάζεται από το πόση χωρητικότητα είναι κατειλημμένη στον δίσκο. --Σ.Σ σε περίπτωση που δεν γνωρίζεται ποία εικόνα αντιστοιχεί σε ποιά χωρητικοτητα απλά αφηστε το mouse για λίγο πανω απο την εικόνα που θέλετε.-- [break=Anvil's Storage Utilities] Σειρά έχει ένα άλλο δημοφιλές πρόγραμμα, το Anvil's Storage Utilities που στην έκδοση που έχουμε προεπιλεγμένα μετράει ασυμπίεστα δεδομένα σε αντίθεση με παλιότερες εκδόσεις. Ομοίως μας δείχνει συγκεντρωτικά τις επιδόσεις σε σειριακές αλλά και τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές καθώς επίσης και τα IOPS με τον αντίστοιχο χρόνο απόκρισης για την αντίστοιχη μέτρηση. Καθόλου άσχημα νούμερα με τα IOPS τόσο στις αναγνώσεις 4K QD16 όσο και στις αντίστοιχες εγγραφές να είναι παραπάνω από όσα μας υπόσχετει η Intel. Καθώς το drive γεμίζει βέβαια οι επιδόσεις τοσο στο write όσο και στο read δείχνουν πεσμένες [break=ΑS SSD #Μain & IOPS Benchmark] Συνεχίζουμε με ένα άλλο δημοφιλές πρόγραμμα για τη μέτρηση επιδόσεων το AS SSD Benchmark. Στην πρώτη εικόνα και αυτό δε διαφοροποιείται πολύ απο το CrystalDiskMark. Όμως το πρόγραμμα δε σταματάει εκεί και προσφέρει δύο ακόμα τέστ για τα οποία θα αναφερθούμε στην επόμενη σελίδα. Το ίδιο σκηνικό και εδώ. Όσο ο δίσκος ειναι κατά το ήμισυ γεμάτος οι επιδόσεις είναι σε καλά επίπεδα. Όταν γεμίσει ο δίσκος οι επιδόσεις, κυρίως στο write, δεν είναι στα επίπεδα των αρχικών.Το 4Κ-64thread δείχνει να επηρεάζει αρκετά το σκόρ αν κρίνουμε απο την τρίτη περίπτωση που μάλλον τυχαία βρέθηκε κάτω απο 200mb/sec. Το sequential write όμως, αν και στη τριτη περίπτωση δεν εχει επηρεαστεί αρκετά, στη 4η περίπτωση είναι αρκετά χαμηλά. Και τα αντίστοιχα iops για τα οποία δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση πέραν του ότι, απλά ακολουθούν τον μαθηματικό τύπο: MB/μέγεθος αρχείου=IOPS. Όπως ήταν αναμενόμενο, έχουν την αντίστοιχη πτώση που είχε και η διαμεταγωγή στην αντίστοιχη κατηγορία. [break=AS SSD #Copy & Compression Benchmark] Όπως αναφέρθηκε και στη πίσω σελίδα το AS SSD προσφέρει δύο ακόμα τέστ. -Το τεστ συμπιεσιμότητας (Compression Benchmark) που δείχνει τις επιδόσεις του δίσκου σε ανάγνωση και εγγραφή, συναρτήσει του ποσοστού συμπίεσης που μπορεί να επιτύχει ο controller. -Και το τεστ αντιγραφής (Copy Benchmark) που μετράει ταχύτητα του δίσκου στην αντιγραφή αρχείων διαφόρων μεγεθών πίσω απο τις γενικές ονομασίες ISO, Program και Game. Πιό συγκεκριμένα στο "ISO" δημιουργεί ενα φάκελο με δύο αρχεία μεγέθους 300MB και 750MB αντίστοιχα τον οποίο και αντιγράφει. Ομοίως για το "Program" δημιουργεί πλήθος αρχείων σε διάφορα μεγέθη που ποικίλουν απο 512Β, 2KB, 34KB, 288KB, 5MB, 35MB, ένα αρχειο των 75ΜΒ καθώς και άλλο ένα αρχείο των 306ΜΒ. Τέλος πίσω απο την ονομασία "Game" γίνεται αντιγραφή φακέλου που περιέχει λιγότερα αρχεία σε σχέση με το Program, ίδιο μεγεθος σαν αρχείο το καθένα ξεχωριστά καθώς και την προσθήκη ενός ακόμα αρχείου μεγέθους περίπου 700ΜΒ. Ενδεικτικά να αναφέρουμε οτι το πλήθος των αρχείων με 512Β είναι κάτι παραπάνω απο 570 στην κατηγορία Program ενώ στη κατηγορία Game μόνο 166. Όσο ανεβαίνουμε σε μέγεθος αρχείου μικραίνει και το πληθος αυτών που δημιουργούνται. Ας δούμε όμως και πως αποδίδει ο δίσκος στις παραπάνω δοκιμασίες. Αυτό που μένει και πάλι απο αυτή τη σειρά μετρήσεων είναι οι πεσμένες επιδόσεις όταν αυτός ειναι γεμάτος. Η πτώση στη δεύτερη περίπτωση στη κατηγορία "Game" μαλλον τυχαία θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί. Και τέλος στην υποκατηγορία Compression Benchmark δεν διαφοροποιείται ο δίσκος απο κατάσταση σε κατάσταση και επί της ουσίας μας δείχνει τις επιδόσεις του δίσκου πως αλλάζουν από τα ~500/310(ανάγνωση/εγγραφή) σε μή-συμπιέσιμα δεδομένα σε ~500/450(ανάγνωση/εγγραφή) σε 100% συμπιέσιμα δεδομένα. Το mouse, η γραμμή που βλέπετε, είναι αφημένη στη μέση ακριβώς, στο 50% συμπιεσιμότητας. Οι μεγάλες πτώσεις στη τρίτη περίπτωση οφείλονται μάλλον στο carbage collection, κάτι που θα έχει αντίκτυπο στις επιδόσεις του δίσκου πλέον και θα συναντάται πιο συχνά. [break=HD Tune Pro #Benchmark] Και περνάμε στο επόμενο μετροπρόγραμμα το HD Tune Pro. Σουίτα μετρήσεων καλύτερα, μιας και παρέχει πλήθος μετρήσεων, η οποία ήταν αρκετά δημοφιλής στα πιο παλιά χρόνια που υπήρχαν μόνο μηχανικοί δίσκοι. Ξεκινάμε με την πρώτη καρτέλα που είναι το "Βenchmark" στο οποίο μετροπρόγραμμα αν δεν αλλαχτεί από τον χρήστη, γίνεται η διεξαγωγή του τέστ με μέγεθος αρχείου 64Kb τόσο για την ανάγνωση όσο και την εγγραφή που θα δούμε αργότερα. Να πούμε επίσης ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα δεδομένα αν και αυτό αφορά κυρίως το κομμάτι των εγγραφών που θα δούμε σε επόμενη σελίδα. Το ότι είναι στα 400mb/sec οφείλεται καθαρά στο ότι μετράμε με 64ΚΒ μέγεθος αρχείου. Αν αλλάζαμε τα προεπιλεγμένα 64KB με κατι μεγαλύτερο θα βλέπαμε το διάγραμμα να κυμαίνεται στα περίπου 500mb/sec. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο κομμάτι του δίσκου που έχουμε ήδη γραμμένο κάτι (λειτουργικό, προγράμματα κλπ) οι αναγνώσεις πέφτουν στα 300mb/sec. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό οφείλεται σε ιδιαιτερότητα του συγκεριμένου μετροπρογράμματος σε σχέση με τους ssd μιας και η δοκιμή σε άλλο ssd με διαφορετικό ελεγκτή είχε αντίστοιχο φαινόμενο. [break=HD Tune Pro #File Benchmark] Στην επόμενη καρτέλα του προγράμματος βλέπουμε το "File Benchmark". Προεπιλεγμένα έχει μέγεθος αρχείου 500ΜΒ σε "τυχαία" ροή δεδομένων. Επί της ουσίας μη-συμπιέσιμα. Αλλαγή σε "zerοes" θα μας έδειχνε 500/450mb/sec σε ανάγνωση & εγγραφή. Μας παρουσιάζει επίσης και τα IOPS σε 4KB μεγεθος αρχείου τοσο σε qd=1 όσο και με qd=32 αν δεν αλλάξουμε την επιλογή αυτή. Τέλος το Block size measurement δεν δείχνει κάτι παραπάνω από ότι δείχνει και το ΑΤΤΟ. Απλά αλλάζει το μέγεθος αρχείου που λίγη σημασία έχει σε πλήρως συμπιέσιμα δεδομένα. Όπως ήταν φυσικό, όσο τα κελιά είναι σε καθαρή κατάσταση ο δίσκος αποδίδει τα αναμενόμενα. Όσο γεμίζει ο δίσκος και επειδή μετά από τόσα μετροπρογράμματα τα κελιά περιέχουν bits τα οποία, -σε επίπεδο controller- σβήνονται μόνο όταν πρέπει να γραφτει κάτι νεότερο, ο controller δουλεύει ασταμάτητα πράγμα το οποίο φαίνεται σε κάθε τεστ. [break=HD Tune Pro#Random Access] Όπως ίσως μπορείτε να καταλάβετε και από τον τίτλο του συγκεκριμένου τεστ μετράει την απόκριση του δίσκου σε τυχαίες αναγνώσεις/εγγραφές σε διάφορα μεγέθη αρχείου που ποικίλουν απο 512Β εώς 1ΜΒ. Μας εμφανίζει τα αποτελέσματα σε συνολικά IOPS που πραγματοποιήθηκαν, σε μέσο χρόνο ανά i/o και στο μέγιστο χρόνο που διήρκεσε κάποιο i/o. [break=HD Tune Pro #Extra Tests] Συνεχίζουμε με τα "Εxtra Τests" που προσφέρει το πρόγραμμα μετρώντας σειριακά και μη τις επιδόσεις του δίσκου σε ανάγνωση και εγγραφή, δείχνοντάς μας και τα IOPS και τα MB/s καθώς επίσης και το χρόνο απόκρισης. To sequential, οuter, middle και inner αφορούν μηχανικούς δίσκους και οι όποιες μεγάλες διακυμάνσεις οφείλονται στο κατά πόσο είναι έτοιμος ο δίσκος να διαβάσει ή να γράψει στα συγκεκριμένα κελιά. Ομοίως και το butterfly seek που πλέον στους ssd δεν έχει καμμια διαφορά απο το random seek. Δεδομένου ότι το πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα αρχεία δεν χρειάζεται να αναφερθούμε παραπάνω για το συγκεκριμένο τεστ. Οι επιδόσεις είναι σε παραπλήσια σχεδόν επίπεδα. [break=HD Tune Pro #Write] Τέλος αφήσαμε δύο τέστ που αφορούν τις εγγραφές. Η ιδιαιτερότητα που έχουν είναι οτι απαιτούν απο το δίσκο να μην περιέχει κάποιο διαμέρισμα (partition) οπότε και είναι αδύνατον να γίνουν μετρήσεις αυτών των τέστ έχοντας δεδομενα στο δίσκο. Το πως δουλεύουν αυτά τα τέστ το έχουμε δεί στα αντίστοιχα κομμάτια των αναγνώσεων. Τα 350MB/Sec στο "Benchmark" έχουν να κάνουν με τα 64KB μέγεθος αρχείου που χρησιμοποιει προεπιλεγμένα το πρόγραμμα. Μια αλλαγή σε μεγαλύτερο αρχείο δεδομένων θα μας έδειχνε τα 450MB/sec που αναφέρει και η Intel στις προδιαγραφές της για τον συγκεκριμένο δίσκο. Μη ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα στέλνει συμπιέσιμα δεδομένα. [break=Ιometer #read] Πλησιάζοντας προς το τέλος φέρνουμε τον δίσκο αντιμέτωπο με το Ιοmeter, ένα πρόγραμμα που είναι ικανό να προσομοιώσει οποιαδήποτε πιθανή κατάσταση που ενδέχεται να βρεθεί κάποιος δίσκος στο αντίστοιχο περιβάλλον. Έτσι ανάλογα με τις επιλογές που θα κάνει ο χρήστης του προγράμματος αυτού, μπορεί να μετρήσει είτε εγγραφή είτε ανάγνωση αλλά και συνδιασμό αυτών τόσο σε σειριακή όσο και σε τυχαία προσπέλαση καθώς και συνδιασμό αυτών σε διάφορα μεγέθη αρχείων που αφορούν είτε ολόκληρη τη χωρητικότητα του δίσκου είτε κάποιο κομμάτι αυτού. Αν και ακούγεται λίγο περίπλοκο δεν είναι τόσο, απλά θέλει εξοικείωση απο πλευράς χρήστη μιας και προσφέρει πλήθος επιλογών που ενδέχεται να μπερδέψουν αρχικά. Με τη βοήθεια του πρόγραμματος επιλέξαμε να πάρουμε μετρήσεις με αρχεία μεγέθους 4KB τόσο με qd1 όσο και με qd32 σε 100% τυχαίες εγγραφές και αναγνώσεις μόνο, για να δούμε κατά πόσο συμπίπτουν οι επιδόσεις με τις προδιαγραφές που δίνει η Intel αλλά και με τα προηγούμενα μετροπρογράμματα. Σε πρώτη φάση έχουμε τις αναγνώσεις 4Κ με qd1 Δεν απέχει πολύ από τα αναμενόμενα αν και οι επιδόσεις μοιάζουν πιο πολύ με ενός ήδη γραμμένου ssd, όπως και ήταν. Το ίδιο συμβαινει και στην παρακάτω περιπτωση για αναγνώσεις 4k με qd32. *Λόγω κάποιου λάθους στην πρώτη φορά εκτέλεσης δοκιμών δεν υπήρχαν τα 4Κ με 1qd read/write. Oι συγκεκριμενες μετρήσεις έγιναν σε δεύτερη φάση αφού είχε μεσολαβήσει backup image -> secure erase -> restore image. Οι αντίστοιχες επιδόσεις αυτών των μετρήσεων είναι οι βέλτιστες αφού τα κελιά δεν περιείχαν δεδομένα. [break=Iometer #write] Αφού είδαμε τις αναγνώσεις, ώρα να δούμε πως τα πάει στις αντίστοιχες εγγραφές 4ΚΒ με QD1 και QD32 Πρώτα με QD1 Kαι με QD32 Tόσο με QD1 όσο και με QD32 οι επιδόσεις στο write είναι ίδιες με αυτές που έχουμε δεί και με τα υπόλοιπα μετροπρογράμματα. Κάτι παραπανω απο 100mb/sec για QD1 και καπου στα 250MB/sec για QD32 με εξαίρεση την τέταρτη περίπτωση που ο δίσκος ειναι γεμάτος στο 90%. Η ταχύτητα πέφτει στο μισό περίπου, όπως έχει δείξει και το crystal disk mark. *Λόγω κάποιου λάθους στην πρωτη φορα εκτέλεσης δοκιμών δεν υπήρχαν τα 4Κ με 1QD read/write. Oι συγκεκριμενες μετρήσεις πάρθηκαν σε δεύτερη φάση αφού είχε μεσολαβήσει backup image -> secure erase -> restore image. Οι αντίστοιχες επιδόσεις αυτών των μετρήσεων είναι οι μέγιστες δυνατές αφου τα κελιά δεν περιείχαν δεδομένα. [break=PCMark #Vantage 64x] Δεν θα μπορούσε να λείπει απο την παρουσίαση και η Futuremark. Πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήσαμε το PC Μark Vantage 64x και υποβάλαμε τον δίσκο με την αντίστοιχη σουίτα που παρέχει το πρόγραμμα. Να αναφέρουμε ότι οι μετρήσεις που ακολουθούν έγιναν έχοντας τον δίσκο ως κύριο στο σύστημά μας και το πρόγραμμα εγκατεστημένο σε αυτόν με τις τρεις μετρήσεις να διαφοροποιούνται ως προς τον ελεύθερο χώρο που διαθέτει, όπως ακριβώς και στα προηγούμενα τεστ. Σε όποιον δε σημαίνουν κάτι αυτά τα νούμερα να πούμε οτι είναι απο τα αγαπημένα του συγκεκριμένου controller με αντίστοιχες επιδόσεις με τον Ιntel 520 και ξεπερνάει σχεδόν οποιονδήποτε SSD κυκλοφορεί. Στα σίγουρα ξεπερνάει τον Vertex 4 128GB που έχει δοκιμασθεί παλιότερα στο ίδιο συστημα. [break=TeraCopy] Κατά τη διάρκεια των μετρήσεων, στη διαδικασία που έπρεπε να γεμίσουμε το δίσκο με δεδομένα ώστε να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις δεν αντισταθήκαμε στο πειρασμό να δοκιμάσουμε με ένα ακόμα πρόγραμμα την ταχύτητα εγγραφής στον δίσκο όπως περίπου θα κάνει σχεδόν ο κάθε χρήστης στη καθημερινή χρήση χωρίς να τρέχει κάποιο πιο εξειδικευμένο μετροπρόγραμμα για το σκοπο αυτό. Χρησιμοποιήσαμε λοιπόν το TeraCopy και το δοκιμάσαμε σε δύο περιπτώσεις, μια για αντιγραφή ενός mkv αρχείου μεγέθους περίπου 5GB και μια περίπτωση αντιγραφής 1000 αρχείων που αποτελούνται απο raw αρχεία(cr2), απλές εικόνες (jpg) αλλα και xmp αρχεια (αρχεια που δημιουργει το photoshop κατα την επεξαργασια cr2 αρχειων) και μεγέθη που κυμαίνονται από περίπου 15MB μέχρι λίγα KB. Οι εικόνες από μόνες τους είναι αρκετά επεξηγηματικές οπότε περνάμε κατευθείαν σε αυτές. 300ΜΒ/s για το mkv αρχείο και 252ΜΒ/s για τα 1000 αρχεία. Ικανοποιητικά νούμερα ανάλογα και των δυνατοτήτων του δίσκου. Να σημειωθεί ότι για πηγή χρησιμοποιήσαμε ramdisk που φτιάχθηκε χρησιμοποιώντας 6GB απο τα 16GB της μνήμης ram ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να επηρεάσει αρνητικά την ταχύτητα εγγραφής στον Intel 335. [break=Επίλογος-εντυπώσεις] Φτάσαμε στο τέλος της δοκιμής μας και ο δίσκος μας έχει αφήσει ανάμεικτες εντυπώσεις. Οι επιδοσεις του σε μη συμπιέσιμα δεδομένα, ώστε να είναι συγκρίσιμα και με άλλους contollers, κυμαίνονται περίπου σε 500/310 ΜΒ/sec σε ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα ενώ μπορούν να φτάνουν μέχρι και 500/450 ΜΒ/sec σε πλήρως συμπιέσιμα αρχεία. Τα IOPS μάλλον παραμένουν σχεδόν πάντα παραπάνω από τα 52Κ/42Κ που αναφέρει η εταιρία για τον δίσκο με μοναδική εξαίρεση όταν γίνετε βαριά και εκτεταμένη χρήση. Συνολικά θα λέγαμε, και κρίνοντας μόνο απο τα μη-συμπιέσιμα αρχεία, ότι οι επιδόσεις ταιριάζουν περισσότερο σε αυτές ενός δίσκου χωρητικότητας 128GB, όπου συνήθως σε αυτή τη χωρητικότητα υπολείπονται των μεγαλυτέρων αδερφών τους αλλα η τιμή είναι που θα παίξει το τελικό ρόλο. Ερχόμενοι λοιπόν στη τιμή, αυτή για το τέλος του 2012 κυμαίνεται περίπου στα 175Ευρώ και βρίσκεται λίγο πιο πάνω από απο τους γρήγορους δίσκους με χωρητικότητα 128gb, έχοντας όμως το πλεονέκτημα της παραπάνω χωρητικότητας, και σημαντικά πιο φτηνός από τους αντίστοιχους αυτών στην χωρητικότητα των 256GB. Δυστηχώς όμως για τον δίσκο η μέχρι τωρα αγορά στο χώρο των ssd είναι αρκετά απαιτητική και δείχνει να ευνοεί τους δίσκους που αποσκοπούν στην κορυφή των επιδόσεων. Οπότε αν και δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβός ο δίσκος μια μείωση στη τιμή θα έμοιαζε λογική απο πλευράς Ιntel και θα γινόταν πιο δελεαστική ακόμα η πρόταση κυρίως για αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν από το φράγμα των 128GB χωρίς να πληρώσουν επι δύο το τίμημα. Το περιθώριο για τη μείωση φαίνεται να υπάρχει δεδομένου οτι ο intel 330 240GB παίζει στην ίδια τιμή και υπάρχει ένα αρχικό πλεόνασμα στην κατασκευή των nand flash απο τα 25nm στα 20nm. Ο χρόνος θα δείξει αν θα βρει ο δίσκος κοινό στην αγορά, αν και ακόμα και ο χρόνος δεν ειναι με το μέρος του δεδομένου ότι τα πράγματα κυλάνε πολύ γρήγορα στο χωρο των SSD και από θέμα τιμής και από θέμα επιδόσεων. Ευχαριστούμε την Intel για την παραχώρηση του Ιntel SSD 335 240GB.
  5. Η Corsair τελευταία έχει σαρώσει σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται, ειδικά αυτών των τροφοδοτικών, συμπεριλαμβανόμενης και της καυτής κατηγορίας των SSDs. Ήδη διαθέτουν αρκετές σειρές από SSDs αλλά από ότι φαίνεται επιθυμούσαν μια πιο δυνατή παρουσία στη χαμηλή/μεσαία κατηγορία οπότε και προχώρησαν στην κατασκευή της Force LS σειράς, τα μέλη της οποίας χρησιμοποιούν το λιγότερο διαδεδομένο ελεγκτή Phison PS3108 ο οποίος καταφέρνει και συνδυάζει προσιτή τιμή και καλές επιδόσεις. Σίγουρα στους SSDs οι ελεγκτές Sandforce πρωταγωνιστούν μιας και διαθέτουν κορυφαίες επιδόσεις οπότε και προτιμούνται από όλους τους κατασκευαστές που δεν έχουν τη τεχνογνωσία και τη γραμμή παραγωγής (όπως η OCZ για παράδειγμα) για να κατασκευάσουν τις δικές τους προτάσεις. Το πρόβλημα όμως με τους Sandforce είναι ότι αφήνουν μικρό μερίδιο κέρδοuς για την εταιρία που θα τους χρησιμοποιήσει και επιπλέον προσφέρουν μικρές ως αμελητέες διαφορές όσον αφορά τις επιδόσεις, στα προϊόντα που τους χρησιμοποιούν. Αυτό είναι φυσικό μιας και οι περισσότερες εταιρίες που χρησιμοποιούν τους Sandforce δεν μπορούν να κάνουν πολλές αλλαγές στο firmware—και δεν έχουν άλλωστε αυτή τη δυνατότητα—για να διαφοροποιήσουν τις επιδόσεις των προϊόντων τους από τα αντίστοιχα που φορούν τον ίδιο ελεγκτή. Η Corsair έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν ότι δε θέλει να εξαρτάται από ένα μόνο κατασκευαστή/προμηθευτή οπότε και επιδιώκει να δοκιμάζει προτάσεις από διάφορους κατασκευαστές προσπαθώντας να πετύχει τη χρυσή τομή. Έτσι καταφέρνει και διατηρεί μια μεγάλη γκάμα προϊόντων τα οποία παρουσιάζουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους καλύπτοντας έτσι τα γούστα και τις απαιτήσεις μιας μεγαλύτερης μερίδας χρηστών. Στη σημερινή δοκιμή θα δοκιμάσουμε το μεγαλύτερο μοντέλο της οικονομικής Force LS σειράς το οποίο διαθέτει 240 GB χωρητικότητα, η οποία είναι αυτή που προτιμούν και οι περισσότερη αγοραστές μιας και προσφέρει χαμηλότερο κόστος ανά GB σε σχέση με τις μικρότερες χωρητικότητες. [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Force LS 240 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications Corsair Force LS 240 GB Model Number CSSD-F240GBLS Capacity 240 GB (223.6 GB usable) NAND Components 19nm Toshiba Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller Phison PS3108-S8 (8 Channels) Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 4.6W Max (Active), 0.6W Idle Weight 50g MTBF 1 million hours Max Read up to 560MB/s Max Write up to 535MB/s Random Write 4KB 85,000 IOPS Voltage 5V ±5% Form Factor 2.5 Inch Dimensions 100,1 mm (L) x 69.85 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 3 years Price 180€ (with VAT) Ο ελεγκτής είναι ένας Phison PS3108-S και οι μνήμες που χρησιμοποιεί ο SSD κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm). Επίσης το ύψος του δίσκου περιορίζεται στα 7 χιλιοστά, οπότε είναι συμβατό με τις προδιαγραφές για ultrabooks που δίνει η Intel. Τέλος, η εγγύηση φτάνει τα τρία χρόνια και η τιμή είναι αρκετά καλή για έναν SSD με 240 GB χωρητικότητα. Ο SSD έρχεται μέσα σε ένα μικρό κουτί το οποίο είναι αρκετά ελαφρύ ώστε να νομίσει κάποιος ότι δεν περιέχει τίποτα στο εσωτερικό του. Βέβαια αυτό δεν ισχύει, απλά ο Force LS ζυγίζει μόλις 50 γραμμάρια. Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βρίσκουμε μια πολύγλωσση, σύντομη, περιγραφή των κύριων χαρακτηριστικών του προϊόντος και κάτω αριστερά υπάρχει ο κωδικός του μοντέλου καθώς και η χώρα κατασκευής η οποία δεν είναι η Κίνα αλλά η Ταϊβάν, όπου τα εργατικά χέρια είναι ακριβότερα αλλά και η ποιότητα υψηλότερη. Μαζί με το δίσκο θα παραλάβετε ένα σακουλάκι με βίδες, για την εγκατάσταση του στο case, καθώς και ένα εγχειρίδιο που αναφέρεται στην εγγύηση του προϊόντος. Δυστυχώς η Corsair δεν παρέχει κάποια θήκη για την τοποθέτηση του SSD σε 3.5" θήκη όπως κάνουν άλλες εταιρίες (π.χ. OCZ), πιθανών για να κρατήσει την τιμή όσο το δυνατόν σε πιο χαμηλά επίπεδα . Το σασί του Force LS είναι βαμμένο μαύρο και μόνο το αυτοκόλλητο στο πάνω μέρος του σπάει κάπως τη μονοτονία. [BREAK=Στα ενδότερα του Force LS 240 GB] Η πλακέτα του SSD, που φιλοξενεί όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα για να απογειώσει το σύστημα σας αν έχετε ξεμείνει με κάποιον μηχανικό δίσκο ως κύριο. Οχτώ τσιπάκια μνήμης βρίσκονται σε κάθε πλευρά της πλακέτας του Force LS 240 GB. Προέρχονται από την Toshiba, αλλά η Phison τα έκανε rebrand και ο τύπος τους είναι TT57G2LAKA. Ο κεντρικός ελεγκτής του SSD, ένας Phison PS3108-S8. Ο συγκεκριμένος διαθέτει οχτώ κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες. Ακριβώς δίπλα του υπάρχει ένα DDR3 chip (Powerchip Technology: A3P4GF4BLF) που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη για να λειτουργήσει. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Folder Backup Time Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. [BREAK=Synthetic Benchmarks] Στην σουίτα δοκιμών του χρήστη Anvil ο Corsair βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα από τους άλλους δύο SSDs αλλά στα HD Tune read κατά περίεργο λόγο καταφέρνει και παίρνει κεφάλι. Σε όλα τα υπόλοιπα όμως μένει πίσω και ειδικά στο PCMark Vantage x64 η διαφορά είναι πολύ μεγάλη. [BREAK=Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite] Στη δική μας Pegasus SSD test suite o Force LS μένει παντού πίσω από τον Vertex 450 αλλά σε μερικά τεστ καταφέρνει και επικρατεί του Plextor, ο οποίος όμως έχει μικρότερη χωρητικότητα κάτι που κανονικά σημαίνει ότι διαθέτει λιγότερα κανάλια επικοινωνίας με τα flash chips (αλλά στην πραγματικότητα έχει 8 και αυτός). [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] O Corsair καταλαμβάνει την τελευταία θέση στο παραπάνω γράφημα, με μικρή διαφορά όμως από το δεύτερο δίσκο. Μπορούμε να πούμε ότι για έναν σχετικά οικονομικό SSD τα πήγε αρκετά καλά και όπως είδατε και στην προηγούμενη σελίδα οι επιδόσεις του σε πραγματικές καταστάσεις έχουν μικρή διαφορά με αυτές του αρκετά ακριβότερου OCZ Vertex 450 256 GB. Σε αυτόν τον τομέα ο Force LS εύκολα επικρατεί έναντι των υπόλοιπων δύο δίσκων με τους οποίους τον συγκρίναμε. [BREAK=Συμπεράσματα] Η Corsair με όπλο τον Phison PS3108 ελεγκτή κυκλοφόρησε μια οικονομική σειρά SSDs η οποία στοχεύει κυρίως σε ένα υψηλό λόγο επιδόσεων/τιμής, παρά στις μέγιστες δυνατές επιδόσεις σε κάθε τομέα. Προσωπικά πιστεύω ότι το πείραμα πέτυχε μιας και ο Force LS της σημερινής δοκιμής τα πήγε αρκετά καλά και έμεινε μόλις 5% πίσω από ένα πολύ γρήγορο δίσκο, τον OCZ Vertex 450 ο οποίος ανήκει στην υψηλών επιδόσεων κατηγορία SSDs μαζί με τους Samsung 840 Pro και Corsair Neutron GTX. O Force LS λειτούργησε άψογα καθόλη τη διάρκεια των χρονοβόρων δοκιμών μου κάτι που δείχνει ξεκάθαρα τη σταθερότητα της συγκεκριμένης πλατφόρμας/ελεγκτή. Το μόνο που με προβλημάτισε κάπως είναι η έλλειψη ενός πακέτου λογισμικού στα πρότυπα του Samsung Magician ή OCZToolbox, το οποίο όμως είμαι σίγουρος ότι θα φροντίσει να προσφέρει στο μέλλον η Corsair. Εδώ θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος γιατί να θέλω κάτι παρόμοιο με τα παραπάνω προγράμματα. Μα φυσικά για να μπορώ να κάνω trim τον δίσκο ανάμεσα στις δοκιμές μου ή ανά μερικές μέρες αν είμαι κανονικός χρήστης και όχι τρελαμένος reviewer και επίσης για να έχω άμεση και εύκολη πρόσβαση σε εφαρμογές τύπου secure erase ή firmware update, μιας και τα τελευταία χρόνια μια αναβάθμιση λογισμικού σε έναν SSD έχει γίνει το ίδιο σημαντική με την ίδια διαδικασία σε μια μητρική κάρτα. Τέλος, ο πιο σκληρός ανταγωνιστής του Force LS είναι η σειρά EVO της Samsung, τους οποίους όμως δεν έχω δοκιμάσει προς το παρόν για να εκφέρω εμπεριστατωμένη άποψη. Οι τελευταίοι πάντως εξοπλίζονται με TLC flash chips έναντι των MLC που χρησιμοποιούν οι Force LS, κάτι που στα χαρτιά τουλάχιστον σημαίνει μικρότερη διάρκεια ζωής. Ανακεφαλαιώνοντας, πιστεύω ότι η τιμή του Force LS 240 GB είναι λογική δεδομένων των χαρακτηριστικών του αλλά και των επιδόσεων που προσφέρει. O Force LS 240 GB της Corsair δεν υπάρχει διαθέσιμος προς το παρόν σε κανέναν ελληνικό κατάστημα αλλά τον βρήκαμε στα 180€ στο αγγλικό Amazon (συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ). Τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Καλές (αλλά σε καμιά περίπτωση κορυφαίες) επιδόσεις Υποστήριξη TRIM Συμβατός με ultrabooks 3ετη υποστήριξη/εγγύηση από την Corsair Μειονεκτήματα Σε αυτή την κατηγορία τιμής υπάρχει έντονος ανταγωνισμός Δε συνοδεύεται από κάποιο πακέτο λογισμικού (όπως το OCZ Toolbox ή το Samsung Magician) Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Force LS 240 GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  6. Η εξαγορά της OCZ (OCZ Storage Solutions πλέον) από την Toshiba είναι πια γεγονός, αλλά λίγο πριν γίνει αυτή η OCZ σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι ακόμη ζωντανή παρουσίασε τον Vertex 460. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι στην ουσία ένας Vector 150 με διαφορετικά αυτοκόλλητα αλλά από ότι φαίνεται ήθελαν απελπισμένα να παρουσιάσουν κάτι νέο, τουλάχιστον στα χαρτιά και να δείξουν καλό πρόσωπο στο μελλοντικό τους ιδιοκτήτη. Οι Vertex 460 έρχονται σε τρεις χωρητικότητες (120, 240 και 480 GB) και το μοντέλο της σημερινής δοκιμής είναι το μεσαίο το οποίο και θα ενδιαφέρει μεγαλύτερη μερίδα χρηστών, μιας και διαθέτει αρκετό χώρο που θα καλύψει ένα ευρύ πεδίο χρήσεων σε λογική τιμή. Οι καινούριοι Vertex χρησιμοποιούν το γνωστό ελεγκτή Barefoot 3 M10 της OCZ και οι μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm) σε αντίθεση με τους προηγούμενους Vertex 450 που χρησιμοποιούσαν 20 nm μνήμες. Στα χαρτιά τουλάχιστον, όσο κατεβαίνουν τα nm τόσο μειώνεται το προσδόκιμο ζωής των flash μνημών αλλά η OCZ εγγυάται πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής τόσο για τους Vertex 460 όσο και για τους Vector 150 που χρησιμοποιούν τις ίδιες μνήμες. Στην ουσία οι καινούριοι Vertex είναι ένας κλώνος των Vector 150 μιας και χρησιμοποιούν ακριβώς τις ίδιες flash μνήμες και στην ουσία η μόνη διαφορά τους εντοπίζεται στον Barefoot ελεγκτή, ο οποίους στους πρώτους είναι χρονισμένος χαμηλότερα , στα 352 MHz, ενώ στους Vector 150 "τρέχει" στα 397 MHz. Βέβαια η ταχύτητα του ελεγκτή δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο στις συνηθισμένες διεργασίες του δίσκου παρά μόνο σε πολύ απαιτητικά σενάρια θα υπάρξει κάποια διαφορά (όπως το steady state test για παράδειγμα). [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 460 παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications OCZ Vertex 460 Model Number VTX460-25SAT3-240G Capacity 240 GB (223.57 GB after format) NAND Components 19nm Toshiba Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller OCZ Barefoot 3 M10 Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 2.7W Active, 0.6W Idle Weight 115 g Endurance Rated for*20GB/day of host writes for 3 years under typical client workloads Max Read up to 540MB/s Max Write up to 525MB/s Random Write 4KB 85,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 90,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions 99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 3 years Price 169.99€ (MSRP) Ο δίσκος χρησιμοποιεί Toshiba MLC ToggleFlash μνήμες κατασκευασμένες με την μέθοδο των 19 nm και οι μέγιστες ταχύτητες ανάγνωσης/εγγραφής αγγίζουν τα 540 και 525 MB/s αντίστοιχα, δηλαδή είναι παρόμοιες με τις αντίστοιχες του Vertex 450 που αντικαθιστά. Για την ακρίβεια ο τελευταίος είναι λίγο πιο γρήγορος στις εγγραφές και στην πραγματικότητα οι μνήμες που χρησιμοποιεί (Micron 20nm Onfi MLC) είναι όντως ταχύτερες από αυτές του Vertex 460. Για να αντισταθμίσει όμως αυτή τη διαφορά η OCZ πρόσφερε μεγαλύτερο overprovision στους 460 και έτσι η χωρητικότητα του μεσαίου μοντέλου στα χαρτιά είναι 240 GB και όχι 256 GB, που ήταν στον αντίστοιχο Vertex 450. Ο ελεγκτής είναι ο γνωστός της OCZ και ελπίζουμε τώρα με την εξαγορά να βρουν τα αναγκαία κεφάλαια για να τον αναπτύξουν ακόμη περισσότερο, διότι εδώ και αρκετό καιρό τον χρησιμοποιούν σε όλα τα προϊόντα τους και πιστεύουμε ότι είναι καιρός για κάτι διαφορετικό και καλύτερο φυσικά. Η μικρή συσκευασία μέσα στην οποία περιέχεται ο δίσκος. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε μερικές λεπτομέρειες σχετικές με το προϊόν. Στα ενδότερα της συσκευασίας εκτός από το δίσκο βρίσκουμε και το γνωστό αυτοκόλλητο "I love my SSD". Επίσης η OCZ παρέχει ένα adaptor για την τοποθέτηση του δίσκου σε φατνίο 3.5" και δίνει και ένα licence για τη γνωστή σουίτα cloning/back-up της Acronis, που θεωρείται κορυφαία στην κατηγορία της. Και μερικές φωτογραφίες από τον σταρ της σημερινής δοκιμής. [BREAK=Στα ενδότερα του Vertex 460] Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vertex 460 και ακριβώς τα ίδια χρησιμοποιεί και ο Vector 150, απλά σε αυτόν υποτίθεται ότι είναι καλύτερα επιλεγμένα για να προσφέρουν τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής που έχει στα χαρτιά. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M10, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip της Micron (D9LGK, 2GBit, DDR3-1333 CL9) που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας. Ο Vector 150 χρησιμοποιεί εδώ δύο Micron D9PFJ τα οποία είναι χρονισμένα στα 1600 MHz αλλά με CL11. Tα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται στην πίσω πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 καθώς και τον Vector 150. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Folder Backup Time Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι. [BREAK=Synthetic Benchmarks] [BREAK=Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite] [BREAK=Steady State Performance] Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test. Όπως περιμέναμε, η απόδοση του Vertex 460 είναι παραπλήσια με αυτή του αντίστοιχου Vector 150, με τη μικρή διαφορά μεταξύ τους να οφείλεται στο χαμηλότερα χρονισμένο ελεγκτή του πρώτου. [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] O Vertex 460 καταφέρνει και ξεπερνά οριακά τον αντίστοιχο Vertex 450 και βρίσκεται λίγο πιο πίσω από τον Vector 150, κάτι λογικό μιας και ο τελευταίος μπορεί να χρησιμοποιεί ακριβώς τα ίδια εξαρτήματα αλλά ο ελεγκτής του "τρέχει" σε υψηλότερη συχνότητα. Με τις τρέχουσες τιμές ο καινούριος Vertex έχει πιο καλό λόγο τιμής ανά GB σε σχέση με τον προκάτοχο του. Βέβαια μιας και δεν έχει φτάσει ακόμη στα Ελληνικά μαγαζιά χρησιμοποιήσαμε αναγκαστικά την προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης, η οποία μπορεί και να μην ισχύσει στην Ελληνική αγορά (μπορεί να πωλείται ακριβότερα δηλαδή εδώ). Σε λίγο καιρό θα μάθουμε τι θα ισχύσει τελικά. [BREAK=Συμπεράσματα] Κατά την προσωπική μου άποψη η OCZ-Toshiba θέλησε να ξεφορτωθεί τον παλιότερο Vertex 450 από την γκάμα των προϊόντων της, μιας και αυτός χρησιμοποιούσε μνήμες της ανταγωνίστριας Micron και έτσι επίσπευσε το διάδοχο του, που εξοπλίζεται φυσικά με μνήμες Toshiba. Ο καινούριος Vertex, όπως και ο προκάτοχος του, είναι ένας πολύ γρήγορος και αξιόπιστος δίσκος και δείχνει ξεκάθαρα την ωριμότητα του Barefoot ελεγκτή. Από πλευράς επιδόσεων καταφέρνει και βρίσκεται περίπου στο μέσον, μεταξύ των Vertex 450 και Vector 150 και για την ακρίβεια η μικρή του διαφορά από τον τελευταίο πιστεύω ότι θα δημιουργήσει έντονο εσωτερικό ανταγωνισμό. Βέβαια οι μνήμες του Vector 150 είναι ειδικής διαλογής για να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διάρκεια ζωής έναντι του Vertex 460, τουλάχιστον στα χαρτιά. Μιας και η εξαγορά της OCZ από την Toshiba είναι πλέον γεγονός και η εταιρία λειτουργεί πλέον κανονικά κάτω από τη σκεπή της τελευταίας είμαι πραγματικά περίεργος να δω τι θα φέρει το μέλλον. Δεδομένου πάντως ότι η Toshiba είναι ένας γίγαντας με τρομερή τεχνογνωσία και πόρους στις NAND μνήμες και λαμβάνοντας υπόψιν και την τεράστια εμπειρία της OCZ στην κατασκευή SSDs προσωπικά πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι πολύ καλό, μιας και θα μπορέσει επιτέλους η OCZ να ανταγωνιστεί στα ίσα αντιπάλους του μεγέθους της Samsung και της Crucial. Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε μερικούς μήνες μέχρι να ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο. Στο ενδιάμεσο ο Vertex 460 είναι ένας πολύ καλός SSD και από τη στιγμή που η OCZ θα συνεχίσει την πορεία της στο χώρο μπορεί άνετα κάποιος να επενδύσει σε αυτόν, μιας και θα έχει υποστήριξη σε περίπτωση που τη χρειαστεί βέβαια. O Vertex 460 της OCZ Storage Solutions έχει ως προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης τα 170€ (λογικά συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Υψηλές επιδόσεις Υποστήριξη TRIM Μεγάλη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ) 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks) Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5" Πολύ καλές επιδόσεις στο Steady State Performance test Μειονεκτήματα Πολύ μικρή η διαφορά σε επιδόσεις σε σχέση με τον Vertex 450 και κατά 15 GB λιγότερος χώρος αποθήκευσης Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vertex 460 240 GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  7. Η Intel χωρίς αμφισβήτηση είναι ένας από τους μεγαλύτερους παίχτες στην κατηγορία των SSDs, αλλά η αλήθεια είναι ότι είχε πολύ καιρό να παρουσιάσει κάτι για την premium κατηγορία και για τους ανήσυχους χρήστες που κυνηγούν τις κορυφαίες επιδόσεις. Αυτό έγινε γιατί είχε επικεντρωθεί στα enterprise προϊόντα για servers και είχε χάσει το ενδιαφέρον για τους απλούς SSDs, που προορίζονται για κοινούς χρήστες. Έτσι τελευταία οι client SSDs της Intel δεν παρουσίαζαν ιδιαίτερες διαφορές σε σχέση με τους υπόλοιπους της αγοράς αφού τα περισσότερα clients μοντέλα της στηρίζονταν στο διαδεδομένο Sandforce ελεγκτή, που δεν επιτρέπει άλλωστε και σημαντικό βαθμό διαφοροποίησης. Αυτό άλλαξε με τη φρέσκια σειρά 730 που στηρίζεται αποκλειστικά σε σχεδίαση και επιμέρους υποσυστήματα της Intel και στην ουσία χρησιμοποιεί την πλατφόρμα των πιο επαγγελματικών DC S3500/S3700 με τον κύριο ελεγκτή όμως και το δίαυλο των NAND μνημών να "τρέχουν" σε υψηλότερες συχνότητες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Intel τα δύο μέλη της 730 σειράς που έρχονται με 240 και 480 GB χωρητικότητες χρησιμοποιούν τον ίδιο ελεγκτή με τους S3500/S3700, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει υποστεί έναν υψηλό υπερχρονισμό στα 600 MHz, έναντι των 400 MHz του ελεγκτή των τελευταίων και η ταχύτητα του διαύλου της μνήμης ανέβηκε στα 100 MHz από τα 83 MHz. Όπως καταλαβαίνετε αυτό είχε μεγάλη επίδραση στις επιδόσεις, παρόλο που οι 730 χρησιμοποιούν 20 ΝΜ μνήμες αντί των 25 NM που χρησιμοποιούν οι enterprise Intel SSDs, DC S3700 (οι S3500 χρησιμοποιούν 20 NM). [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Intel 730 240 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications INTEL 730 Model Number SSDSC2BP240G4R5 Capacity 240 GB (223.5 GB after format) NAND Components Intel 20nm Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller Intel 3rd Generation Controller (PC29AS21CA0) Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 1.5 W Idle, 3.8 W Load (480 GB model: 1.5 W Idle, 5.8 W Load) Weight 78g MTBF 2 million hours Max Read up to 550MB/s Max Write up to 270MB/s (480 GB model:450MB/s) Random Write 4KB 86,000 IOPS Random 4K Random Write: 56,000 IOPS (480 GB model:68,000) Form Factor 2.5 Inch Dimensions 99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 5 years Price 208€ (overclockers.co.uk) Ο ελεγκτής που χρησιμοποιούν οι 730 προέρχεται από την ίδια την Intel μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι υπερχρονισμένος στα 600 MHz. Διαθέτει επίσης οχτώ κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες, οι οποίες κατασκευάζονται με τη μέθοδο των 20 nm. Η μέγιστη ταχύτητα ανάγνωσης του 240 GB μοντέλου είναι υψηλή αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για την ταχύτητα εγγραφής, η οποία στο μεγαλύτερο μοντέλο με 480 GB χωρητικότητα είναι σημαντικά υψηλότερη στα 450 MB/s. Η Intel μας έστειλε δύο δίσκους, για να τους δοκιμάσουμε και σε RAID 0 διαμόρφωση. Προφανώς και θέλει να σπρώξει τους χρήστες να υιοθετήσουν αυτή τη συστοιχία για αυξημένες επιδόσεις, από τη στιγμή που δεν υπάρχει πρόβλημα για την εντολή Trim πια. Στο πίσω μέρος του κουτιού βρίσκουμε μια λίστα με τα περιεχόμενα του και μια πολύγλωσση αναφορά στην πενταετή εγγύηση που συνοδεύει το προϊόν. Σε αυτή την ταμπέλα μπορείτε να δείτε την ημερομηνία κατασκευής και τον κωδικό αυτού που πακέταρε το προϊόν. Σε αντίθεση με άλλες εταιρίες που χρησιμοποιούν ψευδώνυμα ή τα μικρά ονόματα η Intel χρησιμοποιεί κωδικούς αριθμούς, μιας και προφανώς οι εργαζόμενοι της είναι πάρα πολλοί. Τα παρελκόμενα του δίσκου είναι αρκετά και περιλαμβάνουν μέχρι και ένα SATA καλώδιο. Παρόλα αυτά όμως θα θέλαμε να υπήρχε και ένας adapter για την τοποθέτηση του σε 3.5" φατνίο. Η Intel έχει πάθει πραγματική εμμονή με αυτό το κρανίο. Ίσως προσπαθεί μέσω πλαγίων οδών (βουντού!) να αυξήσει τις επιδόσεις των προϊόντων της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως, τουλάχιστον στα χαρτιά ο 730 δε βάζει και υποψηφιότητα για τον ταχύτερο SSD δίσκο. Η ταμπέλα στο κάτω μέρος του μας πληροφορεί ότι εκτός από τα 5V που συνήθως χρησιμοποιούν οι SSDs παίρνει ισχύ και από τα +12V. Το ύψος του είναι περιορισμένο, μόλις 7 mm, έτσι ώστε να είναι συμβατός με τις προδιαγραφές της Intel για χρήση σε ultrabooks. [BREAK=Στα ενδότερα του 730] Μόνο τέσσερις βίδες χρειάζεται να αφαιρέσετε για να αποκτήσετε πρόσβαση στα ενδότερα του δίσκου. Η μία όμως καλύπτεται από το αυτοκόλλητο με τη νεκροκεφαλή, οπότε και θα αφήσει κάποια σημάδια η απόπειρα εξερεύνησης του εσωτερικού κόσμου του 730. Η πίσω μεριά της πλακέτας είναι άδεια από NAND chips. Μόνο στο μοντέλο με 480 GB όλες οι παραπάνω θέσεις είναι κατειλημμένες. Το μοναδικό NAND chip που υπάρχει σε αυτή την πλευρά δεν είναι εκμεταλλεύσιμο από το χρήστη αλλά χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τον SSD για διεργασίες που έχουν να κάνουν με τη συντήρηση και την εύρυθμη λειτουργία των υπόλοιπων NAND chips. Οι δύο Nippon Chemi-Con πυκνωτές (35 V, 47 μF, ΚΖΗ σειρά) που φαίνονται στις φωτογραφίες παρέχουν ισχύ σε περίπτωση μικρό-διακοπών, έτσι ώστε να μην χάσει τα δεδομένα ο δίσκος. Πρόκειται για μια έξυπνη ιδέα που δεν έχουν ξανασυναντήσει σε κάποιον άλλον από τους client SSDs και δείχνει τις server καταβολές του 730. Οι μνήμες που χρησιμοποιεί ο 730 κατασκευάζονται από την ίδια την Intel και ο κωδικός τους είναι 29F32B08MCMF2. Είναι 8 x 32GB MLC NAND ICs κατασκευασμένα με τη μέθοδο των 20 nm. Για την ακρίβεια το κάθε NAND πακέτο (package) περιέχει δύο πυρήνες με 128 Gbit (16 GB) ο καθένας οπότε στο σύνολο φτάνει τα 256 Gbit ή 32 GB. Έτσι το κάθε κανάλι του οχτακάναλου ελεγκτή έχει πρόσβαση σε δύο dies αντί σε τέσσερα που έχει ο 730 με τα 480 GB. Σε αυτό οφείλεται η σημαντικά μειωμένη ταχύτητα εγγραφής του μικρού μοντέλου έναντι του μεγαλύτερου. Ο ελεγκτής του 730 (PC29AS21CA0) υποστηρίζεται από δύο DDR3-1600 RAM chips (D9PSH) της Micron με συνολική χωρητικότητα 512 MB. [BREAK=Intel SSD Toolbox] Η Intel έχει αναπτύξει αποκλειστικά για τους SSDs της το Intel SSD Toolbox, μια εφαρμογή μέσω της οποίας ο χρήστης μπορεί να εκτελέσει διάφορες διεργασίες όπως να κάνει manual trim, να πραγματοποιήσει secure erase, να βελτιστοποιήσει το σύστημα του για τη χρήση SSD και να ελέγξει πολλές λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με τον ίδιο το δίσκο. Πρόκειται για μια εύχρηστη και καλοδουλεμένη εφαρμογή η οποία όμως αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με τη διαδικασία Secure Erase. Ότι και αν κάναμε δεν καταφέραμε να την πραγματοποιήσουμε μιας και ο δίσκος ήταν συνεχώς σε Frozen State (παγωμένη κατάσταση) και δε μας επέτρεπε να συνεχίσουμε στο erase. Μετά από πολλές προσπάθειες καταφύγαμε στη λύση του Linux Live CD που δούλεψε άψογα και μας επέτρεψε να σβήσουμε το δίσκο αφού πρώτα ρίξαμε το σύστημα σε Sleep State, έτσι ώστε να ξεπαγώσει ο τελευταίος. Οπότε δε χρειάζεται πια να τραβάτε καλώδια τροφοδοσίας. Το trim μπορεί να γίνει πλέον και σε συστοιχία RAID, αρκεί βέβαια να το υποστηρίζει το chipset της μητρικής σας. Από την άλλη δεν μπορείτε να κάνετε secure erase σε συστοιχία RAID αλλά ούτε και αναβάθμιση του λογισμικού (firmware update). [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 IceQ X Turbo X Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Folder Backup Time Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι. [BREAK=Synthetic Benchmarks] [BREAK=Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite] [BREAK=Steady State Performance] Εδώ τα πήγε αρκετά καλά ο 730 χάρις στα server γονίδια του, αλλά και πάλι βρίσκεται μακρυά από την απόδοση των κορυφαίων OCZ δίσκων. Βέβαια οι συνθήκες του συγκεκριμένου τεστ είναι εξαιρετικά τραβηγμένες και πολύ δύσκολα θα αντιμετωπίσει τέτοια σενάρια ένας δίσκος, σε ένα κανονικό σύστημα. Από την άλλη όμως το steady state test μας δείχνει τη συμπεριφορά του ελεγκτή στα όρια του οπότε και έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τις δυνατότητες του. Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test. [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] Σε RAID 0 πραγματικά "πετάει" αλλά σε κανονική διαμόρφωση δεν μπορούμε να πούμε ότι λέει και πολλά σε σχέση ακόμη και με τους συνηθισμένους SSDs. Περιμέναμε πολύ περισσότερα σε επιδόσεις ειδικά μετά τις αναγγελίες για υπερχρονισμένους ελεγκτές και διαύλους μνημών αλλά τελικά το αποτέλεσμα δε μας εντυπωσίασε, παρά μόνο σε RAID 0 όπου όπως είναι φυσικό οι επιδόσεις αυξάνονται κατακόρυφα ακόμη και για έναν SSD που συνήθως δε χρειάζεται τέτοια κόλπα ή τουλάχιστον αυτή την αίσθηση/άποψη είχαμε μέχρι τώρα. Δεδομένης και τις πολύ μεγάλης αξιοπιστίας των SSD, ειδικά απέναντι στους μηχανικούς δίσκους, το RAID 0 δεν είναι πια ρώσικη ρουλέτα οπότε και μπορείτε πολύ πιο εύκολα να εμπιστευτείτε το λειτουργικό σας σύστημα σε μια τέτοια συστοιχία (για τα ευαίσθητα δεδομένα πάντα RAID 1/5/6/10 σε συνδυασμό με hard copies σε DVD ή άλλα οπτικά μέσα). Η τιμή του 730 είναι αρκετά αλμυρή κυρίως λόγο της αυξημένης αξιοπιστίας που παρέχει και του μεγάλου όγκου εγγραφών που αντέχει (70 GB τη μέρα για πέντε χρόνια), πάντα σε σχέση με τα λεγόμενα της Intel τα οποία και φυσικά δεν αμφισβητούμε μιας και σύμφωνα με τη μέχρι τώρα εμπειρία μας οι δίσκοι της δεν υποφέρουν από προβλήματα αξιοπιστίας. [BREAK=Συμπεράσματα] Οι επιδόσεις του 730 δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασαν, αντίθετα περίμενα πολύ καλύτερα αποτελέσματα από έναν premium δίσκο που κοστίζει αρκετά ακριβότερα από το μέσο όρο. Αντίθετα αυτό που με εντυπωσίασε ήταν οι επιδόσεις που πέτυχαν δύο 730 σε RAID 0 διαμόρφωση. Όπως και οι περισσότεροι από εσάς έτσι και εγώ θεωρούσα ότι το RAID 0 είναι ένα κατάλοιπο του παρελθόντος και απευθύνεται περισσότερο σε μηχανικούς δίσκους παρά σε SSDs και δεν έχει να προσφέρει πολλά στις επιδόσεις των τελευταίων. Η σημερινή δοκιμή απέδειξε ότι ακόμη και στην καινούρια γενιά δίσκων η διαμόρφωση RAID 0 μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις και δεδομένης της αξιοπιστίας αυτών δεν υπάρχει πια ο φόβος να "χτυπήσει" ο δίσκος όπως με τους παλιότερους μηχανικούς. Βέβαια εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι το RAID 0 δεν παρέχει καθόλου ασφάλεια δεδομένων και στα χαρτιά είναι δύο φορές πιο επιρρεπής σε βλάβες του hardware από τη single disk διαμόρφωση. Επίσης θα πρέπει να προβείτε στην αγορά δύο SSD δίσκων οι οποίοι κοστίζουν ένα ευκαταφρόνητο ποσό, το οποίο όμως έχει φτάσει πια σε λογικά επίπεδα μιας και οι τιμές των SSDs έχουν κατέβει πια σε γήινα επίπεδα. Ο Intel 730 series 240 GB SSD που δοκίμασα σήμερα απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που θέλουν κάτι διαφορετικό με το όνομα της Intel πάνω του και τη χαρακτηριστική νεκροκεφαλή. Από επιδόσεις δε βάζει φωτιά στην άσφαλτο αλλά δεδομένης της ιστορίας της Intel θα λειτουργήσει αξιόπιστα και υποδειγματικά χωρίς να κάνει αισθητή την παρουσία του ή προβληματίζοντας σας με διάφορες ιδιοτροπίες εκτός ίσως από αυτήν που έχει με το Secure Erase μέσω του Intel SSD Toolbox. O 730 series 240 GB της Intel κοστίζει περίπου 208€ στο αγγλικό κατάστημα overclockers.co.uk (την περίοδο της δοκιμής δεν ήταν διαθέσιμος σε κανένα Ελληνικό κατάστημα) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Μεγάλη εγγύηση και διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την Intel αντέχει μέχρι και 70 GB καθημερινά για πέντε χρόνια) Χρησιμοποιεί ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές ως μέτρο προστασίας από τις (μικρό)διακοπές τροφοδοσίας Ξεφεύγει από τις συνηθισμένες υλοποιήσεις των υπόλοιπων κατασκευαστών Intel SSD Toolbox λογισμικό το οποίο προσφέρει αρκετές δυνατότητες και είναι αρκετά εύχρηστο 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks) Υποστήριξη TRIM (ακόμη και σε RAID 0 με Intel chipsets) Επιδόσεις σε RAID 0 Μειονεκτήματα Αρκετά ακριβός, χωρίς να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο σε επιδόσεις (σε single disk) Χαμηλή ταχύτητα εγγραφής στο μοντέλο με 240 GB χωρητικότητα Υψηλή κατανάλωση (σε σχέση με τους υπόλοιπους SSDs) Δεν υποστηρίζει μερικά σημαντικά πρωτόκολλα κρυπτογράφησης (Opal 2.0 και IEEE-1667) Σχεδόν αδύνατο να πραγματοποιήσεις Secure Erase μέσω του Intel SSD Toolbox Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Intel 730 series 240 GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Intel για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  8. Η ιστορία της OCZ με τους SSD είναι ένα σενάριο που έχει όλα τα στοιχεία της επιτυχίας. Φιλοδοξία, κατάκτηση, ρίσκο, πτώση, ανάσταση. Αν είχε και σεξ, θα μιλούσαμε για το νέο blockbuster του Χόλυγουντ. Όπως και να 'χει, το σενάριο παραμένει ενδιαφέρον, και η ανανεωμένη OCZ, που πετάει πλέον με τα φτερά της καταξιωμένης και πανίσχυρης Toshiba, δε λέει να αλλάξει νοοτροπία. Κυκλοφορεί λοιπόν στην αγορά προϊόντα που χαρακτηρίζονται από πρωτόγνωρες επιδόσεις σε συγκεκριμένους τομείς, όπως τον αριθμό των IOPS σε σταθερή κατάσταση, αδιαφορώντας αν ο ανταγωνισμός την ξεπερνάει σε άλλα. Ο enterprise Vector 150 και οι enthusiast Vertex 450 και Vertex 460 που έχει κυκλοφορήσει η εταιρία υπό τη σκέπη της Toshiba, είναι όλοι παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν. Έρχεται λοιπόν τώρα να συμπληρώσει το εύρος των προσφορών της, με έναν SSD που καλύπτει το entry level - mainstream κομμάτι της αγοράς, τον OCZ ARC 100. Με γονίδια από τα μεγαλύτερα αδέλφια του αλλά και κάποιες παραχωρήσεις, ο ARC 100 προσπαθεί να γεφυρώσει το κενό ανάμεσα στις επιδόσεις και την τιμή. Αν θα το καταφέρει, θα το δούμε στις σελίδες που ακολουθούν. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες, ο OCZ ARC 100 έρχεται σε μια κλασσική χάρτινη συσκευασία σε αποχρώσεις του μπλε και του λευκού, που θα φορεθούν πολύ φέτος στο Παρίσι. Κάτω δεξιά στο εμπρός μέρος υπάρχει ένα αυτοκόλλητο που δείχνει τη χωρητικότητα του SSD, στην περίπτωσή μας τα 240GB. Επί τη ευκαιρία, ο OCZ ARC 100 έρχεται σε 120, 240 και 480 GB. Στο πίσω μέρος, αριστερά στο γαλάζιο πλαίσιο βλέπουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του υπό δοκιμή SSD, τα οποία θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά ας κρατήσουμε προς το παρόν, ότι είναι διασύνδεσης SATA III, έχει 7mm ύψος για να χωράει και στα ultrabooks, υποστηρίζει φυσικά trim και διαθέτει 3 χρόνια εγγύηση. Δεξιά βλέπουμε σε 12 γλώσσες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνική-, την απόπειρα της OCZ να μας πείσει ότι οι SSD είναι καλύτεροι από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Εντός της συσκευασίας, βρίσκεται ο SSD μέσα σε διάφανο πλαστικό που σε συνδυασμό με τη συσκευασία δείχνει ικανό να τον προστατέψει από φυσιολογικές κακουχίες κατά τη μεταφορά του. Μαζί, ένα εγχειρίδιο χρήσης με αρκετές σελίδες που περιγράφει λεπτομερώς και σε αρκετές γλώσσες - και Ελληνικά - τη διαδικασία εγκατάστασης του SSD καθώς και τους όρους της εγγύησης, για τους οποίους - μείνετε μαζί μας - έχουμε ενδιαφέροντα πράγματα να σας πούμε. Λοιπά αξεσουάρ σε hardware όπως μετατροπέας σε 3,5" ή κάποιο λογισμικό, λάμπουν δια της απουσίας τους. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να αντικατοπτρίζεται και στην τιμή. Και επί τέλους το καθ' εαυτό προϊόν, του οποίου η άνω επιφάνεια καλύπτεται από ολόσωμο αυτοκόλλητό στα χρώματα της συσκευασίας, ενώ η κάτω φέρει λευκό αυτοκόλλητο με πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Παρατηρήσατε τίποτα παράξενο; Ναι, απουσιάζει το κλασσικό αυτοκόλλητο που καλύπτει κάποια βίδα και ακυρώνει την εγγύηση αν καταστραφεί. Εδώ που τα λέμε, και να υπήρχε, ποια βίδα θα κάλυπτε; Μα καλά, πως ανοίγει αυτός ο SSD; Να τες οι βίδες! Μία σε κάθε γωνία του πάνω μέρους, κάτω από το αυτοκόλλητο. Η OCZ αποφάσισε να μην ασχημύνει τον ARC 100 με ειδικά αυτοκόλλητα και εμφανείς βίδες και τις έκρυψε, κάτω από το μεγάλο αυτοκόλλητο της άνω πλευράς. Οι όροι της εγγύησης πάντως προειδοποιούν ότι αν πειράξετε το αυτοκόλλητο αυτό και αποκτήσετε πρόσβαση στις βίδες, δε θα έχετε πια εγγύηση. Ας είναι, εμείς για χάρη σας ανασηκώσαμε προσεκτικά το αυτοκόλλητο και ξεβιδώσαμε τις τέσσερις βίδες που ανοίγουν το περίβλημα του ARC 100. Μετά ξεβιδώσαμε άλλες τέσσερις που στηρίζουν την πλακέτα στο κάτω καπάκι και... ...ιδού ο νυμφίος με αδαμιαία περιβολή και φύλο συκής αριστερά, ενώ δεξιά του το αφαιρέσαμε κι αυτό. Ο λόγος για το θερμικό pad που καλύπτει τον ελεγκτή του ARC 100 και που τον φέρνει σε επαφή με το μεταλλικό περίβλημα της συσκευής, πράγμα που βοηθάει στην ψύξη του ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Πάει κι αυτό! Εδώ βλέπουμε ένα κοντινό του ελεγκτή του ARC 100 που δεν είναι άλλος από τον γνωστό Indilinx Barefoot 3 M10 με κωδικό IDX500M10-BC που είναι χρονισμένος στα 352MHz. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, τη ναυαρχίδα της OCZ, αλλά εκεί ο χρονισμός είναι υψηλότερος, στα 397MHz. Στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε ένα από τα συνολικά 16 τσιπ NAND που διαθέτει ο ARC 100. Είναι κατασκευής της Toshiba και χωρητικότητας 16GB έκαστο, δίνοντας στον ARC 100 μια συνολική χωρητικότητα της τάξης των 256GB. Μια και ο SSD προσφέρει μόνο τα 240 από αυτά τα GB στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για overprovisioning. Οι NAND του ARC 100 είναι οι τελευταίες 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND της Toshiba και έχουν κωδικό TH58TEG7DDKBA4C. Θεωρητικά θα είναι λίγο πιο αργές από αυτές που χρησιμοποιούν οι Vector και Vertex λόγω της μικρότερης λιθογραφίας, αλλά και πιο οικονομικές. Σε κάθε πλευρά του PCB υπάρχει και από ένα chip της Micron που παρέχει τη μνήμη cache για τον ελεγκτή του δίσκου. Συγκεκριμένα πρόκειται για 2 chip με κωδικό D9PSH, των 256MB έκαστο, που δίνουν συνολικά 512MB cache στον Indilinx M10. Τα λοιπά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για DDR3 χρονισμένες στα 800Mz (DDR3 data rate = 1600Mhz) και CL=11. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Micron. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε την άλλη πλευρά του PCB που περιλαμβάνει 8 NAND, 1 cache και κάτω αριστερά το κύκλωμα τροφοδοσίας του SSD. Να το κύκλωμα τροφοδοσίας, με τα πηνία και τους πυκνωτές του και στο κέντρο να δεσπόζει το chip με κωδικό TPS652510 της Texas Instruments που περιλαμβάνει τρεις μετατροπείς DC-DC καθώς και τα απαραίτητα MOSFET ισχύος, ενώ δέχεται είσοδο από 4,5 έως και 16V. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Texas Instruments. Στην τελευταία φωτογραφία βλέπουμε ένα χαρτί που περιλαμβάνεται στη συσκευασία και ενημερώνει τους καταναλωτές να μην επιστρέψουν το προϊόν στον προμηθευτή τους αλλά να επικοινωνήσουν με την ίδια την OCZ. Η ενημέρωση αυτή γίνεται σε συνολικά 11 γλώσσες, 5 από αυτή την πλευρά και 6, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής, από την άλλη. Γιατί όμως; Στο σημείο αυτό θα επανέλθουμε στο θέμα της εγγύησης, όπως σας είχαμε υποσχεθεί. Η OCZ με τον ARC 100 λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Η εγγύηση αυτή έχει πανευρωπαϊκή ισχύ και καλύπτει προς το παρόν μόνο το μοντέλο ARC 100. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που δίνει στον ARC 100 και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον παραπάνω πίνακα βλέπουμε τις θεωρητικές επιδόσεις του ARC 100 στις διάφορες χωρητικότητες που διαθέτει. Παρατηρούμε μικρές διαφορές στην ταχύτητα ανάγνωσης ανάλογα τη χωρητικότητα και κάπως μεγαλύτερες διαφορές στις ταχύτητες εγγραφής. Τα μέγιστα IOPS είναι κοινά για όλες τις χωρητικότητες ενώ τα IOPS σε σταθερή κατάσταση (δηλαδή όταν όλα τα κελιά του NAND του SSD χρειάζονται trim και ο SSD είναι στις χαμηλότερες δυνατές επιδόσεις του) επηρεάζονται αρκετά από τη χωρητικότητα και είναι 12000 IOPS για το μοντέλο των 120GB, 18000 IOPS για το μοντέλο των 240GB και 20000 IOPS για αυτό των 480GB. Δε θα λέγαμε ότι μας εντυπωσιάζουν τα νούμερα, εκτός από αυτά της σταθερής κατάστασης, τα οποία είναι εξαιρετικά και μακράν ανώτερα του ανταγωνισμού. Εδώ βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του ARC 100 τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης και οι ακριβείς διαστάσεις του. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του ARC 100. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Στη συνέχεια βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο ARC 100, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο ARC 100 είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 20GB ανά ημέρα για 3 χρόνια. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του ARC 100 και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ARC 100 δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Στον τελευταίο πίνακα βλέπουμε συγκριτικά τα χαρακτηριστικά του ARC 100 με τους κυριότερους ανταγωνιστές του. Ενώ δεν διεκδικεί δάφνες στη σειριακή προσπέλαση, ξεχωρίζουν - όπως έχουμε ήδη πει - τα υψηλά IOPS σε σταθερή κατάσταση και ο μεγάλος μέσος χρόνος αντοχής (MTBF). Συνοδευτικό λογισμικό - Σπαρτιάτικο αλλά λειτουργικό Ο OCZ ARC 100 δεν περιέχει στη συσκευασία του κάποιο συνοδευτικό λογισμικό. Μπορείτε όμως να μεταβείτε στη σελίδα της OCZ και να κατεβάσετε το OCZ Toolbox. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και μέσα στο λευκό πλαίσιο σας δείχνει όλους τους SSD της OCZ που υπάρχουν στο σύστημά σας. Στην περίπτωσή μας βλέπουμε τον OCZ ARC 100. Επιλέγοντας κάποιον SSD από τη λίστα βλέπουμε στα δεξιά αυτής το ακριβές μοντέλο, τη χωρητικότητα, το σειριακό αριθμό, το firmware και το WWN (World Wide Name). Αξίζει να σημειωθεί ότι αν δε βρεθεί κάποιο drive της OCZ στον υπολογιστή για να μπορέσετε να το επιλέξετε στη λίστα, οι υπόλοιπες καρτέλες του προγράμματος δεν ανοίγουν. Έχοντας επιλεγμένο λοιπόν ένα drive και πατώντας στο Tools, πηγαίνουμε στην παρακάτω καρτέλα... ...στην οποία μπορούμε να κατεβάσουμε και να περάσουμε τυχόν νεότερο firmware ή να στείλουμε χειροκίνητα εντολή TRIM. Η τρίτη καρτέλα αφορά το security... ...όπου μπορούμε να κάνουμε secure erase στο drive μας και να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση, είτε για λόγους ασφαλείας και αδυναμίας ανάκτησης δεδομένων από τρίτους (λέμε τώρα) αλλά και για να φέρουμε τον SSD σε καθαρή κατάσταση όπου όλα τα κελιά του είναι καθαρά και έτοιμα για εγγραφή. Η διαδικασία, σε αντίθεση με ό,τι θα νόμιζε κανείς, ολοκληρώνεται αρκετά γρήγορα. Τελευταία καρτέλα είναι η καρτέλα Details... ...όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες σχετικά με τον SSD του και τo S.M.A.R.T. Η επιλογή Security... ...δίνει απλά τη δυνατότητα οι ενημερώσεις των firmware να γίνονται μέσω κάποιου proxy server και το help... ...μαντέψτε, ναι, δίνει πληροφορίες για το τι κάνουν οι επιλογές που έχουμε. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ αν και δε θα το λέγαμε εντυπωσιακό, κάνει τις βασικές δουλειές που χρειάζεται να κάνει, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον OCZ ARC 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο πολύ γνωστός στην κατηγορία Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, OCZ ARC 100 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Το HD Tune Pro 5.50 μετράει την ταχύτητα ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ ARC 100 απέναντι σε 2 από τους πιο κλασσικούς ανταγωνιστές του: Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο OCZ ARC 100 είναι μακράν ταχύτερος του ανταγωνισμού, ειδικά στις αναγνώσεις των 512B και 4ΚΒ και έτσι ξεκινάει με το δεξί τις δοκιμές... ...ενώ στις εγγραφές, παρά το γεγονός ότι διατηρεί τις υψηλές του επιδόσεις, ο ανταγωνισμός ανεβαίνει και τα πράγματα φαίνονται πιο ισορροπημένα, με τον OCZ ARC 100 να διατηρεί τα σκήπτρα στις εγγραφές των 4K. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access, ο OCZ ARC 100 ισοβαθμεί με τον Samsung 840 EVO ενώ ο Kingston SSDNow KC300 εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency. Στο Average Write Test, ο OCZ ARC 100 σαρώνει με μόλις 0,03ms μέσο latency. Τα 0,11ms του μέγιστου latency που εμφάνιζει οφείλονται σε μόλις 1-2 spikes κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο OCZ ARC 100 τα πάει μέτρια ξεπερνώντας τον Samsung 840 EVO μόνο στις αναγνώσεις 4K64Thrd. Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει ακόμη καλύτερα, κερδίζοντας και τις εγγραφές των 4K και μένοντας πίσω μόνο στις όχι και τόσο σημαντικές σειριακές εγγραφές. Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο Samsung 840 EVO είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει οριακά τον Kingston SSDNow KC300. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο OCZ ARC 100 δεν πάει καθόλου καλά και υπολείπεται και των 2 ανταγωνιστών του. Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών σαρώνει τον ανταγωνισμό και υπολείπεται μόνο στις σειριακές εγγραφές που παίζουν και το μικρότερο ρόλο. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου ο OCZ ARK 100 κατατάσσεται στη μέση, με τον Samsung 840 EVO να κυριαρχεί και τον Kingston SSDNow KC300 ουραγό. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ ARC 100 δεν τα πήγε καθόλου καλά, καταλαμβάνοντας σχεδόν παντού την τελευταία θέση, ενώ ο Kingston SSDNow KC300 ήταν ο αδιαμφισβήτητος νικητής της δοκιμής. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή, αν εξαιρέσουμε την κατηγορία "Starting Apps" όπου ο Kingston SSDNow KC300 διέπρεψε και ο OCZ ARC 100 δεν τα πήγε καλά, γενικά οι και οι 3 SSD ήταν πολύ κοντά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο. Εδώ παρατηρούμε μια ελαφρά υπεροχή του Samsung 840 EVO αλλά γενικά, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές. Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον ARC 100 να είναι συνολικά θετικές. Παρά το γεγονός ότι τα συνθετικά benchmarks δεν είναι το δυνατό του σημείο, ο ARC 100 οδήγησε τη βαθμολογία σε αρκετές δοκιμές και όπου υστέρησε, αυτό δεν ήταν για πολύ. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγo τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε ραγδαία με τον Samsung 840 EVO να είναι κυρίαρχος και τον OCZ ARC 100 να υπολείπεται σημαντικά ενώ ο Kingston SSDNow KC300 έχει πολύ χαμηλότερες επιδόσεις. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο OCZ ARC 100 ουσιαστικά ισοβαθμεί με τον Samsung 840 EVO ενώ το υψηλότερο max latency οφείλεται σε 1 μόνο spike και θεωρείται επουσιώδες. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμές ανάγνωσης το τοπίο είναι παρόμοιο με τη δοκιμή σε άδειο δίσκο, με μόνη διαφορά την άνοδο του Samsung 840 EVO στη δοκιμασία 4K64Thrd. Έτσι ο OCZ ARC 100 μένει παντού πίσω από τον Samsung 840 EVO σε αυτή τη δοκιμασία. Στις δοκιμές εγγραφών επαναλαμβάνεται το μοτίβο των δοκιμών σε άδειο SSD με τον OCZ ARC 100 να υπολείπεται στις σειριακές εγγραφές αλλά να σαρώνει στις εγγραφές 4K64Thrd. Τέλος στις δοκιμασίες αντιγραφών, o Samsung 840 EVO προηγείται στην αντιγραφή ISO αλλά ο OCZ ARC 100 κερδίζει στις αντιγραφές Program και Game, κερδίζοντας τη δοκιμασία αυτή στα σημεία. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64. Οι δοκιμασίες ανάγνωσης παραμένουν ως είχαν στους άδειους SSD, με διαφορά την αξιοσημείωτη πτώση των OCZ ARC 100 και Kingston SSDNow KC300 στη δοκιμασία 4KQD32. Ο Samsung 840 EVO είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής της δοκιμασίας. Στις δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ ARC 100 διατηρεί το προβάδισμα στα 512Κ, ισοβαθμεί ουσιαστικά με τον Samsung 840 EVO στα 4Κ και χάνει κατά κράτος στα 4KQD32. O Kingston SSDNow KC300 είναι σε όλες τις δοκιμασίες τελευταίος. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο OCZ ARC 100 υπολείπεται του Samsung 840 EVO και προηγείται του Kingston SSDNow KC300. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε: Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ καλύτερος είναι ο SSD που θα πετύχει το μικρότερο χρόνο, με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει για λίγο τον Kingston SSDNow KC300 και για αρκετό χρόνο τον Samsung 840 EVO. Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο OCZ ARC 100 έχασε λίγο έδαφος σε κάποιες δοκιμές, αλλά παρέμεινε γενικά ψηλά. Σαν συνολική εντύπωση θα τον τοποθετούσαμε λίγο κάτω από τον Samsung 840 EVO και αρκετά πάνω από τον Kingston SSDNow KC300. Πάμε τώρα στα δύσκολα. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον ARC 100 που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο OCZ ARC 100 σαρώνει τα πάντα. Μόλις περάσουμε το εύκολο τεστ των 100% τυχαίων αναγνώσεων όπου ο Samsung 840 EVO έχει τις καλύτερες επιδόσεις και βάλουμε στο παιχνίδι έστω και λίγες εγγραφές ο Samsung 840 EVO σύντομα "πατώνει" ενώ ο OCZ ARC 100 "πετάει". Ο Kingston SSDNow KC300 διατηρεί αξιοπρεπέστατες επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες στις οποίες ο OCZ ARC 100 δείχνει τα δόντια του, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα... ...o Kingston SSDNow KC300 παίρνει κεφάλι με πάνω από 1 δευτερόλεπτο ενώ ο OZC ARC 100 είναι μόλις ένα δέκατο του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον τελευταίο Samsung 840 EVO. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει κατά κράτος στις αντιγραφές των 2 μεγάλων αρχείων. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Εδώ τους καλύτερους χρόνους έχει ο Samsung 840 EVO με τον OCZ ARC 100 να ακολουθεί από κοντά και τον Kingston SSDNow KC300 ελάχιστα πιο πίσω. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου... ...ο Kingston SSDNow KC300 κερδίζει για ένα τρίτο του δευτερολέπτου τον Samsung 840 EVO ενώ ο OCZ ARC 100 μένει τελευταίος με αρκετή διαφορά. Προφανώς ο έλεγχος για ιούς με το Avira δεν είναι το φόρτε του. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ όλοι οι SSD έχουν περίπου τις ίδιες επιδόσεις με τον OCZ ARC 100 να καθυστερεί λίγο περισσότερο στην εκκίνηση του Photoshop. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ ο OCZ ARC 100, παρά την ελαφριά καθυστέρηση στις αναγνώσεις, κάνει καλύτερες εγγραφές από τους άλλους SSD με αποτέλεσμα να πετύχει τον καλύτερο συνολικό χρόνο, έστω και με ελάχιστη διαφορά. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013... ...όπου τον καλύτερο χρόνο και με διαφορά πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 με τον OCZ ARC 100 να χάνει για λίγο από τον Samsung 840 EVO. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου... Ο OCZ ARC 100 έχει την καλύτερη επίδοση, κυρίως λόγω των καταπληκτικών χρόνων που πέτυχε στις αντιγραφές μεγάλων αρχείων. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Έφτασε η ώρα της κρίσης. Ο OCZ ARC 100 είναι ένας SSD με προσωπικότητα. Εκεί που ο ανταγωνισμός προβάλλει επιδόσεις σε εξωπραγματικά ιδανικές συνθήκες, ο OCZ ARC 100 προβάλει τις επιδόσεις του σε εξωφρενικά δύσκολες συνθήκες. Πρέπει να μας λέει κάτι αυτό; Φυσικά και πρέπει! Μόλις βγει από το κουτί, κάθε SSD είναι γρήγορος! Αρκετοί μάλιστα είναι πιο γρήγοροι από τον OCZ ARC 100. Αλλά με τη χρήση και όσο πιο βαριά είναι αυτή οι επιδόσεις πέφτουν και μάλιστα πολλές φορές υπερβολικά. Εκεί ο OCZ ARC 100 ξεχωρίζει διατηρώντας τις καλύτερες επιδόσεις στην κατηγορία του. Αξίζει λοιπόν να επενδύσει κανείς στον OCZ ARC 100? Η απάντηση είναι εξαρτάται. Για χρήστες που κάνουν ελαφριά χρήση του υπολογιστή και δε ζορίζουν ποτέ τον SSD τους, κάποιος άλλος SSD, με καλύτερες επιδόσεις σε ιδανικές συνθήκες και χαμηλότερη τιμή ίσως θα ήταν προτιμότερος. Για χρήστες με βαρύ multitasking και συχνές εγγραφές που ζορίζουν τον SSD, ο OCZ ARC 100 είναι μονόδρομος στη mainstream κατηγορία. Για τον περισσότερο κόσμο που είναι κάπου στη μέση, ας αποφασίσει ο καθένας που θέλει να ρίξει το βάρος στην αγορά που θα κάνει. Και φυσικά οφείλουμε πάντα να λάβουμε υπ' όψιν ότι ο OCZ ARC 100 έρχεται με την καλύτερη εγγύηση από πλευράς όρων που έχουμε δει ποτέ όχι μόνο σε SSD αλλά σε οποιοδήποτε προϊόν! Και μ' αυτά, φτάσαμε στη βαθμολογία: α) Στον τομέα των χαρακτηριστικών αφαιρούμε λίγους πόντους επειδή ο OCZ ARC 100 δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep) και κάααατι ακόμη για την απουσία TCG Opal encryption. β) Στον τομέα της τιμής τα πράγματα είναι συγκεχυμένα. Αυτή τη στιγμή ο OCZ ARC 100 240GB διατίθεται μόνο από ένα ελληνικό κατάστημα στην τιμή των 129 ευρώ, η οποία είναι υψηλή. Η επίσημη τιμή του στη Γερμανία όμως είναι 110,50 ευρώ, με 19% Φ.Π.Α. Αναπροσαρμόζοντας για τα Ελληνικά δεδομένα με 23% Φ.Π.Α. το κόστος του γίνεται 114,21 ευρώ, μισό καφεδάκι πάνω από τον αντίστοιχο Samsung 840 EVO 250GB που ξεκινάει από τα 111,27 ευρώ. Με βάση αυτή την τιμή θα κρίνουμε λοιπόν, καθώς ένα μόνο ελληνικό κατάστημα δε θεωρούμε ότι διαμορφώνει την πραγματική τιμή του προϊόντος στην αγορά και θα τον βαθμολογήσουμε πολύ καλά σε σχέση με όσα προσφέρει. γ) Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD. δ) Από επιδόσεις, το θέμα σηκώνει συζήτηση. Εξαρτάται πώς θέλει να το δει κανείς. Στα συνθετικά benchmarks ο OCZ ARC 100 δεν έλαμψε αλλά θα λέγαμε ότι τα πήγε μέτρια. Δεδομένου όμως ότι τα συνθετικά benchmarks δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική χρήση, δε βασίζουμε παρά ελάχιστα τη βαθμολογία μας σε αυτά. Αντίθετα, στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης ο OCZ ARC 100 ήρθε πρώτος, υπερσκελίζοντας 2 δυνατούς ανταγωνιστές. Επίσης στις σαδιστικές μας δοκιμασίες, πήρε πραγματικά άριστα, δείχνοντας ότι θα διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις όσο σκληρά κι αν του φερθείτε. Για όλα αυτά, η βαθμολογία του στις επιδόσεις θα είναι αρκετά υψηλή. Πλεονεκτήματα <ul><li>Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία σταθερής κατάστασης (steady state).</li><li>Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία μικτών εργασιών.</li><li>Σταθερές επιδόσεις στη διάρκεια του χρόνου.</li><li>Καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης.</li><li>Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει ποτέ.</li><li>Λιτό αλλά σχετικά πλήρες λογισμικό.</li><li>Σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και στη συσκευασία περιλαμβάνονται Ελληνικά.</li></ul> Μειονεκτήματα <ul><li>Μέτριες επιδόσεις στα συνθετικά Benchmarks.</li><li>Απουσία μετατροπέα σε 3,5".</li><li>Απουσία λογισμικού μεταφοράς δεδομένων (migration software).<li>Απουσία καρτέλας ρυθμίσεων των Windows για χρήση με SSD από το λογισμικό.</li></ul Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ ARC 100 είναι: Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Για το TheLab.gr Πολύμερος Αχανιώτης 1/9/2014
  9. Το όνομα της AMD το γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται με υπολογιστές. Ο αυτόματος συνειρμός που το συνοδεύει αφορά επεξεργαστές και κάρτες γραφικών. Σήμερα όμως το όνομα αυτό ανήκει σε έναν SSD, ο οποίος με περίσσιο θάρρος ανέβηκε στον πάγκο των βασανιστηρίων που βρίσκεται στα υπόγεια του TheLab.gr, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με αλυσίδες στους τοίχους, γεμάτο παράξενα όργανα, δίπλα ακριβώς από το γραφείο των reviewers. Θάρρος είπαμε; Θράσος, είναι ο ορθότερος χαρακτηρισμός! Εντάξει, μεγάλη εταιρεία η AMD, αλλά από πού και ως πού η πρώτη της προσπάθεια στο δύσκολο τομέα των SSD να διαθέτει τέτοιο τσαγανό; Κάτι κρύβεται εδώ που ξυπνάει μέσα μου τον Sherlock Holmes! Σας υποσχόμαστε να φτάσουμε στο βάθος αυτής της υπόθεσης και να λύσουμε το μυστήριο του AMD R7 240GB. Έλα Watson, πάμε στην επόμενη σελίδα! [break=Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε] O AMD R7 240GB έρχεται σε ένα χάρτινο κουτί όπου κυριαρχούν το κόκκινο και το μαύρο. Περιβάλλεται από ζελατίνη που εξασφαλίζει ότι θα είστε ο πρώτος ή η πρώτη που θα ανοίξει το χάρτινο κουτί. Χωρίς τη ζελατίνη τα πράγματα γίνονται αρκετά καθαρότερα και μπορείτε, πατώντας πάνω στις εικόνες και βλέποντας την HD έκδοσή τους, να διαβάσετε λεπτομέρειες σχετικά με το προϊόν. Ξεκινώντας από το μπροστινό μέρος της συσκευασίας, διακρίνουμε το λογότυπο της AMD, τον ίδιο τον SSD, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο drive ανήκει στη σειρά R7 και ότι έχει χωρητικότητα 240GB. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να σχολιάσουμε ότι η σειρά R7 της AMD αφορά γενικά προϊόντα από Low-Range μέχρι και Mid-Range. Συνεπώς και με βάση τη λογική, κάτι τέτοιο περιμένουμε και από τον AMD R7 240GB. Και αναρωτιόμαστε, θα δούμε κάποιον AMD R9 SSD; Στο πίσω μέρος, στα αριστερά βλέπουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του υπό δοκιμή SSD, τα οποία θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά ας κρατήσουμε προς το παρόν, ότι είναι διασύνδεσης SATA III, έχει 7mm ύψος για να χωράει και στα ultrabooks, υποστηρίζει φυσικά trim και διαθέτει 4 χρόνια εγγύηση. Δεξιά βλέπουμε σε 12 γλώσσες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνική-, μια προσπάθεια να μας πείσουν ότι οι SSD είναι καλύτεροι από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Υπάρχουν κάποια αυτοκόλλητα με bar codes και serial numbers και φυσικά, κάτω αριστερά, το λογότυπο της εταιρείας, OCZ. Μισό λεπτό Watson! OCZ Storage Solutions, A Toshiba Group Company! Να το μυστικό του AMD R7 240GB! Πρόκειται ουσιαστικά για μία υλοποίηση της έμπειρης OCZ! The plot thickens! Μέσα στη χάρτινη συσκευασία, ο AMD R7 240GB συνοδεύεται από τον πλούσιο εξοπλισμό του. Διακρίνουμε το ίδιο το drive σε διάφανη, πλαστική, προστατευτική θήκη, ένα μετατροπέα 3,5" και τρία φυλλάδια. Το πρώτο φυλλάδιο αφορά την εγγύηση του AMD R7 240GB και μας προτρέπει σε περίπτωση βλάβης να μην επιστρέψουμε το προϊόν στο κατάστημα λιανικής από όπου το προμηθευτήκαμε αλλά να επισκεφθούμε την τεχνική τους υποστήριξη και πύλη RMA (αντικατάστασης προϊόντων) στην αναγραφόμενη διεύθυνση. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθούμε εκτενέστερα στο θέμα της εγγύησης. Η OCZ λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Η εγγύηση αυτή έχει πανευρωπαϊκή ισχύ και καλύπτει προς το παρόν μόνο τα μοντέλα OCZ ARC 100 και AMD R7. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Ακολουθεί το εγχειρίδιο με οδηγίες εγκατάστασης του AMD R7 240GB. Στο τελευταίο φυλλάδιο βρίσκουμε τις οδηγίες λήψης και εγκατάστασης του Acronis True Image HD, ίσως του πιο καταξιωμένου λογισμικού κλωνοποίησης δίσκων, το οποίο παρέχεται μαζί με τον AMD R7 240GB. Τελειώσαμε με τα χαρτιά και φτάσαμε στην πλαστική θήκη προστασίας του AMD R7 240GB, η οποία περιέχει και τις βίδες που θα χρειαστούν κατά την εγκατάστασή του, είτε ως έχει, είτε με τη χρήση του μετατροπέα 3,5" Να και ο ίδιος ο SSD, εμπρός και πίσω. Η διττή του φύση εμφανίζεται και εδώ, όπως και στη συσκευασία του. Έτσι από μπροστά είναι ένα AMD, Radeon Solid State Drive, ενώ από πίσω ένα OCZ Radeon R7 Sata III Solid State Drive 240GB. Το αυτοκόλλητο της πίσω όψης φέρει πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Οι τέσσερις βίδες στις γωνίες είναι εμφανώς αυτές που πρέπει να ξεβιδώσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive. Η μία, καλύπτεται από αυτοκόλλητο που φέρει την προειδοποίηση ότι θα χαθεί η εξαιρετική του εγγύηση αν αφαιρεθεί. Πάει το αυτοκόλλητο, πάει και η εγγύηση και με ένα απλό κατσαβίδι Philips, αφαιρέθηκαν και οι τέσσερις βίδες. Τέσσερις ακόμα βίδες κρατάνε την πλακέτα του AMD R7 240GB σταθερά στο πάνω μέρος του σασί και ένα θερμικό pad αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή τον ελεγκτή του με το καπάκι που αφαιρέσαμε, το οποίο λειτουργεί και ως ψήκτρα για τον ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Τα αφαιρούμε όλα αυτά και βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία την ουσία του AMD R7 240GB. Εδώ βλέπουμε ένα κοντινό του ελεγκτή του AMD R7 240GB που δεν είναι άλλος από τον γνωστό Indilinx Barefoot 3 M00 με κωδικό IDX500M00-BC. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, τη ναυαρχίδα της OCZ, του οποίου ο χρονισμός είναι στα 397MHz. Στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε ένα από τα συνολικά 16 τσιπ NAND που διαθέτει το drive. Είναι κατασκευής της Toshiba και χωρητικότητας 16GB έκαστο, δίνοντας στον AMD R7 240GB μια συνολική χωρητικότητα της τάξης των 256GB. Μια και ο SSD προσφέρει μόνο τα 240 από αυτά τα GB στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για overprovisioning. Οι NAND του AMD R7 240GB είναι οι τελευταίες 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND της Toshiba και έχουν κωδικό TH58TEG7DDKBA4C. Θεωρητικά θα είναι λίγο πιο αργές από αυτές που χρησιμοποιούν οι Vector και Vertex λόγω της μικρότερης λιθογραφίας, αλλά και πιο οικονομικές. Σε κάθε πλευρά του PCB υπάρχει και από ένα chip της Micron που παρέχει τη μνήμη cache για τον ελεγκτή του δίσκου. Συγκεκριμένα πρόκειται για 2 chip με κωδικό D9PSH, των 256MB έκαστο, που δίνουν συνολικά 512MB cache στον Indilinx M00. Τα λοιπά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για DDR3 χρονισμένες στα 800Mz (DDR3 data rate = 1600Mhz) και CL=11. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Micron. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε την άλλη πλευρά του PCB που περιλαμβάνει 8 NAND, 1 cache και κάτω αριστερά το κύκλωμα τροφοδοσίας του SSD. Να το κύκλωμα τροφοδοσίας, με τα πηνία και τους πυκνωτές του και στο κέντρο να δεσπόζει το chip με κωδικό TPS652510 της Texas Instruments που περιλαμβάνει τρεις μετατροπείς DC-DC καθώς και τα απαραίτητα MOSFET ισχύος, ενώ δέχεται είσοδο από 4,5 έως και 16V. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Texas Instruments. Στο σημείο αυτό τελειώνει η ανατομική ανάλυση του AMD R7 240GB. Ελάτε μαζί μας στην επόμενη σελίδα να δούμε τι καταφέρνουν να μας προσφέρουν όλα αυτά που είδαμε. [break=Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;] Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τις θεωρητικές επιδόσεις του AMD R7 στις διάφορες χωρητικότητες που διαθέτει. Παρατηρούμε ότι η ταχύτητα ανάγνωσης δεν επηρεάζεται από τη χωρητικότητα ενώ η ταχύτητα εγγραφής είναι κάπως μειωμένη μόνο στο μοντέλο των 120GB. Τα IOPS ανάγνωσης φαίνονται στον πίνακα και ανεβαίνουν παράλληλα με τη χωρητικότητα ενώ τα IOPS εγγραφής είναι στις 90.000 και κοινά για όλες τις χωρητικότητες. Tα IOPS σε σταθερή κατάσταση (δηλαδή όταν όλα τα κελιά του NAND του SSD χρειάζονται trim και ο SSD είναι στις χαμηλότερες δυνατές επιδόσεις του) επηρεάζονται αρκετά από τη χωρητικότητα και είναι 12000 IOPS για το μοντέλο των 120GB, 20000 IOPS για το μοντέλο των 240GB και 23000 IOPS για αυτό των 480GB. Αρκετά εντυπωσιακά τα νούμερα, ειδικά αυτά της σταθερής κατάστασης, τα οποία είναι εξαιρετικά και μακράν ανώτερα του ανταγωνισμού. Εδώ βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του AMD R7 240GB τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης οι ακριβείς διαστάσεις και το βάρος του. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του AMD R7 240GB. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Στη συνέχεια βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο AMD R7 240GB, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο AMD R7 240GB είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 30GB ανά ημέρα για 4 χρόνια. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του AMD R7 240GB και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο AMD R7 240GB δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ακολουθεί η ανάλυση του λογισμικού που συνοδεύει τον AMD R7 240GB. [break=Συνοδευτικό λογισμικό - Σπαρτιάτικο αλλά λειτουργικό] Ο AMD R7 240GB δεν περιέχει στη συσκευασία του κάποιο συνοδευτικό λογισμικό. Μπορείτε όμως να μεταβείτε στη σελίδα της OCZ και να κατεβάσετε το Radeon Toolbox. Το λογισμικό αυτό είναι ακριβές αντίγραφο του γνωστού OCZ Toolbox με αλλαγμένα χρώματα και παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και μέσα στο λευκό πλαίσιο σας δείχνει όλους τους SSD της OCZ που υπάρχουν στο σύστημά σας. Στην περίπτωσή μας βλέπουμε τον OCZ ARC 100 που είναι ο δίσκος που περιέχει το λειτουργικό σύστημα και τον Radeon R7. Επιλέγοντας κάποιον SSD από τη λίστα βλέπουμε στα δεξιά αυτής το ακριβές μοντέλο, τη χωρητικότητα, το σειριακό αριθμό, το firmware και το WWN (World Wide Name). Αξίζει να σημειωθεί ότι αν δε βρεθεί κάποιο drive της OCZ στον υπολογιστή για να μπορέσετε να το επιλέξετε στη λίστα, οι υπόλοιπες καρτέλες του προγράμματος δεν ανοίγουν. Έχοντας επιλεγμένο λοιπόν ένα drive και πατώντας στο Tools, πηγαίνουμε στην παρακάτω καρτέλα... ...στην οποία μπορούμε να κατεβάσουμε και να περάσουμε τυχόν νεότερο firmware ή να στείλουμε χειροκίνητα εντολή TRIM. Η τρίτη καρτέλα αφορά το security... ...όπου μπορούμε να κάνουμε secure erase στο drive μας και να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση, είτε για λόγους ασφαλείας και αδυναμίας ανάκτησης δεδομένων από τρίτους (λέμε τώρα) αλλά και για να φέρουμε τον SSD σε καθαρή κατάσταση όπου όλα τα κελιά του είναι καθαρά και έτοιμα για εγγραφή. Η διαδικασία, σε αντίθεση με ό,τι θα νόμιζε κανείς, ολοκληρώνεται αρκετά γρήγορα. Τελευταία καρτέλα είναι η καρτέλα Details... ...όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες σχετικά με τον SSD του και τo S.M.A.R.T. Η επιλογή Security... ...δίνει απλά τη δυνατότητα οι ενημερώσεις των firmware να γίνονται μέσω κάποιου proxy server και το help... ...μαντέψτε, ναι, δίνει πληροφορίες για το τι κάνουν οι επιλογές που έχουμε. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ αν και δε θα το λέγαμε εντυπωσιακό, κάνει τις βασικές δουλειές που χρειάζεται να κάνει, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. [break=Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;] Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον AMD R7 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο ομόσταυλος OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, AMD R7 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! [break=Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά] Ο πάγκος στήθηκε και ο AMD R7 240GB ξάπλωσε παλικαρίσια για να δεχτεί τα βασανιστήρια. Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο AMD R7 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο AMD R7 240GB παίρνει μια άνετη νίκη ξεκινώντας τις δοκιμασίες μας με το δεξί... ...ενώ στις εγγραφές, που οι διαφορές είναι μικρότερες, θα λέγαμε ότι ισοβαθμεί με τον Samsung 850 Pro 256GB. Καθόλου άσχημα! Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access, όλοι οι SSD της δοκιμής ισοβαθμούν, εκτός από τον Kingston SSDNow KC300 240 GB που εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency. Στο Average Write Test, ο AMD R7 240GB διατηρεί το μέσο του latency στα 2ms και έρχεται πάλι πρώτος! Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο AMD R7 240GB έχει από κοντά τις υλοποιήσεις της Samsung εκτός από τη δοκιμασία ανάγνωσης 4K, όπου υπολείπεται σημαντικά. Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει καλύτερα, και θα λέγαμε ότι συνολικά μοιράζεται την κορυφή με τον Samsung 850 Pro 256GB. Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο AMD R7 240GB βρίσκεται συνολικά τρίτος, με καλύτερη επίδοση στη δοκιμασία ISO και χειρότερη στην Game. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο AMD R7 240GB δεν τα πάει καλά. Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών έρχεται πρώτος σε όλες τις δοκιμασίες! Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου ο AMD R7 240GB παίρνει την τρίτη θέση, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο AMD R7 240GB δεν τα πάει πολύ καλά, ειδικά στη δοκιμασία του virus scan. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή, AMD R7 240GB είναι κοντά στους ανταγωνιστές του, εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps στην οποία υπολείπεται σημαντικά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο. Εδώ, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 240GB στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές. Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον AMD R7 240GB να είναι γενικά θετικές. Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες ενώ σε άλλες οι επιδόσεις είναι ανεξήγητα χαμηλές. Ίσως ένα πιο optimized firmware να έλυνε θέματα όπως οι χαμηλές επιδόσεις στο Virus Scan. [break=Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα] Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε με τον AMD R7 240GB να μένει τέταρτος, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung αλλά και τον ομόσταυλο και θεωρητικά μικρότερο OCZ ARC 100 240GB. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο AMD R7 240GB έχει τις ίδιες επιδόσεις με τον Samsung 850 Pro 256GB και υπολείπεται των Samsung 840 EVO 256GB και OCZ ARC 100 240GB. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμές ανάγνωσης o AMD R7 240GB κατατάσσεται οριακά τρίτος ενώ... ...στις δοκιμές εγγραφών διατηρεί την πρώτη θέση που είχε στις δοκιμασίες χωρίς λειτουργικό. Στις δοκιμασίες αντιγραφών, με μία πρώτη και δύο δεύτερες θέσεις, θα λέγαμε ότι μόνο ο Samsung 850 Pro 256GB τον περνάει. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64. Η δοκιμασία αυτή δε φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από την εκτέλεση της σε SSD που περιέχει το λειτουργικό και έτσι πάλι βλέπουμε τον AMD R7 240GB να κατατάσσεται τρίτος. Στις δοκιμασίες εγγραφής ο AMD R7 240GB χτυπάει στα ίσα τον Samsung 850 Pro 256GB παντού εκτός από τη δοκιμασία 4K QD32, όπου αντί να δούμε αύξηση στις επιδόσεις σε σχέση με τη δοκιμασία 4Κ όπως είναι το φυσιολογικό, βλέπουμε μείωση. Το ίδιο παρατηρείται και στον OCZ ARC 100 240GB καθώς και στον Kingston KC300 240GB. Θέμα στο firmware μυρίζει κι εδώ. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο AMD R7 240GB διατηρεί ξεκάθαρα την τρίτη θέση. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε: Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο AMD R7 240GB ήρθε δεύτερος, μετά από τον ταχύτατο Samsung 850 Pro 256GB, πλησιάζοντάς τον σε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο και αφήνοντας τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του τουλάχιστον μισό δευτερόλεπτο πίσω. Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο AMD R7 240GB ήταν αξιοπρεπής, με κάποιες εμφανείς αδυναμίες σε συγκεκριμένες δοκιμασίες. Πάμε τώρα στα δύσκολα. [break=IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;] Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον AMD R7 240GB που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο AMD R7 240GB βρίσκεται μπροστά. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. [break=Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;] Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα... ...AMD R7 240GB είναι εντός του στατιστικού σφάλματος μαζί με τους υπόλοιπους SSD της δοκιμής, εκτός από τον Kingston KC300 240GB που είναι κατά 1,3 δευτερόλεπτα ταχύτερος. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον AMD R7 240GB να είναι συνολικά δεύτερος, μετά από τον Samsung 850 Pro 256GB. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"... ...όπου ο AMD R7 240GB είναι ο ταχύτερος και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Εδώ τον καλύτερο χρόνο έχει ο Samsung 840 EVO 250GB με τον AMD R7 240GB να ακολουθεί από πολύ κοντά. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου... ...ο AMD R7 240GB δείχνει για μία ακόμη φορά την αδυναμία του στο Virus Scanning. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο [AMD R7 240GB δεν τα πήγε καλά και πέτυχε συνολικά τον τέταρτο χρόνο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Πάλι τέταρτος ο AMD R7 240GB. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013... ...όπου τον καλύτερο χρόνο πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 240GB με τον Samsung 850 Pro 256GB να χάνει για λίγο και τον AMD R7 240GB να λαμβάνει την τρίτη θέση. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου... Ο AMD R7 240GB πέτυχε τη δεύτερη καλύτερη συνολική επίδοση, πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB. Η διαφορά τους είναι 14,703s που ποσοστιαία μεταφράζεται σε κάτι λιγότερο από 3,37%. Όχι και άσχημα αν λάβουμε υπ όψιν ότι ο Samsung 850 Pro 256GB είναι ο γρηγορότερος SSD που έχουμε μετρήσει. [break=Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα] Αγαπητέ Watson, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Έχουμε στα χέρια μας έναν SSD που η AMD κατατάσσει στην κατηγορία R7, δηλαδή στη μικρομεσαία. Όμως μόνο μικρομεσαίες επιδόσεις δεν έχει. Προσεγγίζοντας τον ταχύτερο consumer SSD στην απόσταση του 3,37% και με την υπόσχεση ότι θα διατηρήσει τις επιδόσεις του ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, σίγουρα αξίζει την προσοχή μας. Αξίζει λοιπόν να επενδύσει κανείς στον AMD R7 240GB; Η απάντηση είναι εξαρτάται. Για χρήστες που κάνουν λογική χρήση του υπολογιστή και δε ζορίζουν πολύ τον SSD τους, οι επιλογές στην αγορά είναι πολλές, συμπεριλαμβανομένου και του ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB. Για χρήστες με βαρύ multitasking και συχνές εγγραφές που ζορίζουν τον SSD, ο AMD R7 240GB είναι δελεαστικότερος. Για τον περισσότερο κόσμο που είναι κάπου στη μέση, ας αποφασίσει ο καθένας που θέλει να ρίξει το βάρος στην αγορά που θα κάνει. Και φυσικά οφείλουμε πάντα να λάβουμε υπ' όψιν ότι ο AMD R7 240GB έρχεται με την καλύτερη εγγύηση από πλευράς όρων που έχουμε δει ποτέ όχι μόνο σε SSD αλλά σε οποιοδήποτε προϊόν! Και μ' αυτά, φτάσαμε στη βαθμολογία: α) Στον τομέα των χαρακτηριστικών αφαιρούμε λίγους πόντους επειδή ο AMD R7 240GB δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep) και κάααατι ακόμη για την απουσία TCG Opal encryption. β) Στον τομέα της τιμής, ο AMD R7 240GB δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα αλλά η προτεινόμενη τιμή από την εταιρεία είναι στα 144€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Η φθηνότερη τιμή στην οποία μπορούμε να βρούμε τον Samsung 850 Pro 256GB που είναι ο μόνος που ξεπέρασε τον AMD R7 240GB σε επιδόσεις είναι τα 175€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., μιλώντας πάντα για κατάστημα με διαθεσιμότητα και συμπεριλαμβάνοντας τα μεταφορικά. Έχουμε δηλαδή μια διαφορά στην τιμή της τάξης των 31€, ή περίπου 21,53% ενώ η διαφορά στις επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης - οι οποίες είναι και οι βαρύνουσας σημασίας - ήταν της τάξης του 3,37%. Ακόμη και αν περιλάβουμε καταστήματα χωρίς διαθεσιμότητα και δε λάβουμε υπ όψιν μας τα μεταφορικά - το τραβάμε όσο πάει δηλαδή - το κόστος του κατά 3,37% ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB ανέρχεται στα 158,68€, δηλαδή 10,19% ακριβότερο. Θα μου πείτε ότι ο Samsung 850 Pro προσφέρει 10 χρόνια εγγύηση, που είναι πολύ σημαντικό, αλλά τα 4 χρόνια που παρέχει ο AMD R7 240GB δεν είναι συνηθισμένη εγγύηση αλλά Shieldplus, με μεγάλα πλεονεκτήματα. Κοντολογίς, θα λέγαμε ότι σε σχέση με αυτά που προσφέρει και σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, ο AMD R7 240GB πετυχαίνει πολύ καλό value for money. Θα βαθμολογηθεί λοιπόν ανάλογα. γ) Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD. δ) Από επιδόσεις, το θέμα σηκώνει συζήτηση. Εξαρτάται πώς θέλει να το δει κανείς. Στα συνθετικά benchmarks ο AMD R7 240GB τα πήγε μέτρια. Δεδομένου όμως ότι τα συνθετικά benchmarks δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική χρήση, δε βασίζουμε παρά ελάχιστα τη βαθμολογία μας σε αυτά. Αντίθετα, στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης ο AMD R7 240GB τα πήγε πολύ καλά και ήρθε συνολικά δεύτερος, υπερσκελίζοντας δυνατούς ανταγωνιστές. Επίσης στις σαδιστικές μας δοκιμασίες, πήρε πραγματικά άριστα, δείχνοντας ότι θα διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις όσο σκληρά κι αν του φερθείτε. Για όλα αυτά, η βαθμολογία του στις επιδόσεις θα είναι αρκετά υψηλή. Πλεονεκτήματα Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία σταθερής κατάστασης (steady state). Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία μικτών εργασιών. Σταθερές επιδόσεις στη διάρκεια του χρόνου. Καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης. Συμπεριλαμβάνει μετατροπέα 3,5" Συμπεριλαμβάνει το πολύ καλό λογισμικό κλωνοποίησης Acronis True Image HD Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει ποτέ. Λιτό αλλά σχετικά πλήρες λογισμικό. Σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και στη συσκευασία περιλαμβάνονται Ελληνικά. Μειονεκτήματα Μέτριες επιδόσεις στα συνθετικά Benchmarks. Απουσία καρτέλας ρυθμίσεων των Windows για χρήση με SSD από το λογισμικό. Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του AMD R7 240GB είναι: Ευχαριστούμε θερμά την OCZ και την AMD για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 22/10/2014
  10. Εισαγωγή Η πρωτιά είναι πάντα ο στόχος και ο Trion 100 της OCZ έρχεται προικισμένος όχι με μία, αλλά με πέντε πρωτιές! Είναι ο πρώτος SSD της OCZ με TLC NAND Flash. Είναι ο πρώτος consumer SSD της αγοράς με Toshiba A19 TLC NAND. Είναι ο πρώτος SSD στον οποίον χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία της Toshiba και ελέγχθηκε από την OCZ. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ που υποστηρίζει DevSleep. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ του οποίου το endurance rating υπολογίζεται με βάση τα industry standards της JEDEC. Είναι η πρώτη φορά που εξετάζουμε ένα drive με τόσες πρωτιές και αν και δεν στοχεύει στην πρώτη θέση του πίνακα των επιδόσεων, καθώς είναι ένα value for money drive, σίγουρα θα ήθελε να φιγουράρει στην πρώτη θέση των χαμηλότερων τιμών. Και κάπως έτσι τελειώνει η πρώτη σελίδα αυτού του review. Αν θέλετε να μάθετε τι θυσιάζει και αν θυσιάζει κάτι ο OCZ Trion 100 για να διεκδικήσει την πρωτιά των χαμηλότερων τιμών, ακολουθήστε μας στις υπόλοιπες σελίδες. Πρωτιά. Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Μεταξύ του ένα, που συμβολίζει την πρωτιά και του τρία, πάνω στο οποίο βασίζεται το όνομα του Trion 100, υπάρχει φυσικά το δύο. Δύο είναι λοιπόν και τα δείγματα που μας προσέφερε η OCZ για να σας παρουσιάσουμε. Είναι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB. Η συσκευασία τους είναι η κλασσική συσκευασία των SSD της OCZ, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα, όπως λευκό είναι και το χρώμα του sticker που βρίσκεται πάνω στο ίδιο το drive. Η άνω όψη της συσκευασίας αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ στην πίσω όψη αναγράφονται βασικές πληροφορίες για τον OCZ Trion 100 καθώς και το γεγονός ότι καλύπτεται από τριετή εγγύηση. Εντός της συσκευασίας συναντάμε το drive προστατευμένο σε σκληρό διαφανές πλαστικό, ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης και ένα ακόμη που αφορά την εγγύηση και το οποίο εξηγεί ότι σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την εγγύηση, να μην επικοινωνήσετε με το κατάστημα από όπου αγοράσατε το drive, αλλά να επικοινωνήσετε απ' ευθείας με την OCZ. Αυτό είναι μέρος της ShieldPlus εγγύησης της OCZ για την οποία θα πούμε περισσότερα παρακάτω. Τα παρελκόμενα λάμπουν δια της απουσίας τους τονίζοντας τον value χαρακτήρα του drive. Το ίδιο το drive έχει ασημί κέλυφος με λευκό αυτοκόλλητο στην άνω όψη που φέρει το διακριτικό σήμα της OCZ στα κλασσικά της χρώματα. Η κάτω όψη φέρει αυτοκόλλητο με πληροφορίες για το drive, όπως η χωρητικότητα, οι πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό κλπ. Επίσης φέρει προειδοποίηση ότι χάνεται η εγγύηση αν πειραχτούν ή αφαιρεθούν οι ετικέτες. Εν τούτοις, δε χρειάζεται να πειράξει κανείς τις ετικέτες για να ανοίξει το drive. Το κέλυφος μένει σφραγισμένο με τη χρήση μεταλλικών clips μεταξύ των δύο τμημάτων του, τα οποία είναι αρκετά δύσκολο να ανοίξουν χωρίς να γίνει κάποιο σημάδι. Ίσως με αυτόν τον τρόπο η OCZ να ελέγχει αν έγινε παρέμβαση στο drive για να ακυρώσει την εγγύηση, πάντως οι ετικέτες δεν παίζουν κάποιο ρόλο στο άνοιγμα του drive. Ανοίξαμε λοιπόν τα δύο drives και αντικρίσαμε πανομοιότυπες πλακέτες. Η ορατή πλευρά δε φέρει κάποιο από τα βασικά εξαρτήματα των drives. Οπότε το ζουμί είναι από την άλλη μεριά. Σημειώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο thermal pad που να φέρει εξαρτήματα σε επαφή με το κέλυφος, παρά το γεγονός ότι κατά τις δοκιμές παρατηρήθηκε αρκετή θέρμανση των drives. Βγάλαμε τα PCB έξω και τα γυρίσαμε από την "καλή" μεριά. Σε όλες τις φωτογραφίες αριστερά έχουμε τον OCZ Trion 100 240GB και δεξιά τον OCZ Trion 100 480GB. Οι πλακέτες μοιάζουν πανομοιότυπες και όπως θα δούμε παρακάτω, σχεδόν είναι. Διαθέτουν από έναν ελεγκτή, από ένα cache chip και από 4 NAND chips. Ξεκινάμε την περιήγηση στα PCB από το βασικότερο εξάρτημα, που είναι ο ελεγκτής. Βλέπουμε ότι πρόκειται για έναν καινούριο ελεγκτή κατασκευασμένο από την Toshiba για τον οποίον η OCZ δεν μπόρεσε να μας δώσει καμία πληροφορία πέρα του ότι στην OCZ είναι γνωστός ως "The Toshiba Controller". Το chip φέρει το όνομα της εταιρείας κατασκευής και κωδικό TC58NC1000GSB-00, είναι κατασκευασμένο στην Taiwan και είναι κοινό και για τις δύο χωρητικότητες που έχουμε στη διάθεσή μας. Συνεχίζουμε με τα NAND chips. Αριστερά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 240GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEG9UDKBADE. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 64GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 64GB x 4 = 256GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Δεξιά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 480GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEΤ0UDKBAEF. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 128GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 128GB x 4 = 512GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Τελευταίες θα δούμε τις μνήμες cache των δύο drives. Αριστερά, για τον OCZ Trion 100 240GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 256ΜΒ. Δεξιά, για τον OCZ Trion 100 480GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC256M16DP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 512GBΜΒ. Συνεπώς βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB διαφέρουν μόνο στο ότι ο πρώτος χρησιμοποιεί 4 NAND των 64GB και έχει 256MB cache ενώ ο δεύτερος 4 NAND των 128GB και έχει 512MB cache. Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα; Η OCZ κατατάσσει τον OCZ Trion 100 στο πρώτο σκαλοπάτι των Consumer SSD της. Το σκαλοπάτι αυτό το ονομάζει Value, κάνοντας ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για το πιο οικονομικό και το πιο χαμηλών επιδόσεων μοντέλο της. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο OCZ Trion 100 στοχεύει σε χρήστες που δεν έχουν ακόμη κάνει τη μετάβαση από το μηχανικό σκληρό δίσκο σε κάποιον SSD και θέλουν να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα του τελευταίου στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς να ενδιαφέρονται για κορυφαίες επιδόσεις. Πράγματι, όπως φαίνεται στον πρώτο μας πίνακα, οι τιμές των μοντέλων του OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Και αν αυτές είναι η προτεινόμενες τιμές κατά την εμφάνιση του δίσκου στην αγορά, σίγουρα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορούμε να περιμένουμε ακόμη καλύτερες! Για να δούμε όμως, πόσο θα υποφέρουν οι επιδόσεις για να έχουμε τόσο καλές τιμές. Ο επόμενος πίνακας δείχνει ότι μάλλον όχι και πολύ. Βλέπουμε ιδιαίτερα καλές θεωρητικές επιδόσεις που φαίνεται ότι είναι επικεντρωμένες περισσότερο στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές, όπως είναι λογικό για ένα drive που στοχεύει στο συγκεκριμένο κοινό. Αυτό που πάσχει κυρίως είναι τα IOPS των εγγραφών και ιδιαίτερα αυτά του Steady State όπου μας είχε συνηθίσει σε κορυφαίες επιδόσεις η OCZ με τον ελεγκτή Barefoot 3. Φαίνεται πως ο ελεγκτής της Toshiba έχει διαφορετική φιλοσοφία, κάτι που όμως δεν ενδιαφέρει καθόλου το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο OCZ Trion 100. Οι αντοχές του OCZ Trion 100 σε εγγραφές φαίνονται στον επόμενο πίνακα και δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως είναι λογικό για TLC NAND, αλλά και αυτό μάλλον δεν έχει μεγάλη σημασία καθώς το drive στοχεύει σε κοινό που κάνει ελαφριά, μη επαγγελματική και επικεντρωμένη στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές χρήση. Όσον αφορά την αξιοπιστία, το drive έχει MTBF 1.5 εκατομμύριο ώρες χρήσης και διαθέτει λειτουργία S.M.A.R.T.. Δεν έχει όμως καμία λειτουργία encryption, κάτι που βέβαια δεν χρειάζεται στην κατηγορία στην οποία απευθύνεται. Ακολουθούν τα environmental και physical specifications του OCZ Trion 100 στα οποία το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι η παρουσία του DevSleep για πρώτη φορά σε κάποιο drive της OCZ. Καλά νέα για τους χρήστες φορητών υπολογιστών λοιπόν! Και τελειώνουμε με ένα συγκριτικό πίνακα που παραθέτει τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100 σε αντιπαράθεση με διάφορα ανταγωνιστικά μοντέλα. Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100. Στην επόμενη σελίδα αναλύουμε κάποιες ιδιαιτερότητες που παρατηρήσαμε κατά τις δοκιμές που κάναμε στα δείγματα που διαθέτουμε καθώς και την πολύ ιδιαίτερη εγγύηση που παρέχει η OCZ. Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus Μη έχοντας κάποια ενημέρωση για τον νέο ελεγκτή της Toshiba, αναγκαστήκαμε να μελετήσουμε τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των δοκιμών, έτσι ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο λειτουργίας του. Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 100 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 100 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 100 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 100 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TRC NAND ως SLC. Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 100 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 100 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru". H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows. Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows. Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Savage 240GB, o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 100 240GB και OCZ Trion 100 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB έχουν μέτριες επιδόσεις που όμως δεν είναι καθόλου άσχημες για την κατηγορία του drive. Και στις εγγραφές τα αποτελέσματα είναι αρκετά καλά, με το μεγαλύτερο drive να πλεονεκτεί έναντι του μικρότερου. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access οι δύο OCZ Trion 100 εμφανίζουν χαμηλές επιδόσεις. Στο Average Write Access οι επιδόσεις παραμένουν χαμηλές, με τα spikes του OCZ Trion 100 480GB που είδαμε πριν να προκαλούν εντυπωσιακά υψηλό μέγιστο write access. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Trion 100 240GB είχε πολύ καλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 480GB είχε ακόμη καλύτερες. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως οι επιδόσεις δεν ήταν και τόσο καλές, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για read oriented drives. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις ήταν ανάμικτες. Και τα δύο drives πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις στη δοκιμασία ISO, ενώ στις άλλες δύο δοκιμασίες o OCZ Trion 100 480GB εξακολούθησε να έχει υψηλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μέτριες στις δοκιμασίες 4K. Στις δοκιμασίες σειριακές δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ Trion 100 480GB έχει υψηλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες, αλλά στις υπόλοιπες δοκιμασίες και ειδικά στα 4K, και τα δύο drives πέφτουν αρκετά χαμηλότερα, ειδικά ο OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Και εδώ τα drives πάνε εξ ίσου καλά στις αναγνώσεις, μένοντας πάνω από το μέσο όρο, αλλά αρκετά χαμηλά στις εγγραφές, όπου και ξεχωρίζουν αρκετά μεταξύ τους με τον OCZ Trion 100 480GB να έχει όχι καλές αλλά αξιοπρεπείς επιδόσεις ενώ τον OCZ Trion 100 240GB να καταποντίζεται. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ και τα 2 drives έχουν εξαιρετικές επιδόσεις στο XP Startup, το App. Loading και το General Usage, ενώ τα πάνε μέτρια στο Virus Scan και το File Write. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Εδώ βλέπουμε τα δοκιμαζόμενα drives να συμπορεύονται με τον ανταγωνισμό εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps όπου οι επιδόσεις τους πέφτουν κάτω από το μέτριο. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου και οι δύο OCZ Trion 100 υπολείπονται κάπως του ανταγωνισμού και δεν παίρνουν καλή θέση. Βλέπουμε λοιπόν μια ξεκάθαρη αναγνωστο-κεντρική νοοτροπία να διαγράφεται για τον OCZ Trion 100 μέσα από τις πρώτες μας δοκιμές. Βλέπουμε επίσης τον OCZ Trion 100 480GB να υπερισχύει του OCZ Trion 100 240GB σε αρκετές δοκιμές. Για να δούμε αν τα πρώτα μας ευρήματα θα επιβεβαιωθούν στη συνέχεια. Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος δεν δυσκόλεψε πολύ τον OCZ Trion 100 480GB που κρατάει μια πολύ καλή θέση, ενώ αντίθετα ο OCZ Trion 100 240GB έπεσε στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι σε TLC υλοποιήσεις που χρησιμοποιούν μέρος της TLC NAND ως SLC ο ελεύθερος χώρος του drive παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο OCZ Trion 100 480GB έχει πολύ καλή ανταπόκριση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB όχι και τόσο. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου και τα δύο drives τα πήγαν πολύ καλά και διαφοροποιήθηκαν μόνο στη δοκιμή 4K όπου ο OCZ Trion 100 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB, μέτριες. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, οι επιδόσεις και των δύο drives δεν ήταν καλές, με τον OCZ Trion 100 480GB να κρατάει λίγο καλύτερα τα προσχήματα. Τέλος, στη δοκιμασία των αντιγραφών, στην πρώτη ο OCZ Trion 100 480GB διατηρεί την πρώτη επίδοση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB δεν τα πάει και τόσο καλά. Στις υπόλοιπες δύο, και τα δύο drives δεν έχουν καλές επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου έχουμε παρόμοια εικόνα με πριν, αλλά ο OCZ Trion 100 480GB ξεχωρίζει περισσότερο από τον OCZ Trion 100 240GB. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο την έκπληξη έκανε ο OCZ Trion 100 480GB χάνοντας μεγάλο μέρος των επιδόσεών του στις εγγραφές και προσεγγίζοντας την κακή επίδοση του OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στο PCMark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος στα drives είχε καταλυτική σημασία και οι επιδόσεις τους έπεσαν κάτω του μέσου όρου σε όλα τα τεστ. Αντιθέτως, τα PCMark 7 και PCMark 8 δεν επηρεάστηκαν και έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα με πριν. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους αρκετά καλούς, κοντά στο μέσο όρο, με τον OCZ Trion 100 480GB να πλεονεκτεί ελαφρώς. Βλέπουμε λοιπόν να επιβεβαιώνονται οι αρχικές μας παρατηρήσεις αλλά και να ανοίγει η ψαλίδα μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. για να δούμε τι θα γίνει παρακάτω. IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Βέβαια οι σημερινοί SSD κάθε άλλο παρά για βαριά εργασία προορίζονται και ως εκ τούτου, όπως ήταν αναμενόμενο, παρατηρούμε χαμηλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμές αυτής της κατηγορίας. Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 480GB έχει λίγο καλύτερο Steady State από τον OCZ Trion 100 240GB αλλά και οι δύο βρίσκονται αρκετά χαμηλά. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, οι επιδόσεις δεν ήταν καλές και ο OCZ Trion 100 480GB είχε αρκετή διαφορά από τον OCZ Trion 100 240GB. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Στην εκκίνηση λοιπόν των windows ο OCZ Trion 100 240GB καταλαμβάνει μία μέτρια θέση ενώ ο OCZ Trion 100 480GB τη δεύτερη καλύτερη από τα 10 drives της δοκιμής. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τους δύο OCZ Trion 100 να έχουν χαμηλές επιδόσεις στην αντιγραφή 4K. Από εκεί και πέρα οι επιδόσεις τους διαφοροποιούνται και ενώ είναι σε όλες τις δοκιμές ιδιαίτερα χαμηλές, ο OCZ Trion 100 480GB τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον OCZ Trion 100 240GB. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου οι OCZ Trion 100 έχουν μέτρια επίδοση με το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα μοντέλο να πλεονεκτεί ελαφρώς του μικρότερου. Κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας παρόμοιες επιδόσεις με το προηγούμενο τεστ. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά και ο OCZ Trion 100 δεν είναι εξαίρεση. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία οι OCZ Trion 100 μετρήθηκαν λίγο κάτω από το μέσο όρο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ οι OCZ Trion 100 είχαν από τις χειρότερες επιδόσεις που έχουμε καταγράψει. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013. Εδώ φάνηκε η αδυναμία των OCZ Trion 100 να διατηρήσουν υψηλές ταχύτητες για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οι επιδόσεις είναι με διαφορά οι χειρότερες που έχουμε δει από SSD, αλλά παραμένουν μακράν καλύτερες από οποιονδήποτε HDD. Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής: Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μοντέλο χαμηλών επιδόσεων, που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα ακριβότερα μοντέλα με τα οποία συναγωνίζεται. Εξ' άλλου, δε στοχεύει στο να τα ανταγωνιστεί. Ο σαφής του στόχος είναι το να αποτελέσει μια οικονομική λύση αντικατάστασης του HDD όσων δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει την τεχνολογία των SSD. Βλέπουμε ακόμη μια σημαντική διαφορά σε επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει το σαφές προβάδισμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μοντέλο μπορεί να διατηρήσει υψηλές επιδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν χρειαστεί να "ηρεμήσει" για να ανακτήσει τις επιδόσεις του και έτσι πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες που διαρκούν περισσότερο. Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό. Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Είναι σαφές πλέον ότι ο OCZ Trion 100 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που δεν έχει κάνει ακόμη τη μετάβαση από τον παραδοσιακό, αργό σκληρό δίσκο. Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι περισσότερο προς το μέτριο και για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές. Θα μου πείτε, αυτό πειράζει; Και αν ναι, πόσο; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 100 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς. Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις. Θυμίζουμε ότι το drive δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει μιας και σήμερα παρουσιάζεται αλλά οι προτεινόμενες τιμές για την Ελλάδα είναι στα 94.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 240GB και στα 189.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 480GB. Ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εξ αρχής δηλαδή και ειδικά αφού σίγουρα θα πέσουν λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του μοντέλου. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 100: Πλεονεκτήματα + Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες + Πολύ ανταγωνιστική τιμή + Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus + Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό + Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac + Υποστήριξη DevSleep Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές - Καμία υποστήριξη για encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 100 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 9/7/2015
  11. Εισαγωγή Κάθε καλή ιστορία έχει μια μεγάλη ανατροπή, αλλά αυτό παραπάει. Δύο όμοια πράγματα αποδείχτηκαν διαφορετικά ενώ οι προσδοκίες και για τα δύο, ανατράπηκαν. ο Ρόμπερτ δεν ήξερε πλέον που να πατήσει τη σκέψη του για να σχεδιάσει το επόμενο βήμα, καθώς ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα αποδείχτηκε μάταιο. Οι κατάσκοποί του στα δύο ανταγωνιστικά εργαστήρια του είχαν φέρει πανομοιότυπες φωτογραφίες και η αρχική του σκέψη ήταν ότι τα δύο εργαστήρια συνεργάζονται στην κατασκευή του ίδιου αντικειμένου. Όμως οι αναφορές για τα αποτελέσματα των δοκιμών είχαν σημαντικές διαφορές και τα υλικά που ήξερε ότι έφταναν στα δύο εργαστήρια ήταν σχεδόν τα ίδια και σαφώς ανεπαρκή για να δώσουν τα αποτελέσματα που έβλεπε. Έτσι ο Ρόμπερτ, απελπισμένος, στράφηκε στη μοναδική λύση που του έμενε: Επικοινώνησε με τα υπερσύγχρονα ερευνητικά εργαστήρια του TheLab.gr και έναντι αδρής αμοιβής, δεχτήκαμε να λύσουμε το μυστήριο που τον βασάνιζε τόσο καιρό. Μέσω του εκτενούς δικτύου μας, εξασφαλίσαμε τα σχετικά δείγματα και οι αναλύσεις μας εξήγησαν όλες τις αντιφάσεις που βασάνιζαν τον Ρόμπερτ για τόσο καιρό. Η αναφορά που ακολουθεί έχει διαβαθμιστεί ως άκρως απόρρητη. Αν αποφασίσετε να τη διαβάσετε, ο κίνδυνος που διατρέχετε είναι δική σας ευθύνη. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Στο εργαστήριό μας λοιπόν έφτασαν δύο δείγματα του SanDisk Ultra II. Το ένα ήταν χωρητικότητας 240GB και το άλλο 480GB. Οι συσκευασίες τους είναι πανομοιότυπες με μόνη διαφορά την ένδειξη της χωρητικότητας. Οι θεωρητικές ταχύτητες που αναγράφονται στις συσκευασίες ακριβώς κάτω από τη χωρητικότητα είναι κοινές και φτάνουν τα 550MB/s για την ανάγνωση και 500MB/s για την εγγραφή. Η πίσω πλευρά της συσκευασίας αναγράφει γενικές πληροφορίες για τα drives και αναφέρει τις πιστοποιήσεις που διαθέτουν καθώς και τα τρία χρόνια εγγύησης που παρέχει η SanDisk. Εντός των χάρτινων συσκευασιών βρίσκουμε πανομοιότυπες συσκευασίες από διάφανο σκληρό νάιλον που περιέχουν τα drives προστατευμένα σε διάφανες αντιστατικές συσκευασίες. Κάτω από τα drives βρίσκονται ακόμη από ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης, ένα με οδηγίες για να κατεβάσουν οι χρήστες το διαχειριστικό πρόγραμμα της SanDisk, το SanDisk SSD Dashboard και έναν αυτοκόλλητο αντάπτορα για να μετατρέψουν το ύψος του drive από 7 σε 9 χιλιοστά. Τα drives όπως βλέπετε είναι εντελώς πανομοιότυπα, τουλάχιστον όσον αφορά την άνω τους όψη και τίποτα δε μαρτυρά τα χαρακτηριστικά τους, ούτε καν τη χωρητικότητα. Για διευκόλυνση των αναγνωστών, σε όλες τις φωτογραφίες όπου παρουσιάζονται και τα δύο drives ή μέρη και από τα δύο drives, αριστερά βρίσκεται ο SanDisk Ultra II 240GB και δεξιά ο SanDisk Ultra II 480GB. Η πίσω όψη είναι μια άλλη ιστορία. Εδώ ένα λευκό αυτοκόλλητο δείχνει αρκετές πληροφορίες για τα δύο drives, συμπεριλαμβανομένης και της χωρητικότητας. Επίσης καλύπτει τις 4 βίδες που κρατούν κλειστό το κέλυφος, οπότε και ακυρώνει της εγγύηση σε περίπτωση αφαίρεσής του. Ξεβιδώνουμε ανασηκώνουμε τα αυτοκόλλητα και ξεβιδώνουμε τις βίδες, και αρχίζουν οι εκπλήξεις. Τα δύο φαινομενικά ίδια drives έχουν έναν άκρως διαφορετικό εσωτερικό κόσμο. Κατ' αρχάς, και στα δύο, το άνω μέρος του κελύφους είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, προφανώς για λόγους οικονομίας, ενώ το κάτω είναι από αλουμίνιο και φέρει thermal pads για την επαφή με και την ψύξη διαφόρων στοιχείων της πλακέτας. Επιπλέον βλέπουμε ότι το PCB του SanDisk Ultra II 240GB στα αριστερά είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό του SanDisk Ultra II 480GB. Αφαιρούμε εντελώς το κέλυφος και παρατηρούμε ότι ενώ στον SanDisk Ultra II 240GB το μικρό PCB χρησιμοποιείται και από τις δύο πλευρές, στον SanDisk Ultra II 480GB το PCB χρησιμοποιείται μόνο από τη μία πλευρά. Στον SanDisk Ultra II 240GB βλέπουμε έναν ελεγκτή, μια μνήμη cache και 4 πακέτα NAND, ενώ στον SanDisk Ultra II 480GB βλέπουμε ελεγκτή, cache και 8 πακέτα NAND. Για να πλησιάσουμε τώρα πιο κοντά να δούμε τι άλλες ομοιότητες και διαφορές έχουν τα δύο drives. Και ξεκινάμε από το βασικότερο, τον ελεγκτή. Όπως φαίνεται από το χαρακτηριστικό σήμα, πρόκειται για ελεγκτές της Marvell με κωδικό Marvell 88SS9190 για τον SanDisk Ultra II 240GB και κωδικό Marvell 88SS9189 για τον SanDisk Ultra II 480GB. Πρόκειται ουσιαστικά για τον ίδιο ελεγκτή με μια σημαντική διαφορά. ο ελεγκτής του SanDisk Ultra II 480GB διαθέτει 8 κανάλια επικοινωνίας με τις NAND ενώ αυτός του SanDisk Ultra II 240GB μόνο 4. Αυτό είναι και λογικό, αφού όπως είδαμε πριν ο SanDisk Ultra II 240GB έχει μόνο 4 πακέτα NAND οπότε δεν υπάρχει νόημα να διαθέτει περισσότερα κανάλια ο ελεγκτής του. Σημειώστε ότι ο Marvell 88SS9190 με τα 4 κανάλια χρησιμοποιείται στις χωρητικότητες των 120GB και 240GB του SanDisk Ultra IΙ ενώ ο Marvell 88SS9189 με τα 8 κανάλια χρησιμοποιείται για τις χωρητικότητες των 480GB και 960GB. Κατά τα άλλα, η SanDisk χρησιμοποιεί δικό της Firmware που απενεργοποιεί τις δυνατότητες Encryption και DevSleep του ελεγκτή. Τα πακέτα NAND που χρησιμοποιούν και τα δύο drives είναι πανομοιότυπα, κατασκευής της ίδιας της SanDisk και φέρουν τον κωδικό SanDisk 05444 064G. Πρόκειται για TLC 19nm toggle NAND χωρητικότητας 64GB έκαστο που προσδίδουν 64GB x 4 = 256GB στον SanDisk Ultra II 240GB και 64GB x 8 = 512GB στον SanDisk Ultra II 480GB. Στον χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB και 480GB αντίστοιχα οπότε τα drives διαθέτουν 16GB και 32GB χωρητικότητας για over provisioning. Η μνήμη cache που χρησιμοποιούν τα drives είναι της Micron και είναι ένα chip με κωδικό D9QNP και χωρητικότητα 256MB για τον SanDisk Ultra II 240GB και ένα chip με κωδικό D9QLJ και χωρητικότητα 512MB για τον SanDisk Ultra II 480GB. Και τα δύο chips είναι κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz και CL11. Όπως είδαμε τα φαινομενικά ίδια εκτός από τη χωρητικότητα drives έχουν αρκετές διαφορές στην πραγματικότητα, με σημαντικότερη εκείνη των 8 έναντι 4ων καναλιών επικοινωνίας με τις NAND. Το κατά πόσο αυτό θα επηρεάσει τις επιδόσεις τους, θα φανεί στις δοκιμές. Προς το παρόν ας πάμε να δούμε τα χαρακτηριστικά του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB. Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι επιδόσεις και οι δυνατότητες των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι αρκετά καλές, με εξαίρεση την απουσία encryption, κάτι χωρίς μεγάλη σημασία για desktop drives αλλά και την απουσία DevSleep, κάτι που έχει σημασία σε χρήση σε φορητούς υπολογιστές με μπαταρία. Επίσης βλέπουμε ότι τα drives χρησιμοποιούν NAND τεχνολογίας TLC που έχουν μικρότερο κόστος κατασκευής αλλά και μικρότερη διάρκεια ζωής. Για να αντιμετωπίσει αυτό το θέμα η SanDisk χρησιμοποιεί την τεχνολογία nCache 2.0 κατά την οποία ένα μέρος της NAND χρησιμοποιείται ως SLC και λειτουργεί ως ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στην cache και τις TLC NAND. Το αποτέλεσμα είναι σταθερότερη απόδοση, μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο και αντίσταση σε βλάβες λόγω απότομης απώλειας ενέργειας. Τέλος, οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαθέτουν την τεχνολογία Multi Page Recovery (M.P.R) χάρη στην οποία μπορούν να διορθωθούν λάθη κατά τη λειτουργία του drive που δε μπορεί να διορθώσει το κλασσικό ECC. Έτσι αντισταθμίζεται η εγγενής στις TLC NAND μεγαλύτερη τάση για λάθη. Συνολικά λοιπόν βλέπουμε 2 drives που χρησιμοποιούν TLC NANDs και συνεπώς στοχεύουν στο να έχουν ανταγωνιστικές τιμές, αλλά η SanDisk τα έχει επιπλέον εξοπλίσει με εξειδικευμένες τεχνολογίες που στοχεύουν στο να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες που έχουν οι TLC NANDs έναντι των ακριβότερων MLC. Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό Το διαχειριστικό λογισμικό που διαθέτει η SanDisk για τους SSD της δεν παρέχεται μαζί με τα drives αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Το λογισμικό αυτό ονομάζεται SanDisk SSD Dashboard και στοχεύει στο να βοηθήσει το χρήστη να εκτελέσει όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται για τη διαχείριση και την παρακολούθηση του SSD. Το λογισμικό έχει 5 tabs το πρώτο εκ των οποίων είναι το Status που περιέχει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα. Όπως επίσης βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, ένα αρκετά σημαντικό μέρος στα δεξιά του παραθύρου του προγράμματος είναι αφιερωμένο σε διαφημιστικό περιεχόμενο και shortcuts. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι άσχημο και κακόγουστο. Όταν πληρώνεις ένα προϊόν και μαζί με αυτό προσφέρεται ένα διαχειριστικό λογισμικό αυτό θα έπρεπε να είναι χωρίς διαφημίσεις. Το δεύτερο tab είναι το Performance και όπως βλέπετε στα αριστερά της εικόνας που ακολουθεί, έχει 2 υποσελίδες. Η πρώτη παρουσιάζει έναν πίνακα επιδόσεων για τον SSD, ο οποίος βασίζεται στο Windows Performance Monitor. Η δεύτερη υποσέλιδα του Performance επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση της λειτουργίας TRIM των Windows, αλλά δυστυχώς όχι την κατ επιλογήν εκτέλεσή της. Το τρίτο tab ονομάζεται Tools (εργαλεία) και περιέχει πολλά από αυτά. Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης του Firmware, είτε on-line είτε από αρχείο αποθηκευμένο στον υπολογιστή. Το δεύτερο εργαλείο είναι το secure erase που θεωρητικά σβήνει με ασφάλεια τα περιεχόμενα του drive έτσι ώστε να μη μπορούν να ανακτηθούν. Δυστυχώς δε μπορέσαμε να το χρησιμοποιήσουμε ούτε με το drive ως system disk ούτε ως δευτερεύον, καθώς το drive φαινόταν πάντα σε Security Frozen state και το τρικ που περιγράφει το λογισμικό για το ξεπάγωμα δεν δούλεψε. Ευτυχώς το SanDisk SSD Dashboard περιέχει τη δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive για αυτό το σκοπό. Μέσω αυτού το Secure Erase ήταν εφικτό. Η επόμενη επιλογή είναι το Sanitize, που με παρόμοιο τρόπο σβήνει τα κελιά του drive έτσι ώστε να βρίσκονται όλα σε κατάσταση έτοιμη να δεχτούν εγγραφές και το drive να είναι στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του. Και εδώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive αλλά όπως βλέπετε δεν ήταν απαραίτητο. Η λειτουργία Crypto Erase μπορεί να επαναφέρει ένα drive που είναι OPAL-activated ή eDrive-activated στην εργοστασιακή κατάσταση, σβήνοντας από αυτό όλα τα security keys. Εννοείται ότι χάνονται και τα δεδομένα. Φυσικά η λειτουργία αυτή αφορά μόνο τους SSD της SanDisk που έχουν δυνατότητες Security. Η πέμπτη υποσελίδα του tab Tools παρουσιάζει τα δεδομένα του S.M.A.R.T. του drive. Και οι τελευταίες δύο, λεπτομέρειες για Drive και System αντίστοιχα. Προχωράμε στο tab Settings. Η πρώτη του υποσελίδα ονομάζεται Application Update και από εκεί μπορείτε να κάνετε έλεγχο για ενημερώσεις της εφαρμογής. Η δεύτερη υποσελίδα ονομάζεται Options και εκεί επιλέγουμε αν θα ανοίγει το SanDisk SSD Dashboard με την έναρξη των Windows, αν θα λειτουργεί το Windows write-cache buffer flushing και τη γλώσσα του προγράμματος (δεν έχει Ελληνικά). Η τελευταία υποσελίδα του Settings αφορά τη δυνατότητα αποστολής email όταν το πρόγραμμα χρειάζεται την προσοχή μας, όπως όταν υπάρχουν Firmware Updates. Τελευταίο tab είναι το Help. Σε αυτό μπορούμε να δούμε links για Support Page, User Forums και User Manual, Live Chat κλπ. Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Bootable USB Drive που θα μπορεί να απενεργοποιήσει τη λειτουργία eDrive των Windows 8 σε περίπτωση που έχουμε κάποιο Self Encrypting Drive (SED) που δε θέλουμε να μπει σε λειτουργία eDrive. Και οι δυνατότητες του προγράμματος ολοκληρώνονται με τη δυνατότητα δημιουργίας report που μπορεί να μας ζητηθεί σε κάποιες περιπτώσεις support και το About του προγράμματος. Συνολικά είναι ένα αρκετά πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό για SSD με δύο σημαντικά αρνητικά σημεία: Την απουσία δυνατότητας για χειροκίνητη εκτέλεση της εντολής ΤΡΙΜ και το ενοχλητικό και άσχημο διαφημιστικό panel στα δεξιά. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον SanDisk Ultra II 240GB και τον SanDisk Ultra II 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston HyperX Savage 240GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστής μας, SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές τους: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις που θα λέγαμε ότι είναι μέτριες. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πάλι όμοιες επιδόσεις αλλά αυτή τη φορά αρκετά κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε πολύ καλά έχοντας latency αντίστοιχο με τα καλύτερα drives ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε τόσο καλές επιδόσεις. Στο Average Write Access και τα δύο drives δεν είχαν πολύ καλές επιδόσεις, αλλά είχαν το θετικό στοιχείο ότι δεν είχαν ιδιαίτερα υψηλό μέγιστο latency. O SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε ελαφρώς καλύτερα από τον SanDisk Ultra II 240GB. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB έχουν αρκετά καλές επιδόσεις που όμως δε φτάνουν την ονομαστική ταχύτητα των drives. Το μεγαλύτερο drive είναι λίγο καλύτερο, προφανώς λόγω των περισσότερων καναλιών επικοινωνίας του ελεγκτή με τις NAND. Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα δύο drives έχουν παρόμοια και μέτρια αποτελέσματα. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις των δύο drives διαφέρουν αρκετά με αυτές του SanDisk Ultra II 480GB να είναι άριστες και αυτές του SanDisk Ultra II 240GB να είναι μέτριες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες ανάγνωσης, όπου ο SanDisk Ultra II 480GB φτάνει οριακά τις ονομαστικές του επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μένει λίγο πιο πίσω. Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες επιδόσεις οι οποίες μάλιστα ξεπερνούν οριακά τις θεωρητικές τους επιδόσεις, που όμως είναι έτσι κι αλλιώς μέτριες. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου SanDisk Ultra II 480GB παίρνει βραχύα κεφαλή από τον SanDisk Ultra II 240GB ενώ τα δύο drives είναι κοντά στο μέσο όρο των επιδόσεων. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες και καλές επιδόσεις. Η καλύτερη ταχύτητα του SanDisk Ultra II 240GB έναντι του SanDisk Ultra II 480GB στη δοκιμασία XP Startup μας εξέπληξε και μάλλον είναι περιστασιακή, σε ένα έτσι κι αλλιώς γερασμένο benchmark. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB τα πήγαν μια χαρά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις με μικροδιαφορές μόνο στις δοκιμασίες του Photoshop και γενικά επιδόσεις στο μέσο όρο. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να είναι ότι έχουν μέτριες προς καλές επιδόσεις και το μεγαλύτερο drive με τα περισσότερα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND να τα πηγαίνει καλύτερα. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος άλλαξε δραστικά τα δεδομένα με τον SanDisk Ultra II 480GB να διατηρεί σχετικά καλές επιδόσεις αλλά τον SanDisk Ultra II 240GB να υπολείπεται αρκετά και να πέφτει σε επιδόσεις κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και εδώ ο SanDisk Ultra II 480GB διαφοροποιείται από το μικρότερο μοντέλο πετυχαίνοντας άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB βρίσκεται στην περιοχή του μέτριου. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν σχετικά καλές επιδόσεις, με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει σαφές πλεονέκτημα. Στις εγγραφές, οι επιδόσεις πέφτουν στο μέτριο και οι διαφορές μεταξύ SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB μικραίνουν. Στις δοκιμασίες αντιγραφών τα δύο drives έχουν και πάλι πολύ καλές επιδόσεις με σαφέστατο προβάδισμα του SanDisk Ultra II 480GB. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου στις αναγνώσεις ο SanDisk Ultra II 480GB διατηρεί την πολύ καλή του θέση ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB είναι μέτριος. Στις εγγραφές και τα δύο drives έχουν και πάλι όμοια και μέτρια επίδοση. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο υπάρχει μικρή πτώση και για τα δύο drives που κατατάσσονται στο μέσο όρο. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν άριστους χρόνους που τους κατατάσσουν μεταξύ των κορυφαίων drives, με τον SanDisk Ultra II 480GB να χάνει την πρώτη θέση από το Samsung 850 Pro 256GB για μόλις 20ms. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαχωρίστηκαν αρκετά μεταξύ τους με το μεγαλύτερο μοντέλο να παίζει στη μεγάλη κατηγορία και να κοντράρει κορυφαία drives ενώ το μικρότερο να παραμένει κοντά στο μέσο όρο. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB δε φαίνεται να έχουν κάτι το ιδιαίτερο, αφού αρχίζουν ήδη από αρκετά χαμηλά IOPS και καταλήγουν κάπου κάτω από 5000 IOPS στο Steady State, με τον SanDisk Ultra II 240GB να πηγαίνει ακόμη χαμηλότερα. Αυτό που αξίζει προσοχή είναι το πολύ σημαντικό πλατό που πετυχαίνουν λίγο πάνω από τις 20000 IOPS για αρκετή ώρα και συγκεκριμένα για περίπου 45 λεπτά ο SanDisk Ultra II 240GB και για το διπλάσιο χρόνο ο SanDisk Ultra II 480GB. Αυτό προφανώς οφείλεται στη λειτουργία του nCache 2.0 και εξασφαλίζει αξιοπρεπέστατες επιδόσεις σε κάθε λογικό σενάριο οικιακής χρήσης. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, SanDisk Ultra II 480GB πραγματικά εντυπωσίασε έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα σε όλα εκτός από ένα εκ των τεστ, ενώ αντίθετα ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε καλές επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Συγκεκριμένα o SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν όπως και στο BootTimer πολύ καλούς χρόνους που τους κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους SSD σε αυτή τη δοκιμασία. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να έχουν παρόμοια και όχι καλή επίδοση στα πολύ μικρά αρχεία, παρόμοιες και μέτριες επιδόσεις στα μεσαίου μεγέθους αρχεία και να διαφοροποιούνται αρκετά στα μεγάλα αρχεία. Εκεί ο SanDisk Ultra II 480GB έχει άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μέτριες. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πολύ καλές επιδόσεις με το μεγαλύτερο drive να προπορεύεται. ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ βλέπουμε αντίστοιχη εικόνα. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες, μέτριες επιδόσεις. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι μέτριοι με το μεγαλύτερο drive να είναι και πάλι λίγο καλύτερο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB παρουσιάζουν την ίδια εικόνα με τη δοκιμασία του Photoshop. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο, με το μεγαλύτερο drive να έχει για μία ακόμη φορά καλύτερες επιδόσεις. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο SanDisk Ultra II 240GB πετυχαίνει την 8η από τις 10 θέσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 480GB την 4η. Πολύ σημαντική διαφορά για δύο θεωρητικά ισοδύναμα drives. Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές το τι μπορούν να κάνουν τα δύο drives της σημερινής παρουσίασης. Ας προχωρήσουμε λοιπόν στον επίλογο για να δούμε τι ψάρια έπιασαν. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στο δια ταύτα. Έχει γίνει σαφές ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα αλλά με δύο πολύ διαφορετικά drives. Τα 8 κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND καθώς και η περισσότερη cache δίνουν άλλον αέρα στον SanDisk Ultra II 480GB που επιτυγχάνει πολύ καλύτερες και σταθερότερες επιδόσεις από τον SanDisk Ultra II 240GB. Οι SanDisk Ultra II είναι οι δεύτεροι ταχύτεροι SATA SSDs που διαθέτει η SanDisk και ενώ χρησιμοποιούν TLC NANDs διαθέτουν τεχνολογίες όπως η nCache 2.0 και M.P.R που ανεβάζουν αρκετά τις επιδόσεις και την αξία τους. Όμως οι επιδόσεις μεταξύ του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB είναι τόσο διαφορετικές που δε μπορούμε να τους δώσουμε κοινή βαθμολογία. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το review, οι τιμές των δύο drives στην Ελληνική αγορά ξεκινούν από τα 111,32 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 240GB και τα 215 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 480GB. Για τον SanDisk Ultra II 240GB λοιπόν έχουμε: Πλεονεκτήματα + Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R + Διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Μέτριες επιδόσεις - Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep - Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό Χαρακτηριστικά: 8.50 Επιδόσεις: 5.50 Απόδοση/Τιμή: 7.00 Για τον SanDisk Ultra II 480GB λοιπόν έχουμε: Πλεονεκτήματα + Καλές επιδόσεις + Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R + Διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep - Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό Χαρακτηριστικά: 8.50 Επιδόσεις: 8.00 Απόδοση/Τιμή: 9.00 Ευχαριστούμε θερμά την MSystems για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 31/8/2015
  12. Εισαγωγή Είναι παράξενο που σε έναν κόσμο πολιτισμένο, το άγριο έχει τόσο μεγάλη γοητεία. Ίσως γιατί κατά βάθος γνωρίζουμε ότι έξω από την εύθραυστη φυσαλίδα του πολιτισμού μας, ο κόσμος παραμένει στον πυρήνα και στην ουσία του άγριος. Το φοβόμαστε το άγριο γιατί δεν ξέρουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε εμείς που έχουμε ημερέψει. Θαυμάζουμε την άγρια ομορφιά του, σεβόμαστε την άγριά του δύναμη και ποθούμε τον άγριο μαγνητισμό του. Ίσως γιατί στον πολιτισμό, το άγριο είναι απαγορευμένο. Κι εμείς, γνήσιοι απόγονοι των μηλοφάγων του παραδείσου, στο απαγορευμένο, δύσκολο να αντισταθούμε. Κι έρχεται η HyperX με τον πειρασμό του άγριου σε κόκκινο και μαύρο, τα πρωτόγονα χρώματα, να μας δελεάσει με τη νέα ναυαρχίδα των SATA Consumer SSD της, τον HyperX Savage. Το δείγμα που έφτασε στα χέρια μας έχει χωρητικότητα 240GB και υπόσχεται άγριες ταχύτητες. Ακολουθήστε μας για να δούμε μαζί τι συμβαίνει στην πράξη. Αν τολμάτε. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Ο HyperX Savage 240GB έρχεται σε μια πολυτελή συσκευασία από ιλουστρασιόν χαρτόνι. Μάλιστα το δείγμα μας είναι η πλούσια έκδοση με τα έξτρα αξεσουάρ και έτσι η συσκευασία του είναι μεγαλύτερη σε ύψος από αυτήν της απλής έκδοσης. Στο εμπρός μέρος βλέπουμε τη φωτογραφία του HyperX Savage 240GB σε ένα άγριο φόντο, ενώ πάνω δεξιά αναφέρεται η χωρητικότητα και εντυπωσιακές επιδόσεις στο ATTO (συμπιέσιμα δεδομένα). Κάτω αριστερά αναγράφεται η διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία χρόνια. Το πίσω μέρος αναφέρει λεπτομέρειες σχετικά με το τι ακριβώς περιέχεται στη συσκευασία. Η HyperX επέλεξε να συνδυάσει την αγριότητα του προϊόντος της με την πολυτέλεια και έτσι η συσκευασία ανοίγει σε στυλ κασετίνας και αντικρίζουμε τον HyperX Savage 240GB προστατευμένο σε πολυτελές ποιοτικό αφρολέξ. Ανασηκώνοντας το αφρολέξ από την ειδική λαβή αποκτούμε πρόσβαση στα παρελκόμενα του πακέτου που είναι πολλά! υπάρχει μετατροπέας 2,5" σε 3,5", μετατροπέας πάχους από 7 σε 9,5 χιλιοστά, στυλό-κατσαβίδι, καλώδιο SATA, βίδες, κωδικός ενεργοποίησης για το Acronis True Image HD, ένα αυτοκόλλητο HyperX και μία εξωτερική θήκη δίσκου 2,5". H θήκη είναι φτιαγμένη από ποιοτικό πλαστικό και είναι tool-less. Ανοίγει και κλείνει με ειδικό διακόπτη στο εμπρός μέρος της ενώ στο πίσω φέρει υποδοχή βύσματος USB 3.0 και ενδεικτικό LED. Στο εσωτερικό της κρύβεται ακόμη και το USB καλώδιο που θα χρειαστείτε για τη σύνδεσή της. Συγχαρητήρια στην HyperX για την πληρότητα του πακέτου. Και περνάμε στον ίδιο τον SSD. Η κατασκευή είναι πραγματικά εξαιρετικής ποιότητας και ενώ η ομορφιά είναι σίγουρα θέμα προσωπικού γούστου, σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και προσεγμένο drive. Στο πίσω μέρος φέρει αυτοκόλλητο με τα βασικά χαρακτηριστικά και τις πιστοποιήσεις του. 4 βίδες κρατάνε το κέλυφος κλειστό, μία εκ των οποίων καλύπτεται από αυτοκόλλητο ασφαλείας. Το αυτοκόλλητο ξεκαθαρίζει ότι αν αφαιρεθεί χάνεται η εγγύηση, ενώ οι βίδες είναι torx με καρφάκι στη μέση που απαιτούν ειδικό κατσαβίδι. Φυσικά εμείς το έχουμε στην ειδική εργαλειοθήκη μας οπότε ορίστε ο εσωτερικός κόσμος του μαυρο-κόκκινου HyperX Savage 240GB που είναι τελικά μαύρος-μπλε. Η πλακέτα είναι πολύ καλής κατασκευής και στην πλευρά που βλέπουμε περιλαμβάνει 8 NAND chips, 1 Cache Memory chip και τον Controller, καθώς και voltage regulators και δευτερεύοντα στοιχεία. Ο Controller είναι καλυμμένος από θερμοαγώγιμο pad που τον φέρνει σε επαφή με το κέλυφος του drive το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα. Αφαιρούμε και το pad και... ...βλέπουμε ότι ο controller είναι ένα νέο μοντέλο της Phison το Phison PS3110-S10. Η Phison μας έχει συνηθίσει σε οικονομικούς controllers που χρησιμοποιούνται σε μέσης κατηγορίας drives. Ο συγκεκριμένος όμως φέρει 4 πυρήνες και 8 κανάλια και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις που φτάνουν έως και 100.000 IOPS. Ο controller είναι πλήρης χαρακτηριστικών και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων δυνατότητες AES-256, Opal-TCG, End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC™, SmartRefresh™, SmartFlush™, GuaranteedFlush™ και DEVSLP. Οι NAND που χρησιμοποιεί ο HyperX Savage 240GB έχουν το λογότυπο της Kingston και τον κωδικό FD16B08UCT1-AF και πρόκειται για MLC NAND chips με χωρητικότητα 16GB έκαστο. Η Cache του drive παρέχεται από ένα chip DDR3 Nanya NT5CC128M16FP, χωρητικότητας 256MB και χρονισμένο στα 1600MHZ, με main latencies 11-11-11. Η άλλη πλευρά του PCB έχει άλλα 8 NAND chips χωρίς επιπλέον cache. Η συνολική χωρητικότητα NAND του HyperX Savage 240GB είναι λοιπόν 16 x 16GB = 256GB εκ των οποίων 240GB είναι διαθέσιμα στο χρήστη (πριν το format) και τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. H συνολική cache είναι 256MB. Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα για να δούμε τι αποφέρει όλη αυτή η τεχνολογία σε επιδόσεις. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του HyperX Savage 240GB. Όπως βλέπετε ο HyperX Savage 240GB έχει αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά, εντυπωσιακή αξιοπιστία που φτάνει τα 306TB εγγραφών, άγριες ταχύτητες που αγγίζουν τα όρια του πρωτοκόλλου SATA 3 και τα καλύπτει όλα αυτά με 3 χρόνια εγγύησης. Αν και θα προτιμούσαμε 5 χρόνια, όπως συνηθίζεται για τα μεγάλα μοντέλα των εταιριών, τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του πίνακα είναι σίγουρα εντυπωσιακά. Στην επόμενη σελίδα θα αναλύσουμε τη μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε κατά τη δοκιμασία του HyperX Savage 240GB. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον HyperX Savage 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Predator 480GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, οι OCZ Vector 180 480GB και OCZ Vector 180 960GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, HyperX Savage 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον HyperX Savage 240GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο HyperX Savage 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων βλέπουμε τον HyperX Savage 240GB να έχει αρκετά ήμερες επιδόσεις πετυχαίνοντας μάλιστα αρνητικό ρεκόρ στο 1MB που συμπαρασύρει και το Random. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, παρατηρούμε και πάλι χαμηλές επιδόσεις στα μικρά αρχεία αλλά τις καλύτερες επιδόσεις που έχουμε πάρει από SATA δίσκο στο 1MB και σχεδόν τις καλύτερες στο Random. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο HyperX Savage 240GB έχει αρκετά μεγάλο latency που τον κατατάσσει στην προ-τελευταία θέση. Στο Average Write Access βλέπουμε όπως και πριν καλύτερες επιδόσεις και μια μέτρια κατάταξη. Και περνάμε τώρα στις δοκιμασίες ταχύτητας ξεκινώντας με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB εντυπωσιάζει πραγματικά με τις επιδόσεις του ερχόμενος πρώτος μεταξύ των SATA drives και ξεπερνώντας ακόμη και τον Kingston HyperX Predator 480GB στη δοκιμασία 4K με ένα εντυπωσιακό 48,51MB/s! Στις δοκιμασίες εγγραφών, οι επιδόσεις του στα 4K μετριάζονται αλλά παίρνει τη SATA πρωτιά στις σειριακές εγγραφές και στις εγγραφές 4Κ-64Thrd ξεπερνάει ακόμη και τον M.2 αδελφό του. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB είναι άνω του μετρίου αλλά όχι κορυφαίος. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB έχει καλές άλλα όχι κορυφαίες επιδόσεις. Αντιθέτως στις δοκιμασίες εγγραφής τα πηγαίνει πολύ καλύτερα αποσπώντας άνετα την πρώτη θέση μεταξύ των SATA drives. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο HyperX Savage 240GB παίρνει την τρίτη θέση μεταξύ των SATA drives έχοντας τη δεύτερη θέση στις εγγραφές και την τρίτη στις αναγνώσεις. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καθόλου καλά για high end drive έχοντας επιδόσεις κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Και σε αυτή τη δοκιμή ο HyperX Savage 240GB είναι ανάμεσα στα πιο αργά drives. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ ο HyperX Savage 240GB τα πάει όπως και στις προηγούμενες δοκιμασίες της εταιρίας. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον HyperX Savage 240GB να είναι ανάμικτες. Σε κάποια benchmarks ήταν κορυφαίος και επέδειξε άγριες ταχύτητες ενώ σε άλλα ήταν κάτω του μετρίου. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δυσκόλεψε όλα τα drives, μαζί και τον HyperX Savage 240GB που διατήρησε την τελευταία θέση στη δοκιμή. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει σταθερό αλλά σχετικά υψηλό latency που πάντως δεν έχει spikes όπως συμβαίνει σε κάποια άλλα drives. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει και με το λειτουργικό κορυφαίες επιδόσεις για SATA drive. Το ίδιο κάνει και στις δοκιμασίες των εγγραφών. Ενώ στις δοκιμασίες αντιγραφών έχει και πάλι μέτριες επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου η ύπαρξη του λειτουργικού δεν άλλαξε ουσιωδώς τα πράγματα. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου και πάλι είχαμε αποτελέσματα αντίστοιχα με αυτά που είδαμε σε άδειο drive. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε, είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο HyperX Savage 240GB πέτυχε την 4η θέση ανάμεσα στα 10 SATA drives. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο HyperX Savage 240GB εξακολουθεί να δίνει ανάμικτα και ακραία αποτελέσματα. Για να δούμε πώς θα τα πάει στην επόμενη σελίδα, στις δοκιμασίες αντοχής του IOMeter. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο HyperX Savage 240GB δείχνει να ξεκινάει τις εγγραφές περίπου στις 33000 IOPS, πολύ κάτω από τις διαφημιζόμενες επιδόσεις του. Κρατάει τις επιδόσεις αυτές για περίπου 40 λεπτά, που δεν είναι καθόλου άσχημο, και κατόπιν έχει μια απότομη πτώση για να ακολουθήσει μια σταδιακή πτώση έως το steady state. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Βλέπουμε ότι ο HyperX Savage 240GB δεν καταφέρνει να κρατήσει ένα steady state με ταχύτητες ανάλογες της θέσης που κατέχει στη σειρά SSD της HyperX. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και σε αυτή τη δοκιμασία, ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καλά. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα o HyperX Savage 240GB έχει τον 2ο χειρότερο χρόνο που έχουμε καταγράψει έως τώρα. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον HyperX Savage 240GB να αποκαλύπτει αρκετές αδυναμίες. Η σημαντικότερη είναι στην αντιγραφή των μικρών αρχείων 4K όπου έχει πραγματικά πολύ κακές επιδόσεις. Αλλά και στις υπόλοιπες αντιγραφές οι επιδόσεις του είναι κάτω του μετρίου. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο HyperX Savage 240GB να παίρνει τη 2η θέση μεταξύ των SATA drives... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ φαίνεται ότι ο HyperX Savage 240GB δεν πάει καλά, έχοντας την τρίτη χειρότερη επίδοση που έχουμε καταγράψει. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει την προτελευταία ταχύτητα μεταξύ των drives που δοκιμάσαμε. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει επιδόσεις κάτω του μετρίου. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Σε αυτή τη δοκιμασία ο HyperX Savage 240GB είχε τη χειρότερη επίδοση που έχουμε δει, όντας πιο αργός από πολύ οικονομικότερα drives. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο HyperX Savage 240GB τα πήγε καλά, με την τρίτη καλύτερη επίδοση μεταξύ των SATA drives. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο HyperX Savage 240GB έχει ένα συνολικό χρόνο που τον κατατάσσει στην 5η θέση μεταξύ των 10 SATA drives. Μια μέτρια θέση που δεν αντιστοιχεί στις θεωρητικές του δυνατότητες. Ας πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, του απολογισμού, για να δούμε πώς τα πήγε συνολικά ο άγριος της HyperX. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στον απολογισμό. Και ο HyperX Savage 240GB θυμίζει Dr. Jekyll και Mr. Hyde. Σε κάποιες δοκιμές ο άγριος, αχαλιναγώγητος χαρακτήρας του Mr. Hyde έφερνε το drive σε κορυφαίες θέσεις κατάταξης, ενώ σε άλλες το drive "ξεφούσκωνε" και εμφάνιζε τον συνεσταλμένο χαρακτήρα του Dr. Jekyll, αρκούμενο σε κάποια από τις τελευταίες θέσεις. Τι να πούμε λοιπόν για τις συνολικές επιδόσεις του HyperX Savage 240GB; Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, αυτό που έχει τη μέγιστη βαρύτητα στις επιδόσεις, είναι οι δοκιμασίες Real Life, και αυτό θα συμβεί και εδώ. Οπότε οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB θα χαρακτηριστούν αντίστοιχες ενός budget drive και όχι της θέσης που του έχει δώσει η HyperX στην κατάταξή της. Η κατανομή των επιδόσεων του HyperX Savage 240GB και οι 4 πυρήνες του controller αφήνουν ελπίδες βελτιώσεων με κάποια αναβάθμιση του Firmware, αλλά προς το παρόν εμείς θα βαθμολογήσουμε την τρέχουσα κατάσταση. Με τιμή που ξεκινάει στην Ελληνική αγορά από τα 110 ευρώ για την απλή έκδοση και τα 131,30 ευρώ για το πλούσιο Upgrade Bundle Kit που σας παρουσιάσαμε, δε θα λέγαμε ότι ανήκει στα οικονομικά drives αλλά ούτε και στα πολύ ακριβά. Αν οι επιδόσεις που επέδειξε σε κάποια από τα συνθετικά benchmarks είχαν εμφανιστεί και στις δοκιμασίες Real Life, τότε η τιμή του θα ήταν πολύ καλή. Δεν εμφανίστηκαν όμως και έτσι η βαθμολογίας απόδοσης προς τιμή θα είναι μέτρια. Όσον αφορά την ποιότητα κατασκευής, την εμφάνιση, την πληρότητα του πακέτου, την αντοχή σε εγγραφές και το παρεχόμενο migration software, το drive είναι πολύ καλό και αυτό έχει τη σημασία του. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του HyperX Savage 240GB: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής + Πλήρες πακέτο χαρακτηριστικών του Controller + Μεγάλη θεωρητική αντοχή σε εγγραφές + Εμφάνιση + Πλήρες πακέτο αξεσουάρ + Πολύ καλό Migration Software (Acronis True Image HD) Μειονεκτήματα - Επιδόσεις - Τιμή - Απουσία διαχειριστικού λογισμικού Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του HyperX Savage 240GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την HyperX για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 29/6/2015
  13. The brand name AMD is known to everyone who knows anything about computers. It automatically brings to mind CPUs and Graphics Cards. But today, this name belongs to an SSD, which with profuse courage climbed on to the torture bench in the dungeons of TheLab.gr, in a dark chamber with chains hanging from the walls, filled with strange instruments, right next to the Reviewers' Office. Courage, said we? Audacity, is the correct term! Granted, AMD is a big company, but how can their first attempt in the difficult SSD field have such grit? There is a mystery here which awakens my inner Sherlock Holmes! We promise to get to the bottom of this case and solve the mystery of the AMD R7 240GB. Come Watson, let us proceed to the next page! [break=From the packaging to the Silicon - What you get] AMD R7 240GB comes in a paper box, dominated by red and black. It is enclosed in plastic wrap which ensures you will be the first to open the paper box. Without the plastic wrap, thing become clearer and you can, if you click on the pictures and see the HD version. read details about the product. Starting from the front of the package, we can see the logo of AMD, the SSD itself, the fact that this drive belongs to the R7 series and that it has a capacity of 240GB. At this point we have to comment that the R7 series by AMD comprises Low-Range to Mid-Range products. So, it stands to reason that this is what we should expect from the AMD R7 240GB. And we wonder, will there be an AMD R9 SSD? On the back, on the left side we can see some of the characteristics of the reviewed SSD, which we will go into later, but for now lets keep that it has a SATA III 6GB/s interface, 7mm height to fit inside ultrabooks, supports TRIM and comes with a 4 year warranty. On the right we can see in 12 languages, an effort fo convince us that SSDs are better than HDDs. There are also some stickers with bar codes and serial numbers and, of course, on the bottom left the logo of the company, OCZ. Wait a minute Watson! OCZ Storage Solutions, A Toshiba Group Company! That's the secret of the AMD R7 240GB! It is in fact an SSD by the experienced OCZ! The plot thickens! Inside the paper packaging, the AMD R7 240GB is accompanied by its generous accessories. We can see the drive itself in a clear plastic protective case, a 3.5" adapter and three leaflets. The first leaflet concerns the warranty of the AMD R7 240GB, urging us in case of malfunction to not return the product at the retailer where we purchased it but to visit their technical support and RMA gate at the written web address. At this point we will go into some details about the warranty. OCZ is launching a new kind of warranty in the SSD market which promises to make users' lives easier. According to this new warranty which OCZ calls ShieldPlus, you no longer need any proof of purchase for the RMA procedure as the serial number of the product is enough. But this is not even the best part. In case of the product malfunctioning and after you contact OCZ and start the RMA procedure, a new SSD is forwarded to the consumer by the company. After the consumer receives the new drive he sends the malfunctioning one back to the company at OCZ's expense. This warranty is valid for all of Europe and so far only covers the OCZ ARC 100 and the AMD R7. All we can say is a big well done to OCZ for the warranty of the AMD R7 240GB and that we wish other companies would follow the same path. In the next picture we can see the installation manual of the AMD R7 240GB. In the last leaflet we find the instructions to download and install Acronis True Image HD, perhaps the most well known drive cloning software, which is bundled with the AMD R7 240GB. We are done with the papers and we come to the plastic protective case of the AMD R7 240GB, which also contains the screws that will be needed to install the drive, either as it is or with the use of the 3.5" adapter. Here is the SSD itself, front and back. Its dual nature asserts itself here as well, as it did on the packaging. So, on the front it is labeled as an AMD, Radeon Solid State Drive,while at the back it is described as an OCZ Radeon R7 Sata III Solid State Drive 240GB. The sticker on the back side carries information such as the model, the product code, the serial number, the drive's certifications, the country where the drive was manufactured, the Firmware version of the drive, as well as its voltage and amperage. The four screws in the corners are obviously the ones we must remove to gain access to the interior of the drive. One of them is covered by a sticker bearing the warning that the drive's exceptional warranty will be void if it is removed. There goes the sticker, and so does the warranty and with a Philips screwdriver, there go the four screws. Four more scres hold the pcb of the AMD R7 240GB on the casing and a thermal pad brings the controller in contact with the lid we just removed, which doubles as the controllers cooler. A sticker on the NAND chips bearing a code, gives the impression that it concerns the batch of the NANDs used in the particular drive. Away with all that and in the picture of on the right we can see the essence of the AMD R7 240GB. Here we see a close-up of the controller of the AMD R7 240GB which is none other than the known Indilinx Barefoot 3 M00 with the code IDX500M00-BC. It is exactly the same controller we find inside the Vector 150, the flagship of OCZ, which is clocked at 397MHz. In the picture of the right, we have one of the totally 16 NAND chips on the drive. They are made by Toshiba and have a capacity of 16GB each, bringing up the total capacity of the AMD R7 240GB to 256GB. As the SSD only offers 240 of them to the user, we must assume that the remaining 16GB are used for overprovisioning. The NAND chips used in the AMD R7 240GB are the latest 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND by Toshiba and are coded TH58TEG7DDKBA4C. Theoretically they will be a bit slower than the ones used in the Vector and Vertex models due to the smaller lithography, but they will also be cheaper. On each side of the PCB there is a chip by Micron which provides the cache memory for the controller of the SSD. Specifically they are 2 chips coded D9PSH, 256MB each, which give a total of 512MB of cache to the Indilinx M00. The rest of their specifications are that they are DDR3 chips clocked at 800 MHz (DDR3 data rate = 1600Mhz) and CL=11. For more information you can visit Micron's web page. In the picture on the right you can see the other side of the PCB which includes 8 NAND chips, 1 cache chip and on the lower left, the power circuit of the drive. Here is the power circuit with its coils and its capacitors and in the middle the chip coded TPS652510 by Texas Instruments which includes three 3 DC-DC converters and the required power MOSFETs, while it can handle input of 4,5 up to 16V. For more information about it, you can visit Texas Instruments' web page. At this point we are done with the anatomical analysis of the AMD R7 240GB. Join us on the next page to see what all these we have seen can offer us. [break=Specifications - What is this thing capable of?] In the following table we can see the nominal performance of the AMD R7 at the capacities it comes in. We observe that the Read Speed is not influenced by the capacity while the Write Speed is somewhat lower only in the 120GB model. The Read IOPS are displayed on the table and rise with the capacity while the Write IOPS are at 90.000 and the same for all capacities. The Steady State IOPS are dependent on capacity and measure 12000 IOPS for the 120GB model, 20000 IOPS for the 240GB model and 23000 IOPS for the 480GB model. Pretty impressive numbers, especially the ones for Steady State, which are exceptional and far above the competition. Here we can see the physical characteristics and parts of the AMD R7 240GB, which we saw in detail in the previous page. In this table we see the reliability features of the AMD R7 240GB. And first of all the encryption features which are 256-bit AES-compliant and support only ATA passwords while the industry is turning to the safer and easier to use TCG Opal encryption. Be that as it may, desktop users will be fine with it. Continuing down the table, we see the ECC error correction of the AMD R7 240GB, the support of S.M.A.R.T. and the fact that the AMD R7 240GB is rated for 30GB of writes per day for 4 years. Here we see the power consumption of the AMD R7 240GB and the high tolerances it has to environmental factors, as all SSDs do. It is noteworthy that the AMD R7 240GB sadly does not feature low power states (slumber and DevSleep), so its power consumption in idle state is comparatively higher than the competition. In the next page we will find the analysis of the software that accompanies the AMD R7 240GB. [break=Software - Spartan but funtional] The AMD R7 240GB does not include in its package any software but you can go to OCZ's web page and download the Radeon Toolbox. The software is an exact copy of the known OCZ Toolbox, but with different colors to match the AMD color scheme and has all the basic functions one needs to perform on an SSD. We display and explain its functions below. Running the software opens the screen above and in the white box it shows you all the OCZ SSDs in your system. In our case we can see the OCZ ARC 100 which is our OS drive and the Radeon R7. Choosing any of them from the list we see at its right the exact model, the capacity, the serial number, the firmware and the WWN (World Wide Name). We must note that if no drive by OCZ is found in the system so you can choose it on the list, the rest of the tabs in the program will not open. So, having chosen one drive and pressing Tools, you get the following window... ...in which you can download a new firmware, if there is one, and upload it to the drive or send a manual TRIM command. The third tab is about security... ...where we can secure erase our drive and return it to factory state, for security reasons so that one is not able to recover our data (or so they would have us think) but also to return the SSD to a clean state, where all NAND cells are clean and ready to write data. This procedure, contrary to what one might thing, is completed rather fast. The last tab is the Details tab... ...where you can get details about your SSD and its S.M.A.R.T. status. Choosing the security button on the top... ...just gives the option to perform the firmware downloads through a proxy serves and help... ...guess what, yes!, gives information about our choices in the program. On the whole we can say that OCZ's software, although unimpressive, performs all the basic functions it should, while the only missing thing we would like would be to include a guide to improving the settings of windows to run on an SSD drive. [break=Our Test system and methodology - Let's see, what are we using and how?] Our test system is based on the Asrock Z97X Killer. This particular motherboard sports SATA III, SATA Express and Μ.2. interfaces making it able to support all SSDs in the market, currently and in the near future. Thus it provides the means to make direct comparisons on the same system. The CPU is the Intel G3258 Anniversary Edition, with unlocked multiplier which allowed us to easily overclock it to 4,5 GHz. Keeping in mind that the SSD test with high IOPS require hick clocks but run on only one thread, this particular CPU is perfect for our tests. The RAM is at 8GB which more than covers our needs for the tests, The PSU is the V650 by Cooler Master and the system is housed by the Cooler Master Test Bench V1.0. Our warmest thanks toAsrock and Cooler Master for the parts they provided for the construction of our test system! The operating system on which we run our tests is Windows 7 64bit and it includes, aside of all the drivers, the basic programs that come with the motherboard so we can achieve a more realistic and close to fact test environment. The driver of the SATA controller used was the Intel 13.10.1058, obviously in AHCI mode. The tests which the AMD R7 240GB will undergo are divided into 4 categories: 1: Synthetic benchmarks on an empty drive, where the tested SSD is a secondary drive to the test system, empty and relaxed. These are the perfect conditions you will never see in real usage. 2: Synthetic benchmarks on a system drive, where the operating system is installed in the tested SSD. Here things come a little closer to reality, but synthetic benchmarks are still synthetic. 3: Steady State Benchmarks where we measure the performance of the SSD while it writes random data for a prolonged period of time so it reaches its worst possible performance. Here things are the opposite of before and thus very unfavorable and unlikely to appear during the usual home usage. But they are the rule in database and file servers. 4: Real Life Tests! Here, using the special suite created for us by the programmer Stelios Sifakis (whom we thank!), we perform some of the most usual tasks and time them. In these tests we place the most gravity for the score as they show the real experience a user will have. The SSDs included in our comparison are the Samsung 840 EVO 250GB, the Kingston SSDNow KC300 240GB, the OCZ ARC 100 240GB, the fastest until now Samsung 850 Pro 256GB and of course our leading actor, the AMD R7 240GB. Stay tuned. After the tests there is commentary and score! [break=Synthetic Benchmarks on an empty drive - We start easy] The bench is set and the AMD R7 240GB lay down bravely to take the torture. The HD Tune Pro 5.50 measures the reading and writing IOPS in unpartitioned SSDs. Lets see how the AMD R7 240GB fares against its competitors: In the Read Tests of the HD Tune Pro 5.50 the AMD R7 240GB takes an easy victory, starting our tests on the right foot... ...while in the Write Tests, where differences are smaller, we would have to say that it tied the Samsung 850 Pro 256GB for first place. Not bad at all! We continue with the Average Access tests of AIDA 64 4.50. With the AIDA 64 Average Read Access and Average Write Access, executed in a drive without partitions we see the response time of the SSD to various requests. In other words, we measure its latency. Here, lower is better. In the Average Read Access, all the SSDs tie for first place, except the Kingston SSDNow KC300 240 GB which has a significantly higher latency. In the Average Write Test, the AMD R7 240GB keeps its average latency at 2ms and gets another victory! Following is the AS SSD Benchmark, version 1.7.4739.38088. In the read test the AMD R7 240GB stays on the heels of the Samsung drives, except the 4K Read Test, where it lags behind. In the Write Tests it fares better and we would say that on the whole it shares first place with the Samsung 850 Pro 256GB. In the copy tests the AMD R7 240GB comes third, with its best performance in the ISO Test and its worst in the Game Test. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. In the read tests of the CrystalDiskMark the AMD R7 240GB does not fare well. On the contrary, in the Write Tests it comes first in every single test! Moving on to the score from the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the AMD R7 240GB gets the third place, behind the drives by Samsung. We now come to the suites of Futuremark whom we older guys remember as MadOnion. These suites try to simulate real working conditions. Lets start with the PCMark 05. Here the AMD R7 240GB does not do so well, especially in the Virus Scan Test. Going on to the more contemporary PCMark7. In this test the AMD R7 240GB keeps close to the competition, except in the Starting Apps test where if falls significantly behind. And we conclude this series of tests with the most recent PCMark8, where the results are in seconds and lower is better. Here, excluding a weakness of the Kingston SSDNow KC300 in the Photoshop tests, the differences are insignificant. Thus, we conclude the synthetic benchmarks on an empty drive with the impressions the AMD R7 240GB being generally positive. We have to notice that the Performance in some of the tests is exceptional while in others it is unexplainably low. Perhaps a better optimized firmware could solve issues such as the low performance in Virus Scan. [break=Synthetic Benchmarks on a system drive - Things are getting interesting] We are making things a little harder now, running the same benchmarks but this time the operating system is installed on the SSD tested. Once again we start with the HDTune Pro 5.50 but this time obviously on a partitioned drive and we only run the read test as the write test is destructive and would have erased all data on the drive. With the OS installed in the drive the situation in HD Tune Pro 5.50 changed with the AMD R7 240GB getting fourth place, behind the SSDs by Samsung but also the theoretically lower OCZ model, the ARC 100 240GB. We continue with the Random Read Access of AIDA64 4.50, on a partitioned drive now. The Random Write Access, being destructive, is omitted. Here the AMD R7 240GB has the same performance as the Samsung 850 Pro 256GB and lags behind the Samsung 840 EVO 256GB and OCZ ARC 100 240GB. Going on to the AS SSD Benchmark version 1.7.4739.38088. In the Read Tests AMD R7 240GB comes third while... ...in the Write Tests it keeps the first place it had in the empty drive tests. In the Copy Tests, with a first and a second position, we would say that on the whole it comes second only to the Samsung 850 Pro 256GB. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. The presence of the OS does not seem to effect this test and so we again see the AMD R7 240GB finishing in the third place. In the Write Tests the AMD R7 240GB rivals the Samsung 850 Pro 256GB everywhere but the 4K QD32 test, where instead of getting a performance boost compared to the 4Κ Test as is expected, we see a performance decrease. The same thing is true for the OCZ ARC 100 240GB and the Kingston KC300 240GB. Seems like a firmware issue. Continuing with the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the results are like to the ones on empty SSDs. The AMD R7 240GB keeps the third place. Following are the tests of Futuremark. In all the tests of PCMark05, PCMark7 and PCMark8 the results are similar to the ones on the empty drives. If you don't believe us, here they are: And we finish with BootTimer which measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. Here the AMD R7 240GB came second, after the lightning fast Samsung 850 Pro 256GB, coming less than half a second behind it and leaving the rest more than half a second behind itself. This concludes the synthetic benchmarks on a system drive. The AMD R7 240GB was decent, with some obvious weaknesses in certain tests. Let's hit the tough road! [break=IOMeter - We press it, can it take it?] The next test is purely sadistic. We make the SSD write random 4K packages for 12 hours straight without resting and measure its IOPS every five minutes. After some time and as the garbage collection and trim features do not have time to work, the SSD reaches a steady state where every write has to preceded by a deletion of the NAND cell and the SSD operates at its worst performance. This case is very unlikely to occur in light, casual usage but it is the norm in database and file servers. You should consider the following results according to the heaviness of your workload . OCZ takes pride in the performance of its SSDs in this particular test, both of its higher models and, as we can see here, the AMD R7 240GB that sweeps the floor with its competition. Any comparison is unnecessary. Following is the mixed workload test. SSDs in a system rarely do 100% reads or 100%% writes like in the synthetic benchmarks. In the following test we start with three five-minute tests of 100% random reads and keep the average. We continue with three five-minute tests of 95% random reads and 5% random writes and keep the average and so forth as indicated in the graph until we get to 100% random writes. Note that this particular test is run on a drive that has already reached steady state and tries to simulate heavy multitasking. As expected, the AMD R7 240GB storms this test as well. Finishing these very hard tests, we have to stress that it is a very rare occasion to find such extreme conditions in normal everyday use. Their value is to show us the other side of the synthetic benchmark coin and let us try to find the truth somewhere in the middle. But instead of guessing we have a better suggestion. The suite of Real World Tests is coming to clear the field, with true tasks in windows and exact timing. [break=Real Life Tests - How is it in real life?] We start with the windows startup time test. One might ask, didn't we already do that with BootTimer? As we said, BootTimer measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. But windows itself records in the event viewer the total time of the windows start up, until all services are loaded. As reason indicates, this time is significantly longer and in particular... ...AMD R7 240GB is packed very close together with the rest of the SSDs in the test, except the Kingston KC300 240GB which is faster by 1.3 seconds. We continue with real file copying. We copy 32000 4K files, 500 MP3s, 1000 21MP JPGs, a 7,52GB ISO 7.52GB and a 10GB High Definition MKV movie. The respective times are shown in the diagram above with the AMD R7 240GB getting second place, behind the Samsung 850 Pro 256GB. Next, we will store a folder containing the setup of the Office 2013 in a rar file (using the "store" setting)... ...where the AMD R7 240GB is the fastest and then we will decompress a - compressed - rar containing the setup folder of Office 2013. Here the best time is achieved by the Samsung 840 EVO 250GB with the AMD R7 240GB following very closely. We continue with a virus scan of the system32 folder of windows using the Avira Antivirus, where... ...the AMD R7 240GB displays once more its weakness in Virus Scanning. Next we will open a 324MP TIF file with Photoshop CS6 save it as BMP and close Photoshop. In this test the [AMD R7 240GB did not do very well and got the fourth place. Then we open Word 2013, load a huge DOCX with images links etc, save it as DOC and close Word. Fourth place once more for the AMD R7 240GB. Next, we install MS Office 2013... ...where the best time is made by the Kingston SSDNow KC300 240GB with the Samsung 850 Pro 256GB just behind and the AMD R7 240GB getting third place. Thus end the Real Life Tests. The last chart shows the total time of these tests where... The AMD R7 240GB had the second best performance, behind the Samsung 850 Pro 256GB. Their difference is 14,703s which translates to a little less than 3,37%. Not at all bad if you keep in mind that the Samsung 850 Pro 256GB is the fastest SSD we have ever tested. [break=Conclusions and score - To the point] My dear Watson, the time has come to reach a conclusion. We have in our hands an SSD which AMD puts in the R7 series, which is to say, low to mid range. But it offers anything but low to mid range performance. Coming close to the fastest consumer SSD at a distance of only 3,37% and with the promise it will keep that performance even in the toughest of conditions, it is surely worthy of our attention. Is it worth investing in the AMD R7 240GB? The answer is, it depends. For users who use their computers lightly and don't put a lot of stress on their SSDs, the choices in the market are plenty, including the faster Samsung 850 Pro 256GB. For users who do heavy multitasking and constant writes that stress the SSD, the AMD R7 240GB is very enticing. For most people who are somewhere in the middle, let each decide where to put the weight in choosing their SSD. Of course, we have to take into consideration that the AMD R7 240GB comes with the best warranty in terms of conditions we have ever seen, not only on an SSD but on any product! And so we get to the score: a) In Features, we take away a few points because the AMD R7 240GB does not have low power states (slumber and DevSleep) and just a tad more for the missing TCG Opal encryption. In Price the AMD R7 240GB is not available in the Greek market at this moment but the suggested price is 144€, including V.A.T.. The cheapest price for the Samsung 850 Pro 256GB which was the only SSD in our possession which performed better than the AMD R7 240GB is 175€, including V.A.T., in stores with availability and including shipping. That comes to a price difference of 31€, or about 21,53% while the difference in real life tests performance - which are the ones we care about the most - was 3,37%. Even if we include stores with no availability and exclude shipping the cost of the 3,37% faster Samsung 850 Pro 256GB comes to 158,68€, which is 10,19% more expensive. Some will argue that the Samsung 850 Pro comes with a 10 year warranty, which is important, but the 4 years offered by the AMD R7 240GB are not for a regular warranty, but for the new and improved Shieldplus, with great advantages. To make a long story short, we can say that according to what it offers and compared with the competition, the AMD R7 240GB achieves a great value for money. It will be marked accordingly. c) Usability does not have any real significance in SSDs. They all now have a 7mm height which allows for installation everywhere from a desktop to an ultrabook and, let's face it, their installation has a worst case scenario of screwing four screws. For these reasons, the Usability category will not be taken into account in the SSD Scores. d) In the Performance department, we have a lot to discuss. It depends how one would like to approach the subject. In the synthetic benchmarks the AMD R7 240GB was mediocre. Considering that synthetic benchmarks are not indicative of performance in real use, they make a very small part of the overall score. On the contrary in Real Life Tests the AMD R7 240GB did very well and came second overall, beating strong competition. Moreover, in our sadistic tests, it scored excellent showing that it is capable of maintaining its high performance over time no matter how hard you treat it. For all of the above, its performance score will be quite high. Advantages Exceptional performance in the steady state test. Exceptional performance in the mixed workload test. Steady performance over time. Good performance in the Real Life Tests./li> It includes a 3.5" adapterli> It includes the very well known cloning software Acronis True Image HD. The best warranty we have ever seen. Spartan but complete software. Multi-language installation manual. Disadvantages Mediocre scores in synthetic benchmarks. Absence of a windows optimization tab in the Radeon Toolbox. Based on the above, the total score of the AMD R7 240GB is: We thank OCZ and AMD for providing the test sample Polymeros Achaniotis 22/10/2014
  14. Εισαγωγή Φαίνεται σαν χτες κι όμως έχουν περάσει 7 μήνες από τότε που η OCZ κυκλοφόρησε τον OCZ Trion 100 για να καλύψει το budget τμήμα της consumer σειράς της των SSD. Όπως θα θυμόσαστε όσοι είχατε διαβάσει εκείνο το review, το drive ήταν κατάλληλο για φορτία αναγνώσεων και λίγων εγγραφών, μιας και ο SLC buffer του, δηλαδή το κομμάτι της NAND που λειτουργεί ως SLC για να αυξάνει την ταχύτητα εγγραφών, είναι πολύ μικρός και η ταχύτητα εγγραφών της TLC NAND του, επίσης πολύ μικρή. Ο νέος OCZ Trion 150 έρχεται με ενισχυμένο SLC buffer αλλά και νέες TLC NAND που διαθέτουν αυξημένη ταχύτητα εγγραφής σε σχέση με τον προκάτοχό του! Διαθέτει επίσης NAND στα 15 αντί για 19nm, άρα οικονομικότερες, χωρίς - σύμφωνα με την OCZ - τα μειονεκτήματα που θα έπρεπε να έχουν λόγω της μικρότερης λιθογραφίας. Καλύτερες επιδόσεις με την ίδια ή χαμηλότερη τιμή μου μυρίζουν λοιπόν και πάμε αμέσως να δούμε τι ακριβώς αλλάζει στο νέο OCZ Trion 150 και τι σημαίνει αυτό για τον χρήστη. Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η OCZ είχε την ευγενή καλοσύνη να μας στείλει δύο δείγματα σε χωρητικότητες 480GB και 240GB για να καλύψουμε τις απορίες της μεγάλης πλειοψηφίας των αγοραστών, που στοχεύουν σε αυτές τις χωρητικότητες. Η συσκευασία του OCZ Trion 150είναι η κλασσική της OCZ, σε αποχρώσεις του μπλε και όχι του λευκού όπως του προκατόχου του. Επίσης απουσιάζει το προστατευτικό νάιλον που συναντήσαμε σε ακριβότερα μοντέλα. Το εμπρός μέρος δίνει πληροφορίες μόνο για το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ το πίσω περιλαμβάνει κάποιες βασικές πληροφορίες για το drive, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότερες είναι η τριετής εγγύηση και η χρήση TLC NAND. Εντός της συσκευασίας, και στα δύο μοντέλα, συναντάμε μια διάφανη προστατευτική θήκη για το drive, έναν οδηγό εγκατάστασης και μια κάρτα που καθοδηγεί για τη χρήση της εγγύησης, σε πολλές γλώσσες που συμπεριλαμβάνουν και την Ελληνική. Τίποτα άλλο, ούτε βίδες, ούτε μετατροπέα 2,5" σε 3.5", ούτε κωδικό για Acronis True Image. Αυτά ανήκουν στα αξεσουάρ των drives της μεγαλύτερης κατηγορίας και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είμαστε στην κατηγορία budget. Το άνω μέρος των ίδιων των drives είναι πανομοιότυπο σε όλες τις χωρητικότητες και ξεφεύγει σχεδιαστικά, διατηρώντας τις μπάρες και τα χρώματα που χαρακτηρίζουν την εταιρία, αλλά με πιο μοντέρνα εφέ. Η κάτω όψη φέρει το κλασσικό αυτοκόλλητο της OCZ, με πληροφορίες για το μοντέλο, τη χωρητικότητα, την τάση (αλλά όχι το ρεύμα) λειτουργίας, το σειριακό αριθμό, διάφορες πιστοποιήσεις κλπ. Το casing ανοίγει χωρίς βίδες και χωρίς να παραβιαστεί κάποιο αυτοκόλλητο, καθώς είναι κουμπωτό, αλλά είναι δύσκολο να ανοιχτεί χωρίς να γίνουν σημάδια που θα ακυρώσουν την εγγύηση. Στη μία πλευρά διακρίνουμε ένα αρκετά παχύ thermal pad που φέρνει τον ελεγκτή του drive σε επαφή με το casing το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα. Τα PCB και των 2 drives είναι μπλε, μεγέθους που γεμίζει το casing και αρκετά γεμάτα. Σε αυτές και στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν, ο OCZ Trion 150 480GB βρίσκεται στα αριστερά και ο OCZ Trion 150 240GB, στα δεξιά. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε ότι στη μία πλευρά έχουμε τον controller, 8 NAND και τη μνήμη cache, ενώ στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε την άλλη όψη του PCB που φέρει άλλες 8 NAND. Ο Controller είναι ο ίδιος "μυστηριώδης" "Toshiba Controller" που πλέον ονομάζεται "TC58" και που τόσο η τοποθέτηση του πάνω στο PCB όσο και οι επιδόσεις και ο τρόπος λειτουργίας του θυμίζουν σε πολύ ύποπτο βαθμό τον Phison PS3110-S10, έναν τετραπύρηνο controller που υποστηρίζει μέχρι 8 κανάλια διασύνδεσης με τις NAND και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις. Υποστηρίζει End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC, SmartRefresh, SmartFlush, GuaranteedFlush, DelSleep, S.M.A.R.T. και πολλά άλλα που μπορείτε να δείτε αναλυτικά ακολουθώντας το παραπάνω link. Φυσικά η ταύτιση των δύο controllers αποτελεί εικασία, την οποία η OCZ επίσημα ούτε επιβεβαιώνει αλλά ούτε και αρνείται. Αλλά όπως λέει και μια αγγλική παροιμία, αν μοιάζει με πάπια, ακούγεται σαν πάπια και μυρίζει σαν πάπια, είναι πάπια. Στην αριστερή λοιπόν φωτογραφία βλέπετε ολόκληρη την πάπια ενώ στη δεξιά έχουν περαστεί κάποια φίλτρα για να γίνουν ευανάγνωστα τα γράμματα. Οι NAND του OCZ Trion 150 480GB (αριστερά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TH58TEG8THLTA20 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 256Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε: 256Gb / 8 = 32GB ανά chip και συνολικά 32GB x 16 = 512GB για όλο το drive. Καθώς τα 480 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 32GB για over provisioning. Αντίστοιχα, οι NAND του OCZ Trion 150 240GB (δεξιά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TC58TEG7THLTA00 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 128Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε: 128Gb / 8 = 16GB ανά chip και συνολικά 16GB x 16 = 256GB για όλο το drive. Καθώς τα 240 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 16GB για over provisioning. O OCZ Trion 150 480GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Micron με κωδικό D9PXV. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 512ΜΒ. Ο OCZ Trion 150 240GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 256MB. Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Τεχνικά Χαρακτηριστικά O OCZ Trion 100 χρησιμοποιεί τις Toshiba A19nm TLC NAND ενώ ο νέος OCZ Trion 150 χρησιμοποιεί τις Toshiba 15nm TLC NAND που ενώ δίνουν τις ίδιες μέγιστες επιδόσεις, σε πολλά σενάρια πραγματικής χρήσης μπορούν να είναι έως και 50% ταχύτερες. Στη συνέχεια βλέπουμε τις επιδόσεις των 4 χωρητικοτήτων του OCZ Trion 150 σε σύγκριση με του OCZ Trion 100 καθώς και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων. Ακολουθεί ένα screenshot από το Benchmark του HDTune Pro 5.00 που δείχνει ότι ο OCZ Trion 150 αφ' ενός έχει περισσότερη SLC cache (η ταχύτητα αργεί περισσότερο να πέσει και να σταθεροποιηθεί, και αφ' ετέρου, έχει όντως κατά 50% μεγαλύτερη σταθερή ταχύτητα. Ο επόμενος πίνακας περιέχει ένα συγκριτικό των βασικών χαρακτηριστικών του OCZ Trion 150 σε σχέση με τον OCZ Trion 100 και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων. Ακολουθούν πίνακες με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 150. Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 150 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 150 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 150 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 150 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TLC NAND ως SLC. Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 150 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 150 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru". H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows. Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows. Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 150 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο SanDisk Extreme Pro 480GB, ο SanDisk Ultra II 240GB και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 150 240GB και OCZ Trion 150 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους OCZ Trion 150 ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.60 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει Στις δοκιμασίες αναγνώσεων οι OCZ Trion 150 είχαν χαμηλές επιδόσεις. Στις δοκιμασίες των εγγραφών αντιθέτως, δεν τα πήγαν άσχημα, με εξαιρετικές επιδόσεις στις τυχαίες εγγραφές. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 5.30. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access πήραμε αρκετά υψηλούς χρόνους προσπέλασης. Στο Average Write Access το φαινόμενο μετριάστηκε και οι χρόνοι προσπέλασης ήταν πιο κοντά στο μέσο όρο. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.8.5636.37293. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης τα 2 drives της δοκιμής είχαν εξαιρετικές επιδόσεις τόσο στη σειριακή ανάγνωση όσο και στην 4K, αλλά καθόλου καλές επιδόσεις στη δοκιμασία 4K με 64 threads. Στις δοκιμασίες εγγραφών οι κορυφαίες επιδόσεις στο σειριακό τομέα παραμένουν αλλά έχουμε σχετικά χαμηλές επιδόσεις στις εγγραφές 4K ενώ οι 4K με 46 threads είναι οι καλύτερες της δοκιμής! Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις είναι κοντά στο μέσο όρο. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 5.0.2 x64. Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις και μέτριες στις αναγνώσεις 4K. Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, έχουμε εξαιρετικές επιδόσεις παντού εκτός από τις εγγραφές 4K με QD 1. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου o OCZ Trion 150 είναι μέτριος. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ Trion 150 πετυχαίνει εξαιρετικές επιδόσεις και ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 ήταν μέτριες. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Εδώ οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τους 2 OCZ Trion 150 να είναι καλές και κοινές για τα 2 μοντέλα. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.60 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά καθώς αποσπούν τη χαμηλότερη βαθμολογία. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 5.30, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά παρουσιάζοντας τον υψηλότερο χρόνο προσπέλασης. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.8.5636.37293. Όπου βλέπουμε αποτελέσματα αντίστοιχα με της δοκιμής σε δίσκο χωρίς λειτουργικό, δηλαδή πολύ καλά. Στις δοκιμασίες αντιγραφών διατηρεί μέτριες επιδόσεις όπως και στη δοκιμασία σε άδειο drive. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 5.0.2 x64, όπου στις αναγνώσεις και στις εγγραφές οι OCZ Trion 150 δεν επηρεάζονται σχεδόν καθόλου από την ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο δεν εμφανίζεται πτώση των επιδόσεων λόγω του λειτουργικού συστήματος. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στο PC Mark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος ήταν καταλυτική και έφερε τους OCZ Trion 150 από την κορυφή στον πάτο. Στα PC Mark 7 και PC Mark 8, δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ οι OCZ Trion 150 είχαν τον υψηλότερο χρόνο. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Οι OCZ Trion 150 τα πήγαν μέτρια, δείχνοντας διττό χαρακτήρα και μια προτίμηση σε κάποια benchmarks. Για να δούμε όμως πώς τα πηγαίνουν όταν ζορίζουν πραγματικά οι συνθήκες. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Τα drives της OCZ ήταν παραδοσιακά αχτύπητα στη συγκεκριμένη δοκιμή, όμως ο "Toshiba Controller" δεν είναι οπότε όπως είδαμε και στα specifications, περιμένουμε ένα steady state στα 3200 IOPS και για τα δύο drives της δοκιμής. Παρατηρούμε ότι ο OCZ Trion 150 480GB κάνει σχεδόν διπλάσιο πλατό από τον OCZ Trion 150 240GB, κάτι που δείχνει ότι το διπλάσιας χωρητικότητας drive έχει και διπλάσια SLC cache. Επίσης, ενώ ο OCZ Trion 150 240GB καταλήγει στο αναμενόμενο steady state των 3200 IOPS, o OCZ Trion 150 480GB κάθεται λίγο πάνω από τις 4000 IOPS, ξεπερνώντας τις προδιαγραφές του. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, φαίνεται ότι η μεγαλύτερη SLC cache του μεγαλύτερου drive παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Η μέτρηση γίνεται σύμφωνα με το χρόνο που καταγράφουν τα τα ίδια τα Windows στον Event Viewer. Οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που πήραμε από το BootTimer και τους κατατάσσουν ως τα πιο αργά drives της δοκιμής, όχι όμως με ουσιαστική διαφορά από τα υπόλοιπα. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τα δύο υπό εξέταση drives να μην έχουν ιδιαίτερα καλές επιδόσεις. Στα μικρά αρχεία, οι επιδόσεις είναι χαμηλές και πανομοιότυπες μεταξύ τους ενώ όσο τα αρχεία που μεταφέρονται μεγαλώνουν, η μεγαλύτερη SLC cache του OCZ Trion 150 480GB του δίνει πλεονέκτημα. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 είναι σχετικά καλές... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ βλέπουμε εξ ίσου καλή επίδοση. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο OCZ Trion 150 δεν τα πάει πολύ καλά. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CC 2015 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ είχαμε μέτριες επιδόσεις. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Και εδώ οι επιδόσεις ήταν λίγο κάτω από το μέσο όρο. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου η μεγαλύτερη SLC cache έδωσε πλεονέκτημα στον OCZ Trion 150 480GB έναντι του OCZ Trion 150 240GB, χωρίς όμως να μπορούμε να πούμε ότι και τα 2 drives είχαν καλές επιδόσεις. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο OCZ Trion 150 480GB τα πήγε καλύτερα από τον OCZ Trion 150 240GB αλλά και τα 2 drives είχαν όχι ιδιαίτερα καλές επιδόσεις, ξεπερνώντας πάντως,έστω και οριακά ο OCZ Trion 150 240GB, το μεγαλύτερης κατηγορίας και τιμής ανταγωνιστικό drive της SanDisk. Ακολουθήστε μας στον επίλογο για να αναλύσουμε τα συμπεράσματά μας. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές ότι ο OCZ Trion 150 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που κάνει ελαφριά σε εγγραφές, οικιακή χρήση. Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι καλή μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές. Θα επαναλάβω όσα είχα πει στο review του προκατόχου του OCZ Trion 150 και θα ρωτήσω: πειράζει; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 150 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς. Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 150 240GB και του OCZ Trion 150 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις. Η τιμή του OCZ Trion 150 240GB ξεκινάει από τα 67 ευρώ περίπου ενώ του OCZ Trion 150 480GB από τα περίπου 131 ευρώ στην Ελληνική. Αναμένεται μάλιστα να πέσουν ακόμη χαμηλότερα στην πορεία λόγω της χρήσης NAND μικρότερης λιθογραφίας στα 15nm, η οποία εντούτοις προσφέρει την ίδια αντοχή και καλύτερες επιδόσεις, καθιστώντας τον OCZ Trion 150 ένα από τα πιο ανταγωνιστικά drives της αγοράς. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 150: Πλεονεκτήματα + Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες, σημαντικά καλύτερες από του OCZ Trion 100 + Πολύ ανταγωνιστική τιμή + Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus + Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό + Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac + Υποστήριξη DevSleep Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές - Καμία υποστήριξη για encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 150 είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 19/3/2016
  15. http://www.msystems.gr/index.php?category=2021&product=19430 http://www.skroutz.gr/s/6681971/Intel-535-Series-240GB.html Αυτό ναι, είναι προσφορά!
  16. The brand name AMD is known to everyone who knows anything about computers. It automatically brings to mind CPUs and Graphics Cards. But today, this name belongs to an SSD, which with profuse courage climbed on to the torture bench in the dungeons of TheLab.gr, in a dark chamber with chains hanging from the walls, filled with strange instruments, right next to the Reviewers' Office. Courage, said we? Audacity, is the correct term! Granted, AMD is a big company, but how can their first attempt in the difficult SSD field have such grit? There is a mystery here which awakens my inner Sherlock Holmes! We promise to get to the bottom of this case and solve the mystery of the AMD R7 240GB. Come Watson, let us proceed to the next page! From the packaging to the Silicon - What you get AMD R7 240GB comes in a paper box, dominated by red and black. It is enclosed in plastic wrap which ensures you will be the first to open the paper box. Without the plastic wrap, thing become clearer and you can, if you click on the pictures and see the HD version. read details about the product. Starting from the front of the package, we can see the logo of AMD, the SSD itself, the fact that this drive belongs to the R7 series and that it has a capacity of 240GB. At this point we have to comment that the R7 series by AMD comprises Low-Range to Mid-Range products. So, it stands to reason that this is what we should expect from the AMD R7 240GB. And we wonder, will there be an AMD R9 SSD? On the back, on the left side we can see some of the characteristics of the reviewed SSD, which we will go into later, but for now lets keep that it has a SATA III 6GB/s interface, 7mm height to fit inside ultrabooks, supports TRIM and comes with a 4 year warranty. On the right we can see in 12 languages, an effort fo convince us that SSDs are better than HDDs. There are also some stickers with bar codes and serial numbers and, of course, on the bottom left the logo of the company, OCZ. Wait a minute Watson! OCZ Storage Solutions, A Toshiba Group Company! That's the secret of the AMD R7 240GB! It is in fact an SSD by the experienced OCZ! The plot thickens! Inside the paper packaging, the AMD R7 240GB is accompanied by its generous accessories. We can see the drive itself in a clear plastic protective case, a 3.5" adapter and three leaflets. The first leaflet concerns the warranty of the AMD R7 240GB, urging us in case of malfunction to not return the product at the retailer where we purchased it but to visit their technical support and RMA gate at the written web address. At this point we will go into some details about the warranty. OCZ is launching a new kind of warranty in the SSD market which promises to make users' lives easier. According to this new warranty which OCZ calls ShieldPlus, you no longer need any proof of purchase for the RMA procedure as the serial number of the product is enough. But this is not even the best part. In case of the product malfunctioning and after you contact OCZ and start the RMA procedure, a new SSD is forwarded to the consumer by the company. After the consumer receives the new drive he sends the malfunctioning one back to the company at OCZ's expense. This warranty is valid for all of Europe and so far only covers the OCZ ARC 100 and the AMD R7. All we can say is a big well done to OCZ for the warranty of the AMD R7 240GB and that we wish other companies would follow the same path. In the next picture we can see the installation manual of the AMD R7 240GB. In the last leaflet we find the instructions to download and install Acronis True Image HD, perhaps the most well known drive cloning software, which is bundled with the AMD R7 240GB. We are done with the papers and we come to the plastic protective case of the AMD R7 240GB, which also contains the screws that will be needed to install the drive, either as it is or with the use of the 3.5" adapter. Here is the SSD itself, front and back. Its dual nature asserts itself here as well, as it did on the packaging. So, on the front it is labeled as an AMD, Radeon Solid State Drive,while at the back it is described as an OCZ Radeon R7 Sata III Solid State Drive 240GB. The sticker on the back side carries information such as the model, the product code, the serial number, the drive's certifications, the country where the drive was manufactured, the Firmware version of the drive, as well as its voltage and amperage. The four screws in the corners are obviously the ones we must remove to gain access to the interior of the drive. One of them is covered by a sticker bearing the warning that the drive's exceptional warranty will be void if it is removed. There goes the sticker, and so does the warranty and with a Philips screwdriver, there go the four screws. Four more scres hold the pcb of the AMD R7 240GB on the casing and a thermal pad brings the controller in contact with the lid we just removed, which doubles as the controllers cooler. A sticker on the NAND chips bearing a code, gives the impression that it concerns the batch of the NANDs used in the particular drive. Away with all that and in the picture of on the right we can see the essence of the AMD R7 240GB. Here we see a close-up of the controller of the AMD R7 240GB which is none other than the known Indilinx Barefoot 3 M00 with the code IDX500M00-BC. It is exactly the same controller we find inside the Vector 150, the flagship of OCZ, which is clocked at 397MHz. In the picture of the right, we have one of the totally 16 NAND chips on the drive. They are made by Toshiba and have a capacity of 16GB each, bringing up the total capacity of the AMD R7 240GB to 256GB. As the SSD only offers 240 of them to the user, we must assume that the remaining 16GB are used for overprovisioning. The NAND chips used in the AMD R7 240GB are the latest 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND by Toshiba and are coded TH58TEG7DDKBA4C. Theoretically they will be a bit slower than the ones used in the Vector and Vertex models due to the smaller lithography, but they will also be cheaper. On each side of the PCB there is a chip by Micron which provides the cache memory for the controller of the SSD. Specifically they are 2 chips coded D9PSH, 256MB each, which give a total of 512MB of cache to the Indilinx M00. The rest of their specifications are that they are DDR3 chips clocked at 800 MHz (DDR3 data rate = 1600Mhz) and CL=11. For more information you can visit Micron's web page. In the picture on the right you can see the other side of the PCB which includes 8 NAND chips, 1 cache chip and on the lower left, the power circuit of the drive. Here is the power circuit with its coils and its capacitors and in the middle the chip coded TPS652510 by Texas Instruments which includes three 3 DC-DC converters and the required power MOSFETs, while it can handle input of 4,5 up to 16V. For more information about it, you can visit Texas Instruments' web page. At this point we are done with the anatomical analysis of the AMD R7 240GB. Join us on the next page to see what all these we have seen can offer us. Specifications - What is this thing capable of? In the following table we can see the nominal performance of the AMD R7 at the capacities it comes in. We observe that the Read Speed is not influenced by the capacity while the Write Speed is somewhat lower only in the 120GB model. The Read IOPS are displayed on the table and rise with the capacity while the Write IOPS are at 90.000 and the same for all capacities. The Steady State IOPS are dependent on capacity and measure 12000 IOPS for the 120GB model, 20000 IOPS for the 240GB model and 23000 IOPS for the 480GB model. Pretty impressive numbers, especially the ones for Steady State, which are exceptional and far above the competition. Here we can see the physical characteristics and parts of the AMD R7 240GB, which we saw in detail in the previous page. In this table we see the reliability features of the AMD R7 240GB. And first of all the encryption features which are 256-bit AES-compliant and support only ATA passwords while the industry is turning to the safer and easier to use TCG Opal encryption. Be that as it may, desktop users will be fine with it. Continuing down the table, we see the ECC error correction of the AMD R7 240GB, the support of S.M.A.R.T. and the fact that the AMD R7 240GB is rated for 30GB of writes per day for 4 years. Here we see the power consumption of the AMD R7 240GB and the high tolerances it has to environmental factors, as all SSDs do. It is noteworthy that the AMD R7 240GB sadly does not feature low power states (slumber and DevSleep), so its power consumption in idle state is comparatively higher than the competition. In the next page we will find the analysis of the software that accompanies the AMD R7 240GB. Software - Spartan but funtional The AMD R7 240GB does not include in its package any software but you can go to OCZ's web page and download the Radeon Toolbox. The software is an exact copy of the known OCZ Toolbox, but with different colors to match the AMD color scheme and has all the basic functions one needs to perform on an SSD. We display and explain its functions below. Running the software opens the screen above and in the white box it shows you all the OCZ SSDs in your system. In our case we can see the OCZ ARC 100 which is our OS drive and the Radeon R7. Choosing any of them from the list we see at its right the exact model, the capacity, the serial number, the firmware and the WWN (World Wide Name). We must note that if no drive by OCZ is found in the system so you can choose it on the list, the rest of the tabs in the program will not open. So, having chosen one drive and pressing Tools, you get the following window... ...in which you can download a new firmware, if there is one, and upload it to the drive or send a manual TRIM command. The third tab is about security... ...where we can secure erase our drive and return it to factory state, for security reasons so that one is not able to recover our data (or so they would have us think) but also to return the SSD to a clean state, where all NAND cells are clean and ready to write data. This procedure, contrary to what one might thing, is completed rather fast. The last tab is the Details tab... ...where you can get details about your SSD and its S.M.A.R.T. status. Choosing the security button on the top... ...just gives the option to perform the firmware downloads through a proxy serves and help... ...guess what, yes!, gives information about our choices in the program. On the whole we can say that OCZ's software, although unimpressive, performs all the basic functions it should, while the only missing thing we would like would be to include a guide to improving the settings of windows to run on an SSD drive. Our Test system and methodology - Let's see, what are we using and how? Our test system is based on the Asrock Z97X Killer. This particular motherboard sports SATA III, SATA Express and Μ.2. interfaces making it able to support all SSDs in the market, currently and in the near future. Thus it provides the means to make direct comparisons on the same system. The CPU is the Intel G3258 Anniversary Edition, with unlocked multiplier which allowed us to easily overclock it to 4,5 GHz. Keeping in mind that the SSD test with high IOPS require hick clocks but run on only one thread, this particular CPU is perfect for our tests. The RAM is at 8GB which more than covers our needs for the tests, The PSU is the V650 by Cooler Master and the system is housed by the Cooler Master Test Bench V1.0. Our warmest thanks toAsrock and Cooler Master for the parts they provided for the construction of our test system! The operating system on which we run our tests is Windows 7 64bit and it includes, aside of all the drivers, the basic programs that come with the motherboard so we can achieve a more realistic and close to fact test environment. The driver of the SATA controller used was the Intel 13.10.1058, obviously in AHCI mode. The tests which the AMD R7 240GB will undergo are divided into 4 categories: 1: Synthetic benchmarks on an empty drive, where the tested SSD is a secondary drive to the test system, empty and relaxed. These are the perfect conditions you will never see in real usage. 2: Synthetic benchmarks on a system drive, where the operating system is installed in the tested SSD. Here things come a little closer to reality, but synthetic benchmarks are still synthetic. 3: Steady State Benchmarks where we measure the performance of the SSD while it writes random data for a prolonged period of time so it reaches its worst possible performance. Here things are the opposite of before and thus very unfavorable and unlikely to appear during the usual home usage. But they are the rule in database and file servers. 4: Real Life Tests! Here, using the special suite created for us by the programmer Stelios Sifakis (whom we thank!), we perform some of the most usual tasks and time them. In these tests we place the most gravity for the score as they show the real experience a user will have. The SSDs included in our comparison are the Samsung 840 EVO 250GB, the Kingston SSDNow KC300 240GB, the OCZ ARC 100 240GB, the fastest until now Samsung 850 Pro 256GB and of course our leading actor, the AMD R7 240GB. Stay tuned. After the tests there is commentary and score! Synthetic Benchmarks on an empty drive - We start easy The bench is set and the AMD R7 240GB lay down bravely to take the torture. The HD Tune Pro 5.50 measures the reading and writing IOPS in unpartitioned SSDs. Lets see how the AMD R7 240GB fares against its competitors: In the Read Tests of the HD Tune Pro 5.50 the AMD R7 240GB takes an easy victory, starting our tests on the right foot... ...while in the Write Tests, where differences are smaller, we would have to say that it tied the Samsung 850 Pro 256GB for first place. Not bad at all! We continue with the Average Access tests of AIDA 64 4.50. With the AIDA 64 Average Read Access and Average Write Access, executed in a drive without partitions we see the response time of the SSD to various requests. In other words, we measure its latency. Here, lower is better. In the Average Read Access, all the SSDs tie for first place, except the Kingston SSDNow KC300 240 GB which has a significantly higher latency. In the Average Write Test, the AMD R7 240GB keeps its average latency at 2ms and gets another victory! Following is the AS SSD Benchmark, version 1.7.4739.38088. In the read test the AMD R7 240GB stays on the heels of the Samsung drives, except the 4K Read Test, where it lags behind. In the Write Tests it fares better and we would say that on the whole it shares first place with the Samsung 850 Pro 256GB. In the copy tests the AMD R7 240GB comes third, with its best performance in the ISO Test and its worst in the Game Test. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. In the read tests of the CrystalDiskMark the AMD R7 240GB does not fare well. On the contrary, in the Write Tests it comes first in every single test! Moving on to the score from the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the AMD R7 240GB gets the third place, behind the drives by Samsung. We now come to the suites of Futuremark whom we older guys remember as MadOnion. These suites try to simulate real working conditions. Lets start with the PCMark 05. Here the AMD R7 240GB does not do so well, especially in the Virus Scan Test. Going on to the more contemporary PCMark7. In this test the AMD R7 240GB keeps close to the competition, except in the Starting Apps test where if falls significantly behind. And we conclude this series of tests with the most recent PCMark8, where the results are in seconds and lower is better. Here, excluding a weakness of the Kingston SSDNow KC300 in the Photoshop tests, the differences are insignificant. Thus, we conclude the synthetic benchmarks on an empty drive with the impressions the AMD R7 240GB being generally positive. We have to notice that the Performance in some of the tests is exceptional while in others it is unexplainably low. Perhaps a better optimized firmware could solve issues such as the low performance in Virus Scan. Synthetic Benchmarks on a system drive - Things are getting interesting We are making things a little harder now, running the same benchmarks but this time the operating system is installed on the SSD tested. Once again we start with the HDTune Pro 5.50 but this time obviously on a partitioned drive and we only run the read test as the write test is destructive and would have erased all data on the drive. With the OS installed in the drive the situation in HD Tune Pro 5.50 changed with the AMD R7 240GB getting fourth place, behind the SSDs by Samsung but also the theoretically lower OCZ model, the ARC 100 240GB. We continue with the Random Read Access of AIDA64 4.50, on a partitioned drive now. The Random Write Access, being destructive, is omitted. Here the AMD R7 240GB has the same performance as the Samsung 850 Pro 256GB and lags behind the Samsung 840 EVO 256GB and OCZ ARC 100 240GB. Going on to the AS SSD Benchmark version 1.7.4739.38088. In the Read Tests AMD R7 240GB comes third while... ...in the Write Tests it keeps the first place it had in the empty drive tests. In the Copy Tests, with a first and a second position, we would say that on the whole it comes second only to the Samsung 850 Pro 256GB. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. The presence of the OS does not seem to effect this test and so we again see the AMD R7 240GB finishing in the third place. In the Write Tests the AMD R7 240GB rivals the Samsung 850 Pro 256GB everywhere but the 4K QD32 test, where instead of getting a performance boost compared to the 4Κ Test as is expected, we see a performance decrease. The same thing is true for the OCZ ARC 100 240GB and the Kingston KC300 240GB. Seems like a firmware issue. Continuing with the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the results are like to the ones on empty SSDs. The AMD R7 240GB keeps the third place. Following are the tests of Futuremark. In all the tests of PCMark05, PCMark7 and PCMark8 the results are similar to the ones on the empty drives. If you don't believe us, here they are: And we finish with BootTimer which measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. Here the AMD R7 240GB came second, after the lightning fast Samsung 850 Pro 256GB, coming less than half a second behind it and leaving the rest more than half a second behind itself. This concludes the synthetic benchmarks on a system drive. The AMD R7 240GB was decent, with some obvious weaknesses in certain tests. Let's hit the tough road! IOMeter - We press it, can it take it? The next test is purely sadistic. We make the SSD write random 4K packages for 12 hours straight without resting and measure its IOPS every five minutes. After some time and as the garbage collection and trim features do not have time to work, the SSD reaches a steady state where every write has to preceded by a deletion of the NAND cell and the SSD operates at its worst performance. This case is very unlikely to occur in light, casual usage but it is the norm in database and file servers. You should consider the following results according to the heaviness of your workload . OCZ takes pride in the performance of its SSDs in this particular test, both of its higher models and, as we can see here, the AMD R7 240GB that sweeps the floor with its competition. Any comparison is unnecessary. Following is the mixed workload test. SSDs in a system rarely do 100% reads or 100%% writes like in the synthetic benchmarks. In the following test we start with three five-minute tests of 100% random reads and keep the average. We continue with three five-minute tests of 95% random reads and 5% random writes and keep the average and so forth as indicated in the graph until we get to 100% random writes. Note that this particular test is run on a drive that has already reached steady state and tries to simulate heavy multitasking. As expected, the AMD R7 240GB storms this test as well. Finishing these very hard tests, we have to stress that it is a very rare occasion to find such extreme conditions in normal everyday use. Their value is to show us the other side of the synthetic benchmark coin and let us try to find the truth somewhere in the middle. But instead of guessing we have a better suggestion. The suite of Real World Tests is coming to clear the field, with true tasks in windows and exact timing. Real Life Tests - How is it in real life? We start with the windows startup time test. One might ask, didn't we already do that with BootTimer? As we said, BootTimer measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. But windows itself records in the event viewer the total time of the windows start up, until all services are loaded. As reason indicates, this time is significantly longer and in particular... ...AMD R7 240GB is packed very close together with the rest of the SSDs in the test, except the Kingston KC300 240GB which is faster by 1.3 seconds. We continue with real file copying. We copy 32000 4K files, 500 MP3s, 1000 21MP JPGs, a 7,52GB ISO 7.52GB and a 10GB High Definition MKV movie. The respective times are shown in the diagram above with the AMD R7 240GB getting second place, behind the Samsung 850 Pro 256GB. Next, we will store a folder containing the setup of the Office 2013 in a rar file (using the "store" setting)... ...where the AMD R7 240GB is the fastest and then we will decompress a - compressed - rar containing the setup folder of Office 2013. Here the best time is achieved by the Samsung 840 EVO 250GB with the AMD R7 240GB following very closely. We continue with a virus scan of the system32 folder of windows using the Avira Antivirus, where... ...the AMD R7 240GB displays once more its weakness in Virus Scanning. Next we will open a 324MP TIF file with Photoshop CS6 save it as BMP and close Photoshop. In this test the [AMD R7 240GB did not do very well and got the fourth place. Then we open Word 2013, load a huge DOCX with images links etc, save it as DOC and close Word. Fourth place once more for the AMD R7 240GB. Next, we install MS Office 2013... ...where the best time is made by the Kingston SSDNow KC300 240GB with the Samsung 850 Pro 256GB just behind and the AMD R7 240GB getting third place. Thus end the Real Life Tests. The last chart shows the total time of these tests where... The AMD R7 240GB had the second best performance, behind the Samsung 850 Pro 256GB. Their difference is 14,703s which translates to a little less than 3,37%. Not at all bad if you keep in mind that the Samsung 850 Pro 256GB is the fastest SSD we have ever tested. Conclusions and score - To the point My dear Watson, the time has come to reach a conclusion. We have in our hands an SSD which AMD puts in the R7 series, which is to say, low to mid range. But it offers anything but low to mid range performance. Coming close to the fastest consumer SSD at a distance of only 3,37% and with the promise it will keep that performance even in the toughest of conditions, it is surely worthy of our attention. Is it worth investing in the AMD R7 240GB? The answer is, it depends. For users who use their computers lightly and don't put a lot of stress on their SSDs, the choices in the market are plenty, including the faster Samsung 850 Pro 256GB. For users who do heavy multitasking and constant writes that stress the SSD, the AMD R7 240GB is very enticing. For most people who are somewhere in the middle, let each decide where to put the weight in choosing their SSD. Of course, we have to take into consideration that the AMD R7 240GB comes with the best warranty in terms of conditions we have ever seen, not only on an SSD but on any product! And so we get to the score: a) In Features, we take away a few points because the AMD R7 240GB does not have low power states (slumber and DevSleep) and just a tad more for the missing TCG Opal encryption. In Price the AMD R7 240GB is not available in the Greek market at this moment but the suggested price is 144€, including V.A.T.. The cheapest price for the Samsung 850 Pro 256GB which was the only SSD in our possession which performed better than the AMD R7 240GB is 175€, including V.A.T., in stores with availability and including shipping. That comes to a price difference of 31€, or about 21,53% while the difference in real life tests performance - which are the ones we care about the most - was 3,37%. Even if we include stores with no availability and exclude shipping the cost of the 3,37% faster Samsung 850 Pro 256GB comes to 158,68€, which is 10,19% more expensive. Some will argue that the Samsung 850 Pro comes with a 10 year warranty, which is important, but the 4 years offered by the AMD R7 240GB are not for a regular warranty, but for the new and improved Shieldplus, with great advantages. To make a long story short, we can say that according to what it offers and compared with the competition, the AMD R7 240GB achieves a great value for money. It will be marked accordingly. c) Usability does not have any real significance in SSDs. They all now have a 7mm height which allows for installation everywhere from a desktop to an ultrabook and, let's face it, their installation has a worst case scenario of screwing four screws. For these reasons, the Usability category will not be taken into account in the SSD Scores. d) In the Performance department, we have a lot to discuss. It depends how one would like to approach the subject. In the synthetic benchmarks the AMD R7 240GB was mediocre. Considering that synthetic benchmarks are not indicative of performance in real use, they make a very small part of the overall score. On the contrary in Real Life Tests the AMD R7 240GB did very well and came second overall, beating strong competition. Moreover, in our sadistic tests, it scored excellent showing that it is capable of maintaining its high performance over time no matter how hard you treat it. For all of the above, its performance score will be quite high. Advantages Exceptional performance in the steady state test. Exceptional performance in the mixed workload test. Steady performance over time. Good performance in the Real Life Tests./li> It includes a 3.5" adapterli> It includes the very well known cloning software Acronis True Image HD. The best warranty we have ever seen. Spartan but complete software. Multi-language installation manual. Disadvantages Mediocre scores in synthetic benchmarks. Absence of a windows optimization tab in the Radeon Toolbox. Based on the above, the total score of the AMD R7 240GB is: We thank OCZ and AMD for providing the test sample Polymeros Achaniotis 22/10/2014
  17. The story of OCZ with SSDs is a story with all the elements of success. Ambition, conquest, risk, fall, resurrection. If it also had sex, we would be talking about Hollywood's new blockbuster. Anyway, the story is still interesting and the renewed OCZ, now flying on the wings of the powerful Toshiba, does not seem to want to change its tune. Thus, OCZ keeps coming out with products sporting cutting edge performance in some areas, like the number of IOPS at steady state, not caring if the competition outstrips them in other areas. The enterprise oriented Vector 150 and the enthusiast Vertex 450 and Vertex 460 that OCZ has produced under the roof of Toshiba are all examples that confirm it. OCZ now completes their SSD line with an entry level - mainstream SSD, the OCZ ARC 100. With genes from its older siblings and some concessions, the ARC 100 will try to bridge the gap between performance and price. Whether it will succeed will become apparent in the following pages. From the packaging to the silicon - What you get As you can see in the photos, the OCZ ARC 100 comes in a classic paper package in blue and white which will be a great hit in Paris this year. On the lower right of the front of the package there is a sticker indicating the capacity of the SSD, in our case 240GB. Incidentally, the OCZ ARC 100 comes in 120, 240 and 480 GB varieties. On the back, in the light blue box we can see some of the features of the tested SSD, which we will go into later, but for now lets keep that the product is SATA III, has a 7mm height to fit into ultrabooks, supports TRIM and is covered by a three year warranty. On the right we see in 12 languages the attempt of OCZ to convince us that SSDs are better than conventional Hard Disk Drives. Inside the paper packaging we find the SSD in transparent plastic which in combination with the packaging seems able to protect it from normal mishaps during transport. Included is an installation manual with many pages detailing in many languages the installation procedure of the SSD and the warranty terms for which -stay with us - we have some very interesting things to tell you. Other accessories such as a 3,5" adapter or some software, shine by absence. That is not necessarily bad, as long as it is mirrored in the price. At last, the product itself, whose upper surface is covered in a full body sticker in the colors of the packaging, while the lower surface sports a white sticker with information such as the model, product number, serial number, certifications, country of origin (Taiwan), Firmware with which the SSD comes from the factory and voltage as well as current of operation. Did you notice anything strange? Yes, the classic sticker that covers some screw and voids the warranty if removed is missing. As a matter of fact, even if it was there, which screw would it cover? Can you even get inside this SSD? There are the screws! One on each corner of the upper surface, under the big sticker. OCZ decided to avoid defacing the ARC 100 with special warranty stickers and visible screws and hid them under the big sticker of the upper surface. In any case the Warranty terms warn not to mess with the sticker to get access to the screws, as that will void your warranty. So be it, for you we lifted the sticker carefully and unscrewed the four screws that open the casing of the ARC 100. Then we unscrewed another four that fix the pcb to the lower metal cover and... ...here it is, almost naked covering only the essentials on the left while on the right we uncovered even that. We are talking about the thermal pad that covers the controller of the ARC 100 and brings it into contact with the metal casing to disperse the heat it produces. There is also a sticker with a code number on some two of the NANDs which gives the impression that it concerns the batch of the NANDs used on the drive. Gone! Here we see a close-up of the controller of the ARC 100 which is none other than the known Indilinx Barefoot 3 M10 with the code IDX500M10-BC, clocked at 352MHz. It is exactly the same controller we find inside the Vector 150, the flagship of OCZ, but there it is clocked higher, at 397MHz. In the picture of the right, we have one of the totally 16 NAND chips on the ARC 100. They are made by Toshiba and have a capacity of 16GB each, bringing up the total capacity of the ARC 100 to 256GB. As the SSD only offers 240 of them to the user, we must assume that the remaining 16GB are used for overprovisioning. The NAND chips used in the ARC 100 are the latest 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND by Toshiba and are coded TH58TEG7DDKBA4C. Theoretically they will be a bit slower than the ones used in the Vector and Vertex models due to the smaller lithography, but they will also be cheaper. On each side of the PCB there is a chip by Micron which provides the cache memory for the controller of the SSD. Specifically they are 2 chips coded D9PSH, 256MB each, which give a total of 512MB of cache to the Indilinx M10. The rest of their specifications are that they are DDR3 chips clocked at 800 MHz (DDR3 data rate = 1600Mhz) and CL=11. For more information you can visit Micron's web page. In the picture on the right you can see the other side of the PCB which includes eight NAND chips, 1 cache chip and on the lower left, the power circuit of the drive. Here is the power circuit with its coils and its capacitors and in the middle the chip coded TPS652510 by Texas Instruments which includes three 3 DC-DC converters and the requiredpower MOSFETs, while it can handle input of 4,5 up to 16V. For more information about it, you can visit Texas Instruments' web page. In the last picture we see a piece of paper which is included in the package to warn the buyers to not return the product to their retailer but to contact OCZ directly in case of a problem. This is done in 11 languages, 5 on this side and 6 on the other. But why? At this point we will go back to the warranty, as we promised. OCZ, starting with the ARC 100, is launching a new kind of warranty in the SSD market which promises to make users' lives easier. According to this new warranty which OCZ calls ShieldPlus, you no longer need any proof of purchase for the RMA procedure as the serial number of the product is enough. But this is not even the best part. In case of the product malfunctioning and after you contact OCZ and start the RMA procedure, a new SSD is forwarded to the consumer by the company. After the consumer receives the new drive he sends the malfunctioning one back to the company at OCZ's expense. This warranty is valid for all of Europe and so far only covers the ARC 100. All we can say is a big well done to OCZ for the warranty of the ARC 100 and that we wish other companies will follow the same path. We cannot but think that such a warranty must come from the great confidence OCZ has about the quality of its product. Specifications - What is this thing capable of? In this table we can see the theoretical performance of the ARC 100 at its various capacities. We notice small differences in reading speed and somewhat larger in writing speed. Max IOPS are common to all capacities while max IOPS at steady state are dependent on capacity and are 12000 IOPS for the 120GB model, 18000 IOPS for the 240GB model and 20000 IOPS for the 480GB model. We cannot say we are impressed by the numbers, except for the steady state ones which are exceptional and far superior than the competition's. Here we can see the physical characteristics and parts of the ARC 100, which we saw in detail in the previous page. Its exact dimensions are also provided. In this table we see the reliability features of the ARC 100. And first of all the encryption features which are 256-bit AES-compliant and support only ATA passwords while the industry is turning to the safer and easier to use TCG Opal encryption. Be that as it may, desktop users will be fine with it. Continuing down the table, we see the ECC error correction of the ARC 100, the support of S.M.A.R.T. and the fact that the ARC 100 is made for 20GB of writes per day for 3 years. Here we see the power consumption of the ARC 100 and the high tolerances it has to environmental factors, as all SSDs do. It is noteworthy that the ARC 100 sadly does not feature low power states (slumber and DevSleep), so its power consumption in idle state is comparatively higher than the competition. In the last table we see the comparative features of the ARC 100 and its main competitors. While it does not win any prizes in sequential reads and writes, it features the highest steady state IOPS and a very high MTBF. Software - Spartan but functional The OCZ ARC 100 does not include in its package any software but you can go to and download the OCZ Toolbox. The software has all the basic functions one needs to perform on an SSD. We display and explain its functions below. Running the software opens the screen above and in the white box it shows you all the OCZ SSDs in your system. In our case, the OCZ ARC 100. Choosing any of them from the list we see at its right the exact model, the capacity, the serial number, the firmware and the WWN (World Wide Name). We must note that if no drive by OCZ is found in the system so you can choose it on the list, the rest of the tabs in the program will not open. So, having chosen one drive and pressing Tools, you get the following window... ...in which you can download a new firmware, if there is one, and upload it to the drive or send a manual TRIM command. The third tab is about security... ...where we can secure erase our drive and return it to factory state, for security reasons so that one is not able to recover our data (or so they would have us think) but also to return the SSD to a clean state, where all NAND cells are clean and ready to write data. This procedure, contrary to what one might thing, is completed rather fast. The last tab is the Details tab... ...where you can get details about your SSD and its S.M.A.R.T. status. Choosing the security button on the top... ...just gives the option to perform the firmware downloads through a proxy serves and help... ...guess what, yes!, gives information about our choices in the program. On the whole we can say that OCZ's software, although unimpressive, performs all the basic functions it should, while the only missing thing we would like would be to include a guide to improving the settings of windows to run on an SSD drive. Our test system and methodology - Let's see, what are we using and how? Our test system is based on the Asrock Z97X Killer. This particular motherboard sports SATA III, SATA Express and Μ.2. interfaces making it able to support all SSDs in the market, currently and in the near future. Thus it provides the means to make direct comparisons on the same system. The CPU is the Intel G3258 Anniversary Edition, with unlocked multiplier which allowed us to easily overclock it to 4,5 GHz. Keeping in mind that the SSD test with high IOPS require hick clocks but run on only one thread, this particular CPU is perfect for our tests. The RAM is at 8GB which more than covers our needs for the tests, The PSU is the V650 by Cooler Master and the system is housed by the Cooler Master Test Bench V1.0. Our warmest thanks to Asrock and Cooler Master for the parts they provided for the construction of our test system! The operating system on which we run our tests is Windows 7 64bit and it includes, aside of all the drivers, the basic programs that come with the motherboard so we can achieve a more realistic and close to fact test environment. The driver of the SATA controller used was the Intel 13.10.1058, obviously in AHCI mode. The tests which the OCZ ARC 100 will undergo are divided into 4 categories: 1: Synthetic benchmarks on an empty drive, where the tested SSD is a secondary drive to the test system, empty and relaxed. These are the perfect conditions you will never see in real usage. 2: Synthetic benchmarks on a system drive, where the operating system is installed in the tested SSD. Here things come a little closer to reality, but synthetic benchmarks are still synthetic. 3: Steady State Benchmarks where we measure the performance of the SSD while it writes random data for a prolonged period of time so it reaches its worst possible performance. Here things are the opposite of before and thus very unfavorable and unlikely to appear during the usual home usage. But they are the rule in database and file servers. 4: Real Life Tests! Here, using the special suite created for us by the programmer Stelios Sifakis (whom we thank!), we perform some of the most usual tasks and time them. In these tests we place the most gravity for the score as they show the real experience a user will have. The SSDs included in our comparison are the very well known in this category Samsung 840 EVO 250GB, the Kingston SSDNow KC300 240GB and of course our leading actor the OCZ ARC 100 240GB. Stay tuned. After the tests there is commentary and score! Synthetic Benchmarks in an empty drive - We start easy The HD Tune Pro 5.50 measures the reading and writing speed in unpartitioned SSDs. Lets see how the OCZ ARC 100 fares beside two of its competitors: In the reading test of the HD Tune Pro 5.50 the OCZ ARC 100 is by far the fastest, especially in the 512B 4ΚΒ reads, and starts the testing on the right foot... ...while in the write test, despite keeping its high performance, the competition rises and things seem more balanced, wit the OCZ ARC 100 keeping the lead in the 4K writes. We continue with the Average Access tests of AIDA 64 4.50. With the AIDA 64 Average Read Access and Average Write Access, executed in a drive without partitions we see the responce time of the SSD to various requests. In other words, we measure its latency. Here, lower is better. In the Average Read Access test, the OCZ ARC 100 ties with the Samsung 840 EVO while the Kingston SSDNow KC300 shows a significantly higher latency. In the Average Write Test, the OCZ ARC 100 sweeps the floor with only 0,03ms of average latency. The 0,11ms of max latency we see are due to only 1-2 spikes during the test. Following is the AS SSD Benchmark, version 1.7.4739.38088. In the read test the OCZ ARC 100 is somewhere in the middle surpassing the Samsung 840 EVO only in the 4K64Thrd reads. In the write tests it fares even better, winning in the 4K writes also and lagging behind only in the not so important sequential writes. In the copy tests the Samsung 840 EVO is the undisputable winner with the OCZ ARC 100 marginally beating the Kingston SSDNow KC300. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. In the read tests of CrystalDiskMark the OCZ ARC 100 does not do well and lags behind its two competitors. The write tests are a different story where it sweeps the competition and only loses at the sequential writes which are the least important. Moving on to the score from the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the OCZ ARK 100 finishes in the middle. with the Samsung 840 EVO in the lead and the Kingston SSDNow KC300 bringing up the rear. WE now come to the suites of Futuremark whom we older guys remember as MadOnion. These suites try to simulate real working conditions. Lets start with the PCMark 05. Here the OCZ ARC 100 does not fare well at all, finishing almost always last, while the Kingston SSDNow KC300 was the king of the test. Going on to the more contemporary PCMark7. In this test, excluding the "Starting Apps" category where the Kingston SSDNow KC300 shines and the OCZ ARC 100 does not fare well, all 3 SSD were very close. And we conclude this series of tests with the most recent PCMark8, where the results are in seconds and lower is better. Here we see a slight predominance of the Samsung 840 EVO but generally and excluding the weakness of the Kingston SSDNow KC300 in the Photoshop tests, the differences are marginal. Thus, we conclude the synthetic benchmarks on an empty drive with the impressions the ARC 100 left us being on the positive side. Despite the fact the the synthetic benchmarks are not its strong point, the ARC 100 leaded the scores in many tests and where it lagged behind it was not by much. Synthetic Benchmarks on a system drive - Things are getting interesting We are making things a little harder now, running the same benchmarks but this time the operating system is installed on the SSD tested. Once again we start with the HDTune Pro 5.50 but this time obviously on a partitioned drive and we only run the read test as the write test is destructive and would have erased all data on the drive. With the operating system on the drive the situation in HD Tune Pro 5.50 changes drastically with the Samsung 840 EVO dominating and the OCZ ARC 100 lagging behind while the Kingston SSDNow KC300 shows a very low performance. We continue with the Random Read Access of AIDA64 4.50, on a partitioned drive now. The Random Write Access, being destructive, is omitted. Here the OCZ ARC 100 ties with the Samsung 840 EVO while its higher max latency is due to only one spike during tested and considered unimportant. Going on to the AS SSD Benchmark version 1.7.4739.38088. In the read tests the field is similar to the empty drive tests with only difference the rise of the Samsung 840 EVO in the 4K64Thrd test. Thus, the OCZ ARC 100 lags behind the Samsung 840 EVO in this test. In the write tests we also get similar results to the empty drive tests with the OCZ ARC 100 lagging behind in the sequential writes but storming the 4K64Thrd writes test. Finally, in the copy tests the Samsung 840 EVO leads the ISO copy test but the OCZ ARC 100 wins the other two, taking the victory of this test at the points. Following are the tests of the CrystalDiskMark 3.03b x64. The reading tests remain similar to the ones on the empty drives with only difference the significant fall of the OCZ ARC 100 and Kingston SSDNow KC300 performance in the 4KQD32 test. The Samsung 840 EVO in the indisputable winner of the test. In the write tests the OCZ ARC 100 keeps the lead in the 512Κ test, ties the Samsung 840 EVO in the 4Κ and loses by a great margin in the 4KQD32 test. The Kingston SSDNow KC300 comes last in all the tests. Continuing with the Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...where the results were similar to the ones of the empty drives. The OCZ ARC 100 lags behind the Samsung 840 EVO and leads the Kingston SSDNow KC300. Following are the tests of Futuremark. In all the tests of PCMark05, PCMark7 and PCMark8 the results are similar to the ones on the empty drives. If you don't believe us, here they are: And we finish with BootTimer which measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. Here best is the SSD which achieves the lowest time with the OCZ ARC 100 winning marginally over the Kingston SSDNow KC300 and by quite a bit more the Samsung 840 EVO. This concludes the synthetic benchmarks on a system drive. The OCZ ARC 100 lost some ground in some of the tests but remained generally high. As a total impression we would place it a little below the Samsung 840 EVO and quite a bit above the Kingston SSDNow KC300. Let's hit the tough road! IOMeter - We press it, can it take it? The next test is purely sadistic. We make the poor SSD write random 4K packages for 12 hours straight without resting and measure its IOPS every five minutes. After some time and as the garbage collection and trim features do not have time to work, the SSD reaches a steady state where every write has to preceded by a deletion of the NAND cell and the SSD operates at its worst performance. This case is very unlikely to occur in light, casual usage but it is the norm in database and file servers. You should consider the following results according to the heaviness of your workload . OCZ takes pride in the performance of its SSDs in this particular test, both of its higher models and, as we can see here, the ARC 100 that sweeps the floor with its competition. Any comparison is unnecessary. Following is the mixed workload test. SSDs in a system rarely do 100% reads or 100%% writes like in the synthetic benchmarks. In the following test we start with three five-minute tests of 100% random reads and keep the average. We continue with three five-minute tests of 95% random reads and 5% random writes and keep the average and so forth as indicated in the graph until we get to 100% random writes. Note that this particular test is run on a drive that has already reached steady state and tries to simulate heavy multitasking. As expected, the OCZ ARC 100 storms this test as well. Once we get past the 100% random read test where the Samsung 840 EVO has the best performance and include even a few writes, the Samsung 840 EVO plummets while the ARC 100 flies. The Kingston SSDNow KC300 has a very respectable performance. Finishing these very hard tests, where the OCZ ARC 100 shows its teeth, we have to stress that it is a very rare occasion to find such extreme conditions in normal everyday use. Their value is to show us the other side of the synthetic benchmark coin and let us try to find the truth somewhere in the middle. But instead of guessing we have a better suggestion. The suite of Real World Tests is coming to clear the field, with true tasks in windows and exact timing. Real Life Tests - How is it in real life? We start with the windows startup time test. One might ask, didn't we already do that with BootTimer? As we said, BootTimer measures the time from the loading of the windows kernel until the desktop is usable. But windows itself records in the event viewer the total time of the windows start up, until all services are loaded. As reason indicates, this time is significantly longer and in particular... ...the Kingston SSDNow KC300 takes the lead with more than a second's difference, while the OZC ARC 100 is just a tenth of a second faster than the last Samsung 840 EVO. We continue with real file copying. We copy 32000 4K files, 500 MP3s, 1000 21MP JPGs, a 7,52GB ISO 7.52GB and a 10GB High Definition MKV movie. The respective times are shown in the diagram above with the OCZ ARC 100 winning by far the copy tests of the two large files. Next, we will store a folder containing the setup of the Office 2013 in a rar file (using the "store" setting)... ... and then we will decompress a - compressed - rar containing the setup folder of Office 2013. Here the best times are made by the Samsung 840 EVO with the OCZ ARC 100 following close and the Kingston SSDNow KC300 slightly behind. We continue with a virus scan of the system32 folder of windows using the Avira Antivirus, where... ...the Kingston SSDNow KC300 wins by a third of a second the Samsung 840 EVO while the OCZ ARC 100 lags behind be quite some time. Obviously virus scanning with Avira is not its strong point. Next we will open a 324MP TIF file with Photoshop CS6 save it as BMP and close Photoshop. All SSDs fare the same here with the OCZ ARC 100 taking a little more time to open Photoshop. Then we open Word 2013, load a huge DOCX with images links etc, save it as DOC and close Word. Here the OCZ ARC 100, despite the slight delay in reads, makes faster writes than the other SSDs achieving the best overall time, even if it is by a bit. Next, we install MS Office 2013... ...were the best time by far is achieved by the Kingston SSDNow KC300 with the OCZ ARC 100 marginally losing to the Samsung 840 EVO. Thus end the Real Life Tests. The last chart shows the total time of these tests where... The OCZ ARC 100 has the better performance , owing largely to the great times it achieved in copying large files. Conclusions and score - To the point The hour of judgement is here. The OCZ ARC 100 is an SSD with personality. Where the competition shows its performance in outrageously favorable conditions, the OCZ ARC 100 shows what it can do in outrageously unfavorable ones. Should that mean something to us? Of course it should! Out of the box, all SSDs are fast! Many are faster than the OCZ ARC 100. But with usage and the heavier the more so, performance drops and sometimes it does so way too much. There the OCZ ARC 100 differs, sporting the best performance in its category. Is it worth it to invest your money on the OCZ ARC 100? The answer is, it depends. For light users who never stress their drives, another SSD with higher performance under favorable conditions and a lower price might be better. For users with heavy multitasking and frequent writes that stress the SSD, the OCZ ARC 100 is the only way to go in the mainstream category. For most users who are somewhere in the middle, let each decide where to put the weight in choosing their SSD. Of course, we have to take into consideration that the OCZ ARC 100 comes with the best warranty in terms of conditions we have ever seen, not only on an SSD but on any product! And so we get to the score: a) In Features, we take away a few points because the OCZ ARC 100 does not have low power states (slumber and DevSleep) and just a tad more for the missing TCG Opal encryption. In Price the official price in Germany is 110,50 euro, including 19% V.A.T. which is quite competitive for what the drive offers c) Usability does not have any real significance in SSDs. They all now have a 7mm height which allows for installation everywhere from a desktop to an ultrabook and, let's face it, their installation has a worst case scenario of screwing four screws. For these reasons, the Usability category will not be taken into account in the SSD Scores. d) In the Performance department, we have a lot to discuss. It depends how one would like to approach the subject. In the synthetic benchmarks the OCZ ARC 100 did not shine but we would say it faired about average. Considering that synthetic benchmarks are a long throw from real usage, they make a very small part of the overall score. On the contrary in Real Life Tests the OCZ ARC 100 finished first, outstripping 2 strong competitors. Moreover, in our sadistic tests, it scored excellent showing that it is capable of maintaining its high performance over time no matter how hard you treat it. For all of the above, its performance score will be quite high. Advantages Exceptional performance in the steady state test. Exceptional performance in the mixed workload test. Steady performance over time. Good performance in the Real Life Tests. The best warranty we have ever seen. Spartan but complete software. Multi-language installation manual. Disadvantages Mediocre scores in synthetic benchmarks. Absence of a 3,5" adapter. Absence of migration software. Absence of a windows optimization tab in the OCZ Toolbox. Based on the above, the total score of the OCZ ARC 100 is: We thank OCZ warmly for providing the test sample For TheLab.gr Polymeros Achaniotis 1/9/2014
  18. Υο! Επειδη εδω και καμποσο καιρο βλεπω πως ξεμενω συνεχεια απο χωρο, θεωρω πως ηρθε η ωρα -ο αψογος αυτον τον 1.5 χρονο- Vertex 2, να αντικατασταθει με καποιον αλλο με μεγαλυτερη χωρητικοτητα. Θα αρχιζω λεγοντας πως δεν με ενδιαφερουν τα sequental read/writes. Με ενδιαφερει η αποκρισιμοτητα, να μη κολλαει, να μη σκαλωνει και γενικα να ειναι απροβληματιστο. Για το αν πιανει 500 ή 450MB/s, δεν με απασχολει (ετσι κι αλλιως περιοριζομαι απο το SATA 2 το οποιο μαλλον δεν θα αλαχτει τα επομενα χρονια... αν δεν καει τιποτα πιο πριν...). Οπως λεω και στον τιτλο, μοντελα των 120GB (αν και ξερω πως καρα-συμφερουν) δεν θα κοιταξω, θελω να παραταθει οσο το δυνατον περισσοτερο η επομενη αγορα SSD. Τα 180GB εχουν ενα ενδιαφερον αλλα τα περισσοτερα ειναι σχετικα κοντα στις τιμες των 240/256 οποτε μαλλον δεν τα κοιταω. Η Intel ειχε ανακοινωσει πως θα ριξει τις τιμες εδω και καμποσες βδομαδες αλλα ακομα δεν ειδα κατι. Αν ο 330 παει στην τιμη των καλων 120αριδων, αξιζει? Σαν SSD γενικοτερα? Αυτα που βρηκα ειναι: Agility 3 240GB @ 170€, Agility 4 256GB @ 190€, Crucial M4 256GB @ 195€, Crucial V4 256GB @ 185€ Ερωτησεις: Α) Ο Agility 3 λεει σαν αντικατασταση του Vertex 2? Καλα για τον Agility 4 ξερω... Β) O Crucial M4 αξιζει πλεον ή αν ειναι να δωσω τοσα καλυτερα να επιλεξω Agility 4? Γ) Ο Crucial V4 τι φρουτο ειναι? Με ενα γρηγορο ψαξιμο ουτε specs βρηκα ουτε review. Ουτε καν στο site της Crucial δεν υπαρχει... ΥΓ: Τον Samsung 830 δεν τον βαζω στην παρεα γιατι ηδη με τον V4 εχω ξεφυγει απο το budget αλλα καπως θα τα στριμωξω. Ξερουμε αν βγαινει κατι καλο συντομα (τον Αυγουστο)?
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.