Jump to content


Search the Community

Showing results for tags 'icue'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • TheLab.gr
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Από το Εργαστήρι
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
    • Δημοσκοπήσεις
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες RAM DDR/DDR2/DDR3/DDR4/DDR5
    • Συσκευές Αποθήκευσης
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα
    • Internet & Τηλεφωνία
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers - Ηardware & Cloud Apps
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Programming - Scripting & Databases
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Software
  • Artificial Intelligence
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • FinTech
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin
  • Press Releases in English
  • Ειδήσεις

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Hand - Electric Tools
  • Διάφορα
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Blogs

  • in|security
  • Advertorial
  • InfoLab
  • Co-LAB
  • Kingston`s Spot

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

  1. Εισαγωγή Έχουν περάσει δύο χρόνια από την παρουσίαση του Corsair HS80 RGB Wireless από τον συνάδελφο @pol77 και η Corsair προχώρησε σε μία ανανέωσή του, παρουσιάζοντας σήμερα τη νέα ενισχυμένη έκδοσή του, HS80 MAX RGB Wireless, η οποία βρέθηκε τις προηγούμενες βδομάδες στον πάγκο των δοκιμών μας ώστε να σας το παρουσιάσουμε ταυτόχρονα με την παγκόσμια ανακοίνωσή του. Η επιλογή του διακριτικού τίτλου MAX πρέπει να ομολογήσουμε ότι μας θύμισε Apple και τους ARM επεξεργαστές της (οι εκδόσεις των οποίων είναι σαφώς ενισχυμένες σε σχέση με τους απλούς) οπότε το μόνο που μένει είναι δούμε κατά πόσον έχουμε σημαντική βελτίωση/διαφοροποίηση σε σχέση με την παλαιότερη έκδοση. Δεδομένου ότι το HS80 ήταν μέχρι σήμερα η ναυαρχίδα της σειράς HS, υπολειπόμενο μόνο του Virtuoso που σας παρουσιάσαμε προ τετραετίας, ας προχωρήσουμε τάχιστα στο σημερινό review για να δούμε τι επιπλέον έχει να δώσει στον χρήστη η έκδοση MAX. Συσκευασία Όπως πάντα, θα ξεκινήσουμε το review με την συσκευασία στην οποία κυριαρχεί το μαύρο χρώμα με κίτρινες πινελιές όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα τα gaming προϊόντα της Corsair. Στη μπροστινή πλευρά της συσκευασίας δεσπόζει - τι άλλο - μια φωτογραφία του headset καθώς και κάποιες βασικές και σημαντικές πληροφορίες για αυτό, ενώ στην πίσω πλευρά υπάρχουν σε επτά γλώσσες κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά του. Ζουμάροντας στην κάτω πλευρά της πρώτης φωτογραφίας βλέπουμε πως το headset είναι συμβατό τόσο με PC και Mac, όσο και με τις δύο τελευταίες γενιές κονσολών της Sony αλλά και με mobile συσκευές (smartphone και tablet). Πώς γίνεται το τελευταίο; Tο HS80 ΜΑΧ υποστηρίζει πέρα από τη συνδεσιμότητα μέσω του δικού του dongle και σύνδεση Bluetooth. Επιπλέον, όπως και ο προκάτοχός του, υποστηρίζει Dolby Atmos (με το οποίο θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα) καθώς και όπως φυσικά αναμέναμε σύνδεση με την εφαρμογή διαχείρισης των gaming περιφερειακών iCUE. Aφήσαμε για το τέλος το SoundID, το οποίο ο γράφων συνάντησε για πρώτη φορά σε headset. Tι να είναι αυτό άραγε; Υπομονή και θα φτάσουμε και εκεί. Στην κάτω πλευρά της συσκευασίας βρίσκουμε τα αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά του HS80 MAX και επειδή πλέον αρκετοί εδώ μέσα είμαστε και σε ηλικία που αρχίζει η πρεσβυωπία ας κάνουμε και ένα ζουμ. Αφαιρώντας το εξωτερικό sleeve βρίσκουμε ένα μαύρο ματ κουτί με το λογότυπο της Corsair σαν glossy λεπτομέρεια, το οποίο αφού ανοίξουμε μας αποκαλύπτει το headset. Aρκετά όμως με τη συσκευασία, ώρα να περάσουμε στο περιεχόμενο αυτής. Παρελκόμενα Ξεκινώντας με τα παρελκόμενα, όπως και στην περίπτωση του "απλού" HS80, βρίσκουμε τον πομποδέκτη που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα gaming headsets της Corsair, ένα ποιοτικό sleeved καλώδιο USB-A to USB-C, τον οδηγό εγγύησης, τις πληροφορίες ασφαλείας και μια κάρτα που αφορά το Dolby Atmos. O πομποδέκτης διαθέτει φωτιζόμενο λογότυπο, το οποίο πέρα από το εφέ προσφέρει και λειτουργικότητα μιας και χρησιμοποιεί τον φωτισμό για να μας ενημερώσει για την κατάσταση λειτουργίας του. Σε μια πρώτη ματιά, η μοναδική διαφοροποίηση των παρελκόμενων από την προηγούμενη έκδοση του HS80 είναι η αντικατάσταση της λαστιχένιας δέστρας του καλωδίου με ένα δεματικό velcro. Ελάχιστη μεν η διαφοροποίηση, ουσιαστικότατη δε. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 MAX RGB Wireless παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί. Headphones Frequency Response 20Ηz - 40.000 Hz Impedance 32 Ohms @ 1 kHz Sensitivity 116 dB (± 3 dB) Drivers Custom 50mm neodymium, matched pairs Microphone Type Omni-directional broadcast-grade Impedance 2.2k Ohms Frequency Response 100Hz – 10,000Hz Sensitivity -40 dB (± 3 dB) Wireless Type Wireless 2.4 GHz & Bluetooth 5.2 with A2DP, HFP and HSP support Connector USB Type A (2,4 GHz) Range Up to 50 feet (15.2m) over 2.4 GHz, up to 30 feet (9m) with Bluetooth Battery Life Up to 65 hours over 2.4 GHz, up to 130 hours with Bluetooth General USB Charging Cable 1.5m Type A - Type C Product Weight 354 g Dimensions 200mm x 97mm x 183mm Warranty 2 years Από τα χαρακτηριστικά ξεχωρίζουμε την ύπαρξη του broadcast grade μικροφώνου (το οποίο είχε εκθειάσει ο ιδιαίτερα ψείρας σε αυτά @pol77), την υποστήριξη Bluetooth 5.2 και αναπαραγωγής ήχου High Fidelity 24bit/96kHz καθώς και την φαινομενικά εξωπραγματική διάρκεια μπαταρίας έως και 130 ώρες (σίγουρα με πολλούς αστερίσκους). Επίσης αξίζει να σημειώσουμε πως πουθενά δεν αναφέρεται η υποστήριξη της τεχνολογίας SlipStream, η οποία μεταξύ άλλων επιτρέπει τη σύνδεση περισσοτέρων της μίας συσκευής στο ίδιο dongle (π.χ. ένα ποντίκι). Tο Corsair HS80 ΜΑΧ, θα είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά σε δύο χρωματισμούς, το μαύρο που σας παρουσιάζουμε σήμερα και το λευκό, με επίσημη τιμή πώλησης 189.99€ και δύο χρόνια εγγύηση. Κατά το χρόνο συγγραφής του review είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του σε κάποια ελληνικά καταστήματα ως προϊόν για προπαραγγελία με τιμή 179.90€. Κάτω από το φακό - Η γενική εικόνα Οι έχοντες καλή μνήμη θα έχετε ήδη διαπιστώσει πως το Corsair HS80 MAX είναι οπτικά πανομοιότυπα με την προηγούμενη έκδοσή τους που σας είχαμε παρουσιάσει προ διετίας. Παρόλα αυτά, ας κάνουμε ένα γρήγορο πέρασμα γύρω από αυτό. Η πρώτη εντύπωση που δίνει τόσο από τις φωτογραφίες όσο και από το άγγιγμα (για αυτό θα χρειαστεί να με εμπιστευτείτε) είναι πως πρόκειται για ένα ποιοτικό προϊόν με στιβαρή κατασκευή και σοβαρή εμφάνιση (σε αντίθεση με άλλα gaming προϊόντα τα οποία χαρακτηρίζονται από στυλιστικές εξάρσεις που ενίοτε φτάνουν στα όρια αυτού που χαρακτηρίζουμε τσίρκο). Eίναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό με λεπτομέρειες αλουμινίου εκεί που απαιτείται επιπλέον στιβαρότητα, ενώ οι χρωματισμοί που κυριαρχούν είναι του μαύρου και των διάφορων τόνων του γκρι. Τα φωτιζόμενα λογότυπα της Corsair στους δύο οδηγούς είναι μικρά και διακριτικά, ενώ ένας λεπτός δακτύλιος στην περιοχή του μικροφώνου μας προϊδεάζει για την ύπαρξη φωτισμού και εκεί. Το μικρόφωνο εξακολουθεί να μην είναι αποσπώμενο αλλά αναδιπλούμενο και βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του headset. Όπως και στα υπόλοιπα headsets της Corsair που διαθέτουν αναδιπλούμενο μικρόφωνο, έτσι και εδώ η αναδίπλωσή του προς τα επάνω συνοδεύεται από την σίγαση αυτού Όπως είχε αναλυθεί και στο προηγούμενο review, η στήριξη του headset στο κεφάλι του χρήστη γίνεται μέσω μίας υφασμάτινης λωρίδας η οποία διαθέτει επένδυση δερματίνης στην πλευρά που έρχεται σε επαφή με το κεφάλι. Έτσι η στέκα παραμένει σταθερή και η όποια ρύθμιση γίνεται στη λωρίδα αυτή με τρόπο που θα δούμε παρακάτω. Στις φωτογραφίες που βλέπετε τα ακουστικά στον φελιζολένιο συνεργάτη μας, ο οποίος διαθέτει κεφάλι μικρού παιδιού, η λωρίδα είναι όσο πιο μαζεμένη γίνεται. Κλείνοντας τη γενική περιήγηση γύρω από το HS80 MAX, στην πίσω πλευρά του βρίσκουμε 3 συνολικά πλήκτρα. Στο αριστερό ακουστικό υπάρχει το μπουτόν ενεργοποίησης / απενεργοποίησης, το οποίο μπορεί να προγραμματιστεί και για επιπλέον λειτουργίες όπως θα δούμε σε επόμενη ενότητα και το ποτενσιόμετρο ελέγχου της έντασης, ενώ στη δεξιά πλευρά υπάρχει ένα μπουτόν με το λογότυπο του bluetooth το οποίο προφανώς θα χρησιμεύει για σχετικές με τον ασύρματο αυτό τρόπο σύνδεσης. Κάτω από το φακό - Οι λεπτομέρειες Ας ρίξουμε τώρα μια προσεκτικότερη ματιά στο HS80 MAX εστιάζοντας σε κάποιες λεπτομέρειες, ξεκινώντας από τη στέκα και τη ρύθμιση ύψους αυτής. Όπως είδαμε και στη γενική φωτογράφιση η στέκα είναι σταθερού μεγέθους και είναι κατασκευασμένη από πλαστικό. Στο επάνω μέρος της διαθέτει ένα μετρίου μεγέθους με ουδέτερη γραμματοσειρά λογότυπο της Corsair. O ρόλος της είναι 100% δομικός, συνδέοντας τα δύο ακουστικά και τον ιμάντα ρύθμισης ύψους. Ο ιμάντας αυτός στην πλευρά που έρχεται σε επαφή με το κεφάλι έχει ένα μικρού πάχους μαξιλαράκι με επικάλυψη από δερματίνη και είναι ελαστικός. Στα άκρα του διαθέτει velcro, και μέσω αυτού αφού κάνει ένα γύρισμα στην στέκα πάει και κουμπώνει στην εσωτερική πλευρά της. Μικρή αλλά ευχάριστη λεπτομέρεια το πλαστικό στο τελείωμα του ιμάντα που έχει τοποθετηθεί ώστε να αποφευχθούν τυχόν ξεφτίσματα. Η διαδικασία ρύθμισης του ιμάντα είναι σαφώς πιο χρονοβόρα σε σχέση με τους βαθμιδωτούς μηχανισμούς που βλέπουμε συνήθως στα headset. Το εύρος ρυθμίσεων είναι αρκετά μεγάλο, αν και για το κεφάλι του γράφοντος χρειάστηκε να τοποθετηθεί ο ιμάντας στο σημείο που ακουμπάει την κύρια στέκα. Να σημειώσουμε εδώ πως στην πλειοψηφία των headset ο γράφων χρειάζεται να φέρει τους μηχανισμούς στο μέγιστο σημείο ρύθμισης, οπότε η παραπάνω παρατήρηση δεν καταγράφεται ως κάτι αρνητικό. Κοιτάζοντας το σημείο με τα ακουστικά αναρτημένα σε βάση βλέπουμε τις βίδες που συνδέουν τα 2 τμήματα που αποτελούν τη σταθερή στέκα (από το εσωτερικό της διέρχεται το καλώδιο που συνδέει τα δύο ακουστικά) ενώ το ασημί δαχτυλίδι αποτελεί το αλουμινένιο τμήμα του μηχανισμού σύνδεσης του κάθε ακουστικού με τη στέκα ο οποίος δίνει και τη δυνατότητα περιστροφής αυτών. Έτσι το κάθε ακουστικό μπορεί να αγκαλιάσει καλύτερα το αυτί του χρήστη αυξάνοντας το επίπεδο άνεσης, ενώ στην περίπτωση που ο χρήστης επιθυμεί να τα αφήσει κρεμασμένα στο λαιμό του μπορούν να περιστραφούν έως και 90 μοίρες ώστε να ακουμπήσουν τα μαξιλαράκια στα κόκκαλα της κλείδας. Και μιας και τα αναφέραμε, τα μαξιλαράκια είναι ιδιαίτερα άνετα, με το εσωτερικό τους να αποτελείται από memory foam και την επικάλυψη να είναι από μαλακό ύφασμα, που εξασφαλίζει άνεση και κάποια στοιχειώδη αναπνοή του αυτιού (τουλάχιστον σε σχέση με τη χρήση δερματίνης). Η φόρτιση του HS80 MAX γίνεται από μία θύρα USB Type C η οποία βρίσκεται στο κάτω μέρος του αριστερού ακουστικού. Στο πίσω μέρος αυτού βρίσκεται όπως είδαμε και σε προηγούμενη φωτογραφία το ποτενσιόμετρο ρύθμισης της έντασης του ήχου και το μπουτόν ενεργοποίησης. Ακριβώς κάτω από το ποτενσιόμετρο βρίσκεται και ένα ενδεικτικό LED το οποίο αλλάζει χρώμα ενημερώνοντας είτε για την κατάστασταση της μπαταρίας είτε για την κατάσταση του Bluetooth. Λογισμικό - Corsair iCUE Όπως όλα τα gaming περιφερειακά της Corsair, έτσι και το HS80 MAX συνεργάζονται με το λογισμικό iCUE για ρυθμίσεις και παραμετροποίηση. Στην καρτέλα του πομποδέκτη όπως βλέπετε δεν μπορούμε να κάνουμε και κάτι το ιδιαίτερο πέραν του ελέγχου για κάποιο firmware update. Όπως είπαμε και στα τεχνικά χαρακτηριστικά λόγω απουσίας υποστήριξης της τεχνολογίας SlipStream δεν υπάρχει η επιλογή να ορίσουμε αυτόν ως multipoint και να συνδέσουμε περισσότερες από μία συσκευές. Δεδομένου ότι στα προηγούμενα HS80 υπήρχε αυτό το χαρακτηριστικό, ο μοναδικός λόγος στον οποίο μπορούμε να αποδώσουμε την έλλειψη αυτή είναι πως η έκδοση MAX υποστηρίζει αναπαραγωγή αρχείων 24bit/96kHz και ασύρματα ενώ η απλή έκδοση απαιτούσε τη σύνδεση με καλώδιο για την εν λόγω λειτουργία. Περνώντας στην καρτέλα του headset, αρχικά έχουμε τη δυνατότητα ρύθμισης ενός και μοναδικού μπουτόν, και συγκεκριμένα αυτού που έχει ενσωματωθεί στη ροδέλα ρύθμισης της έντασης. Μπορούμε να επιλέξουμε από μία μεγάλη γκάμα ρυθμίσεων, όπως mute του μικροφώνου, εναλλαγή των προρυθμίσεων του equalizer, play/pause αρχείου πολυμέσων ενώ μπορεί να προγραμματιστεί και για κάποια λειτουργία του λογισμικού επί πληρωμή Voicemod το οποίο συνεργάζεται με το iCUE. Φυσικά υπάρχει δυνατότητα αμέτρητων ρυθμίσεων για το χρωμα ή τα χρώματα που θα έχουν τα δύο λογότυπα της Corsair, και για αυτά θα σας παραπέμψουμε στο review του pol77 που είχε καλύψει εκτενέστατα το θέμα. Για την λειτουργία nVidia Broadcast δυστυχώς δεν μπορούμε να σας πούμε κάτι μιας και απαιτεί την ύπαρξη κάρτας γραφικών RTX2060 ή ανώτερης την οποία δυστυχώς δεν διαθέτουμε. Σίγουρα πάντως η υποστήριξή της δίνει επιπλέον πόντους στα τεχνικά χαρακτηριστικά της έκδοσης MAX. Περνώντας στο equalizer, αυτό είναι πανομοιότυπο με όσα έχουμε δει και στο παρελθόν, προσφέροντας 5 έτοιμες ρυθμίσεις δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα στον χρήστη να δημιουργήσει και τις δικές του. Στην ίδια καρτέλα βρίσκουμε και τα 2 slider για την ρύθμιση της έντασης του μικροφώνου και της επιστροφής ήχου (sidetone) ενώ ή ένδειξη stereo στο κάτω μέρος είναι καθαρά διακοσμητική μιας και σε αντίθεση με άλλα headset της Corsair δεν υποστηρίζεται Virtual 7.1 ώστε να δρα σαν μπουτόν εναλλαγής μεταξύ σε απλό stereo και σε Virtual 7.1. Στην περίπτωση που έχουμε επιλέξει μέσα από τα Windows τη λειτουργία Dolby Atmos, το equalizer εξαφανίζεται και πλέον όλα γίνονται αυτόματα σύμφωνα με τα δεδομένα που έρχονται απο το αρχείο που αναπαράγεται. Aς δούμε τώρα μία λειτουργία που δεν έχουμε ξαναδεί σε κάποιο headset της Corsair, το SoundID Personalization. To SoundID παρουσιάστηκε πριν περίπου ένα χρόνο με τα HS65 Surround και στην ουσία αποτελεί ένα τεστ ακοής και ηχητικών προτιμήσεων βάσει του οποίου το iCUE κάνει κάποιες ρυθμίσεις στον ήχο ώστε αυτός να ταιριάζει στα γούστα αλλά και στις ανάγκες του χρήστη. Για την εκτέλεση του τεστ, ο χρήστης πρέπει να βρίσκεται σε απόλυτη ησυχία και να έχει απενεργοποιήσει οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή δημιουργεί ήχους. Αφού φορέσουμε τα ακουστικά, πατάμε το auto set volume και ξεκινάμε. Αρχικά ακούγονται μία σειρά από ήχους, χωριστά στο δεξί και αριστερό κανάλι. Ο χρήστης πρέπει είτε να πατήσει ένα κουμπί μόλις ακούσει τον ήχο είτε να μειώσει την ένταση ώστε να μην ακούει τον ήχο. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται περίπου 20 φορές. Στη συνέχεια επιλέγει ανάμεσα σε επτά κομμάτια και συνεχίζει για το τελευταίο μέρος του τεστ. Εδώ σε κάθε υπο-τεστ έχει δύο εναλλακτικές επιλογές Α και Β και επιλέγει αυτή που προτιμά ηχητικά. Αφού εκτελέσει και αυτές τις δοκιμές δημιουργείται ένα SoundID βάσει των απαντήσεων που δόθηκαν. Για να φανούν και λίγο πιο επιστημονικά τα πράγματα, υπάρχει και μία καρτέλα παρουσίασης των αποτελεσμάτων του SoundID όπου βλέπουμε τις επιδόσεις του κάθε αυτιού χωριστά στις διάφορες ηχητικές συχνότητες βάσει των οποίων ο αλγόριθμος προσάρμοσε τον ήχο του headset. Κάτω αριστερά βλέπουμε και ενα disclaimer πως το τεστ δεν αποτελεί ιατρική εξέταση και τα αποτελέσματα παρέχονται μόνο για πληροφοριακούς λόγους. Kλείνουμε την ενότητα αυτή με την καρτέλα ρυθμίσεων διαφόρων λειτουργιών του headset, από όπου μπορούμε να ρυθμίσουμε αρκετά πραγματα. Τα έχουμε δει όλα αυτά πολλές φορές, οπότε δεν υπάρχει λόγος να τα ξαναπούμε, ώρα να δούμε τι γίνεται με το Dolby Atmos. Λογισμικό - Dolby Access Αμέσως μετά την εγκατάσταση του iCUE, λάβαμε μία ενημέρωση πως το HS80 MAX υποστηρίζει Dolby Atmos for Headphones και πως για την ενεργοποίηση αυτού θα έπρεπε να εγκαταστήσουμε μέσω του Microsoft Store την εφαρμογή Dolby Access. Πράγματι προχωρήσαμε στην εγκατάσταση αυτής, και προς ευχάριστη έκπληξή μας διαπιστώσαμε πως δεν χρειάστηκε να πληρώσουμε κάτι για αυτή μιας και προφανώς το HS80 MAX περιλαμβάνει το σχετικό licence από την Dolby. Όπως βλέπετε στα screenshot που ακολουθούν, υπάρχουν 4 κύριες κατηγορίες προρυθμίσεων, gaming, movie, music και voice με τις 3 πρώτες να έχουν κάποιες επιπλέον ρυθμίσεις χωρίς όμως περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Ο χρήστης μπορεί να δημιουργήσει και 3 custom ρυθμίσεις οι οποίες στην ουσία είναι ένα equalizer. Υπομονή μεχρι τις ηχητικές δοκιμές ώστε να δούμε εάν όλα αυτά έχουν κάποια ουσία ή αποτελούν τεχνάσματα του marketing. Λειτουργικότητα Άνεση - Εφαρμογή Με βάρος 354gr το HS80 MAX βρίσκεται κοντά στα περισσότερα ασύρματα gaming headsets, χάρη όμως στον τρόπο που στηρίζεται στο κεφάλι του χρήστη και στο συνδυασμό memory foam και ποιοτικού υφάσματος στα μαξιλαράκια παραμένει άνετο μετά και από πολύωρη χρήση. Βέβαια σε χρήση στους καλοκαιρινούς μήνες και σε θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών (πράγμα που συνέβη καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών) γίνεται λίγο άβολο λόγω της ζεστής αίσθησης που αφήνει. Δεδομένου όμως ότι σε συνθήκες ζέστης κανένα ακουστικό τέτοιου είδους δεν είναι πραγματικά άνετο, το προσπερνάμε. Κατά τα άλλα, πέραν της δυσκολίας ρύθμισης του ύψους που περιγράψαμε παραπάνω δεν βρήκαμε τίποτα που να μας προβληματίζει στην καθημερινή χρήση του, είτε αυτή ήταν φορώντας γυαλιά είτε όχι. Εμβέλεια Όσον αφορά το θέμα της εμβέλειας, με βάση τις δοκιμές μας μπορούμε να πούμε πως η Corsair υποεκτίμησε τις δυνατότητες του HS80 MAX μιας και τόσο στα 2.4 GHz όσο και στο Bluetooth πετύχαμε εμβέλεια 30 μέτρων σε ανοιχτό χώρο χωρίς εμπόδια. Βάζοντας εμπόδια στην εξίσωση (έως 3 τοίχους) η μεν σύνδεση των 2.4 GHz πήρε και εκεί άριστα, ενώ το Bluetooth ενοχλήθηκε μόνο από την ύπαρξη μεγάλου υποστηλώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα. Μπαταρία Λόγω του γεγονότος ότι λάβαμε το δείγμα της δοκιμής μέσα στην τούρλα του Αυγούστου και λίγο πριν τις καλοκαιρινές μας διακοπές και σε συνδυασμό με τα νούμερα που δίνει η Corsair για τη διάρκεια μπαταρίας του HS80 MAX καταλαβαίνετε πως ήταν αδύνατο να πραγματοποιήσουμε αξιόπιστες μετρήσεις. Έτσι θα σας αναφέρουμε απλώς πως η Corsair δίνει έως 65 ώρες εάν το συνδέσετε με το δικό τους dongle των 2.4 GHz και έχετε τον φωτισμό σβηστό, έως 24 ώρες εάν έχετε το φωτισμό ενεργοποιημένο και έως 130 ώρες εάν το συνδέσετε μέσω Bluetooth. Στην πράξη το μόνο που μπορούμε να σας πούμε πως μετά από μία πλήρη φόρτιση και κάπου 3 ώρες συνεχούς χρήσης σε υπολογιστή με το dongle με την ένταση στο μέγιστο και τον φωτισμό επίσης στην μέγιστη φωτεινότητα, το κινητό μας τηλέφωνο έδειξε ότι η μπαταρία βρίσκεται στο 91%, το οποίο συνάδει με τους ισχυρισμούς της Corsair. Μικρόφωνο Όπως είδαμε και στις φωτογραφίες προηγούμενης ενότητας, για το HS80 MAX η Corsair επέλεξε τη λύση του αναδιπλούμενου μικροφώνου, σχεδιασμό που έχουμε δει να ακολουθεί σε αρκετά headsets από την εποχή του Void. Αναδιπλώνοντάς το προς τα επάνω γίνεται ταυτόχρονα και σίγαση αυτού, ενώ όπως γράψαμε και στην ενότητα του iCUE μπορούμε να προγραμματίσουμε το μπουτόν που ενσωματώνεται στη ροδέλα ρύθμισης του ήχου να κάνει και αυτό σίγαση, εάν δεν προτιμούμε την αναδίπλωση. Το μικρόφωνο όπως είδαμε διαθέτει και έναν φωτιζόμενο δακτύλιο ο οποίος μας ενημερώνει για την κατάστασή του, με κόκκινο χρώμα για τη σίγαση και ψυχρό λευκό όταν αυτό είναι σε λειτουργία. Όσον αφορά το ηχητικό κομμάτι, με εύρος συχνοτήτων απο 100Hz έως 10ΚHz και ευαισθησία στα -40dB (+/- 3dB) άφησε τόσο εμάς όσο και τους συνομιλητές μας απόλυτα ικανοποιημένους. Ο χαρακτηρισμός broadcast grade ίσως να μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολή, εάν μπούμε σε διαδικασία να το συγκρίνουμε με μεμονωμένα μικρόφωνα κόστους όσο όλο το headset, σε κάθε περίπτωση όμως ο ήχος είναι πάρα πολύ καλός. Μοναδικό "μελανό" σημείο στο μικρόφωνο είναι πως είναι αρκετά δύσκολο στην ρύθμιση όσον αφορά το πόσο κοντά θέλετε να το φέρετε στο στόμα και έτσι εάν ο χρήστης είναι ιδιότροπος ως προς αυτό (ο γράφων συνηθισμένος από το Virtuoso είναι αρκετά) θα παιδευτεί αρκετά να το ρυθμίσει. Επιπλέον, εάν το μικρόφωνο έρθει κοντά στο στόμα του χρήστη, σε περίπτωση που αυτός θελήσει να το αναδιπλώσει αυτό θα βρεθεί να ακουμπά τον κρόταφό του. Χρηστικότητα Ο τομέας της χρηστικότητας είναι ένα κομμάτι στο οποίο το HS80 MAX σκοράρει υψηλότερα από κάθε άλλο headset που έχουμε δοκιμάσει (και πιστέψτε με είναι πολλά). Πέρα από όσα αναφέραμε στις παραπάνω υπο-ενότητες, το HS80 είναι ένα headset το οποίο χαίρεσαι να χρησιμοποιείς. Τα χειριστήρια βρίσκονται ακριβώς στις θέσεις που θα έπρεπε, χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο για λάθος (π.χ. το μπουτόν για το bluetooth που δεν χρειάζεται συχνά είναι στη δεξιά πλευρά, το οn/off και η ροδέλα ήχου είναι στα αριστερά) και ο χρόνος προσαρμογής στη χρήση τους είναι κυριολεκτικά μηδενικός. Ο βασικότερος λόγος όμως που απογειώνει την χρηστικότητά του είναι η δυνατότητα ταυτόχρονης σύνδεσης στα 2.4 GHz και μέσω Bluetooth. Στην περίπτωση αυτή, η σύνδεση με το κινητό σας π.χ. είναι σε μία μόνιμη κατάσταση αναμονής για κλήσεις. Έτσι στην περίπτωση που το έχετε σε λειτουργία 2.4 GHz (η εναλλαγή ανάμεσα στους 2 τρόπους ασύρματης σύνδεσης γίνεται με ενα tap στο on/off) και εφόσον το έχετε κάνει pair με κάποια συσκευή κινητού τηλεφώνου, τότε στην περίπτωση που υπάρξει κάποια τηλεφωνική κλήση, είτε εισερχόμενη είτε εξερχόμενη, αυτόματα γίνεται mute o ήχος των 2.4 GHz και το headset γυρίζει στο bluetooth ώστε να μιλήσετε από αυτό. Με το που τερματίσετε την κλήση, επανέρχεται η σύνδεση με τον ήχο του υπολογιστή. Στην περίπτωση αυτή το HS80 ΜΑΧ περνάει μέσω bluetooth μόνο ήχους κλήσεων, εάν επιθυμείτε να ακούσετε π.χ. μουσική από το κινητό σας, πρέπει με ένα tap στο on/off button να το γυρίσετε σε λειτουργεία bluetooth. Ηχητικές δοκιμές Όσον αφορά τις ηχητικές δοκιμές θα μπορούσαμε πολύ απλά να σας παραπέμψουμε στο review του HS80 του pol77 μιας και οι όποιες διαφοροποιήσεις των δύο μοντέλων δεν αφορούν τα κομμάτια που επηρεάζουν την ηχητική απόδοση. Δε θα το κάνουμε όμως οπότε ας ξεκινήσουμε. Όσοι έχετε διαβάσει προηγούμενα review από headset τα οποία υποστηρίζουν συχνότητες έως 40.000 Hz και δειγματοληψία 48 ή 96 ΚΗz ενδεχομένως να θυμάστε πως ούτε ο γράφων ούτε ο audiophile pol77 καταφέραμε να καταλάβουμε κάποια διαφορά. Ειδικά στο θέμα της αναπαραγωγής συχνοτήτων άνω των 20.000 Hz που αποτελεί το όριο του ανθρώπινου αυτιού (με το γράφοντα για διάφορους λόγους να βρίσκεται κάπου στις 17.000 Hz) θεωρούμε πως το εν λόγω χαρακτηριστικό υπάρχει για λόγους εντυπωσιασμού χωρίς να προσφέρει κάτι. Κάτι ανάλογο συνέβη και αυτή τη φορά και με την αναπαραγωγή high definition audio (υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό πως η έκδοση MAX μπορεί να αναπαράγει δειγματοληψία 96 HKz και ασύρματα) όπου δεν εντοπίστηκε κάποια διαφορά. Όσον αφορά την πιο καθημερινή τους χρήση, το HS80 ΜΑΧ απέδωσε όπως θα περιμέναμε από ένα headset αυτής της κατηγορίας τιμής. Ο ήχος είναι καθαρός, με βαθύ και σταθερό μπάσο, αρκετά λεπτομερή πρίμα και σωστή αναπαραγωγή των μεσαίων. Επιπλέον διαπιστώσαμε πως ακόμα και στην αναπαραγωγή "απλών" αρχείων ήχου με ενεργοποιημένο το Dolby Atmos παρουσιαζόταν μία βελτίωση της ηχητικής σκηνής και του διαχωρισμού των οργάνων. Κάποιοι στην Dolby φαίνεται να έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους, οπότε ας δούμε λίγο καλύτερα το θέμα. Πέρα από τα όποια παιχνίδια υποστηρίζουν το Dolby Atmos (ο γράφων ξεκαθαρίζει πως έχει πάψει να ασχολείται με το σπορ εδώ και πολλά χρόνια), όπως πιθανώς έχετε διαπιστώσει αρκετές νέες ή νεότερες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές διαθέτουν ήχο Dolby Atmos. Και ενώ η σωστή αναπαραγωγή των εν λόγω αρχείων με τους διάφορους media players είναι μία πονεμένη ιστορία όσον αφορά τον ήχο, δεν ισχύει το ίδιο για τις επίσημες εφαρμογές των Netflix και Disney+. Εγκαταστήσαμε λοιπόν από το Microsoft Store την εφαρμογή του Disney+, τσεκάραμε στο Dolby Access την επιλογή Movies - Detailed και περάσαμε αρκετές ώρες βλέποντας σκηνές δράσεις από ταινίες του Marvel Cinematic Universe, κάνοντας εναλλαγές ανάμεσα σε stereo και Atmos. Πρέπει να ομολογήσουμε πως το ηχητικό αποτέλεσμα στις παρακάτω ταινίες ήταν εντυπωσιακό. Χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί πολυκάναλος ήχος, υπήρχε σαφέστατη βελτίωση, και ο ήχος δεν είχε καμία σχέση με το Virtual 7.1 που κάνουν άλλα headsets όπως τα Virtuoso. Διαπιστώσαμε πως υπήρχε μία ελαφριά μείωση της μέγιστης έντασης του ήχου καθώς και κάποια διαφοροποίηση στην ηχητική στάθμη των διαφόρων πηγών ήχου. Παραδείγματος χάρην στη σκηνή του Avengers Εndgame που ο Captain America επιτίθεται στον Thanos με το Mjolnir (drops emoji) αισθανθήκαμε μία ελαφριά μείωση της μουσικής και καθαρότερη αναπαραγωγή των ήχων των ηχητικών εφέ. Κάτι αντίστοιχο καταλάβαμε και στη σκηνή με τα portals όπου ήχοι έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις. Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θεωρούμε πως το Dolby Atmos στην περίπτωση του HS80 MAX είναι κάτι παραπάνω από ένα equalizer πολυτελείας και μπορεί να προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία ακρόασης στον χρήστη. Συμπεράσματα Kάπως έτσι φτάσαμε για μια ακόμα φορά στην ώρα του απολογισμού. Το πρώτο που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον αποτελεί το HS80 ΜΑΧ μία βελτιωμένη έκδοση του απλού HS80. Η απάντηση είναι λίγο δύσκολη. Με επιπλέον κόστος 30 ευρώ αυτό που κερδίζει ο αγοραστής τους είναι η συνδεσιμότητα Bluetooth με τα καλούδια που αναλύσαμε, η σαφώς καλύτερη μπαταρία και η δυνατότητα αναπαραγωγής ήχου δειγματοληψίας 96 ΚΗz ασύρματα. Αυτό που χάνει κυρίως είναι η δυνατότητα σύνδεσης πολλαπλών συσκευών στο ίδιο 2.4 GHz dongle μέσω της τεχνολογίας SlipStream. Δεδομένου ότι καταλάβατε την άποψή μας για τα 96 ΚΗz, το ερώτημα είναι Bluetooth και μπαταρία ή Slipstream, ένα dongle λιγότερο (εάν έχετε και άλλες ασύρματες συσκευές της Corsair συμβατές με αυτό) και 30 ευρώ επιπλέον στην τσέπη;. Δε θα το απαντήσουμε, είναι καθαρά υποκειμενικό και εξαρτάται από τα γούστα και τις ανάγκες του καθενός. Kατά τα άλλα, το HS80 MAX όπως καταλάβατε είναι ένα πολύ αξιόλογο headset τόσο από άποψη ηχητικής απόδοσης όσο και από άποψη λειτουργικότητας και χαρακτηριστικών. Εάν σκοπεύετε να αξιοποιήσετε το Dolby Atmos και σας ενδιαφέρει η συνδεσιμότητα με το κινητό σας τηλέφωνο μέσω bluetooth πρέπει σίγουρα να το βάλετε στα υπόψιν. Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Corsair HS80 ΜΑΧ RGB Wireless Headset: Πλεονεκτήματα Άνεση κατά τη χρήση Υποστήριξη Dolby Atmos Περιλαμβάνει Dolby Access licence Ηχητική απόδοση Ποιότητα κατασκευής Ποιότητα μικροφώνου Διάρκεια μπαταρίας Εμβέλεια RGB φωτισμός Συνδεσιμότητα 2.4 GHz και Bluetooth με δυνατότητα ταυτόχρονης σύνδεσης Συνεργασία με το iCUE. Sleeved καλώδιο. Μειονεκτήματα Δεν υποστηρίζει την τεχνολογία Corsair SlipStream Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Corsair HS80 ΜΑΧ RGB Wireless Headset είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Γεώργιος "GriGaS" Ρήγας 10/08/2023
  2. Πρόλογος Καιρός πέρασε από το τελευταίο case review και ακόμα περισσότερος από το τελευταίο mini ITX κουτί που είδαμε πάνω στον πάγκο δοκιμών μας. Για μερικούς τα μικρά λιλιπούτια κουτιά είναι ολόκληρη φιλοσοφία και αρκετοί ακόμα υποστηρίζουν (μέσα σε αυτούς και οι ορθοπαιδικοί) ότι όσο μεγαλώνεις θέλεις τα πράγματα να είναι πιο ελαφριά, για να μετακινούνται εύκολα. Σήμερα θα δούμε από κοντά το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, ένα mini ITX κουτί με πραγματικά μικρό footprint, που ταυτόχρονα όμως μπορεί να φιλοξενήσει μία full size κάρτα γραφικών. Γιατί μπορεί να μεγαλώνει κάποιος και να θέλει ένα μικρό και ελαφρύ κουτί, αλλά μη ξεχνάμε ότι τα μεγάλα παιδιά δεν σταματούν να παίζουν ποτέ!!! Λόγω του μικρού του μεγέθους υπάρχει μία ιδιαιτερότητα στη θέση για το τροφοδοτικό, όπου μπορεί να φιλοξενήσει μόνο SFX τροφοδοτικά και αυτός είναι και ο λόγος που η Corsair μας το έστειλε πακέτο μαζί με το SF850L. Ναι-ναι το 850 είναι 850Watt διότι μπορεί να είναι μικρό, αλλά είπαμε. Μπορεί να φιλοξενήσει Full Size GPU το κουτί, άρα θα πρέπει να είμαστε και άνετοι στο θέμα τροφοδοσίας. Και αν θέλετε ακόμα μεγαλύτερη άνεση το αδερφάκι του ακούει στον κωδικό μοντέλου SF1000L. Χαρακτηριστικά Στην εικόνα που ακολουθεί μπορούμε να δούμε μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, όπως αυτά εμφανίζονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας. Στα παραπάνω να συμπληρώσουμε ότι τα κύρια υλικά κατασκευής είναι πλαστικό και λαμαρίνα με τις κατάλληλες διαμορφώσεις προφανώς, δεν υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης 3.5" δίσκου στο κουτί και υπάρχουν διαθέσιμες δύο χρωματικές εκδοχές. Η μία είναι η μαύρη που θα δούμε σήμερα στην παρουσίαση και η άλλη η λευκή, καθώς white is the new black! Σε αυτό να προσθέσουμε ότι υπάρχουν και δύο εκδόσεις. Η μία είναι η iCUE που θα δούμε σήμερα και η άλλη η "απλή" που είναι σκέτο το κουτί. Στην πρώτη περιλαμβάνονται επιπλέον τρεις ανεμιστήρες πάχους 15mm και ο ελεγκτής τους, ενώ στην "απλή" τίποτα από τα δύο. Κλείνοντας με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος να αναφέρουμε ότι η εγγύηση είναι φυσικά διετής και η προτεινόμενη τιμή πώλησης από την κατασκευάστρια είναι 169,99€ για την έκδοση iCUE. Ένα ποσό αρκετά υψηλό για το μέγεθος του κουτιού, αλλά μένει να δούμε αν θα σταθεί επάξια και θα δικαιολογήσει την υψηλή τιμή του. Στην Ελληνική αγορά κατά την συγγραφή της παρουσίασης, το κουτί κοστίζει 143.98€ με άμεση διαθεσιμότητα και αν κάποιος θέλει την απλή του έκδοση, θα πρέπει να βγάλει από το πορτοφόλι του 113,98€ για επίσης άμεση διαθεσιμότητα. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του κουτιού είναι πραγματικά πολύ απλή και λιτή και το μόνο που μας κάνει να καταλάβουμε ότι στα χέρια μας έχουμε την "πλούσια" έκδοση του κουτιού, είναι η μικρή ταμπελίτσα σε ένα από τα πλαϊνά της συσκευασίας (δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί). Κατά τα άλλα δεν υπάρχει καμία πληροφορία για τα χαρακτηριστικά του, ούτε ένα σκαρίφημα έστω για το πως μοιάζει το κουτί που περικλείει στο εσωτερικό της η συσκευασία. Εσωτερικά έχουμε την κλασική προστασία που βλέπουμε σχεδόν σε όλα τα κουτιά που έχουμε κάνει unboxing. Έχουμε μία χοντρή νάιλον σακούλα και δύο χοντρά κομμάτια φελιζόλ που το αγκαλιάζουν. Σε ένα από τα δύο κομμάτια φελιζόλ έχει γίνει μία υποδοχή και εκεί βρίσκουμε το κουτί με τα παρελκόμενα του προϊόντος. Προσωπικά προτιμώ κάτι τέτοιο από το να βρίσκεται στο εσωτερικό του κουτιού, καθώς ουκ ολίγες φορές έχει τύχει να ανοίξει το χάρτινο κουτάκι κατά τη μεταφορά και να μαζεύω βίδες και δεματικά μέσα από το κουτί. Όσον αφορά τα παρελκόμενα έχουμε ένα έντυπο με πληροφορίες ασφαλείας, 12 βίδες για ανεμιστήρες, 8 βίδες για την μητρική, 8 βίδες για την εγκατάσταση SSD δίσκων, 1 αποστάτη και δέκα δεματικά καλωδίων. Όποιος θέλει να ρίξει μία ματιά στο manual αρκεί ένα κλικ εδώ. Κάτι ακόμα που ο κάτοχος θα βρει εντός του κουτιού, είναι μία προέκταση που θα βοηθήσει για την τροφοδοσία του συστήματος. Αυτή δεν είναι άλλη από μία γωνιακή IEC C13 σε ίσια C14. Ο λόγος που χρειάζεται η γωνιακή θα το δούμε στη συνέχεια. Εξωτερικό Μέρος Ας προχωρήσουμε όμως στο κυρίως πιάτο και να ρίξουμε τις πρώτες μας ματιές πάνω στον μικρό κουρσάρο. Αρχικά βλέπουμε ένα κουτί με αρκετό mesh τριγύρω, στρογγυλεμένες γωνίες και στο κάτω μέρος της πρόσοψης το front panel. Όλα τα περιμετρικά τμήματα που περικλείουν το mesh είναι από πλαστικό που δίνει μια ωραία αίσθηση στην αφή. Δεν υπάρχουν σημεία να ενοχλούν τα χέρια κατά την μετακίνηση του κουτιού και τα τέσσερα πόδια του, φαίνεται να το σηκώνουν αρκετά από το γραφείο. Η πρόσοψη πέρα από το μεγάλο κομμάτι από mesh φέρει στο επάνω αριστερό της μέρος διακριτικά το μοντέλο του κουτιού. Στο κάτω μέρος έχουμε το front panel όπου έχουμε το κουμπί εκκίνησης και το power LED ενσωματωμένο σε αυτό, δύο θέσεις USB3.2 μία type-C, υποδοχή jack για μικρόφωνο και ακουστικά και το κουμπί επανεκκίνησης. Περιστρέφουμε το κουτί κατά 90 μοίρες και αντικρίζουμε το αριστερό πλαϊνό που δεν έχει να επιδείξει πολλά, τουλάχιστον από την εξωτερική του πλευρά. Στο πίσω μέρος έχουμε ένα μαγνητικό φίλτρο το οποίο εισάγεται συρταρωτά στις κατάλληλα διαμορφωμένες υποδοχές που έχει η λαμαρίνα στο πίσω μέρος. Εδώ βλέπουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης δύο ανεμιστήρων 120mm και στα δεξιά τρεις δέστρες καλωδίων από σκράτς. Τέρμα κάτω βλέπουμε την μία χειρόβιδα που φέρει ελαστική ροδέλα κίτρινου χρώματος για να αποτρέψει τραυματισμούς στο χρώμα του κουτιού και ακριβώς πάνω της, ένα βέλος που μας δείχνει προς ποια κατεύθυνση πρέπει να σπρώξουμε για να αφαιρέσουμε το πλαϊνό. Συνολικά έχουμε δύο χειρόβιδες για κάθε πλαϊνό. Στο επάνω μέρος πέρα από μία ακόμα χειρόβιδα και το αντίστοιχο βελάκι, βλέπουμε μία οπή στο πλαστικό της οροφής και loop καλωδίων με το λογότυπο της κατασκευάστριας. Τα δύο τελευταία είναι άμεσα συνδεδεμένα μεταξύ τους, καθώς από την οπή θα περάσει η προέκταση για την τροφοδοσία του συστήματός μας και τα τρία συνολικά loops θα κρατήσουν το καλώδιο στη θέση του. Το δεξιό πλαϊνό δεν έχει και αυτό να επιδείξει κάτι διαφορετικό σε σχέση με το αριστερό που είδαμε λίγο πριν. Η οροφή του κουτιού είναι και αυτή με πλαστικό περιμετρικά και mesh στο εσωτερικό πλαίσιο. Στο κέντρο της έχει ανοίξει τα πανιά του το καράβι της Corsair και η στήριξή της επάνω στο σασί είναι μέσω μαγνητών. Μόλις αφαιρεθεί βλέπουμε δύο δέστρες ακόμα πάνω από τη θέση του τροφοδοτικού που θα κατευθύνουν την προέκταση στην οπή που είδαμε λίγο πριν. Στο κάτω μέρος βλέπουμε τα τέσσερα πόδια του κουτιού μαζί με ένα πλαστικό καπάκι που βγαίνει από το κουτί αν πατήσουμε το πλαστικό έλασμα που φαίνεται στο πάνω μέρος. Αν το αφαιρέσουμε εσωτερικά μπορούμε να δούμε τις PCI θέσεις καθώς και το I/O της μητρικής. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε καλώδια. Τα πόδια που είναι εξοπλισμένα με ελαστική επένδυση προστατεύουν την επιφάνεια πάνω στην οποία θα τοποθετήσουμε το κουτί, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να απορροφούν τυχόν κραδασμούς και δίνουν μία απόσταση 18mm στο κουτί από την επιφάνεια του γραφείου ή του πατώματος. Εσωτερικό Μέρος Ώρα να δούμε και τα ενδότερα του κουτιού και ξεκινάμε από το αριστερό πλαϊνό του ξεβιδώνοντας τις χειρόβιδες και σπρώχνοντας προς την φορά που μας δείχνουν τα ανάγλυφα βελάκια που είδαμε λίγο πριν. Καλό είναι να αναφέρουμε εδώ ότι οι χειρόβιδες μένουν επάνω στο πλαϊνό, οπότε δύσκολα θα τις χάσουμε είτε αυτές, είτε τις ροδέλες προστασίας. Εσωτερικά βλέπουμε ένα αρκετά καλό φίλτρο αέρα και περιμετρικά εντοπίζουμε το μεταλλικό πλαϊνό πάνω στο οποίο κουμπώνουν όλα. Το φίλτρο μπορεί να αφαιρεθεί ξεβιδώνοντας κάμποσες βίδες περιμετρικά. Θα σας συμβούλευα να μην μπείτε σε αυτή τη διαδικασία και απλά να περιμένετε μία ηλιόλουστη μέρα (ειδικά αυτόν τον καιρό έχουμε μπόλικες) να το πλύνετε κάτω από τρεχούμενο νερό και μετά να το "απλώσετε" στον ήλιο. Θα είναι σίγουρα μια πιο γρήγορη και εύκολη διαδικασία. Ακόμη πιο εύκολη θα την κάνει, αν είστε από αυτούς που καθαρίζουν συχνά, οπότε ένα πινελάκι ή ένα απλό φύσημα με αέρα θα δώσουν την λύση. Εσωτερικά εντοπίζουμε λίγο ανάποδα τα πράγματα από ότι συνήθως. Στα περισσότερα κουτιά η αφαίρεση του πλαϊνού από τη μεριά που έχουμε τραβήξει την παρακάτω φωτογραφία, μας δίνει πρόσβαση στο εσωτερικό του κουτιού και στην μεριά που θα εγκατασταθεί η μητρική. Εδώ, βλέπουμε το πίσω μέρος του motherboard tray, με ένα CPU cut σχεδόν όσο η μητρική που θα φιλοξενηθεί, δέκα δέστρες καλωδίων και στο ρετιρέ εντοπίζουμε την θέση για το τροφοδοτικό. Η θέση για το τροφοδοτικό είναι αφαιρούμενη καθώς την στηρίζουν δύο βίδες στο εσωτερικό και δύο από την πλευρά της οροφής, καθιστώντας εύκολη την εγκατάσταση εκτός κουτιού. Τέτοια χαρακτηριστικά όταν μιλάμε για μικρά κουτιά είναι πάντα καλοδεχούμενα, καθώς μας δίνουν μία άνεση χώρου και κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη. Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία και για το άλλο πλαϊνό που σχεδιαστικά δεν διαφέρει και πολύ. Η Corsair για να μην μπερδευτεί ο χρήστης έχει βάλει μία έξτρα πινελιά στη χρηστικότητα και έχει "σημαδέψει" τα δύο πλαϊνά με τα γράμματα R και L, ώστε να ξέρει ο κάτοχος ποιο είναι το δεξιό και ποιο το αριστερό πλαϊνό. Από εδώ τα πράγματα είναι πιο ενδιαφέροντα. Αρχικά βλέπουμε ένα fan bracket δύο ή τριών θέσεων, ανάλογα αν ο χρήστης θα επιλέξει 140mm ή 120mm ανεμιστήρες. Η αφαίρεσή του είναι απλή και αρκεί να ξεβιδώσουμε δύο βίδες από το πάνω μέρος. Σε αυτό το bracket όπως θα δούμε και στη συνέχεια μπορούμε να εγκαταστήσουμε ψυγείο εφόσον επιλέξουμε υδρόψυξη για το σύστημά μας. Εντός τώρα και ξεκινώντας από το κάτω μέρος, βλέπουμε το εσωτερικό του front panel και πιο δεξιά εντοπίζουμε το σημείο με το πλαστικό που είδαμε στο κάτω μέρος του κουτιού και θα μας χαρίσει πρόσβαση στο I/O της μητρικής. Πιο δεξιά ακόμα έχουμε τις τρεις PCI θέσεις και κάτω από αυτές και ακόμα πιο δεξιά την ορθογώνια οπή από την οποία θα εξέλθουν τα καλώδια. Στην καρδιά του εσωτερικού βλέπουμε τους τέσσερις αποστάτες που θα αναλάβουν να στηρίξουν την μητρική και φυσικά για ακόμα μία φορά το "τεράστιο" CPU cut out συγκριτικά πάντα με το μέγεθος της μητρικής. Στα ψηλά βλέπουμε γνώριμες πλακετούλες που έχουν να κάνουν με τον έλεγχο των ανεμιστήρων μέσω του iCUE της Corsair. Τα έχουμε αναλύσει τόσες πολλές φορές που πραγματικά θα ήταν πλεονασμός να μπούμε στην διαδικασία μία ακόμα φορά. Όποιος θέλει να δει λίγο πιο αναλυτικά, μπορεί να ανατρέξει σε παλιότερη παρουσίαση όπως αυτή του 220T. Επίσης, στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί και πάνω αριστερά βλέπουμε τις 3 από τις 4 οπές για την στήριξη ενός δίσκου 2.5". Εκεί πάνω στα ψηλά είδαμε και κάτι που δεν μας άρεσε και δεν είναι άλλο από μια μικρή "τσιγκουνιά" της κατασκευάστριας και έχει να κάνει με τις άλλες δύο θέσεις για δίσκους 2.5". Το κουτί έρχεται με ένα bracket για δίσκο 2.5" που μπορεί να μετατοπιστεί στην θέση που έχει σημειωθεί στη φωτογραφία, εφόσον ο χρήστης το επιθυμεί. Στο εύρος τιμής του κουτιού, θα έπρεπε η Corsair να παρέχει και δεύτερο bracket και ας μην το χρησιμοποιούσε ποτέ ο χρήστης. Η πρόσοψη είναι κουμπωτή και αρκεί ένα καλό τράβηγμα για να αφαιρεθεί και να γίνει και ο απαραίτητος καθαρισμός. Εσωτερικά κρύβει τρεις ανεμιστήρες 120mm και πάχους 15mm, οι οποίοι εισάγουν αέρα στο κουτί. Εσωτερικά της πρόσοψης βλέπουμε την συστοιχία των τριών ανεμιστήρων που είναι εφοδιασμένη και με τρία fan grill. Στο κάτω μέρος βλέπουμε την πλακέτα του front panel... ...Από την οποία ξεκινάνε τα διάφορα καλώδια για την σύνδεσή του πάνω στην μητρική. Αυτά είναι το power LED, το κουμπί εκκίνησης, το κουμπί επανεκκίνησης, USB-C, USB3.2 και το καλώδιο για τις εξόδους μικροφώνου και ακουστικών. Τροφοδοτικό Corsair SF850L SFX Μαζί με το κουτί η εταιρία μας έστειλε και συμβατό τροφοδοτικό. Αυτό δεν είναι άλλο από το SF850L που παρά το μικρό του μέγεθος είναι 850W. To τροφοδοτικό είναι πιστοποιημένο με 80plus Gold και συνοδεύεται από 7ετή εγγύηση καλής λειτουργίας από την κατασκευάστρια. Η τιμή του τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές στην Ελληνική αγορά ξεκινάει από τα 200€ περίπου συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και ανήκει στην κατηγορία των SFX τροφοδοτικών με εξωτερικές διαστάσεις 130x125x63.5mm. Οι καλωδιώσεις του είναι πλήρως αποσπώμενες, μαύρες και flat για να διευκολύνουν τον χρήστη κατά την διαδικασία του cable management. Φυσικά συνοδεύεται και από το αντίστοιχο καλώδιο τροφοδοσίας από σούκο σε C13. Οι καλωδιώσεις είναι 1x24pin, 2x EPS/ATX12V 8 Pin (4+4), 3xPCIe 6+2, 8xPower SATA και 3xMolex 4-pin. Εξωτερικά βλέπουμε τις υποδοχές των αποσπώμενων καλωδίων, την ετικέτα που μας ενημερώνει για τα Ampere ανά γραμμή και... Τον PWM 120 mm ανεμιστήρα με τεχνολογία Rifle Bearing και zero RPM. Το δεύτερο σημαίνει ότι μέχρι τα 340W ο ανεμιστήρας θα μείνει στις 0RPM και από εκεί και πάνω, θα αρχίσει σταδιακά να περιστρέφεται. Φυσικά δεν θα επεκταθούμε παραπάνω στην περιγραφή του τροφοδοτικού εξάλλου δεν το παρουσιάζουμε σήμερα αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε ότι διαθέτει Ιαπωνικούς ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές με max 105oC, είναι ΑΤΧ3.0 Certified και διαθέτει καλώδια PCIe 5.0 12VHPWR για να τροφοδοτήσει τις σύγχρονες κάρτες γραφικών, όπως τη σειρά NVIDIA® GeForce RTX™ 40. Εγκατάσταση Συστήματος Το σύστημα της σημερινής δοκιμής αναφέρεται στην παρακάτω φωτογραφία. Η εγκατάσταση των διαφόρων εξαρτημάτων ήταν σχετικά απλή και εύκολη υπόθεση και ας είναι το κουτί μικρό σε διαστάσεις. Εκεί που προβληματίζει είναι στη διαχείριση των καλωδίων, καθώς θα θέλαμε να δούμε περισσότερα σημεία δεσίματος. Όπως θα δείτε στην φωτογραφία παρακάτω επιλέξαμε την πάνω θέση για τον ssd... Για να καταφέρουμε να "πιάσουμε" τα διάφορα καλώδια των ανεμιστήρων. Στο σημείο ακριβώς κάτω από το τροφοδοτικό (τρίτη φωτογραφία παρακάτω) πιάσαμε σε δύο κενά με δεματικά το καλώδιο της GPU και στο πίσω μέρος με μόλις 5mm χώρο για να περάσουμε καλώδια τα πράγματα δυσκόλεψαν αρκετά. Θα θέλαμε να δούμε λοιπόν μια καλύτερη μελέτη ως προς τη συγκράτηση των καλωδιώσεων και γιατί όχι αυτές οι θέσεις να είναι εφοδιασμένες με σκρατς όπως ακριβώς αυτές που καθοδηγούν το καλώδιο τροφοδοσίας του τροφοδοτικού (τελευταία φωτογραφία που ακολουθεί) Μία ακόμα ματιά αξίζει να ρίξουμε στο μέρος από όπου θα περάσουν όλα τα καλώδια των περιφερειακών συσκευών μας όπου βλέπουμε ότι ο χώρος είναι αρκετός για να καταφέρουν όλα να στρίψουν και να τακτοποιηθούν. Και αφού μπει και το πλαστικό κάλυμμα, το κουτί αφήνει ένα πολύ καθαρό αποτέλεσμα. Κλείνοντας, όλα μπήκαν με άνεση χωρίς περιορισμούς και χωρίς να προβληματιστούμε όταν διαπιστώσαμε ότι θέλαμε ένα έξτρα καλώδιο τροφοδοσίας, όπου σε άλλα κουτιά τέτοιου μεγέθους η διαδικασία για να γίνει κάτι τέτοιο, προϋποθέτει καμιά φορά να αφαιρεθεί το τροφοδοτικό ή κάποιο άλλο εξάρτημα. Δε δυσκολευτήκαμε επίσης να εγκαταστήσουμε εκ των υστέρων τις μνήμες, όταν διαπιστώσαμε ότι είχαμε τραβήξει όλες τις φωτογραφίες, χωρίς να τις έχουμε εισάγει στα slots και για το οποίο ζητάμε την κατανόησή σας. Τι χωράει στο εσωτερικό Στον πίνακα που ακολουθεί μπορούμε να δούμε γρήγορα τις μετρήσεις που πήραμε από τα διάφορα σημεία του κουτιού για να γνωρίζει ο υποψήφιος αγοραστής τι χωράει και τι όχι εντός. O πίνακας παρακάτω διαφέρει σε κάποια σημεία του από τα στοιχεία που δίνει η Corsair στο site της. Ένα από αυτά είναι το ύψος της ψύκτρας του επεξεργαστή, που μετρήθηκε και το μέτρο έδειξε 15.9cm ενώ η εταιρία δίνει 16.5cm. Τα έξι χιλιοστά που εντοπίζουμε ως διαφορά, έχουν να κάνουν με το πλαϊνό καπάκι που προεξέχει ελαφρά σε σχέση με τα πλαϊνά του σασί του κουτιού. Παρόλα αυτά όμως δεν μετρήσαμε έξι χιλιοστά διαφορά αλλά λίγο μικρότερη και γι' αυτό εμφανίζουμε ως ασφαλή μέτρηση τα 16cm. Καλό θα είναι λοιπόν να το πάρει υπόψη του ο αγοραστής. Μία ακόμα διάσταση που θέλει διευκρίνηση είναι το μέγιστο μήκος κάρτας γραφικών. Η εταιρία αναφέρει 36,5cm και εμείς δίνουμε 36-37. Το εύρος αυτό έχει να κάνει με το αν επιλέξει ο χρήστης να αφήσει τις πλακέτες ελέγχου τον ανεμιστήρων στην αρχική τους θέση, άρα έχει 36cm διαθέσιμα ή θα τις αφαιρέσει και θα τις μετατοπίσει κάπου άλλου, άρα έχει διαθέσιμα 37cm. Αφού είδαμε τι διαστάσεις μπορεί να έχει το hardware που θα εγκαταστήσουμε στο εσωτερικό του Corsair 2000D, του φορέσαμε και τα πλαϊνά και προχωράμε στις μετρήσεις μας. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 12 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για τον συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.35.0.0 για 5 λεπτά σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Εργοστασιακή συχνότητα Idle & Load Παρακάτω σε μορφή ραβδογράμματος τα αποτελέσματα τα οποία οφείλω να παραδεχτώ ότι ήταν αναμενόμενα. Έχουμε να κάνουμε με ένα κουτί που μπορεί να εισάγει και να εξάγει αέρα από παντού καθώς η airflow έκδοση είναι όνομα και πράμα. Διαθέτει διάτρητη πρόσοψη και διάτρητα πλαϊνά οπότε ο αέρας δεν είχε λόγο να μην κάνει πάρτι στο εσωτερικό του. Να τονίσω βέβαια εδώ ότι επειδή είχαμε αρκετά χρόνια να κάνουμε παρουσίαση mini itx κουτιού (οι εποχές αλλάζουν φαίνεται και από το σύστημα εξάλλου) αφαιρέσαμε από τα ραβδογράμματα τον σκληρό δίσκο, καθώς το σημερινό κουτί δεν διαθέτει θέση. Αυτό σημαίνει ότι είχε και λιγότερο θερμικό φορτίο να αντιμετωπίσει σε σχέση με τα παλαιότερα που είδαμε μαζί, αλλά βάση εμπειρίας ένας σκληρός δίσκος δεν θα άλλαζε τα παρακάτω αποτελέσματα ή και να τα άλλαζε, η διαφορά θα ήταν 1οC. Οι επιδόσεις ήταν οι καλύτερες που έχουμε καταγράψει, οπότε στον τομέα των θερμοκρασιών τα πήγε εξαιρετικά. Μέτρηση θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,5dbΑ (μια ήσυχη νύχτα του Αυγούστου στην πρωτεύουσα). Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετική πίεση, κάτι που ήταν και αναμενόμενο εξάλλου καθώς το κουτί διαθέτει τρεις ανεμιστήρες εισαγωγής και κανέναν εξαγωγής αέρα. Εγκατάσταση υδρόψυξης H εγκατάσταση της υδρόψυξης σε ένα τόσο μικρό κουτί είναι αυτό που λέμε απλά πράματα. Και είναι απλά γιατί δεν μπορούν να γίνουν και άπειροι συνδυασμοί. Αν ψάξετε στο net θα βρείτε πληροφορίες να μιλάνε ακόμα και για τρία ψυγεία στο εσωτερικό του μικρού Κουρσάρου. Εδώ θα μιλήσουμε για το τι μπορεί να μπει χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς ναι μεν αλλά. Ένα ψυγείο θα πρέπει να χωράει μαζί με ανεμιστήρες και μαζί με το hardware που θα επιλέξει ο εκάστοτε χρήστης. Προς τη μεριά που είναι η κάρτα γραφικών δεν θα χωρέσει ψυγείο. Η κάρτα της παρουσίασης καταλαμβάνει δύο slots και αφήνει 3cm. Αν κάποιος επιλέξει κάρτα με ένα Slot θα πρέπει να συμβιβαστεί με ανεμιστήρες 1.5cm πάχους και να κολλήσει ουσιαστικά το ψυγείο με τους ανεμιστήρες στην κάρτα. Προς την μεριά της πρόσοψης όπου εσωτερικά έχουμε τη θέση για το PSU βλέπουμε ότι μένουν 2,5cm στο ύψος του PSU, ενώ πιο χαμηλά υπάρχει η πολύ "φιλική" συνάντηση με το 24pin καλώδιο της μητρικής μας. Οπότε, ούτε εκεί με αυτή τη διάταξη μπορούμε να έχουμε ψυγείο. Στο μόνο σημείο που μπορεί να φιλοξενήσει με 100% ασφάλεια ένα ψυγείο το 2000D είναι το αφαιρούμενο bracket που είδαμε κατά την πλοήγησή μας στο εσωτερικό του. Σε όλα τα υπόλοιπα σημεία του τα πράγματα εξαρτώνται από το τι hardware έχει επιλέξει ο εκάστοτε χρήστης. Απολογισμός Ήρθε η ώρα του απολογισμού για το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB. Μικρό-μικρό αλλά χωράει αρκετά πράγματα στο εσωτερικό του. Φυσικά δε θα σταθούμε ούτε σε αυτή τη παρουσίαση στο κομμάτι της αισθητικής καθώς είναι καθαρά υποκειμενικό, αλλά θα σταθούμε στην ουσία. Είναι ένα κουτί με μικρό μέγεθος που χωράει στο εσωτερικό του σχεδόν τα πάντα. Το μέγεθος δεν προβληματίζει στην εγκατάσταση ή σε αλλαγές που θα κάνουμε στο Hardware κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά αυτό που προβληματίζει περισσότερο, είναι το cable management το οποίο σίγουρα θα θέλαμε να το δούμε βελτιωμένο σε μία μελλοντική ανανέωση του κουτιού. Το airflow και τα φίλτρα του είναι σίγουρα το δυνατό του κομμάτι, καθώς όταν μπορείς να φιλοξενήσεις μεγάλες κάρτες γραφικών, άρα και αντίστοιχης ισχύος επεξεργαστές θα έχεις την δυνατότητα να τα δροσίσεις. Οι τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες στην έκδοση που είδαμε, δώσανε και το κάτι παραπάνω στο θέμα εμφάνισης, καθώς είναι RGB και μέσω του iCUE είναι πλήρως παραμετροποίησιμοι. Η τιμή του παρόλο που είναι πιο χαμηλή στην Ελλάδα σε σχέση με την προτεινόμενη (169.99€), την βρίσκουμε ελαφρά τσιμπημένη και ακριβώς επειδή είναι τσιμπημένη, θα περιμέναμε και κάποια πράγματα να υπάρχουν στο εσωτερικό, όπως για παράδειγμα ένα δεύτερο ssd bracket. Σε γενικές γραμμές λοιπόν μείναμε ευχαριστημένοι και τα μελανά σημεία τα οποία εντοπίσαμε όπως όμως και τα θετικά του, αναφέρονται σε μορφή λίστας παρακάτω. Πριν προχωρήσουμε στα πλεονεκτήματα και στα μειονεκτήματα του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, να υπενθυμίσουμε ότι την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση η τιμή για άμεσα διαθέσιμο προϊόν είναι 143.98€ και το προϊόν συνοδεύεται από διετή εγγύηση καλής λειτουργίας. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Φίλτρα παντού. Πολύ καλό airflow. Κάρτες γραφικών έως 36,5cm. Αερόψυκτρες έως 16cm Δυνατότητα εγκατάστασης τριπλού ψυγείου. Τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες RGB μαζί με τον controller. Καθαρό τελικό αποτέλεσμα από καλώδια εξωτερικά με το πλαστικό κάλυμμα που κρύβει το I/O. Δύο χρωματικές εκδοχές. Μόνο ένα bracket για 2.5" δίσκο. Δυσκολία στη διαχείριση καλωδίων. Θα θέλαμε λίγο παραπάνω χώρο στο πίσω μέρος του Motherboard tray και περισσότερα σημεία δεσίματος. Τιμή. Το I/O Βρίσκεται στο κάτω μέρος και χρειάζεται να ξαπλώσουμε το κουτί για να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε καλώδια. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 18/08/2023
  3. Πρόλογος Η Corsair ανανέωσε την σειρά M65 gaming mouse με το 4ο μέλος της, το M65 RGB ULTRA Tunable FPS, ένα cable mouse με πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που καλείται να συνεχίσει την πρωτοποριακή παράδοση των M65 Tunable mice της εταιρείας. Πρόκειται για μια ελαφρύτερη και αρκετά οικονομικότερη έκδοση του M65 RGB ULTRA Wireless που δεν υστερεί όμως σε κανένα χαρακτηριστικό, αν εξαιρέσει κανείς το καλώδιο, αντιθέτως προσφέρει επιπλέoν επιλογές σε Report Rate αλλά και μια επιπλέoν RGB ζώνη. Τεχνικά χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του M65 RGB ULTRA Tunable FPS όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Από την πρώτη ματιά παρατηρούμε ότι δεν του λείπει τίποτα, αντιθέτως. Εφοδιασμένο με τον νέο MARKSMAN 26K optical sensor προσφέρει έως και 26.000 DPI αλλά και με οπτικούς διακόπτες της Omron που αποτελούν και την σύγχρονη τάση στους διακόπτες, δικαίως κατά τη γνώμη μου μιας και υπερτερούν των μηχανικών παρά την πολύ μεγάλη βελτίωση που έχουν πλέον και οι τελευταίοι. Συσκευασία και περιεχόμενα Και πάλι στα χέρια μου έχω το κλασικό κιτρινόμαυρο Corsair κουτί της πολυτελούς σειράς, αυτή τη φορά με μαύρες τις δύο μεγάλες πλευρές και κίτρινες τις περιφερειακές. Έχω παρατηρήσει ότι η εταιρεία με σήμα το καραβάκι διαχωρίζει κάπως τις συσκευασίες της επιλέγοντας το κίτρινο για τις μεγάλες τους πλευρές και το μαύρο τις υπόλοιπες όταν πρόκειται για τις, πιο απλές να το πω, πιο οικονομικές να το πω, δεν ξέρω, δεν έχω καταλάβει ακριβώς, και φυσικά ακριβώς το αντίθετο χρωματικά στις υπόλοιπες κάπως πολυτελέστερες συσκευασίες. Εδώ λοιπόν στο M65 RGB ULTRA έχουμε εμπρός μαύρη επιφάνεια καλυμμένη με αχνά, σχεδόν ανάγλυφα, καλαίσθητα τριγωνάκια και το προϊόν να αχνοφαίνεται, καθότι μαύρο και αυτό, στο κέντρο της παρόλο που την καλύπτει σχεδόν καθολικά. Επάνω αριστερά δεσπόζει λευκό το σήμα της εταιρείας και κάτω αριστερά του προϊόντος και δεξιά του λογισμικού ρυθμίσεών του. Στην πίσω πλευρά τώρα και κατά το προσφιλές συνήθειο της Corsair έχουμε επάνω ψηλά τα λογότυπα της εταιρείας, του επεξεργαστή και του λογισμικού και κάτω χαμηλά των λειτουργικών συστημάτων για τα οποία προορίζεται, ήτοι Windows και MAC. Στη συνέχεια το M65 RGB ULTRA εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά από επάνω και από κάτω με σημειωμένα τα 3 βασικότερα πλεονεκτήματά του και κάτω από αυτό τα βασικά του χαρακτηριστικά σε 8 γλώσσες. Οι δύο μεγάλες κίτρινες πλαϊνές πλευρές έχουν λιτά με μαύρο χρώμα τα λογότυπα της εταιρείας και του προϊόντος και ως μόνη διαφορά τους το ότι η αριστερή απεικονίζει το M65 RGB ULTRA από το αριστερό του πλάι ενώ η δεξιά μας ενημερώνει ότι πρόκειται για προϊόν της κατηγορίας των "Control Freak" ή αν θέλετε εναλλακτικά απευθύνεται σε αυτούς που απαιτούν τον απόλυτο έλεγχο. Στην κάτω πλευρά έχουμε πληθώρα πληροφοριών... Περιεχόμενα συσκευασίας, πληροφορίες για την εταιρεία, πιστοποιήσεις, εγγύηση, προέλευση, SN, PN, RMN, αρκετά, απαραίτητα και στην πλειοψηφία τους αδιάφορα για το κοινό, έτσι δεν είναι; Τέλος στην επάνω πλευρά που φιλοξενεί και το βασικό άνοιγμα της συσκευασίας υπάρχουν τα λογότυπα εταιρείας και προϊόντος και στο δεύτερο καπάκι ένα QR code που (θεωρητικά) μας προσφέρει σύνδεσμο προς μια σελίδα της Corsair η οποία όμως (πρακτικά) δεν υπάρχει συνεπώς αναδρομολογείται προς το γνωστό παιχνιδάκι με τον “πειρατή” ένδειξη του σφάλματος 404 για την εν λόγω σελίδα. Και περνάμε στα περιεχόμενα. Και πάλι κίτρινο λεπτό χαρτόνι με διάφανη ζελατίνα που περιλαμβάνει το M65 RGB ULTRA, φυσικά, και τα 6 βαρίδια για την μεταβολή του βάρους του ποντικιού, 3 σε μορφή ροδέλας και 3 σε μορφή βίδας, λεπτομέρειες στην πορεία. Α ναι, έχουμε και τα 3 πολύπτυχα, τα γνωστά δύο με τις πληροφορίες για εγγύηση και ασφάλεια αλλά και ένα ακόμα με οδηγίες για το προϊόν σε 9 γλώσσες, φυσικά όχι Ελληνικά. Κάτω από τον φακό Σαφέστατα πρόκειται για ιδιαίτερη κατασκευή που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, ακολουθώντας φυσικά τα πρότυπα της σειράς ποντικιών M65 της Corsair. Ωραίος σχεδιασμός, τουλάχιστον κατά την γνώμη μου, με ποιοτικά πλαστικά πάνω σε αλουμινένιο σασί και ένα πολύ μαλακό καλώδιο όμορφα στηριγμένο μπροστά από το ροδάκι. Ανάγλυφα αντιολισθητικά τριγωνάκια τόσο στις δύο πλαϊνές πλευρές όσο και στην λαστιχένια επένδυση της ρόδας. Πέρα των κλασικών κουμπιών, δηλαδή των δύο βασικών, της ρόδας και 2 πλαϊνών, έχουμε και ένα επιπλέον για sniper, κόκκινο και μεγάλο κάτω από το εμπρός πλαϊνό κουμπί αλλά και 2 για επιλογή DPI κάτω από το ροδάκι, μια χαρά. Και εδώ το τελευταίο αξεσουάρ, 6 βαρίδια, 3 σε σχήμα παχιάς ροδέλας και 3 σε βίδας για να επιλέξουμε το βάρος που επιθυμούμε τοποθετώντας τα στις αντίστοιχες θέσεις στο κάτω μέρος του M65 RGB Ultra, Tunable γαρ... Φυσικά δεν σας υποχρεώνει κανείς να τα βάλετε όλα, η επιλογή προσωπική σας υπόθεση, για να το φέρετε στα μέτρα σας πάντα. Στις παρακάτω εικόνες βλέπουμε τα ακριβή βάρη ποντικιού και βαριδίων, έκαστο ξεχωριστά. Παρατηρώ πολύ καλή ακρίβεια κατασκευής πολύ κοντά στις τιμές σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα από τον κατασκευαστή, θυμίζω 97gr χωρίς καλώδιο και έως 115 συνολικά. Συνδεσιμότητα USB A προφανώς και με προδιαγραφές συμβατότητας για Windows και Mac αλλά μπορεί φυσικά να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα λειτουργικά ως απλό ποντίκι και ας μην το ανακοινώνει η Corsair. Το δοκίμασα σε Android και Linux, προφανώς με επιτυχία, αλλά φυσικά χωρίς τα επιπλέων πλεονεκτήματα που προσφέρει το iCUE, λειτουργούσαν όμως οι hardware ρυθμίσεις για μεταβολή DPI και φωτισμού. Και να μην ξεχνάμε έως 8000Hz Report Rate. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pads Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα μεγάλο ποντίκι παρότι η Corsair το χαρακτηρίζει μεσαίο, αλλά χάριν κυρίως των μεγάλων του βασικών κουμπιών και της εύκολης χρήσης της ρόδας από κάθε γωνία, συνήθη χαρακτηριστικά των Corsair, δεν θα δυσκολέψει καθόλου και όσους έχουν μικρότερα χέρια. Σε αυτό που θα συμφωνήσω με την Corsair για το M65 RGB ULTRA είναι ότι η λαβή του είναι για Claw, όχι ότι δεν θα βολέψει και σε άλλες λαβές αλλά προσωπικά παρότι με έβαζα είτε σε Palm είτε σε Fingertip mode για να το δοκιμάσω έπιανα τον εαυτό μου μετά από λίγο να έχει γυρίσει ακούσια σε Claw. Κύρια αιτία αυτού κατά την γνώμη μου το μεγάλο κόκκινο πλαϊνό κουμπί στα αριστερά με το σύμβολο του στόχου επάνω τού που εργονομικά σε φέρνει εκεί, εμένα τουλάχιστον, αλλά και το μήκος του με το σχετικά ανυψωμένο πίσω μέρος που επίσης παροτρύνουν προς αυτό. Παραμένοντας στην εργονομία να σημειωθεί ότι η ελαφρά κλίση προς τα δεξιά και η μεγάλη αντιολισθητική βάση στήριξης για τον αντίχειρα συμβάλουν στην εργονομία περισσότερο από όσο τους φαίνεται αρχικά, για τους δεξιόχειρες πάντα, η χρήση δε με το αριστερό εφικτή μεν αλλά μόνο για πρόχειρα μικρά καθημερινά πράγματα, ο προσανατολισμός του είναι ξεκάθαρος. Μην παραλείψω να αναφέρω ότι μια εργονομική ελαφριά κλίση έχει αντίστοιχα και η δεξιά πλευρά αλλά πέραν της αντιολισθητικής της κάλυψης που συμβάλει δεν βοηθά ιδιαίτερα εργονομικά μιας και η κλίση της είναι πολύ προς τα πίσω σε σχέση με το πού βρίσκεται το μικρό δάκτυλο του χρήστη, αισθητικά πάντως συνεισφέρει πολύ στο σύνολο. Τα μεγάλα τεφλόν με την πολύ εύκολη και ιδιαίτερως αθόρυβη κύλισή τους σε κάθε επιφάνεια το κάνουν να κρύβει το βάρος των αρχικών 97gr του, πράγμα το οποίο αλλάζει καθολικά με την χρήση των βαριδίων που θα επιτρέψουν εύκολα να το φέρει ο κάθε χρήστης ακριβώς στα μέτρα του φτάνοντας τελικά τα έως και 115gr, μην ξεχνάμε ως “control freak” μας συστήνεται. + = Στον γενικότερο έλεγχο συμβάλουν φυσικά και τα δύο γυαλιστερά κουμπιά πίσω από το ροδάκι που με τα αντίστοιχα βελάκια τυπωμένα επάνω τους μας προτρέπουν για χρήση τους προς έλεγχο των DPI προεπιλογών μας, χωρίς φυσικά αυτό να είναι απαραίτητο. Από DPI επιλογές τώρα 25.900 για τις κάθετες και άλλες τόσες για τις οριζόντιες κινήσεις, ναι εντάξει 26.000 είναι τα DPI που υποστηρίζει και η μεταβολή τους ανά 1 αλλά ξεκινάμε με ελάχιστα τα 100 σε κάθε άξονα, και λίγα είναι, μην γινόμαστε και υπερβολικοί, ποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει λιγότερα και πού; Όχι πάλι ότι τα 26K δεν τα λες και υπερβολή για DPI, αλλά αφού μπορεί... Και που ξέρεις έχουμε και τις 8K οθόνες... Να αναφέρω και τα δύο οριζόντια πλαϊνά κουμπιά, γυαλιστερά και αυτά, που πέραν του να συμβάλουν όμορφα οπτικά στο σύνολο βρίσκονται ακριβώς εκεί που πρέπει εργονομικά, διευκολύνοντάς μας με την μαλακή αλλά ακριβείας αίσθηση και απόκρισή τους, συνηθισμένη πρακτική του κουρσάρου και εδώ. Προτελευταίο στην ενότητα άφησα το κόκκινο πλαϊνό κουμπί που προανέφερα, το “sniper”, κουμπί που δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα ποντίκι που χαρακτηρίζεται ως “FPS” και ακόμα περισσότερο ως “Battle Royale”. Βρίσκεται στην θέση ακριβώς που το περιμένει κανείς, άμεσο και απαλό δεν θα απογοητεύσει σε καμία περίπτωση και σε καμία μάχη ή όπου αλλού. Και τώρα η έκπληξη που ομολογουμένως δεν περίμενα. Έχοντας δοκιμάσει διψήφιο αριθμό κουμπιών σε δεκάδες ποντίκια, ειδικά των τελευταίων εξελίξεων, τόσο της πασίγνωστης και πολυφορεμένης Omron όπως εδώ όσο και άλλων εταιρειών, οι εκπλήξεις που περιμένω πια σε αυτά δεν είναι και πολλές, ειδικά σε απόκριση και αμεσότητα. Και εγένετο φως, κυριολεκτικά. Aναφέρομαι φυσικά στους νέους Omron Optical διακόπτες του M65 RGB ULTRA. Ε ωραία και, τα περισσότερα “σοβαρά“ ποντίκια και όχι μόνο, ειδικά του εν λόγω κατασκευαστή, τελούν υπό “zero lag” τεχνολογίες για τους δυο βασικούς διακόπτες τουλάχιστον. Ειδικά για την Corsair με τις "ZERO GAP" και “CORSAIR QUICKSTRIKE TECHNOLOGY” κάτω από τα κουμπιά για τις περισσότερες εκ των κατασκευών της πλέον, πόσο να διαφέρουν αυτοί εδώ οι οπτικοί; Κι όμως. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να δει κανείς σε μετρήσεις αλλά η διαφορά αμεσότητας και ταχύτητας είναι αισθητή, αν και δεν καταλαβαίνει γιατί θα έλεγα κανείς, παρόλα αυτά υπάρχει. Αυτό με παρότρυνε να σας παραθέσω ολίγα εκ των διαφορών μεταξύ των δύο τεχνολογιών που θα ξεδιαλύνουν τα πράγματα περιγραφικά αλλά και με ένα πολύ επεξηγηματικό διάγραμμα από την σελίδα της κοινότητας της Corsair. Καταρχήν να δούμε ποια ακριβώς είναι η βασική διαφορά μεταξύ των δύο τεχνολογιών. Στην κλασική περίπτωση των “μηχανικών” διακοπτών έχουμε δύο μεταλλικές επαφές που θα πρέπει να έρθουν σε επαφή για να “κλείσει” το κύκλωμα, δύο μεταλλικά ελάσματα δηλαδή που πρέπει να ακουμπήσουν για να περάσει από μέσα τους ρεύμα, φυσική γυμνασίου για τους περισσότερους από εμάς . Αυτό δυστυχώς όσο και αν έχει προχωρήσει η τεχνολογία εξακολουθεί και μας φέρνει αντιμέτωπους με προβλήματα όπως η ελάχιστη απόσταση μεταξύ των μετάλλων για να αποφευχθούν ακούσιες επαφές, μεταφράστε click, μεταξύ τους, είτε από το φαινόμενο "αναπήδησης" (debounce) είτε και από φυσιολογικές φθορές με την πάροδο του χρόνου και της χρήσης, αλλά και άλλα θέματα που ο κατασκευαστής θα πρέπει να λάβει υπόψιν του για την καλή τους λειτουργία. Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να εξηγήσω το φαινόμενο “αναπήδησης” (debounce) που είναι και από τους σημαντικότερους παράγοντες καθυστέρησης μιας και αναγκάζει τους κατασκευαστές να προβλέψουν χρόνο για “καθυστέρηση αναπήδησης” (debounce delay). Όταν πιέζεται ένας μηχανικός διακόπτης, δεν δημιουργεί απλώς μια επαφή on-off, στην πραγματικότητα δημιουργεί μια σειρά από σύντομες επαφές, πριν ενεργοποιηθεί ή απενεργοποιηθεί. Αυτό ονομάζεται «αναπήδηση διακόπτη» επειδή οι επαφές κυριολεκτικά αναπηδούν η μία πάνω στην άλλη πριν ολοκληρωθεί η μετάβαση από on σε off ή το ανάποδο. Οι κατασκευαστές διακοπτών συνήθως εγγυώνται ότι ο χρόνος αναπήδησης είναι μικρότερος από 5 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ακούγεται μεν σαν πολύ σύντομο χρονικό διάστημα παρόλα αυτά οι μικροελεγκτές σαρώνουν τους διακόπτες με παρόμοια ή και μεγαλύτερη πλέον ταχύτητα συνεπώς μπορεί να εγγραφούν έξι ή επτά επαφές σε ένα μας πραγματικό πάτημα του διακόπτη. Ερχόμενοι τώρα στους “οπτικούς” διακόπτες η αντίστοιχη διαδικασία επιτυγχάνεται απλά μέσω της διακοπής μιας υπέρυθρης δέσμης φωτός, εντάξει ίσως όχι τόσο απλά αλλά αυτό είναι στην ουσία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχουν όλα τα προαναφερθέντα “μηχανικά” προβλήματα των “μηχανικών” διακοπτών αλλά και η αναμενόμενη αντοχή του συνόλου να είναι πολύ μεγαλύτερη, απουσία γαρ των μεταλλικών επαφών που φθείρονται αλλά και της υπόλοιπης απαραίτητης κατασκευής για να τους υποστηρίξουν. Και μιας και η εικόνα είναι 1000 λέξεις παραθέτω το παρακάτω διάγραμμά που νομίζω ξεκαθαρίζει τα πράγματα εύκολα και απλά. Οι καινοτομίες όμως για το M65 RGB ULTRA δεν σταματούν εδώ, ο κουρσάρος ενσωμάτωσε στο νέο του ποντίκι γυροσκόπιο 6 αξόνων και επιταχυνσιόμετρο που προσφέρουν την δυνατότητα διατήρησης της σταθερότητας του κέρσορά ακόμα και σε μικρές ανυψώσεις του M65 RGB ULTRA. Καλό μου ακούγεται, θα χρησιμεύσει ενδεχομένως σε πολύ έντονες χρήσεις. Μιας όμως και τα βάλαμε, λέει η ομάδα ανάπτυξης υποθέτω, το γυροσκόπιο και το επιταχυνσιόμετρο εννοώ, ας μην σταματήσουμε εδώ. Ας τους προσφέρουμε και πιο ενεργή χρήση, τα smartphone και τα tablet το κάνουν, γιατί όχι και εμείς; Έχουμε λοιπόν πλέoν την δυνατότητα, μέσω πάντα του iCUE, να προσθέσουμε και τέσσερις - ναι τέσσερις - ακόμα ενεργές λειτουργίες, μέσω της ανύψωσης της αντίστοιχης πλευράς του M65 RGB ULTRA, δηλαδή εμπρός, πίσω, δεξiάς ή αριστερής... TILT. Εντυπωσιακό ε, πού να πω και ότι μας επιτρέπει να επιλέξουμε και τις μοίρες που θα ενεργοποιείται η εν λόγω ενέργεια και το είδος τις δράσης που θα κάνει σαν να ήταν ένα ακόμα κουμπί, από την αντίστοιχη καρτέλα γίνεται άλλωστε. Ακούγεται εντυπωσιακό αλλά είναι και στην πράξη. M65_Wired_SensorFusion_AngleCopy_v02.webm Η Corsair φυσικά προτείνει χρήσεις όπως επαναφόρτιση όπλων, FPS γαρ, που όντως προσφέρουν αμεσότητα και ευκολία αλλά και ακόμα καλύτερη αληθοφάνεια στο παιχνίδι, για φανταστείτε το. Προσωπικά πάντως το χρησιμοποίησα και σε απλούστερες, καθημερινότερες λειτουργίες με εντυπωσιακά χρηστικά αποτελέσματα, κατά την γνώμη μου τουλάχιστον. Το έβαλα δοκιμάζοντάς το για παράδειγμα να μου ανοίγει συχνά χρησιμοποιούμενα προγράμματα όπως το Word ή κάποιον browser κλπ. ή και να κάνει αντίστοιχα κάποιες ενέργειες σε αυτά, Undo ή New Tab ή Duplicate Tab ή... the sky is the limit… Corcair iCUE Επιλέγω στην ενότητα αυτή να μην σας ταλαιπωρήσω για μια ακόμα φορά με τα πλούσια ελέη του iCUE και την απλότητα, αμεσότητα και χρηστικότητα που αυτή η συνεχώς αναπτυσσόμενη εφαρμογή της Corsair τα προσφέρει, ούτε για την πληθώρα των παραμετροποιήσεων που προσφέρει για την κάθε Corsair συσκευή μας ξεχωριστά και προσανατολισμένα ταυτόχρονα, κάτω πάντα από το ίδιο περιβάλλον και λογική. Αυτά άλλωστε θα τα έχετε διαβάσει σε πολλά αντίστοιχα άρθρα του TheLab και αν όχι σας προτρέπω να το κάνετε. Στο άρθρο αυτό θα περιοριστώ κάπως πιο στοχευμένα στο M65 RGB ULTRA και περισσότερο στις ειδικές δυνατότητές του. Ανοίγοντας λοιπών το iCUE και μεταφερόμενοι στο περιβάλλον του M65 RGB ULTRA παρατηρούμε, πέραν των κλασικών καρτελών για αναθέσεις ενεργειών, φωτισμό, DPI και γενικότερες ρυθμίσεις της συσκευής, κάπου εκεί ανάμεσα στους φωτισμούς και τα DPI να έχει προστεθεί και η καρτέλα «χειρονομίες» (Gestures). Αρχικά παράξενο. Επιλέγοντάς τώρα την καρτέλα “Gestures” εμφανίζονται τα παράθυρα “Tilting” και “Tilt Setup”. Το πρώτο μας δίνει την δυνατότητα να διαλέξουμε μέσω του διακόπτη “Allow Multiple Tilts” αν θα πρέπει να επαναφέρουμε το M65 RGB ULTRA στην «φυσική» του θέση δηλαδή στις 0 μοίρες πριν ξανά κάνουμε την κίνηση - ενέργεια ή αν αυτές οι ενέργειες θα επαναλαμβάνονται ακατάπαυστα. Φανταστείτε πολλαπλά γεμίσματα ή πολλαπλά “gaming” μαχαιρώματα ίσως; Ναι ναι ναι ναι… Ή πολλά ανοίγματα του Word ή Undo κ.λπ., ε μάλλον όχι, δεν φαντάζομαι γιατί να... τέλος πάντων καλό το βρίσκω γενικά, καλά ξεκινάμε. Κάτω από τον διακόπτη “Allow Multiple Tilts” υπάρχει ένα κουμπί “Start” όπου πατώντας το μετονομάζεται σε “Stop” ενώ απενεργοποιούνται προσωρινά οι λειτουργείες που έχουμε ορίσει στις κινήσεις “Tilt” για τα επόμενα 30". Κάτω από το "Start" --> "Stop" βλέπουμε τον χρόνο να μετράει αντίστροφα και φυσικά επιλέγοντας το "Stop" μπορούμε να τερματίσουμε πρόωρα τη λειτουργία. Στο διάστημα αυτό των 30" μπορούμε αφού ανασηκώσουμε υπό γωνία το M65 RGB ULTRA να δούμε την κίνηση αυτή στην αντίστοιχη εικόνα δεξιά στο κάτω μέρος του παραθύρου “Tilt Setup”. Φυσικά ανά πάσα στιγμή μπορούμε να αναιρέσουμε αυτό το “test mode” απλά ξαναπατώντας το “Stop” επαναφέροντας το τώρα πλέον προφανώς σε “Start”. Όλα αυτά στο παρακάτω βιντεάκι ... iCUE-1.mp4 Στο επάνω μέρος του παραθύρου “Allow Multiple Tilts” υπάρχουν οι ρυθμίσεις για το σε ποιες ακριβώς μοίρες θέλουμε να ενεργοποιείται η κάθε κίνηση, φυσικά για την κάθε πλευρά ξεχωριστά και με βηματισμό 10 μοιρών, επιλέξιμα από τα αντίστοιχα + και -. Εντάξει δεν χρειάζεται και μικρότερος βηματισμός μην είμαστε και παράλογοι. Βέβαια όπως μας ενημερώνει και το αντίστοιχο Info μπορούμε να μεταβούμε έως και στις 80 μοίρες για την κάθε πλευρά, προφανώς μετά τις 90 μοίρες περνάμε στην αντίθετη πλευρά, ξανά φυσική γυμνασίου . Αν πατήσετε το “Start” και περιστρέψετε το M65 RGB ULTRA πέραν των 90 μοιρών θα το δείτε να μεταπηδά στο αντίστοιχο γραφικό και να συνεχίζει όπως είναι και το λογικό, πάντως έχει και πλάκα... ξανά . Θα το δείτε και αυτό στο παραπάνω βιντεάκι, μην το πάρετε για σφάλμα της εφαρμογής, απλά η φυσική κατάσταση απεικονίζεται πολύ καλά και άμεσα στα γραφικά, μπράβο iCUE. Και φυσικά το σημαντικότερο όλων αυτών, η ανάθεση της εργασίας. Περνάμε λοιπόν στις δύο καρτέλες ανάθεσης προς τα κουμπιά, την απλή και την Hardware, μιας και το M65 RGB ULTRA διαθέτει και μνήμη για την αποθήκευση επιλογών για την χρήση χωρίς την παρουσία του iCUE, σε περίπτωση μεταφοράς π.χ. ή σε λειτουργικό που δεν το υποστηρίζει. Να αναφέρω ότι όπως πάντα κατ’ επιλογήν της εταιρείας με σήμα το καραβάκι το βασικό αριστερό κουμπί δεν προγραμματίζεται σε καμία κατάσταση παραμένοντάς πάντα ως το βασικό αριστερό click. Περνώντας αρχικά στο “Hardware Key Assignments” έχουμε τα συνηθισμένα, 8 κουμπιά με τα 7 εξ αυτών να γίνονται πραγματικά σχεδόν ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, όλα cool. Στην καρτέλα “Key Assignments” πάλι η “έκπληξη” που όλοι περιμέναμε, εδώ τα εμφανιζόμενα “κουμπιά” γίνονται 12, βέβαια το αριστερό και πάλι είναι ανενεργό παρά την εμφάνισή του, άρα στην πραγματικότητα έχουμε 11 προγραμματιζόμενα. Τα 4 επιπλέον είναι οι 4 Tilt κινήσεις που έχουμε προαναφέρει και στις οποίες μπορούμε να αναθέσουμε, μαντέψτε, και πάλι σχεδόν ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, πλήκτρα πληκτρολογίου ή ποντικιού ή και συστοιχίες αυτών, κείμενα, έναρξη εφαρμογών, media, macro, αυτά και άλλα πολλά με εξαιρετική ακρίβεια, ευκολία, παραμετροποίηση, εν ολίγης iCUE. Βέβαια υπάρχουν και δύο RGB ζώνες, αυτή με το καραβάκι/λογότυπο στο πίσω μέρος του ποντικιού και αυτή της ρόδας. Υπάρχει φυσικά και το λαμπάκι ανάμεσα στα δύο κουμπιά επιλογής DPI κάτω από την ρόδα, αυτό όμως λαμβάνει μεν RGB χρώματα αλλά μόνο για να μας ενημερώσει για τα επιλεγμένα DPI από την αντίστοιχη πάντα καρτέλα. Και ιδού και το φως, RGB φως. Untitled.mp4 Εμπειρία Χρήσης Λίγα πράγματα μπορεί να πει κανείς για την ποιότητα της Corsair, τα στάνταρ της υψηλά και το M65 RGB ULTRA τα καλύπτει και με το παραπάνω. Στιβαρό, θυμίζω αλουμινένιο σασί, άψογα πλαστικά τέλεια στηριγμένα, πολύ καλό εργονομικά με αντιολισθητικές επιλογές όπου χρειάζεται, εκπληκτική κύλιση σε κάθε επιφάνεια και με ό,τι βάρος επιλέξουμε - Tunable γαρ - και με το μαλακό καλώδιο να μην ενοχλεί πουθενά όντας σχεδόν ανύπαρκτο. Εξαιρετικά βολική η νέα λειτουργεία Tilt με τις 4 επιπλέον κινήσεις-ενέργειες, ή έστω τις 2-3 εξ αυτών καθώς η ανύψωση του πίσω μέρους προσωπικά δεν με πολυβόλεψε αλλά οι υπόλοιπες μια χαρά, ειδικά οι δύο πλαϊνές. Αυτό πάντως που πραγματικά ξεχώρισα είναι τελικά οι οπτικοί διακόπτες, αξιοπεριέργως η διαφορά από τους μηχανικούς είναι αισθητή. Δεν ξέρω για πόσο καιρό θα παραμείνει το βασικό μου εργαλείο, προς το παρόν πάντως με κέρδισε στα σημεία, θα το κρατήσω στο γραφείο μου και μετά τις δοκιμές. Επίλογος - Συμπεράσματα Όντως το M65 RGB ULTRA αποτελεί μια σοβαρή αναβάθμιση των προκατόχων του. Τα 79,99€ που ζητάει η Corsair για να μας το δώσει μπορεί αρχικά να μην φαίνονται λίγα, για ενσύρματο ειδικά ποντίκι, αλλά με τα 26K DPI και τα έως 8KHz polling rate αυτομάτως κατατάσσεται στις κορυφές. Βάλτε τώρα τα 8 κουμπιά με τα δύο βασικά να είναι οπτικά και την έξτρα λειτουργία Tilt, την αλουμινένια βάση, την ιδιαίτερη εμφάνιση, την εργονομική σχεδίαση καθώς και την επιλογή βάρους από τον χρήστη με τα έξτρα βαρίδια και έχουμε ένα σύνολο που μάλλον αξίζει περισσότερο από όσο κοστίζει. Η εργονομία του είναι πολύ καλή και τα έξτρα βαρίδια δίνουν την δυνατότητα να το φέρει κανείς εκεί που επιθυμεί εύκολα. Πολύ καλά είναι και τα επίπεδα βάρους γενικώς αν συνυπολογίσει κανείς και το αλουμινένιο σασί που το κάνει εντελώς άκαμπτο σε αίσθηση προσδίδοντας του δε και στην γενικότερη εικόνα. Τα πολύ καλά pads ολίσθησης βοηθάνε σε κάθε περίπτωση στην ξεκούραστη χρήση, τα δε βασικά κουμπιά ανεπανάληπτα σε ταχύτητα και σε ευχρηστία, αλλά και τα υπόλοιπα πολύ καλά, βολικά τοποθετημένα και εύχρηστα ειδικά το ροδάκι με την λαστιχένια επένδυση. OK με τις RGB ζώνες αλλά με εξαίρεση αυτή στο ροδάκι που αχνοφαίνεται και κατά την χρήση η άλλη του λογότυπου έχει νόημα μόνο όταν δεν χρησιμοποιείτε το M65 RGB ULTRA, το δε λαμπάκι ανάμεσα στα up/down κουμπιά επιλογής DPI mode μας ενημερώνει μια χαρά για το αντίστοιχο. Για την ανάλυση τέλος τι να πει κανείς, 26Κ DPI και έως 8Κ polling rate, που θα φτάσουν πια; Η συνολική εικόνα που αποκόμισα είναι πολύ καλή και παρότι προτιμώ γενικώς τα ασύρματα σίγουρα θα το κρατήσω για κάποιο διάστημα ως βασικό μου mouse και βλέπουμε. Γυροσκόπιο έξι αξόνων και επιταχυνσιόμετρο. 4 προγραμματιζόμενες κινήσεις ενεργοποιούμενες με την κλίση του ποντικιού (Tilt). Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1.000Hz, 2.000Hz, 4.000Hz, 8.000Hz. 100 – 26.000 DPI με βηματισμό ανά 1 και δυνατότητα διαφορετικής επιλογής στον κάθε άξονα. DPI Presets με 5 Stages + Sniper, σύνολο 6. 7 κουμπιά ρυθμιζόμενα και έξτρα επιλογές αποθήκευσης στη συσκευή. RGB φωτισμός δύο ζωνών και έξτρα επιλογές αποθήκευσης στη συσκευή. Ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI με ό,τι χρώμα θέλουμε. Αλουμινένιο σασί και γενικότερη ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση, αλλά και σε ποιο φαίνονται; Μεγάλο σχετικά μέγεθος. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του M65 RGB ULTRA Tunable FPS Gaming Mouse είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  4. Πρόλογος Πριν από 2 περίπου χρόνια ο φίλτατος @pol77 μας παρουσίασε την πρόσφατη τότε προσθήκη της Corsair στην γκάμα των ποντικιών της το Corsair Katar Pro Wireless Gaming Mouse, ένα "απλό ασύρματο ποντίκι με καλά χαρακτηριστικά, μεγάλη διάρκεια μπαταρίας και λογικό κόστος, που έλειπε από την αρκετά πλούσια γκάμα της" όπως πολύ σωστά παρατηρεί. Πρόσφατα η πολύ γνωστή για τα ποιοτικά της περιφερειακά και όχι μόνο Corsair αποφάσισε να εμπλουτίσει την εν λόγω κατηγορία με το Katar Elite Wireless Gaming Mouse. Αρχικά από το όνομα και μόνο περιμένει κανείς ότι πρόκειται για την αναβάθμιση του πολύ καλού για την κατηγορία του Katar Pro, πράγμα που επιβεβαιώνει και η εικόνα του τόσο εμφανισιακά όσο και αρχιτεκτονικά. Όχι όμως και η κατά 30€ διαφορά στην τιμή του που το φτάνει στα 79,99€ έναντι των 49,99€ του Katar Pro σύμφωνα με τη σελίδα της Corsair. Μένει λοιπόν να δούμε αν πρόκειται απλά για αναβάθμιση, αντικαταστάτη ή εσωτερικό ανταγωνιστή του Katar Pro και προφανώς το αν και για ποιους αξίζει την διόλου ευκαταφρόνητη διαφορά στην τιμή. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του Katar Elite Wireless Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Αρχικά ομολογουμένως εντυπωσιακά τα βασικά του χαρακτηριστικά και με υπερδιπλάσιες επιδόσεις σε γενικές γραμμές σε σχέση με αυτές του προκατόχου του, αν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε έτσι το Katar Pro. Παρατηρούμε ότι το Katar Elite εφοδιάστηκε με τον MARKSMAN 26K optical sensor που του επιτρέπει να φτάνει τα 26.000 DPI και με Omron διακόπτες των 60 εκατομμυρίων click, δίνοντας του έτσι χαρακτηριστικά κορυφαίων μοντέλων της αγοράς ανεξαρτήτου τιμής και κατηγορίας. Επιπροσθέτως έχουμε πλέον και τα 2.000Hz στις επιλογές των Report Rate διπλασιάζοντας το maximum, αλλά και αντικατάσταση της αφαιρούμενης τύπου ΑΑ αλκαλικής μπαταρία με εσωτερική επαναφορτιζόμενη λιθίου-πολυμερών, μεταβολή που συνέβαλε σαφώς στην μείωση του βάρους φέρνοντάς το στα 69gr από τα 96gr του Katar Pro. Φυσικά το πακέτο μας εφοδιάζει και με ένα USB A σε USB C καλώδιο 1,8m για την φόρτισή του. Φόρτιση λοιπόν με USB C που σημαίνει ότι θα βρούμε εύκολα να το φορτίσουμε μιας και είναι ο πλέον διαδεδομένος τρόπος σύνδεσης. Η ανάγκη φόρτισης τώρα δεν θα είναι και πολύ συχνή μιας και η Corsair μας υπόσχεται τουλάχιστον 60 ώρες αυτονομία με τον Slipstream δέκτη και τουλάχιστον 110 ώρες σε Bluetooth σύνδεση. ΟK η συνεχόμενη χρήση είναι κάτω του μισού σε σχέση με τον «προκάτοχο» αλλά υπολογίστε ότι έχει και περίπου τα 2/3 του βάρους του. Συσκευασία και περιεχόμενα Ξεκινώντας από το κουτί, τίποτα καινούριο, το κλασικό κιτρινόμαυρο κουτί με γυαλιστερές φωτογραφίες του προϊόντος στις τέσσερις μεγάλες πλευρές. Αναλυτικότερα... Στην εμπρός πλευρά δεσπόζει το Katar Elite με το λογότυπο τις Corsair επάνω αριστερά και τον τίτλο του προϊόντος δεξιά κάθετα. Κάτω αριστερά τα 3 βασικά χαρακτηριστικά του ήτοι wireless, ultra-lightweight, 26k DPI και κάτω δεξιά τα λογότυπα Slipstream και iCue για τον δέκτη και το λογισμικό αντίστοιχα. Στην πίσω πλευρά και πάλι το Katar Elite μικρότερο τώρα και με σημειωμένα περιφερειακά του πάλι τα χαρακτηριστικά πλεονεκτήματά του, λίγο αναλυτικότερα αυτή τη φορά. Επάνω αριστερά το λογότυπο τις Corsair και δεξιά τα λογότυπα Slipstream, iCue αλλά και Bluetooth. Όλα αυτά στο κάτι λιγότερο επάνω μισό και φυσικά μόνο στα Αγγλικά, στο υπόλοιπο κάτω μέρος αντίστοιχα και πάλι τα χαρακτηριστικά του αλλά σε 6 γλώσσες. Και τέλος κάτω δεξιά μικρά αλλά διόλου ασήμαντα τα δυο λογότυπα των λειτουργικών συστημάτων που συνεργάζεται πιστοποιημένα, δηλαδή Windows και Mac, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θα δουλέψει και αλλού. Δεξιά και αριστερά έχουμε κλασική διάταξη που συναντάμε σε όλα περίπου τα αντίστοιχα προϊόντα της Corsair, δείτε μην σας κουράζω... Και φυσικά επάνω και κάτω αντίστοιχα ... Εδώ να σημειώσουμε ότι το επάνω μέρος περιλαμβάνει και συνέχεια. Ανοίγοντας το πρώτο «καπάκι» του βλέπουμε εικονισμένο στο δεύτερο ένα QR code που μας δρομολογεί στην σελίδα του προϊόντος και συγκεκριμένα στην καρτέλα Downloads όπου θα βρούμε μόνο τα 3 παρακάτω έγραφα. KATAR ELITE WIRELESS Quick Start Guide UKCA Declaration of Conformity (DoC) document - UKCA-000261 Declaration of Conformity (DoC) document - CE-000541 Περνώντας τέλος στα περιεχόμενα έχουμε, το Katar Elite και ένα USB A to USB C καλώδιο σε διάφανα σακουλάκια, δύο πολύπτυχα φυλλάδια με οδηγίες εγγύησης και πληροφορίες ασφαλείας, όπως άλλωστε σε όλα τα προϊόντα της Corsair και τέλος. Όλα αυτά σε ένα απλό, οικονομικό, μαύρο, χάρτινο πολύπτυχο πάντα στα πλαίσια της οικολογίας... ή της οικονομίας; ΟK, η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται και κάτι περισσότερο. Κάτω από τον φακό Κλασικός Corsair, λιτός άλλα και όμορφος σχεδιασμός, κατάλληλος και για αριστερόχειρες με μόνη εξαίρεση τα 2 πλευρικά αριστερά κουμπιά εκ των 6 συνολικά. Κατά τα άλλα τα 2 βασικά κουμπιά καλύπτουν σχεδόν καθολικά το επάνω μισό με το γνώριμο λαστιχένιο Corsair ροδάκι/κουμπί ανάμεσα τους και κάτω από αυτό ένα εξάγωνο κουμπί επιλογής των DPI και ένα σχήματος V Led λαμπάκι, ενδεικτικό προφανώς για την DPI επιλογή. Τέλος στα χαμηλά στην βάση στήριξης της παλάμης δεσπόζει το καραβάκι σύμβολο της Corsair σε λευκό γαλακτερό για να φιλοξενήσει τον μοναδικό RGB φωτισμό του συνόλου, κάτι που έλειπε από το Katar Pro. Από κάτω δεσπόσουν δύο μεγάλες επιφάνειες ολίσθησης, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα και στο κέντρο ο οπτικός Corsair MARKSMAN sensor των 26K DPI περιτριγυρισμένος και αυτός από λευκό Teflon και στην συνέχεια από μαύρο αυτοκόλλητο με πληροφορίες και τέλος στα αριστερά του ο διακόπτης επιλογής ασύρματης σύνδεσης ή απενεργοποίησης. Οι δύο πλευρές καλύπτονται καθολικά από μικρά ανάγλυφα τρίγωνα τόσο για λόγους εμφάνισης όσο και για αντιολισθητικούς, με μικρή εξαίρεση τα δύο γυαλιστερά κουμπιά στο επάνω μέρος της αριστερής πλευράς. Τέλος στα χαμηλά του εμπρός μέρους έχουμε την USB C είσοδο για φόρτιση αλλά και ενσύρματη λειτουργία. Να παρατηρήσω εδώ ότι η υποδοχή όντας τοποθετημένη ελαφρώς βαθιά σε μια σχετικά στενή τρύπα περιορίζει κάπως τα καλώδια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε όσα δεν έχουν και πολύ φαρδύ USB C βύσμα. Εντάξει δεν είναι και τραγικό άλλα στην φορητότητα ένα περιορισμό τον δίνει και νομίζω ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί. Και εδώ έχουμε το εντυπωσιακό, για ασύρματο και όχι πολύ μικρό ποντίκι, νούμερο των 68,61gr ή 70.24 gr με τον Slipstream δέκτη, θυμίζω η Corsair μας δίνει 69gr, που δεν απέχουν καθόλου ουσιαστικά. Συνδεσιμότητα Εδώ έχουμε όλες τις επιλογές. Slipstream δέκτης στα 2,4GHz, Bluetooth ή καλώδιο. Αυτό δε το τελευταίο λειτουργεί ανεξάρτητα της θέσης του διακόπτη επιλογής. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Αρχικά φαντάζει λιτό εμφανισιακά, με κλασική σχεδίαση, χωρίς να δείχνει ως κάτι το ιδιαίτερο, μόλις όμως βρεθεί κάτω από το χέρι του χρήστη, δεξί ή αριστερό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, ξεδιπλώνει τα χαρίσματα του απλά και αθόρυβα. Τόσο αθόρυβα όσο αθόρυβα κινείται επάνω στα μεγάλα λευκά Teflon του ανεξάρτητα από το τι βάση «mouse pad» θα επιλέξουμε, σκληρή ή μαλακιά, ποιοτική και εξειδικευμένη ή απλά αυτή ενός γραφείου. Σύμμαχος φυσικά στην προσπάθεια κίνησης και τα μόλις 69gr του συνολικού βάρους που το κατατάσσουν δίπλα στις κορυφές της κατηγορίας φτερού, συμπεριλαμβανομένων και των ενσύρματων της κατηγορίας. Αν βάλουμε τώρα στο παιχνίδι και τον κορυφαίο αισθητήρα Marksman των 26k έχουμε ως αποτέλεσμα μια απαράμιλλή κίνηση τόσο σε ακρίβεια όσο και σε άνεση. Για να είμαι απολύτως ακριβής στις σκληρές επιφανείς υπάρχει το γνωστό «ξύσιμο» που κάνουν κατά την κίνησή τους όλα τα συγκεκριμένα περιφερειακά, αλλά εδώ είναι ιδιαιτέρως ήσυχο και εντελώς ανώδυνο, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά που συνήθως ενοχλούνται από τέτοιους θορύβους. Ενδεικτικά να σας πω ότι έχω αποκλείσει από την συλλογή μου αρκετά αξιόλογους ανταγωνιστές με αυτό ως κύριο μειονέκτημά τους. Και φυσικά στα «μαλακά» ποντικοδρόμια θα ακούσει κανείς κάτι μόνο σε αθόρυβο περιβάλλον και μόνο αν του δώσει προσοχή. Τα δύο μεγάλα βασικά κουμπιά τώρα, τι να πει κανείς για αυτά... Διακόπτες Omron, εγγύηση. Και μάλιστα της τελευταίας σειράς της Omron με πιστοποιημένα 60 εκατομμύρια click από την ίδια. Παράλληλα η μικρής διαδρομής σχεδίαση και μηδενικού κενού διακόπτες προσφέρουν και ταχύτερα εκτός από πιο ξεκούραστα πατήματα. Να σημειώσω δε ότι το μεγάλο μέγεθός τους σε συνδυασμό με την άνεση του πατήματος που προσφέρει σε όλη τους την επιφάνεια βοηθάει πολύ σε κάθε λαβή και μέγεθος παλάμης. Εδώ να πω ότι το βασικό αριστερό κουμπί είναι το μόνο που, παραδοσιακά στην Corsair, δεν ρυθμίζεται, αν όμως μπορούσε θα εξυπηρετούσε πολύ τους αριστερόχειρες. Για το ροδάκι δεν έχω να πω πολλά, σωστά σχεδιασμένο και εργονομικά τοποθετημένο, απλά ταιριάζει απόλυτα στο σύνολο βρισκόμενο πάντα εκεί που το αναζητάς χωρίς να σε δυσκολεύει ποτέ. Το κουμπί του φυσικά είναι σκληρότερο από των βασικών, αλλά έτσι πρέπει για να αποφεύγονται οι άστοχες κλήσεις του. Και τα πλαϊνά κουμπιά είναι άνετα, εντάξει, για τους δεξιόχειρες βασικά, αν και προσωπικά τα χρησιμοποίησα πολύ εύκολα με το μικρό μου αριστερό δάκτυλο και τον παράμεσο, παρότι δεξιόχειρας. Για να μην παρεξηγηθώ να σας πω ότι συνηθίζω, σε απλή φυσικά χρήση, να ξεκουράζω το δεξί μου χέρι χρησιμοποιώντας το ποντίκι με το αριστερό. Τελευταίο τώρα το μικρό εξάγωνο κουμπάκι κάτω από το ροδάκι, επιφορτισμένο κατά βάση για την επιλογή των DPI, δεν υστερεί καθόλου των υπολοίπων σε αίσθηση, αντιθέτως προσθέτει εικαστικά μαζί με το LED ενδείξεων που το αγκαλιάζει στο κάτω του μέρος. Προσθέστε τώρα και τα πλαϊνά ανάγλυφα που προσφέρουν στην σταθερότερη λαβή και θα έχετε ένα στιβαρό και ιδιαιτέρως αξιόλογο προϊόν. Το μόνο κομμάτι τις συλλογής που δεν μου άρεσε ιδιαιτέρως ήταν το καλώδιο. ΟK, είναι λεπτό, λαστιχένιο και ποιοτικό, αλλά συνηθισμένος στα μαλακά αέρινα ουσιαστικά ανύπαρκτα στη χρήση που συνόδευαν την πλειοψηφία των τελευταίων αποκτημάτων μου, μεταξύ αυτών και της Corsair, δεν κατάλαβα την επιλογή του συγκεκριμένου για το Katar Elite, και να πεις δεν είχαν στην Corsair να βάλουν άλλο; Φυσικά δεν πρόκειται να το χρεώσω ιδιαιτέρως στα αρνητικά μιας και η χρήση του θα είναι κατά βάση για φόρτιση παρά για λειτουργία, ειδικά με τον εκπληκτικό Slipstream και το 2kHz Polling Rate που είναι στην πράξη σαν να έχεις καλώδιο, αλλά γιατί να μην αναζητά κανείς το καλύτερο, έστω και στις «οικονομικές» επιλογές... των 80€. Corcair iCUE Το γνωστό μας πλέον λογισμικό διαχείρισης όλων των περιφερειακών τις Corsair το iCUE αναλαμβάνει και εδώ να φέρει το Katar Elite στα μέτρα και τις απαιτήσεις του κατόχου του όσο απαιτητικός και αν είναι ο τελευταίος. Δεν θα αναλύσω το πρόγραμμα μιας και αυτό έχει γίνει σε αρκετά άρθρα του theLAB.gr τόσο από εμένα όσο και από άλλους αρθρογράφους. Παραθέτω απλά μερικές εικόνες ενδεικτικά για να δείτε πόσο εύκολα και λειτουργικά μπορεί κανείς να μορφοποιήσει το Katar Elite, και όχι μόνο, αλλά και για να δείτε την αναγνώριση των χαρακτηριστικών του Katar Elite από το iCUE. Οι τρεις εικόνες που ακολουθούν μας δείχνουν, η πρώτη το κεντρικό menu του iCUE με όλα τα συνδεδεμένα προϊόντα, εδώ μόνο το Katar Elite και τον δέκτη του, η δεύτερη τις επιλογές σύνδεσης, ασύρματης στην περίπτωση μας και η τρίτη τις 5 θέσεις προεπιλογών DPI + 1 για Sniper. Κάτω αριστερά παρατηρούμε ότι υπάρχει και η επιλογή “HW DPI Mode 1” Που αναφέρεται στο αντίστοιχο set για τις τοποθετημένες στην μνήμη του Katar Elite επιλογές, ναι έχει και μία τέτοια. Εδώ οι εικόνες μας δείχνουν την ενημέρωση για διαθέσιμο update και την ολοκλήρωσή του. Και τέλος παίρνουμε μια ιδέα από τις άπειρες επιλογές χρωματικών εφέ και τις επίσης αναρίθμητες για τα κουμπιά, ξαναθυμίζω εκτός του αριστερού βασικού που δεν έχει την δυνατότητα. Φυσικά και εδώ υπάρχουν οι Hardware Lighting & Key Assignments, επάνω αριστερά, για τις αντίστοιχες θέσεις μνήμης. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιώ είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Και εδώ έχουμε την άχαρη διαδικασία των μετρήσεων και των τιμών και των διαγραμμάτων κλπ. Εντάξει το καλώδιο είναι καλώδιο αλλά και στην ασύρματη σύνδεση το Katar Elite μια χαρά τα πήγε, τόσο στα 1000Hz όσο και στα 2000Hz Polling Rate. Άλλωστε σε όλα τα Corsair με Slipstream οι τιμές επικοινωνίας είναι εξίσου καλές. Από ακρίβεια επίσης μια χαρά μιας και με εξαίρεση λίγες τιμές που κυμάνθηκαν μεταξύ 91% και 93% όλες οι υπόλοιπες ήταν πάνω από 95% - 96%. Από ομαλότητα πάλι αν και οι τιμές δεν είναι πολύ καλές μιας και κυμάνθηκαν μεταξύ 40% και 43% είναι όμως γενικά σταθερές. Πάντως εγώ πολύ καλό το βρήκα στην χρήση, δεν ξέρω. Εμπειρία Χρήσης Τα αέρινα 69gr σε συνδυασμό με τις πολύ καλές επιφάνειες κύλισης και την απουσία καλωδίου το κάνουν πραγματικά να πετάει ειδικά σε ποιοτικά υφασμάτινα mouse pad. Δυστυχώς το σχετικά σκληρό και δύσκαμπτο καλώδιο δεν συμβάλει αντίστοιχα, αλλά με τουλάχιστον 60 ώρες συνεχούς ασύρματης λειτουργίας πόσο συχνά θα χρειαστεί, πέραν τις φόρτισης; Άψογα τα δύο μεγάλα βασικά κουμπιά, ειδικά με τους αναβαθμισμένους νέους διακόπτες της Omron με το πολύ μικρό βάθος και το μηδενικό κενό, αλλά και το ροδάκι δεν υστερεί πουθενά. Ομολογουμένως ευχάριστη η γενικότερη εμπειρία και για τα δύο μου χέρια, ναι «φοριέται» άνετα και στο αριστερό. Παρότι είμαι συνηθισμένος σε περισσότερο εργονομικά προϊόντα δεν αισθάνθηκα πουθενά έντονη την ανάγκη να το αντικαταστήσω άμεσα με κάτι άλλο για «να κάνω την δουλειά μου τώρα και βλέπουμε» και σημειώστε, είμαι και «κακομαθημένος» και πολύωρος χρήστης . Δεν θα σας πω ψέματα, Θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ ένα άλλο πιο εργονομικό αλλά και πολύ ακριβότερο προϊόν στο βασικό μου σύστημα, το Katar Elite όμως έχει μάλλον κερδίσει την θέση του στο δεύτερό μου σύστημα στο σαλόνι αντικαθιστώντας το υπάρχον, κυρίως για την χρηστικότητα του και όχι ότι δεν έχω και αρκετές άλλες επιλογές αντί αυτού. Επίλογος - Συμπεράσματα Τελικά το Corsair Katar Elite είναι ιδιαίτερο χωρίς να φαίνεται κάτι το ιδιαίτερο. Προσφέρει ακρίβεια, άνεση και λιτότητα αλλά και κορυφαίες επιδόσεις μακράν του ανταγωνισμού, όπου και αν του ζητηθεί. Απίστευτα τα μόλις 69gr ειδικά για ασύρματο ποντίκι. Θυμίζω ότι ανταγωνιστικά προϊόντα για να πετύχουν κάτι παρόμοιο είναι διάτρητα και χωρίς μπαταρία. Εντάξει προσωπικά αρέσκομαι στα ελαφριά και ευκίνητα, το ομολογώ, αλλά αναγνωρίζω ότι υπάρχουν και πολλοί με αντίθετη επιθυμία. Επιπροσθέτως και οι επιλογές κάθε δυνατής σύνδεσης, Slipstream, Bluetooth και καλώδιο και μάλιστα USB C, δεν είναι πολύ συνηθισμένες ακόμα και σε αρκετά ακριβότερα μοντέλα. Εντυπωσιακά τα 26k DPI σίγουρα το βγάζουν από την κατηγορία ενός απλού ποντικιού τοποθετώντας το πολύ ψηλά στη κορυφή. Πόση ουσία έχουν όμως ακόμα και σε high end gaming επίπεδο; Ή μήπως τελικά είναι απλά επειδή μπορούν; Δεν ξέρω, τώρα με τις 8k οθόνες μπορεί τελικά και να αρχίζουν να έχουν κάποια χρησιμότητα, αλλά και πάλι 26k, διατηρώ επιφυλάξεις. Εμένα πάντως με δυσκόλεψαν στις δοκιμές αν και σημειώστε ότι με ενοχλεί ότι είναι κάτω από 3k ακόμα και σε απλή καθημερινή χρήση γραφείου. Τα ούτε λίγο ούτε πολύ 80€, OΚ, τα... 79,99€ που μας ζητά η Corsair για να το αποκτήσουμε δεν το κάνουν ένα φτηνό προϊόν, παρότι είναι από τα οικονομικότερά της, και δη στα ασύρματα. Δεν είναι όμως και ένα προϊόν που δεν δικαιολογεί την τιμή του. ΟK δεν έχει φαντεζί σχεδιασμό με καινοτόμες εργονομικές λεπτομέρειες, ούτε αρχιτεκτονικές παραμετροποιήσεις για να το φέρει ο χρήστης στα μέτρα του, ούτε πολλές RGB ζώνες για φωτορυθμικά που τελικά θα καλύψουμε με την παλάμη μας. Είναι όμως ένα ποιοτικό προϊόν με πολύ καλά χαρακτηριστικά εκεί που πραγματικά έχουν ουσία για όλους, χωρίς να υστερεί ιδιαίτερα ούτε σε εργονομία ούτε σε αίσθηση ούτε σε χρηστικότητα από άλλα κορυφαία προϊόντα με πολύ υψηλότερο κόστος. Τελικά έχει και η λιτότητα την ομορφιά της, ειδικά όταν δεν υστερεί σε ποιότητα, Corsair Katar Elite. Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz. Μόνο 69gr. 100 – 26.000 DPI με βηματισμό ανά 1 και δυνατότητα διαφορετικής επιλογής στον κάθε άξονά. DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE. 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE. Ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI με ό,τι χρώμα θέλουμε ρυθμιζόμενο από το iCUE. RGB φωτισμός ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμούς από το iCUE. 6 κουμπιά ρυθμιζόμενα από το iCUE (εκτός από το βασικό αριστερό) Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Στενή και βαθιά αποδοχή USB C. Σε περίπτωση χρήσης με το αριστερό χέρι, το αριστερό βασικό κουμπί δεν ρυθμίζεται. Η φωτιζόμενη επιφάνεια δεν φαίνεται κατά την χρήση. Άκαμπτο καλώδιο. Σχετικά υψηλή τιμή. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Katar Pro Wireless Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  5. Πρόλογος Στην προηγούμενη παρουσίαση που είδαμε μαζί και είχε να κάνει με το Corsair 5000D, ουσιαστικά είχαμε προαναγγείλει την σημερινή. Τότε, ήταν η πρώτη παρουσίαση όπου, ενώ είχαμε στον πάγκο μας ένα αρκετά μεγάλο κουτί, δεν προχωρήσαμε αναλυτικά σε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι των παρουσιάσεων κουτιών, που έχει να κάνει με την εγκατάσταση υδρόψυξης και τι μπορεί να χωρέσει το εκάστοτε προϊόν. Σήμερα, όχι μόνο θα εγκαταστήσουμε μία υδρόψυξη στο εσωτερικό του, αλλά για πρώτη φορά στις παρουσιάσεις κουτιών, θα προχωρήσουμε σε hard tubing setup και φυσικά, όλα τα προϊόντα που θα δούμε, είναι από την Corsair και την ολοκαίνουρια σειρά Hydro X. Να πούμε βέβαια εδώ, πως ήταν κάτι παραπάνω από απλά αναμενόμενο ότι, η εταιρία θα προχωρήσει δυναμικά και σε αυτόν τον τομέα, μιας και πλέον είναι ένας γίγαντας γύρω από το hardware υπολογιστών. Καμία λοιπόν έκπληξη δεν προξένησε η νέα σειρά, σίγουρα όμως έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον των χρηστών. Καλό θα είναι πριν να προχωρήσουμε στο καθιερωμένο unboxing, να πούμε δύο λόγια σαν πρώτη γνωριμία με την σειρά Hydro X. Οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν δύο επιλογές. Είτε να αγοράσουν μεμονωμένα εξαρτήματα, είτε να προτιμήσουν κάποιο από τα έτοιμα kit που διαθέτει η κατασκευάστρια. Τα έτοιμα kit με τις κωδικές ονομασίες Hydro X Series iCUE XH303i και Hydro X Series iCUE XH305i, αποτελούνται από κοινά εξαρτήματα και η διαφορά τους εντοπίζεται στον τύπο αντλίας-ρεζερβουάρ. Το XH305i διαθέτει ένα κλασικό combo reservoir και αντλίας, ενώ η έκπληξη, έρχεται στο XH303i με έναν έξυπνο σχεδιασμό που θα δούμε μαζί αργότερα. Τα kit είναι για ψύξη μόνο του επεξεργαστή και φυσικά -μιας και μιλάμε για custom build- μπορεί ο χρήστης να ξεκινήσει με ένα από αυτά και στη συνέχεια να προμηθευτεί τα επιπλέον εξαρτήματα που χρειάζεται, για να εντάξει και την κάρτα γραφικών του στο loop. Παρακάτω φαίνονται όλα τα εξαρτήματα που μας έστειλε η κατασκευάστρια για την σημερινή παρουσίαση και δεν μένει από το να αρχίσουμε να ανοίγουμε τις συσκευασίες τους. Hydro X Series iCUE XH303i RGB Custom Cooling Kit Το unboxing θα ξεκινήσει από το kit XH303i RGB που όπως βλέπουμε και στην μπροστά όψη της συσκευασίας του, αποτελείται από 25 τεμάχια. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το κίτρινο και στις διάφορες πλευρές του μπορούμε να δούμε ένα-ένα τα εξαρτήματα που το απαρτίζουν. Η συσκευασία, παρόλο που είναι σχετικά μεγάλη και ξαφνιάζει με μία πρώτη ματιά, τελικά είναι αρκετά βολική καθώς, η χειρολαβή που διαθέτει τη μετατρέπει σε μικρή βαλίτσα και κάνει την μεταφορά της εύκολη υπόθεση. Όσοι αρέσκονται στο να βλέπουν μαζεμένα σε μορφή πίνακα τα διάφορα εξαρτήματα τότε δεν μένει από το να ρίξουν μία ματιά παρακάτω. Εμείς να ενημερώσουμε ότι η προτεινόμενη τιμή λιανικής για το kit είναι 499,90€ και στην ελληνική αγορά, τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση, είναι διαθέσιμο -κατόπιν παραγγελίας- στην τιμή των 478.90 € συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. H δε εγγύηση καλής λειτουργίας είναι 2 χρόνια. Ανοίγοντας την συσκευασία, όλα είναι επιμελώς τακτοποιημένα, εξαντλώντας τα περιθώρια εκμετάλλευσης του διαθέσιμου χώρου, σε σημείο να αναρωτιέται κανείς όταν τα βγάλει, αν θα καταφέρει να τα χωρέσει ξανά! Στην επόμενη φωτογραφία έχουμε και τα 25 εξαρτήματα με μία ματιά! Παρακάτω σε μορφή λίστας από το site της κατασκευάστριας, βρίσκονται αναλυτικά όλα όσα περιέχονται μέσα στο kit. Αρχή θα βάλουμε από το XT Hardline Bending Kit. Το συγκεκριμένο kit θα μας βοηθήσει να κόψουμε τις σωλήνες στο επιθυμητό μήκος και να τους δώσουμε το κατάλληλο σχήμα. Όποιος θέλει να προμηθευτεί το kit ξεχωριστά η προτεινόμενη τιμή του είναι 49,99€. Φυσικά πρώτη ποζάρει στον φακό μας η συσκευασία του, η οποία δεν διεκδικεί δάφνες ομορφιάς αλλά... . . . παραμένοντας λειτουργικά λιτή, μας δίνει όλη την απαραίτητη πληροφορία για τα εξαρτήματα που περιέχει, τα οποία είναι είναι πολύ καλά προστατευμένα και τακτοποιημένα στο εσωτερικό της . Το πορτοκαλί εξάρτημα που βλέπουμε είναι μία ξύστρα ουσιαστικά και αναλαμβάνει να καθαρίσει τη σωλήνα από τα γρέζια της κοπής, από το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό χείλος της. Το μαύρο εξάρτημα παρακάτω, είναι αυτό που θα μας βοηθήσει να δώσουμε την απαραίτητη γωνία στη σωλήνα μας. Στο πλαϊνό μέρος διακρίνονται κάποια stop ανά 10mm, που σίγουρα θα μας φανούν χρήσιμα κατά την διαμόρφωση της σωλήνας. Το πρώτο εξάρτημα στη συνέχεια, είναι μία μικρή μέγγενη στην οποία ασφαλίζουμε την σωλήνα και με το πριόνι -στα δεξιά- μπορούμε να προχωρήσουμε στην κοπή της. Για να δούμε το kit στην πράξη, η εταιρία έχει ετοιμάσει ένα σύντομο αλλά περιεκτικό video το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω. Προχωράμε στο επόμενο εξάρτημα που είναι το CPU block. Το XC7 RGB εφόσον κάποιος θελήσει να το αγοράσει ξεχωριστά, έχει προτεινόμενη τιμή 79.90€ και η εγγύηση καλής λειτουργίας του ανέρχεται στα 3 χρόνια. Η συσκευασία είναι όμορφη με δύο εικόνες του προϊόντος -ανά μία- στην εμπρός και την πίσω όψη της. Καθαρά και ευδιάκριτα βλέπουμε ότι το water-block είναι συμβατό με LGA 115Χ και AMD AM4 και το υλικό κατασκευής του cold plate, είναι επινικελωμένος χαλκός. Για να καταφέρει ο χρήστης να ελέγξει τον φωτισμό των 16 addressable LEDs του block, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να διαθέτει τον Commander PRO, ο οποίος περιέχεται -όπως θα δούμε παρακάτω- στην συσκευασία του kit. O πίνακας με τα χαρακτηριστικά του XC7 CPU waterblock ακολουθεί. Μέσα στη συσκευασία του βλέπουμε το φυλλάδιο με τους όρους της εγγύησης καλής λειτουργίας και το εγχειρίδιο χρήσης του. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει μία σωστή και τακτοποιημένη συσκευασία για ένα από τα πιο σημαντικά εξαρτήματα σε μία υδρόψυξη. Όλα είναι επιμελώς προστατευμένα και στη θέση τους. Εντύπωση προκάλεσε με την πρώτη ματιά, ο τρόπος που έχει εφαρμόσει η κατασκευάστρια την θερμοαγώγιμη πάστα, κάτι που ήταν μία όμορφη νότα σε ένα πολύ προσεγμένο -όπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής- kit custom υδρόψυξης. Το Block, αυτό καθεαυτό, το βλέπουμε από την εμπρός όψη του στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, στην οποία η αριστερή οπή με σπείρωμα G1/4 είναι η έξοδος και η δεξιά, η είσοδος του υγρού ψύξης. Στην πρώτη φωτογραφία παρακάτω βλέπουμε το RGB connector, το οποίο συνδέεται στον Commander PRO ή σε μία θύρα του Lighting Node PRO. Στην δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε το backplate και το Bracket του block μαζί με τις απαραίτητες βίδες και ροδέλες για την εγκατάσταση. Καιρός να προχωρήσουμε και να δούμε ένα πραγματικά ενδιαφέρον combo reservoir και αντλίας. O λόγος για το XD3 RGB combo res/pumb, που όποιος θελήσει να το αποκτήσει μεμονωμένο, θα πρέπει να διαθέσει 164,90€ βάσει της προτεινόμενης τιμής από την κατασκευάστρια. Η συσκευασία του κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με όλο το kit. Οι διαστάσεις του και τα χαρακτηριστικά του είναι ευδιάκριτα γραμμένα πάνω. Και σε αυτή τη συσκευασία, τα διάφορα εξαρτήματα είναι επιμελώς τακτοποιημένα. Εδώ ξεκινάει και το ενδιαφέρον και η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου combo. Το μικρό Bracket στην δεξιά φωτογραφία που ακολουθεί, επιτρέπει την εγκατάσταση του combo σε θέση για 120mm ανεμιστήρα, ενώ το δεύτερο σε θέση για 140mm. Με απλά λόγια, μπορεί να εγκατασταθεί σε οποιαδήποτε θέση του κουτιού μπορεί να μπει και ανεμιστήρας, αρκεί ο προσανατολισμός του να είναι κατακόρυφος ούτως ώστε να μπορεί -μέσω του fill port- να γεμίσει με το ψυκτικό υγρό. Ένα ακόμα Bracket κάνει την εμφάνισή του μέσα στα διάφορα αξεσουάρ που συνοδεύουν το XD3. Αυτό σε συνδυασμό με ένα από τα δύο παραπάνω για τις θέσεις ανεμιστήρων, επιτρέπει την εγκατάσταση του XD3 κάθετα στη θέση ανεμιστήρα. Και επειδή μία εικόνα χίλιες λέξεις, ένα screenshot από το manual για το τι ακριβώς μπορεί να γίνει με τα παραπάνω Brackets. Για να το δούμε όμως από κοντά. Μπροστά βλέπουμε τις δύο θέσεις για ρακόρ με το κλασικό σπείρωμα G1/4 καθώς και το Plexiglas που επιτρέπει στον χρήστη να έχει εικόνα από το ψυκτικό υγρό στο εσωτερικό του. Οι δύο οπές στα δεξιά (όψη και πλάγια) είναι η είσοδος και οι αριστερές η έξοδος. Στο επάνω μέρος υπάρχει η οπή για το γέμισμα aka fill port, ενώ στο κάτω μέρος μπορεί να εγκατασταθεί ο sensor θερμοκρασίας που θα δούμε παρακάτω. Η τροφοδοσία γίνεται μέσω molex καλωδίου και ο έλεγχος της αντλίας είναι με PWM. Αυτό που δεν μας άρεσε είναι τα πολύχρωμα καλώδια, τα οποία είτε θα μπορούσαν να είναι μαύρα, είτε να έχουν επενδυθεί με κάποιο μαύρο sleeve. Παρακάτω και στο κέντρο της φωτογραφίας βλέπουμε το sensor θερμοκρασίας που θα μας ενημερώσει για την θερμοκρασία του ψυκτικού υγρού, τρεις τάπες για τις υποδοχές που δεν θα χρησιμοποιήσουμε, ούτως ώστε να εξασφαλίσουμε στεγανότητα στο κύκλωμα, ένα εργαλείο για την εύκολο βίδωμα και ξεβίδωμά τους, τις απαραίτητες βίδες και ροδέλες για την εγκατάσταση σε ένα από τα Brackets και ένα βύσμα 24pin, γεφυρωμένο (PSO-pin16 με "γη"), για να δώσει ρεύμα το τροφοδοτικό μας κατά την διαδικασία του Leak test. Για το τέλος αφήσαμε τον πίνακα των χαρακτηριστικών. Και ήρθε η ώρα να δούμε από κοντά τα ρακόρ. Το χρώμα τους και η υφή τους είναι εξαιρετικά! Ποιοτικά ρακόρ που δεν φαίνεται να προβληματίσουν σε τίποτα στην εγκατάσταση. Το kit έρχεται με 8 ίσια και 2 γωνιακά ρακόρ και όποιος θέλει να τα αποκτήσει ξεχωριστά, ή επιθυμεί τέλος πάντων να πάρει κάποια επιπλέον για να μεγαλώσει το κύκλωμά του, τότε το κόστος έχει ως εξής Hydro X Series XF Hardline 14mm OD Fitting Four Pack 27,90€ Hydro X Series 90° Rotary Adapter Twin Pack 27,90€ Hydro X Series 45° Rotary Adapter Twin Pack 27,90€ Παρακάτω η αυτού μεγαλειότης, ο Commander PRO, που δεν χρειάζεται να τον αναλύσουμε μιας και έχει γραφτεί -αν όχι η πιο λεπτομερής- μία από τις πιο λεπτομερείς παρουσιάσεις στο διαδίκτυο στο TheLab.gr. Όποιος λοιπόν θέλει να μάθει παραπάνω, αρκεί ένα κλικ εδώ. Παρακάτω βλέπουμε ένα ακόμα προϊόν το Corsair RGB HUB. Το hub αυτό μπορεί να αναλάβει τον RGB φωτισμό έξι ανεμιστήρων Corsair (θέσεις 1-6 στην 2η φωτογραφία που ακολουθεί) και συνδέοντας το με τον Commander PRO (μέσω της θύρας στην μικρή πλευρά του, δεξιά στην 2η φωτογραφία παρακάτω), δίνεται στον χρήστη, η δυνατότητα ελέγχου του χρώματός τους . Στην 3η φωτογραφία βλέπουμε το καλώδιο τροφοδοσίας power sata, ενώ η στερέωση του hub πάνω στο κουτί, φαίνεται στην 4η φωτογραφία και γίνεται μέσω ταινίας διπλής όψης Στην συνέχεια βλέπουμε τους ανεμιστήρες που θα δώσουν τις απαραίτητες ανάσες δροσιάς στο σύστημα. Στη συσκευασία περιέχονται τρεις ανεμιστήρες SP120 RGB που τους έχουμε δει κατά καιρούς και στις παρουσιάσεις κουτιών. Οι ανεμιστήρες διαθέτουν το κλασικό 3pin connector για τον έλεγχο του κινητήρα τους και ένα ειδικό 4Pin connector που θα συνδεθεί στο RGB HUB (το γράφει άλλωστε και το κίτρινο ταμπελάκι στην 3η φωτογραφία που ακολουθεί) για να ελέγξουμε τον φωτισμό τους. Οι ανεμιστήρες θα "φορεθούν" και κάτι μας λέει ότι θα ταιριάξουν γάντι στο παρακάτω τριπλό ψυγείο... Το XR5 360 έχει προτεινόμενη τιμή 78.90€ αν κάποιος θέλει να το αγοράσει ξεχωριστά και φυσικά, έρχεται πλήρως προστατευμένο μέσα στην συσκευασία του. Το υλικό κατασκευής είναι ο χαλκός, δέχεται τρεις ανεμιστήρες 120mm, το πάχος του ανέρχεται στα 30mm και τα σπειρώματα που διαθέτει για τη στήριξη των ανεμιστήρων σε αυτό, αλλά και τη δική του στο κουτί, είναι M4. Ενώ όπως βλέπουμε στις πάνω φωτογραφίες, το ψυγείο φαίνεται αψεγάδιαστο και η βαφή του εξαιρετική, σε ένα σημείο των fins, η βαφή δεν φαίνεται να έχει πιάσει το ίδιο ομοιόμορφα. Το ψυγείο δεν είναι και το πιο πυκνό της αγοράς, διαθέτει 16 fins ανά ίντσα και το κάθε fin έχει πάχος 25 micron. Η εγγύηση που δίνει η κατασκευάστρια για το ψυγείο στην περίπτωση βέβαια που στο κύκλωμά σας έχετε μόνο εξαρτήματα από χαλκό και δεν τα αναμείξετε, είναι 3 χρόνια! Πριν προχωρήσουμε παρακάτω αξίζει να αναφέρουμε και να πούμε ότι η Corsair έχει εξοπλίσει το ψυγείο με προστατευτικά λαμάκια κάτω από τις οπές των βιδών. Με αυτόν τον τρόπο αν ο χρήστης πάει να βιδώσει πιο μακριά βίδα θα προστατευτεί το ψυγείο και δεν θα έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις. Και σίγουρα θα είχαμε μιας και οι λίγο παρατηρητικοί θα έχουν ήδη δει ότι στην νοητή προέκταση των οπών υπάρχει σωληνάκι. Για το τέλος αφήσαμε τις σωλήνες οι οποίες έχουν την κωδική ονομασία XT Hardline 10/14mm. Όπου, 10mm η εσωτερική τους διάμετρος και όπου 14mm η εξωτερική. Το υλικό κατασκευής είναι PMMA και συνολικά το kit διαθέτει έξι τεμάχια του μισού μέτρου. Συνολικά δηλαδή 3 μέτρα σωλήνα. Να σημειώσουμε εδώ ότι η εταιρία, πέρα από τον κωδικό που βλέπετε παρακάτω και είναι η διάφανη έκδοση, μας έστειλε και την Satin transparent που είναι σαν αμμοβολημένες και επίσης, υπάρχει και η έκδοση Satin Black που μοιάζει αρκετά εντυπωσιακή. Το προτεινόμενο κόστος απόκτησής τους είναι στα 19.90€ και στην ελληνική αγορά, κάνουν δειλά-δειλά την εμφάνισή τους. Και τι μας έμεινε; Μα το υγρό που θα γεμίσει το κύκλωμα. Το kit έρχεται με ένα λίτρο ψυκτικό υγρό και με ένα μπουκάλι με ειδικό στόμιο που θα βοηθήσει στο γέμισμα του κυκλώματος. Η εταιρία έχει και χρωματιστά υγρά και επίσης... ...Παρέχει λίστα συμβατότητας των εξαρτημάτων της με υγρά άλλων εταιριών, καθώς επίσης και ποια υγρά δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με το kit. Διαδικασία εγκατάστασης των διαφόρων εξαρτημάτων Αρχικά αξίζει να αναφέρω ότι πέρα από πρώτη μου παρουσίαση hard-tubing setup, αυτή, είναι και η πρώτη μου επαφή με σκληρούς σωλήνες σε υδρόψυξη. Αυτό το αναφέρω για να δούμε στην πορεία, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι τελικά, κάποιος που δεν έχει ασχοληθεί ξανά, να καταφέρει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Η αρχή των πάντων σε ένα setup είναι να αποφασίσει ο χρήστης τις θέσεις των ψυγείων και του combo reservoir pumb. Ευτυχώς το κουτί μας δίνει αρκετές επιλογές και προσωπικά επέλεξα ένα τριπλό ψυγείο στην πρόσοψη, ένα τριπλό στην οροφή και το combo res/pumb στη θέση για τον πίσω ανεμιστήρα. Αφού γίνει η εγκατάσταση των εξαρτημάτων, καλό θα είναι ο αρχάριος χρήστης να προσπαθήσει να φτιάξει πρώτα τις σωλήνες με το μεγαλύτερο μήκος και να αφήσει τις πιο κοντές διαδρομές για το τέλος, όπου πλέον, θα έχει αποκτήσει μία κάποια εμπειρία. Αυτό, γιατί -όπως θα το δείτε και εσείς- όταν το μήκος είναι μικρό, η λαβή που μας δίνει το υλικό είναι περιορισμένη, με αποτέλεσμα η κάμψη του να είναι δυσκολότερη και τα περιθώρια λάθους να γίνονται ελάχιστα! Ξεκινάμε δειλά-δειλά μαθαίνοντας μερικά βασικά πράγματα. 1) Ο πιο πιστός σας φίλος είναι το κορδόνι σιλικόνης. Χωρίς αυτό δεν μπορείτε να κάνετε σχεδόν τίποτα. Αν προσπαθήσετε να ζεστάνετε μία σωλήνα και να την λυγίσετε χωρίς να εισάγετε το κορδόνι στο εσωτερικό της, το αποτέλεσμα είναι το παρακάτω. Η σωλήνα τσακίζει ακόμα και σε ανοικτή καμπύλη και σίγουρα είναι κάτι που δε το θέλουμε, τόσο για αισθητικούς, όσο και για λόγους απόδοσης. 2) Δεν προσπαθούμε ποτέ να ζεστάνουμε τη σωλήνα ακριβώς πάνω από την έξοδο του πιστολιού αέρα και φυσικά δεν την έχουμε ακίνητη πάνω από αυτό και δεν επιμένουμε σε ένα σημείο. Είμαστε τουλάχιστον 10cm πάνω από το στόμιο και περιστρέφουμε ενώ μετακινούμε ταυτόχρονα τη σωλήνα αριστερά και δεξιά και δεν σταματάμε σε ένα σημείο. Αν δεν γίνει αυτό τότε το αποτέλεσμα που παίρνουμε είναι το παρακάτω. Δε νομίζω να σας αρέσει και τόσο. Οπότε καιρός να δούμε πως γίνονται σωστά τα βήματα και πως τελικά θα κλείσουμε το loop. Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει κάποιος να μάθει σωστά είναι το κόψιμο της σωλήνας. Η Corsair παρέχει μία μικρή μέγγενη η οποία θα βοηθήσει και τον πιο αρχάριο να κόψει σωστά και κάθετα. Η μεγγενούλα αυτή έχει δύο θέσεις. Η μία είναι για σωλήνα με εξωτερική διάμετρο 12mm και η άλλη -που είναι και αυτή που θα χρησιμοποιήσουμε- είναι για εξωτερική διάμετρο 14mm. Ο χρήστης θα πρέπει να εισάγει την προς κοπή σωλήνα, πιέζοντάς την στην ανάλογη υποδοχή και να την ασφαλίσει με τις δύο βίδες. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στην παρακάτω φωτογραφία, στο δεξιό τμήμα της μικρής μέγγενης φαίνεται η φθορά από το πριόνι. Για να κόψει κάποιος κάθετα θα πρέπει να φροντίσει να μη χάσει η λάμα του πριονιού την επαφή με το "σόκορο" να το πω έτσι της μέγγενης. Οι κινήσεις θα πρέπει να είναι αργές και σταθερές. Αν χάσετε την ψυχραιμία σας και αρχίσετε να πριονίζετε γρήγορα, το υλικό θα αρχίσει να λιώνει, το πριόνι να μαγκώνει και η συνέχεια γνωστή (δικό σας....) Αφού κοπεί το κομμάτι βλέπουμε ότι δεν είναι και ότι πιο όμορφο έχουμε δει στη ζωή μας. Εδώ θα χρειαστούμε ένα γυαλόχαρτο και την πορτοκαλί ξύστρα που είδαμε στα παρελκόμενα. Στο γυαλόχαρτο σπάμε και κάνουμε πιο λείο το σημείο της τομής, ενώ με την ξύστρα και δουλεύοντας τη σωλήνα στα χέρια μας όπως θα κάναμε με ένα μολύβι, φτιάχνουμε το χείλος της κοπής στην εξωτερική και την εσωτερική περίμετρο. Το τελικό αποτέλεσμα πρέπει να μοιάζει με το παρακάτω. Αν τα έχουμε πάει καλά μέχρι εδώ θα διαπιστώσουμε ότι στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό της σωλήνας υπάρχουν γρέζια και σκόνη. Θα πρέπει να καθαρίσουμε καλά τη σωλήνα και ο καλύτερος τρόπος είναι να γεμίσουμε μία λεκάνη με WFI κατά προτίμηση και να ξεπλύνουμε καλά. Αφήνουμε σε μία άκρη να στεγνώσουν και προχωράμε παρακάτω. Αφού μάθαμε πως κόβουμε και πως καθαρίζουμε τις άκρες και το μέσα-έξω, καιρός να δούμε και πως λυγίζουμε τη σωλήνα. Όπως προανέφερα πιστός σύμμαχος είναι το κορδόνι σιλικόνης. Ένας ακόμα πιστός σύμμαχος που υπάρχει σε κάθε σπίτι, είναι και το υγρό σαπούνι. Βάλτε μερικές σταγόνες σε ένα μπολ και ανακατέψτε. Βουτήξτε στο διάλυμα την άκρη από το κορδόνι και εισάγετε το κορδόνι μέσα στη σωλήνα. Με αυτόν τον τρόπο το κορδόνι θα μπει πιο εύκολα στο εσωτερικό και θα αφαιρεθεί αρκετά εύκολα μόλις τελειώσουμε την διαδικασία του λυγίσματος της σωλήνας. Αφού αποφασίσουμε σε ποιο σημείο θέλουμε να λυγίσουμε τη σωλήνα, προσέχουμε δύο πράγματα. 1. Αν το ένα τμήμα, από το σημείο της καμπύλης έως το άκρο, πρέπει να είναι κοντό στη τελική του μορφή, τότε λυγίζουμε τη σωλήνα αφήνοντας πιο μακριά τμήματα. Μόλις ολοκληρώσουμε το λύγισμα, προχωράμε στο κόψιμο. Μπορεί να χρειαστεί να κόψετε δύο και τρεις φορές. Προσέξτε! Καλύτερα να κόψετε τη σωλήνα πιο μακριά από ότι, πιο κοντή. Το πιο μακρύ τμήμα της μπορεί να ξανακοπεί και να έρθει στο επιθυμητό μήκος. Το κοντό απλά πάει προς ανακύκλωση ή αν είστε τυχεροί μπορεί να το χρησιμοποιήσετε σε κάποιο άλλο σημείο του κυκλώματος 2. Το κορδόνι σιλικόνης θα πρέπει να το εισάγουμε αρκετά πιο μέσα από το σημείο που έχουμε αποφασίσει ότι πρέπει να κάνουμε την καμπύλη. Προτιμήστε το setup της δεύτερης φωτογραφίας, παρά αυτό της πρώτης. Αφού μάθαμε και αυτό, μας μένει να εισάγουμε τη σωλήνα στα ρακόρ. Εδώ θα έχουμε σύμμαχο μας και πάλι το σαπουνόνερο. Στο σημείο που φαίνεται το εσωτερικό o-ring (πρώτη φωτογραφία), βουτώντας το δάχτυλό σας στο σαπουνόνερο, λιπάνετε το σημείο με το λάστιχο. Με αυτόν τον τρόπο μόλις σπρώξετε τη σωλήνα στο ρακόρ, θα ακούσετε έναν χαρακτηριστικό ήχο κουμπώματος και στη συνέχεια σφίγγετε το δαχτυλίδι με το 2ο o-ring και τελειώνει η σύνδεση. Χωρίς λίπανση τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα και θα βάζετε δύναμη άδικα. Λίγο προσοχή μόνο μην το παρακάνετε στην ποσότητα σαπουνιού. Ουσιαστικά τα παραπάνω βήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να τελειώσουμε το loop. Επαναλαμβάνω ότι καλό είναι να ξεκινήσετε από τα πιο μεγάλα κομμάτια και να αφήσετε για το τέλος τα πιο μικρά. Και να έχετε πάντα στο μυαλό σας ότι μιλάμε για διαδρομή 3D. Υπάρχει το αριστερά δεξιά, το πάνω κάτω αλλά και το μέσα έξω όταν πρέπει να συνδέσετε δύο ρακόρ μεταξύ τους. Όσο πιο μικρή είναι η διαδρομή λοιπόν, τόσο πιο δύσκολο είναι να επιτευχθεί μία σωστή σύνδεση. Τελικό αποτέλεσμα Πάμε τώρα να δούμε τι κάναμε σε μία φωτογραφία. Όπως βλέπουμε και έχουμε ήδη αναφέρει, στην πρόσοψη έχει εγκατασταθεί ένα τριπλό ψυγείο, στην οροφή ένα ακόμα, ακολουθεί το CPU block, στο πίσω μέρος το combo res/pumb και η κάρτα γραφικών. Οι μεγάλες διαδρομές, από ψυγείο σε ψυγείο και από ψυγείο σε cpu block αλλά και VGA block σε ψυγείο ήταν εύκολες στο να γίνουν. Επαναλαμβάνω ήταν η πρώτη φορά που ασχολήθηκα με το άθλημα και εντυπωσιάστηκα και πήρα και αέρα. Εκεί όμως που τα είδα σκούρα ήταν στην διαδρομή από CPU block σε combo res/pumb και από εκεί στην VGA. Μπορεί η παραπάνω φωτογραφία να ξεγελάει και κάποιος να νομίζει ότι από το res/pump έγινε απλά μία 90αρα γωνία στη σωλήνα και κούμπωσε στο VGA block αλλά ας το δούμε από άλλη οπτική γωνία... Βλέπουμε λοιπόν ότι το αριστερό ρακορ του combo είναι πιο έξω (αριστερά) σε σχέση με το ρακόρ στο VGA block. Επομένως πέρα από το να λυγίσει σε 90μοίρες η γωνία έπρεπε να πάρει και μία κλίση για να καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε τη σύνδεση. Αν κατά την εισαγωγή της σωλήνας δεν ακούσετε τον χαρακτηριστικό ήχο κουμπώματος, τότε κατά πάσα πιθανότητα κάτι δεν έχει γίνει σωστά, κάτι πρέπει να αλλάξετε στην διαμόρφωση της σωλήνας για να αποφύγετε τυχόν διαρροές. Ας δούμε τώρα κάποια πράγματα που δεν μου άρεσαν. 1. Τα ρακόρ είναι πανέμορφα και η βαφή τους εξαιρετική. Το δακτυλίδι ασφάλισης είναι όσο πρέπει πιο μεγάλο από τη σωλήνα για να μην την γρατζουνάει, αλλά... Θα μπορούσε η εταιρία να δώσει έξτρα o-rings σε μαύρο χρώμα για παράδειγμα για τους περίεργους ανθρώπους σαν εμένα που δεν θέλουμε να βλέπουμε αυτό το πράσινο o-ring ανάμεσα σε block και ρακόρ. 2. Το cpu block είναι εντυπωσιακό. Το διάφανο ακρυλικό στο κέντρο που σου δίνει οπτική επαφή με το υγρό είναι πολύ ωραία πινελιά και όλο το σύστημα στερέωσης δεν μας προβλημάτισε, όμως... Θα ήθελα αυτό το καλώδιο που ξεκινάει από το κάτω μέρος του και πρέπει να κάνει loop για να πάει προς τα πάνω και να κρυφτεί α) να ήταν πιο μακρύ και β) να ήταν στο πάνω μέρος του block στο σημείο που είναι η πορτοκαλί έλλειψη. Το παρακάτω το ανέφερα και στην αρχή της παρουσίασης. Δεν μπορώ να καταλάβω πως ξέφυγε να έχει το πιο έξυπνο αξεσουάρ της σειράς Hydro X, ουράνιο τόξο καλώδια τροφοδοσίας και να μην είναι τουλάχιστον περασμένα με ένα sleeve. Ο χρήστης θα πρέπει να περάσει ένα Sleeve ή να προσπαθήσει να τα κρύψει όσο γίνεται καλύτερα. Οι πιο "πρακτικοί" της παρέας, μπορεί να σκεφτούν να περάσουν τα καλώδια με έναν μαύρο ανεξίτηλο μαρκαδόρο . Σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού όλα αυτά βέβαια μοιάζουν με λεπτομέρειες... Αν τώρα πατήσουμε και το κουμπί εκκίνησης θα ξεκινήσει ο RGB χορός που έχει φανατικούς υποστηρικτές και φανατικούς αντιπάλους! Προσωπικά συγκαταλέγομαι στην δεύτερη κατηγορία Και δύο γενικές όψεις από λίγο πιο μακριά. Ο Απολογισμός Και για μία ακόμα φορά έφτασε η ώρα του απολογισμού και να τραβήξουμε την γραμμή, για να κάνουμε την πρόσθεση και την αφαίρεση. Η σημερινή παρουσίαση ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες -και είναι λογικό- μιας και κολυμπήσαμε σε νέα νερά. Ενώ αρχικά με διακατείχε ένας προβληματισμός, μιας και όπως ξαναείπα δεν είχα ασχοληθεί ποτέ ξανά με hardtubing setup, γρήγορα και σταθερά όμως, ο προβληματισμός έδωσε τη θέση του στον ενθουσιασμό και στην αυτοπεποίθηση. Το Corsair Hydro X iCUE XH303i RGB Custom Cooling Kit έχει ότι ακριβώς χρειάζεται ένας άπειρος, αλλά και ένας έμπειρος χρήστης. Όλα τα επιμέρους εξαρτήματα είναι ποιοτικά και καλά μελετημένα. Τα jigs που υπάρχουν στην συσκευασία κάνουν την διαδικασία εύκολη και ασφαλή και το μόνο που χρειάζεται ο χρήστης σαν έξτρα, είναι ένα πιστόλι θερμού αέρα, λίγο σαπούνι με νερό και ένα κομμάτι γυαλόχαρτο. Όλα τα άλλα βρίσκονται επιμελώς τακτοποιημένα στη συσκευασία και με αρκετά video στο κανάλι της εταιρίας στο youtube, η σωστή εκπαίδευση του νέου χρήστη είναι δεδομένη. Σε αυτό εάν προσθέσουμε το γεγονός ότι στο kit υπάρχουν 3 μέτρα σωλήνας (6 κομμάτια από μισό μέτρο) για ένα kit που προορίζεται για τον επεξεργαστή για αρχή, καταλαβαίνουμε ότι δίνει στο νέο χρήστη έξτρα υλικό για να μπορέσει να κάνει με άνεση τα λάθη του. Γιατί λάθη θα γίνουν Σε αυτά όλα δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα δύο ακόμα πράγματα. Το ένα είναι η ύπαρξη bending kit για να μπορέσει ο χρήστης να κόψει και να λυγίσει τις σωλήνες. Και το δεύτερο ο Commander Pro μαζί με το Fan LED HUB που σε συνδυασμό με τους πολύ καλούς ανεμιστήρες SP120 RGB PRO PWM χαρίζουν την RGB νότα στο εσωτερικό του κουτιού. Τα αρνητικά που έχουμε να προσάψουμε στα προϊόντα που είδαμε είναι περισσότερο θέματα αισθητικής και να πω ότι είναι κάτι που δε το συνηθίζω σε μία παρουσίαση. Όμως εδώ μιλάμε για ένα kit που στοχεύει στην αισθητική και κάποιος που θα το επιλέξει πέρα από τις επιδόσεις που θα του δώσει η υδρόψυξη σε σχέση με τον αέρα, θα το επιλέξει και για το RGB κομμάτι του που είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την αισθητική και όχι με τις επιδόσεις. Το ένα ήταν η μη ομοιόμορφη κατανομή της βαφής που εντοπίσαμε στο τριπλό ψυγείο. Το άλλο τα πολύχρωμα καλώδια που έφευγαν από το combo res/pump, επίσης το καλώδιο του cpu block που θα το προτιμούσαμε να έχει έξοδο από το πάνω μέρος και το τελευταίο, ότι δεν είδαμε έξτρα o-rings μαύρου χρώματος για τα ρακόρ. Κλείνοντας να σας αναφέρουμε ότι όποιος ενδιαφέρεται για τα προϊόντα είναι διαθέσιμα στην Ελληνική αγορά στα καταστήματα Msystems, Plaisio και eshop. Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία των προϊόντων είναι:  TheLAB.GR Να ευχαριστήσουμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής! Για το TheLab.gr karmen1983 17/05/2021
  6. Πρόλογος Με το gaming να αυξάνει συνεχώς τις απαιτήσεις του και τους σύγχρονους οπαδούς του είδους να συναγωνίζονται στα όρια ψάχνοντας για το κάτι που θα τους δώσει τη δυνατότητα να προηγηθούν, οι εταιρείες κατασκευής περιφερειακών δεν θα μπορούσαν να υστερούν σε προσφορές αυξημένων επιδόσεων. Με τις διπλές ή τριπλές οθόνες από FHD να αντικαθίστανται όλο και συχνότερα με 4k ή ακόμα και 8k αναγκάζοντας έτσι ένα εκ τον βασικότερων περιφερειακών, το ποντίκι, να εργάζεται σε τετραψήφια και πενταψήφια DPI, φλερτάροντας όλο και συχνότερα το φάσμα μεταξύ των 10.000 και 20.000 ώστε να καταφέρει να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς στα τεράστια πλέον μεγέθη της σύγχρονης εργασιακής επιφάνειας. Όλα αυτό έχουν σαν αποτέλεσμα το σημερινό στάνταρ των 1.000Hz polling rate να είναι σχετικά οριακό για τους απαιτητικούς χρήστες, ιδίως των FSB MOBA παιχνιδιών και όχι μόνο. Η Corsair, πάντα πρωτοπόρος στα σύγχρονα περιφερειακά, έχοντας καθιερώσει καιρό τώρα τα 18.000 DPI και τα 1.000Hz polling rate στην πλειοψηφία των ποντικιών της, ασύρματων και ενσύρματων, παρουσίασε πρόσφατα το επόμενο βήμα, τα νέα SABRE PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse και SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse αμφότερα στα 8.000Hz polling rate και μάλιστα στην ultra-lightweight τάση της εποχής με μόλις 69gr και 74gr αντίστοιχα. Πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο ποντίκι με μόνη διαφορά τον RGB φωτισμό, εξού και τα 5gr στο βάρος. Παρακάτω θα δούμε αναλυτικότερα το SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse, την έκδοση δηλαδή με τον διζωνικό φωτισμό σε ρόδα και λογότυπο, προσφερόμενο σε δελεαστική μάλιστα τιμή μιας και με 59,99€ (προτεινόμενα από την Corsair στη σελίδα της) κάθε άλλο παρά πολλά θα τα έλεγε κανείς για ένα ποντίκι με 8.000Hz polling rate. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Παρατηρούμαι λοιπών ότι πρόκειται για ενσύρματο ποντίκι με 2,1 μέτρα καλώδιο (θυμίζω ότι το συνηθισμένο είναι 1,8 μετρά) και μάλιστα με έμφαση την μείωση της αντίστασης κατά τη χρήση, και φυσικά τα από 125Hz έως και 8.000Hz report rate (γνωστότερο και ως polling rate). Φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SABRE RGB PRO, ως gaming FPS/MOBA ποντίκι, δεν θα μπορούσαν να μην περιλαμβάνουν τα έως και 18.000 DPI, απόρροια του PMW3392 sensor, και τους κορυφαίους Omron διακόπτες των τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων χρήσεων. Επιπροσθέτως έχει 6 προγραμματιζόμενα πλήκτρα (υποψιάζομαι 5 μιας και η corsair δεν συνηθίζει επιτρέπει την μεταβολή του βασικού αριστερού), RGB φωτισμό δύο ζωνών και βέβαια συνεργασία με το iCUE για την ρύθμιση όλων αυτών και όχι μόνο. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι θα πρέπει να έχουμε iCUE έκδοσης 4 μιας και οι παλιότερες εκδόσεις δεν αναγνωρίζουν το SABRE RGB PRO. Συσκευασία και περιεχόμενα Και πάλι η γνώριμη κιτρινόμαυρη συσκευασία της Corsair, με μαύρες τις μεγάλες της πλευρές αυτή τη φορά και κίτρινες τις περιφερειακές. Συνηθισμένο πλέον από την Corsair να μεταβάλει ανάλογα με την σειρά το που θα είναι η μαύρες και που οι κίτρινες επιφάνειες. Αναβαθμισμένη η μπροστινή πλευρά με ελαφρός ανάγλυφα τρίγωνα να δημιουργούν ένα ενδιαφέρον ρομβοειδές πλέγμα, δίνοντας έτσι μια επιπλέον αίσθηση πολυτέλειας. Θυμάμαι πρωτοσυνάντησα παρόμοια πλέξη να διακοσμεί διακριτικά ως αντιολισθητική επιφάνεια το δεξί πλαϊνό του SCIMITAR RGB ELITE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ), αλλά και ποιο πρόσφατα τα πλαϊνά του KATAR PRO XT (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) καθώς και το κίτρινο μπροστινό του κουτιού του τελευταίου, πιο διακριτικά όμως σε σχέση με αυτό του SABRE RGB PRO. Μάλλον η Corsair τείνει να το καθιερώσει, πράγμα καθόλου κακό. Από πληροφορίες τα γνωστά, το SABRE RGB PRO να δεσπόζει στο κέντρο, επάνω αριστερά το λογότυπο της Corsair, κάτω αριστερά το λογότυπο του προϊόντος ή σειρά και ο προορισμός του και τέλος δεξιά to λογότυπο iCUE να μας υποδεικνύει τη συμβατότητα του με αυτό. Πίσω τώρα πληθώρα πληροφοριών. Αρχικά επάνω βλέπουμε όλες οι πληροφορίες που υπάρχουν και στην μπροστινή πλευρά συν το λογότυπο της νέας τεχνολογίας AXON Hyper-Processing της Corsair. Στη συνέχεια το SABRE RGB PRO εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά και από κάτω με σημειώσεις για βασικά του πλεονεκτήματα. Ακολουθεί κείμενο σε οκτώ γλώσσες που αναφέρει τέσσερα ακόμα χαρακτηριστικά του, και τέλος ένα μικρό πινακάκι με τις βασικές απαιτήσεις και τις συμβατότητες τόσο για Windows όσο και για Mac. Φυσικά αναφέρεται ότι λειτουργεί και στο Xbox One, προφανώς μιας και η Corsair είναι εξουσιοδοτημένος συνεργάτης υλικών για Xbox One από την Microsoft, αλλά χωρίς δυνατότητες ρυθμίσεων και αυτοματισμών μιας και δεν υπάρχει iCUE για αυτό. Περιφερειακά τώρα. Στις δεξιά, αριστερή και επάνω πλευρές έχουμε ότι πληροφορίες και στο μπροστινό μέρος με μόνες διαφορές το SABRE RGB PRO να απεικονίζεται φωτογραφισμένο από δεξιά στον αριστερό πλαϊνό και στο δεξί πλαϊνό να αναγράφεται το γνωστό και από άλλα προϊόντα της Corsair λογότυπο CONTROL FREAK. Τέλος στην κάτω πλευρά ως συνήθως συναντάμε τα περιεχόμενα, τον κατασκευαστής, την διάρκεια εγγύηση, τα λογότυπα πιστοποιήσεων και το αυτοκόλλητο με τα γνωστά barcode. Μέσα στη συσκευασία τέλος έχουμε το SABRE RGB PRO προστατευμένο στην κλασική χάρτινη συσκευασία με τη ζελατίνη και τα τρία πολύπτυχα φυλλάδια με πληροφορίες για ασφάλεια, εγγύηση και τις βασικές οδηγίες για το ποντίκι. Κάτω από το φακό Η πρώτη επαφή με το SABRE RGB PRO είναι ενδιαφέρουσα. To ιδιαιτέρως μεγάλων διαστάσεων ποντίκι (129 x 70 x 43mm κατά την Corsair), με RGB φωτισμό ως επιπρόσθετο βάρος, είναι εντελώς πουπουλένιο και φαίνεται ελαφρύτερο από τα 74gr που δηλώνει ο κατασκευαστής, ειδικά για τον όγκο του αλλά και την πολύ στιβαρή κατασκευή του. Και στην αφή όμως είναι κάπως περίεργο. Η επιφάνεια του είναι ελαφρός σαγρέ με μια αμμουδερή αίσθηση αλλά κάθε άλλο παρά δυσάρεστη συνολικά. Ευχάριστες είναι επίσης και οι γυαλιστερές λεπτομέρειες, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Τέλος το πολύ μαλακό καλώδιο σίγουρα προδιαθέτει ευχάριστα για την ευχρηστία του. SabreRGBpro.mp4 Ας δούμε αναλυτικότερα. Βλέποντας το από επάνω έχουμε ένα κλασικό μαύρο ματ συμμετρικό ποντίκι, με μια ελαφριά καμπύλη εξόγκωση προς το κάτω δεξιά τμήμα, σημάδι δεξιόχειρης εργονομικά σχεδίασης. Μια γυαλιστερή λωρίδα χωρίζει τα δύο βασικά κουμπιά ξεκινώντας από την επάνω κορυφή ως εικαστική συνέχεια της πλαστικής βάσης του καλωδίου και συνεχίζεται έως και την βάση των κουμπιών. Συνέχεια αυτής αποτελεί το κουμπί επιλογής DPI ομοίως γυαλιστερό με αυτή. Στη μέση της διακόπτετε από τη μαύρη, ματ, λαστιχένιά, γραμμωτή ρόδα με τις πλαϊνές ημιδιαφανής επιφάνειάς που ελευθερόνουν την πρώτη ζώνη φωτίσου. Αντηδιαμετρικά στο κάτω κέντρο δεσπόζει το καραβάκι, λογότυπο της Corsair, ημιδιάφανο και αυτό για τη δεύτερη και τελευταία ζώνη φωτισμού. Τέλος επάνω αριστερά κάθετα γραμμένος ό τίτλος του προϊόντος, //SABRE, και κάτω από αυτόν να αχνοφαίνονται τα δύο αριστερά κουμπιά. Από εμπρός βλέπουμε την προαναφερθείσα γυαλιστερή λωρίδα να συνεχίσει προς τα κάτω και να ενώνεται με μια όμοια της οριζόντια η οποία, όπως θα δούμε παρακάτω, συνεχίζει καμπυλωτά γύρο από το SABRE RGB PRO τονίζοντας το σχήμα του. Κάτω από αυτή υπάρχουν κάθετες ματ γρίλιες με γυαλιστερό εσωτερικό, σχήμα που συναντάμε συχνά σε προϊόντα της εταιρείας σε αυτή τη θέση. Παρατηρεί επίσης κανείς και μια ελαφριά αριστερή κλήση, σημάδι δεξιόχειρης της εργονομικής σχεδίασης. Αριστερά συναντάμε την καμπυλωτή συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας να διακόπτεται αρχικά από τρις κάθετες ημιδιάφανες λωρίδες, που αποτελούν την ένδειξη της επιλεγμένης DPI θέσης, και στη πορεία από τα δύο ματ αριστερά κουμπιά. Ομοίως και δεξιά δεσπόζει μόνη της η γυαλιστερής λωρίδας τονίζοντας τις καμπύλες του προϊόντος από το πλάι. Τέλος από πίσω πέραν του γνωστού λογότυπου στο κέντρο και τη συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας στη βάση φαίνεται ξεκάθαρα και η ελαφριά εργονομική κλήση προς τα δεξιά. Εξετάζοντας το τέλος υπό γωνία παρατηρούμε ποιο κάθαρα τις εργονομικές του τάσεις με κύρια αυτή της κλήσης προς τα δεξιά και κάτω, ιδιαίτερος του εμπρός μέρους. Από κάτω έχουμε αρχικά στην κορυφή τη συνέχεια από τις γρίλιες που συναντήσαμε στο μπροστινό, τα τέσσερα συμπαθητικού μεγέθους τεφλόν ολίσθησης στις αντίστοιχες τέσσερις άκρες και στο τέλος τον οπτικό αισθητήρα να περιστοιχίζεται αρχικά από μια λεπτή λωρίδα τεφλόν και στη συνέχεια από πληθώρα πληροφοριών για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις τού. Τελευταίο αλλά καθόλου ασήμαντο το πραγματικά πολύ μαλακό καλώδιο. Αρκετά μαλακότερο και ποιο εύκαμπτο από αυτό που πρωτοσυνάντησα στο KATAR PRO XT. Πρόκειται για ένα πολύ μαλακό υφασμάτινο πλεκτό περίβλημα που αγκαλιάζει χωρίς όμως να το σφίγγει το πολύ εύκαμπτο καλώδιο προστατεύoντας στο εσωτερικό του. Έχοντα συνολικά 213 cm μήκος, συμπεριλαμβανομένου των 4,5 cm USB type A βύσματος και της 1 cm περίπου σκληρής αλλά ελαφρός εύκαμπτης βάσης σύνδεση του με το ποντίκι, παραμένει ξεχασμένο ως ύπαρξη στο γραφείο και κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά ή αν το μαγκώσεις κάπως σε απόσταση λιγότερη τις μιας σπιθαμής από το ποντίκι. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Πολύ άνετο σε γενικές γραμμές και με πολύ καλή κύλιση σε όλες τις επιφάνειες θα εξυπηρετήσει σε κάθε χρήση. Με σαφή προσανατολισμό για χρήση με το δεξί χέρι είναι ικανοποιητικά εργονομικό και με τα κουμπιά του να βρίσκονται πάντα στην κατάλληλη θέση, είτε σε palm είτε σε claw λαβή. Δεν θα αρνηθεί όμως να εξυπηρετήσει αρκετά άνετα και τους αριστερόχειρες σε καθημερινή χρήση, αν και προφανώς δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Τα βασικά κουμπιά ανταποκρίνονται αμεσότατα και με χαρακτηριστική ακρίβεια, όπως φυσικά αναμενόταν, και τα υπόλοιπα όμως δεν υστερούν, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα αλλά και αυτού για την επιλογή DPI. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μια ανεπαίσθητη δυσκολία εξαετίας μάλλον του ότι δεν προεξέχει από το επίπεδο, αυτό βέβαια θα φανεί μόνο αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη χρήση του από επιλογή DPI σε μια συχνότερη και απαιτητικότερη. Η δε ρόδα με το γραμμωτό λάστιχο εκτός από ακριβής είναι και πολύ άνετη μη επιτρέποντας παράλληλα την ακούσια χρήση του κουμπιού της. Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο και από το καλώδιο που πραγματικά κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά συμβάλλοντας παράλληλα τα μέγιστα στην απόκριση των εντολών του χρήστη. Για τον διζωνικό φωτισμό (ρόδα και λογότυπο) δεν έχω να πω και πολλά αν και δεν είναι και λίτος. Όπως πάντα έχουμε και εδώ ατελείωτες επιλογές σε κάθε δυνατή RGB απόχρωση και με άπειρους αυτοματισμούς, όπως άλλωστε συνηθίσει η Corsair σε όλα τις τα προϊόντα. Φυσικά όπως πάντα οι αναλυτικότατες επιλογές DPI σε κάθε άξονα και οι αυτοματισμοί θα το φέρουν πολύ εύκολα στα μέτρα κάθε χρήστη. Περνώντας τέλος στο hit point, αυτό δηλαδή των 2kHz, 4kHz και 8kHz report rate, πέραν των τυπικών πλέον 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz που έχουν καθιερωθεί ουσιαστικά, από την Corsair τουλάχιστον. Έχοντας ξαναδουλέψει με 2kHz report με το DARK CORE RGB PRO SE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) δεν μου είναι πρωτόγνωρο το να υπάρχει μια, μικρή μεν, αλλά αισθητή διαφορά στην ομαλότητα και την ακρίβεια, φυσικά σε ακραία πάντα χρήση. Στο SABRE RGB PRO πάλι με το μισό βάρος από το DARK CORE RGB PRO SE η διαφορά αυτή μεταξύ των 1kHz και 2kHz είναι και λίγο ποιο αισθητή όχι όμως ουσιώδης. Ομολογώ βέβαια ότι χρειάστηκε να δοκιμάσω και τα δύο μαζί για να συγκρίνω και να αποφασίσω. Ανεβάζοντας τώρα το report rate στα 4kHz με πολύ προσοχή παρατήρησα και εδώ μια ακόμα πολύ μικρή διαφορά από αυτή των 2kHz αλλά μάλλον άνευ ουσίας. Τέλος στα 8kHz δεν κατάφερα να καταλάβω διαφορά από τα 4kHz όσο και αν προσπάθησα. Πρέπει βέβαια να σημειώσω ότι η Corsair κάνει σαφές (τόσο στη σελίδα της όσο και στο iCUE) ότι για τα 8kHz οι ελάχιστες απαιτήσεις σε επεξεργαστή είναι ο Intel® i7 9th generation ή ο AMD Ryzen™ 7 2nd generation και οι δοκιμές έγιναν με έναν Intel® i5-9600K, ό οποίος όμως δεν έδειξε να πιέζεται πουθενά και ποτέ κατά την χρήση του SABRE RGB PRO στα 8kHz, ότι και αν λέει αυτό. Η απάντηση της Corsair για το θέμα έπειτα από ερώτηση μας είναι ότι : Έπειτα από δοκιμές σε διάφορες πλατφόρμες καταλήξαμε ότι αυτές είναι οι απαιτήσεις για την «καλύτερη εμπειρία» με ελάχιστη επίδραση στη χρήση της CPU. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα λειτουργήσει σε διαφορετικά ή χαμηλότερα τελικά συστήματα, αλλά η χρήση της CPU θα αυξηθεί, με τις όποιες πιθανές επιπτώσεις στη γενικότερη χρήση και εμπειρία. Corsair iCUE Εδώ έχουμε μια αναγκαστική αναβάθμιση περνώντας πλέον στην έκδοση 4 μιας και το SABRE RGB PRO δεν αναγνωρίζεται από παλαιότερες. Εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ελαφρός εικαστική αναβάθμιση σε ποιο εκμοντερνισμένο περιβάλλον με βελτιωμένα γραφικά χωρίς όμως να απέχει ουσιαστικά από την διάταξη των πραγμάτων της έκδοσης 3, έχοντας όμως παράλληλα πολλές βελτιώσεις στα σημεία. Ξεκινώντας από την πρώτη καρτέλα, δηλαδή το Home, έχουμε και πάλι χωρισμένο το χώρο σε δύο βασικά τμήματα. Το αριστερό, όπως και στην παλαιότερες εκδόσεις, στην κορυφή έχουμε την λίστα με τα profiles τώρα όμως, όταν αυτή παραμένει κλειστή, από κάτω της υπάρχουν δύο ακόμα λίστες, οι Scenes για το iCUE και Sensors του συστήματος, στις οποίες μπορούμε να προσθαφαιρήσουμε κατά βούληση τα αντίστοιχα. Στη λίστα με τους Sensors έχουμε ότι επιλογές υπήρχαν (και υπάρχουν) και στο Dashboard, στο δε τελευταίο εκτός από τα πολύ βελτιωμένα και ποιο ευανάγνωστα γραφικά έχουμε και μερικές επιπλέων πληροφορίες, όπως για παράδειγμα τις μέγιστες και ελάχιστες τιμές για θερμοκρασίες ή στροφές ανεμιστήρων. Στο δεξί και μεγαλύτερο παράλληλα τμήμα εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα παράθυρα με τις συνδεδεμένες συσκευές απουσιάζει όμως ή μεγάλη εικόνα καλωσορίσματος του iCUE που περιελάβανε και link προς help video στο YouTube για το πρόγραμμα. Αυτό το τελευταίο έχει αντικατασταθεί από ένα διακριτικό κουμπί με ένα ερωτηματικό (το γνωστό help) επάνω δεξιά στην μπάρα του προγράμματος ανοίγοντας τα σε παράθυρο εντός του προγράμματος και όχι σε web browser όπως την έκδοσης 3. Δίπλα στο help υπάρχει και το γνωστό γρανάζι των ρυθμίσεων που και αυτό έχει μεταφερθεί εδώ σε σχέση με την καρτέλα της έκδοσης 3 ανοίγοντας και αυτό σε παράθυρο τις εμπλουτισμένες πλέον ρυθμίσεις. Πολύ βολικό θεωρώ επίσης το ότι στο κάθε παράθυρο των συνδεδεμένων συσκευών έχει προστεθεί ενεργή λίστα με τις ομάδες ρυθμίσεων, διευκολύνοντας έτσι την απευθείας μετάβαση στην επιθυμητή. Επιπροσθέτως στην επιλογή των DPI ανοίγει επιτόπου λίστα με τις αποθηκευμένες επιλογές σε όλες τις αντίστοιχες θέσεις και τη δυνατότητα επιλογής από εδώ χωρίς καν να χρειαστεί να μεταφερθούμε στις ρυθμίσεις. Περνώντας τώρα στην ουσία της όλης εφαρμογής, τις ρυθμίσεις δηλαδή των συσκευών μας και στην περίπτωση μας του SABRE RGB PRO. Πρώτη εμφανής διαφορά, εκτός των πολύ βελτιωμένων γραφικών, είναι η μετονομασία του “Actions” σε “Key Assignments”, αλλά και μέσα στο περιβάλλον των επιλογών έχουμε πολλές διαφορές. Αναλυτικότερα, χωρίς ουσιαστικά να διαφέρει η όλη λογική τα πράγματα πλέων είναι πιο εμφανή και εύκολα καθώς τα “drop down menu” και τα “check box” ή “radio buttons” έχουν αντικατασταθεί με μεγάλα περιγραφικά κουμπιά με σύμβολα και εικόνες δομημένα σε ομάδες. Οι επιλογές μπορούν να γίνουν με όποια σειρά θέλουμε και η δημιουργία νέου “Assignments” μπορεί να γίνει και απευθείας από το κουμπί που θέλουμε να μεταβάλουμε κάνοντας δεξί κλικ επάνω στην εικόνα του SABRE RGB PRO. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μενού επιλογών που η κάθε μια από αυτές δημιουργεί νέο “Assignments” με όλη την απαραίτητη ακολουθία αφήνοντάς μας λίγες τελικές πινελιές για την ολοκλήρωση του. Φυσικά όπως πάντα όλες οι δυνατότητες σε όλα τα κουμπιά έκτος από το βασικό αριστερό, πάγια επιλογή της Corsair. Στα υπόλοιπα τα γνωστά… RGB φωτισμός σε ρόδα και logo με όλες τις γνωστές επιλογές στο “Lighting Effects” και “Hardware Lighting” για όπου δεν υπάρχει ή είναι κλειστό το iCUE. 5 θέσεις DPI μεταβαλλόμενες από το αντίστοιχο κουμπί, ή όποιο άλλο επιλέξουμε να προγραμματίσουμε, συν μια για Sniper, που θα πρέπει φυσικά να τοποθετηθεί σε άλλο κουμπί, και όπως πάντα σε όλες η δυνατότητα από 100 έως 18.000 DPI, και διαφορετικά σε κάθε άξονα αν θέλουμε. Surface Calibration, πού κάνει δουλίτσα σε κάποιες περιπτώσεις, πιστέψτε με. Και τελευταίο το “Device Settings” που του έχουν προστεθεί μερικές καλές επιλογές και έχει μεταφερθεί εδώ από το γενικότερο “Settings” που βρισκότανε στην έκδοση 3 του iCUE, πράγμα σαφώς λογικότερο. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιό είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Να σημειώσω επίσης ότι ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το SABRE RGB PRO μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Ξεκινώντας από το Polling Rate (Report Rate πλέον για την Corsair) βλέπουμε εντελώς γραμμική απόδοση στο διάγραμμα τόσο στα 1000Hz όσο και στα 4000Hz μιας και στις μετρήσεις δεν υπήρχε απόκλιση μεγαλύτερη από το 0,2% και 0,3% αντίστοιχα, ουσιαστικά μηδενική. Εκεί που έχουμε μεγάλη απόκλιση είναι στην περίπτωση των 8000Hz Polling Rate όπου το Enotus Mouse Test ξεκίνησε από τα 4170Hz και κατάφερε μετά βίας να φτάσει τα 4613Hz όσο ανεβαίναμε σε DPI. Δεν μπορώ παρά να υποθέσω αδυναμία του συγκεκριμένου λογισμικού μετρήσεων, δεν μπόρεσα όμως να πιστοποιήσω την αλήθεια με κάποιον άλλο τρόπο. Και στο Accuracy πάρα τα όποια σκαμπανεβάσματα οι τιμές διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Στο Smoothness πάλι τα πράγματα είναι αρκετά αντιφατικά, σε σχέση με την αίσθηση τουλάχιστον. Πολύ άτακτες οι μετρήσεις στα 4000Hz και με ελαφρός περίεργη αυξητική τάση στα 1000Hz, αρκετά ποιο λογικά στα 8000Hz αν και θυμίσω δεν μπόρεσα να πάρω μέτρηση των τιμών τους εκεί. Προσωπικά θα το αποδώσω και πάλι σε ενδεχόμενο σφάλμα του Enotus Mouse Test, πράγμα που έχουμε ξανασυναντήσει αρκετές φορές στη συγκεκριμένη μέτρηση και στο παρελθόν. Σε κάθε περίπτωση σας παραθέτω τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα δικάσας. Εμπειρία Χρήσης Όμορφο, άνετο και πανάλαφρο το SABRE RGB PRO, στιβαρότατο και με πολύ μαλακά κουμπιά τοποθετημένα ακριβός εκεί που πρέπει, συνοδευόμενο από ανύπαρκτο καλώδιο, κάνει συνολικά εξαιρετικά τη δουλειά του. Τα 2.000Hz και 4.000Hz report rate έχουν μια κάποια διαφορά στην αίσθηση από τα 1000Hz που αποτελούν το σημερινό στάνταρ αλλά στα 8.000Hz δεν κατάφερα να δω κάτι. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν δεν έχει έρθει ήδη ο καιρός που αρκετοί θα χρειαστούν αυτά τα report rate δεν είναι και μακριά. Το καλώδιο των 2,1m είναι όντος σαν να μην υπάρχει κατά τη χρήση αλλά η εικόνα του επάνω στο γραφείο εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε. Παραμένει άχαρο και δείχνει ελαφρός τσαλακωμένο εξαετίας του μαλακού περιβλήματος του. Λογικό μεν αλλά. Ο RGB φωτισμός μπορεί μεν να χάνετε κάτω από το χέρι κατά τη χρήση αλλά όπως πάντα εντυπωσιάζει όταν το SABRE RGB PRO είναι ελεύθερο. Παράλληλα οι αυτοματισμοί στους οποίους μπορεί να ανταποκριθεί, για παράδειγμα κατά την εναλλαγή προγραμμάτων, τον κάνουν και χρηστικό. Πολύ εύχρηστο είναι επίσης και με το αριστερό χέρι παρόλο που δεν είναι αυτός ο προορισμός του. Θα πρέπει να σημειώσω και την πολύ ευχάριστη ανανέωση του iCUE που μας επιτρέπει πλέων πολύ ευκολότερα και αμεσότερα κάθε παραμετροποίηση. Επίλογος - Συμπεράσματα Η περίοδο που πέρασα με το SABRE RGB PRO ήταν γενικά πολύ ευχάριστη, χωρίς όμως να μου αφήσει και κάτι το αξιοσημείωτο πέραν των 8.000Hz report rate. Το εξαιρετικά μαλακού USB καλωδίου δίνει αίσθηση ασύρματου και το βάρους που φαίνεται ακόμα μικρότερο από το πολύ μικρό πραγματικό το κάνουν συνολικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μεν αλλά όχι πρωτοπόρο. Ο γνωστός RGB φωτισμός της Corsair θα πραγματοποιήσει κάθε απαίτηση όπως και τα 6 συνολικά κουμπιά με τα 5 από αυτά να μας επιτρέπουν να τα προγραμματίσουμε σε ότι θέλουμε. Αρκετά βελτιωμένη είναι η νέα έκδοση του iCUE έχοντας ποιο σύγχρονη εμφάνιση αλλά κυρίως μεγαλύτερη ευχρηστία. Με τιμή κάτω των 60€ αποτελεί σίγουρα πολύ καλή πρόταση γενικότερα αλλά και σπάνιο ανταγωνιστικά αν υπολογίσουμε και τα 8.000Hz report rate με ελάχιστα μέχρι στιγμής προϊόντα να τα διαθέτουν. Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz, 4000Hz, 8000 Hz. Μόνο 74gr. Πολύ μαλακό καλώδιο μακρύτερο των συνηθισμένων. Αναρίθμητα DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE. Εμφανής ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI. RGB φωτισμός 2 ζωνών, ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμοί από το iCUE. RGB φωτισμός αποθηκευμένος στη συσκευή ρυθμιζόμενος από το iCUE. Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness και report rate μετά τα 4000Hz. Αν και υποψιάζομαι ασυμβατότητα με το Enotus Mouse Test . Κακή εικόνα καλωδίου, δείχνει τσαλακωμένο. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  7. Πρόλογος Πρόσφατα παρέλαβα από την Corsair δυο νέα προϊόντα της, το ελαφρύ, λιτό, ενσύρματο, FPS/MOBA Gaming, σύμφωνα με την Corsair, mouse KATAR PRO XT και το ιδιαιτέρως ευμεγέθες RGB mousepad MM700. Συνηθισμένος χρόνια τώρα σε μεγάλα εργονομικά ασύρματα ποντίκια, έχοντας σπανίως ευτυχώς εμπειρίες από φτηνά και συνήθως άβολα, αδημονώ να δω αν ο κουρσάρος επιβεβαιώσει το ότι η άνεση μπορεί να βρίσκεται και στην απλότητα. Για το δε ποντικοδρόμιο δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένω ακριβώς, μιας και είναι η πρώτη μου ουσιαστικά εμπειρία με RGB και δει τέτοιου μεγέθους. Ομολογώ ότι γενικώς αποφεύγω τη χρήση τους, όπου δεν είναι απαραίτητο, κυρίως διότι αναγκάζομαι να μπαίνω στη διαδικασία να κεντράρω κάθε τόσο τη θέση μου σε αυτό, αλλά και διότι δεν μου αρέσει κάτω από το χέρι μου η αίσθηση διαφοράς ύψους και υφής σε σχέση με την επιφάνεια του γραφείου. Ενδεχομένως σας ακούγετε πολύ ψυχαναγκαστικό, είμαι όμως σίγουρος ότι τώρα που το διαβάζετε αρκετοί από εσάς θα συμφωνήσετε ότι καλό θα ήταν να απουσίαζε, ακόμα και αν δεν θέλετε να το παραδεχθείτε ούτε στον εαυτό σας. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Ο γνωστός πίνακας από τη σελίδα του κατασκευαστή μας ενημερώνει για τα διόλου ευκαταφρόνητα βασικά χαρακτηριστικά του KATAR PRO XT Ultra-Light Gaming Mouse, αν και λάθος με την πρώτη ματιά σε 1-2 σημεία τουλάχιστον. Αυτό με προτρέπει να ψάξω λίγο περισσότερο για να επιβεβαιώσω ότι είναι όντως έως 18.000 DPI, πράγμα που υποδηλώνει τόσο ο PMW3391 sensor, για όσους τον αναγνωρίζουν από άλλα προϊόντα, όσο και από τις εικόνες στη συσκευασία και στη σελίδα, έχει επίσης 1 RGB ζώνη, αυτή στη ρόδα, και όχι 2 σύμφωνα με τον πίνακα. Υποψιάζομαι εντόνως ότι και τα κουμπιά που μπορούμε να προγραμματίσουμε δεν θα είναι και τα 6 μιας και η Corsair δεν συνηθίζει να επιτρέπει μεταβολές στο αριστερό βασικό, αν και ελπίζω να με διαψεύσει σε αυτό. Με προτεινόμενη τιμή από την Corsair τα 39,99€ και με διάθεση μέχρι στιγμής μόνο από το στα Amazon στα 39,90€ - εγώ τουλάχιστον δεν μπόρεσα να το βρω αλλού - πολύ φτηνό δεν το λες αλλά για τα χαρακτηριστικά του ούτε και ακριβό. Στο ΜΜ700 τώρα αξιοπεριέργως απουσιάζει τόσο ο πίνακας τεχνικών χαρακτηριστικών όσο και η προτεινόμενη τιμή. Εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι η Corsair ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο παρουσίασης στις σελίδες της για όλα της τα προϊόντα, ακόμα και για τα απλά mousepad που δεν έχουν παρά μόνο διαστάσεις και υλικό. Υποθέτω ότι απλά κάτι δεν έχουν ολοκληρώσει στη σελίδα οπότε σας παραθέτω συγκεντρωτικά τα στοιχεία σε πίνακα, η δε τιμή του σύμφωνα με τον κατασκευαστή αλλά και το Amazon θα είναι στα 69.99€. Αλλού δεν το βρήκα ακόμα. Συσκευασία και περιεχόμενα Οι κλασικές γνώριμες Corsair κιτρινόμαυρες συσκευασίες με αυτή του ΜΜ700 να ξεχωρίζει για το μέγεθος και το βάρος της, αντίθετα σε αυτή του KATAR PRO XT για την ελαφρότητα της μιας και με μόλις 207g συνολικά, συγκριτικά μοιάζει άδεια. Κίτρινο εμπρός και πίσω για το κουτί του KATAR PRO XT και μαύρο για τις υπόλοιπες πλευρές, με το λογότυπο της εταιρείας επάνω αριστερά στο μπροστινό μέρος, το ποντίκι εικονιζόμενο στο κέντρο και κάτω, τον πλήρη τίτλο του προϊόντος και το χαρακτηριστικό λογότυπο που μας ενημερώνει για την συμβατότητα με το iCUE, το γνωστό λογισμικό της εταιρείας για ρυθμίσεις και αυτοματισμούς όλων των προϊόντων της. Πίσω τώρα ο τίτλος, το λογότυπο του iCUE και το ποντίκι από την αριστερή του πλευρά αυτή τη φορά στο επάνω μέρος και στο υπόλοιπο πληροφορίες για τα βασικά πλεονεκτήματα του και τις απαιτήσεις από το σύστημα στις γνωστές 7 γλώσσες. Αριστερά και δεξιά ομοίως και πάλι λιτά και ξεκάθαρα τα λογότυπα του κατασκευαστή και του προϊόντος με το ποντίκι στην αριστερή μεριά να μην πολυφαίνεται, μαύρο στο μαύρο φόντο αλλά το λευκό CONTROL FREAK που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προϊόντα της Corsair στη δεξιά πλευρά να βγάζει μάτι. Επάνω, πλευρά του ανοίγματος της συσκευασίας, απλά τα λογότυπα εταιρίας και προϊόντος και τέλος κάτω πληθώρα πληροφοριών για περιεχόμενο, εταιρεία, πιστοποιήσεις, προέλευση αλλά και διάφορα barcode με serial number, part number κ.α. Στο εσωτερικό υπάρχει ένα μαύρο διπλωμένο χαρτόνι που προστατεύει το προϊόν και τα τρία γνωστά φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν, την ασφαλή χρήση και συντήρηση και τις οδηγίες για την εξασφάλιση της εγγύησης σε αρκετές γλώσσες με τα Ελληνικά φυσικά να υπάρχουν μόνο στην επάνω ακρούλα στο τέλος του φυλλαδίου υποδείξεων ασφαλείας και μόνο για την υπόδειξη της υποχρέωσης των χρηστών για την προστασία του περιβάλλοντος. Περνώντας στο ΜΜ700 τώρα, η συσκευασία είναι εικαστικά πανομοιότυπη με μόνες διαφορές, πέραν του όγκου και του σχήματος, το ότι η μεγάλη φωτογραφία του mousepad καταλαμβάνει διαγωνίως δύο από τις μεγάλες πλευρές, ενώ στην τρίτη αντί του CONTROL FREAK, φυσικά, υπάρχει το LEVEL THE PLAYNG FIELD αλλά και ένα μικρό τετράγωνο κόψιμο στα δεξιά του που επιτρέπει να πάρουμε μια γεύση από την επιφάνεια απευθείας χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε τη συσκευασία. Οι δε άλλες δύο πλευρές, μαύρες, λιτές, ακολουθώντας την κλασική γραμμή τον υπολοίπων, με λογότυπο και barcode πληροφοριών. Μέσα τέλος, το ΜΜ700 τυλιγμένο σε ένα χάρτινο κύλινδρο για να μην τσαλακωθεί, το USB A to USB C καλώδιο σύνδεσης και δύο φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν και την εξασφάλιση της εγγύησης, ναι σωστά, απουσιάζει το αντίστοιχο με τις πληροφορίες για την ασφάλεια. Κάτω από το φακό Πρώτο ξεπακετάρω το KATAR PRO XT από την απλή χάρτινη συσκευασία που το προστατεύει ικανοποιητικά και μια διάφανη σακουλίτσα για τις σκόνες. Στα χέρια μου βρίσκεται ένα χαρακτηριστικά Corsair προϊόν σε μαύρο ματ χρώμα με τα γνώριμα ποιοτικά πλαστικά της, τα μεγάλα βασικά κουμπιά και το γνωστό λαστιχένιο ροδάκι ανάμεσα τους. Ακριβώς από κάτω του ένα εξάγωνο γυαλιστερό κουμπί που προδιαθέτει ως επιλογέας DPI και το //ΚΤΧΤ ως λογότυπο του προϊόντος να αχνοφαίνεται επάνω αριστερά, και φυσικά ενσωματωμένο το καλώδιο με το γνώριμο μεγάλο USB A βύσμα στην άκρη του. Mouse-2.mp4 Τα πλαϊνά είναι επίσης ματ σαγρέ αντιολισθητικά, ακολουθώντας τον συνολικό χρωματισμό, με το αριστερό να φιλοξενεί και τα δύο επιπλέον γυαλιστερά κουμπιά. Από κάτω τώρα βρίσκονται δύο μεγάλες τεφλόν επιφάνειες ολίσθησης και ένα ταμπελάκι με διάφορες πληροφορίες για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις του. Για το τέλος άφησα το διαφημισμένο ως Drag-Reducing Paracord καλώδιο το οποίο είναι πραγματικά σαν μαλακός σπάγκος, με το γνώριμο USB Α βύσμα στην άκρη του και ένα ενδιαφέρον λάστιχο για το δέσιμο του. Σειρά τώρα του μεγάλου πακέτου, του πολύ μεγάλου δηλαδή συγκριτικά. Ανοίγω πρώτα το σακουλάκι με το USB καλώδιο. Τίποτα καινούριο, έχω δει αρκετά πανομοιότυπα να συνοδεύουν και άλλα προϊόντα της Corsair. Ποιοτικό με τα μεγάλα USB A και USB C βύσματα στις άκρες του φαντάζει σκληρό, άκαμπτο και άβολο, συγκριτικά πάντα με αυτό του ποντικιού, ευτυχώς η προοπτική του είναι να μένει ακίνητο. Ξετυλίγω και το mousepad, ποιο mousepad, αυτό είναι ολόκληρη επιφάνεια εργασίας, έχω δει γραφεία που οριακά θα χωρούσε στο φάρδος επάνω τους, μπορεί και όχι. Με την πρώτη ματιά φαίνεται αρκετά ποιοτικό, δύσκαμπτο για υφασμάτινο, αρκετά παχύ, 4mm σύμφωνα με την Corsair, και με ενδιαφέρουσα υφή. Ολόμαυρο με μόνη πινελιά κάτω αριστερά στο πλάι γραμμένο με λευκά λιτά κεφαλαία γράμματα CORSAIR και γύρω γύρω διάφανο στρογγυλό πλαστικό γαζωμένο στο ύφασμα του ΜΜ700 με λεπτή επίσης διάφανη πλαστική κλωστή, προφανώς μέρος του RGB φωτισμού του. Στο επάνω δεξί του άκρο ένα παραλληλόγραμμο κουτάκι με μια USB C για τη σύνδεση με το PC, δύο USB Α - βολικό, έχει και USB Hub - και ένα μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στη USB C - αυτό πάλι γιατί; Να υποθέσω hardware μνήμη για τον φωτισμό; Α και φυσικά το καραβάκι, διάφανο, να δεσπόζει στο κέντρο του. Προφανώς θα φιλοξενεί και αυτό RGB φωτισμό. Λειτουργικότητα Φυσικά οι δοκιμές αλλά και το πλείστο της γενικότερης χρήσης του KATAR PRO XT έγιναν με το MM700 αλλά για λόγους σύγκρισης χρησιμοποίησα όπως πάντα και τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Λιτό και συμμετρικό το KATAR PRO XT σίγουρα δεν θυμίζει, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, gaming mouse, παρόλο που η Corsair για τέτοιο μας το προτείνει και μάλιστα για FPS/MOBA. Από την άλλη πάλι, με έξι κουμπιά, RGB και ηλεκτρονικά που συναντά κανείς σε ποντίκια υπερδιπλάσιας και πλέον τιμής γιατί όχι. Θα ξεκινήσω από το καλώδιο. Δεν υπάρχει. Και εννοώ ότι είναι όντως σαν να μην υπάρχει. Πιστέψτε με το ξέχασα σε τέτοιο βαθμό που κάποια στιγμή φέρνοντας το στο αριστερό μου χέρι ξαφνιάστηκα βρίσκοντας κόντρα, μιας και είχε τεντώσει, ξεχνώντας κατά τη χρήση του ότι δεν είναι ασύρματο. Δεν κάνει αισθητή την παρουσία για όσο έχει περιθώρια ακόμα και αν το μαγκώσει κανείς στα 15cm-20cm από το ποντίκι. Ομολογώ ότι δεν απέφυγα τον πειρασμό να δοκιμάσω να το τσαλακώσω, ακόμα και να το κάνω κόμπο, προσεκτικά μεν αλλά με επιτυχία, ανυπομονώ να δω την αίσθησή του στη χρήση. Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό, τα δύο πλαϊνά κουμπιά και η πρακτική της Corsair να μην επιτρέπει τον προγραμματισμό του αριστερού βασικού κουμπιού το κατατάσσουν στην κατηγορία των αμιγώς δεξιόχειρων. Παρόλα αυτά, προσωπικά, σε απλή καθημερινή χρήση το χρησιμοποίησα αρκετά και απροβλημάτιστα και με το αριστερό. Φυσικά χωρίς τη χρήση των δύο έξτρα πλαϊνών κουμπιών και με την παραδοχή ότι το «αριστερό πλήκτρο» εξακολουθεί να είναι αριστερά. Στην άνεση χρήσης, ακόμα και με το αριστερό, συμβάλουν ιδιαιτέρως η αίσθηση στιβαρότητας παρά το μικρό του βάρος, η ελαφρότητα στην κίνηση, αποτέλεσμα των μεγάλων τεφλόν και η σταθερή λαβή που προσφέρει, είτε σε claw είτε σε fingertip λαβή, όπως προτείνει να χρησιμοποιείται άλλωστε και η Corsair. Προσωπικά, το χρησιμοποίησα εξίσου άνετα και σε palm παρά τα όχι και τόσο μικρά μου χέρια. Εξαίρεση εργονομικά και μόνο σε αυτή τη λαβή αποτελεί η ρόδα, που με τη θέση της και σε συνδυασμό με το σχετικά μικρό μέγεθος του KATAR PRO XT δεν βολεύει, δεν προβλέπεται και από την εταιρία όμως η palm χρήση του, συνεπώς δεν μπορεί κανείς να της το χρεώσει. Πολύ μαλακά και με ακρίβεια είναι και τα κουμπιά, με την Omron που κατασκευάζει τους διακόπτες να υπόσχεται 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, αλλά και την Corsair να εξασφαλίζει μηδενικό κενό/καθυστέρηση μεταξύ δεξιού, αριστερού κουμπιού και των διακοπτών τους, πράγμα πολύ σημαντικό στο παιχνίδι και όχι μόνο. Και σε αυτό το ποντίκι της η Corsair επιλέγει λαστιχένια επένδυση για το ροδάκι και σκληρότερο κουμπί για να αποφεύγεται η ακούσια χρήση του κατά την εύκολή κατά τα άλλα κύλισή του. Η θέση του κουμπιού επιλογής των DPI κάτω από το ροδάκι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο μιας και είναι εύκολο να το βρει κανείς, χωρίς όμως να το πατήσει κατά λάθος, ελευθερώνοντας επιπροσθέτως τον φωτισμό της ρόδας που καλύπτεται από το δάκτυλό μας, για να μας ενημερώσει για την αλλαγή του DPI mode. Φυσικά και τα πλαϊνά δύο κουμπιά είναι εξίσου βολικά εργονομικά αλλά και με αντίστοιχη σκληρότητα και ακρίβεια των υπολοίπων. Τελευταίος αλλά σημαντικότερος, ο ακριβέστατος PMW3391 optical sensor προσφέρει 18.000 DPI σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αποθήκευσης τριών προεπιλογών, συν μια για sniper τέσσερις, με βήμα ανά 1 DPI, τις μεγάλες τεφλόν επιφάνειες κίνησης και τα 1000Hz Report Rate δεν θα επιτρέψουν κανένα παράπονο σε σχεδόν κάθε επιφάνεια και χρήση. Επιπλέον υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής 125Hz, 250Hz και 500Hz ώστε να μπορεί ο καθένας να επιλέξει το βέλτιστο συνδυασμό για τις επιδόσεις του συστήματος του. Ας περάσουμε τώρα στο ΜΜ700 Extended Mouse Pad, αν και μάλλον προς desk pad μου κάνει. Από την πρώτη στιγμή επιβεβαίωσα την αρχική μου εντύπωση, ωραία αίσθηση στην αφή και αξιοπεριέργως το τελείωμά του δεν με ενοχλεί. Όπως προανέφερα γενικά οι διαφορές στις υφές και τα επίπεδα με ενοχλούν, ίσως επειδή ακουμπάνε κοντά στον καρπό μου, σημείο που κουνάω συχνά κατά τη χρήση, αντίθετα με το τελείωμά του ΜΜ700 που ακουμπάει κοντά στον αγκώνα μου. Χρωματικά total black, mat αλλά με μια ανεπαίσθητη γυαλάδα σαν να έχει πέρλα, η δε λαστιχένια κάτω επιφάνειά του βεντουζάρει στο γραφείο και δεν μετακινείται παρά μόνο εκούσια. Αντίθετα, το ποντίκι κινείται επάνω του ομαλότατα και με ακρίβεια, άνετα και αθόρυβα, όπως ακριβώς μου αρέσει. Δοκίμασα φυσικά 4-5 ακόμα ποντίκια σε κατηγορίες από 10€ έως και πλέον των 100€, σε όλες τις περιπτώσεις η κίνηση ήταν ομαλότερη και πιο ευχάριστη σε σχέση με ένα οικονομικό υφασμάτινο ή ένα πλαστικό ή την επιφάνεια του γραφείου. Έχω ήδη αρχίσει να σκέπτομαι σοβαρά να το αφήσω μόνιμα στο γραφείο μου. Από φωτισμό τώρα έχουμε τρείς ζώνες, μια για το καραβάκι λογότυπο της εταιρείας και δύο για την μπορντούρα. Σίγουρα αυτοί οι RGB φωτισμοί είναι πιο ευδιάκριτοι σε σχέση με αυτούς των ποντικιών, που κατά τη χρήση τους καλύπτουμε με το χέρι, οπότε είναι και πιο πρακτικοί. MM700-3zone-RGB-Small.mp4 Με το λογότυπο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, απλά φωτίζεται σε ότι επιλέξουμε, το γύρω γύρω πάλι με μπέρδεψε λίγο μιας και αρχικά περίμενα κάποιου είδους συστοιχία LED. Ουσιαστικά πρόκειται απλά για ένα διάφανο πλαστικό σωλήνα που φωτίζεται ομοιόμορφα από τα δύο σημεία σύνδεσής του με τον controller, απλό αλλά λειτουργικό. Περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό θα σας δώσω παρακάτω που αναλύω τη σχέση του με το iCUE. Τελευταία πινελιά για το ΜΜ700 το ενσωματωμένο USB HUB. Αν και συνδέεται με USB C, πράγμα πολύ βολικό μιας και είναι το σύγχρονο στάνταρ, η ταχύτητα του είναι αυτή της USB 2.0, με την Corsair να το προτείνει για χρήση μόνο από συσκευές χαμηλής κατανάλωσης π.χ. mouse/keyboard ή ακουστικά κτλ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα διευκολύνει. Παρακάτω αντιπαραθέτω δύο πίνακες μετρήσεων ταχύτητας ενός USB 3 flash drive. Ο πρώτος μας δείχνει τις επιδόσεις του flash drive απευθείας συνδεδεμένο στον υπολογιστή και ο δεύτερος με το ΜΜ700 συνδεδεμένο στην ίδια USB 3 του υπολογιστή και το flash drive επάνω του. Corsair iCUE Να θυμίσω ότι το iCUE μας δίνει τη δυνατότητα να φτιάξουμε όσα profiles θέλουμε και να συνδέσουμε το κάθε ένα από αυτά με όποιο πρόγραμμα θέλουμε ώστε να ενεργοποιούνται αυτόματα τα αντίστοιχα εφέ που έχουμε φτιάξει για την κάθε μας συσκευή. Λέω να αρχίσω από τα εύκολα, δηλαδή από το ΜΜ700. Οι επιλογές αρκετά απλές και χωρισμένες σε δυο ομάδες, η LIGHTING EFFECTS και η LIGHTING LIBRARY. Στην LIGHTING EFFECTS υπάρχει η δυνατότητα να φτιάξουμε όσα εφέ θέλουμε και στο καθένα από αυτά να επιλέξουμε ό,τι θέλουμε από τη λίστα για όποιες από τις ζώνες θέλουμε. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο συνδυασμός όσων από αυτά είναι ενεργά. Εδώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, όπως προανέφερα οι ζώνες Left και Right είναι απλά ένας σωλήνας που φωτίζεται από τις δύο του άκρες επάνω στον controller, συνεπώς το αποτέλεσμα των εφέ θα είναι ο συνδυασμός των δύο ζωνών, από καθόλου στην αρχή τους έως και εντελώς στο κάτω αριστερό άκρο. Π.χ. αν επιλέξουμε και στα δύο σταθερό χρώμα τότε απλά θα έχει την διπλή ένταση αντίθετα η επιλογή rainbow wave είναι αυτή που φαίνεται στο παρακάτω βίντεο. MM700-All-Small.mp4 Στο lighting library τώρα μπορούμε να αποθηκεύσουμε εφέ είτε δημιουργώντας τα είτε μεταφέροντας τα από το lighting effects. Εδώ όμως οι επιλογές των εφέ είναι πολύ λιγότερες και δεν υπάρχει η επιλογή ζώνης, ενεργοποιούνται δηλαδή για όλες τις ζώνες. Συνεπώς αν φτιάξουμε ένα εφέ στο lighting effects που δεν υπάρχει στο lighting library τότε αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί σε αυτό. Επίσης αν φτιάξουμε ένα εφέ lighting effects που υπάρχει στο lighting library αλλά δεν ενεργοποιήσουμε όλες τις ζώνες τότε κατά την μεταφορά του θα ενεργοποιηθούν όλες οπότε και κατά την επιστροφή του στο lighting effects, είτε αυτού είτε άλλου profile, θα είναι ενεργές όλες οι ζώνες σε αυτό. --> --> Ομολογώ δεν έχω καταλάβει τη λογική αυτών των περιορισμών αλλά έτσι λειτουργεί, σε αυτή την έκδοση του λογισμικού τουλάχιστον. Τέλος υπάρχουν και 12 hardware profiles ενσωματωμένα για όπου δεν υπάρχει το iCUE και μάλλον προκαθορισμένα, μιας και δεν βρήκα τρόπο να τα μεταβάλω, η επιλογή των οποίων γίνεται κυκλικά από το μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στην USB C, αυτό που στην αρχή είχα απορία σε τι χρησιμεύει. Φυσικά, η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει αν το iCUE είναι ενεργό. Τα συμπεράσματα της ανάγκης και της λειτουργικότητας τους, δικά σας. Για το KATAR PRO XT τώρα τα πράγματα περισσότερα αλλά γνώριμα. Ξεκινάμε φυσικά με τα ACTIONS, με άπειρες επιλογές για το καθένα από τα 5 κουμπιά σε κάθε συνδυασμό και δυνατότητες που θα καλύψουν πραγματικά κάθε ανάγκη, για να μην πω φαντασία, και όχι δεν έκανα λάθος 6 κουμπιά έχει σύνολο αλλά το Left click, ως συνήθως, δεν προγραμματίζεται. Θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ στο πλήθος των επιλογών διότι χρειάζονται ένα ολόκληρο άρθρο, οι παρακάτω εικόνες από το αντίστοιχο μενού το επιβεβαιώνουν. Επόμενο menu το ACTION LIBRARY στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε ή να μεταφέρουμε από το ACTIONS τον όποιο προγραμματισμό αλλά χωρίς να αναφέρεται σε κουμπί, οπότε κατά την μεταφορά του στο ACTION θα πρέπει να επιλέξουμε και σε πιο κουμπί επιθυμούμε την ενέργεια μιας και όλα πλέον είναι ανενεργά για αυτό. Στη συνέχεια το LIGHTING EFFECTS με τις επίσης πολλές επιλογές χωρίς LIGHTING LIBRARY αυτή τη φορά αλλά για την μία και μόνο ζώνη, αυτή της ρόδας, με HARDWARE LIGHTING όμως αλλά με δύο όλες κι’ όλες επιλογές, τις RAINBOW και STATIC COLOR για την μία και μοναδική hardware θέση μνήμης. Στα DPI τα αναμενόμενα, όσες ομάδες θέλουμε με τρεις επιλογές στο κάθε ένα από αυτά, συν το sniper τέσσερις. Βεβαία για να χρησιμοποιήσουμε το sniper θα πρέπει να προγραμματίσουμε κάποιο από τα πλήκτρα. Στην κάθε θέση μπορούμε να έχουμε από 100 έως και 18.000 DPI και μάλιστα αν το επιθυμούμε και ασύγχρονα, δηλαδή διαφορετικά DPI για τον κάθε άξονα, κάθετο (Χ) ή οριζόντιο (Υ), και με δυνατότητα επιλογής διαφορετικού χρώματος για την κάθε θέση. Το χρώμα αυτό θα εμφανιστεί στο ροδάκι για λίγα δευτερόλεπτα την στιγμή που πατάμε το αντίστοιχο κουμπί αλλαγής DPI στο ποντίκι, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία της επιλογής μας με μια και μόνο ματιά. Τέλος το PERFORMANCE στο οποίο μπορούμε να επιλέξουμε την ταχύτητα του κέρσορα και το SURFACE CALIBRATION, που μπορεί να μας είναι αδιάφορα αλλά σε πολλές περιπτώσεις κάνουν δουλειά. Φυσικά το iCUE έχει και άλλες επιλογές όπως το INSTANT LIGTHING που ανάβει όλα τα φώτα από όλες τις συσκευές στο επιλεγμένο χρώμα και το SETINGS με επιλογές για το ίδιο το iCUE όπως check for update, dashboard, sensor logging αλλά και για τις συσκευές όπως firmware update, brightness και polling rate για όσες υποστηρίζουν τα αντίστοιχα όπως για παράδειγμα το KATAR PRO XT που έχει επιλογές για 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz στο polling rate. Αποτελέσματα Μετρήσεων Φυσικά οι μετρήσεις αφορούν το KATAR PRO XT και όπως πάντα χρησιμοποίησα ως πρόγραμμα Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300. Φυσικά, όπως προανέφερα, στο συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως το ΜΜ700, προτίμησα όμως να χρησιμοποιήσω το MM300 για λόγους απόλυτης ομοιομορφίας συνθηκών με τα υπόλοιπα, αν και το ΜΜ700 σε αρκετές δειγματοληπτικές μετρήσεις δεν έδωσε διαφορές από το MM300. Στην πρώτη στήλη βλέπουμε συγκεντρωτικά τις μετρήσεις του KATAR PRO XT και στη δεύτερη συγκριτικά με άλλα ποντίκια από παλιότερες δοκιμές. Μπορούμε ξεκάθαρα να παρατηρήσουμε ότι το KATAR PRO XT στέκεται επάξια δίπλα σε πολύ ακριβότερα ποντίκια τόσο σε polling rate, με εξαίρεση το Dark Core RGB Pro SE που υποστηρίζει 2000 Hz, όσο και σε accuracy. Εμπειρία Χρήσης Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό και το σχετικά μικρό του μέγεθος, το KATAR PRO XT παραμένει πολύ βολικό και ξεκούραστο στη πολύωρη χρήση. Τα μεγάλα τεφλόν κύλισης σε συνδυασμό με το πολύ μικρό βάρος και το εντυπωσιακά "ανύπαρκτο" καλώδιο συμβάλουν στην άνεση, χωρίς όμως να επιβαρύνουν στο παραμικρό τη σταθερότητα και την ακρίβεια, επήρεια υποθέτω των ποιοτικών υλικών. Όμορφη πινελιά ο RGB φωτισμός στα πλαϊνά της ρόδας χωρίς όμως ιδιαίτερη χρηστικότητα μιας και καλύπτεται από τα δάκτυλα κατά τη χρήση, αλλά και σε ποιο άλλο ποντίκι διαφέρει αυτό, βοηθάει πάντως σίγουρα όποιον το χρειάζεται κατά την εναλλαγή των DPI mode. Το μόνο θέμα που συνάντησα ήταν το ότι σε ανάλαφρη fingertip λαβή, σπανίως, πατούσα ακούσια το back πλήκτρο με τον αντίχειρα αλλά αυτό είναι περισσότερο θέμα θέσης του χεριού του εκάστοτε χρήστη παρά κακής εργονομικά τοποθέτησης. Το ίδιο μου συνέβαινε ορισμένες φορές και με το μικρό δάκτυλο όταν το κρατούσα με το αριστερό χέρι αλλά αυτό σαφώς δεν είναι στα μείον, μιας και από την Corsair το KATAR PRO XT προτείνεται για δεξιόχειρες. Πολύ καλή και η γενικότερη εικόνα του ΜΜ700, πρακτικά αλλά και αισθητικά. Με ιδιαίτερη ύφανση που καταλήγει σε ενδιαφέρουσα μαύρη mat περλέ απόχρωση και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα υφή, και με μια από τις καλύτερες αισθήσεις σε κύλιση που έχω συναντήσει, προσφέρει αβίαστη, ομαλή, ακριβή και αθόρυβη αίσθηση στο ποντίκι, βαρύ ή ελαφρύ, με μικρά ή μεγάλα τεφλον, φυσικά με τα σοβαρά εξ αυτών να περνούν σε άλλη διάσταση. Προσφέρει παράλληλα απαράμιλλή σταθερότητα στο πληκτρολόγιο ή και σε ότι άλλο φιλοξενήσει στον άπλετο χώρο του. Αλλά και η λαστιχένια σε ψαροκόκαλο σχεδίαση κάτω κάλυψη το κολλάει επάνω στο γραφείο, επιτρέποντάς μας όμως να το μετακινήσουμε σχετικά εύκολα αρκεί να ανασηκώσουμε τις άκρες του. Πολύ ενδιαφέρων και χρηστικός ο τριών ζωνών RGB φωτισμός, ξεκάθαρος και ευδιάκριτος, με μια μικρή εξαίρεση, ο συνδυασμός των δύο περιφερειακών σε διαφορετικά εφέ δημιουργεί ελαφρώς μπερδεμένο αποτέλεσμα σε αρκετές από τις προσφερόμενες επιλογές, και ιδιαίτερα όσο το φως απομακρύνεται από τον controller, σημείο εκκίνησής του. Παρόλα αυτά εύκολα καλύπτει και αυτός τόσο εικαστικές όσο και ενημερωτικές ανάγκες, και το σημαντικότερο, χωρίς να αποσπά απαραίτητα την προσοχή μας. Αρκετές και οι 12 hardware θέσεις για χρήση χωρίς το iCUE αν και θα προτιμούσα από τη στιγμή που υπάρχουν και να μπορώ να τις προγραμματίζω, ή έστω κάποιες από αυτές, παρόλο που προσωπικά δεν θεωρώ ότι γενικά θα έχουν χρησιμότητα, μιας και δεν νομίζω ότι θα μπει κανείς στη διαδικασία να το μεταφέρει. Πολύ σωστή και η επιλογή τής USB C για τη σύνδεση, μιας και καθιστά εύκολη την αντικατάσταση του καλωδίου σε περίπτωση φθοράς ή απώλειας, επιτρέποντας μας παράλληλα τη χρήση του σε στιγμές ανάγκης, βγάζοντας μας έτσι από την άχαρη αναζήτηση, μιας και έχουμε ένα από τα συνηθέστερα βύσματα πάντα συνδεδεμένο με το PC, πρόχειρο, δίπλα μας. Τέλος το ότι το hub είναι USB 2.0 και όχι USB 3.0 ή ταχύτερο, δεν είναι απαραιτήτως μειονέκτημα, διότι ο προορισμός του δεν είναι για γενική χρήση αλλά για περιφερειακές συσκευές χαμηλής ισχύος και μάλλον πιο πάγιας εγκατάστασης. Ευτυχώς, διότι η προσθαφαίρεση βυσμάτων σε αυτό δεν ήταν και πολύ εύκολή. Προσωπικά μετά από τις δοκιμές για τις ανάγκες του άρθρου έβαλα πληκτρολόγιο και ποντίκι και ξεμπέρδεψα. Επίλογος - Συμπεράσματα Τίμιο θα χαρακτήριζα το KATAR PRO XT μιας και προσφέρει ό,τι υπόσχεται στην αρκετά καλή τιμή των 39,99. Οι άπειρες ρυθμίσεις για τα 5 από τα 6 κουμπιά, η ακρίβεια και η αμεσότητα στην ανταπόκριση καθώς και οι εργονομικές τοποθετήσεις τους τιμούν τον control freak χαρακτηρισμό που του αποδίδει η εταιρεία αλλά και την FPS/MOBA Gaming κατηγοριοποίησή του. Όχι πολύ οικονομικό αλλά βολικό, ποιοτικό και ευρύχωρο το ΜΜ700 με 69,99€ πιστεύω ότι θα σταθεί επάξια στον ανταγωνισμό. Με διαστάσεις που αγγίζουν σχεδόν το ένα μέτρο (930mm) σε φάρδος και τα 40 εκατοστά (400mm) σε βάθος θα χωρέσει άνετα όλο σας τον εξοπλισμό και θα μείνουν και αρκετά περιθώρια τόσο για τη χρήση του όσο και για την αισθητική του συνόλου. Η δε πολύ καλή επιφάνεια του και οι τρεις RGB ζώνες θα καλύψουν τόσο εικαστικές όσο και χρηστικές ανάγκες. KATAR PRO XT Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. 6 πλήκτρα, με τα 5 πλήρως προγραμματιζόμενα. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθος του. Ποιοτικοί διακόπτες. ΜΜ700 Διαστάσεις. Επιφάνεια. RGB φωτισμός, ελεγχόμενος από το iCUE. Σύνδεση με ανεξάρτητο καλώδιο USB C. USB hub. KATAR PRO XT Αδυναμία προγραμματισμού αριστερού κουμπιού. Hardware lighting με μόνο δύο επιλογές. ΜΜ700 Τιμή. Οι δύο περιφερειακές RGB ζώνες μπλέκονται μεταξύ τους. Η βαθμολογία αφορά και τα δύο προϊόντα διότι κινούνται σε αναλογικά αντίστοιχα επίπεδα, αν και όχι σε αντίστοιχες κατηγορίες τιμής, μιας και το ΜΜ700 ανήκει σε μεγαλύτερη κατηγορία για mousepad σε σχέση με το KATAR PRO XT για mouse.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.
  8. Πρόλογος Οι εποχές έχουν αλλάξει στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και έχουμε περάσει στην Smart εποχή. Τα βήματα που έχουν γίνει είναι μεγάλα τα τελευταία χρόνια, ειδικά όσον αφορά τον έλεγχο του φωτισμού και τον έλεγχο των ανεμιστήρων σε ένα σύστημα. Η μόδα του RGB φωτισμού έσπρωξε τους κατασκευαστές μητρικών, στο να ενσωματώσουν στις μητρικές, υποδοχές για RGB και η κάθε εταιρία να αναπτύξει το πρόγραμμά της. Η Corsair με το πρόγραμμα iCUE κάνει κάτι αντίστοιχο, απλά δεν εξαρτάται από την εκάστοτε μητρική. Ακόμα και αν η μητρική σας δεν είναι "smart", μπορείτε μέσω του iCUE software, να ρυθμίσετε τον φωτισμό στα RGB προϊόντα της εταιρίας. Είτε αυτά είναι το πληκτρολόγιό σας, είτε το ποντίκι σας, είτε τα ακουστικά σας, είτε... Οι λεντοταινίες σας και οι ανεμιστήρες σας. Και αφού έκανε το βήμα με τον φωτισμό θέλησε να το πάει παραπέρα με ένα προϊόν στην κυριολεξία ελβετικό σουγιά! Τα κάνω όλα και συμφέρω... Ο λόγος για τον iCUE Commander PRO Smart RGB Lighting and Fan Speed Controller. Όπως αποκαλύπτει και το όνομά του είναι ένας ελεγκτής που μπορεί να κάνει δύο συν μία ακόμα δουλειές ταυτόχρονα. Η μία είναι η ρύθμιση του φωτισμού, η άλλη η ρύθμιση των στροφών των ανεμιστήρων και η τρίτη να μπορεί να παρακολουθεί θερμοκρασίες. Για να τα κάνει όλα αυτά βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συνεργαστεί με προϊόντα της Corsair και το iCUE software. Η Corsair για την σημερινή παρουσίαση μας έστειλε τον Commander Pro μαζί με το LS100 Smart Lighting Strip Starter Kit , τo LS100 Expansion Kit 450mm και LS100 Expansion Kit 250mm. Αυτά σε συνδυασμό με τα reviews που έχουν προηγηθεί από το Smart case 220T και τους ανεμιστήρες SP120 RGB PRO και τους δύο reviewers που παίρνουν μέρος στην σημερινή παρουσίαση ( @Seafalco και @karmen1983) θα σας χαρίσουν την πιο ολοκληρωμένη εικόνα που θα βρείτε στο διαδίκτυο, γύρω από τα προϊόντα, το λογισμικό και τις δυνατότητες που τα έχει εξοπλίσει η Corsair. Ο Commander Pro κάτω από τον φακό Ας ξεκινήσουμε την σημερινή παρουσίαση από τον "εγκέφαλο". Τον Commander PRO. Η συσκευασία του Commander Pro είναι μακρόστενη και τα χρώματα που κυριαρχούν πάνω της είναι το κίτρινο και το μαύρο. Στην μπροστινή όψη βλέπουμε το προϊόν και κάτω δεξιά, το εικονίδιο που μας ενημερώνει ότι ο έλεγχος γίνεται μέσω του iCUE λογισμικού. Στην πίσω όψη, αναφέρονται οι διαστάσεις του προϊόντος που είναι 133mm σε μήκος και 69mm σε πλάτος και σε έξι γλώσσες -μη συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής- η συμβατότητα με το iCUE. Στο κάτω μέρος βλέπουμε τον κωδικό του προϊόντος μαζί με το Made in China (που πλέον είναι σχεδόν παντού). Η συσκευασία είναι συρταρωτή και εντός βρίσκουμε τον controller προστατευμένο με ένα έξτρα νάιλον και τα καλώδιά του. Επίσης, εντός υπάρχουν ένα εγχειρίδιο εγκατάστασης, δύο RGB LED hub cables, τέσσερα καλώδια thermal sensors και τέσσερα fan extension cables. Πέρα από το εγχειρίδιο εγκατάστασης όμως υπάρχει και ένα έντυπο που μας ενημερώνει για την εγγύηση, ένα ακόμα στα Κινέζικα και ένα που μας ενημερώνει για την ανακύκλωση της συσκευής. Ένα πράγμα που δεν μου άρεσε καθόλου είναι το γεγονός ότι από το Site της εταιρίας απουσιάζουν τα χαρακτηριστικά από το προϊόν και τα μόνα χαρακτηριστικά που βρήκαμε ήταν μέσα στο εγχειρίδιο χρήσης. Για ένα προϊόν που είναι ικανό να χειριστεί τόσα πολλά πράγματα περίμενα προσωπικά πολύ πιο αναλυτικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα πόσα μέτρα λεντοταινία μπορεί να σηκώσει. Γιατί το 6 led strips per channel, δεν μου λέει κάτι προσωπικά. Και έφτασε η ώρα να σταματήσω να γκρινιάζω και να δούμε τον Controller αυτόν κάθε αυτόν, μαζί με δύο κομμάτια ταινίας διπλής όψεως της εταιρίας 3M που θα μας βοηθήσουν κατά την στήριξή του επάνω στο κουτί μας. Ο controller φέρει δύο καλώδια που απαιτούνται για να του δώσουν ζωή. Το ένα είναι ένα Power sata που θα συνδεθεί στο τροφοδοτικό και το άλλο ένα USB καλώδιο, που θα συνδεθεί απευθείας πάνω στην μητρική. Εκεί θα "συναντηθεί" με το iCUE λογισμικό και θα ξεκινήσει η μαγεία! Ας πάμε λίγο πιο κοντά να δούμε τις διάφορες υποδοχές του ελεγκτή. Στην μία από τις δύο μακριές πλευρές του, βλέπουμε σημειωμένες ξεκάθαρα τι κάνουν οι έξι συν δύο θύρες. Οι έξι από αριστερά, είναι υποδοχές για να συνδέσουμε ανεμιστήρες. Σε αυτές μπορούμε να συνδέσουμε τόσο ανεμιστήρες 3pin όσο και 4pin και ο controller αναλαμβάνει να τους μεταχειριστεί ανάλογα. Οι δύο στα δεξιά, είναι οι υποδοχές για να συνδέσουμε RGB LED strips. Εδώ ακριβώς πάνε και τα αντίστοιχα καλώδια που είδαμε λίγο πριν. Στην άλλη πλευρά του βλέπουμε τέσσερις συν δύο υποδοχές, που και εδώ είναι ξεκάθαρα τα πράγματα που πάει τι. Στις τέσσερις αριστερά, πάνε οι τέσσερις αισθητήρες θερμοκρασίας που είδαμε λίγο πριν και στα δεξιά υπάρχουν δύο υποδοχές USB 9pin. Σε αυτές μπορείτε να συνδέσετε εσωτερικές συσκευές όπως για παράδειγμα ένα έξυπνο σύστημα υδρόψυξης ή ακόμα και τις θύρες USB του front panel του κουτιού σας (εφόσον φυσικά είναι USB2.0) Δύο ακόμα πράγματα που είναι άξια αναφοράς είναι το LED που βλέπουμε στα αριστερά που μας ενημερώνει αν ο controller τροφοδοτείται από ρεύμα (αναβοσβήνει μόλις συνδέσουμε την παροχή ρεύματος) και μία οπή στα δεξιά, κάτω από την οποία κρύβεται ένα reset switch. Ο Commander PRO μέσα από το iCUE software Με το που συνδέσαμε τον Commander Pro στο σύστημα δοκιμών, το iCUE μας ζήτησε να κάνει update το firmware στην έκδοση 0.9.212, μία διαδικασία που κράτησε μόλις ένα λεπτό και αμέσως μετά, προστέθηκε στην λίστα του iCUE μαζί με άλλα ομόσταυλα του προϊόντα. Στην καρτέλα GRAPHING βλέπουμε τις πρώτες ενδείξεις από όσα θα μας πληροφορήσει ο controller. Σε αυτή τη φάση ο Commander Pro είναι χωρίς τίποτα συνδεδεμένο επάνω του. Μπορούμε λοιπόν να δούμε τις τάσεις και να επιλέξουμε το χρονικό διάστημα παρακολούθησης. Το ίδιο συμβαίνει και για τις τάσεις 5V και 3.3V. Μόλις συνδέσουμε επάνω του τους αισθητήρες που παρέχονται στη συσκευασία, εμφανίζεται μία επιπλέον καρτέλα με την ονομασία NOTIFICATIONS όπου ενημερωνόμαστε για την θερμοκρασία από τον κάθε σένσορα. Ένα πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι με διπλό κλικ μπορεί ο χρήστης να δώσει το όνομα που επιθυμεί σε κάθε σένσορα. Στην καρτέλα LIGHTING SETUP και αφού συνδέσαμε μία λεντοταινία από τις LS100 που παραλάβαμε και θα δούμε αναλυτικά παρακάτω, ξεκινάμε με το να δώσουμε στον controller να καταλάβει τι του έχουμε συνδέσει καθώς οι επιλογές φαίνονται στο drop down menu. Αφού επιλέξαμε RGB Light Strip, δίπλα ακριβώς του σημειώσαμε πόσες έχουμε συνδέσει και μετά μένει να επιλέξουμε ποιος φωτισμός ταιριάζει σε εμάς. Μια ενδιαφέρουσα επιλογή είναι αυτή του χρώματος του φωτισμού ανάλογα τις θερμοκρασίες του hardware, δίνοντας την επιλογή στον χρήστη να επιλέξει τόσο τα σκαλοπάτια στις θερμοκρασίες, όσο και τον χρωματισμό που θα αποδώσει ο φωτισμός. Κάπου εδώ τελειώνει η πλοήγησή μας στο εξωτερικό του Commander PRO όσον αφορά το δικό μου κομμάτι της παρουσίασης, αλλά μην νομίζετε ότι δεν θα δούμε τι "κρύβεται κάτω από το καπό" και τι πουλιά πιάνει σαν Fan controller. Θα τα δούμε αργότερα σε μια πιο εις βάθος ανάλυση των ηλεκτρονικών συστημάτων και των δυνατοτήτων του, από τον μετρ του είδους Seafalco. Φυσικά αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Commander PRO είναι διαθέσιμος στην Ελληνική αγορά στην τιμή των 72,09€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ όχι όμως και των μεταφορικών. Προς το παρόν πάμε στο επόμενο κεφάλαιο της παρουσίασης, που είναι οι RGB λεντοταινίες που μας έστειλε η εταιρία. iCUE LS100 starter και expansion kits Όπως ήδη έχουμε πει η Corsair μας έστειλε και τα τρία προϊόντα LS100. Το starter kit που όπως αναφέρει και το όνομά του είναι το πακέτο εκκίνησης για να μπει ο χρήστης στον κόσμο του RGB φωτισμού μέσω του iCUE και τα expansion kits, που είναι ουσιαστικά προσθήκες στο starter kit. Είτε επειδή θέλετε φωτισμό σε περισσότερα σημεία, είτε επειδή το μήκος των λεντοταινιών που παρέχεται με το starter kit δεν σας αρκεί. Οι MSRP των προϊόντων αναφέρονται παρακάτω iCUE LS100 starter kit 86.90 € iCUE LS100 expansion kit 250mm 26.90€ iCUE LS100 expansion kit 450mm 37,90€ H συσκευασία και στα τρία προϊόντα είναι λιτή και to the point. Με την λεντοταινία σε σχήμα S στο μπροστινό μέρος καταλαβαίνουμε ότι είναι εύκαμπτες και μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα την επιφάνεια και φυσικά με το πολυχρωμο ότι έχουμε να κάνουμε με ένα RGB Προϊόν. Στο ένα πλαϊνό αναφέρεται το μήκος των λεντοταινιών που θα βρούμε στο εσωτερικό και ανοίγοντας την συσκευασία, βλέπουμε έναν ακόμα Smart controller. Αφαιρούμε κουτιά, περιτυλίγματα και φιόγκους και πάμε στην ουσία και στο τι κρύβεται μέσα σε αυτή τη συσκευασία. Αρχικά βλέπουμε ένα Quick Start Guide, ένα φυλλάδιο που μας ενημερώνει για την εγγύηση του προϊόντος και πολλά καλούδια. Ξεκινάμε από αριστερά προς τα δεξιά βάση της δεύτερης φωτογραφίας που ακολουθεί και έχουμε ένα πολύ καλής ποιότητας sleevαρισμένο micro USB to USB A καλώδιο, τέσσερα RGB Extension καλώδια, μεταλλικά clips (κόκκινα πάνω αριστερά στην δεύτερη φώτο) για εύκολη εγκατάσταση και απεγκατάσταση των λεντοταινιών μέσω μαγνητών και πλαστικά πιαστράκια με ταινία διπλής όψεως για το cable management, τον Smart Lighting Controller και ένα τροφοδοτικό AC to DC 5V 5A. Πάμε να δούμε και τις λεντοταινίες από κοντά που δεν είναι απλά τέσσερα κομμάτια λεντοταινίας. Στο πακέτο περιέχονται τέσσερα τεμάχια, δύο των 450mm με 27 LEDs ανά κομμάτι και δύο των 250mm με 15 LEDs ανά κομμάτι, που θα καλύψουν οθόνες έως και 27".Μία τυπική 2560x1440 οθόνη στις 27", έχει μήκος ~60 εκατοστά και ύψος ~34 εκατοστά, οπότε δεν θα χρειαστείτε κάποιο από τα expansion kits. Από λίγο πιο κοντά βλέπουμε τυπωμένο το λογότυπο της Corsair στο κέντρο του κάθε φωτιζόμενου κομματιού και στα άκρα τους υπάρχει μία αρσενική και μία θηλυκή επαφή ώστε να συνδέονται εύκολα μεταξύ τους. Αυτή ακριβώς η ευκολία είναι και ο σημαντικότερος λόγος αγοράς ενός έτοιμου kit αντί κάποιος να κάνει κάποια DIY λύση. Ένα ακόμα θετικό γεγονός, είναι ότι η Corsair δεν αρκέστηκε στο να δώσει τέσσερις "γυμνές" λεντοταινίες, αλλά τις εγκατέστησε μέσα σε ένα ελαστικό κανάλι με γαλακτερό diffuser, για να είναι όσο γίνεται πιο ομοιόμορφος ο φωτισμός που θα αποδώσει το προϊόν. Και φυσικά, σε κάθε τελείωμα εξόπλισε τα κομμάτια με end caps για να μην "δραπετεύει" το φως. Και τα τέσσερα τμήματα από τις λεντοταινίες είναι εξοπλισμένα με μαγνητικά clips που μπορούν να μετακινηθούν κατά μήκος του κομματιού και με αυτά γίνεται η στήριξη των τεσσάρων τμημάτων σε συνδυασμό με τα μεταλλικά clips που είδαμε λίγο πριν επάνω στην οθόνη σας, στο γραφείο σας ή όπου εσείς θέλετε να τα εγκαταστήσετε. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή, να αποσπάσετε τις λεντοταινίες χωρίς να χαλάσετε την ταινία διπλής όψεως. Έξυπνος και πρακτικός τρόπος από την κατασκευάστρια. O Smart Lighting Controller είναι μικρός σε διαστάσεις όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω στην φωτογραφία με τα χαρακτηριστικά, καθώς αυτές είναι 65x38x15mm. Μπορεί να αντέξει μέγιστο φορτίο 138 LEDs ανά κανάλι ή 192 LEDs όταν χρησιμοποιηθούν και τα δύο ταυτόχρονα. Αυτός είναι και ο λόγος που αναφέρεται ξεκάθαρα ο αριθμός των LEDs ανά τμήμα λεντοταινίας. Παρακάτω μπορούμε να τον δούμε από κοντά. Στην μία του πλευρά (πρώτη φωτογραφία παρακάτω) βλέπουμε την υποδοχή όπου θα συνδεθεί το τροφοδοτικό που παρέχεται μέσα στη συσκευασία καθώς επίσης και η micro USB υποδοχή που το άλλο άκρο του καλωδίου θα συνδεθεί στον υπολογιστή σας σε μία από τις ελεύθερες USB θύρες που διαθέτει. Στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί βλέπουμε τα δύο κανάλια που θα υποδεχτούν τις λεντοταινίες. Η στήριξη του smart controller γίνεται μέσω ταινιών διπλής όψεως της εταιρίας 3M και κάνουν και εδώ την εμφάνισή τους τα μαγνητικά Plates.. H διαδικασία εγκατάστασης είναι απλή καθώς τίποτα δεν μπορεί να συνδεθεί λάθος, όλες οι υποδοχές είναι μοναδικές, αλλά παρόλα αυτά, η εταιρία έχει ανεβάσει στο κανάλι της στο youtube ένα βίντεο που δείχνει βήμα προς βήμα την διαδικασία μαζί με οδηγίες για το iCUE software και μπορείτε να το δείτε παρακάτω. Αν όλα έχουν γίνει σωστά το πίσω μέρος της οθόνης σας θα πρέπει να μοιάζει με την φωτογραφία παρακάτω. iCUE software και LS100 Led strips Οι λεντοταινίες συνδέθηκαν. Συνδέθηκε και ο smart controller και τα ηνία παίρνει το iCUE Software. Στην περίπτωση που δεν το έχετε ήδη στον υπολογιστή σας, μπορείτε να το κατεβάσετε κάνοντας κλικ εδώ. Στον υπολογιστή των δοκιμών υπήρχε εγκατεστημένο μιας και όπως θα δείτε και στα screenshots που ακολουθούν υπάρχουν και άλλα προϊόντα της Corsair συνδεδεμένα. Αυτό που έμεινε ήταν ένα απλό κλικ στο εικονίδιο του controller για να ξεκινήσουμε να ρυθμίζουμε τις λεντοταινίες. Στην καρτέλα Lighting setup επιλέγουμε το κανάλι 1 και την επιλογή Single Monitor Mode καθώς συνδέσαμε τις λεντοταινίες σε μία οθόνη. Αν διαθέταμε και δεύτερη και συνδέαμε και τα expansion kits θα επιλέγαμε την επιλογή Dual Monitor Mode. Εάν πάλι δεν γινόταν η εγκατάσταση σε κάποιο monitor αλλά πχ στο γραφείο μας τότε η επιλογή που θα επιλέγαμε θα ήταν η External RGB Light Strips. Στην περίπτωση τώρα που έχουμε εγκαταστήσει και στην οθόνη μας αλλά και στο γραφείο μας λεντοταινίες LS100, τότε στο κανάλι 1 του controler συνδέουμε τις λεντοταινίες της οθόνης και στο κανάλι 2 του controller συνδέουμε αυτές του γραφείου. Στο iCUE software στο δεύτερο drop down menu επιλέγουμε External RGB Light Strips. Διαφορετικά αφήνουμε την επιλογή No Device. Και τώρα ξεκινάει το παιχνίδι. Από τις επιλογές φωτισμού μπορούμε να επιλέξουμε όποιο ταιριάζει στο γούστο μας ή στην διάθεσή μας. Προσωπικά βρήκα πολύ ενδιαφέρον το Audio Lighting εφέ που ακολουθούσε τον ρυθμό του τραγουδιού και την ένταση του ήχου ανάλογα τι άκουγα. Πραγματικά οι δυνατότητες είναι πάρα πολλές, ο φωτισμός εξαιρετικά ομοιόμορφος και καθόλη την διάρκεια των δοκιμών όλα κύλισαν πολύ ομαλά χωρίς κανένα ίχνος κολλήματος. Expansion Kits Με τα Kits αναβάθμισης, διότι αυτό είναι ουσιαστικά, σας επιτρέπουν να καλύψετε μεγαλύτερο μήκος. Δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι όσον αφορά τα προϊόντα πέρα από το να σας τα δείξουμε. Ο λόγος είναι ότι απλά αγοράζετε έξτρα λεντοταινίες, μαζί με τα μεταλλικά αυτοκόλλητα για να τις εγκαταστήσετε και δύο καλώδια ανα κιτ. Πράγματα που έχουμε ήδη δει και αναλύσει στην σημερινή παρουσίαση. Η συσκευασία στα αριστερά είναι το 250mm kit και στα δεξιά βλέπετε το 450mm kit. Στο kit των 250mm θα βρείτε το manual του starter kit που ήδη έχουμε δει, μεταλλικά Pads εγκατάστασης, δύο λεντοταινίες 250mm έκαστη και δύο καλώδια για την σύνδεση. Στο kit των 450mm θα βρείτε και πάλι το manual του starter kit, μεταλλικά Pads εγκατάστασης, δύο λεντοταινίες 450mm έκαστη και δύο καλώδια για την σύνδεση. O Corsair iCUE Commander PRO από πολύ κοντά! Πιο κοντά δεν γίνεται δηλαδή! Όπως θα δείτε στη συνέχεια, είχα προσωπικό ενδιαφέρον για τον συγκεκριμένο fan controller, καθώς οι controllers με έξι κανάλια που μπορείς να τα κάνεις ότι θέλεις, δεν είναι και πολλοί... ο εξής ένας... ο σημερινός φιλοξενούμενος του εργαστηρίου μας! Έτσι λοιπόν προσπάθησα να βρω περισσότερα πράγματα στον ιστό, αλλά μάταια, όλες οι αναφορές έμεναν στην επιφάνεια και πέρα από αυτό υπήρχε και μία περίεργη σπανιότητα φωτογραφιών, ιδιαίτερα από το εσωτερικό του! Αυτό λοιπόν σήμερα θα αλλάξει! Το εξωτερικό της συσκευής το είδαμε ήδη, ώρα να δούμε και το εσωτερικό. Γι΄αυτό όμως υπάρχει μια μικρή δυσκολία καθώς -πολύ κακώς για την γνώμη μας!- η συσκευή δεν έχει βίδες να ανοίγει, είναι σφραγισμένη. Αλλά μια προσεκτική ματιά και μια μικρή προσπάθεια στον περιμετρικό αρμό που έχει, έφτασε για να χωρίσουν τα μισά του κελύφους της. Η επάνω πλευρά δίπλα στο εσωτερικό της κάτω, αρκετά μικρά νεύρα φροντίζουν για την απαραίτητη μικρή τελικά ακαμψία της θήκης της συσκευής, της οποίας το εσωτερικό του επάνω μέρους ακολουθεί. Μια δε, κοντινή ματιά φέρνει στο φως ένα σύστημα κλειδιών μέσω των οποίων τα δύο μισά κουμπώνουν το ένα στο άλλο. Το πλαίσιο της υποδοχής του "κλειδιού" έχει και ενίσχυση στο μέσον του που προφανώς βοηθάει στην ελαστική και ανθεκτική του "διαγωγή" ! Σε αυτό το πλαίσιο κουμπώνουν τα "άγκιστρα" που φαίνονται στις επόμενες φωτογραφίες: Και πέρα από τα την εμπλοκή των αγκίστρων αυτών, υπάρχει και κόλλα η οποία σταθεροποιεί την όλη κατασκευή. Κόλλα η οποία ευτυχώς δεν είναι από αυτές που γίνονται ένα σώμα με το πλαστικό, απλά το συγκρατούν στη θέση του και αν δεχτούν την κατάλληλη δύναμη στο σημείο που πρέπει, τότε "σπάνε" και επιτρέπουν το περιπόθητο άνοιγμα του Corsair iCUE Commander PRO ! Να με συμπαθάτε που κόντεψα να σας σκάσω μέχρι να φτάσουμε εδώ, αλλά υπόσχομαι η συνέχεια να σας αποζημιώσει . . . . . . με αρκετά κοντινά από ποικίλες γωνίες που όλα συμβάλουν στην εντύπωση ότι η Corsair έκανε πολύ "νοικοκυρεμένη" δουλειά! Σε πρώτο πλάνο, οι έξι θύρες για τη σύνδεση των ανεμιστήρων και δεξιά τους, δυο θύρες για τον έλεγχο συσκευών που διαθέτουν RGB LED φωτισμό (δηλαδή LEDοταινίες, RGB LED controllers κ.λπ.), που ήδη γνωρίσαμε σε προηγούμενο τμήμα της παρουσίασής μας. Τα πάντα είναι ομαδοποιημένα και με τα κατάλληλα Labels δεν πρόκειται να μπερδευτούμε, είτε απλά μας ενδιαφέρει μόνο το θέμα συνδέσεων, είτε έχουμε απώτερους σκοπούς για γνωριμία σε βάθος! Περιστροφή 180 μοιρών και ήρθαμε εμπρός σε τέσσερις θύρες σύνδεσης αισθητήρων θερμοκρασίας με τα αντίστοιχου πλήθος K type Temperature Probs που συνοδεύουν τον controller. Δεξιά τους υπάρχουν δυο 9-pin USB 2.0 headers για τη σύνδεση επιπλέον περιφερειακών, κατά προτίμηση του συστήματος iCUE. Τέρμα δεξιά έχουμε ένα ακόμα σύνδεσμο 9-pin USB 2.0 που συνδέει τον controller με την μητρική μας, προκειμένου να επικοινωνήσει με το iCUE software που πρέπει να εγκαταστήσουμε στον υπολογιστή μας για να έχουμε επικοινωνία με τον controller. Αλλάζοντας γωνία μπορούμε να δούμε ότι όλο το προφίλ της πλακέτας έχει κρατηθεί χαμηλό και πολύ σωστά καθώς η θέση του controller είναι κάπου στην στενάχωρη πίσω πλευρά του κουτιού μας. Τα βύσματα που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι τυπικά και οι κολλήσεις τους -όπως άλλωστε και όλες οι κολλήσεις που είδαμε- αψεγάδιαστες. Μια σύντομη αναγνώριση των βασικών εξαρτημάτων της πλακέτας συγκεντρώνει αρκετά από αυτά που δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς αλλά και κάποια που μαρτυρούν τις προθέσεις της Corsair, να μην κάνει συμβιβασμούς στη σχεδίαση του controller. Controller ο οποίος θα έπρεπε να είναι μικρός, οικονομικός αλλά να μην του λείπει και τίποτε! Λίγο δύσκολο το εγχείρημα, οπότε πάμε να δούμε πως το υλοποίησε η κατασκευάστρια και όσον αφορά στο τι αποτέλεσμα είχε η προσπάθειά της αυτή . . . η παρουσίαση μας είναι στην αρχή της ακόμα ! Η πλακέτα συνδέεται με το PC μας με ένα Power SATA καλώδιο το οποίο είναι κολλημένο στην πλακέτα για λόγους αύξησης της αξιοπιστίας και μείωσης κόστους και όγκου. Η σύνδεση USB είναι μέσω βύσματος 9-pin, το οποίο συγκρατείται στη θέση του με τη βοήθεια θερμόκολλας και επιπλέον και τα δυο καλώδια σταθεροποιούνται με ένα δεματικό. Δίπλα τους ακριβώς το κουμπί reset και από πάνω το ολοκληρωμένο GL852G της Genesys Logic που υποστηρίζει τις δύο θύρες USB 2.0 (9-pin headers). Γιατί σε αντιστάθμισμα της μιας Θύρας USB που χρησιμοποιεί ο Commander, μας δίνει δύο δεξιά του και ανάμεσά τους βρίσκεται και ο "κρύσταλος" χρονισμού του συστήματος στα 12 MHz. Δεξιότερα από τα βύσματα των USB, βρίσκουμε τις τέσσερις θύρες για τη σύνδεση των -συμπαραδιδόμενων- αισθητήρων (K-type) με τους οποίους μπορούμε να ελέγξουμε την θερμοκρασία σε τέσσερα σημεία της επιλογής μας στο PC μας. Συνεχίζοντας στην κάτω πλευρά της πλακέτας συναντάμε : Την EEPOM του συστήματος και δεξιά της τις έξι τετράπινες θύρες για τη σύνδεση των ανεμιστήρων, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε PWM (4-pin) είτε Voltage Controlled (3-pin). Και τελείως δεξιά βρίσκονται δύο θύρες για τη σύνδεση περιφερειακών συσκευών που σχετίζονται με τον RGB LED φωτισμό (LED Strips, LED controller κ.λπ.) Μπαίνοντας στο εσωτερικό της πλακέτας συναντάμε τα εξαρτήματα που "έχουν σημασία", καθώς είναι εκείνα που κάνουν τη διαφορά και πρώτα πρώτα έχουμε τους δυο τετραπλούς συγκριτές τάσης οι οποίοι φροντίζουν για την ρύθμιση της τάσης στα έξι κανάλια των ανεμιστήρων . Οι συγκεκριμένοι Voltage Comparators είναι οι LM339 και λειτουργούν με single supply (μονή τροφοδοσία). Οι είσοδοί τους έχουν common mode voltage range που συμπεριλαμβάνει και το δυναμικό της "γής", έστω και αν η τροφοδοσία τους είναι μονή (Single Supply, 0 - X Vdc). Επίσης οι είσοδοί τους χαρακτηρίζονται από πολύ χαμηλό ρεύμα πόλωσης και ανάλογα χαμηλό είναι το offset του ρεύματος αλλά και της τάσης. Το πακέτο των πολύ καλών χαρακτηριστικών κλείνει η χαμηλή τάση κορεσμού των Open Collector εξόδων τους (~250 mV). Αυτοί οι δύο τετραπλοί Comparators οδηγούν τις έξι επιμέρους τροφοδοτικές βαθμίδες των αντίστοιχων θυρών σύνδεσης των ανεμιστήρων. Και εδώ η Corsair σχεδιάζει τελείως ανεξάρτητα τροφοδοτικά και γενικώς τελείως ανεξάρτητες μεταξύ τους θύρες ελέγχου ανεμιστήρων! Αν όμως αυτά τα δύο ολοκληρωμένα είναι το εργαλείο για τις βαριές δουλειές του controller, εκεί που πραγματικά γίνεται η πιο σημαντική δουλειά βρίσκεται λίγο πιο πέρα, κοντά στην δεξιά άκρη της πλακέτας! Ο λόγος φυσικά για τον "μικροεπεξεργαστή" που έχει αναλάβει τη διαχείριση των "πάντων"! Βέβαια -για να είμαι ακριβέστερος- δεν πρόκειται για έναν απλό μικροεπεξεργαστή, αλλά για ένα πλήρες σύστημα σε ένα ολοκληρωμένο (Programmable System on Chip, PSoC) της Cypress και πιο ειδικά ανήκει στην PSoC® 3: CY8C32 Family με τον κωδικό CY8C324 AXI - 138 1843, του οποίου τα χαρακτηριστικά καταλαμβάνουν ένα data sheet 128 σελίδων, από τις οποίες δανείζομαι την πρώτη παράγραφο: PSoC® 3 is a true programmable embedded system-on-chip, integrating configurable analog and digital peripherals, memory, and a microcontroller on a single chip. The PSoC 3 architecture boosts performance through: 8051 core plus DMA controller at up to 50 MHz Ultra low power with industry's widest voltage range Programmable digital and analog peripherals enable custom functions Flexible routing of any analog or digital peripheral function to any pin PSoC devices employ a highly configurable system-on-chip architecture for embedded control design. They integrate configurable analog and digital circuits, controlled by an on-chip microcontroller. A single PSoC device can integrate as many as 100 digital and analog peripheral functions, reducing design time, board space, power consumption, and system cost while improving system quality. Στο σημείο αυτό να παρατηρήσουμε ότι η Corsair επέλεξε το ισχυρότερο μέλος της οικογένειας (Θήκη TQFP με τα 100 pins) δείχνοντας με αυτή τη "large" σχεδίαση -εμμέσως πλην σαφώς- ότι δεν κάνει "φτηνούς" συμβιβασμούς! Και ήρθε η ώρα να πάμε ακόμα πιο κοντά, έτσι για να βγάλω το κι' εγώ το άχτι μου, για το τόσο μάταιο ψάξιμο στο Internet για κάποια -έστω μία! - φωτογραφία του εσωτερικού του controller που ψυχανεμιζόμουν τότε -και που σιγουρεύτηκα τώρα- ότι είναι η λογικού κόστους λύση, στον εξαιρετικά ακριβή έλεγχο πολλών ανεμιστήρων. Τρεις φωτογραφίες χωρίς λόγια, για τους φίλους που αρέσκονται στα τεχνολογικά "κοντινά" ! Και μια ακόμα, με το PSoC "στα ίσια" και χωρίς λεκέδες . . . ! Και κλείνουμε αυτή τη παράγραφο με τη φωτογραφία που νομίζατε ότι ξέχασα! Καθώς δεν υπάρχουν through hole εξαρτήματα, οι μόνες κολλήσεις είναι αυτές των βυσμάτων (υπάρχει και ένα LED) και αυτές είναι πολύ καλές. Για τα υπόλοιπα το μόνο που μπορώ να σας μεταφέρω είναι η αίσθηση της εξαιρετικής στιβαρότητας που δίνει η πλακέτα -πράγμα λογικό για μια πολυεπίπεδη πλακέτα- την ακαμψία της οποίας αξιοποιεί και η θήκη της! Συνοψίζοντας αυτό το τμήμα της παρουσίασής μας, να σημειώσω , ότι η Corsair έχει κάνει εξαιρετική δουλειά! Συμπίεσε ένα πολλαπλών καθηκόντων έξυπνο controller, σε μια μικρή πλακέτα που χωράει παντού και μπορεί "να κάνει τη διαφορά"! Μια συσκευή που την ακρίβεια και την ευελιξία της δύσκολα θα την βρούμε σε πολύ ακριβότερες λύσεις και μάλιστα όχι τόσο ολοκληρωμένες! Μια συσκευή που μπορεί να αποτελέσει την βάση ρύθμισης τόσο του air flow και της ψύξης του PC μας, όσο και το κέντρο ελέγχου του RGB φωτισμού του, είτε άμεσα ( π.χ. LED Strips), είτε έμμεσα με τη σύνεση κάποιου RGB LED controller (π.χ. ο "εξακάναλος" Lighting Node PRO της Corsair). Και το πιο σημαντικό ίσως είναι ότι, δίνει στο χρήστη τόσες δυνατότητες ρυθμίσεων και ελέγχου, που πραγματικά ακόμα και ο πιο απαιτητικός θα φέρει το σύστημά του ακριβώς όπως το θέλει και μετά . . . μπορεί να το "ξεχάσει" στη φροντίδα του Corsair iCUE Commander PRO ! O Corsair iCUE Commander PRO σαν Fan Controller Μέχρι τώρα είδαμε το τι μπορεί να κάνει ο σημερινός φιλοξενούμενος του εργαστηρίου του TheLab.gr όσον αφορά στην οδήγηση RGB περιφερειακών (RGB LED ribbons κ.λπ.), ήρθε η ώρα λοιπόν να δούμε και πως τα πάει στην κύρια δουλειά του! Οι βασικές επιλογές: Η οδήγηση μέχρι και έξι ανεμιστήρων είναι εντυπωσιακή αλλά γίνεται ακόμα εντυπωσιακότερη όταν δούμε από κοντά τις λεπτομέρειες! 1. Ελέγχει με τελείως ανεξάρτητο τρόπο έξι θύρες οδήγησης ανεμιστήρων. 2. Η κάθε θύρα από αυτές μπορεί να δεχτεί το δικό της -αν θέλουμε διαφορετικό από τις άλλες θύρες- σετ παραμέτρων λειτουργίας. 3. Οι παράμετροι λειτουργίας που μπορούν να καθοριστούν για κάθε θύρα είναι : 3.1. Αυτές που έχουν σχέση με τον τύπο του ανεμιστήρα που είναι συνδεμένος σε αυτήν και καθορίζουν τον τρόπο / μέσο που ελέγχεται ο ανεμιστήρας. Αυτό γίνεται από το tab SETTINGS όπου επιλέγοντας τον Commander έχουμε τρεις εναλλακτικές: 3-pin για ανεμιστήρες με τρία καλώδια που ελέγχονται με μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας τους (Voltage Control) 4-pin για ανεμιστήρες με τέσσερα καλώδια που ελέγχονται με σήμα διαμόρφωσης εύρους παλμών (PWM), αλλά στο βαθμό που μας χρειαστεί μπορούν να ελεγχθούν και με μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας τους όπως οι προηγούμενοι. Auto για την περίπτωση που δεν είμαστε σίγουροι για το είδος του ανεμιστήρα που είναι συνδεμένος στη συγκεκριμένη θύρα. Στην περίπτωση αυτή θα γίνει αυτόματη αναγνώριση του ανεμιστήρα από τον controller. 3.2. Αυτές που έχουν σχέση με το είδος του ελέγχου που θα εξασκηθεί με τα προαναφερθέντα μέσα στον ανεμιστήρα. Αυτές καθορίζουν την λογική λειτουργίας του controller και τι θέτει αυτός σαν "στόχο" για τον ανεμιστήρα. Διακρίνουμε τρεις κατηγορίες: Fixed RPM, όπου ο controller ρυθμίζει την λειτουργία του ανεμιστήρα έτσι ώστε οι στροφές του να είναι ίσες με την τιμή που ρυθμίζουμε εμείς στο αντίστοιχο πεδίο επιλογής. Για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί κλειστό βρόχο ελέγχου με ανάδραση τις πληροφορίες που μεταφέρει το σήμα TACH (pin3) για τις στροφές του ανεμιστήρα. Fixed %, όπου ο controller οδηγεί τον ανεμιστήρα με βάση κάποιο προεπιλεγμένο ποσοστό της κύρια παραμέτρου ρύθμισης των στροφών του ανεμιστήρα (αν ο ανεμιστήρας είναι 4-pin ρυθμίζει το σήμα PWM, αν είναι όμως 3-pin, ρυθμίζει την τάση τροφοδοσίας του). Εδώ δεν υπάρχει σήμα ανάδρασης και ο βρόχος ελέγχου είναι ανοικτός. Custom Curve, όπου εμείς καθορίζουμε μια καμπύλη λειτουργίας η οποία απαρτίζεται από ζεύγη τιμών θερμοκρασίας και ποσοστού οδήγησης, τα οποία επιλέγουμε εμείς. Εδώ ο βρόχος ελέγχου είναι κλειστός και το σήμα ανάδρασης είναι η θερμοκρασία πού έχουμε επιλέξει ότι θα "καθοδηγεί" τον συγκεκριμένο ανεμιστήρα με βάση την καμπύλη που ορίσαμε. Η ισχύς των θυρών. Το μέγιστο ρεύμα που μπορεί να παρέχει η κάθε θύρα είναι 1 Adc, αλλά εδώ προσοχή: Το μέγιστο ρεύμα που μπορεί να παρέχει ο controller συνολικά στις έξι θύρες ανεμιστήρων είναι 4 Αdc. Στην πράξη αυτό το ρεύμα είναι υπεραρκετό καθώς οι έξι ανεμιστήρες που είχα συνδέσει (τέσσερις εξ αυτών ήταν οι Corsair SP140L / 2200rpm) με το ζόρι τράβαγαν 2,83 Αdc και σε αλλεπάλληλες και επανειλημμένες δοκιμές εκκίνησης με όλους αυτούς τους ανεμιστήρες στο μέγιστο, το ρεύμα έφτασε σε μια μέση έξαρση των 3,87 Αdc με απόλυτο peak 4,15 Αdc με τον Commander ατάραχο να κάνει τα . . . κουμάντα του! Έλεγχος ακρίβειας διατήρησης ρυθμίσεων Και αφού είδαμε συνοπτικά αυτά που μπορείτε να βρείτε και εσείς "ψαχουλεύοντας" τον controller σας, πράγμα που μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε και κάποια πράγματα από λίγο πιο κοντά, είναι ώρα να δούμε κάποια πράγματα που μπορείς να τα "δεις" -και φυσικά να τα μετρήσεις- μόνο με εξειδικευμένα όργανα. Πρώτο θέμα φυσικά είναι το ζήτημα της ακρίβειας με την οποία ελέγχει τις παραμέτρους λειτουργίας των ανεμιστήρων ο controller της Corsair. Για το θέμα του τρόπου ελέγχου είδαμε κάποια πράγματα, αλλά για να ελέγξουμε την ακρίβεια χρειάστηκε να στηθεί ένα σετ συσκευών που περιελάμβανε ένα πολύμετρο Cauvine Arnoux C.A 5287, ένα έξυπνο πολύμετρο Metrix MTX 3283 και ένας τετρακάναλος παλμογράφος Rigol DS1104. Στο setup χρησιμοποιήθηκε ένα ιδιοκατασκευασμένο καλώδιο απομάστευσης των βασικών σημάτων και τάσεων που τροφοδοτούν τον ανεμιστήρα και μέσω αυτού συνδέθηκαν: Το C.A 5287 για να μετρά την τάση τροφοδότησης του ανεμιστήρα ακριβώς στο βύσμα του. Το ΜΤΧ 3283 σε έξυπνη αξιοποίηση της συχνότητας του σήματος TACH, το οποίο με την κατάλληλη συνάρτηση απέδιδε στην οθόνη του τον μέγιστο (Max Speed), τον ελάχιστο αριθμό των στροφών (Min Speed) του ανεμιστήρα καθώς και τον συσσωρευτικό μέσο όρο της ταχύτητας περιστροφής του μέσα σε χρόνο δύο λεπτών (Average Speed / 2min). Με τον DS 1104 παρακολουθήθηκαν όλες οι δοκιμές αυτές και έγιναν και αρκετές άλλες στις οποίες θα αναφερθούμε σε άλλο σημείο της παρουσίασής μας. Με βάση όλα αυτά ας πάμε να δούμε τις μετρήσεις που έγιναν ανά κατηγορία ανεμιστήρων και ρυθμίσεων. Α. Μετρήσεις ανεμιστήρων PWM (4-pin) με έλεγχο Fixed RPM Πριν πάμε να δούμε τα διαγράμματα των μετρήσεων καλό είναι να διευκρινίσουμε το τι θα δούμε σε αυτά: Η πράσινη "καμπύλη" είναι ο συσσωρευτικός μέσος όρος ( Average) της ταχύτητας περιστροφής του ανεμιστήρα (Actual RPM). Η μπλε καμπύλη είναι το ποσοστό που διαφέρει η επιτευχθείσα ταχύτητα από την επιθυμητή ταχύτητα περιστροφής. Η καφέ καμπύλη είναι η ποσοστιαία απόκλιση της χαμηλότερης ταχύτητας που σημειώθηκε σε κάθε ρυθμισμένη επιθυμητή τιμή ταχύτητας. Η κόκκινη καμπύλη είναι η ποσοστιαία απόκλιση της υψηλότερης ταχύτητας που σημειώθηκε σε κάθε ρυθμισμένη επιθυμητή τιμή ταχύτητας. Ο αριστερός κατακόρυφος άξονας είναι αυτός της πραγματικής ταχύτητας περιστροφής (Actual RPM)(Πράσινη). Ο οριζόντιος άξονας είναι ο της επιθυμητής ταχύτητας περιστροφής (Set RPM). Ο δεξιός κατακόρυφος άξονας είναι αυτός στον οποίο αναφέρονται οι τρεις καμπύλες των αποκλίσεων (Μπλε, Καφέ, Κόκκινη) και είναι βαθμονομημένος σε μονάδες %. Οι μετρήσεις αυτές γίνονται με έλεγχο Fixed RPM. Η κάθε τιμή των γραφημάτων εκφράζει το συσσωρευτικό μέσο όρο μετρήσεων 2 min. 1. Μετρήθηκαν τέσσερις διαφορετικοί ανεμιστήρες PWM και βάζουμε αρχή από τον πρώτο που ήταν ένας Corsair SP120L. Θα το πω εδώ, αλλά όπως θα διαπιστώσετε και εσείς, ισχύει σε όλες τις μετρήσεις με τον ίδιο εντυπωσιακό τρόπο: Η ακρίβεια διατήρησης των στροφών του ανεμιστήρα που εξασφαλίζει ο Corsair iCUE Commander PRO, είναι εξαιρετική! Η απόλυτη απόκλιση του μέσου όρου των στροφών (Average) διαφέρει λιγότερο από μία στροφή από την αντίστοιχη επιθυμητή τιμή, σε όλο το φάσμα των στροφών του ανεμιστήρα. Η ποσοστιαία αντίστοιχη απόκλιση είναι αρκετά καλύτερη από το 0,1% (!) με την πλειοψηφία των τιμών να βρίσκεται στο 0,01% ! ! ! Αυτό από μόνο του αρκεί για να δείξει την εξαιρετική δουλειά που κάνει ο fan controller της Corsair ! Αλλά η εικόνα γίνεται -αν είναι δυνατόν ! - ακόμα καλύτερη αν δούμε ότι οι απολύτως μέγιστες και ελάχιστες τιμές αποκλίνουν από αυτό το μέσο όρο λιγότερο από 1% ! 2. Ο δεύτερος ανεμιστήρας που δοκιμάσαμε είναι ένας από τους πιο εξελιγμένους ανεμιστήρες της αγοράς, ο Noctua NF-A12x65 PWM. H εικόνα είναι ίδια με την προηγούμενη, η ακρίβεια είναι της τάξης μερικών εκατοστών του 1% ! Σε αυτόν τον ανεμιστήρα επειδή κατεβαίνει χαμηλότερα σε στροφές, στις ελάχιστες παρατηρείται λίγο μεγαλύτερη απόκλιση (0,31% ) 3. Τρίτος ανεμιστήρας ο πολύ καλός BeQuiet Silent Wings 3 High Speed 120mm. Και εδώ η συμπεριφορά του fan controller διατηρείται απαράλλακτη σε επίπεδο εξαιρετικό! Αυτός ο ανεμιστήρας επειδή έχει εξαπολικό κινητήρα, μπορεί και είναι σταθερότερος σε πολύ χαμηλές στροφές 4. Τελευταίος αυτού του τύπου δοκιμών ήταν ο εξαιρετικά αθόρυβος Noctua NF-S12A. Αν και λιγότερα τα σημεία μέτρησης, είναι αρκετά για να δώσουν της ίδια εικόνα της μηδαμινής απόκλισης των πραγματικών στροφών από τις επιθυμητές. Οι ακραίες τιμές δείχνουν μια μικρή αύξηση αλλά από κάθε πρακτικής πλευράς δεν υπάρχει καμία απόκλιση. Με άλλα λόγια . . . "Λες" στον controller τι "θέλεις" και αυτός το κάνει ακριβώς όπως το ζήτησες! Β. Μετρήσεις ανεμιστήρων Voltage Controlled (3-pin) με έλεγχο Fixed RPM Αυτή είναι η άλλη μεγάλη κατηγορία ανεμιστήρων, οι οποίοι ναι μεν στερούνται των ευκολιών που έχουν οι PWM, αλλά ο Corsair iCUE Commander PRO είναι εδώ για να μην μας λείψει τίποτε ακόμα και αν δεν έχουμε το tip-top των ανεμιστήρων! Ισχύουν οι ίδιες επεξηγήσεις που δόθηκαν και πιο πάνω. 5. Πρώτος ανεμιστήρας, ο εξίσου πρωτοποριακός Noctua NF-A12x25 FLX. Η αλλαγή του τρόπου ελέγχου των ανεμιστήρων δεν έφερε καμία αλλαγή στο αποτέλεσμα του ελέγχου. Αυτός είναι σε ομοίως εξαιρετικά επίπεδα ακρίβειας. Το γράφημα των πραγματικών στροφών είναι κυριολεκτικά μια ευθεία, καθώς η απόκλιση από την επιθυμητή τιμή είναι και εδώ ελάχιστη! Μάλιστα εδώ παρατηρείται μια αισθητή ελάττωση της απόκλισης των ακραίων τιμών! Και σαφώς, σε αυτόν τον περιορισμό των ακραίων αποκλίσεων, βοηθάει η κατασκευή του συγκεκριμένου ανεμιστήρα . 6. Ο επόμενος ανεμιστήρας είναι ένας από τους πιο κοινούς και πιο στοιχειωδώς κατασκευασμένους ανεμιστήρες της αγοράς. Ο λόγος για τον Scythe SlipStream 120mm, 1900rpm. Ο controller, όποιας ποιότητας ανεμιστήρα και να του συνδέσεις, δεν πρόκειται να επηρεαστεί η ακρίβεια ελέγχου του. Το μόνο που βλέπουμε εδώ να "χειροτερεύει" είναι οι τιμές των ακραίων αποκλίσεων που φτάνουν το 1+%. 7. Σειρά έχει ένας από τους λιγότερο εξελιγμένους ανεμιστήρες της Noctua, o NF-P14. Η ευθύτητα του γραφήματος της ταχύτητας καθώς και οι τιμές της ποσοστιαίας απόκλισης από την επιθυμητή τιμή, παραμένουν σε πολύ υψηλό επίπεδο! Βεβαίως ο ασθενέστερος κινητήρας δεν επιτρέπει τον πολύ σφιχτό έλεγχο των ακραίων αποκλίσεων αλλά και αυτό 1+%, στην πράξη είναι άνευ σημασίας. 8. H σειρά αυτή των δοκιμών κλείνει με έναν ακόμα εκπρόσωπο της Αυστριακής εταιρίας, τον Noctua NF-P12 Redux 900. Η ακρίβεια στο ρυθμό περιστροφής των ανεμιστήρων είναι παραδειγματική ! Εδώ καλό είναι να πάρουμε υπόψη ότι εμείς εδώ βλέπουμε τα αποτελέσματα του ελέγχου σε έναν μόνο ανεμιστήρα, ο Corsair iCUE Commander PRO όμως, είχε ταυτόχρονα στον έλεγχό του άλλους πέντε ανεμιστήρες -και μάλιστα με διαφορετικό καθορισμό ο κάθε ένας- με τους οποίους τα κατάφερε εξ ίσου καλά ! Γ. Μετρήσεις ανεμιστήρων PWM (4-pin) με έλεγχο Fixed RPM και χρόνο μετρήσεων 5 min. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την περιέργεια του τεχνικού που λέει εντάξει, ΟΚ, ας μην διαρκεί η κάθε μέτρηση τόσο πολύ ώρα γιατί δεν θα τελειώσουμε "ποτέ", αλλά μήπως -λέω μήπως!- αν οι μετρήσεις διαρκέσουν περισσότερο έχουμε τίποτε εκπλήξεις ! Ε όταν έχεις να σε τριβελίζουν τέτοιες σκέψεις - όσο και αν δεν συνηγορούν σε αυτές οι παρατηρήσεις σου . . . το ψάχνεις! 9. Μέτρηση με τον ανεμιστήρα Corsair SP140L και χρόνο συλλογής δείγματος μετρήσεων 5+min. Η εξαιρετική εικόνα των μέχρι τώρα μετρήσεων, παραμένει και εδώ η ίδια. Και δεν αλλάζει ούτε στην επόμενη μέτρηση . . . 10. Μέτρηση με τον ανεμιστήρα Corsair SP120L και χρόνο συλλογής δείγματος μετρήσεων 5+min. Η απόκλιση από την επιθυμητή τιμή παραμένει αισθητά κάτω από το 0,1%. Φυσικά έγιναν και δειγματοληπτικές μετρήσεις σε πολύ μεγαλύτερους χρόνους, οι οποίες έδειξαν την ίδια συμπεριφορά, και έτσι μπορούμε να κλείσουμε αυτό το θέμα χωρίς καμία περί ακρίβειας αμφιβολία! Δ. Μετρήσεις ανεμιστήρων PWM (4-pin) και Voltage Controlled (3-pin) με έλεγχο Fixed RPM και τον Commander PRO χωρίς σύνδεση με το iCUE. Το πως τα καταφέρνει ο controller της Corsair όταν δεν έχει επαφή με το πρόγραμμα διαχείρισής του, ήταν το επόμενο λογικό ερώτημα. Η βασική μας πληροφορία είναι ότι ο controller διατηρεί και εφαρμόζει το τελευταίο set ρυθμίσεων που ίσχυε κατά την αποσύνδεσή του από το iCUE. Η μεθοδολογία της δοκιμής συνίσταται στο να δίνεται από το iCUE μια ρύθμιση και μετά ο controller να αποσυνδέεται από το PC στο οποίο βρίσκεται το πρόγραμμα διαχείρισης. Για το επόμενο set ρυθμίσεων, ο controller επανασυνδέεται στο PC, γίνεται ενημέρωση του controller με τις νέες τιμές και τον αποσυνδέουμε και πάλι για να γίνει η μέτρηση αυτής της νέας ταχύτητας, και συνεχίζουμε με αυτό το τρόπο μέχρι να συλλεχθούν όλες οι μετρήσεις των γραφημάτων που ακολουθούν. Έγιναν δυο δοκιμές, οι οποίες είχαν ανάλογα αποτελέσματα . . . 11. Δοκιμή με τον ανεμιστήρα Noctua NF-A12x25 PWM και τον Commander PRO σε Stand-alone κατάσταση. Η ακρίβεια παραμένει εξαιρετικά υψηλή. Οι ποσοστιαίες αποκλίσεις των ακραίων τιμών βαίνουν μειούμενες καθώς οι στροφές αυξάνουν δείχνοντας έτσι ότι δεν είναι ανάλογες των στροφών, αλλά περισσότερο έχουμε να κάνουμε με μια "σταθερή" απόκλιση. 12. Δοκιμή με τον ανεμιστήρα Noctua NF-A12x25 FLX και τον Commander PRO σε Stand-alone κατάσταση. Αλλαγή ανεμιστήρα και τρόπου ελέγχου, αλλά -όπως είδαμε και πιο πριν- η ακρίβεια, ακόμα και όταν ζητάμε "περίεργα" πράγματα (1438 rpm ! ), δεν αποτελεί θέμα για τον controller της Corsair ! Και εδώ παρατηρείται μια μείωση των ακραίων αποκλίσεων. Στο σημείο αυτό κλείνει ο κύκλος των μετρήσεων που έγιναν με καθορισμένη λογική λειτουργίας για τον controller την επίτευξη συγκεκριμένων στροφών στον ανεμιστήρα που ελέγχει. Τα πράγματα πήγαν εξαιρετικά καλά καθώς, ο σημερινός φιλοξενούμενος του TheLab.gr παρουσιάζει ακρίβεια πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε λογική (αλλά από ότι είδαμε και "παράλογη") απαίτηση ! Η ακρίβειά του αλλά και η αδιαφορία του για το "φορτίο" (τύπος ανεμιστήρα) είναι τέτοια που τον κάνει σημαντική προσθήκη στον εργαστηριακό εξοπλισμό μέτρησης των ψυκτρών του TheLab, καθώς αναβαθμίζει πραγματικά πολύ την ευκολία των μετρήσεων απαλείφοντας την ανάγκη του ασφυκτικά στενού ελέγχου του ρυθμού περιστροφής των ανεμιστήρων που ήταν αναγκαίο να γίνεται "χειροκίνητα". Τώρα πλέον την ακρίβεια του ρυθμού περιστροφής των ανεμιστήρων θα την αναλάβει ο Commander PRO, με αποτέλεσμα να έχουμε με λιγότερο κόπο ακόμα πιο αξιόπιστες μετρήσεις! Ελπίζω μετά από τόσα χρόνια επαφής μαζί σας, να είναι φανερό ότι τα παραπάνω λόγια είναι η καλύτερη απόδειξη για το τι μπορεί να κάνει ο Corsair iCUE Commander PRO ! Αλλά δεν τελειώσαμε εδώ, έχουμε ακόμα δυο σειρές μετρήσεων για να ολοκληρώσουμε την εικόνα του fan controller της Corsair . . . Ε. Μετρήσεις ανεμιστήρων PWM (4-pin) με έλεγχο Fixed %. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια τελείως διαφορετική προσέγγιση στον έλεγχο των ανεμιστήρων του συστήματός μας. Δεν καθορίζουμε κάποιες στροφές σε κάθε ανεμιστήρα, αλλά ορίζουμε σε ποιο "ποσοστό θέλουμε να δουλεύει". Αυτό το "θέλουμε να δουλεύει" μπήκε επίτηδες κάπως ελεύθερα γιατί ανάλογα με τον τρόπο ελέγχου διαφοροποιείται η σημασία αυτού του ποσοστού. Στους ανεμιστήρες που ελέγχονται μέσω PWM, το ποσοστό αυτό στην ουσία είναι το επιθυμητό Duty Cycle, καθώς οι μετρήσεις που έγιναν με τον παλμογράφο έδειξαν πως, ό,τι τιμή θέσουμε στην επιλογή Fixed %, ακριβώς την ίδια τιμή λαμβάνει το Duty Cycle του σήματος PWM ! Και όπως θα δούμε σε αυτές τις μετρήσεις, ο΄ταν η επιλογή είναι Fixed%, το ποσοστό αυτο εκφράζει κατά προσέγγιση τη τάση τροφοδοσίας του ανεμιστήρα. Παρατήρηση Ι: Είναι σημαντικό να πούμε εδώ ότι αυτός ο τρόπος ελέγχου δεν επιτρέπει στον controller να παρέμβει διορθωτικά στην περίπτωση που για τον οποιοδήποτε λόγο οι στροφές του ανεμιστήρα αλλάξουν! Ο βρόχος ελέγχου δηλαδή, είναι ανοιχτός, δεν διαθέτει ανάδραση. Βέβαια έχει και πλεονέκτημα που αντισταθμίζει αρκετά το προαναφερθέν πρόβλημα. Συγκεκριμένα αν έχεις να διαχειριστείς πολλούς και διαφορετικούς ανεμιστήρες, δεν είναι ανάγκη να γνωρίζεις ακριβώς τα χαρακτηριστικά τους, καθώς η "έκφραση" των "απαιτήσεων" που έχουμε σε ποσοστό % μας απαλλάσσει από την ανάγκη να γνωρίζουμε το φάσμα στροφών του κάθε ανεμιστήρα, ο κάθε ένας θα δεχτεί από τον controller την κατάλληλη οδήγηση έτσι ώστε να δουλέψει στο επιθυμητό ποσοστό απόδοσης! Παρατήρηση ΙΙ: Όταν θέλουμε να ελέγξουμε ένα ολόκληρο σύστημα πού έχει άλλους ανεμιστήρες στην εισαγωγή, άλλους στα μέσα ψύξης και άλλους στην εξαγωγή, με βάση -για παράδειγμα- τη θερμοκρασία του πιο βεβαρημένου εξαρτήματός του, η καλύτερη επιλογή είναι να χειριστούμε όλους τους ανεμιστήρες μέσω της γενικευμένης προσέγγισης της ποσοστιαίας οδήγησής τους και να τους ορίσουμε τη συμπεριφορά με βάση μια Custom curve που θα φτιάξουμε σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Με αυτό το τρόπο έχουμε και εύκολο γενικό χειρισμό των ανεμιστήρων και ο βρόχος ελέγχου είναι κλειστός -άρα αυτορυθμιζόμενος- μέσω της θερμοκρασίας που επιλέξαμε σαν σήμα ανάδρασης. Πάμε λοιπόν να δούμε από κοντά τι εννοούμε : 13. Μέτρηση με τον ανεμιστήρα Noctua NF-F12 Industrial PPC PWM. Η ανταπόκριση των στροφών του ανεμιστήρα στην αλλαγή του ποσοστού οδήγησής του (αλλαγή Duty Cycle) είναι σχεδόν τελείως γραμμική, (το γράφημα της ταχύτητας είναι σχεδόν ευθεία). Οι έντονες οριακές αποκλίσεις στην αρχή του γραφήματος οφείλονται στο ότι ο ανεμιστήρας ακολουθεί το πολύ χαμηλό Duty Cycle (ποσοστό που του θέσαμε σαν ζητούμενο) και κατεβαίνει πολύ χαμηλά σε στροφές (240 και 226 rpm), που είναι πράγματι πέρα από ότι μπορούμε να ζητήσουμε από ένα τόσο πολύστροφο ανεμιστήρα! Παρατήρηση ΙΙΙ : Στις ρυθμίσεις του controller, όταν είμαστε σε Fixed RPM, μπορούμε να ζητήσουμε κατ' ελάχιστον 300 rpm. Εδώ όμως στο Fixed %, όπου ορίζουμε ουσιαστικά το Duty Cycle, μπορούμε να κατέβουμε μέχρι και το 10%, όπου ο συγκεκριμένος ανεμιστήρας βγάζει 226 rpm ! Από το πιο πάνω γράφημα απομονώνουμε δυο καμπύλες (ταχύτητα και απόκλισή της) και στην ταχύτητα προσθέτουμε για κάθε τιμή ταχύτητας και το ποιο ποσοστό επί της μέγιστης ταχύτητας του ανεμιστήρα αντιπροσωπεύει αυτή η ταχύτητα. Έτσι με αντιπαραβολή προς τα επιθυμητά ποσοστά (οριζόντιος άξονας), μπορούμε να δούμε τι σχέση υπάρχει μεταξύ των δύο αυτών ποσοστών. Με μια γρήγορη σύγκριση μεταξύ των ποσοστών του οριζόντιου άξονα και των ποσοστών της ταχύτητας, βλέπουμε ότι το ποσοστό της ταχύτητας διαφέρει μεσοσταθμικά περίπου 3% και το πολύ 5%, από το επιθυμητό που δηλώνει ο οριζόντιος άξονας. Αυτή η προσέγγιση είναι πολύ καλή καθώς δίνει μια πρακτικά αρκετά ακριβή αντιστοιχία ανάμεσα στο ποσοστό που θέτουμε εμείς στο Fixed % και στις επιτυγχανόμενες στροφές του ανεμιστήρα και την συνακόλουθη ψυκτική ικανότητά του. 14. Μέτρηση με τον ανεμιστήρα BeQuiet Silent Wings 3 High Speed, (ο controller έχει μόνο αυτόν τον ανεμιστήρα να διαχειριστεί). Στην περίπτωση αυτή λόγω του ότι ο controller δεν έχει άλλο φορτίο από αυτόν τον ανεμιστήρα, παρατηρούμε ότι δεν έχουμε μείωση της τάσης εξόδου στις πολλές στροφές. Η συμπεριφορά της ταχύτητας σε σχέση με το ποσοστό οδήγησης (βλέπε PWM Duty Cycle), είναι ακόμα πιο γραμμική. Ο ανεμιστήρας αυτός έχει κινητήρα έξι πόλων και αναπτύσσει μεγαλύτερη και ομαλότερης κατανομής ροπή, με αποτέλεσμα να μπορεί να στρέφεται με ταχύτητα 148 rpm (!), χωρίς κανένα πρόβλημα. Παρατήρηση ΙV : Η δυνατότητα του Corsair iCUE Commander PRO, να κατεβαίνει σε τόσο χαμηλό Duty Cycle σε συνδυασμό με ποιοτικούς ανεμιστήρες που μπορούν να κατέβουν πολύ χαμηλά σε στροφές, ανοίγει νέες προοπτικές στην σύνθεση συστημάτων που ενώ δεν θα παράγουν κανένα ανιχνεύσιμο θόρυβο, θα μπορούν να παρέχουν πολύ υψηλότερες επιδόσεις από ένα "κλασικό" σύστημα παθητικής ψύξης. Σε αυτό ιδιαίτερη συμβολή θα έχει και το γεγονός ότι ο controller μπορεί να μηδενίσει την τάση τροφοδοσίας των ανεμιστήρων του και έτσι να έχουμε ένα σύστημα με συνολικό Zero RPM ! Ομοίως με πιο πάνω, απομονώνουμε δυο καμπύλες (ταχύτητα και απόκλισή της) και στην ταχύτητα προσθέτουμε για κάθε τιμή ταχύτητας και το ποιο ποσοστό επί της μέγιστης ταχύτητας του ανεμιστήρα αντιπροσωπεύει αυτή η ταχύτητα. Έτσι με αντιπαραβολή προς τα επιθυμητά ποσοστά (οριζόντιος άξονας), μπορούμε να δούμε τι σχέση υπάρχει μεταξύ των δύο αυτών ποσοστών. Η σύγκριση μεταξύ των ποσοστών του οριζόντιου άξονα και των ποσοστών της ταχύτητας, δείχνει ότι η διαφορά και εδώ είναι το πολύ 5%, από το επιθυμητό που δηλώνει ο οριζόντιος άξονας. Οπότε και πάλι υπάρχει μια πρακτικά αρκετά ακριβής αντιστοιχία ανάμεσα στο ποσοστό που θέτουμε εμείς στο Fixed % και στις επιτυγχανόμενες στροφές του ανεμιστήρα και την συνακόλουθη ψυκτική ικανότητά του. ΣΤ. Μετρήσεις ανεμιστήρων Voltage Controlled (3-pin) με έλεγχο Fixed %. Αυτές οι μετρήσεις κλείνουν την αρκετά εκτενή αναφορά στην ακρίβεια που μπορεί να πετύχει ο Commander PRO, καθώς και το τι πρακτικά σημαίνει αυτό για εμάς. Στις δοκιμές αυτές χρησιμοποιήσαμε δυο ποιοτικούς ανεμιστήρες με σκοπό να δώσουμε στο controller ένα ισότιμα καλό "συνεργάτη" για να δούμε τι μπορεί να πετύχει ο συνδυασμός τους στο πιο δύσκολο από άποψη ελέγχου διαχειριστικό σχήμα. Σημείωση : Αυτό το είδος ελέγχου μέσω της μεταβολής της τάσης τροφοδοσίας με βάση το ποσοστό που ορίζουμε (Fixed %), υπόκειται σε ένα βασικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, δεν γίνονται αποδεκτές τιμές ποσοστού κάτω από το 42%, καθώς αυτό το ποσοστό -αναφερόμενο στην τάση τροφοδοσίας των 12,0 Vdc- δίνει μια τάση εξόδου ~ 5,0 Vdc, που είναι και η μικρότερη ασφαλής τάση τροφοδότησης γενικά ενός ανεμιστήρα. Πράγμα που είναι απολύτως λογικό καθώς ναι μεν υπάρχουν ανεμιστήρες που στρέφονται και από χαμηλότερες τάσεις, αλλά αυτοί δεν είναι ο κανόνας! 15. Μέτρηση με ανεμιστήρα τον Noctua NF-A12x25 FLX. Αν εξαιρέσουμε τις δύο ακραίες τιμές το γράφημα της ταχύτητας τείνει χαρακτηριστικά στην γραμμικότητα. Η απόκλιση του μέσου όρου της ταχύτητας από το μέσο όρο των ακραίων τιμών της -πλην μιας τιμής- είναι αισθητά μικρότερη από 0,1 % ! Η απόκλιση των ακραίων τιμών διατηρείται κάτω από το 1%. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το μέσο ελέγχου (V fan) δεν υφίσταται καμία αντιστάθμιση και εξαρτάται μόνο από τη σταθερότητα της τάσης της εξόδου της πόρτας του controller και από την κατασκευή του ανεμιστήρα, η όλη συμπεριφορά μόνο σαν εξαιρετικά καλή μπορεί να χαρακτηριστεί. Αλλά εδώ καλό θα ήταν να πάμε και ένα βήμα πιο πέρα, για να δούμε αυτό το ποσοστό που θέτουμε εμείς στο Fixed %, τι ακριβώς σημαίνει για την ταχύτητα περιστροφής και την τάση εξόδου της θύρας του controller. Από το προηγούμενο γράφημα κρατήσαμε την μέση ταχύτητα του ανεμιστήρα και προσθέσαμε το γράφημα της τάσης που τροφοδοτεί / οδηγεί τον ανεμιστήρα. Για κάθε τιμή του γραφήματος έχει υπολογιστεί και το τι εκφράζει αυτή ποσοστιαία σε σχέση με τη μέγιστη τιμή του μεγέθους (τάσης ή ταχύτητας αντίστοιχα. Τα ποσοστά που αντιστοιχούν στις τιμές της ταχύτητας διαφέρουν από τα αντίστοιχα Fixed % ποσοστά μεγίστως περίπου 5% όπως και στα άλλα διαγράμματα, παρέχοντας μία πολύ καλή σύνδεση ανάμεσα στη ρύθμιση που κάνουμε και την τελική ψυκτική απόδοση του ανεμιστήρα. Τα ποσοστά όμως που προκύπτουν από τις τιμές της τάσης είναι πολύ πλησιέστερα προς τα επιλεχθέντα ποσοστά, καθώς διαφέρουν από αυτά το πολύ 1,5%. Άμεσο αποτέλεσμα αυτού (2) είναι η καμπύλη της τάσης Vfan να είναι σχεδόν ευθεία, δίνοντάς μας ένα πολύ καλό μέσο εκτίμησης της επίδρασης που έχει η ποσοστιαία ρύθμιση της οδήγησης του ανεμιστήρα των 3-pin. 16. Δοκιμή με ανεμιστήρα τον BeQuiet Silent Wings 3 High Speed 140mm . Να διευκρινίσω εδώ ότι ο ανεμιστήρας αυτός είναι 4-pin αλλά λόγω του ότι έδειξε εξαιρετική συμπεριφορά στις προηγούμενες δοκιμές ήθελα να δω τι λέει αν του "συμπεριφερθείς" με "ασέβεια" ! Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε ένα DIY adapter, που διέκοψε την επαφή του τέταρτου pin του (σήμα PWM) μεταξύ θύρας fan controller και ανεμιστήρα. Αποτέλεσμα ήταν ο ανεμιστήρας να "θεωρεί" ότι λαμβάνει εντολή για Duty Cycle 100% και έτσι να στρέφεται με όση ταχύτητα του επιτρέπει η τάση τροφοδοσίας του! Επίσης, σε αυτή τη δοκιμή, ο Commander PRO έχει μόνο αυτόν τον ανεμιστήρα σαν φορτίο. Το γράφημα της ταχύτητας είναι σχεδόν ευθεία δείχνοντας ότι υπάρχει μια πολύ καλή αντιστοιχία ανάμεσα στην ποσοστιαία ρύθμιση της θύρας του controller και στις στροφές του ανεμιστήρα. Η μέση απόκλιση παραμένει κάτω από το 0,1%. Οι απόκλιση των ακραίων τιμών διατηρούνται κάτω από το 1%. Συνεπώς έχουμε μια πάρα πολύ καλή εικόνα για την ακρίβεια με την οποία οδηγείται ο ανεμιστήρας. Αντίστοιχα ο έλεγχος του τι σχέση επικρατεί ανάμεσα στην ποσοστιαία ρύθμιση της θύρας και στα αντίστοιχα ποσοστά της ταχύτητας και της τάσης, δίνει μια ακόμα καλύτερη εικόνα. Το ποσοστό της ταχύτητας και το ποσοστό της αντίστοιχης ρύθμισης (οριζόντιος άξονας), διαφέρουν μεσοσταθμικά λιγότερο από 4%. Στην τάση οδήγησης του ανεμιστήρα η διαφορά του ποσοστού της ρύθμισης από το επιτυγχανόμενο ποσοστό της τάσης είναι εντυπωσιακά χαμηλή, καθώς περιορίζεται κατά μέσο όρο στο 0,7% ! Αυτές οι επιδόσεις είναι πραγματικά εξαιρετικές και πέρα από τις προσδοκίες ακόμα και του πιο απαιτητικού χρήστη! Συνοψίζοντας όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε αυτό το κεφάλαιο της παρουσίασης βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι: Tο θέμα της ακρίβειας και της ικανότητας για οδήγηση των ανεμιστήρων που έχουμε αναθέσει στον Corsair iCUE Commander PRO, έτσι ακριβώς όπως έχουμε προγραμματίσει, δεν πρόκειται να μας απασχολήσει ποτέ! Ότι ρυθμίσαμε στην αρχή αυτό θα γίνεται μέχρι να το αλλάξουμε και με ακρίβεια τόση που πραγματικά μπορεί να ενδιαφέρει μόνο όποιον ασχολείται με εργαστηριακές δοκιμές ! Και φυσικά τα εύσημα που απευθύνουμε στην κατασκευάστρια, είναι από τα πιο δικαιολογημένα που έχουμε απευθύνει από το βήμα αυτό! Έκαναν εξαιρετική δουλειά και δεν έκαναν τους γνωστούς "πρακτικούς" συμβιβασμούς που αποδεικνύονται τόσο ενοχλητικοί στη πορεία της χρήσης μιας συσκευής ελέγχου. Φυσικά περιθώρια βελτίωσης -ευτυχώς! - υπάρχουν και η Corsair το έχει αποδείξει ότι και "αυτιά" έχει και "ακούει" ! Παρατηρήσεις και Tips προς τους ευτυχείς κατόχους ! Το είπα και σε άλλο σημείο της παρουσίασης ότι πέρα από την εξαιρετική εικόνα που έχουμε από τον Commander, υπάρχουν και κάποια σημεία που θα χρειαστούν τη -εύλογη- δική σας προσοχή , καθώς αναφέρονται σε ιδιαιτερότητες της κατασκευής του, που δεν άπτονται της ασφάλειάς του αλλά που θέλουν και τη δική σας συνεργασία. ΄Έτσι σε μορφή tips έχουμε να σημειώσουμε : 1. Όταν σε κάποιες πόρτες ανεμιστήρων δεν έχετε συνδέσει κάποιον ανεμιστήρα, καλό είναι να μπείτε μέσω του iCUE στα setting του controller και να ορίσετε αυτές τις θύρες σαν ασύνδετες (disconnected). Ο λόγος γι αυτό είναι τό ότι, αν η θύρα μείνει π.χ. ορισμένη σαν 4-pin (ή και σαν 3-pin) o controller θα οδηγεί τα τρανζίστορ εξόδου των θυρών αυτών σε συνεχή αγωγή προκειμένου να εξασφαλίσει την απαραίτητη μέγιστη* τάση στις θύρες αυτές. Όταν λοιπόν η θύρα οδηγείται στη μέγιστη τάση ο Comparator (LM339) που οδηγεί αυτή τη θύρα άγει συνεχώς ένα ρεύμα 7-8 mA και καταναλίσκει περίπου 0,1 Watt ανά έξοδο. 'Αν λοιπόν είναι τρεις έξοδοι πάμε στα 0,3 Watt που φυσικά δεν είναι σε θέση να κάνουν ζημιά αλλά μπορούν να κρατάνε τη θερμοκρασία του ολοκληρωμένου γύρω στους 60 -65 βαθμούς χωρίς κανένα λόγο ! {* Η τάση θα είναι μέγιστη ακόμα και αν έχουμε ορίσει την πόρτα σαν 3-pin γιατί όντας η πόρτα κενή, ο controller δεν θα παίρνει σήμα Tach (rpm) και θα βγάζει τη μέγιστη τάση προκειμένου ο ανεμιστήρας να αρχίσει να στρέφεται ! } 2. H Corsair συμβουλεύει ότι το μέγιστο ρεύμα μιας θύρας ανεμιστήρα είναι 1Α, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το ρεύμα περιορίζεται σε αυτή τη τιμή αν εμείς βάλουμε κάποιο φορτίο που τραβάει περισσότερο ρεύμα. Αν το κάνουμε, τότε η θύρα κινδυνεύει να καεί ! Ευτυχώς η τοπολογία της βαθμίδας εξόδου είναι τέτοια που η ζημιά περιορίζεται στο τρανζίστορ εξόδου, αλλά όπως και να έχει, είναι ένα πρόβλημα η επισκευή του και καλό είναι να προσέχετε για να έχετε! 3. Το είπα και πιο πριν με διάφορους τρόπους, ο controller της Corsair "μόνο καφέ δεν ψήνει!", προσέξτε όμως τα επόμενα γιατί μπορεί να αρχίσει και καφέ να ψήνει, δυστυχώς όμως . . . θα περιοριστεί μόνο σε αυτό ! Ο Commander PRO εμπνέει -και όχι αδικαιολόγητα- την αίσθηση ότι μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, επόμενο είναι ανάμεσα στα ανήσυχα πνεύματα που "ζουν" εδώ, κάποιοι φίλοι να μπουν σε πειρασμό για πειράματα . . . Προσοχή μεγάλη θέλει αν αρχίσετε να ασχολείστε με DYI βύσματα ανεμιστήρων και λοιπά ενδιαφέροντα! Ότι και να συνδέσετε στον controller πρέπει να είναι διπλοτσεκαρισμένο ότι έχει το σωστό pin-out, διαφορετικά αν τυχόν πάει τάση 12Vdc σε pin που έχει επικοινωνία με τον Controller του Commander (PSoC® 3), καθώς δεν υπάρχει προστασία στις εισόδους για τέτοιες τάσεις, το ολοκληρωμένο κατά πάσα πιθανότητα θα καεί! Αυτό θεωρείται αυτονόητο, ότι σε τυπική χρήση δεν μπορεί να συμβεί, αλλά όταν αρχίζεις να "παίζεις", ο έχων τα "πολλά ποδάρια" χαίρεται ! Βέβαια πολύ θα μας άρεσε ένας τόσο ευέλικτος και "δυνατός" controller να έχει προστασία σε κάθε πόρτα και να αντέχει τις δικές μας "ατασθαλίες" αλλά κάτι μου λέει, ότι αν ακούσουμε την τιμή του θα χρειαστούμε υπογλώσσιο! O Corsair iCUE Commander PRO, έτσι όπως δεν τον έχετε δει ! Μέχρι τώρα, αμφιβάλω αν υπάρχει κάποιος που δεν κατάλαβε ότι για τον συγκεκριμένο controller "έχω σχέδια" ! Στο πλαίσιο αυτών λοιπόν των σχεδίων συμπεριλαμβάνεται και μια πολύ καλή γνωριμία μαζί του σε ηλεκτρονικό επίπεδο προκειμένου να δω το τι και το πώς και τι δυνατότητες υπάρχουν . . . Αυτή η "γνωριμία" λοιπόν παίρνει σιγά- σιγά μορφή ενός άρθρου, που δύσκολα εντάσσεται σε αυτά που περιμένει να δει ο μη ειδικός αναγνώστης σε μια παρουσίαση. Από αυτό το άρθρο σταχυολογώ κάποιες μετρήσεις και δοκιμές που πιστεύω ότι έχουν αξία και για τον μη ειδικό καθώς αναδεικνύουν με απλό τρόπο πως λειτουργεί ο σημερινός φιλοξενούμενος του εργαστηρίου μας! IIΙ. Συνολική συμπεριφορά σε ακραία μεταβαλλόμενο «μηχανικό» φορτίο. Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί, η κίτρινη κυματομορφή είναι η τάση τροφοδότησης του ανεμιστήρα, η φούξια το σήμα tach (rpm) και η γαλάζια, το ρεύμα που καταναλώνει. Η θύρα του ανεμιστήρα έχει οριστεί σαν [3-pin] και ο έλεγχος του controller πραγματοποιείται μέσω μεταβολής της τάσης τροφοδοσίας του ανεμιστήρα και στοχεύει στη διατήρηση των επιθυμητών στροφών στις 1400rpm. 1. Στην περιοχή Α-Β, όπου το φορτίο αυξάνει απότομα, παρατηρούμε μια ευδιάκριτη αύξηση του ρεύματος και αντίστοιχα μια ελαφρά μείωση των στροφών (αραίωση της πυκνότητας στο γράφημα του σήματος Tach (frpm, φούξια)). 2. Στην περιοχή Β-C-D το φορτίο σταθεροποιείται και οι μικρές αυξομειώσεις του, παρακολουθούνται από τις διορθωτικές αλλαγές της τάσης με ελαφρά επίδραση στην τιμή του ρεύματος και με τις στροφές του ανεμιστήρα να διατηρούνται επιτυχώς στην επιθυμητή τιμή (1400rpm). 3. Στην περιοχή D-E το φορτίο αυξάνει απότομα και η φτερωτή ακινητοποιείται. Το ρεύμα του ανεμιστήρα μειώνεται δραστικά (αυτός ο ανεμιστήρας διαθέτει την διάταξη που περιορίζει το ρεύμα που απορροφά, αν η φτερωτή του «μπλοκάρει»). 4. Στην περιοχή Ε-F, η τάση διατηρείται στην μέγιστη τιμή της, αλλά ο ανεμιστήρας δεν απορροφά ρεύμα (παρεμβαίνει η προαναφερθείσα διάταξη προστασίας). Σημειώνουμε τις τρεις ανεπιτυχείς απόπειρες που κάνει η διάταξη αυτή για να επανεκκινήσει τον ανεμιστήρα, που διακρίνονται τόσο στo σήμα Tach, όσο σαν μικρές βυθίσεις στην τάση λόγω του ότι το ρεύμα σημειώνει ταυτόχρονα αύξηση της τιμής του. 5. Στην περιοχή F-J, η φτερωτή απελευθερώνεται και μετά την παρέλευση του τυπικού χρόνου που μεσολαβεί μεταξύ των προσπαθειών επανεκκίνησης του ανεμιστήρα, η τέταρτη προσπάθεια επανεκκίνησης είναι επιτυχής, το ρεύμα αυξάνει και πλησιάζοντας στο σημείο J παρατηρούμε μια φυσιολογική υπερτάχυνση του ανεμιστήρα! 6. Στην περιοχή J-K, η υπερτάχυνση αυτή προοδευτικά διορθώνεται με σημαντική μείωση της τάσης τροφοδοσίας και υπάρχει μια ελαφρά -και όχι ορατή- υποτάχυνση. 7. Στην περιοχή Κ-L, η ταχύτητα επανέρχεται στην ρυθμισμένη της τιμή (1400rpm) και το ρεύμα σταθεροποιείται στην αρχική του τιμή. 8. Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτός ο ανεμιστήρας έχοντας αρκετά μικρότερη αδράνεια λόγω της πιο ελαφριάς φτερωτής του, χρειάστηκε η τάση να μειωθεί παροδικά κάτω από την τελική τιμή της (Βύθιση στο σημείο Κ). Αυτό που βγαίνει σαν συμπέρασμα από εδώ είναι ότι ο Commander Pro, έχει διαρκώς υπό την επίβλεψή του τους ανεμιστήρες του συστήματός μας που του έχουμε αναθέσει και αντιδρά με βάση αυτά που του έχουμε "ζητήσει" διορθώνοντας και αντισταθμίζοντας όποια αλλαγή επηρεάζει την λειτουργία των ανεμιστήρων. IV-2. Διαχείριση μικρής μεταβολής στο φορτίο του air flow. Στην περίπτωση αυτή έχουμε μια παροδική μεταβολή της αντίστασης που προβάλλει το ψυχόμενο σύστημα στον ανεμιστήρα με σκοπό να παρατηρήσουμε πως ο controller αντιμετωπίζει την συνεπαγόμενη μείωση των στροφών του ανεμιστήρα, που σημαίνει η αύξηση αυτή. 1. Εδώ είναι φανερό ότι οι αυξομειώσεις του φορτίου της φτερωτής «ανακλώνται» μόνο στις αντίστοιχες αυξομειώσεις της τάσης που ρυθμίζει ο controller και τις συνεπαγόμενες ανάλογες αλλαγές στο επίπεδο του ρεύματος. 2. Αντίθετα, οι στροφές του ανεμιστήρα παραμένουν πρακτικά σταθερές και ανεξάρτητες των αλλαγών του φορτίου της φτερωτής δείχνοντας πόσο καλή δουλειά κάνει ο controller. XIII. Τα όρια ρύθμισης του PWM ελέγχου Τα όρια ρύθμισης του σήματος PWM δοκιμάστηκαν σε ένα ανεμιστήρα της Corsair (SP140L, (4 wire)) και οι δοκιμές έδειξαν: ΧΙΙI-1. Μέγιστο Duty Cycle σε PWM ανεμιστήρα (4 wire) Αυτή η παράμετρος είναι πολύ σημαντική γιατί μας δείχνει πόσο κοντά προς την μέγιστη τάση τροφοδοσίας μπορεί να οδηγήσει ο controller έναν ανεμιστήρα. Με οδήγηση 100% για την αντίστοιχη θύρα, έχουμε μια σχεδόν εξαιρετική οδήγηση του ανεμιστήρα. 1. Η συχνότητα του σήματος ελέγχου (PWM) είναι και πολύ σωστά ~25kHz. 2. Και από ότι μας δείχνει ο παλμογράφος το μέγιστο Duty Cycle είναι 97,5%. Το οποίο δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι και αυτό που θα μπορούσε να είναι ! Ας δούμε όμως από πιο κοντά το σήμα του PWM, γιατί και ο παλμογράφος έχει κάποια όρια! 1. Τώρα που μπορούμε να δούμε με μεγαλύτερη ακρίβεια βλέπουμε ότι το μέγιστο Duty Cycle είναι 99,75%, τιμή που είναι εξαιρετικά μεγάλη! 2. Η περίοδος του σήματος PWM είναι ~40 μsec πράγμα που συμβαδίζει με την ένδειξη του συχνόμετρου (η συχνότητα υπολείπεται μόλις 15 Hz από τα 25 kHz). Μια ακόμα πιο κοντινή ματιά . . . . . . δείχνει ότι: 1. Ο ελάχιστος χρόνος που το σήμα PWM «πηγαίνει» σε Low, είναι της τάξης των 42nsec και μάλιστα αυτό είναι μετρημένο στο υψηλό επίπεδο. 2. Έτσι το μέγιστο Duty Cycle , είναι τουλάχιστον 99,89% ! Τιμή που είναι πραγματικά εξαιρετική ! 3. Αυτό σημαίνει ότι η βαθμίδα ισχύος του ανεμιστήρα, που οδηγείται από αυτό το σήμα, πρακτικά παραμένει διαρκώς σε αγωγή, εξασφαλίζοντας την μέγιστη δυνατή τάση τροφοδοσίας προς τον κινητήρα του. 4. Η τάση εξόδου του controller, υπολείπεται από την τάση τροφοδοσίας μόνο κατά την τάση πόλωσης του pnp τρανζίστορ εξόδου (Vce) και αυτή είναι πολύ μικρή ! ΧΙΙI-2. Ελάχιστο Duty Cycle σε PWM ανεμιστήρα ( 4 wire) Αυτό είναι το άλλο ερώτημα, η απάντηση του οποίου κρίνει τη ποιότητα ενός Fan controller, γιατί από εδώ θα κριθεί το μέγεθος της συμβολής του στον περιορισμό του θορύβου. Ο ανεμιστήρας που χρησιμοποιήθηκε για τις μετρήσεις είναι ο Noctua NF-A12x25 PWM Και το trigger του παλμογράφου προέρχεται από το κανάλι 3 (σήμα tach, rpm). 1. Δύο κύκλοι του σήματος tach διαρκούν 283,0 msec, οπότε οι στροφές του ανεμιστήρα είναι μόλις 212rpm ! 2. To Duty Cycle του σήματος ελέγχου του ανεμιστήρα (PWM) είναι 10%, τιμή που είναι αρκετά χαμηλή και δίνει αισθητά μεγαλύτερο περιθώριο χειρισμού των ανεμιστήρων μας, σε σχέση με το 25% που έχουν άλλοι controllers. 3. Στην τιμή αυτή συνηγορούν και οι μετρήσεις στο σήμα καθώς η περίοδός του είναι 40 μsec (συχνότητα σήματος PWM = 25 kHz) και το high του παλμού είναι ~4 μsec. VIII-2. Ρύθμιση για μηδενισμό της ταχύτητας του ανεμιστήρα ( Zero RPM) Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δυνατότητα του controller καθώς μπορεί να δώσει σε οποιονδήποτε ανεμιστήρα την δυνατότητα του Zero RPM. Ο τρόπος που επιτυγχάνεται αυτό φαίνεται στο επόμενο στιγμιότυπο: 1. Επιλέγοντας μέσω του iCUE μηδενικές στροφές, ή μηδενικό ποσοστό οδήγησης του ανεμιστήρα, η τάση τροφοδοσίας ουσιαστικά μηδενίζεται (12 mV dc) και ο ανεμιστήρας φυσικά ακινητοποιείται. XIII-3. Ρύθμιση για μηδενισμό της ταχύτητας του ανεμιστήρα ( Zero RPM) Είδαμε πιο πάνω ότι το ελάχιστο Duty Cycle είναι 10%, και συνεπώς δεν μπορεί να έρθει από εδώ η λύση! Η απάντηση είναι άλλη και την είδαμε πιο πάνω στους VC ανεμιστήρες. 1. Η τάση εξόδου ουσιαστικά μηδενίζεται (10 mV) καθώς το τρανζίστορ εξόδου περνά σε διαρκή αποκοπή. 2. Το σήμα PWM πρακτικά παραμένει αναλλοίωτο στην ελάχιστη τιμή του (~10 %). Σημαντική παρατήρηση: Ο controller παρακολουθεί διαρκώς την εξέλιξη της εκκίνησης ενός ανεμιστήρα. Δεν «περιμένει» ο ανεμιστήρας να ξεπεράσει τις επιθυμητές στροφές για να προβεί σε διόρθωση της τάσης για να μειωθούν οι στροφές. Προλαμβάνει αυτήν τη κατάσταση παρακολουθώντας το ρυθμό ανόδου των στροφών και μειώνοντας κατάλληλα την τάση προς τον ανεμιστήρα πριν οι στροφές φτάσουν στην επιθυμητή τιμή. Έτσι πετυχαίνει με τις ελάχιστες, ή και με καθόλου, διακυμάνσεις τις επιθυμητές στροφές! Αυτή η επιτήρηση όμως έχει και την άλλη της πλευρά, όπως εδώ, όπου ο ανεμιστήρας με τον συγκεκριμένο ρυθμό ανόδου της τάσης καθυστερεί να ανεβάσει στροφές, δηλαδή δεν εναρμονίζεται ο ρυθμός ανόδου των στροφών του με τα προκαθορισμένα όρια μεταβολής που έχει προγραμματιστεί ο controller. 1. Εδώ ζητάμε ακόμα υψηλότερες στροφές και ο controller ξεκινά την άνοδο της τάσης Vfan στα 2,4 sec από τη στιγμή της εκκίνησής του. 2. Ο ολικός χρόνος για την σταθεροποίηση των στροφών είναι και πάλι της τάξης των ~16 sec. 3. Σημαντικό είναι να δούμε ότι ο ρυθμός ανόδου της τάσης ελέγχεται διαρκώς και αν αυτός δεν εναρμονίζεται με τον απαραίτητο ρυθμό για την επίτευξη των στροφών εντός εύλογου χρόνου, τότε (σημείο Α) ο ρυθμός αυξάνεται ! Στην ουσία δηλαδή ο controller παρακολουθεί και αντισταθμίζει τις ιδιαιτερότητες των χαρακτηριστικών του κάθε ανεμιστήρα που συνδέεται σε αυτόν! 4. Σημειώνουμε ότι εδώ δεν παρατηρείται κανένα Vfan overshoot, η τάση περνάει ομαλότατα στην τελική τιμή της! Και κάποια tips ακόμα ! Μια συμβουλή γενικής χρήσης . . . ο controller δεν χαλάει τόσο εύκολα ! Αν του βάλατε κάποιο ανεμιστήρα και δεν δουλεύει, είναι πιθανόν να φταίει το ότι δεν ορίσατε - αν το κάνατε δηλαδή! - σωστά τη θύρα στην οποία τον έχετε συνδέσει! Να πω ένα παράδειγμα για να γίνει φανερό αυτό: Αν βάλουμε ένα PWM (4-pin) ανεμιστήρα σε μια θύρα που έχει setting (3-pin), τότε δυο τινά ενδέχεται να συμβούν: 1. Αν ο ανεμιστήρας είναι Zero RPM, αυτός να σταματήσει να στρέφεται μετά από μια πολύ σύντομη περιστροφή. 2. Αν δεν είναι Zero RPM, θα στρέφεται μόνιμα με την ελάχιστη ταχύτητα που έχει ορίσει ο κατασκευαστής του ανεμιστήρα. Και τα δύο αυτά προβλήματα οφείλονται στο γεγονός ότι όταν μια θύρα οριστεί σαν (3-pin) , τότε ο controller "γειώνει" το σήμα PWM και έτσι ο "ανυποψίαστος" ανεμιστήρας παίρνει εντολή για Duty Cycle 0% και πράττει αναλόγως της κατασκευής του! Φυσικά, αυτό που φταίει βασικά, είναι ο ενθουσιασμός μας, γι αυτό, ψύχραιμα, λίγο προσοχή και όλα θα πάνε καλά ! Επίλογος Τα προϊόντα της σημερινής παρουσίασης μπορεί να ήταν μικρά σε μέγεθος, αλλά η ανάλυσή τους ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν στα χέρια μας έρχονται δύο προϊόντα, με το κάθε ένα να είναι "έκαστος στο είδος του"! Ας ξεκινήσουμε με τον Commander PRO. Τον εγκέφαλο όπως τον αποκαλέσαμε, κατά την διάρκεια της παρουσίασης. Το προϊόν είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά έναντι 72.09€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και σε κάποιους μπορεί να μοιάζει μεγάλο σαν ποσό, αλλά όπως έδειξε η σημερινή παρουσίαση, τα αξίζει και με το παραπάνω. Στην ουσία αν τον αγοράσετε στα χέρια σας έχετε ένα πολυεργαλείο και μάλιστα ακριβείας!! Έχετε έναν ελεγκτή LED, έναν ελεγκτή θερμοκρασιών και ένα fan controller σε ένα, που ενώ σας δεσμεύει μία USB θύρα στην μητρική, σας δίνει σαν ανταμοιβή δύο! Όλα γίνονται μέσω του iCUE software, σε ένα φιλικό προς τον χρήστη περιβάλλον και όταν του ζητηθεί η απόλυτη ακρίβεια, τότε αυτός την προσφέρει με μία απόκλιση πολλές φορές μικρότερη του 0,1%!!! Ναι καλά διαβάσατε 0,1%!!! Έχοντας τη δυνατότητα να υποστηρίξει μέχρι 6 κανάλια ανεμιστήρων, πρακτικά μπορεί να σηκώσει ένα μεγάλο PC με πολλούς ανεμιστήρες, χωρίς κανένα πρόβλημα, υπό την αίρεση βέβαια ότι αυτοί θα είναι σύγχρονοι ανεμιστήρες, οι οποίοι δεν έχουν υπερβολικές απαιτήσεις σε ρεύμα, πράγμα που στα σημερινά συστήματα, είναι ο κανόνας! Και φυσικά σε αυτό το high end PC, μπορεί ταυτόχρονα να ελέγξει και τον φωτισμό, για να του δώσει το κάτι παραπάνω στον τομέα ομορφιάς, απροβλημάτιστα, εύκολα και γρήγορα. Επιπλέον, με τους τέσσερις αισθητήρες θερμοκρασίας , αλλά και την δυνατότητα του iCUE, να αξιοποιήσει όποια θερμοκρασία του συστήματος επιλέξουμε σαν παράμετρο ανάδρασης του βρόχου ελέγχου μιας custom ρύθμισης των ανεμιστήρων, δίνει στον χρήστη που "το ψάχνει", ένα πολύ δυνατό εργαλείο για optimization της θερμικής ισορροπίας του συστήματός του! Παράλληλα, παρά την στενή του σχέση με το πρόγραμμα iCUE, μπορεί χωρίς καμία επίπτωση να αποσυνδεθεί από αυτό (να μην τρέχει το iCUE) και να λειτουργεί με βάση τα όσα έχουν ρυθμιστεί την τελευταία φορά που είχε επικοινωνία με το iCUE (που έγιναν αλλαγές στα setting του controller) Σε συνεργασία με το iCUE δίνει μια πολυσύνθετη ενημέρωση για την λειτουργία της ψύξης του συστήματός μας και όχι μόνον! Όσον αφορά δε στην υποστήριξη ξεχωριστής αντλίας σε σύστημα με custom υδρόψυξη, αν αυτή είναι PWM δεν υπάρχει κανένα θέμα, απλά θα μπει ένα adapter που θα δίνει τα 12Vdc από ένα ένα mollex του τροφοδοτικού του συστήματος. Η επιμέρους ανάλυση της βαθμολογίας για τον Corsair Commander PRO ακολουθεί: Χαρακτηριστικά : 9,5 Χρηστικότητα : 9 Ποιότητα : 9 Επιδόσεις : 9,5 Value for money : 9 Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Το δεύτερο σκέλος της σημερινής παρουσίασης, έχει να κάνει με τις λεντοταινίες iCUE LS100 της εταιρίας και οι MSRP τους ακολουθούν: iCUE LS100 starter kit 86.90 € iCUE LS100 expansion kit 250mm 26.90€ iCUE LS100 expansion kit 450mm 37,90€ Θετικότατο το γεγονός ότι υπάρχει ένα starter kit που περιλαμβάνει έναν smart controller, για να ξεκινήσει ο χρήστης και ταυτόχρονα δίνεται η δυνατότητα να αγοραστούν ξεχωριστά πακέτα, για επιπλέον μήκος στις λεντοταινίες. Για μία τυπική οθόνη υπολογιστή θα χρειαστείτε μόνο το starter kit. Το συνολικό μήκος των 1,4m επαρκεί. Αν όμως κάποιος θέλει να βάλει οπίσθιο φωτισμό στην τηλεόρασή του ή στο γραφείο του, τότε θα πρέπει να παραγγείλει και κάποιο ή κάποια από τα Kits αναβάθμισης. Κάποιος από εσάς μπορεί να έρθει απευθείας στον επίλογο και να μείνει απλά στο θέμα τιμής, οπότε να θεωρήσει το προϊόν ακριβό. Είναι όμως; Είναι; Δεν νομίζουμε! Και ο λόγος είναι πολύ απλός! Οι εταιρία αφιέρωσε χρόνο για τον σχεδιασμό ενός εξαιρετικού προϊόντος. Στο TheLab.gr όπως ξέρετε, έχουμε ασχοληθεί πολύ με το θέμα του φωτισμού των υπολογιστών μας και όχι μόνο. Η εταιρία κατάφερε πολύ απλά τα εξής: Να δώσει λεντοταινίες μέσα σε κανάλι που παρέχουν ΑΠΟΛΥΤΑ ομοιόμορφο φωτισμό. Να πετύχει μία διαδικασία εγκατάστασης που δεν θα δυσκολέψει κανέναν. Να είναι plug and play. Να συνεργαστεί με ένα πρόγραμμα που δίνει άπειρες δυνατότητες. Να είναι εύκαμπτες για να μπορούν να ακολουθήσουν την οποιαδήποτε επιφάνεια. Να μπορούν να αποσπαστούν ανά πάσα ώρα και στιγμή, με ένα απλό τράβηγμα. Όλα αυτά λοιπόν με κάποιο τρόπο πρέπει να πληρωθούν και πιστεύουμε ότι κάποια προϊόντα, παρότι είναι ακριβά με μία πρώτη ματιά, αξίζουν την προσοχή μας και να τους δώσουμε και τα εύσημα μας! Όπως και να έχει θα θέλαμε για λόγους ευρύτερης προσιτότητας , η τιμή τους να μειωθεί και ευελπιστούμε στο μέλλον για κάτι τέτοιο. Η επιμέρους ανάλυση της βαθμολογίας για τις λεντοταινίες LS100 ακολουθεί: Χαρακτηριστικά : 9,5 Χρηστικότητα : 10 Ποιότητα : 9 Επιδόσεις : 9,5 Value for money : 8 Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Για το TheLab.gr Seafalco & karmen1983 23/12/2019
  9. Πρόλογος Πέρασε αρκετός καιρός από την τελευταία παρουσίαση μιας και οι καιροί είναι δύσκολοι για όλους μας. Αλλά οι παλιές καλές συνήθειες δεν κόβονται και δεν γινόταν να μείνουμε πολύ καιρό χωρίς να δούμε από κοντά και αναλυτικά ένα κουτί ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο λόγος σήμερα για το κατάλευκο Corsair iCUE 4000X RGB. Ε, και αφού έχει το iCUE και το RGB στον τίτλο του καταλαβαίνετε ότι θα ανάψουν τα "Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια" στην σημερινή παρουσίαση Κακά τα ψέματα ο RGB φωτισμός έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας και σχεδόν σε όλα τα εξαρτήματα υπολογιστών. Τα κουτιά που αποτελούν την στέγη ενός συστήματος, ακολουθούν την φρενίτιδα αυτή, που για άλλους είναι μία σχέση αγάπης και για άλλους μίσους. Το iCUE 4000X είναι ένα σύγχρονο Mid-Case με πολλές δυνατότητες και προϊόν μίας εταιρείας που έχει γράψει την δικιά της ιστορία στον χώρο των κουτιών και όχι μόνο. Χαρακτηριστικά προϊόντος Ας ξεκινήσουμε από τα χαρακτηριστικά του προϊόντος που μπορούμε να τα δούμε αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί και είναι όπως ακριβώς αυτά εμφανίζονται στον ιστότοπο της κατασκευάστριας. Το προϊόν διατίθεται σε δύο χρωματικές εκδοχές. Στην σημερινή παρουσίαση θα δούμε από κοντά την λευκή, αλλά όποιος το θέλει στο πιο σοβαρό του, υπάρχει και σε μαύρη έκδοση. Η εγγύησή του -όπως συμβαίνει και με όλα τα κουτιά της εταιρίας άλλωστε- είναι διετής και η τιμή του την στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές είναι 138,26€ για την λευκή και 123,90€ για την μαύρη, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Στις τιμές που αναφέρουμε, δεν συμπεριλαμβάνονται τα μεταφορικά έξοδα για να έρθει στην πόρτα σας. Συσκευασία και περιεχόμενα Καιρός να πάμε στο δια ταύτα και να δούμε την συσκευασία του προϊόντος που όπως μας συνηθίζει η κατασκευάστρια είναι απλή, με τις βασικές πληροφορίες του προϊόντος να αναγράφονται πάνω της ευδιάκριτα και δύο χειρολαβές να κάνουν την ζωή μας εύκολη κατά την μεταφορά. Φυσικά η προστασία δεν σταματάει στην χαρτόκουτα, αλλά εσωτερικά υπάρχουν δύο χοντρά κομμάτια από αφρώδες υλικό, μαζί με μία νάιλον σακούλα που αγκαλιάζουν το κουτί. Το προϊόν εσωτερικά φέρει χαρτοταινία στο μαγνητικό φίλτρο οροφής, για να το συγκρατήσει στην θέση του, καθώς επίσης και νάιλον προστασίας στις δύο γυάλινες πλευρές του (side panel και πρόσοψη) Η συσκευασία πέρασε το τεστ μεταφοράς με 10 στα 10, καθώς το 4000X έφτασε στα χέρια μας σε άριστη κατάσταση και πλέον μένει να δούμε τι μας προσφέρει, ξεκινώντας από τα παρελκόμενα μαζί με το manual που βρήκαμε στο εσωτερικό της. Το Manual είναι πολυσέλιδο και πολύγλωσσο. Στις γλώσσες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελληνική, ενώ το χαρτονένιο κουτί με τα παρελκόμενα έκρυβε αρκετά πραγματάκια. Ξεκινώντας από αριστερά προς τα δεξιά -και να σημειώσουμε ότι η δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί είναι από το manual του κουτιού- έχουμε τρεις δέστρες velcro με το λογότυπο της εταιρίας πάνω τους, αρκετά δεματικά καλωδίων και τις απαραίτητες βίδες αλλά και αντικραδασμικές ροδέλες που θα μας χρησιμεύσουν κατά το στήσιμο του υπολογιστή. Εξωτερικό Μέρος Και φυσικά καλό το περιτύλιγμα, αλλά ήρθε η ώρα να περάσουμε στο κυρίως πιάτο που δεν είναι άλλο από το ίδιο το 4000X. Όπως ήδη έχουμε αναφέρει, στα χέρια μας έχουμε την λευκή έκδοση του κουτιού η οποία φέρει tempered glass στην πρόσοψη και στο αριστερό πλαϊνό, χαρίζοντας έξτρα πόντους στον τομέα της αισθητικής. Η πρόσοψη όπως και τα πόδια του κουτιού έχουν γκρι χρωματισμούς και ακολουθούν το φίλτρο οροφής και τα PCI brackets που λόγω της γυάλινης επιφάνειας, μπορούμε να τα διακρίνουμε εύκολα. Ας τα πάρουμε με τη σειρά και ας ξεκινήσουμε -όπως κάνουμε πάντα άλλωστε- την πρόσοψη του κουτιού. H πρόσοψη αποτελείται από Tempered glass και περιμετρικά αυτού υπάρχει ένα γκρι πλαστικό πλαίσιο. Στο κάτω μέρος, υπερήφανο επάνω στο γυαλί βλέπουμε το λογότυπο της εταιρίας και εσωτερικά από το γυαλί και πάνω στο πλαίσιο του φίλτρου -που θα δούμε σε λίγο- είναι τυπωμένο το μοντέλο του κουτιού. Όπως πολλές φορές έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν, ωραίο το γυαλί αλλά είναι ένα υλικό που δεν επιτρέπει στον αέρα να περάσει. Η Corsair για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, έχει αφήσει ένα άνοιγμα αριστερά και δεξιά του γυαλιού (όχι επάνω και κάτω). Η απόσταση του γυαλιού από το πλαίσιο της πρόσοψης και κατ επέκταση το πλάτος του καναλιού που αφήνετε στον αέρας για να εισέλθει, είναι 8mm. Αρκεί; Αυτό ενώ μπορεί να απαντηθεί ακόμα και τώρα, θα το αφήσουμε για το κομμάτι των μετρήσεων για να μην κάνουμε και spoiler. Πάμε σιγά-σιγά να αφαιρέσουμε το γυαλί για να δούμε τι υπάρχει πιο μέσα. Το γυαλί για να βγει πρέπει να τραβήξουμε στο επάνω μέρος. Παρόλο που οι μηχανισμοί -που φαίνονται στην τρίτη φωτογραφία που ακολουθεί- μας θυμίζουν push pins δεν είναι. Οπότε αρκεί να βάλουμε τα δάχτυλά μας στο άνοιγμα που αφήνει το γυαλί με την πρόσοψη και να τραβήξουμε προς το μέρος μας. Αφού αφαιρεθεί το γυαλί, εσωτερικά βλέπουμε ένα φίλτρο που αποσκοπεί φυσικά στον να εμποδίσει την σκόνη από το να εισέλθει στο εσωτερικό του κουτιού. Το φίλτρο φέρει μία λαβή στο επάνω μέρος για να διευκολύνει τον χρήστη κατά την διαδικασία απεγκατάστασης και επανεγκατάστασης και επίσης περιμετρικά του εντοπίζουμε αρκετούς μαγνήτες που το κρατάνε στον μεταλλικό σκελετό του κουτιού. Για την σωστή ευθυγράμμιση και επανεγκατάσταση του φίλτρου το κουτί διαθέτει δύο οριζόντιες οπές στο κάτω μέρος, όπου σε αυτές εισέρχονται δύο πλαστικές γλώσσες που υπάρχουν στο κάτω μέρος του φίλτρου. Για να κάνουμε την πρώτη περιστροφή του κουτιού και να κοιτάξουμε το αριστερό πλαϊνό. Εδώ βλέπουμε ουσιαστικά το εσωτερικό του κουτιού, καθώς το εντελώς διάφανο tempered glass με εξαίρεση ένα λευκό "κάδρο" περιμετρικά του, είναι σαν να λέει στον υποψήφιο κάτοχο του κουτιού, ότι θα πρέπει να αφιερώσει χρόνο και προσοχή στο στήσιμο του συστήματός του για να είναι όμορφο, καθώς δεν θα μπορέσει να κρύψει τίποτα... κάτω από το χαλί... Συνεχίζουμε την βόλτα μας και αντικρίζουμε το πίσω μέρος του κουτιού. Ξεκινώντας την περιγραφή μας από πάνω και προς τα κάτω, βλέπουμε τη θέση για το I/O shield της μητρικής, στα δεξιά της μία "ορφανή" θέση για 120mm ανεμιστήρα, με τη δυνατότητα να εγκατασταθεί σε διαφορετικά ύψη μέσω των μακρόστενων οπών, λίγο πιο κάτω... ... Τα επτά διάτρητα PCI brackets και ακριβώς στα δεξιά τους δύο ακόμα που η εταιρία αυτή τη φορά σε αντίθεση με το 465x επέλεξε να είναι ίδιου σχεδιασμού με τα επτά οριζόντια. Αισθητικά είναι πιο ωραίο, αλλά από εκεί το κουτί θα προσκαλεί τη σκόνη να μπαίνει στο εσωτερικό. Τέρμα κάτω έχουμε την θέση για το ATX τροφοδοτικό που είναι εξοπλισμένη με ένα πλενόμενο φίλτρο καλής ποιότητας. Η διαδικασία απεγκατάστασης και εγκατάστασης είναι πολύ απλή, καθώς το φίλτρο συρταρώνει, όπως θα δούμε και παρακάτω και επίσης με τη βοήθεια μίας γλώσσας κουμπώνει στην μακρόστενη οπή που φαίνεται στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί. Ολοκληρώνουμε την πλήρη περιστροφή του κουτιού και συναντάμε το δεξιό πλαϊνό, για το οποίο δεν έχουμε και πολλά να αναφέρουμε. Καιρός να φέρουμε τα πάνω κάτω για χάρη της φωτογράφισης και να δούμε αρχικά το κάτω μέρος του κουτιού, που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, προϊδεάζοντας μας για το τι θα βρούμε στο εσωτερικό, ειδικά στο σημείο που είναι το cage δίσκων. Με την πρώτη ματιά βλέπουμε το αφαιρούμενο, πλενόμενο, συρταρωτό φίλτρο στη θέση του τροφοδοτικού. Η αφαίρεση και η επανατοποθέτηση του φίλτρου είναι μια εύκολη υπόθεση και δεν μας προβλημάτισε κατά την διάρκεια της παρουσίασης. Στα αριστερά όμως είναι στραμμένο όλο μας το ενδιαφέρον... Εκεί λοιπόν και έχοντας στα αριστερά την πρόσοψη και στα δεξιά την θέση για το τροφοδοτικό, βλέπουμε 3 διαμορφώσεις του μετάλλου με έξι συνολικά υποδοχές. Οι τέσσερις εξ αυτών είναι κατειλημμένες και εκεί δεν είναι τίποτε άλλο από το cage δίσκων που θα δούμε κατά την πλοήγησή μας στο εσωτερικό του κουτιού. Αυτό σημαίνει ότι το cage μπορεί να μετατοπιστεί προς την πρόσοψη δίνοντας έτσι περισσότερο χώρο προς την μεριά του τροφοδοτικού. Τα πόδια του κουτιού φέρουν την κλασική πλέον επένδυση με ελαστικό για την απορρόφηση των κραδασμών, αλλά και την προστασία της επιφάνειας πάνω στην οποία θα εγκαταστήσουμε το κουτί. Πάμε στα "ορεινά" όπου στην οροφή βλέπουμε και πάλι ένα μαγνητικό αφαιρούμενο φίλτρο. Δεν είναι από τα πιο "σφικτά" φίλτρα που έχουμε δει, αλλά όπως έχω αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, για φίλτρο οροφής όπου κατά κανόνα είναι θέση εξαγωγής αέρα, είναι ότι πρέπει και σίγουρα θα το εκτιμήσουν οι ιδιοκτήτες του κουτιού που έχουν κατοικίδια σπίτι τους. Κάτω από το φίλτρο βλέπουμε τον σχεδιασμό της οροφής. Διάτρητη σχεδόν στο 90% της με ένα τριγωνικό μοτίβο και εννιά στο σύνολο μακρόστενες οπές για να φιλοξενήσει είτε 2x120mm, είτε 2x140mm ανεμιστήρες με την δυνατότητα μετατόπισης της συστοιχίας δεξιά ή αριστερά. Οι κοινές θέσεις στήριξης των 120mm όσο και αυτές του 140mm ανεμιστήρα , όπως βλέπουμε και στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί είναι μετατοπισμένες κατά το δυνατόν πλησιέστερα προς το tempered glass πλαϊνό, ώστε να απομακρύνουν από την μητρική τους ανεμιστήρες και κατ' επέκταση και κάποιο ψυγείο που επιθυμεί να εγκαταστήσει ο χρήστης. Αν αρκεί αυτή η μετατόπιση, θα το δούμε στο κομμάτι της εγκατάστασης υδρόψυξης. Για το τέλος της περιήγησής μας στο εξωτερικό μέρος του 4000Χ αφήσαμε το front panel του κουτιού. Από αριστερά προς τα δεξιά βλέπουμε το power button με το power LED να είναι ενσωματωμένο σε αυτό, μία θύρα USB3.0 με κίτρινη λεπτομέρεια, μία θύρα USB 3.1 Type-C, ένα mini jack για μικρόφωνο και ακουστικά και το κουμπί reset. Αρχικά να πω ότι επιτέλους είδαμε μία θύρα type C που έλειπε από τις τελευταίες παρουσιάσεις μας σε κουτιά της κατασκευάστριας. Προσωπικά όμως θα επιθυμούσα τουλάχιστον μία ακόμα θύρα USB 3.0. Εσωτερικό Μέρος Είδαμε τα εκτός, πάμε τώρα να δούμε και τα εντός (το επι τα αυτά θα το αφήσουμε για άλλη μέρα). Για να ανοίξει το πλαϊνό με το Tempered glass, θα πρέπει να ξεβιδώσουμε δύο χειρόβιδες οι οποίες μένουν επάνω στο πλαϊνό για τους ξεχασιάριδες της παρέας. Αξίζει να σταματήσουμε στην κίτρινη ροδελίτσα που πέρα από το γεγονός ότι δείχνει ότι το κίτρινο να έχει καθιερωθεί στην corsair, μας χαρίζει και την προστασία της βαφής σε εκείνο το σημείο. Για να βγει από τη θέση του το πλαϊνό δεν τραβάμε όπως είθισται, αλλά το σπρώχνουμε με κατεύθυνση από το motherboard tray προς το πλαϊνό. Με απλά λόγια προς τα δεξιά όπως κοιτάμε το κουτί από το πίσω μέρος. Με αυτόν τον τρόπο βγαίνουν τα σφαιρικά pins απο το πίσω μέρος και οι γλώσσες από την μεριά της πρόσοψης. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η λευκή κορνίζα που φαίνεται περιμετρικά του γυαλιού δεν είναι κάποια βαφή -όπως έχουμε συνηθίσει- αλλά λαμαρίνα ειδικά διαμορφωμένη για να κουμπώσει στις υποδοχές που είναι επάνω στο σασί του κουτιού. Και κάπως έτσι έχουμε την πρώτη φωτογραφία του εσωτερικού χωρίς τις ενοχλητικές για την φωτογράφιση ανακλάσεις του τζαμιού. Η περιήγηση στο εσωτερικό του κουτιού ξεκινάει από τα δεξιά, όπου αντικρίζουμε την συστοιχία από τους τρεις ανεμιστήρες 120mm που έρχονται προεγκατεστημένοι. Οι ανεμιστήρες φέρουν RGB φωτισμό και σε συνδυασμό με το πρόγραμμα iCUE και με τον Lighting Node Core control που θα δούμε για μία ακόμα φορά να εξοπλίζει κάποιο κουτί της εταιρίας, θα χαρίσουν στον κάτοχο, πολλές επιλογές στο θέμα του φωτισμού του κουτιού του. H οροφή μπορεί να φιλοξενήσει είτε 2x120mm, είτε 2x140mm ανεμιστήρες, και οι δυο συνδυασμοί είναι μετατοπισμένοι μακριά από την μητρική, με σκοπό να επιτρέψουν την εγκατάσταση ψυγείου. Αυτό βέβαια με απόσταση μόλις ~3cm της οροφής από τον πρώτο αποστάτη, μένει να το δούμε κατά την εγκατάσταση υδρόψυξης. Στο πίσω μέρος, βλέπουμε μία ορφανή θέση για 1x120mm ανεμιστήρα με δυνατότητα μετατόπισης προς τα πάνω ή προς τα κάτω και επτά συν δύο PCI slots γκρι χρώματος εξοπλισμένα με μαύρες χειρόβιδες. Στο κάτω μέρος του εσωτερικού από τη μεριά της μητρικής αντικρίζουμε την καλύπτρα του τροφοδοτικού η οποία δεν είναι αφαιρούμενη. Προς την μεριά της μητρικής υπάρχουν δύο ορθογώνιες οπές για να περαστούν τα καλώδια του front panel και όχι μόνο όπως θα δούμε λίγο παρακάτω. Στο μέσο και αριστερά βλέπουμε το ίδιο τριγωνικό μοτίβο στη λαμαρίνα και κάποια σημεία που τα έχουμε σημειώσει με πορτοκαλί βέλι και μπλε κύκλους. Με τα πορτοκαλί βέλη βλέπουμε τέσσερα ορθογώνια κοψίματα που ξεχωρίζουν από τα τριγωνικά και αποτελούν μία ομάδα μαζί με τις δύο οπές με σπείρωμα. Σε αυτά τα σημεία θα μπορέσουμε να εγκαταστήσουμε τα brackets για 2.5" δίσκους που θα δούμε στο πίσω μέρος και από τις ορθογώνιες οπές πλάτους 35mm, πέρα από τα καλώδια του front panel που αναφέραμε πριν θα μπορέσουμε να περάσουμε και τα καλώδια τροφοδοσίας αλλά και data των δίσκων. Στους μπλε κύκλους μπορούμε να βιδώσουμε ένα PCI riser και να εγκαταστήσουμε την κάρτα γραφικών μας κάθετα στα 2 PCI brackets που είδαμε κατά την πλοήγησή μας σε εσωτερικό και εξωτερικό μέρος. Φυσικά δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε και την χρησιμότητα της διάτρητης λαμαρίνας στο επάνω μέρος του τροφοδοτικού που όπως έχουμε πει και στο παρελθόν πέρα από αισθητικούς λόγους, έχει γίνει τόσο για να μπορεί να εγκατασταθεί το τροφοδοτικό με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, αλλά για να μπορεί ο χρήστης -εφόσον το θελήσει- να εγκαταστήσει κάποιο fanless τροφοδοτικό και επίσης λειτουργεί ως έξοδος, τόσο του θερμού αέρα από το cage δίσκων -που και αυτό βρίσκεται κάτω από την καλύπτρα- όσο και του κάτω μισού του κατώτερου ανεμιστήρα, ιδιαίτερα αν βάλουμε εμπρός 3x120 AIO radiator. Και αφού μπορούμε να εγκαταστήσουμε και δίσκους ο ανοδικός αέρας από την καλύπτρα θα αναλάβει και την ψύξη τους. Και έφτασε η ώρα για μία ματιά στην καρδιά του κουτιού. Αρχικά σίγουρα δεσπόζει με το μεγάλο του μέγεθος το CPU cut out που σίγουρα θα επιτρέψει μία άνετη αλλαγή της οποιασδήποτε ψύκτρας του επεξεργαστή. Στην συνέχεια βλέπουμε τις οπές για το πέρασμα των καλωδίων στο επάνω μέρος και έρχεται ο κακός της παρέας και λέει "ΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ GROMMETS; ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΑ ΚΑΛΩΔΙΑ;". Περίμενε καλέ μου άνθρωπε μην φωνάζεις και θα σου εξηγήσω, αλλά μισό λεπτό να αλλάξουμε οπτική... ... Από εδώ που λες θα περάσεις τα καλώδια. Και όχι μόνο θα τα περάσεις, αλλά έχεις και απίστευτα πολύ χώρο μέχρι το πίσω μέρος του κουτιού (5 γεμάτα-γεμάτα εκατοστά) για να μην έχεις τον πονοκέφαλο με το πίσω δεξιό πλαϊνό!! Για να σας πάω και μία βόλτα στα μετόπισθεν να δούμε μερικά ωραία πράγματα. Το πρώτο το αναγνωρίζουμε όλοι όσοι έχουμε διαβάσει τις τελευταίες παρουσιάσεις κουτιών της Corsair. Αυτό δεν είναι άλλο, από τον Lighting Node Core Controller που θα αναλάβει τα φωτορυθμικά του κουτιού σε συνεργασία με το πρόγραμμα iCUE. Όποιος δεν έχει διαβάσει αναλυτικά, μπορεί να κάνει κλικ εδώ και να δει την παρουσίαση του 220T. Ακριβώς κάτω από αυτόν και δεξιά, βλέπουμε δύο brackets για δίσκους 2.5" και τέρμα κάτω και αριστερά το cage δίσκων 3.5". To cage είναι 2 θέσεων, αφαιρούμενο και όχι μετακινούμενο, όπως θα δούμε λίγο παρακάτω. Στα δεξιά του είναι η θέση για το τροφοδοτικό που είναι εξοπλισμένη με λαστιχένια τακουνάκια για την απόσβεση τυχόν κραδασμών. Αξίζει φυσικά να σημειώσουμε ότι, κατά την εγκατάσταση του τροφοδοτικού ΑΧ850, δεν χρειάστηκε να αφαιρέσουμε το cage δίσκων. Για να δουμε και κάτι καινούριο. Αυτό το καινούριο δεν είναι άλλο από ένα πλαστικό κανάλι που έχει εγκαταστήσει η κατασκευάστρια στο πίσω μέρος του κουτιού, στο σημείο που περνάμε κατά κανόνα το πιο χοντρό καλώδιο του συστήματος, το 24πινο καλώδιο και το ακολουθούν τα καλώδια της κάρτας γραφικών κλπ. Στο σημείο αυτό έχουν κατά καιρούς προβληματίσει τους χρήστες αρκετά κουτιά και εδώ το πρόβλημα φαίνεται να γίνεται ευχαρίστηση. Το κανάλι αυτό έχει εξοπλιστεί με τρεις δέστρες velcro (είδαμε άλλες τρεις στα παρελκόμενα) που αναλαμβάνουν μαζί με το κανάλι να "δρομολογήσουν" και να τακτοποιήσουν τα καλώδια. Από τώρα σας λέμε ότι το σύστημα είναι επιτυχημένο σε συνδυασμό με τον αρκετό χώρο που έχει το κουτί στο πίσω μέρος του. Στα χαμηλά βλέπουμε από κοντά το cage δίσκων. Στην εργοστασιακή του θέση, αφήνει 4 περίπου εκατοστά από τον ανεμιστήρα της πρόσοψης, συνεπώς επιτρέπει να εγκατασταθεί ένα ψυγείο μπροστά από αυτό χωρίς να δημιουργεί προβλήματα. Το cage όπως ήδη έχουμε προαναφέρει είναι αφαιρούμενο και αυτό που θα δούμε παρακάτω, είναι ότι είναι και μετακινούμενο προς τη μεριά της πρόσοψης. Οι ειδικές διαμορφώσεις που είχαμε δει κατά την πλοήγησή μας στο εξωτερικό μέρος του κουτιού, "θηλυκώνουν" με αυτές που βρίσκονται στη βάση του Cage και το δεύτερο μπορεί να μετατοπιστεί προς την μεριά της πρόσοψης. Αυτό θα το επιλέξει ένας χρήστης που δεν έχει σκοπό να εγκαταστήσει κάποιο τριπλό ψυγείο στην πρόσοψη του κουτιού και ταυτόχρονα, θέλει να εγκαταστήσει ένα μακρύ τροφοδοτικό. Τα δύο συρταράκια δίσκων 3,5" έχουν τη δυνατότητα εγκατάστασης και δύο δίσκων 2,5" στο κέντρο τους. Η εγκατάσταση για τους 3.5" είναι tool free, ενώ για τους 2.5" γίνεται με τη χρήση βιδών. Μείον, το γεγονός ότι οι πίροι για την tool free εγκατάσταση των δίσκων 3.5" δεν φέρουν ελαστικές ροδέλες για να απορροφήσουν τυχόν κραδασμούς. Όμως θυμηθείτε ότι στα παρελκόμενα υπήρχαν οκτώ ελαστικές ροδέλες. Αυτές λοιπόν είναι για την εγκατάσταση των δίσκων. Για ποιο λόγο επέλεξε η εταιρία να τις δώσει ξεχωριστά και όχι αμέσως εγκατεστημένες πάνω στα συρτάρια, είναι άγνωστο. Κλείνοντας σιγά-σιγά και με το εσωτερικό μέρος του κουτιού ας δούμε ένα ακόμα χαρακτηριστικό του. Η ειδική διαμόρφωση της λαμαρίνας στο σημείο όπου θα περάσουν τα καλώδια 24pin, 6/8pin, sata κλπ για να συνδεθούν πάνω στην μητρική (ναι ναι εκεί που γκρίνιαζες άνθρωπε ότι δεν έχει grommets) είναι αφαιρούμενη και μετατοπίζεται προς την πρόσοψη. Ο τρόπος αφαίρεσης και αλλαγής θέσης γίνεται κυριολεκτικά με το ένα χέρι. ξεβιδώνει ο χρήστης μία χειρόβιδα, τραβάει προς τα επάνω και τοποθετεί στη νέα θέση. Το μόνο που μένει μετά είναι να βιδώσει και πάλι την χειρόβιδα. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι και ο λόγος που το 4000X μπορεί να υποδεχτεί eATX μητρική στο εσωτερικό του. Παρακάτω μπορείτε να δείτε από το μπροστινό μέρος, τον χώρο που κερδίζει ο χρήστης που έχει επιλέξει μία eATX μητρική κατά την μετατόπιση του μεταλλικού τμήματος. Για το τέλος αφήσαμε τα καλώδια του front panel. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε από αριστερά προς τα δεξιά το type-C, το USB3.0 και Audio headers και τα καλώδια Power LED, Power switch και Reset switch. και σε αυτό το κουτί βλέπουμε την απουσία HDD activity LED. Στην δεξιά φωτογραφία είναι τα καλώδια του Lighting Node Core. Το Sata είναι για να τον τροφοδοτήσει από το τροφοδοτικό και το USB είναι για να επικοινωνήσει με την μητρική μας και να συνεργαστεί με το πρόγραμμα iCUE. Εγκατάσταση Συστήματος Το σύστημα που εγκαταστήσαμε στο εσωτερικό του Corsair iCUE 4000X RGB αναφέρεται αναλυτικά παρακάτω: H εγκατάσταση του συστήματος δεν έκρυβε εκπλήξεις. Όχι δυσάρεστες τουλάχιστον. Το στήσιμο ήταν κυριολεκτικά παιχνίδι και πουθενά μα πουθενά δε νιώσαμε ότι κάτι λείπει στο κουτί. Αυτοί οι έξτρα πόντοι στο πίσω μέρος του motherboard tray με τη νέα σχεδίαση και τις δέστρες, έκαναν το cable management παιχνίδι. Όλα τα εξαρτήματα μπήκαν στη θέση τους χωρίς να μας δυσκολέψει το κουτί κάπου και με πολύ απλά και λίγα λόγια, να ήταν και άλλα και θα τα χώραγε. Τι χωράει στο εσωτερικό Μίας και έχουμε μπει σε μία νέα εποχή για τα τις παρουσιάσεις και θέλουμε να τα κάνουμε όσο γίνεται πιο σύντομα, αλλά χωρίς να χαθεί η ουσία, παρακάτω σε μορφή πίνακα οι μετρήσεις που πήραμε στα διάφορα σημεία του κουτιού. Αφού είδαμε τι διαστάσεις μπορεί να έχει το hardware που θα εγκαταστήσουμε στο εσωτερικό του Corsair iCUE 4000X RGB, του φορέσαμε και τα πλαϊνά και προχωράμε στις μετρήσεις μας. Μέτρηση Θερμοκρασιών, θορύβου και στατικής πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Corsair iCUE 4000X RGB. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το System Stability Test του Aida64 Engineer για 30 λεπτά. Οι επιλογές είναι: Stress CPU, Stress FPU, Stress Cache, Stress System Memory, Stress Local Disks και Stress GPU(s). Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε θερμά την Aida64 για την παραχώρηση του προγράμματος για τις δοκιμές μας. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Superposition με Preset 1080p Extreme. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες με εξαίρεση τις δοκιμές σε υπερχρονισμένη κατάσταση. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C To Corsair iCUE 4000X RGB τα πήγε καλύτερα από ότι περιμέναμε. Και γιατί το λέμε αυτό; Από την αρχή που είδαμε το άνοιγμα των 8mm στην πρόσοψη για να αναπνεύσουν οι τρεις ανεμιστήρες, μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά μας. Σίγουρα δεν ήταν ο χώρος τέτοιος που θα κάλυπτε την ζήτηση των ανεμιστήρων. Εξάλλου το σενάριο το έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν. Για χάρη της αισθητικής, οι κατασκευαστές θυσιάζουν τον τομέα των επιδόσεων σε ένα προϊόν. Εδώ ευτυχώς τα πράγματα δεν ήταν τραγικά, αλλά σίγουρα είναι ένας τομέας που το κουτί θα μπορούσε να είναι σε αρκετά καλυτερη θέση. Εργοστασιακή κατάσταση Υπερχρονισμένη κατάσταση Μέτρηση θορύωου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί όπως μπορείτε να δείτε από το γράφημα που ακολουθεί ήταν ήσυχο παρόλο που λόγω ανέμων δεν μετρήσαμε και στο πιο ήσυχο δωμάτιο (34,6dbA). Δεν μας ενόχλησε καθόλου κατά τη διάρκεια των δοκιμών και ακόμα και όταν ήρθε όλο το σύστημα σε full load τα πράγματα ήταν απολύτως ήρεμα. Στατική πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετικότατη πίεση. Πράγμα απολύτως φυσιολογικό με τρεις ανεμιστήρες εισαγωγής και κανέναν εξαγωγής. Εγκατάσταση Υδρόψυξης Τελευταία δεν είχαμε δει κάποιο κουτί που να χωρέσει τρία ψυγεία ταυτόχρονα. Να λοιπόν που ήρθε η ώρα και αφήνουμε την φωτογραφία παρακάτω να μιλήσει από μόνη της. Το κουτί χώρεσε άνετα τα τρία ψυγεία που επιλέξαμε. Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Στο επάνω μέρος εγκαταστήσαμε ψυγείο 2x120mm πάχους 30mm με μία σειρά ανεμιστήρες. Όποιος όμως θέλει να κάνει διάταξη push pull και πάλι μπορεί και αυτό το δείχνει η τρίτη φωτογραφία που ακολουθεί, όπου φαίνεται ξεκάθαρα το πόση απόσταση (~2cm) έχουν οι ανεμιστήρες από τις μνήμες. Καιρός ήταν να δούμε σε ένα mid tower σωστή μετατόπιση του ψυγείου στην οροφή. Και καλό είναι να αναφέρουμε επίσης ότι είναι από τα λίγα κουτιά που δεν μας προβλημάτισε με την μητρική της παρουσίασης και το πλαστικό της κάλυμμα, όπως πολλές φορές έχουμε δει στο πρόσφατο παρελθόν. Στο πίσω μέρος εγκαταστήσαμε ένα ψυγείο 1x120mm πάχους 45mm με έναν ανεμιστήρα. Ο χρήστης μπορεί να επιλέξει να εγκαταστήσει απευθείας το ψυγείο στο πίσω μέρος και τον ανεμιστήρα σε διάταξη push. Μπορεί επίσης να επιλέξει και το ανάποδο καθώς το κουτί δεν περιορίζει σε τίποτα τις επιλογές μας. Στην πρόσοψη τώρα μιας και δεν διαθέταμε ψυγείο 3x120mm εγκαταστήσαμε ένα ψυγείο 2x120mm πάχους 30mm. Εδώ υπάρχουν κάποια ναι μεν αλλά... Εάν ο χρήστης επιλέξει ψυγείο 3x120mm θα πρέπει να προσέξει να μην έχει μεγάλο tank, όπως για παράδειγμα η έτοιμη υδρόψυξη της Antec που έχουμε στην κατοχή μας. O λόγος είναι ότι σε αντίθεση με το διπλό ψυγείο, το τριπλό θα πρέπει αναγκαστικά να εγκατασταθεί με τα ρακόρ προς τα πάνω. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να χωρέσει κάτω από το pcb του front panel που φαίνεται στην 2η φωτογραφία που ακολουθεί. Καλό είναι λοιπόν και ασφαλέστερο να επιλέξει κάποιος τριπλό ψυγείο της Corsair για να είναι 100% σίγουρος. Ο Απολογισμός Και κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος μίας ακόμα παρουσίασης. Το κουτί ενώ αρχικά έδειχνε κάτι συνηθισμένο, είχε κρυφά χαρίσματα και ελπίζουμε μέσα από την παρουσίαση να σας δώσαμε να καταλάβετε γιατί διαφέρει από τα προηγούμενα. Είδαμε νέα πράγματα από την κατασκευάστρια, όπως την εξέλιξη του cable mamagement στο πίσω μέρος, αλλά και μία πολύ καλή μελέτη της οροφής σε προϊόν. Σήμερα δεν θα μπορέσουμε να γκρινιάξουμε για αυτόν τον έναν πόντο στην οροφή που αχ να τον είχε και θα χώραγε. Σήμερα είχαμε όλη την άνεση -σε ένα κουτί τυπικών διαστάσεων- να χωρέσουμε σχεδόν τα πάντα, εύκολα και γρήγορα. Βέβαια δεν πιστεύω να νομίζει κάποιος από εσάς ότι θα πούμε μόνο θετικά. Φυσικά και όχι! Τα ελαττώματα βέβαια δεν είναι πολλά. Το ένα ελάττωμα του κουτιού είναι οι λίγο τσιμπημένες θερμοκρασίες του λόγω του σχεδιασμού της πρόσοψης. Εκεί θα χρειαζόταν περισσότερος χώρος από τα 8mm στις δύο πλευρές του τζαμιού για να ανασάνει καλύτερα. Επίσης, είδαμε την θύρα USB type-C που τόσο καιρό αναφέραμε σαν έλλειψη στις παρουσιάσεις, αλλά "θυσιάστηκε" μία θύρα USB3.0. Προσωπικά θεωρώ ότι ένα σύγχρονο κουτί, στο front panel του πρέπει να έχει το ελάχιστο 2 θύρες USB3.0 και μία USB typeC. Κλείνοντας να αναφέρουμε ότι την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση η τιμή του κουτιού στην Ελληνική αγορά είναι 138,26€ για την λευκή και 123,90€ για την μαύρη έκδοση. Αυτό είναι και το τρίτο του αρνητικό μιας και μία τιμή γύρω στα 110 ευρώ είναι πιο ρεαλιστική κατά την γνώμη μου. Σίγουρα τα σχεδόν 140€ που κοστίζει αυτή την στιγμή στην χώρα μας η έκδοση που σας παρουσιάζουμε είναι πολλά. Παρακάτω σε μορφή λίστας μπορείτε να δείτε τα βασικότερα πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα του σημερινού κουτιού. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Αρκετός χώρος στο πίσω μέρος για την διευθέτηση των καλωδίων με τη βοήθεια καναλιού με velcro. Tempered Glass. Υποστήριξη eATX μητρικών. Χαμηλά επίπεδα θορύβου. Δυνατότητα εγκατάστασης σχεδόν οποιασδήποτε κάρτας γραφικών αλλά και ψύκτρας επεξεργαστή. Καλύπτρα στη θέση του τροφοδοτικού. Αρκετές θέσεις για την εγκατάσταση ανεμιστήρων. Δυνατότητα εγκατάστασης υδρόψυξης τριών ψυγείων. Τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες LL120 RGB μαζί με τον ολοκαίνουριο lighting node Core. Συμβατότητα με το iCUE software. Φίλτρα αφαιρούμενα και πλενόμενα. Αφαιρούμενο cage δίσκων. Μεγάλο CPU cut out. Αντικραδασμικό υλικό στο τροφοδοτικό. Δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο εκδόσεις σε λευκό ή μαύρο χρωματισμό. Τιμή στην Ελληνική αγορά. Τσιμπημένες θερμοκρασίες. Θα θέλαμε 2 θύρες USB3.0 στο front panel. Απουσία HDD activity LED Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Corsair iCUE 4000X RGB, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Για το TheLab.gr karmen1983
  10. DARK CORE RGB PRO SE Wireless Gaming Mouse & MM1000 Qi® Wireless Charging Mouse Pad Πρόλογος Η σειρά win without wires της Corsair απέκτησε πρόσφατα νέο εκπρόσωπο. Πρόκειται για το DARK CORE RGB PRO SE Wireless Gaming Mouse για FPS/MOBA και μάλιστα στην έκδοση pro SE δηλαδή με όλα τα καλούδια που θα μπορούσαν να το συνοδεύουν. Αναμφίβολα θα έλεγε κανείς ότι οι gamers γενικώς δεν έλκονται ιδιαίτερα από ασύρματα περιφερειακά, τόσο διότι δεν είθισται να έχουν την απόκριση του καλωδίου όσο και για την πιθανότητα να μας αφήσουν από ρεύμα στην κρισιμότερη στιγμή, μιας και οι αυξημένες απαιτήσεις είναι αντίστοιχα και ενεργοβόρες, πόσο δε αν απαιτούμε το αντικείμενο να εξοπλίζεται και με τον αντίστοιχο led φωτισμό που σχεδόν επιβάλει πλέον η κατηγορία. Τα πράγματα όμως δεν είναι απαραίτητα έτσι, όχι τουλάχιστον για έναν κορυφαίο κατασκευαστή όπως η Corsair. Αν μάλιστα συνδυαστεί και με ένα mousepad όπως το MM1000, που πέραν της κορυφαίας επιφάνειας κύλισης προσφέρει και ασύρματη φόρτιση, τότε το πακέτο λαμβάνει άλλες διαστάσεις. Τον συνδυασμό αυτόν θα έχουμε την χαρά να εξετάσουμε στο άρθρο αυτό. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Ο παρακάτω κλασικός πίνακας χαρακτηριστικών από την σελίδα της Corsair για το DARK CORE RGB PRO SE δίνει μια καλή ιδέα για το περί τίνος πρόκειται. Με την τιμή του να είναι στα 109,99€ στην επίσημη σελίδα του κατασκευαστή και στην Ελληνική αγορά από 107€ έως και 123,50€. Με την πρώτη ματιά το 8 πλήκτρων 18.000 DPI palm mouse, με τις 9 ζώνες RGB φωτισμού και τα κατ’ επιλογήν 1 ή 2 kHz report rate, δεν θα προϊδέαζε σε καμία περίπτωση ότι πρόκειται για ασύρματο ποντίκι. Έρχονται ωστόσο να μας ξεκαθαρίσουν τα πράγματα τόσο ο τρόπο σύνδεσης, ασύρματος ή ενσύρματος, όσο και οι επιδόσεις της ζωής της επαναφορτιζόμενης μπαταρίας, που δίνονται ξεχωριστά για τον slipstream δέκτη των 2,4GHz και για την εναλλακτική Bluetooth σύνδεση. Αν εξαιρέσει κανείς τις αρχαίες και από καιρό παντελώς κατηργημένες PS/2 και serial com, άλλος τρόπος σύνδεσης ακόμα δεν υπάρχει! Πολύ πιο λιτά τα πράγματα για το MM1000 των 89,99€ για την επίσημη σελίδα και από 85€ έως και 109,50 για την ελληνική αγορά. Τα χαρακτηριστικά του περιορίζονται στην εγγύηση, το υλικό, τις διαστάσεις αλλά και την ενημέρωση για το ότι ενσωματώνει και μια USB 2.0 ως passthrough. Εδώ θα ήθελα να παρατηρήσω ένα προφανώς τυπογραφικό λάθος μιας και η passthrough είναι USB 3.0 και όχι USB 2.0, τόσο κατά τον χρωματισμό της, σε μοβ ενδεικτική απόχρωση, όσο και κατά το βιβλιαράκι οδηγιών, αλλά και σύμφωνα με τις δοκιμές μας. Συσκευασία και περιεχόμενα Για μια ακόμη φορά η γνώριμη κιτρινόμαυρη συσκευασία, με αντίθετη χρωματική σύνθεση αυτή τη φορά σε σχέση με τις αντίστοιχες των control freak συσκευών που δοκιμάσαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Δηλαδή με μαύρο φόντο στις δύο μεγάλες επιφάνειες και κίτρινο περιφερειακά. Κατά τα άλλα παρόμοιες σχεδιαστικά και οργανωτικά. Εμπρός, και πάλι δεσπόζει το μαύρο DARK CORE RGB PRO SE σε μεγάλη γυαλιστερή φωτογραφία στο κέντρο, αρκετά δυσδιάκριτη όμως στο επίσης μαύρο φόντο. Αντίθετα, το λογότυπο του κατασκευαστή επάνω αριστερά, το όνομα και ο χαρακτηρισμός του προϊόντος κάτω αριστερά και τα λογότυπα των υποστηριζόμενων τεχνολογιών κάτω δεξιά, είναι εντελώς ξεκάθαρα. Πίσω, επίσης το μαύρο φόντο δεν αφήνει την φωτογραφία να αναδείξει το προϊόν, αλλά τα λευκά γράμματα των χαρακτηριστικών και των απαιτήσεων από το σύστημα, σε 9 γλώσσες, είναι ευανάγνωστα. Στο αριστερό κίτρινο πλαϊνό αντίθετα, βρίσκουμε την μόνη ευδιάκριτη φωτογραφία και στο δεξί το ότι δεν χρειαζόμαστε καλώδια για την νίκη. Επάνω, λιτά το εταιρικό λογότυπο και τον τίτλο του προϊόντος και κάτω την κλασική ανάλυση χαρακτηριστικών, περιεχομένου, σειριακού και κωδικών. Μέσα τώρα, έχουμε την γνώριμη κίτρινη θήκη με το διάφανο πλαστικό να προβάλει το ποντίκι και να κρύβει κάτω από αυτό τέσσερα φυλλάδια αυτή τη φορά και το USB-A σε USB-C καλώδιο σύνδεσης. Από φυλλάδια, έχουμε ένα εξάπτυχο με τις βασικές οδηγίες σε δέκα γλώσσες, την προτροπή χρήσης του iCUE και τις οδηγίες ασύρματης σύνδεσης και για τους δύο τρόπους, slipstream ή Bluetooth, ένα επτάπτυχο με την εγγύηση σε δώδεκα γλώσσες, ένα τρίπτυχο με «υποδείξεις προστασίας περιβάλλοντος» σε δεκαοκτώ γλώσσες μεταξύ τον οποίον και τα Ελληνικά ως μοναδική εμφάνιση τους και ένα εξάπτυχο με οδηγίες ασφαλείας και όρων καλής χρήσης για το ποντίκι και την μπαταρία του. Αφαιρώντας το ποντίκι από την διάφανη θήκη του, εμφανίζεται κάτω από αυτό μία ακόμα στην οποία φωλιάζουν ο ασύρματος πομποδέκτης και ένα πλαστικό ανταλλακτικό, θα δούμε παρακάτω την χρησιμότητα του. Στο MM1000 τώρα, τα πράγματα δεν διαφέρουν και πολύ. Μεγάλη σκληρή ποιοτική συσκευασία, με το μαύρο να κυριαρχεί παντού, έχοντας κίτρινες λωρίδες να ενώνουν τις ακμές του λιτά και αρκετά για να μας κάνουν ξεκάθαρο τον κατασκευαστή. Το λευκό λογότυπο του κατασκευαστή, ακολουθούμενο από την φωτογραφία του ίδιου του mousepad, κυριαρχεί σε κάθε πλευρά. Το χαρακτηριστικό Qi μας ξεκαθαρίζει την Wireless Charging δυνατότητα που μας προσφέρει. Τα άσπρα και κίτρινα γράμματα και εδώ είναι ιδιαιτέρως ευδιάκριτα στο μαύρο φόντο, παρέχοντάς μας κάθε πληροφορία για περιεχόμενα και δυνατότητες. Οι φωτογραφίες των αντικειμένων τώρα, στο εμπρός και πίσω μέρος, αν και δεν προσφέρουν αντίθεση, ομοιόχρωμες γαρ με το φόντο, είναι ιδιαιτέρως ευμεγέθεις και αρκετά ευδιάκριτες, ξεκαθαρίζοντάς μας τόσο τα αντικείμενα που περιλαμβάνει η συσκευασία, όσο και τον τρόπο χρήσης τους. Στην μπροστινή δε συμπεριλαμβάνεται και το ποντίκι της δοκιμής μας, προτρέποντας μας ξεκάθαρα για τον συνδυασμό. Περιφερειακά, οι τρεις πλευρές, επάνω και δεξιά - αριστερά, είναι πανομοιότυπες περιλαμβάνοντας τα βασικά λογότυπα εταιρείας και αντικειμένου, καθώς και των χαρακτηριστικών. Η κάτω πλευρά περιλαμβάνει τα περιεχόμενα σε έξι (6) γλώσσες αλλά και το κλασικό αυτοκόλλητο με τα barcodes. Ανοίγοντας τώρα την σκληρή χάρτινη συσκευασία, αντικρίζουμε το πολυπόθητο MM1000 να φωλιάζει σε ένα κλασικό προστατευτικό πλαστικό, με τους αντάπτορες σε αντίστοιχες θέσεις επάνω δεξιά σε αυτό και από κάτω του το χοντρό σλιβαρισμένο καλώδιο με τα δύο USB-A βύσματα. Αφαιρώντας το MM1000 από τη θέση του, υπάρχει μια δεύτερη υποδοχή που φιλοξενεί τα τέσσερα έγραφα, τα δύο κλασικά λευκά πολύπτυχα για την εγγύηση και τις οδηγίες ασφαλείας αλλά και δύο μαύρα βιβλιαράκια, ένα εικοσασέλιδο (20) για την ασφάλεια και την συμμόρφωση χρήσης σε εννέα γλώσσες και ένα ογδόντα τεσσάρων (84) σελίδων με οδηγίες χρήσης σε δέκα (10) γλώσσες. Φυσικά, μόνη παρουσία των Ελληνικών στο σύνολο οι ταπεινές εννέα (9) γραμμές με τις «υποδείξεις σχετικά με την προστασίας περιβάλλοντος» στο αντίστοιχο τρίπτυχο. Πολύ χαρτί και δε βρίσκω και τον λόγο. \ Κάτω από τον φακό Με λιτές γραμμές, ομοιόμορφο σχεδιαστικά χωρίς ιδιαίτερα εξογκώματα αλλά με ξεκάθαρους διαχωρισμούς, αυτό το ασύρματο gaming mouse φαίνεται εργονομικό και θελκτικό. 33.mp4 Προφανώς, το πρώτο πράγμα που κάνει κανείς πιάνοντας το, αφού έχει τοποθετήσει τον USB δέκτη στον υπολογιστή του, είναι να αναζητήσει το κουμπί ενεργοποίησης. Και εδώ, η πρώτη ευχάριστη έκπληξη, για όσους δεν έχουν διαβάσει τα χαρακτηριστικά του. Ο διακόπτης είναι τριών θέσεων με κεντρική αυτή της απενεργοποίησης και εκατέρωθεν τις επιλογές για σύνδεση με τον δέκτη του ή Bluetooth. Ορμώμενος από εκεί αναζητώ να συνδέσω το USB-C καλώδιο που περιλαμβάνει η συσκευασία στο μπροστινό μέρος του ποντικιού για να επιβεβαιώσω τις υποψίες μου ότι μπορεί κανείς να το λειτουργεί κανονικά και έτσι. Αποτέλεσμα; Κάθε γνωστός δυνατός τρόπος επικοινωνίας υπάρχει… ασύρματα με τον δέκτη του, ασύρματα μέσω Bluetooth και ενσύρματα φορτίζοντάς το ταυτόχρονα. Και φυσικά, σε κάθε περίπτωση ενεργοποίησης, το αυτονόητο πλέον της κατηγορίας, RGB φωτισμός παντού, με το λογότυπο να κυριαρχεί στο σύνηθες σημείο. 44.mp4 Αναλυτικότερα: Κοιτώντας το από πάνω βλέπουμε ένα καλλίγραμμο μαύρο gaming mouse με τα γνωστά ποιοτικά πλαστικά της εταιρείας σε σκούρο ματ περλέ για το επάνω μισό, ανοικτό ματ ανάγλυφο για την μέση και κάτω και μια γυαλιστερή λωρίδα για τελείωμα. Το επάνω μισό καλύπτεται από τα δύο βασικά κουμπιά χωρισμένα στην μέση από την ρόδα κύλισης, ακολουθούμενη από ένα μικρό μακρόστενο led για την ένδειξη φόρτισης και το κουμπί επιλογής γενικού προφίλ. Η ρόδα κύλισης καλύπτεται από λάστιχο και αφήνει να φανεί εκατέρωθεν ο RBG φωτισμός της. Το αριστερό βασικό κουμπί διακόπτεται στο αριστερό του μέρος για να φωλιάσουν τα δύο ακόμα κουμπιά, αυτά για την επιλογή των DPI προφίλ, αριστερότερα των οποίων φαίνεται και το σημείο ανάπαυσης του αντίχειρα. Στο σημείο αυτό, παρακάμπτοντας ελαφρώς την σειρά, θα τοποθετήσω και το έξτρα πλαστικό που υπάρχει στη θήκη μαζί με τον USB δέκτη. Η θέση του ως αντικαταστάτη του υπάρχοντος στο δεξιό πλαϊνό, είναι για την δημιουργία σημείου ανάπαυσης και για το μικρό μας δάκτυλο. Ο λόγος που το κάνω αυτό είναι διότι μου συμπληρώνει τόσο όμορφα την εικόνα, ως συνέχεια του αντίστοιχου αριστερού, θα το άφηνα ακόμα και αν δεν εξυπηρετούσε το σκοπό του, που το κάνει κιόλας. Στο κέντρο του κάτω μέρους, υπάρχει το κλασικό RGB παράθυρο με το λογότυπο της Corsair, και αρκεί. Εμπρός, υπάρχει η USB Type C υποδοχή για το καλώδιο, ανάμεσα σε ανάγλυφες βέργες για ντεκόρ. Δεξιά, εκ πρώτης όψεως λιτό αλλά σε δύο επιλογές μια απλή λεία ή μία ανάγλυφη με finger rest και πάντα με ένα διακριτικό RGB led στην πίσω βάση της. Η μαγνητική στήριξη τους είναι τόσο σταθερή που δεν σε προϊδεάζει ότι αφαιρούνται, παρά ταύτα η αφαίρεσή τους εκτός από πολύ εύκολη αποκαλύπτει και μια βάση τοποθέτησης του USB δέκτη, έξυπνο και βολικό για μεταφορά. Περνώντας τέλος αριστερά, συναντούμε και πάλι ανάγλυφο πλαστικό που ξεκινά από το thumb rest και σβήνει προς τα επάνω, συναντώντας δύο οριζόντια τοποθετημένα κουμπιά που αγκαλιάζονται από έναν τριζωνικό αυτή τη φορά RGB led φωτισμό. Εμπρός,τρεις διακριτικές led κουκίδες που μας ενημερώνουν για την επιλογή του DPI προφίλ και πίσω ένα ακόμη RGB led, παρόμοιο του αντιδιαμετρικά τοποθετημένου της δεξιάς μεριάς. 55.mp4 Τέλος, γυρνώντας το ποντίκι ανάποδα, κυριαρχούν τα τεφλόν κύλισης ακόμα και στο δεξί thumb rest, αν τοποθετηθεί αυτό, με μικρή εξαίρεση το κεντρικό ενημερωτικό με τις άπειρες πληροφορίες, και τέλος τον διακόπτη επιλογής ασύρματης σύνδεσης στο κάτω μέρος. Περνώντας στο MM1000 τώρα, έχουμε μια μεγάλη, σκληρή, σαγρέ επιφάνεια να πατάει σταθερά επάνω σε ανάγλυφο, σκληρό, αντιολισθητικό λάστιχο. Επάνω αριστερά, ένα εξόγκωμα για την έξοδο του καλωδίου σύνδεσης και την είσοδο της USB 3.0, με ανάγλυφο το καραβάκι λογότυπο του κουρσάρου και το ενδεικτικό led λειτουργίας και δεξιά του διακριτικούς κύκλους ένδειξης του σημείου ασύρματης φόρτισης Τέλος, το πακέτο συμπληρώνουν το στρογγυλό εξάρτημα, πηνίο, με την USB Micro B έξοδο για τις συσκευές που δεν έχουν δυνατότητες ασύρματης φόρτισης και δύο μετατροπείς από USB Micro B σε Lightning και USB Type C αντίστοιχα ώστε να καλυφθεί κάθε ανάγκη. Λειτουργικότητα Οι δοκιμές του DARK CORE RGB PRO SE έγιναν, όπως και με τα προηγούμενα ποντίκια, με τα mouse pads Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και την κλασική επιφάνεια ενός γραφείου, αν και φυσικά το μεγαλύτερο κομμάτι της γενικότερης χρήσης έγινε με το MM1000,διακριτικά προτεινόμενη επιλογή από την Corsair για compo set, μιας και στην βασική φωτογραφία του κουτιού του MM1000 υπάρχει επάνω του ένα DARK CORE RGB PRO SE. Κλασικό μεγάλο palm mouse, αμιγώς για δεξιόχειρες, άνετο, καλοζυγισμένο, με τις μεγάλες Teflon επιφάνειες να διευκολύνουν την ομαλότητα της κίνησης, γλιστρώντας άνετα και στρωτά τα 142g του σε κάθε επιφάνεια, σχεδόν χωρίς διαφορά. Tα δύο βασικά κουμπιά καταλαμβάνουν σχεδόν το μισό μπροστινό μέρος. Tα δε 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστα πατήματα που υπόσχεται η Corsair, είναι αρκετά. Η φωτιζόμενη ρόδα είναι βολική και στρωτή, όπως σε όλα τα αδερφάκια της οικογενείας, εξυπηρετεί περίπου κάθε λαβή πέραν της προκαθορισμένης palm grip, το δε κλικ της είναι ακριβές και όσο σκληρό χρειάζεται για να μην πατιέται κατά λάθος αλλά και να μην ενοχλεί όταν το χρησιμοποιεί κανείς. Κάτω από αυτή, εδρεύει το κουμπί επιλογής των απείρων εν δυνάμει προφίλ στο iCUE και τριών hardware, διακριτικό και σαφές, εύκολα το βρίσκει κανείς χωρίς όμως να το πατά κατά λάθος. Στο αριστερό μέρος του αριστερού βασικού κουμπιού βρίσκονται δύο επιπλέον, για την επιλογή της επιθυμητής εκ των τριών DPI θέσεων για κάθε προφίλ, εύκολα και απλά, Up or Down, και με τα αντίστοιχα ενδεικτικά led από κάτω τους. Η ανεύρεση τους δεν είναι πολύ δύσκολη αλλά όχι και τόσο εύκολη, χωρίς ιδιαίτερη σημασία όμως. Αντίθετα, τα δύο επιπλέον κουμπιά που βρίσκονται κάτω και πίσω από αυτά είναι ακριβώς στη θέση που πρέπει, ακριβώς επάνω από τον αντίχειρα. Στα δεξιά, πλην του μικρού πλαϊνού RGB led δεν υπάρχει κάτι, αν εξαιρέσει κανείς το αφαιρούμενο πλαστικό που κρύβει την θέση φύλαξης του slipstream δέκτη και που η εναλλακτική του επιλογή με το little finger rest εμένα πολύ με βόλεψε. Τα 18.000 DPI, σχεδόν στάνταρ της Corsair σε αυτές τις σειρές, με δυνατότητα ρύθμισης ανά ένα DPI σε τρεις επιλογές για κάθε προφίλ και η επιλογή 1GHz ή 2GHz report rate ορίζουν το ταβάνι για τον ανταγωνισμό και αφήνουν στον χρήστη κάθε περιθώριο ρύθμισης, χωρίς συμβιβασμούς. Το σκληρό καλώδιο με τα μεγάλα βύσματα δεν θα ενοχλήσει, αν επιλέξει κάποιος να το χρησιμοποιήσει έτσι. Η δε ποιότητα του, δείχνει ανθεκτικότητα σε χρόνο και χρήση. Φυσικά, η επιλογή του εν λόγω ποντικιού θα γίνει με βάση - κυρίως - την ασύρματη σύνδεσή του. Εδώ, έχουμε τόσο τη δυνατότητα σύνδεσης με τον slipstream δέκτη των 2.4GHz όσο και αυτή της Bluetooth. Μόνη ένσταση, ότι στη δεύτερη περίπτωση, δουλεύει μεν άψογα, αλλά σαν να μην υπάρχει iCUE, μιας και δεν αναγνωρίζει το DARK CORE RGB PRO SE, στερώντας του φυσικά τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα ρυθμίσεων και αυτοματισμών, πλην των ενσωματωμένων τριών μνημών. Το ότι δεν μπορεί το iCUE να το αναγνωρίσει μέσω Bluetooth αναφέρεται σαφώς και στην σελίδα του κατασκευαστή, δεν ξέρω το λόγο αλλά θα ήταν καλό να μπορούσε αν το Bluetooth ως τεχνολογία το επιτρέπει τεχνικά. Ευτυχώς η μεταφορά του USB δέκτη είναι εύκολη και ασφαλής στην ειδική υποδοχή που έχουν προβλέψει. Οι ασύρματες δυνατότητές του όμως δεν σταματούν στην επικοινωνία, αλλά συνεχίζονται και στην φόρτιση, και μάλιστα με Qi compatible τρόπο, δίνοντας μας δηλαδή την δυνατότητα να το φορτίζουμε σε οποιοδήποτε συμβατό φορτιστή, αντικείμενο όλο και λιγότερο σπάνιο μιας και υποστηρίζεται από πολλά smartphones πλέον και επιλέγεται αντιστοίχως και από όλο και περισσότερους χρήστες. Εδώ, ολοκληρώνοντας λίγο πολύ με το ποντίκι παίρνει σκυτάλη το ποντικοδρόμιο MM1000, ως λογική πρόταση της Corsair για ολοκληρωμένο σετ. Η μεγάλη, σαγρέ επιφάνεια των 36cm x 26cm υπόσχεται να μην αφήσει τον χρήστη της από χώρο, χωρίς να καταλαμβάνει όμως και όλο το γραφείο. Tα δε μόλις 6mm πάχους, το κάνουν σχεδόν ανύπαρκτο υψομετρικά. Επιπροσθέτως, η λαστιχένια αντιολισθητική βάση δεν του επιτρέπει να μετακινείται για κανέναν λόγο ακούσια. Το μόνο που σπάει τη λιτή μονοτονία, είναι οι χαρακτηριστικοί κύκλοι στο επάνω δεξί άκρο, ένδειξη της θέσης ασύρματης φόρτισης, που δυστυχώς αποδείχθηκαν απαραίτητοι μιας και χρειάζεται, ομολογώ απογοητευτικά, μεγάλη ακρίβεια στην τοποθέτηση της όποιας προς φόρτιση συσκευής. Δοκιμάζοντας τόσο το DARK CORE RGB PRO SE όσο και ασύρματα smartphones, ως την συνηθέστερη επόμενη επιλογή, παρατήρησα ότι με λιγότερο από μισό εκατοστό μετακίνησης από τη βέλτιστη θέση, η φόρτιση πέφτει στο μισό και με άλλο τόσο σταματά εντελώς. WirelessCharge1.mp4 Όμοια είναι η κατάσταση και με τον μετατροπέα που περιλαμβάνει το πακέτο, για όσες συσκευές δεν έχουν την δυνατότητα ασύρματης φόρτισης, ο οποίος κακώς κατά την γνώμη μου δεν λειτουργεί και ανάποδα. Με τη χρήση του μετατροπέα, προσφέρονται μεν επιλογές σύνδεσης για το πλείστο των μη Qi συσκευών αλλά με τους τόσους περιορισμούς, όπως η ακρίβεια στη θέση και η καθυστέρηση εκκίνησης φόρτισης, θα έλεγα ότι καθίσταται δυσλειτουργικό έως και ανούσιο μιας και δεν το κάνει ευκολότερο από το να φορτίζει κανείς με καλώδιο απλά ποιο ενεργοβόρο. WirelessCharge2.mp4 Στο παρακάτω διάγραμμα παρατηρούμε τα σκαμπανεβάσματα της φόρτισης, όπως αυτά καταγράφηκαν μετακινώντας ελάχιστα το DARK CORE RGP PRO SE κατά τη φόρτισή του, στην προσπάθεια μου να βρω την βέλτιστη θέση. Στο επάνω αριστερό άκρο υπάρχει ένα μεγάλο εξόγκωμα για την έξοδο του καλωδίου και την bypass USB. OK με το καλώδιο, αλλά άβολη η θέση της μοναδικής USB εισόδου, εκτός και αν βάλετε κάτι μόνιμα εκεί, τον δέκτη του ποντικιού π.χ. μιας και δεν υπάρχει ενσωματωμένος, κάτι που αποτελεί σοβαρή έλλειψη κατά τη γνώμη μου. Έλλειψη αποτελεί και η μη ύπαρξη 1-2 ακόμα USB εισόδων, καθώς επιπλέον καλώδιο υπάρχει, αν θέλουμε να διατηρήσουμε το bypass απαραίτητα. Και εδώ ερχόμαστε στα δύο μεγάλα USB-A βύσματα στην άκρη του καλωδίου. Το ένα εξ αυτών χοντρότερο και με χαρακτηριστική μοβ απόχρωση παραπέμπει σε USB 3, το δεύτερο λεπτότερο και λευκό, πιθανόν σε USB 2, δεν διευκρινίζεται όμως πουθενά. Σε κάθε περίπτωση, από άποψης ισχύος για την φόρτιση, είτε ασύρματα είτε ενσύρματα στην USB στο MM1000, δεν αλλάζει κάτι, ανεξάρτητα από το αν συνέδεσα το ένα εκ των δύο ή και τα δύο στο PC. Ενδεχομένως να υπάρχουν για τις περιπτώσεις που το PC δεν δίνει αρκετό ρεύμα στις USB του, διαφορετικά δεν καταλαβαίνω γιατί. Όσον αφορά την USB bypass για μεταφορά δεδομένων αυτή λειτουργεί μόνο από το χοντρό εκ των δύο καλωδίων, πράγμα αναμενόμενο άλλωστε. Μοναδικό LED στην όλη κατασκευή είναι αυτό στο εξόγκωμα, για να μας δείχνει αν είναι συνδεδεμένο και αν φορτίζει κάτι, και από την συχνότητα του και πόσο γρήγορα. Υπάρχει και ένα μικρό επάνω στον μετατροπέα της ασύρματης φόρτισης για τον ίδιο λόγο και λειτουργεί αντίστοιχα και αυτό σε δύο συχνότητες ανάλογα με την ταχύτητα φόρτισης. Νομίζω ότι στην εποχή των RGB θα έπρεπε να υπάρχει και κάποιος φωτισμός, αναγνωρίσιμος και ρυθμιζόμενος από το iCUE, αλλά μπορεί να ζητάω και πολλά. Corsair iCUE Εδώ, ξεκινώντας ανάποδα την σειρά μιας και δεν υπάρχει τίποτα για το MM1000, όχι μόνο δεν αναγνωρίζεται από το iCUE αλλά και να αναγνωριζόταν δεν έχει και κάτι για να ρυθμίσεις. Περνώντας τώρα στο DARK CORE RGP PRO SE επανερχόμεθα στην γνώριμη πληθώρα. Actions, lighting effects, DPI, ότι τραβά η ψυχή σου. Επιγραμματικά θα αναφερθώ στα βασικά. Όποιος ενδιαφέρεται να δει το iCUE αναλυτικότερα, μπορεί να ανατρέξει στο review του @pol77 για το Corsair Wireless Combo που συμπεριλαμβάνει και το DARK CORE RGB PRO SE. Στην καρτέλα των προφίλ βρίσκονται και οι τρεις hardware θέσεις αποθήκευσης, βολικότατες σε όποιον σκοπεύει να μετακινεί το ποντίκι, ακόμα περισσότερο δεδομένης της μη αναγνώρισης του από το iCUE σε σύνδεση Bluetooth, σε περίπτωση που κάποιος το χρησιμοποιήσει έτσι, περιορισμός που αναφέρεται και στη σελίδα της Corsair. Στα actions έχουμε επιλογή για κάθε ένα από τα επτά κουμπιά - ναι οκτώ είναι στο σύνολο αλλά το αριστερό βασικό πάντα εξαιρείτεαι των επιλογών. Στην περίπτωση μας εξαιρείται και το κουμπί των προφίλ, στην παρακάτω καρτέλα των hardware actions. Άπειρες και οι επιλογές για τα Lighting Effects με RGB σε οκτώ ζώνες, μιας και η φωτιζόμενη γραμμή που αγκαλιάζει τα πλήκτρα forward και back αποτελείται από τέσσερις ξεχωριστές. Τρία είναι τα προεπιλεγμένα DPI σε κάθε προφίλ, συν το sniper, απολύτως παραμετροποιήσιμα όπως πάντα από 1 έως 18.000 DPI ανά 1 και εν δυνάμει επιλογή χωριστά σε κάθε άξονα και RGB επιλογή για την σήμανση του καθενός εξ αυτών, γνωστά πια. Πολύ σημαντική στην περίπτωση του DARK CORE RGP PRO SE είναι η καρτέλα των ρυθμίσεων - settings - μιας και από εδώ, πέρα των κλασικών, όπως π.χ. τα update και το pairing του δέκτη, μπορούμε να επιλέξουμε polling rate και μάλιστα ξεχωριστά για καλώδιο ή για USB δέκτη, να επιλέξουμε εξοικονόμηση μπαταρίας ή χρόνο για sleep αλλά και να ενεργοποιήσουμε την εμφάνιση ένδειξης μπαταρίας στην μπάρα ενημερώσεων των windows. Εδώ να σημειώσω ότι η ένδειξη της μπαταρίας είναι μόνο τριών σταδίων, high, middle, low, θα προτιμούσα να βλέπω περισσότερες πληροφορίες όπως π.χ. ποσοστό επί τοις εκατό, αντίστοιχα στην σύνδεση μέσω Bluetooth η πληροφορία αυτή είναι διαθέσιμη. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιούμε είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Φυσικά, όπως προανέφερα, στο συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως το MM1000, που δεν έδωσε όμως διαφορές από το MM300 σε αρκετές δειγματοληπτικές μετρήσεις και για το λόγο αυτό προτίμησα να χρησιμοποιήσω το MM300 για λόγους απόλυτης ομοιομορφίας συνθηκών με τα υπόλοιπα. Παρακάτω θα δούμε τρεις ομάδες των γνωστών μας διαγραμμάτων, μια για σύνδεση μέσω USB καλωδίου, μία για ασύρματη μέσω του slipstream δέκτη και μία μέσω Bluetooth. Στην περίπτωση του USB καλωδίου και της ασύρματης μέσω slipstream υπάρχουν δύο εγγραφές στον κάθε πίνακα, μια με ρυθμισμένο το polling rate στα 1000 Hz (PR 1k) και μία στα 2000 Hz (PR 2k). Υπάρχει η δυνατότητα και για 125 Hz, 250 Hz και 500 Hz αλλά δεν βρήκα λόγο να επεκταθώ τόσο. Σύνδεση μέσω καλωδίου USB Ασύρματη σύνδεση μέσω του δέκτη slipstream Ασύρματη σύνδεση μέσω Bluetooth. Επιπλέον των μετρήσεων των επιδόσεων, σημαντική για το DARK CORE RGP PRO SE είναι και η μέτρηση του χρόνου φόρτισης τόσο για την ενσύρματη όσο και για την ασύρματη. Για πλήρη φόρτιση λοιπόν από εντελώς άδειο χρειάστηκαν δύο ώρες (1:59 και κάτι δευτερόλεπτα για την ακρίβεια) τόσο για την ασύρματη όσο και για την ενσύρματη με την ενσύρματη να το εμφανίζει φορτισμένο δώδεκα περίπου λεπτά (12’) νωρίτερα και την ασύρματη, αξιοπεριέργως, περίπου δεκαπέντε (15’). Φυσικά στην ασύρματη φόρτιση ή συνολική κατανάλωση κυμάνθηκε 40% περίπου περισσότερο, αναμενόμενο, μιας και υπάρχουν μεγάλες απώλειες κατά την διαδικασία. Επιπλέον, υπάρχει και μια κατανάλωση καθ’ όλη τη διάρκεια και μετά την πλήρη φόρτιση της τάξεως των 0,25 ampere περίπου. Υπενθυμίζω σε αυτό το σημείο ότι η διάρκεια ασύρματης χρήσης του DARK CORE RGP PRO SE κυμαίνεται σύμφωνα με τον κατασκευαστή σε 16 έως 36 ώρες για σύνδεση με slipstream και σε 18 έως 50 για Bluetooth, ανάλογα με την χρήση φωτισμού, κάτι που ανταποκρίνεται λίγο πολύ και στην πραγματικότητα σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μου. Εμπειρία Χρήσης Δεν θα μπορούσε φυσικά κανείς παρά να περιμένει και από αυτόν τον εκπρόσωπο της Corsair μια άνετη και αποδοτική συμβίωση. Ξεκούραστο και άνετο, αν και αμιγώς για δεξιόχειρες, δεν απαγορεύει την χρήση με το αριστερό, φυσικά με κάποιους περιορισμούς. Η ομαλή κίνηση και τα μαλακά κουμπιά συμβάλουν στην άνετη πολύωρη χρήση. Η έλλειψη καλωδίου είναι βολική αλλά και η χρήση καλωδίου δεν επηρεάζει ουσιαστικά στην άνεση. Φυσικά, η ανάγκη προσθήκης μπαταρίας ανεβάζει το βάρος αλλά οι μεγάλες επιφάνειες τεφλόν και το σωστό ζύγισμα εξομαλύνουν ουσιαστικά την κατάσταση. Ο φωτισμός είναι αρκετός με ενδιαφέρον σημείο την τεσσάρων ζωνών λεντογραμμή επάνω από τον αντίχειρα, ενώ οι υπόλοιπες ζώνες είναι σε αναμενόμενα μεν σημεία αλλά αφανείς κατά την χρήση, με εξαίρεση τα τρία ενημερωτικά φωτάκια των DPI προφίλ. To iCUE, όπως πάντα, θα μας επιτρέψει να ρυθμίσουμε ό,τι σχεδόν φανταστούμε, με αυτόματες επιλογές για κάθε επιθυμητό πρόγραμμα και σε αρκετά προφίλ. Τα τρία hardware εξ αυτών, διευκολύνουν ακόμα περισσότερο την μετακίνηση, σε συνεργασία με την Bluetooth δυνατότητα αλλά και με την έξυπνη θήκη του slipstream δέκτη. Μικρή εξαίρεση στην κατά τα αλλά εξαιρετική εμπειρία αποτέλεσε το MM1000, που αν και ήταν αρκετά καλό ως επιφάνεια, τα επιπρόσθετα χαρακτηριστικά του προσωπικά δεν με ικανοποίησαν, ειδικά σε σχέση με το κόστος του. Δεν κατάλαβα ακριβώς την επιλογή δύο άκρων στο χοντρό USB καλώδιο, μιας και δεν διαχωρίζουν τις υπηρεσίες bypass USB και ασύρματης φόρτισης, εκτός και αν υπάρχουν ως επιλογή μόνο για τη χρήση σε συστήματα που δεν μπορούν να δώσουν αρκετό ρεύμα σε μία μόνο USB έξοδο. Στο δικό μου πάντως, ουδεμία διαφορά έδωσε η χρήση του ενός ή και των δύο παρά μόνο στο ότι μοιράζονται το ρεύμα αν χρησιμοποιηθούν και τα δύο. Η ασύρματη φόρτιση είναι μεν Qi-compatible, πράγμα πολύ βολικό, θέλει όμως μεγάλη ακρίβεια στην τοποθέτηση της συσκευής. Οι δε επιπλέον μετατροπείς είναι OK… αν και θα προτιμούσα να επεκταθεί η θέση φόρτισης σε πέραν του ενός σημείου, ιδανικά θα έλεγα σε όλο το mousepad, ώστε να φορτίζει και κατά τη χρήση, αν αυτό ήταν εφικτό. Μπορεί να ακούγομαι πολύ απαιτητικός αλλά για ένα διόλου φτηνό mousepad και μάλιστα της Corsair μιλάμε. Προσωπικά, λάθος θεωρώ και την επιλογή της Corsair να μην ενσωματώσει στο MM1000 έναν slipstream δέκτη σε κάθε περίπτωση, ενδεχομένως και 1 USB hub, μιας και χώρος δείχνει να υπάρχει. Επίλογος - Συμπεράσματα Αναμφισβήτητα κορυφαία ασύρματη επιλογή το DARK CORE RGP PRO SE, θα ικανοποιήσει όποιον το επιλέξει, με μοναδικά χαρακτηριστικά και κορυφαία ποιότητα. Προσωπικά ικανοποιήθηκα απολύτως στο μέχρι στιγμής διάστημα που πέρασα μαζί του και σκοπεύω να συνεχίσω. Η ακρίβεια των κινήσεων, η αμεσότητα και η ποιότητά του, είναι χαρακτηριστικά όχι πολύ συνηθισμένα για ασύρματα ποντίκια. Η δε δυνατότητα επιλογής κάθε είδους σύνδεσης είναι εξαιρετική, με μόνη μικρή ένσταση την μη αναγνώριση του προϊόντος από το iCUE όταν αυτό βρίσκεται σε σύνδεση μέσω BLuetooth, που οι άπειρες ρυθμίσεις του πάντα συμβάλουν στην εμπειρία. Δυστυχώς δεν ήταν αντίστοιχα καλή και η εμπειρία μου με το MM1000. Η σαγρέ επιφάνεια του δημιουργεί ένα θόρυβο και μια αίσθηση κατά την κύλιση που εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει, είμαι βέβαια σίγουρος ότι σε άλλους θα είναι αδιάφορη ενδεχομένως και θελκτική. Οι έλλειψη φωτισμού είναι κατά την γνώμη μου σοβαρή, καθώς και η επιλογή απουσίας επιπλέον USB υποδοχών, ενδεχομένως και ενός ενσωματωμένου slipstream δέκτη, καθώς η τιμή του δεν νομίζω ότι δικαιολογούσε όλες αυτές τις ελλείψεις. Ο Qi-compatible φορτιστής είναι ενδιαφέρον αξεσουάρ αλλά η ακρίβεια τοποθέτησης που απαιτεί δεν με έκανε να αντικαταστήσω μια αντίστοιχη αυτόνομη συσκευή που έχω στο γραφείο μου, αλλά ίσως να εξυπηρετήσει όσους δεν έχουν καθόλου. DARK CORE RGP PRO SE Όλοι οι τρόποι επικοινωνίας: USB slipstream 2,4GHz, Bluetooth, USB type C. Επιπλέον πλαϊνό little finger rest και κρυφή θήκη του slipstream δέκτη. 8 κουμπιά, τα 7 προγραμματιζόμενα. 3 Profiles αποθηκευμένα στη συσκευή και αναρίθμητα από το iCue . Ρύθμιση DPI. Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. RGB ρυθμιζόμενος φωτισμός και αυτοματισμοί από το iCue. ΜΜ1000 Μεγάλη, λεπτή, ποιοτική επιφάνεια.. Qi® Wireless Charging. Bypass USB. DARK CORE RGP PRO SE Tο iCUE δεν το αναγνωρίζει μέσω Bluetooth. Ιδιαίτερα άκαμπτο καλώδιο. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. ΜΜ1000 Η θέση ασύρματης φόρτισης είναι περιορισμένη και θέλει ακρίβεια στην τοποθέτηση της συσκευής. Tο iCUE δεν το αναγνωρίζει. Δεν έχει ενσωματωμένο slipstream. Δεν έχει RGB φωτισμό. Άβολη θέση της υποδοχής USB. Έχει μόνο μία USB, παρόλο που έχει και δεύτερο καλώδιο σύνδεσης. Σαγρέ επιφάνεια είναι ηχηρή κατά την κύλιση και με κακή αίσθηση. Θα ήθελα να σημειώσω ότι η παρακάτω βαθμολογία δόθηκε αποκλειστικά για το DARK CORE RGP PRO SE, μη θέλοντας να χαλάσω την πολύ καλή του εικόνα από το ποιοτικό μεν αλλά και ελλιπές κατ’ εμέ για την τιμή του ΜΜ1000. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του DARK CORE RGB PRO SE Wireless Gaming Mouse για FPS/MOBA είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  11. Πρόλογος Η Corsair, συνεχίζοντας τη σειρά των RGP προϊόντων της, μας προτείνει ένα νέο ενσύρματο Gaming Mouse, προσανατολισμένο προς τους λάτρεις των MOBA/MMO και όχι μόνο. Το SCIMITAR RGB ELITE Optical MOBA/MMO Gaming Mouse, όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, ξεκάθαρα κάνει γνωστό τον προσανατολισμό του με την πρώτη ματιά, χωρίς να χρειαστεί να παραπεμφθεί κανείς στο όνομα ή στα χαρακτηριστικά του, μιας και στη θέση του αντίχειρα δεσπόζει ένα πληκτρολόγιο ούτε δυο ούτε τριών αλλά δώδεκα παρακαλώ πλήκτρων. Σίγουρα εντυπωσιακό και ξεχωριστό χαρακτηριστικό αλλά όπως θα δούμε και στη συνέχεια η Corsair, πάντα πρωτοπόρος στην εργονομία, δεν σταμάτησε εκεί. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Στην παρακάτω εικόνα θα δείτε τα χαρακτηριστικά του SCIMITAR RGB ELITE στην κλασική παρουσίαση της Corsair στην σελίδα της, στην οποία το προτεινόμενο κόστος λιανικής είναι στα 89,99€. Κόστος που μέχρι τη στιγμή που γραφόταν το άρθρο αυτό ανταποκρινόταν στην ελάχιστη τιμή της αγορά μιας και δεν το βρήκαμε κάτω από τα 89,90€. Αντιθέτως στη λιανική το μέσο κόστος του είναι περίπου στα 100€, φτάνοντας σε κάποια καταστήματα ακόμα και τα 120€. Συσκευασία και περιεχόμενα Η κιτρινόμαυρη συσκευασία, πλέον κάθε άλλο παρά άγνωστη, χαρακτηριστική της σειράς, με τη μεγάλη φωτογραφία του προϊόντος στο εμπρός μέρος, το λογότυπο της εταιρίας, τον τίτλο του προϊόντος και το χαρακτηριστικό εικονίδιο του iCue να μας ενημερώνει για το πρόγραμμα που θα χρειαστούμε. Πίσω, η γνωστή επτάγλωσση ανάλυση με τα βασικά χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις από το σύστημα του χρήστη. Στα δυο πλαϊνά, η φωτογραφία του μέρους με το πληκτρολόγιο και το γνωστό mojo «Control Freak» Επάνω, λιτά τα logo και τέλος κάτω τα γνωστά χαρακτηριστικά περιεχομένων, πιστοποιητικών, σειριακών και RMA αριθμών. Ανοίγοντας το πακέτο έχουμε την επίσης γνώριμη κίτρινη θήκη με το διάφανο πλαστικό να προβάλει το ποντίκι και να κρύβει κάτω από αυτό τα κλασικά τρία φυλλάδια. Ένα εξάπτυχο με τις βασικές οδηγίες σε εννέα γλώσσες και με την προτροπή χρήσης του iCue, ένα επτάπτυχο με την εγγύηση σε δώδεκα γλώσσες και ένα τρίπτυχο με «υποδείξεις προστασίας περιβάλλοντος» σε δεκαοκτώ γλώσσες μεταξύ τον οποίον και τα Ελληνικά, φυσικά όπως πάντα ως μοναδική εμφάνιση στο όλο πακέτο. Φτάνοντας η ώρα να ξεδιπλώσει κανείς το καλώδιο για να χρησιμοποιήσει το SCIMITAR RGB ELITE για πρώτη φορά παρατηρεί συσκευασμένο μαζί του ένα μικρό διάφανο σακουλάκι που περιλαμβάνει ένα μικρό μαύρο μεταλλικό αντικείμενο που ομολογουμένως παραξενεύει όποιον δεν έχει διαβάσει νωρίτερα τα χαρακτηριστικά του ποντικιού. Παρακάτω θα δούμε περί τίνος πρόκειται. Κάτω από το φακό Με την πρώτη επαφή γίνεται ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ένα ποιοτικό gaming mouse και για όποιον έχει ξανασυναντήσει κάτι παρόμοιο από τον κουρσάρο, σε καμία περίπτωση δε χρειάζεται το φωτιζόμενο καραβάκι - λογότυπο στο μέρος που σκεπάζει η παλάμη, ούτε ο τίτλος της εταιρείας στο απάνω αριστερό άκρο του αριστερού κουμπιού για να καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Αυτό όμως που πραγματικά κεντρίζει το ενδιαφέρον σε αυτό το ξεκάθαρα για δεξιόχειρες εργαλείο είναι τα 12 - ναι δώδεκα - πλαϊνά κουμπιά. Έχοντας ξανασυναντήσει παρόμοιας σειράς προϊόντα της Corsair, και όχι μόνο, περιμένω φυσικά με το που θα το τοποθετήσω στην USB να φωτίσουν κάποιες ζώνες όπως το λογότυπο και το εσωτερικό της ρόδας. Εξετάζοντας το λίγο προσεκτικότερα ξεχωρίζω επίσης ένα ημιδιάφανο παράθυρο, που προτρέπει σε φωτισμό, εμπρός από τα πλαϊνά κουμπιά και ένα ακόμα, χωρισμένο σε τρία παράλληλα, εμπρός και κάτω από το αριστερό κουμπί. Φυσικά με την τοποθέτηση του βύσματος στην αντίστοιχη υποδοχή όλες οι ζώνες που προανέφερα ξεκίνησαν να εκπέμπουν χρώματα στο επίσης γνώριμο προεπιλεγμένο μοτίβο της Corsair γνωστό ως RAINBOW. Η όχι και τόσο έκπληξη είναι ότι το μοτίβο αυτό ακολουθούν και τα φωτιζόμενα τελικά δώδεκα πλήκτρα, πράγμα που δεν φαινόταν εξ αρχής, αλλά όχι το φωτιζόμενο παράθυρο εμπρός από αυτά, το τελευταίο θα αναλάβει να ενημερώσει για το επιλεγμένο DPI προφίλ. SCIMITAR RGB ELITE Optica Main.mp4 Αναλυτικότερα: Το επάνω μέρος αποτελείται κυρίως από σκληρό μαύρο ματ πλαστικό, που έχει όμως σχεδόν την υφή ελαστικού, διακοπτόμενο στο κέντρο του για να φιλοξενήσει την μεγάλη ρόδα επενδεδυμένη με ένα τρακτερωτό λάστιχο και τα δύο γυαλιστερά κουμπιά κάτω από αυτή. Συμπαθητική πινελιά αποτελεί το εργονομικό κόψιμο σε συνέχεια του δεξιού κουμπιού, όπου με την ανάγλυφη κάλυψη από μικρά τριγονάκια θα ξεκουράσει το μικρό δάκτυλο του χρήστη, συμβάλλοντας παράλληλα στο σταθερό πιάσιμο του ποντικιού. Φυσικά στο κάτω μέρος υπάρχει το φωτιζόμενο λογότυπο της Corsair, που θα δεσπόζει της όλης εικόνας μόνο κατά τα διαλείμματα της εργασίας, μιας και κατά τη χρήση καλύπτεται από την παλάμη του χειριστή. Στο εμπρός μέρος ξεχωρίζουν η ρόδα, το τριπλό παράθυρο φωτισμού αριστερά της και η μεγάλη πλαστική βάση του καλωδίου δεξιά. Δεξιά φαίνεται πιο ξεκάθαρα το σημείο ανάπαυσης του μικρού δάκτυλου. Και αριστερά ο σημαντικότερος λόγος επιλογής του εν λόγω εργαλείου. Τα δώδεκα φωτιζόμενα και προγραμματιζόμενα πλήκτρα, τοποθετημένα σε ένα μαύρο γυαλιστερό πάνελ που φαντάζει να αιωρείται χωμένο σε μια σπηλιά με μια μεταλλική επιφάνεια στο βάθος της, χωρισμένα σε τέσσερις κάθετες τριάδες, δυο λείες γυαλιστερές και δυο ματ σαγρέ. Εργονομία που σίγουρα θα συμβάλει στην ανεύρεση του επιθυμητού κουμπιού απευθείας από τον αντίχειρα χωρίς να απαιτεί προσπάθεια και απόσπαση της προσοχής του χρήστη. Στο δε κάτω μέρος… πανδαισία… Το κόψιμο που φιλοξενεί τη ρόδα υπάρχει και εδώ αυτούσιο, σε συνέχεια του μία μεταλλική λωρίδα με μία μόνο τρύπα στο κέντρο της, σε σχήμα καμάρας, για να ελευθερώσει τον 18.000 DPI δέκτη στο εσωτερικό της. Δίπλα της τρεις λωρίδες συνέχεια αυτών του μπροστινού φωτισμού και από την άλλη ένα κομμάτι γυαλιστερό μαύρο πλαστικό βάση της σπηλιάς των δώδεκα πλαϊνών πλήκτρων. Εξωτερικά από αυτές τις λωρίδες υπάρχει μια μικρή τρυπούλα στην οποία βάζοντας ένα λεπτό έλασμα συνάντησα ένα μπουτόν σαν αυτά που συνηθίζονται για reset των συσκευών αλλά η ύπαρξη, πόσο δε η χρήση του, δεν αναφέρεται πουθενά. Ψάχνοντας το όμως λίγο καλύτερα στη σελίδα του κατασκευαστή ανακάλυψα ότι βρίσκετε εκεί για αυτόν ακριβώς το λόγο, ως έσχατη λύση. Τέλος περιφερειακά τα τέσσερα συμπαθητικού μεγέθους τεφλόν ολίσθησης χαρίζουν στο SCIMITAR RGB ELITE πραγματικά αέρινη κίνηση σε σχεδόν κάθε επιφάνεια. Στο κάτω μέρος όμως δεν υπάρχουν μόνο αυτά. Ανάμεσα στη μεταλλική λωρίδα και την γυαλιστερή βάση υπάρχει μια τρύπα με μια alen βίδα. Εδώ προσαρμόζεται το μαύρο μεταλλικό αντικείμενο η παρουσία του οποίου μας παραξένεψε αρχικά. Πρόκειται για το alen χειρισμού της βίδας που ελευθερώνει το πλαίσιο των δώδεκα πλαϊνών πλήκτρων, δίνοντας έτσι την δυνατότητα στον χρήστη να τα προσαρμόσει κατά τον οριζόντιο άξονα αυξάνοντας πρακτικά την εργονομία στο μέγιστό. Μπορεί το ένα συνολικά εκατοστό (1cm) να μη φαντάζει πολύ αλλά δίνει πραγματικά τη διαφορά. Συνυπολογίστε και το ότι η μετακίνηση είναι αδιαβάθμιτη, πράγμα που σας επιτρέπει να το τοποθετήσετε απολύτως κατά βούληση. Λειτουργικότητα Και τώρα στην πράξη… Οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και την κλασική επιφάνεια ενός γραφείου, καλύπτοντας έτσι ικανοποιητικά την γκάμα επιφανειών κύλισης αν και υποθέτω ότι το SCIMITAR RGB ELITE δεν προορίζεται για κάτι λιγότερο των δυο πρώτων. Βολική λαβή, παρά το σχετικά μεγάλο μέγεθος του, προτρέπει το χέρι να το πιάσει σωστά. Πολύ στιβαρό και σβέλτο, κινεί άνετα τα 122 γραμμάρια του σε κάθε επιφάνεια, στις λείες δε σχεδόν σαν να πατά σε ένα λεπτό στρώμα αέρος. Τα 18.000 DPI γνώριμα και από άλλα μοντέλα της σειράς, ρυθμιζόμενα ανά ένα DPI σε έξι προφίλ αυτή τη φορά, το ένα εκ τον οποίων για sniper, αλλά και με δυνατότητα ρύθμισης ξεχωριστά κάθετου και οριζόντιου άξονα, προφανώς δεν υπάρχει περίπτωση να μη σας καλύψουν. Το γνωστό σκληρό καλώδιο που χρησιμοποιεί η Corsair και στα υπόλοιπα αντίστοιχα προϊόντα της, ποιοτικό, με μεγάλο βύσμα στην άκρη, δεν εμποδίζει καθόλου την χρήση. Τα δύο μεγάλα βασικά κουμπιά πατιούνται άνετα, μαλακά και σίγουρα, με σχεδόν την ίδια αντίσταση σε οποιοδήποτε σημείο τους από την άκρη μέχρι και την αρχή της εγκοπής για τη ρόδα, η Corsair δε, υπόσχεται για αυτά 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστα πατήματα. Η ρόδα κινείται ομαλά και εύκολα αν και είναι λίγο σκληρή κατά την κύλιση συγκριτικά τουλάχιστον με τα πουπουλένια βασικά κουμπιά. Δυστυχώς δεν μου έδωσε την ίδια καλή εντύπωση και το κουμπί της, σχετικά σκληρό και ασαφές, στο μαλακό πάτημα δε, τις περισσότερες φορές κολλάει, δεν μπορώ παρά να υποθέσω κάποιο πρόβλημα στο συγκεκριμένο ποντίκι και όχι σε όλη τη σειρά, μιας και η Corsair δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο. Τα δυο κουμπιά κάτω από τη ρόδα βρίσκονται εύκολα από το μεσαίο δάκτυλο, και πατιούνται αρκετά επίσης εύκολα, αν και το δεύτερο, έχων εξ ορισμού την επιλογή των DPI προφίλ, για να πατηθεί θα πρέπει κανείς σχεδόν να αφήσει το ποντίκι, χωρίς αυτό να αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα. Ας περάσουμε τώρα στο μεγάλο ατού, τo pad των 12 παραμετροποιήσιμων πλήκτρων που φωλιάζει κάτω από τον αντίχειρα. Αρχικά προσπάθησα να τα προσαρμόσω τοπολογικά έτσι ώστε να μπορώ να τα φτάνω όλα εξίσου εύκολα. Τελικά κατέληξα ότι ενώ κατά την κάθετο αυτό είναι δεδομένο, δυστυχώς κατά την οριζόντιο κατάφερα να έχω είτε πολύ εύκολα τις δύο μεσαίες σειρές και σχετικά εύκολα, με μια μικρή κίνηση του χεριού επάνω στο ποντίκι, τις δύο ακριανές είτε αρκετά εύκολα τις τρεις από αυτές αλλά σχετικά δύσκολα την τέταρτη, μην φανταστείτε ότι την έχανα, απλά δεν ήταν τόσο άνετα. Τελικά επέλεξα να προσαρμόσω το pad ώστε να μου είναι εύκολα τα κουμπιά 4-12 αλλά αυτό είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής. Εδώ θα ήθελα να παρατηρήσω ότι τα κουμπιά αυτά δεν δείχνουν καλοστερεωμένα στις βάσεις τους, πράγμα που παρατήρησα κυρίως κατά την διάρκεια της ρύθμισης. Κατά τα άλλα τα κουμπιά αυτά είναι ευκολοπάτητα και ξεκάθαρα στην αφή, τη θέση αλλά και την αίσθηση, με τις στήλες των 1,2,3 και 7,8,9 να είναι λείες και τις άλλες δύο ανάγλυφες. Αντίστοιχα έχουν και διαφορετική απόχρωση αλλά αυτό είναι καθαρά αισθητικό μιας και δε νομίζω να το παρατηρεί κανείς κατά την χρήση. Επιπροσθέτως έχουν συνολικά μια ανεπαίσθητη κυματοειδή μορφή που προσθέτει και αυτή στη συνολική εργονομία. Corsair iCue Τι να πρωτοπεί κανείς για το πρόγραμμα που συνοδεύει κάθε σύγχρονο παραμετροποιήσιμο προϊόν του κουρσάρου; Ειδικά για προϊόντα σαν το Scimitar RGB Elite με τις τόσες δυνατότητες, αποτελεί το καλύτερο ταίρι. Θα αναφερθώ στοχευμένα σε λίγα από τα χαρακτηριστικά του, προσανατολισμένα προς το Scimitar RGB Elite, μιας και το άρθρο ολόκληρο δεν θα αρκούσε για μια πλήρη ανάλυση. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του @pol77 στο review του για το Corsair Wireless Combo που συμπεριλαμβάνει και το Dark Core RGB. Επιλέγοντας την καρτέλα των προφίλ παρατηρώ και εδώ την ύπαρξη τριών hardware θέσεων αποθήκευσης, πράγμα πολύ βολικό σε όποιον σκοπεύει να το μετακινεί χωρίς να αναγκάζεται να παραμετροποιεί ξανά το iQUE σε κάθε νέο και πιθανόν προσωρινό σημείο. Φυσικά το επόμενο σημείο που θα επέλεγα να δω ακόμα και αν δεν ήταν αυτό στη σειρά θα ήταν το Action. Και εδώ ξεκάθαρες όλες οι επιλογές για κάθε κουμπί, εκτός από το βασικό αριστερό που φυσικά δεν πραγματοποιείται. Επιλέγω μια από τις υπάρχουσες θέσεις Macro ή δημιουργώ μια νέα, επιλέγω το κουμπί από την εικόνα του ή από τη φωτογραφία του ποντικιού και τέλος από το μενού Macro και ‘the sky's the limit’ κατά τη γνωστή έκφραση, κάθε δυνατή επιλογή είναι εδώ! Αντίστοιχα άπειρες και οι επιλογές για τα Lighting Effects με RGB επιλογές για κάθε μία από τις τέσσερις ζώνες ξεχωριστά και με ότι ζητήσει κανείς. Και τέλος η ανάλυση του oπτικού δέκτη. Πέντε προφίλ συν το sniper, έξι, απολύτως παραμετροποιήσιμα από 1 έως 18.000 DPI ανά 1 και εν δυνάμει επιλογή χωριστά σε κάθε άξονα και RGB επιλογή για την σήμανση του καθενός εξ αυτών. Φυσικά όπως πάντα η κάθε επιλογή γίνεται άμεσα εμφανίσιμη στην αντίστοιχη εικόνα αλλά και άμεσα υλοποιήσιμη στο ποντίκι. Ακόμα και οι εναλλαγές χρωματισμών συγχρονίζονται μεταξύ των δυο. Αποτελέσματα Μετρήσεων Οι μετρήσεις όπως πάντα έγιναν με το Enotus Mouse Test και ως ποντικοδρόμιο χρησιμοποίησα το Corsair MM300 προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή παρουσίαση εδώ από τον φiλτατο @GriGaS. Όπως φαίνεται και στα παρακάτω διαγράμματα το Scimitar RGB Elite δεν υστερεί πουθενά. Με το Polling Rate κολλημένο σχεδόν στο ταβάνι των 1000 και το Accuracy άνω από το 99% μέχρι και τις 4000 DPI και μέσω όρο σχεδόν το 97% σε όλη τη γκάμα. Τέλος και εδώ το Smoothness δεν έδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, κρίνοντας όμως από την απαράμιλλη αίσθηση κατά την χρήση αλλά και από παρόμοια άρθρα όπως τα Ironclaw RGB Wireless, Glaive RGB Pro και NightsWord RGB το αποδίδω μάλλον στο λογισμικό. Εμπειρία Χρήσης Ξεκάθαρα άνετο και βολικό θα ικανοποιήσει σε κάθε συνθήκη, ανεξάρτητα από τη χρήση και το τερέν. Δεν θα πρέπει άλλωστε να περιμένει κανείς κάτι λιγότερο από αυτές τις κατηγορίες και δει από την συγκεκριμένη εταιρεία. Ακριβέστατο και με εύκολη μεταβολή των DPI προφίλ θα βολέψει στις εναλλαγές εργασιών, η δε φωτιζόμενη ένδειξή τους ξεχωρίζει απλά με μια λοξή ματιά. Το iCue μαγικό εργαλείο, αν του δώσει κανείς λίγο χρόνο παραμετροποίησης και προσαρμογής εξυπηρετεί απίστευτα και απροβλημάτιστα σε πολύ βολικό σημείο. Επικουρικά οι τρεις hardware μνήμες μας επιτρέπουν να μην χρειάζεται εγκατάσταση όπου μετακινηθούμε, εξαιρετικά βολικό σε κάποιους. Πολύ βολικές επίσης οι επιλογές RGB φωτισμού, με εξαίρεση αυτή της μπροστινής που ποτέ δεν κατάλαβα την χρησιμότητα της μιας και δεν υπάρχει τρόπος να τη δει κανείς, εκτός αν έχει καθρέφτη μπροστά από το χέρι του. Κατά τα άλλα ρυθμίζεις τα προφίλ για την κάθε χρήση που επιθυμείς και είσαι πάντα και εύκολα ενήμερος για το που βρίσκεσαι. Το 12 πλήκτρων φωτιζόμενο keypad, πρωτοποριακό και βολικότατο, θα περάσει το gaming σε άλλο επίπεδο, θα εξυπηρετήσει όμως και άλλες εργασίες που χρειάζονται shortcuts ή macros. Mε την αυτόματη εναλλαγή δε τον προφίλ που υποστηρίζει το iCUE δεν θα χρειαστεί να ασχολείται κανείς παρά μόνο κατά την αρχική παραμετροποίηση. Επίλογος - Συμπεράσματα Συνεπής όπως συνηθίζει η Corsair και αυτή τη φορά μας προμήθευσε με ένα ποιοτικό προϊόν με πρωτοποριακά χαρακτηριστικά. Η συνολική του εικόνα σαφώς θελκτική αλλά αυτό που τραβά τα βλέμματα είναι το πλαϊνό πληκτρολόγιο των 12 πλήκτρων. Όταν το συνδέσουμε δε, ο RGB φωτισμός αναβαθμίζει την εικόνα ακόμα περισσότερο. Το εντυπωσιακό είναι ότι έχουν καλοσχεδιάσει και το μέρος που προορίζεται να ακουμπά στο mousepad, πράγμα ακόμα πιο ασυνήθιστο. Άκοπα έκανε κάθε χατίρι μου ανταποκρινόμενο πάντα με σβελτάδα και ακρίβεια. Οι δύο, επάνω και πλάι, εκ των τεσσάρων ζωνών RGB διευκολύνουν πολύ αρκεί να δώσει κανείς λίγο χρόνο και λίγη προσοχή στη ρύθμισή τους, η τρίτη μπροστά από το keypad πολύ βολική επίσης για την ενημέρωση του DPI προφίλ, η τέταρτη όμως προσωπικά δε με διευκόλυνε μιας και δεν είχα τρόπο να τη δω. Η απαράμιλλη ποιότητα και τα προχωρημένα χαρακτηριστικά του το κατατάσσουν αν όχι στην πρώτη σίγουρα σε μια από τις υψηλότερες θέσεις των επιλογών της κατηγορίας των MOBA/MMO και όχι μόνο. Δυστυχώς αποκλειστικά για δεξιόχειρες, πολύ θα ήθελα να έβλεπα τέτοιου είδους προϊόντα και για αριστερόχειρες, κατανοώ το περιορισμένο της αγοράς για αυτή την κατηγορία αλλά θα ήταν καλό να μπορούσαν να καλύψουν και αυτοί τις ανάγκες τους. 17 κουμπιά, τα 16 προγραμματιζόμενα. 3 Profiles αποθηκευμένα στη συσκευή και αναρίθμητα από το iCue . Ρύθμιση DPI. Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. RGB ρυθμιζόμενος φωτισμός και αυτοματισμοί από το iCue. Δεν υπάρχει έκδοση για αριστερόχειρες. To κουμπί της ρόδας σχετικά σκληρό και ασαφές, στο μαλακό πάτημα δε, τις περισσότερες φορές κολλάει. Ιδιαίτερα άκαμπτο καλώδιο. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness αν και υποψιάζομαι ασυμβατότητα με το Enotus. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του SCIMITAR RGB ELITE Optical MOBA/MMO Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  12. Πρόλογος Καιρός πολύς δεν πέρασε, αλλά ο ακούραστος ανταγωνισμός ανάμεσα στις κατασκευάστριες, με "μήλο της Έριδος" την προσοχή μας, καλά κρατεί! Η Corsair έχοντας επενδύσει χρόνο και κόπο στο θέμα του RGB φωτισμού, μπορούμε να πούμε -αν όχι ότι καθορίζει- ότι αποτελεί τον "κύριο παίκτη" στο χώρο αυτό και η πληθώρα των σχετικών προϊόντων της εμπλουτίζεται με ένα ακόμα, το οποίο μάλιστα μας έρχεται σαν kit . . . . . . τριών ανεμιστήρων SP120 RGB PRO οι οποίοι έχουν RGB φωτισμό και συνοδεύονται από το νέο RGB controller της Corsair που ακούει στον κωδικό Lighting Node CORE. Το πακέτο από την πρώτη γρήγορη ματιά φαίνεται εντυπωσιακό και με τη δεύτερη . . . εντυπωσιακότερο! Η Corsair συνδυάζει στον Lighting Node CORE δυο συσκευές ελέγχου που έχουν ήδη δείξει άριστη διαγωγή (Lighting Node PRO και RGB Fan Hub) και περιορίζεται το "χάος" των καλωδίων διευκολύνοντας την τοποθέτηση τόσο του ίδιου του controller, όσο και των ανεμιστήρων! Έτσι, μπορεί υπό την διεύθυνση του ώριμου πλέον προγράμματος γενικής διαχείρισης περιφερειακών iCUE, να ελέγξει το φωτισμό μέχρι έξι ανεμιστήρων με τους τρεις από αυτούς, να βρίσκονται ήδη στο πακέτο! Όμως η κατασκευάστρια δεν μένει εκεί, καθώς και οι ανεμιστήρες είναι νέοι. Μηχανικά είναι ταυτόσημοι με τους ήδη δοκιμασμένους SP120 RGB LED, αλλά όσον αφορά στο φωτισμό τους δεν έχουν καμία σχέση καθώς, τα οκτώ LEDs που φέρουν στο Impeller hub και το iCUE, με την βοήθεια του Lighting Node CORE, κάνουν τη διαφορά και αυτή είναι κυριολεκτικά χαώδης! Αλλά ας αφήσουμε τα πολλά λόγια και πάμε να δούμε από κοντά, περί τίνος πρόκειται. Τεχνικά χαρακτηριστικά Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά των ανεμιστήρων Corsair SP120 RGB PRO. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Οι ανεμιστήρες του πακέτου αυτού έχουν εγγύηση δύο ετών, συνιστώμενη τιμή από την κατασκευάστρια τα 55,99€ και την στιγμή που γράφεται αυτή η παρουσίαση το βρίσκουμε στην Ελληνική αγορά προς 50,91€ του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου, συν 3,9€ λοιπά έξοδα. Συσκευασία και παρελκόμενα Η Corsair έχει πετύχει το να δίνει την βασική πληροφορία με τρόπο τόσο εύληπτο, που αρκεί μια ματιά για να καταλάβεις περί τίνος πρόκειται! Το κιτρινόμαυρο χρωματικό μοτίβο "φωνάζει από μακρυά" την "ταυτότητά" του και δίνει μια επιθετική, αλλά και ισορροπημένη αίσθηση ! Η πληροφορία δεν είναι πολλή, αλλά τελικώς είναι όση χρειάζεται, αν και προσωπικά και με βάση την τιμή του προϊόντος, θα το ήθελα το κάτι τις το παραπάνω ! Η βασική πλευρά του κουτιού όσον αφορά στις πληροφορίες είναι η πίσω . . . Από εδώ -πέρα από τα τεχνικά χαρακτηριστικά που ήδη τα είδαμε αναλυτικά- κρατάμε την δυνατότητα ελέγχου των LEDs των ανεμιστήρων, το κάθε ένα ξεχωριστά και το "μαγευτικό" αποτέλεσμα που έχει αυτό! Ας ανοίξουμε όμως το κουτί: Οι ανεμιστήρες βρίσκονται ο κάθε ένας στη δική του προστατευτική θήκη και υπάρχει και ένα κίτρινο κουτάκι με τα παρελκόμενα, του οποίου τα περιεχόμενα τα βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία. Φυσικά αυτό που δεσπόζει με τη σημασία του είναι ο νέος RGB controller της Corsair (Lighting Node CORE)! Υπάρχει και μια αυτοκόλλητη αφρώδης ταινία διπλής όψης για την στερέωσή του και τρία σετ από μαύρες βίδες (11,2mm) για την στήριξη των ανεμιστήρων. Εδώ να πω ότι με δεδομένο ότι οι ανεμιστήρες δεν έχουν κάποιο μέσο για την απόσβεση των κραδασμών τους, θα ήταν πολύ καλή ιδέα να υπήρχαν και κάποιες rubber screws για την στήριξή τους στο κουτί, καθώς επίσης και κάποιες μακριές βίδες (33,6mm) για την στήριξή τους σε ένα radiator. Πιστεύω ότι το κόστος θα ήταν ασήμαντο και το όλο πακέτο θα ήταν πολύ πιο πλήρες και πιο κοντά σε αυτό που περιμένει ο αγοραστής! Τα παρελκόμενα κλείνουν με το φυλλάδιο των οδηγιών εγκατάστασης και το περί εγγύησης δισέλιδο. Τα παρελκόμενα από κοντά Δεν μπορούμε να φύγουμε από τα παρελκόμενα χωρίς να ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά στον RGB Controller που εφοδιάζει η κατασκευάστρια το kit των ανεμιστήρων. Πρόκειται για τον Lighting Node CORE, και αρκετά πράγματα γι αυτόν είδαμε σε ένα από τα πιο πρόσφατα review κουτιών. Μετά το σχετικό ξεβίδωμα (οι βίδες δεν είναι ασφαλισμένες) έχουμε το πρώτο κοντινό στην άνω όψη της πλακέτας: Α. Όψη θυρών ελέγχου. 1. Δεξιά έχουμε τις συνδέσεις με την τροφοδοσία και την μητρική ( SATA power, USB 2.0 Header) 2. Οι έξι πόρτες για τον RGB έλεγχο διαθέτουν υποδοχή για τον μηχανισμό «κλειδώματος» των RGB βυσμάτων, έτσι ώστε να εξασφαλίζουν την καλύτερη σύνδεση. (Belt lock DuPont MX2.54 CD-ROM Plug) 3. Δεύτερη ένδειξη ότι έχουμε να κάνουμε με μια ποιοτική κατασκευή είναι και το ότι σε κάθε θύρα RGB υπάρχει και ένας πυκνωτής 100μf/ 10Vdc που φροντίζει για την κατά το δυνατόν πιο ομαλή τροφοδοσία της θύρας, αλλά και την απόζευξη των αιχμών φορτίου της. 4. Τρίτη ένδειξη, είναι η ασφάλεια (F3) που διακρίνουμε δίπλα στην J3 θύρα. 5. Στο κέντρο και δεξιά υπάρχει ένας κρύσταλλος (XTAL -12ΜΗz) που με τους συνοδούς πυκνωτές C1 και C2 αποτελούν τα εξωτερικά εξαρτήματα ενός «ρολογιού» επεξεργαστή. 6. Τα του 5 σε συνδυασμό με το στεγανό resettable push button μας προϊδεάζουν για την ύπαρξη κάποιου microcontroller στην άλλη όψη της πλακέτας. Ένα κοντινό στο "στεγανό" κουμπί του reset και τον κρύσταλλο των 12 MHz. Και σαν εισαγωγή για την άλλη πλευρά της πλακέτας, ένα κοντινό στον micro-controller που φιλοξενεί αυτή. . . Πρόκειται για τον LPC11U37F της NXP Semiconductors, έναν 32-bit ARM Cortex-M0 micro-controller, με αρκετά μεγάλες δυνατότητες, ο οποίος αναλαμβάνει την διαχείριση όλων των σημάτων ελέγχου προς τα RGB κυκλώματα των έξι ανεμιστήρων , με βάση τις «επιθυμίες» μας, που του διαβιβάζει το iCUE πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης “περιφερειακών» της Corsair, η οποία -αν κρίνουμε από τις δυνατότητες του microcontroller- δεν κάνει κανένα συμβιβασμό! η Η καλή μέχρι τώρα εικόνα, γίνεται ακόμα καλύτερη, καθώς: Η 1. Η κάθε θύρα RGB διαθέτει τη δική της Safety Fuse (F1 - F6) μαρτυρώντας ότι η Corsair παίρνει τα κατάλληλα μέτρα για να περιορίσει τις επιπτώσεις μιας δικής μας αδεξιότητας ή ενός σφάλματος! Έτσι, ένα τυχαίο βραχυκύκλωμα ενός καλωδίου RGB δεν θα σημάνει την πλήρη αποφωταγώγηση του υπολογιστή μας ! 2. Οι ασφάλειες μοιάζει να είναι της Αμερικανογεννούς πολυεθνικής Littelfuse, γνωστής για την ποιότητα των προϊόντων της και το ρεύμα που αντιδρούν, είναι τα 5A. 3 3. Η ποιότητα των κολλήσεων είναι καλή και δεν είδαμε κάτι που να μας προξενήσει την αμφιβολία για την επάρκειά τους. Τα αρνητικά: Το μόνο που μπορούμε να καταλογίσουμε στα αρνητικά, είναι ότι η πλακέτα θα χρειαζόταν για "αισθητικούς" λόγους, λίγο μεγαλύτερη φροντίδα, καθώς την "γρατζουνιά" στην όψη του micro-controller δεν την κάναμε εμείς. Βεβαίως αυτή δεν είναι βαθειά, προφανώς κάποια πλακέτα ξύστηκε πάνω, οπότε δεν έγινε ζημιά! Επίσης ένα πιο επιμελές καθάρισμα, μπορεί να κάνει θαύματα σε πολύ μικρό χρόνο ! Ένα πανάκι ποτισμένο με Ισοπροπυλική Αλκοόλη, έκανε την πλακέτα λαμπίκο εν ριπή οφθαλμού! Και αν χειρωνακτικά μπορείς να πετύχεις εύκολα αποτέλεσμα, αν το κάνεις βιομηχανικά, θα πετύχεις ακόμα καλύτερο καθάρισμα ! Συνοψίζοντας: Η όλη κατασκευή αποτελεί ένα από τα σημαντικά «συν» οποιουδήποτε κουτιού, καθώς επιτρέπει την διαχείριση μέχρι και έξι ανεμιστήρων RGB, που έχουμε δει και από άλλες παρουσιάσεις ότι πραγματικά αποτελούν «υπερθέαμα" καθώς επιτρέπει μέσω του iCUE, τον δημιουργικό φωτισμό του κουτιού μας και την πλήρη προσαρμογή του στις επιθυμίες μας! Κερασάκι στην τούρτα, είναι το γεγονός ότι, η τελείως ανεξάρτητη διαχείριση κάθε ενός LED, καθώς και ανάθεση σε αυτό περισσότερων του ενός εφε, μπορεί να δώσει "άπειρους" συνδυασμούς, επιτρέποντας την δημιουργία πραγματικά μοναδικού φωτιστικού αποτελέσματος! Η εγκατάσταση του Lighting Node CORE είναι απλή και υπάρχει ένα σχετικό -σύντομο- video από την κατασκευάστρια: Από εδώ να σημειώσουμε δύο σημαντικά πράγματα: 1. Τους ανεμιστήρες τους συνδέουμε ξεκινώντας από την θέση 1 και συνεχίζουμε χωρίς να αφήνουμε κενές θέσεις, μέχρι να βάλουμε όλους τους ανεμιστήρες που έχουμε (έως έξι). 2. Στον ίδιο Lighting Node CORE μπορούμε να βάλουμε μόνο ανεμιστήρες της ίδιας RGB σειράς! Corsair iCUE Το πρόγραμμα διαχείρισης της Corsair βρίσκεται στην 3.20.80 έκδοσή του και έχοντας λύσει τα "παιδικά" του προβλήματα, είναι πλέον ένα πολύ ισχυρό εργαλείο διαχείρισης του υπολογιστή μας και αυτό καθιστά τις συσκευές του "οικοσυστήματος iCUE" της κατασκευάστριας ακόμα πιο θελκτικές! Εκτιμώντας σωστά την δυναμική του προϊόντος αυτού, η Corsair έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από μικρά αλλά διαφωτιστικά video για το How to του iCUE, που πραγματικά σε βάζουν στον "κόσμο" του, και δίνουν ουσιαστική βοήθεια για την πληρέστερη εκμετάλλευση τόσο του προγράμματος, όσο και -κυρίως- των ελεγχόμενων από αυτό συσκευών (ανεμιστήρων στην περίπτωσή μας!) . Και εμείς από τη δική μας πλευρά, ετοιμάσαμε κάποια σειρά οδηγιών και συμβουλών για τη ρύθμιση και χρήση του iCUE, τις οποίες για συγκεκριμένους λόγους θα δείτε στο πρώτο post μετά την παρουσίαση. Οι ανεμιστήρες από κοντά Με τη πρώτη ματιά υπάρχουν τα γνωστά ήδη από τις προηγούμενες πρόσφατες σειρές χαρακτηριστικά, όπως είναι οι διαμορφώσεις των γωνιών του πλαισίου, των μπράτσων και φυσικά το μαύρο χρώμα. Το νέο που βλέπουμε είναι ότι το πλαίσιο είναι τώρα λεπτότερο, επιτρέποντας την καλύτερη εκμετάλλευση των διαθέσιμων διαστάσεων για την επίτευξη υψηλότερου air flow! Η φτερωτή έχει νέα σχεδίαση σε σχέση με αυτές που είδαμε πρόσφατα, όμως η κάλυψη της διατομής παραμένει περίπου στο 66%, σαν ένας καλός συμβιβασμός, ανάμεσα στην ευκταία υψηλή στατική πίεση και το απαραίτητο air flow. Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα ακολουθούν και εδώ την ακτινική ευθεία και μολονότι αυτό αντιβαίνει στους κανόνες της καλής ακουστικής, η Corsair παραμένει στο σχέδιο αυτό, καθώς -ομολογουμένως- τα άλλα μέτρα που έχει πάρει κατορθώνουν να αντισταθμίσουν το πρόβλημα. Η υπό γωνία όψη του ανεμιστήρα, αποκαλύπτει τα άνετα κανάλια ροής του αέρα καθώς και την προοδευτική καμπύλωση των πτερυγίων που συμβάλουν στην επίτευξη της υψηλότερης στατικής πίεσης κάτω από το συγκεκριμένο air flow. Διακρίνονται τα "νεύρα" ενίσχυσης της ακαμψίας του πλαισίου, το οποίο παρά το ότι είναι πολύ λεπτότερο των προηγούμενων ανεμιστήρων, αποδεικνύεται στιβαρό πέραν κάθε λογικής απαίτησης! Επιπλέον αυτού, το πλαίσιο παραμένει ουσιαστικά "τετράγωνο" χωρίς να έχει αποκοπές "καλλιτεχνικής φύσης", που θα άφηναν κενά στην εφαρμογή του ανεμιστήρα πάνω σε ένα radiator. Έτσι οι ανεμιστήρες αυτοί παρουσιάζουν χαμηλό ποσοστό διαφυγής αέρα σε θέση Push πράγμα κρίσιμο σε εφαρμογές ψύξης μέσω ΑΙΟ. Η χοάνη εισόδου που σχηματίζει το πλαίσιο του ανεμιστήρα είναι ιδιαίτερα "ανοιχτή" και στοχεύει στην τροφοδότηση της φτερωτής με αυξημένη ποσότητα αέρα , εκεί ακριβώς που χρειάζεται περισσότερο, κατευθείαν δηλαδή στην εξωτερικότερη περιοχή των πτερυγίων όπου η ροή είναι ταχύτερη και συνεπώς υψηλότερη! Οι γωνίες του ανεμιστήρα -θυσία στην περιστολή του κόστους- δεν φέρουν τα γνωστά ελαστικά τακουνάκια τα οποία αποκόπτουν την μετάδοση των κραδασμών που ενδεχομένως παράγει ο ανεμιστήρας, πράγμα που στο παρελθόν φάνηκε ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερο πρόβλημα γιατί τα έδρανα και το "ζύγισμα" της φτερωτής ήταν πολύ καλά! Στο προκείμενο όμως, με μέσο αναμενόμενο χρόνο ζωής (MTBF) των "Hydraulic Bearing" εδράνων τις 40.000h, το αν θα ισχύει το ίδιο, μένει να αποδειχθεί. Η φτερωτή στρέφεται αρκετά κοντά στο επίπεδο στερέωσης του ανεμιστήρα ( ~2,5mm) και έτσι θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν τους τοποθετούμε σε θέση "Pull" σε κουτιά με "περίεργες" διαμορφώσεις στα ανοίγματα στήριξης των ανεμιστήρων, για να αποφύγουμε τον θόρυβο από το φαινόμενο της σειρήνας! Στην πλευρά εξόδου όμως, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, καθώς η αντίστοιχη απόσταση είναι ~7,5mm οπότε δεν υπάρχει περίπτωση τα στρεφόμενα πτερύγια να αλληλεπιδράσουν με το κουτί μας (σε θέση "Push") ! Σημειώνουμε την πολύ στιβαρή κατασκευή των γωνιών του πλαισίου και βάζοντας έναν (*) στην αντίστροφή κλίση των "εσοχών" των απέναντι βραχιόνων στήριξης του κινητήρα, πάμε να δούμε αυτές τις λεπτομέρειες που κατά κανόνα κάνουν τη διαφορά! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα μας απασχολούν κατά κανόνα σε κάθε ανεμιστήρα, καθώς είναι το -κατ΄ανάγκην- πλησιέστερο εμπόδιο στην ροή του αέρα και ένα από τα σημεία που ενοχοποιούνται για ένα μέρος του θορύβου που παράγει ο ανεμιστήρας. Όπως είπαμε και είδαμε πιο πάνω, οι βραχίονες αυτοί είναι κάθετοι στην περιφέρεια του πλαισίου, αλλά παρ' όλα αυτά δεν παράγουν κάποιον ιδιαίτερο θόρυβο γιατί έχουν στην πίσω τους πλευρά μια εσοχή: Αυτή η εσοχή έχει πρισματική μορφή και στην ουσία εξασφαλίζει χώρο πίσω από τον βραχίονα μέσα στον οποίο "απορροφώνται" και εξασθενούν οι μικροστρόβιλοι που δημιουργούνται από την ροή του αέρα γύρω από το στήριγμα. Αυτή η τεχνική έχει αποδώσει πολύ καλά και σε συνεργασία με την πρισματική διαμόρφωση της άλλης πλευρά του κάθε βραχίονα, η ροή του αέρα είναι ομαλότερη και αθόρυβη! Ανάλογη προσοχή δόθηκε και στον βραχίονα που "υποστηρίζει" τα όχι και λίγα καλώδια του ανεμιστήρα. Τα επτά καλώδια είναι μέσα σε "λούκι" και αλλάζουν πορεία συστρεφόμενα με τον κατάλληλο τρόπο και σταθεροποιούμενα με ένα δεματικό, δημιουργούν το ελάχιστο δυνατό εμπόδιο στη ροή του αέρα και φυσικά, ένα αναλόγως μικρό ηχητικό αποτύπωμα. Η μορφή των πτερυγίων σε αυτούς τους ανεμιστήρες προσπαθεί να συμβιβάσει την αποτελεσματική λειτουργία απέναντι σε κάποια αντίσταση ροής (βλέπε αναγκαία στατική πίεση) και την επάρκεια της παροχής αέρα και μάλιστα, λόγω των εύλογων απαιτήσεων για χαμηλό θόρυβο, αυτά πρέπει να τα πετύχει σε αρκετά χαμηλές στροφές (Max rpm = 1400) ! Για να δούμε όμως λίγο την γεωμετρία της φτερωτής, στην πρώτη από της φωτογραφίες που ακολουθούν. Με σκοπό να καθοδηγηθεί ο αέρας προς το κέντρο του ανεμιστήρα (τροφοδότηση της τυφλής περιοχής) και να επιτευχθεί υψηλότερη πίεση σε χαμηλές στροφές, η καμπύλωση του χείλους εκβολής ("πίσω" χείλος) είναι πολύ έντονη. Αυτό αποτελεί μια γνωστή συνταγή που δίνει λύση χωρίς εξωτικές προσεγγίσεις υψηλού κόστους. Βεβαίως αυτή η τόσο έντονη καμπύλωση, φτάνει σε σημείο όπου, η γωνία του χείλους κοντά στο hub της φτερωτής, να πλησιάζει την ορθή γωνία και τελικώς να την ξεπερνά και να γίνεται "αρνητική". Δηλαδή η "γωνία" που σχηματίζει το χείλος εκβολής του πτερυγίου με την περιφέρεια του κύκλου που περνά από την βάση του (σημείο Β) είναι λίγο μικρότερη των 90ο . Το ίδιο παρατηρείται και στην ανάλογή γωνία στο χείλος προσβολής ("εμπρός" χείλος πτερυγίου). Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει, είναι το χείλος εκβολής ! Ο λόγος θα φανεί σε μια σειρά φωτογραφίες, και βάζουμε αρχή από την άνω δεξιά. Εδώ το χείλος εκβολής ίσα που αρχίζει να περνά πάνω από το στήριγμα του ανεμιστήρα. Η γωνία του χείλους είναι σχεδόν 40ο σε σχέση με το στήριγμα, οπότε το χείλος "διασταυρώνεται" με το στήριγμα σε ένα μόνο "σημείο", συνεπώς το ρεύμα αέρα που προωθεί το πτερύγιο διασπάται από την παρουσία του στηρίγματος μόνο σε μια μικρή περιοχή. Συνεπώς ο θόρυβος που παράγεται από αυτή την προοδευτική διακοπή της ομαλής ροής του αέρα είναι πολύ μικρός! Το πτερύγιο συνεχίζει να κινείται και λόγω της σχεδίασής του , προοδευτικά η γωνία μεταξύ του χείλους εκβολής και του στηρίγματος του ανεμιστήρα μειώνεται. Αλλά για την ώρα δεν δημιουργείται ιδιαίτερο θέμα καθώς η γραμμική ταχύτητα του πτερυγίου στο "σημείο" εκείνο είναι χαμηλότερη από αυτήν του άκρου του πτερυγίου, οπότε ο θόρυβος από αυτήν, την όχι και τόσο ιδανική "συνάντηση" πτερυγίου και στηρίγματος, παραμένει χαμηλός. Στην τρίτη φωτογραφία (άνω δεξιά), βλέπουμε τι συμβαίνει λίγο αργότερα. Το χείλος του πτερυγίου (σε ένα μήκος μεγαλύτερο από το 1/4 του, "περνά" ταυτόχρονα πάνω από το στήριγμα! Συνεπώς εδώ έχουμε την απότομη διακοπή ενός σημαντικού μέρους της ροής αέρα, που δημιουργεί η φτερωτή! Και ναι, μπορεί εδώ η γραμμική ταχύτητα να είναι ακόμα μικρότερη, αλλά δεν μπορεί να "σώσει" τόσο αποτελεσματικά την κατάσταση και τελικώς η ηχητική υπογραφή του ανεμιστήρα επιβαρύνεται από το ρίπισμα που δημιουργείται από αυτή την ρυθμικά επαναλαμβανόμενη διακεκομμένη ροή του αέρα ! Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ο συγκεκριμένος ανεμιστήρας δεν μπορεί να επιτύχει ακόμα πιο χαμηλό θόρυβο. Με δεδομένη την αναγκαιότητα -τεχνική ή οικονομική- της συγκεκριμένης σχεδίασης των πτερυγίων, η ενδεδειγμένη λύση είναι η τοποθέτηση των στηριγμάτων του κινητήρα, υπό κάποια γωνία σε σχέση με την ακτίνα του κύκλου που περνά από την θέση έδρασής του στο πλαίσιο του ανεμιστήρα. Είναι αυτή η τόσο συνηθισμένη "λοξή" ή και "καμπυλωτή" τοποθέτηση των μπράτσων που βλέπουμε τόσο συχνά και που και η ίδια η Corsair χρησιμοποιεί σε άλλους ανεμιστήρες της! Η αλληλοκάλυψη των πτερυγίων είναι φυσικά αρνητική, τόσο για τους κοινούς σε όλους τους ανεμιστήρες τεχνικούς λόγους χύτευσης της φτερωτής, όσο και εν προκειμένω, για λόγους βελτίωσης του air flow του ανεμιστήρα: Ή προβολή της "αρχής" ενός πτερυγίου απέχει περίπου 2,5mm από το "τελείωμα" του προπορευόμενου πτερυγίου. Αυτό συμβάλει στην δημιουργία ενός πιο "άνετου" καναλιού διέλευσης του αέρα και μολονότι αντιστρατεύεται την επίτευξη υψηλής στατικής πίεσης, βοηθά αρκετά στην αύξηση της παροχής του ανεμιστήρα! Όλα δηλαδή -για μια άλλη φορά (!) - είναι θέμα συμβιβασμών και το αν πέτυχε η "συνταγή" θα φανεί στις μετρήσεις που θα δούμε λίγο πιο κάτω. Για την ώρα ας ρίξουμε μερικές "κλεφτές ματιές" σε δυο τρία σημεία ακόμα . . . Η φτερωτή του ανεμιστήρα δεν βγαίνει και έτσι μόνο μια κλεφτή ματιά στα ενδότερα του κινητήρα της και των RGB LEDs που φιλοξενεί το hub μπορούμε να σας δώσουμε: Όμως κανείς δεν μας εμποδίζει να σηκώσουμε (προσεκτικά ! ) το χαρτί που καλύπτει την πίσω πλευρά για να δούμε αν ο άξονάς του είναι επισκέψιμος και φυσικά -όπως συνηθίζεται- δεν είναι. Υπάρχουν κάποια απατηλά βαθουλώματα, αλλά είναι τυφλά. Οπότε το μόνο που απομένει είναι ένα κοντινό στη συνδεσμολογία των επτά καλωδίων του ανεμιστήρα. Όλα νοικοκυρεμένα -απαραίτητο λόγω "συνωστισμού" (!)- επάνω τα - πολύ κακώς για την γνώμη μας- μόνο τρία τροφοδοτικά καλώδια του κινητήρα και κάτω τα τέσσερα καλώδια της επικοινωνίας του LED controller με τον οδηγό των LEDs του ανεμιστήρα. Εδώ να διευκρινίσω, ότι πλέον, με τόση τεχνολογία επενδεδυμένη στους ανεμιστήρες (RGB κλπ) φαίνεται ανακόλουθο να μην χρησιμοποιούνται κινητήρες με PWM έλεγχο ( με τέσσερα καλώδια). Η διαφορά κόστους είναι αστεία σε σχέση με την ευελιξία και την αύξηση των δυνατοτήτων ελέγχου του ανεμιστήρα. Εδώ η Corsair προφανώς σε μια προσπάθεια περιορισμού του κόστους, για να πετύχει ένα προϊόν οικονομικά πιο προσιτό, επιλέγει την παλαιά κλασική μέθοδο ελέγχου των στροφών μέσω αυξομείωσης της τάσης τροφοδοσίας του ανεμιστήρα (Voltage control). Της το "συγχωρούμε" (!), αλλά πολύ θα θέλαμε να δούμε μια έκδοση με PWM control ! Και ένα tip προς τους φίλους με αυξημένη περιέργεια. Η άνω δεξιά φωτογραφία δεν μπήκε για να δείτε τα στοιχεία του ανεμιστήρα ! Αν σηκώσετε το χαρτάκι από τον ανεμιστήρα, όσο προσεκτικά και να το κάνετε και όσο προσεκτικά και να το επαναφέρετε . . . αυτό θα φαίνεται ! Η Corsair έχει φροντίσει το "χαρτί" αυτό, να είναι ειδικό και να σχηματίζει ραβδώσεις επάνω του την ώρα που ξεκολλάει ! Θέματα μακροζωίας και "ασφάλειας". Πριν φύγουμε όμως από εδώ να σημειώσουμε ότι, η προσπάθεια περιστολής του κόστους οδήγησε σε μία στοιχειώδη προσέγγιση στο θέμα κινητήρας! Και ναι, αναφέραμε ήδη το γεγονός ότι δε είναι PWM αλλά επίσης εντοπίζουμε -και είναι σαφώς σημαντικότερο- ότι στερείται ακόμα και διατάξεων απαραίτητων στην μεγαλύτερη ασφάλεια της λειτουργίας του. Ο λόγος, για την απουσία συστήματος παύσης της λειτουργίας του ανεμιστήρα στην περίπτωση που η φτερωτή του "μαγκώσει" ! Στην πλειοψηφία των ανεμιστήρων -και από την ίδια την Corsair- προβλέπεται η δυνατότητα αυτή. Ο κινητήρας σταματά, δεν καταναλίσκει ισχύ και περιοδικά κάθε κάποια δευτερόλεπτα, κάνει μια σύντομη απόπειρα εκκίνησης για να "δει" αν το εμπόδιο παραμένει ή έφυγε! Αν το εμπόδιο απομακρύνθηκε, συνεχίζει κανονικά την λειτουργία του, διαφορετικά επαναλαμβάνει διαρκώς αυτή τη διαδικασία ελέγχου. Στους συγκεκριμένους όμως ανεμιστήρες ο κινητήρας εξακολουθεί και "δουλεύει" αν η φτερωτή μαγκώσει, τροφοδοτούμενος κανονικά με ρεύμα! Η διαφορά του ρεύματος είναι μικρή καθώς, υπό φορτίο ο ανεμιστήρας καταναλίσκει ~168 mAdc (~2,016 Watt) και μπλοκαρισμένος τραβάει ~190mAdc (~ 2,28 Watt). Το θέμα όμως βρίσκεται στο ότι ο κινητήρας πλέον, δεν ψύχεται από το ρεύμα αέρος που δημιουργούσε η φτερωτή και έτσι, ακόμα και αυτή η μικρή ισχύς είναι σε θέση προοδευτικά να δημιουργήσει πρόβλημα. Σε δοκιμή που κάναμε εμείς -με σβηστά τα RGB LEDs- μετρώντας με Infra-red θερμόμετρο, "εξ επαφής" με τον ανεμιστήρα, είχαμε μια μεταβολή της θερμοκρασίας του Fan/Impeller hub από τους 44,6 οC στους 68,3 οC σε χρόνο 30 min και θερμοκρασία περιβάλλοντος 27,8 οC. Η θερμοκρασία έπεσε στους 44,2 oC μετά από 10 λεπτά κανονικής λειτουργίας του ανεμιστήρα στις 1400rpm. Σαφώς και τίποτε δεν κάηκε, αλλά αυτή η άνοδος της θερμοκρασίας με θερμοκρασία περιβάλλοντος "ευνοϊκή" και με ένα ελαφρύ air flow στο χώρο, καθώς και η χαρακτηριστική οσμή ηλεκτρονικών και πλαστικών που έχουν ζεσταθεί, δεν σε αφήνουν να το πάρεις αψήφιστα το πράγμα! Επιπλέον αυτού, από ότι φαίνεται -ιδιαίτερα- από την καμπύλη του Step Delta που μας δείχνει πόσο ανεβαίνει η θερμοκρασία από πεντάλεπτο σε πεντάλεπτο, είναι φανερό ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δεν έχει τελειώσει στην λήξη των 30 λεπτών, η θερμική ισορροπία βρίσκεται ακόμα πιο ψηλά και η απόσταση από την κρίσιμες θερμοκρασίες για τα commercial / industrial ολοκληρωμένα είναι μικρή ! Σε σύγκριση με την συμπεριφορά του Corsair SP120 RGB PRO, δίπλα του παρατίθεται η συμπεριφορά ενός πολύ ζεστού ανεμιστήρα, ο οποίος σε κανονική λειτουργία φτάνει τους ~58 oC και όπως είναι απολύτως αναγκαίο, διαθέτει το σύστημα αδρανοποίησης του κινητήρα, το οποίο χαμηλώνει προοδευτικά τη θερμοκρασία του, περίπου κατά 10 oC. Φυσικά υπάρχουν και ακόμα πιο αποτελεσματικές λύσεις, όπως ο ανεμιστήρας στο αριστερό διάγραμμα που ακολουθεί, ο οποίος μολονότι σε κανονική λειτουργία έχει ένα Δθ ~11oC, το μπλοκάρισμα της φτερωτής του, τον επιβαρύνει μόνο με ~3,1 oC. Στο δεξιό γράφημα έχουμε τον Noctua ο οποίος διαθέτει το καλύτερο σύστημα και τις πιο χαμηλές θερμοκρασίες, καθώς η ήδη εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία λειτουργίας του (Δθ=~ 0,6 oC) αυξάνει -μεγίστως- μόνο κατά 2 oC, πράγμα που λόγω τιμής και κατασκευής, είναι αναμενόμενο! Πιστεύω ότι η Corsair θα πρέπει να το δει το θέμα με λίγο ευρύτερη σκέψη και ας αυξηθεί ελάχιστα και το κόστος σε μια νέα έκδοση ανεμιστήρων, κανείς δεν πρόκειται να έχει "παράπονο" για περισσότερη ασφάλεια! Συνδεσμολογία Επειδή στην προηγούμενη παρουσίαση RGB ανεμιστήρων της Corsair που είχαμε εδώ (LL-140 RGB PWM), η εικόνα θύμιζε λίγο μακαρονάδα, ας δούμε πόσο καλύτερη έγινε η κατάσταση με την έλευση του Corsair Lighting Node CORE: Η απλοποίηση των συνδέσεων -σε αντίθεση με το χρώμα του ανεμιστήρα (!) - είναι προφανής ! Ο ανεμιστήρας με το τριπολικό καλώδιό του, συνδέεται με το βύσμα τροφοδότησης του κινητήρα του στην πηγή ελέγχου των στροφών του (μητρική, fan controller, κ.λπ.) και με το τετραπολικό του, συνδέεται πάνω στην κατάλληλη πόρτα του Lighting Node CORE . . . τέλος ! Τα καλώδια του ανεμιστήρα είναι μαύρα και το καλώδιο που συνδέεται στον RGB controller έχει ειδικό βύσμα (Belt lock DuPont MX2.54 CD-ROM Connector) που οι παλαιότεροι θα το θυμούνται από τα CD-ROM. Εξασφαλίζει σαφήνεια προσανατολισμού και όπως μπορούμε να δούμε στην επόμενη φωτογραφία έχει μηχανισμό και "κλειδώνει" στη θέση του! Οι συνδέσεις του Lighting Node CORE, είναι επίσης απλές. Ένα καλώδιο Sata Power για την τροφοδότησή του και ένα καλώδιο με 9-pin USB connector για την σύνδεσή του με κάποιο USB header της μητρικής μας! Αλλά ήρθε η ώρα -πέρα από το αισθητικό θέμα στο οποίο όπως είδαμε οι νέοι ανεμιστήρες της Corsair διαπρέπουν- να δούμε και στο πρακτικό θέμα του air flow και του θορύβου, τι έδειξαν οι μετρήσεις μας, πως τα πάνε οι Corsair SP120 RGB PRO με τους αριθμούς! Προσομοίωση μετρήσεων σε PC Case με μεγάλη αντίσταση στη ροή του αέρα Όσοι φίλοι δεν έχουν δει ή θέλουν να θυμηθούν τα σχετικά με το σύστημα προσομοίωσης που χρησιμοποιούμε, μπορούν να ανοίξουν το spoiler που ακολουθεί: Πρώτο ερώτημα και λογικό: Πως τα πάει ο Corsair SP120 RGB PRO πάνω σε ένα σχετικά αρκετά "σφιχτό" κουτί με πυκνό φίλτρο και στενάχωρο εσωτερικό; Και η απάντηση θα χρειαστεί κάποια επεξεργασία και . . . αυτοσυγκράτηση! Γιατί τα πράγματα δεν δείχνουν καλά ! Ο SP120 RGB PRO, κατατάσσεται ανάμεσα στους ουραγούς της κατηγορίας και ναι μεν "συμπλέκεται" ανταγωνιζόμενος μαζί τους, αλλά η εικόνα είναι αρκούντως εύγλωττη . . . Ο σημερινός φιλοξενούμενος του TheLab, δεν μπορεί να αποτελεί πρώτη επιλογή -ούτε καν δεύτερη ! - για ανεμιστήρα κουτιού! Σαφώς υπάρχουν ανάλογοι με αυτόν ανεμιστήρες και κάποιοι εξειδικευμένοι γι' αυτή την δουλειά ( Noctua NF-S12) με τους οποίους πάει στα ίσια, αλλά υπάρχουν και πολλοί με αισθητά καλύτερο δείκτη air flow προς θόρυβο. Υπάρχει όμως μια βασική και κρίσιμη διαφορά: Ανάμεσα σε όλους αυτούς με τις καλύτερες επιδόσεις ανεμιστήρες, δεν υπάρχει κανείς που να έχει την δυνατότητα RGB και μάλιστα όχι γενικώς ενός RGB, αλλά -ας μου επιτραπεί η έκφραση- του "ονειρικού" RGB περιβάλλοντος που μπορεί να δημιουργήσει το iCUE της Corsair με τη συνεργασία του κατάλληλου και συμπαραδιδόμενου εξοπλισμού (Corsair Lighting Node CORE)! Αυτό είναι το βασικό ατού αυτού του ανεμιστήρα και είναι βαρύ και αδιαμφισβήτητο! Μπορεί τα παραπάνω να είναι έτσι όπως τα είπα, αλλά προσωπικά, δεν παύει να μου φαίνεται λίγο "άκυρο", η Corsair με την παράδοση που έχει, να επαφίεται μόνο στις οπτικές επιδόσεις του ανεμιστήρα, έστω και αν αυτές είναι εξαιρετικές! Οπότε, πάμε να δούμε τι είχε "στο μυαλό" της η κατασκευάστρια . . . Το νέο σύστημα μέτρησης ανεμιστήρων του TheLab.gr Όσοι φίλοι δεν έχουν δει ή θέλουν να θυμηθούν τα σχετικά με το σύστημα μέτρησης του air flow των ανεμιστήρων που χρησιμοποιούμε, μπορούν να ανοίξουν το spoiler που ακολουθεί: Εδώ λοιπόν "βάζοντας το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων" . . . Για να δούμε τι κατορθώνει ο Corsair SP120 RGB PRO πάνω σε AIO radiators, που πρακτικά με τα τόσα κουτιά με διαφανή πλαϊνά που κυκλοφορούν, αποτελεί την πιθανότερη χρήση του. Μετρήσεις σε Radiator 120x120x50 mm 1. Μετρήσεις της ταχύτητας ροής του αέρα ανεμιστήρων 120x25, (PUSH on 120x120x50mm radiator) ως προς τον Θόρυβο που παράγουν. Αυτή είναι η πρώτη κατηγορία μετρήσεων σύγκρισης, η οποία όπως είδαμε και στην πιο πρόσφατη παρουσίαση ανεμιστήρων, μας έδωσε πολύ χρήσιμα στοιχεία για την συμπεριφορά των ανεμιστήρων, "εστιασμένη" στην πιο λογική και πλησιέστερη προς την πραγματική χρήση τους, βάση: Απόδοση προς θόρυβο! Η πρώτη εικόνα ναι μεν βάζει τον SP120 RGB PRO στις χαμηλότερες επιδόσεις σε αυτή τη κατηγορία, αλλά μια προσεκτικότερη ματιά δείχνει ότι: Το air flow που επιτυγχάνει σε AIO radiator των 50mm, είναι ανάλογο με το air flow των δύο ανεμιστήρων της Deep Cool, υστερεί ελαφρά του Coοlink SWiF2 120P και είναι σαφώς καλύτερο από αυτό που επιτυγχάνει ο με πολλές περγαμηνές -αλλά με σχεδιαστική "αστοχία"- Silent Wings 3 HS, και σε απόσταση "αναπνοής" βρίσκονται και άλλοι ανεμιστήρες της κατηγορίας. Αυτό όμως που έχει από σχεδιαστική άποψη, μεγάλη σημασία να δούμε, είναι το πόσο καλύτερες επιδόσεις έχει ο ομόσταυλος Corsair ML120, ο οποίος έχει σχεδόν την ίδια φτερωτή και παρά την ελαφρά μικρότερη ελεύθερη διατομή και το πιο "σφιχτό" πλαίσιο του, κατορθώνει χάρη στα έδρανα μαγνητικής αιώρησης που διαθέτει, να παράγει αισθητά λιγότερο θόρυβο και τελικώς αυτό, τον κάνει και ξεχωρίζει! Όπως όμως και να έχει, μπορούμε να πούμε με ασφάλεια, ότι τα radiator των 50mm δεν είναι το "στοιχείο" του Corsair SP120 RGB PRO. Μπορεί να μην είναι ουραγός και το RGB του, να ανεβάζει πολύ τις πιθανότητες επιλογής του, αλλά πιστεύω ότι αλλού στοχεύει η Corsair και σε αυτό συνηγορεί και δίνει λογική βάση και η πολλαπλότητα του κιτ, καθώς τα 50ρια rad για ΑΙΟ με περισσότερους τους ενός ανεμιστήρες δεν είναι . . . ο κανόνας ! Μετρήσεις σε Radiator 120x120x30 mm 2. Μετρήσεις της ταχύτητας ροής του αέρα ανεμιστήρων 120x25, (PUSH on 120x120x30mm radiator) ως προς τον Θόρυβο που παράγουν. Αυτή είναι η κατηγορία που λογικά αποτελεί τον κατασκευαστικό στόχο της Corsair ! Και εδώ τα αποτελέσματα των μετρήσεων είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα, καθώς επιβεβαιώνεται η υπόθεση που κάναμε και μάλιστα πανηγυρικά! Ο Corsair SP120 RGB PRO "μεταμορφώνεται", δείχνει τα "δόντια" του και βάζει την πλειοψηφία του ανταγωνισμού στην άκρη ! Αλλά ας ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά στην "χρήσιμη περιοχή". Η προηγούμενη εικόνα έχει αναστραφεί! Οι επιδόσεις του είναι συγκρίσιμες με αυτές του εξειδικευμένου -και μέχρι πρότινος κορυφαίου- Noctua NF-F12 PWM (!) και μεσοσταθμικά ανταγωνίζεται στα ίσια, τον Noise Blocker, αφήνοντας πίσω σχεδόν όλους τους άλλους, ομόσταυλους και μη, ανεμιστήρες της κατηγορίας. Οι μόνοι ανεμιστήρες που έχουν καλύτερες επιδόσεις είναι οι δύο κορυφαίοι ανεμιστήρες της Noctua, o "δεν τον βάζει το μάτι σου" (!) NF-P12 Redux και ο επαναστατικής σχεδίασης ΝF-A12x25 PWM ! Στο σημείο αυτό, καλό είναι να δώσουμε και μια ερμηνεία γιατί ο SP120 RGB PRO είναι καλύτερος από τον ανάλογης σχεδίασης ML120. O λόγος έγκειται στο ότι το πλαίσιο του SP120 είναι πιο ελεύθερο και καλύτερα σχεδιασμένο για την επίτευξη υψηλότερου air flow και παράλληλα αυτές οι αυξημένες διαστάσεις της ελεύθερης διατομής του, επιτρέπουν στην ελαφρά μεγαλύτερη φτερωτή του SP120 να δουλέψει πιο αποδοτικά! Αυτό που τελικά κρατάμε από εδώ είναι ότι: Ο Corsair SP120 RGB PRO κατατάσσεται ανάμεσα στους καλύτερους ανεμιστήρες χαμηλού θορύβου για ΑΙΟ 30mm radiator που έχουμε δοκιμάσει και παράλληλα, μπορώντας να κάνει το κουτί σας μια οπτική πανδαισία, βάζει σοβαρή και "αποκλειστική" θα έλεγα υποψηφιότητα, για την επόμενη αναβάθμιση των "εραστών του ονείρου" ! Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετά από αρκετές ημέρες που "παίξαμε" και βασανίσαμε τους νέους ανεμιστήρες SP120 RGB PRO της Corsair, ήρθε και η ώρα του απολογισμού ! Βάζοντας τα πράγματα σε μια σειρά το πρώτο που πρέπει να πω είναι ότι η Corsair κάνει την επόμενη λογική κίνηση: Να συνδυάσει την απόδοση των ανεμιστήρων με το αισθητικό αποτέλεσμα που μπορεί να φέρει ο RGB φωτισμός τους. Το προσπάθησε αυτό και μάλιστα με πολύ μεγάλη επιτυχία στους LL-140 RGB PWM ανεμιστήρες που είχαμε δει πριν λίγο καιρό, και στους οποίους είχαμε εντοπίσει ότι προς χάριν των περιμετρικά τοποθετημένων LEDs, το πλαίσιο του ανεμιστήρα είναι πολύ παχύ και έτσι μειώνονται οι δυνατότητες air flow του ανεμιστήρα. Εδώ λύνει αυτό το πρόβλημα, καταργεί τον περιμετρικό φωτισμό και ελαττώνει στα "φυσιολογικά" όρια, το πάχος του πλαισίου του ανεμιστήρα και έτσι αναβαθμίζει αισθητά την απόδοση του ανεμιστήρα αυτού! Σαν αντιστάθμισμα της έλλειψης των περιμετρικών LEDs, η κατασκευάστρια τοποθετεί στο κέντρο της φτερωτής οκτώ -αντί για τέσσερα- LEDs, τα οποία εκμεταλλευόμενα την κατάλληλη διαφάνεια της φτερωτής και το μικρότερο μέγεθός της (σε σχέση με αυτήν του LL-140 RGB) μας δίνει εξίσου εντυπωσιακά αποτελέσματα στον αισθητικό τομέα! Και μάλιστα -προσωπικά- μου πάει λίγο καλύτερα αυτός ο φωτισμός που έρχεται και "μαλακώνει" προοδευτικά στα άκρα της φτερωτής, σε σύγκριση με το έντονα φωτεινό δαχτυλίδι που περιέβαλε την φτερωτή των LL-140 RGB. Έτσι έχουμε και καλά χαρακτηριστικά air flow και πίεσης, και αμείωτη τη δυνατότητα για πραγματικά "υπνωτικά" φωτιστικά εφέ! Με ένα "σμπάρο" που λένε, επιτυχία σε δύο επίπεδα που μέχρι τώρα φαινόταν ότι έρχονται σε αντίθεση! Ένα εύγε λοιπόν από εμάς προς την Corsair, που δεν επαναπαύεται στις "δάφνες" της και προσπαθεί να πάει τα πράγματα ένα βήμα πιο πέρα! Βεβαίως, δεν είναι όλα ρόδινα, και μολονότι αντιλαμβανόμαστε την προσπάθεια της κατασκευάστριας να περιορίσει το κόστος για να γίνει ευρύτερα προσιτό το συγκεκριμένο προϊόν και την επικροτούμε, δεν μπορούμε να μην θέλουμε να δούμε σε μια μελλοντική έκδοση, έναν κινητήρα με έλεγχο PWM και καλύτερα έδρανα, γιατί όχι και τα μαγνητικής αιώρησης που τόσο καλή συμπεριφορά έδειξαν, τα οποία θα αναβαθμίσουν την κατάταξη του ανεμιστήρα! Θα θέλαμε επίσης, να δούμε και ελαστικά τακουνάκια απόσβεσης κραδασμών και οπωσδήποτε, να εκσυγχρονιστεί ο τρόπος που αντιδρά ο κινητήρας στην περίπτωση που μαγκώσει η φτερωτή! Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα των μετρήσεών μας, είναι προφανές ότι η Corsair με τους SP120 RGB PRO, έχει από "ψυκτική" άποψη, μια άριστη πρόταση για εφαρμογή σε AIO 240x120x30mm, ή ακόμα καλύτερα για 360x120x30mm, καθώς πρακτικά, μόνο δύο από τους ανεμιστήρες που έχουμε δοκιμάσει, πετυχαίνουν καλύτερα αποτελέσματα, αλλά . . . στο "σκοτάδι"! Και φυσικά δεν έχει αντίπαλο στο θέμα της ευέλικτης αισθητικής παρέμβασης στην όψη του προσωπικού μας υπολογιστή, καθώς -όσο φτωχά και αν είναι αυτά που μπορώ να σας μεταφέρω- το αποτέλεσμα είναι ακριβώς όπως το αναφέρει η κατασκευάστρια: "Create mesmerizing RGB lighting". Και είναι από τις λίγες φορές που συντασσόμαστε ανεπιφύλαχτα με ένα διαφημιστικό κείμενο! Με την βοήθεια του νέου RGB controller Lighting Node CORE και του iCUE, που δίνει την δυνατότητα να ρυθμίσεις κάθε ένα LED με διαφορετικό τρόπο αλλά και -κατά περίπτωση- να το "συνδέσεις" με περισσότερα του ενός εφέ, μπορεί ο κάθε χρήστης να έχει το δικό του μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα ! Τα μακριά -και ευτυχώς λεπτά- μαύρα καλώδια των ανεμιστήρων, καθώς και η απλοποίηση των συνδέσεων που σημαίνει η χρήση του Lighting Node CORE, θα επιτρέψουν με λίγη προσοχή την διακριτική τακτοποίησή τους και την αποφυγή της γνωστής και αντιαισθητικής "μακαρονάδας" που συνήθως σημαίνουν τα πολλά καλώδια! Αν δε, χρησιμοποιούμε και άλλα προϊόντα του RGB "οικοσυστήματος" της Corsair, τότε η προσθήκη των ανεμιστήρων της σημερινής παρουσίασής μας, θα αποτελέσει πραγματικά σημαντική βελτίωση στο όλο αισθητικό αλλά και λειτουργικό αποτέλεσμα! Υπενθυμίζουμε ότι το kit των τριών ανεμιστήρων της σειράς Corsair SP120 RGB PRO, συμπεριλαμβανόμενου του Lighting Node CORE έχει συνιστώμενη τιμή από την κατασκευάστρια τα 55,90€ και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το βρίσκουμε στην Ελληνική αγορά προς 50,91€ συν 3,9€ λοιπά έξοδα. Το kit συνοδεύονται με διετή εγγύηση από τον κατασκευαστή. Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τoυς: Η συσκευασία των ανεμιστήρων εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά τους. Στιβαρή κατασκευή του πλαισίου. Ο θόρυβος που παράγουν, ακόμα και στις υψηλές στροφές είναι σχετικά χαμηλός και μειώνεται ακόμα περισσότερο σε χαμηλότερα air flow, μέχρι του σημείου να μην ανιχνεύεται. Το air flow που μπορούν να επιτύχουν είναι μέσα στα πλαίσια της κατηγορίας τους και μπορούν να αντικαταστήσουν κάποιον ανάλογο ανεμιστήρα. Η "στατική" πίεση που μπορούν να αναπτύξουν τους κάνει κατάλληλους για radiator, ιδιαίτερα των 30mm πάχους. Η υλοποίηση των απαιτούμενων συνδέσεων δεν δημιουργεί αισθητή επιβάρυνση στο θέμα του cable management. Συνοδεύονται από το πολύ ευέλικτο software ελέγχου Corsair iCUE, το οποίο επιτηρεί συνεχώς την RGB λειτουργία τους. Ο RGB φωτισμός αν και βρίσκεται μόνο στο hub του κινητήρα, δημιουργεί με τα οκτώ LEDs του, πολύ αποτελεσματικά και εντυπωσιακά εφέ. Ο έλεγχος του RGB φωτισμού πραγματοποιείται μέσω του νέου Lihgting Node CORE που συμπεριλαμβάνεται στα παρελκόμενα. Οι δυνατότητες ελέγχου του RGB φωτισμού, είναι πολύ μεγάλες και επιτρέποντας τον έλεγχο ακόμα και σε επίπεδο ενός LED, επιτυγχάνεται εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα. Τα καλώδιά τους είναι αρκετά μακριά για να φτάνουν "παντού" χωρίς προσθήκες και αρκετά λεπτά και μαύρα, για να επιτρέπουν την διακριτική τους εγκατάσταση σε οποιοδήποτε κουτί. Δεν διαθέτουν αντικραδασμικά παρεμβύσματα στις γωνίες του πλαισίου. Δεν διαθέτουν κάποιο αντικραδασμικό μέσο στήριξης (rubber screws). Παρέχονται μόνο κοντές βίδες για τη στήριξη των ανεμιστήρων και όχι και μακρύτερες για την στερέωσή τους σε ΑΙΟ radiator. Αν η φτερωτή τους μπλοκάρει, ο ανεμιστήρας δεν διαθέτει δυνατότητα αναστολής της λειτουργίας του. Η εγγύησή τους είναι διετής. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το CORSAIR iCUE SP120 RGB PRO Performance 120mm Triple Fan Kit with Lighting Node CORE, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr, Seafalco 14/10/2019
  13. Εισαγωγή Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την παρουσίαση της ασύρματης έκδοσης της σιδερένιας δαγκάνας της Corsair ή αλλιώς Ironclaw και έφτασε στο εργαστήρι μας το ολοκαίνουργιο Corsair Ironclaw RGB Wireless Gaming Mouse. Με χαρακτηριστικά που προϊδεάζουν για απόλυτη εργονομία, χρηστικότητα και επιδόσεις (συν RGB φωτισμό για περισσότερα FPS) μένει να δούμε εάν στην πράξη καταφέρνει να πραγματοποιήσει όσα υπόσχεται. Μπορούν άραγε τα καλώδια να γίνουν παρελθόν ακόμα και στο γραφείο ενός competitive gamer; Για μια πρώτη ιδέα για το τι σας περιμένει στο review που ακολουθεί, δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε το επίσημο promotional video της κατασκευάστριας και γρήγορα ας περάσουμε στην σημερινή παρουσίαση. Συσκευασία - Παρελκόμενα Η συσκευασία του Corsair Ironclaw RGB Wireless (το οποίο χάρη συντομίας από εδώ και πέρα θα αποκαλούμε σκέτο Ironclaw) είναι η τυπική εδώ και αρκετό καιρό κιτρινόμαυρη συσκευασία των gaming προϊόντων της Corsair. Μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως ακόμα και εάν σβήναμε όλα τα σχετικά λογότυπα, θα εξακολουθούσε να φωνάζει από μακριά πως πρόκειται για Corsair. Η συσκευασία, σε αντίθεση με το Dark Core RGB που είδαμε σε παλαιότερη παρουσίαση, δε διαθέτει κάποιας μορφής ζελατίνα ώστε να βλέπουμε από κοντά το προϊόν πριν το αγοράσουμε. Διαθέτει όμως τόσο μία μεγάλη φωτογραφία αυτού στην μπροστινή πλευρά, όσο και αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του σε πολλές γλώσσες στην πίσω πλευρά. Οι δύο πλαϊνές όψεις της συσκευασίας εξυπηρετούν κατά κύριο λόγο αισθητικούς σκοπούς, όντας μαύρες για λόγους αντίθεσης και χωρίς κάποια ιδιαίτερης αξίας πληροφορία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Ironclaw, που τονίζεται με τα σχετικά λογότυπα στην πλευρά που φιλοξενεί τα γενικά τεχνικά χαρακτηριστικά, είναι η τεχνολογία Slipstream που αναλαμβάνει την ασύρματη σύνδεση του Ironclaw με τον υπολογιστή σας. Χρησιμοποιεί τη συχνότητα των 2.4 GHz και έχει αναπτυχθεί για την Corsair από την RTX μία εταιρεία που εξειδικεύεται στην ανάπτυξη ασύρματων προϊόντων διασύνδεσης και επικοινωνίας. Ανοίγοντας τη συσκευασία, εκτός από το ποντίκι βρίσκουμε και μία σειρά από παρελκόμενα που βλέπουμε στη φωτογραφία που ακολουθεί. Αυτά, εκτός από το υποτυπώδες manual (το οποίο καλό είναι να κρατήσετε κάπου πρόχειρο γιατί εξηγεί διάφορες καταστάσεις του mouse που απεικονίζονται χρωματικά μέσω κάποιου RGB Led) και τα σχετικά με εγγύηση και ανακύκλωση, είναι ένα ποιοτικότατο (αλλά αρκετά σκληρό) καλώδιο USB Type-A to Micro-USB για τη φόρτιση του ποντικιού, ένας μετατροπέας από θηλυκό Type-A σε θηλυκό Micro-USB και φυσικά το μικροσκοπικό ασύρματο dongle για την επικοινωνία του ποντικιού με τον υπολογιστή σας. Ο μετατροπέας, ο οποίος σε αντίθεση με αυτόν που είχαμε δει στο Dark Core δε διαθέτει κάποιο λογότυπο της Corsair, χρησιμοποιείται για την περίπτωση που επιθυμούμε να χρησιμοποιήσουμε το καλώδιο της φόρτισης (ή και της ενσύρματης λειτουργίας) ως καλώδιο προέκτασης ώστε να τοποθετήσουμε το dongle κάπου που θα έχει τη βέλτιστη επικοινωνία με το ποντίκι μας. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair Ironclaw RGB Wireless Mouse παρατίθενται στον πίνακα που ακολουθεί: Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ιστοσελίδα της Corsair, η προτεινόμενη τιμή λιανικής του Ironclaw ανέρχεται στα 79,99 €. Φυσικά το ποντίκι συνοδεύεται από διετή εγγύηση και στην ελληνική αγορά κατά το χρόνο συγγραφής της παρουσίασης το βρήκαμε σε αρκετά καταστήματα με την τιμή του να ξεκινάει από τα 75.99 €. Κάτω από το φακό Όπως είδαμε και στα τεχνικά χαρακτηριστικά, το Ironclaw διαθέτει 10 πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα. Η κατασκευή του προορίζεται αποκλειστικά για δεξιόχειρες και ακόμα πιο συγκεκριμένα για όσους προτιμούν το palm-grip. Ως εκ τούτου, η πλειοψηφία των πλήκτρων βρίσκεται από το κέντρο και προς τα αριστερά προοριζόμενη για πάτημα από αντίχειρα και δείκτη. Όσον αφορά το αισθητικό του πράγματος, αρχικά πρέπει να πούμε πως αν και ογκώδες με πολλές ακμές και σαφώς gaming αισθητική καταφέρνει να μην είναι κραυγαλέο. Το συνολικό του μήκος ανέρχεται στα 13 εκατοστά, το πλάτος του στο φαρδύτερό του σημείο φτάνει τα 8 εκατοστά, ενώ το βάρος του ανέρχεται στα 130 γραμμάρια. Οι διαστάσεις αυτές το καθιστούν ιδανικό για ένα φυσιολογικό αντρικό χέρι, όπως του γράφοντος που έχει μήκος από την άρθρωση του καρπού έως την άκρη του μεσαίου δακτύλου 20 εκατοστά. Για αυξημένη σταθερότητα στις γρήγορες και απότομες κινήσεις, τόσο η αριστερή περιοχή όπου ακουμπάει ο αντίχειρας όσο και η αντίστοιχη δεξιά πλευρά όπου ακουμπά ο παράμεσος και ο μικρός, διαθέτουν λαστιχένια επίστρωση με τέτοια υφή που βοηθά το όσο το δυνατό καλύτερο και σταθερότερο κράτημα. Λαστιχένια με υφή που θυμίζει ελαστικό οχήματος έχει και η αρκετά ευμεγέθης ροδέλα. Στην αριστερή πλευρά βρίσκουμε τρία ενδεικτικά LED τα οποία εξυπηρετούν λειτουργικούς σκοπούς, δείχνοντάς μας την κατάσταση της μπαταρίας και το DPI προφίλ που έχουμε επιλέξει, ενώ μπροστά, στο σημείο που θα βρίσκαμε σε ένα ενσύρματο ποντίκι το καλώδιο, υπάρχει μία θύρα Micro USB (και όχι μία Type C) που χρησιμοποιείται τόσο για τη φόρτιση όσο και για την ενσύρματη λειτουργία του ποντικιού. Τέλος, στην κάτω πλευρά του Ironclaw βρίσκουμε τέσσερα pad διαφόρων μεγεθών (από πολύ μεγάλο πάνω δεξιά έως μικρό κάτω αριστερά), τον αισθητήρα PMW3391 και τον διακόπτη 3 θέσεων από όπου μπορείτε τόσο να σβήνετε το ποντίκι για τη μέγιστη διάρκεια μπαταρίας όταν δεν το χρησιμοποιείτε, όσο και να εναλλάσσετε το πρωτόκολλο επικοινωνίας μεταξύ Bluetooth και 2.4 GHz. Corsair iCue Όπως όλα τα gaming περιφερειακά της Corsair που έχουν παρουσιαστεί μέσα από τις σελίδες των reviews του TheLab.gr, έτσι και το Ironclaw συνεργάζεται με το λογισμικό της Corsair, το Corsair iCue για την παραμετροποίησή του. Μιας και το iCue έχει παρουσιαστεί αρκετές φορές και μάλιστα στο review του Dark Core, o pol77 είχε δώσει αρκετά screenshots, θα περιοριστούμε σήμερα στα απολύτως απαραίτητα. Αρχικά πρέπει να πούμε πως τα διάφορα προφίλ που μπορούμε να δημιουργήσουμε (ώστε να έχουμε έτοιμες τις ρυθμίσεις που μας βολεύουν ανάλογα με το παιχνίδι ή την εφαρμογή που θέλουμε να εκτελέσουμε) είναι ενιαία για όλες τις συσκευές Corsair που διαθέτουμε συνδεδεμένες με το iCue ενώ φυσικά είναι η δυνατή η αυτόματη εναλλαγή των προφίλ. Μάλιστα σε περίπτωση που επιθυμείτε να χρησιμοποιείτε τα προφίλ και για εκτός gaming εφαρμογές, πρέπει να τονίσουμε πως η εναλλαγή των προφίλ γίνεται τη στιγμή που φέρνεται το σχετικό παράθυρο στο προσκήνιο. Έτσι μπορείτε να έχετε δύο διαφορετικά προφίλ, ένα πχ για το Photoshop και ένα για το Autocad και τη στιγμή που πατάτε στο παράθυρο της κάθε εφαρμογής να ενεργοποιείται και το σχετικό προφίλ. O προγραμματισμός των πλήκτρων του Ironclaw, είτε αυτός αφορά μακροεντολές είτε key remapping γίνεται από την καρτέλα actions. Όσοι έχετε συνηθίσει τις αντίστοιχες εφαρμογές των προϊόντων της Microsoft και τις Logitech (οι οποίες όσον αφορά τα βασικά μοντέλα τους είναι αρκετά περιορισμένες) ενδεχομένως να δυσκολευτείτε στην αρχή με το να καταλάβετε τη λογική, αλλά αφού ξεπεράσετε την αρχική ανηφόρα της καμπύλης εκμάθησης, τα πράγματα είναι απλά. Περνώντας στα εφέ φωτισμού, όπως είπαμε και νωρίτερα έχουμε 3 ανεξάρτητες ζώνες φωτισμού, το λογότυπο, την περιοχή της ροδέλας και το μπροστινό μέρος. Αυτά μπορούν να ρυθμιστούν σε όλα τα γνωστά εφέ, με πρακτικά απεριόριστες επιλογές χρώματος. Στη συνέχεια βλέπουμε την καρτέλα ρύθμισης των DPI. Από εδώ μπορούμε να φτιάξουμε όσα σετ 4άδων θέλουμε μεταξύ των οποίων μπορούμε να κάνουμε εναλλαγή on the fly από τα πλήκτρα που βρίσκονται στα αριστερά του αριστερού κύριου πλήκτρου. Έτσι στο παράδειγμα που βλέπουμε στο screenshot που ακολουθεί έχουμε επιλογές για 800, 1500 και 3000 DPI με εναλλαγή από τα δύο προαναφερθέντα πλήκτρα συν μία επιλογή sniper στα 400 DPI η οποία μπορεί να ενεργοποιείται από το πλήκτρο της επιλογής μας. Η ρύθμιση που έχουμε ανά πάσα στιγμή επιλέξει, είναι άμεσα ορατή από τα σχετικά led. που βρίσκονται στην περιοχή του αντίχειρα (τα ίδια που δείχνουν και την κατάσταση της μπαταρίας). Έτσι εάν δείτε λίγο πιο προσεκτικά το screenshot θα διαπιστώσετε πως είναι αναμένα μόνο δύο από τα τρία led, ενώ το τριγωνάκι στο δεύτερο DPI setting μας δείχνει ότι αυτό είναι το επιλεγμένο. Αντίστοιχα, εάν επιλέξουμε το τρίτο setting, θα ανάψουν και τα τρία led, ενώ εάν πατήσουμε το πλήκτρο sniper, το χρώμα των led θα αλλάξει σε κόκκινο. Στην καρτέλα performance όπως βλέπουμε μπορούμε να ενεργοποιήσουμε τις επιλογές angle snapping και enhance pointer precision. Δεδομένου ότι και οι 2 αυτές επιλογές έχουν κατηγορηθεί αρκετά για την επίδρασή τους στα παιχνίδια καλό θα ήταν να τις αφήσετε απενεργοποιημένες (τουλάχιστον στο gaming προφίλ σας). Εν συντομία, για όσους δεν γνωρίζουν, το μεν angle snapping αποτελεί μία μορφή εξομάλυνσης της κίνησης του ποντικιού, το δε pointer precision επιταχύνει την κίνηση του δείκτη ανάλογα με την ταχύτητα που κινείται το ποντίκι. Τέλος στην καρτέλα Surface Calibration μπορούμε (εφόσον έχουμε πρώτα συνδέσει το ποντίκι μας ενσύρματα) να κάνουμε ένα calibration του αισθητήρα πάνω στην επιφάνεια που χρησιμοποιούμε ώστε να βελτιστοποιήσουμε την απόδοση αυτού. Κλείνοντας αυτή την ενότητα πρέπει να αναφέρουμε πως υπάρχει δυνατότητα για αποθήκευση στο ποντίκι 3 συνολικά Hardware Profiles τα οποία θα είναι πάντα διαθέσιμα ανεξάρτητα από τη λειτουργία του iCue. Επιπλέον, τα προφίλ αυτά είναι διαθέσιμα και όταν το ποντίκι είναι συνδεδεμένο μέσω bluetooth (πράγμα εξαιρετικά χρήσιμο μιας και τότε δεν υπάρχει επικοινωνία με το iCue) Αποτελέσματα Μετρήσεων Για τη μέτρηση των επιδόσεων του Corsair Ironclaw RGB wireless χρησιμοποιήσαμε όπως πάντα το Enotus Mouse Test. Πραγματοποιήσαμε 3 σετ μετρήσεων, ένα για κάθε τρόπο σύνδεσης και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στα παρακάτω γραφήματα. Για τις ανάγκες των μετρήσεων χρησιμοποιήσαμε το Corsair MM350 Mousepad που σας παρουσιάσαμε πριν λίγες εβδομάδες, αφού πρώτα είχαμε κάνει και τη διαδικασία calibration που δείξαμε στην προηγούμενη ενότητα. Ξεκινώντας από το polling rate (το οποίο αποτελεί σημαντικό κριτήριο αγοράς από αρκετούς gamers) έχουμε να πούμε πως το Ironclaw συμπεριφέρθηκε άψογα. Τόσο συνδεδεμένο με καλώδιο όσο και με τον proprietary ασύρματο πομποδέκτη πέτυχε τιμές που κυμαινόταν από 994 έως και 1000 Hz. Πάρα πολύ καλά ήταν και τα αποτελέσματα με σύνδεση bluetooth όπου οι μετρήσεις μας έδειξαν περίπου 500 Hz. Όσον αφορά το accuracy, οι μετρήσεις έδειξαν εξίσου καλά αποτελέσματα, σταθερά πάνω από το 94%. Το εύρος αποτελεσμάτων κυμάνθηκε σε περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες, που κατά την άποψη του γράφοντος είναι εντός του στατιστικού σφάλματος και της ακρίβειας του χεριού στο να επαναφέρει το ποντίκι στην αρχική θέση. Για το τέλος αφήσαμε το smoothness. Εδώ τα αποτελέσματα προβλημάτισαν αρκετά τόσο το γράφοντα όσο και τους συναδέλφους reviewers των οποίων ζητήθηκε η άποψη. Γενικώς όπως βλέπετε οι μετρήσεις ήταν από κακές έως πολύ κακές. Για να αποκλείσουμε την πιθανότητα κάποιου θέματος ασυμβατότητας, δοκιμάσαμε το ποντίκι σε 2 διαφορετικά PC, με διαφορετικά mousepad και με διαφορετικά καλώδια USB, ενώ για να αποκλείσουμε την πιθανότητα ο γράφων να αδυνατεί να εκτελέσει σωστά το test (το οποίο περιλαμβάνει την κυκλική κίνηση του ποντικιού με σταθερή ταχύτητα) ο γράφων έκανε το ίδιο test και με άλλα δύο ποντίκια. Το συμπέρασμα είναι πως δεν έφταιγε τίποτα από όλα αυτά. Ενδεχομένως λοιπόν να υπάρχει κάποια ασυμβατότητα ανάμεσα στον τρόπο που λειτουργεί ο αισθητήρας και στον τρόπο που μετράει το enotus το smoothness. Αξίζει στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως κατά τη χρήση του Ironclaw δεν αντιληφθήκαμε το παραμικρό ψεγάδι στην ομαλότητα της κίνησής του που να δικαιολογεί τα παραπάνω αποτελέσματα. Συγκριτικά αποτελέσματα μετρήσεων Μιας και δεν μας αρέσει να παραθέτουμε ξερά αποτελέσματα χωρίς να υπάρχει κάποια σύγκριση, σας παραθέτουμε στη συνέχεια και συγκριτικά γραφήματα των μετρήσεων της προηγούμενης ενότητας. Μιας και το μοναδικό ασύρματο gaming ποντίκι που πέρασε εδώ και καιρό από τον πάγκο του TheLab.gr ήταν το Dark Core RGB Wireless της Corsair, θα συγκρίνουμε μόνο με αυτό και στο μέλλον τα γραφήματα θα εμπλουτίζονται. EΝΣΥΡΜΑΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ Τα αποτελέσματα και των δύο ποντικιών όσον αφορά το polling rate και το accuracy είναι πανομοιότυπα. Αντιθέτως στη μέτρηση του smoothness βλέπουμε το μεν Dark Core να δίνει καλά αποτελέσματα, ενώ το Ironclaw όχι. ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ 2.4 Ghz Στην ασύρματη σύνδεση τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Όσον αφορά το polling rate η τεχνολογία slipstream φαίνεται να δίνει σαφώς καλύτερα αποτελέσματα, στο accuracy η πλάστιγγα γέρνει ελαφρώς υπέρ του Dark Core ενώ στο smoothness και τα δύο ποντίκια έχουν κακά αποτελέσματα. BLUETOOTH ΣΥΝΔΕΣΗ Τέλος όσον αφορά τη σύνδεση Bluetooth τα αποτελέσματα είναι επίσης ανάμεικτα. Το μεν Ironclaw κερδίζει κατά κράτος το Dark Core στο polling rate, έχουν παρόμοια αποτελέσματα στο accuracy, ενώ στο smoothness η διαφορά των δύο ποντικιών είναι χαοτική. Εμπειρία Χρήσης Το Corsair Ironclaw RGB Wireless χρησιμοποιήθηκε από το γράφοντα για αρκετές εβδομάδες πριν τη δημοσίευση της σημερινής παρουσίασης. Στην καθημερινή του χρήση σε μία εκτεταμένη σειρά από εργασίες που περιλάμβαναν όλα όσα πιθανώς θα κάνει ο χρήστης τους (εκτός από competitive gaming και Fortnite - Ι am too old for this s$$t) δεν διαπιστώθηκε το παραμικρό ψεγάδι κατά τη λειτουργία του. Το βάρος του, παρά τη μπαταρία, δεν κούρασε καθόλου, η διάρκεια της μπαταρίας ήταν πολύ κοντά στα ονομαστικά της corsair (αν και είναι λίγο δύσκολο να την μετρήσουμε ακριβώς) και ο φωτισμός RGB έδινε αυτό το ξεχωριστό wow effect σε όσους το έβλεπαν. Τονίζουμε στην παραπάνω φράση το σε όσους το έβλεπαν, μιας και όταν ο χρήστης κρατάει στα χέρια του το Ironclaw, ουσιαστικά δεν βλέπει τίποτα από τα RGB διακοσμητικά καθώς το λογότυπο κρύβεται από την παλάμη, ο φωτισμός της ροδέλας κρύβεται από τα δάχτυλα και ο μπροστινός φωτισμός αχνοφαίνεται πάνω στο mousepad. Αντίθετα, τα 3 ενδεικτικά φωτάκια που βρίσκονται στο σημείο που ακουμπά ο αντίχειρας, ήταν ορατά πάντα και έδιναν πολύτιμες πληροφορίες στον χρήστη, τόσο για τα επιλεγμένα προφίλ όσο και για την κατάσταση της μπαταρίας. Ένα μικρό ψεγάδι που βρήκαμε κατά την ενσύρματη χρήση του Ironclaw ήταν πως το καλώδιο που παρέχεται είναι αρκετά σκληρό, πράγμα που δυσκολεύει λίγο την κίνηση του ποντικιού, ιδιαίτερα εάν ο χώρος στο γραφείο είναι περιορισμένος, ενώ η θύρα micro USB κάνει λίγο πιο δύσκολη την τοποθέτησή του σε σχέση με το να υπήρχε μία Type C. Τέλος, τα προγραμματιζόμενα πλήκτρα ήταν όλα σε σημεία εύκολα προσβάσιμα από δείκτη και αντίχειρα και με λίγη συνήθεια μπορούν να μετατρέψουν το Ironclaw σε ένα πραγματικό εργαλείο, ενώ άψογο ήταν και η εφαρμογή του Ironclaw με την δεξιά παλάμη του γράφοντος. Επίλογος - Συμπεράσματα Κάπου εδώ λοιπόν φτάσαμε στο τέλος και της σημερινής παρουσίασης και την ώρα του τελικού συμπεράσματος. Αξίζει τα 80 ευρώ που ζητάει το Ironclaw RGB Wireless; Η απάντηση είναι πως ναι. Είναι εξαιρετικά παραμετροποιήσιμο, η συνδεσιμότητά του είναι πληρέστατη, σαν ποντίκι συμπεριφέρεται άψογα, η ποιότητα κατασκευής του είναι η τυπική της Corsair ενώ, φυσικά, έχει και μπόλικα RGB LEDs. Αν λοιπόν δίνετε σημασία σε κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω τότε το Ironclaw RGB Wireless είναι σίγουρα ένα ποντίκι που αξίζει να βάλετε στα υπόψιν. Άλλωστε με μία γρήγορη αναζήτηση στο τι κυκλοφορεί στην αγορά θα δείτε πως η πλειοψηφία των επώνυμων gaming ποντικιών με αντίστοιχα χαρακτηριστικά κοστίζουν το ίδιο ή και περισσότερο. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα υπέρ και τα κατά του Corsair Ironclaw RGB Wireless Mouse ώστε να περάσουμε και στη βαθμολογία. Ο καλός Ποιότητα κατασκευής RGB φωτισμός Ενσύρματη, ασύρματη 2.4 Ghz & Bluetooth συνδεσιμότητα Αισθητήρας 18000 DPI Αίσθηση διακοπτών Πλήρως παραμετροποιήσιμο μέσω του iCue Ο κακός Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness Σκληρό και άκαμπτο καλώδιο Θύρα Micro USB αντί για Type C Ο Αδιάφορος H κατανάλωση μπαταρίας είναι λογική για την κατηγορία αλλά μεγάλη γενικώς. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Ironclaw RGB Wireless είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Γεώργιος "GriGaS" Ρήγας 06/08/2019
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.