Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'led'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • TheLab.gr
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Από το Εργαστήρι
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
    • Δημοσκοπήσεις
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες RAM DDR/DDR2/DDR3/DDR4/DDR5
    • Συσκευές Αποθήκευσης
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα
    • Internet & Τηλεφωνία
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers - Ηardware & Cloud Apps
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Programming - Scripting & Databases
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Software
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin
  • Press Releases in English
  • Ειδήσεις

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Hand - Electric Tools
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...
  • test1
  • Advertorial
  • InfoLab

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

  1. Introduction No matter how you approach it, the marketing claims of the Acebeam X75 are fascinating. Not only do they promise a maximum brightness of 80.000 lumens, which makes it the 2nd most powerful production torch in the world, but also the highest sustainable output, which is indubitably much more useful and important. Couple that with the top level design, build quality and electronics of Acebeam, add the 100W USB C charging and 100W Power Bank capabilities and you have a truly amazing torch. My only issue when I was offered a review sample was which emitter option to choose from. Acebeam offers the Acebeam X75 with 3 emitter choices: The Cree XHP70.2 6500K, which provide the maximum output of 80.000 Lumens. The Cree XHP70.2 5000K, which provide a more neutral tint, at the cost of a slight decrease in brightness, reducing it to 75.000 Lumens. The Cree XHP70.3 HI 6500K, which provide the highest intensity of 426.409 Candela and a throw of 1306m, at the cost of a reduced brightness of 67.000 Lumens. I was divided between the 1st and 3rd option. Should I go with for the maximum brightness or the maximum intensity? Then it occurred to me that if I found it hard to decide, so must many others that are looking to purchase the Acebeam X75 . There was only one thing to do and that was to get both. Welcome to the Acebeam X75 XHP70.2 6500K vs XHP70.3 HI 6500K Comparative Review! Unboxing The Acebeam X75 comes in a white and orange box. The front of the box features a photograph of the torch and highlights some of its main features, such as the 60W (with the standard charger) or 100W (with the optional charger) Power Delivery 3.0 USB C charging. the Power Bank function, the Mechanical Lock feature and the Air Duct cooling system. The warranty period is indicated as 5 years. The back side of the box does not offer any information on specifications, but rather the company address, a few QR coded links and the usual certification logos. The top and bottom of the box has nothing special to show, except a nice, bright orange colour. The top is plain while the bottom has 1 or 2 bar codes. One of the sides features the company logo while the other shows the chosen options of colour and emitters. The Acebeam X75 comes in 2 finish options: Type-III Hard Anodized Oxidation, in black colour. Micro Arc Oxidation, which is an amazing off-white colour. The 3 emitter options, as mentioned before, are: Cree XHP70.2 6500K, with a brightness of 80.000 lumens and a throw of 1150m. Cree XHP70.2 5000K, with a brightness of 75.000 lumens and a throw of 1082m. Cree XHP70.3 HI 6500K, with a brightness of 67.000 lumens and a throw of 1306m. You can get the black finish with any of the 3 emitter options but the white is only offered with the Cree XHP70.3 HI 6500K emitters. The box closure is magnetic. Upon opening it, you are greeted with a lot of packing material, protecting the torch, a yellow card and a white box. You can already glimpse that the torch on the left is black while the torch on the right is white. The yellow card is a quick start guide, explaining how to remove the insulating film between the battery pack and the driver before the first use and including some safety and usage instructions. As for the white box... ...it contains all the accessories and documentation. The documentation consists of the manual and the warranty card, while the accessories include the charging cable, charger (in a plastic white bag), adapter (if you are outside the US - here the UK adapter is shown), 2 little bags of accessories and a silicone cover for the head of the torch. Some of you may have noticed that the latter is only in the second photo. That is because the black torch came with the silicone cover installed, while the white torch came with it in the accessories box. The smaller of the 2 little bags contains 2 small screws, 2 larger screws, 2 large round O-rings, one small rectangle O-ring and a torx wrench that fits both types of screws.. The larger of the 2 little white bags contains a spare fan. It is an Acebeam branded DC brushless fan, which operates at 5V and draws 0.2A (so it has a power rating of 1W). It is frameless and has an apparent special construction. The Acebeam X75 comes with a 60W Power Deliver charger as standard, but you can get it with the optional 100W charger for an added cost of $47.90. I opted for the latter and did not regret it. The 100W charger has 3 USB C ports and 1 USB A Port. You can see their output specs in the 2nd photo. The foldable prongs are compatible with US power outlets. UK or EU adapters can be applied and are provided, according to the region of the buyer. The black Acebeam X75 comes with the silicone cover installed while the white (MAO) one comes in a protective nylon bag, without the silicone cover, which as we saw is in the accessory box. Let's take the torches out and install the silicone cover on the white one as well. The Acebeam X75 is a large soda can style torch, with non-removable or, more precisely, necessary for operation handle as the operating buttons are on the handle itself, which is very convenient. The silicone cover protects the front of the torch and has holes for the cooling fins that it covers. Not only does it protect the torch, but also the user from accidental burns resulting from contact with the hottest part of the torch during operation. The silicone cover also provides information, as it changes colour when its temperature exceeds 55°C. Let's remove the silicone covers to really show off the beautiful design of the Acebeam X75. The crenulated bezel is made of stainless steel and is black in both finishes. So are the buttons and the screws. Everything else is made of Aluminium and is either black or off-white, depending on the chosen finish. The head is thicker than the battery tube and the deep fins provide cooling surface. There are openings all around the head to allow for air flow, as there is a cooling fan and a copper heat sink inside the torch! The handles feature 2 operation buttons and a Mechanical Lock switch. There are airflow holes at the rear of the head as well. Opposite the handle, there is a UNC 1/4" socket for mounting the Acebeam X75 on a tripod. To the left of the handle there is a pressure release valve, to relieve pressure in case something goes wrong with the battery pack and pressurised gases are released. To the right of the handle, there is an indication LED. The tail of the torch is flat and allows it to tail stand. You can unscrew and remove the tail cap to reveal the charging port. The battery pack capacity is 61.2Wh. The front of the Acebeam X75 is impressive, with 12 shallow, orange peel reflectors housing the 12 emitters. Let's remove the protective film and have a closer look! The 1st photo shows one of the Cree XHP70.2 6500K emitters that are in the black sample and the 2nd one of the Cree XHP70.3 HI 6500K emitters that are in the white sample. As you can see, both are 4 die emitters, which makes the Acebeam X75 a 48 LED die torch! The Cree XHP70.2 is a domed emitter while the Cree XHP70.3 HI is dome-less and has a smaller die area, which explains both the lower brightness and the higher intensity (and therefore throw). To keep the heat generated by all those emitters under control, a copper heat sink can be glimpsed through the head fins. But I will elaborate on the cooling system later. Under the tail cap there are written specifications and instructions, 2 indicator LEDs and a recessed reset switch. The USB C port is on the side, inside the threads of the tail cap. Although I can see the simplicity and reliability of this design, I do not like it. The tail cap feels too generic and non-luxurious when removed, especially when compared with the high end feeling of the Acebeam X75 in general. But the real issue is practical. Not only can the tail cap be damaged or lost, but also the grease in the threads got on my hands and smeared everything a few times before I got used to the notion and became mindful enough. A tail cap system such as the ones used in the Olight X7R or Olight Marauder 2 would have been nicer. An exposed, water proof USB C port, such as the ones used in high end mobile phones would have been even better. The battery pack unscrews from the head as expected. There is an insulating film that needs to be removed before use. The driver is covered, except for a hefty, spring loaded contact point in the middle, which corresponds with the equivalently hefty positive terminal in the centre of the battery pack. The threads are square cut, well greased and smooth. Build Quality and Finish The build quality of the Acebeam X75 is outstanding. The fit is perfect and both the Type-III Hard Anodization (black) and the Micro Arc Oxidation (off-white) finishes are flawless. Cooling System The cooling system of the Acebeam X75 is the best I have ever seen in any torch. Not only is it the best, but also user serviceable, which is an amazing feature. Removing the 4 torx screws that hold the handle in place is very easy, using the provided torx key. The handle comes out, revealing the copper heat sink that cools the head of the torch. Here we can see the copper heat sink, as well as the 5 contact points that transfer the control commands from the handle buttons to the driver of the torch and power to the fan. The heat sink can be cleaned by the user. The contact points correspond with the 5 pogo pins on the handle. The connection is insulated by a rectangle O-ring, for which a spare is provided, as we saw earlier. The fan can also be cleaned by the user and even replaced with the spare one provided if it fails. 2 small screws must be removed with the provided torx key to replace the fan. Spare screws are provided, as we saw, both for the smaller fan screws and the larger handle screws, so if the user drops and loses one, it is not a problem. The Acebeam X75 features intelligent thermal control. This means that not only does the fan not work all the time, but even when it does, it adjusts its speed according to the temperature of the driver. Size Comparison The Acebeam X75 is on the large end of the spectrum for soda can type torches. There are of course much larger torches out there and taking into account its Lumen output, the Acebeam X75 is quite compact for the power it packs. That said, it is by no means a torch you can put in a large jacket pocket. Here is the Acebeam X75 between the Olight Marauder 2 and the Sofirn Q8 Pro. Specifications The specifications of the Acebeam X75 with Cree XHP70.2 6500K emitters can be seen in the following table: The specifications of the Acebeam X75 with Cree XHP70.3 HI 6500K emitters can be seen in the following table: I really like the fact that so much information is given on output, intensity, throw and run times, on all settings. Very few companies are so transparent about the specifications of their products. It is clear from the specifications that the Cree XHP70.2 6500K emitters offer higher output... …while the Cree XHP70.3 HI 6500K emitters offer higher intensity and throw. Other than that, the 2 samples are exactly the same, except for the finish, of course. The Acebeam X75 is IP68 standard waterproof and can be submerged to 2m. User Interface The user interface of the Acebeam X75 is simple and intuitive. It is based on a dual switch design and a Mechanical Lock. The Mechanical Lock is disengaged on the black torch and engaged on the white one, in the following photo. When the Mechanical Lock is engaged, the switches cannot be physically pressed. The front, bigger switch is the Auxiliary Switch and the rear, smaller switch is the Main Switch. The Main Switch is raised higher and therefore easy to differentiate by feel. The following diagrams explain the operation of the Acebeam X75 in detail. The user interface of the Acebeam X75, in my own words, is as follows: Main Switch From Off Click to turn on (with memory for the 4 main modes, Low, Med1, Med2 and High). Click and hold to turn on at Ultra-Low mode. Double click to turn on at Turbo Triple click for Strobe. From On Click to turn off. Hold to cycle through the main modes (Low, Med1 ,Med2, High). You can do that even from Ultra-Low, Turbo or Strobe. Double click for Turbo. Double click again to return to previous mode. Triple click for Strobe. Click to turn off, click and hold to cycle through the main modes or double click for Turbo. From Turbo, double click to return to previous (before Strobe) mode. There is no way to go directly from Strobe to a previous, non Turbo mode. Auxiliary Switch From Off Press momentarily to manually stop the fan if it is running. Press and hold for 3 seconds to turn the Fan Mode (Windy Mode) on or off. This is indicated by 3 flashes of the indicator LED on the right of the handle. Green for on, red for off. Click 10 times to switch between Power and Eco mode. Power mode is indicated by the main emitters turning on for a moment and getting brighter. Eco mode is indicated by the main emitters turning on for a moment and getting dimmer. The Acebeam X75 ships in Eco mode. From On Click and hold for momentary Turbo. The buttons feel a bit mushy but are easy to use and of high quality. The mushy feeling is caused by the mechanics involved in having a Mechanical Lock that can block the pressing of the switches. Modes The output levels of the Acebeam X75 can be seen in the following table. The numbers provided by Acebeam are in black and my measurements are in orange. I do not own a multi thousand dollar worth integrating sphere, just a logging Lumen meter and a home made integrating tube. The array is calibrated with 3 separate, professionally measured lights and gives me consistent results, but there is definitely room for error and deviations are to be expected. My Lumen measurements show that the Turbo output of both emitter types do not reach the specs but are still very impressive. The Cree XHP70.2 6500K are up to or even slightly above specs in Lumen output on all modes except Turbo. The Cree XHP70.3 HI 6500K have lower Lumens output than specs on all modes. It seems like Acebeam just copied the lower mode numbers from the Cree XHP70.2 6500K specs but of course the Cree XHP70.3 HI 6500K will be a bit lower. The Candela and Throw I measured are also lower than specs in all modes, but again impressive for these floody beams. The Cree XHP70.3 HI 6500K is the stronger emitter in this category. The following graph shows the lumen output on all modes for both emitters. The Cree XHP70.2 is more powerful on all modes. And this graph shows the throw on all modes for both emitters. The Cree XHP70.3 HI throws further on all modes. So, what will you choose, Lumen output or throw? For me, both emitters have more than enough of both. It is just a matter of which feature you favour the most. Photometry I took some photometry readings with an Opple Light Master Pro. The results are in the following table. The CCT of both emitter types is quite similar and start around 5500K in Ultra-Low to gradually rise to around 6200K on Turbo. The Δuv of the 2 emitter types is different though, with the Cree XHP70.3 HI 6500K having a higher Δuv on all modes and therefore a greener tint. Both emitter types are above BBL on the lower 5 modes but as the output rises they get closer to neutral and go below BBL on Turbo. Here is a photo of the tint in Ultra-Low, where it is the greenest. The Cree XHP70.2 6500K is on the left and the Cree XHP70.3 HI 6500K on the right. The photo was taken with a manual white balance of 5500K. Beam Profile The beam pattern of both emitter types in the Acebeam X75 is very floody but there is a definite, albeit small difference in intensity and beam angle. Video Comparison - Drone footage For the video comparison of the Cree XHP70.2 versus the Cree XHP70.3 HI version of the Acebeam X75, I enlisted the help of the excellent photographer and videographer Daniel Beacock and his drone. We tested the two versions of the Acebeam X75 over distances of 191m and 470m. Here are some revealing frames from the video: And here are the same stills, in animated GIF format. Driver The driver of the Acebeam X75 is a digitally regulated, constant current boost driver, which takes the 14.4V from the battery pack and delivers 24V to the emitter array. Both emitter types are 6V, so they are arranged in 3 parallel banks of 4 emitters in a row to work with the 24V that the driver provides. This arrangement should be able to maintain constant brightness regardless of the battery voltage. The driver also features smart temperature control. Large copper heatsinks and thermal pads provide the thermal path to the main copper heatsink. Very refreshing to see such a high quality driver. There is no PWM, detected or visible, in any of the modes. Battery Pack and Charging The Acebeam X75 comes with a proprietary battery pack. This is unappealing for many users but necessary when you are dealing with this kind of configuration of 4 21700 high output batteries in series. The battery pack supports Power Delivery charging at 60W or 100W and also Power Bank functionality at the same power levels. The charger that comes as standard with the Acebeam X75 can provide 60W but it is possible to upgrade to a 100W charger for an added cost of $47.90. I opted to test the 100W charger. The supported modes are listed on the charger itself. Theoretically, C1 and C2 should be the same, but in reality they do not support all the same protocols. Here are the protocols supported by C1, C2 and C3 respectively. And here are the Power Delivery output modes supported by C1, C2 and C3 respectively. Both C1 and C2 can be equally used to charge the Acebeam X75 at 100W but if you want to charge other devices, C2 supports the most protocols, including a set of PPS in Power Delivery. These are the modes supported (in green) by the USB A port. The cable provided is 1m long and of very high quality. It supports 100W (20V, 5A), as expected, but also supports transfer speeds of up to 20Gbps, which is a pleasant surprise. The specifications of the battery pack are shown in the table below. To charge it, you must remove the tail cap and plug in the USB C cable. The right indicator LED turns red to indicate charging. The left indicator LED turns blue to indicate that the Power Delivery protocol is being used. The right indicator LED turns Green to indicate that the charging is complete. The following chart shows the charging of the battery pack with the 100W charger, after it had been depleted completely to the point where the torch turned itself off at 11.62V. The charging starts at 3.6W for about 10 minutes and then jumps to 100W for about half an hour. Then it gradually declines until the charging is completed at a total charging time of about 1 hour. This charging process used a total of 65.44Wh while the battery pack is rated at 61.2Wh, which is very good charging efficiency. The voltage of the battery pack at the end of charging was 16.73V. When used as a Power Bank, the battery pack supports Power Deliver 3.0 up to 100W, with PPS. As shown below, it can provide power at 100W for about 30 minutes. The total energy provided in this scenario was 50.24Wh and the voltage of the battery pack at the end was 12.88V. This means that the battery pack was not completely depleted and could still operate the torch, at the lower levels, but it did not have enough power to be able to provide 100W output. The charging of the battery pack after it has been used in Power Bank mode as above is shown in the following chart. The charging took 49 minutes and used 61.5Wh. The efficiency of the battery pack as a Power Bank is therefore 50.24Wh / 61.5Wh = 82% which is very good. Runtime Charts The Acebeam X75 has Power and Eco modes, which differ mainly on how it handles thermals, or in other words on the temperature the driver tries to keep itself below. It also has a Fan On mode (which Acebeam calls Windy mode) and a Fan Off mode (which Acebeam calls Non-Wind mode). I want to make it clear that the Fan On mode does not mean that the fan is running all the time. On the contrary, the fan is temperature controlled and will run only when and at the speed that is needed. I decided to only test the Acebeam X75 in Fan On mode, as I do not see the point of disabling the fan on such a powerful torch. The torch will still work safely without the fan, as it will regulate itself thermally but as the specs show, it will be severely crippled in high output duration. And to be blunt, I do not see a possible need for aural stealth when you are producing over 60.000 Lumens of light. The first chart shows the full runtime of both emitter options in Power Mode, on Turbo. All the details are noted on the chart. Here are the first 10 minutes of the above chart, in greater detail. The following chart shows the full runtime of both emitter options in Eco Mode, on Turbo. All the details are noted on the chart. I was initially surprised by the fact that the maximum output of the Cree XHP70.2 6500K emitters is higher in Eco mode than in Turbo mode. So, I verified it several times and it is consistent. The only possible explanation is that the limiting factor of the maximum output for the Cree XHP70.2 6500K emitters is the level of power that the battery pack can provide and that the extra power draw of the fan may be limiting the maximum output on Turbo. Of course the fan is only rated at 0.2A, which means that should not be significant. It would be interesting to see how a larger battery pack, with 2 parallel banks of 4 21700 batteries in a row would work with this torch. I am not sure if I would prefer to carry the extra size and weight in order to gain the extra run time and possible extra output, if any, but I would definitely like to have the option. Acebeam may oblige in the near future (wink - wink). Here are the first 10 minutes of the above graph, in greater detail. I also did the full runtime graph on High, for both Power and Eco modes. No surprises here. High in Power mode is the most impressive achievement of this torch, as the sustained output at this level is unrivalled by any other torch in the world! Most impressive! Here are the first 10 minutes, in greater detail. Even in Eco mode, the sustained output on High is impressive. Here are the first 10 minutes of High output in Eco mode, in greater detail. Finally, I proceeded to test Med2 and realised that at this output of 10.000 lumens, there is no difference between Power and Eco modes as the fan hardly ever turned on, at very low speeds. So here is the full Runtime graph for Med2. This is definitely a very useful mode, as it will provide around 10.000 Lumens for an impressive 55 minutes! Conclusion The Acebeam X75 is a very impressive torch. It is the second most powerful torch in the world in maximum brightness and the unrivalled first in sustained high output. It has the best cooling system ever implemented on a torch, which is also user serviceable and it features an intuitive user interface, with Mechanical Lock and the control buttons placed on the very comfortable handle. The design is beautiful and the machining of the host is intricate with no imperfections or sharp edges. Both the black Type-III Hard Anodization and the off-white Micro Arc Oxidation finishes are impeccable! The driver is a fully regulated boost driver which provides 24V for the 3 banks of 4 in a row 6V emitters . It features constant current output without measurable or visible PWM on any of the modes. The Cree XHP70.2 6500K emitters provide the highest Lumen output while the Cree XHP70.3 HI 6500K provide the highest intensity and throw, at the cost of some lost Lumens. That said, they both have plenty of Lumen output and throw and are both just as impressive. The choice is yours, depending on which feature you prioritize. I intend to keep both but I would very much like to see which one you prefer, so leave a comment to let me know. The proprietary battery pack will probably be considered a disadvantage by some users, but realistically you cannot have a safe, high output battery pack of 4 balanced, high drain 21700 Li-Ion cells that can charge at a rate of 100W, provide Power Bank output of 100W and power such a powerful torch without it being a sealed device. The battery pack will charge in 1.5 hours using the included 60W charger or in just 1 hour using the optional 100W charger, which will set you back an extra $47.90. Well worth it, in my opinion, as it is a great quality PD 3.0 charger that you can use to power most of your other devices, including phones and laptops. The most negative thing I have to say about the Acebeam X75 is the location of its charging port, which is under the removable tail cap and inside the threads. Even though this design is indubitably very robust in its simplicity, the removable tail cap feels less luxurious that the rest of the Acebeam X75 and it could be lost or damaged while removed. But the most important issue with the design is that having the USB C socket inside the greased threads caused me to smear the grease on my hands and subsequently all over the torch several times, before I got used to the idea and became mindful enough to avoid doing so. Another thing I would have liked is a lower output mode, as the lowest mode, named Ultra-Low, is actually 900 Lumens. I would have loved an indoor friendly mode that could light up the inside of a room or tent and last for a very long time. Unfortunately, making a driver that is very efficient at high output levels, means that you lose the ability to have very low output levels. How much will the torch with the highest sustainable output in the world set you back? Well, less than I expected to he honest. The price starts at $399.90 for the black Type-III Hard Anodization finish with Cree XHP70.2 6500K emitters and the 60W charger. You can add $47.90 if you want to upgrade to the 100W charger and $45 if you prefer the Cree XHP70.3 HI emitters. The off-white Micro Arc Oxidation finish is $30 extra, but only comes with the XHP70.3 HI emitters, so you have to factor that into the price as well. Therefore, the cheapest configuration available is the black Type-II Hard Anodization with Cree XHP70.2 6500K emitters and 60W charger, at $399.90 and the most expensive configuration available is the off-white Micro Arc Oxidation with (compulsory) Cree XHP70.3 HI 6500K and (optional) 100W charger at $522.80. The prices may seem high to some, but actually the cost per Lumen is lower than most high power torches in the market at this point and that is not even taking into account the excellent quality and high end electronics. Let's list the Pros and Cons of the Acebeam X75: Pros + Highest sustainable output in the world! + The best active cooling solution ever implemented in a torch! + 2nd highest output in the world. + Digitally regulated constant current boost driver which provides stable output and high efficiency (up to 98%) with no PWM. + User serviceable cooling system. + Excellent fit and finish in either black Type-III Hard Anodization or optional off-white Micro Arc Oxidation. + USB type C 60W or 100W charging. + 100W Power Bank functionality with measured 82% efficiency. + Low Voltage Protection. + Smart Temperature Control. + Simple and intuitive User Interface with Mechanical Lock and buttons on the handle. + Replacement fan, extra screws, extra O-Rings and torx wrench provided. + Silicone protective cover with temperature indication. + Excellent quality 100W Power Delivery 3.0 charger (optional) or 60W charger (included). + Excellent quality 1m 100W (20V, 5A) USB C cable provided, with transfer speed capability of up to 20Gbps. + IP68. Cons - Removable Tail Cap. - USB C charging port in the threads of the Tail Cap. - A mode that is lower than 900 Lumens would be useful.  TheLAB.GR Thanks to Acebeam for providing the samples for review Polymeros Achaniotis 15/11/2022
  2. Introduction A little over a month ago, I reviewed the Acebeam E70-AL 6500K and was impressed by its quality and performance. Being quite fond both of Titanium and of high CRI emitters, I could not resist testing the CRI95+ variant of the E70 in a Titanium host. Acebeam offers two finishes for their Acebeam E70-TI, a stonewashed finish and a PVD coated finish in rainbow colours. Titanium is a fantastic metal, being very strong and hard for its weight, but it is far from optimal for torches because of its poor thermal conductivity. That, coupled with the high CRI emitter, which by default has low efficiency and produces much more heat than the Cree XHP70.2, means that if you are after performance you would be much better off sticking to the Acebeam E70-AL 6500K. The Acebeam E70-TI CRI95+ is not about performance, it is about eye candy! The high CRI emitter offers a pleasant tint and excellent colour rendition that compliments the luxurious look and feeling of the Titanium host perfectly. So, Lumen hunters, that's your cue to exit. Tint snobs, high CRI lovers, Titanium devotees, follow me! Unboxing The Acebeam E70-TI CRI95+ comes in a white box with a clear window that allows a view of the light. The box emphasizes the 5 year warranty and the high efficiency, constant current boost circuit, both attesting to the high quality of the Acebeam E70-TI CRI95+. The back side of the box does not offer any more information on specifications, but rather the company address, a few QR coded links and the usual certification logos. My Acebeam E70-TI CRI95+ sample is neither the stonewashed nor the PVD coated version. It is a unique sample I procured from Acebeam at a reviewer's discount and it is Chromium Electroplated Titanium. And it is gorgeous! The top and bottom of the box have nothing printed on them, so nothing to show. One of the longer sides lists the possible applications of the torch while the other shows if the battery is included, the emitter type and a warning regarding safe usage. Regarding the emitter choice, there is 6500K, 5000K and the 95+ CRI 4500K LED that is featured in today's sample. The 6500K and 5000K are 6V Cree XHP 70.2 LEDs while the 95+ CRI 4500K is the GT-FC40 which is a 12V LED and comes with a different driver. The maximum output of the CRI95+ emitter is rated at 2500 Lumen, the 6500K at 4600 Lumen and the 5000K 10% less (according to a company representative). The box features magnetic closure and opens like a book to reveal its contents. The accessories include a charging cable, 2 spare O-rings, a storage bag and a lanyard, not pictured here as it came attached to the light. The leaflets include the manual, a warranty card, safety instructions and a note explaining the battery is in the light and the insulation sheet needs to be removed before use. The Acebeam E70-TI CRI95+ comes with the lanyard pre-attached. I removed the lanyard to better show the torch, which features a unique design that is very harmonious and pleasing to the eye. The bezel is crenulated and the head features alternating circular and oblong designs, which work well together. The 8 oblong grooves are meant to house 12x2mm tritium vials according to Acebeam, but are not deep enough to completely cover them, measuring only 1.60mm in depth. As the glass tritium vials are very fragile, protruding equals a 100% chance of breaking. I would suggest to Acebeam to either make the grooves deeper by 0.5mm or, if not possible, to not advertise them as fit to house 12x2mm tritium vials. The body of the torch features a helix design, with cut outs revealing the inner tube and creating a beautiful visual effect. It also features 6 oblong grooves where it connects to the head that are meant to house 6x1.5mm tritium vials and are perfectly sized for it. The tail part of the tube features tapped holes where the milled clip comes pre-attached. The clip features an oblong groove that fits a 12x2mm tritium vial perfectly and is deep enough for it. There are 3 sections at the back end of the body. One with the clip installed, one with tapped holes, where the clip could be moved to - no idea why though - and one with bigger holes, where the lanyard came pre-installed. Removing the lanyard is very easy but re-installing it requires thin tweezers, which is probably why the company opted to ship the light with the lanyard already installed. In total, the Acebeam E70-TI CRI95+ features an intricate design which looks quite busy but still harmonious and pleasing to the eye. The machining of such a design is not an easy feat, especially in Titanium and with the level of detail and quality we see here. The business end of the torch comes with a protective plastic film, which must be removed before use. Under the protective film, we can see the shallow orange peel reflector and the GT-FC40 CRI95+ 4500K emitter. The combination of such a large LED with the shallow OP reflector guarantee a very floody beam. The back end of the torch is quite simple. It is where the switch for the operation of the torch is located. I like the simple, recessed design of the switch which allows the torch to tail stand and helps to protect from accidental activation. Clicking the switch is both easy and satisfying, without too much resistance but with adequate feedback. The web address of the company is printed around the switch, which I find unnecessary and deducting from the aesthetics of the light. I do not mind the name of the light and the hot warning symbol printed at the front, but I would also prefer it if the CE and crossed out bin symbols were omitted. The head and body unscrew to reveal that the battery ships inside the light, with the positive terminal insulated for safety. The threads are thick and square cut and, on my sample, rather gritty. The battery is an Acebeam branded 21700 Li-Ion battery, rated at 5100mAh and it features a USB C port near the positive terminal. Both battery contacts feature thick, good quality springs. These are probably adequate, but I would have still liked to see double springs or spring bypass wires in such a powerful light, to reduce the resistance even further. This would not have changed the brightness, as the Acebeam E70-TI CRI95+ features a boost driver, but could have helped a little with efficiency and run times. As mentioned before, there is an inner tube, as the light features an electronic switch at the back and both the negative terminal of the battery and the switch need to be connected to the driver. On the driver end, the body contacts the outer tube and connects to the battery negative and the two gold plated contacts near the perimeter connect to the inner tube and transfer the switch presses. The spring in the middle of the driver makes direct contact with the positive terminal of the battery. Having springs on both ends makes the torch resilient to bumps and drops, as the battery is suspended between two springs under pressure and is not likely to momentarily disconnect and turn the light off. Quality The machining quality of the Acebeam E70-TI CRI95+ is very high. Even at close inspection, there are no flaws. No edge is sharp, not a single spot less than perfectly milled. This is indeed a top quality light. On very close inspection, the Chrome Electroplating is not as perfect as the milling, with some hairline marks present and the Chrome Electroplating not quite reaching inside the grooves, but as the production torches are either stonewashed or PVD coated, that will not be an issue there. Specifications The specifications of the Acebeam E70-TI CRI95+ are not clearly listed on the company's website but I was able to gather them and they can be seen in the following table: Of course, the Chrome Electroplating finish is just for my sample. The commercially available finishes are, as mentioned before, stonewashed and PVD coated. I weighed the Acebeam E70-TI CRI95+ at 138g without the battery and 218g with it. The GT-FC40 emitter has a CCT of 4500K and a CRI of 95+ while it also features high R9 (rendition of the colour red, which is rare even among high CRI emitters). Acebeam claims the Acebeam E70-TI CRI95+ can achieve a maximum brightness of 2500 Lumen. User Interface The user interface of the Acebeam E70-TI CRI95+ is simple and intuitive. Despite featuring a recessed button, and a lock mode, a double click is required to turn the light on. This prevents accidental activation of unlocked lights and protects even the most careless of users from accidental activations, which would be disastrous with such a powerful light. The user interface of the Acebeam E70-TI CRI95+ is as follows: From Off Double click to turn on (with memory for the 4 main modes), click again to turn off. Click and hold from off to turn on at Moonlight mode. Keep holding until if flashes three times to lock the light. Click and hold again to unlock into Moonlight mode. Triple click for Strobe. Click to turn off or double click for Turbo. From On Click to turn off. Hold to cycle through the main modes (Low, Mid1 ,Mid2, High). Double click for Turbo. Double click again to return to previous mode. Triple click for Strobe. Click to turn off or double click for Turbo. From Turbo, click to return to previous (before Strobe) mode. There is no way to go directly from Strobe to a previous, non Turbo mode. Acebeam does not provide the output ratings of each mode, but I measured them for you and you can see the actual numbers in the table below. Notice that the Turbo output slightly exceeds the specifications. Unfortunately, my equipment is unable to measure the brightness of the Strobe mode. Beam-shots The beam pattern of the Acebeam E70-TI CRI95+ is exactly what can be expected from a large emitter combined with a shallow, orange peel reflector. The light is very floody, with a large hot spot and a lot of spill. Compared to the Acebeam E70-AL 6500K with the domed Cree XHP70.2 emitter, the Acebeam E70-TI CRI95+ with the flat GT-FC40, has a bit more throw per Lumen and a tighter hot spot. I tested the Acebeam E70-TI CRI95+ outside, over a distance of 70m. The following video shows a comparison of the Acebeam E70-TI CRI95+ with the Acebeam E70-AL 6500K and the Fireflies E07 (with 7 Nichia 219b sw45k emitters). Driver The driver of the Acebeam E70-TI CRI95+ is a digitally regulated, constant current boost driver, which should be able to maintain constant brightness regardless of the battery voltage and also features smart temperature control, reverse polarity protection and low voltage protection. Very refreshing to see such a high quality driver. There is no PWM in any of the modes. Tint and Size Comparison The tint of the Acebeam E70-TI CRI95+ is a neutral - warm 4500K and seems to be slightly below BBL. This light is a joy to behold, provides excellent colour rendition (including red) and is very pleasing to the eye. In the comparison photo below, you can see the neutral - pink tint of the Acebeam E70-TI CRI95+ in the middle, compared to the green tint of the Acebeam E70-AL 6500K on the left and the rosier tint of the Fireflies E07 (with Nichia 219b sw45k emitters) on the right. The above photo also offers a size comparison between the lights. The Acebeam E70-TI CRI95+ is not a light that can be easily carried in your trousers pocket, but it fits fine in a winter jacket or a backpack. Battery and Charging The battery included with the Acebeam E70-TI CRI95+ is a 21700, rated at 5100mAh and features onboard USB C charging. The specifications of the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port, as shown on the company's website, are listed in the following table: I measured the capacity of the battery at exactly 4716mAh which is rather low compared to its 5100mAh rated capacity. The battery's internal resistance was measured at 26mΩ. The light has Low Voltage Protection and turns off when the battery voltage drops to 2.8V. Charging the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port is very easy. Just connect the provided cable or any other USB C cable to the charging port and its other end to a charger. Both USB A to USB C and USB C to USB C cables can be used as well as any charger, including the ones that support PD. This is very convenient as you can charge the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port with any USB C cable and charger you have at hand. The LED on the battery lights up red to indicate that it is charging and turns green when the charging is completed, at 4.14V. The Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port took 6 hours, 22 minutes and 27 seconds to charge from 2.8V to 4.14V. The maximum current drawn was 0.899A, which is low for a 21700 battery and explains the very long charging time. A charging circuit which can support 2A charging would have been much better. As the specifications indicate that the standard charging current is 1A, I can't help but wonder if it would be OK to charge the battery at 2A through a charger with large enough cradles to fit a protected button top 21700. A very nice feature of the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port is its ability to function as a power bank. This is facilitated by the USB A port on the included charging cable, but a USB C to USB C cable can also be used, even for devices that do not support power delivery. When the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port is functioning as a power bank, its indicative LED turns blue. There is no information available regarding the current the battery can provide through its USB C port so I had to investigate. Anything above 2.7A and the circuit would immediately reset. I gradually reduced the current until I found it to be initially stable at 2A, which is a good output. Unfortunately, this only worked with a fully charged battery and after 40 minutes of drawing 2A, the circuit started resetting. At the end of the test, and after countless resets, the battery voltage was 3.14V. I tempered my expectations and tried drawing 1A from the battery and this seems to be the maximum supported current for the power bank function, as the battery was able to maintain it with stability for 3 hours, before the circuit reset a few times and then turned off. I would have much preferred it if it had turned off without the resets, as I am not sure if they could damage any sensitive equipment being charged. The battery voltage at the end of the test was 2.99V. The Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port is a battery packed with nice features such as onboard USB C charging and power bank functionality, along with a large 5100mAh capacity. Nevertheless, the actual capacity of 4716mAh and the slow charging speed leave something to be desired, especially considering the $23.90 price tag. EDC Bulb Acebeam offers an accessory which adds a lot of value to the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port. It is the Acebeam EDC Bulb. The Acebeam EDC Bulb attaches to the top of the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port and connects to the battery's USB C port to draw power. The installation and operation are explained in the animation below. The specifications of the Acebeam EDC Bulb as found on the company's website, are in the following table: This tiny plastic attachment adds a lot of functionality to the Acebeam E70-TI CRI95+ and is a must buy, especially since it normally costs only $3.99 and is currently on offer for a mere $0.10. Unfortunately, it is also out of stock. The modes that the Acebeam EDC Bulb supports, along with their respective run times, are listed in the table below: The Acebeam EDC Bulb is so simple and at the same time so useful and nicely implemented! It really adds value to the Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port. Current Draw The Acebeam E70-TI CRI95+ has a low parasitic drain that is below the ability of my clamp meter to measure. The Moonlight mode draws 129mA. The Low, Mid1, Mid2 and High modes need 302mA, 565mA, 1.295A and 2.167A respectively and Turbo requires 10.64A. If we compare those values to the ones we got from the Acebeam E70-AL 6500K we can clearly see how much efficiency is lost. This translates to less light and more heat. It is the price we pay for high quality light. Here is a comparative table showing the measured light output versus the current draw. This allows us to calculate the efficiency of each mode in both torches. As we can see the efficiency of the Acebeam E70-TI CRI95+ is much lower. Output & Runtimes The Acebeam E70-TI CRI95+ with the 4500K GT-FC40 CRI95+ emitter is rated at a maximum of 2500 Lumen. Acebeam does not declare its maximum throw. I do not own a multi thousand dollar worth integrating sphere, just a logging Lumen meter and a home made integrating tube. The array is calibrated with 3 separate, professionally measured lights and gives me consistent results, but there is definitely room for error and deviations are to be expected. According to my measurements, the maximum output (at turn on) was 2564 Lumen, which slightly exceeds the declared 2500 Lumen. ANSI output (at 30 seconds) was 2288 Lumen and the rapid output decline continued down to 896 Lumen at 1 minute and 12 seconds. It then declined gradually as the temperatures rose, to 840 Lumen over the next 1 hour, 29 minutes and 28 seconds. After that, it stepped down to Mid1 level for 2 minutes and 39 seconds and then dropped to Low level for a further 19 minutes and 2 seconds, before it turned off. While the output of the Acebeam E70-TI CRI95+ is good for its size and taking into account that it is using a very high CRI emitter, the low efficiency of that emitter along with the Titanium construction cause some extremely high temperatures to develop. The head of the torch exceeded 90°C! The body is somewhat protected because Titanium does not conduct heat well, but still reached over 60°C during the test. This is definitely not a light to hold in bare hands on Turbo for extended periods of time. The following graph shows the first 10 minutes of the Runtime Graph in greater detail. I also ran the test on High output. Thermals were more manageable this time as output was reduced. The body stayed below 55°C and the light output was stable and lasted for 2 hours, 10 minutes and 37 seconds on High, before it turned off. The following graph shows the first 10 minutes of the High Runtime Graph in greater detail. The light quality of the Acebeam E70-TI CRI95+ is really impressive and so is the premium feeling of the Titanium body, but efficiency suffers for it and thermals are a definite consideration. The torch is very usable, despite the low efficiency and high temperatures and I actually prefer it and use it much more than the Acebeam E70-AL 6500K because of the significantly better quality of the light it produces Acebeam does not specify the maximum intensity and throw of the Acebeam E70-TI CRI95+. I measured the maximum intensity to be 8932cd and the maximum throw at 183m. Acebeam E70-TI CRI95+ vs. Acebeam E70-AL 6500K The following graph compares the output and thermal performance of the Acebeam E70-TI CRI95+ to those of the Acebeam E70-AL 6500K. As expected, the Acebeam E70-TI CRI95+ has both lower output and less run time, while the temperatures are much higher. Notice the higher difference between head and body temperatures in the Titanium host versus the Aluminium host, which is indicative of the bad thermal conductivity of Titanium. The following graph shows the first 10 minutes of the comparison, in greater detail. For the first 10 minutes, the Titanium body is even more comfortable to hold than the Aluminium. It goes without saying that an Aluminium host and a high efficiency emitter win in performance. The high CRI emitter and Titanium host win in light quality and premium feeling. The choice is yours to make. Conclusion The Acebeam E70-TI CRI95+ is a light that emphasizes quality. The machining of the Titanium host is intricate with no imperfections or sharp edges. The driver is fully regulated and provides constant current output without any PWM on any of the modes. The GT-FW40 CRI95+ 4500K emitter is below the BBL and produces a very pleasant beam with fantastic colour rendition. The User Interface is simple and functional and extra care has been taken to prevent accidental activations. The size is normal for a 21700 light and not too easy to fit into trousers pockets, although not impossible. I would prefer to carry the Acebeam E70-TI CRI95+ in my backpack or in the pocket of a winter jacket. Or a holster, which should have been included. The optional Acebeam IMR21700NP-510A with Built-in USB C Port battery features USB C onboard charging and Power Bank functionality while the Acebeam EDC Bulb optional accessory adds a lot of usability and value. If you are looking for a premium quality torch that feels luxurious to hold and produces light equally as luxurious to look at, then the Acebeam E70-TI CRI95+ is a light you should consider. If you prefer efficiency and high output, then look at the Acebeam E70-AL 6500K instead. The Acebeam E70-TI CRI95+ can be purchased directly from the company's website and the cost at the moment this review is written is $208.80, including the battery and shipping, worldwide. The light without the battery costs $188.90, but keep in mind that only button top protected 21700 batteries that can provide at least 10.64A of current will work. Let's list the Pros and Cons of the Acebeam E70-TI CRI95+: Pros + Below BBL CRI95+ 4500K emitter produces excellent light quality. + Digitally regulated constant current boost driver which provides stable output and high efficiency with no PWM. + Luxurious Titanium Body construction. + Long runtimes. + Impeccable and intricate machining. + USB type C charging integrated in the battery. + Low Voltage Protection. + Quality springs on both sides of the battery. + Smart ITS Temperature Control. + Simple and intuitive UI. + 6 slots for 6x1.5mm tritium vials. + IP68. + The battery provides Power Bank functionality. + The Acebeam EDC Bulb optional accessory is very useful. Cons - Bad thermal performance. - Low efficiency. - The 8 slots on the head meant to house 12x2mm tritium vials are only 1.60mm deep and cannot protect the fragile glass vials so are not fit for purpose. - The battery is expensive. - The battery takes a long time to charge. - Actual battery capacity is 4716mAh instead of 5100mAh. - A holster should be included.  TheLAB.GR Thanks to Acebeam for providing a reviewer's discount for the light for review Polymeros Achaniotis 28/09/2021
  3. Introduction Sometimes you need a pocket torch and sometimes you need a head torch. And then, there are times your usage scenario is so versatile and complex that you need to cover all possible situations. We all have to make compromises with the EDC torch we carry and choose the one that is most likely to serve our needs for the day, but what if there was a torch that was so versatile it could eliminate the need to choose? Brinyte aspires to provide the answer to that question with their new Brinyte HL16 Noctua. The Brinyte HL16 Noctua is a headlamp like no other that I have seen, as its head rotates from 0 to 90 degrees, including 3 intermediate positions, thus providing unparalleled versatility and eliminating the need to compromise when choosing your EDC torch type. But what compromises did Brinyte have to make, if any, to realise such a unique and complex design? Read ahead to find out. Unboxing The Brinyte HL16 Noctua comes in a very nice cardboard box that is held closed with a blue paper ribbon, bearing the company's logo. The front of the box features a photo of the torch, emphasizing its articulated head and the magnetic charging capability. The back is less exciting, but provides a useful QR code to find out more about the product. The top and bottom of the box are plain white, while the longer sides feature the name of the torch and one of them has a photo of the torch mounted on the included head strap. Upon opening the box we find a card, explaining that the battery is already inside the torch, but insulated from the tail cap by an insulation film. The film has to be removed before the torch can be used. Inside the box we find a head strap, a magnetic charging USB cable, 2 spare O Rings and 2 leaflets. One of the leaflets is the warranty registration card which will allow the owner of the torch to extend its warranty from 2 to 5 years, free of charge, by registering the product on the company's website. The other leaflet is the user manual, which is easy to understand and includes helpful illustrations. The magnetic charging cable is 53cm long, including the plug and magnetic head. It is rather stiff and not at all like the much nicer charging cable that is included with the Brinyte PT18pro Oathkeeper, which is supple, sleeved, significantly longer at 102cm and features an illuminated magnetic charging tip. This is a definite downgrade from the magnetic charging cables of previous Brinyte models. Thankfully, the much nicer cable included with the Brinyte PT18pro Oathkeeper is compatible with the Brinyte HL16 Noctua. If the charging cable is a bit disappointing, the head strap makes up for it. It is very well made, has a good quality rubber cradle for the torch and adjustable size. The weaving is elastic and features ventilation holes which are a big help in warm weather. Finally, the torch itself! The Brinyte HL16 Noctua features a unique design, with an articulated head that can turn from 0 to 90 degrees. It is made of black anodized aluminium, with blue accents and has a large rubber button with the company logo engraved on one side and a magnetic charging connection point on the other. The head and the tail of the light feature a faceted milling design that provides both added grip and aesthetics. The articulated head is designed and executed with precision and definitely adds to the value and - I am sure - to the manufacturing cost of the torch. There are several detents visible, which means the head will not only stop in the 0 and 90 degree position but also in some positions in between. The clip is sturdy, thick and well designed. It comes positioned in the bezel up carry orientation and is as deep carry as can be, allowing for the articulated head. It can easily be removed and installed in the bezel down carry orientation, which makes the torch a very deep carry. With the clip removed, the Brinyte HL16 Noctua can be mounted onto the head strap. The front of the light features a crenelated bezel with an eye catching design. Inside the head sits a smooth reflector, which is unusual for a head torch as it will increase the throw, but taking into account that it is not very deep and that the torch is a multifunctional one, it was probably chosen to balance the beam for all uses. The tail cap is smooth and features a magnet that is not very strong but can hold the weight of the Brinyte HL16 Noctua in any orientation. Unscrewing the tail cap reveals the insulating film blocking the negative pole of the battery from making contact with the spring of the tail cap. Let's remove it. The included battery is a Brinyte branded 16340 Li-Ion battery, with a rated capacity of 650mAh. The spring in the tail cap is not thick, but should be sufficient for the current requirements of this torch. The head features a brass button battery contact, with no spring. Despite only having a spring on one side of the battery, hits and bumps did not cause the Brinyte HL16 Noctua to turn off. With the insulator film removed and the battery re-installed, the Brinyte HL16 Noctua is ready for action. Quality The build quality of the Brinyte HL16 Noctua does not allow for any complaints. The fit and finish are excellent, the milling is perfect and the anodization is without any flaws. Articulated Head The one unique feature of the Brinyte HL16 Noctua is its articulated head, that will turn from 0 to 90 degrees. The movement of the articulated head is smooth and enjoyable and makes for an addicting fidget toy. Besides the two extreme positions, the head of the torch will stop in 3, equally spaced, intermediate positions, thus allowing for the light to be directed where it is needed. This is a very nice and useful feature that I have not seen on any other torch available today. Size Comparison The following photos offer a direct size comparison of the Brinyte HL16 Noctua to the Olight S1R Baton II. The Brinyte HL16 Noctua is significantly longer, despite using the same size battery. This is a compromise Brinyte had to make to achieve the articulated head design. Nevertheless, the torch is still easily pocketable and the added functionality of the articulated head is worth the extra length. Tint and Beam Profile The tint of the Brinyte HL16 Noctua is above the BBL (greenish). It is similar to the tint of the Olight S1R Baton II but warmer, although that could easily just be due to the tint lottery. The emitter used in the Brinyte HL16 Noctua is not high CRI. We can also see from the angle of the beams that the Olight S1R Baton II has a floodier beam pattern than the Brinyte HL16 Noctua. The beam pattern of the Brinyte HL16 Noctua is well balanced although the smooth reflector makes it throw more than the average EDC or head torch. On the other hand, that helps balance the lower power, giving it about the same intensity and throw as the Olight S1R Baton II, despite having about half the Lumen output. There is a clear hot spot surrounded by the spill which gradually fades out. No ugly artefacts, despite the smooth reflector. Beam Shots I tested the Brinyte HL16 Noctua over a distance of 70m. The following video shows a comparison of the Brinyte HL16 Noctua to the Olight S1R Baton II. Driver The driver of the Brinyte HL16 Noctua is a linear, unregulated driver that uses PWM to dim the light, on all levels, except, of course, on full (High). The PWM is visible to the camera but not visible to the naked eye, on any level. Even though I prefer constant current drivers, PWM is an efficient and cost effective way to achieve LED dimming and if it is done at a high enough frequency, as seems to be the case here, it is not a problem. The driver features thermal regulation, low voltage protection, over charge protection and reverse polarity protection. Specifications The specifications of the Brinyte HL16 Noctua , as found on the company's website, are as follows: Despite the table stating that the maximum output is 500 Lumen, the actual advertised output as stated in the manual is 520 Lumen. I have made Brinyte aware of the mistake in the table and they will correct it. The output is lower than other contemporary torches of this size and that is the 2nd compromise that Brinyte had to make so that the Brinyte HL16 Noctua can have its articulated head. This is because the thermal mass of the head is too small and the thermal conductivity through the articulation is too restricted to allow for higher output. Nevertheless, 520 Lumen is more than enough for any task expected from a torch of this size and the articulated head will definitely come in more useful than a few seconds of extra brightness. The Brinyte HL16 Noctua is IP66 rated which means it is dust tight and can withstand powerful water jets, but it cannot be submerged. That is the 3rd and final compromise, after the limited maximum output and longer body, that Brinyte had to make to allow for the articulated head. IP66 is more than adequate for normal use and unless you drop your torch into a puddle, you should be alright using it in any situation. The drop resistance rating is a respectable 1.5m, so the articulated head does not seem to limit the durability. The maximum throw is 140m, which is a lot for the 520 Lumen rating and is due to the smooth reflector. User Interface The user interface of the Brinyte HL16 Noctua is very simple and can be seen in the following animation. To turn the torch on, press and hold the button until it lights up. The torch features mode memory, so it will turn on at the last used mode. Press the button to cycle between the 4 main modes: High, Medium, Low, Moon. Press and hold the button to turn the torch off. Double click the button at any time to enter Strobe mode. Press again to go to the previously used mode. I disagree with the company's decision to make the UI go from high to low as I find this counter intuitive, especially on an EDC or head torch. When I am on Moonlight and need a little more light I would like to be able to go to Low without having to be blinded by High first. I also miss the ability to turn the torch on at Moon mode, regardless of the previously used mode. Some torches use press and hold from off to go straight to Moon mode, but as the Brinyte HL16 Noctua uses press and hold to turn on, this is not possible. I understand that the press and hold to turn on choice makes a lock function unnecessary, but I would prefer a Moon shortcut and a lock function. Modes and Run Times The brightness of the modes and the respective run times, according to the manual, are shown in the table below. I have added a row with my own measurements. It is very refreshing to see a company that does not overestimate their product's Lumen output! Kudos to Brinyte! Current Draw As the UI of the Brinyte HL16 Noctua goes from High to Low, so will our current draw measurements. The torch draws just over 1.4A on High, just over 0.5A on medium, 134mA on Low and 13mA on Moonlight level. The current requirements are not demanding and the battery is a standard 16340, so the Brinyte HL16 Noctua has the advantage to be able to run on any 3.7V Li-Ion 16340 battery. Charging The battery included with the Brinyte HL16 Noctua is rated at 650mAh and I measured it at 697mAh. The battery's internal resistance was measured at around 112mΩ. It is clear that the battery included with the Brinyte HL16 Noctua is of high quality. Another positive point for Brinyte. The torch has under voltage protection and turns off when the battery voltage drops to 2.77V. The indicative LEDs around the magnetic charging port are lit green during operation if the battery charge is from 100% to 40%, lit red if it is from 40% to 5% and blink red if it is below 5%. Charging the Brinyte HL16 Noctua is very easy. Just use the included magnetic cable that automatically attaches to the torch when you get it near enough. The other end of the cable is a standard USB A plug and can be connected to any USB charger or computer USB port. The indicative LEDs around the charging port will turn red while the torch is charging and turn green to indicate a full charge. Charging the Brinyte HL16 Noctua from 2.77V to 4.18V, where the charging terminated, took 2 hours, 18 minutes and 51 seconds. The maximum current drawn was 0.5542A, so any USB charger or computer USB port will be sufficient. A charger is not provided with the light but you can use your phone charger. Unfortunately, the indicative LEDs turned green way before the charging was actually completed, indicated by the green arrow in the chart above. The voltage of the battery at that point was around 3.9V and there was still a long time to go and a lot of energy the battery could absorb and store before the charging actually completed. This is a practice that some other companies, such as Olight, have as well and with which I do not agree. Brinyte maintains that this increases the battery life as it is not fully charged every time and also that most users will not take the torch off the charger the moment the indicative LEDs turn green. In my opinion, this is nonsense. I want to know when my battery is actually fully charged and not have to guess (or use measuring equipment as above) and if I want to give my battery a full charge to get the full run time it is for me, the user, to decide. Having indicative LEDs that lie to me and having to leave the torch on the charger for a longer time, with no visual indication of when the charging is actually completed is most inconvenient and has no advantage whatsoever. Output & Runtimes The Brinyte HL16 Noctua is rated at a maximum output of 520 Lumen and a maximum throw of 140m. I do not own a multi thousand dollar worth integrating sphere, just a logging Lumen meter and a home made integrating tube. The array is calibrated with 3 separate, professionally measured lights and gives me consistent results, but there is definitely room for error and deviations are to be expected. According to my measurements, the maximum output (at turn on) was 556 Lumen, which is 7% more than the advertised 520. ANSI output (at 30 seconds) was 510 Lumen and at 2 minutes it was still 463 Lumen. Then the output declined rapidly over the next 38 seconds to 315 Lumen. It then followed the gradual declining curve of the battery output and gave useful light for over an hour, as the specifications promise. The rest can be seen in the graphs below. The first graph is the full runtime graph. And here are the first 10 minutes, in greater detail. At the end of the battery life, the very low output fluctuates as the indicative LED flashes red to show that the remaining battery capacity is below 5%. The temperature was very well controlled, as you can see in the runtime graphs. The head and switch temperatures are close but there is some difference despite their close proximity, which demonstrates the thermal impedance of the articulated head. The maximum intensity of the light was measured at 5002.4cd, which translates to a throw of 141m. That is 1m more than the 140m advertised. Conclusion The Brinyte HL16 Noctua is a unique EDC sized head torch with excellent build quality and an articulated head which allows it to turn its beam from 0 to 90 degrees relative to the body of the light, including 3 intermediate stops. Its aluminium body is well made and hard anodized and the fit and finish are flawless. The torch meets and exceeds all of its specifications, which is refreshing to see as very few manufacturers respect their customers enough to provide true and accurate measurements. The head band provided is very comfortable, it is adjustable and the weave allows for ventilation. The clip is unidirectional and very well designed and can be installed in 2 positions, for bezel up or bezel down deep carry. The driver uses PWM to dim the output, so PWM is present at all output levels, except on High. The frequency of the PWM is high enough to not be visible to the naked eye and did not tire me when using the light. The unique articulated design of the head of the Brinyte HL16 Noctua imposed some limits on this torch. The maximum output is lower than most comparable sized torches due to the thermal barrier imposed by the articulated head while its total length is increased and its waterproof rating decreased for the same reason. Nevertheless, the advantage provided by the design will outweigh the limitations for many users. Besides, maximum output is only available for about a minute on all small torches and after that, the output of the Brinyte HL16 Noctua is similar to theirs. The Brinyte HL16 Noctua is currently under mass production and scheduled to be available for purchase at the end of October 2021 from the company's website and the cost will be $69.98. Brinyte have provided a $10 discount code for the readers of this review, which brings the price down to $59.98. The discount code is: HL16Noctua Disclaimer: I get absolutely no percentage of the sales or any other personal benefits from Brinyte, except for the fact that the torch was provided for review free of charge. Let's list the Pros and Cons of the Brinyte HL16 Noctua: Pros + Unique articulated head design that allows for 0 to 90 degrees position, including 3 intermediate stops + Measurements show specs to be accurate and not exaggerated, showing respect to the customer + Good and balanced beam pattern + Good quality head strap + Magnetic charging + Magnetic tail cap + Included good quality battery + Low Voltage Protection, Over Charge Protection and Reverse Polarity Protection + Thermal regulation + Low power and charging LED indicator + Good quality unidirectional clip that can be placed in 2 positions, for bezel up or bezel down deep carry + Compatible with all 3.7V Li-Ion 16340 and with 3.0V CR123 batteries Cons - High to Low User Interface - Charging indicator indicates charging complete a long time before it is actually completed - Maximum output limited to 520 Lumen - Longer than most 16340 torches - IP rating limited to IP66 - The driver is not regulated and uses PWM to dim the emitter - The charging cable is a downgrade from the one included in previous Brinyte models  TheLAB.GR Thanks to Brinyte for providing the torch for review Polymeros Achaniotis 16/10/2021
  4. Εισαγωγή Ήρθε η ώρα για το δεύτερο DIY project! Η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε ιδιαίτερα ποιο θα είναι το δεύτερο project, καθώς δεν ήθελα η καμπύλη δυσκολίας να είναι απότομη. Τελικά κατέληξα σε μια ενδιάμεση λύση, δηλαδή σε ένα σχετικά δύσκολο project, αν θελήσει κάποιος να το φτιάξει εκ του μηδενός, το οποίο όμως αν δεν μπει κάποιος στις τεχνικές λεπτομέρειες είναι πραγματικά πολύ εύκολο. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με φωτισμό, αλλά το καλύτερο είναι πως το project θα είναι ένα ωραίο hacking! Λέγοντας hacking μην πάει το μυαλό σας στο κακό, μιας και σαν έννοια δεν είναι πάντα κάτι κακό. Hacking κατά πολλούς πλέον είναι το να παίρνει κάποιος π.χ. μια συσκευή και να επεκτείνει ή να αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας και τον σκοπό της, ώστε να κάνει μια άλλη λειτουργία. Οι λόγοι για να κάνει κάποιος αυτό είναι πολλοί, αλλά για το παρόν project είναι για να γλυτώσουμε χρήματα. Θα δούμε και στην συνέχεια ποιο θα είναι αυτό το hacking, αλλά ας δούμε πρώτα με τι θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά. Όπως είπαμε το project αυτό αφορά τον φωτισμό. Ο φωτισμός όπως γνωρίζουμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πάρα πολλούς λόγους, από τον απλό οικιακό φωτισμό που μπορεί να είναι λειτουργικός ή διακοσμητικός, μέχρι τον επαγγελματικό φωτισμό που βλέπουμε στις συναυλίες. Ο φωτισμός είναι ένας μεγάλος και αναπτυσσόμενος τομέας της τεχνολογίας, στον οποίο έχει υπάρξει μεγάλη έρευνα και ανάπτυξη, ειδικά μετά την επικράτηση, την μαζική παραγωγή και τις μειωμένες ενεργειακές απαιτήσεις των LED. Στο συγκεκριμένο project θα ασχοληθούμε με τον επαγγελματικό φωτισμό και συγκεκριμένα με το DMX, αλλά θα τον εφαρμόσουμε σε οικιακή χρήση, όπως συμβαίνει πλέον πολύ συχνά. DMX Ψάχνοντας κάποιος στο google για “DMX”, μάλλον το πρώτο αποτέλεσμα που θα δει είναι ένας κακομούτσουνος ράπερ. Τουλάχιστον αυτό έπαθα εγώ... Ευτυχώς δεν έχει να κάνει τίποτα με το project μας. Ψάχνοντας όμως για DMX512, που είναι η σωστή ορολογία θα πάρει το αποτέλεσμα που θέλουμε. Όσοι έχουν ασχοληθεί με το DJing ίσως να έχουν ακούσει τι είναι το DMX, για τους υπόλοιπους θα προσπαθήσω να το αναφέρω περιληπτικά. Το DMX (Digital MultipleX) λοιπόν, είναι ψηφιακό πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο χρησιμοποιείται στον επαγγελματικό φωτισμό και μεταφέρει πληροφορίες από μια συσκευή, η οποία ορίζεται σαν master σε άλλες συσκευές οι οποίες ορίζονται σαν slaves. Αυτή η σχέση master-slave είναι ακριβώς όπως ακούγεται, ο ένας διατάζει και οι άλλοι υπακούν. Ο master λοιπόν, είναι μια συσκευή η οποία ορίζει το πως θα λειτουργήσουν οι slave συσκευές, βάση όμως ορισμένων και συγκεκριμένων κανόνων που ορίζει το πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο DMX λοιπόν, είναι η γλώσσα με την οποία επικοινωνούν και μιλά ο master στους slaves. Επομένως στο παρόν άρθρο, η συσκευή που θα φτιάξουμε θα είναι ο master και slaves θα είναι τα φώτα. Το DMX λοιπόν είχε ξεκινήσει από το USITT, ο οποίος είναι ένας οργανισμός που ασχολείται με την τεχνολογία των οπτικοακουστικών τεχνών και είδε από νωρίς την ανάγκη για ένα τέτοιο πρωτόκολλο επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να ελέγχονται ταυτόχρονα πολλά φώτα με διαφορετική πληροφορία το καθένα. Τελικά σήμερα το DMX512-Α, όπως είναι το πλήρες όνομά του, αποτελεί ένα ANSI standard, δηλαδή οι προδιαγραφές του είναι πλήρως καθορισμένες και ελέγχονται από μια συγκεκριμένη αρχή. Αυτό γίνεται ώστε να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ των συσκευών των κατασκευαστών και να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει, αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη πιστοποίηση την οποία θα πρέπει να πάρει ο κάθε κατασκευαστής. Οπότε είναι αρμοδιότητα του κατασκευαστή να πιστοποιεί μόνος του ότι το προϊόν του είναι συμβατό με το πρωτόκολλο και τα standards. Πλέον το DMX έχει ξεφύγει από τον καθαρά επαγγελματικό φωτισμό και δεν χρησιμοποιείται μόνο σε φωτισμό συναυλιών ή clubs και μαγαζιών. Έχει εισέλθει εδώ και χρόνια ακόμα και στον οικιακό φωτισμό και δεν είναι λίγοι αυτοί που το προτιμούν ανάμεσα από άλλους ισχυρούς ανταγωνιστές (όπως το DALI), λόγο του μικρότερου κόστους και της πληθώρας περιφερειακών και φωτιστικών στοιχείων. Πρωτόκολλο DMX512-A Το πρωτόκολλο του DMX512-A είναι πολύ απλό και αυτός είναι ο λόγος ο οποίος αποκαλείται και βασιλιάς του φωτισμού. Φυσικά έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, όπως θα δούμε στην συνέχεια, αλλά θα δούμε όμως μόνο τα βασικά του χαρακτηριστικά. Επειδή είναι πρωτόκολλο επικοινωνίας χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Αυτές είναι ο τρόπος μετάδοσης, η τοπολογία και το καθαυτό πρωτόκολλο. Τρόπος μετάδοσης Ο τρόπος μετάδοσης γίνεται μέσω ενός χάλκινου καλωδίου και το πρωτόκολλο μετάδοσης είναι το ΕΙΑ-485 γνωστό στους παλιούς και ως RS-485, μιας και ήταν το διαφορικό αδερφάκι του RS-232 με το οποίο έχουν πολλές ομοιότητες. Εδώ να πούμε ότι δεν πρέπει να συγχέεται το πρωτόκολλο μετάδοσης με αυτό της επικοινωνίας, το πρώτο αφορά το ηλεκτρικό κομμάτι και τον φυσικό τρόπο μετάδοσης με την χρήση ενός μέσου, ενώ το δεύτερο την κωδικοποίηση των δεδομένων πάνω στο μέσο. Τα καλώδια του RS-485 γενικά μεγάλο κόστος, αλλά ευτυχώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα πολύ πιο φθηνά καλώδια, ειδικά στον οικιακό φωτισμό, όπως π.χ. καλώδια Ethernet. Τοπολογία Η τοπολογία του DMX512-A, είναι η λεγόμενη daisy chain, δηλαδή μια αλυσίδα. Στην τοπολογία αυτή πρώτος είναι ο master που έχει μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του πρώτου slave. Ο slave έχει επίσης μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του επόμενου slave και αυτό συνεχίζεται για όλους τους slave που υπάρχουν στην αλυσίδα. Στο τέλος της αλυσίδας υπάρχει μια τερματική αντίσταση, η οποία εμποδίζει την δημιουργία στάσιμων κυμάτων, καθώς ηλεκτρικά το RS-485 είναι πρωτόκολλο διαφορικής τάσης. H τερματική αντίσταση πρέπει να έχει τιμή ίση με την εμπέδηση του καλωδίου και συνήθως είναι 120Ω. Η συνδεσμολογία φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. DMX512-A daisy chain (1 DMX Universe) Μια τέτοια τοπολογία μπορεί να έχει μέχρι και 512 συσκευές (ή διευθύνσεις) και ονομάζεται “DMX Universe”. Ένας master μπορεί να υποστηρίζει περισσότερα από ένα DMX Universes, αλλά πάντα σε ένα Universe δεν μπορούν να υπάρχουν πάνω από 512 διευθύνσεις. Πρωτόκολλο Το πρωτόκολλο του DMX είναι ένα 8Ν2 σειριακό πρωτόκολλο με ταχύτητα 250Kbps. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Byte πληροφορίας ξεκινά με ένα start bit, έχει 8 bit δεδομένων, δεν έχει parity bit και στο τέλος ακολουθούν 2 stop bits. Οπότε κάθε Byte πληροφορίας έχει 11 bits. Κάθε πακέτο περιέχει μέχρι και 512 Bytes πληροφορίας, αλλά όμως μπορεί να είναι και λιγότερα. Η διάκριση μεταξύ των πακέτων γίνεται χρησιμοποιώντας κάποιους παλμούς συγχρονισμού. Ο πρώτος παλμός ονομάζεται Break ο οποίος αυτό που κάνει είναι να κρατάει για κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή την στάθμη της γραμμής στο low, δηλαδή στα 0V. Αυτός ο παλμός πρέπει να είναι το ελάχιστο 92μsec ώστε να μπορούν όλες οι slave συσκευές να τον αναγνωρίσουν. Ο δεύτερος παλμός ονομάζεται Mark-After-Break (ή MAB) και αντίθετα με το Break κρατάει την στάθμη της γραμμής στο high, δηλαδή στο 1V και πρέπει να διαρκεί το ελάχιστο 12μsec. Μετά ακολουθεί το πρώτο byte (11 bits) το οποίο έχει πάντα τιμή 0x00 και ονομάζεται start code και βάση αυτού συγχρονίζουν όλοι οι slave στην αλυσίδα. Τα επόμενα bytes που ακολουθούν είναι η ουσιαστική πληροφορία. Στις εικόνες παρακάτω παραθέτω τους δικούς μου χρονισμούς, μετρώντας την συσκευή με το δικό μου firmware, που θα δούμε λεπτομέρειές του αργότερα. Όπως θα δείτε δεν επέλεξα τις ελάχιστες τιμές που ορίζει το DMX standard, αλλά έδωσα "αέρα" ανάμεσα από κάθε πακέτο και μεγάλωσα το MAB. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια σειρά από bytes. DMX512-A data bytes Όπως βλέπουμε στην φωτογραφία από τον παλμογράφο, το data rate είναι 250Khz δηλαδή 250Kbps, όπως ορίζει το DMX standard. DMX512-A packet Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε πως η περίοδος του κάθε πακέτου είναι 60ms, οπότε με την ταχύτητα αυτή μπορούμε να πετύχουμε, μιλώντας για RGB δεδομένα, μέχρι και 16.5 fps. Πως προκύπτει αυτό; Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε μια DMX οθόνη με 170 RGB pixels (όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε συναυλίες ή στα στάδια), όσα pixels δηλαδή υποστηρίζει ένα DMX universe, τότε αν το κάθε pixel ανανεώνεται κάθε 60ms (σε ένα πακέτο DMX παίρνουν και τα 3 χρώματα τιμή), τότε σε ένα δευτερόλεπτο το κάθε pixel ανανεώνεται 1000/60=16.6 φορές. Οπότε έχουμε 16.6 frames per second. Το θεωρητικό maximum του DMX512-A είναι τα 44fps, το οποίο είναι πάρα πολύ καλό και μπορούμε να το πετύχουμε και με την δική μας συσκευή, απλά ο DMX RGB decoder που χρησιμοποιώ στο άρθρο (όπως και στην πραγματικότητα), δεν μπορεί να πιάσει αυτές τις ταχύτητες, οπότε μειώνοντας τον χρόνο αυτό, μου έλυσε αρκετά προβλήματα. Περισσότερα για το DMX512-A Μόλις τελειώσει αυτή η αρχική διαδικασία συγχρονισμού, που αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, ακολουθούν 512 bytes δεδομένων, τα οποία μόλις τελειώσουν επαναλαμβάνεται πάλι όλη η διαδικασία από την αρχή. Το κάθε byte δεδομένων τώρα, ονομάζεται slot (ή διεύθυνση αν θέλετε). Επομένως κάθε slot μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 0xFF (ή 0-255). Την τιμή αυτή μπορείτε να την σκεφτείτε σαν στάθμη έντασης του φωτός για ευκολία, αν και εξαρτάται περισσότερο από τον τύπο συσκευής, οπότε μπορεί να αντιπροσωπεύει και μοίρες ή κάτι άλλο. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τι είναι αυτά τα slots και πως χρησιμοποιούνται. Κάθε συσκευή φωτισμού (ένας slave δηλαδή), πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα slot. Το slot αυτό προγραμματίζεται επάνω στην συσκευή συνήθως με την χρήση κάποιων dip-switches και μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 255. Μία συσκευή μπορεί να έχει παραπάνω από ένα slots, οπότε όταν ορίζουμε στην συσκευή ποιο slot θα πάρει, τότε αυτόματα η συσκευή ξέρει ότι θα τις ανήκουν το πρώτο slot που έχει προγραμματιστεί συν όσα άλλα υποστηρίζει. Επομένως αν θέλετε να δώσετε σε μια συσκευή που υποστηρίζει 5 slots, την διεύθυνση 100, τότε αυτή θα ακούει από μόνη της στα slots από 100 έως και 104, δηλαδή 5 slots. Επομένως η επόμενη συσκευή θα πρέπει να ξεκινά από το 105. Τι σημαίνει τώρα το slot για την κάθε συσκευή; Μια συσκευή για παράδειγμα που είναι ένας απλός προβολέας, έχει μόνο ένα φωτιστικό στοιχείο, οπότε μπορεί να καταλάβει μόνο ένα slot επάνω στην αλυσίδα (1 slot στο Universe δηλαδή). Οπότε στην αλυσίδα μπορούν να συνδεθούν μέχρι και 512 τέτοιοι προβολείς. Αν όμως έχουμε έναν άλλο προβολέα ο οποίος έχει τρία φώτα, δηλαδή είναι RGB προβολέας (Red/Green/Blue) που μπορεί να δημιουργήσει μια παλέτα από διαφορετικά χρώματα, τότε αυτός θα καταλάβει 3 slots στην αλυσίδα! Δηλαδή ένα slot για κάθε χρώμα. Οπότε αν του δώσουμε την διεύθυνση 1 τότε αυτός θα ακούει στα slots από 1 έως και 3 και το κάθε slot θα αντιστοιχεί σε ένα από τα χρώματα R, G και B και κάθε slot θα είναι μια στάθμη από 0 έως 255 για κάθε χρώμα. Θεωρητικά με τον τρόπο αυτό μπορούν να αναπαρασταθούν όλα τα χρώμα. Έτσι αν έχουμε μόνο RGB προβολείς στο Universe, τότε μπορούν να τοποθετηθούν μέχρι 512/3=170 τέτοιοι προβολείς και να περισσέψουν και 2 slots (3x170+2=512). Αυτές είναι οι πιο απλές περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν όμως όπως θα έχετε δει στα διάφορα clubs, προβολείς που υποστηρίζουν pan/tilt (δηλαδή περιστρέφονται) και γενικά έχουν διάφορους βαθμούς ελευθερίας κίνησης. Κάθε βαθμός λοιπόν ελευθερίας είναι ουσιαστικά ένα slot από το DMX Universe. Επομένως αν έχουμε έναν WRGB (= RGB με ξεχωριστό λευκό) προβολέα με βαθμούς ελευθερίας κίνησης , τότε θα έχει 4 slots για το χρώμα, ένα slot για την οριζόντια περιστροφή, ένα για την κάθετη, ένα για την περιστροφική κ.λ.π. Εδώ βλέπουμε ότι η τιμή του κάθε slot πλέον δεν είναι μόνο μια στάθμη έντασης φωτεινότητας όπως στο WRGB, αλλά οι υπόλοιπες τιμές αφορούν μοίρες. Αντίστοιχα σε μια συσκευή καπνού η τιμή του slot αντιπροσωπεύει την ροή του καπνού κ.ο.κ. DMX Controllers Αν και προσωπικά δεν ασχολούμαι με τον φωτισμό και δεν έχω κάποια σχέση με το επαγγελματικό αυτό αντικείμενο (είτε του DJ του οποίου ο φωτισμός πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματός του), με εντυπωσίαζε πάντα σαν τεχνολογία και ακόμα περισσότερο με εντυπωσίαζε το κόστος των υλικών του. Δηλαδή οι DMX συσκευές ακόμα είναι ακριβές να τις αποκτήσει κανείς, παρόλο που οι Κινέζοι έχουν εισέλθει χρόνια σε αυτή την αγορά. Επομένως ήθελα να φτιάξω ένα DMX controller (master δηλαδή) με φθηνά υλικά, ο οποίος θα υποστηρίζει τουλάχιστον ένα DMX Universe. Οι πιο “γνωστοί” controllers αυτή τη στιγμή στον χώρο είναι της DMXkingκαι οι OpenDMX της Enttec. Υπάρχουν διάφοροι τύποι DMX controllers και χωρίζονται σε δυο βασικές κατηγορίες αυτές που έχουν USB interface και αυτές που έχουν Ethernet interface. Οι USB είναι οι φθηνότερες φυσικά και το κόστος μια τέτοιας συσκευής είναι περίπου $150, αν υποστηρίζει και buffering. Το buffering ουσιαστικά σημαίνει ότι η συσκευή έχει έναν buffer, ο οποίος επαναλαμβάνει πάντα το τελευταίο πακέτο που έλαβε, ώστε να μειώνεται το flickering στα φώτα. Επίσης δεν χρειάζεται το PC ή η κονσόλα που στέλνει συνέχεια δεδομένα στον controller ή να αναλαμβάνει τον χρονισμό και επομένως μειώνεται το bandwidth και η επεξεργαστική ισχύ που χρειάζεται. Enntec OpenDMX USB controller Ο άλλος τύπος DMX controller είναι ο Ethernet (ή Art-Net όπως θα δούμε παρακάτω) και αυτοί οι τύποι controller είναι πιο ακριβοί, ξεκινώντας από $150 στην πιο απλή μορφή τους. Οι πιο “γνωστές” συσκευές αυτού του τύπου είναι το OpenDMX ODE της Enttec στα €199 και το eDMX1 της DMXking. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές που μπορείτε να βρείτε στο eBay, απλά αυτές είναι μέχρι στιγμής οι πιο διαδομένες στον χώρο, αν και οι δυναμικές στον χώρο αλλάζουν γρήγορα και μπορεί να βρει κανείς ακόμα και controllers από το Ισραήλ που να υποστηρίζουν μέχρι και 6 Universes στα ίδια χρήματα. Enntec OpenDMX Ethernet controller Και στις δυο περιπτώσεις των παραπάνω τύπων, το μόνο που αλλάζει είναι το interface της επικοινωνίας από την κονσόλα (π.χ. ένα PC) με τον controller (την συσκευή μας). Το υπόλοιπο κομμάτι, δηλαδή η επικοινωνίας του controller (master) με τις slave συσκευές, είναι ακριβώς το ίδιο. Οπότε για πιο λόγο να επιλέξει κανείς το ένα από το άλλο; O λόγος είναι απλός και έχει να κάνει με την συνδεσιμότητα και την επεκτασιμότητα. Στην περίπτωση του USB θα πρέπει πάντα ο controller να είναι δίπλα στην κονσόλα και ο αριθμός των DMX Universes (δηλαδή των controllers) περιορίζεται πάντα στον μέγιστο αριθμό των θυρών USB που έχει η κονσόλα. Στην περίπτωση όμως του Ethernet δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί! Οπότε μπορούμε να έχουν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό από DMX Universes και σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη. Οπότε επέλεξα να κινηθώ προς το Ethernet. Τι θα λέγατε λοιπόν αν αντί να δώσουμε $150 ή €199 ευρώ για να πάρουμε μια τέτοια συσκευή φτιάχναμε μία μόνοι μας με... €15; Ναι και όμως, δεν χρειάζονται παραπάνω χρήματα. Πριν πάμε όμως σε αυτό το σημείο, ας πούμε λίγη ακόμα βαρετή θεωρία που αφορά τους Ethernet controllers. Art-Net και λοιποί δαίμονες Για να δουλέψει ένας Ethernet DMX controller, χρειάζονται κάποια πράγματα. Βασικά χρειάζονται κάποια πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ του controller και της κονσόλας, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί η πληροφορία στον controller. Παλιά σε αυτό τον τομέα υπήρχε το χάος και η κάθε εταιρία είχε το δικό της πρωτόκολλο, αλλά πλέον έχουν υπερισχύσει 2-3 εκ των των οποίων το ένα ονομάζεται Art-Net. Υπάρχουν και άλλα πρωτόκολλα, όπως το sACN, αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτό και δεν θα το υλοποιήσουμε μιας και το πρώτο χρησιμοποιείται παντού και συνεργάζεται με όλες τις Ethernet κονσόλες. Ένας Ethernet controller μπορεί να υποστηρίζει και περισσότερα από ένα πρωτόκολλα ή και όλα μαζί, αν φτάνουν οι δυνατότητες του hardware. Επίσης έχω υλοποιήσει και ένα δικό μου απλό πρωτόκολλο για να μπορεί κάποιος να πειραματιστεί πιο εύκολα, χωρίς να χρειάζεται να μπει στα υπόλοιπα δυσνόητα πρωτόκολλα. Το Art-Net είναι ένα UDP Ethernet πρωτόκολλο και δημιουργήθηκε από την Artistic License Engineering για τις δικές της ανάγκες, αλλά λόγο του ότι ο δημιουργός του επέλεξε να το κάνει ανοιχτό πρωτόκολλο, ήταν στιβαρό και τεχνικά βελτιστοποιημένο από τον ανταγωνισμό επικράτησε. Το Art-Net αυτή τη στιγμή έχει φτάσει στην τρίτη έκδοσή του και λεπτομέρειες γι' αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η δύναμη του Art-Net, μεταξύ άλλων, είναι ότι μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 32.768 DMX Universes. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν στο ίδιο δίκτυο μέχρι 32.768 controllers από 512 slots o καθένας ή σύνολο 16.777.216 φώτα, μόνο. Εδώ να επαναλάβω ότι το Art-Net αφορά μόνο την επικοινωνία του controller με την κονσόλα και όχι το ίδιο το DMX. Γι' αυτό θα δώσω και ένα παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια κονσόλα (ένα PC δηλαδή) και θέλουμε να ελέγξουμε ένα DMX προβολέα με την χρήση ενός Ethernet controller. Τότε χρειαζόμαστε έναν Ethernet controller που να υποστηρίζει Art-Net πρωτόκολλο και στον οποίο επάνω του έχουμε συνδέσει μέσω RS-485 ένα DMX προβολέα. Άρα ο controller σαν master επικοινωνεί με τον slave προβολέα μέσω του DMX512-A πρωτοκόλλου, αλλά ο controller παίρνει τις εντολές από την κονσόλα μέσω Ethernet και του Art-Net πρωτοκόλλου. Δηλαδή τα DMX512-A δεδομένα ξεκινούν από την κονσόλα ενσωματωμένα μέσα στο Art-Net πρωτόκολλο, μόλις φτάσουν στον controller αυτός τα ξεφλουδίζει και αφαιρεί το Art-Net και στην συνέχεια επαναλαμβάνει τα DMX δεδομένα στο RS-485 κανάλι για να τα ακούσουν όλοι οι slaves πάνω στην αλυσίδα. Το Art-Net εκτός από τo DMX512-A υποστηρίζει το encapsulation (την ενσωμάτωση δηλαδή) και του RDM πρωτοκόλλου, για το οποίο δεν αναφέραμε τίποτα μέχρι στιγμής καθώς δεν θα το υλοποιήσουμε, γιατί αφορά μόνο επαγγελματικό και ακριβό εξοπλισμό. To RDM ή αλλιώς Remote Device Management protocol, είναι ένα πρωτόκολλο, το οποίο χρησιμοποιείται στον φωτισμό για να ελέγχει τις DMX συσκευές, να τις αναγνωρίζει πάνω στην αλυσίδα και να τις προγραμματίζει (π.χ. την διεύθυνση, αλλά και άλλες παραμέτρους). Όπως και το DMX512-A, το RDM είναι ελεγχόμενο πρωτόκολλο και υπόκειται στα ESTA standards και το αναφέρω για να υπάρχει μια πιο πλήρης εικόνα. Τέλος σαν το Art-Net υπάρχουν και άλλα IP πρωτόκολλα όπως το sACN/ACN, το οποίο είναι μεν πιο σύνθετο και πιο πλήρης καθώς υποστηρίζει και ανίχνευση συσκευών στο IP δίκτυο, αλλά δεν υπερισχύει του Art-Net σε κάτι ουσιαστικό στην χρήση. Γενικά μόνο αναφέρω ότι από άποψη δυσκολίας όσων αφορά την υλοποίηση του πρωτοκόλλου, περιέχει multicast και service discovery (SDP) δικτυακά πρωτόκολλα, τα οποία είναι φυσικά υλοποιήσιμα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερη χωρητικότητα στην ROM του controller και μνήμη, τα οποία όμως στην κατασκευή μας είναι περιορισμένα. Κατασκευή Επιτέλους φτάσαμε στην κατασκευή. Απ' ότι έχετε καταλάβει μέχρι στιγμής για να υλοποιήσουμε έναν DMX controller, από άποψη hardware χρειαζόμαστε τρία πράγματα. Έναν επεξεργαστή, ένα Ethernet interface και ένα RS-485 interface. Για καλή μας τύχη, υπάρχουν πάρα πολλές έτοιμες συσκευές στο εμπόριο που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Μια τέτοια συσκευή λοιπόν θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς και με το απαραίτητο software hacking θα την μετατρέψουμε σε έναν Ethernet DMX controller. Η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε ονομάζεται USR-TCP232-24, η χρήση της είναι ως RS232/485 to Ethernet interface και μπορείτε να την αγοράσετε με €15 περίπου στο eBay! USR-TCP232-24 RS-232/485 to Ethernet controller Αυτή η συσκευή έχει ακριβώς ότι χρειαζόμαστε και συγκεκριμένα έναν επεξεργαστή 32-bit ARM Cortex της NXP και συγκεκριμένα τον LPC1114/302, ένα DM9000 ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο το 10/100 PHY, ένα RS-232 interface και ένα RS-485 interface. Ας δούμε λίγο περιληπτικά τα chips τα οποία βρίσκονται στην συσκευή αυτή. NXP LPC1114/302 Αυτός είναι ένας 32-bit ARM Cortex επεξεργαστής με συχνότητα 50MHz, 32KByte flash ROM, 8KByte SRAM και ένα UART με full modem interface. Τα υπόλοιπα του χαρακτηριστικά δεν έχουν σημασία για το project μας. Ο επεξεργαστής αυτός θα κάνει όλη τη δουλειά. Θα επικοινωνεί μέσω του Ethernet interface με την κονσόλα, θα στέλνει τα DMX δεδομένα στο RS-485, θα παραμετροποιείται και θα προγραμματίζεται μέσω της σειριακής RS-232 και θα υλοποιεί εσωτερικά όλα τα πρωτόκολλα. Δηλαδή θα κάνει όλη τη δουλειά με το firmware που θα τρέχει. DM9000 Το DM9000 της Davicom, είναι ένας ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο ένα 10/100 PHY. Βαρύγδουπος τίτλος για ένα τόσο μικρό εξάρτημα. Το μόνο που κάνει ουσιαστικά είναι ότι αναλαμβάνει την επικοινωνία πάνω στο Ethernet δίκτυο. Έχει δικό του επεξεργαστή ο οποίος προγραμματίζεται σε πραγματικό χρόνο από τον ARM μέσω του firmware, ώστε να τελεί συγκεκριμένες λειτουργίες. Ο προγραμματισμός του αφορά το σετάρισμα του PHY ώστε να συνδεθεί σε ένα Ethernet δίκτυο και στην συνέχεια η αποστολή και παραλαβή των δεδομένων από αυτό. Αυτό ίσως είναι από τα δυσκολότερα κομμάτια στην υλοποίηση, γιατί οι παράμετροι είναι πάρα πολλές και η φύση του Ethernet τέτοια, που απαιτούνται γνώσεις όχι μόνο σε software, αλλά σε και σε hardware επίπεδο ώστε να λειτουργήσει σωστά. Είναι η βάση του Ethernet και λίγο πολύ όλες οι κάρτες δικτύου λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, μιας και το DM9000 το συναντά κανείς σε πολλές παλιές κάρτες δικτύου. RS-232/RS-485 Το UART του ARM συνδέεται ταυτόχρονα σε ένα RS-232 και ένα RS-485 interface. Υπήρχε μια παλιότερη έκδοση του ίδιου PCB που επιλογή ανάμεσα στα δυο γινόταν μέσω jumpers, αλλά στην νέα έκδοση που υπάρχει πλέον στο eBay συνδέονται και τα δυο ταυτόχρονα. To RS-485 χρησιμοποιείται μόνο για την μετάδοση των DMX δεδομένων, ενώ το RS-232 επέλεξα να το χρησιμοποιώ για τον προγραμματισμό του controller και για να του σετάρω την MAC address, την IP και κάποιες άλλες παραμέτρους που θα δούμε αργότερα. Επομένως αυτή είναι η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε. Θα την hack-άρουμε γράφοντας άλλο firmware και θα την κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς, δηλαδή έναν Ethernet DMX controller με υποστήριξη Art-Net. DMX slave Είδαμε λοιπόν ποιος θα είναι ο controller, αλλά με τα φώτα τι γίνεται; Θα χρειαστούμε κάποιο ακριβό εξοπλισμό DMX; Ευτυχώς όχι. Αυτό είναι είναι ένα ανεξάρτητο κομμάτι από το υπόλοιπο project, αλλά θα πρέπει να το δούμε γιατί δεν έχει νόημα να φτιάξουμε έναν controller χωρίς να έχει κάτι να ελέγχει. Επομένως αποφάσισα να φτιάξω ένα ρεαλιστικό σενάριο RGB φωτισμού για ένα σπίτι. Γι' αυτό θα χρειαστούμε μερικά μέτρα RGB ταινίες LED, 12V τροφοδοτικά για την τροφοδοσία των LED και ένα RGB DMX Decoder/Driver. Τι είναι το τελευταίο; Ο RGB DMX decoder είναι μια συσκευή η οποία θα μετατρέψει την RGB ταινία LED, σε έναν DMX slave και η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε είναι η PX24506 και η τιμή της στο eBay είναι στα €15 περίπου. Αυτό είναι ένα εξτρά κόστος, όπως και οι ταινίες LED, αλλά όπως είπαμε δεν είναι μέρος του project. PX24506 3A 3 Channels RGB DMX Constant Voltage Decoder Αυτό που κάνει το PX24506 είναι ότι έχει μια είσοδο και μια έξοδο για DMX512-A, από την οποία είσοδο λαμβάνει τα DMX δεδομένα. Έχει μια είσοδο τροφοδοσίας 12V την οποία χρησιμοποιεί ο driver για να μετατρέψει τα DMX δεδομένα σε ρεύμα στα 3 κανάλια εξόδου RGB. Και τέλος έχει μια RGB έξοδο στην οποία συνδέεται η ταινία LED. Όπως βλέπετε και στην εικόνα του decoder έχει κάποια dip-switches. Αυτά όπως είχαμε αναφέρει και νωρίτερα είναι τα dip-switches τα οποία δίνουν διεύθυνση στον decoder και καθορίζουν τα slots τα οποία αποκωδικοποιεί. Επομένως αν έχει την διεύθυνση 0 (μην μπερδευτείτε με το slot 0 του DMX που χρησιμοποιείται για τον συγχρονισμό), τότε ο decoder όταν έρχεται ένα DMX πακέτο ξέρει ότι του ανήκουν τα slots 1 έως και 3, οπότε από αυτά θα αποκωδικοποιεί τις στάθμες για τα RGB και ο driver θα δίνει ένα ρεύμα αντίστοιχο της στάθμης σε κάθε κανάλι χρώματος. Firmware Όσον αφορά το firmware της συσκευής γι' αυτό το άρθρο, δεν θα δώσω το source code, αλλά μόνο το HEX αρχείο το οποίο χρειάζεται κάποιος ώστε να λειτουργήσει η συσκευή. Με το firmware αυτό η συσκευή έχει πλήρη λειτουργικότητα και υποστηρίζει DMX512-A και Art-Net v3. Επειδή το Art-Net είναι μεγάλο πρωτόκολλο και το API του υποστηρίζει πολλές λειτουργίες, έχω καλύψει τις πιο ουσιαστικές. Η πλήρης λίστα με τις υποστηριζόμενες λειτουργίες του API ακολουθεί στο τέλος αυτής της σελίδας. Για να γράψετε το firmware στην συσκευή θα χρειαστείτε ένα πρόγραμμα που λέγεται Flash Magic, μια σειριακή RS-232 θύρα και ένα null modem RS-232 καλώδιο. Την στιγμή που γράφεται το άρθρο, το Flash Magic είναι στην έκδοση 9.30, προσωπικά χρησιμοποιώ παλιότερη έκδοση, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σας επηρεάσει. Συνεχίζοντας, αν ο υπολογιστής σας δεν έχει σειριακή θύρα, τότε χρειάζεστε ένα USB-to-RS-232 καλώδιο, το οποίο συνδέεται σε μια USB θύρα του υπολογιστή και στην άλλη άκρη του έχει το κλασσικό DB9 αρσενικό βύσμα του RS-232. Επομένως συνδέετε την μια άκρη του καλωδίου στην θύρα USB και την άλλη στην RS-232 θύρα της πλακέτας. Στο σημείο αυτό, πριν προγραμματίσετε την πλακέτα θα πρέπει πρώτα να καταγράψετε την MAC address που έχει ήδη η συσκευή. Αυτό δεν είναι απαραίτητο βήμα, αλλά δεν είναι κακό να χρησιμοποιήσετε την ήδη υπάρχουσα MAC, κυρίως για να μην υπάρχουν conflicts πάνω στο δίκτυο σας. Αν δεν σας νοιάζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια θέλετε. Επομένως, για να διαβάσετε την ήδη υπάρχουσα MAC address, συνδέστε το βύσμα του Ethernet στην συσκευή και δώστε της τροφοδοσία. Περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα να συνδεθεί στο δίκτυο και μετά υπάρχουν διάφοροι τρόποι να δείτε την MAC. Αν έχετε πχ κινητό android μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Fing ή κάτι άλλο αντίστοιχο αν έχετε κάποιο i-phone. Μια άλλη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα που δίνει η εταιρία στο cd με το οποίο έρχεται με την συσκευή, το οποίο θα χρειαστεί ούτως ή άλλως να τρέξετε για να δώσετε IP διεύθυνση στο module. Αφού δώσετε IP με τον τρόπο που περιγράφεται στο manual, τότε κάνετε από ένα command prompt την συσκευή ping με την εντολή π.χ. “ping 192.168.1.7”, αν αυτή είναι η IP της πλακέτας. Επομένως με τον τρόπο αυτό ενημερώνεται το ARP table του υπολογιστή, οπότε αν τρέξετε στο prompt την εντολή “arp -a”, τότε θα τυπωθεί μια λίστα με όλες τις γνωστές IP και τις MAC διευθύνσεις τους, οπότε σημειώνετε κάπου την MAC της συσκευής από την IP της. Ας επιστρέψουμε στον προγραμματισμό της συσκευής. Το Flash Magic λοιπόν, μπορεί να προγραμματίσει όλες τις συσκευές της NXP που ανήκουν στην κατηγορία LPC και επομένως τον LPC1114/301. Αφού κατεβάσετε το πρόγραμμα και το κάνετε εγκατάσταση, συνδέστε την συσκευή με το RS-232 καλώδιο, χωρίς τροφοδοσία. Πάνω στην συσκευή υπάρχει ένα pin header με ένα jumper το οποίο έχει 3 θέσεις, μια που λέει UDP μια GND και μια CFG. Η default θέση του είναι στο GND. Function mode selector jumper Τοποθετήστε το jumper αυτό στην θέση CFG και τροφοδοτήστε την με ένα dc τροφοδοτικό από 5 έως 12V (προσωπικά χρησιμοποιώ ένα τροφοδοτικό 6V). Μόλις δώσετε ρεύμα στην συσκευή, τότε αυτή μπαίνει σε flash mode, οπότε μπορείτε να την προγραμματίσετε. Στην συνέχεια στο Flash Magic πατήστε το Browse και διαλέξτε το HEX file (που κατεβάζετε από εδώ). Πατήστε “Select Device” και διαλέξτε τον LPC1114/301, διαλέξτε την COM port που αντιστοιχεί στο σειριακό σας καλώδιο, επιλέξτε “None (ISP)” στο Interface και πληκτρολογήστε 25 στο πεδίο του “Oscillator”, όσα δηλαδή τα Mhz του κρυστάλλου. Flash Magic Τέλος επιλέξτε στο Step 2 το “Erase all Flash+Code Rd Prot” και στο Step 4 το “Verify after programming” και πατήστε το κουμπί “Start” για να ξεκινήσει η εγγραφή του δικού μας firmware στην συσκευή. Flash Magic firmware write Συγχαρητήρια μόλις καταστρέψατε την προηγούμενη σας συσκευή και χάσατε την εγγύηση... Όμως τώρα έχετε ένα DMX controller, κάτι είναι και αυτό. Αυτή είναι και η λίστα με τις υποστηριζόμενες εντολές του Art-Net πρωτοκόλλου, που αναφέρθηκε στην αρχή (την κάνω copy-paste) κατευθείαν από τον κώδικα. typedef enum { ARTNET_POLL = 0x2000, ARTNET_REPLY = 0x2100, ARTNET_DMX = 0x5000, ARTNET_ADDRESS = 0x6000, ARTNET_INPUT = 0x7000, ARTNET_TODREQUEST = 0x8000, ARTNET_TODDATA = 0x8100, ARTNET_TODCONTROL = 0x8200, ARTNET_RDM = 0x8300, ARTNET_VIDEOSTEUP = 0xa010, ARTNET_VIDEOPALETTE = 0xa020, ARTNET_VIDEODATA = 0xa040, ARTNET_MACMASTER = 0xf000, ARTNET_MACSLAVE = 0xf100, ARTNET_FIRMWAREMASTER = 0xf200, ARTNET_FIRMWAREREPLY = 0xf300, ARTNET_IPPROG = 0xf800, ARTNET_IPREPLY = 0xf900, ARTNET_MEDIA = 0x9000, ARTNET_MEDIAPATCH = 0x9200, ARTNET_MEDIACONTROLREPLY = 0x9300 } artnet_packet_en; Και αυτά είναι τα αποτελέσματα από το compilation του κώδικα, οπότε είναι ~21KB ο κώδικας στην flash και 4.5KB στην RAM. Για το compilation χρησιμοποιήθηκε ο compiler MDK-ARM για ARMv7 της Keil, ο οποίος για μέχρι 32ΚΒ κώδικα στην flash είναι δωρεάν και μπορείτε να τον κατεβάσετε από το site της Keil, σε περίπτωση που θελήσετε να επιχειρήσετε κάτι παρόμοιο. Επίσης η βιβλιοθήκη για το TCP/IP stack που χρησιμοποίησα είναι η UIP την οποία την έκανα port για τον LPC1114, αλλά χρειάστηκε να της κάνω αρκετές μετατροπές ώστε να υποστηρίζει UDP broadcasting και multicasting και το IGMP πρωτόκολλο, τα οποία δεν υποστηρίζει από μόνη της. Επίσης για όσους θελήσουν να ασχοληθούν, το πιο δύσκολο ακόμα και από το να κάνετε port το UIP στον ARM είναι να γράψετε τον driver για τον DM9000 ώστε να τον ενσωματώσετε στο UIP, οπότε αν κάποιος χρειαστεί βοήθεια με αυτό ας μου στείλει μήνυμα ή να μου γράψει εδώ, καθώς δεν θα βρείτε τίποτα έτοιμο από αυτά στο internet. Συνδεσμολογία Ήρθε η ώρα τώρα να ενώσετε το παζλ με όλα τα κομμάτια που χρειάζονται. Αρχικά ας κάνουμε μια λίστα με τα υλικά που χρειάζονται USR-TCP232-24 (προγραμματισμένο με το δικό μου firmware) PX24506, που είναι ο RGB decoder Μια RGB ταινία LED Ένα τροφοδοτικό 12V ebay GND για το RS485 Στην συνέχεια θα πρέπει να συνδέσετε το DMX ανάμεσα στον controller και τον decoder. Η μικρή πράσινη κλέμα που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω είναι η έξοδος του RS485 του DMX controller και αυτή θα πρέπει να συνδεθεί στον PX24506 decoder όπως δείχνει η παρακάτω εικόνα. Σύνδεση DMX Όπως βλέπετε και στην προηγούμενη εικόνα το D+ του DMX IN του decoder συνδέεται στο εσωτερικό μέρος της κλέμας του controller και το D- του DMX IN στο εξωτερικό. Επίσης το GND του DMX IN συνδέεται στο GND του controller που κολλήσαμε στο προηγούμενο βήμα. H τροφοδοσία του DMX decoder που είναι το V- και V+ στην κλέμα του 12V-24V DC INPUT, την συνδέετε σε ένα τροφοδοτικό όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Τροφοδοσία Βλέπετε πως το άσπρο/μαύρο καλώδιο συνδέετε στο V- και στις δυο περιπτώσεις, ενώ το σκέτο μαύρο στο V+. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση του τροφοδοτικού γιατί στην ίδια κλέμα βρίσκονται και τα 220V της AC τροφοδοσίας του τροφοδοτικού, οπότε ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν τώρα έχετε περισσότερους από έναν decoders με διαφορετικές RGB ταινίες στον καθένα, τότε θα πρέπει το DMX output του κάθε decoder να συνδέεται στο DMX input του επόμενου decoder στην αλυσίδα, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Για να συνδέσετε την ταινία LED με τον decoder θα πρέπει να συνδέσετε σωστά τα χρώματα και την άνοδο. Προσοχή όμως, καθώς κάποιες ταινίες LED μπορεί να μην έχουν την ίδια σειρά στα R,G,B, οπότε θα πρέπει να κάνετε μόνοι σας την σωστή αντιστοιχία βάση των γραμμάτων επάνω στην ταινία LED και στον decoder. Αλλά αυτό ορισμένες φορές δεν αρκεί! Όσο περίεργο και να ακούγεται, υπάρχουν και κινέζικες παρτίδες από ταινίες LED που η μεταξοτυπία πάνω στην ταινία είναι... λάθος. Οπότε μπορεί να γράφει G και να είναι μπλε και Β και να είναι πράσινο, δηλαδή να είναι ανάποδα τα δυο χρώματα. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε είτε στέλνοντας στον controller τρεις τιμές που να είναι [R,G,B] 255,0,0 - 0,255,0 - 0,0,255 ώστε να δείτε κάθε χρώμα ξεχωριστά. Αφού κάνετε τις συνδεσμολογίες τότε διπλο-τριπλο-ελέγξτε ότι είναι όλα σωστά πριν βάλετε κάτι στο ρεύμα, γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα αντί για χρωματιστά φώτα να να δείτε χρωματιστούς καπνούς, οι οποίοι δεν θα μυρίζουν καθόλα ωραία. Πριν πάρετε την ταινία με τα LED είναι σημαντικό να ξέρετε εκ των προτέρων τις απαιτήσεις για την εφαρμογή που θέλετε να κάνετε. Δυστυχώς στο σημείο αυτό, δεν μπορώ να κάνω πλήρη ανάλυση, καθώς δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, οπότε θα μείνω σε μερικά βασικά στοιχεία. Όσον αφορά την ταινία LED υπάρχουν 2 κύριες κατηγορίες και μετά διάφορες υποκατηγορίες. Οι 2 κύριες κατηγορίες είναι αν τα LED θα είναι μονοχρωματικά ή έγχρωμα (RGB). Ο καθένας χρησιμοποιεί ότι θέλει, αλλά προσωπικά χρησιμοποιώ RGB και αυτό θα δούμε και στο άρθρο. Ωστόσο θα κάνω μια παρένθεση εδώ για τα μονοχρωματικά για να επισημάνω ότι με το setup που έχουμε ο PX24506, μπορεί να χειριστεί 3 διαφορετικά κανάλια, οπότε μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε ώστε να χειριστούμε 3 μονοχρωματικές ταινίες LED αν θέλουμε. Συνεχίζοντας στις RGB ταινές LED, υπάρχουν 2 κατηγορίες ανάλογα με τον τύπο του LED, ο οποίος μπορεί να είναι ο 3528 ή ο 5050 (οι πιο διαδεδομένοι τύποι αυτή τη στιγμή). Οι κύριες διαφορές τους είναι από την μια το μέγεθος, η κατανάλωση και η φωτεινότητα που στην περίπτωση του 3528 είναι μικρότερα. Ο κωδικός 3528 σημαίνει 3.5x2.8mm που είναι η διάσταση του LED, οπότε αντίστοιχα 5050 σημαίνει 5.0x5.0mm. Επίσης η άλλη διαφορά είναι ότι η 3528 ταινία αποτελείται από 3 ξεχωριστά μονοχρωματικά LEDs που κάνουν το RGB, ενώ η 5050 μόνο από τριχρωματικά RGB LEDs. Τέλος θα συναντήσετε άλλες 2 κατηγορίες που είναι οι αδιάβροχες ή μη ταινίες, που η διαφορά τους είναι ότι οι πρώτες είναι κυρίως για εξωτερικούς χώρους. Ταινίες LED θα βρείτε πολύ φθηνές στο , απλά προτείνω να επιλέξτε να είναι 5050 και όχι αδιάβροχες αν είναι για κλειστό χώρο, γιατί αλλιώς θερμαίνονται πολύ. Για να παίξει κάποιος ένα reel των 5m RGB ταινίας είναι αρκετά, αλλά εξαρτάται και τι θέλει να κάνει κάποιος, οπότε θα πρέπει να υπολογίσει να έχει και κάποιο ανάλογο τροφοδοτικό που να μπορεί να δώσει τόσο ρεύμα. Συνήθως την κατανάλωση της ταινίας την μετράνε ανά μέτρο, οπότε μια RGB ταινία από αυτές που κυκλοφορούν στο ebay, μπορεί να έχει κατανάλωση από 7.5W/m μέχρι και 14W/m. Γενικά όμως στις φθηνές ταινίες LED που θα βρείτε στο ebay θα δείτε ότι είναι ταινίες με 60 LEDs ανά μέτρο και οι πωλητές δίνουν τροφοδοτικά των 12W/m, δηλαδή 60W στα 5m, οπότε κάτι παρόμοιο μπορείτε να υπολογίσετε και εσείς. Υπόψη ότι μέσα στην ισχύ αυτή έχει υπολογιστεί ένας “αέρας”, ώστε το τροφοδοτικό να μην δίνει το μέγιστο του ρεύμα και να δουλεύει οριακά, ώστε να μην υπερθερμαίνεται. Οπότε προχωράμε με τον κανόνα των 60W/m για τις ταινίες με RGB led τύπου 5050. Για μεγάλα μήκη θα χρειαστείτε περισσότερα τροφοδοτικά ή να φτιάξετε loops, αλλά δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Από το ίδιο τροφοδοτικό μπορείτε αν θέλετε να τροφοδοτήσετε ταυτόχρονα και τον DMX controller και το PX24506. Εδώ θα χρειαστεί να κάνετε μια μικρή τροποποίηση στην πλακέτα ώστε να πάρετε ένα GND το οποίο χρειάζεται για το RS485. Για να το κάνετε αυτό θα πρέπει να κολλήσετε ένα καλώδιο στο GND της τροφοδοσίας που είναι πιο εύκολο. Η επόμενη εικόνα δείχνει που το κολλάτε στο κάτω μέρος της πλακέτας και όπως θα δείτε έχω κολλήσει ένα ποδαράκι από μια αντίσταση για ευκολία και να το χρησιμοποιώ και σαν pin για τον παλμογράφο και ότι άλλο χρειαστεί. Χρήση και παραμετροποίηση Για να ρυθμίσετε τις παραμέτρους της συσκευής, αφαιρέστε την τροφοδοσία από την συσκευή και τοποθετήστε το jumper στην θέση CFG. Τώρα μόλις επαναφέρετε την τροφοδοσία η συσκευή θα μπει στο configuration mode που έχω φτιάξει. Στο mode αυτό, δεν λειτουργεί πια το RS485, αλλά το UART γίνεται ένα σειριακό με στοιχεία 115200 8Ν1. Για να συνδεθείτε στην συσκευή κατεβάστε το Terminal από εδώ, αποσυμπιέστε το και τρέξτε το exe αρχείο. Δώστε τα στοιχεία που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα, αλλάζοντας την COM στην δική σας αντίστοιχη, πατήστε Connect, συνδέστε και ένα Ethernet καλώδιο στην συσκευή και δώστε τροφοδοσία και θα πρέπει να δείτε τα παρακάτω. Br@y's Terminal Αυτό σημαίνει ότι ο επεξεργαστής τρέχει στα 48Mhz η MAC address είναι η default (10:20:30:40:50:60) και οι default πόρτες είναι οι 6454 (UDP για το Art-Net) και 7171 (TCP για το δικό μου πρωτόκολλο). Αν τώρα στο πεδίο του Send γράψετε HELP και πατήστε Enter, τότε θα δείτε έναν οδηγό με τις υποστηριζόμενες εντολές. Serial commands Με την TRACE μπορείτε το level με το οποίο θα κάνει debug tracing η συσκευή. Το default είναι να κάνει tracing τα πάντα, αλλά αν θέλετε να το αλλάξετε θα πρέπει να δηλώσετε τα levels που θέλετε βάση του επόμενου structure. typedef enum { TRACE_LEVEL_GENERIC = 1, TRACE_LEVEL_DM9K = 2, TRACE_LEVEL_UIP = 4, TRACE_LEVEL_RGB = 8, TRACE_LEVEL_DMX = 16, TRACE_LEVEL_ARTNET = 32, TRACE_LEVEL_UDP = 64 } en_TRACE_LEVELS; Το level 1 δηλαδή το bit-0 είναι μόνο οι γενικές πληροφορίες, το οποίο μάλλον αυτό θα χρειαστείτε τις περισσότερες φορές. Το bit-1 είναι για το debugging του DM9000, το bit-2 για την βιβλιοθήκη του UIP, το bit-3 για το RGB, bit-4 για το DMX, bit-5 για το Art-Net και το bit-6 για το UDP. Οπότε αν θέλετε μόνο γενικές πληροφορίες στέλνετε το “TRACE=1”, αν θέλετε να δείτε τι trace level έχει τώρα στέλνετε “TRACE?”, οπότε η συσκευή θα απαντήσει 127. Οι σημαντικές εντολές είναι αυτές που προγραμματίζετε την συσκευή, οπότε αν θέλετε να δείτε πως είναι ήδη προγραμματισμένη στέλνετε τις εντολές με ερωτηματικό στο τέλος και για να αλλάξετε μια τιμή βάζετε ένα ίσον και την τιμή που θέλετε. Οπότε για να δείτε όλες τις παραμέτρους της συσκευής στέλνετε “HOSTIP?” και απαντά “Host IP: 192.168.1.234” “MAC?” και απαντά “MAC: 10:20:30:40:50:60” “GATEWAY?” και απαντά “Gateway: 192.168.1.1” “SUBNET?” και απαντά “Subnet: 255.255.255.0” Αυτά είναι οι default τιμές και μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το δίκτυο σας ή αυτές που θέλετε, οπότε για να τις αλλάξετε γράφετε τα παρακάτω: HOSTIP=192.168.0.12 απάντηση: “IP from: 192.168.1.234 is set to: 192.168.0.12” MAC= 34:34:DF:23:10:30 απάντηση: “MAC from: 10:20:30:40:50:60 is set to: 34:34:DF:23:10:30” GATEWAY= 192.168.0.1 απάντηση: “Gateway from: 192.168.1.1 is set to: 192.168.0.1” SUBNET= 255.255.0.0 απάντηση: “Subnet from: 255.255.255.0 is set to: 255.255.0.0” Οι τιμές είναι τυχαίες, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις δικές σας ή να αφήσετε τις default. Με την "RATE" αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο controller από το ένα χρώμα στο άλλο, όταν χρησιμοποιήσετε το TCP πρωτόκολλο. Με την "TCPMODE" επιλέγεται το mode του TCP πρωτοκόλλου, το default είναι το 0, που είναι το ASCII πρωτόκολλο (θα δούμε λεπτομέρειες αργότερα). Με την "SAVE" σώζετε στην συσκευή τις αλλαγές που κάνατε και με την "RESTORE" επαναφέρεται τις default τιμές για όλο το configuration της συσκευής. Αφού προγραμματίσετε και σετάρετε την συσκευή είναι πλέον έτοιμη προς χρήση. Αφαιρέστε την τροφοδοσία, αλλάξτε το jumper στην θέση GND και επαναφέρετε την τροφοδοσία ώστε να ξεκινήσει η συσκευή κανονικά την λειτουργία της ως DMX controller. Παράδειγμα με την χρήση του TCP πρωτοκόλλου Αφού έχετε τελειώσει με όλα τα προηγούμενα βήματα, τώρα μπορείτε να παίξετε με τα φώτα σας. Όπως είπαμε υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το κάνετε αυτό, ο ένας είναι με κάποιο Art-Net console software από το PC ή το κινητό σας και ο άλλος με το δικό μου TCP πρωτόκολλο που έχω γράψει για την συσκευή. Θα δούμε και τους δυο τρόπους ξεκινώντας από το δικό μου πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο είναι πολύ εύκολο, αλλά χρειάζεται μια μικρή διευκρίνηση για το πως λειτουργεί. Ενώ σε όλο το προηγούμενο άρθρο έχω αναφέρει για DMX slots κλπ, επέλεξα λόγο πρακτικής ευκολίας στο πρωτόκολλο να μην έχω slots, αλλά RGB πεδία. Επομένως έχω σπάσει τα 512 slots σε 170 RGB πεδία (οπότε περισσεύουν 2 slots στο τέλος), άρα στο πρωτόκολλο αυτό αναφερόμαστε σε RGB πεδία. Αυτό το έκανα ώστε να διευκολύνω την χρήση της συσκευής η οποία θα χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο σε RGB φωτισμό, που είναι και το πιο σύνηθες. Έτσι το κάθε RGB πεδίο πιάνει 3 slots ξεκινώντας από το πεδίο 1 που καταλαμβάνει τα slots 1,2 και 3 για τις τιμές του RGB του πρώτου πεδίου, οπότε αν έχετε πολλούς PX24506 RGB drivers (που ο καθένας χειρίζεται μια RGB ταινία LED), τότε μπορείτε μια εντολή να αλλάζετε την τιμή του driver και για τα τρία χρώματα. Ως αποτέλεσμα αυτού επίσης, διευκολύνεστε στο ότι όταν αναφέρεστε σε κάποιο πεδίο, τότε αυτό θα έχει τον ίδιο αριθμό με την DMX διεύθυνση του RGB controller γιατί και ο το κάθε PX24506 καταλαμβάνει ουσιαστικά 3 slots, ξεκινώντας από το slot της διεύθυνσης που έχει οριστεί στην συσκευή. Για να συνδεθείτε στην συσκευή χρειάζεστε ένα απλό TCP client όπως το Hercules. Αφού το κατεβάσετε και το τρέξετε, τότε στο tab TCP client δώστε για IP την διεύθυνση της συσκευής και ως TCP πόρτα την 7171, πατήστε το Ping ώστε να δείτε αν βλέπετε την συσκευή πάνω στο δίκτυο και εν συνεχεία αφού δείτε ότι λάβατε ICMP ECHO απάντηση, πατήστε connect. Αφού συνδεθεί η συσκευή, έχετε τώρα 3 διαθέσιμες εντολές να στείλετε οι οποίες είναι οι παρακάτω: RGB? - Μόλις στείλετε αυτή την εντολή τότε η συσκευή απαντά με όλες τις τιμές από όλα τα RGB πεδία. RGB=<πεδίο>,<R>,<G>,<B> όπου <πεδίο>: ο αριθμός του RGB πεδίου (που αντιστοιχεί σε ένα PX24506) με τιμή από 1 έως 512 <R>: η τιμή του κόκκινου χρώματος από 0 έως 255 <G>: η τιμή του πράσινου χρώματος από 0 έως 255 <B>: η τιμή του μπλε χρώματος από 0 έως 255 - Με την εντολή αυτή μπορείτε να αλλάξετε το χρώμα από οποιοδήποτε RGB πεδίο. Υπόψη το πεδίο θα έχει πάντα τον ίδιο αριθμό με την διεύθυνση του PX24506 που απευθύνεται. RATE=<color change rate> -Με την εντολή αυτή αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο ρυθμός εναλλαγής από το ένα RGB χρώμα στο άλλο. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός τόσο πιο γρήγορη η εναλλαγή. Στην παρακάτω εικόνα φαίνονται τα δεδομένα που παίρνει ο TCP client όταν έχουμε συνδεθεί και στέλνουμε την εντολή “RGB?”. Και στην παρακάτω εικόνα αφού έχουμε στείλει στο RGB κανάλι 1, την τιμή 255 για το κόκκινο και 0 για το πράσινο και το μπλε. Κλείνοντας με το παράδειγμα του απλού πρωτοκόλλου, μπορείτε να δείτε το παρακάτω βίντεο στο οποίο στέλνω διάφορες τιμές στον controller μέσω του TCP client. Το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Παράδειγμα με την χρήση του Art-Net Εδώ τώρα μπαίνουμε στα χωράφια του επαγγελματικού φωτισμού, οπότε απευθύνεται κυρίως σε DJs που χρησιμοποιούν φωτισμό, light engineers, χομπίστες κλπ. Όπως είπαμε και πριν η συσκευή υποστηρίζει το πρωτόκολλο Art-Net v3 και επομένως η συσκευή υποστηρίζεται απ' όλες τις επαγγελματικές εφαρμογές φωτισμού που υποστηρίζουν το Art-Net πρωτόκολλο. Από όλες αυτές τις εφαρμογές θα αναφέρω μόνο το DMX-Workshop II της Artistic License, το οποίο αυτή τη στιγμή που γράφετε το άρθρο έχει φτάσει στην έκδοση 7.4, το αναπτύσσει η ίδια εταιρία που έχει φτιάξει το πρωτόκολλο του Art-Net και χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές για να πιστοποιούν την σωστή και εύρυθμη λειτουργία των συσκευών τους. Οπότε θα το χρησιμοποιήσουμε και εμείς για να κάνουμε debugging και testing τον controller που φτιάξαμε. Αφού έχουμε κάνει όλες τις συνδέσεις (controller, decoder, ταινίες LED και τροφοδοσία) και έχουμε βεβαιωθεί ότι όλα δουλεύουν σωστά, τότε κάνουμε εγκατάσταση και τρέχουμε το DMX-Workshop II και εμφανίζεται το παρακάτω παράθυρο. DMX-Workshop II Στο παράθυρο αυτό υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά ξεκινάμε πατώντας το "Node List". Πατώντας το, το πρόγραμμα ψάχνει (με τον τρόπο που θα δούμε παρακάτω) όλες τις συσκευές πάνω στο LAN δίκτυό μας, που υποστηρίζουν Art-Net. Αν όλα είναι σωστά, τότε θα δείτε στο παράθυρο του node status την συσκευή σας να αναφέρεται σαν "Jaco Art-Net Ethernet to DMX node", όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα. Art-Net nodes Κάνοντας expand βλέπουμε ότι είναι μια OEM συσκευή (καθώς δεν έχω πάρει κάποιον κωδικό και πιστοποίηση από την Artistic License), την IP της, την MAC address της, ότι δεν είναι RDM capable και ότι έχει ένα DMX input, το οποίο ανήκει στο Universe 00-0-0. Κάνοντας δεξί κλικ στην συσκευή και πατώντας το configure node ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε κάποιες ρυθμίσεις, αλλά έχω αφήσει ξεκλείδωτες στην συσκευή μόνο τις ρυθμίσεις του Universe, δηλαδή σε ποιο Net address και Sub-Net address ανήκει η συσκευή. Κανονικά μπορείς αν θες να προγραμματίσεις και το όνομα της συσκευής, αλλά στο παρών firmware το έχω κλειδωμένο. Επομένως, αν αλλάξετε το net ή sub-net πατήστε το κουμπί "Programme Node" και οι παράμετροι θα γίνουν upload στον controller και θα σωθούν στην flash του ARM. Για να ελέγξουμε την λειτουργία του controller, πατάμε στο κυρίως παράθυρο του DMX-Workshop το "Transmit" και επιλέγουμε το "Transmit preset", οπότε ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό αυτό μπορούμε να στείλουμε preset τιμές μέχρι και σε 10 slots στο universe που θέλουμε. Επειδή για το test αυτό έχω συνδέσει 2 decoders στον controller έχω δώσει στον ένα την διεύθυνση 1 και στον άλλο την διεύθυνση 4, ώστε ο πρώτος να έχει τα slots 1,2,3 για τα R,G,B ενώ ο άλλος τα slots 4,5,6 αντίστοιχα. Οι διευθύνσεις στους decoders φαίνονται και στην επόμενη εικόνα. Αφού λοιπόν έχετε δώσει τις προηγούμενες τιμές σαν preset (ή κάποιες άλλες), πατάτε το "On" στο πεδίο του "Output", οπότε θα δείτε κάτι σαν το παρακάτω. Αφήνοντας το ouput στο On, κάθε φορά που αλλάζετε ένα slider στα presets βλέπετε ακαριαία την αλλαγή να εμφανίζεται στα LEDs. Αν τα κλείσετε όλα τα sliders θα σβήσουν και όλα τα LEDs. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα από πίσω στέλνει συνεχώς στο LAN δίκτυο τις τιμές για τα slots του DMX universe 00-0-0, ο controller μας τα αναγνωρίζει, ξεπακετάρει τα UDP δεδομένα, κάνει τις κατάλληλες μετατροπές και μετατρέπει το Art-Net σε DMX πάνω στο RS485. Και όλ' αυτά γίνονται σε πολύ υψηλές ταχύτητες και μεγάλες αποστάσεις! Επίσης από το "Transmit" του κεντρικού μενού μπορείτε να επιλέξετε την επιλογή "Transmit Dynamic DMX", οπότε θα ανοίξει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε στέλνετε δυναμικές τιμές στο Art-Net δίκτυο με διάφορα modes. Για να το κάνετε αυτό, διαλέξτε το mode "Group RGB" και πατήστε το "On" στο output. Στην συνέχεια επιλέξτε στο Start το 1 και στο End το τελευταίο slot που έχετε στο setup σας, πχ τώρα που έχω συνδέσει 2 decoders είναι 2x3=6 slots. Μόλις πατήσετε το "On" θα δείτε τα χρώματα και στους δυο decoders να εναλλάσσονται με τον ίδιο τρόπο και ουσιαστικά να ξεκινάνε από λιγότερο έντονο κόκκινο, σε πολύ έντονο, μετά λιγότερο έντονο πράσινο σε εντονότερο και λιγότερο εντονότερο μπλε σε έντονο. Οπότε ουσιαστικά το πρόγραμμα στέλνει τιμές από 0 έως 255 σε κάθε slot ξεχωριστά. Από το slider του speed διαλέγετε πόσο γρήγορος είναι ο ρυθμός αυτής της εναλλαγής. Παρακάτω ακολουθεί ένα βίντεο που δείχνει το αποτέλεσμα, αλλά όμως προσοχή, για να το κάνω λίγο πιο εντυπωσιακό, έκανα shift ένα slot αριστερά τον δεύτερο decoder, δηλαδή του έδωσα την διεύθυνση 3, ώστε να μην φαίνονται τα ίδια χρώματα (αν μπερδευτήκατε παραλείψτε τι έγραψα). Επίσης σε κάποια στιγμή που δείχνω την οθόνη του υπολογιστή θα δείτε μια παλιότερη version του DMX-Workshop II (version 6.08), την οποία απεγκατέστησα όμως για να βάλω την τελευταία, ώστε να screenshots να αντιστοιχούν στην νεότερη version μιας και έχει αλλάξει όλο το user interface. DMX με 2 RGB decoders και Art-Net v3 Όπως και στην προηγούμενη σελίδα, επαναλαμβάνω πως: το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Φυσικά το DMX-Workshop επειδή είναι εργαλείο για την πιστοποίηση του Art-Net πρωτοκόλλου, παρέχει και ένα άλλο σωρό από εργαλεία για testing και debugging, τα οποία όμως δεν θα αναλύσω μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, αλλά μπορεί όποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο. Όμως θα κάνω μια αναφορά στα πακέτα του Art-Net που κυκλοφορούν επάνω στο LAN δίκτυο μας. Ένας τρόπος να τα δείτε είναι το πατώντας στο κεντρικό μενού του DMX-Workshop το "Developer" και επιλέγοντας το "Network packet dissector", οπότε θα ανοίξει ένα παράθυρο που μπορείτε να βλέπετε τα πακέτα του Art-Net. Δυστυχώς όμως αυτός ο τρόπος δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος μιας και πρώτον, δεν φαίνονται όλα τα πακέτα και δεύτερον κατά την διάρκεια της ανάπτυξης που τα πακέτα δεν θα είναι κατά πάσα πιθανότητα σωστά εξ' αρχής δεν θα εμφανίζονται σ' αυτό το παράθυρο. Επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποιο δραστικές λύσεις όπως το Winshark. Το Winshark είναι ένα πρόγραμμα ανάλυσης δικτυακών πακέτων, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να αναλύσω σε βάθος το πως το χρησιμοποιείται, λόγο χρόνου, χώρου και δυσκολίας, οπότε θεωρώ πως ξέρετε να το χρησιμοποιείτε. Επομένως, αφού τρέξουμε το Winshark, επιλέξουμε το φίλτρο "udp.port == 6454" ώστε να βλέπουμε μόνο τα πακέτα που χρησιμοποιούν την UDP πόρτα 6454 που χρησιμοποιείται για το Art-Net και στην συνέχεια κάνοντας δεξί κλικ στα δεδομένα επιλέγουμε να τα κάνει decode ως Art-Net πακέτα (ναι! το wireshark έχει ενσωματωμένο Art-Net dissector). Οπότε κάνοντας τα βήματα αυτά, μόλις τροφοδοτήσουμε την συσκευή ενώ τρέχουμε το DMX-Workshop θα δούμε το παρακάτω. Εδώ φαίνονται τα εξής: το πρόγραμμα κάνει poll στο δίκτυο (με broadcast) για να δει αν υπάρχουν Art-Net συσκευές (ArtPoll) η συσκευή απαντά με (ArtPollReply) το πρόγραμμα ζητά αν η συσκευή υποστηρίζει προγραμματισμό της IP της (ArtIpProg) η συσκευή απαντά ότι υποστηρίζει (ArtIpProgReply) το πρόγραμμα ρωτά τον πίνακα των RDM συσκευών (ArtTodControl) η συσκευή αγνοεί το πακέτο, αφού έχουμε πει ότι δεν θα υποστηρίξουμε RDM σ' αυτό το firmware. συνεχίζει ένα συνεχόμενο ArtPoll / ArtPollReply μεταξύ προγράμματος και συσκευής. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια αλληλουχία ArtDMX πακέτων από το πρόγραμμα στον controller. Όπως βλέπετε τα πακέτα αυτά που στέλνονται από το πρόγραμμα δεν παίρνουν ποτέ απάντηση, δεν υποστηρίζουν δηλαδή κάποιο reply και αυτό γίνεται λόγο ταχύτητας της επικοινωνίας. Επίσης βλέπεται ότι οι τιμές 0-255 μεταφράζονται ως ποσοστά, γιατί ουσιαστικά η τιμή για κάθε slot σημαίνει το ποσοστό της μέγιστης τιμής της μεταβλητής, είτε είναι ένταση χρώματος, είτε μοίρες κλπ. Στο σημείο τελειώσαμε και με το τεστάρισμα της συσκευής και εξακριβώσαμε ότι υποστηρίζει σωστά το πρωτόκολλο του Art-Net, οπότε μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε τον controller με οποιοδήποτε άλλο επαγγελματικό πρόγραμμα για Art-Net φωτισμό. Χρήσεις του DMX512-A Υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές εφαρμογές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας DMX decoder σαν αυτό που φτιάξαμε. Στην ενότητα αυτή θα δείξω ορισμένες μόνο, αλλά το ουσιαστικό είναι με μία ή περισσότερες συσκευές σαν αυτή που φτιάξαμε σε αυτό το άρθρο, μπορούμε να κάνουμε όλα τα παρακάτω. 24x56 pixels DMX οθόνη Art-Net control Συναυλία με DMX φωτισμό Χειρισμός strobe light με Art-Net 176 DMX Universes Infinity mirror με DMX θα είναι ένα από τα επόμενά μου projects σπίτι Και έτσι κλείνει και αυτό το άρθρο! Είδαμε ωραίες τεχνολογίες, μπήκαμε σε αρκετές λεπτομέρειες σχετικά με τον σύγχρονο φωτισμό και φτιάξαμε και έναν DMX Ethernet controller γενικής χρήσης, που υποστηρίζει και σύγχρονα πρωτόκολλα όπως το Art-Net. Ο φωτισμός είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο απ' όλες τις απόψεις, οπότε και οικονομικής άποψης, αλλά είδαμε ότι με πολύ λίγα χρήματα μπορούμε να φτιάξουμε συσκευές που κοστίζουν πολύ περισσότερα. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε και δικά μας φώτα και προβολείς, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος και ίσως απασχολήσει κάποιο επόμενο άρθρο. Καλό παιχνίδι σε όσους ασχοληθούν (και ελπίζω να υπάρξουν κάποιοι που να ασχοληθούν με αυτό το ενδιαφέρον project). ΥΓ. Ακολουθεί μια τελευταία σελίδα με κάποια video tutorials για το DMX. ΥΓ2. Για τους TL;DR τύπους (respect) ή γι' αυτούς που τους φάνηκαν όλ' αυτά βουνό, είναι απλά τα πράγματα. Αγοράζετε απλά το υλικά, γράφετε στην συσκευή το firmware που δίνω στην σελίδα [Firmware] με τον τρόπο που περιγράφετε εκεί, κάνετε τις συνδέσεις και είστε έτοιμοι. Αυτό είναι όλο και δεν χρειάζεται άλλες τεχνικές ή εξειδικευμένες γνώσεις, πέρα από τα προγράμματα που θα χρησιμοποιήσετε εσείς μετά ή χρησιμοποιείτε ήδη. DMX video tutorials Και τέλος μερικά video tutorials για το DMX, στα οποία αναφέρονται και οι controllers, σαν αυτόν που φτιάξαμε. <
  5. Introduction It is not always easy to walk the line between quality and value for money but Sofirn seems to have mastered the skill well. About a month ago I reviewed their EDC style torch, Sofirn SC31 Pro, and it was so good for its price that it peaked my curiosity. It therefore prompted me to have a look at their bigger and brighter models. I asked their representative and she obliged by sending me the Sofirn SP36 Pro, a 8000 lumen lighirnt with Andúril firmware, 4 LEDs and 3 batteries. This is by no means an EDC light. Its size puts it in the Soda Can lights category, albeit on the thin side of the genre. The generous specs and competitive pricing make for a combination that is hard to beat. But let's not get ahead of ourselves. We need to see the light first and what it can do. Unboxing The Sofirn SP36 Pro comes in an unassuming, generic brown cardboard box with a barcode sticker that provides information about the contents. Inside the box, we find the light, protected in bubble wrap, a 1 meter long USB A to USB C charging cable, 2 spare O-rings and the manual. The light comes with a little tag, secured around the body with a rubber band. The tag explains that there is an insulator in the battery compartment, stopping the batteries from making contact and thus rendering the light inoperable for safe shipping. The insulator needs to be removed before the light can be used. The Sofirn SP36 Pro is a black, cylindrical light, about 12,5cm long and with a diameter of about 5cm at its widest point, which is the front bezel. The body features knurling which allows for a secure grip without being too aggressive. The button is rubbery, textured and slightly raised, so it is easy to find by touch, but can also be pressed while in a bag or in a (very large) pocket. Thankfully, there is a lock out option to cover for that contingency. The area around the button has some heatsinking in the form of fins, while at the exact opposite side there is a rubber flap. Lifting the flap, reveals the USB C charging port. Beauty is in the eye of the beholder so I will not presume to tell you if the Sofirn SP36 Pro looks good or not, but I can definitely say that it is an elegant and unassuming design that seems to mean business. That is even more true about the business end of the light, which features a quadruple smooth reflector with deep enough cups to ensure a healthy amount of throw. The emitters at the bottom of those cups are 4 Luminous SST40, 6500K LEDs. The battery compartment can be accessed by unscrewing the light into two halves and contains 3 batteries. The front side has an insulator covering which must be removed to reveal the circular battery contacts. The batteries are Sofirn branded, size 18650 and rated at 3000mAh. The inner circular battery contact is for the positive contacts of the 3 batteries while the outer circular battery contact gets the negative via the metal body of the battery compartment. The metal body of the battery compartment gets the negative from the batteries through 3 thick double springs at its bottom. The thickness of the springs, the fact that they are double and the whole design seems capable of transferring the power of the batteries to the light's driver circuit with minimal losses. It is also easy to mechanically lock out the light by unscrewing the battery compartment by half a turn, thus breaking the contact between its non anodized lip and the outer circular contact of the head. With the insulator out of the way, the Sofirn SP36 Pro is ready for action, which is indicated by the 2 green indicator LEDs on the switch. Quality The build quality of the Sofirn SP36 Pro is surprisingly good - for the price point and feature set - and on par with other Sofirn lights. The fit and finish are excellent, the knurling is of good quality and the anodization is without any flaws, except a few points at the edge of the cooling fins. The edges of the fins are also somewhat sharp, not enough to cut, but if you run your finger against them they seem like they would benefit from a little refining. Specifications The specifications of the Sofirn SP36 Pro, as found on the company's website, are as follows: The light features 4 SST40 emitters at 6500K (cool white - there is also a neutral white version at 5000K) which provide 8000 lumen of max output and 450m of max throw. It is made of aerospace grade aluminium and is 126,7mm long and 50mm wide (which I verified to be correct). The weight without the batteries is 300g (I measured 297g without the batteries and 437g with the batteries). The Sofirn SP36 Pro is USB C rechargeable and rated IPX8. User Interface The user interface of the Sofirn SP36 Pro is a love or hate deal, as the light features the Andúril UI. Personally, I love it and deeply enjoy the fact that it is feature packed but still provides simple, quick and intuitive access to the basic functions. Others hate it and consider it too much work, as the manual is extensive and even the flow chart found at the company's website can be intimidating to look at. There is another kind of flow chart, provided for Andúril by the coder, which I personally prefer. They are different approaches to the same user interface: In my experience, after the initial shock, it is very easy to start using the light and have an occasional look at the flow chart to remind oneself of the more advanced functions. An important thing to do when you take any Andúril light out of the box is to perform a temperature calibration, as the light will depend on it to perform proper thermal control and balance brightness with temperature. That is also the best time to set the temperature limit. I find 50C to be a good temperature limit and the tests done in this review were done on a calibrated light and with a 50C temperature limit. Beam-shots The beam pattern of the Sofirn SP36 Pro is a product of the LED type and size and the reflector it uses. With the 5x5mm SST40 emitters and smooth reflector, it is not surprising that the result is a somewhat tight hot spot that throws nicely, surrounded by a nice, usable spill. All in all, a very balanced and usable beam pattern. There are various rings and coronas that are typical of smooth reflectors and of multi emitter lights and may annoy white wall hunters, but those are unavoidable in this configuration and do not cause any problems in real world use. I tested the Sofirn SP36 Pro over a distance of 70m. The following video shows a comparison of the Sofirn SP36 Pro with the Olight X7R, the Fireflies E07 (Nichia 219b sw45k) and the Lumintop X9L. Driver The driver of the Sofirn SP36 Pro uses PWM to dim the light, on all levels, except, of course, on full. The PWM is visible to the camera but not visible to the naked eye, on any level. Even though I prefer constant current drivers, PWM is an efficient and cost effective way to achieve LED dimming and if it is done at a high enough frequency, as seems to be the case here, it is not a problem. Tint The tint of the Sofirn SP36 Pro is the cool, greenish (above BBL) tint that is expected of the Luminous SST40 emitter. It is very similar to the tint of the Olight X7R. Next to them, for reference, the Fireflies E07 with Nichia 219b sw45k emitters which are high CRI and very rosy (below BBL) and the Lumintop X9L which uses a Luminous SBT90.2 emitter. The SST40 used in the Sofirn SP36 Pro is not high CRI. Charging The batteries included with the Sofirn SP36 Pro are rated at 3000mAh and I measured them to be right around that number (2950mAh / 3060mAh / 3049mAh) The light has under voltage protection and turns off when the battery voltage drops to 2.8V. The batteries' internal resistance was measured at around 120mΩ. Charging the Sofirn SP36 Pro is very easy. Just lift the rubber cover and insert the provided USB type C cable to charge the light. The indicative LEDs on the switch turn red to indicate the light is charging. They turn green when the charging is completed, at 4.22V. Charging the Sofirn SP36 Pro from 2.8V to 4.22V took 4 hours, 57 minutes and 17 seconds. The maximum current drawn was 1.8712A, so a charger that can provide at least 2A is recommended. A charger is not provided with the light but you can use your phone charger. Current Draw The Sofirn SP36 Pro has a very low parasitic drain that is below the ability of the clamp meter to measure. It shows between 0mA and 1mA, with the indicative LEDs on the switch, on (they can be turned off through the Andúril UI). The light also has a very low moonlight mode that only draws 3mA. The top of the ramp drew 5.93A and Turbo required 16.34A. You can run the Sofirn SP36 Pro with all 3 batteries or with 2 or even 1 battery. Each of the batteries provided with the Sofirn SP36 Pro can give up to 10A (tested) so in order to get full brightness on Turbo you need to use at least 2 batteries in the light. All measurements were taken with all 3 batteries in the light. Output & Runtimes The Sofirn SP36 Pro is rated at 8000 lumen output and 450m of throw. I measured it both with batteries fresh off the charger and after they had rested. With batteries fresh off charging, the maximum output (at turn on) was 7417 lumen, which is short of the advertised 8000 but still very respectable for the size of the light. ANSI output (at 30 seconds) was 6716 lumen and at 2 minutes the output had dropped to 1490 lumen. It then gradually increased to 1767 lumen until the 5 minute mark. Over the next 30 seconds the output dipped to only 300 lumen and gradually increased to over 500 lumen over the next 15 minutes, to stay at around that level until the 5 hours and 40 minutes mark. With rested batteries, the maximum output (at turn on) was 6726 lumen, which is 9.3% less than with batteries fresh off the charger. ANSI output (at 30 seconds) was 6364 lumen, which is 5.2% less than with batteries fresh off the charger. At 2 minutes the output had dropped to 2327 lumen, which is 36% more than with batteries fresh off the charger. It seems the initial extra burst of energy that the batteries can give fresh off the charger has a big toll! The output gradually decreased to 2190 lumen until the 4 minutes and 5 seconds mark and over the next 20 seconds the output dipped to 518 lumen, where it remained stable, gradually increasing over the next hours, to reach a maximum of 931 lumen at 5:13:55. It then dropped gradually, to 222 lumen, at 5:40:10. From these 2 scenarios it is obvious that even though the batteries fresh off the charger will give a bigger, more impressive boost, the advantage lasts about a minute and has consequences for the entire runtime of the light. Moreover, it is highly unlikely it will happen in real life anyway, as most people do not keep the light on charging all the time. The temperature was very well controlled, as you can see in the runtime graphs. Turning on the light at Turbo, will cause a rapid rise in temperature, followed by a big dip in output, while the temperature stabilizes. This can be avoided if the light is not on Turbo, but used at a more moderate output level. The light was temperature calibrated, according to the manual, and the temperature limit was set at 50C. The actual temperatures on the button and on the body of the light can be seen on the graphs and were kept well within the set limit. All in all, the Sofirn SP36 Pro gave very usable light for about 5.5 hours, when turned on at Turbo, which is very respectable. Usage at more moderate levels, will of course, result in higher runtimes and lower, if any, output dips, due to temperature management. The maximum intensity of the light, with rested batteries, was measured at 56784 cd, which translates to a throw of 476,59m, which is 5.9% more than the 450m advertised. Conclusion The Sofirn SP36 Pro is a value for money, Soda Can sized light that will not disappoint. Its aluminium body is well made and hard anodized and the fit and finish is beyond its price point. The mildly sharp edges of the fins are not a concern, but could have been smoother. The size and weight are great for its output rating and the 3 provided 3000mAh 18650 batteries allow for ample runtime. The output is more than enough for most purposes and the beam profile is very balanced. The tint of the Luminous SST40 LED is a cool, above BBL (greenish) tint and the CRI is low, but this is countered by the high lumen output this emitter allows the light to achieve. The driver uses PWM to dim the output, so PWM is present at all output levels, except on full. The frequency of the PWM is high enough to not be visible to the naked eye and did not tire me when using the light. The Sofirn SP36 Pro can be purchased from the Sofirn Website and the cost at the moment this review is written is $49.99, including shipping, worldwide. That is a lot of torch for the money! Let's list the Pros and Cons of the Sofirn SP36 Pro: Pros + Value for money + High output and throw + Aerospace grade Aluminium Alloy construction with good fit and finish + USB type C charging + Low Voltage Protection + Thermal regulation + Well balanced beam + 3x 18650 Li-Ion 3000mAh (actually measured) batteries included + Low power and charging LED indicator + Andúril UI + Lighted button with indicative LEDs + IP68 + At least 5.5 hours of usable light per charge + Compatible with all button top 18650 batteries Cons - The fins could have smoother edges - The driver uses PWM to dim the emitter  TheLAB.GR Thanks to Sofirn for providing the light for review Polymeros Achaniotis 30/07/2021
  6. Πολλές φορές χρήστες ανοίγουν θέμα στο TheLab.gr και ρωτάνε για το τι χρειάζονται για να φωτίσουν το εσωτερικό του υπολογιστή τους. Οι προτάσεις είναι πολλές... Παλιά "παίζαμε" με cold cathods αλλά πλέον πιστεύω έχει γίνει κατανοητό ότι μία λεντοταινία δίνει καλύτερο αποτέλεσμα. Όταν δε αυτή, συνδυαστεί με τα κατάλληλα αξεσουάρ και τοποθετηθεί στα σωστά σημεία, μπορεί να κάνει τον οποιοδήποτε να νομίζει ότι βλέπει ένα κουτί που ακτινοβολεί από μόνο του. Τα μυστικά είναι πολλά, οι συμβουλές επίσης, συνεπώς μία ακόμα φορά ότι γνώσεις έχω πάνω σε έναν τομέα, θα προσπαθήσω να σας τις δώσω μέσα από έναν οδηγό. Εύχομαι να μη βγει τόσο μεγάλος όσο ο οδηγός για sleeves, αλλά υπόσχομαι ότι θα βάλω τα δυνατά μου Λεντοταινίες και αγορά Λεντοταινίες... Τι είναι για αρχή; Είναι μία λωρίδα εύκαμπτου PCB που πάνω έχουν συνδεθεί διάφορα LEDs. Χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες, ανάλογα τα χρώματα, τη πυκνότητα των LEDs, την φωτεινότητα και τη στεγανότητά τους. Δε θέλω να επεκταθώ σε όλα, αλλά ούτε να αναλύσω τον τρόπο λειτουργίας. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ποια πρέπει να επιλέξουμε, για να έχουμε το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Αρχικά κάτι που καταλαβαίνετε όλοι φαντάζομαι. Υπάρχουν λεντοταινίες μονόχρωμες (δίνουν ένα χρώμα μόνο) και υπάρχουν και οι RGB, οι οποίες μπορούν να αποδώσουν πολλά χρώματα, συνδυάζοντας τα τρία βασικά. Το κόκκινο (R), το πράσινο (G) και το μπλε ( B). Σαν πιο future proof προτιμάω τις RGB λεντοταινίες, καθώς αν αλλάξετε το χρωματισμό του hardware ή των sleeves στο εσωτερικό του υπολογιστή σας, δεν χρειάζεται να αλλάξετε και τη λεντοταινία ή τις λεντοταινίες σας. Όμως έχουν μια πιο περίπλοκη συνδεσμολογία σε σχέση με τις μονόχρωμες που θα δούμε παρακάτω. Επίσης, επειδή θέλουν και κάποια έξτρα αξεσουάρ, είναι και πιο ακριβές, αλλά δίνουν αυτό που είπα πριν. Την ευελιξία του χρώματος ανά πάσα στιγμή. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι αν έχετε κόκκινα sleeves ή κόκκινο hardware πρέπει ντε και καλά να βάλετε κόκκινη λεντοταινία. Αυτή είναι μία καθαρά υποκειμενική επιλογή. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι και η φωτεινότητα. Πόσο έντονο φως δηλαδή θα δώσει μία λεντοταινία στο εσωτερικό του υπολογιστή σας και είναι κάτι στο οποίο θα κάνω μια μικρή ανάλυση, χωρίς όμως και πάλι να επεκταθώ σε όλους τους τύπους. Συνήθως συναντάμε δύο τύπους λεντοταινίας ανάλογα το μέγεθος του chip. Τονίζω το συνήθως μιας και υπάρχουν πολλοί περισσότεροι. Απλά καλό είναι να επικεντρωθούμε στους δύο πιο κοινούς τύπους, που τους βρίσκουμε εύκολα είτε στην Ελληνική, είτε στη παγκόσμια αγορά. Τις 5050 που είναι και οι πιο διαδεδομένες. Έχουν μεγαλύτερο μέγεθος (μέγεθος chip 5,0x5,0mm - 5050) σε σχέση με αυτές που ακολουθούν και δίνουν περισσότερο φως. Σε όλες τις περιπτώσεις βέβαια, η φωτεινότητα συγκρίνεται με τον ίδιο πάντα αριθμό LEDs ανά μέτρο, συνεπώς ενδείκνυται για μεγαλύτερα κουτιά. Επίσης, μπορούν να κοπούν ανά τρία LEDs και τις βρίσκουμε με δύο διαφορετικές πυκνότητες. Η μία είναι με 30 LEDs ανά μέτρο και η άλλη με 60 LEDs ανά μέτρο. Και τις 3528 (3,5x2,8mm μέγεθος chip) που είναι επίσης διαδεδομένες, αλλά είναι λιγότερο φωτεινές σε σχέση με τις 5050 που προανέφερα (εξαιρείται η διάταξη 240 LEDs/m). Ενδείκνυται για κουτιά μικρά, όπου δε θέλουμε να το παρακάνουμε με το φως και να καταλήξουν καρναβάλι και μπορούν και αυτές να κοπούν ανά τρία LEDs. Εδώ οι πυκνότητες είναι περισσότερες σε σχέση με την προηγούμενη σειρά και ακολουθούν: 30 LEDs ανά μέτρο 42 LEDS ανά μέτρο 60 LEDs ανά μέτρο 120 LEDs ανά μέτρο 240 LEDs ανά μέτρο Όπως θα δούμε όμως και στη συνέχεια δεν είναι κακό να έχουμε μία λεντοταινία με μεγάλη φωτεινότητα και ας έχουμε κουτί μινιατούρα. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι η στεγανότητα, αν δηλαδή η λεντοταινία είναι αδιάβροχη (waterproof) ή μη (non-Waterproof). Οι αδιάβροχες έχουν μία στρώση σιλικόνης επάνω στο PCB προστατεύοντάς το από υγρασία κλπ, ενώ στις μη αδιάβροχες το PCB είναι "γυμνό". Στα κουτιά προσωπικά δεν βάζω waterproof λεντοταινίες. Είναι και λίγο ακριβότερες από τις non waterproof, αλλά και δεν χρειάζεται. Εξάλλου είναι μέρος που δεν υπάρχει υγρασία. Αν υπήρχε πρώτα θα κλαίγαμε άλλα πράγματα και το τελευταίο που θα μας ένοιαζε είναι το κομμάτι της λεντοταινίας. Αδιάβροχες χρησιμοποιώ σχεδόν πάντα στη κουζίνα και ειδικά στα σημεία που βρίσκονται κοντά στα μάτια της κουζίνας ή το φούρνο, όπου οι υδρατμοί πάνε και έρχονται. Η βασική ερώτηση βέβαια είναι, από που θα αγοράσω λεντοταινίες; Οι απαντήσεις είναι πολλές ανάλογα το τι ζητάει ο κάθε ένας. Αν δε θέλετε να φτιάξετε μόνοι σας τη λεντοταινία, τότε υπάρχουν αρκετά μαγαζιά που πουλάνε έτοιμα kit, είτε μονόχρωμα, είτε RGB και μάλιστα κάποια από αυτά, σας φτιάχνουν λεντοταινίες σε custom μήκος με το ανάλογο αντίτιμο φυσικά. Όπως κάνω συνήθως να ξεκινήσω από τους Αθηναίους. Ο γνωστός σε όλους μας Φανός στη Σολωμού 39. Θα βρείτε, είτε μονόχρωμες είτε RGB λεντοταινίες και τα παιδιά εκεί μπορούν ακόμα και να στις συνδέσουν. Οι τιμές είναι τσιμπημένες, αλλά πληρώνετε, φεύγετε και απλά κουμπώνετε το kit και είστε έτοιμοι. Το κατάστημα Ledmall στο Κουκάκι. Όχι δεν διαφημίζω τον γείτονα απλά έχει τύχει να ψωνίσω μερικές φορές Ο Λεντόκοσμος στο Πειραιά/Ρέντη Χρ.Σμύρνης 93. Έχει Site το οποίο και σας το δίνω οπότε μπορείτε να ρίξετε μία ματιά. O Σταυριανός στο Περιστέρι Πελοπίδα 42. Και εδώ υπάρχει ηλεκτρονικό κατάστημα οπότε μπορείτε να δείτε τιμές και προϊόντα. To κατάστημα ledmania στη περιοχή Ζωγράφου με διεύθυνση Χρυσιππου 1. Επίσης μπορείτε να βρείτε και στα καταστήματα praktiker αρκετές λεντοταινίες. Αυτά σε γενικές γραμμές για τα καταστήματα Αθήνας. Δεν έχω ψωνίσει από όλα αλλά έψαξα και βρήκα μερικά στο internet. Αν έχετε κάποιο άλλο υπόψιν σας και το έχετε δοκιμάσει αφήστε ένα link να το προσθέσω στον οδηγό. Για την υπόλοιπη Ελλάδα εξυπηρετούν τα ηλεκτρονικά καταστήματα που ανέφερα πιο πάνω και επίσης μπορείτε να δείτε και κάποιες λεντοταινίες έτοιμες στο e-shop.gr. Για όσους τώρα δεν θέλουν κάτι έτοιμο, αλλά ταυτόχρονα θέλουν να είναι και οικονομικό, θα πρέπει να στραφούν προς ebay. Αν δεν βιάζονται, τότε η παραγγελία καλό είναι να γίνει από Κίνα μεριά, διαφορετικά με μερικά ευρώ παραπάνω, κάνουν παραγγελία από κάποιον πωλητή της Γηραιάς ηπείρου. Οι διαφορές τιμών -όπως θα είδατε- ανάμεσα στα Ελληνικά καταστήματα και σε αυτά του ebay, είναι πραγματικά απίστευτες και προσωπικά σε αυτά τα προϊόντα τουλάχιστον, προτιμάω τη λύση του εξωτερικού εκτός αν βιάζομαι και έχω ξεμείνει. Στο ebay ψάχνετε σαν Led strip και δίπλα το χρώμα. Για παράδειγμα για λευκή λεντοταινία σε θερμό λευκό, ψάχνετε ως Led strip warm white. Εργαλεία και υλικά που θα χρησιμοποιηθούν στον οδηγό.... Τα εργαλεία και τα υλικά σε αυτόν τον οδηγό είναι πολύ λίγα και βρίσκονται σχεδόν σε κάθε σπίτι. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια καμιά φορά δε χρειάζεται σχεδόν τίποτα από αυτά. Σίγουρα όμως θα χρειαστούμε καλώδιο. Για τις μονόχρωμες λεντοταινίες ένα διπολικό καλώδιο 20AWG και για τις RGB τετραπολικό καλώδιο 20AWG και πάλι. Καλό είναι να βρείτε καλώδια με χρωματικό κώδικα, ώστε να ξέρετε το κάθε άκρο τι σημαίνει. Προσωπικά αγοράζω από ηλεκτρολογάδικο γειτονιάς και θεωρώ ότι θα βρείτε και εσείς στη γειτονιά σας. Αν θέλετε να το ψάξετε online σε ξένα sites, τότε ο όρος αναζήτησης είναι: 2 core/2 pin Extension Cable/Wire for LED Strip για το διπολικό και 4core/4pin extension cable/wire for rgb led strip για το τετραπολικό. Χρήσιμα αλλά όχι απαραίτητα όπως θα δούμε και στη συνέχεια θα είναι αν έχουμε έναν απογυμνωτή καλωδίων, ένα ξυράφι και ένα κατσαβίδι. Ο αχώριστος σύντροφός μου σε θέματα modding είναι ένας κόκκινος αναπτήρας BIC παρακαλώ και μερικά θερμοσυστελόμενα. Αν υπάρχει ένα πιστόλι θερμής σιλικόνης καλό είναι να βγει από το συρτάρι σας και να μπει στη πρίζα να ζεσταίνεται. Και τέλος αυτό που είναι το Α και το Ω στον οδηγό αλλά και πάλι όχι 100% απαραίτητο είναι ένα κολλητήρι, μία παστούλα και καλάι Μονόχρωμες λεντοταινίες μερικές φωτογραφίες και τρόποι σύνδεσης... Οι μονόχρωμες λεντοταινίες -όπως προανέφερα- είναι οι πιο user friendly, καθώς δεν θέλουν πολλές γνώσεις, αλλά ούτε εξειδικευμένα εργαλεία για να πραγματοποιηθεί η σύνδεση. Οι λεντοταινίες αυτές μπορούν να βρεθούν σε πολλά χρώματα και έχετε μία μεγάλη γκάμα για να διαλέξετε. Το λευκό διατίθεται σε διάφορες θερμοκρασίες χρώματος από 2000Κ (warm white-κιτρινίζει) έως και πάνω από 6000Κ (cold white/φως ημέρας). Το πιο συνηθισμένο που θα βρείτε στην αγορά είναι στους 3000Κ (θερμό λευκό) και στους 6000Κ (φως ημέρας). Τους τύπους τους είδαμε λίγο πριν και εδώ θα εστιάσουμε στο θέμα οικονομίας, αλλά και ομορφιάς. Ανάλογα λοιπόν το πόσο μερακλήδες είστε, θα βρείτε διάφορες λύσεις παρακάτω για το πως θα κάνετε τη σύνδεση αλλά και την επιλογή της λεντοταινίας. Αρχικά ας πάμε στον τομέα ομορφιάς. Αν έχετε ένα full tower καλό είναι όπως προανέφερα να επιλέξετε λεντοταινία τύπου 5050. Αν τώρα το εσωτερικό του υπολογιστή σας είναι μαύρο και είστε από αυτούς που προσέχουν και τη τελευταία λεπτομέρεια, καλό είναι να πάρετε μία λεντοταινία με μαύρο PCB, έτσι ώστε να εξαφανίζεται στο εσωτερικό του κουτιού σας. Παρακάτω ακολουθούν σε φωτογραφίες δύο τύποι PCB ανάλογα το χρώμα. Το κλασικό λευκό αλλά και το μαύρο που μόλις σας είπα. Για να πάμε όμως και στο μέγα ζήτημα που δεν είναι άλλο από αυτό της συνδεσμολογίας. Παρακάτω θα δώσω κάποιους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι χωρίς τη χρήση κανενός εργαλείου, πέρα από ένα κατσαβίδι και ένα κόφτη καλωδίων. Ο άλλος τρόπος είναι αυτός που θα επιτρέψει ένα πιο καθαρό και πιο pro να το πω έτσι αποτέλεσμα. Συνδεσμολογία χωρίς τη χρήση εργαλείων Δεν έχουμε όλοι εργαλεία αλλά ούτε είναι εποχές για έξοδα. Έχουμε όμως το μικρόβιο να δούμε αυτό το άτιμο το κουτί που έχει και το plexiglass παράθυρο με λίγα φώτα στο εσωτερικό. Γιατί να μη μπορούμε να το κάνουμε δηλαδή χωρίς να έχουμε κολλητήρια, πρέσες και ότι άλλο χρειάζεται; Πενία τέχνας κατεργάζεται και εδώ είμαστε για να το λύσουμε. Είμαστε στη φάση που έχουμε μπροστά μας μία λεντοταινία, λίγο καλώδιο και το πρόβλημα είναι η σύνδεση του καλωδίου πάνω στη ταινία, αλλά και η σύνδεση της ταινίας με τη 12άρα γραμμή του τροφοδοτικού μας. Αρχικά να πούμε ότι αφού δεν διαθέτουμε εργαλεία πρέπει κάτι άλλο να αγοραστεί. Πριν να δούμε τι πρέπει να αγοράσουμε να επιβεβαιώσουμε τι λεντοταινία έχουμε στα χέρια μας. Στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί βλέπουμε μία 5050 μονόχρωμη λεντοταινία (η επάνω) και κάτω από αυτή μία 3528. Η 3528 ήρθε με έτοιμα καλώδια πάνω της οπότε αν διαλέγαμε αυτήν για να τοποθετήσουμε στον υπολογιστή μας θα γλιτώναμε ένα βήμα από τα παρακάτω. ΌΜΩΣ, επειδή σίγουρα κάπου θα την κόψετε και θα πρέπει και κάπου αλλού να βάλετε ένα κομμάτι ας δούμε την περίπτωση της σκέτης λεντοταινίας που ο κατασκευαστής δεν έχει περάσει καλώδια στους ακροδέκτες της. Κόβουμε λοιπόν το επιθυμητό μήκος και προσέχουμε να κόψουμε στα σημεία που η λεντοταινία έχει την ένδειξη με το ψαλίδι. Παίρνουμε στα χέρια μας την 5050 λοιπόν και για να διαλέξουμε το αξεσουάρ που θα χρειαστούμε μετράμε το πλάτος της. Οι 5050 γενικά είναι 10mm σε πλάτος, αλλά όποιος νιώθει ανασφάλεια μπορεί να πιάσει να μετρήσει. Η άλλη λεντοταινία που σας έδειξα έχει πλάτος 8mm. Και κάποιος θα ρωτήσει και γιατί τη μετράς τώρα; Εμ για να δούμε τι πρέπει να παραγγείλουμε αφού δεν έχουμε εργαλεία όπως είπαμε (έχουμε όμως ψηφιακό παχύμετρο τρομάρα μας ) Αφού λοιπόν για το παράδειγμά μας επιλέξαμε την 5050 λεντοταινία, θέλουμε έναν free solder connector στα 10mm σαν τον παρακάτω. Αν διαλέγαμε αυτήν με τα 8mm πλάτος, τότε θα ρίχναμε μια παραγγελιά (στη μοναξιά, στην ερημιά κλπ) για 8mm free solder connector. Το που θα τους βρείτε είναι απλό. Σε όποιο μαγαζί πουλάει λεντοταινίες ή από καταστήματα εξωτερικού αν είστε τύπος ebay. Τον ψάχνετε σαν Free Solder LED Connector και δίπλα τον κωδικό της ταινίας. Ε και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να "συρταρώσετε" την λεντοταινία μέσα, έχοντας στο νου σας ότι το κόκκινο καλώδιο είναι το + και το μαύρο καλώδιο είναι το -. Ο χρωματικός κώδικας όταν έχουμε να κάνουμε με συνδέσεις θα πρέπει να τηρείται κατά γράμμα για να μην έχουμε τίποτα βεγγαλικά μέσα στο σπίτι μας :). Μετά από μία εύκολη διαδικασία έχουμε φτάσει στο σημείο της τελευταίας φωτογραφίας παραπάνω. Και τώρα;;; Ε και τώρα θέλουμε δύο ακόμα πραγματάκια. Ονομάζονται βύσμα τροφοδοσίας DC (2,1mm / 5,5mm) με κλέμα ή όπως λένε και στο χωριό μου DC Male+Female Power Connector Jack Plug. Στα αριστερά έχουμε το θηλυκό και στα δεξιά το αρσενικό για ευνόητους φαντάζομαι λόγους. Το κοιτάμε καλά πού λέει "+" και πού λέει "-" και αφού ξεβιδώσουμε τις βίδες λιγουλάκι βάζουμε το κόκκινο καλώδιο στο + και το μαύρο καλώδιο στο -. Μετά παίρνουμε και το άλλο jack και πάμε σε ένα molex καλώδιο το οποίο υπάρχει φαντάζομαι σε κάθε σπίτι. Χρειαζόμαστε το ένα μαύρο και το κίτρινο καλώδιο. Στο κίτρινο του molex έχουμε τα 12V άρα είναι το + ή αν θέλετε το αντίστοιχο του κόκκινου της λεντοταινίας και το μαύρο είναι το - ή αλλιώς το μαύρο της λεντοταινίας. Συνδέουμε και αυτό στο άλλο jack και μετά το ένα jack με το άλλο. Το Molex πάει στο τροφοδοτικό μας και είμαστε έτοιμοι να φωτίσουμε το κουτί μας χωρίς καν να πιάσουμε κολλητήρι στα χέρια μας Τώρα για να βγει ακόμα πιο οικονομικό το όλο Story και να έχετε όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα που πρέπει να μπουν στο καλάθι σας, μπορείτε να αντικαταστήσετε τα jacks (male+female) με μία κλέμα. Δεν είναι απαραίτητο να είναι καμιά σούπερ ντούπερ ουάου, πορσελάνινη κλπ. Μία απλή πλαστική κλέμα από τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς και είστε έτοιμοι. Συνδεσμολογία με τη χρήση εργαλείων Πάμε τώρα στη περίπτωση που έχουμε τα βασικά από άποψη εργαλείων. Και το βασικότερο όλων σε μία τέτοια περίπτωση είναι ένα κολλητήρι, λίγη πάστα και καλάι. Τα παραπάνω είναι πράγματα που λίγο πολύ υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, αλλά και αν δεν υπάρχουν δε κοστίζουν πολλά. Για να κάνετε τις παρακάτω κολλήσεις δε χρειάζεστε κάποιο ακριβό κολλητήρι. Τα καλώδια είναι λεπτά, οι επαφές ευαίσθητες οπότε το πιο φθηνό κολλητήρι με τα πιο λίγα Watt θα σας κάνει μια χαρά τη δουλειά σας. Αν είστε αρχάριοι στις κολλήσεις καλό είναι να κόψετε ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας και να "παίξετε" εκεί πριν προχωρήσετε στη τελική συνδεσμολογία. Έτσι θα έχετε μία εμπειρία έστω και μικρή και θα δείτε ότι μετά όλα πάνε πιο γρήγορα. Πρώτο βήμα είναι να κόψουμε τη λεντοταινία στην επιθυμητή για μας διάσταση. Έχουμε ήδη δει ότι υπάρχουν σημεία με ένα ψαλίδι πάνω σε αυτά και μας υποδεικνύουν που μπορούμε να κόψουμε τη ταινία μας. Όπως φαίνεται στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί, πρώτη μας δουλειά είναι να εντοπίσουμε τις επαφές στην άκρη. Ακόμα δεν μας νοιάζει ποια επαφή είναι το + και ποια το -. Αφού έχουμε ζεστάνει το κολλητήρι μας, βάζουμε αρκετή ποσότητα από καλάι στη μύτη του.... Το ακουμπάμε πάνω στη μία επαφή, το ανασηκώνουμε και έχει αφήσει μία μπιλίτσα. Αμέσως μετά επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και για την άλλη επαφή. Αν όλα έχουν πάει καλά βλέπουμε το παρακάτω. Δύο μικρές στρογγυλές μπιλίτσες από καλάι πάνω στις επαφές της λεντοταινίας. Αμέσως μετά απογυμνώνουμε λίγο τις άκρες του καλωδίου και πάμε το μαύρο καλώδιο στην επαφή με την ένδειξη - και το κόκκινο σε αυτή με την ένδειξη +. Καλό είναι να βάλετε λίγη παστούλα να περάσετε λίγο καλάι πρώτα τα καλώδια και μετά να προχωρήσετε στην κόλληση. Αφού τα έχουμε κάνει όλα σωστά, προχωράμε στο θέμα μόνωσης των επαφών. Προσωπικά προτιμάω πέρα από ένα θερμοσυστελλόμενο να βάζω και λίγη θερμή σιλικόνη πάνω στις επαφές και αυτό γιατί, καθώς το θερμοσυστελλόμενο συρρικνώνεται, έχει τη τάση να φέρνει κοντά την μία επαφή την άλλη, κάτι που δε το θέλουμε. Και μετά από όλα αυτά έχουμε φτάσει εδώ... ... Έχουμε συνδέσει τη λεντοταινία μας και μένει τώρα να την τροφοδοτήσουμε από το τροφοδοτικό του υπολογιστή μας. Μπροστά μας έχουμε και πάλι το molex καλώδιο με το κίτρινο (+12Vdc) και το μαύρο καλώδιο. Και πάλι η συμβουλή που θα σας δώσω, είναι προσωπική μου προτίμηση και δεν είναι απαραίτητο να την ακολουθήσετε καθώς θα προσθέσει ένα παραπάνω βήμα στην όλη διαδικασία. Τα καλώδια του molex τα κόβω σε άνισα μήκη, όπως φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί και το ίδιο κάνω και στο καλώδιο της λεντοταινίας (τρίτη φωτογραφία παρακάτω). Ο λόγος που το προτιμάω είναι για να απομακρύνω αρχικά μεταξύ τους τα σημεία των ενώσεων, άρα ελαχιστοποιώ την περίπτωση βραχυκυκλώματος και ο δεύτερος είναι για να μη δημιουργηθεί ένα χοντρό σημείο στη περίπτωση που θέλουμε από πάνω να το ντύσουμε με sleeve ή άλλο θερμοσυστελλόμενο ή αν ήταν ηλεκτρολογικό καλώδιο πχ από κάποιο πολύπριζο, με μονωτική ταινία. Οπότε αυτό που έμεινε όπως θα καταλάβατε είναι να κολλήσουμε μεταξύ τους τα καλώδια. Καλό είναι και εδώ επειδή είναι λεπτά τα καλώδια να βάλουμε παστούλα πριν κάνουμε τις κολλήσεις μας. Επίσης, καλό είναι να περάσετε και ένα μακαρόνι ΠΡΙΝ προχωρήσετε στο κόλλημα (δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί) για να μονώσετε το καλώδιο στο σημείο της κόλλησης. Το μόνο που μένει είναι να συνδέσουμε το molex στο τροφοδοτικό μας και πιστέψτε με η λεντοταινία θα ανάψει Έλεγχος φωτεινότητας μονόχρωμης λεντοταινίας Ωραία κοπελιά όσα μας λες, αλλά εγώ θέλω και να μπορώ να ελέγξω το φως της λεντοταινίας. Θέλω να μπορώ να μειώσω τη φωτεινότητα, να την αυξήσω ανάλογα την ώρα και την διάθεση και επίσης, θέλω τα Χριστούγεννα να μην στολίσω δέντρο, αλλά να αναβοσβήνει το κουτί μου παίζοντας αυτό το ρόλο Πως το κάνω; Εύκολα είναι η απάντηση. Τώρα που μάθαμε πως συνδέουμε τη λεντοταινία στο τροφοδοτικό μένει απλά να βάλουμε έναν LED controller στο ενδιάμεσο της διαδρομής για να μας δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Υπάρχουν πολλοί LED controllers στην αγορά και σίγουρα δεν μπορούσα να τους έχω όλους στην κατοχή μου για να σας δείξω στον κάθε έναν την σύνδεση. Η φιλοσοφία όμως είναι η ίδια . Για πάμε να δούμε δύο τύπους Controller ξεκινώντας από αυτόν που ταιριάζει περισσότερο σε ένα κουτί υπολογιστή. Ο λόγος που ταιριάζει περισσότερο σε κουτί υπολογιστή, είναι αρχικά το μικρό μέγεθος. Μέσα στο κουτί σας θα είναι μόνο το καλωδιάκι με τον controller και το τηλεκοντρόλ θα είναι κάπου στο γραφείο σας (μόνο μη ξεχάσετε που το έχετε παρατήσει). Με αυτό θα μπορέσετε να ελέγξετε τη φωτεινότητα της λεντοταινίας και τον τρόπο που θα φωτίζει. Αν θα είναι σταθερή ή αν θα αναβοσβήνει κάνοντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο . Πάμε όμως να καταλάβουμε τι και πως θα συνδέσουμε. επάνω στον controller βλέπουμε αριστερά την ένδειξη "+5-24V-". To "+" (κόκκινο καλώδιο στη φωτογραφία) είναι το σημείο που θα συνδέσουμε το κίτρινο καλώδιο του molex δηλαδή τη 12άρα γραμμή του τροφοδοτικού. Το "-" (μαύρο καλώδιο στη φωτογραφία) είναι το σημείο που θα συνδέσουμε το μαύρο καλώδιο του molex, δηλαδή το GND του τροφοδοτικού. Το "5-24V" σημαίνει ότι μπορούμε να τροφοδοτήσουμε τον συγκεκριμένο controller με ένα εύρος τάσης από 5 έως 24Vdc. Εμείς είμαστε κάπου στη μέση μιας και από το τροφοδοτικό μας θα πάρουμε τα 12Vdc. Στα δεξιά βλέπουμε την ένδειξη "+LED-" από εκεί λοιπόν θα συνδέσουμε την λεντοταινία μας. Το κόκκινο του controller στο κόκκινο της λεντοταινίας και το μαύρο του controller στο μαύρο της λεντοταινίας. Θυμηθείτε όσα έχω πει για τον χρωματικό κώδικα. Τον ακολουθούμε κατά γράμμα καθ' όλη τη διάρκεια των συνδέσεων. Στο μέσο εντοπίζουμε το "Peak Output Current 12A" αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνδέσουμε στον συγκεκριμένο controller λεντοταινία που η απαίτησή της σε ρεύμα θα ξεπερνάει τα 12A. Και αυτό τι σημαίνει με απλά λόγια; Μέχρι πόσο μήκος λεντοταινίας "αντέχει"; Θυμηθείτε ότι εμείς θα συνδέσουμε 12Vdc από το τροφοδοτικό μας. Άρα V=12Volt και το μέγιστο ρεύμα είναι I=12A. Για να θυμηθούμε και λίγο Φυσική θα έχουμε: P=IxV=12x12=144Watt Η λεντοταινία που αγοράσαμε αναγράφει επάνω πόσα Watt είναι ανά μέτρο. Αν δε γράφει ένας γενικός κανόνας για τις 5050 είναι ο παρακάτω: 30 LED ανά μέτρο 7.2Watt 60 LED ανά μέτρο 14.4Watt Άρα αν διαθέτουμε λεντοταινία με 30 led ανά μέτρο, μπορούμε να συνδέσουμε πάνω στον controller 144/7.2= 20 μέτρα λεντοταινία. Αν διαθέτουμε λεντοταινία με 60led ανά μέτρο, μπορούμε να συνδέσουμε πάνω στον controller 144/14.4=10 μέτρα λεντοταινία. Από ότι είδατε δεν χρειάζεται καν να κάνετε πράξεις όταν μιλάμε για κουτιά υπολογιστών όπου το μήκος της λεντοταινίας είναι μικρό . Τα ανέφερα όμως γιατί μπορεί να σας χρειαστεί κάπου αλλού πχ στη κουζίνα σας. Από εδώ και πέρα για χάρη ευκολίας δικής μου και για να προχωρήσει γρήγορα ο οδηγός και η φωτογράφιση, θα χρησιμοποιώ κλέμες για τις συνδέσεις. Εσείς αν δεν έχετε κολλητήρι κάνετε το ίδιο, ενώ αν έχετε απλά κολλάτε τα καλώδια μεταξύ τους. Συνεπώς στα αριστερά συνδέουμε το molex με το κίτρινο του Molex στο κόκκινο του Controller και το μαύρο του molex στο μαύρο του controller (εγώ έβαλα ένα jack) και στα δεξιά τη λεντοταινία μας. Συνδέουμε στο τροφοδοτικό το όλο σύστημα και με το τηλεκοντρόλ ανακαλύπτουμε ένα νέο κόσμο Πάμε να δούμε άλλο ένα είδος controller/dimmer που είναι πιο παραδοσιακό. Αυτό δε ταιριάζει σε ένα κουτί υπολογιστή αλλά μπορείτε να το επιλέξετε για το φωτισμό κάποιου δωματίου. Πχ στη κουζίνα μπορείτε να το βιδώσετε (έχει τέσσερις οπές γι αυτή τη χρήση) κάτω από ένα ντουλάπι και με το ένα και μοναδικό κουμπί που έχει να ανάψετε ή να σβήσετε τη λεντοταινία σας. Όσο το γυρίζετε με τη φορά του ρολογιού τόσο επιπλέον φως θα βγάζει η λεντοταινία σας. Και εδώ οι υπολογισμοί για το πόσα μέτρα μπορούμε να συνδέσουμε ακολουθούν τον ίδιο κανόνα με πριν. Πάμε όμως να δούμε την σύνδεση. Στα αριστερά όπου έχουμε την ένδειξη "IN" συνδέουμε το τροφοδοτικό μας. Στα δεξιά όπου υπάρχει η ένδειξη "OUT" συνδέουμε τα άκρα της λεντοταινίας. Το μόνο που χρειάζεστε για τις συνδέσεις εδώ είναι ένα κατσαβίδι και να απογυμνώσετε λίγο τα καλώδια. Εισάγετε μέσα στις οπές τις δεύτερης φωτογραφίας από πάνω τα καλώδια και βιδώνοντας τη βίδα (μία κλέμα είναι ουσιαστικά) σταθεροποιείτε το καλώδιο στη θέση του. Είμαστε έτοιμοι λοιπόν. Το τροφοδοτικό που φαίνεται στη φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε μιας και όπως σας είπα παραπάνω, το dimmer αυτό είναι πολύ μεγάλο και εντελώς άβολο για κουτί υπολογιστή. Για μία κουζίνα όμως που δε θέλουμε να ψάχνουμε συνέχεια ένα τηλεκοντρόλ αλλά απλά να ελέγχουμε το φωτισμό είναι ότι πρέπει. Για το σκοπό αυτό, δηλαδή το φωτισμό κάποιου δωματίου, θα αφήσω κάποιες πληροφορίες προς το τέλος του οδηγού για το τι και πως επιλέγουμε . Προς το παρόν δίνουμε προτεραιότητα στα κουτιά μας. RGB λεντοταινίες μερικές φωτογραφίες και τρόποι σύνδεσης... Ώρα είναι να δούμε και τις RGB Λεντοταινίες από κοντά. Λίγο πολύ τα είπαμε και πριν. Είναι ένα κομμάτι εύκαμπτου PCB με τέσσερις ακροδέκτες αντί για δύο που έχουν οι μονόχρωμες. Αυτό που κάνουν είναι να συνδυάζουν τα τρία βασικά χρώματα ( το κόκκινο (R), το πράσινο (G) και το μπλε (B) ) για να αποδίδουν το επιθυμητό χρώμα. Η φιλοσοφία δεν αλλάζει όσον αφορά την συνδεσμολογία στις RGB. Και εδώ ακολουθούμε πιστά τον χρωματικό κώδικα και για τον έλεγχο του φωτισμού θα πρέπει να συνδέσουμε τον ανάλογο controller. Στις μονόχρωμες δεν ήταν υποχρεωτικός, εδώ όμως είναι Για να του ρίξουμε και μία ματιά... Προσωπικά επιλέγω αυτόν με το μεγαλούτσικο τηλεκοντρόλ για να έχω πολλές επιλογές. Υπάρχουν όμως με μικρότερο τηλεκοντρόλ και πιο φθηνότεροι φυσικά. Η φιλοσοφία όμως παραμένει η ίδια. Στο επάνω μέρος του RGB LED controller υπάρχει μία Jack υποδοχή. Από εκεί θα τροφοδοτήσουμε τον Controller και θα χρειαστούμε ένα αρσενικό Jack όπως αυτά που είδαμε και πριν. Επάνω στο Jack συνδέουμε το Molex και αυτό με τη σειρά του θα πάει στο τροφοδοτικό. Η 4pin υποδοχή είναι για την λεντοταινία μας. Δίνουμε προσοχή στο βέλος επάνω στο πλαστικό το οποίο είναι αυτό που μας δείχνει ότι η συγκεκριμένη υποδοχή είναι για τα 12Volt. To άλλο κομμάτι του controller είναι το IR receiver. Είναι ο δέκτης ουσιαστικά που θα δεχθεί τις επιλογές μας από το τηλεκοντρόλ και θα δώσει τις εντολές στον Controller. Καλό λοιπόν είναι να τον έχετε σε κάποιο σημείο με ορατότητα προς το τηλεκοντρόλ. Συνδεσμολογία χωρίς τη χρήση εργαλείων Αρχικά κόβουμε ένα κομμάτι RGB λεντοταινία στις επιθυμητές διαστάσεις. Και εδώ όπως και πριν κόβουμε ΜΟΝΟ στα σημεία που υπάρχει ένδειξη/επαφές και όχι όπου θέλουμε. Γι' αυτό το παράδειγμα διάλεξα μία αδιάβροχη λεντοταινία να δούμε μαζί μία λεπτομέρεια. Όταν την κόψουμε την ταινία οι επαφές καλύπτονται από σιλικόνη την οποία και πρέπει να αφαιρέσουμε για να προχωρήσουμε στη σύνδεση. Εδώ θα χρειαστούμε το ξυράφι ή ένα καλό κοφτερό μαχαίρι. Θέλει όμως ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Πρώτον δεν πρέπει να κόψουμε το PCB και δεύτερον δεν πρέπει ξεκολλώντας την σιλικόνη από πάνω του να χαλάσουμε κάποια ή κάποιες επαφές. Το επιθυμητό αποτέλεσμα ακολουθεί στη πρώτη φωτογραφία, ενώ στη δεύτερη έχουμε μία κατεστραμμένη επαφή. Σε αυτό το σημείο λοιπόν πάρτε το χρόνο σας και κάντε το με προσοχή! Αφού δεν έχουμε εργαλεία θα καταφύγουμε και πάλι στην αγορά Solderless connector. Φυσικά αυτή τη φορά θα παραγγείλουμε 4pin μιας και μιλάμε για RGB λεντοταινία. Η μία επαφή (πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί) είναι για να συνδέσουμε τη λεντοταινία μας και η δεύτερη επαφή (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω) είναι για να συνδεθεί στον RGB LED controller. Συρταρώνουμε την λεντοταινία προσέχοντας τον χρωματικό κώδικα. Το μαύρο καλώδιο είναι τα 12V... ...Από πιο κοντά λοιπόν έχουμε: 12V -> μαύρο καλώδιο G->πράσινο καλώδιο R->κόκκινο καλώδιο B->Μπλε καλώδιο Φυσικά γίνεται κατανοητό ότι τα χρωματιστά θα πάνε από μόνα τους . Τη προσοχή μας λοιπόν στο μαύρο και επίσης να αναφέρω ότι υπάρχουν καλώδια που αντί για μαύρο έχουν το συγκεκριμένο καλώδιο με άσπρο. Θα δούμε ένα τέτοιο αργότερα Κλείνουμε το καπάκι και πάμε και κουμπώνουμε την 4pin υποδοχή στον RGB LED controller, προσέχοντας και πάλι να "συμφωνήσουν" τα βελάκια πάνω στα βύσματα (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω) Ώρα να συνδέσουμε και το molex πάνω στο Jack ακολουθώντας και πάλι πιστά τον χρωματικό κώδικα. Έτσι λοιπόν για να τα δούμε όλα μαζί έχουμε τη παρακάτω σύνδεση μέσα σε 2-3 λεπτά. Για χάρη ευκολίας αντί να συνδέσω το molex σε ένα τροφοδοτικό υπολογιστή, θα αντικαταστήσω το molex από ένα τροφοδοτικό πρίζας, θα πάρω στα χέρια μου το τηλεκοντρόλ για να δούμε αν όλα δουλεύουν καλά. Μάλλον σωστά τα κάναμε έτσι; Συνδεσμολογία με τη χρήση εργαλείων Στην περίπτωση όσων έχουν εργαλεία δεν αλλάζουν και πολλά απλά αντικαθιστούμε τις έτοιμες συνδέσεις με το κολλητήρι μας. Και επειδή το να επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια ίσως να σας κουράσει ας το δούμε με φωτογραφίες βήμα-βήμα. Το μόνο που χρησιμοποιώ σαν έξτρα αξεσουάρ είναι ένα 4pin RGB connector για να κουμπώσει το καλώδιο της λεντοταινίας στην υποδοχή του Controller. Πριν αρχίσει το φωτορομάντζο, σας θυμίζω ότι οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές, οπότε θέλει προσοχή στις κολλήσεις μην ακουμπήσει η μία την άλλη. Και εδώ χρησιμοποιώ σιλικόνη αφού κάνω τις κολλήσεις και σημαντικότερο όλων; Πριν βάλετε σιλικόνη κουμπώστε τη λεντοταινία στον ελεγκτή και κάντε δοκιμή. Αν όλα δουλεύουν ρολόι τότε σφραγίστε την με τη σιλικόνη Φυσικά αν δεν έχετε 4pin RGB connector ή ρε παιδάκι μου δε γουστάρετε να αγοράσετε τότε μπορείτε να κόψετε το 4pin θηλυκό του controller και να προχωρήσετε στις ενώσεις των καλωδίων. Αν είστε πιο προχωρημένοι ανοίξτε τον controller και αντικαταστήστε το καλώδιο πάνω στο PCB του Κουμπώνουμε την λεντοταινία τώρα πάνω στον controller και παίζουμε σαν μικρά παιδάκια Πως συνδέω δύο λεντοταινίες μεταξύ τους; Μια καλή ερώτηση η παραπάνω Η απάντηση είναι όπως ακριβώς συνδέσαμε την λεντοταινία με τον controller. Ακολουθούμε κατά γράμμα τον χρωματικό κώδικα, που δε το ξεχνάμε ποτέ και όλα θα πάνε όπως πρέπει. Παρακάτω θα δείξω τρόπους για τα παιδιά που δεν έχουν κολλητήρι. Όσοι έχετε κολλητήρι δεν έχετε από το να αντικαταστήσετε τις solderless επαφές με καλώδιο και καλάι Για μία μονόχρωμη για παράδειγμα λεντοταινία που θέλουμε να την ενώσουμε με μία άλλη, έχουμε δύο τρόπους. Ο ένας είναι να ενωθούν στο τσακ(!) που λέμε. Δηλαδή η μία να γίνει προέκταση της άλλης χωρίς κενά ανάμεσα. Αυτό χρειάζεται αν έχουμε περίσσευμα δύο μικρά κομμάτια λεντοταινίας και κάνοντάς τα ένα, να μας εξυπηρετήσουν σε μήκος για το project που έχουμε στο μυαλό μας. Ένας solderless connector γι' αυτή τη δουλειά ακολουθεί: Ονομάζεται Strip Light SolderLess Connector Joiner Σας αναφέρω τις αγγλικές ονομασίες μιας και θεωρώ ότι αρκετοί θα το ψάξετε στο εξωτερικό. Ελληνικά λίγο πολύ θα συνεννοηθούμε με το κατάστημα αγοράς Ένας άλλος τρόπος σύνδεσης είναι να υπάρχει μία απόσταση και να μη γίνει η μία λεντοταινία άμεση προέκταση της άλλης. Ίδια φιλοσοφία και εδώ μόνο που μεσολαβεί καλώδιο. Προσέχουμε και πάλι το κόκκινο καλώδιο να είναι στο + και το μαύρο καλώδιο στο -. Εισάγουμε τα δύο κομμάτια και κλείνουμε τα καπάκια... Είμαστε έτοιμοι Φυσικά αυτά που αναφέρω για τις μονόχρωμες υπάρχουν και για τις RGB. Όπως υπάρχουν και άλλου τύπου "ενωτικά". Σκεφτείτε ότι θέλετε να βάλετε σε μία επιφάνεια ένα <<Π>> από λεντοταινία. Στις γωνίες -αν δεν έχετε κολλητήρι- τη δουλειά σας μπορείτε να τη κάνετε με ένα L shape joiner connector. Αν θέλετε να κάνετε <<Τ>> σύνδεση τότε υπάρχουν και T shape solderless joiners. Και σε σταυρό... Cross shape solderless joiner ή X shape. Και γενικά όρεξη και φαντασία να υπάρχει. Αξίζει φυσικά να πω σε αυτό το σημείο. Καλές και γρήγορες οι παραπάνω λύσεις μιας και έχουν πολλά πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα την γρήγορη σύνδεση χωρίς τη χρήση εργαλείων. Είναι φθηνές λύσεις και αν κάποια στιγμή καεί η λεντοταινία, βγάζετε τη καμένη και βάζετε την νέα χωρίς πολλά-πολλά. Αλλά (παντού υπάρχει ένα αλλά) με τη πάροδο του χρόνου χάνουν επαφή. Οι επαφές τους μαζεύουν μάκα ή "χαλαρώνουν", οπότε η λεντοταινία σταματάει να ανάβει. Τότε θα πρέπει να δείτε αν μπορείτε να επέμβετε και να το φτιάξετε ή αν πρέπει να αλλαχθεί. Επίσης, μια άλλη ερώτηση θα μπορούσε να είναι: "Πως συνδέω απευθείας πάνω σε έναν controller 2 ή 3 λεντοταινίες χωρίς αυτές να συνδέονται μεταξύ τους;" Όλοι φαντάζομαι έχετε δει έναν σταυρό σούκο πάνω σε μία πρίζα για να μας εξυπηρετήσει. Σωστά; Έτσι λοιπόν και εδώ υπάρχει ένας "σταυρός" που ονομάζεται splitter στο χωριό μου και μπορεί να δεχθεί έως και τρεις λεντοταινίες. Επίσης, αν σκέφτεστε να έχετε πάνω από μία λεντοταινία στον υπολογιστή σας, έχετε στο νου σας ότι κυκλοφορούν controllers με πάνω από μία υποδοχές (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω). Do it Like a PRO!!! Αν έχετε διαβάσει μέχρι εδώ, έχετε μάθει κάτι παραπάνω από τα απλά βασικά στο θέμα των συνδέσεων στις λεντοταινίες. Όσοι όμως θέλετε να το πάτε λίγο παρακάτω στο θέμα ομορφιάς, ομοιομορφίας φωτισμού, καιρός να δούμε μερικά πράγματα. Αρχικά ας τη φτιάξουμε ακόμα πιο σωστά αυτή τη λεντοταινία. Δεν αλλάζω τίποτα σε σχέση με πριν, απλά δεν θέλω ενώσεις στο καλώδιο τροφοδοσίας με κολλητήρια ή κλέμες αλλά το θέλω μονοκόμματο. Πρέσα και crimps για όσους θυμούνται τον οδηγό για Sleeves Και τελική πινελιά ένα μαύρο house για το molex καλώδιο μαζί με λίγο Sleeve. Ε πείτε μου τώρα δεν είναι πιο όμορφο ήδη; Απαντάω μόνη μου! Είναι και δε σηκώνω και κουβέντα Πάμε τώρα να δούμε ποιο είναι το πιο συχνό λάθος των χρηστών στο θέμα φωτισμού. Συνήθως αυτό που κάνουν πολλοί είναι, αφού αφαιρέσουν την προστατευτική ταινία του αυτοκόλλητου, να κολλάνε τη λεντοταινία στο κάτω ή στο πάνω μέρος του κουτιού τους, όπως παρακάτω. Και κάποιος θα μου πει "Και που είναι το λάθος;". Το λάθος ή αν θέλετε τα λάθη είναι αρκετά. Το να φωτίσεις ένα αντικείμενο σωστά, απαιτεί εμπειρία, μάτι και τα κατάλληλα αξεσουάρ και πάλι Ξέρω τι σκεφτήκατε ότι πάλι σε έξοδα πάω να σας βάλω. Η απάντηση είναι ναι αλλά... Με τον παραπάνω τρόπο τοποθέτησης λοιπόν αν τροφοδοτήσουμε την λεντοταινία θα έχουμε τα δύο παρακάτω. Στη πρώτη φωτογραφία φαίνονται δύο πράγματα. Το ένα είναι το εμφανές με τα βελάκια και το άλλο ότι το κουτί δε φωτίζεται σωστά από το κάτω μέρος του grommets μέχρι το πάτωμα του κουτιού. Στη δεύτερη φωτογραφία είναι τι θα δείτε αν αλλάξετε λίγο οπτική γωνία και δεν βρίσκεστε κάθετα προς το πλαϊνό του κουτιού. Ο στόχος εδώ είναι η ομοιομορφία του φωτισμού και το να εξαφανιστεί η λεντοταινία. Δεν θέλουμε δηλαδή να υπάρχει άμεση οπτική επαφή με το PCB της λεντοταινίας. Υπάρχουν μερικοί τρόποι που μπορούμε να το πετύχουμε. Ένας από αυτούς είναι να αγοράσουμε ένα προφίλ αλουμινίνου διατομής Γ ή Π. Να κόψουμε όσο χρειαζόμαστε, να το βάψουμε αν θέλουμε και στη συνέχεια να κολλήσουμε στο εσωτερικό του τη λεντοταινία. Σε γενικές γραμμές το αποτέλεσμα που θα πάρετε θα είναι ΣΧΕΔΟΝ ίδιο με αυτό που θα δείτε παρακάτω. Αυτό που ακολουθεί δεν είναι άλλο, παρά κάποια αξεσουάρ που έχουν φτιαχτεί για κουζίνες, δωμάτια, διαφημιστικές πινακίδες κλπ. Ονομάζονται προφίλ αλουμινίου και αυτά, όπως το παραπάνω και βγαίνουν σε πολλά σχέδια και χρώματα. Η βασική διαφορά με το προηγούμενο είναι ότι υπάρχει και ένα diffuser που κουμπώνει μέσα στο προφίλ. Έτσι λοιπόν βάζετε μέσα τη λεντοταινία σας αφού κόψετε το μήκος που επιθυμείτε, κουμπώνετε το diffusser και είστε έτοιμοι. Και που τα βρίσκω αυτά τώρα; Εγώ αγοράζω από την εταιρία παρακάτω. POLYFOT ΚΕΝΤΡΙΚΑ: ΘΗΒΩΝ 147 ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ: ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ 10 ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ ΤΗΛ: 2104925460FAX: 2104927600 E-MAIL: info@polyfot.gr site: http://polyfot.gr/ Το προφίλ που έχω χρησιμοποιήσει στον οδηγό είναι το P17 mini αν κάποιος θέλει να αγοράσει το ίδιο. Επίσης, αγόρασα 2 μέτρα από το συγκεκριμένο προφίλ και το πήρα βαμμένο με ηλεκτροστατική μαύρη βαφή. Υπάρχει δυνατότητα να το πάρετε σε 20 διαφορετικές αποχρώσεις. Πάμε τώρα να το τοποθετήσουμε για να δούμε αν αξίζει η όλη φασαρία. Τι λέτε; Αξίζει; Ας δούμε τις πρώτες διαφορές. Αρχικά στα μπλε βέλη, βλέπουμε ότι χωρίς τη χρήση του προφίλ είχαμε σημεία με λιγότερο έως καθόλου φως (δείτε το κάτω μέρος και μόνο ανάμεσα στις δύο φωτογραφίες) και επάνω στον ανεμιστήρα της ψύκτρας, όπως και στο τέρμα πάνω fin της ψύκτρας σημάδια "καμένου". Αν πάλι αλλάξουμε οπτική γωνία όπως πριν, δε θα δούμε το PCB της λεντοταινίας. Οπότε το πρώτο και βασικότερο tip όλων, δόθηκε Δεύτερο tip που θα σας δώσω. Μην βάζετε πολύ λεντοταινία στο εσωτερικό. Στο 90% των περιπτώσεων ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας επάνω και ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας κάτω είναι υπεραρκετά. Μην τυλίγετε όλο το εσωτερικό σαν να μην υπάρχει αύριο. Τρίτο tip. Αν έχετε ψυγείο στο εσωτερικό του κουτιού σας μην βάλετε την λεντοταινία κάτω από το ψυγείο αλλά πάνω σε αυτό. Ανοίξτε δύο τρύπες στο προφίλ και πιάστε το με δύο βίδες, είτε πάνω στο ψυγείο, είτε πάνω στους ανεμιστήρες του. Αν βαριέστε να ανοίγετε τρύπες βάλτε λίγη ταινία διπλής όψεως και κολλήστε το πάνω. Η διαφορά στο φωτισμό από μία απλή τέτοια κίνηση είναι τεράστια. Αριστερά η λεντοταινία όπως τη βλέπω στο 99% των περιπτώσεων στα κουτιά. Δεξιά ο σωστός τρόπος. Φυσικά κόψτε το προφίλ στο μήκος του ψυγείου. Εγώ απλά έπαιζα στις φωτογραφίες με το ίδιο κομμάτι. Τέταρτο tip. Αν το κουτί σας έχει καλύπτρα ή του βάλατε εσείς καλύπτρα, μην βάλετε τη λεντοταινία τέρμα κάτω (κόκκινη λωρίδα στη φωτογραφία που ακολουθεί). Η καλύπτρα θα λειτουργήσει σαν σκίαστρο και το μόνο που θα κάνετε είναι να φωτίσετε τη καλύπτρα σας Βάλτε το προφίλ επάνω στην καλύπτρα (πράσινο μέρος στη κάτω φωτογραφία). Τελευταίο tip Στην περίπτωση που δεν έχετε καλύπτρα στο κουτί σας και δεν σκοπεύετε να βάλετε, καλό είναι να αποφύγετε να πάτε τη λεντοταινία τέρμα αριστερά προς το τροφοδοτικό σας. Με αυτό το τρόπο δε θα φαίνεται υπερφωτισμένο εκείνο το σημείο. Τροφοδοτικό για τη κουζίνα!!!! Αν έχετε φτάσει μέχρι εδώ μάλλον σας ενδιαφέρει το θέμα φωτισμού και ψάχνετε τρόπο πως να το "φέρετε" στη γυναίκα σας. Να αγοράσετε τις λεντοταινίες, τους controllers, τα προφίλ αλλά να μη πέσει παντόφλα. Η λύση είναι μία φράση. "Αγάπη μου θα βάλουμε κρυφό φωτισμό στη κουζίνα!" Αγοράζετε λοιπόν μία λεντοταινία πέντε μέτρα με όλα τα τριγύρω και "κλέβετε" λιγότερο από μέτρο για τον υπολογιστή σας. Η λεντοταινία που έμεινε λέγεται "στάχτη στα μάτια" και θα πάει στη κουζίνα σας. Αν δε θέλετε τα προφίλ αλουμινίου για το κουτί σας, σας συνιστώ να τα χρησιμοποιήσετε στη κουζίνα σας. Πέρα από το θέμα αισθητικής προσδίδουν έξτρα προστασία στη περίπτωση που πιτσιλίσει νερό ή στη περίπτωση που υπάρχει ατμός κοντά. Φυσικά ακόμα καλύτερο μέσο προστασίας, είναι να πάρετε μία αδιάβροχη λεντοταινία. Η συνδεσμολογία και εδώ είναι η ίδια με πριν και η διαφορά εντοπίζεται στο ότι δεν έχουμε τροφοδοτικό όπως στον υπολογιστή μας, για να μας δώσει την τάση που θέλει η λεντοταινία. Όπως θα καταλάβατε καθ' όλη τη διάρκεια του οδηγού ασχολούμαστε με λεντοταινίες με τάση λειτουργίας τα 12V. Έτσι θα κάνουμε και εδώ και το μόνο που θέλουμε είναι ένα τροφοδοτικό που από 230V AC θα μας δώσει 12V DC. Υπάρχουν αρκετοί τύποι τέτοιων τροφοδοτικών. Ας δούμε το μικρότερο σε διαστάσεις. Είναι ένα τυπικό AC/DC που μπορεί να δώσει μέχρι 2A και έχει έτοιμο το αρσενικό Jack που είχαμε χρειαστεί πριν. Τι σημαίνουν πρακτικά τα 2Α; Θυμόμαστε και πάλι τον τύπο: P=IxV (Ισχύς=Ένταση επί Τάση) Η ένταση είναι Ι=2Α και η τάση είναι V=12Volt άρα το P=2x12=24W. Για μία τυπική 5050 λεντοταινία (επαναλαμβάνω ότι είτε θα γράφει επάνω στη συσκευασία η λεντοταινία ή θα το αναφέρει το κατάστημα αγοράς) έχουμε: Για 30 LED ανά μέτρο -> 7.2Watt Για 60 LED ανά μέτρο -> 14.4Watt Άρα για 30LED ανά μέτρο μπορούμε να συνδέσουμε 3,3 μέτρα λεντοταινία οριακά. Και για 60LED ανά μέτρο μπορούμε να συνδέσουμε 1,6 μέτρα λεντοταινία οριακά. Όπως και στους υπολογιστές μας όμως θέλουμε το τροφοδοτικό μας να έχει έναν "αέρα" και να μη δουλεύει μόνιμα στο φούλ. Οπότε δεν θα βάλετε 3.3 μέτρα αλλά 3 μέτρα max στη πρώτη περίπτωση και max 1.2-1.3 μέτρα στη δεύτερη. Αν λοιπόν θέλετε περισσότερη λεντοταινία τότε πάμε σε άλλο τροφοδοτικό και λίγο πιο ογκώδες. Ένα τροφοδοτικό τέτοιου τύπου ακολουθεί. Μοιάζει με αυτά των laptop Αν υποθέσουμε ότι παίρνουμε αυτό με τα 8Α τότε κάνοντας ίδιες πράξεις με πριν έχουμε 13 μέτρα στη πρώτη περίπτωση (30LED/m) και περίπου 6,5 μέτρα στη δεύτερη (60LED/m) Αν θέλουμε να βάλουμε ακόμη περισσότερη λεντοταινία τότε πάμε σε άλλου τύπου τροφοδοτικά όπως τα παρακάτω Αυτά τα τροφοδοτικά όμως θέλουν και ιδιαίτερα μέτρα εγκατάστασης όσον αφορά την ασφάλεια. Όπου στα 30Α μπορούμε να έχουμε έως και 50 μέτρα στη περίπτωση των 30LED/m και 25 μέτρα στη περίπτωση των 60LED/m. Αν θέλετε ακόμα περισσότερο φωνάξτε σε έναν υποσταθμό της ΔΕΗ να κάνει μία μετατροπή για εσάς ή πιο απλά σπάστε το σε δύο κυκλώματα Επίλογος Όπως σας είχα υποσχεθεί ο οδηγός θα έβγαινε μέχρι το τέλος Μαΐου. Ελπίζω να έγιναν κατανοητά κάποια πράγματα και να έπεσε το απαραίτητο φως γύρω από το φως των λεντοταινιών Γενικά προτιμάω από ότι καταλάβατε τις 5050 και μάλιστα τις RGB. Αυτό δε σημαίνει ότι και εσείς θα επιλέξετε κάτι τέτοιο. Διαλέξτε βάση της ανάγκης σας, της τσέπης σας και του χρόνου σας. Το που μπορείτε να φτάσετε για το φωτισμό του κουτιού ή ενός δωματίου στο σπίτι, θα το ορίσει το πόσο μερακλήδες είστε, πόσο θέλετε να το ψάξετε και τι γνώσεις έχετε γύρω από τα ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά. Σαν ιδέες μπορώ να σας δώσω πολλές, όπως να περνάτε το χέρι σας από ένα ντουλάπι σε ένα συγκεκριμένο σημείο και να ανάβει η λεντοταινία και ο διπλανός σας να ψάχνει ποιος πάτησε το διακόπτη και που κρύβεται. Οπότε εδώ μπήκε απλά μία αρχή. Το που θα είναι ο τερματισμός, το βλέπει ο κάθε ένας σας. Αν έχετε κάποια απορία θα προσπαθήσω να σας την λύσω, εφόσον φυσικά γνωρίζω αν δε γνωρίζω θα το δούμε όλοι μαζί. Σαν συμβουλή γενική και στο modding αλλά και στη ζωή θα σας πω μία λέξη. ΡΩΤΗΣΤΕ. Κανένας δε τα ήξερε από την κοιλιά της μάνας του. Ρωτήστε, ακούστε, κρίνετε και προχωρήστε Να έχουμε ένα υπέροχο και φωτεινό καλοκαίρι Για το TheLab.gr karmen1983 30/05/2016
  7. Καλησπέρα στην όμορφη παρέα Θα μπω κατευθείαν στο θέμα μου: Ανακαινίζω εξ' ολοκλήρου έναν προσωπικό μου χώρο που τον προορίζω για εργαστήριο διαφόρων κατασκευών DIY. Ξεκινώντας λοιπόν από την κατασκευή ψευδοροφής με γυψοσανίδες, πρέπει από πριν να επιλέξω: 1) τον κατάλληλο φωτισμό (LED Panel 60x60 ή LED σκαφάκι Τ8) 2) τον αριθμό τους (α.για να αφήσω και τις κατάλληλες παροχές τροφοδοσίας και β.τις αποστάσεις μεταξύ τους) 3) τη θερμοκρασία των λαμπτήρων (θερμό,φυσικό λευκό ή ψυχρό) Χαρακτηριστικά που θα αναφέρω είναι ότι το εμβαδόν του ταβανιού είναι 35 τ.μ., στο δυτικό μέρος του χώρου υπάρχει μια πόρτα και ένα παράθυρο και στο νότο μια γκαραζόπορτα. Οι οδηγοί των γυψοσανίδων τοποθετήθηκαν όπως προβλεπόταν σε αποστάσεις 60 εκ. μεταξύ τους (διακεκομμένες κόκκινες γραμμές). Όλα αυτά απεικονίζονται στην εικόνα που επισυνάπτω παρακάτω. Θα ήθελα λοιπόν τη βοήθεια της ομάδας, σχετικά με την επιλογή του κατάλληλου φωτισμού, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα παραπάνω κριτήρια. Το κόστος δεν με ενδιαφέρει τόσο, όσο η ανάγκη για επαρκή και ξεκούραστο φωτισμό. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας!
  8. Με το RGB να βρίσκεται παντού, μερικές κενές θέσεις στα DIMM slots ή μνήμες που δεν διαθέτουν τον δικό τους RGB φωτισμό, θα μπορούσαν να αποτελούν πρόβλημα για κάποιους. Τα κενά DIMM slots θα έδειχναν ίσως άσχημα σε μια ιδιαίτερα προσεγμένη σύνθεση με εξαρτήματα που διαθέτουν RGB φωτισμό. Corsair και Thermaltake έρχονται να προσφέρουν δύο διαφορετικές λύσεις που θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα αυτό. Η Corsair ανακοίνωσε το Corsair Vengeance Pro RGB Lighting Enhancement kit(model: CMWLEKIT2W/B). Πρόκειται ουσιαστικά για ένα kit που περιλαμβάνει δύο ψεύτικα DIMM modules τα οποία είναι πανομοιότυπα με αυτά των μνημών Vengeance RGB Pro. Τα ψεύτικα DIMM modules μπορεί να μην προσφέρουν επιπλέον μνήμη στο σύστημα, δίνουν όμως την δυνατότητα στον κάτοχό τους, να καλύψει δύο κενά DIMM slots που πιθανόν έχει στην μητρική του, επιτυγχάνοντας ένα οπτικά ομοιόμορφο αποτέλεσμα στην θέση των DIMM slots. Το κόστος των DIMM modules φτάνει τα 40 δολάρια, κόστος ίσως υψηλό, αλλά σαφέστατα μικρότερο από αυτό της αγοράς δύο αληθινών Vengeance RGB Pro DIMM modules. Το kit διατίθενται τόσο σε μαύρο χρώμα, όσο και σε άσπρο χρώμα. Από την μεριά της η Thermaltake έχει να προτείνει μια εντελώς διαφορετική λύση. Πρόκειται για το Pacific R1 Plus Memory Lighting kit το οποίο έχει το πλεονέκτημα ότι προσφέρει RGB φωτισμό ακόμα και στην περίπτωση που χρησιμοποιούνται μνήμες που δεν διαθέτουν δικό τους RGB φωτισμό. Πρακτικά το Pacific R1 Plus διαθέτει τέσσερις σειρές από συνολικά 36 RGB LEDs, επιτρέποντάς του να ομοιάζει από πάνω με τέσσερα DIMM modules τα οποία διαθέτουν RGB φωτισμό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με DIMMs οποιουδήποτε τύπου μνήμης, εφόσον αυτά είναι στάνταρ μεγέθους, δηλαδή δεν διαθέτουν ψηλές ψύκτρες. Η Thermaltake προσφέρει επίσης τον δικό της ελεγκτή σε περίπτωση του το Pacific R1 Plus χρησιμοποιηθεί σε μητρική που δεν διαθέτει δυνατότητες ελέγχου RGB φωτισμού. Ο ελεγκτής αυτός συνδέεται μέσω USB 2.0 στην μητρική και ο έλεγχος του φωτισμού γίνεται μέσω του λογισμικού TT RGB Plus. Η Thermaltake δεν έχει αποκαλύψει την τιμή του Pacific R1 Plus Memory Lighting kit.
  9. Η Kingston ανακοίνωσε δύο νέες σειρές SSD. Η πρώτη, είναι η σειρά HyperX Fury RGB με RGB φωτισμό, όπως υποδηλώνει και το όνομά της, καθώς και επιπλέον υποδοχή για σύνδεση σε ελεγκτή φωτισμού ή σε μητρική με αντίστοιχη υποδοχή. Η δεύτερη είναι η σειρά HyperX Savage EXO, εξωτερικοί SSD με σύνδεση USB 3.1(Gen 2). Οι SSD της σειράς HyperX Fury RGB είναι τυπικοί 2,5'' SSD με σύνδεση SATA III οι οποίοι όμως διαθέτουν και RGB φωτισμό στο πάνω μέρος τους, κάτι που τους καθιστά κατάλληλους για όσους θέλουν να προσθέσουν λίγο ή περισσότερο RGB φωτισμό στο σύστημά τους, μιας και διαθέτουν RGB LEDs στο πάνω μέρος τους. Για τον έλεγχο του φωτισμού αυτού, διαθέτουν και μία υποδοχή micro USB, η οποία επιτρέπει την σύνδεση του SSD σε μια ARGB υποδοχή ενός ελεγκτή φωτισμού ή σε μια αντίστοιχη 4-pin 12V RGB υποδοχή στην μητρική, για τον έλεγχο του φωτισμού μέσω κατάλληλου λογισμικού. Οι SSD της σειράς HyperX Fury RGB ενσωματώνουν ελεγκτή Marvell 88SS1074 και μνήμη 3D TLC NAND. θα είναι διαθέσιμοι σε χωρητικότητες 240 GB, 480 GB και 960 GB, με την Kingston να αναφέρει ταχύτητες ανάγνωσης έως 550MB/sec και εγγραφής έως και 480MB/sec. Review μπορείτε να διαβάσετε στο Anandtech. Οι τιμές σύμφωνα με το Anandtech είναι οι παρακάτω, με το μοντέλο των 240GB να είναι διαθέσιμο από το e-shop προς 103,10 ευρώ. 240-280GB 480-512GB 960GB-1TB HyperX Fury RGB $74.99 (31¢/GB) $124.99 (26¢/GB) $219.99 (23¢/GB) Όσον αφορά την σειρά HyperX Savage EXO, θα διαθέτει δύο μοντέλα, ένα των 480Gb και ένα των 960GB. Η σύνδεση γίνεται μέσω USB 3.1 (Gen 2), με τις ταχύτητες που αναφέρει η Kingston να ομοιάζουν με SATA III μοντέλα. Έτσι έχουμε ταχύτητα ανάγνωσης έως 550MB/sec και εγγραφής έως 400MB/sec. Σχεδιαστικά οι HyperX Savage EXO μοιάζουν με ένα μεγάλο USB stick ενώ το βάρος τους είναι μόλις 56 γραμμάρια. Το μοντέλο των 480GB είναι διαθέσιμο από το e-shop προς 165 ευρώ.
  10. Η Samsung Electronics παρουσιάζει τις καινοτόμες LED οθόνες, The Wall και τη σειρά LED οθονών ψηφιακής σήμανσης fine pixel pitch IF στο Monaco Yacht Show (MYS), που θα πραγματοποιηθεί από τις 26 έως τις 29 Σεπτεμβρίου στο Port Hercules στο Μονακό. Στο MYS συμμετέχουν περισσότερες από 550 εταιρείες-εκθέτες, περιλαμβάνονται περισσότερα από 125 superyachts και φιλοξενούνται περισσότεροι από 36.000 συμμετέχοντες κάθε χρόνο. Πέρα από την έκθεση των superyachts, οι συμμετέχοντες μπορούν να επισκεφτούν τον εκθεσιακό χώρο, για να βρουν τον πλέον πρόσφατο εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και να διαμορφώσουν τον πολυτελή προσωπικό τους χώρο. Ακολουθεί το σχετικό δελτίο τύπου. Η Samsung θα παρουσιάσει την “The Wall” κατά τη διάρκεια του Monaco Yacht Show Το προϊόν The Wall προσφέρει μοναδική, πραγματικών διαστάσεων, πολυτελή εμπειρία θέασης με άψογη ποιότητα Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 2018 – Η Samsung Electronics παρουσιάζει τις καινοτόμες LED οθόνες, The Wall και τη σειρά LED οθονών ψηφιακής σήμανσης fine pixel pitch IF στο Monaco Yacht Show (MYS), που θα πραγματοποιηθεί από τις 26 έως τις 29 Σεπτεμβρίου στο Port Hercules στο Μονακό. Στο MYS συμμετέχουν περισσότερες από 550 εταιρείες-εκθέτες, περιλαμβάνονται περισσότερα από 125 superyachts και φιλοξενούνται περισσότεροι από 36.000 συμμετέχοντες κάθε χρόνο. Πέρα από την έκθεση των superyachts, οι συμμετέχοντες μπορούν να επισκεφτούν τον εκθεσιακό χώρο, για να βρουν τον πλέον πρόσφατο εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και να διαμορφώσουν τον πολυτελή προσωπικό τους χώρο. «Η Samsung είναι ενθουσιασμένη που αποτελεί μέρος του Monaco Yacht Show, έχοντας συνεργασία με δύο εκπληκτικές εταιρείες που μπορούν να βοηθήσουν στην ανάδειξη των καινοτόμων οθονών που δημιουργούμε», δήλωσε ο Seog-gi Kim, Executive Vice President στο τμήμα Visual Display στη Samsung Electronics. «Ελπίζουμε ότι η The Wall θα γίνει η οθόνη επόμενης γενιάς για τους συμμετέχοντες του MYS, καθώς θα δημιουργήσουν μία μοναδική και βέλτιστη εμπειρία θέασης». Πολυτελής ψυχαγωγία με την The Wall Ο εκθεσιακός χώρος της Ideaworks αποτελεί την ιδανική τοποθεσία για την The Wall, καθώς ο εκθεσιακός χώρος προσαρμόζει και εγκαθιστά κορυφαίο τεχνικό εξοπλισμό για τους υψηλού προφίλ ιδιοκτήτες yacht. Η The Wall της Samsung για οικιακή χρήση προσφέρει εξαιρετική FHD και UHD ανάλυση σε ένα εύρος μεγεθών, ξεκινώντας από τις 73’’ έως και τις 146’’ και παρέχει UHD ποιότητα εικόνας σε μέγεθος μεγαλύτερο και από το πραγματικό με 0,8 χιλιοστά pixel pitch display. Καθώς οι ιδιοκτήτες yacht αναζητούν να αναβαθμίσουν την τεχνολογία τους, η The Wall είναι η ιδανική προσθήκη για να δημιουργήσουν ένα αξεπέραστο χώρο ψυχαγωγίας για εκπληκτική εμπειρία θέασης, καθώς ταξιδεύουν στη θάλασσα. Όταν οι χρήστες δεν παρακολουθούν κάποιο περιεχόμενο, η οθόνη μπορεί να αποτελέσει μία προέκταση σταθερής και κινούμενης ψηφιακής τέχνης, καθώς εναρμονίζεται άψογα με τον εσωτερικό χώρο. «Η The Wall δίνει την ευκαιρία στους ιδιοκτήτες να επανεφεύρουν τους χώρους. Η δυνατότητά της να προσαρμόζει οποιοδήποτε μέγεθος και να προβάλλει περιεχόμενο με τέτοια αξιοσημείωτη ευκρίνεια, δίνει στους ιδιοκτήτες και στις design ομάδες τους ένα εκπληκτικό νέο εργαλείο για να δημιουργήσουν καθηλωτικούς και ελκυστικούς χώρους. Οι ομάδες συνεργάζονται τώρα με τους ιδιοκτήτες και τις ομάδες τους για να δείξουν, πώς αυτό το μοναδικό προϊόν μπορεί να ενσωματωθεί στα projects τους», δήλωσε ο Kevin Andrews, ιδρυτής του Ideaworks. Ψυχαγωγία σε μεγάλη οθόνη με τη σειρά IF Επιπλέον, η Samsung παρουσιάζει τη σειρά LED οθονών ψηφιακής σήμανσης fine pixel pitch IF (όνομα μοντέλου: IF015H) στον εκθεσιακό χώρο της Bond Technology Management (AL13). Η Bond Technology εξειδικεύεται σε κορυφαίες οπτικοακουστικές λύσεις, καθώς και σε λύσεις επικοινωνίας και έχει σχεδιάσει συστήματα για τρία από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά yachts, που έχουν κατασκευαστεί έως σήμερα. Η σειρά IF της Samsung αναδεικνύει την τεχνολογία LED HDR scene adaptation. Με ζωντανές και καθαρές εικόνες, οι συμμετέχοντες θα λάβουν πληροφορίες απρόσκοπτα, γνωρίζοντας πάντα πού βρίσκονται μέσα στην έκθεση. «Καθώς αυξάνεται η σημασία των μεγάλων οθονών στα yachts και οι τεχνολογίες βελτιώνονται κάθε χρόνο, βλέπουμε ότι ο συγκεκριμένος τομέας γίνεται ένα εξειδικευμένο πεδίο μέσα στη Bond TM», δήλωσε ο Will Faimatea, Διευθυντής και Ιδρυτής της Bond TM. «Η συνεργασία με μία κορυφαία εταιρεία, όπως είναι η Samsung, αποτελεί τιμή για εμάς και μας επιτρέπει να αναδείξουμε πλήρως την απίστευτη γνώση που έχουμε αποκτήσει και διαθέτουμε στην Bond TM τα τελευταία 12 χρόνια».
  11. Η Thermaltake ανακοίνωσε την διάθεση του νέου της σετ που περιλαμβάνει τρεις ανεμιστήρες Pure Plus 12 LED RGB Radiator Fan με 9 RGB LEDs. Ο εν λόγω ανεμιστήρας προορίζεται κυρίως για χρήση σε ψυγεία υδρόψυξης και στο σετ περιλαμβάνεται ένας Digital Lighting Controller της εταιρίας. Ο νέος ανεμιστήρας είναι μέρος της ομάδας προϊόντων TT RGB PLUS, με τον έλεγχο των LED να μπορεί να γίνει μέσω των εφαρμογών TT RGB PLUS Software και TT AI Voice Control. Όσον αφορά τον ανεμιστήρα, αυτός είναι των 120 χιλιοστών, υποστηρίζει PWM λειτουργία και χρησιμοποιεί hydraulic bearing και εννέα ειδικά σχεδιασμένες λεπίδες για μέγιστες επιδόσεις, διατηρώντας τα επίπεδα θορύβου χαμηλά. Στα χαμηλότερα επίπεδα θορύβου συμβάλουν και τα anti-vibration rubber pads στις τέσσερις γωνίες του ανεμιστήρα. Η ταχύτητα περιστροφής του είναι από 500 έως 1500 στροφές. Pure Plus 12 LED RGB Radiator Fan TT Premium Edition P/N CL-F063-PL12SW-A (Fan x3, Controller x1) Fan Dimension 120 x 120 x 25 mm Interface USB 2.0 connectors (9 Pin) System compatibility Windows 7 / 8 / 8.1 / 10 Fan Started Voltage 9.0 V Fan Rated Voltage 12 V & 5V Rated Current Fan 0.44 A (one fan, fan + LED) Power Input 12V – 4.32 W , 5V – 11.52W (Fan*3) Fan Speed 500 ~ 1500 R.P.M Max. Air Pressure 1.59mm-H2O Max. Air Flow 56.45 CFM Noise 25.8 dB-A Bearing Type Hydraulic Bearing Life Expectation 40,000 hrs,25℃ Weight 164 g Το Thermaltake Pure Plus 12 LED RGB Radiator Fan TT Premium Edition (3-Fan Pack) είναι άμεσα διαθέσιμο μέσω του online TT Premium καταστήματος της Thermaltake στα 60 δολάρια, με την εταιρία να αναφέρει πάντως ότι η τιμή και η διαθεσιμότητα μέσω των υπόλοιπων καταστημάτων, θα εξαρτάται ανάλογα την περιοχή.
  12. Η MSI είχε παρουσιάσει δύο νέες καμπύλες οθόνες της σειράς Optix στην πρόσφατη CES, τα μοντέλα Optix MPG27C και Optix MPG27CQ. Οι νέες αυτές καμπύλες οθόνες απευθύνονται σε όσους παίζουν παιχνίδια και η ιδιαιτερότητά τους έναντι άλλων οθονών, είναι ο LED φωτισμός που διαθέτουν. Ο φωτισμός αυτός, αποτέλεσμα συνεργασίας της MSI με την SteelSeries, μπορεί να προγραμματιστεί έτσι ώστε, όχι μόνο να παρουσιάζει φωτεινά εφέ, αλλά και ειδοποιήσεις στον κάτοχό τους. Οι οθόνες διαθέτουν πέντε περιοχές με LED φωτισμό οι οποίες μπορούν να προγραμματιστούν κατάλληλα μέσω του GameSense της SteelSeries. Οι ειδοποιήσεις μπορούν να σχετίζονται με το ίδιο το παιχνίδι, όπως π.χ. timers, cooldowns και στατιστικά ή ακόμα και ειδοποιήσεις της εφαρμογής Discord. Όσον αφορά τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά και οι δύο οθόνες έχουν VA panel των 27'', καμπυλότητα 1800R, ρυθμό ανανέωσης 144Hz, χρόνο απόκρισης 1ms(MPTR), αντίθεση 3000:1, μεγάλες γωνίες θέασης, υποστήριξη για Adaptive Sync, λεπτά περιθώρια και βάση η οποία προσφέρει πλήθος επιλογών ρύθμισης της οθόνης. Επιπλέον οι οθόνες ενσωματώνουν τεχνολογίες Anti Flicker και Less Blue Light, καθώς και Gaming OSD εφαρμογή για χρήση σε παιχνίδια. Οι κύριες είναι στην ανάλυση και στην φωτεινότητα, με το μοντέλο Optix MPG27C να έχει ανάλυση 1080p και φωτεινότητα 250 nits, ενώ το μοντέλο Optix MPG27CQ έχει ανάλυση 1440p και φωτεινότητα 400 nits. Σύμφωνα με την MSI οι οθόνες θα πρέπει να αρχίσουν να φαίνονται διαθέσιμες στα μαγαζιά μέσα στις επόμενες μέρες. Ήδη έχει κάνει την εμφάνισή της στο Amazon με τιμή στα 450 το μοντέλο Optix MPG27C.
  13. Η Cryorig είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τους ανεμιστήρες της σειράς QF120, στις αρχές του 2015. Οι ανεμιστήρες της σειράς QF120 είναι κατάλληλοι για κάθε χρήση, ακόμα και για χρήση σε ψύκτρες επεξεργαστών, δεδομένου ότι η Cryorig τους είχε χρησιμοποιήσει και στην νέα, τότε, Cryorig H7. Η εταιρία έρχεται πλέον να προσφέρει μια ανανεωμένη έκδοση των ανεμιστήρων αυτών οι οποίοι διαθέτουν και λευκό LED φωτισμό. Οι νέοι ανεμιστήρες QF120 με LED φωτισμό, θα διατίθενται σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις, με την διαφορά τους να βρίσκεται στην ταχύτητα περιστροφής τους. Έτσι για αθόρυβα συστήματα θα διατίθεται μοντέλο Silent με ρυθμό περιστροφής από 200 έως 1000 στροφές το λεπτό(RPM), για συστήματα με υψηλές απαιτήσεις ψύξης, μοντέλο performance με ρυθμό περιστροφής από 600 έως 2200 στροφές το λεπτό, ενώ θα υπάρχει και ένα μοντέλο balance που θα προσπαθεί να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ αθόρυβου συστήματος και υψηλών επιδόσεων, με ρυθμό περιστροφής από 330 έως 1600 στροφές το λεπτό. Όπως και στην αυθεντική σειρά και εδώ αξιοποιείται η σχεδίαση Quad Air Inlet της εταιρίας, με επιπλέον εισόδους ροής αέρα, σε συνδυασμό με το HPLN High Precision Low Noise bearing, για πιο αθόρυβη λειτουργία. Υποστηρίζεται PWM λειτουργία, ενώ η ύπαρξη ελαστικού στις γωνίες, εξασφαλίζει την απορρόφηση των κραδασμών πριν αυτοί μεταφερθούν στο κουτί του υπολογιστή. Οι νέοι ανεμιστήρες θα είναι διαθέσιμοι τον επόμενο μήνα στην τιμή των 20 ευρώ, χωρίς τους φόρους. Τεχνικά χαρακτηριστικά: QF120 LED SILENT Dimension L120 mm x W120 mm x H25.4 mm Weight 134 g Rated Speed 200 ~ 1000 RPM ±10 % Noise Level 5 ~ 19 dBA Air Flow 44 CFM Air Pressure 0.79 mmH2O QF120 LED BALANCE Dimension L120 mm x W120 mm x H25.4 mm Weight 134 g Rated Speed 330 ~ 1600 RPM ±10 % Noise Level 10 ~ 25 dBA Air Flow 49 CFM Air Pressure 1.65 mmH2O QF120 LED PERFORMANCE Dimension L120 mm x W120 mm x H25.4 mm Weight 134 g Rated Speed 600 ~ 2200 RPM ±10 % Noise Level 13 ~ 37 dBA Air Flow 83 CFM Air Pressure 3.33 mmH2O
  14. Τι θέλουμε κατά σειρά προτεραιότητας: 1) 50 ίντσες 2) vesa 3) 600 ευρώ, άντε 650 ταβάνι - πλάκα - ασφαλτόπανο. 4) τουλάχιστον 2 hdmi 5) επώνυμη 5) όμορφη (υποκειμενικό) - μικρά bezels Τι δεν μας αφορά καθόλου: 1) smart, android κτλ 2) wifi 3) 3d και λοιπά άχρηστα μπιχλιμπίδια. Θα κουμπώσει πάνω νουκάρα. Προτίμηση σε panasonic, θα προτιμούσα να αποφύγω samsung εκτός πια αν αποτελεί μονόδρομο. Χρήση: Ταινίες και σειρές σε 1080p κατά 80%, 10 % digea, 10 % σερφάρισμα, youtube κτλ. Καθόλου παιχνίδια. Δεν υπάρχει θέμα με το φωτισμό. Βλέπω αυτήν: http://www.skroutz.gr/s/8879250/Panasonic-TX-49DS500.html#reviews Θενκς ιν αντβανς
  15. Τα LEDs έχουν μπει για τα καλά στην ζωή μας, από τις LED τηλεοράσεις και τις LED λάμπες φωτισμού έως τα RGB LEDs σχεδόν σε κάθε εξάρτημα του ηλεκτρονικού μας υπολογιστή. Μια νέα τεχνική τώρα έρχεται να υποσχεθεί καλύτερα και φτηνότερα LEDs. Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί σωματίδια περοβσκίτη, ένα αυτοσυναρμολογούμενο νάνο υλικό που θα μπορούσε να επιτρέψει, σύμφωνα με έκθεση της Physorg την ενεργειακή τους αποτελεσματικότητα, ενώ θα μείωνε και το κόστος παραγωγής τους. Ήδη ερευνητές έχουν δείξει ότι ο περοβσκίτης μπορεί να βελτιώσει τα ηλιακά κύτταρα, αλλά ήταν δύσκολο να δημιουργηθούν ομοιόμορφες ταινίες από το υλικό αυτό. Μια νέα τεχνική από ερευνητές του Πρίνστον επιτρέπει σε αυτά τα νάνο σωματίδια να αυτοσυγκολληθούν και να δημιουργήσουν εξαιρετικά λεπτές κοκκιώδεις ταινίες, μια πρόοδο στον τομέα της κατασκευής που θα μπορούσε να επιτρέψει την οικονομική κατασκευή LEDs από περοβσκίτη. Αυτό θα μπορούσε να απλοποιήσει την κατασκευή των LED panel, αλλά και να μειώσει το κόστος των λαμπών φωτισμού LED. Το παρακάτω βιντεάκι είναι ενός χρόνου και από άλλους ερευνητές, αλλά μάλλον πολύ ενδιαφέρον
  16. . Η νέα οθόνη έχει διαγώνιο 20'', αναλογίες 16:9 και ανάλυση 1600x900 pixels. Διαθέτει υποδοχές DisplayPort, VGA και DVI-D, ενώ είναι συμβατή και με το NaViSet Administrator asset management system της NEC. Η τεχνολογία Intelligent Power Manager (IPM) βοηθάει στην περαιτέρω εξοικονόμηση ενέργειας μειώνοντας αυτόματα την φωτεινότητα της οθόνης. Η νέα οθόνη επίσης διαθέτει πιστοποίηση ENERGY STAR 6.0, περιλαμβάνει ECO Mode, καταναλώνει χαμηλή ποσότητα ενέργειας, δεν χρησιμοποιεί μόλυβδο και χρησιμοποιεί ανακυκλώσιμα υλικά, ώστε να είναι όσον τον δυνατόν πιο φιλική προς το περιβάλλον. Η NEC MultiSync E203Wi-BK είναι διαθέσιμη προς $179 και υποστηρίζεται με τρία χρόνια εγγύηση.
  17. Καλησπερα σε ολα τα παιδια! Προσφατα αγορασα το Phanteks Enthoo pro, στο οποιο τοποθετησα +2 εξτρα ανεμιστηρια απο το παλιο μου κουτι. Ολα ειναι κομπλε και λειτουργουν αψογα. Το ερωτημα μου ειναι για τα led του ενος απο τους δυο ανεμιστηρες! Ο ανεμιστηρας εχει ενα τετοιο 2pin το οποιο συνδεοταν με αυτο εδω το οποιο ειναι στο παλιο κουτι. Εδω ειναι και το front panel του παλιου κουτιου , οπου το κατω κατω μερος ειναι ενα κουμπακι on/off για το led του ανεμιστηρα, το οποιο δουλευε μια χαρα. Δουλευε κανονικα - χωρις εξτρα ρευμα , για το οποιο μαλλον ηταν αυτο Το ερωτημα μου ειναι εαν μπορω με καποιο τροπο να κανω το led να δουλεψει. Βλεποντας το front πανελ, δε μου επιτρεπει να βγαλω το κουμπι αυτουσιο για να το βολεψω μεσα στο κουτι, παρα μονο μπορω να ξεβιδωσω ολο το μπροστινο πανελ του παλιου κουτιου (συγκρατειται με 2 βιδες πανω και κατω). Δεν ειδα εαν εχει απο μεσα καμμια βιδα να το κραταει , αλλα μου μοιαζει κολλημενο πανω στο πανελ. Ισως να δοκιμασω αρχικα , αν μπορει να δουλεψει με το παραπανω καλωδιο , βγαζοντας ολο το πανελ και να δω εαν με το on/off γινεται η δουλεια. Δε μπορω να βρω καποιο connector θυληκο 2πιν σε μολεξ. Μαλλον δεν υπαρχει κατι τετοιο. Εκτος και αν υπαρχει καποιος αλλος τροπος , ας με διαφωτισετε! Thanx!
  18. Και εκεί που έλεγα να πάω διακοπές ορίστε τα διλήμματα. Ατιμη κοινωνία!!! 850 η παραπάνω στο msystems με επόμενη τιμή στα 1700 φεύγα http://www.msystems.gr/index.php?category=2323&product=17217 https://www.skroutz.gr/s/4223399/Dell-Ultrasharp-UP3214Q.html?keyphrase=UP3214Q
  19. -Ό,τι λέει ο τίτλος. -Τα λεφτά είναι λιγα άρα και οι απαιτήσεις. -Ίσως να με σώσει ότι δεν ενδιαφέρομαι καθόλου για 3d, smart και media player. -από 42 μέχρι 50 ίντσες. 40 μικρή - 55 μεγάλη. Κάντε ό,τι μπορείτε για τον αόματο που αποχωρίζεται το αριστουργημα της pany vt30.... Και όπου και να πας από high end plasma...
  20. Καλησπέρα. Κατευθείαν στο ζουμί και χωρίς πολλή σάλτσα. Έχει ένα φιλαράκι καινούρια τηλεόραση σάμασουνγκ LED UE48H6400 και προσπαθεί να κάνει κάποια πράγματα, που θεωρεί ότι μια smart tv πρέπει να τα κάνει και δε μπορεί. Θέλει η καημένη να παίξει σειρές και μουσική από το laptop της, στη τηλεόραση ΑΛΛΑ χωρίς να το συνδέσει. Πολλά θες θα μου πείτε.. έλα όμως που "θεωρητικά" γίνεται. Όλα συνδέονται σε ένα κοινό δίκτυο κι όλα μπορούν να "διαμοιραστούν". Το πρόβλημα ξεκινά όταν φτάνει στους 2 τρόπους που μπορεί να γίνει αυτό: 1) iLink. Γράφεσαι, κι ανεβάζεις στο λογαριασμό σου, ό,τι θες να streamάρεις στη tv σου. Χαζό, οπότε το ξεχνάμε. 2) Samsung Smart View 2.0. Έλα όμως που ΔΕΝ είναι ΤΟΣΟ smart. Κάνει pair laptop και τηλεόραση κι εκεί γίνεται ένας πανικός. Πρώτον το pair (μέσω κωδικού) γίνεται σε άκυρους χρόνους κι επίσης, δε μπορεί να δει σωστά φακέλους βίντεο και τραγουδιών. Εκεί δεν είμαι να το ψάξω περαιτέρω και πέφτω κ λίγο μακριά, αλλά από ότι κατάλαβα, είναι σαν να ρίχνεις κάποια πράγματα στο πρόγραμμα κι αυτό να περνά στη τηλεόραση το path τους ώστε να τα παίξει, παρουσιάζοντάς τα στη τηλεόραση όμως πολύ χύμα και πολύ ΜΗ βολικά. Έχεις κανείς εμπειρία με αυτές τις χαζές SMART TV;;; Δεν έχουν κάποιο πιο hardcore τρόπο να βλέπουν ότι είναι shared στο δίκτυο, όπως κάνουν κάποια router που βλέπουν τους εξωτερικούς σκληρούς ή κάποια android boxes που βρίσκουν ότι πολυμέσα κυκλοφορούν στο δίκτυο και τα streamάρουν;;;
  21. Kαλησπέρα μαγκες! εχω να κανω μερικές ερωτήσεις :Ρ 1) στην συμβατοτητα μεταξύ ram (για ddr3) κοιταμε τα mhz και τα volt? 2) Αν βάλω 1333 θα χω μεγάλη διαφορά με 1600; 3) Ενας φίλος μου χαρίζει μια ddr3 2gb αχρησιμοποιητη και εχω μπει σε δήλιμμα...να παρω μια 4χ1; η να παρω αυτην και να αγορασω μια ιδια;
  22. https://www.box.com/signup/o/dell_50gb_give_get
×
×
  • Create New...