Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'liquid cooler'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Ειδήσεις
    • Press Releases

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • VR Technology
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 7 results

  1. Πρόλογος Η Corsair ξεκινώντας το 1994 με αντικείμενο την εξυπηρέτηση OEM πελατών, άρχισε από το 2000 να στρέφεται στο ευρύτερο κοινό και ιδιαίτερα τους ενθουσιώδεις χρήστες προσωπικών υπολογιστών. Με πρώτο και στιβαρό βήμα τις θρυλικές για την αξιοπιστία τους μνήμες, γρήγορα επεκτάθηκε στην κατασκευή κουτιών για PC, υψηλής ποιότητας τροφοδοτικών, λύσεων υδρόψυξης, USB sticks, SSDs, πληκτρολογίων και άλλων πολλών, με σημαίνον χαρακτηριστικό σε όλα, την εμφανή προσπάθεια για συνδυασμό της καλής ποιότητας με το λογικό κόστος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η απήχηση των προϊόντων της, να είναι τόσο ευρεία σε σημείο που, ο χρήστης που δεν έχει ακουστά την Corsair, απλά "δεν υπάρχει" ! Στον τομέα που μας ενδιαφέρει εδώ, έκανε πριν χρόνια το πρώτο βήμα της με την ιστορική πλέον Η50. Από τότε έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι και τα μοντέλα που την διαδέχτηκαν, ακολουθώντας την πορεία των άλλων προϊόντων της, έχουν κερδίσει την προτίμηση των χρηστών και έχουν χαρίσει στην Corsair ένα σεβαστό μερίδιο της αγοράς. Στη σημερινή παρουσίασή μας θα δούμε από κοντά το μικρότερο μέλος των νέων μοντέλων της σειράς Hydro Series, που ακούει στο όνομα Corsair Hydro Series™ H80i GTHigh Performance Liquid CPU Cooler. Πρόκειται για μια ΑΙΟ που έρχεται με radiator αυξημένου πάχους, εξοπλισμένο με δύο ανεμιστήρες 120x25mm υψηλής πίεσης, σε διάταξη Push-Pull και ένα νέο block που μπορεί να τροφοδοτήσει και τους ανεμιστήρες. Αλλά το πράγμα δεν σταματά εκεί, το "πακέτο" κλείνει με το " i ", διότι η ψύκτρα μας έχει την δυνατότητα να κάνει χρήση του software Corsair Link, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να ελέγξουμε το σύνολο της ψύκτρας μέσω του PC μας. Σαν πρόταση, έχει στόχο τους χρήστες που δεν έχουν τον απαραίτητο χώρο για μεγαλύτερο radiator, καθώς τους υπόσχεται αυξημένες επιδόσεις, καταργώντας τους περιορισμούς που θέτουν στο O/C οι κλασικές ΑΙΟ των 120mm. Το αν θα τα καταφέρει και με τι "κόστος", είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί κατά την "φιλοξενία" της στο πάγκο του TheLab! Ακολουθήστε μας στις επόμενες σελίδες, να γνωρίσουμε την Corsair Hydro Series H80i GT. Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά τηςCorsair H80i GT. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Βασικός στόχος αυτού, είναι να έχουμε σε μια σελίδα, συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι το radiator, που με το μεγάλο πάχος του διεκδικεί να προσφέρει ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες, με την βοήθεια των ανεμιστήρων που έχουν ειδική σχεδίαση για βέλτιστη συνεργασία μαζί του. Το σύνολο των χαρακτηριστικών κλείνει με τον πίνακα των θερμικών παραμέτρων. Μια μόνο παρατήρηση έχουμε να κάνουμε εδώ. Ο συντελεστής πυκνότητας μοιάζει να είναι ο συνήθης, αλλά δεν είναι, καθώς, οι διαστάσεις της ψύκτρας είναι στην κατηγορία των 120mm και οι ψυκτικές σωληνώσεις της, είναι διατεταγμένες σε δύο επάλληλα επίπεδα ! H Corsair Hydro Series H80i GT έχει πενταετή εγγύηση και τη στιγμή που γράφεται το review, μπορείτε να την βρείτε στα Ελληνικά καταστήματα προς 113,29 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Συσκευασία και παρελκόμενα Η Corsair Hydro Series H80i GT φτάνει στο χρήστη μέσα σε μια σκούρα χάρτινη συσκευασία, που θα απασχολήσει τις πρώτες ματιές μας. Διακριτικά σκούρα χρώματα σε όλες τις πλευρές της και εμείς βάζουμε αρχή από το "καπάκι" του κουτιού. Η συσκευασία ακολουθεί τα χρώματα της ψύκτρας, μαύρο με αποχρώσεις του "γκρι", με τα γαλάζια του "Η" ( από το Hydro) και του "GT" να κάνουν αντίστιξη, φέρνοντας καλοκαιρινούς συνειρμούς από θαλασσινές βουτιές! Βασικά χαρακτηριστικά, οι δύο ανεμιστήρες που την συνοδεύουν, το Corsair Link και η πενταετής εγγύηση. Στις δύο μεγάλες πλευρές βλέπουμε μια πολύγλωσση περιγραφή των περιεχομένων του κουτιού (αριστερά) και των βασικών χαρακτηριστικών της H80i GT (δεξιά). Οι διπλοί ανεμιστήρες που συνδυάζουν υψηλή απόδοση με χαμηλό θόρυβο, η εξελιγμένη δομή του cold plate,και η ευκολία εγκατάστασης είναι τα βασικά. Επιπλέον, έχουμε την δυνατότητα με το Corsair Link να ρυθμίσουμε κατά την προτίμησή μας, την λειτουργία των ανεμιστήρων καθώς και το χρώμα αλλά και τη σημασία του φωτισμού του λογότυπου της Corsair, που βρίσκεται πάνω στο Block. Στην μία μικρή πλευρά βρίσκουμε περισσότερες πληροφορίες για την συμβατότητα της ψύκτρας, η οποία πρακτικά δεν κάνει "διακρίσεις", καθώς είναι συμβατή με όλα τα σύγχρονα sockets και την εκ νέου αναφορά στο Corsair Link software, το οποίο μπορούμε να κατεβάσουμε από το από το site της Corsair. Η άλλη μικρή πλευρά - προορισμένη προφανώς για τοποθέτηση σε στενάχωρο ράφι ( )- αναφέρει μόνο το όνομα του προϊόντος! Για άλλη μια φορά πολύ χώρος "θυσιασμένος" στην αισθητική του πράγματος, αλλά μας μένει μια πλευρά ακόμα... Εδώ βρίσκουμε περισσότερες πληροφορίες με βασικές, τις διαστάσεις της ψύκτρας, κάποια στοιχειώδη χαρακτηριστικά της, ένα αποτέλεσμα από δοκιμή υπερχρονισμού και αναφορές στην κατασκευή του radiator και του block. Φυσικά όλα αυτά απέχουν πολύ από το να μας ικανοποιήσουν την περιέργεια, αλλά ευτυχώς είμαστε ακόμα έξω από του κουτί! Ας το ανοίξουμε λοιπόν να δούμε το περιεχόμενό του! Πρώτη εντύπωση -αφού αφαιρέσουμε το αφρώδες φύλλο που προστατεύει τα περιεχόμενα του κουτιού- είναι ...περισσότερη προστασία! Τα πάντα τυλιγμένα στις σακουλίτσες τους, αναπαύονται σφιχτά τοποθετημένα στις χάρτινες θήκες που σχηματίζει το χοντρό διαμορφωμένο χαρτόνι, το οποίο τα κρατάει σταθερά και σε απόσταση από τα εξωτερικά τοιχώματα του κουτιού. Διακρίνουμε το hardware στερέωσης, το φυλλάδιο των οδηγιών να αναπαύεται πάνω στους δύο ανεμιστήρες, και τους απαραίτητους αποστάτες και βίδες. Αλλά ας τα δούμε από πιο κοντά. Αριστερά επάνω έχουμε το block bracket και τους αποστάτες για την πλατφόρμα της AMD, για την οποία να σημειώσουμε ότι δεν παρέχεται CPU back plate, άρα θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτό της μητρικής σας! Από κάτω ακριβώς, έχουμε το CPU back plate για την πλατφόρμα της INTEL και μέσα του, είναι οι αποστάτες για όλες τις υποστηριζόμενες παραλλαγές της πλατφόρμας εκτός του socket LGA2011, του οποίου οι αποστάτες είναι αριστερά. Δεξιά από το CPU back plate έχουμε τις χειρόβιδες στερέωσης του block bracket και ακόμα δεξιότερα έχουμε τις βίδες στερέωσης των ανεμιστήρων στο radiator αλλά και του συνόλου στο κουτί μας. Και τα παρελκόμενα κλείνουν με το micro USB καλώδιο επικοινωνίας της Corsair H80i GT, με το PC μας. Κάτι λείπει όμως -ευτυχώς μόνο από την εικόνα- ! Το Intel block bracket, είναι ήδη στερεωμένο πάνω στο block για να εξασφαλίζει παραπέρα προστασία του, δίνοντας μια βάση στήριξης για το διαφανές κάλυμμα του cold plate, που προστατεύει τόσο την επιφάνειά του όσο και την ήδη τοποθετημένη στρώση της θερμοαγώγιμης πάστας. Αλλά ώρα να αλλάξουμε σελίδα για να δούμε και το "επισκέπτη" μας ! Η ψύκτρα από κοντά Αφαίρεση των προστατευτικών νάιλον και η Corsair H80i GT στη διάθεσή μας! Εντύπωση κάνει το παχύ radiator με το λογότυπο της κατασκευάστριας, πάνω σε ένα χωνευτό πλαστικό έλασμα με επιφάνεια κατεργασμένη για να θυμίζει μέταλλο, αλλά αυτό που φαίνεται πραγματικά εντυπωσιακό είναι οι "κουστουμαρισμένες" σωλήνες, που με την μεγάλη τους διάμετρο και το μαύρο πυκνό νάιλον sleeve, τραβάνε το μάτι, που τις ακολουθεί για να...καταλήξει στο νέας σχεδίασης block / αντλία. Το radiator Το radiator σαν κατασκευή, είναι πάχους 49mm και φιλοξενεί μια σχετικά πυκνή διάταξη σωλήνων σε διπλή στρώση, που ψύχονται από αναδιπλωμένα fins αλουμινίου, τα οποία έχουν μικροπερσίδες (Louvers) για βελτίωση της ψυκτικής απόδοσής τους. Οι 24 συνολικά σωλήνες και τα μονοκόμματα πτερύγια που είναι συγκολλημένα επάνω τους, σχηματίζουν έναν θερμικά ενεργό σώμα πάχους 36,2mm που είναι λίγο παραπάνω από το διπλάσιο αυτού που συναντάμε στα radiator των ΑΙΟ των 240mm. Με άλλα λόγια, η κατασκευή έχει θερμικό όγκο ανάλογο με μιας 240mm AIO, προφανώς σκοπεύοντας στο footprint των 120mm να ενσωματώσει τις δυνατότητες της αμέσως μεγαλύτερης κατηγορίας και να δώσει στους χρήστες που στερούνται του απαραίτητου χώρου, την δυνατότητα να έχουν μια ισχυρή ΑΙΟ υδρόψυξη. Βεβαίως, η επάλληλη διάταξη των σωληνώσεων σε δύο επίπεδα, υστερεί κάπως έναντι της μονής στρώσης τους σε διπλάσια επιφάνεια, και μένει να αποδειχθεί το τι μπορεί να πετύχει η H80i GT, αλλά μια πρώτη εξέταση δείχνει ότι η Corsair "έχει κάνει τους λογαριασμούς της", όμως αυτά θα τα πούμε στην επόμενη σελίδα! Για την ώρα, να παρατηρήσουμε ότι το radiator δεν διαθέτει στόμιο πλήρωσης. Προφανώς το γέμισμά του με ψυκτικό υγρό, γίνεται από κάποιο ρακόρ/σωλήνας, ενδεχομένως από την πλευρά του block. Οι σωλήνες όμως διεκδικούν την προσοχή μας, ας τους διαθέσουμε ένα "κοντινό"... Η επένδυση των σωλήνων είναι από λεπτό νάιλον νήμα σε πολύ σφιχτή πλέξη και υπάρχει λόγος γι' αυτό καθώς, αυτή η σφιχτή ύφανση με την μηδαμινή διαστολή της, λειτουργεί σαν εύκαμπτος "νάρθηκας", εμποδίζοντας την σωλήνα να διπλώσει όταν το παρακάνουμε και για χάρη σας... θα το παρακάνουμε ! Στο "βάθος", μας περιμένει το νέο block της Corsair και εμείς -το καλεί και η εποχή- κάνουμε "βουτιά" δίπλα του! Το "Block" Συμμετρική κατασκευή που δίνει την αίσθηση της στιβαρότητας, με το οπισθοφωτιζόμενο -με RGB LED- logo της Corsair να υπόσχεται "δροσερά" ταξίδια για το PC μας. Εντύπωση κάνει η διάμετρος των σωλήνων που συνδέονται επάνω του, σωλήνες οι οποίες, ναι μεν δεν μπορούν να περιστραφούν ως προς το επίπεδο του block, αλλά αυτό δεν σημαίνει -όπως θα δούμε στην επόμενη σελίδα- και τόσες δυσκολίες. Τα ribbon cables που βγαίνουν από το block, δεν έχουν sleeve -προφανώς για να μην αυξηθεί ο όγκος τους και να μπορούμε να τα βολέψουμε πιο εύκολα στα στενάχωρα σημεία γύρω από το socket- αλλά είναι μαύρα, πράγμα που θα βοηθήσει στην "εξαφάνισή" τους ! Το τριπολικό καλώδιο συνδέει την αντλία με κάποιο fan header της μητρικής μας και το τετραπολικό τροφοδοτεί τους ανεμιστήρες (οι οποίοι ελέγχονται με PWM).... Όπως βλέπουμε έχει γίνει -και πολύ σωστά- η πρόβλεψη, το pin του σήματος Tach (μεταφέρει την πληροφορία των RPM) να υπάρχει μόνο στο ένα από τα δύο βύσματα των ανεμιστήρων, διαφορετικά θα έχουμε "παρατράγουδα"! Αλλά τα καλώδια δεν τελειώνουν εδώ! Η υποδοχή micro USB που βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία, προορίζεται για την βυσμάτωση του καλωδίου που θα συνδέσει τα ηλεκτρονικά του "Block" με το PC μας, όπου εγκαθιστώντας το Corsair Link, θα έχουμε σχεδόν πλήρη έλεγχο της ψύκτρας μας και όχι μόνον, όπως θα δούμε στην σχετική σελίδα της παρουσίασής μας. Αλλά τι το κουβεντιάζουμε και δεν το βλέπουμε και πως είναι: Ωραίο και τακτοποιημένο φαίνεται με το γωνιακό βύσμα και μοναδική ένσταση που έχουμε είναι ότι, παραβιάζει ελαφρά το footprint των 95x95mm που ορίζει η INTEL καθώς, περισσεύει έξω από αυτό περίπου 7mm. Βέβαια δεν είναι πολύ πιθανό να συναντήσετε προβλήματα, αλλά ίσως μια ελαφρά πιο "χωνευτή" τοποθέτησή του, να έκανε απόλυτα συμβατό το block και να μας άφηνε σαν μόνη έγνοια, το πως θα βολέψουμε ακόμα ένα καλώδιο, να κάνει "βόλτα" πάνω στην μητρική μας. Για να μην γίνομαι όμως "γκρινιάρης", θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δυνατότητα να τροφοδοτηθούν οι ανεμιστήρες από το "block", αποτελεί ικανό αντιστάθμισμα καθώς ελαφρώνει το καλωδιομάνι! To cold plate Η πλάκα που κάνει τη θερμική "διαμεσολάβηση" μεταξύ του CPU heat spreader και του υγρού ψύξης, είναι χάλκινη και χωρίς επιμετάλλωση, πράγμα που εξασφαλίζει λίγο χαμηλότερο κόστος κατασκευής και λίγο καλύτερη θερμική σύζευξη με το καπάκι της CPU. Η στερέωσή της πάνω στο σώμα του block, γίνεται με έξι φρεζάτες βίδες pozidrive, που εξασφαλίζουν αφενός την απαραίτητη σύσφιξη για να επιτευχθεί η στεγανοποίηση και αφετέρου την ομοιόμορφη κατανομή της, για να διατηρηθεί η στεγανότητα για πολύ καιρό! Το κρίσιμο κεντρικό τμήμα της επιφάνειάς της, είναι ήδη καλυμμένο από το εργοστάσιο με θερμοαγώγιμη πάστα που διευκολύνει πολύ την εγκατάσταση της ψύκτρας ακόμα και από έναν αδαή χρήστη. Βεβαίως, αυτό δεν αποτελεί επαρκή λόγο για το γεγονός ότι, το πακέτο δεν συνοδεύεται και από ένα σωληνάριο με επιπλέον θερμοαγώγιμη, πράγμα που το καταλογίζουμε στις ελλείψεις καθώς, είναι πολύ πιθανό η πρώτη εγκατάσταση -ιδιαίτερα μιλώντας για ένα νέο χρήστη- μπορεί να μην είναι και η τελική! Η διάστρωση της θερμοαγώγιμης είναι εξαιρετικά ομοιόμορφη... ...και η μικροδιαμόρφωση της επιφάνειάς της, στοχεύει στην καλύτερη διασπορά της και στην αποφυγή εγκλωβισμού φυσαλίδων αέρα κατά την εγκατάσταση του block. Όπως μπορείτε να δείτε -από το σημείο που την πιέσαμε λίγο με το νύχι- είναι σχετικά "στεγνή"- και από ότι έδειξαν οι μετρήσεις, έχει εξαιρετική θερμική συμπεριφορά. Στην δεξιά φωτογραφία -που τραβήχτηκε μεταξύ δυο ομάδων δοκιμών- βλέπουμε ότι η επιφάνεια το cold plate δεν είναι "καθρέφτης", αντίθετα, είναι μηχανουργικά κατεργασμένος με σπειροειδή κοπή σε τόρνο CNC υψηλής ακρίβειας. Αυτού του είδους η κατεργασία είναι πολύ διαδεδομένη τον τελευταίο καιρό, γιατί εξασφαλίζει ακριβή έλεγχο του σχήματος της τελικής επιφάνειας, η οποία εν προκειμένω, είναι ελαφρά κυρτή! Αλλά περισσότερα για το θέμα αυτό θα δούμε στην επόμενη σελίδα, για την ώρα θα στρέψουμε την προσοχή μας στον "συνεργάτη" του radiator, ο οποίος καθορίζει την θερμική αλλά και ακουστική συμπεριφορά του. Οι ανεμιστήρες Η H80i GT εφοδιάζεται με τους ανεμιστήρες Corsair SP120L οι οποίοι αποτελούν special έκδοση και συνοδεύουν την H80i GT και άλλες ΑΙΟ της εταιρίας που δέχονται ανεμιστήρες 120mm. Σύμφωνα με την Corsair έχουν ειδικά σχεδιασμένη φτερωτή έτσι ώστε να παρέχουν αρκετό αέρα και με σημαντικά αυξημένη στατική πίεση σε σχέση με τους απλούς case fans, παράλληλα, τα πτερύγιά της είναι μελετημένα για χαμηλή εκπομπή θορύβου. Τα επτά πτερύγιά τους καλύπτουν σε μεγάλο ποσοστό την διατομή εισόδου του ανεμιστήρα, προϊδεάζοντας για υψηλή στατική πίεση, και επιπλέον, όπως μπορείτε να δείτε και από τα χαρακτηριστικά τους, οι 2.700 rpm τους, συνηγορούν σε αυτό! Τα στηρίγματα του κινητήρα είναι σε γωνία με τις ακμές των πτερυγίων, περιορίζοντας έτσι τον παραγόμενο θόρυβο. Αλλά πέρα από αυτό δεν διακρίνουμε οποιοδήποτε άλλο μέσο καταστολής της διάδοσης ενδεχόμενων κραδασμών, όπως ελαστικά pads ή ελαστικές "γωνίες", όπως έχουν τα commercial μοντέλα της (π.χ. SP120 PWM), τα οποία βεβαίως είναι αρκετά ακριβότερα , αλλά παρ' όλα αυτά πιστεύουμε ότι εδώ η Corsair έπρεπε να δείξει περισσότερη προσοχή καθώς, πρόκειται για ένα enthusiast προϊόν που απευθύνεται σε χρήστες των οποίων οι απαιτήσεις δεν σταματούν στο performance, αλλά σίγουρα φτάνουν και στο θέμα του θορύβου. Δυστυχώς, περισσότερες πληροφορίες δεν υπάρχουν διαθέσιμες, (η Corsair δείχνει παράδοξα φειδωλή σε αυτές), έτσι θα υποθέσουμε ότι, ο μέσος χρόνος ζωής τους είναι ο κοινός των 50.000 ωρών, τα έδρανά τους απλά sleeve bearings και ο κινητήρας τους, λειτουργεί με standard commutation, με ότι σημαίνει αυτό στην παραγωγή παράπλευρου ηλεκτρομηχανικού θορύβου, σαφώς βέβαια η πενταετής εγγύηση, δεν δίνεται έτσι εύκολα σε ανεμιστήρες με απλά έδρανα...ίδωμεν. Κλείνοντας αυτή τη σελίδα ας δούμε και μερικές εικόνες της Corsair H80i GT πλήρως συναρμολογημένης. Το σύνολο είναι -όπως το περιμένουμε άλλωστε- αρκετά compact, αλλά αυτό μόνο όσον αφορά στο "πάτημά" του, γιατί το πάχος του ... ...με τα ~10cm του, μόνο compact δεν είναι! Και για να μην έχουμε παράπονα από την "πίσω" όψη.... Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Και ήρθε η ώρα να σκύψουμε λίγο πιο κοντά στον καλεσμένο μας και να του αφιερώσουμε τη δέουσα προσοχή! Εδώ είναι που θα δούμε παρέα και θα κρίνουμε τις τεχνικές λύσεις που επιλέγει κάθε κατασκευαστής, για να προσεγγίσει το στόχο του. Και σήμερα, έχουμε να κάνουμε με μια εταιρία που -καθόλου τυχαία- έχει εδραιώσει ένα σεβαστό όνομα στην αγορά. Σαν ελάχιστη "ανταπόδοση", εμείς πρέπει να "δούμε" -στο μέτρο του δυνατού- όλα εκείνα που μένουν στο παρασκήνιο. Με άλλα λόγια...πάμε να ρίξουμε "φως στο σκοτάδι" ... ...έστω και αν αυτό -εν προκειμένω- είναι , καλλιτεχνική αδεία! Το radiator Το radiator -όπως βλέπουμε στην αριστερή φωτογραφία- έχει "πλούσιες" διαστάσεις και υπερκαλύπτει αρκετά την διατομή του ανεμιστήρα του, πράγμα που βοηθάει στην καλύτερη απόδοση, αλλά το πιο σημαντικό είναι στην δεξιά φωτογραφία. Τα πτερύγια του radiator είναι αρκετά πυκνά (19,5 FPI) και έχουν και περσίδες (Louvers), οι προσεκτικοί φίλοι όμως, θα δουν κάτι σημαντικό στην κατασκευή του, που φαίνεται καλύτερα στην επόμενη φωτογραφία. Ναι μεν υπάρχουν περσίδες, αλλά αυτές δεν είναι πολύ "έντονες" (δεν έχουν μεγάλη κλίση), με αποτέλεσμα να υπάρχει κενό ανάμεσά τους που επιτρέπει στον αέρα να περάσει ελεύθερα και πιο βαθιά μέσα στα πτερύγια, τα οποία -ας μην το ξεχνάμε- κατά την κατεύθυνση της ροής του αέρα, έχουν μήκος περίπου 36mm. Αυτό επιτρέπει στο radiator να λειτουργεί αποδοτικά σε υψηλό airflow, αλλά παράλληλα, να μην "σηκώνει τα χέρια ψηλά" όταν η ροή του αέρα γίνεται ασθενέστερη και από ότι έδειξαν οι μετρήσεις "Εις βάθος", τα αποθέματα του radiator είναι πολύ μεγάλα, καθώς η αύξηση της ροής έδωσε σημαντική μείωση της θερμοκρασίας. Στο σημείο αυτό όμως, καλό είναι να δώσουμε μια ακόμα πληροφορία που έχει να κάνει με τον προσανατολισμό του radiator. Η προηγούμενη -δεξιά- φωτογραφία, δείχνει ποια είναι η ροή του ψυκτικού υγρού, και καλό είναι να το πάρουμε υπόψη μας όταν στήνουμε την AIO μας! Βίδες και βιδώματα Το είπαμε και στην παρουσίαση των παρελκόμενων ότι, πρέπει να προσέχετε μην χάσετε τις βίδες καθώς αυτές είναι UNC 6/32 και είναι δυσεύρετες στην Ελλάδα, αλλά τώρα θα δούμε και τις στηρίξεις των ανεμιστήρων. Προσφιλής πρακτική των κατασκευαστών είναι να κανονίζουν έτσι ώστε, στην προέκταση του άξονα της βίδας στερέωσης των ανεμιστήρων στο radiator, να υπάρχουν μόνο πτερύγια. Έτσι το μόνο που μπορεί να συμβεί αν χρησιμοποιήσουμε λάθος βίδα, είναι να καταστρέψουμε κάνα δύο πτερύγια, πράγμα που δεν αποτελεί πρόβλημα, παρά μόνο αισθητικό και αυτό, μόνο για τον διαπράξαντα την "μαστοριά" ! Καλό είναι να θυμάστε ότι, μαζί με τις βίδες παρέχονται και οκτώ μαύρες και παχουλές ροδέλες. Αυτές μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε στην στερέωση των ανεμιστήρων και επιβάλλεται οπωσδήποτε για τις βίδες που θα στερεώσουν το radiator πάνω στο κουτί μας, ιδιαίτερα αν στις θέσεις βιδώματος το κουτί μας έχει ελαστικά παρεμβύσματα (grommets). Με το τρόπο αυτό, το παρέμβυσμα θα συμπιεστεί ομοιόμορφα και θα εξακολουθεί να εμποδίζει την μεταφορά στο κουτί μας, των ενδεχόμενων κραδασμών των ανεμιστήρων! Πολύ προσεκτική αντιμετώπιση από μεριάς της Corsair, μακάρι να έδειχνε την ανάλογη προσοχή και στους ίδιους τους ανεμιστήρες στον τομέα αυτό! Οι σωληνώσεις Το σημειώσαμε στην προηγούμενη σελίδα ότι, οι σωληνώσεις καταλήγουν σε σταθερούς συνδέσμους και όπως μπορούμε να δούμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, αυτές μοιάζουν να είναι τελείως σταθερές. Με την ευκαιρία αυτού του κοντινού, βλέπουμε πόσο είναι το πάχος της σωλήνας σε σύγκριση με την διάμετρο που έχει το μεταλλικό σωληνάκι σύνδεσης του radiator. Αλλά στο θέμα μας, πράγματι στο ψυγείο η σύνδεση είναι "βράχος" και καλό είναι να μην δοκιμάσετε την αντοχή της! Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στο "block" ! Οι σωληνώσεις δεν είναι ακλόνητα συνδεδεμένες με αυτό! Φυσικά δεν εννοώ ότι βγαίνουν, κάθε άλλο, αλλά μπορούν να περιστραφούν γύρω από τον άξονά τους. Απόδειξη οι δύο φωτογραφίες που ακολουθούν. Όπως βλέπετε στην δεξιά φωτογραφία βάλαμε τις σωλήνες "σταυροπόδι" ! Αυτό διευκολύνει την εγκατάσταση της Corsair H80i GT καθώς μας δίνει την δυνατότητα, ανεξάρτητα από την θέση του radiator, να διατηρήσουμε πιο εύκολα το "block" σε θέση ορθής ανάγνωσης του logo του, που είναι και η καλύτερη καθώς, το ζεστό ψυκτικό βγαίνει προς τα επάνω! Περί ελαστικότητας των σωλήνων Με του που βλέπεις το μέγεθος των σωλήνων, η πρώτη σκέψη είναι ότι θα είναι πολύ δύσκαμπτες και πράγματι δεν είναι και από τις πιο..."πειθήνιες", καθώς έχουν μια τάση να μένουν ίσιες, για να το θέσω ευγενικά δηλαδή! Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν κάνουμε την "κίνησή" μας, αυτές θα αντισταθούν, αντίθετα, θα προσαρμοστούν και μάλιστα θα ακολουθήσουν την μέγιστη δυνατή καμπυλότητα χωρίς φόβο να τσακίσουν! Νομίζω ότι τόση ελαστικότητα είναι ...αρκετή ! Αν παρατηρήσετε το σχήμα των σωλήνων, παρά τον "βανδαλισμό" μας, δεν έχει αλλοιωθεί καθόλου! Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι υπάρχει μια κάποια τάση για να τσακίσει η σωλήνα και αυτό οφείλεται τόσο στο υλικό της, όσο και στο μαύρο "φράκο" της ! Βέβαια δεν μείναμε στις στατικές φωτογραφίες μόνο, δοκιμάσαμε και αν δουλεύει -"στεγνά" εννοείται ! ! ! Και δεν διαπιστώσαμε κανένα πρόβλημα, εδώ αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στην Corsair, που συνδύασε την εύκολη ροή του ψυκτικού, τις anti-kink απαιτήσεις, αλλά και την αισθητική, με ένα πολύ αποτελεσματικό τρόπο! Η επιπεδότητα του cold plate Είπαμε ήδη ότι η επιφάνεια της πλάκας του χαλκού που εξασφαλίζει την θερμική σύζευξη με την CPU μας, δεν έχει υψηλή λείανση, για την ακρίβεια έχει πολύ μικρή λείανση, γιατί ο σκοπός της κατεργασίας της είναι να σχηματιστούν αυτές οι τακτοποιημένες και "ομοεπίπεδες" αδιόρατες αυλακώσεις, έτσι ώστε οι κορυφές τους να έρχονται σε τέλεια επαφή με το heat spreader της CPU και οι μεταξύ τους αυλακώσεις, να "απορροφούν" την περίσσεια της θερμοαγώγιμης πάστας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια πάρα πολύ αποτελεσματική θερμική επαφή ! Στην δεξιά φωτογραφία βλέπουμε ότι η μηχανουργική ρίγα εντοπίζει μια κυρτότητα στο σχήμα της επιφάνειας του cold plate, ας την μετρήσουμε! Η επιφάνειά του έχει μια ομοιόμορφη "κυρτότητα" και το φίλερ μετράει 180μm προς την μια κατεύθυνση και 200μm προς την άλλη. Καθόλου άσχημα, αρκεί να έχουμε καλή επαφή σε πραγματικές συνθήκες! Πράγμα που θα το εξετάσουμε λίγο πιο κάτω! Το σύστημα στερέωσης του "Block" στην μητρική Είναι εμβόλιμη η αναφορά του ζητήματος αυτού εδώ, αλλά έχω καλούς λόγους ! Η Corsair έχει αναρτήσει ένα video σχετικά με την H80i GT και αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ, βρίσκεται στο 1:00"min - 1:45" τμήμα του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. Η στήριξη του Block bracket H Corsair έχει υιοθετήσει -από καιρό- μια αποτελεσματικότατη λύση στήριξης του ελάσματος με το οποίο στερεώνεται το block πάνω στη μητρική μας. Το block έχει περιμετρικά στην κάτω του πλευρά, μια σειρά εσοχές πάνω στις οποίες κλειδώνει το bracket στήριξής του. Το πλαστικό έλασμα που δείχνει το βελάκι, είναι ένα από τα τέσσερα που υπάρχουν και φροντίζουν να μένει στη θέση του το bracket, το οποίο το τοποθετούμε με οδηγό της εσοχές του block και τα "γατζάκια" που φέρει το bracket. Αρχικά βάζουμε το bracket και πιέζουμε ελαφρά, έτσι ώστε τα πλαστικά ελάσματα, να υποχωρήσουν και να επιτρέψουν στο bracket να περιστραφεί προς τα δεξιά. Με τον τρόπο αυτό τα γατζάκια του, μπαίνουν σε ένα οδηγό/λούκι και με λίγη περιστροφή ακόμα, τερματίζουν την διαδρομή τους στο stop που υπάρχει. Εκεί με την βοήθεια της πίεσης του πλαστικού ελάσματος, κλειδώνουν σε μια εσοχή που έχει το κάθε πλαστικό "τακουνάκι" που βλέπουμε στην περίμετρο του block. Στην θέση αυτή παραμένει σταθερό και χωρίς καμία..."εκδρομική" τάση! Το σύστημα είναι πολύ απλό, απίστευτα γρήγορο και κυρίως εξαιρετικά στιβαρό καθώς, το ανθεκτικό στη θερμοκρασία πλαστικό της βάσης του block, έχει πολύ καλή μηχανική αντοχή και επιπλέον, οι δυνάμεις σύσφιξης κατανέμονται περιμετρικά και το καταπονούν ελάχιστα. Η στήριξη του CPU back plate Θα αναφερθώ σε μια σημαντική λεπτομέρεια που δεν φαίνεται στο video. Το μεταλλικό σωληνάκι που περνά μέσα από τις οπές που έχει η μητρική, είναι διαμέτρου 3,66mm και μήκους 3,5mm. Πάνω σε αυτό το σωληνάκι βιδώνεται ο αποστάτης μέχρι που τερματίζει επάνω του, εγκλωβίζοντας την μητρική ανάμεσά τους. Απλό και αποτελεσματικό, όμως εδώ υπάρχει ένα θέμα: Η απόσταση μεταξύ της πατούρας που έχει το σωληνάκι και της κάτω πλευράς του αποστάτη είναι 3,5mm, όποτε συνυπολογίζοντας ότι το πάχος μιας μητρική μπορεί να είναι από 1,5(-) mm ~ 2(+) mm, μας περισσεύουν 2mm ~ 1,5mm αντιστοίχως, για να πατήσει ο αποστάτης στη μητρική. Με άλλα λόγια, ο αποστάτης δεν πατάει στη μητρική αλλά απέχει από αυτή μια απόσταση που μπορεί -ανάλογα με τη μητρική- να μεταβάλετε ~0,5mm και ίσως και περισσότερο. Εδώ αν βάλουμε στους λογαριασμούς μας ότι, η επιφάνεια επαφής του CPU heat spreader σε μια τυπική INTEL κατασκευή socket, απέχει σταθερή απόσταση (~8,0mm) από την άνω επιφάνειά της μητρικής, βλέπουμε ότι σε μια λεπτή μητρική, οι αποστάτες που βιδώσαμε στο CPU back plate, θα στέκονται λίγο ψηλότερα από ότι σε μια πιο παχιά μητρική. Συνεπώς οι δυνάμεις σύσφιξης του block -που ορίζονται από την διαθέσιμη διαδρομή των ελασμάτων στήριξης του bracket, μέχρι να τερματίσουν πάνω στους αποστάτες- στην πράξη θα εξαρτώνται από το πάχος της μητρικής! Σε μια λεπτή μητρική οι δυνάμεις θα είναι μικρότερες από ότι σε μια παχιά μητρική! Και το θέμα μας εδώ είναι ότι, αυτό το μισό χιλιοστό μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα της θερμικής σύζευξης της ψύκτρας με την CPU! Για πάμε λοιπόν τώρα με όλα αυτά κατά νου να δούμε πως συμπεριφέρθηκε το σύστημα στήριξης της Corsair H80i GT. H διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Πριν προχωρήσουμε στο ζήτημα αυτό, να θυμίσουμε ότι ο λόγος της κυρτότητας του cold plate είναι η καλύτερη εφαρμογή του, στα ελαφρώς κοίλα heat spreaders πολλών από τις σύγχρονες CPU. Βέβαια αυτό σημαίνει μια παραπάνω κατασκευαστική πρόκληση καθώς, αυτή η κυρτότητα δεν πρέπει να αποτελεί πρόβλημα όταν το heat spreader είναι επίπεδο, όπως π.χ. είναι η επιφάνεια του loader του "Ήφαιστου" ! Λίγο αντιφατικά τα πράγματα, αλλά ... μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις ! Η διασπορά της Stock ΤΙΜ Η φωτογραφίες τραβήχτηκαν μετά την πρώτη ομάδα δοκιμών όπου είχε προσομοιωθεί πάχος μητρικής ίσο με ~1,5mm. Η διασπορά είναι καλή και μόνο η υψηλή αντίθεση της φωτογραφίας εμποδίζει να καταλάβουμε την ποιότητά της, ευτυχώς τραβήχτηκε και άλλη φωτογραφία από άλλη γωνία. Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι, το block του Loader ακούμπησε σε όλη την επιφάνειά του αφήνοντας ένα ευδιάκριτο σημάδι, και ότι οι "γυμνές" περιοχές "αναρρόφησης" που άφησε η διαδικασία αποκόλλησης του block (μπορούμε να δούμε τον χαλκό), μαρτυρούν ότι είχαμε μια αρκετά ομοιόμορφη διασπορά. Βέβαια -όπως είχαμε πει- η πάστα είναι λίγο "στεγνή", γι' αυτό και δεν κάλυψε όλη την διαθέσιμη επιφάνεια, αλλά σίγουρα υπερκάλυψε την κρίσιμη περιοχή κάτω από την οποία υπάρχει το τσιπάκι του επεξεργαστή! Τα αποτελέσματα που έφερε στις μετρήσεις ήταν πάρα πολύ καλά ! Η διασπορά της Arctic MX-4 TIM Στις δοκιμές που έγιναν με την reference θερμοαγώγιμη που χρησιμοποιούμε (Arctic MX-4), είχαμε πολύ πιο διαφωτιστικές εικόνες. Κατ' αρχήν να δούμε την κατανομή της θερμοαγώγιμης για μια "μητρική" πάχους ~1,5mm: Και να συνεχίσουμε με τις δοκιμές προσομοίωσης μητρικής πάχους ~2mm, όπου είμαστε λίγο πιο άτσαλοι όταν ξεκολλήσαμε το block από τον Loader: Συμπέρασμα...δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, ανεξάρτητα με το πάχος της μητρικής, το "πάτημα" του cold plate πάνω στην τελείως επίπεδη επιφάνεια του Loader, είναι εξαιρετικό! Και στις δύο περιπτώσεις όπου επικρατούν διαφορετικές δυνάμεις σύσφιξης, η θερμοαγώγιμη έχει εξωθηθεί πλήρως επιτρέποντας την βέλτιστη επαφή του cold plate με τον Loader. Το σημαντικότερο όμως που αποκαλύπτουν οι φωτογραφίες αυτές είναι ότι το κυρτό cold plate, κάτω από την πίεση των δυνάμεων σύσφιξης, προοδευτικά "ίσιωσε" και πάτησε τέλεια, μέχρι τα άκρα, του τελείως επίπεδου Loader! ! ! Η κυρτή επιφάνεια του cold plate προσαρμόζεται τέλεια, σε όλες τις ενδεχόμενες επιφάνειες των CPU heat spreaders, ανεξάρτητα με το αν αυτές είναι κοίλες, επίπεδες, ή κυρτές! Στο σημείο αυτό, πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στο RnD τμήμα της Corsair καθώς, με την ελαστικότητα και το "ευπροσάρμοστο" του cold plate, έχει δώσει μια εξαιρετική λύση σε ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα στον τομέα αυτό ! Και χωρίς καμία διάθεση να "ευλογήσω τα γένια" μας εδώ στο TheLab, αυτές ακριβώς είναι οι περιπτώσεις που ανταμείβουν την προσπάθεια και το ερευνητικό πνεύμα, είναι οι στιγμές που η αποκάλυψη των κατασκευαστικών λεπτομερειών, αποκτά το βάρος που της αρμόζει, δικαιώνοντας τόσο τον κατασκευαστή και τον reviewer, όσο και εσάς, που υπομονετικά φτάσατε μέχρι εδώ ! Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα, δε μας πάει η ψυχή να σας αφήσουμε έτσι στα...γρήγορα! ! ! Θέματα συμβατότητας με κουτιά και μητρικές Εδώ δεν έχουμε να σημειώσουμε παρά μόνο δύο-τρία πράγματα: 1. Το βύσμα της USB διασύνδεσης με την μητρική μας ξεπερνά κατά ~7mm το όριο που θέτει η INTEL, συνεπώς μπορεί σε κάποια σπάνια περίπτωση να σας δημιουργήσει θέμα, οπότε καλό είναι να το προσέξετε. 2. Σε πολύ λεπτές μητρικές (π.χ. κάποιες mini ή micro ATX) υπάρχει περίπτωση η μητρική να έχει πάχος πιο λίγο από το 1,5mm,οπότε αξίζει το κόπο να πειραματιστείτε με την προσθήκη λεπτών πλαστικών ροδελών που θα τις περάσετε στα σωληνάκια του CPU back plate, πριν το τοποθετήσετε στην μητρική σας. Έτσι θα πετύχετε καλύτερες δυνάμεις σύσφιξης ακόμα και σε αυτή την οριακή κατάσταση. 3. Σε μητρικές με socket LGA 2011, όπου υπάρχουν μνήμες και προς την πλευρά των ΙΟ της μητρικής (προς την πίσω πλευρά του κουτιού), θα πρέπει να είσαστε προσεκτικοί με τις μνήμες που έχουν πολύ υψηλά heat spreaders, καθώς η H80i GT σε push-pull εγκατάσταση, "μπαίνει" μέσα στο κουτί ~10cm, με συνέπεια να "κρέμεται" πάνω από την CPU υπερκαλύπτοντας αυτές τις μνήμες, σε μια απόσταση που μπορεί -ανάλογα με το κουτί πάντα- να είναι -κατ' ελάχιστο- ~5cm από την μητρική. Βέβαια ακόμα και στην περίπτωση αυτή υπάρχουν λύσεις, αλλά τις αφήνω στη φαντασία σας! Οι ανεμιστήρες Στο συγκεκριμένο review, είχα αρχικά τη σκέψη -λόγω του Corsair Link που θα ήθελε τη δική του σελίδα- να μην αφιερώσω μια ξέχωρη σελίδα για τους ανεμιστήρες, όμως η Corsair είχε άλλα "σχέδια"! Στο ζήτημα αυτό όπως ίσως το καταλάβατε δεν είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι και αυτό όχι γιατί οι ανεμιστήρες δεν κάνουν την δουλειά τους, ίσα-ίσα μια χαρά την κάνουν, αλλά γιατί η εντύπωση από την υπόλοιπη κατασκευή της H80i GT είναι τόσο καλή, που κάποιες λεπτομέρειες των ανεμιστήρων απλά δεν "συνάδουν" στο ίδιο επίπεδο ποιότητας. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι οι πληροφορίες -παραδόξως- είναι λιγοστές και έτσι τα συμπεράσματά μας βασίζονται σε αυτά που δεν βλέπουμε. Για παράδειγμα, δεν βλέπουμε να δίνεται κάπου ο μέσος χρόνος ζωής ή ο τύπος των εδράνων, έτσι λογικώς υποθέτουμε ότι μάλλον αυτά "κινούνται" στα επίπεδα του μέσου όρου (50.000 h , Sleeve bearing), από την άλλη μεριά βέβαια, η ψύκτρα έχει εγγύηση πέντε ετών, όσο δηλαδή δίνουν και οι κατασκευαστές ανεμιστήρων με ποιοτικά έδρανα! Όπως καταλαβαίνετε θα χρειαστεί κάποια έρευνα! Εκτός αυτού, υπάρχουν και κάποια άλλα ζητήματα που θα θέλαμε να τα δούμε διαφορετικά, όχι -επαναλαμβάνω- γιατί και έτσι δεν είναι επαρκή, αλλά γιατί θα ήταν πιο ταιριαστά έστω και αν κόστιζαν λίγο παραπάνω! Αλλά ας αφήσουμε τις επιφανειακές υποθέσεις της πρώτης ματιάς και ας το ψάξουμε λίγο σοβαρότερα το θέμα! Τα έδρανα του ανεμιστήρα Όπως βλέπετε ο άξονας του ανεμιστήρα δεν είναι επισκέψιμος, είναι σφραγισμένος μέσα στο χυτευμένο πλαστικό του σώματος του ανεμιστήρα, έτσι ξεχνάμε το ενδεχόμενο λυσίματος και λίπανσής του. Όμως το "καλό το παλικάρι, ξέρει κι' άλλο μονοπάτι! [] Ας κάνουμε λίγη "πρακτική θεωρία" ! [] Ένας εύκολος τρόπος για να συμπεράνεις την ποιότητα ενός εδράνου, είναι να λειτουργήσεις τον ανεμιστήρα σε οριακές θέσεις που μεταβάλουν την σύνθεση των δυνάμεων που εξασκούνται στο άξονά του. Μη πάει το μυαλό σας σε τίποτε περίεργο, απλά μιλάμε για μια σύγκριση των στροφών του ανεμιστήρα στις ακόλουθες θέσεις: 1. Ο άξονας είναι οριζόντιος, το σώμα του ανεμιστήρα κατακόρυφο. 2. Ο άξονας είναι κατακόρυφος και ο ανεμιστήρας φυσάει τον αέρα προς τα κάτω. 3. Ο άξονας είναι κατακόρυφος και ο ανεμιστήρας φυσάει τον αέρα προς τα πάνω. Εάν ένας ανεμιστήρας είναι αδιάφορος στο πως τον βάζεις και συνεχίζει να έχει τις ίδιες στροφές παντού, τότε μιλάμε για μια εξαιρετική κατασκευή! Συνήθως όμως στην θέση (2) οι στροφές αυξάνουν ελαφρά σε σχέση με την (1) και στη θέση (3) οι στροφές λιγοστεύουν σε σχέση με την θέση (1) και ο αίτιος είναι η δύναμη της βαρύτητας και η αξονική δύναμη που εξασκείται στην φτερωτή από την μάζα του αέρα που αυτή προωθεί . Στην θέση (3), αυτές οι δυνάμεις είναι ομόροπες και φέρνουν το έδρανο του άξονα, σε μια οριακή κατάσταση αν δεν έχουν παρθεί τα κατάλληλα μέτρα αντιστάθμισής της (μαγνητικά συνήθως). Σε αρκετούς ανεμιστήρες που στην κατασκευή τους το κόστος έχει βαρύνουσα σημασία, επηρεάζοντας την τεχνολογία των εδράνων, παρατηρείται μείωση στροφών και ενδεχομένως και κάποιος ιδιαίτερος κραδασμός. Επανερχόμαστε λοιπόν στον ανεμιστήρα SP120L PWM της H80i GT, ο οποίος έδειξε ότι, οι στροφές του δεν μειώνονται αισθητά στην θέση (3) και δεν δείχνει να παράγει διαφορετικό κραδασμό στη θέση αυτή, οπότε από εδώ δεν έχουμε κάποιο αρνητικό συμπέρασμα, δεν ξέρουμε βέβαια αν έχει έδρανα υψηλής ποιότητας, είναι όμως πιθανό. Αλλά και απλά να έχει, οι 50.000 ώρες είναι ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, όμως, δεν παύει να θέλουμε να τα δούμε και καλύτερα! Τα αντικραδασμικά μέτρα Εδώ πραγματικά δεν έχουμε να πούμε απολύτως τίποτε γιατί ο ανεμιστήρας -σε αντίθεση με τους ομόλογούς του, της σειράς High pressure, που έχουν ελαστικά τακουνάκια στις γωνίες τους- δεν διαθέτει κανένα από αυτά και αυτό αποτελεί μια κύρια "διαφωνία" μας! Τα μέτρα καταστολής του θορύβου της φτερωτής Εδώ υπάρχουν ιδιαιτερότητες, σημειώνουμε δυο θετικά: 1. Την στρογγυλεμένη μύτη των ακροπτερυγίων, πράγμα που εφαρμόζεται σε πάρα πολλές κατασκευές με στόχο, την προοδευτική διάσπαση του περιμετρικού οριακού στρώματος του πλαισίου του ανεμιστήρα και την συνακόλουθη μείωση του αντίστοιχου θορύβου. 2. Την ελαφρά πάχυνση του χείλους προσβολής των πτερυγίων, που συμβάλει στην ακαμψία τους και μειώνει την τάση του οριακού στρώματος να αποκολληθεί από την επάνω πλευρά του πτερυγίου (suction side), με ευεργετική επίδραση στο θέμα του θορύβου. Αυτό το δεύτερο χαρακτηριστικό, μολονότι σημαντικό, είναι "κρυφό" καθώς, για να αναδειχθεί η παρουσία του, επιστρατεύτηκαν "έκτακτα" μέτρα! Εδώ θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί και άλλα μέτρα π.χ. winglets (έχουμε συζητήσει πολλές φορές γι' αυτά εδώ) και μάλιστα λόγω της υψηλής ταχύτητας του ανεμιστήρα, θα έφερναν σημαντική επίδραση στην μείωση του θορύβου! Ας ελπίσουμε ότι είναι στα επόμενα σχέδια της Corsair. Η στατική πίεση του ανεμιστήρα Εδώ, μπαίνουμε για πρώτη φορά με άλλες απαιτήσεις καθώς, έχουμε πλέον ένα τρόπο να την κρίνουμε! Όχι μη πάει το μυαλό σας σε πανάκριβους εξοπλισμούς, αυτοί είναι ακόμα άπιαστοι για τις δυνατότητές μας, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να αναζητούμε ένα τρόπο να μην αφήνουμε αυτή την παράμετρο ανεξέλεγκτη! Στο εργαστήριο του TheLab αναπτύχθηκε μια απλή μεθοδολογία, που μας δίνει έμμεσα μια εκτίμηση σε σχέση με την στατική πίεση που δηλώνει ο κάθε κατασκευαστής ανεμιστήρα. Φυσικά πάντα μιλάμε για συγκριτικά αποτελέσματα και όχι για απόλυτες μετρήσεις της στατικής πίεσης. Η ιδέα βασίζεται στο γεγονός ότι ένας ανεμιστήρας κατασκευασμένος να αποδίδει τα βέλτιστα σαν ανεμιστήρας radiator, όταν δουλεύει στον ελεύθερο αέρα θα συμπεριφέρεται διαφορετικά από ότι όταν θα τον μετρήσουμε πάνω στο radiator. Με βάση αυτό και κατ' αναλογία των διαγραμμάτων πίεσης / ροής που συνοδεύουν όλους τους επαγγελματικούς ανεμιστήρες, έγιναν δύο δοκιμές κάποιων ανεμιστήρων σε πλήρως ελεύθερη ροή και σε πλήρως φραγμένη ροή (η έξοδος του ανεμιστήρα είναι τελείως φραγμένη με ένα επίπεδο αντικείμενο). Το αποτέλεσμα που περιμένουμε να δούμε είναι ο ανεμιστήρας με την σχεδίαση για υψηλή στατική πίεση, όταν συναντήσει αντίσταση, να προσπαθήσει να την ξεπεράσει απορροφώντας περισσότερο ρεύμα προκειμένου να διατηρήσει τις στροφές του και να κάνει την δουλειά του! Αντίθετα, ένας ανεμιστήρας που είναι σχεδιασμένος για μεγάλη ροή κάτω από μικρή στατική πίεση, σχεδόν δεν θα καταλάβει ότι η έξοδός του είναι κλειστή, καθώς ο τρόπος που προωθεί τον αέρα είναι διαφορετικός. Έτσι δεν θα απορροφήσει παραπάνω ρεύμα καθώς οι στροφές του θα παραμείνουν πάνω κάτω ίδιες. Με βάση αυτά, μπορούμε να δούμε στο γράφημα που ακολουθεί μερικές χαρακτηριστικές τιμές. {Οι μπάρες που είναι κενές απεικονίζουν τα εργοστασιακά δεδομένα του ανεμιστήρα και οι μπάρες που είναι γεμάτες, δείχνουν τις τιμές που μετρήσαμε. Οι μετρήσεις του ρεύματος έγιναν με όργανο True RMS και δείχνει τόσο την AC όσο και την DC συνιστώσα του, και η μπάρα Current Delta %, δείχνει την ποσοστιαία αύξηση του ρεύματος λειτουργίας του ανεμιστήρα όταν αυτός βρεθεί σε αδυναμία να προωθήσει τον αέρα στην έξοδό του} Όπως βλέπουμε, άλλοι ανεμιστήρες σχεδόν δεν "αντιλαμβάνονται" την αλλαγή κατάστασης του airflow, και άλλοι με το που θα "δουν" αντίσταση στην έξοδό τους, αναλαμβάνουν να δουλέψουν πιο έντονα απορροφώντας περισσότερη ενέργεια προκειμένου να καταφέρουν να σπρώξουν τον αέρα. Βεβαίως εδώ έχουμε μια οριακή κατάσταση η οποία όμως είναι και η χαρακτηριστική που διακρίνει τους ανεμιστήρες High Pressure από τους High Airflow. Φυσικά, υπάρχουν και ανεμιστήρες σχεδιασμένοι να κάνουν και τις δύο δουλειές, όπως το "τερατάκι" της EBM-Papst, που τράβηξε δυόμιση φορές μεγαλύτερο ρεύμα, όταν βρέθηκε στα δύσκολα και έπρεπε να το κρατάω με δύναμη στο τραπέζι που χρησιμοποιήθηκε σαν εμπόδιο για να μην..."πετάξει" ! [] Ερχόμενοι τώρα να δούμε τι κατάφερε ο Corsair SP120L PWM, που ψύχει την H80i GT, διαπιστώνουμε ότι έκανε εξαιρετική δουλειά! Η δήλωση της Corsair ότι πρόκειται για ανεμιστήρα ειδικά σχεδιασμένο για radiator, αποδεικνύεται ακριβέστατη. Ο ανεμιστήρας όταν "δει" τα ζόρια, "πατάει γκάζι" και εξακολουθεί "ατάραχος" να κάνει την δουλειά του ! Αλλά θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά στη σχεδίασή του. Τα πτερύγια υψηλής στατικής πίεσης Μέχρι τώρα έχουμε μιλήσει αρκετές φορές για τον σχεδιασμό των πτερυγίων των ανεμιστήρων, και έχουμε δει ότι αυτός, είναι ο κρισιμότερος παράγοντας στον προσδιορισμό του χαρακτήρα του ανεμιστήρα. Στην περίπτωση όμως του ανεμιστήρα που έχουμε σήμερα στο πάγκο του TheLab, το σχέδιό του έχει τόσο ευδιάκριτα στοιχεία, που είναι μια ευκαιρία να τα δούμε από κοντά. Το ποσοστό κάλυψης της διατομής του ανεμιστήρα Στις δύο εικόνες που ακολουθούν, είναι το πρώτο "μυστικό" ενός ανεμιστήρα υψηλής στατικής πίεσης. Τα πτερύγιά του καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο το άνοιγμα του ανεμιστήρα, από το σημείο που ξεκινούν από το hub του κινητήρα, όπου βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία ότι το ένα πτερύγιο ξεκινάει κάτω ακριβώς από τη σημείο που τελειώνει το άλλο, μέχρι το άκρο των πτερυγίων που είναι πάρα πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Αν όλη αυτή η κάλυψη της διατομής του ανεμιστήρα, σας θυμίζει "παγίδα", δεν θα έχετε άδικο! Ακριβώς αυτό είναι ένας ανεμιστήρας υψηλής πίεσης, μια παγίδα, στην οποία όσος αέρας μπει δεν μπορεί να φύγει από πουθενά αλλού, παρά μόνον από το άνοιγμα που τον σπρώχνουν τα πτερύγια και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ας δούμε δυο ακόμα φωτογραφίες που δείχνουν ακόμα μια λεπτομέρεια. Η κλίση των πτερυγίων Δείτε στην αριστερή φωτογραφία πόσο μικρή κλίση έχουν στο άκρο τους τα πτερύγια. Η μύτη τους είναι σχεδόν παράλληλη με το επίπεδο του ανεμιστήρα και η συνέχεια του ακροπτερύγιου -εκμεταλλευόμενη το μεγάλο μήκος της- χαμηλώνει πολύ προοδευτικά προς τα μέσα, χωρίς να έχει απότομες αλλαγές κλίσης. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο εσωτερικό άκρο των πτερυγίων και εδώ, η κλίση είναι πολύ μικρή και ομαλή, εκμεταλλευόμενη όλο τα διαθέσιμο μήκος που της αναλογεί πάνω στο hub. Όλα αυτά συγκλίνουν στο να σπρώξουν τον αέρα προς τα πίσω και καθώς το ένα πτερύγιο διαδέχεται το άλλο, ο αέρας ακόμα και δυσκολία να βρει, δεν μπορεί να διαφύγει προς τα πίσω (προς την είσοδο του ανεμιστήρα), γιατί μια νέα ποσότητα έρχεται από το επόμενο πτερύγιο. Αυτή είναι η τεχνική, το πτερύγιο με τη μικρή του κλίση, πιέζει σαν "σπάτουλα" τον αέρα πάνω στο radiator, αυτός είναι και ο λόγος που οι ανεμιστήρες υψηλής πίεσης δεν έχουν πολλά πτερύγια, αλλά λίγα και πλατιά καθώς, στις διαθέσιμες διαστάσεις, η μικρή κλίση δεν συμβιβάζεται με τα πολλά πτερύγια. Το airflow Καλά όλα αυτά, αλλά με το airflow τι γίνεται; Η φτερωτή αυτή, φράζει όλη τη διατομή, από που θα περάσει ο αέρας για να πετύχουμε μεγάλο airflow! Η απάντηση είναι μία ... δεν θα περάσει !!! Ο λόγος είναι ότι μια τέτοια σχεδίαση είναι ασύμβατη με πολύ υψηλό airflow καθώς, ο τρόπος για να έχουμε μεγάλο airflow και υψηλή στατική πίεση σημαίνουν, ή ιδιαίτερα ογκώδεις κατασκευές, η εξωφρενικά θορυβώδεις, ή και τα δυο ταυτόχρονα! Σίγουρα δεν θα θέλατε να έχετε στο PC σας έναν ανεμιστήρα 120x38mm, που σπρώχνει 335cfm με πίεση 127 mmH2O...αν για να το πετύχει αυτό, πρέπει να στρέφεται με 11.000rpm, απορροφώντας 120 Watt και παράγοντας 78 dB(A) θόρυβο ! ! ! Οι κατασκευές που δίνουν υψηλό airflow, έχουν -πάντα για την χρήση σε PC- διαφορετική σχεδίαση και δεν έχει νόημα να βάλουμε ένα τέτοιον ανεμιστήρα σε ένα "σφιχτό" radiator όπως αυτό της σημερινής φιλοξενούμενής μας, γιατί απλά δεν θα τα καταφέρει να ωθήσει μέσα από το ψυγείο τον αέρα που λέει, γιατί το ονομαστικό airflow είναι μετρημένο στον ελεύθερο αέρα, χωρίς κανένα εμπόδιο! Με άλλα λόγια, αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο αέρα θα καταφέρει να περάσει ο ανεμιστήρας μέσα από το radiator και στο ζήτημα αυτό ο Corsair SP120L PWM αποτελεί -όπως είδαμε και στο προηγούμενο γράφημα- μια εξαιρετική λύση καθώς, ανταποκρίνεται άριστα ακόμα και σε οριακή φόρτιση! Και στο σημείο αυτό, πραγματικά φαίνεται ο λόγος της "διαφωνίας" μας, η Corsair έφτιαξε ένα προϊόν με πολύ καλές επιδόσεις και "δίστασε" να το εξοπλίσει με εκείνες τις λεπτομέρειες που θα αποτελούσαν την πινελιά που λείπει, για να μας αναγκάσει να "ψαχνόμαστε" για να βρούμε κάποιο, έστω ένα (!) μειονέκτημα! Ας σοβαρέψουμε όμως λίγο, για να κλείσουμε το θέμα του airflow των ανεμιστήρων, εξετάζοντας το τι συμβαίνει σε μια εν λειτουργία H80i GT. Το πλαίσιο του ανεμιστήρα Θα μου πείτε, τι το ενδιαφέρον μπορεί να έχει το πλαίσιο του ανεμιστήρα! Έχει και παραέχει, αν είναι ανεμιστήρας υψηλής πίεσης πάνω σε radiator και μάλιστα "σφιχτό", έχει ! Ο λόγος είναι η διαρροή αέρα (Air Leak), για να δούμε μερικές φωτογραφίες: Όπως βλέπετε στις δύο πλευρές, μεταξύ του πλαισίου του ανεμιστήρα και του radiator υπάρχει ένα κενό, από το οποίο μπορεί να περνάει ο αέρας και φυσικά, ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την πίσω πλευρά. Για να το "ψάξουμε" το θέμα χρησιμοποιήσαμε τα πλαίσια δύο άλλων κατεστραμμένων ανεμιστήρων, σαν shroud για να απομονώσουμε την είσοδο και την έξοδο του αέρα των ανεμιστήρων, έτσι ώστε στην περιοχή των ανοιγμάτων αυτών, να μην υπάρχουν ρεύματα αέρα άλλα, από αυτά του αέρα που περνά από τα συγκεκριμένα ανοίγματα. Και παρακολουθούμε τι βρήκαμε από την διαρροή της πλευράς Push, σε διαδοχικές φωτογραφίες, με αισθητήρα ένα πολύ λεπτό και μαλακό χαρτί. Πλησιάζουμε τον "αισθητήρα" μας πρώτα στο επάνω τμήμα του ανοίγματος και μετά στο κάτω: Από το άνοιγμα διαφεύγει αρκετός αέρας για να κάνει το χαρτάκι να "φτερουγίζει" έντονα! Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος από τον αέρα που σπρώχνει ο ανεμιστήρας προς το radiator, διαφεύγει πριν περάσει από αυτό και εκτός από αυτό, η πίεση του αέρα σε όλη την είσοδο του radiator είναι ελαφρά μικρότερη, από αυτήν που θα μπορούσε να πετύχει ο ανεμιστήρας αν ένα μέρος της δεν εκτονωνόταν από αυτά τα δύο ανοίγματα! Πάμε όμως να δούμε τι γίνεται και στην πίσω πλευρά που είναι ο Pull ανεμιστήρας. Εδώ βλέπουμε το ακριβώς αντίθετο φαινόμενο, ο πίσω ανεμιστήρας δημιουργεί τέτοια υποπίεση, που ρουφάει όλο τον αέρα που έρχεται από το radiator και του "περισσεύει κενό" κιόλας και μπορεί και ρουφάει και εξωτερικό αέρα ! Αυτό όμως, μειώνει ελαφρά την υποπίεση που θα μπορούσε να δημιουργήσει, αν δεν υπήρχαν αυτά τα ανοίγματα και αυτή η -έστω μικρή- αύξηση, θα σήμαινε μια ακόμα καλύτερη θερμική συμπεριφορά της ΑΙΟ, έστω και αν αυτή θα ήταν μικρή. Αν ο ανεμιστήρας είχε το κλασικό τετράγωνο πλαίσιο, δεν θα υπήρχε κανένα κενό και θα είχαμε λίγο πιο αποδοτική ψύξη! Θα μου πείτε ότι οι ανεμιστήρες αυτοί έχουν και κάποια συγκεκριμένη αισθητική, αλλά είμαι τις άποψης ότι η αισθητική δεν θα πρέπει να "βλάπτει" τη λειτουργικότητα, αλλιώς κάπου έχουμε χάσει το κύριο στόχο! Πιστεύω ότι αξίζει το κόπο, η Corsair έχοντας ένα τόσο καλό ανεμιστήρα, να του σχεδιάσει ένα πλαίσιο που θα αποτρέπει τις διαρροές αέρα, γιατί αυτός -άμα του δώσουν την "ευκαιρία"- μπορεί να πετύχει και καλύτερα αποτελέσματα! Και θα κλείσουμε την σελίδα των ανεμιστήρων με ένα θέμα που έχει να κάνει με την συμπεριφορά του κυκλώματος οδήγησής τους. Τα περιθώρια ρύθμισης των ανεμιστήρων Η Corsair έχει εφοδιάσει -όπως θα δούμε στην επόμενη σελίδα- την H80i GT με την δυνατότητα να ελεγχθεί μέσω προγράμματος, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να την ελέγξουμε και διαφορετικά και μάλιστα πολύ καλά! Έχοντας κατά νου ότι μια τέτοια compact ΑΙΟ είναι πολύ πιθανό να βρει θέση σε ένα HTPC υψηλών επιδόσεων, θελήσαμε να δούμε πόσο αθόρυβη μπορεί να γίνει. Να σημειώσουμε ότι δεν αλλάξαμε τις στροφές της αντλίας που την αφήσαμε στις μέγιστες στροφές της καθώς, δεν παράγει ιδιαίτερο θόρυβο, αλλά τους ανεμιστήρες τους κατεβάσαμε όσο πήγαινε (περίπου στις 840 rpm) όπου ο θόρυβός τους, πέφτει στα ~32dB(A), και φυσικά κάναμε κι' ένα fanless test, "έτσι να βρίσκεται" ! Ε τότε ήταν που μας "καρφώθηκε" η ιδέα να δούμε πόσο χαμηλά μπορούν να κατέβουν οι ανεμιστήρες! Τα αποτελέσματα ακολουθούν στο γράφημα που παραθέτουμε. Εδώ βλέπουμε ότι τα περιθώρια ρύθμισης μέσω PWM, ξεκινώντας από τα 12 Vdc, κυμαίνονται από 2.800 rpm, έως τις 830 rpm και καταλήγοντας σε τάση τροφοδοσίας των ανεμιστήρων τα 5Vdc, έχουμε -με μέγιστες στροφές τις 1310rpm- την δυνατότητα να κατέβουμε μέχρι τις 280rpm ! Οι ανεμιστήρες ξεκινάνε να δουλεύουν σωστά από τα ~4,30 Vdc, όπου οι στροφές τους είναι 240rpm! Παραθέτω δυο screen shots από τον παλμογράφο που χρησιμοποιήθηκε για να δούμε με ακρίβεια τη συμπεριφορά των ανεμιστήρων. Συνεπώς οι νέοι ανεμιστήρες της Corsair SP120L PWM που δροσίζουν την H80i GT -αλλά και άλλες ΑΙΟ-, έχουν τεράστια περιθώρια ρύθμισης και σου δίνουν την δυνατότητα να τους κάνεις ότι θέλεις! Μπορείς βάζοντας την αντλία σε quiet mode, να έχεις πραγματικά ένα dead silent HTPC, με...υδρόψυξη ! Ξέρω... τώρα έβαλα σε σκέψεις ορισμένους από εσάς... καλά να πάθετε, με εμάς που "μπλέξατε" ! Το " [ii[/i] " της [/i] " της Corsair H80i GT] Η Corsair στον τομέα του "αυτοματισμού" στα PC μας έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα που αναφέρονται τόσο σε hardware, όσο και στο συνοδό software, που ακούνε στο γενικό όνομα Corsair Link Βασική ιδέα του, είναι η ευελιξία και οι μεγάλες δυνατότητες ελέγχου, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ελέγχου των παραμέτρων λειτουργίας των PC, στους τομείς, τόσο του airflow και της ψύξης γενικότερα, όσο στον προαιρετικό έλεγχο του φωτισμού τους και όχι μόνον! Η ψύκτρα που σας παρουσιάζουμε σήμερα έχει την δυνατότητα να συνδεθεί με το αντίστοιχο hardware ( το Corsair Commander mini), αλλά μπορεί να λειτουργήσει και από μόνη της, σε συνεργασία με το Corsair Link Dashboard software κατεβάζοντας μια δωρεάν διατιθέμενη κόπια του, από το αντίστοιχο τομέα του site της εταιρίας. Οι δυνατότητες που παρέχει είναι αρκετές και θα τις δούμε επιγραμματικά στη συνέχεια. Στο σημεία αυτό, θέλω να ευχαριστήσω τον καλό φίλο pol77 που έκανε το κόπο να δημιουργήσει μια σειρά screen shots για να μας βοηθήσει! Το περιβάλλον του Corsair Link Dashboard είναι σε απαλές αποχρώσεις του γκρι, που προσωπικά δεν με "χαλάει" αν και θα το ήθελα λίγο πιο οξύ καθώς, έχει επιλεγεί μια ελαφρά εκτός εστίασης απόδοσή του. Το κέντρο της οθόνης καταλαμβάνει το PC "μας". Αριστερά έχουμε τις παραμέτρους / συσκευές του συστήματος που μπορεί να ελέγξει ή να παρακολουθήσει το πρόγραμμα, όπως είναι η αντλία, οι ανεμιστήρες και οι θερμοκρασίες του συστήματος καθώς και τον φωτισμό του Logo της Corsair που είναι πάνω στο block .Ακριβώς από πάνω υπάρχουν μια σειρά από τέσσερα tabs και δεξιά άλλα δυο. Πατώντας δεξιά στο configuration tab,ανοίγει ένα σύνθετο παράθυρο που εν προκειμένω αναφέρεται στην αντλία, για την οποία μπορούμε να δούμε το όνομα, την ομάδα συσκευών στην οποία ανήκει και τον τρόπο λειτουργίας της, πράγματα που τα ορίζουμε εμείς. Επίσης έχουμε ένα ενδεικτικό "αναλογικό" στροφόμετρο", με επιπλέον πληροφορίες για τις μέγιστες στροφές της και υπάρχει και ένα τμήμα του menu που για τη συγκεκριμένη συσκευή είναι ανενεργό. Στην οθόνη αυτή έχοντας επιλέξει -από αριστερά- τον ανεμιστήρα, μπορούμε στην δεξιά πλευρά να δούμε αλλά και να ορίσουμε τις παραμέτρους λειτουργίας του και μάλιστα, είτε επιλέγοντας ένα από τα ήδη έτοιμα profile λειτουργίας (quiet, balanced, performance κλπ), είτε να ορίσουμε εμείς σταθερά, ή μέσω μιας καθοριζόμενης καμπύλης λειτουργίας, τον τρόπο που θα δουλεύει ο ανεμιστήρας ανάλογα με την θερμοκρασία του συστήματος. Για παράδειγμα μπορείτε να δείτε στις δύο οθόνες που ακολουθούν την λειτουργία του συστήματος σε Quiet mode. Πρώτα την αντλία και μετά τους ανεμιστήρες. Η επόμενη "συσκευή" στα αριστερά, είναι ο αισθητήρας που δίνει την θερμοκρασία της ψύκτρας μας και στην δεξιά πλευρά βλέπουμε (και μπορούμε να επιδράσουμε) τις παραμέτρους ταυτοποίησης και λειτουργίας του. Και ερχόμαστε στον φωτισμό (του block στην περίπτωσή μας), όπου μπορούμε να ορίσουμε την απόχρωση που θέλουμε, χρησιμοποιώντας κατάλληλα τα slider στην δεξιά πλευρά της οθόνης. Εδώ έχουμε την επιλογή για σταθερό χρωματισμό, αλλά και για ανακυκλούμενη εναλλαγή χρωμάτων, αλλά επίσης -και είναι και το σημαντικότερο- μπορούμε να εξαρτήσουμε τον χρωματισμό από την θερμοκρασία του συστήματος, δημιουργώντας ένα χρωματικό κώδικα παρακολούθησής της. Στην οθόνη αυτή, έχουμε το φορτίο του επεξεργαστή μας και τις ανάλογες δυνατότητες παρακολούθησης και παραμετροποίησης της αντίδρασης του προγράμματος ελέγχου, σε περίπτωση υπέρβασης των ορίων που έχουμε προκαθορίσει, από ένα μικρό menu επιλογών που ξεκινούν από το σβήσιμο του υπολογιστή μέχρι την λειτουργία των ανεμιστήρων στο 100% τους. Οι δύο επόμενες οθόνες αναφέρονται στην θερμοκρασία του επεξεργαστή και της μητρικής μας. Όπου και εδώ έχουμε τις ανάλογες με πριν δυνατότητες . Η επόμενη οθόνη ασχολείται με τον ανεμιστήρα της CPU, με τις ανάλογες δυνατότητες και ευκολίες επιλογής στην δεξιά πλευρά. Αν δεν μας αρέσει η εικόνα του κουτιού που υπάρχει στο κέντρο της οθόνης μπορούμε να την αλλάξουμε. Επειδή όμως το κουτί σας δεν θα είναι κατ' ανάγκην της Corsair, έχετε την δυνατότητα να βάλετε στη θέση του μια "φωτογραφία του δικού σας κουτιού. Η εικόνα αυτή μπορεί να φαίνεται λίγο "άσχετη" , αλλά δεν είναι καθώς, -όπως θα δούμε πιο κάτω- τα εικονίδια των συσκευών του συστήματος που είναι στην αριστερή πλευρά της οθόνης, μπορούμε να τα μεταφέρουμε σε όποιο σημείο του κουτιού αντιστοιχεί η φυσική τους θέση! Επίσης έχουμε την δυνατότητα στην δεξιά πλευρά της οθόνης, να εμφανίσουμε ένα temperature monitor της θερμοκρασίας του επεξεργαστή μας και μάλιστα ανά πυρήνα. Όλες αυτές οι συσκευές που είδαμε, μπορούν να καταταχθούν σε κατηγορίες /ομάδες (groups). Οι συσκευές εντάσσονται στο αντίστοιχο group με απλό τράβηγμα και εναπόθεσή τους στην αντίστοιχη λωρίδα, της οποίας το όνομα είναι καθορίσιμο. Έτσι το εικονίδιο της κάθε ενταγμένης σε ομάδα συσκευής, αποκτά τον αντίστοιχο κωδικό αριθμό της ομάδας του που φαίνεται σε ένα μικρό κύκλο πάνω και δεξιά από το εικονίδιο. Το σύστημα ελέγχου που μας παρέχει το Corsair Dashboard, συμπληρώνεται από την δυνατότητα απεικόνισης των λειτουργικών παραμέτρων του συστήματος, σε πολλαπλά γραφήματα που απεικονίζουν την εξέλιξη των τιμών τους στην πορεία του χρόνου. Όλες αυτές οι τιμές μπορούν να κρατηθούν σε log-files και να εξαχθούν στο excel για παραπέρα επεξεργασία. Η παραμετροποίηση της λειτουργίας και της εμφάνισης του Link Dashboard γίνεται από την αντίστοιχη οθόνη. Στην οποία μπορούμε να ορίσουμε και συγκεκριμένα profile λειτουργίας, με όλες τις επιθυμητές παραμέτρους, και έτσι έχουμε την δυνατότητα να δημιουργήσουμε για κάθε ξεχωριστό τύπο χρήσης του PC μας, και το αντίστοιχο πρότυπο λειτουργίας και να τα ενεργοποιούμε κατά βούληση, χωρίς να χρειάζεται να επανακαθορίσουμε οτιδήποτε σε αυτό. Η υποστήριξη που παρέχει στο σύστημά μας το Corsair Link επεκτείνεται και στην παρακολούθηση αλλά και την κατά βούληση ενημέρωση των driver που αφορούν σε βασικές συσκευές του. Η καταληκτική οθόνη του προγράμματος μας δίνει την έκδοση του Corsair Link που χρησιμοποιούμε, καθώς και χρήσιμα link προς την Corsair και το Suppοrt της. Και αφού σας ξεναγήσαμε στα βασικά του προγράμματος ελέγχου που έρχεται μαζί με την ψύκτρα μας, θα σας αφήσουμε να δείτε μερικές χαρακτηριστικές εικόνες του, από ένα σύστημα "στημένο" με αυτό. Και θα κλείσουμε την μικρή αυτή παρουσίαση, με ένα screen shot που δείχνει μια συμπυκνωμένη εικόνα του συστήματός μας, υπό την προϋπόθεση πάντα, ότι μιλάμε για ένα πλήρες σύστημα που διαθέτει το αντίστοιχο hardware του Corsair Link. Δεν ξέρω πόσοι από τους φίλους του TheLab είναι αυτό που λέμε "Control Freaks", και φυσικά θα εκτιμήσουν τις πλήρεις δυνατότητες που παρέχει το Corsair Link, αλλά πιστεύω ότι αυτά που προσφέρει έχουν στόχο κάθε χρήστη που θέλει έστω και λίγο αυτοματισμό και ασφάλεια στο PC του, καθώς αυτό σημαίνει λιγότερα προβλήματα σε βάθος χρόνου! Για την εντύπωση χρήσης του Corsair Link, δεν έχουμε να σας πούμε κάτι ιδιαίτερο, μιας και οι δοκιμές μας γίνονται σε Loader και όχι σε PC, οπότε σας αφήνουμε την ευχαρίστηση της εξερεύνησης, όλη δική σας! Μετρήσεις Δεν σας το κρύβω ότι ξεκίνησα τις μετρήσεις πολύ περίεργος για τα πρώτα αποτελέσματα, γιατί η H80i GT είναι το πιο πρόσφατο μοντέλο σε μια σειρά εξέλιξης που μετράει αρκετά άλλα μοντέλα και χρόνο, συνεπώς περίμενα να δω τι το νέο έχει πετύχει η Corsair και δεν απογοητεύτηκα. Ήδη από την από κοντά παρουσίαση είδαμε κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά και τώρα είναι ή ώρα να δούμε συνοπτικά πως συμπεριφέρθηκε η ψύκτρα μας αντιμέτωπη με τον "Ήφαιστο". Οι δοκιμές που έγιναν είχαν σαν κύριο "στήσιμο" την διάταξη Push-Pull, μιας και έτσι έρχεται η ψύκτρα, αλλά φυσικά δεν παραμελήσαμε και τις άλλες δοκιμές σε Push και σε Pull που θα δείτε στον πίνακα που ακολουθεί, αλλά και άλλες ακόμα λίγο πιο extreme, που θα τις δούμε στη σελίδα του "Εις βάθος". Πιστεύω να έχετε πλέον εξοικειωθεί με τις αναγκαστικές συντομογραφίες που χρησιμοποιώ , αλλά καλού κακού να αναφέρω ένα δυο παραδείγματα, για τους νεώτερους της παρέας. 1. HoPusPulLo = Ho Pus-Pul Lo = Horizontal / Push-Pull / Low (Προσανατολισμός radiator / Διάταξη ανεμιστήρων / Air Flow ) Στις δοκιμές που έγιναν προσδιορίζεται πλέον και ο ακριβής προσανατολισμός του radiator, όσον αφορά στην θέση που έχει η είσοδος του θερμού υγρού που έρχεται από την αντλία και του ψυχρότερου που επιστρέφει προς αυτήν. 2. La_HUCD_PusPul_Me = Lateral (Hot Input>>Up, Cold Output>>Down) / Push- Pull / Medium Η προσθήκη αυτή έγινε για να μπορούμε να δούμε σε πιο προσανατολισμό το radiator αποδίδει καλύτερα. Και τώρα -ήσυχος πλέον - σας αφήνω να δείτε τα αποτελέσματα: Στον πίνακα υπάρχουν μερικές προσθήκες που διευκολύνουν την ανάγνωσή του. Η τιμές που αντιστοιχούν στη θερμική καταπόνηση που είναι πλησιέστερα στο TDP της ψύκτρας, έχουν περικλειστεί με ένα πορτοκαλί παραλληλόγραμμο και το χαμηλότερο Δθο είναι "φωτισμένο" με κίτρινο χρώμα. Η πρώτη εντύπωση είναι ότι η H80i GT τα πάει πάρα πολύ καλά! Οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές και πλησιάζουν τις θερμοκρασίες αρκετά μεγαλύτερων ΑΙΟ, στην δε ονομαστική επιφόρτιση (180 Watt), τα πάει εξαιρετικά! Ο βέλτιστος προσανατολισμός είναι ο κατακόρυφος με τις σωλήνες κάτω και ο αναμενόμενα χειρότερος ο οριζόντιος και ο λόγος είναι σαφής, η βαρύτητα συνεργαζόμενη με την αυξανόμενη πυκνότητα του υγρού ψύξης -καθώς αυτό κρυώνει-, σε κάποιους προσανατολισμούς βοηθάει την αντλία να κάνει πιο αποτελεσματική δουλειά! Εδώ έχουμε και μια "έκπληξη", ο πραγματικά χειρότερος προσανατολισμός είναι αυτός που πολλοί χρήστες προτιμούν γιατί είναι οπτικά πιο "καθαρός", δηλαδή αυτός, που οι σωλήνες είναι στην επάνω πλευρά (Ve_HDCD). Προφανώς ο τρόπος που κρυώνει το ψυκτικό υγρό, έχει την επίδρασή του και "απογοητεύει" τους "νοικοκύρηδες" χρήστες! Όμως -μιλώντας σοβαρά- οι διαφορές παραμένουν μικρές, δείχνοντας την ισορροπημένη σύνθεση της όλης ΑΙΟ και μάλιστα, αν δούμε το υψηλό airflow, οι βασικοί προσανατολισμοί ευρίσκονται όλοι μέσα στο " 0,33 oC μέγιστη διαφορά " , δείχνοντας ότι η αντλία της H80i GT κάνει πολύ καλά τη δουλειά της και επιτρέπει στο radiator να "αδιαφορεί " για τον προσανατολισμό του! Όλα αυτά μπορούμε να τα δούμε στο επόμενο γράφημα, στο οποίο έχουν γίνει κάποιες σημαντικές προσθήκες για να γίνει πιο λειτουργικό. Συγκεκριμένα, έχουν προστεθεί οι καταληκτικές τιμές και τα αντίστοιχα setup που έδωσαν αυτές τις τιμές, έτσι ώστε με μια μόνο ματιά, να βλέπεις το περί τίνος πρόκειται. Η διάταξη των καμπυλών έχει την πιο "δροσερή" κάτω και την πιο "φουντωμένη" επάνω, δίνοντας με ακρίβεια την κατάταξη όλων των setup και airflow στην μέγιστη επιφόρτιση, αλλά και στο κέντρο του γραφήματος μέσα στα κίτρινα πλαίσια, βλέπουμε το φάσμα διακύμανσης της θερμοκρασίας ανάλογα με το airflow, του καλύτερου setup. Πέρα από την ομαδοποίηση των καμπυλών που επιβάλουν τα διάφορα airflow, δυο πράγματα έχουν ενδιαφέρον. Πρώτον ότι, η θερμοκρασιακή κατάταξη των προσανατολισμών παραμένει η ίδια ( Ve < La < Ho < ReVe ) (Κατακόρυφα < Πλευρικά < Οριζόντια < Ανάστροφα Κατακόρυφα ) και δεύτερον ότι, το radiator έχει πολλά αποθέματα ακόμα! Αυτό φαίνεται -αρνητικά- και από εδώ, αν δούμε πως εξελίσσεται η διαφορά του Push setup σε σχέση με το Pull setup καθώς το air flow μειώνεται, αλλά κυρίως, επιβεβαιώνεται θετικά, με τις δοκιμές που υψηλού airflow που γίνονται κατά τον προσδιορισμό της θερμικής αντίστασης, όπου η βελτίωση άγγιξε τους 7 οC !!! Το βασικότερο συμπέρασμα που έχει και μεγάλη χρηστική άξια είναι ότι, η Corsair κάτι ήξερε όταν εξόπλισε την ΑΙΟ με δυο ανεμιστήρες, καθώς οι διαφορές ανάμεσα στις διατάξεις με ένα ανεμιστήρα, σε σχέση με τη διάταξη Push-Pull, ξεκινάνε -για το χαμηλό airflow- από τους σχεδόν +8 ο C στη VePusLo, για να φτάσουν τους "δεν τολμήσαμε να το μετρήσουμε", στη VePulLo ! Εδώ κλείνοντας την γενική σελίδα των μετρήσεων, σας προσκαλούμε στην επόμενη, όπου -πέρα από την ανάλυση αυτών που είδατε σε συντομία εδώ- έχουμε αρκετές ειδικές δοκιμές για περίεργους και μη, "τύπους" ! Μετρήσεις εις βάθος και γραφήματα Στις μετρήσεις που έγιναν στην Corsair H80i GT, όπως είναι φυσικό επικράτησε το Push-Pull setup και οι μετρήσεις κατά κύριο λόγο αναφέρονται σε αυτό, φυσικά έγιναν και επιπλέον μετρήσεις για να αποκτήσουμε μια πιο πλήρη εικόνα σε σχέση με τις δυνανατότητες χρήσης της ψύκτρας. Ας πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι βρήκαμε. Α. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: HoPusPulAll Table ) Η συμπεριφορά της H80i GT είναι τελείως γραμμική και παρά τα 350Watt, κρατιέται σε θερμοκρασίες πολύ χαμηλές για ψύκτρα 120mm. Βεβαίως αυτό οφείλεται στο μεγάλο πάχος της, πράγμα που είναι πλεονέκτημα, ακόμα και στο χαμηλό airflow, το Δθ των 48,5 ο C δεν θα πρέπει να μας απασχολεί καθώς, απλά είναι "υπερβολή" των ελέγχων που κάνουμε. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία να δούμε, είναι το τι γίνεται στο ονομαστικό TDP της ψύκτρας και εκεί, με θερμοκρασίες που κινούνται από 18,6 μέχρι 24,9 ο C, η ψύκτρα είναι "παγερά αδιάφορη" ! B.Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: LaPusPulAll Table ) Η ψύκτρα σε αυτό το προσανατολισμό πάει ελαφρά καλύτερα καθώς, η ροή του ψυκτικού υγρού βοηθιέται από την αυξανόμενη πυκνότητά του καθώς αυτό κρυώνει και έτσι η αντλία δουλεύει λίγο πιο αποδοτικά. Γ. Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα με τις σωλήνες κάτω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:VePusPulAll Table ) Αυτές οι μετρήσεις μπήκαν στον γενικό συγκριτικό πίνακα. Η ψύκτρα με κατακόρυφο το radiator και τις σωλήνες κάτω, πετυχαίνει την καλύτερη επίδοση, πράγμα που θα το βρουν οι προσεκτικοί φίλοι και στο manual της ψύκτρας. Μικρές διαφορές βέβαια, αλλά το ψάξιμο έχει το νόημά του, πράγμα που θα αποδειχθεί λίγο πιο κάτω! Δ. Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα με τις σωλήνες κάτω και τον ανεμιστήρα σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:VePusAll Table ) Η αφαίρεση του ενός ανεμιστήρα αποκαλύπτει μια τελείως διαφορετική κατάσταση, καθώς ο Push ανεμιστήρας χωρίς την βοήθεια του Pull, δεν κατορθώνει να σπρώξει την ίδια με προηγουμένως ποσότητα αέρα μέσα στο παχύ radiator. Αναμενόμενο αποτέλεσμα και ένας σοβαρός λόγος για να στήσουμε την H80i GT σε Push-Pull, ακόμα και αν χρειαστεί κάποια τροποποίηση στην τυπική εγκατάστασή της (π.χ. να μπει ο Pull ανεμιστήρας έξω από το κουτί ) Αν όμως αυτό δεν γίνεται, δεν σημαίνει ότι η Η80i GT δεν είναι μια καλή ψύκτρα (σε σχέση με τις ομόλογές της, καθώς οι ~80 ο C στα 350 Watt (!) δεν πρέπει να επισκιάζουν το γεγονός ότι στο ονομαστικό TDP (180 Watt), οι θερμοκρασίες της, κινούμενες από Δθ ~21 έως 28 ο C, είναι αρκετά παραπάνω από αποδεκτές! E. Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα με τις σωλήνες κάτω και τον ανεμιστήρα σε διάταξη Pull, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:VePulAll Table ) Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα στην "θεωρητική" περίπτωση που ο ένας ανεμιστήρας, μπει σε θέση Pull. Όπως βλέπετε δεν προχωρήσαμε στη δοκιμή του χαμηλού airflow γιατί ήδη από το μέσο, η θερμοκρασία των 50,3 οC, έδειξε την τάση των πραγμάτων. ΣΤ.Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα με τις σωλήνες επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:Re_VePusPulAll Table ) Και εδώ έρχεται η έκπληξη ! Και η "δικαίωση" του εξονυχιστικού ψαξίματος! Η ψύκτρα όταν το radiator τοποθετηθεί κατακόρυφα όπως πριν, αλλά με τις σωλήνες προς τα επάνω, που είναι μια πολύ συνηθισμένη τοποθέτηση (καθώς έτσι οι σωλήνες τακτοποιούνται με τρόπο που καλύπτει λιγότερο τα υπόλοιπα εξαρτήματα της μητρικής), τότε αποδίδει λιγότερο !!! Όχι φυσικά γιατί μας κάνει πείσματα, απλά η βαρύτητα παίζει τα δικά της παιχνίδια ! Ζ. Προσδιορισμός της θερμικής αντίστασης Rca, με το radiator κατακόρυφο και τις σωλήνες προς τα κάτω (Test code:VePusPulVar Table ) Εδώ φαίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό που είπαμε στην παρουσίαση περί των δυνατοτήτων του radiator. Τα αποθέματα ισχύος της ψύκτρας είναι εντυπωσιακά, καθώς κατέβασε την θερμοκρασία της 6,5 οC, στην τυπική δοκιμή της Rca! Η απόδοσή της αυτή, μας προκάλεσε και "κλείνοντας" τα αυτιά μας, κάναμε και μια δοκιμή στο μέγιστο airflow που μπορούν να δώσουν οι EBM Papst που χρησιμοποιούμε και ...η θερμοκρασία κατέβηκε άλλον ενάμιση σχεδόν βαθμό! Φυσικά αυτά τα airflow είναι "απαγορευτικά" για οικιακή χρήση, αλλά δεν παύουν να δείχνουν ότι η Corsair σχεδίασε μια εξαιρετική ΑΙΟ! H. Extra test 1: Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφαμε τις σωλήνες κάτω και τους εναλλακτικούς ανεμιστήρες (Scythe Slip Stream 120x25) σε διάταξη Push-Pull , σε διάφορα airflow και μέγιστη θερμική καταπόνηση. (Test code:Ex1_VePusPulVar Table ) Αυτή η δοκιμή ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες! Η ερώτηση του πως θα τα πάει η ψύκτρα με άλλους ανεμιστήρες, είναι κάτι που -για εμάς τουλάχιστον- είναι "εκ των ών ουκ άνευ"! Πήραμε λοιπόν δυο ανεμιστήρες Scythe Slip Stream 120χ25 και ... τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από ενδιαφέροντα! Με τους ανεμιστήρες να στρέφονται σχεδόν 600rpm λιγότερο από τους stock, η θερμική επιβάρυνση -σε φορτίο 360 Watt- ήταν μόνο ένα έως δύο βαθμοί, αλλά το ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι είχαμε υποδιπλασιασμό του θορύβου! Συνεπώς αυτό που είπαμε σε άλλη σελίδα, περί της δομής των πτερυγίων ψύξης του radiator (ότι έχουν περσίδες, αλλά αυτές δεν είναι πολύ "έντονες" και αφήνουν χώρο να περάσει ο αέρας), αποδεικνύεται ακριβές! Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι υπάρχουν και άλλα περιθώρια βελτίωσης των ανεμιστήρων, προς την κατεύθυνση του μεγαλύτερου airflow, χωρίς βέβαια να χαθεί ο χαρακτήρας της υψηλής πίεσης. Βεβαίως αυτό, είναι ζήτημα της Corsair, η οποία έχει αποδείξει ότι "ακούει" τους χρήστες και όχι μόνον, συνεπώς ...αναμείνατε ! Θ. Extra test 2: Μετρήσεις με εναλλακτικούς ανεμιστήρες (Scythe Ultra Kaze 120x38) σε διάταξη Push-Pull και το radiator κατακόρυφα με τις σωλήνες κάτω, σε μέγιστο airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code:Ex2_VePusPulΗι Table ) Το έχετε πλέον καταλάβει, ότι όταν ένα δείγμα δείχνει δυνατότητες, κάπου με προκαλεί να το "ξετινάξω", έτσι ήρθε η δοκιμή αυτή, που μας δείχνει τι μπορεί να κάνει η H80i GT αν της παρέχουμε περισσότερο airflow, με ανεμιστήρες υψηλής σχετικά πίεσης και airflow που το κόστος τους είναι "του κόσμου τούτου" ! Πήραμε δύο Scythe Ultra Kaze (120x38 mm) και είχαμε αποτελέσματα που δείχνουν ότι, σε συνθήκες άπλετης ευρυχωρίας μπορούμε να πάρουμε από την "πιτσιρίκα" της Corsair επιδόσεις που που κάνουν τα εξέχοντα μέλη της επόμενης κατηγορίας, να αισθάνονται πολύ άβολα! Βέβαια υπάρχει και ο θόρυβος, και αυτός διπλασιάστηκε! Αλλά οι συγκεκριμένοι ανεμιστήρες, δεν είναι και ότι το καλύτερο όσον αφορά στο θόρυβο! Στο σημείο αυτό είναι φανερό ότι το επόμενο βήμα βελτίωσης γενικά των ψυκτικών μέσων, μπορεί να έρθει με την αύξηση των διαστάσεων των ανεμιστήρων σε πάχος και να πάψουν αυτοί να είναι "προνόμιο" των επαγγελματικών κατασκευών υψηλών απαιτήσεων. Αν στο θέμα εμπλακεί η βιομηχανία των PC, με στόχο την απόδοση με ησυχία, θα έχουμε πολλά ενδιαφέροντα να δούμε! Ι. Extra test 3: Σύγκριση κάθετου και οριζόντιου προσανατολισμού σε εξαιρετικά χαμηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code:VeHo_PusPulULo Table ) Άφησα τελευταίο το test που αρκετοί από εσάς ίσως να το βρουν πιο ενδιαφέρον από όλα όσα κάναμε μέχρι εδώ. Το ερώτημα είναι: Αν εγώ θέλω να παίζω τα παιχνίδια μου στο σαλόνι, αλλά θέλω να δω και την ταινία μου, τι γίνεται, μπορώ να το κάνω ή η ψύκτρα θα διατυμπανίζει την ύπαρξή της! Η απάντηση είναι ότι, η H80i GT μπορεί να δουλέψει και σε "Dead Silent" mode, καθώς ο θόρυβος που κάνει με τους ανεμιστήρες στις 840rpm είναι μόνο 33,2 dB(A) και αυτό, ενώ διατηρεί τον επεξεργαστή μας σε ασφαλείς θερμοκρασίες, ακόμα και στα 240 Watt -που δεν είναι πιθανή κατανάλωση για την περίπτωση που εξετάζουμε- και τον έχει κυριολεκτικά "χαλαρό" στα αναμενόμενα Watt της θέασης μιας ταινίας (60 Watt)! Τεχνικά έχει ενδιαφέρον να δούμε ότι σε συνθήκες χαμηλού airflow, φαίνεται ότι η βοήθεια που δίνει στους ανεμιστήρες η φυσιολογική ανοδική πορεία του θερμού αέρα, υπερτερεί αυτής που παρέχει η βαρύτητα στην αντλία και έτσι, η οριζόντια τοποθέτηση είναι ~ 1,4 ο C δροσερότερη από την κατακόρυφη. Κ. Fan-less λειτουργία με το radiator σε οριζόντιο προσανατολισμό Νομίζω ότι μετά το πολύ χαμηλό airflow, έρχεται το ... καθόλου airflow! Για να μην κάνουμε διακρίσεις, δοκιμάσαμε για χάρη σας την ψύκτρα με τους ανεμιστήρες της ακίνητους και το αποτέλεσμα για τα 60 Watt θερμικής επιφόρτισης, ήταν αύξηση της θερμοκρασίας κατά 46,6 οC, πράγμα που είναι αναμενόμενο καθώς, οι ανεμιστήρες παρεμβάλλονται στην ελεύθερη ροή του αέρα και η δοκιμή δεν έγινε μέσα σε κουτί. Συνεπώς κλείνοντας αυτή την κατάδυση στις λεπτομέρειες των μετρήσεων, μπορούμε να πούμε ανεπιφύλακτα ότι, η Corsair με την Hydro SeriesH80I GT έχει μια πρόταση που μπορεί να "παίξει" σε όλα τα επίπεδα και μάλιστα με μεγάλες "απαιτήσεις" ! Πάμε όμως - ώρα είναι- να δούμε πως κατατάσσεται η φιλοξενούμενή μας . Συγκριτική κατάταξη Όπως κάθε φορά κάνουμε, να υπενθυμίσουμε ότι τα ραβδογράμματα που ακολουθούν πρέπει να διαβάζονται έχοντας πάντα κατά νου, και την σχεδιαστικά ορισμένη θερμική ισχύ των ψυκτρών που αναφέρονται και έχουμε τονίσει την ιδιαίτερη σημασία που έχει αυτό, όταν έχουμε να κάνουμε με ψύκτρες που διαφέρουν αισθητά από άποψη κατασκευής. Πέραν όμως αυτών και τουλάχιστον μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία προσαρμογής των μετρήσεων που έχουν γίνει με το προηγούμενο setup τροφοδοτικών(1) του "Ήφαιστου", θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι, κάποιες από της ψύκτρες που ακολουθούν, δεν έχουν μετρηθεί με το νέο setup τροφοδοτικών. Αυτές θα τις βρείτε να συνοδεύονται με ένα [ * ] το οποίο ελπίζουμε γρήγορα να το..."χάσουν" καθώς, ήδη τρέχει διαδικασία εκ νέου μέτρησής τους, με τη νέα σύνθεση τροφοδοτικών και ήδη δυο από τις ψύκτρες που είχαν [ * ], δοκιμάστηκαν στο νέο setup και θα τις βρείτε να συνοδεύονται πλέον με ένα ©. {(1): Οι λόγοι που επέβαλαν την αλλαγή αυτή, αναφέρονται διεξοδικά σε προηγούμενο review} Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη της Corair H80i GT το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! {Να σημειωθεί ότι στα ραβδογράμματα που ακολουθούν σαν κύριο setup της ψύκτρας θεωρείται αυτό με το οποίο έρχεται από τον κατασκευαστή, εδώ δηλαδή είναι το Push-Pull setup, και έχουμε προσθέσει και την συμπεριφορά της σε Push setup για τους φίλους που θα αποφασίσουν να το δοκιμάσουν.} Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθο και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Μόνο 4 οC πάνω από δύο πολύ καλές ΑΙΟ των 240mm, σε καμία περίπτωση δεν είναι ευκαταφρόνητο! Η Corsair H80i GT , κυριολεκτικά "σκούπισε" το τοπίο του ομόλογου ανταγωνισμού και εγκαταστάθηκε στην πρώτη θέση και δεν "αρκέστηκε" σε αυτό καθώς, ξεπέρασε κατά δύο σχεδόν βαθμούς ΑΙΟ που ανήκει στην επόμενη κατηγορία, (την πιο πρόσφατη ΑΙΟ που είδαμε εδώ)! Φυσικά αυτό δεν αποτελεί έκπληξη για εμάς -και ελπίζω μετά από εννιά σελίδες ανάλυση- ούτε και για εσάς! Η πολύ καλή κατασκευή του radiator, οι αποτελεσματικότατοι ανεμιστήρες και το εξαιρετικό block, έκαναν τη διαφορά. Νομίζω ότι η εικόνα μιλάει από μόνη της και δεν χρειάζονται πολλά λόγια, εκτός και αν αυτά είναι συγχαρητήρια προς την κατασκευάστρια, τα οποία τα απευθύνουμε χωρίς κανένα δισταγμό! Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθο, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Στο ζήτημα του θορύβου όμως, έρχεται η σειρά να "πληρώσουμε" το λογαριασμό των πολύ καλών επιδόσεων καθώς, ο θόρυβος που κάνει η H80i GT, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ανεπαίσθητος! Αντίθετα, η λειτουργία της σε υψηλό airflow είναι αισθητή, ευτυχώς δεν είναι τόσο ενοχλητική καθώς έχουν ληφθεί μέτρα κατά το σχεδιασμό της φτερωτής των ανεμιστήρων της, που περιορίζουν τις ενοχλητικές συχνότητες και αυτό που αντιλαμβάνεσαι είναι το φύσημα των ανεμιστήρων. Από εκεί και πέρα, καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι αυτά συμβαίνουν μόνο όταν η ψύκτρα δουλεύει σε μέγιστη απόδοση, όπου συνήθως υπάρχουν "παράπλευροι" θόρυβοι (βλέπε FPS games ! ), που απαλείφουν το πρόβλημα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η ψύκτρα με την βοήθεια του Corsair Link ή κάποιου fan controller, μπορεί να γίνει πολύ πιο διακριτική, έως ακουστικά ανύπαρκτη! Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή για να πάμε στην επόμενη σελίδα, όπου θα προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε σε μερικές παραγράφους την εμπειρία μας από την πολυήμερη συμβίωσή μας με την Corsair H80i GT . Επίλογος Και τώρα, μετά από αρκετές ημέρες που περάσαμε δοκιμάζοντας την Corsair Hydro Series H80i GT και δέκα σελίδες παρουσίασης, ήρθε η ώρα να συμπυκνώσουμε όλα αυτά σε μερικές προτάσεις. Θα το πω από την αρχή -άλλωστε το έχετε ήδη καταλάβει- η "πιτσιρίκα" της Corsair μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις! Η αισθητική της είναι διακριτική χωρίς να γίνεται ουδέτερη και δημιουργεί ένα αρμονικό σύνολο, που με τα διακοσμητικά του radiator "σπάει" τον όγκο της, δίνοντας την αίσθηση μικρότερου μεγέθους. Το ίδιο πνεύμα υποβάθμισης του αίσθησης του όγκου, εξυπηρετεί και το πολύ καλό sleeving των σωληνώσεων, και την τελική πινελιά την βάζει το φωτιζόμενο logo των "Πειρατών", που παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν alarm χρωματικού κώδικα, για την ένδειξη της θερμοκρασίας του συστήματος. Αλλά αν αυτά αποτελούν μια καλή "επιφάνεια" ή όχι, είναι θέμα υποκειμενικό, αυτό που είναι αντικειμενικό είναι η ουσία, για την οποία η πολυήμερη συμβίωσή μας μαζί της, μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα. Παρά το μικρό της footprint, η Corsair Hydro Series H80i GT στέκεται χωρίς να φοβάται τον ανταγωνισμό καθώς κατατάσσεται από τις πρώτες στην κατηγορία της και αμφισβητεί την θέση ΑΙΟ από την επόμενη κατηγορία. To διπλού πάχους ποιοτικό radiator της, έχει σημαντικά αποθέματα "ισχύος", είναι ικανό να κρατήσει ένα σύστημα σε θερμοκρασίες χαμηλές, ακόμα και αν του ζητήσουμε να απάγει υπερβολική θερμική ισχύ και παρουσιάζει ουσιαστική "αδιαφορία' για τον προσανατολισμό τοποθέτησής του, επιτρέποντας στους χρήστες με μικρά κουτιά να ασχοληθούν με τον υπερχρονισμό έχοντας κάθε λογική ασφάλεια! Οι σωληνώσεις του δεν έχουν καμία τάση να διπλώσουν και παρά το ότι αντιστέκονται στο λύγισμα, τελικά "υποκύπτουν" στα σχέδιά μας και μάλιστα λόγω του πάχους τους, έχουν την τάση να διατηρούνται στην μέγιστη δυνατή καμπυλότητα, επιτρέποντας την απρόσκοπτη ροή του ψυκτικού υγρού. Η αντλία της είναι είναι ήσυχη ακόμα και σε υψηλές στροφές καθώς, ο θόρυβος που παράγει υπερκαλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο ακόμα και ενός ήσυχου δωματίου και αν την δουλέψουμε σε μέσες στροφές, τότε γίνεται μη ανιχνεύσιμος. Το block και το cold plate αποτελούν την κατάληξη μιας μακρόχρονης εξέλιξης και πραγματικά αφενός μας εντυπωσίασε με την "προσαρμοστικότητά" του και αφετέρου γιατί, με το σύστημα στερέωσης που το συνοδεύει, ο χρήστης είναι σίγουρος ότι θα έχει μια πανεύκολη εγκατάσταση και πάντα με την σωστή πίεση και επαφή με το CPU heat spreader. Οι ανεμιστήρες της είναι σχεδιασμένοι ειδικά για radiator με πυκνή δομή και κάνουν θαυμάσια δουλειά και μάλιστα, με την πίεση που μπορούν να αναπτύξουν, εγγυούνται ότι θα εξακολουθούν να παρέχουν αρκετό αέρα στο radiator ακόμα και μετά από καιρό, έστω και αν δεν είμαστε της...τακτικής καθαριότητας! Και σαν κατακλείδα της πολύ καλής εικόνας, έρχεται και το συνοδό software (Corsair Link), που μας επιτρέπει να έχουμε πλήρως αυτόματο έλεγχο -κατά τις επιθυμίες μας- του συστήματος ψύξης και όχι μόνον! Βέβαια δεν είναι όλα "ρόδινα", υπάρχουν και κάποια προβλήματα που περισσότερο έχουν να κάνουν όχι με το ότι αφορούν σε κάτι ανεπαρκές, αλλά σε κάποια θέματα που θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, έτσι, για να μην στερούν ούτε το ελάχιστο από ένα εξαιρετικό σύνολο. Μιλάω βασικά για τους ανεμιστήρες και ειδικά για το σχεδιασμό τους, ο οποίος παρά το ότι στο ζήτημα της στατικής πίεσης είναι πολύ καλός, μοιάζει κάποια θέματα να έμειναν "εκτός", υποκύπτοντας ίσως σε ζητήματα "αισθητικής". Ζητήματα όπως αυτό της έλλειψης αντικραδασμικής προστασίας και ιδιαιτέρως, το θέμα της διαρροής του αέρα που οφείλεται στο σχήμα του πλαισίου των ανεμιστήρων, είναι πράγματα, που προς χάριν του υπόλοιπου συνόλου της H80i GT, θα ήταν πολύ καλή ιδέα η Corsair να τα κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά, όχι γιατί είναι ανεπαρκή, αλλά γιατί χαλάνε λίγο την εικόνα μιας εξαιρετικής πρότασης! Στο ίδιο πλαίσιο σκέψης, θα θέλαμε να δούμε έναν επανασχεδιασμό της φτερωτής των ανεμιστήρων, με λίγο περισσότερο βάρος στο air flow και την σχεδιαστική μείωση του θορύβου, γιατί από ότι φαίνεται, το radiator έχει αρκετά αποθέματα ακόμα, που μένουν ανεκμετάλλευτα! Επίσης θα θέλαμε να δούμε τις ψύκτρες να έρχονται με ένα σωληνάριο, από την πολύ καλή προεγκαταστημένη θερμοαγώγιμη πάστα. Και θα μας άρεσε να δούμε, τα ήδη διακριτικά καλώδιά της να ντύνονται με το ανάλογο sleeve. Και για να τελειώσω με τη "γκρίνια" ( ), να πω ότι ίσως θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα για την Corsair, να εφοδιάζει τα προϊόντα της με περισσότερες τεχνικές πληροφορίες καθώς, όπως και να το κάνουμε, το να έχεις μια ποιοτική και αποτελεσματική ψύκτρα με ένα λεπτομερέστατο manual εικοσιτεσσάρων σελίδων και να μην την συνοδεύεις με πληροφορίες που αφορούν θέματα όπως το flow rate της αντλίας, ή το MTBF αυτής και των ανεμιστήρων -για να αναφέρω μόνο δύο από αυτά που μου "έλειψαν"- απλά, δεν "ταιριάζει" ! Αλλά η τελική ουσία είναι μία! Ο χρήστης που σκέφτεται να μπει στην compact υδρόψυξη και ιδιαίτερα, αν το κουτί του δεν έχει χώρους για ΑΙΟ μεγάλου foot print, θα κάνει χάρη στον εαυτό του, αν δεν παραβλέψει την εξαιρετική πρόταση της Corsair! Στο σημείο αυτό να σας υπενθυμίσουμε ότι η Corsair Hydro Series H80i GT έχει πενταετή εγγύηση και την στιγμή που γράφεται αυτή η παρουσίαση, την βρίσκουμε στα Ελληνικά καταστήματα προς 113,29 €, του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της Η συσκευασία της ψύκτρας εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά της. Συμβατότητα με όλες τις πλατφόρμες, με μοναδική επιφύλαξη για το βύσμα USB. Σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη εγκατάσταση. Σύστημα εγκατάστασης με μεγάλη στιβαρότητα και ακρίβεια στην πίεση σύσφιξης. Δεν εμποδίζει την πρόσβαση σε βύσματα και κάρτες που είναι κοντά στο socket. Ανεμιστήρες υψηλής πίεσης προσαρμοσμένοι στις απαιτήσεις του radiator. Η τροφοδοσία και ο PWM έλεγχος, των ανεμιστήρων εξασφαλίζεται από καλώδιο που είναι ενσωματωμένο στο "block". Ο θόρυβος που παράγει, μολονότι αρκετά αισθητός στις υψηλές στροφές, δεν είναι ενοχλητικός. Cold plate με εξαιρετικά καλό "πάτημα", ανεξάρτητα του CPU heat spreader. Σωλήνες μεγάλης διαμέτρου που δεν διπλώνουν. Sleeving στις σωλήνες που εξυπηρετεί και λόγους anti-kink. Η θερμοαγώγιμη πάστα είναι ήδη τοποθετημένη στο block και έχει πολύ καλή θερμική αγωγιμότητα. Φωτιζόμενο logo στο block που ο χρωματισμός του μπορεί να "συνδεθεί" με την θερμοκρασία του συστήματος. Πολύ αποδοτικό radiator, το οποίο είναι συμβατό και με ανεμιστήρες παρόμοιας πίεσης και μεγαλύτερου airflow. Τα περιθώρια λειτουργίας του radiator είναι πολύ μεγάλα. Πολύ καλές επιδόσεις που είναι συγκρίσιμες με ΑΙΟ διπλάσιου footprint. Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο software ελέγχου. Η απόδοση του συστήματος επιτρέπει την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ σε πολύ χαμηλό airflow, χωρίς σημαντική θερμική επιβάρυνση. Εξαιρετικά αναλυτικές οδηγίες εγκατάστασης. Πενταετής εγγύηση. Το βύσμα USB ξεπερνά τα όρια του INTEL footprint. Δεν παρέχεται CPU back plate για την πλατφόρμα της AMD. Οι ανεμιστήρες της -σε ήσυχο περιβάλλον- κάνουν αρκετό θόρυβο στις υψηλές στροφές, που παραμένει αισθητός και στις μέσες. Οι ανεμιστήρες της δεν διαθέτουν κανένα αντικραδασμικό μέτρο (αν και δεν παρατηρήσαμε κάποιο σχετικό πρόβλημα). Ο σχεδιασμός του πλαισίου των ανεμιστήρων, χρειάζεται αναθεώρηση καθώς επιτρέπει air leak που μειώνει την απόδοση. Οι παρεχόμενες βίδες έχουν σπείρωμα UNC 6/32 το οποίο είναι δυσεύρετο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Δεν συνοδεύεται με επιπλέον θερμοαγώγιμη πάστα πέρα από αυτή που είναι προεγκαταστημένη στο cold plate. Η τιμή της, τηρουμένων των αναλογιών με τον ανταγωνισμό, θα θέλαμε να είναι χαμηλότερη. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά η Corsair Hydro Series H80i GT, δε μπορεί να είναι μικρότερη από: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grSeafalco15/07/2015
  2. Πρόλογος Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελληνική μυθολογία αποτελεί πηγή έμπνευσης σε πολλούς τομείς από τους οποίους δεν εξαιρείται και ο "χώρος" των προσωπικών υπολογιστών, όπου δίνεται "μάχη" ποιος θα προλάβει να κατοχυρώσει τα πιο εντυπωσιακά "ονόματα"! Αν υπάρχει όμως, μια εταιρία που που διεκδικεί άνετα την πρωτιά στην εμπνευσμένη αξιοποίηση της μυθολογίας μας, αυτή δεν είναι άλλη από την Raijintek, η οποία βαφτίζει όλα της τα προϊόντα "αντλώντας" ονόματα από το Αρχαιοελληνικό Πάνθεο. Ο λόγος, για την πρότασή της στον τομέα της υδρόψυξης που ακούει στο όνομα Triton. Πρόκειται για μια AIO 2x120 υδρόψυξη, η οποία συγκεντρώνει αρκετά και πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά και καινοτομίες που έχοντας κατά νου ότι, η συγκεκριμένη υδρόψυξη είναι και η πρώτη της Raijintek, έχουν ακόμα πιο βαρύνουσα σημασία, καθώς μας επιτρέπουν να "δούμε" τον τρόπο σκέψης μιας νέας εταιρίας για το πως μπορεί να εδραιωθεί σε μια αγορά που ήδη βρίθει από ανάλογα προϊόντα. Σε αδρές γραμμές θα μπορούσαμε να σημειώσουμε την πολύ πυκνή διάταξη των πτερυγίων του radiator, τους ισχυρούς ανεμιστήρες, και το "τεράστιο" διαφανές block / reservoir, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι όλοι οι σύνδεσμοι των σωληνώσεων είναι λυόμενοι! Εκεί ακριβώς διαλέγει "να δώσει την μάχη" η Raijintek, γιατί AIO υδροψύξεις έχουμε πολλές, οι "ανοιχτές" όμως και τροποποιήσημες από τον χρήστη, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Ακολουθήστε μας λοιπόν στις επόμενες σελίδες να δούμε από κοντά την Raijintek Triton, και τα "βασανιστήρια" που της ετοιμάσαμε στον πάγκο του TheLab.gr, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του "Λάμπη" μας! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Raijintek Triton. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, πολλά εκ των οποίων δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Βασικός στόχος αυτού είναι να έχουμε σε μια σελίδα συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών. Ο πίνακας των χαρακτηριστικών κλείνει με έναν υποπίνακα που μέχρι τώρα τον βλέπαμε στις παρουσιάσεις των αεροψυκτρών. Οι "Ψυκτικές παράμετροι" στο εξής θα συνοδεύουν και τις υδροψύξεις, γιατί -όπως είναι φυσικό- η ανάλυση των κατασκευαστικών παραμέτρων μιας υδρόψυξης, (όσον αφορά στις διαστάσεις και την διάταξη των ψυκτικών επιφανειών καθώς και στις αναλογίες που έχουν αυτές σε σχέση με την διατιθέμενη διατομή διέλευσης του αέρα ψύξης τους) παρουσιάζει ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον, τόσο για την εμβάθυνση στην συμπεριφορά μιας υδρόψυξης, όσο και για την σύγκριση μεταξύ τους αλλά και με τις λύσεις της καθαρής αερόψυξης. Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά θα συζητηθούν στη συνέχεια της παρουσίασης, αλλά πριν φύγουμε από εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή την φορά έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά πυκνή κατασκευή radiator, η οποία πραγματικά αποτελεί τεχνική πρόκληση όσο αφορά στην επιλογή των ανεμιστήρων, αλλά και στον συμβιβασμό με την καθ' όλα δικαιολογημένη τάση για "ήσυχα συστήματα" ! Η Raijintek Triton έχει διετή εγγύηση και μπορεί να βρεθεί στα Ελληνικά καταστήματα (σε ένα μόνο την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση αυτή) προς 79,90 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Η κατασκευάστρια έχει στο site της ένα σχετικό με την Triton teaser vιdeo που επιγραμματικά, δίνει αρκετές πληροφορίες για το αντικείμενο της σημερινής παρουσίασης μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συσκευασία και παρελκόμενα Η Raijintek Triton έρχεται σε μια καλαίσθητη και ευμεγέθη συσκευασία, με αρκετές πληροφορίες στις εξωτερικές πλευρές της. Αυτό που δεσπόζει φυσικά είναι το πραγματικά μεγάλο διαφανές "Block" και τα εισαγωγικά εδώ είναι εσκεμμένα, καθώς αυτός ο διαφανής κύβος πέρα από την την αντλία και το block, ενσωματώνει και ένα reservoir. Αυτό, σε συνδυασμό με τα επίσης ευδιάκριτα λυόμενα ρακόρ, δηλώνει απερίφραστα ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη ΑΙΟ! Ξεκινάμε από τις δυο -"ίδιες"- μεγάλες πλευρές που μας δίνουν μια καλή εικόνα του τι θα αντικρίσουμε ανοίγοντας την συσκευασία. Αρκετές επιγραμματικές πληροφορίες για την κατασκευή και τα "χαρίσματα" της ψύκτρας, και μια -ομολογουμένως- "σπατάλη" χώρου, καθώς από άποψη κειμένου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και καλύτερα, αλλά δεν πειράζει, γιατί αυτό που θα μας αποζημιώσει είναι "πίσω" από τις φωτογραφίες! Συνεχίζουμε με τις δύο μικρές πλευρές, όπου διακρίνουμε ένα κοντινό στην Triton, με ένα έντονο υπαινιγμό για τις αισθητικές δυνατότητες που συμπεριλαμβάνονται στο "πακέτο", και φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ψύκτρας μας καθώς και την πληροφορία ότι η υδρόψυξή μας είναι Γερμανικής σχεδίασης, αλλά όπως επιβάλει το "κυνήγι" του περιορισμού του κόστους κατασκευής, είναι Ασιατικής υλοποίησης, συγκεκριμένα κατασκευάζεται στην Taiwan. Και κλείνουμε με τις δύο άλλες μεγάλες πλευρές, όπου στην μία έχουμε μια εργονομικότατη πτυσσόμενη χειρολαβή να συντροφεύει ένα πιο διαφωτιστικό κείμενο για τα χαρακτηριστικά της ψύκτρας, και στη άλλη κρύβεται μια μικρή αλλά ευχάριστη έκπληξη! Ο Τρίτωνάς μας δεν αρκείται μόνο στη δυνατότητα προσαρμογής της λούπας του που του χαρίζουν τα λυόμενα ρακόρ, αλλά προχωρά και στον αισθητικό τομέα, δίνοντάς μας την δυνατότητα να χρωματίσουμε κατά το προσωπικό μας γούστο το υγρό ψύξης! Σε αυτή τη φωτογραφία δεν μας ξεφεύγει της προσοχής ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και σε "γυμνή" άνευ ανεμιστήρων έκδοση, την Triton Core Edition, ένα πιθανό λόγο του γιατί το κάνει αυτό, θα έχουμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην σελίδα των μετρήσεων. Ομολογουμένως αυτές οι πρώτες ματιές μας έχουν δώσει ένα γερό κέντρισμα στην περιέργειά μας, οπότε πάμε στα γρήγορα να δούμε τι κρύβει το κουτί της "Πανδώρας"! Η κούτα στον πάγκο... άνοιγμα.... και ανάμικτα συναισθήματα! Η προστασία των περιεχομένων είναι "στοιχειώδης" καθώς όλα τα κρίσιμα εξαρτήματα (radiator , block) προστατεύονται μόνο από το χαρτόνι της συσκευασίας. Παρά το γεγονός ότι είναι τακτοποιημένα "κολλητά" με αυτό, δεν παρεμβάλλεται κανένα επιπρόσθετο στρώμα προστασίας και οι κάποιες φυσαλίδες που υπάρχουν, απλά βοηθάνε στο να μην μετακινούνται τα εξαρτήματα μέσα στο κουτί ! Βέβαια είναι γνωστό ότι οι αποστολές των ψυκτρών γίνονται μέσα σε πρόσθετο κουτί που έχει τα απαραίτητα προστατευτικά, αλλά προσωπικά θα προτιμούσα πολύ περισσότερο να μην υπάρχει η χειρολαβή -αν το θέμα μας είναι το κόστος- και να υπάρχουν δυο επιπλέον στρώματα από χαρτόνι, ή αφρώδες πολυμερές, στα επίμαχα σημεία. Αλλά ας αφήσω τη "γκρίνια" και να πάμε να δούμε το νέο "όπλο" της Raijintek, ή για να είμαι ακριβέστερος, τα παρελκόμενά του. Αριστερά έχουμε τον οδηγό χρήσης, ο οποίος σε δέκα γλώσσες (της Ελληνικής μη συμπεριλαμβανομένης) εξηγεί σύντομα αλλά με επάρκεια και αρκετά σκίτσα την ούτως η άλλως, εύκολη διαδικασία εγκατάστασης, τον οδηγό μπορείτε να τον κατεβάσετε και από εδώ. Τακτοποιημένες σε σακουλάκια οι απαραίτητες βίδες για την στερέωση των εξαρτημάτων μεταξύ τους και προς την μητρική, αλλά και στο κουτί. Υπάρχουν φυσικά το backplate για την στερέωση του bracket του "block" και ένα σακουλάκι με θερμοαγώγιμη πάστα που -δυστυχώς στο όνομα της οικονομίας- αρκεί για μια μόνο εγκατάσταση, και μια μικρή πλαστική σπάτουλα, που έρχεται να "γλυκάνει" την κατάσταση καθώς θα μας βοηθήσει, αυτή η μοναδική δόση της πάστας να εφαρμοστεί εύκολα και αποτελεσματικά! Εδώ να παρατηρήσουμε ότι οι βίδες για την στερέωση των ανεμιστήρων έχουν αντιοξειδωτική επίστρωση μαύρου χρώματος, είναι φρεζάτες και παραδόξως έχουν σπείρωμα Μ3, καθώς αυτό το σπείρωμα έχει επιλεχθεί στο radiator. Τα παρελκόμενα συμπληρώνονται από τους δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton και μια μικρή έκπληξη ! Η Raijintek εφοδιάζει την Triton με τρία μπουκαλάκια που περιέχουν διαφορετικού χρώματος χρωστικές για το υγρό ψύξης. Κίνηση λογικότατη, μιας και το διαφανές του "block" αλλά και των σωληνώσεων, το "ζητάνε" ! Η χρήση τους είναι εύκολη και η ποσότητα της χρωστικής αρκετή έτσι ώστε να επιτρέπει ακόμα και πειραματισμούς (με σταγόνες βέβαια ! ) για την δημιουργία και χρωματικών συνδυασμών ! Είναι όμως ώρα να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτό που τόσο επιμελώς αποφύγαμε μέχρι τώρα, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα να γνωρίσουμε από κοντά το "παιδί του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης" ! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9. Συμπεράσματα και βαθμολογία Η Raijintek Triton από κοντά Κοιτάζοντας συναρμολογημένη την Raijintek Triton, αυτό που κυριαρχεί στις πρώτες εντυπώσεις είναι το "τεράστιο" διαφανές "block" με την τάπα πλήρωσης και η καλαίσθητη αντίθεση του μαύρου με το λευκό στο radiator. Εμείς όμως δεν είμαστε εδώ για να μείνουμε στις πρώτες εντυπώσεις ! Πάμε λοιπόν να δούμε από κοντά ένα ένα τα εξαρτήματα της υδρόψυξης μας με τη βοήθεια των φωτογραφιών που για μια ακόμα φορά τράβηξε η φίλη karmen1983, την οποία ευχαριστώ πολύ τόσο για την υποστήριξη , όσο και για την υπομονή! Το radiator. Από τα τεχνικά στοιχεία που δίνει η κατασκευάστρια δεν υπάρχει κάτι σχετικό με την δομή του radiator, έτσι η πρώτη οπτική εξέτασή του, μας έκανε εντύπωση. Οι εξωτερικές διαστάσεις του radiator είναι: 274 x 120 x 32 mm [L x W x H], αυτό -αφού "αφαιρεθούν" οι αναδιπλώσεις του πλαισίου στήριξης των ανεμιστήρων- μας δίνει σαν εσωτερικές / ενεργές διαστάσεις τις ακόλουθες: Πλάτος= 234mm, Ύψος= 106,8mm και Πάχος= 16,2mm. Σε αυτό το ύψος των ~108mm υπάρχουν για την κυκλοφορία του ψυκτικού υγρού, ούτε λίγες ούτε πολλές, 18 πεπλατυσμένες σωλήνες πάχους 1,5mm που αφήνουν μεταξύ τους ένα διάκενο 4,5mm. Οι σωληνώσεις αυτές ψύχονται από συγκολλημένα σε αυτές πτερύγια παράλληλης αναδίπλωσης, τα οποία, αριθμώντας ένα πλήθος 212 αναδιπλώσεων στο διαθέσιμο μήκος των 234 mm, καταλήγουν να έχουν διάκενο μεταξύ τους λιγότερο από 1mm, δίνοντας μια πυκνότητα ~23 fins/Inch (9 fins/cm)! Αν μη τι άλλο, έχουμε να κάνουμε με μια πολύ "πυκνή" διάταξη των ψυκτικών επιφανειών, πράγμα που προϊδεάζει για απαιτήσεις υψηλής "στατικής" πίεσης προς τους ανεμιστήρες που συνοδεύουν το radiator. Πράγματι, από την απόσταση των ενδιάμεσων οπών στήριξης των ανεμιστήρων (15mm) φαίνεται ότι η Raijintek φρόντισε τα πλαίσια των ανεμιστήρων να ακουμπάνε μεταξύ τους για να μην χάνεται πίεση από το κενό ανάμεσά τους. Σε αυτό το κοντινό των fittings του radiator, βλέπουμε ότι αυτά είναι 10/13 - G 1/4", διάσταση διαδεδομένη στις custom υδροψύξεις, βεβαίως θα προτιμούσαμε να ήταν μαύρου χρώματος αλλά δεν θα επιμείνουμε καθώς το block έχει αρκετές "ανοιχτόχρωμες νότες" ! Οι υποδοχές για τις βίδες είναι μέσα σε κωνική εσοχή που θα τις οδηγήσει εύκολα στο σπείρωμα Μ3 που τις "περιμένει" στο βάθος. Η επιλογή της διάστασης Μ3 επιτρέπει μαι μεγαλύτερη ανοχή τοποθέτησης καθώς, οι οπές στερέωσης που έχει το πλαίσιο των ανεμιστήρων είναι για Μ4 βίδες. Το "Block" Αυτός ο κύβος με την διαφάνειά του, πραγματικά μαγνητίζει... τα βλέμματα! Αλλά το σημαντικό είναι αλλού και δεσπόζει στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Φυσικά δεν αναφέρομαι στο λογότυπο της εταιρίας, αλλά στην βιδωτή τάπα πλήρωσης και τα αντιστοίχως λυόμενα ρακόρ των επίσης διαφανών σωλήνων διασύνδεσης του block με το radiator. Και η τάπα και τα ρακόρ έχουν εξωτερικά διαμορφωθεί με κανελάζ (αυτό το πυραμιδοειδές ανάγλυφο) που επιτρέπει και εμμέσως -πλην σαφώς- δηλώνει ότι η επέμβαση σε αυτά (λύσιμο / σφίξιμο) γίνεται μόνο με το χέρι ! Σε κάποιες αρχικές παρτίδες της Triton, υπήρχε ένα Sticker κολλημένο πάνω στην τάπα που προειδοποιούσε για την ενδεχόμενη απώλεια εγγύησης αν η τάπα άνοιγε, πράγμα βεβαίως ασύμβατο με την βασική ιδιότητά της (customization) που προϋποθέτει το άνοιγμα αυτής της τάπας! Ευτυχώς, αυτό διορθώθηκε άμεσα μετά τις εύλογες απορίες των χρηστών και reviewers, και έτσι το sticker αυτό βγήκε. Παρ' όλα αυτά, εφόσον αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε τα μελάνια για να δώσετε χρώμα στο ψυκτικό υγρό, θα πρέπει να το κάνετε με λογική προσοχή καθώς, η εξάσκηση υπερβολικής δύναμης (που σημαίνει τη χρήση εργαλείου!), αφενός δεν είναι απαραίτητη, γιατί η τάπα στεγανοποιεί με εσωτερικό o-ring και αφετέρου, μάλλον θα σας δυσκολέψει σε περίπτωση που χρειαστείτε RMA ! Αλλά ήρθε η ώρα να δούμε την περιώνυμη διαφάνεια! Στην αριστερή φωτογραφία έχουμε σε πρώτο πλάνο το εσωτερικό του "block" , ή για να μιλήσω ακριβέστερα , το εσωτερικό του reservoir, γιατί στην πράξη αυτός ο κύβος αποτελεί και το tank της Triton, πράγμα απαραίτητο σε μια "ανοιχτή" υδρόψυξη! Διακρίνουμε λοιπόν την αντλία στο "κέντρο" του, διάφορες εσωτερικές διαμορφώσεις για την διευθέτηση της ροής του υγρού ψύξης και δεξιά και αριστερά βλέπουμε τα άκρα του bracket στήριξης αυτής της "3 σε 1" κατασκευής (block, pump, reservoir), πάνω στο πλαίσιο / bracket υποδοχής, που θα στερεωθεί με την βοήθεια του back plate πάνω στη μητρική μας. Στην δεξιά φωτογραφία έχουμε μια λεπτομέρεια αυτού του ελάσματος και της βίδας στερέωσής του, η οποία να σημειώσουμε ότι είναι σταθερά στερεωμένη επάνω του με μια ασφάλεια στην κάτω επιφάνεια του ελάσματος, έτσι δεν υπάρχει φόβος να χαθεί και κυρίως, διευκολύνει πάρα πολύ κατά την εγκατάσταση. Τόσο το μεγάλο πάχος του ελάσματος αυτού, όσο και το γεγονός ότι η βίδα έχει σπείρωμα συγκεκριμένου μήκους (μετά το σπείρωμα η διάμετρος του σώματος της βίδας αυξάνει και έτσι δημιουργείται ένα "stop"), σημαίνουν ότι εμείς βιδώνουμε την βίδα μέχρι το τέρμα της διαδρομής της και τα θέματα της ελαστικότητας -που είναι αναγκαία στην στερέωση πάνω στην μητρική- τα αναλαμβάνει το πλαίσιο (bracket). Αλλά επειδή διαφάνεια σημαίνει και φως, ας το δούμε και αναμμένο... ...να ζεσταίνεται πάνω στον Ήφαιστο! Οι κόκκινες αποχρώσεις οφείλονται στο lazer pointer που χρησιμοποιήθηκε για να αναδειχθούν οι εσωτερικές λεπτομέρειές του, αλλά τελικά απεδείχθη χρήσιμο και σε κάποια χρωματικά effect ! Ας πάμε όμως να δούμε και το ίδιο το block, την επιφάνειά του δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το heat spreader της CPU. Επιφάνεια "καθρέφτης", ακόμα και πίσω από το προειδοποιητικό sticker, αλλά "γυμνό" μας δείχνει μια καλή δουλειά όσον αφορά στο φινίρισμα, στο σωστό "χώνεμα" των οκτώ βιδών που το συγκρατούν πάνω στην πλαστική βάση του, αλλά και κάποιες λεπτομέρειες στην κατασκευή των βιδών στήριξης του bracket (stop σύσφιξης, "ασφάλεια") στις οποίες αναφερθήκαμε προηγουμένως. Βεβαίως οι σημαντικές λεπτομέρειες πάνε πέρα από την υφή της επιφάνειάς του, στην διαμόρφωσή του και κυρίως, κρύβονται στο εσωτερικό του, αλλά γι' αυτά θα περιμένετε μέχρι την επόμενη σελίδα! Οι ανεμιστήρες Ο τρίτος παράγοντας σε μια υδρόψυξη, αλλά όχι σε σημασία, καθώς είναι αυτός που πρακτικά μας δίνει την δυνατότητα να ρυθμίσουμε την αποδοτικότητά της και ο μόνος, που θα μας επιτρέψει να συνδυάσουμε την θερμική της συμπεριφορά με την ηχητική επίδρασή της. Όπως ήδη είπαμε περιγράφοντας το radiator, στην Triton ο σχεδιασμός τείνει στην χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη "στατική" πίεση, η οποία -δυστυχώς- κατά κανόνα σημαίνει υψηλό ρυθμό περιστροφής και αυξημένο θόρυβο. Ας πάμε λοιπόν να τους γνωρίσουμε από κοντά! Επτά πτερύγια με αρκετά μεγάλη κάλυψη της διαθέσιμης διατομής του ανεμιστήρα, στρέφονται από ένα σχετικά δυνατό κινητήρα σε περίπου 2550 rpm. Αυτά, σε συνδυασμό με το σχήμα των πτερυγίων σημαίνουν αρκετά μεγάλο air flow και μάλιστα ακόμα και κάτω από τους περιορισμούς που θέτει στην ροή αυτή το αρκετά πυκνό radiator! Βεβαίως ο σχεδιασμός αυτός δεν φημίζεται για την ηχητική διακριτικότητά του, αλλά ας το δούμε αυτό αργότερα! Και ερχόμαστε σε ένα θέμα που πράγματι μας έκανε να απορήσουμε. Οι δύο ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Triton, δεν είναι ανεξάρτητοι! Ουσιαστικά αποτελούν ένα ηλεκτρικά συνεργαζόμενο ζευγάρι καθώς καταλήγουν σε ένα κοινό καλώδιο τροφοδοσίας. Η διάταξη αυτή εξυπηρετεί τον κοινό χειρισμό των ανεμιστήρων και ο λόγος που δεν επελέγη από την κατασκευάστρια η λύση ενός Fan Y-Spliter, διακρίνεται στην αριστερή φωτογραφία. Οι ανεμιστήρες διαθέτουν την δυνατότητα κοινής ρύθμισης των στροφών τους, μέσω ενός μικρού ποτενσιόμετρου το οποίο συνδέεται μέσω ενός βύσματος στις καλωδιώσεις τους. Το μήκος του καλωδίου σύνδεσης του ρυθμιστικού αυτού δεν είναι μεγάλο και ίσως προκαλέσει προβλήματα στην τακτοποίηση του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου καθώς αυτό δεν διαθέτει μέσα μηχανικής στήριξής του. Η λύση αυτή προϊδεάζει για μια μόνιμη ρύθμιση των μέγιστων στροφών και την "τακτοποίηση" του trimpot, σε κάποιο σημείο του εσωτερικού του κουτιού. Σαν ιδέα δεν είναι κακή, σαν εκτέλεση όμως έχουμε κάποιες αντιρρήσεις στις οποίες μεταξύ άλλων θα γίνει αναφορά στην επόμενη σελίδα. Τα καλώδια των ανεμιστήρων είναι προφυλαγμένα από το σημείο της ένωσής τους με sleeve καλής ποιότητας, και τα πιο λεπτά καλώδια (του ρυθμιστικού trimpot και αυτά που πάνε προς κάθε ανεμιστήρα) με θερμοσυστελόμενο. Η κατασκευή των ανεμιστήρων μολονότι δεν μας ενθουσίασε με την ποιότητά της καθώς λείπουν τα μέσα περιορισμού της μετάδοσης των κραδασμών, στην πράξη δεν μας δημιούργησε πρόβλημα καθώς ακόμα και όταν δουλεύουν στις μέγιστες στροφές, δεν μπορέσαμε να διαπιστώσουμε -πέρα από τον αναπόφευκτο θόρυβο του αέρα- κάποιο ενοχλητικό κραδασμό! Το air flow που δημιουργούν είναι πράγματι ισχυρό και φαίνεται να είναι ικανό να "βγάλει" από το radiator, τον "καλύτερο εαυτό" του. Η δέσμη του αέρα που παράγει η φτερωτή τους έχει μεγάλο άνοιγμα, πράγμα αναμενόμενο από την σχεδίαση των πτερυγίων της, αλλά και από την βαθειά και ανοιχτή χοάνη εξόδου του αέρα που έχει το πλαίσιο του ανεμιστήρα (αριστερή φωτογραφία), αντίστοιχα αυξημένων διαστάσεων είναι και η χοάνη εισόδου αέρα που επιτρέπει στην φτερωτή να αποδώσει τα μέγιστα όσον αφορά στο air flow. Αλλά με αυτά ήρθε η ώρα για να δούμε τις πιο "κρυφές" λεπτομέρειες της Raijintek Triton . Πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, να δούμε ποιες είναι και τι διαφορά κάνουν! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά Στη σελίδα αυτή συνήθως γράφουμε το τι μας έκανε να σκεφτούμε δυο φορές κάτι, τι βρήκαμε ενδιαφέρον τεχνικά, τι δεν μας άρεσε και γενικά οτιδήποτε δίνει παραπάνω στοιχεία να κρίνουμε το δοκιμαζόμενο προϊόν και φυσικά σήμερα δεν θα κάνουμε εξαίρεση, αντιθέτως κάντε καφεδάκι καθώς έχουμε πολλά να δούμε ! Ας τα πάρουμε με τη σειρά όπως στην προηγούμενη σελίδα: Το radiator Ήδη αναφερθήκαμε στην ιδιαίτερη πυκνότητα της κατασκευής του radiator, αλλά μπορούμε να πλησιάσουμε πιο κοντά με την βοήθεια κάποιων επιπλέον φωτογραφιών, μερικές των οποίων τραβήχτηκαν κατά τις δοκιμές και θα τις διακρίνετε εύκολα από την ποιότητά τους για το επίπεδο της οποίας, ευθύνομαι μόνο εγώ και ζητώ την κατανόησή σας. Μια προσεκτική ματιά στην αριστερή φωτογραφία μας δείχνει ότι πέρα από την πράγματι πυκνή διάταξη των πτερυγίων, το κάθε ένα από αυτά, έχει επιπλέον διαμορφώσεις με την μορφή περσίδων. Από τις διαστάσεις που έχουμε συμπεριλάβει στην δεξιά φωτογραφία φαίνεται ότι το σε ευθεία, ελεύθερο πέρασμα που αφήνουν αυτές ανάμεσα στα πτερύγια, είναι περίπου 0,5mm ! Οι εν λόγω διαμορφώσεις φαίνονται στην φωτογραφία (!) που ακολουθεί και πολύ καλύτερα σε κάποιες φωτογραφίες που δανειστήκαμε από το διαδίκτυο: Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται από πάρα πολλά χρόνια στα ψυγεία των αυτοκινήτων -από όπου και οι φωτογραφίες- και φυσικά έχουν βρει εφαρμογή και στον χώρο των προσωπικών υπολογιστών. Η ψύκτρα που παρουσιάζουμε σήμερα κάνει χρήση των louvers με σκοπό να αξιοποιήσει στο μέγιστο την διαθέσιμη ροή αέρα, την οποία την κατευθύνει σε διαρκώς εναλλασσόμενη κατεύθυνση έτσι ώστε με τους μικροστροβιλισμούς του αέρα ανάμεσα στα μικροσκοπικά αυτά ελάσματα να μεταφέρεται σε αυτόν μεγαλύτερο ποσοστό θερμότητας. Έτσι η διέλευσή του αέρα από radiator, είναι αποτελεσματική, παρά το δεδομένο μικρό του πάχος. Σαν επιλογή λοιπόν, είναι εξαιρετική όσον αφορά στην θερμική απόδοση των πτερυγίων, αλλά τίποτε δεν έρχεται χωρίς "κόστος" και δεν μιλάω για το ούτως η άλλως, μικρό κόστος της δημιουργίας των louvers πάνω στο έλασμα των πτερυγίων, αλλά για την εξαιρετικά αυξημένη τάση τους, να συγκρατούν αιωρούμενα "μικροσωματίδια" (σκόνη , χνούδια κλπ). Αυτό σημαίνει ότι, το θέμα του φιλτραρίσματος και της καθαρότητας του αέρα που μπαίνει στο κουτί, θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με "ευλαβική" επιμέλεια, διαφορετικά, πολύ γρήγορα το radiator μας θα χάσει αρκετή από την απόδοσή του! Επιπλέον αυτών, η τέτοιου είδους κατασκευή, κάνει απαραίτητη την χρήση ανεμιστήρων με μεγάλη παροχή και "στατική" πίεση, οι οποίοι δυστυχώς παράγουν αρκετά υψηλότερο θόρυβο από ότι είναι επιθυμητό συνήθως, σε ένα PC! Βεβαίως η επιλογή μιας τέτοιας κατασκευής δεν είναι ένα "καπρίτσιο", η Raijintek στοχεύει στην εκμετάλλευση της δυνατότητας να προστεθούν και άλλα στοιχεία προς ψύξη και αυτή η πυκνή κατασκευή του radiator δίνει στον ίδιο όγκο, πολύ μεγαλύτερη ικανότητα ψύξης. Το αν αυτό είναι μονόδρομος θα το δούμε στις σελίδες των μετρήσεων που ακολουθούν, αλλά για την ώρα, έχουμε ακόμα πολύ δουλειά! Περί βιδών και βιδωμάτων ! Αναφερθήκαμε ήδη στο ότι οι βίδες στερέωσης των ανεμιστήρων -παραδόξως- είναι "διαμέτρου" 3mm (Μ3), έτσι είμαστε κάπως επιφυλακτικοί στην χρήση τους, όχι τόσο σε θέμα αντοχής, όσο στο αν θα είναι εργονομική η διαδικασία στήριξης των ανεμιστήρων. Κατά την διάρκεια των δοκιμών αλλάξαμε τόσο πολλές φορές ανεμιστήρες που πραγματικά δεν φαντάζομαι ότι θα το κάνει κάποιος χρήστης ποτέ. Οι δοκιμές αυτές έδειξαν ότι οι επιφυλάξεις μας ήταν "υπερβολικές", το μόνο μειονέκτημα που υπάρχει είναι ότι η βίδα "κολυμπάει" στην επάνω οπή του πλαισίου του ανεμιστήρα και θέλει λίγη προσοχή για να "πετύχεις" με το πρώτο και την κάτω οπή. Οι βίδες υπενθυμίζουμε είναι φρεζάτες, οπότε όταν τερματίσει το σφίξιμό τους έρχονται "πρόσωπο" με το πλαίσιο του ανεμιστήρα και παράλληλα τείνουν να τον "κεντράρουν" στην σωστή θέση. Το μήκος των βιδών που δίνονται με την Triton είναι τέτοιο ώστε αφού σφιχτεί σωστά η βίδα, να μην ακουμπά στις σωληνώσεις του radiator. Αλλά πέρα από αυτό, η Raijintek έχει κάνει ακόμα μια πρόβλεψη που θα μας προφυλάξει σε ενδεχόμενη αβλεψία, όπως είναι η χρήση βίδας άλλου μήκους (επειδή κάπου παράπεσε η παρεχόμενη στα εξαρτήματα της Triton). Βλέπουμε την επίμαχη περιοχή, όπου στην αριστερή φωτογραφία, μας "ζώνουν τα φίδια", ευτυχώς στην δεξιά φωτογραφία, ξεκαθαρίζεται ότι φταίει η γωνία λήψης και ότι η βίδα "αντικαταστατής", θα τερματίσει ακίνδυνα πάνω σε ανθεκτικό έλασμα, προφυλάσσοντας την στεγανότητα του radiator! Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή.Όσον αφορά στηναντοχή των σπειρωμάτων, όπου υπάρχει ανεμιστήρας δεν τίθεται θέμα, διότι το πλαίσιό του μας δείχνει πότε πάμε να το παρακάνουμε με το σφίξιμο, δεν ισχύει όμως το ίδιο με την περίπτωση που στηρίζουμε το radiator κατ' ευθείαν πάνω στο κουτί, εκεί πρέπει να δείξουμε προσοχή. Αν όμως ατυχώς είμαστε πιο "αντρειωμένοι" από το πρέπον και καταλήξουμε σε ένα "κλωτσημένο" πάσο, μπορούμε εύκολα να βάλουμε -προσεκτικά αυτή τη φορά ! - βίδα Μ4, αφού φυσικά πάρουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις και με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού. Το block Η σύνθετη κατασκευή του "block", ενσωματώνοντας αντλία, πλάκα και δεξαμενή νερού στο ίδιο κομμάτι, είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα και το γεγονός ότι το περίβλημα είναι διαφανές πραγματικά σε βάζει σε πειρασμό να "δεις" πως είναι φτιαγμένο. Μην ανησυχείτε ... δεν το διαλύσαμε, απλά επιστρατεύσαμε ένα laser pointer που μας βοήθησε να καταλάβουμε κάποιες κατασκευαστικές λεπτομέρειες που η διαφάνεια τις έκανε αόρατες. Ο λόγος κυρίως, για τον θάλαμο εξόδου του ζεστού νερού από το "block", οι δυο φωτογραφίες που ακολουθούν "φωτίζουν" την απάντηση. Όπως βλέπουμε η ακτίνα του laser διαθλώμενη "ακολουθεί" και "αποκαλύπτει" τα τοιχώματα ενός επί μέρους θαλάμου στον οποίο καταλήγει η έξοδος από το block, και από αυτόν τον θάλαμο η δεξιά σωλήνα μεταφέρει το ζεστό νερό προς το radiator. Έτσι πλέον μπορούμε να έχουμε μια λειτουργική εικόνα του "block" Η εικόνα πιστεύω ότι είναι αρκετά εύγλωττη, όποτε στρέφουμε το ενδιαφέρον μας στην καρδιά του συστήματος, στον κυκλοφορητή του υγρού ψύξης και στην ίδια την χάλκινη πλάκα του block, που αναλαμβάνει την θερμική σύζευξη μεταξύ του CPU heat spreader και του ψυκτικού υγρού. Η αντλία είναι αρκετά ισχυρή (120 lit/Hour) και καθώς διαθέτει χιτώνιο από γραφιτούχο υλικό και κεραμικό άξονα δεν θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό (MTBF = 50.000 h), μοναδικό ίσως σχόλιο που θέλουμε να κάνουμε εδώ είναι ότι σε πολύ ήσυχο χώρο και με πραγματικό "σιωπηλό" PC, δεν θα χρειαστεί να βάλετε το αυτί σας επάνω της για να δείτε αν δουλεύει! Φυσικά το κρίσιμο μέρος της διαδικασίας αυτής βρίσκεται στην μεταφορά της θερμότητας από την πλάκα προς το υγρό ψύξης. Εδώ όπως βλέπουμε στην δεξιά φωτογραφία, η Raijintec εξόπλισε την Triton με μια πολύ αποτελεσματική λύση. Η θερμική ανταλλαγή γίνεται μέσω μια ομάδας πολύ λεπτών πτερυγίων που έχουν -μερικώς- αποσχιστεί από την πλάκα του χαλκού (scived microfins). Την τεχνική αυτή την έχουμε ξαναδεί και σε άλλη ΑΙΟ που παρουσιάσαμε πρόσφατα (CM Nepton 240 M), εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά, τα μικροπτερύγια αυτά, χωρίζονται με κανάλια (shunts), σε τρεις ομάδες. Ο λόγος γι' αυτό βρίσκεται -για άλλη μια φορά- στην μηχανική των ρευστών και ειδικά στον τρόπο που αναπτύσσεται το οριακό στρώμα στο υγρό που κυκλοφορεί ανάμεσα στα πτερύγια του block και στην επίδραση που έχει αυτό στην θερμική σύζευξη υγρού / πτερυγίων. Η προσέγγιση αυτή -αν δεν κάνω λάθος- αποτελεί ερευνητικό αποτέλεσμα της Enermax και την υιοθέτησαν και άλλες κατασκευάστριες εταιρίες, αλλά ας τα δούμε αυτά συνοπτικά σε ένα σκαρίφημα που σας ετοιμάσαμε. Το υγρό ψύξης εισέρχεται από επάνω, σαρώνει γρήγορα τα πτερύγια και βγαίνει θερμότερο από κάτω. Στην πορεία του ανάμεσα στα πτερύγια παρεμβάλλονται τα διάκενα των καναλιών, εδώ ακριβώς γίνεται το "παιχνίδι" ! Αυτή η διακοπή της συνέχειας των πτερυγίων, "επανεκκινεί" τον μηχανισμό ανάπτυξης του οριακού στρώματος και έτσι αυξάνεται κατά πολύ η απόδοση των μικροπτερυγίων. Παρόμοια τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί -όπως είδαμε προηγουμένως- και στα πτερύγια του radiator. Η επιπεδότητα του block Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που μας απασχολεί είναι η διαμόρφωση της επιφάνειας του block, και αν, όσον αφορά στην υφή της, τα πράγματα ήταν -όπως είδαμε στην προηγούμενη σελίδα- απλά, δεν παρέμειναν το ίδιο απλά όταν φτάσαμε στην "γεωμετρία" του πράγματος. H διαδικασία σας είναι πλέον γνωστή, πήραμε την μηχανουργική ρίγα, τα φώτα μας και έχουμε τα εξής: Η επιφάνεια του block δεν είναι τελείως επίπεδη, αυτό όμως δεν είναι "κακοτεχνία", αν παρατηρήσετε τις φωτογραφίες που επίτηδες παρατέθηκαν σε ζεύγη, θα διαπιστώσετε ότι κατά τον ένα άξονα η επιφάνεια έχει μια ελαφρά κυρτότητα, αντίθετα, κατά τον άλλο άξονα είναι τελείως επίπεδη. Πρακτικά δηλαδή η επιφάνειά της παρουσιάζει μια αξονική κυρτότητα (όπως η επιφάνεια ενός κυλίνδρου). Από ότι φαίνεται η Raijintek αποφάσισε να χρησιμοποιήσει μια ακόμα τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή επαφή block και CPU heat spreader. Αυτή συνίσταται στο να δοθεί στην επιφάνεια του block μια αδιόρατη κυρτότητα (convexted block), η οποία θα εξασφαλίσει ότι οι δυνάμεις σύσφιξης του block επάνω στην μητρική, θα μεταφερθούν σε μικρότερη επιφάνεια, αυξάνοντας τοπικά την πίεση συνεπαφής, με αποτέλεσμα την καλύτερη δυνατή μεταφορά της θερμότητας ακριβώς στην περιοχή που παράγεται αυτή (πάνω από το χώρο του chip της CPU. Το εγχείρημα αυτό καθ' αυτό είναι δύσκολο και κατά κανόνα, για να επιτευχθεί η απαραίτητη ακρίβεια, απαιτεί πολύ στιβαρό υπόστρωμα, το οποίο δεν θα είναι ενδοτικό στις πιέσεις. Εδώ όμως λόγω του μικρού πάχους της πλάκας υπάρχει κάποια ενδοτικότητα, συνεπώς κάτω από τις δυνάμεις σύσφιξης αυτή η κυρτότητα θα τείνει να μειωθεί και η επιφάνεια του block να γίνει πιο επίπεδη αυξάνοντας την επιφάνεια άριστης επαφής! Επιπλέον αυτού, το bracket που φέρει το "block" είναι ενιαίο, δηλαδή διαπερνά τον διαφανή κύβο του από την μία πλευρά στην άλλη και έχει διαμόρφωση τέτοια έτσι ώστε να εξασκεί τις δυνάμεις σύσφιξης ακριβώς στο κέντρο της πλαστικής υποδομής που στηρίζει την χάλκινη πλάκα του block, πράγμα που βοηθά στην καλύτερη και πιο συμμετρική διανομή των δυνάμεων σύσφιξης. Το θέμα της ελαφράς κυρτότητας το είδαμε και στην προηγούμενη AIO υδρόψυξη που παρουσιάσαμε, εκεί όμως η κυρτότητα δεν είχε αξονική συμμετρία, απλά καθοριζόταν από τις δυνάμεις σύσφιξης των βιδών στερέωσης της πλάκας επάνω στην πλαστική βάση του block. Φυσικά οι ίδιες δυνάμεις επιδρούν και εδώ με την διαφορά ότι εδώ φαίνεται ότι έχει ληφθεί μέριμνα έτσι ώστε η κυρτότητα να κάνει αισθητή την παρουσία της μόνο κατά τον ένα άξονα! Αλλά επειδή οι μετρήσεις δεν αρκούν ας δούμε και μερικές φωτογραφίες από τα "σημάδια των καρφιών" ! Όπως διαπιστώνουμε η θερμοαγώγιμη κρέμα έχει απωθηθεί σχεδόν τελείως από μια λωρίδα κατά μήκος του ενός άξονα της επιφάνειας του block, διατηρώντας κάποια παραπάνω ίχνη στο κέντρο της λωρίδας αυτής. Αντίθετα έξω από την λωρίδα αυτή και προς τις βίδες στήριξης του bracket, παραμένει μια αισθητή ποσότητα κρέμας. Αυτό σημαίνει ότι το εγχείρημα πέτυχε, τουλάχιστον οπτικά, το κατά πόσον πέτυχε και θερμικά, μένει να αποδειχθεί. Εδώ υπάρχει όμως κάτι άλλο που είναι πολύ πιο σημαντικό και έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα chip των σύγχρονων επεξεργαστών έχουν μορφή παραλληλογράμμου, ανάλογη με την μορφή της λωρίδας που η Triton έχει την καλύτερη δυνατή επαφή! Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι η Triton έχει προσανατολισμό! Δηλαδή, για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από αυτήν θα πρέπει να την τοποθετήσουμε έτσι ώστε ο μεγάλος άξονας της λωρίδας επαφής να συμπέσει με τον μεγάλο άξονα του chip της CPU που βρίσκεται κάτω από το κάλυμμα διασποράς της θερμότητας (CPU heat spreader). Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι: Σε μια μητρική που στέκεται κατακόρυφα σε ένα tower case, με το MOBO IO plate να ευρίσκεται αριστερά, το "block" της Triton θα πρέπει να μπει με τέτοιο προσανατολισμό έτσι ώστε, το logo της Raijintek να έχει οριζόντια θέση! (να έχει την τυπική θέση οριζόντιας ανάγνωσης)! Συνεπώς, η εγκάρσια τοποθέτηση (με το logo "πλαγιαστό"), θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί δεν εξασφαλίζει την βέλτιστη θερμική σύζευξη. Οι ανεμιστήρες Το θέμα αυτό, όπως θα δείτε και από τις μετρήσεις, μας απασχόλησε πολύ περισσότερο από άλλες παρουσιάσεις, και ο λόγος δεν είναι άλλος από τον θόρυβο που παράγουν οι ανεμιστήρες με τους οποίους η Raijintek εξοπλίζει την Triton. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Α. Η σχεδίαση. Εδώ πιστεύουμε ότι παρά το γεγονός ότι λόγω του "πυκνού" radiator, η επιλογή ενός ταχύστροφου ανεμιστήρα ήταν μονόδρομος, η Raijintek δεν έχει πάρει τα μέτρα που επιβάλλονται σε αυτές τις περιπτώσεις για τον περιορισμό του θορύβου. Τα πτερύγια ακολουθούν την "πεπατημένη" του ελαφρά καμπύλου και αιχμηρού χείλους προσβολής που καταλήγει σε ένα περισσότερο καμπύλο χείλος εκβολής, δημιουργώντας έτσι μια "χούφτα" που πράγματι, είναι πολύ αποτελεσματική στην προώθηση μεγάλης ποσότητας αέρα, αλλά μέχρις εκεί ! 1. Η απόληξη του χείλους προσβολής των πτερυγίων κινείται με μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει στον ούτως ή άλλως, αρκετό θόρυβο και μια επιπλέον ενοχλητική υψίσυχνη χροιά. Την λύση εδώ, την δίνουν τα winglets, που περιορίζουν δραστικά τους στροβίλους που προκαλεί το ταχέως κινούμενο άκρο του πτερυγίου, είτε αυτό είναι πτερύγιο αεροπλάνου -όπου αναπτύχθηκε πρώτα η ιδέα- είτε ανεμιστήρα, όπου πολλοί κατασκευαστές τα έχουν υιοθετήσει στους ταχύστροφους ανεμιστήρες τους. 2. Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα έχουν λάθος τοποθέτηση καθώς το χείλος εκβολής των πτερυγίων περνάει παράλληλα πάνω από αυτά. Αποτέλεσμα αυτού είναι στον ήχο να προστίθεται μοιραία και ο ριπισμός του αέρα καθώς το ρεύμα αέρα του κάθε πτερυγίου διακόπτεται "ταυτόχρονα" σε μεγάλο του ποσοστό από τα στηρίγματα. Η λύση είναι γνωστή και δεν κοστίζει απολύτως τίποτε! Στις φωτογραφίες που ακολουθούν μπορούμε να δούμε και το πρόβλημα και τις διάφορες σχετικές λύσεις. Τα χείλη των πτερυγίων θα πρέπει να περνάνε από τα στηρίγματα, όσο γίνεται πιο κάθετα, οπότε αυτή η διακοπή του ρεύματος αέρα των πτερυγίων να γίνεται προοδευτικά και να μην δημιουργεί ριπισμό. Οι υλοποιήσεις βέβαια έχουν μεγάλη ποικιλία, όπως βλέπουμε στις επόμενες φωτογραφίες, όπου είτε τα πτερύγια είναι πολύ καμπύλα, είτε είναι καμπύλα τα μπράτσα στήριξης του κινητήρα 3. Ευτυχώς τα μπράτσα αυτά έχουν μορφή κυλινδρικής ράβδου και έτσι περιορίζεται κάπως το πρόβλημα. Προσωπικά πιστεύω ότι, παρά το κάποιο κόστος που αυτές οι λύσεις σημαίνουν, αξίζει ο κόπος να υιοθετηθούν σε κάποια επόμενη έκδοση, εξασφαλίζοντας πέρα από την απόδοση και την μείωση του θορύβου. Β. Το trimpot ρύθμισης των ανεμιστήρων. Οι ανεμιστήρες έρχονται σε ένα "αδιαίρετο" ζεύγος, καθώς η καλωδίωσή τους -προς χάρη της κοινής ρύθμισης - ειναι κοινή και για τους δύο. Αυτό βάζει κάποιες μικρές δυσκολίες στην εγκατάστασή τους, αλλά παρέχει το προτέρημα ότι με ένα ρυθμιστικό θα έχουμε ομοιόμορφη ρύθμιση στροφών και για τους δύο ανεμιστήρες. Πολύ καλό σαν ιδέα και ας βάζει κάποιες δυσκολίες για το που θα τοποθετήσουμε το trimpot και ας έχουμε υπόψη ότι αν δεν το χρειαζόμαστε π.χ. γιατί διαθέτουμε κάποιον fan controller, μπορούμε να το ρυθμίσουμε στις μέγιστες στροφές και να το ξεχάσουμε μετά! Όλα καλά λοιπόν, εκτός από κάτι που δείχνει ότι το θέμα από άποψη εργονομίας δεν έτυχε της κατάλληλης προσοχής. Το trimpot έχει τιμή 10 kOhm και είναι συνδεδεμένο σαν απλή ρυθμιστική αντίσταση, δεν γνωρίζω βεβαίως τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες του κυκλώματος ρύθμισης, αλλά πιστεύω ότι με δύο αντιστάσεις που θα "πλαισίωναν" κατάλληλα το ρυθμιστικό αυτό, θα είχαμε μια πολύ καλύτερη εκμετάλλευση της διαθέσιμης διαδρομής του ρυθμιστικού ποτενσιόμετρου. Γιατί αυτή την στιγμή, η περιοχή που ρύθμισης περιορίζεται στην γαλάζια περιοχή καθώς, η κίνηση του ρυθμιστικού στην υπόλοιπη μηχανικά διαθέσιμη πλήρη περιοχή (πράσινη και πορτοκαλί) δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα! Έτσι θα πρέπει να κάνεις πολύ προσεκτικές κινήσεις για να πετύχεις την επιθυμητή ρύθμιση. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι, το ότι ασχολούμαστε με αυτές τις λεπτομέρειες δεν οφείλεται σε κάποια αρνητική διάθεση, απλά μας χτυπάνε στο μάτι γιατί χαλάνε -έστω και λίγο- την κατά τα άλλα άριστη εικόνα του συνολικού προϊόντος! Και για να μην μείνουμε με αρνητική εντύπωση ( ) άφησα για το τέλος μια μικρή λεπτομέρεια που δείχνει ότι η Raijintek δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να προσέχει και τις πιο μικρές λεπτομέρειες. Το σύνθετο αυτό Y-spliter που τροφοδοτεί τους ανεμιστήρες είναι διπλοκαλωδιομένο. Από κάθε ανεμιστήρα τα καλώδια του (+) και του (-) καταλήγουν -όπως και θα έπρεπε- ανεξάρτητα στο βύσμα τροφοδοσίας και κάτω από το θερμοσυστελόμενο της σύνδεσης των καλωδίων -δεν αντέξαμε το "σφάξαμε' για χάρη σας ! - δεν κρύβεται τίποτε "ύποπτο"! Το θερμοσυστελόμενο δεν μονώνει κάποιες κολλήσεις, απλά συμμαζεύει και τακτοποιεί τα καλώδια! Η εγκατάσταση και τα χρώματα. Όπως συμβαίνει στις περισσότερες υδροψύξεις κατά την εγκατάσταση του block δεν πρόκειται να συναντήσουμε καμία δυσκολία. Τα δύο bracket (block και backplate) είναι πανομοιότυπα σε διαστάσεις με του backplate να ξεχωρίζει από το παχύ αφρώδες ελαστικό κάλυμμά του που θα προστατεύσει οπουδήποτε εξάρτημα τυχόν υπάρχει στην πίσω πλευρά της μητρικής μας. Η σύνδεση μεταξύ τους με την βοήθεια των βιδών και των μεταλλικών αποστατών που έχουν εσωτερικά τα κατάλληλα σπειρώματα, είναι πολύ εύκολη. Εδώ δεν ξεχνάμε τις πλαστικές ροδελίτσες που θα προστατεύσουν την επάνω επιφάνεια της μητρικής μας! Το στιβαρό bracket που είναι αρθρωτά ενσωματωμένο στο "block", με τις σταθερά προσαρτημένες σε αυτό βίδες σύσφιξής του, κάνουν την στήριξη του "block" κυριολεκτικά παιχνίδι! Εδώ οφείλουμε ένα ιδιαίτερο σχόλιο για την άριστη χάραξη της υποδοχής Philips που έχουν οι βίδες αυτού του bracket, το σταυροκατσάβιδο κυριολεκτικά ταιριάζει "γάντι" σε αυτήν, αποκλείοντας τα επικίνδυνα ξεστρατίσματα της μύτης του, στην επιφάνεια της μητρικής μας! ! Αλλά ήρθε η ώρα να δώσουμε χρώμα στην υπόθεση και επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, σας παραθέτουμε ένα video από το der Papas channel, όπου η προσθήκη των μελανιών γίνεται κυριολεκτικά ... Live! ! Βεβαίως δεν φαίνεται να έχει πάντα κατά νου τον "θεατή, αλλά έστω και έτσι, είναι διαφωτιστικό ! Στο σημείο αυτό και προς καθησυχασμό των φίλων που η Triton θα είναι η πρώτη τους ανοιχτή υδρόψυξη, αν δείτε μια εικόνα σαν αυτήν που ακολουθεί... ...δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας! Η ύπαρξη του αέρα σε ένα ανοιχτό σύστημα είναι ο κανόνας, αυτός ο αέρας όταν αρχίσει να λειτουργεί η αντλία θα πάει προοδευτικά στο reservoir και δεν πρόκειται να σας απασχολήσει περισσότερο ! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετρήσεις Φυσικά πέρα από το "οπτικό" τμήμα μιας ψύκτρας που για πολλούς "μετράει" -και εδώ η Raijintek Triton όπως είδαμε έχει πολλά να δείξει- υπάρχει και η πλευρά της θερμικής συμπεριφοράς που ενδιαφέρει τους πάντες! Είναι η ώρα λοιπόν να δούμε από κοντά πως τα πήγε η ψύκτρα μας με τον "Ήφαιστο" και το υπόλοιπο σετ δοκιμών. Όπως κάναμε και στο πρόσφατο review της Silverstone Argon AR05, στη σελίδα αυτή θα δούμε σε ένα συνοπτικό πίνακα την συμπεριφορά της Raijintek Triton στους τρεις βασικούς προσανατολισμούς που μπορεί να πάρει το radiator της. Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower) Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του) Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις (Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού). Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL, σε διάφορα airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις Στον συνοπτικό πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται στην αριστερή πλευρά σε χαρακτηριστικές -πλην όμως αναπόφευκτα ενδεικτικές- τιμές, οι παράμετροι των δοκιμών (στροφές ανεμιστήρων, αντλίας και θερμικής καταπόνησης) και στην δεξιά πλευρά του μπορούμε να δούμε τις ακριβείς επιδόσεις που πέτυχε και μάλιστα μετά από στατιστική επεξεργασία που απαλείφει τα τυχαία σφάλματα και αυξάνει την ακρίβεια των μετρήσεων. Ο θόρυβος μετρήθηκε με το bBA meter, τοποθετημένο στον άξονα του ζεύγους των ανεμιστήρων, σε απόσταση 50cm από αυτούς και από την πλευρά της εισαγωγής τους, για να αποφύγουμε τα ρεύματα αέρα που προκαλούν. Πρώτη παρατήρηση ότι η πλευρική τοποθέτηση έχει ένα αδιόρατο προβάδισμα, αλλά πραγματικά αδιόρατο μιας και περιορίζεται σε διαφορές κάτω από 1 βαθμό Κελσίου! Φυσικά σε διάταξη Push-Pull η εικόνα γίνεται ακόμα καλύτερη, αλλά όχι εντυπωσιακά καλύτερη (βελτίωση περίπου 1,5 βαθμούς στην μέγιστη καταπόνηση), και αυτό όχι γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα, αλλά γιατί ήδη οι υπάρχοντες ανεμιστήρες σε Push, "απελευθερώνουν" -ακόμα και χωρίς Pull "βοήθεια"- σχεδόν ολοκληρωτικά το δυναμικό του radiator! Τα αποτελέσματα από μια πρώτη ματιά δείχνουν εντυπωσιακά! Και δεν είναι μόνο ότι η Triton κρατάει το Δθ πολύ χαμηλά, πέρα από αυτό, όπως μπορούμε να δούμε από την γραφική παράσταση των τιμών του Συνοπτικού πίνακα: Η θερμική συμπεριφορά της ψύκτρας μας, είναι η "επιτομή" της γραμμικότητας. Όλες οι "καμπύλες" είναι ... ευθείες, και η καταληκτική διασπορά τους στην μέγιστη θερμική επιφόρτιση κυμαίνεται από 29 έως 37 βαθμούς Κελσίου! Όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε πιο αναλυτικά στην επόμενη σελίδα, αλλά πριν αφήσουμε αυτήν, θα πρέπει να παρατηρήσουμε και την δεξιά πλευρά του συνοπτικού πίνακα που παρατέθηκε πιο πάνω και εκεί τα πράγματα δεν είναι και τόσο "ρόδινα" ! Όλα όσα είπαμε πριν, "έρχονται" με κάποιο κόστος που δεν είναι άλλο από την ηχητικά επιβαρυμένη συμπεριφορά της Triton. Με δεδομένο ότι τα 34 dBA αντιπροσωπεύουν την ησυχία μια νυχτερινής ώρας, ενός δωματίου στην πόλη, οι τιμές που μετρήθηκαν ήδη από το χαμηλό airflow (42,2 dBA), είναι αισθητές και φυσικά όταν φτάσουμε στα 55,2 dBA, ... ακούγεται και από το άλλο δωμάτιο! Φυσικά οι περισσότερες ΑΙΟ έχουν ανάλογη συμπεριφορά με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, να προσπαθούν να περιορίσουν το πρόβλημα με πιο "ελεύθερα" radiators και αρκετά καλύτερους ανεμιστήρες. Και εδώ πρέπει να πούμε ότι, πραγματικά η Raijintek σκοπεύοντας με την Triton να υποστηρίξει και επιπλέον υλικό πέρα από την CPU, επέλεξε ένα πολύ πυκνό radiator και αυτό είναι μια δόκιμη επιλογή, αλλά στο θέμα των ανεμιστήρων, μολονότι κάνουν την θερμική δουλειά τους ικανοποιητικότατα, έχουν ακόμα "αρκετό δρόμο" μέχρι να μπορέσουν να αποκτήσουν και μια πιο διακριτική ηχητική υπογραφή! Αλλά αρκεί με αυτά για την ώρα, πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε από κοντά την συμπεριφορά της ψύκτρας μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετρήσεις "εις βάθος" Επειδή βρέθηκα σε κέφια και η Triton κάπου με προκάλεσε, σας προειδοποιώ ότι από εδώ και πέρα, προχωράτε "με δική σας ευθύνη" γιατί έχουμε να πούμε πολλά! Κάντε καφεδάκι λοιπόν και ... όσοι αντέξουν ! Ας πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από τη "ρίζα" ... "φυτεύοντας" με τη δέουσα προσοχή το "block" της Triton πάνω στον "Ήφαιστο", να δούμε τι "καρπούς" θα αποδώσει η πρώτη απόπειρα της Raijintek στο χώρο της υδρόψυξης και μάλιστα στην περιοχή που ορίζει τα "σύνορα" μεταξύ των κλασικών AIO και των custom υδροψύξεων! Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Οριζόντια : Η ΑΙΟ είναι τοποθετημένη με το block της κάθετα προς το πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι παράλληλα με αυτό, όπως θα το βάζαμε στην επάνω πλευρά ενός tower) Εδώ είναι η παιδική χαρά αυτών που τους αρέσουν οι αριθμοί! Μπορεί από πρώτη ματιά να φαίνεται ένας κυκεώνας από νούμερα, αλλά μια προσεκτικότερη ματιά, δείχνει διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως π.χ. ότι η αντλία του συστήματος θα "μπορούσε " να χρησιμοποιηθεί και σαν "θερμόμετρο" καθώς εμφανίζει μια σταθερή τάση να "χάνει" περίπου 100 στροφές πηγαίνοντας από τις χαμηλές θερμοκρασίες προς τις υψηλές. Βέβαια αυτό φαίνεται να συνδέεται με τις συστολές και διαστολές των κινούμενων μερών και το αναδεικνύει το γεγονός ότι η τροφοδότησή της γίνεται κατ' ευθείαν από molex (12Vdc) και όχι μέσω του controller, ο οποίος μη μπορώντας να δώσει ακριβώς 12 Vdc θα μείωνε κάπως την απόδοσή της (εδώ ο controller μετράει μόνο τις στροφές της). Κάτι άλλο που προκύπτει από τις καταγραφές αυτές είναι η σταθερότητα του συστήματος δοκιμών καθώς, οι αποκλίσεις του, στη χειρότερη περίπτωση, είναι της τάξης του 0,1 Watt στην περιοχή των 356 Watt! . Όσο για τις θερμοκρασίες ... όρεξη να έχετε να διαβάζετε ! Για πιο σύντομα όμως, ας δούμε πως "μεταφράζονται" αυτές οι μετρήσεις σε γραφήματα και βάζουμε πρώτο αυτό του CPU Δθ, για όλα τα airflow του οριζόντιου προσανατολισμού. Ευθείες! Αυτό είναι καλό πράγμα, καθώς δείχνει ότι η Triton ακόμα και στα 350+ Watt είναι μακρυά ακόμα από το όριό της. Αλλά το σημαντικότερο βρίσκεται στην κόκκινη καμπύλη που αντιστοιχεί στο χαμηλό airflow, από εδώ βλέπουμε ότι στα 240 Watt μπορούμε να δουλέψουμε ακόμα και ένα "απαιτητικό" σύστημα και η άνοδος της θερμοκρασίας του να μείνει μέσα στα όρια των 25 βαθμών, πράγμα που το πετυχαίνουμε έχοντας ένα σημαντικότατο κέρδος. Ο θόρυβος που παράγει η Triton στο χαμηλό airflow, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι οκτώ και, φορές λιγότερο αισθητός! Πιστεύω ότι το "κέρδος" αυτό, θα το εκτιμήσουν δεόντως τα αυτιά σας! Όσον αφορά στην επιμέρους συμπεριφορά της ψύκτρας ανά airflow, βλέπουμε από το επόμενο διάγραμμα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη κάποιου προβλήματος. Οι καμπύλες της Θερμικής αντίστασης (Rca) έχουν κατωφερή εξέλιξη, η οποία όπως είναι φυσικό, προοδευτικά τείνει στην οριζοντίωση πράγμα που δείχνει ότι το όριο της ψύκτρας είναι ακόμα εκτός των 350 Watt, ιδιαίτερα για την περίπτωση του υψηλού airflow. Μια μικρή ασυμφωνία παρατηρείται στην καμπύλη του ενδιάμεσου airflow (HoPus--Me_Rca), που παρουσιάζει μια μικρή άνοδο στο 6ο βήμα, αλλά αυτό ας το αφήσουμε για αργότερα που θα δούμε τα διαγράμματα και από τους άλλους προσανατολισμούς. Στη συνέχεια μπορούμε να δούμε στο επόμενο διάγραμμα πόσο "προβλέψιμη" είναι η συμπεριφορά της ψύκτρας παρατηρώντας το πώς μεταβάλλονται τα διάφορα Δθ του συστήματος από το ένα θερμικό βήμα, στο άλλο. Αυτό που κάνει αμέσως εντύπωση δεν είναι άλλο από το πόσο στενά είναι συνδεδεμένη η θερμοκρασία της CPU με αυτήν του αέρα εξόδου από το radiator (κόκκινες καμπύλες)! Αυτό βέβαια οφείλεται τόσο στην αντλία όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, αλλά και κυρίως στην πολύ καλή θερμική σύζευξη μεταξύ του αέρα και των πτερυγίων του radiator! Πράγματι, όπως βλέπουμε, η louvered κατασκευή τους, αξιοποιεί το ρεύμα αέρα που τους εξασφαλίζουν οι ανεμιστήρες τόσο αποτελεσματικά που "μοιάζει" η μεταβολή της διαφοράς της θερμοκρασίας της CPU να είναι "ανεξάρτητη" από την θερμική επιφόρτιση, Η από το ένα θερμικό βήμα στο άλλο, αναμενόμενη άνοδος της θερμοκρασίας της CPU είναι "κολημένη" στους ~3,7 βαθμούς πάνω από αυτήν του αέρα που βγαίνει από το radiator. Αυτό επιβεβαιώνει "πανηγυρικά" αυτό που είπαμε στην παρουσίαση του radiator. Η Raijintek επέλεξε ένα radiator που μπορεί να "στύψει μέχρι και την τελευταία ρανίδα" την θερμοαπαγωγική ικανότητα του αέρα που περνάει μέσα από αυτό! Στις άλλες δυο ομάδες τα πράγματα είναι λίγο πιο "χαλαρά" καθώς στην "εξίσωση" υπεισέρχεται η θερμοκρασία του αέρα εισόδου στο radiator, αλλά και πάλι οι αναμενόμενες αυξήσεις που ακολουθούν το κάθε επόμενο θερμικό βήμα, αποκλίνουν λιγότερο από +/- 1 βαθμό, από την μέση τιμή. Εδώ φυσικά, η υψηλότερη ροή αέρα εξασφαλίζει πιο μικρά όρια "αβεβαιότητας" και είναι φυσικό καθώς με την αυξημένη παροχή αέρα, τροφοδοτεί ολόκληρη την διαθέσιμη διατομή του radiator πιο σωστά και του επιτρέπει να λειτουργήσει πιο αποδοτικά. Συμπαθάτε με αν σας "πήρα μονότερμα" ( ) αλλά είναι καλό πότε-πότε, να ρίχνουμε μια πιο κοντινή ματιά στο τι σημαίνουν όλες αυτές οι πολύχρωμες γραμμές. Στους επόμενους προσανατολισμούς σας αφήνω να το απολαύσετε... μόνοι σας! Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Πλάγια : To block της ΑΙΟ είναι παράλληλο στο πάτωμα του κουτιού και το radiator είναι κάθετο σε αυτό, όπως όταν βάζουμε ΑΙΟ σε κουτί κύβο που έχει τη μητρική του παράλληλη με το πάτωμα του κουτιού και το radiator σε ένα από τα πλευρά του) Στο ακριβώς προηγούμενο διάγραμμα βλέπουμε ότι η Triton έχει περιθώρια καλύτερης απόδοσης ακόμα και όταν φτάσει στα ~360Watt. Όλες οι καμπύλες της θερμικής αντίστασης έχουν μειωτική τάση, ακόμα και για το χαμηλό AirFlow. Και εδώ τα "λόγια είναι περιττά" καθώς η συμπεριφορά της ψύκτρας γίνεται ακόμα πιο "συνεκτική" . Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH, σε maximum airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις (Κάθετα : Το block και το radiator της ψύκτρας είναι κάθετα στο πάτωμα του κουτιού, όπως εάν βάλουμε σε ένα tower, το radiator στην πρόσοψη του κουτιού). Δ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις. (Ο προσανατολισμός είναι ο ίδιος με τον συνώνυμο που είδαμε πιο πάνω , με την διαφορά ότι οι ανεμιστήρες ρουφάνε αέρα μέσα από το radiator, αντί να σπρώχνουν αέρα προς αυτό. ) Δοκιμές σε διάταξη pull δεν έγιναν με τους stock ανεμιστήρες, οι δοκιμές έγιναν με άλλους ανεμιστήρες -στους οποίους θα αναφερθούμε πιο κάτω. Αυτό που απεδείχθη είναι ότι, ναι μεν μπορείτε άνετα να βάλετε τους ανεμιστήρες σας σε Pull διάταξη χωρίς κανένα φόβο,( όπως είναι ήδη γνωστό και από άλλες υδροψύξεις), αλλά το κέρδος που θα έχετε είναι μικρό καθώς αυτό ξεκινά από 0,7 βαθμούς για σχετικά χαμηλό airflow, για να καταλήξει σε ένα μηδαμινό 0,1 του βαθμού όταν το airflow φτάσει σε πραγματικά υψηλές τιμές. Όπως και να έχει όμως και για το airflow των ανεμιστήρων που συνοδεύουν την Triton, το κέρδος θα είναι της τάξης του μισού βαθμού Κελσίου. Ο λόγος γι' αυτό, είναι ότι, η υιοθέτηση των louvers στα πτερύγια του radiator, κάνει εξαιρετική δουλειά και στην Push διάταξη! Ε. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH- PULL, σε διάφορα air flow και θερμικές καταπονήσεις. (Είναι ανάλογος έλεγχος με τον προηγούμενο με την διαφορά ότι τώρα το radiator έχει ανεμιστήρες και από τις δυο πλευρές του, οι δύο ωθούν αέρα προς αυτό και οι άλλοι δύο τον απορροφούν.) Σε αυτές τις δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν στη θέση Push οι stok fans και στην θέση των Pull fans, μπήκαν δυο Scythe Slip stream Kaze-Juni (1900 rpm./ 110 cfm). Βασική παρατήρηση, η αναμενόμενη αύξηση των επιδόσεων της Triton λόγω του ότι οι Pull ανεμιστήρες δημιουργούν μια περιοχή χαμηλής πίεσης πίσω από το radiator και έτσι βοηθάνε τους εμπρός ανεμιστήρες να δουλέψουν πιο άνετα. Πράγματι, η αύξηση των στροφών τους (υπενθυμίζω ότι στις συγκεκριμένες δοκιμές οι ανεμιστήρες τροφοδοτούνται με σταθερή τάση), δείχνει καθαρά ότι "ανασαίνουν" καλύτερα καθώς, αύξησαν κατά 150rpm τις στροφές τους. Πολύ ενδιαφέροντα όλα τα παραπάνω, αλλά το πιο ενδιαφέρον κρύβεται -για άλλη μια φορά στους αριθμούς! Αν ξαναδούμε τον συνοπτικό πίνακα των αποτελεσμάτων, το κρίσιμο μέρος του οποίου παραθέτουμε και πάλι. Με το Push-Pull απλά αλλάζετε κατηγορία άνεσης και επιδόσεων! Όπως μπορούμε εύκολα να δούμε με την βοήθεια των σχολίων πάνω στο πίνακα τιμών, η διάταξη push-pull μας "χαρίζει" τις επιδόσεις της επόμενης κατηγορίας airflow και μάλιστα, το μόνο μείον είναι ότι, στην κατηγορία του χαμηλού airflow, έχουμε μια επιβάρυνση 2,6 dBA. Όμως το κακό είναι μικρό, γιατί πέρα από αυτό, σε όλα τα άλλα τα κέρδη είναι πραγματικά σημαντικά και κυρίως στο θέμα του θορύβου καθώς οι επιδόσεις παραμένουν, αλλά ο θόρυβος γίνεται λιγότερος από το μισό (μείωση κατά ~ 4,8 dBA)! Πιστεύω ότι αυτό, αποτελεί ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για να δαπανηθεί το επιπλέον κόστος για δυο "ζωηρούς" ανεμιστήρες! Και σαν"κερασάκι στην τούρτα" έχουμε και από ~ 0,5 έως 2,6 βαθμούς δροσερότερη CPU, στο μέγιστο airflow με "ζημία" μόνο 1 dBA επιπλέον! ΣΤ. Μετρήσεις προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης. Στα πλαίσια της διαρκούς αναβάθμισης του εξοπλισμού δοκιμών προστέθηκαν στο "οπλοστάσιο" μας και δύο ανεμιστήρες της EBM-Papst (4412 /2HHP), οι οποίοι είναι πολύ υψηλών προδιαγραφών και αναλόγως ενδιαφερόντων χαρακτηριστικών καθώς, υπό τις ίδιες συνθήκες αντίστασης ροής, καταφέρνουν να ωθούν τέσσερις φορές περισσότερο αέρα από αυτόν που ωθούν στις ίδιες συνθήκες οι εξαιρετικά αποτελεσματικοί stock ανεμιστήρες της Triton! Η απόκτησή τους κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να μπορέσουμε να δούμε τα όρια radiators με πυκνή δομή και ισχυρούς ανεμιστήρες όπως της σημερινής μας παρουσίασης. Ας δούμε λοιπόν τα αποτελέσματα των δοκιμών. Η Raijintek Triton έχει μεγάλα αποθέματα πέρα από την stock σύνθεσή της. Από ότι μπορούμε να βρούμε στους πίνακες που παρατέθηκαν πιο πριν, η καλύτερη επίδοσή της όσο αφορά την Rca, για Push στήσιμο, είναι περίπου 0,087 C/Watt, αυτό όπως βλέπουμε στο προηγούμενο διάγραμμα, συμβαίνει περίπου στις 2.500 rpm των ανεμιστήρων της δοκιμής. Εμείς τους πήγαμε για της ανάγκες των μετρήσεων, μέχρι τις 3840 rpm, και φυσικά οι ανεμιστήρες ανέβαζαν και άλλο καθώς το όριό τους είναι 5.000 rpm! Βεβαίως δεν επιμείναμε σε αυτά τα επίπεδα, γιατί υπάρχει και άμαχος πληθυσμός στο εργαστήριο του TheLab! Αλλά ευκαιρία είναι να δούμε και τι κέρδος είχαμε από άποψη θερμοκρασιών. Μόλις 1,5 βαθμό, κάτω από αυτό που μπορούμε σχετικά ανώδυνα -για τα αυτιά μας - να πετύχουμε με το Push-Pull. Με άλλα λόγια η stock σύνθεση της Triton, ιδιαίτερα αν την στήσουμε σε push-pull, είναι πραγματικά αποδοτική, γιατί εκμεταλλεύεται τα "ανεκτά" στα αυτιά μας όρια του radiator σε μεγάλο βαθμό, πέρα από τον οποίο, η προσπάθεια βελτίωσης είναι ουσιαστικά "άθλημα" για "κουφούς" περφεξιονίστες! Όπως βλέπουμε από το γράφημα που ακολουθεί, το κέρδος πέρα από την 5η βαθμίδα και για την θερμοκρασία της CPU μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου! Το ίδιο συμβαίνει και για τις αναμενόμενες μεταβολές των Δθ, μεταξύ των βημάτων του airflow, πέρα από το πέμπτο βήμα, μειώνεται κάτω από τον ένα βαθμό Κελσίου. Αλλά αυτό που είναι σημαντικό να δούμε σε αυτό το γράφημα είναι ότι η διαφορά της θερμοκρασίας μεταξύ CPU και του αέρα που βγαίνει από το radiator περιορίζεται σε όλο τα φάσμα του airflow σε τιμές που κινούνται κάτω από μισό βαθμό Κελσίου. Συνεπώς η αύξηση του airflow πέρα από ένα όριο, είναι άνευ πρακτικής σημασίας και αυτό φαίνεται καθαρά στο επόμενο διάγραμμα όπου... ... μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μετά το έβδομο βήμα, η επιτυγχανόμενη βελτίωση είναι μικρότερη από ένα χιλιοστό του βαθμού Κελσίου ανά Watt απαγόμενης θερμότητας. Και φυσικά με την "πορεία" που έχει η καμπύλη αυτή, πολύ γρήγορα θα πλησιάσει κοντά και στην "θεωρητικά" μηδενική βελτίωση της θερμικής συμπεριφοράς της ψύκτρας. Αλλά σαν πολλά να είπαμε για τις "θεωρίες" και για όσους έφτασαν μέχρι εδώ και δεν προσπέρασαν την σελίδα, έχουμε μια μικρή έκπληξη! Extra δοκιμές με άλλους ανεμιστήρες. Το σκεφτήκαμε από την πρώτη στιγμή που είδαμε ότι η Raijintek διαθέτει την Triton και στην έκδοση Core, η οποία δεν συνοδεύεται από ανεμιστήρες, την παίρνετε λίγο φθηνότερα και βάζετε ανεμιστήρες της επιλογής σας. Μπήκαμε λοιπόν στον πειρασμό να δοκιμάσουμε την Triton και με πιο αθόρυβους -πλην όμως αποτελεσματικούς ανεμιστήρες- και επιλέξαμε από την αποθήκη μας τέσσερις ανεμιστήρες της Cooler Master τους Sickle flow (DF1202512RFUN), με τα μπλε LED. Παρακάτω θα βρείτε τα αποτελέσματα των ... ανησυχιών μας ! Α. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push και σε κάθετη θέση. Πιστεύω ότι μετά το "φροντιστήριο" των προηγούμενων περιπτώσεων, η ανάλυση των παραπάνω αποτελεσμάτων είναι απλά μια εύκολη υπόθεση. Ανεκτές θερμοκρασίες και σαφώς λιγότερος θόρυβος, αλλά με κόστος ότι, αν θέλετε να ζορίσετε πραγματικά το πράγμα, τα περιθώρια είναι μικρότερα από την stock σύνθεση. Αλλά για όσους είχαν το κουράγιο να φτάσουν μέχρι εδώ, έχουμε άλλο ένα "δωράκι"! Έτσι θα άφηνα τους ήρωες που έκαναν 30 οθόνες scrol ! ! ! (Χαρά στο κουράγιο σας !!! ) Β. Σύνθεση με δύο ανεμιστήρες Cooler Master Sickle Flow σε διάταξη Push-Pull και σε κάθετη θέση. Αρκετά καλύτερες θερμοκρασίες, που είναι ελαφρά καλύτερες από το μέσο airflow σε stock Push σύνθεση και ο θόρυβος είναι ο μισός καθώς, είναι περίπου 3 dBA κάτω από τον θόρυβο της stock σύνθεσης! Τα χαρίσματα του Push-Pull λάμπουν ακόμα και με πιο "σεμνούς" ανεμιστήρες! Η επιλογή δική σας ! Εμείς κάπου εδώ, αισθανόμαστε πλήρεις! Ώρα είναι να πάμε να δούμε και τα συγκριτικά αποτελέσματα που πέτυχε η Raijintec Triton! 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα Εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένες τις υψηλότερες χαρακτηριστικές επιδόσεις των ψυκτρών που έχουμε δοκιμάσει μέχρι τώρα με το νέο σύστημα δοκιμών του TheLab.gr. Αλλά πριν προχωρήσουμε στο καθ' αυτό ζήτημα, θα πρέπει να σας ενημερώσουμε για μια αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στον εξοπλισμό δοκιμών: Αναβάθμιση του εξοπλισμού μέτρησης των ψυκτρών. Στα πλαίσια της προσπάθειας να είμαστε όσο γίνεται πιο ακριβείς στις μετρήσεις που κάνουμε στα CPU coolers, έχουμε παράλληλα σαν στόχο να φροντίζουμε τα αποτελέσματά μας να έχουν και χρηστική αξία. Οι μικρές σε μέγεθος ψύκτρες -όπως η SilverStone Argon Series AR05 CPU Cooler που παρουσιάσαμε τελευταία- θέτουν ένα σημαντικό ζήτημα που δεν είναι άλλο από το μικρό TDP που τις χαρακτηρίζει. Αυτό το γεγονός σημαίνει ότι αν τέτοιες ψύκτρες δοκιμαστούν με την standard κλιμάκωση των θερμικών φορτίων, πολύ γρήγορα –από το δεύτερο κιόλας βήμα της δοκιμής – θα βρεθούν σε κατάσταση σημαντικής θερμικής υπερφόρτισης. Συνεπώς, προκειμένου να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της θερμικής συμπεριφοράς μιας μικρής ψύκτρας, χρειάζεται να δοκιμαστεί με μικρότερα πιο αναλυτικά θερμικά βήματα. Αυτός ο λόγος επέβαλε την αλλαγή του μέρους του εξοπλισμού που παρέχει τις τάσεις δοκιμών στον Loader («Ήφαιστο»). Οι νέες συσκευές δίνουν την δυνατότητα να έχουμε ρυθμιζόμενη τάση προς τον Loader και επιπλέον, διαθέτουν την δυνατότητα να αντισταθμίζουν την πτώση τάσης που αναπόφευκτα παρουσιάζουν οι αγωγοί τροφοδότησής του (remote sense). Κατά την μετάβαση από το ένα σύστημα τροφοδότησης στο άλλο, έγινε κάθε προσπάθεια να έχουμε όμοια επίπεδα θερμικής επιφόρτισης για να είναι κατ’ ευθείαν συμβατά τα αποτελέσματα. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες διαφορές που οφείλονται στο ότι το νέο σύστημα τροφοδότησης κρατά πολύ πιο σταθερή την τάση του Loader (έχει μικρότερη πτώση τάσης), οι διαφορές αυτές εμφανίζονται περισσότερο στις υψηλές θερμικές φορτίσεις. Αυτές οι διαφορές είναι αναλογικά κατανεμημένες σε όλη την κλίμακα επιφόρτισης και δεν αλλάζουν την συγκριτική κατάταξη των ήδη δοκιμασμένων ψυκτρών. Όμως, επειδή οι απόλυτες (μη σχετικές τιμές) στο νέο σύστημα, παρουσιάζονται ελαφρά αυξημένες, τείνουν να δημιουργήσουν μιας κατ’ αρχήν εσφαλμένη εντύπωση όσον αφορά στις δυνατότητες μιας νέας ψύκτρας που δοκιμάζεται στο νέο setup. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έχουμε σήμερα στην ψύκτρα που παρουσιάζουμε σε σχέση με μια από τις τελευταίες ανάλογες ψύκτρες που δοκιμάστηκαν με το προηγούμενο setup, την Cooler Master Nepton 240M CPU Cooler. Έτσι με στόχο την απαλοιφή αυτών των διαφορών όλες οι ψύκτρες που έχουν δοκιμαστεί με το προηγούμενο setup τροφοδότησης, θα δοκιμαστούν και πάλι με το νέο setup, έτσι ώστε οι σχετικές θέσεις μεταξύ τους να είναι κατά το δυνατόν ακριβέστερες! Αρχή κάνουμε σήμερα με την προαναφερθείσα ψύκτρα μιας και από αυτές που έχουν δοκιμαστεί, είναι ο λογικός ανταγωνιστής της Raijintek Triton Έτσι στον πίνακα συγκριτικής κατάταξης που θα συνοδεύει αυτή μας την παρουσίαση θα δείτε τις νέες τιμές που επιτυγχάνει η Nepton 240M. Φυσικά προοδευτικά θα ενημερωθούν και όλες οι άλλες ψύκτρες στον ίδιο πίνακα. Επιπλέον αυτών στα επόμενα review θα υπάρχει ένας επιπλέον συγκριτικός πίνακας που θα παρουσιάζει τις σχετικές επιδόσεις των ψυκτρών όσον αφορά την θερμική αντίστασή τους (Rca: Resistance from CPU case, to ambient.) Το μέγεθος αυτό, είναι πολύ πιο ανεπηρέαστο από τις μικροδιαφορές στην ακριβή τιμή της θερμικής καταπόνησης και της θερμοκρασίας, καθώς αποτελεί τον λόγο τους. Έτσι θα έχουμε στην διάθεσή μας ένα εργαλείο σύγκρισης πολύ λιγότερο επιρρεπές στις αναπόφευκτες μικροδιαφορές που παρουσιάζουν οι μετρήσεις διαφορετικών ψυκτρών. Και αφού το διαβάσατε το προηγούμενο "σεντόνι", ώρα είναι να μπούμε στο ζουμί της υπόθεσης! Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Τα πράγματα είναι απλά! Η Raijintek Triton, παίρνει με "βραχεία κεφαλή" την πρωτιά από την Cooler Master Nepton 240M, τον μέχρι τώρα "ηγέτη" των δοκιμών που έχουμε κάνει! Αλλά εδώ πρέπει να επιδείξουμε κάποια λογική προσοχή, γιατί αν από την μια μεριά η Triton, θερμικά προηγείται οριακά της Nepton, από την άλλη, ακολουθεί σε "απόσταση αναπνοής" την θορυβωδέστερη ψύκτρα που έχουμε δοκιμάσει, κάνοντας την Thermaltake Frio OC να "ξεχάσει την μοναξιά" της! Εδώ όμως δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η Triton έχει ανεκμετάλλευτα περιθώρια που μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε απλά ξεβιδώνοντας μερικά ρακόρ! Το ζήτημα του θορύβου βέβαια παραμένει και μολονότι όταν πράγματι θα χρειαστούμε όλη την ισχύ της, είναι πολύ πιθανόν να μην μας απασχολεί ο θόρυβος που κάνει ( οι gamers της παρέας καταλαβαίνουν "που το πάω" ), δεν παύουν να υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης των ανεμιστήρων της. Για τις άλλες περιπτώσεις ηπιότερης χρήσης (που εδώ το ήπιο καλύπτει τις ανάγκες των περισσοτέρων μας, ακόμα και όταν είναι υψηλές), μπορούμε πάντα να μειώσουμε τις στροφές με "κόστος" μια παντελώς ασφαλή, μικρή θερμική επιβάρυνση του συστήματός μας. 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία Συμπεράσματα και βαθμολογία Μετά από αρκετές σελίδες παρουσίαση και ακόμα περισσότερη ανάλυση, φτάσαμε στο σημείο που πρέπει με δυο λέξεις να συνοψίσουμε τις παρατηρήσεις μας. Ειλικρινά δεν είναι εύκολο, καθώς η Raijintek ενέσκηψε ως κεραυνός εν αιθρία και τάραξε το τοπίο! Με μια "λαμπερή" Τρίτον, που ενσωματώνει reservoir αντλία και block σε ένα καλαίσθητο κύβο που με την διαφάνειά του σε προκαλεί να τον "χαζεύεις"! Αλλά τα σημαντικά είναι σε αυτά που δεν "φαίνονται", με πρώτο και καλύτερο την δυνατότητα επέκτασης της έτσι ώστε να ψύξει και άλλα "εξαρτήματα" του υπολογιστή μας! Αντιλαμβανόμαστε ότι οι θιασώτες των custom υδροψύξεων, ενδέχεται να βλέπουν "αφ' υψηλού" μια ΑΙΟ, όμως αυτή η συγκεκριμένη ΑΙΟ δεν είναι σαν τις περισσότερες άλλες και όχι γιατί έχει εξαιρετικές επιδόσεις σε σχέση με τον ανταγωνισμό, αλλά γιατί αποτελεί ένα -και μάλιστα ένα σκανδαλιστικά φτηνό- "εισιτήριο" για τον κόσμο της custom υδρόψυξης! Πέρα από όλα τα άλλα που θα αναφερθούν στη συνέχεια επιγραμματικά, αυτό που πραγματικά κάνει εντύπωση είναι οι επιλογές της Raijintek, η οποία με το πρώτο προϊόν στον τομέα αυτό έρχεται και δημιουργεί status, δεν είναι όλα τέλεια -πως θα μπορούσε άλλωστε- αλλά έχεις την σαφή αίσθηση ότι πίσω από την Triton κρύβεται πολύ σκέψη και γνώση. Προσπαθώντας να θέσουμε τις παρατηρήσεις μας σε τίτλους και να συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Triton, καταλήγουμε στα ακόλουθα: Πλεονεκτήματα: Τιμή που είναι σκανδαλιστικά χαμηλή γι' αυτά που προσφέρει. Το "πακέτο" περιλαμβάνει μέσα modding και σε αισθητικό επίπεδο. Επεκτασιμότητα που δίνει την δυνατότητα ψύξης και άλλων PC parts. Πολύ καλές επιδόσεις. Συμβατότητα με μνήμες που έχουν υψηλά heat spreaders. Τα καλώδια των ανεμιστήρων διαθέτουν καλής ποιότητας sleeve. Υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης των στροφών των ανεμιστήρων με ενσωματωμένο ρυθμιστικό κοινής ρύθμισής τους. Συμβατότητα με όλα τα σύγχρονα CPU sockets. Εξαιρετικά στιβαρή και πανεύκολη ασφαλή στήριξη του block στην μητρική. Διαθέτει θερμοαγώγιμη πάστα και σπάτουλα εφαρμογής της. Μειονεκτήματα: Υψηλός θόρυβος των ανεμιστήρων σε αυξημένο airflow, που παραμένει αισθητός και στην μέση ρύθμιση στροφών. Ανεμιστήρες απλά ανεκτής ποιότητας κατασκευής, με ομοίως χαμηλής ποιότητας έδρανα. Η θερμοαγώγιμη πάστα που την συνοδεύει επαρκεί για μια μόνο εφαρμογή. Φτωχή -από άποψη εργονομίας- υλοποίηση της κοινής ρύθμισης στροφών των ανεμιστήρων. Δεν έχουν προβλεφθεί μέσα στήριξης του ρυθμιστικού trimpot των ανεμιστήρων. Έλλειψη αντικραδασμικών μέσων στήριξης των ανεμιστήρων (αλλά δεν παρατηρήσαμε κραδασμούς). Δεν παρέχονται μέσα στήριξης πρόσθετων ανεμιστήρων σε θέση Pull. Οι σωλήνες της έχουν την τάση να τσακίζουν σχετικά εύκολα σε σύγκριση με άλλες -μη διαφανείς όμως συνήθως- λύσεις. Οι επιθυμίες μας: Καλύτερη σχεδίαση των ανεμιστήρων ώστε να επιτευχθεί χαμηλότερο προφίλ θορύβου. Ελαστική φλάντζα στεγανοποίησης μεταξύ ανεμιστήρων και radiator. Μείωση του απαιτούμενου ύψους πάνω από την μητρική για αποφυγή του τσακίσματος των σωλήνων του block, από τα ~15cm που είναι τώρα. Πριν κλείσω αυτή τη "Μαραθώνια' παρουσίαση, οφείλω να πω ότι η Raijintek έχει μια πραγματικά προκλητική πρόταση, που θα πρέπει όποιος θέλει να κάνει αναβάθμιση του συστήματός του με ΑΙΟ, να την σκεφτεί πολύ σοβαρά! Και θα σας αποχαιρετίσουμε με μια ιδιαίτερη εικόνα της Triton, έτσι σαν σχόλιο στην αισθητική της! 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Raijintek για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grSeafalco22-3-2015 1. Πρόλογος, 2. Τεχνικά χαρακτηριστικά, 3. Συσκευασία και παρελκόμενα, 4. Η ψύκτρα από κοντά, 5. Οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, 6. Μετρήσεις, 7. Μετρήσεις "εις βάθος", 8.Συγκριτικοί πίνακες και γραφήματα, 9.Συμπεράσματα και βαθμολογία
  3. Πρόλογος Ήρθε ο καιρός αποχαιρετώντας το καλοκαίρι, να μαζευτούμε στις συνηθισμένες ασχολίες μας! Τι καλύτερη έναρξη λοιπόν από ένα ακόμα χορταστικό review! Αυτή τη φορά θα δούμε μια A.I.O. ψύκτρα της Corsair, την τρίτη κατά σειρά, που ανήκει στη σειρά Hydro και ακούει στο κωδικό όνομα H110i GT. Πρόκειται για μια ΑΙΟ διαστάσεων "2 x 140 mm" που δροσίζεται από δύο ανεμιστήρες των 140 x 25mm, και μπορεί να δεχτεί και ακόμμα δύο. Εξοπλίζεται με block της CoolIT, και συνοδεύεται από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου της κατασκευάστριας, το Corsair Link. Η εξωτερική εμφάνιση της Corsair Hydro Series H110i GT, εντάσεται στη γενικότερη μορφολογία της σειράς αυτής, με μια σημαντική διαφοροποίηση. Το radiator της, έχει τετραγωνισμένη μορφή καθώς, τα end tanks του δεν έχουν καμπύλες ακμές, αλλά παραλληλεπίπεδο σχήμα, πράγμα που δεν είναι καθόλου συνηθισμένο! Το block/αντλία της, είναι εξοπλισμένο με αρθρωτούς γωνιακούς συνδέσμους και οι σεβαστών διαστάσεων σωλήνες του, είναι καλυμμένες με πυκνό λεπτοϋφασμένο μαύρο sleeve. Στη "διακόσμηση" του block συμπεριλαμβάνεται και ο φωτισμός του με RGB LED, του οποίου το χρώμα, η λειτουργία αλλά και η σημασία, μπορούν να ελεγχθούν από το χρήστη μέσω το Corsair Link. Tο συνοδό αυτό πρόγραμμα, μπορεί να ελέγξει όλες τις παραμέτρους λειτουργίας της ψύκτρας, δίνοντας τη δυνατότητα στο χρήστη να έχει επακριβή ρύθμιση της συμπεριφοράς της κατά τις επιθυμίες του και να έχει ένα δροσερό σύστημα, που θα του επιτρέψει, τον απρόσκοπτο υπερχρονισμό της CPU του που τον "συγκινεί", αλλά και την αθόρυβη απόλαυση της ταινίας που του αρέσει. Σαν σύνολο η πρόταση ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, και δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι αλλιώς, προερχόμενη από μια από τις σημαντικότερες κατασκευάστριες του χώρου, της οποίας τα προϊόντα, δικαίως χαίρουν της εκτίμησης πολύ μεγάλης μερίδας των χρηστών. Αλλά ας μη μακρηγορώ άλλο (όχι τουλάχιστον εδώ ) ! Με μια "ατμοσφαιρική" εικόνα της Corsair H110i GT για "εισαγωγή" ας πάμε να "βάλουμε μπροστά" το ταξίδι της γνωριμίας μαζί της! Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Corsair H110i GT. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Βασικός στόχος αυτού, είναι να έχουμε σε μια σελίδα, συγκεντρωμένη όσο το δυνατόν πιο πυκνή πληροφορία, έτσι ώστε "με μια ματιά" να μπορούμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε. Φυσικά για να μην χαθούμε σε ένα ολόκληρο κατεβατό, ο πίνακας των χαρακτηριστικών έχει διαιρεθεί σε λογικές ενότητες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διευκολύνουν πολύ τον εντοπισμό του χαρακτηριστικού που μας ενδιαφέρει κάθε φορά. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Το σύνολο των χαρακτηριστικών κλείνει με τον πίνακα των θερμικών παραμέτρων. H Corsair Hydro Series H110i GT έχει πενταετή εγγύηση και τη στιγμή που γράφεται το review, μπορείτε να την βρείτε στα Ελληνικά καταστήματα προς 143,55 €, του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου συν κάποια μεταφορικά βέβαια (5€). Συσκευασία και παρελκόμενα Η Corsair Hydro Series H110i GT , ακολουθεί τα ίδια χρώματα που είδαμε πρόσφατα στην μικρότερη "αδελφή" της. Σκούρα χάρτινη συσκευασία, που είναι και το πρώτο ενδιαφέρον μας. Διακριτικά σκούρα χρώματα σε όλες τις πλευρές της και εμείς βάζουμε αρχή από το "καπάκι" του κουτιού. Η συσκευασία ακολουθεί τα χρώματα της ψύκτρας, μαύρο με αποχρώσεις του "γκρι", αυτή τη φορά το "Η" ( από το Hydro) και του "GT" είναι κατακόκκινα, υποδηλώνοντας έμμεσα ότι το περιεχόμενο προορίζεται για "φλογερές" συνθήκες! Βασικά χαρακτηριστικά, οι δύο ανεμιστήρες που την συνοδεύουν, το Corsair Link και η πενταετής εγγύηση. Στις δύο μεγάλες πλευρές βλέπουμε μια πολύγλωσση περιγραφή των περιεχομένων του κουτιού (αριστερά) και των βασικών χαρακτηριστικών της H110i GT (δεξιά). Οι διπλοί ανεμιστήρες των 140mm που συνδυάζουν υψηλή απόδοση με χαμηλό θόρυβο, η εξελιγμένη δομή του cold plate,και η ευκολία εγκατάστασης με τα παρελκόμενα brackets είναι τα βασικά. Επιπλέον, έχουμε την δυνατότητα με το Corsair Link να ρυθμίσουμε κατά την προτίμησή μας, την λειτουργία των ανεμιστήρων καθώς και το χρώμα αλλά και τη σημασία του φωτισμού του λογότυπου της Corsair, που βρίσκεται πάνω στο Block. Στις δύο μικρές πλευρές βρίσκουμε τα συμβατά sockets και επεξεργαστές καθώς και μια επιπλέον αναφορά για τις απαιτήσεις λειτουργίας του Corsair Link. Η λιτότητα δεν μας χαλάει, αλλά -το έχουμε ξαναπεί- θα μας άρεσε λίγη παραπάνω πληροφορία. Η τελευταία πλευρά μας αποζημιώνει ελαφρά καθώς είναι πολύ πιο πλούσια. Διακρίνουμε την αναφορά στην τεχνολογία των ανεμιστήρων, του coldplate και του radiator. Στο κέντρο, ένα test θερμικής συμπεριφοράς και τις διαστάσεις της H110i GT και δεξιά τα βασικά χαρακτηριστικά των ανεμιστήρων που την συνοδεύουν. Και όπως καταλαβαίνετε τα πράγματα είναι ώριμα πλέον...πάμε να δούμε τι έχει το κουτί μέσα! Κάτω από το πολύ παχύ αφρώδες φύλλο που προστατεύει τα περιεχόμενα υπάρχουν παντού...νάιλον σακούλες φωλιασμένες σε μια χοντρή χάρτινη θήκη με τα κατάλληλα διαμερίσματα που συγκρατούν σταθερά όλα τα εξαρτήματα σε κάποια απόσταση από τα εξωτερικά τοιχώματα του κουτιού. Πρώτα βλέπουμε το εξαιρετικό manual που συνοδεύει την ψύκτρα, με τις λεπτομερείς οδηγίες εγκατάστασης, την σχετική εγγύηση και ένα διαφημιστικό φυλλάδιο για άλλα προϊόντα της κατασκευάστριας. Έξω λοιπόν τα κύρια κομμάτια που θα τα δούμε στην επόμενη σελίδα και ρίχνουμε μια ματιά στα παρελκόμενα. Το απαραίτητο -για το Corsair Link- USB καλώδιο διασύνδεσης του block με κάποιο USB header της μητρικής μας και τα δύο bracket του block, ένα για τα socket της INTEL και ένα για τα της AMD, επίσης βρίσκουμε ένα αρκετά στιβαρό CPU backplate, για μητρικές με INTEL επεξεργαστές. Σημειώνουμε την απουσία αντίστοιχου CPU back plate για AMD, συνεπώς θα χρησιμοποιήσετε αυτό που έχει η μητρική σας! Και τα παρελκόμενα κλείνουν με τα μικροεξαρτήματα στερέωσης, που χρειάζονται μια πιο αναλυτική παρουσίαση. Αριστερά οι βίδες για την στερέωση των ανεμιστήρων στο radiator και δίπλα τους οι μικρές βίδες προορίζονται για την στερέωση του τελευταίου στο κουτί μας, αν στήσουμε τους ανεμιστήρες μας σε διάταξη Push. Προσοχή λίγο όμως εδώ, οι ροδέλες που διακρίνονται δεξιότερα, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν στις βίδες που θα στερεώσουν την ψύκτρα στο κουτί, ιδιαίτερα αν αυτό έχει λαστιχένια grommets στις οπές στερέωσης, έτσι αυτά θα δεν θα παραμορφωθούν πολύ και θα εξακολουθήσουν να αποκόπτουν τους κραδασμούς που ενδεχομένως παράγουν οι ανεμιστήρες, διατηρώντας το κουτί μας πιο αθόρυβο. Η πράξη μας έδειξε ότι ροδέλες απαιτούνται και στους ανεμιστήρες , γιατί οι βίδες είναι λίγο μακρύτερες από ότι χρειάζεται η κατευθείαν στερέωσή τους πάνω στο radiator, και έτσι μπορεί η βίδα να αγγίξει τα πτερύγια ψύξης. Μικρό το κακό βέβαια, αλλά όπως και να έχει θα το δούμε αναλυτικά πιο κάτω. Εδώ σημειώνουμε την έλλειψη ενός επιπλέον σετ βιδών που θα μας επέτρεπε να χρησιμοποιήσουμε δύο επιπλέον ανεμιστήρες για να κάνουμε διάταξη Push-Pull. Κακό αυτό, γιατί οι βίδες UNC 6/32 είναι δυσεύρετες στην Ελλάδα, αλλά υπάρχει μια λύση με τα ήδη παρεχόμενα εξαρτήματα που θα την δούμε στη σελίδα των λεπτομερειών! Στο κέντρο βλέπουμε τις δύο "βιδοθηλιές" που θα χρησιμοποιήσουμε αν έχουμε μητρική AMD και δεξιά τους, τις χειρόβιδες στερέωσης του Block bracket. Τέλος, τέρμα δεξιά σε δύο τετράδες έχουμε τους αποστάτες που θα χρησιμοποιηθούν είτε για την στερέωση των CPU backplate και block baracket μεταξύ τους πάνω σε μητρική με INTEL socket (οι μακριοί), είτε για την στερέωση του block bracket κατευθείαν πάνω σε INTEL 2011 socket . Η ψύκτρα από κοντά Η Corsair βρήκε τον τρόπο να παρουσιάσει κάτι νέο και σε αυτήν την ΑΙΟ! Φυσικά μιλάω για το radiator, το οποίο διεκδικεί την ματιά μας με την στυλιζαρισμένη αυστηρά παραλληλεπίπεδη διαμόρφωσή του και με το λογότυπο της κατασκευάστριας πάνω στο επίμηκες διακοσμητικό φιλέτο, να δίνει μια άλλη όψη. Την εικόνα συμπληρώνουν οι σωλήνες με την πολύ καλή μαύρη επένδυση και ένα διαφορετικό αυτή τη φορά block με περιστρέψιμους γωνιακούς συνδέσμους. Αλλά ας μη κρατάμε άλλο τις "αποστάσεις" ... από κοντά λοιπόν και ένα ένα με τη σειρά, να γνωριστούμε! Το radiator Η ψυκτική δομή του radiator βασίζεται σε δεκατέσσερις σωλήνες διαστάσεων 18,5 x 1,5mm οι οποίες είναι πλαισιωμένες με σχετικά πυκνά πτερύγια ψύξης (19fpi). Οι σωλήνες καταλήγουν σε "τετραγωνισμένα" end-tanks και το όλο σύνολο δένεται με δυο κατά μήκος πλαίσια που φέρουν τις στηρίξεις των ανεμιστήρων καθώς επίσης, αποτελούν και τις βάσεις των διακοσμητικών με το λογότυπο της Corsair. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στα τελειώματα των σωληνώσεων όπου τα fittings είναι καλυμμένα με ομοιόχρωμο ελατήριο, δίνοντας έναν αέρα πολυτέλειας στο σύνολο. Το radiator -όπως συνήθως συμβαίνει- δε διαθέτει στόμιο πλήρωσης με ψυκτικό υγρό και από ότι θα δούμε στις λεπτομέρειες, έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην στεγανοποίηση των σωλήνων. Οι σωληνώσεις αποτελούνται από ελαστικό με αρκετά παχύ τοίχωμα το οποίο κάνει μεν την σωλήνα σχετικά δύσκαμπτη, αλλά την βοηθάει στο να μην διπλώνει. Η επένδυσή της με μαύρο πλεκτό νήμα πέρα από το να την αναβαθμίζει αισθητικά την βοηθάει στο να αντισταθεί στο δίπλωμα. Έτσι τελικά, οι σωλήνες "υποτάσσονται" στις διαθέσεις μας, αλλά παράλληλα ακολουθούν την μέγιστη δυνατή καμπυλότητα διευκολύνοντας τη ροή του ψυκτικού υγρού. Το block Το block που χρησιμοποιεί η Corsair στην H110i GT είναι της CoolIT και έχει κάποιες διαφορές από αυτό που είδαμε σε πρόσφατα review. Έχει πολύ στιβαρή κατασκευή και στην περιμετρική πατούρα "κάθεται" το bracket στήριξής του στους αποστάτες που συνδέουν το CPU backplate με την μητρική μας. Το διακοσμητικό φιλέτο με το λογότυπο της εταιρίας είναι φωτιζόμενο με RGB φωτισμό που ελέγχεται από το Corsair Link Software που συνοδεύει την ψύκτρα. Ο φωτισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σαν απλή διακόσμηση, είτε και σαν μέσο ένδειξης της θερμοκρασίας του επεξεργαστή καθώς, μπορούμε να ορίσουμε την αυτόματη μεταβολή των χρωμάτων του σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες. Στις επόμενες φωτογραφίες βλέπουμε καλύτερα την θύρα (mini USB) που θα βυσματωθεί το καλώδιο σύνδεσης του block / αντλίας με τη μητρική μας και θα μας δώσει την δυνατότητα να ελέγξουμε την ΑΙΟ μας μέσω του αρκετά ευέλικτου Corsair Link ! To block -όπως γίνεται και στα άλλα μοντέλα ΧΧΧi της Corsair, έχει αρκετά καλώδια. Στην H110i GT βλέπουμε ότι η τροφοδότηση γίνεται από βύσμα ισχύος καθώς οι ενεργειακές απαιτήσεις της ΑΙΟ μας μπορούν -σε push-pull- να φτάσουν τα 2Adc σε μόνιμη λειτουργία. Αυτό που μας άρεσε είναι ότι -επιτέλους! - αποφάσισαν να βάλουν βύσμα Power Sata! Δεξιά του βλέπουμε ένα τριπολικό βύσμα για ανεμιστήρα που έχει μόνο ένα καλώδιο επάνω του, αυτό το καλώδιο είναι που μεταφέρει το σήμα Tacho (τα rpm της αντλίας) στην μητρική, έτσι ώστε η μητρική να έχει την πληροφορία ότι ο "CPU fan" (η αντλία εν προκειμένω) στρέφεται κανονικά. Ακόμα δεξιότερα έχουμε τα δύο βύσματα τροφοδότησης των ανεμιστήρων, τα οποία είναι με πλήρη καλωδίωση (έχουν και τα 4pin ενεργά) και για την ώρα έχουν καλυμμένα τα άκρα τους με ένα πλαστικό προστατευτικό. Αυτό είναι καλή κίνηση, καθώς -αν δεν τα χρησιμοποιήσουμε- δε θα υπάρχει κίνδυνος να ακουμπήσουν τα γυμνά pin κάπου που...δεν θέλουμε ! Συνεχίζοντας με τα "υδραυλικά" του συστήματος, στο ένα πλευρό βρίσκουμε τις σωλήνες του ψυκτικού υγρού που συνδέονται στιβαρά με τους περιστρεφόμενους γωνιακούς συνδέσμους. Να παρατηρήσουμε το ελατήριο που προστατεύει και διακοσμεί την κατάληξη των σωλήνων στους γωνιακούς συνδέσμους, καθώς και του δύο πίρους που τους ασφαλίζουν πάνω στο block. Και φυσικά σαν εισαγωγή στην επόμενη παράγραφο έχουμε μια πρώτη εικόνα του cold plate. Αυτό είναι τελείως διαφορετική κατασκευή από τα αντίστοιχα της Asetec που έχουμε δει μέχρι τώρα στα πρόσφατα review. Ασφαλίζεται με οκτώ βίδες Philips , τοποθετημένες στις δυο μεγάλες πλευρές του. Αλλά ας το δούμε από πιο κοντά ! Το Cold plate H Η110i GT έρχεται συσκευασμένη με ένα διαφανές πλαστικό κάλυμμα που προστατεύει την ήδη τοποθετημένη θερμοαγώγιμη πάστα, το αφαιρούμε και προσπαθούμε να διακρίνουμε την υφή της διάστρωσης της θερμοαγώγιμης πάστας, πράγμα που δεν είναι καθόλου εύκολο! Αφού επιστρατεύτηκαν ότι -φτωχά- μέσα έχω στη διάθεσή μου και μετά από αρκετό παιχνίδι με το φωτισμό, καταλήξαμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Η υφή της πάστας θυμίζει πολύ λεπτή γάζα καλυμμένη από το υλικό της πάστας, προφανώς διαφορετική προσέγγιση από αυτήν της Asetec, και φυσικά ακόμα δεν μπορούμε να πούμε τίποτε, αν δεν μπει στο "τηγάνι" ! Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε, είναι να αφήσουμε την συγκεκριμένη παράγραφο με μια "ατμοσφαιρική" φωτογραφία της ΑΙΟ μας με το cold plate σε πρώτο πλάνο ! Οι ανεμιστήρες Η Corsair H110i GT εξοπλίζεται με δύο ανεμιστήρες Corsair SP140L των 140 x 25 mm, οι οποίοι αναλαμβάνουν να δροσίσουν το radiator. Σαν κατασκευή διαφέρουν αρκετά από τους μικρότερους SP120L ακολουθώντας μια διαφορετική φιλοσοφία κατασκευής η οποία προσπαθεί να συνδυάσει μεγάλη παροχή αέρα με παράλληλη ανάπτυξη αρκετής στατικής πίεσης που θα τους εξασφαλίσει καλή συνεργασία με το radiator της Η110i GT. Άμεση παρατήρηση ότι, τα πτερύγια καλύπτουν μικρότερο μέρος της διατομής του ανεμιστήρα και έχουν μικρότερη αλληλοκάλυψη αφήνοντας απόσταση μεταξύ τους ακόμα και πάνω στο hub του κινητήρα. Η σχεδίαση αυτή ευνοεί το υψηλότερο air flow, αλλά περισσότερα γι αυτό θα δούμε στην επόμενη σελίδα. Ο έλεγχος των ανεμιστήρων γίνεται με διαμόρφωση πλάτους παλμών (PWM) και έτσι έχουν καλώδιο με τέσσερις αγωγούς. Τα καλώδια αυτά μπορούν να συνδεθούν στα βύσματα που διαθέτει για το σκοπό αυτό, το block της H110i GT. Τα βύσματα του block για λόγους περιορισμού του όγκου τους, δεν έχουν την κλασική μορφή του αρσενικού βύσματος, αλλά είναι φτιαγμένα με 4-pin fan haeders όπως αυτά που μπαίνουν πάνω στις μητρικές. Για να αποφευχθεί κάποιο τυχαίο βραχυκύκλωμα, οι ακροδέκτες τους έχουν ένα αφαιρούμενο κάλυμμα. Να σημειώσουμε ότι τα δύο καλώδια του block για την τροφοδοσία των ανεμιστήρων, έχουν πλήρη κατασκευή, δηλαδή έχουν και στα δύο βύσματα ενεργό το σήμα tacho. Αυτό είναι απαραίτητο καθώς το block υπό τον έλεγχο του Corsair Link μπορεί να ελέγξει ανεξάρτητα τον ένα ανεμιστήρα από τον άλλο, πράγμα που μπορεί σε μια μονόπλευρη τοποθέτηση των ανεμιστήρων να μην έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά που είναι σημαντικό στις διατάξεις Push-Pull, καθώς μας δίνει πλήρη ελευθερία ρύθμισης των δύο ζευγών των ανεμιστήρων. Αλλά μια και αναφέρθηκε, ας κλείσουμε τη σελίδα με ένα τέτοιο setup ! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Η σελίδα αυτή αποτελεί την "παιδική χαρά" του γράφοντος - το έχετε καταλάβει ! - και δεν είναι τυχαίο καθώς το "Γιατί έτσι!", ποτέ δεν ήταν μια επαρκής απάντηση γι' αυτόν! Πάντα το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να προσπαθεί να καταλάβει πως δουλεύουν τα πράγματα, προς μεγάλη απογοήτευση των "δύστυχων" γονιών του, που έβλεπαν τα παιχνίδια του πολύ γρήγορα να διαλύονται εις τα εξ ων συνετέθησαν! Βέβαια, το γεγονός ότι τα επανασυναρμολογούσε και μάλιστα, όχι μόνο χωρίς να "περισσεύουν βίδες", αλλά και ότι αυτά λειτουργούσαν, ήταν μια παρηγοριά! Τα χρόνια πέρασαν, τα "παιχνίδια" άλλαξαν, αλλά η περιέργεια έμεινε, να κάνει σε αυτόν παρέα και σε 'μένα τη ζωή "δύσκολη" ! Με άλλα λόγια...καφεδάκι και πάμε να δούμε τι έχει να μας δείξει η Corsair H110i GT ! Το radiator Όταν τα "κουκιά είναι μετρημένα" θα πρέπει να εξαντλήσεις κάθε περιθώριο βελτίωσης μέσα στα προκαθορισμένα πλαίσια. Με άλλα λόγια και με δοσμένες τις διαστάσεις του radiator, ας δούμε πως τα "μαγείρεψε" η Corsair. Τα πτερύγια ψύξης Η δομή των πτερυγίων του radiator είναι ανάλογη με αυτήν που έχουμε δει και σε άλλα μοντέλα της σειράς Hydro. Τα πτερύγια του radiator είναι αρκετά πυκνά (19 FPI) και έχουν περσίδες (Louvers), οι προσεκτικοί φίλοι όμως, θα δουν κάτι σημαντικό στην κατασκευή του, που φαίνεται καλύτερα στις επόμενες φωτογραφίες. Αριστερά, είναι μια φωτογραφία από τα πτερύγια της H110i GT και δεξιά μια ανάλογη από την H80i GT η οποία έχει διπλάσιο πάχος από την H110i GT. Παρατηρούμε ότι οι περσίδες (Louvers) στην Η110i GT είναι πιο "έντονες" σε σχέση με αυτές της H80i GT. Έτσι οι στροβιλισμοί του αέρα γίνονται πιο έντονοι και απορροφούν περισσότερη θερμότητα από τα πτερύγια, βέβαια αυτό συνεπάγεται ότι το ελεύθερο διάκενο μεταξύ των πτερυγίων είναι πιο μικρό και ο αέρας περνά πιο δύσκολα από αυτό, αλλά στην περίπτωση της Η110i GT αυτό δεν είναι πρόβλημα, γιατί το μήκος της διαδρομής του ανάμεσα στα πτερύγια, είναι 18,4mm και όχι 36,2mm που είναι στην H80i GT ! "Μικρή", αλλά σημαντική λεπτομέρεια που μπορεί να κάνει την διαφορά καθώς, επιτρέπει σε συνδυασμό με τους συνοδούς ανεμιστήρες, την βέλτιστη δυνατή εκμετάλλευση των δυνατοτήτων του radiator! Ας δούμε όμως ακόμα ένα κοντινό των πτερυγίων σε αντιπαραβολή με μια ρίγα. Στο σημείο αυτό, καλό είναι να δώσουμε μια ακόμα πληροφορία που έχει να κάνει με τον προσανατολισμό του radiator σε κουτιά όπου θα μπει σε πλάγια τοποθέτηση. Η προηγούμενη -δεξιά- φωτογραφία, δείχνει ποια είναι η ροή του ψυκτικού υγρού, και καλό είναι να το πάρουμε υπόψη μας όταν στήνουμε την AIO μας! Βίδες και βιδώματα Το είπαμε και στην παρουσίαση των παρελκόμενων ότι, πρέπει να προσέχετε μην χάσετε τις βίδες καθώς αυτές είναι UNC 6/32 και είναι δυσεύρετες στην Ελλάδα, αλλά τώρα θα δούμε και τις στηρίξεις των ανεμιστήρων. Προσφιλής πρακτική των κατασκευαστών είναι να κανονίζουν έτσι ώστε, στην προέκταση του άξονα της βίδας στερέωσης των ανεμιστήρων στο radiator, να υπάρχουν μόνο πτερύγια. Ας επιχειρήσουμε να στερεώσουμε ένα ανεμιστήρα, αφού πριν σημειώσουμε ότι οι κεντρικές οπές στερέωσης απέχουν μεταξύ τους 20mm και συνεπώς θα πρέπει να το πάρετε υπόψη σας και πριν αγοράσετε να ελέγξετε αν το κουτί σας έχει τις αντίστοιχες οπές στερέωσης. Βάλαμε λοιπόν τον ανεμιστήρα και αν κάνουμε μεγέθυνση της φωτογραφίας θα δούμε ότι η βίδα προχωρεί πέρα από ότι θα έπρεπε! Και το αποτέλεσμα είναι... ...να καταστρέψουμε κάνα δύο πτερύγια, πράγμα που σαν πρόβλημα, είναι μόνο αισθητικό καθώς, ο άξονας των οπών στερέωσης απέχει αρκετά από την πλησιέστερη σωλήνα του radiator. Καλό είναι να θυμάστε ότι, μαζί με τις βίδες παρέχονται και οκτώ μαύρες και παχουλές ροδέλες. Αυτές μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε στην στερέωση των ανεμιστήρων και επιβάλλεται οπωσδήποτε για τις βίδες που θα στερεώσουν το radiator πάνω στο κουτί μας, ιδιαίτερα αν στις θέσεις βιδώματος, το κουτί μας έχει ελαστικά παρεμβύσματα (grommets). Με το τρόπο αυτό, το παρέμβυσμα θα συμπιεστεί ομοιόμορφα και θα εξακολουθεί να εμποδίζει την μεταφορά στο κουτί μας, των ενδεχόμενων κραδασμών των ανεμιστήρων! Παρ' όλα αυτά στις επόμενες φωτογραφίες φαίνεται ότι μάλλον η Corsair επέλεξε λίγο πιο μακριές βίδες από ότι ήταν απαραίτητο. Στην αριστερή φωτογραφία, η βίδα έχει "πιάσει" στο πάσο της και παρά την προσθήκη της ροδέλας μπορεί να βιδώσει άλλα 3,5mm. Από την δεξιά φωτογραφία όμως φαίνεται ότι το "πρόσωπο" του ελάσματος στερέωσης απέχει 4mm από τα πτερύγια, συνεπώς η βίδα που ήδη έχει πιάσει στο σπείρωμα, θα εισχωρήσει στο επίπεδο των πτερυγίων ~ 1,5mm. Βεβαίως η Corsair όταν επέλεγε το μήκος των βιδών είχε κατά νου την στερέωση του radiator σε κουτί που διαθέτει οπές με ελαστικά grommets, όπου το επιπλέον μήκος των ~2mm, θα επιτρέψει την ασφαλή αλλά και αντικραδασμική στερέωση του radiator. Ίσως η χρήση δυο σετ από βίδες με το αντιστοίχως κατάλληλο μήκος, να έδινε μια πιο pro λύση! Οι σωληνώσεις Σημειώσαμε στην προηγούμενη σελίδα ότι, οι σωληνώσεις καταλήγουν σε σταθερές συνδέσεις και όπως μπορούμε να δούμε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, αυτές είναι ενισχυμένες με σπειροειδές ελατήριο. Στην δεύτερη φωτογραφία, διακρίνουμε και τους δύο πίρους / ασφάλειες που κρατάνε στην σωστή θέση τους γωνιακούς συνδέσμους των σωλήνων με το block, επιτρέποντας μόνο την περιστροφή τους. Αλλά ας ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά με -συγχωράτε με- το κινητό : Τόσο στο radiator, όσο και στο block, ο σωλήνας και η επένδυσή του, είναι σφιγμένες με ένα μεταλλικό κολάρο, του οποίου την σταθερότητα εξασφαλίζει η πίεση που εξασκεί το ελατήριο. Αξιόπιστη και compact λύση! Αλλά μιας και βρεθήκαμε τόσο κοντά, ας δούμε και την σωλήνα του radiator ... ...όπου βλέπουμε πόσο είναι το πάχος της σωλήνας σε σύγκριση με την διάμετρο που έχει το μεταλλικό σωληνάκι σύνδεσης του radiator. Αλλά πριν προχωρήσουμε παρακάτω, να δούμε πιο προσεκτικά την επένδυση των σωλήνων που προσθέτει όχι μόνο στην αισθητική τους αλλά και στην αντοχή τους στο δίπλωμα (anti-kink). Στο σημείο αυτό δεν μπορώ παρά να σημειώσω το γεγονός ότι αυτή η επένδυση των σωλήνων που δημιουργεί την αίσθηση της ύφανσης με ανθρακονήματα, αποτελεί για τους ενθουσιώδεις χρήστες, έναν όχι ασήμαντο παράγοντα επιλογής καθώς, είναι ότι πιο ενδιαφέρον έχουμε δει πάνω στο θέμα αυτό μέχρι τώρα! Η ελαστικότητα των σωλήνων Με του που βλέπεις το μέγεθος των σωλήνων -μολονότι δεν είναι το μεγαλύτερο που χρησιμοποιεί η κατασκευάστρια- η πρώτη σκέψη είναι ότι θα είναι πολύ δύσκαμπτες και πράγματι δεν είναι και από τις πιο εύκαμπτες, τελικά όμως κάθονται εκεί που θέλουμε και μάλιστα θα ακολουθήσουν την μέγιστη δυνατή καμπυλότητα χωρίς φόβο να τσακίσουν! Ενδεχομένως το μήκος τους σε κάποιο μικρό σχετικά κουτί, να αποδειχθεί ελαφρά μεγαλύτερο από το ιδανικό, αλλά αυτό είναι κάτι που ξεπερνιέται εύκολα ! Μοναδικό "πρόβλημα" είναι η σταθερή σύνδεση των σωλήνων επάνω στα ρακόρ του block (οι σωλήνες δεν μπορούν ολισθαίνοντας να περιστραφούν γύρω από τον άξονά τους όπως είδαμε ότι κάνουν στην H80i GT), έτσι το block έχει ένα "περίεργο" προσανατολισμό σε σχέση με το radiator, ο οποίος όμως στην τελική τοποθέτηση αποδεικνύεται πολύ βολικός! Εδώ αξίζει ένα μπράβο στην Corsair, που συνδύασε την εύκολη ροή του ψυκτικού, τις anti-kink απαιτήσεις, αλλά και την αισθητική, με ένα πολύ αποτελεσματικό τρόπο! Η επιπεδότητα του cold plate Η H110i GT αποτελεί τον "διάδοχο" της Η110, όμως σε αυτήν, η Corsair δεν ανέθεσε στην Asetek την κατασκευή του block, αλλά συνεργάστηκε με την CoolIT, έτσι η κατασκευή του έχει αρκετές διαφορές από αυτή που είδαμε πρόσφατα στην H100i GTΧ. Η επιφάνεια του cold plate δεν είναι αυτό που λέμε καθρέφτης, ούτε καν αυτό που θα λέγαμε σατινέ, περιέργως όμως, η αίσθηση που δίνει στην αφή είναι εξαιρετικά λεία! Διακρίνουμε παντού τα ίχνη που άφησε η τελική κατεργασία orbital sanding που γέμισε την επιφάνεια με μικροσκοπικές χαρακιές που στόχο έχουν -"απορροφώντας" την περίσσεια της θερμοαγώγιμης πάστας- να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή θερμική σύζευξη. Η μηχανουργική ρίγα ανά χείρας και ο κλασικός έλεγχος της επιπεδότητας της επιφάνειας επαφής αρχίζει: Υπάρχει μια πολύ μικρή καμπυλότητα, την οποία μετρήσαμε -πλην οριακά- καθώς το φίλερ των 40μm χώρεσε με το ζόρι! Αλλά καλό είναι να "ρίξουμε και λίγο φώς" στα πράγματα: Το φως επιβεβαιώνει τις προηγούμενες εικόνες, η καμπυλότητα είναι πολύ μικρή και αποκαλύπτεται μια αδιόρατη "κοιλότητα" η οποία δημιουργείται από το ελαφρά υπερυψωμένο χείλος της πλάκας. Στην πράξη όμως αυτό -μολονότι θα μπορούσε να λείπει- δεν θα μας απασχολήσει, καθώς είναι περιμετρικά, έξω από την περιοχή που βρίσκεται το τσιπάκι της CPU. Η υφή της επιφάνειας του cold plate. Πιστεύω ότι ήδη έχει φανεί ότι η λείανση που έχει κάνει η Coolit στο συγκεκριμένο cold plate, είναι πολύ ιδιαίτερη και ουσιαστικά αν δεν ασχοληθείς μαζί της περνάει απαρατήρητη. Όμως γι' αυτό είναι εδώ εκείνος ο περίεργος τύπος που λέγαμε πριν ! Μετά από αρκετό βασάνισμα με το φωτισμό, η επιφάνεια μας αποκαλύπτει τα μυστικά της... Ανάλογα με τη γωνία φωτισμού βλέπουμε και άλλες λεπτομέρειες, επιμείναμε λοιπόν και τελικά αποζημιωθήκαμε ! Η τελευταία φωτογραφία, που μοιάζει να δείχνει σύρματα χαλκού, είναι μεγέθυνση ενός τμήματος της προηγούμενής της με μια ελαφρά επεξεργασία για να τονιστεί η υφή της επιφάνειας. Επιφάνεια η οποία, με την συγκεκριμένη κατεργασία στοχεύει να πετύχει το μέγιστη δυνατή θερμική επαφή με το CPU heat spreader, πράγμα -βεβαίως- που μένει να αποδειχθεί στις δοκιμές που θα κάνουμε! Το σύστημα στερέωσης του "Block" στην μητρική Είναι εμβόλιμη η αναφορά του ζητήματος αυτού εδώ, αλλά έχω καλούς λόγους ! Η Corsair έχει αναρτήσει ένα video σχετικά με την H110i GT και αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ, βρίσκεται στο 0:45" - 0:58" τμήμα του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. Η στήριξη του Block bracket H Corsair στην H110i GT χρησιμοποιεί μια διαφορετική αλλά εξ ίσου αποτελεσματικότατη λύση στήριξης του ελάσματος με το οποίο στερεώνεται το block πάνω στη μητρική μας. Το Block είναι τετράγωνο και στις γωνίες του διακρίνουμε κάποιες διαφορές. Στις δύο από τις γωνίες του δεν υπάρχει βίδα , αλλά ένας μαγνήτης που προορίζεται να συγκρατήσει το block bracket στην θέση του. Ο μαγνήτης "πιάνει" στις γωνίες του bracket και είναι αρκετά ισχυρός. Έτσι αρκεί να τοποθετήσουμε πάνω στο block το bracket του και είμαστε έτοιμοι! Το σύστημα είναι πολύ απλό, αστραπιαίας εφαρμογής και κυρίως, εξαιρετικά στιβαρό καθώς, το block bracket περιβάλει το block και το πιέζει ομοιόμορφα από την επάνω του πλευρά, αποκλείοντας οποιοδήποτε ενδεχόμενο αστοχίας. Η στήριξη του CPU back plate Θα αναφερθώ σε μια σημαντική λεπτομέρεια που στο video χαρακτηρίζεται σαν "κανονική" συμπεριφορά. Αλλά ας δούμε τα εξαρτήματα με τη σειρά τους: Το CPU back plate, είναι καλυμμένο με ένα διαφανές μονωτικό φύλο που εξασφαλίζει πλήρως από ηλεκτρικά "ατυχήματα" κατά την εφαρμογή του. Σε κάθε γωνία του βιδώνεται ένας αποστάτης που έχει ίδιου μήκους σπειρώματα και στα δύο του άκρα. Το σωληνοειδές παξιμάδι που στερεώνεται ο αποστάτης αυτός έχει εξάγωνο κεφάλι και είναι στερεωμένο στο bracket με τρόπο που αποκλείει την τυχαία περιστροφή του. Το παξιμάδι αυτό, συγκρατείται στην θέση του με μια παχιά πλαστική ροδέλα, η οποία -επιπλέον- κρατά το bracket σε απόσταση ασφαλείας από την πίσω πλευρά της μητρικής. Το μεταλλικό σωληνάκι που περνά μέσα από τις οπές που έχει η μητρική, είναι διαμέτρου 3,66mm. Πάνω σε αυτό το σωληνάκι βιδώνεται ο αποστάτης μέχρι που τερματίζει επάνω του, εγκλωβίζοντας την μητρική ανάμεσά τους. Απλό και αποτελεσματικό, όμως εδώ υπάρχει ένα θέμα: Η απόσταση μεταξύ της πατούρας που έχει το σωληνάκι και της κάτω πλευράς του αποστάτη είναι 3,7mm, όποτε συνυπολογίζοντας ότι το πάχος μιας μητρική μπορεί να είναι από 1,5(-) mm ~ 2(+) mm, μας περισσεύουν 2,2mm ~ 1,7mm αντιστοίχως, για να πατήσει ο αποστάτης στη μητρική. Με άλλα λόγια, ο αποστάτης δεν πατάει στη μητρική αλλά απέχει από αυτή μια απόσταση που μπορεί -ανάλογα με τη μητρική- να μεταβάλετε ~0,5mm και ίσως και περισσότερο. Εδώ αν βάλουμε στους λογαριασμούς μας ότι, η επιφάνεια επαφής του CPU heat spreader σε μια τυπική INTEL κατασκευή socket, απέχει σταθερή απόσταση (~8,0mm) από την άνω επιφάνειά της μητρικής, βλέπουμε ότι σε μια λεπτή μητρική, οι αποστάτες που βιδώσαμε στο CPU back plate, θα στέκονται λίγο ψηλότερα από ότι σε μια πιο παχιά μητρική. Συνεπώς οι δυνάμεις σύσφιξης του block -που ορίζονται από την διαθέσιμη διαδρομή των ελασμάτων στήριξης του bracket, μέχρι να τερματίσουν πάνω στους αποστάτες- στην πράξη, θα εξαρτώνται από το πάχος της μητρικής! Σε μια λεπτή μητρική οι δυνάμεις θα είναι μικρότερες από ότι σε μια παχιά μητρική! Και το θέμα μας εδώ είναι ότι αυτό το μισό χιλιοστό μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα της θερμικής σύζευξης της ψύκτρας με την CPU, έστω και λίγο! Ή για να το πω με άλλα λόγια, ο τζόγος αυτός μας επιτρέπει -με την χρήση τεσσάρων πλαστικών ροδελών- να κάνουμε fine tuning της δύναμης σύσφιξης του block πάνω στον επεξεργαστή μας! Για πάμε λοιπόν τώρα -με όλα αυτά κατά νου- να δούμε πως συμπεριφέρθηκε το σύστημα στήριξης της Corsair H110i GT. H διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Όπως είδαμε πιο πριν, η κυρτότητα του cold plate είναι αδιόρατη, συνεπώς περιμένουμε μια πάρα πολύ καλή επαφή αν το heat spreader είναι επίπεδο, όπως π.χ. είναι η επιφάνεια του loader του "Ήφαιστου" ! Βεβαίως αυτό αφήνει μια μικρή αμφιβολία για την θερμική σύζευξη σε ελαφρώς κοίλα CPU heat spreaders, αλλά εδώ καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι ο χαλκός είναι εύκαμπτος και επιτρέπει τις μικρές παραμορφώσεις που τελικά εξασφαλίζουν μια πολύ καλή θερμική επαφή! Όμως αρκετά με τα λόγια ... μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις ! Η διασπορά της Stock ΤΙΜ Η φωτογραφίες τραβήχτηκαν μετά την πρώτη ομάδα δοκιμών όπου είχε προσομοιωθεί πάχος μητρικής ίσο με ~1,5mm και φυσικά η θερμοαγώγιμη πάστα είναι η ήδη τοποθετημένη πάνω στο cold plate της Corsair H110i GT. Η εφαρμογή είναι καλή , η θερμοαγώγιμη -παρά το ότι είναι σχετικά "στεγνή"- εξωθήθηκε στην περίμετρο της επαφής των δύο επιφανειών, αφήνοντας πίσω της μόνο την απαραίτητη ελάχιστη ποσότητα που καλύπτει τις εσκεμμένες μικροατέλειες της επιφάνειας του cold plate. Με τον τρόπο αυτό έχουμε ουσιαστικά άμεση επαφή μετάλλου με μέταλλο και εξαιρετικά καλή θερμική μεταφορά από το "heat spreader" στην ψύκτρα! Βεβαίως διακρίνεται ένα σημείο στην μια "γωνία" όπου η "απειροελάχιστη" καμπυλότητα του cold plate συγκράτησε ένα φιλμ πάστας, αλλά η διαφορά είναι πολύ μικρή και δεν θα έχει ουσιαστική επίδραση στην απόδοση της επαφής. Η διασπορά της Arctic MX-4 TIM Στις δοκιμές που έγιναν με την reference θερμοαγώγιμη που χρησιμοποιούμε (Arctic MX-4), είχαμε πολύ πιο διαφωτιστικές εικόνες. Θα δούμε την κατανομή της θερμοαγώγιμης για μια "μητρική" πάχους ~1,5mm: Και μια ακόμα φωτογραφία από άλλη γωνία που δείχνει το ελάχιστο πάχος της πάστας που έχει συγκρατηθεί ανάμεσα στις δύο πλάκες. Εδώ φαίνεται καλύτερα ότι η "γωνία" που είπα πιο πριν, είναι ουσιαστικά εκτός της επίμαχης περιοχής του κρυστάλλου της CPU. Αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα, δε μας πάει η ψυχή να σας αφήσουμε έτσι στα...γρήγορα! ! ! Θέματα συμβατότητας με κουτιά και μητρικές Εδώ δεν έχουμε να σημειώσουμε παρά μόνο δύο πράγματα: 1. Οι γωνιακοί σύνδεσμοι του block -λόγω του προστατευτικού σπιράλ- υπερβαίνουν κατά ~1,7mm το όριο των 95x95 mm που θέτει η INTEL, συνεπώς, μόνο σε κάποια σπάνια περίπτωση μπορεί να σας δημιουργήσει θέμα, αλλά καλό είναι να το έχετε κατά νου. Με την ευκαιρία μπορούμε να δούμε ότι το "σκαλοπάτι" που έχει το κάλυμμα της αντλίας, επιτρέπει στο γωνιακό βύσμα του USB να έρθει λίγο πιο μέσα και να μην περισσεύει έξω από το τυπικό INTEL όριο. Να διευκρινίσω εδώ ότι, οι εξωτερικές διαστάσεις του Block bracket είναι ~89,4 x 89,4 mm. 2. Σε πολύ λεπτές μητρικές (π.χ. κάποιες mini ή micro ATX) υπάρχει περίπτωση η μητρική να έχει πάχος πιο λίγο από το 1,6mm,οπότε αξίζει το κόπο να πειραματιστείτε με την προσθήκη λεπτών πλαστικών ροδελών που θα τις περάσετε στα σωληνάκια του CPU back plate, πριν το τοποθετήσετε στην μητρική σας. Έτσι θα πετύχετε καλύτερες δυνάμεις σύσφιξης ακόμα και σε αυτή την οριακή κατάσταση. 3. Θα το επαναλάβουμε και εδώ, αν και δεν είναι ακριβώς ζήτημα συμβατότητας, οι χρήστες με μητρικές AMD θα χρειαστούν οπωσδήποτε την υποδομή στήριξης που έχει η μητρική τους, καθώς η Corsair δεν παρέχει CPU back plate για την πλατφόρμα αυτή. Πριν αφήσουμε τη σελίδα όμως ας χαρίσουμε μια ολοκληρωμένη ματιά στη φιλοξενούμενή μας. Οι ανεμιστήρες Οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την Corsair H110i GT έχουν τελείως διαφορετική σχεδίαση από αυτούς που είδαμε πρόσφατα στις H80i GT και Η100i GTX. Aυτό είναι αναπόφευκτο καθώς το radiator τώρα: 1. Έχει μικρό πάχος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις όσον αφορά στην στατική πίεση από τον ανεμιστήρα που το ψύχει. 2. Το υψηλότερο air flow είναι κατ' εξοχήν επιθυμητό, γιατί αυξάνει πολύ την απόδοση του radiator και εν προκειμένω το μικρότερο πάχος του, επιτρέπει το υψηλό air flow να μην "συνοδεύεται" απαραίτητα από πολύ υψηλή στατική πίεση. Για να δούμε λοιπόν πως αυτές οι δύο "αρχές" υλοποιούνται στη σχεδίαση του ανεμιστήρα Corsair SP140L. Η σχεδίαση των πτερυγίων Υψηλό air flow και υψηλή στατική πίεση -όπως έχουμε ξαναπεί- είναι δύο πράγματα που δεν συμβιβάζονται εύκολα, όχι τουλάχιστον αν μας ενδιαφέρει ο παραγόμενος θόρυβος. Η Corsair αντιμετώπισε το θέμα "χωρίζοντάς" το σε επιμέρους προβλήματα: Κέντρο ανεμιστήρα: Η αλληλοεπικάλυψη των πτερυγίων είναι μικρή, οι βάσεις των πτερυγίων απέχουν αρκετά μεταξύ τους και έτσι δίνουν ελεύθερη δίοδο στον αέρα να εισχωρήσει ανάμεσά τους. Παράλληλα, η κλίση των πτερυγίων -όπως βλέπουμε πάνω στο hub της φτερωτής- είναι αρκετά απότομη (μεγάλη γωνία ελίκωσης) σκοπεύοντας να προωθήσει όσο περισσότερο αέρα είναι δυνατόν στην κεντρική περιοχή του ανεμιστήρα. Καλά μέχρι εδώ από την άποψη του υψηλού air flow, αλλά πολύ άσχημα από την σκοπιά της στατικής πίεσης! Περιφέρεια ανεμιστήρα: Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα. Η άνω πλευρά των πτερυγίων έχει μια ομοιόμορφη καμπυλότητα που με την προοδευτικά αυξανόμενη κλίση της, στοχεύει στην εξομάλυνση της ροής του αέρα, τη μείωση του θορύβου και την αύξηση της απόδοσης του πτερυγίου. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν δούμε την εσωτερική πλευρά των πτερυγίων. Εδώ ουσιαστικά, στο μεγαλύτερο μέρος του πτερυγίου η κλίση είναι μικρή και μόνο πλησιάζοντας στο χείλος εκβολής, η κλίση αυξάνει απότομα προκειμένου να εναρμονιστεί με την κλίση της άνω επιφάνειας του πτερυγίου. Αυτό -όπως βλέπουμε και στην προηγούμενη φωτογραφία- σημαίνει μια σύνθετη σχεδίαση του πτερυγίου , έτσι ώστε τελικά, η τομή του να θυμίζει έντονα πτέρυγα αεροπλάνου την στιγμή της προσγείωσης (με τα φλαπς κατεβασμένα). Αυτό είναι απαραίτητο γιατί ο αέρας που ωθείται από το πτερύγιο στο μεγαλύτερο μέρος της "διαδρομής" του κάτω από αυτό, "αντιμετωπίζει" μια μικρή κλίση η οποία ευνοεί την "συμπίεσή" του προς τα πίσω (η "σπάτουλα" που λέγαμε σε προηγούμενο review). Αυτό ευνοεί την ανάπτυξη υψηλότερης στατικής πίεσης σε αυτή την περιοχή του πτερυγίου. Στο τέλος όμως αυτής της διαδρομής του αέρα, κοντά στο χείλος εκβολής του πτερυγίου, όπου η κλίση αναγκαστικά αλλάζει απότομα, οι συνθήκες δεν ευνοούν την ανάπτυξη υψηλής πίεσης, αλλά την αύξηση της ροής! Η συνολική εικόνα δείχνει ένα ανεμιστήρα που μπορεί να έχει υψηλό air flow αναπτύσσοντας παράλληλα αισθητή πίεση και μάλιστα ανάλογα με την τοποθέτησή του παρουσιάζει διαφορές στην πίεση. Σε θέση Push είναι ικανός να δημιουργήσει αρκετή πίεση αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι όταν τον βάλουμε σε θέση Pull, αναπτύσσει ακόμα μεγαλύτερη υποπίεση καθώς η διαμόρφωση των πτερυγίων στην πίσω τους πλευρά -έχοντας σε αυτή την τοποθέτηση ελεύθερη διέξοδο δουλεύουν πιο αποτελεσματικά. Από προκαταρκτικές μετρήσεις που κάναμε επιβεβαιώθηκε το παραπάνω συμπέρασμα, καθώς, -σε αντίθεση με όποιον άλλο έχουμε δοκιμάσει μέχρι τώρα- είναι ο μόνος ανεμιστήρας που σε θέση Pull ανταποκρίνεται πιο έντονα στον αποκλεισμό του air flow, δείχνοντας έμμεσα ότι έχει την τάση -πάνω σε radiator πάντα- για μεγαλύτερο air flow και "πίεση" από ότι σε θέση Push ! Βεβαίως εδώ υπάρχει το ζήτημα ότι άλλο πράγμα να υποθέτεις κάτι και άλλο να το μετράς πάνω σε ένα radiator! Μέχρι λοιπόν να δούμε την πραγματική συμπεριφορά των ανεμιστήρων, το ερώτημα σε ποία από τις δύο θέσεις είναι πιο αποδοτικοί, δεν έχει ολοκληρωμένη απάντηση! Όπως βλέπουμε σε Pull διάταξη ο ανεμιστήρας -χάνοντας περισσότερες στροφές- εξαναγκάζει τον fan controller να αυξήσει το duty cycle στο σήμα PWM για να διορθώσει τις στροφές και φυσικά σαν επόμενο, έχουμε και την αύξηση της καταναλισκόμενης ισχύος. Για να το θέσω λίγο πιο "καθημερινά", ο ανεμιστήρας (σε Pull), όταν ζοριστεί πατάει περισσότερα γκάζια ! Το ζήτημα αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί ανατρέπει την εικόνα που βλέπουμε συνήθως στις ΑΙΟ, δηλαδή ότι οι ανεμιστήρες είναι καλύτερα να δουλεύουν σε θέση Push γιατί όταν τους βάλεις σε θέση Pull η απόδοση της ψύξης μειώνεται έστω και λίγο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η σχεδίαση του ανεμιστήρα ξεπερνά το μειονέκτημα που έχει σε θέση Pull και έχει την δυνατότητα να δουλεύει εξίσου αποδοτικά με την θέση Push. Αυτό με απλά λόγια μπορεί να σημαίνει ότι το στήσιμο της H110i GT μπορεί να γίνει είτε σε Push είτε σε Pull χωρίς καμία θυσία σε απόδοση ! Εδώ υπάρχει και ένα αισθητικό πλεονέκτημα, γιατί σε πολλά κουτιά που το radiator πάει στην οροφή τους, το κατέβασμά του κατά 25mm, θα το φέρει σε ορατή θέση και σαφώς θα αποτελεί πιο "ενδιαφέρον" θέαμα, από το πλαίσιο των ανεμιστήρων. Αυτό βέβαια, πέρα από το γεγονός ότι οι διαφορές μεταξύ Push και Pull δεν περιορίζονται μόνο στο air flow, αλλά και στο αν αυτό προκαλεί στροβιλισμούς ή όχι, θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με τις τυπικές μετρήσεις της θερμικής συμπεριφοράς και αν πραγματικά είναι έτσι, θα αξίζουν συγχαρητήρια στην Corsair για την σχεδίαση της φτερωτής του συγκεκριμένου ανεμιστήρα! Θέματα "στεγανότητας" Μη πάει το μυαλό σας σε διαρροές υγρών κλπ, για ανεμιστήρες μιλάμε ! Το θέμα το είχαμε δει και σε προηγούμενο review όπου το πλαίσιο των ανεμιστήρων έχει την ίδια διαμόρφωση. Για να μην σας κουράζω θα είμαι σύντομος (...! ) Η κάλυψη του radiator από τους ανεμιστήρες Εδώ τα πράγματα μιλάνε μόνα τους... Το πρόβλημα το είχαμε δει και στις δύο προηγούμενες ΑΙΟ της Corsair και πιστεύουμε ότι εδώ η Corsair πρέπει να κάνει κάτι καθώς, οι ανεμιστήρες αυτοί είναι προσανατολισμένοι στη χρήση πάνω σε radiator, όπου η αισθητική, καλό είναι να μην παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο ! Τα έδρανα του ανεμιστήρα Δυστυχώς ουσιαστικές πληροφορίες για το θέμα των χρησιμοποιούμενων εδράνων δεν υπάρχουν! Έμμεσα μόνο και με βάση την πενταετή εγγύηση της H110i GT, μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτά έχουν τουλάχιστον μια μέση ποιότητα. Και δεν είναι "επισκέψιμα" καθώς, ο άξονάς τους δεν έχει τάπα, αλλά είναι χυτευμένος μαζί με το πλαστικό του σώματος του ανεμιστήρα. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο, προϋποτιθέμενου βεβαίως ότι τα έδρανα είναι υψηλής ποιότητας, πράγμα που εν προκειμένω δεν είναι σαφές! Τα μόνα που μπορούμε να προσθέσουμε εδώ είναι ότι: 1. Ο ανεμιστήρας -στη μέγιστη ταχύτητα- σε οριζόντια θέση και ωθώντας τον αέρα προς τα πάνω, παρουσιάζει ένα ελαφρό κραδασμό που δεν υπάρχει στις άλλες δυο κύριες τοποθετήσεις του, αυτό όμως δεν συνοδεύεται από αισθητή μεταβολή των παραμέτρων λειτουργίας του ( ρεύμα, στροφές κ.λπ.), οπότε πιθανόν να οφείλεται σε κάποιο συντονισμό που επιτρέπει το έδρανό του να εκδηλωθεί, και ενδεχομένως δεν έχει μεγαλύτερη σημασία. 2. Στη φάση επιτάχυνσης του ανεμιστήρα παρατηρείται ένας μικρός θόρυβος (χαμηλό κροτάλισμα) περίπου στις 1600rpm, ο οποίος όμως δεν παρατηρείται όταν ο ανεμιστήρας στρέφεται σταθερά στις στροφές αυτές. Ανεμιστήρες και θόρυβος Δεν έχουμε ακόμα αναφερθεί -θα φανεί στις μετρήσεις- αλλά δεδομένου ότι η αντλία της H110i GT, είναι πρακτικά "αθόρυβη", ως μόνος "ένοχος" μένουν οι ανεμιστήρες. Οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την H110i GT δεν ενσωματώνουν στο πλαίσιό τους, κάποια ιδιαίτερα μέτρα καταστολής του θορύβου. Εκτός από την τοποθέτηση των μπράτσων που στηρίζουν τον κινητήρα υπό γωνία σε σχέση με το χείλος εκβολής των πτερυγίων, δεν υπάρχει κάτι άλλο! Τα ελαστικά τακουνάκια στις γωνίες του ανεμιστήρα που συναντάμε στην retail έκδοσή του, εδώ απουσιάζουν. Η ίδια η φτερωτή πέρα από την πολύ αποτελεσματική σχεδίασή της όσο αφορά στο λειτουργικό μέρος, διαθέτει στρογγυλεμένες κορυφές στα ακροπτερύγια... ...οι οποίες διασπούν το "οριακό στρώμα" του εισερχόμενου αέρα στα όρια του πλαισίου του ανεμιστήρα και μειώνεται ο θόρυβος. Εδώ όμως υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα, το πάχος του πτερυγίου είναι -αναγκαστικά- μεγάλο και όπως είδαμε και στις φωτογραφίες, το άκρο του είναι απλά κομμένο κάθετα και απέχει αισθητά από το πλαίσιο του ανεμιστήρα, χωρίς καμία πρόβλεψη για την αντιμετώπιση των στροβίλων που παράγονται στο ακροπτερύγιο, στρόβιλοι οι οποίοι λόγω το μεγάλου πάχους θα είναι πιο έντονοι. Στην περίπτωση αυτή βοηθάνε τα wingllets, αλλά η Corsair προτιμά τα πράγματα να μένουν απλά! Τα περιθώρια εξέλιξης των συγκεκριμένων ανεμιστήρων είναι υπαρκτά και πιστεύω ότι μπορούν να δώσουν ένα ακόμα πιο αρμονικό σύνολο στην H110i GT. Push - Pull setup Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν για το πως μπορούμε να στήσουμε τους ανεμιστήρες μας σε διάταξη Push-Pull, χωρίς να μπούμε στην διαδικασία να αναζητήσουμε τις ούτως ή άλλως δυσεύρετες βίδες UNC 6/32. Σήμερα, μιας και δόθηκε μια μικρή άνεση χρόνου, θα οπτικοποιήσουμε αυτές τις απλές οδηγίες. Κατ' αρχήν να σημειώσουμε κάτι. Η Corsair στην H110i GT δεν δίνει βίδες για τους επιπλέον δύο ανεμιστήρες του Push-Pull, αλλά με την διαδικασία που θα δείτε στη συνέχεια, δεν μας χρειάζονται γιατί στα παρελκόμενα συμπεριλαμβάνονται και οκτώ κοντές βίδες UNC 6/32. Αυτές ακριβώς θα χρησιμοποιήσουμε για να στερεώσουμε τους "εσωτερικούς"* ανεμιστήρες πάνω στο radiator. (*Αυτούς που μπορούμε να δούμε από το εσωτερικό του κουτιού). Το μόνο που μας χρειάστηκε ήταν ένα λεπτό κατσαβίδι (με κορμό διαμέτρου ~4mm), άντε και μια μπροσέλα, για να είμαστε πιο pro ! Μπορούμε αν θέλουμε να βάλουμε και μικρές ροδελίτσες στις βίδες, αν έχουμε μαύρες. Και το αποτέλεσμα είναι κάπως έτσι ! Το " [ii[/i] " της [/i] " της Corsair H80i GT] Η Corsair στον τομέα του "αυτοματισμού" στα PC μας έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα που αναφέρονται τόσο σε hardware, όσο και στο συνοδό software, που ακούνε στο γενικό όνομα Corsair Link Βασική ιδέα του, είναι η ευελιξία και οι μεγάλες δυνατότητες ελέγχου, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ελέγχου των παραμέτρων λειτουργίας των PC, στους τομείς, τόσο του airflow και της ψύξης γενικότερα, όσο στον προαιρετικό έλεγχο του φωτισμού τους και όχι μόνον! Η ψύκτρα που σας παρουσιάζουμε σήμερα έχει την δυνατότητα να συνδεθεί με το αντίστοιχο hardware ( το Corsair Commander mini), αλλά μπορεί να λειτουργήσει και από μόνη της, σε συνεργασία με το Corsair Link Dashboard software κατεβάζοντας μια δωρεάν διατιθέμενη κόπια του, από το αντίστοιχο τομέα του site της εταιρίας. Οι δυνατότητες που παρέχει είναι αρκετές και θα τις δούμε επιγραμματικά στη συνέχεια. Στο σημεία αυτό, θέλω να ευχαριστήσω τον καλό φίλο pol77 που έκανε το κόπο να δημιουργήσει μια σειρά screen shots για να μας βοηθήσει! Το περιβάλλον του Corsair Link Dashboard είναι σε απαλές αποχρώσεις του γκρι, που προσωπικά δεν με "χαλάει" αν και θα το ήθελα λίγο πιο οξύ καθώς, έχει επιλεγεί μια ελαφρά εκτός εστίασης απόδοσή του. Το κέντρο της οθόνης καταλαμβάνει το PC "μας". Αριστερά έχουμε τις παραμέτρους / συσκευές του συστήματος που μπορεί να ελέγξει ή να παρακολουθήσει το πρόγραμμα, όπως είναι η αντλία, οι ανεμιστήρες και οι θερμοκρασίες του συστήματος καθώς και τον φωτισμό του Logo της Corsair που είναι πάνω στο block. Ακριβώς από πάνω υπάρχουν μια σειρά από τέσσερα tabs και δεξιά άλλα δυο. Πατώντας δεξιά στο configuration tab, ανοίγει ένα σύνθετο παράθυρο που εν προκειμένω αναφέρεται στην αντλία, για την οποία μπορούμε να δούμε το όνομα, την ομάδα συσκευών στην οποία ανήκει και τον τρόπο λειτουργίας της, πράγματα που τα ορίζουμε εμείς. Επίσης έχουμε ένα ενδεικτικό "αναλογικό" στροφόμετρο", με επιπλέον πληροφορίες για τις μέγιστες στροφές της και υπάρχει και ένα τμήμα του menu που για τη συγκεκριμένη συσκευή είναι ανενεργό. Στην οθόνη αυτή έχοντας επιλέξει -από αριστερά- τον ανεμιστήρα, μπορούμε στην δεξιά πλευρά να δούμε αλλά και να ορίσουμε τις παραμέτρους λειτουργίας του και μάλιστα, είτε επιλέγοντας ένα από τα ήδη έτοιμα profile λειτουργίας (quiet, balanced, performance κλπ), είτε να ορίσουμε εμείς σταθερά, ή μέσω μιας καθοριζόμενης καμπύλης λειτουργίας, τον τρόπο που θα δουλεύει ο ανεμιστήρας ανάλογα με την θερμοκρασία του συστήματος. Για παράδειγμα μπορείτε να δείτε στις δύο οθόνες που ακολουθούν την λειτουργία του συστήματος σε Quiet mode. Πρώτα την αντλία και μετά τους ανεμιστήρες. Η επόμενη "συσκευή" στα αριστερά, είναι ο αισθητήρας που δίνει την θερμοκρασία της ψύκτρας μας και στην δεξιά πλευρά βλέπουμε (και μπορούμε να επιδράσουμε) τις παραμέτρους ταυτοποίησης και λειτουργίας του. Και ερχόμαστε στον φωτισμό (του block στην περίπτωσή μας), όπου μπορούμε να ορίσουμε την απόχρωση που θέλουμε, χρησιμοποιώντας κατάλληλα τα slider στην δεξιά πλευρά της οθόνης. Εδώ έχουμε την επιλογή για σταθερό χρωματισμό, αλλά και για ανακυκλούμενη εναλλαγή χρωμάτων, αλλά επίσης -και είναι και το σημαντικότερο- μπορούμε να εξαρτήσουμε τον χρωματισμό από την θερμοκρασία του συστήματος, δημιουργώντας ένα χρωματικό κώδικα παρακολούθησής της. Στην οθόνη αυτή, έχουμε το φορτίο του επεξεργαστή μας και τις ανάλογες δυνατότητες παρακολούθησης και παραμετροποίησης της αντίδρασης του προγράμματος ελέγχου, σε περίπτωση υπέρβασης των ορίων που έχουμε προκαθορίσει, από ένα μικρό menu επιλογών που ξεκινούν από το σβήσιμο του υπολογιστή μέχρι την λειτουργία των ανεμιστήρων στο 100% τους. Οι δύο επόμενες οθόνες αναφέρονται στην θερμοκρασία του επεξεργαστή και της μητρικής μας. Όπου και εδώ έχουμε τις ανάλογες με πριν δυνατότητες . Η επόμενη οθόνη ασχολείται με τον ανεμιστήρα της CPU, με τις ανάλογες δυνατότητες και ευκολίες επιλογής στην δεξιά πλευρά. Αν δεν μας αρέσει η εικόνα του κουτιού που υπάρχει στο κέντρο της οθόνης μπορούμε να την αλλάξουμε. Επειδή όμως το κουτί σας δεν θα είναι κατ' ανάγκην της Corsair, έχετε την δυνατότητα να βάλετε στη θέση του μια "φωτογραφία του δικού σας κουτιού. Η εικόνα αυτή μπορεί να φαίνεται λίγο "άσχετη" , αλλά δεν είναι καθώς, -όπως θα δούμε πιο κάτω- τα εικονίδια των συσκευών του συστήματος που είναι στην αριστερή πλευρά της οθόνης, μπορούμε να τα μεταφέρουμε σε όποιο σημείο του κουτιού αντιστοιχεί η φυσική τους θέση! Επίσης έχουμε την δυνατότητα στην δεξιά πλευρά της οθόνης, να εμφανίσουμε ένα temperature monitor της θερμοκρασίας του επεξεργαστή μας και μάλιστα ανά πυρήνα. Όλες αυτές οι συσκευές που είδαμε, μπορούν να καταταχθούν σε κατηγορίες /ομάδες (groups). Οι συσκευές εντάσσονται στο αντίστοιχο group με απλό τράβηγμα και εναπόθεσή τους στην αντίστοιχη λωρίδα, της οποίας το όνομα είναι καθορίσιμο. Έτσι το εικονίδιο της κάθε ενταγμένης σε ομάδα συσκευής, αποκτά τον αντίστοιχο κωδικό αριθμό της ομάδας του που φαίνεται σε ένα μικρό κύκλο πάνω και δεξιά από το εικονίδιο. Το σύστημα ελέγχου που μας παρέχει το Corsair Dashboard, συμπληρώνεται από την δυνατότητα απεικόνισης των λειτουργικών παραμέτρων του συστήματος, σε πολλαπλά γραφήματα που απεικονίζουν την εξέλιξη των τιμών τους στην πορεία του χρόνου. Όλες αυτές οι τιμές μπορούν να κρατηθούν σε log-files και να εξαχθούν στο excel για παραπέρα επεξεργασία. Η παραμετροποίηση της λειτουργίας και της εμφάνισης του Link Dashboard γίνεται από την αντίστοιχη οθόνη. Στην οποία μπορούμε να ορίσουμε και συγκεκριμένα profile λειτουργίας, με όλες τις επιθυμητές παραμέτρους, και έτσι έχουμε την δυνατότητα να δημιουργήσουμε για κάθε ξεχωριστό τύπο χρήσης του PC μας, και το αντίστοιχο πρότυπο λειτουργίας και να τα ενεργοποιούμε κατά βούληση, χωρίς να χρειάζεται να επανακαθορίσουμε οτιδήποτε σε αυτό. Η υποστήριξη που παρέχει στο σύστημά μας το Corsair Link επεκτείνεται και στην παρακολούθηση αλλά και την κατά βούληση ενημέρωση των driver που αφορούν σε βασικές συσκευές του. Η καταληκτική οθόνη του προγράμματος μας δίνει την έκδοση του Corsair Link που χρησιμοποιούμε, καθώς και χρήσιμα link προς την Corsair και το Suppοrt της. Και αφού σας ξεναγήσαμε στα βασικά του προγράμματος ελέγχου που έρχεται μαζί με την ψύκτρα μας, θα σας αφήσουμε να δείτε μερικές χαρακτηριστικές εικόνες του, από ένα σύστημα "στημένο" με αυτό. Και θα κλείσουμε την μικρή αυτή παρουσίαση, με ένα screen shot που δείχνει μια συμπυκνωμένη εικόνα του συστήματός μας, υπό την προϋπόθεση πάντα, ότι μιλάμε για ένα πλήρες σύστημα που διαθέτει το αντίστοιχο hardware του Corsair Link. Δεν ξέρω πόσοι από τους φίλους του TheLab είναι αυτό που λέμε "Control Freaks" και φυσικά θα εκτιμήσουν τις πλήρεις δυνατότητες που παρέχει το Corsair Link, αλλά πιστεύω ότι αυτά που προσφέρει έχουν στόχο κάθε χρήστη που θέλει έστω και λίγο αυτοματισμό και ασφάλεια στο PC του, καθώς αυτό σημαίνει λιγότερα προβλήματα σε βάθος χρόνου! Για την εντύπωση χρήσης του Corsair Link, δεν έχουμε να σας πούμε κάτι ιδιαίτερο, μιας και οι δοκιμές μας γίνονται σε Loader και όχι σε PC, οπότε σας αφήνουμε την ευχαρίστηση της εξερεύνησης, όλη δική σας! Παίξαμε όμως αρκετά μαζί του και μας έπεισε ότι έχει πολλές δυνατότητες και μπορεί πράγματι να κρατήσει δροσερό τον "επεξεργαστή" μας διατηρώντας χαμηλά το θόρυβο, παρέχοντας παράλληλα την ικανότητα για άμεση αντίδραση σε περίπτωση που τα πράγμα ζορίσουν! Πριν κλείσουμε αυτή τη σελίδα να πω για τους φίλους που δεν σκοπεύουν να το χρησιμοποιήσουν, ότι καλό είναι να βεβαιωθούν για το seting της αντλίας, ότι είναι σε performance mode (~ 2.800 rpm), αν δεν είναι, θα πρέπει να εγκαταστήσουν το software ελέγχου, να αλλάξουν τη ρύθμιση και μετά μπορούν να το απεγκαταστήσουν, η αντλία θα διατηρήσει τις νέες ρυθμίσεις. Φυσικά όλα τα υπόλοιπα, καλό είναι να τα αναλάβει ένας καλός fan controller. Μετρήσεις Αλλά πριν προχωρήσετε καλό είναι να διαβάσετε τις επεξηγήσεις που ακολουθούν! 1. Πιστεύω να έχετε πλέον εξοικειωθεί με τις αναγκαστικές συντομογραφίες που χρησιμοποιώ , αλλά καλού κακού να αναφέρω ένα δυο παραδείγματα, για τους νεότερους της παρέας. HoPusPulLo = Ho Pus-Pul Lo = Horizontal / Push-Pull / Low (Προσανατολισμός radiator / Διάταξη ανεμιστήρων / Air Flow ) 2. Στις δοκιμές που έγιναν προσδιορίζεται πλέον και ο ακριβής προσανατολισμός του radiator, όσον αφορά στην θέση που έχει η είσοδος του θερμού υγρού που έρχεται από την αντλία και του ψυχρότερου που επιστρέφει προς αυτήν. La_HUCD_PusPul_Me = Lateral (Hot Input>>Up, Cold Output>>Down) / Push- Pull / Medium Η προσθήκη αυτή έγινε για να μπορούμε να δούμε σε πιο προσανατολισμό το radiator αποδίδει καλύτερα. 3. Επίσης, μιας και είναι ολοένα και συχνότερο το φαινόμενο να μας έρχονται ψύκτρες με προεγκαταστημένη την θερμοαγώγιμη πάστα, προσθέσαμε και ένα επιπλέον διακριτικό στις δοκιμές που μας δίνει τις συνθήκες δοκιμής τόσο για την πάστα , όσο και για τους χρησιμοποιούμενους ανεμιστήρες: STSF = Stock TIM - Stock Fan RTSF = Reference TIM - Stock Fan RTRF= Reference TIM - Reference Fan Με βάση αυτά, μια συντομογραφία σαν αυτή : Ex-3_LaPusPulAll_RTRF_HUCD σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με το: Extra test No3_Lateral_Push-Pull_All air flows_Reference TIM_ Reference Fan_ Rad Hot Inlet=Up_Rad Cold Outlet=Down Έτσι μπορούμε με μια ματιά να διακρίνουμε περί τίνος πρόκειται , καθώς οι μετρήσεις είναι πολλές! Πριν δούμε τα αποτελέσματα να σημειώσω δυο πραγματάκια που θα βοηθήσουν στην ανάγνωση του πίνακα: 1. Με πορτοκαλί περιθώριο έχει σημαδευτεί η περιοχή με το τυπικό TDP της ψύκτρας. 2. Οι μετρήσεις που έγιναν με την θερμοαγώγιμη πάστα αναφοράς (Arctic MX-4) σημειώνονται με το χαρακτηριστικό (RTSF) και κεραμιδί χρώμα. 3. Οι τιμές που σημειώνονται με μεγάλους χαρακτήρες (κεραμιδί πάντα) είναι αυτές που μπήκαν στον συγκριτικό πίνακα κατάταξης. Και τώρα -ήσυχος πλέον - σας αφήνω να δείτε τα αποτελέσματα: Όπως βλέπετε ο πίνακας έγινε λίγο πιο μεγάλος! Προστέθηκαν επιπλέον δοκιμές και σε άλλα χαμηλότερα air flow, τις οποίες κρίναμε σαν απαραίτητες για τους λόγους που θα συζητήσουμε στη συνέχεια! Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι οι δοκιμές που παρουσιάζονται εδώ έγιναν με την αντλία να στρέφεται στο μέγιστο των στροφών της (Performance mode). Φυσικά κάναμε και δοκιμές για να δούμε την επίδραση που έχει η μείωση των στροφών της στο Quiet mode, και το αποτέλεσμα που πήραμε μεσοσταθμικά και ανάλογα το εκάστοτε air flow κινήθηκε από 0,5 έως 1,8 βαθμούς Κελσίου στην μέγιστη επιφόρτιση των 360 Watt! Η πρώτη εντύπωση είναι ότι η H110i GT τα πήγε πολύ καλά με ξαίρεση το υψηλό air flow, όπου ο θόρυβος που παράγει είναι πολύ υψηλός γιά τα αυτιά μας (1,5 dB(A) πάνω από την μικρότερη αδελφή της Η100i GTX, για να καταλήξει στη διάταξη Push-Pull, με τα 57,0 dB(A), να "εκθρονίσει" από την "κορυφή", την Raijinek Triton! Σε όλα τα air flow κάνει πολύ καλή δουλειά με έμφαση στα χαμηλότερα όπου πραγματικά πετυχαίνει συγκριτικά χαμηλές θερμοκρασίες, παρέχοντας αθόρυβη -έως και μη ανιχνεύσιμη λειτουργία!- ενώ παράλληλα διατηρεί την CPU μας σε ασφαλείς θερμοκρασίες ακόμα και αν το παρακάνουμε, ζητώντας της να διαχειριστεί το μέγιστο φορτίο των 360 Watt. Φυσικά οι θερμοκρασίες εμφανίζονται αισθητά μειωμένες αν κινηθούμε στα επίπεδα του TDP της Η110i GT (240 Watt), όπου μπορύμε να έχουμε "dead silent" λειτουργία με 31,8 dB(A), ενώ το Δθο "κινείται" στους 29 οC ! Στο υψηλό air flow έχουμε μια "ανάμικτη" εικόνα, όχι φυσικά για τις επιδόσεις που είναι από τις πιο καλές που έχουμε δεί, αλλά για την σχετική επίδοση της H110i GT ως πρός την μικρότερη H110i GTX που παρουσιάσαμε πρόσφατα. Μια τέτοια σύγκριση είναι φυσική γιατί είναι συγγενικά προϊόντα και πραγματικά υπάρχει μια διελκυστίνδα μεταξύ των δύο, καθώς εναλλάσσονται στην κορυφή ανάλογα με τον προσανατολισμό και το setup. Τελικά όμως συγκρίνοντας τα δύο αντιστοίχως καλύτερα setup, η H110i GT χάνει κατά μερικά δέκατα του βαθμού από την Η100i GTX, υποδεικνύοντας έτσι -εμμέσως πλην σαφώς- ότι το "Χ" δεν είναι απλά διαφημιστικό κόλπο ! Ελπίζουμε σε επόμενη παρουσίαση να έχουμε την ευκαιρία να δούμε και την H110i GTX, τον διάδοχο της σημερινής φιλοξενούμενής μας. Στο διάγραμμα που ακολουθεί θα βρείτε όλες τις μετρήσεις διαταγμένες κατά σειρά επίδοσης όπου θα δείτε με λεπτομέρειες τα αποτελέσματα σε όλα τα air flow, θερμικές καταπονήσεις, προσανατολισμούς και setup. Εδώ, στους νέους αναγνώστες θα φανούν χρήσιμα τα επεξηγηματικά σχόλια που προηγήθηκαν ! Και με αυτά έφτασε η ώρα να πάμε για να ψαχουλέψουμε λίγο πιο βαθιά στις μετρήσεις που κάναμε, ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα να δούμε παρέα το τι και το πως της Corsair H110i GT! Μετρήσεις εις βάθος και γραφήματα Στις μετρήσεις που έγιναν στην Corsair H110i GT, πέρα από τις εύλογες μετρήσεις σε Push και σε Pull είχαμε την δυνατότητα να κάνουμε και μετρήσεις σε Push-Pull setup, με ανεμιστήρες ίδιους ακριβώς με αυτούς της ψύκτρας μας. Φυσικά έγιναν και επιπλέον μετρήσεις για να αποκτήσουμε μια πιο πλήρη εικόνα σε σχέση με τις δυνατότητες χρήσης της ψύκτρας. Ας πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι βρήκαμε. 1. Μετρήσεις με την Stock θερμοαγώγιμη πάστα. 1Α. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:HoPusAll 3AF STSF) Όπως είναι αναμενόμενο, έχουμε καλές θερμοκρασίες και γραμμική συμπεριφορά, τουλάχιστον μακροσκοπικά που μας ενδιαφέρει. Στο διάγραμμα της θερμικής αντίστασης, διακρίνουμε κάποια "σκαλοπάτια", τα οποία όμως δεν αναιρούν την σαφή κατωφερή κλίση των διαγραμμάτων που δείχνει ότι όσο περισσότερο ζεσταίνεται το radiator, τόσο πιο αποτελεσματικά δουλεύει ! Μια παρατήρηση μόνο έχουμε: Η καμπύλη του μέσου air flow είναι αισθητά πλησιέστερα σε αυτήν του χαμηλού, μαρτυρώντας ότι η απόδοση του ανεμιστήρα στο Push setup, δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη σε όλο το φάσμα των στροφών του. 1B. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:HoPulAll 3AF STSF) Οι ανεμιστήρες εδώ έχουν μπει στην επάνω πλευρά του radiator και ρουφάνε αέρα μέσα από αυτό. Η καμπύλη του μέσου air flow βρίσκεται πολύ πιο κοντά σε αυτήν του υψηλού, δείχνοντας ότι παρά την χαμηλότερη γενικά απόδοση του Pull setup, στο μέσο air flow, οι ανεμιστήρες βρίσκονται σε καλύτερη απόδοση. 1Γ.Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code:LaPusHi 1AF STSF) Αυτή είναι και η τελευταία μέτρηση που έγινε με την Stock θερμοαγώγιμη πάστα. Παρατηρούμε μια πλήρη σύμπτωση της τελικής απόδοσης με το αντίστοιχο setup ανεμιστήρων που έγινε με το radiator οριζόντια, πράγμα που δεν είναι και πολύ συνηθισμένο και προϊδεάζει για μια ουδέτερη συμπεριφορά της ΑΙΟ μας, ανεξάρτητα από τον προσανατολισμό του radiator . Αυτό βέβαια μένει να αποδειχθεί στις επόμενες μετρήσεις που είναι πολύ περισσότερες. 2. Μετρήσεις με την Reference θερμοαγώγιμη πάστα (Arctic MX-4) Σε αυτές τις μετρήσεις κάναμε δοκιμές σε περισσότερα air flow, ψάχνοντας να βρούμε το "ιδανικό σημείο" λειτουργίας της Corsair H110i GT, και ο αρκετά μεγαλύτερος χρόνος που διαθέσαμε δεν έμεινε χωρίς "ανταπόκριση" καθώς -όπως θα δείτε στη συνέχεια- η "φασαριόζα" φιλοξενούμενή μας, στα χαμηλά air flow μετατρέπεται σε "ήρεμη δύναμη" (!), καθώς ο θόρυβος πέφτει σημαντικά -έως σημείου πρακτικής εξαφάνισης- αλλά οι θερμοκρασίες παραμένουν σε απολύτως ανεκτά και ασφαλή επίπεδα! 2Α. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:HoPusAll 5AF RTSF) Όπως βλέπετε τα γραφήματα "ζήλεψαν" τους πίνακες και μεγάλωσαν και αυτά, αποκτώντας και τις αντίστοιχες -χρωματικά- καμπύλες του θορύβου. Έτσι το διάγραμμα γίνεται πρακτικότερο γι' αυτό που θέλουμε να κάνουμε στη συνέχεια. Στα γραφήματα που ακολουθούν απεικονίζονται τρεις διαφορετικές επιλογές ρύθμισης, ανάλογες με αυτές που μπορείτε να κάνετε χρησιμοποιώντας την δυνατότητα Custom Curve του Corsair Link. 2A.1 Ρυθμίσεις για λειτουργία Performance. Σε μια προσπάθεια να συμπυκνώσουμε περισσότερη πληροφορία σε μια εικόνα, τροποποιήσαμε το συνηθισμένο διάγραμμα που βάζουμε εδώ. Τώρα περιέχει και τον πίνακα τιμών και τον αντιστοίχως παραγόμενο θόρυβο. Καλό είναι όμως να εξηγήσω λίγο τα πράγματα για τους φίλους που δεν είναι τόσο εξοικειωμένοι με τα διαγράμματα. Κατ' αρχήν έχουμε τις πέντε λοξές "καμπύλες" (ευθείες στην ουσία) του Δθ, που δίνουν τα πέντε air flow των δοκιμών μας. Αντίστοιχα, έχουν προστεθεί και πέντε οριζόντιες ευθείες, που δείχνουν το θόρυβο που παράγεται στα αντίστοιχα air flow. Ανάλογα με το θόρυβο που μπορούμε να ανεχτούμε και το Δθ που επιλέγουμε να έχουμε, διαλέγουμε τα αντίστοιχα τμήματα από της καμπύλες αυτές. Τα "ενεργά" τμήματα της ρύθμισης αυτής είναι τα παχιά τμήματα των καμπυλών. Για παράδειγμα βλέπουμε ότι για επιφόρτιση από 300 Watt μέχρι και τα 360 Watt, επιλέγουμε το υψηλό air flow (γαλάζια συνεχής καμπύλη) και ο θόρυβος που έχουμε είναι 53,8 dB(A) ( γαλάζια διακεκομμένη οριζόντια ευθεία). 2Α.2 Ρυθμίσεις για λειτουργία Balance. Ανάλογη λογική επιλογής επικρατεί και εδώ με κριτήριο πάντα τα επιθυμητά όριο θορύβου. 2Α.3 Ρυθμίσεις για λειτουργία Quiet. Εδώ οι περιορισμοί στο θόρυβο μας αναγκάζουν να επιτρέψουμε μια κάποια αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία βεβαίως είναι πάντα σε ασφαλή όρια ! Μπορούμε να μείνουμε μέσα στους περιορισμούς μέχρι τα ~320Watt, από εκεί και πάνω το κόστος της "επιμονής" μας για χαμηλό θόρυβο είναι μόνο ~3 βαθμοί, με την CPU να διατηρείται πάντα κάτω από το "ψυχολογικό" όριο των 70 οC. 2B.Μετρήσεις με το radiator πλάγια με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:LaPusAll 5AF RTSF) Η λογική των γραφημάτων είναι η ίδια, εδώ όμως βλέπουμε ότι η πλάγια τοποθέτηση έχει κάποιο μικρό θερμικό πλεονέκτημα έναντι της οριζόντιας και αυτό ήταν που την έβαλε στον γενικό πίνακα κατάταξης καθώς αυτό το 30,75 οC είναι η πιο καλή επίδοση που μετρήθηκε σε μονόπλευρη διάταξη ανεμιστήρων. Οι καμπύλες της Rca, παρά τα "σκαλοπάτια" που κάνουν, έχουν σαφή κατωφερή κλίση με την καμπύλη του υψηλού air flow να "δείχνει το δρόμο" ! Στα γραφήματα που ακολουθούν απεικονίζονται τρεις διαφορετικές επιλογές ρύθμισης, ανάλογες με αυτές που μπορείτε να κάνετε χρησιμοποιώντας την δυνατότητα Custom Curve του Corsair Link. 2Β.1 Ρυθμίσεις για λειτουργία Performance. 2Β.2 Ρυθμίσεις για λειτουργία Balance. 2Β.3 Ρυθμίσεις για λειτουργία Quiet. 3A. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορες θερμικές καταπονήσεις και air flow . (Test code:HoPusPulAll 5AF RTSF) Είναι φυσικό η διάταξη Push-Pull να υπερτερεί των διατάξεων με μονόπλευρη τοποθέτηση των ανεμιστήρων, αλλά το μικρό μέγεθος της βελτίωσης (0,85 οC) δείχνει ότι οι ανεμιστήρες που συνοδεύουν την H110i GT, ήδη κάνουν καλή δουλειά και χωρίς "βοήθεια" ! Σαν απογοητευτικό -πλην αναπόφευκτο- "αντιστάθμισμα" έρχεται η αύξηση του θορύβου, ο οποίος -ιδιαίτερα για το υψηλό air flow- διπλασιάζεται (από 53,8 dB(A) >>> 57,0 dB(A) ). Αλλά αυτό απλά σημαίνει ότι πρέπει να δούμε πιο προσεκτικά καθώς στο μέσο air flow η θερμική βελτίωση που φέρνει το Push-Pull μας βοηθά να έχουμε καλές θερμοκρασίες με χαμηλότερο θόρυβο! Από εδώ και κάτω μπορείτε να συνεχίσετε "μόνοι" σας ! 3Β.1 Ρυθμίσεις για λειτουργία Performance. 3Β.2 Ρυθμίσεις για λειτουργία Balance. 3Β.3 Ρυθμίσεις για λειτουργία Quiet. 4Α. Μετρήσεις με το radiator πλάγια, με την είσοδο επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push-Pull σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:LaPusPulAll 3AF RTSF) Για μια ακόμα φορά η πλευρική τοποθέτηση δείχνει ότι πετυχαίνει ελαφρά καλύτερο αποτέλεσμα, το οποίο βέβαια παραμένει μικρό (~0,3 οC) αλλά δεν παύει να δείχνει την τάση που έχουμε δει και σε άλλες ΑΙΟ και που εν προκειμένω κατατάσσει αυτό το setup σαν το πιο αποδοτικό της Corsair H110i GT. 4Β.1 Ρυθμίσεις για λειτουργία Performance 4Β.2 Ρυθμίσεις για λειτουργία Balance 4Β.3 Ρυθμίσεις για λειτουργία Quiet Εδώ όπως βλέπετε, αν δεν μειώσουμε το air flow δεν ..."βρίσκουμε ησυχία" ! 5A. Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Pull σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (test code: HoPulAll 2AF RTSF) Αυτή η τοποθέτηση σε αρκετές περιπτώσεις δίνει καλά αποτελέσματα, αλλά στην προκειμένη δεν έχουμε κάτι που να μας πείθει ότι οι ανεμιστήρες είναι στα καλύτερά τους σε θέση Pull και έτσι, δίνεται και η απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε στη σελίδα των ανεμιστήρων, Η καλύτερη τοποθέτηση για τους ανεμιστήρες είναι η Push! 6Α. Μετρήσεις με το radiator κάθετα με τις σωλήνες επάνω και τους ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. ( Test code: VePusHi_1AF_RTSF) Με αυτή τη μέτρηση ολοκληρώνεται η διερεύνηση της θερμικής συμπεριφοράς της Corsair H110i GT, όσον αφορά στην επίδραση των διάφορων προσανατολισμών και το τελικά συμπέρασμα είναι ότι: Η Corsair H110i GT παρουσιάζει μια αρκετά ομοιογενή συμπεριφορά, με ελαφρά υπερτερούσα την πλάγια τοποθέτηση, επιπλέον αυτού, με τους συγκεκριμένους ανεμιστήρες πετυχαίνει πολύ καλές θερμοκρασίες κατατασσόμενη οριακά στην δεύτερη θέση του συγκριτικού πίνακά μας! Βασικά το πρόβλημά της είναι ο θόρυβος στις υψηλές στροφές, πράγμα που δεν αποτελεί αναγκαστική επιλογή λειτουργίας , καθώς η ΑΙΟ μας, έχει την δυνατότητα να διατηρεί χαμηλές θερμοκρασίες ακόμα και σε αρκετά λιγότερες στροφές, απαλλάσσοντάς μας, από την επιθετική ηχητική παρουσία! Αυτό που είδαμε είναι ότι η ψύκτρα έχει περιθώρια να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματική με παρεμβάσεις κύρια στο ζήτημα των ανεμιστήρων, πράγμα θα το δούμε και στη συνέχεια. Αλλά πριν προχωρήσουμε σε αυτό το θέμα, καλό είναι να "κλείσουμε" την τυπική ανάλυση με την μέτρηση της θερμικής αντίστασης της ψύκτρας μας.[/center]Αλλά πριν προχωρήσουμε σε αυτό το θέμα, καλό είναι να "κλείσουμε" την τυπική ανάλυση με την μέτρηση της θερμικής αντίστασης της ψύκτρας μας.[/center] 7. Προσδιορισμός της Θερμικής αντίστασης Rca 7A. Μετρήσεις της θερμικής αντίστασης με το radiator πλάγια, με την είσοδο κάτω και τους Reference ανεμιστήρες σε διάταξη Push σε μέγιστη θερμική καταπόνηση και air flow μεταβαλλόμενο σε σταθερά βήματα. (Test code:LaPusVar_9AF_RTRF_Rca-Estimation ) Δεν είναι η πιο χαμηλή θερμική αντίσταση που έχουμε δει, αλλά είναι από τις χαμηλότερες και αυτό...είναι καλό ! Και αυτό που έχει σημασία είναι ότι, ο ρυθμός μείωσης της Rca παραμένει "σταθερός" μέχρι και τα όρια των ανεμιστήρων που χρησιμοποιούμε για τις δοκιμές αυτές. Συνεπώς το radiator δεν έχει κανένα θέμα, να ανταποκριθεί και σε πολύ υψηλό air flow, δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τα αυτιά μας ! 8. Συγκρίσεις . . . Δεν είναι λίγες είναι οι φορές που στη διάρκεια των δοκιμών μας αναπόφευκτα μπαίνουμε σε "πειρασμό" να κάνουμε συγκρίσεις ανάμεσα στα προϊόντα που έχουμε δει και στο δοκιμαζόμενο εκείνη το φορά. Συνήθως αυτές οι συγκρίσεις μας δίνουν ένα καλύτερο τρόπο να καταλάβουμε τα πράγματα και έμμεσα -τις περισσότερες φορές- φαίνεται στην κριτική μας. Υπάρχουν όμως κάποιες φορές που η σύγκριση "επιβάλλεται" ! Μια από τις περιπτώσεις αυτές έχουμε και σήμερα. Ήδη το αναφέραμε ότι η H110i GT σε σχέση με την Η100i GTX, έρχεται για πολύ λίγο δεύτερη, αυτό όμως δεν είναι ολόκληρη η εικόνα και επειδή καλό είναι να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα, μπήκαμε στο κόπο να το ψάξουμε λίγο πιο βαθιά, συγκρίνοντας με λεπτομέρεια τα δύο αντιστοίχως καλύτερα setup που έφεραν τις επιδόσεις κατάταξης στον γενικό συγκριτικό πίνακα. Τα αποτελέσματα βρίσκονται στα επόμενα γραφήματα. Εδώ βλέπουμε σε κάθε air flow, ανά ζεύγη τις αντίστοιχες επιδόσεις των δύο ΑΙΟ της Corsair. Όπως πολύ εύκολα φαίνεται η H110i GT στις περισσότερες περιπτώσεις είναι καλύτερη από την H100i GTX και αυτό φαίνεται λογικό μιας και έχει μεγαλύτερο radiator! Τα πράγματα όμως φαίνεται να αλλάζουν όταν πάμε στο υψηλό air flow! Εδώ η H100i GTX, περνάει έστω και ελάχιστα μπροστά και αυτό φυσικά δεν είναι αναμενόμενο ! Στα δύο επόμενα γραφήματα παρουσιάζεται με δυο τρόπους η διαφορά της απόδοσης της H110i GT από την Η100iGTX. Προφανώς τα δύο μοντέλα δεν έχουν συγκλονιστικές διαφορές, αλλά αυτές υπάρχουν. Έχουν διαφορετικά block και ανεμιστήρες, πέρα -φυσικά- από την διαφορά μεγέθους. Παρατηρώντας όμως το πως εκδηλώνεται η διαφορά αυτή, όλα συγκλίνουν στο ότι το θέμα σχετίζεται με το air flow, με άλλα λόγια με τους ανεμιστήρες της Η110i GT. Φυσικά το θέμα μας απασχόλησε, γιατί... εντάξει(!), μερικές φορές είναι αναπόφευκτο μια ψύκτρα να "χάνει" συμβατικά και για πολύ λίγο. Να είναι παντού καλύτερη εκτός από την top επίδοση και ενώ της αξίζει η πρώτη θέση, να βγαίνει δεύτερη, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση κάτι μας τριβέλιζε το μυαλό ! Στις δοκιμές παρατηρήσαμε ότι οι ανεμιστήρες της H110i GT είχαν την τάση κοντά στην περίμετρό τους να φυσάνε τον αέρα ανάποδα από την φυσιολογική ροή εισόδου του αέρα στο πλαίσιό τους! Από εκεί και πέρα τη συνέχεια μπορείτε να την μαντέψετε αλλά και να την διαβάσετε στην επόμενη παράγραφο ! 9. Το air flow της H110i GT 9.1. Η φύση του προβλήματος Σε ένα ανεμιστήρα, είναι γνωστό ότι αεροδυναμικά μια από τις πιο δύσκολες περιοχές -αν όχι η δυσκολότερη- είναι η περίμετρος της φτερωτής του, γιατί εκεί τα πτερύγια έχουν την μέγιστη γραμμική ταχύτητα και τα αεροδυναμικά φαινόμενα (στροβιλισμοί κ.λπ.) είναι πιο έντονα! Πέρα από αυτό όμως, την κατάσταση δυσκολεύει ακόμα περισσότερο το γεγονός ότι, σε μια πολύ μικρή απόσταση από τα ακροπτερύγια βρίσκεται το ακίνητο πλαίσιο του ανεμιστήρα, συμβάλλοντας και αυτό στο να κάνει την κατάσταση περιπλοκότερη. Σαν να μην έφταναν αυτά, έρχεται και η ίδια η αξονική μορφή του ανεμιστήρα να προσθέσει επιπλέον προβλήματα, καθώς το ρεύμα αέρα που επιταχύνουν τα πτερύγια, έχει την τάση να κινηθεί φυγοκεντρικά προς το ακροπτερύγιο και φτάνοντας εκεί να δημιουργήσει έντονους στροβίλους! Οι στρόβιλοι αυτοί διαταράσσουν την ομαλή ροή του αέρα και μάλιστα στην περιοχή που τα πτερύγια καλούνται να παίξουν το σημαντικότερο ρόλο, καθώς εκεί ακριβώς έχουν μεγαλύτερη ταχύτητα. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι στροβιλισμοί να μειώνουν αισθητά την απόδοση των πτερυγίων και να αυξάνουν την κατανάλωση του ανεμιστήρα! Η λύση του προβλήματος δεν είναι καθόλου εύκολη και όλοι οι κατασκευαστές κάνουν προσπάθειες και δίνουν λύσεις διάφορες, αντλώντας ιδέες ακόμα και από την αεροναυπηγική! Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει και ανεμιστήρες που φέρουν wingllets στα ακροπτερύγιά τους, με σκοπό να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη των στροβιλισμών, να αυξήσουν την απόδοση του ανεμιστήρα και παράλληλα να μειώσουν το θόρυβο που παράγει αυτός! 9.2. Η εικόνα του προβλήματος Επειδή μια εικόνα εξηγεί πολύ καλύτερα, ας δούμε μερικές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν με τη βοήθεια ενός πολύ ελαφρού χάρτινου "αισθητήρα" της ροής αέρα. Να σημειώσω εδώ ότι οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με πολύ χαμηλή ταχύτητα (1/4 sec) για να μπορέσει να αποτυπωθεί σε κάθε μια από αυτές, ο μέσος όρος της κινητικότητας του αισθητήρα, το αν "φτερουγίζει" δηλαδή και πόσο έντονα. Ο αισθητήρας μετακινείται στο ύψος του άξονα του ανεμιστήρα και σε μια απόσταση από το επίπεδο του ανεμιστήρα που αποκλείει την άμεση επαφή του "αισθητήρα" με τη φτερωτή. Όσο ο αισθητήρας βρίσκεται προς το κέντρο του ανεμιστήρα "καταγράφει" μια λίγο πολύ ομαλή ροή αέρα προς αυτόν. Καθώς όμως πλησιάζει προς την περιφέρεια του ανεμιστήρα, το ρεύμα αέρα γίνεται πιο ακατάστατο με έντονους στροβιλισμούς, όπως μαρτυρά και η ακατάστατη κίνηση του "αισθητήρα", για να καταλήξει προς την περιφέρεια του ανεμιστήρα (και λίγο έξω από αυτήν), το ρεύμα αέρα να ωθεί τον αισθητήρα μακριά από τον ανεμιστήρα! Η διαδικασία αυτή για λόγους επιβεβαίωσης έγινε αρκετές φορές, μια από τις οποίες παρουσιάζεται στη συνέχεια: Η περιμετρική περιοχή του ανεμιστήρα έχει ισχυρούς στροβιλισμούς, οι οποίοι αλλοιώνουν έντονα το φυσιολογικό ρεύμα του αέρα που θα τροφοδοτούσε τον ανεμιστήρα, μειώνοντας την πραγματική παροχή του και συνεπώς και την τελική απόδοση του radiator! 9.3. Η κανονική ροή Επειδή όλα αυτά που είπα πριν, θα γίνουν πιο φανερά με την εικόνα ενός ανεμιστήρα που δεν έχει αυτούς τους στροβιλισμούς, ας δούμε δυο σειρές εικόνων με ένα άλλο ανεμιστήρα τοποθετημένο στο radiator. Κατ' αρχή με οριζόντια μετατόπιση, όπως και πριν. Παρατηρούμε πόσο πιο ομαλή είναι η ροή του αέρα (ο "αισθητήρας" ταλαντεύεται πολύ λίγο) αλλά οι πιο ενδιαφέρουσες φωτογραφίες είναι δύο τελευταίες, όπου φαίνεται καθαρά ότι στο όριο του πλαισίου του ανεμιστήρα αλλά και λίγο πιο έξω από αυτό, επικρατεί ένα ισχυρό αλλά και ομαλό ρεύμα αέρα προς τον ανεμιστήρα. Ας δούμε όμως καλύτερα τις κλίσεις που παίρνει αυτό το ρεύμα αέρα με μια κάθετη μετακίνηση του αισθητήρα. Ακόμα και μετά την άκρη του ανεμιστήρα -έξω από το πλαίσιό του- υπάρχει έντονη ροή αέρα που τροφοδοτεί ομαλά τον ανεμιστήρα και αυτός με τη σειρά του το radiator, αυξάνοντας την απόδοσή του και -επίσης σημαντικό- μειώνοντας τον παραγόμενο θόρυβο ! Νομίζω ότι πλέον είναι σαφές ποιο είναι το πρόβλημα, το οποίο κατά τη γνώμη μας μείωσε ελαφρά την απόδοση της Corsair H110i GT, στερώντας της την πρώτη θέση ! Συνεπώς -για άλλη μια φορά φάνηκε- ότι οι βελτιώσεις δεν έχουν τέλος! Και οι συγκεκριμένοι ανεμιστήρες, κατά την γνώμη μας έχουν περιθώρια βελτίωσης στο ζήτημα αυτό ! 10. Ο θόρυβος των ανεμιστήρων σε σχέση με τις στροφές τους Είπαμε πολλά για τους ανεμιστήρες και πιστεύω να έγιναν προφανείς οι λόγοι, καθώς ο ανεμιστήρας είναι ένα από τα καθοριστικά εξαρτήματα μιας ψύκτρας, γιατί η λειτουργία του έχει άμεση και δραστική επίδραση στην συμπεριφορά της, είτε αερόψυκτρα είναι αυτή, είτε ΑΙΟ. Θεωρήσαμε λοιπόν παράλειψη να μην κλείσουμε αυτή την εκτεταμένη αναφορά με ένα συνοπτικό γράφημα της συμπεριφοράς των ανεμιστήρων Corsair SL140L που "δίνουν την ανάσα" στην σημερινή φιλοξενούμενη του TheLab.gr Το γράφημα αναφέρεται και στους δύο ανεμιστήρες της ψύκτρας σε ταυτόχρονη λειτουργία, και σας αφήνω να το μελετήσετε, διευκρινίζοντας ότι η χαμηλότερη καμπύλη (μοβ) μας δίνει την μέση απόκλιση των στροφών των ανεμιστήρων σε σχέση με τη ρύθμιση που έχουμε κάνει μέσω του Corsair Link καθώς επίσης ότι, οι ανεμιστήρες σε χαμηλότερα air flow "βρίσκονται στο στοιχείο" τους, αποδίδοντας πολύ καλά χωρίς να παράγουν ενοχλητικό θόρυβο. Σα να είναι όμως ώρα να κλείσουμε αυτή τη χορταστική σελίδα, και να πάμε να δούμε την συνολική κατάταξη των μέχρι τώρα δοκιμασμένων ψυκτρών και το πως αυτή διαμορφώθηκε με την προσθήκη της Corsair H110i GT ! Συγκριτική κατάταξη Όπως κάθε φορά κάνουμε, να υπενθυμίσουμε ότι τα ραβδογράμματα που ακολουθούν πρέπει να διαβάζονται έχοντας πάντα κατά νου, και την σχεδιαστικά ορισμένη θερμική ισχύ των ψυκτρών που αναφέρονται και έχουμε τονίσει την ιδιαίτερη σημασία που έχει αυτό, όταν έχουμε να κάνουμε με ψύκτρες που διαφέρουν αισθητά από άποψη κατασκευής. Πέραν όμως αυτών και τουλάχιστον μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία προσαρμογής των μετρήσεων που έχουν γίνει με το προηγούμενο setup τροφοδοτικών(1) του "Ήφαιστου", θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι, κάποιες από της ψύκτρες που ακολουθούν, δεν έχουν μετρηθεί με το νέο setup τροφοδοτικών. Αυτές θα τις βρείτε να συνοδεύονται με ένα [ * ] το οποίο ελπίζουμε γρήγορα να το..."χάσουν" καθώς, ήδη τρέχει διαδικασία εκ νέου μέτρησής τους, με τη νέα σύνθεση τροφοδοτικών και πλέον αλλες δυο από τις ψύκτρες που είχαν [ * ], δοκιμάστηκαν στο νέο setup και θα τις βρείτε να συνοδεύονται πλέον με ένα ©.{(1): Οι λόγοι που επέβαλαν την αλλαγή αυτή, αναφέρονται διεξοδικά σε προηγούμενο review} Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη τηςCorsair H100i GTX το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθο και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Για πολύ λίγο, η Corsair H110i GT να δρέψει τις δάφνες της πρωτοκαθεδρίας στην κατάταξή μας ! Δεν χρειάζεται να πω πολλά, ήδη το θέμα αναλύθηκε διεξοδικά στις προηγούμενες σελίδες, θα πως λοιπόν επιγραμματικά ότι η ψύκτρα έχει πάρα πολύ καλή απόδοση, διαθέτει μια πραγματική ήσυχη αντλία και αν είχε μια μικρή βοήθεια από τους ανεμιστήρες της, τώρα θα συζητάγαμε για τον νέο αδιαμφισβήτητο επικεφαλής της "κούρσας" ! Δεν μας διαφεύγει βέβαια ότι, ήδη έχει κυκλοφορήσει ο διάδοχός της, που ακούει στο όνομα H110i GTX, γιατί τελικά αυτό το "Χ" και όσα σημαίνει (διαφορετικό block, σωληνώσεις μεγαλύτερης διαμέτρου, άλλοι ανεμιστήρες κλπ), φαίνεται ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το ότι, η Μικρότερη αδελφή (Η100i GTX), άντεξε τη πίεση! Και εδώ φτάσαμε στο ακανθώδες πρόβλημα που έχει σε πρώτη εξέταση η Corsair H110i GT, τον θόρυβο! Πραγματικά στο υψηλό air flow ο θόρυβος της είναι αισθητός, και αν την δουλέψουμε σε Push-Pull, "σπάει το κοντέρ" του πίνακα! Η λέξη κλειδί όμως εδώ, είναι το "σε πρώτη εξέταση", γιατί όπως έχουμε πει και άλλες φορές, θα πρέπει να κοιτάζουμε το θέμα σε πιο πραγματικές διαστάσεις, σε κανονική χρήση και όχι με "τσίτα γκάζια" ! Στην πραγματικά καθημερινή χρήση, μπορούμε άνετα να έχουμε ένα ασφαλώς δροσερό επεξεργαστή και αν δεν το παρακάνουμε, μπορούμε κάλλιστα να βρεθούμε στην ανάγκη να κοιτάξουμε τους ανεμιστήρες της, για να δούμε αν δουλεύουν ! Σίγουρα σε μέσο προς υψηλό air flow η λειτουργία της δεν περνά απαρατήρητη, σίγουρα δεν έχει την συμπεριφορά αερόψυκτρας υψηλών επιδόσεων, όμως, ακόμα πιο σίγουρα μπορεί να την ξεπεράσει τόσο στα χαμηλά όσο και στα ψηλά με ανεπαίσθητες έως και μηδενικές διαφορές χαμηλά και με μια ηχητική επιβάρυνση στα ψηλά, η οποία όμως έρχεται με ένα αξιόλογο μπόνους χαμηλών θερμοκρασιών ! Η Corsair με την H110i GT έχει μια ολοκληρωμένη πρόταση, η οποία μολονότι -φυσικά- χρησιμοποιήθηκε σαν βάση παραπέρα εξέλιξης της διαδόχου της, δεν χάνει τα πλεονεκτήματά της απέναντι στον ανταγωνισμό και ιδιαίτερα αν αυτό συνοδεύεται από μια θελκτική τιμή, μπορεί να κρατήσει τη θέση της για καιρό ακόμα ! Επίλογος Και τώρα, μετά από αρκετές ημέρες που περάσαμε δοκιμάζοντας την Corsair Hydro Series H110i GT και δέκα σελίδες παρουσίασης, ήρθε η ώρα να συμπυκνώσουμε όλα αυτά σε μερικές προτάσεις. Τρίτο κατά σειρά προϊόν της Corsair που κρίνεται στο νέο πάγκο του TheLab, και εμείς θα πρέπει να "αντισταθούμε" στην λόγω αμεσότητας βαρύνουσα επίδραση της σύγκρισης και να σταθούμε δίκαιοι, προσπαθώντας να αποκαλύψουμε τα αδύνατα σημεία και να εντοπίσουμε τα πλεονεκτήματα. Δύσκολη δουλεία, που γίνεται ακόμα δυσκολότερη αν δεν θέλεις να επαναλαμβάνεσαι, ας βάλουμε αρχή λοιπόν από αυτά που μας άρεσαν. Η αισθητική της κρατάει τη διακριτική μορφή χωρίς να γίνεται ουδέτερη όπως και οι μικρότερες αδελφές της που είδαμε πρόσφατα και με τα διακοσμητικά του radiator να "σπάνε" τον όγκο της δημιουργεί ένα αρμονικό σύνολο, στο οποίο η τετραγωνισμένη μορφή του radiator δίνει μια νεωτεριστική νότα που "χτυπάει" στο μάτι, μειώνοντας την αίσθηση του ήδη μικρού όγκου της. Το ίδιο πνεύμα υποβάθμισης του αίσθησης του όγκου, εξυπηρετεί και το πολύ καλό sleeving των σωληνώσεων, που με τα μεταλλικά σπιράλ τερματισμού τους δίνουν μια επιπλέον στιβαρότητα και όχι μόνο οπτικά αλλά και ουσιαστικά. Την τελική πινελιά την βάζει το φωτιζόμενο logo των "Κουρσάρων", που παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν alarm χρωματικού κώδικα, για την ένδειξη της θερμοκρασίας του συστήματος, ή απλά να πάλλεται σαν καρδιά! Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρά η επιφάνεια, η οποία σαφώς και έχει βάρος στην τελική επιλογή από τον χρήστη, εμάς όμως λόγο λόγω της υποκειμενικότητας της, δεν μας αφορά. Αυτό που είναι αντικειμενικό είναι η ουσία, για την οποία η πολυήμερη συμβίωσή μας μαζί της, μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα. Η Corsair Hydro Series H110i GT αποτελεί μια πρόταση σε ένα δύσκολο τομέα, έχοντας αυξημένες διαστάσεις απευθύνεται σε μικρότερο αγοραστικό κοινό, ανάμεσα στο οποίο είναι πολλοί οι χρήστες που έχουν αποφασίσει την επιλογή αγοράς ευέλικτου κουτιού, με προοπτικές εγκατάστασης εξελιγμένου συστήματος ψύξης. Σε αυτό το περιβάλλον, η H110i GT στέκεται χωρίς να φοβάται τον ανταγωνισμό καθώς κατατάσσεται ανάμεσα στις κορυφαίες! To τετραγωνισμένο ποιοτικό radiator της, έχει σημαντικά αποθέματα "ισχύος", και είναι ικανό να κρατήσει ένα σύστημα σε θερμοκρασίες χαμηλές, ακόμα και αν του ζητήσουμε να απάγει υπερβολική θερμική ισχύ και παρουσιάζει ουσιαστική "αδιαφορία" για τον προσανατολισμό τοποθέτησής του, επιτρέποντας στους χρήστες να κάνουν το στήσιμο του κουτιού τους ανεμπόδιστοι από θερμικούς περιορισμούς! Αλλά πέρα από αυτό -και εδώ είναι το κύριο πλεονέκτημα των αυξημένων διαστάσεών της- μπορεί να κρατήσει ένα σύστημα σε ασφαλέστατες θερμοκρασίες, επιτρέποντας στο χρήστη να έχει ένα "σιωπηλό" σύστημα ακόμα και αν το καταπονεί θερμικά στο μέγιστο. Οι σωληνώσεις του δεν έχουν καμία τάση να διπλώσουν και παρά το ότι αντιστέκονται στο λύγισμα, τελικά "υποκύπτουν" στα σχέδιά μας και μάλιστα, λόγω του πάχους τους, έχουν την τάση να διατηρούνται στην μέγιστη δυνατή καμπυλότητα, επιτρέποντας την απρόσκοπτη ροή του ψυκτικού υγρού. Η αντλία της είναι είναι ήσυχη ακόμα και σε υψηλές στροφές καθιστώντας ουσιαστικά "υπερβολική" την ύπαρξη του Quiet mode, καθώς, ο θόρυβος που παράγει με δυσκολία μπορεί να ανιχνευτεί ακόμα και αν βρίσκεται σε ένα πολύ ήσυχο χώρο. Το block και το cold plate αποτελούν ένα άρτιο συγκερασμό του μορφολογικού consept της Corsair, με τις απαιτήσεις για εύκολη και στιβαρή εγκατάσταση. Πραγματικά, αφενός μας εντυπωσίασε με την κατεργασία της επιφάνειάς του, που εξασφαλίζει πολύ καλή θερμική σύζευξη και αφετέρου γιατί, με το σύστημα στερέωσης που το συνοδεύει, ο χρήστης είναι σίγουρος ότι θα έχει μια πανεύκολη εγκατάσταση και πάντα με την σωστή πίεση και επαφή με το CPU heat spreader. Οι ανεμιστήρες της εκμεταλλευόμενοι τις μεγαλύτερες διαστάσεις του radiator και το μικρό πάχος του είναι σχεδιασμένοι για να συνδυάζουν το υψηλό air flow με τις απαιτήσεις για υψηλή στατική πίεση που έχουν τα radiator. Έχοντας να υπηρετήσουν δυο "αντιτιθέμενους" στόχους, και ειδικά, με δεδομένο το πάχος των 25mm του πλαισίου τους, η δουλειά τους δεν είναι καθόλου εύκολη! Παρ' όλα αυτά, την κάνουν με αρκετή αποτελεσματικότητα και μάλιστα, με την πίεση που μπορούν να αναπτύξουν, εγγυούνται ότι θα εξακολουθούν να παρέχουν αρκετό αέρα στο radiator ακόμα και μετά από καιρό, έστω και αν τους εξασφαλίζουμε μόνο τη στοιχειώδη καθαριότητα! Την πολύ καλή εικόνα, ολοκληρώνει το συνοδό software (Corsair Link), που μας επιτρέπει να έχουμε πλήρως αυτόματο έλεγχο -κατά τις επιθυμίες μας- του συστήματος ψύξης, χαμηλό θόρυβο αλλά και επιδόσεις και πέρα από αυτά, μπορεί να αποτελέσει μια καλή βάση για ένα σύστημα με πιο ολοκληρωμένο αυτόματο έλεγχο! Βέβαια δεν είναι όλα "ρόδινα", υπάρχουν και κάποια προβλήματα που περισσότερο έχουν να κάνουν με τους περιορισμούς που επιβάλουν οι διαστάσεις του σχεδιασμού και όχι με ουσιαστική ανεπάρκεια. Απλά κάποια θέματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, και να δώσουν σαν αποτέλεσμα ένα κυριολεκτικά κορυφαίο προϊόν. Το θέμα μας είναι οι ανεμιστήρες και μάλιστα σε δύο διαφορετικά επίπεδα. Πρώτα για το σχεδιασμό τους, ο οποίος παρά το ότι στο ζήτημα της στατικής πίεσης είναι καλός, μοιάζει κάποια θέματα να έμειναν "εκτός", υποκύπτοντας ίσως σε ζητήματα "αισθητικής", όπως αυτό της έλλειψης αντικραδασμικής προστασίας και ιδιαιτέρως, το θέμα της διαρροής του αέρα που οφείλεται στο σχήμα του πλαισίου των ανεμιστήρων! Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με τη φυσική του πράγματος, συγκεκριμένα η επιλογή της συγκεκριμένης φτερωτής μολονότι χαμηλά κάνει πολύ καλή δουλειά, στις υψηλές στροφές χαλάει κάπως την εικόνα, παράγοντας ισχυρούς περιμετρικούς στροβίλους που αυξάνουν το θόρυβο και μειώνουν ελαφρά την απόδοση του radiator, εμποδίζοντάς το να δουλέψει ακόμα πιο αποδοτικά αλλά και πιο αθόρυβα. Πιστεύουμε ότι προς χάριν του υπόλοιπου συνόλου της H110i GT, θα ήταν πολύ καλή ιδέα η Corsair να κοιτάξει αυτά τα θέματα λίγο πιο προσεκτικά, όχι γιατί είναι ανεπαρκή, αλλά γιατί υποβαθμίζουν -έστω και λίγο- την εικόνα μιας αρτιότατης πρότασης! Επεκτείνοντας τη σκέψη μας, θα θέλαμε να δούμε έναν επανασχεδιασμό της φτερωτής των ανεμιστήρων, με λίγο περισσότερο βάρος στο air flow και την σχεδιαστική μείωση του θορύβου, γιατί οι μετρήσεις μας δείχνουν ότι, το radiator έχει αποθέματα που θα αναδειχθούν από ένα ομαλότερο air flow -έστω και αν αυτό είναι ελαφρά χαμηλότερης στατικής πίεσης- και τα αποθέματα αυτά μένουν ανεκμετάλλευτα! Επίσης θα θέλαμε να δούμε τις ψύκτρες να έρχονται με ένα σωληνάριο, από την πολύ καλή προεγκαταστημένη θερμοαγώγιμη πάστα. Επίσης, θα μας άρεσε να δούμε τα ήδη διακριτικά καλώδιά της να ντύνονται με το ανάλογο sleeve. Κάτι που δεν αποτελεί μειονέκτημα, αλλά που λόγω του ότι ήδη η Corsair διαθέτει τον "διάδοχο" της H110i GT (την H110i GTX), θα θέλαμε να δούμε, είναι μια αισθητή μείωση της τιμής της Η110i GT, που θα την έκανε ακόμα πιο θελκτική αγορά! Και για να τελειώσω με τη "γκρίνια" ( ), να πω -για μια ακόμα φορά- ότι ίσως θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα για την Corsair, να εφοδιάζει τα προϊόντα της με περισσότερες τεχνικές πληροφορίες καθώς, όπως και να το κάνουμε, το να έχεις μια ποιοτική και αποτελεσματική ψύκτρα με ένα λεπτομερέστατο manual και να μην την συνοδεύεις με πληροφορίες που αφορούν θέματα όπως το flow rate της αντλίας, ή το MTBF αυτής και των ανεμιστήρων -για να αναφέρω μόνο δύο από αυτά που μου "έλειψαν"- απλά, δεν "ταιριάζει" ! Αλλά η τελική ουσία είναι μία ! Ο χρήστης που σκέφτεται να μπει στην compact υδρόψυξη (ή να αναβαθμίσει ήδη υπάρχουσα ΑΙΟ) και το κουτί του έχει χώρους για ΑΙΟ μεγάλου foot print, θα κάνει χάρη στον εαυτό του, να δει πολύ προσεκτικά και επί της ουσίας, την πρόταση της Corsair! Στο σημείο αυτό να σας υπενθυμίσουμε ότι η Corsair Hydro Series H110i GT έχει πενταετή εγγύηση και την στιγμή που γράφεται αυτή η παρουσίαση, την βρίσκουμε στα Ελληνικά καταστήματα προς 143,55 €, του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου. Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της Η συσκευασία της ψύκτρας εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά της. Συμβατότητα με όλες τις πλατφόρμες, με μοναδική -και πολύ οριακή επιφύλαξη- για τους γωνιακούς συνδέσμους του "block". Σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη εγκατάσταση. Σύστημα εγκατάστασης με μεγάλη στιβαρότητα και ακρίβεια στην πίεση σύσφιξης. Δεν εμποδίζει την πρόσβαση σε βύσματα και κάρτες που είναι κοντά στο socket. Ανεμιστήρες υψηλής πίεσης και παροχής που καλύπτουν τις απαιτήσεις του radiator. Η τροφοδοσία και ο PWM έλεγχος των ανεμιστήρων, εξασφαλίζεται από καλώδιο που είναι ενσωματωμένο στο "block". Ο θόρυβος που παράγει, μολονότι αρκετά αισθητός στις υψηλές στροφές, μειώνεται αρκετά σε χαμηλότερα air flow, μέχρι του σημείου να γίνεται εξαιρετικά χαμηλός. Cold plate με καλό "πάτημα", και ειδική επεξεργασία για καλύτερη θερμική σύζευξη. Σωλήνες μεγάλης διαμέτρου που δεν διπλώνουν. Sleeving στις σωλήνες που εξυπηρετεί και λόγους anti-kink. Οι τερματισμοί των σωλήνων είναι ασφαλισμένοι με κολιέδες πίεσης, οι οποίοι συγκρατούν και το sleeve. Οι τερματισμοί καλύπτονται από χαλύβδινο ελατήριο που προστατεύει τους κολιέδες πίεσης. Η θερμοαγώγιμη πάστα είναι ήδη τοποθετημένη στο block και έχει καλή θερμική αγωγιμότητα. Φωτιζόμενο logo στο block, που ο χρωματισμός του μπορεί να "συνδεθεί" με την θερμοκρασία του συστήματος. Αποδοτικό radiator, το οποίο είναι συμβατό και με ανεμιστήρες παρόμοιας πίεσης και μεγαλύτερου airflow. Τα περιθώρια λειτουργίας του radiator είναι μεγάλα. Πολύ καλές επιδόσεις που είναι συγκρίσιμες με τις κορυφαίες ΑΙΟ της κατηγορίας της. Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο software ελέγχου. Η απόδοση του συστήματος επιτρέπει την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ σε πολύ χαμηλό airflow, χωρίς σημαντική θερμική επιβάρυνση. Εξαιρετικά αναλυτικές οδηγίες εγκατάστασης. Πενταετής εγγύηση. Δεν παρέχεται CPU back plate για την πλατφόρμα της AMD. Οι ανεμιστήρες της κάνουν αρκετό θόρυβο στις υψηλές στροφές, που παραμένει αισθητός και στις μέσες. Οι ανεμιστήρες της δεν διαθέτουν κανένα αντικραδασμικό μέτρο. Ο σχεδιασμός του πλαισίου των ανεμιστήρων, χρειάζεται αναθεώρηση καθώς επιτρέπει air leak που μειώνει την απόδοση. Η μορφολογία της φτερωτής σε υψηλές στροφές δημιουργεί περιμετρικά στροβίλους που μειώνουν την απόδοση της ΑΙΟ και αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβο. Οι παρεχόμενες βίδες έχουν σπείρωμα UNC 6/32 το οποίο είναι δυσεύρετο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Δεν συνοδεύεται με επιπλέον θερμοαγώγιμη πάστα πέρα από αυτή που είναι προεγκαταστημένη στο cold plate. Η τιμή της, τηρουμένων των αναλογιών με τον ανταγωνισμό, αλλά και λόγω της διάθεσης στην αγορά του επόμενου συναφούς μοντέλου, θα θέλαμε να είναι χαμηλότερη. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά η Corsair Hydro Series H110i GT, δε μπορεί να είναι μικρότερη από: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grSeafalco7/10/2015
  4. Πρόλογος Δεν είναι πολύς καιρός που είδαμε προϊόν της ARCTIC στο εργαστήρι μας, έτσι δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για την εταιρία που φημίζεται για της VFM προτάσεις της, των οποίων βασικό χαρακτηριστικό είναι η "απρόσμενα" καλή ποιότητα και ο χαμηλός θόρυβος! Σήμερα όμως η κατασκευάστρια έχει μια "πρώτη"! Έχοντας "προλειάνει" το έδαφος με τις Accelero Hybrid ψύκτρες για κάρτες γραφικών, αποφασίζει να εμπλακεί και με τις Liquid AIO για επεξεργαστές. Ανοίγει την σειρά των μοντέλων της με δύο εκπροσώπους, την μεγάλη ARCTIC Liquid Freezer 240 με TDP 300W (max 350W) και την μικρότερη ARCTIC Liquid Freezer 120 με TDP 250W (max 300W), που φιλοξενούμε σήμερα στο πάγκο του TheLab! Πρόκειται για μια ΑΙΟ με radiator "διπλού πάχους" , εξοπλισμένη με μια χαμηλής κατανάλωσης αντλία. Το block της έχει ένα προσεκτικά κατεργασμένο χάλκινο cold plate, του οποίου η εσωτερική πλευρά είναι σχεδιασμένη για αύξηση της θερμικής μεταφοράς. Οι σωληνώσεις μεταξύ radiator και block αποτελούνται από εύκαμπτο αλλά στιβαρό ελαστικό, που δεν τσακίζει. Τις ανάσες της ψύκτρας αναλαμβάνουν - σε Push-Pull- δυο ανεμιστήρες F12 PWM PST , που χαρακτηρίζονται από χαμηλό θόρυβο και αρκετό air flow για να κρατήσουν τις θερμοκρασίες επίσης χαμηλά ! Το "πακέτο" κλείνει με το σύστημα PST (PWM Sharing technology) των ανεμιστήρων, το οποίο επιτρέπει την αλυσιδωτή σύνδεση ανεμιστήρων και αντλίας σε ένα σύνολο το οποίο συνδεόμενο στο CPU_Fan header της μητρικής, μας δίνει τον πλήρη έλεγχο της απόδοσης της ψύξης του επεξεργαστή μας! Ακολουθήστε μας στη συνέχεια, για να γνωρίσουμε από κοντά την ARCTIC Liquid Freezer 120 και να δούμε αν η μακρόχρονη πείρα της κατασκευάστριας στον τομέα της αερόψυξης, αποτελεί εχέγγυο για τα πρώτα της βήματα και στην υδρόψυξη ! Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ARCTIC Liquid Freezer 120. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Κλασική κατασκευή με radiator διπλού πάχους που υπόσχεται -παρά το μικρό του "foot print"- χαμηλές θερμοκρασίες. Σημαντικά στοιχεία είναι, η πολύ καλή ελαστικότητα των σωληνώσεων και η εξαιρετική αντίστασή τους στο "τσάκισμα" καθώς και o χαμηλός θόρυβος των ανεμιστήρων, όπως και η δυνατότητά τους να τροφοδοτήσουν ένα ανεμιστήρα ακόμα. Εντύπωση μας προκαλεί η μικρή περίοδος εγγύησης, η οποία κατά πάσα πιθανότητα εκφράζει μόνο την λογική επιφύλαξη του "πρώτου βήματος" σε ένα νέο παραγωγικό πεδίο ! Το σύνολο των χαρακτηριστικών κλείνει με τον πίνακα των θερμικών παραμέτρων. Ο συντελεστής πυκνότητας μοιάζει να είναι ο συνήθης, αλλά μην ξεχνάμε ότι οι ψυκτικές σωληνώσεις της, είναι διατεταγμένες σε δύο επάλληλα επίπεδα. Ομοίως, η ελευθερία του air flow της, την έχουμε δει να συνδυάζεται με πολύ πιο ισχυρούς ανεμιστήρες (μην ξεχνάμε ότι ο OEM κατασκευαστής της ΑΙΟ μας, είναι η Asetec), οπότε αναμένουμε με περιέργεια τα αποτελέσματα των δοκιμών ! H ARCTIC Liquid Freezer 120 έχει διετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την κατασκευάστρια (MSRP) τα 85,99€, αλλά τη στιγμή που γράφεται το review, μπορείτε να την βρείτε στα Ελληνικά καταστήματα προς 56,20 € , του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου (συν ~5€ μεταφορικά). Συσκευασία και παρελκόμενα Η ψύκτρα μας, έρχεται σε ένα χάρτινο κουτί -στα χρώματα της εταιρίας- του οποίου οι πλευρές παρέχουν αρκετή πληροφορία για το περιεχόμενό του. Στην πρόσοψη πέρα από την φωτογραφία και το QR code της ψύκτρας, το πιο ενδιαφέρον είναι αυτή έρχεται έτοιμη και για τις δύο οικογένειες επεξεργαστών. Συνεχίζουμε με τις λιγότερο ενδιαφέρουσες πλευρές για να πάμε στο "ζουμί" της συσκευασίας! Η Liquid Freezer 120 μας υπόσχεται επιδόσεις custom υδρόψυξης, πράγμα το οποίο ακούγεται αισιόδοξο, αλλά, αν αυτό εκφράζει την πραγματικότητα, ή απλά αποτελεί -θεμιτή- διαφημιστική πρακτική, θα φανεί στη συνέχεια της παρουσίασης. Στην αριστερή πλευρά του κουτιού υπάρχει ο πίνακας με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ψύκτρας και μια πολύγλωσση (των Ελληνικών απόντων "φυσικά"!) περιγραφή των βασικών ιδιοτήτων της καθώς και το QR code του -αχρείαστο να 'ναι - Support της κατασκευάστριας. Στην δεξιά πλευρά έχουμε πληροφορίες για την τοποθέτηση της ψύκτρας, λεπτομέρειες για την κατασκευή του εδράνου των ανεμιστήρων της και -ευτυχώς για εμάς- μια εσφαλμένη φωτογραφία για την θερμοαγώγιμη που συνοδεύει την ψύκτρα καθώς, στην συσκευασία δεν περιλαμβάνεται φακελάκι με MX-4, αλλά μια μικρή σύριγγα με την πολύ καλή αυτή πάστα! Η σημαντικότερη πληροφορία εδώ είναι ο προσανατολισμός τοποθέτησης του block της ψύκτρας, τον λόγο θα τον δούμε στην επόμενη φωτογραφία. Και αφήσαμε τελευταία την πίσω πλευρά, όπου έχουμε περισσότερες και επίσης ενδιαφέρουσες εικόνες.... Επάνω αριστερά έχουμε ένα συγκριτικό διάγραμμα θερμικής συμπεριφοράς της Liquid Freezer 120 σε σχέση με "αντιπροσωπευτικούς αντιπάλους", και από κάτω, τις διαστάσεις radiator και ανεμιστήρων! Δίπλα της, έχουμε ένα "κοντινό" του cold plate, του οποίου η επιφάνεια έχει κατεργαστεί σε CNC εργαλειομηχανή (τόρνο) έτσι ώστε να γίνει ομαλή και επίπεδη, ισχυρισμός που -όπως πάντα- θα ελεγχθεί προσεκτικά όταν η ψύκτρα φτάσει στον "πάγκο" ! Και πάνω δεξιά έχουμε την exploded εικόνα της εσωτερικής επιφάνειας του cold plate, όπου διακρίνουμε την περιοχή με τα skived micro-fins που αναλαμβάνουν την μεταφορά της θερμότητας του στο ψυκτικό υγρό, του οποίου η κυκλοφορία παριστάνεται με βέλη. Εδώ υπάρχει ακόμα ένα λαθάκι, καθώς η γραφιστική επιμέλεια της εικόνας όρισε λίγο αυθαίρετα την ροή του ψυκτικού στις σωληνώσεις! Αλλά για όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε στην εις βάθος εξέταση της φιλοξενούμενής μας, για την ώρα, άλλα έχουν σειρά... Όλα είναι τακτοποιημένα σε προστατευτικές πλαστικές σακούλες με επιπλέον προστασίες από χαρτόνι. Τα παρελκόμενα στήριξης Η ψύκτρα συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα που της επιτρέπουν να είναι συμβατή τόσο με τα socket της INTEL, όσο και με αυτά της AMD. Επάνω αριστερά έχουμε το retention ring στήριξης του block σε AMD socket, με τους απαραίτητους αποστάτες. Εδώ να σημειώσουμε ότι, η ψύκτρα δεν συνοδεύεται από CPU back plate για AMD μητρικές, έτσι θα χρησιμοποιήσετε αυτό που ήδη υπάρχει στη μητρικής σας, αν όμως για οποιονδήποτε λόγο χρειαστείτε ένα τέτοιο , διατίθεται σαν option. Κάτω αριστερά έχουμε τη σύριγγα με την πολύ καλή θερμοαγώγιμη πάστα (ΜΧ-4) και δύο zip-ties για να συμμαζέψουμε -αν χρειαστεί- τα ομολογουμένως μακρυά καλώδια των ανεμιστήρων. Στο κέντρο βλέπουμε του αποστάτες για τις δύο βασικές ομάδες socket της INTEL ( 2011, 115X) και δεξιότερα -από επάνω προς τα κάτω- διακρίνουμε το πλαστικό INTEL CPU back plate, τις βίδες στερέωσης των ανεμιστήρων στο radiator και αυτού, στο κουτί μας. Οι τέσσερις ροδέλες χρησιμοποιούνται για να μην "πληγώσουμε" την βαφή του κουτιού, αλλά και να μην αλλοιώσουμε την αντικραδασμική συμπεριφορά των ελαστικών grommets που ενδεχομένως διαθέτει αυτό, στις θέσεις στήριξης του radiator! Τέλος, κάτω δεξιά βρίσκουμε το retention ring για INTEL sockets και τα απαραίτητα Knurled Thumb Nuts για τη στερέωσή του, στους αποστάτες στήριξης. Τελευταίο αφήσαμε το πολύ προσεγμένο φυλλάδιο με τις οδηγίες εγκατάστασης της ψύκτρας... ...του οποίου οι λεπτομερείς "φωτογραφίες", θα καθοδηγήσουν ακόμα και τον άπειρο χρήστη σε μια εύκολη και σωστή εγκατάσταση! Προσοχή στον προσανατολισμό του block, γιατί τίποτε δεν είναι τυχαίο! Από ότι βλέπουμε η Arctic επέλεξε δοκιμασμένα και με εξαιρετική συμπεριφορά εξαρτήματα και το σίγουρο είναι ότι, κανείς χρήστης δεν θα έχει το παραμικρό πρόβλημα καθώς, θα έχει να κάνει με ένα από τα καλύτερα συστήματα στήριξης block που κυκλοφορούν! Η ψύκτρα από κοντά Όπως ήδη είπαμε, η Liquid Freezer 120 και η μεγαλύτερη "αδελφή" της, Liquid Freezer 240, αποτελούν το πρώτο βήμα της ARCTIC στον τομέα των ΑΙΟ υδροψύξεων για επεξεργαστές, έτσι, η κατασκευάστρια "πάει στα σίγουρα" και αναθέτει στην Asetec ( έναν από του μεγαλύτερους ΟΕΜ κατασκευαστές) μια κλασική και εκτενώς δοκιμασμένη κατασκευή, στην οποία προσθέτει τις δικές της "πινελιές", πάντα κάτω από το πνεύμα της διακριτικής αισθητικής και της λειτουργικής τεχνικής προσέγγισης που την χαρακτηρίζει. Το αποτέλεσμα είναι μια ΑΙΟ διπλού πάχους η οποία αποφεύγει τα "φρου-φρου κι αρώματα", και ποντάροντας στην διακριτική εμφάνιση, "αρκείται" στην πολύ καλή θερμική απόδοση και κυρίως, στην εξαιρετική συμπεριφορά της στο θέμα του θορύβου! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, αρχίζοντας από τη γενική όψη της ΑΙΟ μας, στημένη σε Push-Pull έτσι όπως "φτάνει" σε εμάς. Η λιτότητα της κατασκευής είναι παραδειγματική, δεν υπάρχει τίποτε "περιττό" και η μόνη "καλλιτεχνική πινελιά" είναι το λογότυπο της κατασκευάστριας πάνω στην αντλία! Τα 49mm του radiator δεσπόζουν με τον όγκο τους και η μόνη αντίστιξη που έχει η σε μαύρο-άσπρο εικόνα της, είναι ο γαλάζιος κύκλος πάνω στον ανεμιστήρα καθώς, οι "ζεστή" ανάκλαση του χάλκινου cold plate γρήγορα θα είναι αόρατη! Το συνολικό πάχος των 99mm της, μόνο ευκαταφρόνητο δεν είναι, αλλά -εκτός μιας εξαίρεσης- δεν πρόκειται να δημιουργήσει πρόβλημα στην εγκατάστασή της καθώς, το πλησιέστερο προς τη μητρική σημείο της απέχει τουλάχιστον 50mm, από αυτήν! Αλλά μιας και πιάσαμε το θέμα των διαστάσεων ας την δούμε και με ένα ανεμιστήρα σε θέση Push, που είναι αρκετά πιο αποτελεσματική από την Pull. Αισθητά πιο μειωμένες οι διαστάσεις της αλλά και η θερμική συμπεριφορά της βεβαίως! Εδώ η αντλία έχει συνδεθεί στο δεύτερο βύσμα του καλωδίου του ανεμιστήρα, αξιοποιώντας την PST σχεδίασή του! Βγάζοντας και τον ανεμιστήρα αυτόν έχουμε ανεμπόδιστη θέα στην βασική ΑΙΟ... Το radiator To radiator έχει εξωτερικό πάχος 49mm και φέρει ένα ψυκτικό πυρήνα από εικοσιτέσσερις σωλήνες ( σε διπλή διάταξη των δώδεκα) που ψύχονται από -συγκολλημένα σε αυτές- αναδιπλωμένα πτερύγια αλουμινίου, τα οποία φέρουν επιμέρους micro fins (Louvers) προκειμένου να αυξηθεί η θερμοαπαγωγική τους ικανότητα. Η αφαίρεση της ζελατίνας από το κάλυμμα της αντλίας αποκαλύπτει το διακριτικό λογότυπο της κατασκευάστριας. Στο τάνκ που βρίσκεται προς τα κάτω διακρίνουμε το "πάτημα" στερέωσης του διαχωριστικού των θαλάμων εισαγωγής και εξαγωγής του ψυκτικού υγρού καθώς επίσης και το προστατευτικό κάλυμμα του cold plate. Οι σωληνώσεις που συνδέουν το radiator με την αντλία, αποτελούνται από καλής ποιότητας ελαστικό χαμηλής διαπνοής που είναι αρκετά ελαστικό ώστε να μας κάνει όλα τα χατίρια, αλλά παράλληλα, αρκετά στιβαρό ώστε να μην τσακίζει. Οι σύνδεσμοι στα άκρα τους, είναι σταθεροί και δεν επιτρέπουν την περιστροφή των σωλήνων περί τον άξονά τους, βάζοντας ίσως κάποιο μικρό αισθητικό πρόβλημα στην κατά περίπτωση βέλτιστη τοποθέτησή τους. Το καλά μελετημένο μήκος τους (36,5cm), στην πλειοψηφία των κουτιών θα αποδώσει μια συμμαζεμένη εγκατάσταση χωρίς ιδιαίτερα "περισσεύματα" σωλήνων να παρεμβάλλονται στην θέα των υπόλοιπων "κατοίκων" του κουτιού μας! Η τελευταία στροφή έφερε σε πρώτο πλάνο το block της Liquid Freezer 120 και είναι ώρα για μια πιο κοντινή ματιά ! Το Block Το Block είναι σχετικά μικρό σε διαστάσεις (82x82x40 mm) και είναι βασικά κυλινδρικό, με μοναδική "διακόσμηση" το καπάκι που φέρει το logo της Arctic. Το κάλυμμα αυτό στερεώνεται στο κυρίως κέλυφος της αντλίας με ειδικά και πολύ στιβαρά clips, που αποκλείουν την τυχαία χαλάρωσή του. Το καλώδιο τροφοδοσίας της αντλίας είναι τριπολικό καθώς η αντλία ελέγχεται από τάση (VR). Στην δεξιά φωτογραφία είναι ευδιάκριτο το μικρό μέγεθος του block, σε σύγκριση με το retention ring, το οποίο "κάνει την διαφορά" καθώς, σε συνεργασία με τους σταθερούς αποστάτες, εξασφαλίζει τη σταθερή πίεση του cold plate επάνω στο CPU heat spreader. Με τη λύση αυτή υπάρχει πάντα η ίδια πίεση σύσφιξης, ανεξάρτητα από το πάχος της μητρικής καθώς, το όλο σύστημα σύσφιξης -τερματίζοντας πάνω στους συμπαγείς αποστάτες- αναπτύσσει σταθερή και συγκεκριμένη δύναμη με την οποία πιέζεται πάνω στο κάλυμμα του επεξεργαστή! Οι χειρόβιδες στήριξης, πέρα από το κανελάζ, διαθέτουν και υποδοχή για κατσαβίδι (ίσιο ή Philips) για το τελικό σφίξιμο. Το cold plate Η Asetec έχει από καιρό τελειοποιήσει το κυκλικό cold plate, με την επιφάνεια επαφής του, επεξεργασμένη σε CNC τόρνο. Το αποτέλεσμα το έχουμε δει αρκετές φορές στις παρουσιάσεις του TheLab και είναι πράγματι ικανοποιητικότατο! Στην επόμενη φωτογραφία φαίνονται οι κυκλικές χαράξεις οι οποίες απορροφώντας την περίσσεια της θερμοαγώγιμης πάστας μέσα στα μικροσκοπικά "λούκια" τους, επιτρέπουν στις επίσης μικροσκοπικές "κορυφές" τους να έρθουν στην καλύτερη δυνατή επαφή με το CPU heat spreader. Η επιφάνειά του είναι ελαφρά κυρτή όπως θα δούμε στον έλεγχο επιπεδότητας, αλλά αυτό ισχύει μόνο όταν είναι στον "αέρα"! Όπως θα δούμε στον έλεγχο που κάναμε, όταν το block σφιχτεί πάνω στον επεξεργαστή, το cold plate διαθέτοντας μια μικρή ελαστικότητα, προσαρμόζεται προς την μορφή της επιφάνειας του CPU heat spreader ! Οι ανεμιστήρες Η Arctic εξοπλίζει την Liquid Freezer 120, με δύο ανεμιστήρες F12 PWM PST οι οποίοι όπως έχουμε δει στις πρόσφατες παρουσιάσεις μας, συνδυάζουν το αξιοπρεπές air flow με την αθόρυβη λειτουργία και επιπλέον διαθέτουν την δυνατότητα (PST) να "μοιραστούν" το PWM σήμα που τους ελέγχει και με ένα ακόμα ανεμιστήρα (PWM Shairing Technology). Η φτερωτή τους αποτελείται από στενά σχετικά πτερύγια, τα οποία - προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις του υψηλού air flow κάτω από χαμηλή πίεση- αφήνουν αισθητά κενά μεταξύ τους προς την εξωτερική τους περίμετρο . Προς την πλευρά όμως του hub του κινητήρα -αποσκοπώντας στην αύξηση της στατικής πίεσης- η αλληλοκάλυψη των πτερυγίων γίνεται σχεδόν 100% (εκεί που τελειώνει το ένα πτερύγιο, αρχίζει το άλλο). Η κλίση των πτερυγίων χωρίς να είναι έντονη, αυξάνει προοδευτικά από το κέντρο προς τα άκρα τους, δηλώνοντας τον μικτό χαρακτήρα που έχει ο σχεδιασμός τους και η πράξη το επιβεβαιώνει χωρίς καμιά αμφιβολία καθώς, στις δοκιμές μας αντιπαραβλήθηκαν με άλλους ανεμιστήρες και απέδειξαν ότι έχουν την πιο ομοιογενή συμπεριφορά σε όλο τα φάσμα των στροφών τους! Ο κινητήρας τους δεν είναι επισκέψιμος, καθώς το ποιοτικό έδρανό τους βρίσκεται σε oil bath και εγγυάται την μακρόχρονη λειτουργία τους, απαλείφοντας την ανάγκη περιοδικής λίπανσης τους. Διαθέτουν εξαιρετικά μακρυά καλώδια (~56 cm) και καθώς είναι καλυμμένα με καλής ποιότητας sleeve, διευκολύνουν το "κρύψιμό" τους στο κουτί μας. PWM Shairing Technology Είναι μια λύση που επιτρέπει τον "αλυσιδωτό" διαμοιρασμό του σήματος ελέγχου των ανεμιστήρων σε "όσα" στοιχεία είναι απαραίτητο και παρέχει στην ARCTIC Liquid Freezer 120 μεγάλη ευελιξία στις αναγκαίες συνδέσεις, . Εδώ έχουμε την Push-Pull σύνθεση, όπου ο ένας ανεμιστήρας συνδέεται με το CPU_Fan header της μητρικής μας, και μέσω του ενσωματωμένου στο καλώδιό του Y-PWM Fan Splitter, τροφοδοτείται ο δεύτερος ανεμιστήρας της ψύκτρας και τελικά από το Y-PWM Fan Splitter εκείνου, τροφοδοτείται και η αντλία! Στις επόμενες δυο φωτογραφίες βλέπουμε την συνδεσμολογία σε Push setup. Είναι τόσο απλό και λειτουργικό και λύνει μια σειρά προβλήματα, τόσο συνδεσμολογικά, όσο και αισθητικά ! Επιπλέον αυτού, η μικρή συνολική κατανάλωση του συστήματος της ΑΙΟ ( max= ~600mA) καθιστά ασφαλή την σύνδεση ολόκληρης της ΑΙΟ στο CPU fan header μιας μητρικής. Στην προηγούμενη φωτογραφία φαίνεται ότι το βύσμα που συνδέεται με την μητρική (αριστερά) είναι πλήρως συρματωμένο, ενώ το βύσμα που διατίθεται για το παράλληλα τροφοδοτούμενο φορτίο (εν προκειμένω την αντλία) δεν είναι -και σωστά- πλήρως συρματωμένο, καθώς του λείπει το τρίτο pin (σήμα Tacho) που μεταφέρει τις στροφές. Έτσι, αν καταλήξετε να το χρησιμοποιήσετε για να τροφοδοτήσετε την αντλία σας, να ξέρετε ότι δεν θα βλέπετε τις στροφές της. Μικρό το κακό βεβαίως, γιατί η αντλία είναι ουσιαστικά αθόρυβη ακόμα και στις μέγιστες στροφές της, όποτε την συνδέετε και απλά την ... ξεχνάτε! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Προσφιλές το θέμα καθώς εδώ φαίνονται αυτά που, παρά την σκέψη που έχει -ή δεν έχει(!)- αφιερώσει ο κατασκευαστής, συνήθως προσπερνιούνται! Πάμε παρέα λοιπόν να ρίξουμε λίγο παραπάνω φως στα μικρά αλλά σημαντικά ! Το radiator Το είπαμε εξ αρχής και το συζητήσαμε και πιο πάνω, ότι η ARCTIC στοχεύει με την Liquid Freezer 120 σε μια αποτελεσματική αλλά και αθόρυβη AIO! Αυτό όπως είναι φυσικό δεν μένει στις παρεμβάσεις στο σχεδιασμό των ανεμιστήρων, προχωρά και στο σχεδιασμό του ίδιου του radiator, το οποίο έχοντας πάχος ~36mm απαιτεί ειδική σχεδίαση των πτερυγίων του. Όπως γίνεται κατά κανόνα, τα αναδιπλωμένα πτερύγια ψύξης των σωληνώσεων, έχουν μικροσκοπικές περσίδες (Louvers) επάνω τους, οι οποίες προκαλώντας έντονο στροβιλισμό του αέρα, αυξάνουν κατά πολύ την αποδοτικότητα των πτερυγίων. Ο έντονος στροβιλισμός όμως, απαιτεί και ανεμιστήρες υψηλής στατικής πίεσης για να εξασφαλίζεται το απαραίτητο air flow ανάμεσα σε αυτά τα "δύσκολα" πτερύγια! Εδώ όμως, οι -αναγκαστικά- θορυβώδεις ανεμιστήρες υψηλής πίεσης, είναι εκτός της στόχευσης της Liquid Frezer 120, συνεπώς η λύση είναι ένα radiator που προβάλει μικρότερη αντίσταση στη ροή του αέρα! Αυτό ακριβώς επιτυγχάνεται με την μειωμένη κλίση των περσίδων (Louvers), η οποία ελαττώνει τον στροβιλισμό και παρουσιάζοντας μεγαλύτερο ελεύθερο διάκενο μεταξύ των πτερυγίων, επιτρέπει στους -σχετικά χαμηλής πίεσης- ανεμιστήρες της ψύκτρας να αναπτύξουν το απαραίτητο air flow! Οι διαρροές του αέρα Αρκετές φορές, προς χάριν των αισθητικών επιλογών κατασκευής των ανεμιστήρων (ανεμιστήρες με "κυκλικό" πλαίσιο), έχουμε δει το θέμα των απωλειών χρήσιμου air flow, να μην λαμβάνεται και τόσο σοβαρά υπόψιν, εδώ όμως δεν είναι η περίπτωση αυτή! Το πλαίσιο του ανεμιστήρα έρχεται σε πλήρη επαφή με τα πλαίσια στήριξης του radiator και μόνο οι πλευρές του που συνορεύουν με τα tank του radiator, αναγκαστικά έχουν ένα μικρό κενό για να διευκολύνεται η εγκατάσταση των ανεμιστήρων. Βεβαίως, πολύ θα μας άρεσε στα παρελκόμενα της ψύκτρας να υπάρχουν και δύο φλάντζες σιλικόνης, που θα στεγανοποιούσαν πλήρως την περίμετρο των ανεμιστήρων, αλλά -λόγω "τιμής"- συμβιβαζόμαστε και χωρίς αυτές! Η ροή του ψυκτικού υγρού και ο προσανατολισμός του block Ήδη έχει σχολιαστεί ακροθιγώς το ζήτημα, ας δούμε λοιπόν περί τίνος πρόκειται. 1. Στην αριστερή φωτογραφία φαίνεται ότι η έξοδος του θερμού ψυκτικού είναι αυτή που αντιστοιχεί στο τέλος του λογότυπου, στην πραγματικότητα όμως, η ροή είναι όπως φαίνεται στην δεξιά φωτογραφία. Δεν είναι σημαντικό, αλλά καλό είναι να το έχετε κατά νου καθώς η τυπική εγκατάσταση ενός Block καλό είναι να φέρνει την θερμή έξοδο σε υψηλότερη θέση από την ψυχρή είσοδο. 2. Στην αριστερή επίσης φωτογραφία φαίνεται αμυδρά -αν και δεν αναφέρεται από την κατασκευάστρια- ότι εσωτερικά έχει micro-fins κατασκευασμένα με την τεχνική skiving και μάλιστα -όπως βρήκαμε στο site της Asetec - τα micro-fins είναι αποσχισμένα από το πάχος της πλάκας του cold plate. Ο τρόπος απόσχισης δημιουργεί μια "σκάφη" μέσα στην οποία ανορθώνονται τα micro-fins, με αποτέλεσμα το τελικό πάχος του χαλκού που μεσολαβεί μεταξύ CPU heat spreader και ψυκτικού υγρού να ελαχιστοποιείται προς όφελος της βέλτιστης θερμοαπαγωγικής ικανότητας του cold plate. Το μήκος απόσχισης είναι τέτοιο ώστε, η κορυφή των micro-fins προβάλει αρκετά υψηλότερα από το επίπεδο της πλάκας που τα περιβάλει, και έτσι εξασφαλίζεται η καλύτερη απορροή του υγρού που τα σαρώνει. Την πολύ καλή εικόνα, συμπληρώνει η κεντρική περιοχή όπου τα micro-fins έχουν μικρότερο ύψος και έτσι δημιουργούν ένα κανάλι που διευκολύνει την διανομή του ψυκτικού υγρού στην "είσοδό" τους, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα της σάρωσής τους από το ψυκτικό υγρό! 3. To σημαντικό όμως εδώ είναι ότι, η περιοχή που καλύπτεται από τα micro fins είναι παραλληλόγραμμη και όχι τετράγωνη. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φροντίσουμε ο μεγάλος άξονας της παραλληλόγραμμης περιοχής των micro fins να συμπέσει με τον μεγάλο άξονα του επίσης παραλληλόγραμμου chip της CPU. Με το τρόπο αυτό θα έχουμε την μέγιστη δυνατή θερμική σύζευξη μεταξύ ψύκτρας και επεξεργαστή! Με άλλα λόγια, σε ένα τυπικής δομής tower case, το block θα πρέπει να τοποθετηθεί με το logo, κατακόρυφα! Η ευκαμψία των σωλήνων Θέμα γενικώς σημαντικό, αλλά στη περίπτωσή μας δεν πρόκειται να μας απασχολήσει σε καμία περίπτωση καθώς, οι σωληνώσεις είναι πλήρως "υπάκουες" έστω και αν το παρακάνουμε ! Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι, ακόμα και αν φτάσουμε σε σημείο υπερβολής και -κυριολεκτικά- τις στραμπουλίξουμε, δεν εμφανίζουν τάσσεις τσακίσματος. Το πάχος των τοιχωμάτων τους μας προφυλάσσει από ένα ακούσιο στραγγαλισμό της ροής του ψυκτικού! Βίδες και βιδώματα Είναι γνωστό ότι κατά κανόνα οι κατασκευαστές φροντίζουν οι βίδες στήριξης των ανεμιστήρων στα radiator, να μην υπάρχει περίπτωση να "βρουν στο δρόμο τους" τις σωληνώσεις που κυκλοφορεί το ψυκτικό υγρό! Η Arctic δεν αποτελεί εξαίρεση ! Και μάλιστα είναι πολύ προσεκτική καθώς, έχει φροντίσει οι βίδες να έχουν το κατάλληλο μήκος, έτσι ώστε να μη ακουμπούν καθόλου στα πτερύγια του radiator. Με την ευκαιρία αυτών των "κοντινών" μπορούμε να δούμε καλύτερα τα fittings των σωληνώσεων και τα πλαστικά προστατευτικά τους καθώς και τον OEM κατασκευαστή της ΑΙΟ μας. Η επιπεδότητα του Cold Plate Σε αυτήν τη παρουσίαση κάνουμε τα "εγκαίνια" ενός νέου εξοπλισμού μέτρησης της επιπεδότητας καθώς, αποκτήθηκε μια ρίγα ειδικά για την δουλειά αυτή. Πρόκειται για μια ρίγα με πολύ παχύ σώμα και θερμομονωμένη λαβή, η οποία καταλήγει σε μια πολύ οξεία ακμή μέτρησης, που αφήνει το φως να περνάει ακόμα και από την πιο μικρή δίοδο. Όπως διαπιστώνετε, αφενός το cold plate είναι ελαφρά κυρτό και αφετέρου, η ακμή της ρίγας αυτής αποκαλύπτει και τις απειροελάχιστες χαράξεις που έχει η επιφάνεια του cold plate (κουκκίδες φωτός γύρω από την κεντρική περιοχή του). Αυτή η δυνατότητα μας επέτρεψε να βελτιώσουμε τη μεθοδολογία μέτρησης της επιπεδότητας και να αυξήσουμε την ακρίβειά της, γιατί καλό είναι το φως, αλλά -ας όψεται η περίθλαση (!)- καλύτερα τα νούμερα! Η μέθοδος μέτρησης συνίσταται στην στήριξη της ρίγας σε δύο ισόπαχα φίλερ (στα άκρα του cold plate) και στην μέτρηση των διαστάσεων του μικρότερου διάκενου μεταξύ της ρίγας και της επιφάνειάς του. Αλλά ... μια εικόνα ... χίλιες λέξεις! Αλλά ας ρίξουμε λίγο περισσότερο φως στην υπόθεση ... Τα φίλερ στήριξης έχουν πάχος 30/100 του mm (300μm), και το φίλερ μέτρησης είναι 200μm, συνεπώς, στην κατεύθυνση αυτή η κυρτότητα που παρουσιάζει το cold plate στο κέντρο του, είναι της τάξης των 100μm (30/100 - 20/100 = 10/100 του mm). Στην κάθετη προς αυτή τη κατεύθυνση, οι μετρήσεις αποδίδουν μια ανάλογη κυρτότητα... ...και τα φίλερ λένε : 30 - (15+6) = 9. Με άλλα λόγια, η κυρτότητα είναι 90μm. Έλεγχος επιπεδότητας μέσω της διασποράς της θερμοαγώγιμης πάστας Όπως ισχυρίζεται η ARCTIC στη σελίδα του προϊόντος : "A concentric CNC guarantees a smooth and even surface. Thus a consistent series production quality is guaranteed and every unit performs exactly the same." Το θέμα είναι αν μια κυρτή επιφάνεια μπορεί να χαρακτηριστεί...επίπεδη! Την απάντηση τη δίνει η συσκευή που έχουμε φτιάξει για τον έλεγχο της διασποράς της θερμοαγώγιμης πάστας σε συνθήκες "κανονικής" τοποθέτησης. Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της! Σε όλη την περίμετρο του cold plate έχουμε ομοιόμορφο και πολύ καλό πάτημα, πράγμα που μαρτυρά ότι το cold plate, κάτω από τις δυνάμεις σύσφιξης υποχωρεί ελαφρά και -πρακτικά- γίνεται τελείως επίπεδο. Ένα μεγάλο μπράβο εδώ λοιπόν προς την κατασκευάστρια που μας δίνει ένα δυναμικά προσαρμόσιμο cold plate που είναι σε θέση να "παρακολουθήσει" την γεωμετρία του "heat spreader", πράγμα που στην προκείμενη περίπτωση οδηγεί σε ένα εξαιρετικό "πάτημα", ιδιαίτερα αν σκεφτούμε τα heat spreaders πολλών σύγχρονων CPU που είναι ελαφρά κοίλα. Ο προσεκτικός παρατηρητής, ήδη θα έχει δει το αμυδρό παραλληλόγραμμο που οριοθετεί η αδιόρατα διαφορετική πυκνότητα της πάστας το οποίο αντιστοιχεί στην περιοχή που στην εσωτερική επιφάνεια του cold plate υπάρχουν τα scived microfins. Η φωτογραφία αυτή είναι πραγματικά αποκαλυπτική καθώς έμμεσα πλην σαφώς μας δίνει μια "ακτινογραφία" της εσωτερικής κατασκευής αλλά και της προσαρμοστικότητας που της δίνει η ελαστικότητά της. Στο κέντρο της παραλληλόγραμμης περιοχής, υπάρχει μια αδιόρατη πύκνωση της Τ.Ι.Μ. σαν αποτέλεσμα των δυνάμεων σύσφιξης που "χρησιμοποιούν" την περίμετρο αυτής της περιοχής σαν υπομόχλιο και οριακά ελαττώνουν την πίεση που εξασκεί το κεντρικό τμήμα της στην θερμοαγώγιμη πάστα, πράγμα φυσικό καθώς η συσκευή δοκιμής δεν είναι κοίλη όπως πολλά καπάκια επεξεργαστών και ακόμα φυσικότερο καθώς η δοκιμή μας δεν κράτησε παρά μερικά λεπτά! Βεβαίως όλα αυτά είναι είναι πρακτικώς πολύ "ψιλά γράμματα" καθώς, σε μια πραγματική εγκατάσταση -που θα δοθεί ο κατάλληλος χρόνος και οι απαραίτητοι κύκλοι λειτουργίας- πολύ μικρή επίδραση έχουν στο πρακτικό αποτέλεσμα της ποιότητας της θερμικής σύζευξης, το οποίο με δεδομένη την γενικότερη πολύ καλή εικόνα της μηχανικής σύζευξης, εξαρτάται πολύ περισσότερο από άλλους παράγοντες, όπως -για παράδειγμα- είναι το είδος της θερμοαγώγιμης πάστας που θα χρησιμοποιήσουμε και εν προκειμένω, η ARCTIC εφοδιάζει την Liquid Freezer 120 με μια πολύ καλή T.I.M. , την ΜΧ-4 που χρησιμοποιούμε και εμείς στο TheLab σαν Τ.Ι.Μ. αναφοράς. Πριν αφήσουμε αυτή τη παράγραφο και σαν σύνδεση με την επόμενη, ας δούμε και μια εικόνα της συσκευής δοκιμής μετά την αποκόλληση του block από πάνω της. Η διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Δυο φωτογραφίες, μια από τον Loader και μια από το Cold plate, που όσο και αν δεν μπορούν να συγκριθούν σε ακρίβεια με την υπό σύσφιξη εικόνα, μας δίνουν αρκετές πληροφορίες. Η βασική από αυτές είναι η επιβεβαίωση του προσανατολισμού της περιοχής με τα scived micro-fins, καθώς και στις δύο φωτογραφίες διακρίνεται μια "παραλληλόγραμμη" περιοχή στην οποία η αποκόλληση έγινε σε "δεύτερο χρόνο" (πρώτα αποκολλήθηκε περιμετρικά και μετά το κέντρο). Το πάτημα σε αυτή τη κρίσιμη περιοχή είναι καλό -καλό ακόμα και για την τελείως επίπεδη επιφάνεια του Loader- και οι όποιες ανομοιομορφίες της κατανομής της Τ.Ι.Μ. οφείλεται στις μικροκινήσεις κατά την αποκόλληση. Το Back plate Στα παρελκόμενα υπάρχει CPU back plate μόνο για τα socket της INTEL, για την AMD δεν παρέχεται και θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτό που ήδη υπάρχει στην μητρική σας, αν όμως "επιμένετε" μπορείτε να το προμηθευτείτε από την κατασκευάστρια. Η γνωστή -πλέον- στιβαρή πλαστική κατασκευή με τα αυτοκόλλητα τμήματα που θα επιτρέψουν την εγκατάστασή του ακόμα και με τη μητρική κατακόρυφη. Και φυσικά φανερή η προσοχή της ARCTIC στη λεπτομέρεια , στο πολύ καλό φινίρισμα του σημείου που το CPU back plate, ακουμπά στη μητρική καθώς επίσης και στο κανελάζ των ενσωματωμένων μπρούτζινων σπειρωμάτων στερέωσης των αποστατών. Θέματα συμβατότητας Με τις μικρές διαστάσεις του block δεν πρόκειται να συναντήσουμε το παραμικρό πρόβλημα σε σχέση με τα γειτονικά στο socket εξαρτήματα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με το radiator, καθώς -μαζί με τους ανεμιστήρες- εκτείνεται ~10cm πάνω από την μητρική και ειδικά στην περίπτωση του INTEL 2011 socket, όπου έχουμε μνήμες εκατέρωθεν του επεξεργαστή, αν αυτές έχουν πολύ υψηλά heat spreaders (συνολικό ύψος περισσότερο από 5cm), ενδέχεται -ανάλογα με το κουτί μας- να έχουμε θέμα αλληλοαποκλεισμού ! Βεβαίως τίποτε συγκλονιστικό, που να μην λύνεται, όπως ας πούμε με την τοποθέτηση του Pull ανεμιστήρα, εκτός κουτιού! Οι ανεμιστήρες Με την σειρά F12 της Arctic, έχουμε ασχοληθεί αρκετά το τελευταίο διάστημα, έτσι θα είμαστε σύντομοι! Μέτρα καταστολής του θορύβου Το πλαίσιο του ανεμιστήρα δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αντιθορυβική κατασκευή, η Arctic αρκείται σε απλές λύσεις που φέρνουν αποτέλεσμα χωρίς να καταφεύγουν σε "εξωτικές" λύσεις που κοστίζουν ! Οι βραχίονες στήριξης του κινητήρα είναι τοποθετημένοι υπό γωνία σε σχέση με το χείλος εκβολής των πτερυγίων, έτσι οι βραχίονες διακόπτουν προοδευτικά το ρεύμα του αέρα που προωθούν τα πτερύγια και ο θόρυβος μειώνεται. Οι ίδιοι οι βραχίονες έχουν τριγωνική διατομή, και στρέφουν ένα μέρος του αέρα σε κατεύθυνση παράλληλη με τον άξονα ροής, βελτιώνοντας έτσι την τροφοδοσία του τυφλού σημείου. Οι οξείες απολήξεις των πτερυγίων, μολονότι δεν συμβάλουν στη μείωση του θορύβου, κάνουν -σε συνδυασμό με την κλίση του ακροπτερυγίου- καλή δουλειά στην αύξηση της στατικής πίεσης, πράγμα που σε ένα radiator διπλού πάχους, είναι πολύ σημαντικό! Επιπλέον αυτού, οι "χοάνες" που σχηματίζονται στις γωνίες του πλαισίου, τροφοδοτούν με περισσότερο αέρα τα πτερύγια. Κάτι που στην συγκεκριμένη εφαρμογή δεν έχει σημασία, αλλά που γενικά πρέπει να έχετε κατά νου, είναι ότι τα πτερύγια στρέφονται πολύ κοντά στο μέτωπο στήριξης του ανεμιστήρα, έτσι αν αυτός τοποθετηθεί σαν Pull ανεμιστήρας τείνουν να παράγουν ένα αρκετά ενοχλητικό "υψίσυχνο" θόρυβο, αν η στήριξή τους το επιτρέψει ! Τα έδρανα των ανεμιστήρων Η εικόνα τα λέει όλα και αυτός είναι ο λόγος που η Arctic δίνει έξι χρόνια εγγύηση στους ανεμιστήρες της. Το air flow των ανεμιστήρων Εδώ δυστυχώς δεν έχουμε τον τρόπο να σας δώσουμε δικές μας μετρήσεις, έτσι θα αρκεστούμε στο υλικό του κατασκευαστή. Όπου, ακόμα και μετά το "λογικό" φιλτράρισμα του "διαφημιστικού ενθουσιασμού", οι μετρήσεις δείχνουν ότι πράγματι έχει γίνει δουλειά στον ανεμιστήρα και το πράγμα επιβεβαιώνεται και από τις δικές μας θερμικές μετρήσεις. Η ηλεκτρική συμπεριφορά Στην τελευταία παρουσίαση, είχαμε δει από κοντά τις "ιδιαιτερότητες" των ανεμιστήρων F12 και το πόσο "πιστοί" είναι στις επιταγές του προτύπου για την κατασκευή ανεμιστήρων με PWM έλεγχο και ότι: Aν αναθέσουμε τον έλεγχό τους στη μητρική δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αν όμως σκοπεύουμε να τους δουλέψουμε με κάποιον Fan controller, καλό θα είναι αυτός να έχει έξοδο PWM σήματος με βασική συχνότητα ~25kHz (ή και λίγο μικρότερη δεν θα μας πειράξει). Αν όμως η φέρουσα συχνότητα είναι κοντά στο 1kHz, θα έχουμε φτωχότερο έλεγχο του ανεμιστήρα, δεν θα κατεβαίνουν οι στροφές του αρκετά χαμηλά (οι μετρήσεις μας με τον Zalman έδειξαν 970 rpm minimum) αλλά θα κάνει και "ηλεκτρονικό" θόρυβο! Ας δούμε λοιπόν με τον δικό μας DIY controller (f=25kHz, Duty Cycle= 1-100%), πως συμπεριφέρεται. Έγιναν δυο ζεύγη δοκιμών με τον ίδιο ανεμιστήρα σε θέση Push, αλλά και Pull και με τον δεύτερο ανεμιστήρα στην συμπληρωματική θέση (Pull και Push αντίστοιχα) στην μια δοκιμή να είναι ακίνητος, και στην άλλη να στρέφεται κανονικά. Α. Δοκιμή στη θέση Push: Όπως είναι αναμενόμενο, με την ενεργοποίηση του Pull ανεμιστήρα, ο δοκιμαζόμενος (Push) ανεμιστήρας κερδίζει μερικές στροφές (70rpm) καθώς η χαμηλή πίεση που δημιουργεί ο Pull ανεμιστήρας κάνει τη δουλειά του Push πιο εύκολη. Αυτό φαίνεται και από την κατανάλωσή του που μειώνεται λίγο, αλλά και από το ότι επιτυγχάνει τις ίδιες στροφές με μικρότερο ποσοστό Duty Cycle (DuCy), εκμεταλλευόμενος καλύτερα την μεταβολή του. Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι καθώς οι στροφές αυξάνουν, απαιτείται περισσότερη ενέργεια και ανάλογα μεταβάλλεται η απαραίτητη αύξηση του ποσοστού του DuCy. Β. Δοκιμή στη θέση Pull: Εδώ μαζί με τη θέση αλλάζει και η εικόνα! Όταν ο ανεμιστήρας λειτουργεί μόνος του, λόγω της αντίστασης που προβάλει το radiator τροφοδοτείται με λιγότερο αέρα από ό,τι στο ελεύθερο περιβάλλον και έτσι έχοντας πιο εύκολη δουλειά, κρατάει τις στροφές του ίδιες με πριν, μόλις όμως ενεργοποιηθεί ο Push ανεμιστήρας οι "ευκολίες" παύουν! Τώρα πλέον ο Pull ανεμιστήρας απαιτεί μεγαλύτερο ποσοστό DC και περισσότερο ρεύμα για να περιστραφεί στις ίδιες με πριν στροφές και τελικώς, χάνει και 80rpm από την μέγιστη τιμή. Συνοψίζοντας: Η Arctic μας παραδίνει ένα ανεμιστήρα με καλό air flow, πολύ ήσυχο, και με πλήρως προβλέψιμη συμπεριφορά. Η κατανάλωσή του είναι μικρή και οι δύο ανεμιστήρες (συν την αντλία) στις δοκιμές μας δεν "ζήτησαν" περισσότερα από 0,60 Α, πράγμα που σημαίνει ότι άνετα, όλη ψύκτρα μπορεί να συνδεθεί με το CPU fan header της μητρικής μας και να έχουμε αρκετό περιθώριο ασφαλείας και πλήρη έλεγχο της με βάση τη θερμοκρασία της CPU! Μετρήσεις Εδώ μπορούμε να δούμε την συνοπτική εικόνα της ARCTIC Liquid Freezer 120, έτσι όπως καταγράφηκε στις τυπικές δοκιμές (60 - 360 Watt) που έγιναν και μιλάμε τόσο για την PUSH-PULL διάταξη των ανεμιστήρων, όσο και ξέχωρα την PUSH για όσους έχουν πρόβλημα χώρου στο κουτί τους. Ακόμα στο όνομα της περιέργειας δοκιμάσαμε και την θέση PULL, αλλά γρήγορα εγκαταλείψαμε την παραπέρα "έρευνα" ! Σύνοψη βασικής θερμικής συμπεριφοράς Στον πίνακα που ακολουθεί έχουν συμπεριληφθεί οι δοκιμές που έγιναν σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις στους ακόλουθους προσανατολισμούς ροής αέρα και setup : Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. Δ. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τον ανεμιστήρα σε διάταξη PUSH. Ε. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τον ανεμιστήρα σε διάταξη PULL. H ARCTIC με την Liquid Freezer 120 κάνει στο χώρο των AIO Liquid CPU Coolers το πρώτο της βήμα, αλλά αν είναι έτσι το πρώτο, ειλικρινά ανυπομονούμε για τα επόμενα ! 1. Οι θερμοκρασίες που φυσικά δεν είναι για ρεκόρ -άλλωστε δεν ήταν αυτός ο στόχος της ARCTIC- κυμαίνονται στο ονομαστικό TDP (250 Watt) από Δθ ~28 οC για το υψηλό air flow έως και Δθ ~42 oC για το χαμηλό air flow. 2. Στα 360 Watt, όπου λειτουργεί με 60 Watt περισσότερα από την μέγιστη συνιστώμενη φόρτισή της, οι θερμοκρασίες κυμαίνονται αντίστοιχα, μεταξύ των ~42 οC και των ~63οC πάνω από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος. 3. Στις συνθέσεις με ένα ανεμιστήρα, όπως είναι φυσικό, οι θερμοκρασίες παίρνουν τον ανήφορο, αλλά και πάλι στο υψηλό και μέσο air flow χωρίς τα πράγματα να είναι αυτό που λέμε δροσερά, κάτω από την σωστή διαχείριση δεν παύουν να είναι ασφαλή για την πολύτιμη CPU μας! Τίποτε εξαιρετικό μέχρι εδώ, όμως και τίποτε που να σημαίνει κίνδυνο για τον επεξεργαστή μας καθώς ακόμα και στο χαμηλό air flow, η απόλυτη θερμοκρασία θα είναι περίπου 72 οC στο ονομαστικό TDP, αλλά ακόμα και αν "αδιαφορήσουμε" και "ψηλώσουμε τα ρολόγια" του επεξεργαστή αφήνοντας το air flow χαμηλά, δεν πρόκειται να δούμε BSOD, καθώς υπάρχει ένα περιθώριο 2 βαθμών από τη στιγμή της "κρίσης"! Για του λογικούς βέβαια υπάρχει και ο "μέσος δρόμος"....που λέει ότι για επιφορτίσεις από 240 Watt μέχρι και τα 360 Watt μπορούμε να κρατήσουμε την CPU μας από τους δροσερούς 58 οC μέχρι και τους άνετους 73 οC ! Αλλά ας τα δούμε αυτά σε ένα διαφορετικό διάγραμμα που λέει με μια ματιά ότι μας ενδιαφέρει... Η συμπεριφορά της ψύκτρας ελάχιστα εξαρτάται από τον προσανατολισμό του radiator, ακόμα και έτσι όμως, ο προσανατολισμός που έχει οριζόντια ροή αέρα (radiator κατακόρυφο με τις σωλήνες κάτω, που είναι και η συνήθης τοποθέτησή του) εμφανίζει κάποιο μικρό πλεονέκτημα. Θεωρώντας μια μέση θερμοκρασία περιβάλλοντος 25 οC και σε ένα ευάερο κουτί, μπορούμε να έχουμε την CPU μας σε "βαρύ" υπερχρονισμό, χωρίς να "ιδρώνει" και επιπλέον να μας "συγχωρούνται" τα άσκοπα πειράματα της διατήρησης του ίδιου OC σε χαμηλό air flow! Και λέγοντας "άσκοπα", ερχόμαστε στο κύριο όπλο της Liquid Freezer 120 που δεν είναι άλλο από το θόρυβο! Η για να το πω καλύτερα... η "έλλειψη" θορύβου! Η ARCTIC βλέποντας την ουσία της "συμβιωτικής" σχέσης Χρήστη-Υπολογιστή, κάνει το κρίσιμο βήμα και διατηρώντας τον επεξεργαστή σε πλήρη ασφάλεια, μας δίνει μια ΑΙΟ που θέτει την ηρεμία του χρήστη σαν κυρίαρχο κριτήριο, καθώς, στην χειρότερη περίπτωση παράγει ένα πολύ ανεκτό φύσημα, αρκετά κάτω από το κατώφλι ενόχλησης σε ένα ήσυχο χώρο! Αν δε, χαμηλώσουμε το air flow σε μέσες τιμές αρχίζει να φλερτάρει με τα όρια ακουστότητας σε ένα δωμάτιο πόλης ακόμα και τις ήσυχες ώρες της νύχτας, για να καταλήξει στο πρακτικά αθόρυβο, "ανεξαρτήτως" συνθηκών ακρόασης! Πραγματικά.... πρώτο βήμα, αλλά τι βήμα ! ! ! Μετρήσεις εις βάθος και γραφήματα Στον τομέα αυτό, όπως είδατε και από το προηγούμενο review θα παρουσιάζουμε μόνο τα θέματα που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η πλήρης έκθεση όλων των μετρήσεων που γίνονται, σε πλήρη λεπτομέρεια, θυμίζει μικρή "διατριβή" και αυτό λειτουργεί εις βάρος των σημείων που κάθε φορά έχουν ιδιαίτερο χρηστικό ενδιαφέρον, κουράζοντας ενδεχομένως τον αναγνώστη στη προσπάθεια να επικεντρωθεί στα σημαντικά! Φυσικά όλη η μέχρι τώρα παρουσιαζόμενη πληροφορία εξακολουθεί και παράγεται "αυτόματα" και είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμη* αν χρειαστεί, τόσο στο σχολιασμό της παρουσίασης, όσο και σε όποιον φίλο θέλει να εμβαθύνει στο θέμα! (*)Οι μετρήσεις των οποίων οι λεπτομέρειες δεν παρατίθενται στη συνέχεια, μπορούν να βρεθούν εδώ: Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. ( Table, Delta-T Graph, Rca Graph) Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. ( Table, Delta-T Graph, Rca Graph) Γ. Μετρήσεις κάθετου προσανατολισμού με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH-PULL. ( Table, Delta-T Graph, Rca Graph) Δ. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τον ανεμιστήρα σε διάταξη PUSH. ( Table, Delta-T Graph, Rca Graph) Ε. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού με τον ανεμιστήρα σε διάταξη PULL. ( Table, Delta-T Graph, Rca Graph) Στις μετρήσεις που έγιναν στην ARCTIC Liquid Freezer 120 όπως είναι φυσικό επικράτησε το Push-Pull setup και οι μετρήσεις κατά κύριο λόγο αναφέρονται σε αυτό, φυσικά έγιναν και επιπλέον μετρήσεις για να αποκτήσουμε μια πιο πλήρη εικόνα σε σχέση με τις δυνατότητες χρήσης της ψύκτρας. Ας πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι βρήκαμε. A. Προσδιορισμός της θερμικής αντίστασης Rca, με το radiator κατακόρυφο με τους ανεμιστήρες αναφοράς (EBM Papst 4412 / 2HHP) σε διάταξη Push-Pull, σε διάφορα air flow και μέγιστη θερμική καταπόνηση. (Test code: HoPusPulVar Table ) Όπως ήδη είπαμε ο ΟΕΜ κατασκευαστής της ψύκτρας μας είναι η Asetec, στην οποία απευθύνονται αρκετοί από τους επώνυμους κατασκευαστές after market προϊόντων ψύξης. Έτσι είχαμε την περιέργεια να δούμε πως θα τα πήγαινε σε αυτή τη δοκιμή η Liquid Freezer 120 σε σύγκριση με την ομότιμή της Corsair Hydro 80 iGT, που έχουμε δοκιμάσει πριν καιρό. Το αποτέλεσμα είναι ότι η συμπεριφορά των δύο απέχει ελάχιστα και η διαφορά οφείλεται ότι το παλαιό test είχε γίνει με ~300rpm παραπάνω. Πλήρως αναμενόμενο αποτέλεσμα που δείχνει το τεράστιο απόθεμα ισχύος που έχει σε εφεδρεία η Liquid Freezer 120, το οποίο -από επιλογή της- η ARCTIC το αφήνει ανεκμετάλλευτο για να πετύχει το βασικό στόχο του χαμηλού θορύβου. Έτσι έχει μια εξαιρετική βάση για compact AIO, με αποδοτικό radiator και μια ήσυχη αλλά επαρκέστατη αντλία, που καλύπτει τις απαιτήσεις μιας μεγάλης μερίδα χρηστών για διακριτικό σύστημα ψύξης , και πάνω σε αυτήν μπορεί να αναπτύξει ολόκληρη σειρά προϊόντων, "απλά" ρίχνοντας βάρος στην ανάπτυξη ανεμιστήρων σχετικά υψηλής πίεσης αλλά χαμηλού θορύβου. Το εγχείρημα είναι δύσκολο, αλλά όπως έχουμε ξαναπεί, ακριβώς γι' αυτό... κατάλληλο για την ARCTIC ! B. Extra test 1: Μετρήσεις με το radiator οριζόντια και τους εναλλακτικούς ανεμιστήρες (Corsair SP120L, 120x25) σε διάταξη Push-Pull, σε υψηλό airflow και διάφορες θερμικές καταπονήσεις. (Test code: Ex1_VePusPulHi_CorsairSP120L Table ) Όπως καταλαβαίνετε η περιέργειά μας δεν ικανοποιείται εύκολα ! Στη δοκιμή που ακολουθεί χρησιμοποιήσαμε τους ανεμιστήρες από το ανταγωνιστικό μοντέλο της Corsair που βρίσκεται στη συλλογή μας και τα αποτελέσματα... ...είναι εφάμιλλα, με μια πολύ μικρή διαφορά (0,4 οC), υπέρ της Arctic αυτή τη φορά. Συνεπώς ο κάτοχος μιας Liquid Freezer 120, διαθέτει -ανάλογα με τις απαιτήσεις του πάντα- ένα πολύ μεγάλο απόθεμα ισχύος σε παρακαταθήκη, έτοιμο ανά πάσα στιγμή, απλά με μια αλλαγή ανεμιστήρων. Γ. Extra test2: Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα και τους εναλλακτικούς ανεμιστήρες (Coolink Swif2 120P, 120x25) σε διάταξη Push-Pull , σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code: Ex2_HoPusPulAll2_Coolink Swif2 120P Table ) Εδώ επιχειρήσαμε μια δοκιμή με ανεμιστήρες με υψηλότερο air flow (Coolink Swif2 120P) οι οποίοι όμως δεν έχουν σχεδιασμό για να αναπτύσσουν αρκετή στατική πίεση. Η μείωση των θερμοκρασιών δεν ήταν αρκετή ώστε να δικαιολογήσει την αισθητή επιβάρυνση στον θόρυβο, συνεπώς το πράγμα θέλει προσοχή! Δ. Extra test 3: Μετρήσεις με το radiator κατακόρυφα και τους εναλλακτικούς ανεμιστήρες (Scythe Slip Stream 120x25) σε διάταξη Push-Pull , σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις. (Test code:Ex3_HoPusPulAll3_Scythe SlipStream120 Table ) Και τέλος, έχουμε την κλασική δοκιμή με τους extra ανεμιστήρες που χρησιμοποιούμε για τις εναλλακτικές δοκιμές . Τοποθετήθηκαν δύο Scythe Slipe Stream 120 Kaze Juni που έχουν παροχή 110cfm και..."κλείσαμε" τα αυτιά μας! Οι θερμοκρασία -ιδιαίτερα στα χαμηλότερα air flow- σημείωσε αισθητή πτώση, ο θόρυβος όμως ήταν "άλλη ιστορία" ! Μια αύξηση από 50% έως και 200%, δεν είναι κάτι που το παίρνεις αψήφιστα ! Συνεπώς, με βάση την παράμετρο του κόστους, οι ανήσυχοι φίλοι θα χρειαστούν αρκετό ψάξιμο για να πετύχουν μια καλύτερη επιλογή ανεμιστήρων από αυτήν που ήδη συνοδεύει την Liquid Freezer 120, εφόσον φυσικά δεν προτίθενται να κάνουν ιδιαίτερες παραχωρήσεις στο θέμα του θορύβου. Και στο σημείο αυτό, θέλω να σας μεταφέρω την προσωπική μου πείρα από την επαφή μαζί της... Θα πρέπει να την ακούσεις να δουλεύει πρώτα, και μετά...θα αλλάξεις άποψη για το ποιος θόρυβος είναι αποδεκτός από μια ΑΙΟ ! Συνοπτικός πίνακας όλων* των δοκιμών που έγιναν συμπεριλαμβανομένων και των extra δοκιμών. {* Δεν συμπεριλαμβάνεται η δοκιμή προσδιορισμού της θερμικής αντίστασης} (Test code:K2a_Extended-Thermal-Behavior-Sumary__Table Table ) Εδώ μπορείτε να δείτε αναλυτικά όλες τις μετρήσεις που έγιναν και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Αλλά για να αποκτήσετε μια καλή εικόνα, χωρίς απαραίτητα να "χαθείτε" στα νούμερα, μπορείτε να συμβουλευτήτε το επόμενο διάγραμμα, όπου όλες έχουν καταταχθεί με σειρά απόδοσης και συνοδεύονται από χρωματικό κώδικα που διευκολύνει την αναγνώριση του κάθε setup και air flow. Μια παρατήρηση μόνο για τους φίλους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χώρου και θέλουν να βάλουν την ΑΙΟ τους με ένα ανεμιστήρα. Προτιμήστε την Push τοποθέτηση, δεν πρόκειται να σας "προδώσει" εκτός και αν το παρακάνετε ! Και πάντα -μέσα στα πλαίσια του ανήσυχου πνεύματος που πολλούς από εμάς διακατέχει- μπορείτε να δοκιμάσετε να βάλετε τον Pull ανεμιστήρα έξω από το κουτί, αλλά εδώ προσοχή, δεν είναι όλα τα κουτιά "εύκολα" για την τροποποίηση αυτή! Συγκριτική κατάταξη Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη της ARCTIC Liquid Freezer 120 το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! {Να σημειωθεί ότι στα ραβδογράμματα που ακολουθούν σαν κύριο setup της ψύκτρας θεωρείται αυτό με το οποίο έρχεται από τον κατασκευαστή, εδώ δηλαδή είναι το Push-Pull setup, και έχουμε προσθέσει και την συμπεριφορά της σε Push setup για τους φίλους που θα αποφασίσουν να το δοκιμάσουν.} Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Η πρώτη -επιφανειακή- ματιά είναι μάλλον "απογοητευτική" ! Η φιλοξενούμενή μας, υστερεί κατά ~6,5 οC, από την ομότιμή της που βρίσκεται στον πίνακα, για να μην ασχοληθούμε με τις πιο μεγάλες ΑΙΟ! Αλλά εμείς δεν είμαστε εδώ για να μείνουμε στην "επιφάνεια" των πραγμάτων, κοιτάμε και λίγο πιο πέρα και λίγο πιο μέσα ! Δεν είναι δύσκολο να δεις ότι αυτοί οι εξήμισι βαθμοί, στην άλλη μπάρα του διαγράμματος σημαίνουν 3(+) φορές λιγότερο αισθητό θόρυβο ! ! ! Αυτό και αν είναι "αντισταθμιστικό όφελος" ! Κυριολεκτικά η ARCTIC, με την Liquid Freezer 120, μοιάζει να έχει βάλει στο στόχαστρο όχι τις άλλες ΑΙΟ, αλλά τις Super αερόψυκτρες! Και αν στις θερμοκρασίες, έχει λίγο ακόμα δρόμο, στο θόρυβο έχει αρχίσει ήδη και "παραδίδει μαθήματα" ! Αλλά είναι η κατάλληλη στιγμή για τον επόμενο πίνακα... Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Το συμπέρασμα είναι αβίαστο, έχουμε να κάνουμε με μια κλασική περίπτωση..."κρίσης ταυτότητας" ! ! ! Η Liquid Freezer 120 στρογγυλοκάθισε -με μια λαμπρή εξαίρεση- στην κορυφή του πίνακα των ψυκτρών που έχουν δοκιμαστεί σε πλήρη θερμική καταπόνηση (360 Watt)! Το προφανές είναι ότι, εκπέμποντας ~3,5 φορές λιγότερο θόρυβο από το μέσο όρο των αντίστοιχων ΑΙΟ λύσεων και παράγοντας λιγότερο από τον μισό θόρυβο της πιο ήσυχης ΑΙΟ που έχουμε δοκιμάσει, θέτει κυριολεκτικά νέα όρια στη σχέση "Θόρυβος / ΑΙΟ", για τους χρήστες που θα την επιλέξουν ! Αλλά τα πράγματα δεν μένουν εκεί, μια καλύτερη ματιά δείχνει ότι, είναι λίγο πιο αθόρυβη και από τις καταξιωμένες σαν εξαιρετικά ήσυχες αερόψυκτρες μεγάλου μεγέθους! Βεβαίως και υστερεί κάποιους βαθμούς (~4,5) από αυτές, αλλά αυτό είναι κάτι παραπάνω από αποδεκτό καθώς, πρακτικά ανοίγει τις δυνατότητες επιλογής της από την μεγάλη μερίδα των χρηστών που μέχρι τώρα απέφευγαν την λύση των ΑΙΟ λόγω του υψηλού θορύβου που παράγουν αυτές! Το πρόβλημα πλέον απλά..."δεν υφίσταται" ! Η ARCTIC Liquid Frezer 120 έκανε μια από τις πιο εντυπωσιακές "εισόδους", σε ένα χώρο που βρίθει από ανταγωνιστές με πολύ μεγαλύτερη πείρα και ανακαθορίζοντας τις ισορροπίες στη σχέση Απόδοση / Θόρυβος προς όφελος της ποιοτικότερης συνύπαρξης των χρηστών με τους υπολογιστές, πραγματικά θα στείλει τον ανταγωνισμό στα σχεδιαστήρια! Επίλογος Και τώρα ήρθε η ώρα να αποτιμήσουμε την πολυήμερη συμβίωσή μας με την ARCTIC Liquid Freezer 120, προϊόν μιας εταιρίας που όπως την έχουμε γνωρίσει από τις σελίδες των παρουσιάσεών μας, την χαρακτηρίζει η προσήλωση στις ανάγκες του μέσου χρήστη, και οι απαλλαγμένες από άχρηστο εντυπωσιασμό προτάσεις, που στοχεύουν στην αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων της ψύξης, αξιοποιώντας τα πραγματικά περιθώρια των επεξεργαστών. Η σημερινή φιλοξενούμενη του TheLab, πέρα από το ότι αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας είναι και το πρώτο βήμα της ARCTIC στο χώρο των ΑΙΟ υδροψύξεων για επεξεργαστές και το καθήκον της κρίσης ενός "παρθενικού" προϊόντος...είναι λεπτό ζήτημα! Ευτυχώς για τον reviewer , η κατασκευάστρια του έκανε τη ζωή, "εύκολη" ! Η ARCTIC Liquid Freezer 120 , έχοντας την στέρεα βάση της πολύπλευρα δοκιμασμένης τεχνολογία των compact υδροψύξεων, κάνει το αποφασιστικό βήμα και αλλάζει το σκηνικό στον τομέα αυτό, προσθέτοντας δίπλα στο χαρακτηριστικό "αποτελεσματική" και το όρο "αθόρυβη". Και αυτό, το κάνει κυριολεκτικά, χωρίς να καταφεύγει στο τί έχει αποδεχτεί να περιμένει ένας χρήστης από τον θόρυβο μιας ΑΙΟ! Το πολύ καλό διπλού πάχους radiator και η επίσης αποτελεσματική και αθόρυβη αντλία της Asetek, βρίσκουν στους "απατηλά" απλούς αλλά εξαιρετικά ήσυχους ανεμιστήρες F12 PWM PST της ARCTIC, τους ιδανικούς συνεργάτες για να φέρουν σε πέρας το ομολογουμένως δύσκολο εγχείρημα του να "ταράξουν τα νερά" και να φέρουν μια νέα οπτική στα πράγματα: "Μια ΑΙΟ, παραμένοντας αποτελεσματική, μπορεί να είναι και αθόρυβη! " Αυτό είναι με δυο λόγια το consept της πρώτης προσπάθειας της κατασκευάστριας και το φέρνει σε πέρας με τον ικανοποιητικότερο τρόπο. Ας δούμε λοιπόν περιληπτικά τις βασικές της παραμέτρους: Πλεονεκτήματα: H ARCTIC Liquid Freezer 120 είναι σε θέση -μέσα στα όρια του TDP της- να διατηρήσει τον επεξεργαστή μας δροσερό. Παράλληλα, εκμεταλλευόμενη τα πραγματικά περιθώρια ασφαλείας των επεξεργαστών, μπορεί να κρατήσει το σύστημά μας σε ασφαλέστατες θερμοκρασίες ακόμα και κάτω από κάτω βαρύ υπερχρονισμό, με τον θόρυβο να κινείται πάντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Σε "απόλυτες επιδόσεις", χωρίς να διεκδικεί τις δάφνες της πρωτιάς, δεν απέχει πολύ από την κορυφή. Εκεί όμως που διαπρέπει, είναι στο θέμα του θορύβου καθώς, παράγοντας λιγότερο από το μισό θόρυβο της πιο ήσυχης από αυτές, βρίσκει τους "ανταγωνιστές" της μεταξύ των μεγάλων αθόρυβων αεροψυκτρών(!), συναγωνιζόμενη -ή και ξεπερνώντας- τους "παραδοσιακούς παίκτες" στον τομέα της αθόρυβης αερόψυξης ! Έτσι, μας επιτρέπει να έχουμε ένα πρακτικά αθόρυβο υπερχρονισμένο σύστημα, το οποίο -όταν οι απαιτήσεις πάψουν να υπερβαίνουν το TDP της- μετατρέπεται σε ουσιαστικά "dead silent", δίνοντας έτσι μια ουσιαστική λύση σε όσους αναζητούν μια καλύτερη και κυρίως αθόρυβη ψύκτρα για το σύστημά τους και μάλιστα σε ένα "χώρο" που μέχρι τώρα απέρριπταν (ΑΙΟ)! Το μέγεθος της και η εύκολη -αλλά και στιβαρή- εγκατάστασή της, την κάνει ιδανική για οποιοδήποτε χρήστη διαθέτει κλασικό PC ισχύος , είτε και HTPC μέσου μεγέθους, όπου και διακρίνεται με την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της! Και τελευταίο, αλλά σαφώς όχι σε σπουδαιότητα, είναι ότι όλα αυτά, είναι προσιτά σε μια τιμή από τις πιο χαμηλές της αγοράς. Μειονεκτήματα: Πραγματικά εδώ -ακόμα και αν δεν πάρουμε υπόψη το κόστος της-...δεν έχουμε να καταλογίσουμε "τίποτε"! Αυτό που πραγματικά θα θέλαμε να δούμε να αλλάζει είναι ο χρόνος εγγύησης, ο οποίος είναι πολύ μικρός, εκφράζοντας προφανώς την λογική επιφύλαξη της εταιρίας στα πρώτα της βήματα σε ένα νέο χώρο και δεν αποτελεί ένδειξη για την ποιότητα του προϊόντος αυτή καθεαυτή! Το πλαίσιο του ανεμιστήρα της είναι πολύ ελαστικό για τις προτιμήσεις μας, αλλά με δεδομένο ότι αυτός έχει σαν φορέα το άκαμπτο πλαίσιο του radiator, αισθανόμαστε κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να "συμβιβαστούμε" με αυτή την - οικονομικά - τόσο "ευεργετική ιδιομορφία". Συνοψίζοντας όλα αυτά σε μια φράση : "Ο χρήστης που έχει ένα σύστημα με προοπτικές υπερχρονισμού, το οποίο δεν έχει χώρο για 2χ120 ΑΙΟ και ψάχνει για την ψύκτρα που θα "εξαφανίσει" το θόρυβο αλλά όχι και το πορτοφόλι του, θα κάνει χάρη στον εαυτό του αν πάρει σοβαρά υπόψιν την πρόταση της ARCTIC Liquid Freezer 120 ! " H ARCTIC Liquid Freezer 120 έχει διετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την κατασκευάστρια (MSRP) τα 85,99€, αλλά τη στιγμή που γράφεται το review, μπορείτε να την βρείτε στα Ελληνικά καταστήματα προς 56,20 € του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου (συν ~5€ μεταφορικά). Κλείνοντας την παρουσίασή μας, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της ARCTIC Liquid Freezer 120 . Καλή ποιότητα κατασκευής. Καλές επιδόσεις. Λειτουργικό και στιβαρό σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη εγκατάσταση. Σταθερή πίεση συναρμογής Block / CPU, η οποία ορίζεται μέσω της ελαστικότητα των βραχιόνων στήριξης και των σταθερών αποστατών. Εξαιρετικά μεγάλη περιοχή λειτουργίας. Πολύ αποτελεσματικοί και αθόρυβοι PWM ανεμιστήρες. Οι ανεμιστήρες ενσωματώνουν τεχνολογία διαμοιρασμού του PWM σήματος (PST), διευκολύνοντας πολύ τις διασυνδέσεις τους. Ανεμιστήρες εξοπλισμένοι με FDB έδρανα σε oil bath. Μπορεί να αντιμετωπίσει με ασφάλεια, το μέγιστο θερμικό φορτίο, παράγοντας "μηδενικό" θόρυβο. Χαμηλός θόρυβος ακόμα και σε υψηλές στροφές, ο οποίος είναι απαλλαγμένος από ενοχλητικές συχνότητες. Sleeved καλώδιο ανεμιστήρα μεγάλου μήκους. Παρέχει σύριγγα με ποιοτική θερμοαγώγιμη πάστα για δυο(+) συνήθεις εγκαταστάσεις. Αναλυτικό manual. Πολύ χαμηλή τιμή. Η εγγύησή της είναι μόνο δύο έτη, αλλά αυτό περισσότερο είναι αποτέλεσμα της λογικής επιφύλαξης "του πρώτου βήματος". Η ελαστικότητα του πλαισίου του ανεμιστήρα δεν εμπνέει αίσθηση στιβαρότητας. Με βάση όλα τα παραπάνω, η γενική βαθμολογία που αποσπά η ARCTIC Liquid Freezer 120, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Arctic για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης. Για το TheLab.gr Seafalco 08/05/2016
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.