Jump to content

Search the Community

Showing results for tags '240mm'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Ειδήσεις
    • Press Releases

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • VR Technology
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 5 results

  1. Τα δεδομένα: Η τιμη: http://www.e-shop.gr/coolermaster-seidon-240v-p-PER.643503?gclid=CPSA3oWy4tICFeoK0wodV6cC9Q Οι επιδόσεις: https://www.overclock3d.net/reviews/cases_cooling/coolermaster_seidon_240v_aio_watercooling_review/5 Το "καλό κομμάτι": i7 3770K @ 4.8GHz @ 1.27v Ο λόγος: Εν αναμονή μιας "φορτωμένης" GTX 1080 O δευτερεύων λογος: Ποτέ δεν είχα νερό, έστω ΑΙΟ Η ερώτηση: Κάνω κίνηση; @karmen1983 Θα υπάρχει κάποιο θέμα με το corsair c70; Mητρική asrock z77 extreme 6. Τώρα είμαι με cm 412s.
  2. Πρόλογος Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελληνική μυθολογία αποτελεί πηγή έμπνευσης σε πολλούς τομείς από τους οποίους δεν εξαιρείται και ο "χώρος" των προσωπικών υπολογιστών, όπου δίνεται "μάχη" ποιος θα προλάβει να κατοχυρώσει τα πιο εντυπωσιακά "ονόματα"! Αν υπάρχει όμως, μια εταιρία που που διεκδικεί άνετα την πρωτιά στην εμπνευσμένη αξιοποίηση της μυθολογίας μας, αυτή δεν είναι άλλη από την Raijintek, η οποία βαφτίζει όλα της τα προϊόντα "αντλώντας" ονόματα από το Αρχαιοελληνικό Πάνθεο. Ο λόγος, για την πρότασή της στον τομέα της υδρόψυξης που ακούει στο όνομα Triton. Πρόκειται για μια AIO 2x120 υδρόψυξη, η οποία συγκεντρώνει αρκετά και πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά και καινοτομίες που έχοντας κατά νου ότι, η συγκεκριμένη υδρόψυξη είναι και η πρώτη της Raijintek, έχουν ακόμα πιο βαρύνουσα σημασία, καθώς μας επιτρέπουν να "δούμε" τον τρόπο σκέψης μιας νέας εταιρίας για το πως μπορεί να εδραιωθεί σε μια αγορά που ήδη βρίθει από ανάλογα προϊόντα. Σε αδρές γραμμές θα μπορούσαμε να σημειώσουμε την πολύ πυκνή διάταξη των πτερυγίων του radiator, τους ισχυρούς ανεμιστήρες, και το "τεράστιο" διαφανές block / reservoir, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι όλοι οι σύνδεσμοι των σωληνώσεων είναι λυόμενοι! Εκεί ακριβώς διαλέγει "να δώσει την μάχη" η Raijintek, γιατί AIO υδροψύξεις έχουμε πολλές, οι "ανοιχτές" όμως και τροποποιήσημες από τον χρήστη, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Ακολουθήστε μας λοιπόν στις επόμενες σελίδες να δούμε από κοντά την Raijintek Triton, και τα "βασανιστήρια" που της ετοιμάσαμε στον πάγκο του TheLab.gr, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του "Λάμπη" μας! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Raijintek Triton. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, πολλά εκ των οποίων δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Βασικός στόχος αυτού είναι να έχουμε σε μια σελίδα συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών. Ο πίνακας των χαρακτηριστικών κλείνει με έναν υποπίνακα που μέχρι τώρα τον βλέπαμε στις παρουσιάσεις των αεροψυκτρών. Οι "Ψυκτικές παράμετροι" στο εξής θα συνοδεύουν και τις υδροψύξεις, γιατί -όπως είναι φυσικό- η ανάλυση των κατασκευαστικών παραμέτρων μιας υδρόψυξης, (όσον αφορά στις διαστάσεις και την διάταξη των ψυκτικών επιφανειών καθώς και στις αναλογίες που έχουν αυτές σε σχέση με την διατιθέμενη διατομή διέλευσης του αέρα ψύξης τους) παρουσιάζει ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον, τόσο για την εμβάθυνση στην συμπεριφορά μιας υδρόψυξης, όσο και για την σύγκριση μεταξύ τους αλλά και με τις λύσεις της καθαρής αερόψυξης. Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά θα συζητηθούν στη συνέχεια της παρουσίασης, αλλά πριν φύγουμε από εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή την φορά έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά πυκνή κατασκευή radiator, η οποία πραγματικά αποτελεί τεχνική πρόκληση όσο αφορά στην επιλογή των ανεμιστήρων, αλλά και στον συμβιβασμό με την καθ' όλα δικαιολογημένη τάση για "ήσυχα συστήματα" ! Η Raijintek Triton έχει διετή εγγύηση και μπορεί να βρεθεί στα Ελληνικά καταστήματα (σε ένα μόνο την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση αυτή) προς 79,90 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Η κατασκευάστρια έχει στο site της ένα σχετικό με την Triton teaser vιdeo που επιγραμματικά, δίνει αρκετές πληροφορίες για το αντικείμενο της σημερινής παρουσίασης μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συσκευασία και παρελκόμενα Η Raijintek Triton έρχεται σε μια καλαίσθητη και ευμεγέθη συσκευασία, με αρκετές πληροφορίες στις εξωτερικές πλευρές της. Αυτό που δεσπόζει φυσικά είναι το πραγματικά μεγάλο διαφανές "Block" και τα εισαγωγικά εδώ είναι εσκεμμένα, καθώς αυτός ο διαφανής κύβος πέρα από την την αντλία και το block, ενσωματώνει και ένα reservoir. Αυτό, σε συνδυασμό με τα επίσης ευδιάκριτα λυόμενα ρακόρ, δηλώνει απερίφραστα ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη ΑΙΟ! Ξεκινάμε από τις δυο -"ίδιες"- μεγάλες πλευρές που μας δίνουν μια καλή εικόνα του τι θα αντικρίσουμε ανοίγοντας την συσκευασία. Αρκετές επιγραμματικές πληροφορίες για την κατασκευή και τα "χαρίσματα" της ψύκτρας, και μια -ομολογουμένως- "σπατάλη" χώρου, καθώς από άποψη κειμένου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και καλύτερα, αλλά δεν πειράζει, γιατί αυτό που θα μας αποζημιώσει είναι "πίσω" από τις φωτογραφίες! Συνεχίζουμε με τις δύο μικρές πλευρές, όπου διακρίνουμε ένα κοντινό στην Triton, με ένα έντονο υπαινιγμό για τις αισθητικές δυνατότητες που συμπεριλαμβάνονται στο "πακέτο", και φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ψύκτρας μας καθώς και την πληροφορία ότι η υδρόψυξή μας είναι Γερμανικής σχεδίασης, αλλά όπως επιβάλει το "κυνήγι" του περιορισμού του κόστους κατασκευής, είναι Ασιατικής υλοποίησης, συγκεκριμένα κατασκευάζεται στην Taiwan. Και κλείνουμε με τις δύο άλλες μεγάλες πλευρές, όπου στην μία έχουμε μια εργονομικότατη πτυσσόμενη χειρολαβή να συντροφεύει ένα πιο διαφωτιστικό κείμενο για τα χαρακτηριστικά της ψύκτρας, και στη άλλη κρύβεται μια μικρή αλλά ευχάριστη έκπληξη! Ο Τρίτωνάς μας δεν αρκείται μόνο στη δυνατότητα προσαρμογής της λούπας του που του χαρίζουν τα λυόμενα ρακόρ, αλλά προχωρά και στον αισθητικό τομέα, δίνοντάς μας την δυνατότητα να χρωματίσουμε κατά το προσωπικό μας γούστο το υγρό ψύξης! Σε αυτή τη φωτογραφία δεν μας ξεφεύγει της προσοχής ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και σε "γυμνή" άνευ ανεμιστήρων έκδοση, την Triton Core Edition, ένα πιθανό λόγο του γιατί το κάνει αυτό, θα έχουμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην σελίδα των μετρήσεων. Ομολογουμένως αυτές οι πρώτες ματιές μας έχουν δώσει ένα γερό κέντρισμα στην περιέργειά μας, οπότε πάμε στα γρήγορα να δούμε τι κρύβει το κουτί της "Πανδώρας"! Η κούτα στον πάγκο... άνοιγμα.... και ανάμικτα συναισθήματα! Η προστασία των περιεχομένων είναι "στοιχειώδης" καθώς όλα τα κρίσιμα εξαρτήματα (radiator , block) προστατεύονται μόνο από το χαρτόνι της συσκευασίας. Παρά το γεγονός ότι είναι τακτοποιημένα "κολλητά" με αυτό, δεν παρεμβάλλεται κανένα επιπρόσθετο στρώμα προστασίας και οι κάποιες φυσαλίδες που υπάρχουν, απλά βοηθάνε στο να μην μετακινούνται τα εξαρτήματα μέσα στο κουτί ! Βέβαια είναι γνωστό ότι οι αποστολές των ψυκτρών γίνονται μέσα σε πρόσθετο κουτί που έχει τα απαραίτητα προστατευτικά, αλλά προσωπικά θα προτιμούσα πολύ περισσότερο να μην υπάρχει η χειρολαβή -αν το θέμα μας είναι το κόστος- και να υπάρχουν δυο επιπλέον στρώματα από χαρτόνι, ή αφρώδες πολυμερές, στα επίμαχα σημεία. Αλλά ας αφήσω τη "γκρίνια" και να πάμε να δούμε το νέο "όπλο" της Raijintek, ή για να είμαι ακριβέστερος, τα παρελκόμενά του. Αριστερά έχουμε τον οδηγό χρήσης, ο οποίος σε δέκα γλώσσες (της Ελληνικής μη συμπεριλαμβανομένης) εξηγεί σύντομα αλλά με επάρκεια και αρκετά σκίτσα την ούτως η άλλως, εύκολη διαδικασία εγκατάστασης, τον οδηγό μπορείτε να τον κατεβάσετε και από εδώ. Τακτοποιημένες σε σακουλάκια οι απαραίτητες βίδες για την στερέωση των εξαρτημάτων μεταξύ τους και προς την μητρική, αλλά και στο κουτί. Υπάρχουν φυσικά το backplate για την στερέωση του bracket του "block" και ένα σακουλάκι με θερμοαγώγιμη πάστα που -δυστυχώς στο όνομα της οικονομίας- αρκεί για μια μόνο εγκατάσταση, και μια μικρή πλαστική σπάτουλα, που έρχεται να "γλυκάνει" την κατάσταση καθώς θα μας βοηθήσει, αυτή η μοναδική δόση της πάστας να εφαρμοστεί εύκολα και αποτελεσματικά! Εδώ να παρατηρήσουμε ότι οι βίδες για την στερέωση των ανεμιστήρων έχουν αντιοξειδωτική επίστρωση μαύρου χρώματος, είναι φρεζάτες και παραδόξως έχουν σπείρωμα Μ3, καθώς αυτό το σπείρωμα έχει επιλεχθεί στο radiator. Τα παρελκόμενα συμπληρώνονται από τους δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton και μια μικρή έκπληξη ! Η Raijintek εφοδιάζει την Triton με τρία μπουκαλάκια που περιέχουν διαφορετικού χρώματος χρωστικές για το υγρό ψύξης. Κίνηση λογικότατη, μιας και το διαφανές του "block" αλλά και των σωληνώσεων, το "ζητάνε" ! Η χρήση τους είναι εύκολη και η ποσότητα της χρωστικής αρκετή έτσι ώστε να επιτρέπει ακόμα και πειραματισμούς (με σταγόνες βέβαια ! ) για την δημιουργία και χρωματικών συνδυασμών ! Είναι όμως ώρα να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτό που τόσο επιμελώς αποφύγαμε μέχρι τώρα, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα να γνωρίσουμε από κοντά το "παιδί του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης" ! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9. Συμπεράσματα και βαθμολογία Η Raijintek Triton από κοντά Κοιτάζοντας συναρμολογημένη την Raijintek Triton, αυτό που κυριαρχεί στις πρώτες εντυπώσεις είναι το "τεράστιο" διαφανές "block" με την τάπα πλήρωσης και η καλαίσθητη αντίθεση του μαύρου με το λευκό στο radiator. Εμείς όμως δεν είμαστε εδώ για να μείνουμε στις πρώτες εντυπώσεις ! Πάμε λοιπόν να δούμε από κοντά ένα ένα τα εξαρτήματα της υδρόψυξης μας με τη βοήθεια των φωτογραφιών που για μια ακόμα φορά τράβηξε η φίλη karmen1983, την οποία ευχαριστώ πολύ τόσο για την υποστήριξη , όσο και για την υπομονή! Το radiator. Από τα τεχνικά στοιχεία που δίνει η κατασκευάστρια δεν υπάρχει κάτι σχετικό με την δομή του radiator, έτσι η πρώτη οπτική εξέτασή του, μας έκανε εντύπωση. Οι εξωτερικές διαστάσεις του radiator είναι: 274 x 120 x 32 mm [L x W x H], αυτό -αφού "αφαιρεθούν" οι αναδιπλώσεις του πλαισίου στήριξης των ανεμιστήρων- μας δίνει σαν εσωτερικές / ενεργές διαστάσεις τις ακόλουθες: Πλάτος= 234mm, Ύψος= 106,8mm και Πάχος= 16,2mm. Σε αυτό το ύψος των ~108mm υπάρχουν για την κυκλοφορία του ψυκτικού υγρού, ούτε λίγες ούτε πολλές, 18 πεπλατυσμένες σωλήνες πάχους 1,5mm που αφήνουν μεταξύ τους ένα διάκενο 4,5mm. Οι σωληνώσεις αυτές ψύχονται από συγκολλημένα σε αυτές πτερύγια παράλληλης αναδίπλωσης, τα οποία, αριθμώντας ένα πλήθος 212 αναδιπλώσεων στο διαθέσιμο μήκος των 234 mm, καταλήγουν να έχουν διάκενο μεταξύ τους λιγότερο από 1mm, δίνοντας μια πυκνότητα ~23 fins/Inch (9 fins/cm)! Αν μη τι άλλο, έχουμε να κάνουμε με μια πολύ "πυκνή" διάταξη των ψυκτικών επιφανειών, πράγμα που προϊδεάζει για απαιτήσεις υψηλής "στατικής" πίεσης προς τους ανεμιστήρες που συνοδεύουν το radiator. Πράγματι, από την απόσταση των ενδιάμεσων οπών στήριξης των ανεμιστήρων (15mm) φαίνεται ότι η Raijintek φρόντισε τα πλαίσια των ανεμιστήρων να ακουμπάνε μεταξύ τους για να μην χάνεται πίεση από το κενό ανάμεσά τους. Σε αυτό το κοντινό των fittings του radiator, βλέπουμε ότι αυτά είναι 10/13 - G 1/4", διάσταση διαδεδομένη στις custom υδροψύξεις, βεβαίως θα προτιμούσαμε να ήταν μαύρου χρώματος αλλά δεν θα επιμείνουμε καθώς το block έχει αρκετές "ανοιχτόχρωμες νότες" ! Οι υποδοχές για τις βίδες είναι μέσα σε κωνική εσοχή που θα τις οδηγήσει εύκολα στο σπείρωμα Μ3 που τις "περιμένει" στο βάθος. Η επιλογή της διάστασης Μ3 επιτρέπει μαι μεγαλύτερη ανοχή τοποθέτησης καθώς, οι οπές στερέωσης που έχει το πλαίσιο των ανεμιστήρων είναι για Μ4 βίδες. Το "Block" Αυτός ο κύβος με την διαφάνειά του, πραγματικά μαγνητίζει... τα βλέμματα! Αλλά το σημαντικό είναι αλλού και δεσπόζει στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Φυσικά δεν αναφέρομαι στο λογότυπο της εταιρίας, αλλά στην βιδωτή τάπα πλήρωσης και τα αντιστοίχως λυόμενα ρακόρ των επίσης διαφανών σωλήνων διασύνδεσης του block με το radiator. Και η τάπα και τα ρακόρ έχουν εξωτερικά διαμορφωθεί με κανελάζ (αυτό το πυραμιδοειδές ανάγλυφο) που επιτρέπει και εμμέσως -πλην σαφώς- δηλώνει ότι η επέμβαση σε αυτά (λύσιμο / σφίξιμο) γίνεται μόνο με το χέρι ! Σε κάποιες αρχικές παρτίδες της Triton, υπήρχε ένα Sticker κολλημένο πάνω στην τάπα που προειδοποιούσε για την ενδεχόμενη απώλεια εγγύησης αν η τάπα άνοιγε, πράγμα βεβαίως ασύμβατο με την βασική ιδιότητά της (customization) που προϋποθέτει το άνοιγμα αυτής της τάπας! Ευτυχώς, αυτό διορθώθηκε άμεσα μετά τις εύλογες απορίες των χρηστών και reviewers, και έτσι το sticker αυτό βγήκε. Παρ' όλα αυτά, εφόσον αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε τα μελάνια για να δώσετε χρώμα στο ψυκτικό υγρό, θα πρέπει να το κάνετε με λογική προσοχή καθώς, η εξάσκηση υπερβολικής δύναμης (που σημαίνει τη χρήση εργαλείου!), αφενός δεν είναι απαραίτητη, γιατί η τάπα στεγανοποιεί με εσωτερικό o-ring και αφετέρου, μάλλον θα σας δυσκολέψει σε περίπτωση που χρειαστείτε RMA ! Αλλά ήρθε η ώρα να δούμε την περιώνυμη διαφάνεια! Στην αριστερή φωτογραφία έχουμε σε πρώτο πλάνο το εσωτερικό του "block" , ή για να μιλήσω ακριβέστερα , το εσωτερικό του reservoir, γιατί στην πράξη αυτός ο κύβος αποτελεί και το tank της Triton, πράγμα απαραίτητο σε μια "ανοιχτή" υδρόψυξη! Διακρίνουμε λοιπόν την αντλία στο "κέντρο" του, διάφορες εσωτερικές διαμορφώσεις για την διευθέτηση της ροής του υγρού ψύξης και δεξιά και αριστερά βλέπουμε τα άκρα του bracket στήριξης αυτής της "3 σε 1" κατασκευής (block, pump, reservoir), πάνω στο πλαίσιο / bracket υποδοχής, που θα στερεωθεί με την βοήθεια του back plate πάνω στη μητρική μας. Στην δεξιά φωτογραφία έχουμε μια λεπτομέρεια αυτού του ελάσματος και της βίδας στερέωσής του, η οποία να σημειώσουμε ότι είναι σταθερά στερεωμένη επάνω του με μια ασφάλεια στην κάτω επιφάνεια του ελάσματος, έτσι δεν υπάρχει φόβος να χαθεί και κυρίως, διευκολύνει πάρα πολύ κατά την εγκατάσταση. Τόσο το μεγάλο πάχος του ελάσματος αυτού, όσο και το γεγονός ότι η βίδα έχει σπείρωμα συγκεκριμένου μήκους (μετά το σπείρωμα η διάμετρος του σώματος της βίδας αυξάνει και έτσι δημιουργείται ένα "stop"), σημαίνουν ότι εμείς βιδώνουμε την βίδα μέχρι το τέρμα της διαδρομής της και τα θέματα της ελαστικότητας -που είναι αναγκαία στην στερέωση πάνω στην μητρική- τα αναλαμβάνει το πλαίσιο (bracket). Αλλά επειδή διαφάνεια σημαίνει και φως, ας το δούμε και αναμμένο... ...να ζεσταίνεται πάνω στον Ήφαιστο! Οι κόκκινες αποχρώσεις οφείλονται στο lazer pointer που χρησιμοποιήθηκε για να αναδειχθούν οι εσωτερικές λεπτομέρειές του, αλλά τελικά απεδείχθη χρήσιμο και σε κάποια χρωματικά effect ! Ας πάμε όμως να δούμε και το ίδιο το block, την επιφάνειά του δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το heat spreader της CPU. Επιφάνεια "καθρέφτης", ακόμα και πίσω από το προειδοποιητικό sticker, αλλά "γυμνό" μας δείχνει μια καλή δουλειά όσον αφορά στο φινίρισμα, στο σωστό "χώνεμα" των οκτώ βιδών που το συγκρατούν πάνω στην πλαστική βάση του, αλλά και κάποιες λεπτομέρειες στην κατασκευή των βιδών στήριξης του bracket (stop σύσφιξης, "ασφάλεια") στις οποίες αναφερθήκαμε προηγουμένως. Βεβαίως οι σημαντικές λεπτομέρειες πάνε πέρα από την υφή της επιφάνειάς του, στην διαμόρφωσή του και κυρίως, κρύβονται στο εσωτερικό του, αλλά γι' αυτά θα περιμένετε μέχρι την επόμενη σελίδα! Οι ανεμιστήρες Ο τρίτος παράγοντας σε μια υδρόψυξη, αλλά όχι σε σημασία, καθώς είναι αυτός που πρακτικά μας δίνει την δυνατότητα να ρυθμίσουμε την αποδοτικότητά της και ο μόνος, που θα μας επιτρέψει να συνδυάσουμε την θερμική της συμπεριφορά με την ηχητική επίδρασή της. Όπως ήδη είπαμε περιγράφοντας το radiator, στην Triton ο σχεδιασμός τείνει στην χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη "στατική" πίεση, η οποία -δυστυχώς- κατά κανόνα σημαίνει υψηλό ρυθμό περιστροφής και αυξημένο θόρυβο. Ας πάμε λοιπόν να τους γνωρίσουμε από κοντά! Επτά πτερύγια με αρκετά μεγάλη κάλυψη της διαθέσιμης διατομής του ανεμιστήρα, στρέφονται από ένα σχετικά δυνατό κινητήρα σε περίπου 2550 rpm. Αυτά, σε συνδυασμό με το σχήμα των πτερυγίων σημαίνουν αρκετά μεγάλο air flow και μάλιστα ακόμα και κάτω από τους περιορισμούς που θέτει στην ροή αυτή το αρκετά πυκνό radiator! Βεβαίως ο σχεδιασμός αυτός δεν φημίζεται για την ηχητική διακριτικότητά του, αλλά ας το δούμε αυτό αργότερα! Και ερχόμαστε σε ένα θέμα που πράγματι μας έκανε να απορήσουμε. Οι δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton, δεν είναι ανεξάρτητοι! Ουσιαστικά αποτελούν ένα ηλεκτρικά συνεργαζόμενο ζευγάρι καθώς καταλήγουν σε ένα κοινό καλώδιο τροφοδοσίας. Η διάταξη αυτή εξυπηρετεί τον κοινό χειρισμό των ανεμιστήρων και ο λόγος που δεν επελέγη από την κατασκευάστρια η λύση ενός Fan Y-Spliter, διακρίνεται στην αριστερή φωτογραφία. Οι ανεμιστήρες διαθέτουν την δυνατότητα κοινής ρύθμισης των στροφών τους, μέσω ενός μικρού ποτενσιόμετρου το οποίο συνδέεται μέσω ενός βύσματος στις καλωδιώσεις τους. Το μήκος του καλωδίου σύνδεσης του ρυθμιστικού αυτού δεν είναι μεγάλο και ίσως προκαλέσει προβλήματα στην τακτοποίηση του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου καθώς αυτό δεν διαθέτει μέσα μηχανικής στήριξής του. Η λύση αυτή προϊδεάζει για μια μόνιμη ρύθμιση των μέγιστων στροφών και την "τακτοποίηση" του trimpot, σε κάποιο σημείο του εσωτερικού του κουτιού. Σαν ιδέα δεν είναι κακή, σαν εκτέλεση όμως έχουμε κάποιες αντιρρήσεις στις οποίες μεταξύ άλλων θα γίνει αναφορά στην επόμενη σελίδα. Τα καλώδια των ανεμιστήρων είναι προφυλαγμένα από το σημείο της ένωσής τους με sleeve καλής ποιότητας, και τα πιο λεπτά καλώδια (του ρυθμιστικού trimpot και αυτά που πάνε προς κάθε ανεμιστήρα) με θερμοσυστελόμενο. Η κατασκευή των ανεμιστήρων μολονότι δεν μας ενθουσίασε με την ποιότητά της καθώς λείπουν τα μέσα περιορισμού της μετάδοσης των κραδασμών, στην πράξη δεν μας δημιούργησε πρόβλημα καθώς ακόμα και όταν δουλεύουν στις μέγιστες στροφές, δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε -πέρα από τον αναπόφευκτο θόρυβο του αέρα- κάποιο ενοχλητικό κραδασμό! Το air flow που δημιουργούν είναι πράγματι ισχυρό και φαίνεται να είναι ικανό να "βγάλει" από το radiator, τον "καλύτερο εαυτό" του. Η δέσμη του αέρα που παράγει η φτερωτή τους έχει μεγάλο άνοιγμα, πράγμα αναμενόμενο από την σχεδίαση των πτερυγίων της, αλλά και από την βαθειά και ανοιχτή χοάνη εξόδου του αέρα που έχει το πλαίσιο του ανεμιστήρα (αριστερή φωτογραφία), αντίστοιχα αυξημένων διαστάσεων είναι και η χοάνη εισόδου αέρα που επιτρέπει στην φτερωτή να αποδώσει τα μέγιστα όσον αφορά στο air flow. Αλλά με αυτά ήρθε η ώρα για να δούμε τις πιο "κρυφές" λεπτομέρειες της Raijintek Triton . Πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, να δούμε ποιες είναι και τι διαφορά κάνουν! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά Στη σελίδα αυτή συνήθως γράφουμε το τι μας έκανε να σκεφτούμε δυο φορές κάτι, τι βρήκαμε ενδιαφέρον τεχνικά, τι δεν μας άρεσε και γενικά οτιδήποτε δίνει παραπάνω στοιχεία να κρίνουμε το δοκιμαζόμενο προϊόν και φυσικά σήμερα δεν θα κάνουμε εξαίρεση, αντιθέτως κάντε καφεδάκι καθώς έχουμε πολλά να δούμε ! Ας τα πάρουμε με τη σειρά όπως στην προηγούμενη σελίδα: Το radiator Ήδη αναφερθήκαμε στην ιδιαίτερη πυκνότητα της κατασκευής του radiator, αλλά μπορούμε να πλησιάσουμε πιο κοντά με την βοήθεια κάποιων επιπλέον φωτογραφιών, μερικές των οποίων τραβήχτηκαν κατά τις δοκιμές και θα τις διακρίνετε εύκολα από την ποιότητά τους για το επίπεδο της οποίας, ευθύνομαι μόνο εγώ και ζητώ την κατανόησή σας. Μια προσεκτική ματιά στην αριστερή φωτογραφία μας δείχνει ότι πέρα από την πράγματι πυκνή διάταξη των πτερυγίων, το κάθε ένα από αυτά, έχει επιπλέον διαμορφώσεις με την μορφή περσίδων. Από τις διαστάσεις που έχουμε συμπεριλάβει στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται ότι το σε ευθεία, ελεύθερο πέρασμα που αφήνουν αυτές ανάμεσα στα πτερύγια, είναι περίπου 0,5mm ! Οι εν λόγω διαμορφώσεις φαίνονται στην φωτογραφία (!) που ακολουθεί και πολύ καλύτερα σε κάποιες φωτογραφίες που δανειστήκαμε από το διαδίκτυο: Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται από πάρα πολλά χρόνια στα ψυγεία των αυτοκινήτων -από όπου και οι φωτογραφίες- και φυσικά έχουν βρει εφαρμογή και στον χώρο των προσωπικών υπολογιστών. Η ψύκτρα που παρουσιάζουμε σήμερα κάνει χρήση των louvers με σκοπό να αξιοποιήσει στο μέγιστο την διαθέσιμη ροή αέρα, την οποία την κατευθύνει σε διαρκώς εναλλασσόμενη κατεύθυνση έτσι ώστε με τους μικροστροβιλισμούς του αέρα ανάμεσα στα μικροσκοπικά αυτά ελάσματα να μεταφέρεται σε αυτόν μεγαλύτερο ποσοστό θερμότητας. Έτσι η διέλευσή του αέρα από radiator, είναι αποτελεσματική, παρά το δεδομένο μικρό του πάχος. Σαν επιλογή λοιπόν, είναι εξαιρετική όσον αφορά στην θερμική απόδοση των πτερυγίων, αλλά τίποτε δεν έρχεται χωρίς "κόστος" και δεν μιλάω για το ούτως η άλλως, μικρό κόστος της δημιουργίας των louvers πάνω στο έλασμα των πτερυγίων, αλλά για την εξαιρετικά αυξημένη τάση τους, να συγκρατούν αιωρούμενα "μικροσωματίδια" (σκόνη , χνούδια κλπ). Αυτό σημαίνει ότι, το θέμα του φιλτραρίσματος και της καθαρότητας του αέρα που μπαίνει στο κουτί, θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με "ευλαβική" επιμέλεια, διαφορετικά, πολύ γρήγορα το radiator μας θα χάσει αρκετή από την απόδοσή του! Επιπλέον αυτών, η τέτοιου είδους κατασκευή, κάνει απαραίτητη την χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη παροχή και "στατική" πίεση, οι οποίοι δυστυχώς παράγουν αρκετά υψηλότερο θόρυβο από ότι είναι επιθυμητό συνήθως, σε ένα PC! Βεβαίως η επιλογή μιας τέτοιας κατασκευής δεν είναι ένα "καπρίτσιο", η Raijintek στοχεύει στην εκμετάλλευση της δυνατότητας να προστεθούν και άλλα στοιχεία προς ψύξη και αυτή η πυκνή κατασκευή του radiator δίνει στον ίδιο όγκο, πολύ μεγαλύτερη ικανότητα ψύξης. Το αν αυτό είναι μονόδρομος θα το δούμε στις σελίδες των μετρήσεων που ακολουθούν, αλλά για την ώρα, έχουμε ακόμα πολύ δουλειά! Περί βιδών και βιδωμάτων ! Αναφερθήκαμε ήδη στο ότι οι βίδες στερέωσης των ανεμιστήρων -παραδόξως- είναι "διαμέτρου" 3mm (Μ3), έτσι είμαστε κάπως επιφυλακτικοί στην χρήση τους, όχι τόσο σε θέμα αντοχής, όσο στο αν θα είναι εργονομική η διαδικασία στήριξης των ανεμιστήρων. Κατά την διάρκεια των δοκιμών αλλάξαμε τόσο πολλές φορές ανεμιστήρες που πραγματικά δεν φαντάζομαι ότι θα το κάνει κάποιος χρήστης ποτέ. Οι δοκιμές αυτές έδειξαν ότι οι επιφυλάξεις μας ήταν "υπερβολικές", το μόνο μειονέκτημα που υπάρχει είναι ότι η βίδα "κολυμπάει" στην επάνω οπή του πλαισίου του ανεμιστήρα και θέλει λίγη προσοχή για να "πετύχεις" με το πρώτο και την κάτω οπή. Οι βίδες υπενθυμίζουμε είναι φρεζάτες, οπότε όταν τερματίσει το σφίξιμό τους έρχονται "πρόσωπο" με το πλαίσιο του ανεμιστήρα και παράλληλα τείνουν να τον "κεντράρουν" στην σωστή θέση. Το μήκος των βιδών που δίνονται με την Triton είναι τέτοιο ώστε αφού σφιχτεί σωστά η βίδα, να μην ακουμπά στις σωληνώσεις του radiator. Αλλά πέρα από αυτό, η Raijintek έχει κάνει ακόμα μια πρόβλεψη που θα μας προφυλάξει σε ενδεχόμενη αβλεψία, όπως είναι η χρήση βίδας άλλου μήκους (επειδή κάπου παράπεσε η παρεχόμενη στα εξαρτήματα της Triton). Βλέπουμε την επίμαχη περιοχή, όπου στην αριστερή φωτογραφία, μας "ζώνουν τα φίδια", ευτυχώς στην δεξιά φωτογραφία, ξεκαθαρίζεται ότι φταίει η γωνία λήψης και ότι η βίδα "αντικαταστατής", θα τερματίσει ακίνδυνα πάνω σε ανθεκτικό έλασμα, προφυλάσσοντας την στεγανότητα του radiator! Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή.Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή. Αν όμως ατυχώς είμαστε πιο "αντρειωμένοι" από το πρέπον και καταλήξουμε σε ένα "κλωτσημένο" πάσο, μπορούμε εύκολα να βάλουμε -προσεκτικά αυτή τη φορά ! - βίδα Μ4, αφού φυσικά πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις και με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού. Το block Η σύνθετη κατασκευή του "block", ενσωματώνοντας αντλία, πλάκα και δεξαμενή νερού στο ίδιο κομμάτι, είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα και το γεγονός ότι το περίβλημα είναι διαφανές πραγματικά σε βάζει σε πειρασμό να "δεις" πως είναι φτιαγμένο. Μην ανησυχείτε ... δεν το διαλύσαμε, απλά επιστρατεύσαμε ένα laser pointer που μας βοήθησε να καταλάβουμε κάποιες κατασκευαστικές λεπτομέρειες που η διαφάνεια τις έκανε αόρατες. Ο λόγος κυρίως, για τον θάλαμο εξόδου του ζεστού νερού από το "block", οι δυο φωτογραφίες που ακολουθούν "φωτίζουν" την απάντηση. Όπως βλέπουμε η ακτίνα του laser διαθλώμενη "ακολουθεί" και "αποκαλύπτει" τα τοιχώματα ενός επί μέρους θαλάμου στον οποίο καταλήγει η έξοδος από το block, και από αυτόν τον θάλαμο η δεξιά σωλήνα μεταφέρει το ζεστό νερό προς το radiator. Έτσι πλέον μπορούμε να έχουμε μια λειτουργική εικόνα του "block" Η εικόνα πιστεύω ότι είναι αρκετά εύγλωττη, όποτε στρέφουμε το ενδιαφέρον μας στην καρδιά του συστήματος, στον κυκλοφορητή του υγρού ψύξης και στην ίδια την χάλκινη πλάκα του block, που αναλαμβάνει την θερμική σύζευξη μεταξύ του CPU heat spreader και του ψυκτικού υγρού. Η αντλία είναι αρκετά ισχυρή (120 lit/Hour) και καθώς διαθέτει χιτώνιο από γραφιτούχο υλικό και κεραμικό άξονα δεν θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό (MTBF = 50.000 h), μοναδικό ίσως σχόλιο που θέλουμε να κάνουμε εδώ είναι ότι σε πολύ ήσυχο χώρο και με πραγματικό "σιωπηλό" PC, δεν θα χρειαστεί να βάλετε το αυτί σας επάνω της για να δείτε αν δουλεύει! Φυσικά το κρίσιμο μέρος της διαδικασίας αυτής βρίσκεται στην μεταφορά της θερμότητας από την πλάκα προς το υγρό ψύξης. Εδώ όπως βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία, η Raijintec εξόπλισε την Triton με μια πολύ αποτελεσματική λύση. Η θερμική ανταλλαγή γίνεται μέσω μια ομάδας πολύ λεπτών πτερυγίων που έχουν -μερικώς- αποσχιστεί από την πλάκα του χαλκού (scived microfins). Την τεχνική αυτή την έχουμε ξαναδεί και σε άλλη ΑΙΟ που παρουσιάσαμε πρόσφατα (CM Nepton 240 M), εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά, τα μικροπτερύγια αυτά, χωρίζονται με κανάλια (shunts), σε τρεις ομάδες. Ο λόγος γι' αυτό βρίσκεται -για άλλη μια φορά- στην μηχανική των ρευστών και ειδικά στον τρόπο που αναπτύσσεται το οριακό στρώμα στο υγρό που κυκλοφορεί ανάμεσα στα πτερύγια του block και στην επίδραση που έχει αυτό στην θερμική σύζευξη υγρού / πτερυγίων. Η προσέγγιση αυτή -αν δεν κάνω λάθος- αποτελεί ερευνητικό αποτέλεσμα της Enermax και την υιοθέτησαν και άλλες κατασκευάστριες εταιρίες, αλλά ας τα δούμε αυτά συνοπτικά σε ένα σκαρίφημα που σας ετοιμάσαμε. Το υγρό ψύξης εισέρχεται από επάνω, σαρώνει γρήγορα τα πτερύγια και βγαίνει θερμότερο από κάτω. Στην πορεία του ανάμεσα στα πτερύγια παρεμβάλλονται τα διάκενα των καναλιών, εδώ ακριβώς γίνεται το "παιχνίδι" ! Αυτή η διακοπή της συνέχειας των πτερυγίων, "επανεκκινεί" τον μηχανισμό ανάπτυξης του οριακού στρώματος και έτσι αυξάνεται κατά πολύ η απόδοση των μικροπτερυγίων. Παρόμοια τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί -όπως είδαμε προηγουμένως- και στα πτερύγια του radiator. Η επιπεδότητα του block Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που μας απασχολεί είναι η διαμόρφωση της επιφάνειας του block, και αν, όσον αφορά στην υφή της, τα πράγματα ήταν -όπως είδαμε στην προηγούμενη σελίδα- απλά, δεν παρέμειναν το ίδιο απλά όταν φτάσαμε στην "γεωμετρία" του πράγματος. H διαδικασία σας είναι πλέον γνωστή, πήραμε την μηχανουργική ρίγα, τα φώτα μας και έχουμε τα εξής: Η επιφάνεια του block δεν είναι τελείως επίπεδη, αυτό όμως δεν είναι "κακοτεχνία", αν παρατηρήσετε τις φωτογραφίες που επίτηδες παρατέθηκαν σε ζεύγη, θα διαπιστώσετε ότι κατά τον ένα άξονα η επιφάνεια έχει μια ελαφρά κυρτότητα, αντίθετα, κατά τον άλλο άξονα είναι τελείως επίπεδη. Πρακτικά δηλαδή η επιφάνειά της παρουσιάζει μια αξονική κυρτότητα (όπως η επιφάνεια ενός κυλίνδρου). Από ότι φαίνεται η Raijintek αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μια ακόμα τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή επαφή block και CPU heat spreader. Αυτή συνίσταται στο να δοθεί στην επιφάνεια του block μια αδιόρατη κυρτότητα (convexted block), η οποία θα εξασφαλίσει ότι οι δυνάμεις σύσφιξης του block επάνω στην μητρική, θα μεταφερθούν σε μικρότερη επιφάνεια, αυξάνοντας τοπικά την πίεση συνεπαφής, με αποτέλεσμα την καλύτερη δυνατή μεταφορά της θερμότητας ακριβώς στην περιοχή που παράγεται αυτή (πάνω από το χώρο του chip της CPU. Το εγχείρημα αυτό καθ' αυτό είναι δύσκολο και κατά κανόνα, για να επιτευχθεί η απαραίτητη ακρίβεια, απαιτεί πολύ στιβαρό υπόστρωμα, το οποίο δεν θα είναι ενδοτικό στις πιέσεις. Εδώ όμως λόγω του μικρού πάχους της πλάκας υπάρχει κάποια ενδοτικότητα, συνεπώς κάτω από τις δυνάμεις σύσφιξης αυτή η κυρτότητα θα τείνει να μειωθεί και η επιφάνεια του block να γίνει πιο επίπεδη αυξάνοντας την επιφάνεια άριστης επαφής! Επιπλέον αυτού, το bracket που φέρει το "block" είναι ενιαίο, δηλαδή διαπερνά τον διαφανή κύβο του από την μία πλευρά στην άλλη και έχει διαμόρφωση τέτοια έτσι ώστε να εξασκεί τις δυνάμεις σύσφιξης ακριβώς στο κέντρο της πλαστικής υποδομής που στηρίζει την χάλκινη πλάκα του block, πράγμα που βοηθά στην καλύτερη και πιο συμμετρική διανομή των δυνάμεων σύσφιξης. Το θέμα της ελαφράς κυρτότητας το είδαμε και στην προηγούμενη AIO υδρόψυξη που παρουσιάσαμε, εκεί όμως η κυρτότητα δεν είχε αξονική συμμετρία, απλά καθοριζόταν από τις δυνάμεις σύσφιξης των βιδών στερέωσης της πλάκας επάνω στην πλαστική βάση του block. Φυσικά οι ίδιες δυνάμεις επιδρούν και εδώ με την διαφορά ότι εδώ φαίνεται ότι έχει ληφθεί μέριμνα έτσι ώστε η κυρτότητα να κάνει αισθητή την παρουσία της μόνο κατά τον ένα άξονα! Αλλά επειδή οι μετρήσεις δεν αρκούν ας δούμε και μερικές φωτογραφίες από τα "σημάδια των καρφιών" ! Όπως διαπιστώνουμε η θερμοαγώγιμη κρέμα έχει απωθηθεί σχεδόν τελείως από μια λωρίδα κατά μήκος του ενός άξονα της επιφάνειας του block, διατηρώντας κάποια παραπάνω ίχνη στο κέντρο της λωρίδας αυτής. Αντίθετα έξω από την λωρίδα αυτή και προς τις βίδες στήριξης του bracket, παραμένει μια αισθητή ποσότητα κρέμας. Αυτό σημαίνει ότι το εγχείρημα πέτυχε, τουλάχιστον οπτικά, το κατά πόσον πέτυχε και θερμικά, μένει να αποδειχθεί. Εδώ υπάρχει όμως κάτι άλλο που είναι πολύ πιο σημαντικό και έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα chip των σύγχρονων επεξεργαστών έχουν μορφή παραλληλογράμμου, ανάλογη με την μορφή της λωρίδας που η Triton έχει την καλύτερη δυνατή επαφή! Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι η Triton έχει προσανατολισμό! Δηλαδή, για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από αυτήν θα πρέπει να την τοποθετήσουμε έτσι ώστε ο μεγάλος άξονας της λωρίδας επαφής να συμπέσει με τον μεγάλο άξονα του chip της CPU που βρίσκεται κάτω από το κάλυμμα διασποράς της θερμότητας (CPU heat spreader). Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι: Σε μια μητρική που στέκεται κατακόρυφα σε ένα tower case, με το MOBO IO plate να ευρίσκεται αριστερά, το "block" της Triton θα πρέπει να μπει με τέτοιο προσανατολισμό έτσι ώστε, το logo της Raijintek να έχει οριζόντια θέση! (να έχει την τυπική θέση οριζόντιας ανάγνωσης)! Συνεπώς, η εγκάρσια τοποθέτηση (με το logo "πλαγιαστό"), θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί δεν εξασφαλίζει την βέλτιστη θερμική σύζευξη. Οι ανεμιστήρες Το θέμα αυτό, όπως θα δείτε και από τις μετρήσεις, μας απασχόλησε πολύ περισσότερο από άλλες παρουσιάσεις, και ο λόγος δεν είναι άλλος από τον θόρυβο που παράγουν οι ανεμιστήρες με τους οποίους η Raijintek εξοπλίζει την Triton. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Α. Η σχεδίαση. Εδώ πιστεύουμε ότι παρά το γεγονός ότι λόγω του "πυκνού" radiator, η επιλογή ενός ταχύστροφου ανεμιστήρα ήταν μονόδρομος, η Raijintek δεν έχει πάρει τα μέτρα που επιβάλλονται σε αυτές τις περιπτώσεις για τον περιορισμό του θορύβου. Τα πτερύγια ακολουθούν την "πεπατημένη" του ελαφρά καμπύλου και αιχμηρού χείλους προσβολής που καταλήγει σε ένα περισσότερο καμπύλο χείλος εκβολής, δημιουργώντας έτσι μια "χούφτα" που πράγματι, είναι πολύ αποτελεσματική στην προώθηση μεγάλης ποσότητας αέρα, αλλά μέχρις εκεί ! 1. Η απόληξη του χείλους προσβολής των πτερυγίων κινείται με μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει στον ούτως ή άλλως, αρκετό θόρυβο και μια επιπλέον ενοχλητική υψίσυχνη χροιά. Την λύση εδώ, την δίνουν τα winglets, που περιορίζουν δραστικά τους στροβίλους που προκαλεί το ταχέως κινούμενο άκρο του πτερυγίου, είτε αυτό είναι πτερύγιο αεροπλάνου -όπου αναπτύχθηκε πρώτα η ιδέα- είτε ανεμιστήρα, όπου πολλοί κατασκευαστές τα έχουν υιοθετήσει στους ταχύστροφους ανεμιστήρες τους. 2. Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα έχουν λάθος τοποθέτηση καθώς το χείλος εκβολής των πτερυγίων περνάει παράλληλα πάνω από αυτά. Αποτέλεσμα αυτού είναι στον ήχο να προστίθεται μοιραία και ο ριπισμός του αέρα καθώς το ρεύμα αέρα του κάθε πτερυγίου διακόπτεται "ταυτόχρονα" σε μεγάλο του ποσοστό από τα στηρίγματα. Η λύση είναι γνωστή και δεν κοστίζει απολύτως τίποτε! Στις φωτογραφίες που ακολουθούν μπορούμε να δούμε και το πρόβλημα και τις διάφορες σχετικές λύσεις. Τα χείλη των πτερυγίων θα πρέπει να περνάνε από τα στηρίγματα, όσο γίνεται πιο κάθετα, οπότε αυτή η διακοπή του ρεύματος αέρα των πτερυγίων να γίνεται προοδευτικά και να μην δημιουργεί ριπισμό. Οι υλοποιήσεις βέβαια έχουν μεγάλη ποικιλία, όπως βλέπουμε στις επόμενες φωτογραφίες, όπου είτε τα πτερύγια είναι πολύ καμπύλα, είτε είναι καμπύλα τα μπράτσα στήριξης του κινητήρα 3. Ευτυχώς τα μπράτσα αυτά έχουν μορφή κυλινδρικής ράβδου και έτσι περιορίζεται κάπως το πρόβλημα. Προσωπικά πιστεύω ότι, παρά το κάποιο κόστος που αυτές οι λύσεις σημαίνουν, αξίζει ο κόπος να υιοθετηθούν σε κάποια επόμενη έκδοση, εξασφαλίζοντας πέρα από την απόδοση και την μείωση του θορύβου. Β. Το trimpot ρύθμισης των ανεμιστήρων. Οι ανεμιστήρες έρχονται σε ένα "αδιαίρετο" ζεύγος, καθώς η καλωδίωσή τους -προς χάρη της κοινής ρύθμισης - ειναι κοινή και για τους δύο. Αυτό βάζει κάποιες μικρές δυσκολίες στην εγκατάστασή τους, αλλά παρέχει το προτέρημα ότι με ένα ρυθμιστικό θα έχουμε ομοιόμορφη ρύθμιση στροφών και για τους δύο ανεμιστήρες. Πολύ καλό σαν ιδέα και ας βάζει κάποιες δυσκολίες για το που θα τοποθετήσουμε το trimpot και ας έχουμε υπόψη ότι αν δεν το χρειαζόμαστε π.χ. γιατί διαθέτουμε κάποιον fan controller, μπορούμε να το ρυθμίσουμε στις μέγιστες στροφές και να το ξεχάσουμε μετά! Όλα καλά λοιπόν, εκτός από κάτι που δείχνει ότι το θέμα από άποψη εργονομίας δεν έτυχε της κατάλληλης προσοχής. Το trimpot έχει τιμή 10 kOhm και είναι συνδεδεμένο σαν απλή ρυθμιστική αντίσταση, δεν γνωρίζω βεβαίως τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες του κυκλώματος ρύθμισης, αλλά πιστεύω ότι με δύο αντιστάσεις που θα "πλαισίωναν" κατάλληλα το ρυθμιστικό αυτό, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη εκμετάλλευση της διαθέσιμης διαδρομής του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου. Γιατί αυτή την στιγμή, η περιοχή που ρύθμισης περιορίζεται στην γαλάζια περιοχή καθώς, η κίνηση του ρυθμιστικού στην υπόλοιπη μηχανικά διαθέσιμη πλήρη περιοχή (πράσινη και πορτοκαλί) δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα! Έτσι θα πρέπει να κάνεις πολύ προσεκτικές κινήσεις για να πετύχεις την επιθυμητή ρύθμιση. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι, το ότι ασχολούμαστε με αυτές τις λεπτομέρειες δεν οφείλεται σε κάποια αρνητική διάθεση, απλά μας χτυπάνε στο μάτι γιατί χαλάνε -έστω και λίγο- την κατά τα άλλα άριστη εικόνα του συνολικού προϊόντος! Και για να μην μείνουμε με αρνητική εντύπωση ( ) άφησα για το τέλος μια μικρή λεπτομέρεια που δείχνει ότι η Raijintek δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να προσέχει και τις πιο μικρές λεπτομέρειες. Το σύνθετο αυτό Y-spliter που τροφοδοτεί τους ανεμιστήρες είναι διπλοκαλωδιομένο. Από κάθε ανεμιστήρα τα καλώδια του (+) και του (-) καταλήγουν -όπως και θα έπρεπε- ανεξάρτητα στο βύσμα τροφοδοσίας και κάτω από το θερμοσυστελόμενο της σύνδεσης των καλωδίων -δεν αντέξαμε το "σφάξαμε' για χάρη σας ! - δεν κρύβεται τίποτε "ύποπτο"! Το θερμοσυστελόμενο δεν μονώνει κάποιες κολλήσεις, απλά συμμαζεύει και τακτοποιεί τα καλώδια! Η εγκατάσταση και τα χρώματα. Όπως συμβαίνει στις περισσότερες υδροψύξεις κατά την εγκατάσταση του block δεν πρόκειται να συναντήσουμε καμία δυσκολία. Τα δύο bracket (block και backplate) είναι πανομοιότυπα σε διαστάσεις με του backplate να ξεχωρίζει από το παχύ αφρώδες ελαστικό κάλυμμά του που θα προστατεύσει οπουδήποτε εξάρτημα τυχόν υπάρχει στην πίσω πλευρά της μητρικής μας. Η σύνδεση μεταξύ τους με την βοήθεια των βιδών και των μεταλλικών αποστατών που έχουν εσωτερικά τα κατάλληλα σπειρώματα, είναι πολύ εύκολη. Εδώ δεν ξεχνάμε τις πλαστικές ροδελίτσες που θα προστατεύσουν την επάνω επιφάνεια της μητρικής μας! Το στιβαρό bracket που είναι αρθρωτά ενσωματωμένο στο "block", με τις σταθερά προσαρτημένες σε αυτό βίδες σύσφιξής του, κάνουν την στήριξη του "block" κυριολεκτικά παιχνίδι! Εδώ οφείλουμε ένα ιδιαίτερο σχόλιο για την άριστη χάραξη της υποδοχής Philips που έχουν οι βίδες αυτού του bracket, το σταυροκατσάβιδο κυριολεκτικά ταιριάζει "γάντι" σε αυτήν, αποκλείοντας τα επικίνδυνα ξεστρατίσματα της μύτης του, στην επιφάνεια της μητρικής μας! ! Αλλά ήρθε η ώρα να δώσουμε χρώμα στην υπόθεση και επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, σας παραθέτουμε ένα video από το der Papas channel, όπου η προσθήκη των μελανιών γίνεται κυριολεκτικά ... Live! ! Βεβαίως δεν φαίνεται να έχει πάντα κατά νου τον "θεατή, αλλά έστω και έτσι, είναι διαφωτιστικό ! Στο σημείο αυτό και προς καθησυχασμό των φίλων που η Triton θα είναι η πρώτη τους ανοιχτή υδρόψυξη, αν δείτε μια εικόνα σαν αυτήν που ακολουθεί... ...δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας! Η ύπαρξη του αέρα σε ένα ανοιχτό σύστημα είναι ο κανόνας, αυτός ο αέρας όταν αρχίσει να λειτουργεί η αντλία θα πάει προοδευτικά στο reservoir και δεν πρόκειται να σας απασχολήσει περισσότερο ! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετρήσεις Φυσικά πέρα από το "οπτικό" τμήμα μιας ψύκτρας που για πολλούς "μετράει" -και εδώ η Raijintek Triton όπως είδαμε έχει πολλά να δείξει- υπάρχει και η πλευρά της θερμικής συμπεριφοράς που ενδιαφέρει τους πάντες! Είναι η ώρα λοιπόν να δούμε από κοντά πως τα πήγε η ψύκτρα μας με τον "Ήφαιστο" και το υπόλοιπο σετ δοκιμών. Όπως κάναμε και στο πρόσφατο review της Silverstone Argon AR05, στη σελίδα αυτή θα δούμε σε ένα συνοπτικό πίνακα την συμπεριφορά της Raijintek Triton στους τρεις βασικούς προσανατολισμούς που μπορεί να πάρει το radiator της. Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower) Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του) Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις (Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού). Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις Στον συνοπτικό πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται στην αριστερή πλευρά σε χαρακτηριστικές -πλην όμως αναπόφευκτα ενδεικτικές- τιμές, οι παράμετροι των δοκιμών (στροφές ανεμιστήρων, αντλίας και θερμικής καταπόνησης) και στην δεξιά πλευρά του μπορούμε να δούμε τις ακριβείς επιδόσεις που πέτυχε και μάλιστα μετά από στατιστική επεξεργασία που απαλείφει τα τυχαία σφάλματα και αυξάνει την ακρίβεια των μετρήσεων. Ο θόρυβος μετρήθηκε με το bBA meter, τοποθετημένο στον άξονα του ζεύγους των ανεμιστήρων, σε απόσταση 50cm από αυτούς και από την πλευρά της εισαγωγής τους, για να αποφύγουμε τα ρεύματα αέρα που προκαλούν. Πρώτη παρατήρηση ότι η πλευρική τοποθέτηση έχει ένα αδιόρατο προβάδισμα, αλλά πραγματικά αδιόρατο μιας και περιορίζεται σε διαφορές κάτω από 1 βαθμό Κελσίου! Φυσικά σε διάταξη Push-Pull η εικόνα γίνεται ακόμα καλύτερη, αλλά όχι εντυπωσιακά καλύτερη (βελτίωση περίπου 1,5 βαθμούς στην μέγιστη καταπόνηση), και αυτό όχι γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα, αλλά γιατί ήδη οι υπάρχοντες ανεμιστήρες σε Push, "απελευθερώνουν" -ακόμα και χωρίς Pull "βοήθεια"- σχεδόν ολοκληρωτικά το δυναμικό του radiator! Τα αποτελέσματα από μια πρώτη ματιά δείχνουν εντυπωσιακά! Και δεν είναι μόνο ότι η Triton κρατάει το Δθ πολύ χαμηλά, πέρα από αυτό, όπως μπορούμε να δούμε από την γραφική παράσταση των τιμών του Συνοπτικού πίνακα: Η θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας μας, είναι η "επιτομή" της γραμμικότητας. Όλες οι "καμπύλες" είναι ... ευθείες, και η καταληκτική διασπορά τους στην μέγιστη θερμική επιφόρτιση κυμαίνεται από 29 έως 37 βαθμούς Κελσίου! Όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε πιο αναλυτικά στην επόμενη σελίδα, αλλά πριν αφήσουμε αυτήν, θα πρέπει να παρατηρήσουμε και την δεξιά πλευρά του συνοπτικού πίνακα που παρατέθηκε πιο πάνω και εκεί τα πράγματα δεν είναι και τόσο "ρόδινα" ! Όλα όσα είπαμε πριν, "έρχονται" με κάποιο κόστος που δεν είναι άλλο από την ηχητικά επιβαρυμένη συμπεριφορά της Triton. Με δεδομένο ότι τα 34 dBA αντιπροσωπεύουν την ησυχία μια νυχτερινής ώρας, ενός δωματίου στην πόλη, οι τιμές που μετρήθηκαν ήδη από το χαμηλό airflow (42,2 dBA), είναι αισθητές και φυσικά όταν φτάσουμε στα 55,2 dBA, ... ακούγεται και από το άλλο δωμάτιο! Φυσικά οι περισσότερες ΑΙΟ έχουν ανάλογη συμπεριφορά με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, να προσπαθούν να περιορίσουν το πρόβλημα με πιο "ελεύθερα" radiators και αρκετά καλύτερους ανεμιστήρες. Και εδώ πρέπει να πούμε ότι, πραγματικά η Raijintek σκοπεύοντας με την Triton να υποστηρίξει και επιπλέον υλικό πέρα από την CPU, επέλεξε ένα πολύ πυκνό radiator και αυτό είναι μια δόκιμη επιλογή, αλλά στο θέμα των ανεμιστήρων, μολονότι κάνουν την θερμική δουλειά τους ικανοποιητικότατα, έχουν ακόμα "αρκετό δρόμο" μέχρι να μπορέσουν να αποκτήσουν και μια πιο διακριτική ηχητική υπογραφή! Αλλά αρκεί με αυτά για την ώρα, πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε από κοντά την συμπεριφορά της ψύκτρας μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετρήσεις "εις βάθος" Επειδή βρέθηκα σε κέφια και η Triton κάπου με προκάλεσε, σας προειδοποιώ ότι από εδώ και πέρα, προχωράτε "με δική σας ευθύνη" γιατί έχουμε να πούμε πολλά! Κάντε καφεδάκι λοιπόν και ... όσοι αντέξουν ! Ας πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από τη "ρίζα" ... "φυτεύοντας" με τη δέουσα προσοχή το "block" της Triton πάνω στον "Ήφαιστο", να δούμε τι "καρπούς" θα αποδώσει η πρώτη απόπειρα της Raijintek στο χώρο της υδρόψυξης και μάλιστα στην περιοχή που ορίζει τα "σύνορα" μεταξύ των κλασικών AIO και των custom υδροψύξεων! Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower) Εδώ είναι η παιδική χαρά αυτών που τους αρέσουν οι αριθμοί! Μπορεί από πρώτη ματιά να φαίνεται ένας κυκεώνας από νούμερα, αλλά μια προσεκτικότερη ματιά, δείχνει διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως π.χ. ότι η αντλία του συστήματος θα "μπορούσε " να χρησιμοποιηθεί και σαν "θερμόμετρο" καθώς εμφανίζει μια σταθερή τάση να "χάνει" περίπου 100 στροφές πηγαίνοντας από τις χαμηλές θερμοκρασίες προς τις υψηλές. Βέβαια αυτό φαίνεται να συνδέεται με τις συστολές και διαστολές των κινούμενων μερών και το αναδεικνύει το γεγονός ότι η τροφοδότησή της γίνεται κατ' ευθείαν από molex (12Vdc) και όχι μέσω του controller, ο οποίος μη μπορώντας να δώσει ακριβώς 12 Vdc θα μείωνε κάπως την απόδοσή της (εδώ ο controller μετράει μόνο τις στροφές της). Κάτι άλλο που προκύπτει από τις καταγραφές αυτές είναι η σταθερότητα του συστήματος δοκιμών καθώς, οι αποκλίσεις του, στη χειρότερη περίπτωση, είναι της τάξης του 0,1 Watt στην περιοχή των 356 Watt! . Όσο για τις θερμοκρασίες ... όρεξη να έχετε να διαβάζετε ! Για πιο σύντομα όμως, ας δούμε πως "μεταφράζονται" αυτές οι μετρήσεις σε γραφήματα και βάζουμε πρώτο αυτό του CPU Δθ, για όλα τα airflow του οριζόντιου προσανατολισμού. Ευθείες! Αυτό είναι καλό πράγμα, καθώς δείχνει ότι η Triton ακόμα και στα 350+ Watt είναι μακρυά ακόμα από το όριό της. Αλλά το σημαντικότερο βρίσκεται στην κόκκινη καμπύλη που αντιστοιχεί στο χαμηλό airflow, από εδώ βλέπουμε ότι στα 240 Watt μπορούμε να δουλέψουμε ακόμα και ένα "απαιτητικό" σύστημα και η άνοδος της θερμοκρασίας του να μείνει μέσα στα όρια των 25 βαθμών, πράγμα που το πετυχαίνουμε έχοντας ένα σημαντικότατο κέρδος. Ο θόρυβος που παράγει η Triton στο χαμηλό airflow, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι οκτώ και, φορές λιγότερο αισθητός! Πιστεύω ότι το "κέρδος" αυτό, θα το εκτιμήσουν δεόντως τα αυτιά σας! Όσον αφορά στην επιμέρους συμπεριφορά της ψύκτρας ανά airflow, βλέπουμε από το επόμενο διάγραμμα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη κάποιου προβλήματος. Οι καμπύλες της Θερμικής αντίστασης (Rca) έχουν κατωφερή εξέλιξη, η οποία όπως είναι φυσικό, προοδευτικά τείνει στην οριζοντίωση πράγμα που δείχνει ότι το όριο της ψύκτρας είναι ακόμα εκτός των 350 Watt, ιδιαίτερα για την περίπτωση του υψηλού airflow. Μια μικρή ασυμφωνία παρατηρείται στην καμπύλη του ενδιάμεσου airflow (HoPus--Me_Rca), που παρουσιάζει μια μικρή άνοδο στο 6ο βήμα, αλλά αυτό ας το αφήσουμε για αργότερα που θα δούμε τα διαγράμματα και από τους άλλους προσανατολισμούς. Στη συνέχεια μπορούμε να δούμε στο επόμενο διάγραμμα πόσο "προβλέψιμη" είναι η συμπεριφορά της ψύκτρας παρατηρώντας το πώς μεταβάλλονται τα διάφορα Δθ του συστήματος από το ένα θερμικό βήμα, στο άλλο. Αυτό που κάνει αμέσως εντύπωση δεν είναι άλλο από το πόσο στενά είναι συνδεδεμένη η θερμοκρασία της CPU με αυτήν του αέρα εξόδου από το radiator (κόκκινες καμπύλες)! Αυτό βέβαια οφείλεται τόσο στην αντλία όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, αλλά και κυρίως στην πολύ καλή θερμική σύζευξη μεταξύ του αέρα και των πτερυγίων του radiator! Πράγματι, όπως βλέπουμε, η louvered κατασκευή τους, αξιοποιεί το ρεύμα αέρα που τους εξασφαλίζουν οι ανεμιστήρες τόσο αποτελεσματικά που "μοιάζει" η μεταβολή της διαφοράς της θερμοκρασίας της CPU να είναι "ανεξάρτητη" από την θερμική επιφόρτιση, Η από το ένα θερμικό βήμα στο άλλο, αναμενόμενη άνοδος της θερμοκρασίας της CPU είναι "κολημένη" στους ~3,7 βαθμούς πάνω από αυτήν του αέρα που βγαίνει από το radiator. Αυτό επιβεβαιώνει "πανηγυρικά" αυτό που είπαμε στην παρουσίαση του radiator. Η Raijintek επέλεξε ένα radiator που μπορεί να "στύψει μέχρι και την τελευταία ρανίδα" την θερμοαπαγωγική ικανότητα του αέρα που περνάει μέσα από αυτό! Στις άλλες δυο ομάδες τα πράγματα είναι λίγο πιο "χαλαρά" καθώς στην "εξίσωση" υπεισέρχεται η θερμοκρασία του αέρα εισόδου στο radiator, αλλά και πάλι οι αναμενόμενες αυξήσεις που ακολουθούν το κάθε επόμενο θερμικό βήμα, αποκλίνουν λιγότερο από +/- 1 βαθμό, από την μέση τιμή. Εδώ φυσικά, η υψηλότερη ροή αέρα εξασφαλίζει πιο μικρά όρια "αβεβαιότητας" και είναι φυσικό καθώς με την αυξημένη παροχή αέρα, τροφοδοτεί ολόκληρη την διαθέσιμη διατομή του radiator πιο σωστά και του επιτρέπει να λειτουργήσει πιο αποδοτικά. Συμπαθάτε με αν σας "πήρα μονότερμα" ( ) αλλά είναι καλό πότε-πότε, να ρίχνουμε μια πιο κοντινή ματιά στο τι σημαίνουν όλες αυτές οι πολύχρωμες γραμμές. Στους επόμενους προσανατολισμούς σας αφήνω να το απολαύσετε... μόνοι σας! Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του) Στο ακριβώς προηγούμενο διάγραμμα βλέπουμε ότι η Triton έχει περιθώρια καλύτερης απόδοσης ακόμα και όταν φτάσει στα ~360Watt. Όλες οι καμπύλες της θερμικής αντίστασης έχουν μειωτική τάση, ακόμα και για το χαμηλό AirFlow. Και εδώ τα "λόγια είναι περιττά" καθώς η συμπεριφορά της ψύκτρας γίνεται ακόμα πιο "συνεκτική" . Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις (Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού). Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις. (Ο προσανατολισμός είναι ο ίδιος με τον συνώνυμο που είδαμε πιο πάνω , με την διαφορά ότι οι ανεμιστήρες ρουφάνε αέρα μέσα από το radiator, αντί να σπρώχνουν αέρα προς αυτό. ) Δοκιμές σε διάταξη pull δεν έγιναν με τους stock ανεμιστήρες, οι δοκιμές έγιναν με άλλους ανεμιστήρες -στους οποίους θα αναφερθούμε πιο κάτω. Αυτό που απεδείχθη είναι ότι, ναι μεν μπορείτε άνετα να βάλετε τους ανεμιστήρες σας σε Pull διάταξη χωρίς κανένα φόβο,( όπως είναι ήδη γνωστό και από άλλες υδροψύξεις), αλλά το κέρδος που θα έχετε είναι μικρό καθώς αυτό ξεκινά από 0,7 βαθμούς για σχετικά χαμηλό airflow, για να καταλήξει σε ένα μηδαμινό 0,1 του βαθμού όταν το airflow φτάσει σε πραγματικά υψηλές τιμές. Όπως και να έχει όμως και για το airflow των ανεμιστήρων που συνοδεύουν την Triton, το κέρδος θα είναι της τάξης του μισού βαθμού Κελσίου. Ο λόγος γι' αυτό, είναι ότι, η υιοθέτηση των louvers στα πτερύγια του radiator, κάνει εξαιρετική δουλειά και στην Push διάταξη! Ε. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH- PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις. (Είναι ανάλογος έλεγχος με τον προηγούμενο με την διαφορά ότι τώρα το radiator έχει ανεμιστήρες και από τις δυο πλευρές του, οι δύο ωθούν αέρα προς αυτό και οι άλλοι δύο τον απορροφούν.) Σε αυτές τις δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν στη θέση Push οι stok fans και στην θέση των Pull fans, μπήκαν δυο Scythe Slip stream Kaze-Juni (1900 rpm./ 110 cfm). Βασική παρατήρηση, η αναμενόμενη αύξηση των επιδόσεων της Triton λόγω του ότι οι Pull ανεμιστήρες δημιουργούν μια περιοχή χαμηλής πίεσης πίσω από το radiator και έτσι βοηθάνε τους εμπρός ανεμιστήρες να δουλέψουν πιο άνετα. Πράγματι, η αύξηση των στροφών τους (υπενθυμίζω ότι στις συγκεκριμένες δοκιμές οι ανεμιστήρες τροφοδοτούνται με σταθερή τάση), δείχνει καθαρά ότι "ανασαίνουν" καλύτερα καθώς, αύξησαν κατά 150rpm τις στροφές τους. Πολύ ενδιαφέροντα όλα τα παραπάνω, αλλά το πιο ενδιαφέρον κρύβεται -για άλλη μια φορά στους αριθμούς! Αν ξαναδούμε τον συνοπτικό πίνακα των αποτελεσμάτων, το κρίσιμο μέρος του οποίου παραθέτουμε και πάλι. Με το Push-Pull απλά αλλάζετε κατηγορία άνεσης και επιδόσεων! Όπως μπορούμε εύκολα να δούμε με την βοήθεια των σχολίων πάνω στο πίνακα τιμών, η διάταξη push-pull μας "χαρίζει" τις επιδόσεις της επόμενης κατηγορίας airflow και μάλιστα, το μόνο μείον είναι ότι, στην κατηγορία του χαμηλού airflow, έχουμε μια επιβάρυνση 2,6 dBA. Όμως το κακό είναι μικρό, γιατί πέρα από αυτό, σε όλα τα άλλα τα κέρδη είναι πραγματικά σημαντικά και κυρίως στο θέμα του θορύβου καθώς οι επιδόσεις παραμένουν, αλλά ο θόρυβος γίνεται λιγότερος από το μισό (μείωση κατά ~ 4,8 dBA)! Πιστεύω ότι αυτό, αποτελεί ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να δαπανηθεί το επιπλέον κόστος για δυο "ζωηρούς" ανεμιστήρες! Και σαν"κερασάκι στην τούρτα" έχουμε και από ~ 0,5 έως 2,6 βαθμούς δροσερότερη CPU, στο μέγιστο airflow με "ζημία" μόνο 1 dBA επιπλέον! ΣΤ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης. Στα πλαίσια της διαρκούς αναβάθμισης του εξοπλισμού δοκιμών προστέθηκαν στο "οπλοστάσιο" μας και δύο ανεμιστήρες της EBM-Papst (4412 /2HHP), οι οποίοι είναι πολύ υψηλών προδιαγραφών και αναλόγως ενδιαφερόντων χαρακτηριστικών καθώς, υπό τις ίδιες συνθήκες αντίστασης ροής, καταφέρνουν να ωθούν τέσσερις φορές περισσότερο αέρα από αυτόν που ωθούν στις ίδιες συνθήκες οι εξαιρετικά αποτελεσματικοί stock ανεμιστήρες της Triton! Η απόκτησή τους κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να μπορέσουμε να δούμε τα όρια radiators με πυκνή δομή και ισχυρούς ανεμιστήρες όπως της σημερινής μας παρουσίασης. Ας δούμε λοιπόν τα αποτελέσματα των δοκιμών. Η Raijintek Triton έχει μεγάλα αποθέματα πέρα από την stock σύνθεσή της. Από ότι μπορούμε να βρούμε στους πίνακες που παρατέθηκαν πιο πριν, η καλύτερη επίδοσή της όσο αφορά την Rca, για Push στήσιμο, είναι περίπου 0,087 C/Watt, αυτό όπως βλέπουμε στο προηγούμενο διάγραμμα, συμβαίνει περίπου στις 2.500 rpm των ανεμιστήρων της δοκιμής. Εμείς τους πήγαμε για της ανάγκες των μετρήσεων, μέχρι τις 3840 rpm, και φυσικά οι ανεμιστήρες ανέβαζαν και άλλο καθώς το όριό τους είναι 5.000 rpm! Βεβαίως δεν επιμείναμε σε αυτά τα επίπεδα, γιατί υπάρχει και άμαχος πληθυσμός στο εργαστήριο του TheLab! Αλλά ευκαιρία είναι να δούμε και τι κέρδος είχαμε από άποψη θερμοκρασιών. Μόλις 1,5 βαθμό, κάτω από αυτό που μπορούμε σχετικά ανώδυνα -για τα αυτιά μας - να πετύχουμε με το Push-Pull. Με άλλα λόγια η stock σύνθεση της Triton, ιδιαίτερα αν την στήσουμε σε push-pull, είναι πραγματικά αποδοτική, γιατί εκμεταλλεύεται τα "ανεκτά" στα αυτιά μας όρια του radiator σε μεγάλο βαθμό, πέρα από τον οποίο, η προσπάθεια βελτίωσης είναι ουσιαστικά "άθλημα" για "κουφούς" περφεξιονίστες! Όπως βλέπουμε από το γράφημα που ακολουθεί, το κέρδος πέρα από την 5η βαθμίδα και για την θερμοκρασία της CPU μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου! Το ίδιο συμβαίνει και για τις αναμενόμενες μεταβολές των Δθ, μεταξύ των βημάτων του airflow, πέρα από το πέμπτο βήμα, μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου. Αλλά αυτό που είναι σημαντικό να δούμε σε αυτό το γράφημα είναι ότι η διαφορά της θερμοκρασίας μεταξύ CPU και του αέρα που βγαίνει από το radiator περιορίζεται σε όλο τα φάσμα του airflow σε τιμές που κινούνται κάτω από μισό βαθμό Κελσίου. Συνεπώς η αύξηση του airflow πέρα από ένα όριο, είναι άνευ πρακτικής σημασίας και αυτό φαίνεται καθαρά στο επόμενο διάγραμμα όπου... ... μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μετά το έβδομο βήμα, η επιτυγχανόμενη βελτίωση είναι μικρότερη από ένα χιλιοστό του βαθμού Κελσίου ανά Watt απαγόμενης θερμότητας. Και φυσικά με την "πορεία" που έχει η καμπύλη αυτή, πολύ γρήγορα θα πλησιάσει κοντά και στην "θεωρητικά" μηδενική βελτίωση της θερμικής συμπεριφοράς της ψύκτρας. Αλλά σαν πολλά να είπαμε για τις "θεωρίες" και για όσους έφτασαν μέχρι εδώ και δεν προσπέρασαν την σελίδα, έχουμε μια μικρή έκπληξη! Extra δοκιμές με άλλους ανεμιστήρες. Το σκεφτήκαμε από την πρώτη στιγμή που είδαμε ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και στην έκδοση Core, η οποία δεν συνοδεύεται από ανεμιστήρες, την παίρνετε λίγο φθηνότερα και βάζετε ανεμιστήρες της επιλογής σας. Μπήκαμε λοιπόν στον πειρασμό να δοκιμάσουμε την Triton και με πιο αθόρυβους -πλην όμως αποτελεσματικούς ανεμιστήρες- και επιλέξαμε από την αποθήκη μας τέσσερις ανεμιστήρες της Cooler Master τους Sickle flow (DF1202512RFUN), με τα μπλε LED. Παρακάτω θα βρείτε τα αποτελέσματα των ... ανησυχιών μας ! Α. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push και σε κάθετη θέση. Πιστεύω ότι μετά το "φροντιστήριο" των προηγούμενων περιπτώσεων, η ανάλυση των παραπάνω αποτελεσμάτων είναι απλά μια εύκολη υπόθεση. Ανεκτές θερμοκρασίες και σαφώς λιγότερος θόρυβος, αλλά με κόστος ότι, αν θέλετε να ζορίσετε πραγματικά το πράγμα, τα περιθώρια είναι μικρότερα από την stock σύνθεση. Αλλά για όσους είχαν το κουράγιο να φτάσουν μέχρι εδώ, έχουμε άλλο ένα "δωράκι"! Έτσι θα άφηνα τους ήρωες που έκαναν 30 οθόνες scrol ! ! ! (Χαρά στο κουράγιο σας !!! ) Β. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push-Pull και σε κάθετη θέση. Αρκετά καλύτερες θερμοκρασίες, που είναι ελαφρά καλύτερες από το μέσο airflow σε stock Push σύνθεση και ο θόρυβος είναι ο μισός καθώς, είναι περίπου 3 dBA κάτω από τον θόρυβο της stock σύνθεσης! Τα χαρίσματα του Push-Pull λάμπουν ακόμα και με πιο "σεμνούς" ανεμιστήρες! Η επιλογή δική σας ! Εμείς κάπου εδώ, αισθανόμαστε πλήρεις! Ώρα είναι να πάμε να δούμε και τα συγκριτικά αποτελέσματα που πέτυχε η Raijintec Triton! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα Εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένες τις υψηλότερες χαρακτηριστικές επιδόσεις των ψυκτρών που έχουμε δοκιμάσει μέχρι τώρα με το νέο σύστημα δοκιμών του TheLab.gr. Αλλά πριν προχωρήσουμε στο καθ' αυτό ζήτημα, θα πρέπει να σας ενημερώσουμε για μια αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στον εξοπλισμό δοκιμών: Αναβάθμιση του εξοπλισμού μέτρησης των ψυκτρών. Στα πλαίσια της προσπάθειας να είμαστε όσο γίνεται πιο ακριβείς στις μετρήσεις που κάνουμε στα CPU coolers, έχουμε παράλληλα σαν στόχο να φροντίζουμε τα αποτελέσματά μας να έχουν και χρηστική αξία. Οι μικρές σε μέγεθος ψύκτρες -όπως η SilverStone Argon Series AR05 CPU Cooler που παρουσιάσαμε τελευταία- θέτουν ένα σημαντικό ζήτημα που δεν είναι άλλο από το μικρό TDP που τις χαρακτηρίζει. Αυτό το γεγονός σημαίνει ότι αν τέτοιες ψύκτρες δοκιμαστούν με την standard κλιμάκωση των θερμικών φορτίων, πολύ γρήγορα –από το δεύτερο κιόλας βήμα της δοκιμής – θα βρεθούν σε κατάσταση σημαντικής θερμικής υπερφόρτισης. Συνεπώς, προκειμένου να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της θερμικής συμπεριφοράς μιας μικρής ψύκτρας, χρειάζεται να δοκιμαστεί με μικρότερα πιο αναλυτικά θερμικά βήματα. Αυτός ο λόγος επέβαλε την αλλαγή του μέρους του εξοπλισμού που παρέχει τις τάσεις δοκιμών στον Loader («Ήφαιστο»). Οι νέες συσκευές δίνουν την δυνατότητα να έχουμε ρυθμιζόμενη τάση προς τον Loader και επιπλέον, διαθέτουν την δυνατότητα να αντισταθμίζουν την πτώση τάσης που αναπόφευκτα παρουσιάζουν οι αγωγοί τροφοδότησής του (remote sense). Κατά την μετάβαση από το ένα σύστημα τροφοδότησης στο άλλο, έγινε κάθε προσπάθεια να έχουμε όμοια επίπεδα θερμικής επιφόρτισης για να είναι κατ’ ευθείαν συμβατά τα αποτελέσματα. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες διαφορές που οφείλονται στο ότι το νέο σύστημα τροφοδότησης κρατά πολύ πιο σταθερή την τάση του Loader (έχει μικρότερη πτώση τάσης), οι διαφορές αυτές εμφανίζονται περισσότερο στις υψηλές θερμικές φορτίσεις. Αυτές οι διαφορές είναι αναλογικά κατανεμημένες σε όλη την κλίμακα επιφόρτισης και δεν αλλάζουν την συγκριτική κατάταξη των ήδη δοκιμασμένων ψυκτρών. Όμως, επειδή οι απόλυτες (μη σχετικές τιμές) στο νέο σύστημα, παρουσιάζονται ελαφρά αυξημένες, τείνουν να δημιουργήσουν μιας κατ’ αρχήν εσφαλμένη εντύπωση όσον αφορά στις δυνατότητες μιας νέας ψύκτρας που δοκιμάζεται στο νέο setup. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έχουμε σήμερα στην ψύκτρα που παρουσιάζουμε σε σχέση με μια από τις τελευταίες ανάλογες ψύκτρες που δοκιμάστηκαν με το προηγούμενο setup, την Cooler Master Nepton 240M CPU Cooler. Έτσι με στόχο την απαλοιφή αυτών των διαφορών όλες οι ψύκτρες που έχουν δοκιμαστεί με το προηγούμενο setup τροφοδότησης, θα δοκιμαστούν και πάλι με το νέο setup, έτσι ώστε οι σχετικές θέσεις μεταξύ τους να είναι κατά το δυνατόν ακριβέστερες! Αρχή κάνουμε σήμερα με την προαναφερθείσα ψύκτρα μιας και από αυτές που έχουν δοκιμαστεί, είναι ο λογικός ανταγωνιστής της Raijintek Triton Έτσι στον πίνακα συγκριτικής κατάταξης που θα συνοδεύει αυτή μας την παρουσίαση θα δείτε τις νέες τιμές που επιτυγχάνει η Nepton 240M. Φυσικά προοδευτικά θα ενημερωθούν και όλες οι άλλες ψύκτρες στον ίδιο πίνακα. Επιπλέον αυτών στα επόμενα review θα υπάρχει ένας επιπλέον συγκριτικός πίνακας που θα παρουσιάζει τις σχετικές επιδόσεις των ψυκτρών όσον αφορά την θερμική αντίστασή τους (Rca: Resistance from CPU case, to ambient.) Το μέγεθος αυτό, είναι πολύ πιο ανεπηρέαστο από τις μικροδιαφορές στην ακριβή τιμή της θερμικής καταπόνησης και της θερμοκρασίας, καθώς αποτελεί τον λόγο τους. Έτσι θα έχουμε στην διάθεσή μας ένα εργαλείο σύγκρισης πολύ λιγότερο επιρρεπές στις αναπόφευκτες μικροδιαφορές που παρουσιάζουν οι μετρήσεις διαφορετικών ψυκτρών. Και αφού το διαβάσατε το προηγούμενο "σεντόνι", ώρα είναι να μπούμε στο ζουμί της υπόθεσης! Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Τα πράγματα είναι απλά! Η Raijintek Triton, παίρνει με "βραχεία κεφαλή" την πρωτιά από την Cooler Master Nepton 240M, τον μέχρι τώρα "ηγέτη" των δοκιμών που έχουμε κάνει! Αλλά εδώ πρέπει να επιδείξουμε κάποια λογική προσοχή, γιατί αν από την μια μεριά η Triton, θερμικά προηγείται οριακά της Nepton, από την άλλη, ακολουθεί σε "απόσταση αναπνοής" την θορυβωδέστερη ψύκτρα που έχουμε δοκιμάσει, κάνοντας την Thermaltake Frio OC να "ξεχάσει την μοναξιά" της! Εδώ όμως δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η Triton έχει ανεκμετάλλευτα περιθώρια που μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε απλά ξεβιδώνοντας μερικά ρακόρ! Το ζήτημα του θορύβου βέβαια παραμένει και μολονότι όταν πράγματι θα χρειαστούμε όλη την ισχύ της, είναι πολύ πιθανόν να μην μας απασχολεί ο θόρυβος που κάνει ( οι gamers της παρέας καταλαβαίνουν "που το πάω" ), δεν παύουν να υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης των ανεμιστήρων της. Για τις άλλες περιπτώσεις ηπιότερης χρήσης (που εδώ το ήπιο καλύπτει τις ανάγκες των περισσοτέρων μας, ακόμα και όταν είναι υψηλές), μπορούμε πάντα να μειώσουμε τις στροφές με "κόστος" μια παντελώς ασφαλή, μικρή θερμική επιβάρυνση του συστήματός μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετά από αρκετές σελίδες παρουσίαση και ακόμα περισσότερη ανάλυση, φτάσαμε στο σημείο που πρέπει με δυο λέξεις να συνοψίσουμε τις παρατηρήσεις μας. Ειλικρινά δεν είναι εύκολο, καθώς η Raijintek ενέσκηψε ως κεραυνός εν αιθρία και τάραξε το τοπίο! Με μια "λαμπερή" Τρίτον, που ενσωματώνει reservoir αντλία και block σε ένα καλαίσθητο κύβο που με την διαφάνειά του σε προκαλεί να τον "χαζεύεις"! Αλλά τα σημαντικά είναι σε αυτά που δεν "φαίνονται", με πρώτο και καλύτερο την δυνατότητα επέκτασης της έτσι ώστε να ψύξει και άλλα "εξαρτήματα" του υπολογιστή μας! Αντιλαμβανόμαστε ότι οι θιασώτες των custom υδροψύξεων, ενδέχεται να βλέπουν "αφ' υψηλού" μια ΑΙΟ, όμως αυτή η συγκεκριμένη ΑΙΟ δεν είναι σαν τις περισσότερες άλλες και όχι γιατί έχει εξαιρετικές επιδόσεις σε σχέση με τον ανταγωνισμό, αλλά γιατί αποτελεί ένα -και μάλιστα ένα σκανδαλιστικά φτηνό- "εισιτήριο" για τον κόσμο της custom υδρόψυξης! Πέρα από όλα τα άλλα που θα αναφερθούν στη συνέχεια επιγραμματικά, αυτό που πραγματικά κάνει εντύπωση είναι οι επιλογές της Raijintek, η οποία με το πρώτο προϊόν στον τομέα αυτό έρχεται και δημιουργεί status, δεν είναι όλα τέλεια -πως θα μπορούσε άλλωστε- αλλά έχεις την σαφή αίσθηση ότι πίσω από την Triton κρύβεται πολύ σκέψη και γνώση. Προσπαθώντας να θέσουμε τις παρατηρήσεις μας σε τίτλους και να συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Triton, καταλήγουμε στα ακόλουθα: Πλεονεκτήματα: Τιμή που είναι σκανδαλιστικά χαμηλή γι' αυτά που προσφέρει. Το "πακέτο" περιλαμβάνει μέσα modding και σε αισθητικό επίπεδο. Επεκτασιμότητα που δίνει την δυνατότητα ψύξης και άλλων PC parts. Πολύ καλές επιδόσεις. Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders. Τα καλώδια των ανεμιστήρων διαθέτουν καλής ποιότητας sleeve. Υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης των στροφών των ανεμιστήρων με ενσωματωμένο ρυθμιστικό κοινής ρύθμισής τους. Συμβατότητα με όλα τα σύγχρονα CPU sockets. Εξαιρετικά στιβαρή και πανεύκολη ασφαλή στήριξη του block στην μητρική. Διαθέτει θερμοαγώγιμη πάστα και σπάτουλα εφαρμογής της. Μειονεκτήματα: Υψηλός θόρυβος των ανεμιστήρων σε αυξημένο airflow, που παραμένει αισθητός και στην μέση ρύθμιση στροφών. Ανεμιστήρες απλά ανεκτής ποιότητας κατασκευής, με ομοίως χαμηλής ποιότητας έδρανα. Η θερμοαγώγιμη πάστα που την συνοδεύει επαρκεί για μια μόνο εφαρμογή. Φτωχή -από άποψη εργονομίας- υλοποίηση της κοινής ρύθμισης στροφών των ανεμιστήρων. Δεν έχουν προβλεφθεί μέσα στήριξης του ρυθμιστικού trimpot των ανεμιστήρων. Έλλειψη αντικραδασμικών μέσων στήριξης των ανεμιστήρων (αλλά δεν παρατηρήσαμε κραδασμούς). Δεν παρέχονται μέσα στήριξης πρόσθετων ανεμιστήρων σε θέση Pull. Οι σωλήνες της έχουν την τάση να τσακίζουν σχετικά εύκολα σε σύγκριση με άλλες -μη διαφανείς όμως συνήθως- λύσεις. Οι επιθυμίες μας: Καλύτερη σχεδίαση των ανεμιστήρων ώστε να επιτευχθεί χαμηλότερο προφίλ θορύβου. Ελαστική φλάντζα στεγανοποίησης μεταξύ ανεμιστήρων και radiator. Μείωση του απαιτούμενου ύψους πάνω από την μητρική για αποφυγή του τσακίσματος των σωλήνων του block, από τα ~15cm που είναι τώρα. Πριν κλείσω αυτή τη "Μαραθώνια' παρουσίαση, οφείλω να πω ότι η Raijintek έχει μια πραγματικά προκλητική πρόταση, που θα πρέπει όποιος θέλει να κάνει αναβάθμιση του συστήματός του με ΑΙΟ, να την σκεφτεί πολύ σοβαρά! Και θα σας αποχαιρετίσουμε με μια ιδιαίτερη εικόνα της Triton, έτσι σαν σχόλιο στην αισθητική της! 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Raijintek για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grSeafalco22-3-2015 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία
  3. Πρόλογος Δεν είναι πολύς καιρός που αρχίζοντας τις διακοπές μας, είχαμε στο πάγκο του TheLab προϊόν της Corsair, είπαμε λοιπόν να τις κλείσουμε, συνεχίζοντας με ένα ακόμα δικό της προϊόν! Το όνομα Corsair αποτελεί -και όχι τυχαία- ένα είδος "εγγύησης" στο χώρο της after market αγοράς καθώς, τα προϊόντα της ενσωματώνουν μια αρκετά μακριά πείρα στο χώρο. Πείρα που συνδυαζόμενη με τον σεβασμό στον αγοραστή και την προσήλωση στην ποιοτική και συνάμα προσιτή κατασκευή, έβαλε τις βάσεις για μια πλήρως δικαιολογημένη φήμη, έναν από τους καρπούς της οποίας, φιλοξενούμε και δοκιμάζουμε για τους φίλους του TheLab. Πρόκειται για τη νέα αναβαθμισμένη έκδοση της γνωστής σειράς H100, με τη διαφορά ότι τώρα ακούει στο όνομα H100i GTX. Η Corsair Hydro Series H100i GTX είναι μια Α.Ι.Ο. πρόταση για την ψύξη των επεξεργαστών μας με διαστάσεις 240mm που δέχεται από δύο μέχρι και τέσσερις ανεμιστήρες των 120mm. Εύλογη φυσικά θα είναι, μια ενδεχόμενη απορία του είδους: "Μια ακόμα 240mm compact υδρόψυξη! Για πιο λόγο ; " Και φυσικά δεν πρόκειται να κακίσουμε κανέναν γι αυτή! Άλλωστε και εμείς είμαστε πάντα εύλογα επιφυλακτικοί και προτιμάμε να δείχνουμε τον ενθουσιασμό μας, μόνο όταν υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι αυτός θα βρει πρόσφορο έδαφος στις ολοένα και διαφοροποιούμενες ανάγκες των χρηστών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως ξεκινάμε "από τα χαρτιά" ήδη, με καλές προοπτικές! Η Corsair H100i GTX ενσωματώνει την εξέλιξη μιας σειράς ΑΙΟ που σημείωσαν επιτυχία στην πράξη, αλλά δεν έρχεται χωρίς νέα στοιχεία και μάλιστα πολύ ενδιαφέροντα. Πέρα από το αναμενόμενο fine tuning των προκατόχων της που "εκφράζεται" στο βελτιστοποιημένο radiator και block, η ψύκτρα που σας παρουσιάζουμε σήμερα, συνοδεύεται από δυνατότητες που δεν υπήρχαν μέχρι πριν λίγο καιρό. Ο λόγος είναι για το Corsair Link που αποτελεί ένα αρκετά εξελιγμένο πρόγραμμα διαχείρισης της ψύκτρας που μας δίνει την δυνατότητα να ρυθμίσουμε όλες τις βασικές παραμέτρους λειτουργίας της H100i GTX και επιπλέον μπορεί να αποτελέσει μια βάση για την διαχείριση, παρακολούθηση αλλά και τον αυτόματο έλεγχο, βασικών υποσυστημάτων των PC μας. Πράγμα που από μόνο του είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον, γιατί όλες αυτές οι νέες δυνατότητες, δεν αποτελούν "προπέτασμα καπνού" και διαφημιστικό "κόλπο"! Αντιθέτως βασίζονται -και βελτιώνουν- πραγματικές επιδόσεις, που την κατατάσσουν στην κορυφαία περιοχή του ανταγωνισμού! Ακολουθήστε μας λοιπόν στις επόμενες σελίδες, να γνωρίσουμε από κοντά την Corsair H100i GTX ! Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά τηςCorsair H100i GTX. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Βασικός στόχος αυτού, είναι να έχουμε σε μια σελίδα, συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Αυτό που θα σημειώσουμε εδώ είναι ότι, το radiator έχει ελαφρά αυξημένες διαστάσεις, διαθέτει ένα επιπλέον αυλό (σωλήνα) κυκλοφορίας του ψυκτικού υγρού και εφοδιάζεται με ανεμιστήρες ειδικά σχεδιασμένους για βέλτιστη συνεργασία μαζί του. Το σύνολο των χαρακτηριστικών κλείνει με τον πίνακα των θερμικών παραμέτρων. H Corsair Hydro Series H100i GTΧ έχει πενταετή εγγύηση και τη στιγμή που γράφεται το review, μπορείτε να την βρείτε στα Ελληνικά καταστήματα προς 134,56 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Συσκευασία και παρελκόμενα Η Corsair Hydro Series H100i GTΧ φτάνει στο χρήστη μέσα σε μια μεγάλη σκούρα χάρτινη συσκευασία, που θα αποσπάσει το ενδιαφέρον μας. Διακριτικά σκούρα χρώματα σε όλες τις πλευρές της και εμείς βάζουμε αρχή από το "καπάκι" του κουτιού. "Ατμοσφαιρική" φωτογραφία της ψύκτρας με έντονη την τάση της διακριτικότητας, το πιο "επιθετικό" οπτικά στοιχείο, είναι το κόκκινο "Η" για το "Hydro" και φυσικά το "GTX" που μας προϊδεάζει για αυξημένες επιδόσεις. Την διαχείριση της ψύκτρας αναλαμβάνει το ήδη γνωστό μας "Corsair Link" και -σημαντικό- η ΑΙΟ μας συνοδεύεται από πενταετή εγγύηση. Στις μεσαίες πλευρές βρίσκουμε επιπλέον πληροφορίες για το προϊόν. Εκτός από τα προφανή που βλέπουμε και στην φωτογραφία που προηγήθηκε, η H100i GTX συνοδεύεται με την δυνατότητα να δεχτεί εναλλακτικά διακοσμητικά διαφορετικού χρώματος κατόπιν φυσικά της σχετικής παραγγελίας. Επίσης παρατηρούμε την συμβουλή προς τους χρήστες για την εξασφάλιση της πλήρους βεβαιότητας όσον αφορά στην συμβατότητα της ψύκτρας με το κουτί τους! Στην δεξιά φωτογραφία έχουμε την άλλη πλευρά, με την πολύγλωσση περιγραφή των περιεχομένων της συσκευασίας και εδώ για μια ακόμα φορά, η Ελληνική... απουσιάζει ! Σειρά έχουν οι δυο μικρές πλευρές και ξεπερνώντας στα γρήγορα την "πλευρά του ραφιού" ( ), βλέπουμε πληροφορίες για την συμβατότητα της ΑΙΟ μας, καθώς και τις "απαιτήσεις" που έχει για την χρησιμοποίηση του Corsair Link. (USB 2.0 Header στην μητρική μας και φυσικά σύνδεση με το Internet για να κατεβάσουμε το πρόγραμμα το οποίο διατίθεται ελεύθερα από το site της κατασκευάστριας ). Και τελευταία αφήσαμε την πιο ενδιαφέρουσα πλευρά: Εδώ βρίσκουμε -σε έξι γλώσσες- περισσότερες πληροφορίες με βασικές, τις διαστάσεις της ψύκτρας, κάποια στοιχειώδη χαρακτηριστικά της, ένα αποτέλεσμα από δοκιμή υπερχρονισμού και αναφορές στην κατασκευή του radiator και του block. Φυσικά όλα αυτά απέχουν πολύ από το να μας ικανοποιήσουν την περιέργεια, αλλά ευτυχώς είμαστε ακόμα έξω από του κουτί! Το έχω ξαναπεί...πολύς χώρος "χαμένος" αλλά συμβιβαζόμαστε και προχωράμε στο εσωτερικό.... Πρώτη εικόνα μετά την αφαίρεση του αφρώδους προστατευτικού! Όταν βλέπεις την προσοχή που έχει δοθεί στην συσκευασία των εξαρτημάτων, δε μπορείς παρά να αισθανθείς ότι η εταιρία "σε προσέχει", σέβεται τα χρήματά που θα δαπανήσεις για το προϊόν της και φροντίζει να σου παραδοθεί ασφαλές και τακτοποιημένο, "ανεξαρτήτως συνθηκών"! Τα πάντα τυλιγμένα στις σακουλίτσες τους, αναπαύονται σφιχτά τοποθετημένα στις χάρτινες θήκες που σχηματίζει το χοντρό διαμορφωμένο χαρτόνι, το οποίο τα κρατάει σταθερά και σε απόσταση από τα εξωτερικά τοιχώματα του κουτιού. Διακρίνουμε το hardware στερέωσης, το φυλλάδιο των οδηγιών, την εγγύηση, τους απαραίτητους αποστάτες και βίδες και τους δύο ανεμιστήρες. Αλλά για να πάμε πιο κοντά να δούμε αυτά τα κατά ...Δημήτρη Ψαθά (!) συσκευασμένα σακουλάκια, τι ακριβώς περιέχουν. Ξεκινώντας από επάνω και αριστερά προς τα δεξιά, έχουμε το block bracket για μητρικές με AMD socket και ακριβώς δίπλα του, τους μαύρους αποστάτες που θα χρησιμοποιήσουμε για την στερέωσή του. Δεξιότερα βρίσκεται το USB καλώδιο για την σύνδεση της H100i GTX με την μητρική μας που θα της δώσει την δυνατότητα να ελεγχθεί με το Corsair Link software. Από κάτω και αριστερά έχουμε το CPU back plate για τα socket της INTEL (πλήν του LGA 2011). Δεξιά του, βλέπουμε τους αποστάτες που θα βιδωθούν κατ' ευθείαν επάνω στο LGA 2011 socket και δίπλα του, τους αποστάτες που βιδώνουν στο CPU back plate για τα υπόλοιπα INTEL sockets. Από κάτω τους υπάρχουν οι τέσσερις χειρόβιδες για το σφίξιμο του block bracket στην μητρική μας. Και τέλος, κάτω και δεξιά έχουμε οκτώ μακριές βίδες για την στήριξη των ανεμιστήρων στο radiator και -αν διαλέξουμε στήσιμο PULL- του συνόλου ανεμιστήρων / radiator στο κουτί μας. Αυτές τις βίδες καλό είναι να τις προσέχετε, γιατί αν παραπέσει κάποια, μάλλον θα δυσκολευτείτε να την αντικαταστήσετε καθώς, το σπείρωμα UNC 6/32 είναι δυσεύρετο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα! Οι άλλες οκτώ βίδες είναι -υποτίθεται- για την στήριξη του radiator στο κουτί μας, αν επιλέξουμε PUSH στήσιμο των ανεμιστήρων. Το γιατί χρησιμοποίησα το "υποτίθεται" θα φανεί στη σελίδα των λεπτομερειών ! Και τέλος, έχουμε δεκαέξι μαύρες και παχουλές ροδέλες, οι οποίες είναι απαραίτητες στην στερέωση των ανεμιστήρων στο radiator, αλλά περισσότερες λεπτομέρειες... να μην επαναλαμβάνομαι! Ξέρετε! Κάτι λείπει όμως, ευτυχώς μόνο από την εικόνα! Το Intel block bracket, είναι ήδη στερεωμένο πάνω στο block, για να εξασφαλίζει παραπέρα προστασία του, δίνοντας μια βάση στήριξης για το διαφανές κάλυμμα του cold plate, που προστατεύει τόσο την επιφάνειά του, όσο και την ήδη τοποθετημένη στρώση της θερμοαγώγιμης πάστας. Αλλά ώρα να αλλάξουμε σελίδα για να δούμε και το "επισκέπτη" μας ! Η ψύκτρα από κοντά Αφαίρεση των προστατευτικών νάιλον και η Corsair H100i GTΧ στη διάθεσή μας! Εντύπωση κάνει το radiator με το λογότυπο της κατασκευάστριας, πάνω σε ένα χωνευτό πλαστικό έλασμα, με επιφάνεια κατεργασμένη για να θυμίζει μέταλλο και εδώ να σημειώσουμε ότι όποιος θέλει, μπορεί να παραγγείλει διακοσμητικά με άλλο χρώμα από την εταιρία, έτσι ώστε να ταιριάζουν καλύτερα με το χρωματικό ύφος του κουτιού του. Αυτό όμως που "κλέβει τις εντυπώσεις, είναι οι "κουστουμαρισμένες" σωλήνες, που με την μεγάλη τους διάμετρο και το μαύρο πυκνό νάιλον sleeve, τραβάνε το μάτι, που τις ακολουθεί για να...καταλήξει στο νέας σχεδίασης block / αντλία της Asetek που είναι ένας από του ΟΕΜ συνεργάτες της Corsair. Το radiator Το radiator σαν κατασκευή, είναι πάχους 30mm και φιλοξενεί μια ελαφρά πυκνότερη διάταξη σωλήνων, που ψύχονται από αναδιπλωμένα fins αλουμινίου, τα οποία έχουν μικροπερσίδες (Louvers) για βελτίωση της ψυκτικής απόδοσής τους. Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα δουν ότι οι σωλήνες είναι 13 και όχι 12, που είναι το πιο σύνηθες. Αυτό δίνει μια καλύτερη κατανομή της θερμοκρασίας, ανεβάζοντας ελαφρά την απόδοση του radiator καθώς φορτίζει λίγο πιο ομοιόμορφα τα πτερύγιά του. Τα πτερύγια φέρουν μικροπερσίδες επάνω τους έτσι ώστε να αυξάνει η θερμοαπαγωγική ικανότητά τους! Η κατασκευή των end tanks είναι κλασική και διακρίνουμε τις αναδιπλώσεις -"αυτάκια"- συγκράτησής τους στο πλαίσιο του radiator. Οι σωλήνες έχουν αρκετά μεγάλο πάχος και η επένδυσή τους από την πλευρά του radiator καταλήγει μέσα σε πλαστικά δαχτυλίδια που δεν θα της επιτρέψουν να τραβηχτεί! Από την πλευρά όμως του block, η επένδυση απλά μπαίνει κάτω από το πλαστικό καπάκι της αντλίας, και αν είσαστε απρόσεκτοι, μπορεί να τραβηχτεί ελαφρά έξω από αυτό. Δεν υπάρχει βέβαια φόβος να ξεφτίσει, γιατί η επένδυση καταλήγει σε "ούγια". Στα πλευρά του radiator υπάρχει ένα πλαστικό διακοσμητικό με το logo της εταιρίας που δίνει την όψη του αλουμινίου. Τα πλαστικά αυτά αν θέλετε μπορείτε να τα αλλάξετε παραγγέλλοντας από την εταιρία κάποια άλλο χρώμα από τα διαθέσιμα (κόκκινο και μπλε) Όπως βλέπετε μαζί μας στο κοντινό της επένδυσης της σωλήνας, αυτή αποτελείται από πολύ λεπτή νάιλον ύφανση που από μακρυά δίνει σαφώς -με την πλέξη της- την αίσθηση των ανθρακονημάτων, προσφέροντας έτσι πολλά στην αισθητική του πράγματος. Εδώ πράγματι η Corsair πρωτοτύπησε κάνοντας μια σωλήνα μεγάλων διαστάσεων να είναι, όχι μόνο αποδεκτή, αλλά και επιθυμητή ! Το "Block" Τη συμμετρική κατασκευή που δίνει την αίσθηση της στιβαρότητας, με το οπισθοφωτιζόμενο -με RGB LED- logo της Corsair να υπόσχεται "δροσερά" ταξίδια για το PC μας την είδαμε και στο προηγούμενο review, από το οποίο θα δανειστούμε κάποια πράγματα μιας και τα block είναι ακριβώς ίδια! Εντύπωση κάνει η διάμετρος των σωλήνων που συνδέονται επάνω του, σωλήνες οι οποίες, ναι μεν δεν μπορούν να περιστραφούν ως προς το επίπεδο του block, αλλά αυτό δεν σημαίνει -όπως θα δούμε στην επόμενη σελίδα- και τόσες δυσκολίες. Προσοχή μόνο μην το παρακάνετε -όπως κάναμε εμείς για χάρη σας- γιατί μπορεί να τραβηχτεί το sleeve από την πλευρά του block! Τα καλώδια που είναι συνδεδεμένα στο block είναι η τροφοδοσία του (τριπολικό) και η τροφοδότηση προς τους ανεμιστήρες (τετραπολικό, λόγω PWM ελέγχου). Παρ' όλο που δεν έχουν sleeve, το μαύρο χρώμα τους θα βοηθήσει να τα "κρύψουμε" και ακριβώς επειδή δεν έχει sleeve, ίσως η τακτοποίηση να είναι ευκολότερη! Και φυσικά υπάρχει και η USB σύνδεση με την μητρική μας, εδώ να πούμε ότι το καλώδιο έχει βύσμα που πάει κατ' ευθείαν σε USB header, αλλά αν για οποιοδήποτε λόγο χρειαστεί, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ένα κλασικό USB καλώδιο με βύσμα για εξωτερική σύνδεση. Καλό το γωνιακό βύσμα και μοναδική ένσταση που έχουμε είναι ότι, παραβιάζει ελαφρά το footprint των 95x95mm που ορίζει η INTEL, καθώς, περισσεύει έξω από αυτό περίπου 7mm. Βέβαια δεν είναι πολύ πιθανό να συναντήσετε προβλήματα, αλλά μια ελαφρά πιο "χωνευτή" τοποθέτησή του, θα έκανε απόλυτα συμβατό το block και θα μας άφηνε μόνο το βολέψουμε ακόμα ένα καλώδιο, να κάνει "βόλτα" πάνω στην μητρική μας. Όπως και να έχει όμως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δυνατότητα να τροφοδοτηθούν οι ανεμιστήρες από το "block", αποτελεί ικανό αντιστάθμισμα καθώς, ελαφρώνει το καλωδιομάνι! To cold plate Η πλάκα που κάνει τη θερμική "διαμεσολάβηση" μεταξύ του CPU heat spreader και του υγρού ψύξης, είναι χάλκινη και χωρίς επιμετάλλωση, πράγμα που εξασφαλίζει λίγο χαμηλότερο κόστος κατασκευής και λίγο καλύτερη θερμική σύζευξη με το καπάκι της CPU. Η στερέωσή της πάνω στο σώμα του block, γίνεται με οκτώ φρεζάτες βίδες pozidrive, που εξασφαλίζουν αφενός την απαραίτητη σύσφιξη για να επιτευχθεί η στεγανοποίηση και αφετέρου την ομοιόμορφη κατανομή της, για να διατηρηθεί η στεγανότητα για πολύ καιρό! Η θερμοαγώγιμη είναι ήδη στρωμένη πάνω στο cold plate και δυστυχώς, στο "πακέτο" δεν υπάρχει άλλη θερμοαγώγιμη για δεύτερη εφαρμογή! Αυτό το "τετράγωνο" ίχνος λείανσης μας κάνει εντύπωση και είμαστε περίεργοι να δούμε τι θα δείξει ο έλεγχος επιπεδότητας της επιφάνειάς του. Αλλά για την ώρα ας ρίξουμε μια πολύ κοντινή ματιά στην διάστρωση της πάστας. Αυτές οι μικροδιαμορφώσεις συμβάλουν στο να απλωθεί η θερμοαγώγιμη σε πολύ λεπτή στρώση, καθώς η ποσότητα που εναποτίθεται με το τρόπο αυτό, είναι πολύ λίγη και κυρίως τελείως -και ελέγξιμα- ομοιόμορφη! Οι ανεμιστήρες Η Corsair H100i GTX εφοδιάζεται με τους ανεμιστήρες Corsair SP120L οι οποίοι αποτελούν special έκδοση και συνόδευαν όπως θα θυμάστε και την H80i GT και άλλες ΑΙΟ της εταιρίας που δέχονται ανεμιστήρες 120mm. Ο κινητήρας τους ελέγχεται με PWM και εφοδιάζονται με μαύρο τετραπολικό ribbon cable. Σύμφωνα με την Corsair έχουν ειδικά σχεδιασμένη φτερωτή έτσι ώστε να παρέχουν αρκετό αέρα και με σημαντικά αυξημένη στατική πίεση σε σχέση με τους απλούς case fans, παράλληλα, τα πτερύγιά της είναι μελετημένα για χαμηλή εκπομπή θορύβου. Από πρώτη ματιά βλέπουμε ότι τα πτερύγια έχουν πολύ μεγάλο ποσοστό κάλυψης της διατομής του ανεμιστήρα και πολύ μικρές κλίσεις και οι 2.700 rpm τους, συνηγορούν υπέρ της υψηλής στατικής πίεσης και πράγματι, αυτό έχει ήδη αποδειχθεί σε προηγούμενο review όπου τους συναντήσαμε για πρώτη φορά! Αλλά αυτά θα τα δούμε στη συνέχεια! Επιπλέον τα στηρίγματα του κινητήρα είναι σε γωνία με τις ακμές των πτερυγίων, περιορίζοντας έτσι τον παραγόμενο θόρυβο. Αλλά πέρα από αυτό, δεν διακρίνουμε οποιοδήποτε άλλο μέσο καταστολής της διάδοσης ενδεχόμενων κραδασμών, όπως ελαστικά pads ή ελαστικές "γωνίες", όπως έχουν τα commercial μοντέλα της (π.χ. SP120 PWM). Εδώ πρέπει όμως να πούμε ότι, η συμβίωσή μαζί τους μας έδειξε ότι το πλαίσιό τους δεν παράγει κραδασμούς, ή για να το τοποθετήσω καλύτερα: Το πλαίσιο των SP120L και οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα είναι αρκετά ελαστικά έτσι ώστε, με τα περιορισμένα σημεία στήριξής τους στο radiator (πατάνε μόνο οι τέσσερις γωνίες και τα κέντρα δύο "πλευρών" ), το πλαίσιο βρίσκεται "αιωρούμενο" και καλά σφιγμένο στα άκρα του. Οπότε οι ενδεχόμενοι κραδασμοί αποσβένυνται από την ίδια την δομή του πλαισίου και τον τρόπο στήριξής του. Έξυπνη λύση, αλλά παρ' όλα αυτά θα θέλαμε να δούμε μια πιο ολοκληρωμένη κατασκευή καθώς, πρόκειται για ένα enthusiast προϊόν που απευθύνεται σε χρήστες των οποίων οι απαιτήσεις δεν σταματούν στο performance, αλλά σίγουρα τους "ανησυχούν" και "άλλα" θέματα. Πριν όμως να αφήσουμε αυτή τη σελίδα ας δούμε την Corsair H100i GTX συναρμολογημένη και ετοιμοπόλεμη ! Και μια σε Push-Pull για τους "φανατικούς" του setup αυτού! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Ώρα λοιπόν για τις καθιερωμένες "στενές επαφές τρίτου τύπου" με το καλεσμένο μας ! Ειλικρινά σε κάθε review, σκέφτομαι ότι αυτή η σελίδα είναι που μας φέρνει πιο κοντά στη σκέψη του κάθε κατασκευαστή, καθώς βλέπουμε τις τεχνικές λύσεις που έχει δώσει σε ένα -όπως και να το κάνουμε- περιορισμένο τεχνικά "αντικείμενο" . Και ίσως ακριβώς λόγω αυτού του περιορισμού, να γίνεται ακόμα πιο γοητευτικό το να διαπιστώνεις το τι και το πώς και την ποικιλία της σκέψης, εκεί ακριβώς που δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν άλλα περιθώρια! Εδώ φυσικά βλέπουμε και τις ατέλειες, ή τις λύσεις που πάσχουν τεχνικά και είναι η δική μας δουλειά να τις εντοπίσουμε. Πάμε λοιπόν να βάλουμε αρχή από το κύριο κομμάτι της Corsair H100i GTX . Το radiator To radiator έχει αυτό που θα λέγαμε "κλασική" και -ως εκ τούτου- αξιόπιστη κατασκευή. Διακριτά κομμάτια, με εμφανή την συναρμολόγησή τους όπως είδαμε στην προηγούμενη σελίδα, μας δίνουν ένα σχετικά πυκνό και αποτελεσματικό μέσο ανταλλαγής θερμότητας με τον αέρα. Δύο μόνο λεπτομέρειες θα δούμε εδώ: Τα πτερύγια του radiator διαθέτουν μικροπερσίδες για αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους, όμως αυτές δεν είναι πολύ έντονες. Αυτό σαν γεγονός μας βάζει σε σκέψεις για το πως θα τα πήγαινε το radiator με ανεμιστήρες χαμηλότερης πίεσης και μεγαλύτερου air flow και φυσικά...δεν αντισταθήκαμε στο πειρασμό ! Στην ίδια φωτογραφία, έχει αποτυπωθεί αρκετά καλά η υφή της βαφής, η οποία εσκεμμένα είναι "άγρια" με σκοπό τον μεγαλύτερο δυνατό συντελεστή θερμικής ακτινοβολίας, ακόμα και από αυτές τις μικρές σχετικά επιφάνειες. Πολύ προσεγμένη λεπτομέρεια και ένα μπράβο στην κατασκευάστρια! Στην δεξιά φωτογραφία έχουμε την κατεύθυνση που ρέει το ψυκτικό υγρό στην H100i GTX, καλό είναι να το έχετε υπόψη σας όταν κάνετε την τοποθέτηση με το radiator στο πλευρό κάποιου κουτιού όπου ο μεγάλος άξονάς του, είναι παράλληλος με το πάτωμά του (πλευρική τοποθέτηση ανάλογη με αυτήν της φωτογραφίας). Ελάσματα προστασίας Σαν εισαγωγή στο επόμενο θέμα ας δούμε μια ακόμα λεπτομέρεια που δείχνει ότι η Corsair πρόσεξε ιδιαίτερα την κατασκευή του radiator της H100i GTX. Στις θέσεις που βιδώνουν οι βίδες στήριξης των ανεμιστήρων, το radiator διαθέτει προστασία με την μορφή ενός ελάσματος πάνω στο οποίο σταματάει η βίδα και δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο. Εδώ να σημειώσουμε με την ευκαιρία ότι, η απόσταση ανάμεσα στις κεντρικές οπές στήριξης (δεξιά φωτογραφία) είναι 15mm πράγμα που σημαίνει ότι δύο τυπικής κατασκευής ανεμιστήρες των 120mm ακουμπάνε μεταξύ τους. Εδώ βέβαια η λέξη "κλειδί" είναι το... "τυπικής", καθώς οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την ΑΙΟ μας, απέχουν πολύ του να έχουν τέτοια κατασκευή! Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα μας. Αυτά τα ελάσματα είναι αναγκαία, γιατί αν προσέξετε τις προηγούμενες φωτογραφίες αλλά και την επόμενη... ...θα διαπιστώσετε ότι η επιλογή της Corsair να βάλει στο radiator 13 σωλήνες αντί για τις συνηθισμένες 12, έφερε τις δύο ακραίες σωλήνες πολύ κοντά στον άξονα των βιδών στερέωσης, οπότε χωρίς τα ελάσματα, το "ατύχημα" ήταν... βέβαιο !! Έτσι έχουμε δυο καλά. Από μια μεριά το radiator είναι πλήρως προστατευμένο και από την άλλη, το σφίξιμο της βίδας κόντρα στα προστατευτικά ελάσματα και με την βοήθεια της μικρής ελαστικότητας που έχει το πλαίσιο που φέρει το σπείρωμα, η βίδα "ασφαλίζει" και δεν ξεβιδώνει τυχαία! [title 13 / 2 = 6,5 ...! ! !] Αυτή η αριθμητική, δεν βόλευε την Corsair! Αποφάσισε λοιπόν ότι: 13 / 2 = (7 +6) !!! Να εξηγηθώ όμως, για να μην χαμογελάω μόνος μου ! Στην προηγούμενη φωτογραφία φαίνεται σε πρώτο πλάνο το διπλό πάτημα που έχει το end tank του radiator. Σε αυτή την εσοχή στηρίζεται εσωτερικά το διάφραγμα που χωρίζει της ροή του ζεστού "νερού" που μπαίνει στο ψυγείο (αριστερά στη φωτογραφία μας) από αυτήν του δροσερότερου που επιστρέφει προς την αντλία μας (δεξιά). Αυτό το διάφραγμα χωρίζει τις διαθέσιμες σωλήνες σε δύο ομάδες. Οι "μισές" σωλήνες φέρνουν το ζεστό νερό στο radiator και οι άλλες μισές το παίρνουν από αυτό. Στην περίπτωσή μας όμως, οι σωλήνες είναι δεκατρείς τον αριθμό, έτσι είναι αδύνατη η ακέραια διαίρεση! Οι σωλήνες λοιπόν χωρίστηκαν σε δυο ομάδες, που η μια έχει επτά σωλήνες και η άλλη έξι. Απλό και αποτελεσματικό και αυτό, όχι γιατί τα κατάφεραν να "χωρίσουν" τις σωλήνες, αλλά γιατί φρόντισαν η ομάδα των επτά, να συνδεθεί με τον θάλαμο εισόδου του ζεστού ψυκτικού ! Έτσι έχουμε περισσότερες πολύ ζεστές σωλήνες και συνεπώς καλύτερη απαγωγή της θερμότητας από αυτές! Αυτός ο επιβεβλημένος άνισος χωρισμός, που φαίνεται και από την θέση του διαφράγματος (το πάτημα είναι πλησιέστερα στην σωλήνα εξόδου του radiator), τελικά, χρησιμοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο! Βίδες και βιδώματα Το είπαμε και στην παρουσίαση των παρελκόμενων ότι, πρέπει να προσέχετε μην χάσετε τις βίδες καθώς αυτές είναι UNC 6/32 και είναι δυσεύρετες στην Ελλάδα, όπως επίσης σημειώσαμε ότι οι παχουλές μαύρες ροδελίτσες είναι κρίσιμης χρησιμότητας! Ας δούμε λοιπόν τώρα τη διαδικασία στερέωσης των ανεμιστήρων. Βίδωμα χωρίς την ροδελίτσα: Το λαμάκι προστασίας που λέγαμε πριν, κάνει καλά τη δουλειά του και σταματάει την βίδα λίγο πριν να κάνει αυτή...τη δουλειά της ! Ο ανεμιστήρας έμεινε άσφιχτος! Βίδωμα με την ροδελίτσα: Ο ανεμιστήρας έσφιξε κανονικότατα και μάλιστα χωρίς να καταπονηθούν από υπερβολικό σφίξιμο οι γωνίες του πλαισίου του! Η τελική εικόνα μιας σφιγμένης βίδας, φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία, όπου διαπιστώνουμε ότι με τον ανεμιστήρα σφιγμένο σταθερά, η βίδα πατάει οριακά πάνω στο έλασμα προφύλαξης. Βέβαια υπάρχει εξήγηση για το θέμα αυτό, η Corsair προσπάθησε με την χρήση μιας βίδας να καλύψει και το ενδεχόμενο της άμεσης στήριξης του ανεμιστήρα στο radiator, αλλά και της στήριξης radiator και ανεμιστήρων στο κουτί (όπου εδώ ο ανεμιστήρας είναι ανάμεσα στο radiator και το κουτί και οι βίδες πιάνουν και τα τρία μαζί! Εδώ βέβαια υπάρχει και η περίπτωση το κουτί στις οπές στήριξης του radiator να έχει ελαστικά grommets, οπότε το ζήτημα με το μήκος των βιδών ίσως να δυσκολέψει! Η απόσταση ανάμεσα στο έλασμα που έχει το σπείρωμα στήριξης και το έλασμα του "προφυλακτήρα" είναι περίπου 3,5mm, συνεπώς ακόμα και με τη χρήση της ροδέλας πάνω σε grommet, η βίδα θα μπορέσει να πιάσει σωστά ! Στην ακραία περίπτωση που το grommet τύχει να είναι παχύτερο, μπορείτε κάλλιστα να χρησιμοποιήσετε μια άλλη πιο λεπτή ροδέλα (μαύρη παρακαλώ! ). Όπως και να έχει όμως, να αποφύγετε να βιδώσετε πάνω στο grommet χωρίς ροδέλα, γιατί αυτό θα του περιορίσει δραστικά την δυνατότητα που έχει να αποτρέψει τυχόντες κραδασμούς του radiator, να συνεχίσουν το "ταξίδι" τους και πάνω στο κουτί σας! Βιδωμάτων συνέχεια ! Ε, εντάξει θα μου πείτε..."Το τερμάτισες το θέμα ! " Τι να κάνω αφού το είδα μα μην το πω! Ο λόγος για τις άλλες οκτώ βιδούλες που συνοδεύουν την ψύκτρα μας. Οι βίδες που βλέπετε αριστερά στις φωτογραφίες είναι αυτές που συνοδεύουν την Η100i GTX. Για να κάνουμε μερικούς υπολογισμούς: Μήκος σώματος βίδας =4,7mm Πάχος ροδέλας =1,2mm -- ------------------------------------------------ Διαθέσιμο μήκος σπειρώματος για σύσφιξη= 3,5 mm Απαιτούμενο μήκος σπειρώματος για σύσφιξη= 3,4mm -- --------------------------------------------------------------------------- Μέγιστο πάχος αντικειμένου προς σύσφιξη= 0,1mm ! ! ! ! Αυτά...! Το μήκος των βιδών αυτών είναι πολύ μικρό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την στήριξη του radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, μόνο αν δεν βάλουμε τις ροδελίτσες και φυσικά δεν συζητάμε για την ύπαρξη grommet, αυτό θα πρέπει να φύγει ! Αντίθετα οι πιο μακριές βίδες που είναι δεξιά -και αυτές της Corsair, από την Η80i GT- κάνουν μια χαρά την δουλειά τους, ανεξάρτητα grommet και μάλιστα έχουν και το κατάλληλο μήκος για να στηρίξουμε επιπλέον ανεμιστήρες στο radiator με "εσωτερική" στερέωση του "μέσα αυτιού" του ανεμιστήρα πάνω σε αυτό. Το μόνο που θα χρειαστούμε είναι ένα κατσαβίδι με κορμό μέχρι 4mm για να μπορεί να περάσει μέσα από τις τρύπες των "έξω αυτιών" του ανεμιστήρα. Πιθανόν βέβαια το όλο θέμα, να είναι ζήτημα λάθους συσκευασίας του συγκεκριμένου δείγματος, αν είναι έτσι...καλώς, άλλωστε λάθη συμβαίνουν! Αν όμως δεν είναι, καλό θα ήταν η Corsair να αντικαταστήσει τις συγκεκριμένες βίδες και ακόμα καλύτερα, να βάλει στο πακέτο της και άλλες οκτώ μακριές βίδες (για Push-Pull) για να μην ψαχνόμαστε κι εμείς οι Ευρωπαίοι ! Οι σωληνώσεις Οι σύνδεσμοι Οι σωληνώσεις καταλήγουν σε σταθερούς συνδέσμους και όπως μπορούμε να δούμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, αυτές μοιάζουν να είναι τελείως σταθερές. Στην αριστερή φωτογραφία μπορούμε να δούμε πόσο είναι το πάχος της σωλήνας σε σύγκριση με την διάμετρο που έχει το μεταλλικό σωληνάκι σύνδεσης του radiator. Αλλά στο θέμα μας, πράγματι στο ψυγείο η σύνδεση είναι "βράχος" και καλό είναι να μην δοκιμάσετε την αντοχή της! Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στο "block" ! Οι σωληνώσεις δεν είναι ακλόνητα συνδεδεμένες με αυτό! Σαφώς βέβαια δεν βγαίνουν, κάθε άλλο, αλλά μπορούν να περιστραφούν γύρω από τον άξονά τους. Απόδειξη οι δύο φωτογραφίες που ακολουθούν. Αυτή η δυνατότητα είναι σημαντική καθώς μας επιτρέπει να στρέψουμε το block στην καταλληλότερη κάθε φορά θέση, έτσι ώστε το logo της εταιρίας να διαβάζεται σωστά και επιπλέον, η έξοδος του ζεστού ψυκτικού να βρίσκεται στην υψηλότερη θέση (για κατακόρυφη μητρική) και να συμβάλει και αυτό -έστω και λίγο- στην απόδοση της ψύκτρας. Η ελαστικότητα των σωλήνων Η πρώτη ματιά στις σωλήνες εύλογα δημιουργεί αμφιβολίες για την ελαστικότητά τους και δεν είναι αβάσιμη η υπόθεση καθώς, η διάμετρός τους δεν είναι κάτι που το βλέπουμε συχνά, όχι τουλάχιστον σε AIO υδρόψυξη! Ευτυχώς η πραγματικότητα απέχει αρκετά από αυτό, οι σωλήνες χωρίς να τις χαρακτηρίζεις εύκαμπτες, δε θα μας χαλάσουν το χατήρι, ακόμα και αν έχουμε "βάρβαρες" απαιτήσεις... ...και μάλιστα με την βοήθεια του μεγάλου πάχους και της σφιχτής επένδυσής τους, δεν εμφανίζουν καμία τάση διπλώματος. Θα σταθούν στη θέση τους ακολουθώντας την μέγιστη δυνατή καμπυλότητα που τους επιτρέπει αυτή ! Νομίζω ότι σας έπεισα ! Το μόνο θέμα που ίσως υπάρχει σε μικρά κουτιά, είναι το μήκος τους (37cm + ) που μπορεί να αποδειχθεί μεγάλο, για να κάτσει έτσι όπως θέλουμε. Στην περίπτωση αυτή θα αρκεστούμε στην πολύ cool εμφάνισή τους, θα πάρουμε ένα κουράγιο και τελικά θα βρούμε τον τρόπο να τις βολέψουμε όμορφα! Η επιπεδότητα του cold plate Το cold plate είναι κατασκευής της Asetek και είναι ίδιο με αυτό που είδαμε στο προηγούμενο review της Η80i GT. Με την διαφορά ότι αυτή τη φορά φαινόταν λίγο διαφορετικά λειασμένο, ίσως και κάπως "ταλαιπωρημένο". Η επιφάνειά του είναι κατεργασμένη με ομόκεντρη κοπή σε τόρνο ακριβείας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αδιόρατες ομόκεντρες αυλακώσεις. Αυτές οι αυλακώσεις "απορροφούν" την περίσσεια της θερμοαγώγιμης πάστας εξασφαλίζοντας την βέλτιστη επαφή με το CPU heat spreader, αλλά απεδείχθησαν πολύ "ντροπαλές" και αγανάκτησα μέχρι να φανούν στο φακό! Μακροσκοπικά όμως και παρά τις μικρές αμυχές που υπήρχαν ή έγιναν, η επιφάνεια είναι λεία δίνοντας την αίσθηση του σατινέ. Ώρα λοιπόν για τις δοκιμές μας. Η καμπυλότητα απ' ότι μας λένε τα φίλερ στην κατεύθυνση αυτή είναι περίπου 250μm, ενώ στην άλλη αποδείχνεται λίγο πιο μεγάλη. Εδώ πλησιάζουμε σχεδόν το μισό χιλιοστό, πράγμα που δεν είναι συνηθισμένο και μας βάζει σε σκέψεις, αλλά να θυμίσουμε ότι αυτό το cold plate έχει επιδείξει και στο παρελθόν μια αξιοσημείωτη "ευκαμψία" και προσαρμοστικότητα. Το κυρτό αυτό σχήμα δίνεται για να υπάρχει καλύτερη θερμική σύζευξη με τις νεώτερες CPU, των οποίων το heat spreader είναι ελαφρά κοίλο και φυσικά αυτό είναι πολύ καλό! Εκείνο που μένει να φανεί, είναι το πως θα τα πάει με το απολύτως επίπεδο "heat spreader" του "Ήφαιστου"! Οι τακτικοί αναγνώστες όμως ξέρουν καλύτερα και δεν "ανησυχούν ! Το σύστημα στερέωσης του "Block" στην μητρική Το σύστημα στερέωσης του block στην μητρική μας, είναι πανεύκολο στη χρήση και εξαιρετικά αποτελεσματικό στη ρύθμιση και διατήρηση της δύναμης σύσφιξης. Για τον τρόπο εγκατάστασης η Corsair έχει αναρτήσει ένα μικρό αλλά χρήσιμο video: Στο video δεν φαίνονται λεπτομέρειες για την συναρμογή του block bracket, γι' αυτό θα παραθέσουμε αυτούσιο το κείμενο που ασχολείται με το θέμα, από την παρουσίαση της Corsair H80i GT που κάναμε πριν λίγο καιρό. Η στήριξη του Block bracket H Corsair έχει υιοθετήσει -από καιρό- μια αποτελεσματικότατη λύση στήριξης του ελάσματος με το οποίο στερεώνεται το block πάνω στη μητρική μας. Το block έχει περιμετρικά στην κάτω του πλευρά, μια σειρά εσοχές πάνω στις οποίες κλειδώνει το bracket στήριξής του. Το πλαστικό έλασμα που δείχνει το βελάκι, είναι ένα από τα τέσσερα που υπάρχουν και φροντίζουν να μένει στη θέση του το bracket, το οποίο το τοποθετούμε με οδηγό της εσοχές του block και τα "γατζάκια" που φέρει το bracket. Αρχικά βάζουμε το bracket και πιέζουμε ελαφρά, έτσι ώστε τα πλαστικά ελάσματα, να υποχωρήσουν και να επιτρέψουν στο bracket να περιστραφεί προς τα δεξιά. Με τον τρόπο αυτό τα γατζάκια του, μπαίνουν σε ένα οδηγό/λούκι και με λίγη περιστροφή ακόμα, τερματίζουν την διαδρομή τους στο stop που υπάρχει. Εκεί με την βοήθεια της πίεσης του πλαστικού ελάσματος, κλειδώνουν σε μια εσοχή που έχει το κάθε πλαστικό "τακουνάκι" που βλέπουμε στην περίμετρο του block. Στην θέση αυτή παραμένει σταθερό και χωρίς καμία..."εκδρομική" τάση! Το σύστημα είναι πολύ απλό, απίστευτα γρήγορο και κυρίως εξαιρετικά στιβαρό καθώς, το ανθεκτικό στη θερμοκρασία πλαστικό της βάσης του block, έχει πολύ καλή μηχανική αντοχή και επιπλέον, οι δυνάμεις σύσφιξης κατανέμονται περιμετρικά και το καταπονούν ελάχιστα. Η στήριξη του CPU back plate Ήρθε η ώρα να δούμε το θέμα που έθιξα πριν. Το μεταλλικό σωληνάκι που περνά μέσα από τις οπές που έχει η μητρική, είναι διαμέτρου 3,66mm και μήκους 3,5mm. Πάνω σε αυτό το σωληνάκι βιδώνεται ο αποστάτης μέχρι που τερματίζει επάνω του, εγκλωβίζοντας την μητρική ανάμεσά τους. Απλό και αποτελεσματικό, όμως εδώ υπάρχει ένα θέμα: Η απόσταση μεταξύ της πατούρας που έχει το σωληνάκι και της κάτω πλευράς του αποστάτη είναι 3,5mm, όποτε συνυπολογίζοντας ότι το πάχος μιας μητρική μπορεί να είναι από 1,5(-) mm ~ 2(+) mm, μας περισσεύουν 2mm ~ 1,5mm αντιστοίχως, για να πατήσει ο αποστάτης στη μητρική. Με άλλα λόγια, ο αποστάτης δεν πατάει στη μητρική αλλά απέχει από αυτή μια απόσταση που μπορεί -ανάλογα με τη μητρική- να μεταβάλετε ~0,5mm και ίσως και περισσότερο. Εδώ αν βάλουμε στους λογαριασμούς μας ότι, η επιφάνεια επαφής του CPU heat spreader σε μια τυπική INTEL κατασκευή socket, απέχει σταθερή απόσταση (~8,0mm) από την άνω επιφάνειά της μητρικής, βλέπουμε ότι σε μια λεπτή μητρική, οι αποστάτες που βιδώσαμε στο CPU back plate, θα στέκονται λίγο ψηλότερα από ότι σε μια πιο παχιά μητρική. Συνεπώς οι δυνάμεις σύσφιξης του block -που ορίζονται από την διαθέσιμη διαδρομή των ελασμάτων στήριξης του bracket, μέχρι να τερματίσουν πάνω στους αποστάτες- στην πράξη θα εξαρτώνται από το πάχος της μητρικής! Σε μια λεπτή μητρική οι δυνάμεις θα είναι μικρότερες από ότι σε μια παχιά μητρική! Βεβαίως εδώ το ζήτημα είναι αν οι δυνάμεις αυτές μεταβάλλονται τόσο ώστε να προκαλέσουν ανιχνεύσιμη διαφορά, όπως και να έχει όμως, ουδέν "κακόν" αμιγές καλού! Μπορούμε πολύ εύκολα, στην περίπτωση που η μητρική μας είναι πράγματι πολύ λεπτή, να προσθέσουμε μια μικρή πλαστική ροδέλα στο σωληνάκι και μετά να περάσουμε το CPU back plate στη μητρική μας. Έτσι προσομοιώνοντας μια παχύτερη μητρική θα έχουμε αυξημένες δυνάμεις σύσφιξης του block πάνω στον επεξεργαστή μας. Παρατήρηση: Στο θέμα αυτό "παίζει" και ένα άλλο "σενάριο", που αν πράγματι συντρέχει, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην Corsair! Η σκέψη είναι ότι, με αυτό το σύστημα στήριξης οι δυνάμεις γίνονται λίγο πιο μικρές όταν η μητρική έχει μικρότερο πάχος, έτσι η λεπτότερη μητρική που μοιραία έχει μικρότερες αντοχές σε κάμψη, υφίσταται μικρότερες δυνάμεις καταπόνησης! Έτσι έχουμε ένα σύστημα στήριξης που λαμβάνει υπόψη του και το πάχος της μητρικής!!! Όλα όμως τελικά κρίνονται από την πράξη! Πάμε λοιπόν να δούμε πως συμπεριφέρθηκε το σύστημα στερέωσης και γενικότερα το cold plate ελέγχοντας τον τρόπο διασποράς της θερμοαγώγιμης πάστας. H διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Πριν προχωρήσουμε στο ζήτημα αυτό, να θυμίσουμε ότι ο λόγος της κυρτότητας του cold plate είναι η καλύτερη εφαρμογή του, στα ελαφρώς κοίλα heat spreaders πολλών από τις σύγχρονες CPU. Βέβαια αυτό σημαίνει μια παραπάνω κατασκευαστική πρόκληση καθώς, αυτή η κυρτότητα δεν πρέπει να αποτελεί πρόβλημα όταν το heat spreader είναι επίπεδο, όπως π.χ. είναι η επιφάνεια του loader του "Ήφαιστου" ! Η διασπορά της προεγκαταστημένης θερμοαγώγιμης πάστας (Stock TIM) Η φωτογραφία τραβήχτηκε αφού ολοκληρώθηκαν οι μετρήσεις με την Stock TIM, αμέσως μετά την αποκόλληση του block από την πλάκα του Loader και από γωνία τέτοια που να φαίνεται κάτι που δεν το βλέπουμε συχνά! Ο λόγος για το "λάδι" που έχει διαφύγει περιμετρικά των ορίων διασποράς της πάστας. Προφανώς κάποιο πρόσθετο της θερμοαγώγιμης ("λάδι"), κάτω από τη θερμική καταπόνηση, διαχωρίστηκε από τα υπόλοιπα συστατικά της. Η διασπορά της πάστας δεν είναι πλήρης, αλλά παρ' όλα αυτά, κάλυψε σαφέστατα επαρκώς την κεντρική περιοχή επαφής που βρίσκεται ο "επεξεργαστής" . Η υφή της δείχνει ότι σαν τελική εφαρμογή, είναι μια πάστα αρκετά σφιχτή με χαμηλή διασπορά, η οποία μετά από tests μερικών ημερών είχε "στεγνώσει", μεταβαλλόμενη σε μια κρούστα που δεν είχε συνοχή και ξεφλούδιζε, θυμίζοντας πάστες που έχουν δουλέψει αρκετό χρόνο . Η ίδια εικόνα φυσικά παρατηρήθηκε και πάνω στην πλάκα του loader, όπου φαίνεται καθαρά ότι η διασπορά της πάστας -πέραν των αρχικών διαστάσεών της- ήταν πολύ μικρή. Παρ' όλα αυτά όμως και παρά το γεγονός ότι η σύσφιξη πρακτικά δεν μείωσε πολύ το πάχος της παρεμβαλλόμενης μεταξύ των δύο επιφανειών πάστας, οι θερμοκρασίες που μετρήθηκαν ήταν πολύ καλές και πρακτικά διέφεραν πολύ λίγο από τις αντίστοιχες που πέτυχε η θερμοαγώγιμη πάστα αναφοράς (Arctic MX-4) που χρησιμοποιούμε στις δοκιμές μας! Συνεπώς, δεν έχω να της προσάψω κάτι, καθώς, ο μικρός σχετικά χρόνος δοκιμών, δεν μας επιτρέπει να διαπιστώσουμε προβλήματα σε βάθος χρόνου. Τα παραπάνω δεν επέτρεψαν να φανεί σε όλη της την έκταση η ελαστικότητα του cold plate, οπότε αναγκαστικά περιμέναμε να δούμε τι έγινε με την διασπορά της reference ΤΙΜ που χρησιμοποιούμε της οποίας η συμπεριφορά είναι γνωστή. Η διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας αναφοράς (Arctic MX-4) Για να είμαι ειλικρινής, ένα φόβο τον είχα ! Το σχεδόν μισό mm "καμπυλότητας" που μετρήθηκε στον έλεγχο της επιπεδότητας, αποτελούσε πρόκληση στην ελαστικότητα του cold plate, αλλά η πραγματικότητα δικαίωσε τις παρατηρήσεις που είχαμε κάνει στην προηγούμενη "συνάντησή" μας με ανάλογο block! Αυτή είναι η πρώτη εικόνα που αντικρίζουμε όταν αφαιρούμε ένα block πάνω από τον Loader του "Ηφαίστου". Και όταν η εικόνα είναι όπως αυτή, τότε έχουμε ένα πάρα πολύ καλό "πάτημα" του cold plate! Με την ευκαιρία όμως αυτής της φωτογραφίας, ας δούμε γιατί λέω, για καλό "πάτημα". Εντάξει το προφανές είναι ότι, ακόμα και η πολύ μικρή ποσότητα πάστας που χρησιμοποιείται (περίπου όσο μια μεγάλη φακή), έχει εξωθηθεί ομοιόμορφα προς όλες τις πλευρές της πλάκας του Loader, αλλά υπάρχει κάτι ακόμα πιο σημαντικό που μας λέει ότι είχαμε καλό πάτημα. Αν παρατηρήσετε (σε μεγέθυνση ακόμα καλύτερα) όλη η πλάκα καλύπτεται μέχρι και τα άκρα της από κατάλοιπα της θερμοαγώγιμης πάστας που έχουν δενδροειδή μορφή (μοιάζουν με ρίζες). Αυτό συμβαίνει κατά την αποκόλληση του block από τον Loader και οφείλεται στο ότι μεταξύ των δύο επιφανειών επικρατεί κενό αέρος, με συνέπεια τη στιγμή της αποκόλλησης το λεπτό film θερμοαγώγιμης που έχει απομείνει μεταξύ των πλακών, κυριολεκτικά ρουφιέται από τις μικροσκοπικές περιοχές κενού που δημιουργούνται σε αυτή την πρώτη ελάχιστη απομάκρυνση των δύο πλακών. Το σημαντικό εδώ είναι ότι, αυτές οι δομές δημιουργούνται μόνο όταν έχουμε πραγματικά καλή επαφή, μόνο όταν το cold plate έχει..."ριζώσει" στο heat spreader! Πάμε όμως να δούμε και την εικόνα του cold plate. Πιστεύω ότι δεν χρειάζονται πολλά λόγια, η εικόνα "μιλά" από μόνη της ! Το κυρτό cold plate, κάτω από την πίεση των δυνάμεων σύσφιξης, προοδευτικά "ίσιωσε" και πάτησε τέλεια, μέχρι τα άκρα, του τελείως επίπεδου Loader! ! ! Η κυρτή επιφάνεια του cold plate προσαρμόζεται τέλεια, σε όλες τις ενδεχόμενες επιφάνειες των CPU heat spreaders, ανεξάρτητα με το αν αυτές είναι κοίλες, επίπεδες, ή κυρτές! Στο σημείο αυτό, πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στο R&D τμήμα της Corsair (ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, στην Asetek που είναι ο ΟΕΜ κατασκευαστής του συγκεκριμένου block) καθώς, με την ελαστικότητα και το "ευπροσάρμοστο" του cold plate, έχει δώσει μια εξαιρετική λύση σε ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα στον τομέα αυτό ! Θέματα συμβατότητας με κουτιά και μητρικές Εδώ δεν έχουμε να σημειώσουμε παρά μόνο δύο πράγματα: 1. Το βύσμα της USB διασύνδεσης με την μητρική μας, ξεπερνά κατά ~7mm το όριο που θέτει η INTEL, συνεπώς μπορεί σε κάποια σπάνια περίπτωση να σας δημιουργήσει θέμα, οπότε καλό είναι να το προσέξετε. 2. Σε πολύ λεπτές μητρικές (π.χ. κάποιες mini ή micro ATX) υπάρχει περίπτωση η μητρική να έχει πάχος πιο λίγο από το 1,5mm,οπότε -όπως είπαμε και πιο πριν- αξίζει το κόπο να πειραματιστείτε με την προσθήκη λεπτών πλαστικών ροδελών που θα τις περάσετε στα σωληνάκια του CPU back plate, πριν το τοποθετήσετε στην μητρική σας. Έτσι θα πετύχετε καλύτερες δυνάμεις σύσφιξης ακόμα και σε αυτή την οριακή κατάσταση. Οι ανεμιστήρες Οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Corsair H100i GTX είναι οι SP120L, 120mm με έλεγχο μέσω PWM (τετραπολικό καλώδιο),ακριβώς ίδιοι με τους ανεμιστήρες της H80i GT που είχαμε δοκιμάσει πρόσφατα. Αυτό είναι πολύ καλό για δυο λόγους, ο πρώτος ενδιαφέρει και εμάς και εσάς καθώς θα μας δοθεί η δυνατότητα να δοκιμάσουμε την ΑΙΟ μας και σε διάταξη Push-Pull με τέσσερις stock ανεμιστήρες και το δεύτερο ενδιαφέρει εμένα καθώς, η δουλειά που ήδη έχει γίνει θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί και έδω, πράγμα πολύ καλό, μιας και ήδη η προεργασία του review αποτελεί μια πολυήμερη διαδικασία ! Τα έδρανα του ανεμιστήρα Ό άξονας του ανεμιστήρα δεν είναι προσβάσιμος και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να δούμε την ποιότητα των εδράνων του, πράγμα για το οποίο -δυστυχώς- η Corsair είναι πολύ φειδωλή στις πληροφορίες! Παρ' όλα αυτά, χρησιμοποιώντας έμμεσους τρόπους ελέγχου, δεν διαπιστώσαμε κάποια συμπεριφορά από αυτές που χαρακτηρίζουν τα χαμηλής ποιότητας έδρανα. Για τη μεθοδολογία ελέγχου, μπορείτε να δείτε εδώ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η H100i GTX έρχεται με πενταετή εγγύηση και συνεπώς οι πιθανότητες είναι υπέρ της χρήσης ποιοτικών εδράνων. Τα αντικραδασμικά μέτρα Εδώ πραγματικά δεν έχουμε να πούμε απολύτως τίποτε γιατί ο ανεμιστήρας -σε αντίθεση με τους ομόλογούς του, της σειράς High pressure, που έχουν ελαστικά τακουνάκια στις γωνίες τους- δεν διαθέτει κανένα από αυτά και αυτό αποτελεί μια κύρια "διαφωνία" μας! Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι, παρά την πολυήμερη "επαφή" μας μαζί τους, δεν διαπιστώσαμε κανένα πρόβλημα κραδασμών. Αυτό πέραν της ποιότητας κατασκευής οφείλεται και στην μορφή του πλαισίου τους, που έχει αρκετή ελαστικότητα, η οποία σε συνδυασμό με το ότι ο ανεμιστήρας "πατάει" μόνο στις τέσσερις γωνίες του (και λίγο στο μέσο των δύο πλευρών του), έχει σαν τελικό αποτέλεσμα ο ανεμιστήρας να έχει "ελαστική" ανάρτηση με παράλληλη απουσία επαφής με το radiator. Συνεπώς οι όποιοι ενδεχόμενοι κραδασμοί αποσβένυνται από το ίδιο το πλαίσιο του ανεμιστήρα. Τα μέτρα καταστολής του θορύβου της φτερωτής Εδώ υπάρχουν ιδιαιτερότητες, σημειώνουμε δυο θετικά: 1. Την στρογγυλεμένη μύτη των ακροπτερυγίων, πράγμα που εφαρμόζεται σε πάρα πολλές κατασκευές με στόχο, την προοδευτική διάσπαση του περιμετρικού οριακού στρώματος του πλαισίου του ανεμιστήρα και την συνακόλουθη μείωση του αντίστοιχου θορύβου. 2. Την ελαφρά πάχυνση του χείλους προσβολής των πτερυγίων, που συμβάλει στην ακαμψία τους και μειώνει την τάση του οριακού στρώματος να αποκολληθεί από την επάνω πλευρά του πτερυγίου (suction side), με ευεργετική επίδραση στο θέμα του θορύβου. Αυτό το δεύτερο χαρακτηριστικό, μολονότι σημαντικό, είναι "κρυφό" καθώς, για να αναδειχθεί η παρουσία του, επιστρατεύτηκαν "έκτακτα" μέτρα! Φυσικά υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης της ηχητικής υπογραφής τους (π.χ. winglets), καθώς οι ανεμιστήρες είναι που κάνουν την διαφορά στον τομέα της φιλικότητας προς το χρήστη (τα αυτιά του δηλαδή ! ). Η στατική πίεση του ανεμιστήρα Εδώ, μπαίνουμε για πρώτη φορά με άλλες απαιτήσεις καθώς, έχουμε πλέον ένα τρόπο να την κρίνουμε! Όχι μη πάει το μυαλό σας σε πανάκριβους εξοπλισμούς, αυτοί είναι ακόμα άπιαστοι για τις δυνατότητές μας, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να αναζητούμε ένα τρόπο να μην αφήνουμε αυτή την παράμετρο ανεξέλεγκτη! Στο εργαστήριο του TheLab αναπτύχθηκε μια απλή μεθοδολογία, που μας δίνει έμμεσα μια εκτίμηση σε σχέση με την στατική πίεση που δηλώνει ο κάθε κατασκευαστής ανεμιστήρα. Φυσικά πάντα μιλάμε για συγκριτικά αποτελέσματα και όχι για απόλυτες μετρήσεις της στατικής πίεσης. Η ιδέα βασίζεται στο γεγονός ότι ένας ανεμιστήρας κατασκευασμένος να αποδίδει τα βέλτιστα σαν ανεμιστήρας radiator, όταν δουλεύει στον ελεύθερο αέρα θα συμπεριφέρεται διαφορετικά από ότι όταν θα τον μετρήσουμε πάνω στο radiator. Με βάση αυτό και κατ' αναλογία των διαγραμμάτων πίεσης / ροής που συνοδεύουν όλους τους επαγγελματικούς ανεμιστήρες, έγιναν δύο δοκιμές κάποιων ανεμιστήρων σε πλήρως ελεύθερη ροή και σε πλήρως φραγμένη ροή (η έξοδος του ανεμιστήρα είναι τελείως φραγμένη με ένα επίπεδο αντικείμενο). Το αποτέλεσμα που περιμένουμε να δούμε είναι ο ανεμιστήρας με την σχεδίαση για υψηλή στατική πίεση, όταν συναντήσει αντίσταση, να προσπαθήσει να την ξεπεράσει απορροφώντας περισσότερο ρεύμα προκειμένου να διατηρήσει τις στροφές του και να κάνει την δουλειά του! Αντίθετα, ένας ανεμιστήρας που είναι σχεδιασμένος για μεγάλη ροή κάτω από μικρή στατική πίεση, σχεδόν δεν θα καταλάβει ότι η έξοδός του είναι κλειστή, καθώς ο τρόπος που προωθεί τον αέρα είναι διαφορετικός. Έτσι δεν θα απορροφήσει παραπάνω ρεύμα καθώς οι στροφές του θα παραμείνουν πάνω κάτω ίδιες. Με βάση αυτά, μπορούμε να δούμε στο γράφημα που ακολουθεί μερικές χαρακτηριστικές τιμές. {Οι μπάρες που είναι κενές απεικονίζουν τα εργοστασιακά δεδομένα του ανεμιστήρα και οι μπάρες που είναι γεμάτες, δείχνουν τις τιμές που μετρήσαμε. Οι μετρήσεις του ρεύματος έγιναν με όργανο True RMS και δείχνει τόσο την AC όσο και την DC συνιστώσα του, και η μπάρα Current Delta %, δείχνει την ποσοστιαία αύξηση του ρεύματος λειτουργίας του ανεμιστήρα όταν αυτός βρεθεί σε αδυναμία να προωθήσει τον αέρα στην έξοδό του} Παρατήρηση: Το γράφημα είναι "δάνειο" από την παρουσίαση της H80i GT. Όπως βλέπουμε, άλλοι ανεμιστήρες σχεδόν δεν "αντιλαμβάνονται" την αλλαγή κατάστασης του airflow, και άλλοι με το που θα "δουν" αντίσταση στην έξοδό τους, αναλαμβάνουν να δουλέψουν πιο έντονα απορροφώντας περισσότερη ενέργεια προκειμένου να καταφέρουν να σπρώξουν τον αέρα. Βεβαίως εδώ έχουμε μια οριακή κατάσταση η οποία όμως είναι και η χαρακτηριστική που διακρίνει τους ανεμιστήρες High Pressure από τους High Airflow. Φυσικά, υπάρχουν και ανεμιστήρες σχεδιασμένοι να κάνουν και τις δύο δουλειές, όπως το "τερατάκι" της EBM-Papst, που τράβηξε δυόμιση φορές μεγαλύτερο ρεύμα, όταν βρέθηκε στα δύσκολα και έπρεπε να το κρατάω με δύναμη στο τραπέζι που χρησιμοποιήθηκε σαν εμπόδιο για να μην..."πετάξει" ! [] Ερχόμενοι τώρα να δούμε τι κατάφερε ο Corsair SP120L PWM, που ψύχει την H100i GTX, διαπιστώνουμε ότι έκανε εξαιρετική δουλειά! Η δήλωση της Corsair ότι πρόκειται για ανεμιστήρα ειδικά σχεδιασμένο για radiator, αποδεικνύεται ακριβέστατη. Ο ανεμιστήρας όταν "δει" τα ζόρια, "πατάει γκάζι" και εξακολουθεί "ατάραχος" να κάνει την δουλειά του ! Αλλά θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά στη σχεδίασή του. Τα πτερύγια υψηλής στατικής πίεσης Μέχρι τώρα έχουμε μιλήσει αρκετές φορές για τον σχεδιασμό των πτερυγίων των ανεμιστήρων, και έχουμε δει ότι αυτός, είναι ο κρισιμότερος παράγοντας στον προσδιορισμό του χαρακτήρα του ανεμιστήρα. Στην περίπτωση όμως του ανεμιστήρα που έχουμε σήμερα στο πάγκο του TheLab, το σχέδιό του έχει τόσο ευδιάκριτα στοιχεία, που είναι μια ευκαιρία να τα δούμε από κοντά. Το ποσοστό κάλυψης της διατομής του ανεμιστήρα Στις δύο εικόνες που ακολουθούν, είναι το πρώτο "μυστικό" ενός ανεμιστήρα υψηλής στατικής πίεσης. Τα πτερύγιά του καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο το άνοιγμα του ανεμιστήρα, από το σημείο που ξεκινούν από το hub του κινητήρα, όπου βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία ότι το ένα πτερύγιο ξεκινάει κάτω ακριβώς από τη σημείο που τελειώνει το άλλο, μέχρι το άκρο των πτερυγίων που είναι πάρα πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Αν όλη αυτή η κάλυψη της διατομής του ανεμιστήρα, σας θυμίζει "παγίδα", δεν θα έχετε άδικο! Ακριβώς αυτό είναι ένας ανεμιστήρας υψηλής πίεσης, μια παγίδα, στην οποία όσος αέρας μπει δεν μπορεί να φύγει από πουθενά αλλού, παρά μόνον από το άνοιγμα που τον σπρώχνουν τα πτερύγια και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ας δούμε δυο ακόμα φωτογραφίες που δείχνουν ακόμα μια λεπτομέρεια. Η κλίση των πτερυγίων Δείτε στην αριστερή φωτογραφία πόσο μικρή κλίση έχουν στο άκρο τους τα πτερύγια. Η μύτη τους είναι σχεδόν παράλληλη με το επίπεδο του ανεμιστήρα και η συνέχεια του ακροπτερύγιου -εκμεταλλευόμενη το μεγάλο μήκος της- χαμηλώνει πολύ προοδευτικά προς τα μέσα, χωρίς να έχει απότομες αλλαγές κλίσης. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο εσωτερικό άκρο των πτερυγίων και εδώ, η κλίση είναι πολύ μικρή και ομαλή, εκμεταλλευόμενη όλο τα διαθέσιμο μήκος που της αναλογεί πάνω στο hub. Όλα αυτά συγκλίνουν στο να σπρώξουν τον αέρα προς τα πίσω και καθώς το ένα πτερύγιο διαδέχεται το άλλο, ο αέρας ακόμα και δυσκολία να βρει, δεν μπορεί να διαφύγει προς τα πίσω (προς την είσοδο του ανεμιστήρα), γιατί μια νέα ποσότητα έρχεται από το επόμενο πτερύγιο. Αυτή είναι η τεχνική, το πτερύγιο με τη μικρή του κλίση, πιέζει σαν "σπάτουλα" τον αέρα πάνω στο radiator, αυτός είναι και ο λόγος που οι ανεμιστήρες υψηλής πίεσης δεν έχουν πολλά πτερύγια, αλλά λίγα και πλατιά καθώς, στις διαθέσιμες διαστάσεις, η μικρή κλίση δεν συμβιβάζεται με τα πολλά πτερύγια. Το airflow Καλά όλα αυτά, αλλά με το airflow τι γίνεται; Η φτερωτή αυτή, φράζει όλη τη διατομή, από που θα περάσει ο αέρας για να πετύχουμε μεγάλο airflow! Η απάντηση είναι μία ... δεν θα περάσει !!! Ο λόγος είναι ότι μια τέτοια σχεδίαση είναι ασύμβατη με πολύ υψηλό airflow καθώς, ο τρόπος για να έχουμε μεγάλο airflow και υψηλή στατική πίεση σημαίνουν, ή ιδιαίτερα ογκώδεις κατασκευές, η εξωφρενικά θορυβώδεις, ή και τα δυο ταυτόχρονα! "Οι κατασκευές που δίνουν υψηλό airflow, έχουν -πάντα για την χρήση σε PC- διαφορετική σχεδίαση και δεν έχει νόημα να βάλουμε ένα τέτοιον ανεμιστήρα σε ένα "σφιχτό" radiator, γιατί απλά δεν θα τα καταφέρει να ωθήσει μέσα από το ψυγείο τον αέρα που λέει, γιατί το ονομαστικό airflow είναι μετρημένο στον ελεύθερο αέρα, χωρίς κανένα εμπόδιο!" Η παραπάνω φράση συνοψίζει ένα κρίσιμο στοιχείο επιλογής τους είδους του ανεμιστήρα που θα χρησιμοποιηθεί! Και μπορεί για την H80i GT τα πράγματα να ήταν έτσι ακριβώς, αλλά στην περίπτωση της μεγαλύτερης αδελφής της που παρουσιάζουμε σήμερα, τα πράγματα διαφέρουν! Χωρίς αμφιβολία αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο αέρα θα καταφέρει να περάσει ο ανεμιστήρας μέσα από το radiator και στο ζήτημα αυτό ο Corsair SP120L PWM αποτελεί -όπως είδαμε και στο προηγούμενο γράφημα- μια εξαιρετική λύση καθώς, ανταποκρίνεται άριστα ακόμα και σε οριακή φόρτιση ακόμα και αντιμέτωπος με ένα πολύ "σφιχτό" ψυγείο! Μόνο που στην περίπτωσή μας το radiator της H100i GTX παρά τα 18,9 FpI του, έχοντας πάχος μόνο 16,2 mm, δεν είναι και τόσο "σφιχτό". Η πιθανότητα το radiator να μπορεί να λειτουργήσει και με ανεμιστήρες μεγαλύτερου air flow, μας απασχόλησε έντονα από την στιγμή που αυτά που βλέπαμε στις μετρήσεις σε σχέση με το Δθ του radiator, τα επιβεβαίωσε πανηγυρικά η καμπύλη της θερμικής αντίστασης (Rca). Φυσικά δεν το αφήσαμε έτσι, έγιναν αρκετές δοκιμές και με εναλλακτικούς ανεμιστήρες αρκετά υψηλότερου air flow και χαμηλότερης πίεσης και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά και μπορείτε να τα δείτε στη σελίδα του "Είς βάθος!". Εδώ μπορούμε να πούμε συνοπτικά ότι τα αποτελέσματα "κινούνται" από την επίτευξη της ίδιας ή και καλύτερης ψύξης με λιγότερο έως και υποδιπλάσιο θόρυβο, έως την δυνατότητα -με θερμική επιβάρυνση μόλις 1 οC- να έχουμε 11 dB(A) λιγότερο θόρυβο, πράγμα, που λαμβάνοντας υπόψη ότι για κάθε μείωση κατά 3 dB(A) ο θόρυβος μειώνεται στο μισό, είναι αν μη τι άλλο, εντυπωσιακό! Συνεπώς φαίνεται καθαρά ότι το radiator της H100i GTX μπορεί να συμβιβαστεί με ανεμιστήρες υψηλότερης ροής και μάλιστα αν σκεφτούμε ότι οι Scythe Slip Stream 120 Kaze Jyuni που χρησιμοποιήσαμε εμείς, δεν αποτελούν και την "κορωνίδα" του αθόρυβου σχεδιασμού, πιστεύουμε ότι η Corsair θα πρέπει να δώσει βάρος προς αυτή την κατεύθυνση γιατί, αν τα πρόχειρα αποτελέσματα που πήραμε εμείς είναι αυτά, τότε ένα οργανωμένο R&D τμήμα μπορεί να κάνει "θαύματα" ! Εδώ για λόγους ακρίβειας και για να μην παραβλέψουμε κάτι που είναι σημαντικό στην επιλογή των ανεμιστήρων, θα πρέπει να πούμε ότι κατά τον σχεδιασμό τους, λαμβάνεται υπόψη ότι προοδευτικά το radiator θα "πιάσει" σκόνη και η διέλευση του αέρα θα είναι λίγο πιο δύσκολη (οι "ανοικοκύρευτοι" να προσέξουν, δεν μιλάω για το ..."πάπλωμα" που καλύπτει τα δικά τους ψυγεία! ) Το πλαίσιο του ανεμιστήρα Το θέμα αυτό μας απασχολεί σε κάθε παρουσίαση και όχι μόνο για τους προφανείς λόγους αλλά και για ένα ζήτημα που η Corsair -εν προκειμένω- δεν το έχει αντιμετωπίσει με τον βέλτιστο τρόπο. Ο λόγος είναι η διαρροή αέρα (Air Leak), για να δούμε μερικές φωτογραφίες: Όπως βλέπετε στις δύο πλευρές, μεταξύ του πλαισίου του ανεμιστήρα και του radiator υπάρχει ένα κενό, από το οποίο μπορεί να περνάει ο αέρας και φυσικά, ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την πίσω πλευρά. Δεν θα σας κουράσω με τον τρόπο ελέγχου της διαρροής του αέρα, (μπορείτε όμως να δείτε τον τρόπο εδώ στην αντίστοιχη παράγραφο της σελίδας.) Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι μια μικρή ποσότητα αέρα να διαφεύγει από την πλευρά εισόδου του αέρα στο radiator καθώς, οι Push ανεμιστήρες ωθούν περισσότερο αέρα από αυτόν που φυσιολογικά μπορεί να περάσει από αυτό, και το αντίστροφο συμβαίνει από την πίσω πλευρά, όπου οι Pull ανεμιστήρες, μη τροφοδοτούμενοι επαρκώς, διαθέτουν ένα μέρος από την αναρροφητική ικανότητά τους, ανακυκλώνοντας κάποια ποσότητα αέρα που δεν έχει περάσει από το radiator! Οι διαφορές μπορεί να είναι μικρές, αλλά πιστεύω ότι με τον τρόπο που ο τεχνολογικός ανταγωνισμός ωθεί τα πράγματα, ακόμα και τα μικρά μπορεί να είναι σημαντικά! Συνεπώς το R&D τμήμα της Corsair έχει ένα θέμα να λύσει προκειμένου να μας δώσει ακόμα καλύτερη λύση όσον αφορά στο πλαίσιο του ανεμιστήρα. Τα περιθώρια ρύθμισης των ανεμιστήρων Για να μη "γκρινιάζω" μόνο, ας δούμε ένα από τα πολύ καλά χαρακτηριστικά που έχουν οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την H100i GTX. Ο λόγος για το τεράστιο περιθώριο ρύθμισης που χαρίζει στους ανεμιστήρες το κύκλωμα ελέγχου τους. Και εδώ δεν μιλάω για τα όρια ρύθμισης που τους παρέχει το Corsair Link, αλλά για το τι ακραίο μπορούμε να πετύχουμε "παίζοντας με την τάση τροφοδοσίας τους, σε συνδυασμό με ένα PWM Fan controller. Εδώ βλέπουμε ότι τα περιθώρια ρύθμισης μέσω PWM, ξεκινώντας από τα 12 Vdc, κυμαίνονται από 2.800 rpm, έως τις 830 rpm και καταλήγοντας σε τάση τροφοδοσίας των ανεμιστήρων τα 5Vdc, έχουμε -με μέγιστες στροφές τις 1310rpm- την δυνατότητα να κατέβουμε μέχρι τις 280rpm ! Οι ανεμιστήρες ξεκινάνε να δουλεύουν σωστά από τα ~4,30 Vdc, όπου οι στροφές τους είναι 240rpm! Ο λόγος 1/10 των min/max στροφών είναι από τους πιο εντυπωσιακούς που έχουμε δει σε ανεμιστήρες! Και εδώ αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στην Corsair! Ο θόρυβος των ανεμιστήρων ανάλογα με το fan setup Αυτό είναι ένα θέμα που συνήθως δεν "φτάνει" στα μάτια των αναγνωστών καθώς δεν παρατηρούνται αξιόλογες διαφορές, πέραν εννοείται των αναμενόμενων που υπάρχουν στο Push-Pull setup. Στην περίπτωση όμως της H100i GTX, παρατηρήθηκε κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον και μας δίνει την ευκαιρία να δούμε στην πράξη αυτό που κατά καιρούς έχουμε τονίσει: "Η απόσταση που μεσολαβεί μεταξύ της κινούμενης φτερωτής και των ακίνητων στοιχείων του περιβάλλοντός της, είναι εξαιρετικά κρίσιμη για τον θόρυβο που θα παράγει αυτή!" Για να δούμε ένα εξαιρετικά αναλυτικό διάγραμμα του παραγόμενου θορύβου από την H100i GTX ανάλογα με το fan setup που λειτουργεί αυτή, που για χάρη σας φτιάξαμε, μετά από πραγματικά ατελείωτες ώρες μετρήσεων! Να πω ότι οι τιμές είναι στατιστικά επεξεργασμένες, για να απαλλαγούν από μικροαποκλίσεις και το διάγραμμα για λόγους χρηστικότητας έχει διαιρεθεί σε δύο τμήματα, με τιμή διαχωρισμού τα ~40 dB(A). Αυτό που πρέπει να συμπληρώσω εδώ, είναι ότι οι μετρήσεις μας γίνονται σε ένα πραγματικά ήσυχο περιβάλλον, που πολλές φορές είναι τόσο ήσυχο, που το dB(A) meter που χρησιμοποιούμε τα βρίσκει "μπαστούνια" καθώς, ο θόρυβος υποβάθρου κατεβαίνει κάτω από τα 30 dB(A)! Να σημειώσω ότι ο θόρυβος σε ένα διαμέρισμα μιας πόλης τις νυχτερινές ώρες που η "πλάση κοιμάται", είναι περίπου 33 dB(A). Στο θέμα μας όμως. Αν παρατηρήσετε τον θόρυβο του Pull setup, αυτός σε όλη την κλίμακα των στροφών "κινείται" πολύ πιο κοντά σε αυτόν του Push-Pull setup παρά στον θόρυβο του Push setup, που λογικά θα περιμέναμε. Και λέω λογικά, γιατί μεταξύ του dB(A) meter και των ανεμιστήρων, παρεμβάλλεται το radiator το οποίο περιμένουμε -και όχι "άδικα"- να μειώσει κάπως τον θόρυβο διασπείροντάς τον! Αυτό που συμβαίνει όμως, είναι ότι το radiator τώρα, απέχει από την ταχέως κινούμενη φτερωτή απόσταση που είναι λιγότερη από το μισό αυτής που υπάρχει μεταξύ τους στο Push setup! Αποτέλεσμα αυτού, είναι ο αεροδυναμικός θόρυβος να αυξάνει και φυσικά σε αυτό βοηθάει και το περιδινούμενο μέτωπο αέρα που παρασύρει η φτερωτή, το οποίο, καθώς τώρα η τροφοδότηση με αέρα είναι μικρότερη, είναι λίγο πιο εκτεταμένο και σαρώνει τα πτερύγια του radiator πιο έντονα. Κλείνοντας την σελίδα αυτή, ελπίζω να είναι φανερός ο καταλυτικός ρόλος που μπορεί να παίξουν οι ανεμιστήρες και ότι τελικά, η επιλογή τους μπορεί να αποτελέσει τον κρίσιμο παράγοντα! Έτσι συνοψίζοντας και για την συγκεκριμένη κατασκευαστική δομή του radiator, η Corsair φτιάχνοντας ένα προϊόν με πολύ καλές επιδόσεις, για πολύ λίγο, θα μας έφερνε σε δύσκολη θέση! "Ευτυχώς" (!) "δίστασε" να το εξοπλίσει με εκείνες τις λεπτομέρειες που θα αποτελούσαν την πινελιά που λείπει, για να μας αναγκάσει να "ψαχνόμαστε" για να βρούμε κάποιο, έστω ένα (!) μειονέκτημα! Το " [ii[/i] " της [/i] " της Corsair H100i GTΧ] Η Corsair στον τομέα του "αυτοματισμού" στα PC μας έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα που αναφέρονται τόσο σε hardware, όσο και στο συνοδό software, που ακούνε στο γενικό όνομα Corsair Link Βασική ιδέα του, είναι η ευελιξία και οι μεγάλες δυνατότητες ελέγχου, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ελέγχου των παραμέτρων λειτουργίας των PC, στους τομείς, τόσο του airflow και της ψύξης γενικότερα, όσο στον προαιρετικό έλεγχο του φωτισμού τους και όχι μόνον! Η ψύκτρα που σας παρουσιάζουμε σήμερα έχει την δυνατότητα να συνδεθεί με το αντίστοιχο hardware ( το Corsair Commander mini), αλλά μπορεί να λειτουργήσει και από μόνη της, σε συνεργασία με το Corsair Link Dashboard software κατεβάζοντας μια δωρεάν διατιθέμενη κόπια του, από το αντίστοιχο τομέα του site της εταιρίας. Οι δυνατότητες που παρέχει είναι αρκετές και θα τις δούμε επιγραμματικά στη συνέχεια. Στο σημεία αυτό, θέλω να ευχαριστήσω τον καλό φίλο pol77 που έκανε το κόπο να δημιουργήσει μια σειρά screen shots για να μας βοηθήσει! Το περιβάλλον του Corsair Link Dashboard είναι σε απαλές αποχρώσεις του γκρι, που προσωπικά δεν με "χαλάει" αν και θα το ήθελα λίγο πιο οξύ καθώς, έχει επιλεγεί μια ελαφρά εκτός εστίασης απόδοσή του. Το κέντρο της οθόνης καταλαμβάνει το PC "μας". Αριστερά έχουμε τις παραμέτρους / συσκευές του συστήματος που μπορεί να ελέγξει ή να παρακολουθήσει το πρόγραμμα, όπως είναι η αντλία, οι ανεμιστήρες και οι θερμοκρασίες του συστήματος καθώς και τον φωτισμό του Logo της Corsair που είναι πάνω στο block. Ακριβώς από πάνω υπάρχουν μια σειρά από τέσσερα tabs και δεξιά άλλα δυο. Πατώντας δεξιά στο configuration tab,ανοίγει ένα σύνθετο παράθυρο που εν προκειμένω αναφέρεται στην αντλία, για την οποία μπορούμε να δούμε το όνομα, την ομάδα συσκευών στην οποία ανήκει και τον τρόπο λειτουργίας της, πράγματα που τα ορίζουμε εμείς. Επίσης έχουμε ένα ενδεικτικό "αναλογικό" στροφόμετρο", με επιπλέον πληροφορίες για τις μέγιστες στροφές της και υπάρχει και ένα τμήμα του menu που για τη συγκεκριμένη συσκευή είναι ανενεργό. Στην οθόνη αυτή έχοντας επιλέξει -από αριστερά- τον ανεμιστήρα, μπορούμε στην δεξιά πλευρά να δούμε αλλά και να ορίσουμε τις παραμέτρους λειτουργίας του και μάλιστα, είτε επιλέγοντας ένα από τα ήδη έτοιμα profile λειτουργίας (quiet, balanced, performance κλπ), είτε να ορίσουμε εμείς σταθερά, ή μέσω μιας καθοριζόμενης καμπύλης λειτουργίας, τον τρόπο που θα δουλεύει ο ανεμιστήρας ανάλογα με την θερμοκρασία του συστήματος. Για παράδειγμα μπορείτε να δείτε στις δύο οθόνες που ακολουθούν την λειτουργία του συστήματος σε Quiet mode. Πρώτα την αντλία και μετά τους ανεμιστήρες. Η επόμενη "συσκευή" στα αριστερά, είναι ο αισθητήρας που δίνει την θερμοκρασία της ψύκτρας μας και στην δεξιά πλευρά βλέπουμε (και μπορούμε να επιδράσουμε) τις παραμέτρους ταυτοποίησης και λειτουργίας του. Και ερχόμαστε στον φωτισμό (του block στην περίπτωσή μας), όπου μπορούμε να ορίσουμε την απόχρωση που θέλουμε, χρησιμοποιώντας κατάλληλα τα slider στην δεξιά πλευρά της οθόνης. Εδώ έχουμε την επιλογή για σταθερό χρωματισμό, αλλά και για ανακυκλούμενη εναλλαγή χρωμάτων, αλλά επίσης -και είναι και το σημαντικότερο- μπορούμε να εξαρτήσουμε τον χρωματισμό από την θερμοκρασία του συστήματος, δημιουργώντας ένα χρωματικό κώδικα παρακολούθησής της. Στην οθόνη αυτή, έχουμε το φορτίο του επεξεργαστή μας και τις ανάλογες δυνατότητες παρακολούθησης και παραμετροποίησης της αντίδρασης του προγράμματος ελέγχου, σε περίπτωση υπέρβασης των ορίων που έχουμε προκαθορίσει, από ένα μικρό menu επιλογών που ξεκινούν από το σβήσιμο του υπολογιστή μέχρι την λειτουργία των ανεμιστήρων στο 100% τους. Οι δύο επόμενες οθόνες αναφέρονται στην θερμοκρασία του επεξεργαστή και της μητρικής μας. Όπου και εδώ έχουμε τις ανάλογες με πριν δυνατότητες. Η επόμενη οθόνη ασχολείται με τον ανεμιστήρα της CPU, με τις ανάλογες δυνατότητες και ευκολίες επιλογής στην δεξιά πλευρά. Αν δεν μας αρέσει η εικόνα του κουτιού που υπάρχει στο κέντρο της οθόνης μπορούμε να την αλλάξουμε. Επειδή όμως το κουτί σας δεν θα είναι κατ' ανάγκην της Corsair, έχετε την δυνατότητα να βάλετε στη θέση του μια "φωτογραφία" του δικού σας κουτιού. Η εικόνα αυτή μπορεί να φαίνεται λίγο "άσχετη" , αλλά δεν είναι καθώς, -όπως θα δούμε πιο κάτω- τα εικονίδια των συσκευών του συστήματος που είναι στην αριστερή πλευρά της οθόνης, μπορούμε να τα μεταφέρουμε σε όποιο σημείο του κουτιού αντιστοιχεί η φυσική τους θέση! Επίσης έχουμε την δυνατότητα στην δεξιά πλευρά της οθόνης, να εμφανίσουμε ένα temperature monitor της θερμοκρασίας του επεξεργαστή μας και μάλιστα ανά πυρήνα. Όλες αυτές οι συσκευές που είδαμε, μπορούν να καταταχθούν σε κατηγορίες /ομάδες (groups). Οι συσκευές εντάσσονται στο αντίστοιχο group με απλό τράβηγμα και εναπόθεσή τους στην αντίστοιχη λωρίδα, της οποίας το όνομα είναι καθορίσιμο. Έτσι το εικονίδιο της κάθε ενταγμένης σε ομάδα συσκευής, αποκτά τον αντίστοιχο κωδικό αριθμό της ομάδας του που φαίνεται σε ένα μικρό κύκλο πάνω και δεξιά από το εικονίδιο. Το σύστημα ελέγχου που μας παρέχει το Corsair Dashboard, συμπληρώνεται από την δυνατότητα απεικόνισης των λειτουργικών παραμέτρων του συστήματος, σε πολλαπλά γραφήματα που απεικονίζουν την εξέλιξη των τιμών τους στην πορεία του χρόνου. Όλες αυτές οι τιμές μπορούν να κρατηθούν σε log-files και να εξαχθούν στο excel για περαιτέρω επεξεργασία. Η παραμετροποίηση της λειτουργίας και της εμφάνισης του Link Dashboard γίνεται από την αντίστοιχη οθόνη. Στην οποία μπορούμε να ορίσουμε και συγκεκριμένα profile λειτουργίας, με όλες τις επιθυμητές παραμέτρους, και έτσι έχουμε την δυνατότητα να δημιουργήσουμε για κάθε ξεχωριστό τύπο χρήσης του PC μας, και το αντίστοιχο πρότυπο λειτουργίας και να τα ενεργοποιούμε κατά βούληση, χωρίς να χρειάζεται να επανακαθορίσουμε οτιδήποτε σε αυτό. Η υποστήριξη που παρέχει στο σύστημά μας το Corsair Link επεκτείνεται και στην παρακολούθηση αλλά και την κατά βούληση ενημέρωση των driver που αφορούν σε βασικές συσκευές του. Η καταληκτική οθόνη του προγράμματος μας δίνει την έκδοση του Corsair Link που χρησιμοποιούμε, καθώς και χρήσιμα link προς την Corsair και το Suppοrt της. Και αφού σας ξεναγήσαμε στα βασικά του προγράμματος ελέγχου που έρχεται μαζί με την ψύκτρα μας, θα σας αφήσουμε να δείτε μερικές χαρακτηριστικές εικόνες του, από ένα σύστημα "στημένο" με αυτό. Και θα κλείσουμε την μικρή αυτή παρουσίαση, με ένα screenshot που δείχνει μια συμπυκνωμένη εικόνα του συστήματός μας, υπό την προϋπόθεση πάντα, ότι μιλάμε για ένα πλήρες σύστημα που διαθέτει το αντίστοιχο hardware του Corsair Link. Δεν ξέρω πόσοι από τους φίλους του TheLab είναι αυτό που λέμε "Control Freaks", και φυσικά θα εκτιμήσουν τις πλήρεις δυνατότητες που παρέχει το Corsair Link, αλλά πιστεύω ότι αυτά που προσφέρει έχουν στόχο κάθε χρήστη που θέλει έστω και λίγο αυτοματισμό και ασφάλεια στο PC του, καθώς αυτό σημαίνει λιγότερα προβλήματα σε βάθος χρόνου! Για την εντύπωση χρήσης του Corsair Link, δεν έχουμε να σας πούμε κάτι ιδιαίτερο, μιας και οι δοκιμές μας γίνονται σε Loader και όχι σε PC, οπότε σας αφήνουμε την ευχαρίστηση της εξερεύνησης, όλη δική σας! Μετρήσεις Η Hydro Series H100i GTX όντας η δεύτερη κατά σειρά ΑΙΟ της Corsair που βρέθηκε στο πάγκο του TheLab, όπως είναι φυσικό είχε ιδιαίτερη περιποίηση.... Την "βασανίσαμε" με όποιο "διεστραμμένο" τρόπο μπορέσαμε να σκεφτούμε και προοδευτικά διαπιστώσαμε αυτό που φαινόταν από την αρχή! Η Corsair έφτιαξε ένα από τα πιο αδιάφορα στην θερμική καταπόνηση συστήματα ΑΙΟ που έχουμε δει! Δηλαδή -για να γίνουμε ακριβέστεροι-...το πιο "αδιάφορο" ! ! ! Ότι και να κάναμε, οι θερμοκρασίες δεν έλεγαν να πάρουν τον ανήφορο ! Στο διαφημιστικό της η κατασκευάστρια λέει ότι η 100i GTX ενσωματώνει πολλές βελτιώσεις, και από το αποτέλεσμα φαίνεται ότι πράγματι έτσι είναι, αλλά τα πολλά λόγια είναι περιττά, ας πάμε μαζί να δούμε πως τα πήγε απέναντι στον 'Ήφαιστο" ! Στις δοκιμές που έγιναν χρησιμοποιήσαμε όλα τα fan setup και όλα τα επίπεδα air flow και τα αποτελέσματα τους μπορείτε να τα δείτε στον πίνακα που ακολουθεί, φυσικά έγιναν και άλλες δοκιμές, λίγο πιο extreme, που θα τις δούμε στη σελίδα του "Εις βάθος". Αλλά πριν προχωρήσετε καλό είναι να διαβάσετε τις επεξηγήσεις που ακολουθούν! 1. Πιστεύω να έχετε πλέον εξοικειωθεί με τις αναγκαστικές συντομογραφίες που χρησιμοποιώ , αλλά καλού κακού να αναφέρω ένα δυο παραδείγματα, για τους νεώτερους της παρέας. HoPusPulLo = Ho Pus-Pul Lo = Horizontal / Push-Pull / Low (Προσανατολισμός radiator / Διάταξη ανεμιστήρων / Air Flow ) 2. Στις δοκιμές που έγιναν προσδιορίζεται πλέον και ο ακριβής προσανατολισμός του radiator, όσον αφορά στην θέση που έχει η είσοδος του θερμού υγρού που έρχεται από την αντλία και του ψυχρότερου που επιστρέφει προς αυτήν. La_HUCD_PusPul_Me = Lateral (Hot Input>>Up, Cold Output>>Down) / Push- Pull / Medium Η προσθήκη αυτή έγινε για να μπορούμε να δούμε σε πιο προσανατολισμό το radiator αποδίδει καλύτερα. 3. Επίσης μιας και είναι ολοένα και συχνότερο το φαινόμενο να μας έρχονται ψύκτρες με προεγκαταστημένη την θερμοαγώγιμη πάστα, προσθέσαμε και ένα επιπλέον διακριτικό στις δοκιμές που μας δίνει τις συνθήκες δοκιμής τόσο για την πάστα , όσο και για τους χρησιμοποιούμενους ανεμιστήρες: STSF = Stock TIM - Stock Fan RTSF = Reference TIM - Stock Fan RTRF= Reference TIM - Reference Fan Με βάση αυτά, μια συντομογραφία σαν αυτή : Ex-3_LaPusPulAll_RTRF_HUCD σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με το: Extra test No3_Lateral_Push-Pull_All air flows_Reference TIM_ Reference Fan_ Rad Hot Inlet=Up_Rad Cold Outlet=Down Έτσι μπορούμε με μια ματιά να διακρίνουμε περί τίνος πρόκειται , καθώς οι μετρήσεις είναι πολλές! Πριν δούμε τα αποτελέσματα να σημειώσω δυο πραγματάκια που θα βοηθήσουν στην ανάγνωση του πίνακα: 1. Με πορτοκαλί περιθώριο έχει σημαδευτεί η περιοχή με το τυπικό TDP της ψύκτρας. 2. Οι μετρήσεις που έγιναν με την θερμοαγώγιμη πάστα αναφοράς (Arctic MX-4) σημειώνονται με το χαρακτηριστικό (RTSF) και κεραμιδί χρώμα. 3. Οι τιμές που σημειώνονται με μεγάλους χαρακτήρες (κεραμιδί πάντα) είναι αυτές που μπήκαν στον συγκριτικό πίνακα κατάταξης. Και τώρα -ήσυχος πλέον - σας αφήνω να δείτε τα αποτελέσματα: Πρώτη και σημαντική παρατήρηση, η H100i GTX αποδίδει πάρα πολύ καλά ! Με θερμοκρασία Δθ της τάξης των 30,5 oC, τίθεται επικεφαλής των ψυκτρών που έχουμε δοκιμάσει μέχρι τώρα στο νέο setup δοκιμών! Δεύτερο και επίσης σημαντικό όσο αφορά στο setup των κουτιών μας, είναι ότι το radiator της αποδίδει καλύτερα σε Pull setup. Αυτό φυσικά η Corsair το ξέρει, γι' αυτό και η τοποθέτηση του διακοσμητικού στο πλευρό του radiator! Πάντα μετράμε τις ψύκτρες σε όλα τα setup , αλλά δεν έχουμε πάντα τόσο ενδιαφέροντα νέα, όλοι λοιπόν μπορούν να τοποθετήσουν το radiator σε Pull setup και όχι μόνο δεν θα υπάρξει επιβάρυνση αλλά θα έχουν και λίγο καλύτερες θερμοκρασίες και το διακοσμητικό...σε πρώτη θέα από το παράθυρο του κουτιού τους ! Βέβαια πολλοί χρήστες που έχουν κουτί που μπορεί 30ρι radiator σε Push-Pull, με ένα μικρό κόστος επιπλέον μπορούν να "απολαύσουν" όχι μόνο ακόμα καλύτερες θερμοκρασίες, αλλά κυρίως μεγαλύτερη ησυχία ! Καθώς μπορούν να έχουν τις "ίδιες" θερμοκρασίες, με πολύ λιγότερο θόρυβο, έως και τέσσερις φορές, αν δούμε τις τιμές θερμοκρασίας μεταξύ π.χ. HoPusPulMe/Μ6 και HoPusHi/H6. Επίσης, μπορούμε συγκρίνοντας στα αντίστοιχα setup την διαφορά που προκύπτει από την χρήση της Reference θερμοαγώγιμης (κεραμιδί τιμές) σε σχέση με την θερμοαγώγιμη που έρχεται εγκαταστημένη πάνω στο cold plate (μαύρες τιμές), να διαπιστώσουμε ότι η πάστα που συνοδεύει την Η100i GTX δεν υστερεί αισθητά από μια υψηλών προδιαγραφών θερμοαγώγιμη. Οπότε μπορείτε άφοβα να την χρησιμοποιήσετε ! Αλλά γι' αυτά έχουμε πολλά να πούμε στο "Εις βάθος!", όπου θα δούμε και άλλες παραμέτρους της θερμικής συμπεριφοράς της H100i GTX, που πραγματικά ανοίγουν πολλές προοπτικές χρήσης της χωρίς θόρυβο! Όλα αυτά που είδαμε πριν, μπορούμε να τα δούμε στο επόμενο γράφημα, στο οποίο έχουν γίνει κάποιες σημαντικές προσθήκες για να γίνει πιο λειτουργικό. Συγκεκριμένα, έχουν προστεθεί όλες οι τιμές και τα αντίστοιχα setup που τις έδωσαν αυτές, έτσι ώστε με μια μόνο ματιά, να βλέπεις το περί τίνος πρόκειται. Είναι η πρώτη φορά που δίνουμε με τον τρόπο αυτό τη θερμική συμπεριφορά μιας ψύκτρας, αλλά πραγματικά η διάταξη των τιμών βοηθάει! Το μόνο "κακό" που έχει, είναι ότι θα πρέπει να κάνετε λίγο "φροντιστήριο" (οι βιαστικοί μπορούν να δουν στο πάνω μέρος αυτής της σελίδας ) στο τι σημαίνουν οι -ευλογοφανείς για εμένα -κωδικές συντομογραφίες των διάφορων setup μέτρησης. Είναι φανερό ότι το πλήθος των μετρήσεων καθιστούσε αδύνατη την παρουσίασή τους με τον προηγούμενο τρόπο. Αυτό που γίνεται προφανές είναι ότι η ΑΙΟ μας έχει μια εξαιρετικά γραμμική συμπεριφορά, αλλά και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: Το φάσμα μεταβολών της θερμοκρασίας, από το πιο "ασθενικό" setup, μέχρι το πιο αποδοτικό, περιορίζεται στους 9 οC !!! Και εδώ να σημειώσουμε ότι ο έλεγχος έγινε ακριβώς όπως γίνεται σε όλες τις ψύκτρες και όσον αφορά στο air flow, στα τρία γνωστά επίπεδα στροφών (100% , 75 %, 58% ) μετρημένες με παράλληλη σύνδεση ενός fan controller που μέτραγε τις στροφές ταυτόχρονα με το Corsair Link. Εδώ επίσης μπορούμε να δούμε ευκολότερα από ότι στον γενικό πίνακα, ποία setup πλεονεκτούν, καθώς από κάποια θερμοκρασία και κάτω, "υπάρχουν" μόνο τα Pull (και Push-Pull) setup, με την πλευρική τοποθέτηση του radiator να έχει το γενικό προβάδισμα! Πολλά μπορούμε να πούμε ακόμα και γι' αυτό είναι καλύτερο να μας ακολουθήσετε στην επόμενη σελίδα να "το αναλύσουμε! " Μετρήσεις εις βάθος και γραφήματα Στις μετρήσεις που έγιναν στην Corsair H100i GTX, πέρα από τις εύλογες μετρήσεις σε Push και σε Pull είχαμε την δυνατότητα να κάνουμε και μετρήσεις σε Push-Pull setup με ανεμιστήρες ίδιους ακριβώς με αυτούς της ψύκτρας μας. Φυσικά έγιναν και επιπλέον μετρήσεις για να αποκτήσουμε μια πιο πλήρη εικόνα σε σχέση με τις δυνατότητες χρήσης της ψύκτρας. Ας πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι βρήκαμε. 1. Μετρήσεις με την Stock θερμοαγώγιμη πάστα. 1Α. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: HoPusAll STSF HUCU) Εδώ έχουμε μια από τις δύο κλασικές τοποθετήσεις του radiator. Η συμπεριφορά της ΑΙΟ μας είναι τελείως γραμμική, όλα είναι προβλέψιμα και οι τιμές του Δθ πολύ καλές! Σαν σημείωση κρατάμε μόνο ότι στην Push διάταξη το χαμηλό air flow απομακρύνεται "δυσανάλογα" από τις άλλες δύο καμπύλες, μαρτυρώντας έτσι ότι στη διάταξη αυτή τα πράγμα είναι λίγο πιο δύσκολα! 1B. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: HoPulAll STSF HUCU) Οι ανεμιστήρες εδώ έχουν μπει στην επάνω πλευρά του radiator και ρουφάνε αέρα μέσα από αυτό. Κρίνοντας από τις θερμοκρασίες τα πράγματα τώρα είναι πιο εύκολα καθώς, οι τιμές τους σημειώνουν πτώση έως και ένα βαθμό. 1Γ. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: HoPusPulAll STSF HUCU) Εδώ έχουμε ανεμιστήρες και από τις δύο πλευρές του radiator και οι θερμοκρασίες σημειώνουν μια πιο αισθητή πτώση. Σημειώνουμε ότι ενώ για το μέσο και υψηλό air flow, αυτή η μείωση είναι περίπου 1,5 οC, για την χαμηλή ροή, αυτή φτάνει στους 3,7 οC! Αυτό το "ζωντάνεμα" των χαμηλών air flow, είναι χαρακτηριστικό σημάδι των πλεονεκτημάτων που κρύβει η διάταξη push-pull και ένας από τους βασικούς λόγους για την χρήση της. 1Δ.Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:LaPusAll STSF HUCD ) Οι θερμοκρασίες στο χαμηλό air flow πέφτουν λίγο ακόμα, μαρτυρώντας ότι η βοήθεια που παρέχει η βαρύτητα στην κυκλοφορία του ψυκτικού παίζει ένα μικρό ρόλο, στις άλλες ροές δεν σημειώνεται κάποια ιδιαίτερη διαφορά. 1E. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: LaPulAll STSF HUCD ) Στην διάταξη Pull η βελτίωση αν και μικρή, είναι πιο ομοιογενής καθώς, όλες οι ροές εμφανίζονται βελτιωμένες, με την χαμηλή να επικρατεί με 0,8 οC. Το καταλαβαίνω ότι μπορεί και να χαμογελάτε με το μικρό μέγεθος των διαφορών, αλλά μην ξεχνάμε ότι οι διαφορές αυτές προκύπτουν απλά, γιατί αλλάξαμε προσανατολισμό στο radiator και τίποτε άλλο! 1ΣΤ. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code: LaPusPulHi STSF HUCD) Η πρώτη μέτρηση με υποδειγματική καμπύλη Rca! Να θυμίσω εδώ ότι αυτή η καμπύλη μας δείχνει πόσο βελτιώνεται η απόδοση της ψύκτρας μας, καθώς αυξάνει η θερμοκρασία της. Οι διαφορές της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος (καλοκαίρι συν κλιματισμός που ανοιγοκλείνει) προκαλούν πολύ μικρές διαφορές στη συμπεριφορά της ψύκτρας και αυτές φαίνονται πολύ έντονα εδώ, καθώς το εύρος του γραφήματος είναι μόνο 7 χιλιοστά του βαθμού! Κατά τα άλλα η τιμές είναι ανάλογες της οριζόντιας τοποθέτησης, με τη διαφορά ότι απροσδόκητα εμφανίζονται αδιόρατα χειρότερες! 1Z. Μετρήσεις με το radiator κάθετα με τις σωλήνες κάτω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. ( Test code: VePusPulHi STSF HDCD ) Αλλαγή σκηνικού, το radiator έχει μπει κατακόρυφα και οι θερμοκρασίες εμφανίζουν μια αδιόρατη βελτίωση (0,08 του βαθμού), που απλά αποτελούν τη στατιστική επιβεβαίωση ότι "ψάχνουμε ψύλλους στ' άχυρα" ! Η πράξη όμως αποδεικνύει ότι μόνο έτσι μπορείς να εντοπίσεις τις ουσιαστικές διαφορές! Εγώ κάνω υπομονή, (4 ώρες χρειάστηκε η μέτρηση αυτή!), εσείς χαμογελάτε και πάμε παρακάτω! 2. Μετρήσεις με την Reference θερμοαγώγιμη πάστα (Arctic MX-4) 2A. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (test code: HoPulHi RTSF HUCU ) Εδώ η αλλαγή που έγινε είναι ότι αλλάξαμε την stock θερμοαγώγιμη πάστα και βάλαμε την πάστα που χρησιμοποιούμε σε όλες τις δοκιμές μας (Arctic MX-4). Υπάρχει μια πολύ μικρή βελτίωση, ας την παρακολουθήσουμε και στη συνέχεια. 2Β. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: LaPulAll RTSF HUCD ) Εδώ με το radiator πλάγια, οι διαφορές ξεφεύγουν, καθώς κινούνται από τον 1,5 οC έως 0,5 oC (χαμηλό προς υψηλό air flow). 2Γ. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code: LaPusPulHi RTSF HUCD) Και πάλι επιστρέφουμε σε πολύ μικρές βελτιώσεις της θερμοκρασίας που όμως, είναι και αυτές που δίνουν την πρωτιά στον πίνακα της συγκριτικής κατάταξης των ψυκτρών που έχουμε δοκιμάσει ! 2Δ. Μετρήσεις με το radiator κάθετα με τις σωλήνες κάτω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. ( Test code: VePulHi RTSF HDCD ) Η αδιόρατα καλύτερη επίδοση της κατακόρυφης τοποθέτησης, εξακολουθεί και επιμένει! Δυστυχώς δεν είναι η πιο συνήθης τοποθέτηση και λίγους θα ενδιαφέρει αυτό ! 3. Μετρήσεις με την Reference θερμοαγώγιμη πάστα (Arctic MX-4) και τους Reference ανεμιστήρες (Scythe Slip Stream) Στην παράγραφο αυτή εξετάζουμε το πως συμπεριφέρεται η H100i GTX με διαφορετικούς ανεμιστήρες, οι οποίοι έχουν αρκετά μεγαλύτερο air flow και χαμηλότερο θόρυβο. Θα μου πείτε ότι σαφώς αυτό υπερβαίνει το πλαίσιο μιας τυπικής παρουσίασης, αλλά ποιος είπε ότι εδώ κάνουμε τυπικές παρουσιάσεις ! Η χαρά η δικιά μας -και η δικιά σας από ό,τι καταλαβαίνω τόσο καιρό που υπομένεται τα "σεντόνια" μου- είναι να δούμε τι ακριβώς "παίζει" και τι περιθώρια υπάρχουν, για να κάνουμε το καλό, καλύτερο ! Και εδώ υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια! 3A. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code: Ex 1 LaPusHi RTRF HUCD ) Και οι "εκπλήξεις" αρχίζουν με σχεδόν ένα βαθμό κάτω σε σχέση με το αντίστοιχο setup με τους stock ανεμιστήρες και το σημαντικότερο...με 1,5 dB(A) μείωση στο θόρυβο! 3B. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code: Ex 2 LaPulHi RTRF HUCD ) Εδώ γίνεται φανερό ότι οι ανεμιστήρες αυτοί δεν είναι φτιαγμένοι για τη θέση Pull καθώς δεν μπορούν να αναπτύξουν την απαραίτητη υποπίεση. Παρ' όλα αυτά, η επιβάρυνση των 2 βαθμών "ανταμείβεται" με μείωση του θορύβου κατά 4,1 dB(A), δηλαδή ο θόρυβος πλέον, είναι λιγότερος από τον μισό ! 3Γ. Μετρήσεις με το radiator πλάγια, με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: Ex 3 LaPusPulAll RTRF HUCD ) Και εδώ πλέον, φαίνεται πολύ έντονα ο λόγος που μας έκανε να μπούμε σε όλη αυτή τη διαδικασία. Σε Push- Pull με τους εναλλακτικούς ανεμιστήρες -που υπενθυμίζω δεν είναι και ότι το τελειότερο όσον αφορά στο θόρυβο- η Η100i GTX ...απογειώνεται ! Πετυχαίνει την καλύτερη θερμοκρασία στην υψηλή ροή με θόρυβο μειωμένο κατά 4 dB(A) και στην μέση ροή γίνεται η "αποκάλυψη", καθώς πετυχαίνει θερμοκρασίες εφάμιλλες με τις θερμοκρασίες όλων των μονόπλευρων setup και είναι μόλις ένα βαθμό χειρότερη από τις αντίστοιχες διατάξεις Push-Pull με τους stock ανεμιστήρες, παράγοντας όμως θόρυβο μειωμένο κατά 11,2 dB(A) ! Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, κάνει την "ίδια" δουλειά παράγοντας -χονδρικά- δεκατέσσερις φορές λιγότερο θόρυβο! ! ! Αυτό αποτελεί πραγματική πρόκληση για παραπέρα έρευνα σε σχέση με τους καταλληλότερους ανεμιστήρες που μπορεί να δεχτεί η H100i GTX, καθώς μπορεί να δώσει καίρια και δραστική λύση, στο μόνο μειονέκτημα που έχει στις υψηλές στροφές η εξαιρετική κατά τα άλλα, πρόταση της Corsair! 4. Μετρήσεις με την Reference θερμοαγώγιμη πάστα και τους Stock ανεμιστήρες με βάση το Corsair Link Δεν φαντάζομαι να πιστέψατε ότι θα σας αφήναμε παραπονεμένους και δεν θα το ψάχναμε το θέμα αυτό! Απλά μπήκε εδώ σαν μαι αποζημίωση για όσους είχαν το κουράγιο να πάνε το "σεντόνι" μέχρι το τέλος του! 4A. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε διάφορες θερμικές καταπονήσεις και air flow ρυθμιζόμενο από το Corsair Link σε Balanced Mode. (Test code: Ex 4 HoPulVar Balance STSF HUCU) Στο Performance mode το Corsair Link κρατάει τους ανεμιστήρες χαμηλά, μέχρι περίπου τα 240 Watt, από εκεί και πέρα τους δίνει εντολή να περιστραφούν με την μέγιστη ταχύτητα. Πολύ πιθανόν εδώ να υπάρχει η δυνατότητα μικρορυθμίσεων, τις οποίες όμως τις αφήνουμε για τους ευτυχείς μελλοντικούς κατόχους της! Αξίζει να προσέξουμε την καμπύλη του Δθ η οποία μέχρι τα 240 Watt προχωράει ελαττώνοντας την κλίση της από τμήμα σε τμήμα, καθώς οι ανεμιστήρες αυξάνουν προοδευτικά τις στροφές τους. 4B. Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορες θερμικές καταπονήσεις και air flow ρυθμιζόμενο από το Corsair Link σε Quiet Mode. (Test code: Ex 5 LaPusPulVar Quiet RTSF HUCD ) Κατ' αρχήν δε θέλω να μου "τρομάξετε" ! Στο διάγραμμα αυτό η ψύκτρα δουλεύει με βάση το Quiet mode του Corsair Link, και βρήκαμε και την ευκαιρία, να δούμε τι επίδραση έχει η μείωση των στροφών της αντλίας. 1. Μέχρι τα 240 Watt τα πράγματα είναι όπως και στο προηγούμενο γράφημα, απλά σε αυτό το mode οι ανεμιστήρες ξεκινάνε από πιο χαμηλά. 2.Μετά τα 240 Watt οι ανεμιστήρες πιάνουν τη μέγιστη ταχύτητα. 3. Όταν η θερμική επιφόρτιση γίνεται 350 Watt, βρίσκουμε καλή την ιδέα να μειώσουμε τις στροφές τις αντλίας (Performance >>> Quiet) και η αύξηση της θερμοκρασίας που προκύπτει, είναι μόλις 31,53-29,35=2,18 βαθμοί στα 356 Watt! 4. Μειώνουμε την θερμική επιφόρτιση στα 60 Watt κρατώντας την αντλία σε χαμηλές στροφές μέχρι να σταθεροποιηθεί η θερμοκρασία. 5. Και τελικά αυξάνουμε τις στροφές της αντλίας στο μέγιστο και η μείωση θερμοκρασίας που προκύπτει είναι 6,83-6,34= 0,49 βαθμοί ! Συνεπώς και προς άρση κάθε ανησυχίας, μπορείτε άφοβα να έχετε την αντλία σας και στις χαμηλές στροφές καθώς η χειρότερη δυνατή θερμική επιβάρυνση που μπορεί να προκύψει είναι της τάξης των 2 βαθμών, και φυσικά ακόμα καλύτερα, να αναθέσετε στο Corsair Link να αναλάβει να κρατάει το σύστημά σας δροσερό και κατά το δυνατόν αθόρυβο, σύμφωνα με τις επιθυμίες σας! Εδώ έχουμε σε πλήρη αποτύπωση όλη τη θερμική "συγκίνηση" που υπέστη η Η100i GTX προς χάρη σας! Βλέπουμε πόσο δραματικά εκφράζονται οι αλλαγές που προαναφέραμε, καθώς το αναλυτικό εργαλείο που μας δίνει το γράφημα της Rca είναι στο "στοιχείο" του ! 5. Προσδιορισμός της Θερμικής αντίστασης Rca 5A. Μετρήσεις της θερμικής αντίστασης με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους Reference ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε μέγιστη θερμική καταπόνηση και air flow μεταβαλλόμενο σε σταθερά βήματα. (Test code: Rca Estimation LaPusVar ) Εάν αντέχαμε το θόρυβο θα κάναμε αυτό το στήσιμο, αλλά θα μας διώξουν οι γείτονες! Η ψύκτρα έχει περιθώρια και δεν διστάζει να το δείξει. Αφού ξεπερνάει ένα πρόβλημα αεροδυναμικής φύσης στις περίπου 3000 στροφές των EBM Papst, συνεχίζει ακάθεκτη να μειώνει θερμοκρασία πολύ κάτω και από τα Push-Pull setup που είδαμε πριν, για να καταλήξει με ροή αέρα σε επίπεδο μίνι θύελλας (!) στους 26,5 βαθμούς! ! ! Φυσικά όλα αυτά δεν γίνονται γιατί μας αρέσει να μας φυσάει ο ζεστός αέρας από τα τρία μέτρα, αλλά βλέποντας τα αποθέματα που έχει το radiator, δεν μπορούμε παρά να κάνουμε σκέψεις για το επόμενο στάδιο βελτίωσης που δεν είναι άλλο παρά η -αθόρυβη κατά το δυνατόν- αύξηση της ροής του ψυκτικού υγρού. Ήδη η Corsair έχει κάνει βήματα προς την κατεύθυνση αυτή με την χρησιμοποίηση σωλήνων με μεγάλες διαστάσεις, το επόμενο βήμα ίσως να είναι μια μεγαλύτερη αντλία, με μεγαλύτερη φτερωτή που θα κυκλοφορεί αυξημένη ποσότητα ψυκτικού υγρού, χωρίς απαραίτητα να έχει αυξημένες στροφές! Ίδωμεν ! 6. Συγκριτικός πίνακας μετρήσεων με την προσθήκη εναλλακτικών ανεμιστήρων Εδώ σας ετοιμάσαμε ένα πίνακα με όλες τις μετρήσεις που κάναμε, για να ψαχουλέψουν εύκολα οι περίεργου της παρέας! Μπορείτε να βρείτε όσα ήδη αναφέραμε, αλλά και ακόμα περισσότερα. Ελπίζω να βρήκατε πιο βολική αυτή την παρουσίαση των μετρήσεων, γιατί είναι ώρα να πάμε προς το τέλος αυτής της μαραθώνιας παρουσίασης! Συγκριτική κατάταξη Όπως κάθε φορά κάνουμε, να υπενθυμίσουμε ότι τα ραβδογράμματα που ακολουθούν πρέπει να διαβάζονται έχοντας πάντα κατά νου, και την σχεδιαστικά ορισμένη θερμική ισχύ των ψυκτρών που αναφέρονται και έχουμε τονίσει την ιδιαίτερη σημασία που έχει αυτό, όταν έχουμε να κάνουμε με ψύκτρες που διαφέρουν αισθητά από άποψη κατασκευής. Πέραν όμως αυτών και τουλάχιστον μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία προσαρμογής των μετρήσεων που έχουν γίνει με το προηγούμενο setup τροφοδοτικών(1) του "Ήφαιστου", θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι, κάποιες από της ψύκτρες που ακολουθούν, δεν έχουν μετρηθεί με το νέο setup τροφοδοτικών.Αυτές θα τις βρείτε να συνοδεύονται με ένα [ * ] το οποίο ελπίζουμε γρήγορα να το..."χάσουν" καθώς, ήδη τρέχει διαδικασία εκ νέου μέτρησής τους, με τη νέα σύνθεση τροφοδοτικών και ήδη δυο από τις ψύκτρες που είχαν [ * ], δοκιμάστηκαν στο νέο setup και θα τις βρείτε να συνοδεύονται πλέον με ένα ©.{(1): Οι λόγοι που επέβαλαν την αλλαγή αυτή, αναφέρονται διεξοδικά σε προηγούμενο review} Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη τηςCorsair H100i GTX το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθο και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Είναι φανερό ότι η Corsair H100i GTX, διέπρεψε! Εγκαταστάθηκε "χαλαρά" στην κορυφή του πίνακα κατάταξης και μάλιστα με διαφορά που δεν αφήνει περιθώρια για σκέψεις! Φυσικά δεν μιλάμε για συγκλονιστική διαφορά, άλλωστε αυτό με την συνεχή βελτίωση των τεχνικών που "αποστραγγίζουν" κάθε δυνατότητα που έχει μια κατασκευή, έχει σπρώξει τα πράγματα στα όριά τους, έτσι ώστε οι διαφορές του 1 οC να είναι σημαντικές. Σημαντικές όχι τόσο για τον τελικό χρήστη, όσο γιατί αποτελούν μια καθαρή απόδειξη ότι η βελτίωση είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, που προχωράει με μικρά βήματα, δίνοντας αναπόφευκτα αναλόγως "μικρές" βελτιώσεις! Και το ίδιο φυσικά έγινε και στο Push-Pull setup όπου, η διαφορά της από την μέχρι τώρα πρωτεύουσα ΑΙΟ είναι μισός βαθμός Κελσίου. Σημαντική όπως είπαμε, δεν είναι, απλά αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη ότι η Corsair - όπως μας έχει δείξει επανειλημμένα και στο παρελθόν- σαν "κάτι καλό σκοπό να έχει" !!! Αυτός ο άρτιος σχεδιασμός φαίνεται ακόμα καλύτερα αν δούμε την συγκριτική μεταβολή μεταξύ της σημερινής φιλοξενούμενής μας και της μικρής "αδελφής" της, η διαφορά των 5+ βαθμών της H100i GTX από την Η80i GT μας δείχνει μια πολύ σωστή κλιμάκωση των δυνατοτήτων των προϊόντων της κατασκευάστριας, και μάλιστα σε επίρρωση της αναμενόμενης βελτίωσης, έρχεται και η "μικρή" -αλλά αισθητή- βελτίωση στο θόρυβο που παράγει (-2,1 dB(A) ) ! Για να δούμε όμως και την εικόνα με το θέμα του θορύβου. Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθο, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Στο ζήτημα του θορύβου όμως, έρχεται η σειρά να "πληρώσουμε" το λογαριασμό των πολύ καλών επιδόσεων καθώς, ο θόρυβος που κάνει η Corsair H100i GTX, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ανεπαίσθητος! Αντίθετα, η λειτουργία της σε υψηλό airflow είναι αισθητή, ευτυχώς δεν είναι τόσο ενοχλητική καθώς έχουν ληφθεί μέτρα κατά το σχεδιασμό της φτερωτής των ανεμιστήρων της, που περιορίζουν τις ενοχλητικές συχνότητες και αυτό που αντιλαμβάνεσαι είναι το φύσημα των ανεμιστήρων. Από εκεί και πέρα, καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι αυτά συμβαίνουν μόνο όταν η ψύκτρα δουλεύει σε μέγιστη απόδοση, όπου συνήθως υπάρχουν "παράπλευροι" θόρυβοι (βλέπε FPS games ! ), που απαλείφουν το πρόβλημα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η ψύκτρα με την βοήθεια του Corsair Link ή κάποιου fan controller, μπορεί να γίνει πολύ πιο διακριτική, έως ακουστικά "ανύπαρκτη"! Όμως οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες (αλλιώς τι το έχουμε το πίνακα! ), καθώς, όταν βάλεις στη "ζυγαριά" το γεγονός ότι η H100i GTX έχει μέγιστο θόρυβο υπερδιπλάσιο π.χ. από την CM Nepton 240M, η διαφορά των 1,2 οC μεταξύ τους, όπως και να το κάνουμε, "χάνει κάτι από την λάμψη" της! Αυτό ακριβώς πιστεύω είναι το επόμενο κύριο πεδίο βελτίωσης που ανοίγεται στην Corsair, το θέμα του θορύβου! Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή να χαιρετίσουμε τον "νέο ηγέτη" της κατάταξης μας και να πάμε στην επόμενη σελίδα, όπου θα προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε σε μερικές παραγράφους την εμπειρία μας από την πολυήμερη συμβίωσή μας με την Corsair H100i GTΧ. Επίλογος Και τώρα, μετά από αρκετές ημέρες που περάσαμε δοκιμάζοντας την Corsair Hydro Series H100i GTX και δέκα σελίδες παρουσίασης, ήρθε η ώρα να συμπυκνώσουμε όλα αυτά σε μερικές προτάσεις. Θα το πω από την αρχή -για όποιον δεν το έχει καταλάβει δηλαδή(!)- η ΑΙΟ της Corsair μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις! Η αισθητική της είναι διακριτική χωρίς να γίνεται ουδέτερη και δημιουργεί ένα αρμονικό σύνολο, τα διακοσμητικά του radiator μολονότι δεν τα έχει ανάγκη για παραλλαγή του όγκου του, δίνουν την αίσθηση της "ταυτότητας" . Η υποβάθμισης του αίσθησης του όγκου των σωληνώσεων, εξυπηρετείται από το πολύ καλό sleeving τους, και την τελική πινελιά την βάζει το φωτιζόμενο logo των "Πειρατών", που παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν alarm χρωματικού κώδικα, για την ένδειξη της θερμοκρασίας του συστήματος. Αλλά αν αυτά αποτελούν απλά μια "γυαλιστερή επιφάνεια" ή όχι, είναι θέμα υποκειμενικό, αυτό που είναι αντικειμενικό είναι η ουσία, για την οποία η πολυήμερη συμβίωσή μας μαζί της, μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα: Το footprint, της Corsair Hydro Series H100i GTΧ έχει τις "ιδανικές διαστάσεις" για την τεράστια πλειοψηφία των κουτιών, καθώς είναι τελείως απίθανο να υπάρξει θέμα συμβατότητας με κουτί έτοιμο για 2x120 mm AIO. Οι επιδόσεις της δημιουργούν πρόβλημα στον ανταγωνισμό, καθώς κατατάσσεται πρώτη στην κατηγορία της. To "μονού" πάχους ποιοτικό radiator της, έχει σημαντικά αποθέματα "ισχύος" και εφόσον του παρασχεθεί το απαραίτητο air flow, είναι ικανό να κρατήσει ένα σύστημα σε θερμοκρασίες πολύ χαμηλές, ακόμα και αν του ζητήσουμε να απάγει υπερβολική θερμική ισχύ. Παρουσιάζει πρακτικά "αδιαφορία" για τον προσανατολισμό τοποθέτησής του, ενώ αποδίδοντας καλύτερα σε Pull setup επιτρέπει στους χρήστες να έχουν όλες τις επιλογές στησίματος του συστήματός τους και ασχοληθούν με τον υπερχρονισμό έχοντας κάθε ασφάλεια! Οι σωληνώσεις του δεν έχουν καμία τάση να διπλώσουν και παρά το ότι αντιστέκονται στο λύγισμα, τελικά "υποκύπτουν" στα σχέδιά μας και μάλιστα λόγω του πάχους τους, έχουν την τάση να διατηρούνται στην μέγιστη δυνατή καμπυλότητα, επιτρέποντας την απρόσκοπτη ροή του ψυκτικού υγρού. Η αντλία της είναι είναι ήσυχη ακόμα και σε υψηλές στροφές (33,2 dB(A)) καθώς, ο θόρυβος που παράγει υπερκαλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο ακόμα και ενός ήσυχου δωματίου και αν την δουλέψουμε σε μέσες στροφές, τότε γίνεται μη ανιχνεύσιμος (30,8 dB(A)). Το block και το cold plate αποτελούν την κατάληξη μιας μακρόχρονης εξέλιξης και πραγματικά, αφενός μας εντυπωσίασε με την "προσαρμοστικότητά" του και αφετέρου, γιατί με το σύστημα στερέωσης που το συνοδεύει, ο χρήστης είναι σίγουρος ότι θα έχει μια πανεύκολη εγκατάσταση και πάντα με την σωστή πίεση και επαφή με το CPU heat spreader. Οι ανεμιστήρες της μολονότι είναι σχεδιασμένοι ειδικά για παχύτερα radiator, και παρά το ότι δεν εξαντλούν τα θερμικά αποθέματα του λεπτότερου radiator της H100i GTX, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν ανεπαρκείς και μάλιστα, με την πίεση που μπορούν να αναπτύξουν, εγγυούνται ότι θα εξακολουθούν να παρέχουν αρκετό αέρα στο radiator ακόμα και μετά από καιρό, έστω και αν δεν είμαστε της...τακτικής καθαριότητας! Και σαν κατακλείδα της πολύ καλής εικόνας, έρχεται και το συνοδό software (Corsair Link), που μας επιτρέπει να έχουμε πλήρως αυτόματο έλεγχο -κατά τις επιθυμίες μας- του συστήματος ψύξης και όχι μόνον! Βέβαια δεν είναι όλα "ρόδινα", υπάρχουν και κάποια προβλήματα που περισσότερο έχουν να κάνουν όχι με το ότι αφορούν σε κάτι ανεπαρκές, αλλά σε κάποια θέματα που θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, έτσι, για να μην στερούν ούτε το ελάχιστο από ένα εξαιρετικό σύνολο. Μιλάω βασικά για τους ανεμιστήρες και ειδικά για το σχεδιασμό τους, ο οποίος παρά το ότι στο ζήτημα της στατικής πίεσης είναι πολύ καλός, μοιάζει κάποια θέματα να έμειναν "εκτός", υποκύπτοντας ίσως σε ζητήματα "αισθητικής". Ζητήματα όπως αυτό της έλλειψης αντικραδασμικής προστασίας και ιδιαιτέρως, το θέμα της διαρροής του αέρα που οφείλεται στο σχήμα του πλαισίου των ανεμιστήρων, είναι πράγματα, που προς χάριν του υπόλοιπου συνόλου της H100i GTΧ, θα ήταν πολύ καλή ιδέα η Corsair να τα κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά, όχι γιατί είναι ανεπαρκή, αλλά γιατί χαλάνε λίγο την εικόνα μιας εξαιρετικής πρότασης! Στο ίδιο πλαίσιο σκέψης, θα θέλαμε να δούμε έναν επανασχεδιασμό της φτερωτής των ανεμιστήρων, με λίγο περισσότερο βάρος στο air flow και την σχεδιαστική μείωση του θορύβου, γιατί από ότι φαίνεται, το radiator -με το μικρό του πάχος- μπορεί να αξιοποιήσει αρκετά μεγαλύτερο air flow και μάλιστα από ανεμιστήρες όχι απαραίτητα πολύ υψηλής στατικής πίεσης, οι οποίοι θα αξιοποιήσουν τα ανεκμετάλλευτα αποθέματά του παράγοντας σημαντικά χαμηλότερο θόρυβο! Αυτός είναι και ο λόγος που στο τομέα των χαρακτηριστικών παίρνει λίγο μικρότερο βαθμό από την Η80i GT. Επίσης θα θέλαμε να δούμε τις ψύκτρες να έρχονται με ένα σωληνάριο, από την καλή προεγκαταστημένη θερμοαγώγιμη πάστα. Και θα μας άρεσε να δούμε, τα ήδη διακριτικά καλώδιά της να ντύνονται με το ανάλογο sleeve. Και για να τελειώσω με τη "γκρίνια" ( ), να πω ότι ίσως θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα για την Corsair, να εφοδιάζει τα προϊόντα της με περισσότερες τεχνικές πληροφορίες καθώς, όπως και να το κάνουμε, το να έχεις μια ποιοτική και αποτελεσματική ψύκτρα με ένα λεπτομερέστατο πολυσέλιδο manual και να μην την συνοδεύεις με πληροφορίες που αφορούν θέματα όπως το flow rate της αντλίας, ή το MTBF αυτής και των ανεμιστήρων -για να αναφέρω μόνο δύο από αυτά που μου "έλειψαν"- απλά...δεν "ταιριάζει" ! Αλλά η τελική ουσία είναι μία! Ο χρήστης που σκέφτεται να μπει στην compact υδρόψυξη και ιδιαίτερα, αν το κουτί του έχει χώρο για ΑΙΟ με 2x120mm radiator, θα κάνει σφάλμα αν παραβλέψει την εξαιρετική πρόταση της Corsair! Στο σημείο αυτό να σας υπενθυμίσουμε ότι η Corsair Hydro Series H100i GTX έχει πενταετή εγγύηση και την στιγμή που γράφεται αυτή η παρουσίαση, την βρίσκουμε στα Ελληνικά καταστήματα προς 134,56 €, του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της Η συσκευασία της ψύκτρας εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά της. Συμβατότητα με όλες τις πλατφόρμες, με μοναδική επιφύλαξη για το βύσμα USB. Σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη εγκατάσταση. Σύστημα εγκατάστασης με μεγάλη στιβαρότητα και ακρίβεια στην πίεση σύσφιξης. Δεν εμποδίζει την πρόσβαση σε βύσματα και κάρτες που είναι κοντά στο socket. Ανεμιστήρες υψηλής πίεσης με αποδεκτή προσαρμογή στις απαιτήσεις του radiator. Η τροφοδοσία και ο PWM έλεγχος, των ανεμιστήρων εξασφαλίζεται από καλώδιο που είναι ενσωματωμένο στο "block". Ο θόρυβος που παράγει, μολονότι αρκετά αισθητός στις υψηλές στροφές, δεν είναι ενοχλητικός. Cold plate με εξαιρετικά καλό "πάτημα", ανεξάρτητα του CPU heat spreader. Σωλήνες μεγάλης διαμέτρου που δεν διπλώνουν. Sleeving στις σωλήνες που εξυπηρετεί και λόγους anti-kink. Η θερμοαγώγιμη πάστα είναι ήδη τοποθετημένη στο block και έχει πολύ καλή θερμική αγωγιμότητα. Φωτιζόμενο logo στο block που ο χρωματισμός του μπορεί να "συνδεθεί" με την θερμοκρασία του συστήματος. Πολύ αποδοτικό radiator, το οποίο είναι συμβατό και με ανεμιστήρες μεγαλύτερου airflow και παρόμοιας, ή και χαμηλότερης πίεσης. Τα περιθώρια αθόρυβης λειτουργίας του radiator είναι μεγάλα. Πολύ καλές επιδόσεις που την τοποθετούν στη πρώτη θέση της κατηγορίας της. Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο software ελέγχου. Η απόδοση του συστήματος επιτρέπει την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ σε πολύ χαμηλό airflow, χωρίς σημαντική θερμική επιβάρυνση. Εξαιρετικά αναλυτικές οδηγίες εγκατάστασης. Πενταετής εγγύηση. Το βύσμα USB ξεπερνά τα όρια του INTEL footprint. Δεν παρέχεται CPU back plate για την πλατφόρμα της AMD. Οι ανεμιστήρες της -σε ήσυχο περιβάλλον- κάνουν αρκετό θόρυβο στις υψηλές στροφές, που παραμένει αισθητός και στις μέσες. Οι ανεμιστήρες της δεν διαθέτουν κανένα αντικραδασμικό μέτρο (αν και δεν παρατηρήσαμε κάποιο σχετικό πρόβλημα). Ο σχεδιασμός του πλαισίου των ανεμιστήρων, χρειάζεται αναθεώρηση καθώς επιτρέπει air leak που μειώνει την απόδοση. Οι ανεμιστήρες που την συνοδεύουν, καθώς παρέχουν υπερβάλλουσα στατική πίεση και υπολειπόμενο air flow, αφήνουν ανεκμετάλλευτα περιθώρια λειτουργίας σε συνθήκες χαμηλού θορύβου. Οι παρεχόμενες βίδες έχουν σπείρωμα UNC 6/32 το οποίο είναι δυσεύρετο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Δεν παρέχεται επιπλέον σετ βιδών για την υλοποίηση Push-Pull setup. Οι κοντές βίδες που συνοδεύουν το πακέτο είναι πολύ κοντές για την χρήση που προορίζονται. Δεν συνοδεύεται με επιπλέον θερμοαγώγιμη πάστα πέρα από αυτή που είναι προεγκαταστημένη στο cold plate. Η τιμή της, τηρουμένων των αναλογιών με τον ανταγωνισμό, θα θέλαμε να είναι χαμηλότερη. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά η Corsair Hydro Series H100i GTΧ, δε μπορεί να είναι μικρότερη από: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grSeafalco 4/09/2015
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.