Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'mountain'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Ειδήσεις
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Apps
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin
  • Press Releases in English

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Hand - Electric Tools
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Forums

  • TheLab.gr
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Από το Εργαστήρι
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
    • Δημοσκοπήσεις
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες RAM DDR/DDR2/DDR3/DDR4/DDR5
    • Συσκευές Αποθήκευσης
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα
    • Internet & Τηλεφωνία
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers - Ηardware & Cloud Apps
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Programming - Scripting & Databases
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...
  • test1
  • Advertorial
  • InfoLab

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 3 results

  1. Ιστορική αναπόληση Σαφέστατα το βασικότερο και ως εκ τούτο και δημοφιλέστερο περιφερειακό ενός υπολογιστή δεν είναι άλλο από το πληκτρολόγιο. Ένα περιφερειακό που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από συνοδός οποιουδήποτε υπολογιστή ανεξαρτήτου χρήσης. Η εμφάνιση του ως βασικό περιφερειακό εισαγωγής προϋπήρχε των πρώτων προσωπικών υπολογιστών μένοντας φυσικά αναπόσπαστο κομμάτι τους εξ αρχής και ως σήμερα. Αρχικά το πληκτρολόγιο βρισκόταν ενσωματωμένο στην κεντρική μονάδα, για όσους από εσάς δεν το προλάβατε live ή έστω σε κάποια ξεχασμένη αποθήκη, θα το έχετε δει σίγουρα σε κάποια παλιά ταινία ή έστω σε κάποιο icon ή animation. Γρήγορα όμως αποσπάστηκε από τον κορμό δημιουργώντας σταδιακά μια μεγάλη αγοραστική κατηγορία. Στα πρώιμα στάδια ανεξαρτητοποίησης του το πληκτρολόγιο, παρά την σημαντικότητα του, δεν απολάμβανε ιδιαιτέρας προσοχής από το κοινό και ως εκ τούτου η ποικιλία τους ήταν ελάχιστη και κατά κανόνα χωρίς διαφορές. Αυτό φυσικά άλλαξε σταδιακά για λόγους τόσο χρηστικούς όσο και εικαστικούς, χωρίς όμως παράλληλα να αλλοιωθεί στο παραμικρό ο βασικός του κορμός, κληρονομιά από τις πάλλε ποτέ γραφομηχανές. Φτάνοντας στο σήμερα συναντάμε μια εκπληκτική πληθώρα κατασκευών με διαφορές κάθε είδους από αναρίθμητους κατασκευαστές, μερικούς δε εξ αυτών εξειδικευμένους σχεδόν αποκλειστικά στα πληκτρολόγια και τα «ξαδέλφια τους» ποντίκια, αλλά και αντίστοιχη φυσικά πληθώρα τιμών από 2-3 ευρώ έως και αρκετές εκατοντάδες. Εν τάχει θα θυμίσω διαφορές όπως σε τρόπους σύνδεσης από τα αρχικά PS/PS2 σε USB και ασύρματα, από μηχανικά σε μεμβράνης και πάλι πίσω σε ακόμα καλύτερα/ποιοτικότερα μηχανικά και με ποικιλία διακοπτών ή ακόμα και σε laser projector (εμφανίζοντας ένα πληκτρολόγιο στην επιφάνεια του γραφείου και διαβάζοντας τις θέσεις των δακτύλων μας με κάμερα), σε απλά/κλασικά/ίσια , εργονομικά, σπαστά, φωτιζόμενα , RGB, προγραμματιζόμενα, modular, 104, 105, 108 keys ή και με πληθώρα επιπλέων keys, σε διαστάσεις normal, compact, tiny, μεγέθους 40%, 60%, 65%, 75%, 96%, TKL (χωρίς αριθμητικό) ή Full Size (100%) ... και πολλά πολλά αλλά. Ελπίζοντας να μην κούρασα πολύ όσους αποφάσισαν να διαβάσουν τα παραπάνω ας συνεχίσω με το προκείμενο. Πρόλογος H κατηγορία πληκτρολογίων που προτιμούν οι περισσότεροι χρήστες μετά τα Full Size είναι αυτή των TKL μιας και αφήνουν αρκετό χώρο για το ποντίκι χωρίς παράλληλα να στερούν κανένα πλήκτρο ουσιαστικά από τα αντίστοιχα κλασικά. Παρόλα αυτά οι σύγχρονες μινιμαλιστικές τάσεις κερδίζουν συνεχώς έδαφος επιβάλλοντας σε όλο και περισσότερους κατασκευαστές να επενδύσουν σε μικρότερες κατασκευές που να μην υπολείπονται παράλληλα χαρακτηριστικών των μεγαλύτερων σε μέγεθος αδελφών τους. Αναμενόμενο λοιπόν από την Mountain σε συνέχεια του Everest MAX να μας παρουσιάσει το επόμενο βήμα, και εγένετο το Everest 60 το compact 60% gaming keyboard. Everest 60? και γιατί Everest 60? Θα περίμενε κανίς κάτι σε 65 μιας και τα βελάκια είναι πλήκτρα που πολύ δύσκολα θα αποχωριζόταν οι περισσότεροι εξ υμών και δη οι gamers. Μη βιάζεστε ... Όπως ξεκαθαρίσε η Mountain, ναι μεν πρόκειται για ένα 60% form factor keyboard, εξού και το 60 δίπλα στο Everest, αλλά με ανεξάρτητα arrow keys με μακριά Enter και Backspace αλλά και ένα πλήθος αλλά καλούδια όπως αφαιρούμενους διακόπτες 3 και 5 pin, σταθεροποιητές πλήκτρων και πολλαπλές στρώσεις αφρώδους και σιλικόνης για αθόρυβη λειτουργεία και φυσικά RGB φωτισμό και πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα. Εκ πρώτης όψεως όχι απλά δεν του λείπει κάτι αλλά αν συμπεριλάβεις και τη δυνατότητα προσθήκης αριθμητικού είτε δεξιά είτε αριστερά θα δυσκολευτεί κανίς να βρει ανταγωνιστή. Στο σημείο αυτό και πριν προχωρήσω στην ανάλυση του Mountain Everest 60 θα ήθελα προς διευκόλυνση των μη μυημένων να διευκρινίσω τις διαφορές μεταξύ των keyboard form factor παραθέτοντας μια αρκετά επεξηγηματική εικόνα με αντιπροσωπευτικά του είδους, τονίζοντας παράλληλα τη συνήθη πρακτική των κατασκευαστών να μην τηρούν με ευλάβεια την διάταξη των επιπλέον πλήκτρων προφανώς για λόγους ανταγωνισμού. Τεχνικά χαρακτηριστικά Παρακάτω θα δείτε τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά, ως highlights, του Everest 60 όπως μας τα δίνει η Mountain στη σελίδα της. Γρήγορα παρατηρεί κανείς ότι τα χαρακτηριστικά του είναι κορυφαία, σε κάθε επίπεδο, χωρίς ελλείψεις παρά το μέγεθος του. Ενσωματώνει σε ανεξάρτητα πλήκτρα τα βέλη αν και διάταξης 60% προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα προσθήκης αριθμητικού. Περιφερειακά στην αλουμινένια του πρόσοψη υπάρχει RGB φωτισμός και στο εσωτερικό του πολλαπλά στρώματα υλικών για «εκλεπτυσμένη» απόσβεση ήχου, 3 υποδοχές σύνδεσης τύπου USB-C, πολύ καλό, εδώ άλλοι έχουν ακόμα το καλώδιο ενσωματωμένο, 5 προφίλ σε ενσωματωμένη μνήμη και 1000Hz / ms Polling Rate. Το δε PCB ενσωματώνει λιπασμένους Cherry σταθεροποιητές και μάλιστα με λιπαντικό της Krytox, δίνοντας τους παράλληλα τη δυνατότητα σε ανεξάρτητο RGB φωτισμός για τον κάθε διακόπτη καθώς και για τοποθέτηση διακοπτών είτε 3 είτε 5 ακίδων τύπου Cherry ΜΧ. Από ευελιξία δεν το συζητώ. Οι διακόπτες που το συνοδεύουν είναι 3ον pin δικής της κατασκευής και όχι της Cherry όπως το Everest MAX του οποίου ανάλυση μπορείτε να δείτε εδώ από τον αγαπητό @pol77. Τέλος τα κουμπιά είναι PBT διπλού κελύφους δηλαδή ότι καλύτερο θεωρητικά υπάρχει αυτή τη στιγμή. Από συνοδό λογισμικό το Base Camp, που πολύ μας έχει απογοητεύσει στο παρελθόν στις δοκιμές τόσο του Makalu 67 όσο και του Everest MAX, ευελπιστώ σε αλλαγή αυτού. Συσκευασία και περιεχόμενα Ανοίγοντας το μεγάλο καφέ χάρτινο κουτί που παρέλαβα βρίσκω δυο συμπαθητικά προστατευμένες συσκευασίες, γνώριμης αρχιτεκτονικής και εμφάνισης, που πρωτοσυναντήσαμε στο Makalu 67 αναλυτικό άρθρο του οποίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Οι συσκευασίες είναι μια για το Everest 60 και μια για το numpad που μπορεί να προμηθευτεί κανίς χωριστά για να επεκτείνει το βασικό πληκτρολόγιο. Εδώ βλέπουμε τις επάνω και τις εμπρός πλευρές των Everest 60 αριστερά και του συνοδού του numpad δεξιά. Εντελώς πανομοιότυπες τόσο με του Makalu 67 όσο και με του Everest ΜΑΧ. Αντίστοιχα όμοιες και η δεξιά αλλά και η πίσω πλευρά με μόνες μικροδιαφορές στην διάταξη. Στην αριστερή πλευρά έχουμε για το Everest 60 δυο αυτοκόλλητα που μας ενημερώνουν για την διάταξη των πλήκτρων και για τον τύπο των διακοπτών, us international και μας linear 45, για το δε numpad έχουμε το περιεχόμενο της συσκευασίας και των πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών. Τέλος στην κάτω πλευρά και στις δύο περιπτώσεις έχουμε φωτογραφίες των προϊόντων με όλα τα hit χαρακτηριστικά τους και με μόνη διαφορά το ότι οι πληροφορίες περιεχομένου και τεχνικών χαρακτηριστικών του Everest 60 βρίσκονται εδώ δεξιά και όχι στο αριστερό πλαϊνό όπως το numpad, προφανής επιλογή εξαιτίας των διαφορών των αναλογίων των συσκευασιών. Ανοίγοντας την συσκευασία τόσο για το Everest 60 όσο και για το numpad δεσπόζουν, φυσικά, τα πληκτρολόγια σε χάρτινη και αφρώδες συσκευασίες αντίστοιχα. Αφαιρώντας τις βασικές συσκευές έχουμε για το Everest 60, σε αφρώδες αυτή τη φορά θήκη, το βιβλιαράκι οδηγιών, μια καρτέλα με αυτοκόλλητα της Mountain, ένα ποιοτικότατο καλώδιο USB A σε USB C, τέσσερις στρογγυλούς μαγνητικούς αποστάτες για την μεταβολή του ύψους του πληκτρολογίου, μια λαβίδα αφαίρεσης διακοπτών και κουμπιών και τέλος ένα ανταλλακτικό κουμπί με το logo της εταιρείας, προφανώς για να αντικαταστήσει όποιος θέλει το escape. Στο δε numpad έχουμε μόνο τους τέσσερις στρογγυλούς μαγνητικούς αποστάτες, δεν θα μπορούσε και κάτι άλλο άλλωστε. Και μια εικόνα των φυλλαδίων ... Η ποιότητα εμφανής παντού, κληρονομιά των υπολοίπων προϊόντων της Mountain. Κάτω από το Φακό Αρχικά παίρνω στα χέρια μου το Everest 60. Τα 768 γραμμάρια που δίνει η Mountain, 756 κατά τη ζυγαριάς μου, γίνονται ιδιαιτέρως αισθητά στο χέρι, προφανώς λόγω του μικρού του μεγέθους, δικαιολογούνται όμως απόλυτα από τα γενικότερα χαρακτηριστικά του, άλλωστε προορίζετε να μένει ακίνητο στη θέση του και το βάρος σίγουρα θα βοηθήσει σε αυτό. Πολύ καλό φινίρισμα παντού, δεν περίμενα κάτι λιγότερο άλλωστε. Όμορφο το βουρτσισμένο αλουμινένιο φιλέτο περιφερειακά των κουμπιών και απαράμιλλη η στιβαρότητα του συνόλου. Πολύ ευχάριστο επίσης το ότι δεν υπάρχει βίδα πουθενά, εμφανής τουλάχιστον. Τόσο τα καπάκια στα πλάγια που καλύπτουν τα βύσματα σύνδεσης του numpad όσο και οι στρογγυλοί αποστάτες που ανασηκώνουν το πίσω μέρος του για να μεταβάλουν την κλίση του συνδέονται μαγνητικά και μάλιστα σταθερότατα, σε σημείο που αν δεν το ξέρεις ότι αφαιρούνται δεν το καταλαβαίνεις. Πολύ βολική η τοποθέτηση USB C για την σύνδεση αντί του σταθερού καλωδίου διευκολύνει πολύ στην μετακίνηση μιας και δεν χρειάζεται να αφαιρέσουμε το καλώδιο από το PC, ενδεχομένως ούτε καν να το μεταφέρουμε μαζί μας μιας και είναι πολύ κοινό πλέον. Η Mountain όμως το πάει ένα βήμα πιο πέρα τοποθετώντας όχι μία αλλά τρεις υποδοχές, αριστερά, δεξιά και στο κέντρο της πλευράς που κοιτάει την οθόνη, ώστε να επιλέξει ο καθένας ότι τον εξυπηρετεί καλύτερα, εργονομικά ή εικαστικά, πολύ καλό. Μην ξεχαστείτε όμως, οι υποδοχές αυτές είναι μόνο για την σύνδεση του πληκτρολογίου με τον υπολογιστή και σε καμία περίπτωση για χρήση άλλης συσκευής επάνω τους ως hub, κρίμα θα βόλευε πολύ. Αριστερά και δεξιά στην πλευρά αυτή βλέπουμε και τα δύο ποδαράκια τις μαγνητικές προεκτάσεις των οποίων είδαμε λίγο παραπάνω. Εδώ σας δείχνω και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ψιλώσουμε την πίσω πλευρά Περνώντας στις πλαϊνές πλευρές βρίσκουμε δύο μαγνητικά τοποθετημένα καπάκια με το λογότυπο της Mountain που κρύβουν τις αντίστοιχες θηλυκές USB C υποδοχές για την σύνδεση του numpad, καθεμιά από αυτές δε έχει και δυο στρογγυλές τρύπες, αριστερά και δεξιά της, για καλύτερη σταθεροποίηση του τελευταίου. Προσοχή και εδώ, παρόλο που οι υποδοχές είναι USB C είναι μόνο ως είδος βύσματος, που σημαίνει ότι μπορεί μεν να χρησιμοποιήσει κανείς ένα καλώδιο προέκτασης, πράγμα βολικό, αλλά σε κάθε περίπτωση για να συνδέσει το numpad και μόνο, ούτε το πληκτρολόγιο με τον υπολογιστή ούτε κάτι άλλο σε αυτό. Γενικός η έλλειψη κάποιων εισόδων USB, έστω μίας, με ενόχλησε ελαφρός αλλά οκ. Ελαφρώς σκληρό αλλά ποιοτικότατο το ακριβώς 160cm καλώδιο που το συνοδεύει, θα μείνει αδιαμαρτύρητα στη θέση που θα το τοποθετήσουμε. Περνάμε τώρα και στο προκείμενο, κουμπιά και διακόπτες. Ξεκινώντας από τις θέσεις τους όπου όλες είναι φωτιζόμενες με ξεχωριστό RGB led η καθεμία και όχι ομαδοποιημένα, και «φυσικά» με την δυνατότητα εν θερμό αντικατάστασης όλων, και όταν λέμε όλων εννοούμε όλων, και τα 64 του Everest 60 αλλά και τα 17 του αριθμητικού, όχι και πολύ φυσικό για αντίστοιχα προϊόντα του ανταγωνισμού ε... 2.mp4 Συνυπολογίστε και την δυνατότητα τοποθέτησης είτε 3 pin είτε 5 pin διακοπτών και οι επιλογές σας είναι πραγματικά απεριόριστες. Η Mountain συνοδεύει το Everest 60 με δικούς της διακόπτες και όχι με Cherry MX αλλά συμβατούς φυσικά με το πρότυπο, τους οποίους εγγυάται μάλιστα για 100 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις. Τους προσφέρει δε σε τρεις εναλλακτικές επιλογές, μπλε, κίτρινους και λευκούς, χαρακτηριστικά των οποίων θα βρείτε στην παρακάτω εικόνα. Αλλά και στα κουμπιά η Mountain δεν έχει κάνει εκπτώσεις προσφέροντας PBT Double-Shot (διπλού κελύφους) με διάφανα σύμβολα, προσωπικά δεν ξέρω κάτι καλύτερο αυτή τη στιγμή. Και για να εξηγήσω περιληπτικά το PBT (Polybutylene Terephthalate) είναι πλαστικό (κρυσταλλικό πολυμερές) υψηλότερης αντοχής θερμότητας και γενικότερα στη φθορά σε σχέση με το κλασικό ABS (Acrylonitrile butadiene styrene) με αποτέλεσμα την μεγαλύτερη αντοχή των κουμπιών και την διατήρηση της υφής τους για μεγαλύτερο διάστημα. Το δε Double-Shot (διπλού κελύφους) σημένει ότι ουσιαστικά πρόκειται για δύο καπάκια ενσωματωμένα. Το πρώτο αποτελεί το χρωματιστό αδιάφανο κέλυφος με τρυπημένο το σύμβολο επάνω του και το δεύτερο το διάφανο εσωτερικά του πρώτου με εξογκωμένο το σύμβολο ώστε να μπει στο κενό του πρώτου. Αυτό δημιουργεί ένα επίπεδο δύο διαφορετικών χρωματικά επιφανείων, του αδιάφανου και του διάφανου, από το ίδιο υλικό και με την ίδια ουσιαστικά φθορά, οπότε η εικόνα θα παραμένει ίδια μέχρι να φθαρεί όλη η επιφάνεια, δηλαδή πρακτικά δεν θα «ξεθωριάσει» ποτέ το σύμβολο. Αν δε η συγχώνευση των υλικών είναι τόσο καλή όσο και σε αυτά της Mountain τότε το αποτέλεσμα είναι μη ανιχνεύσιμο από τον χρήστη, είναι δηλαδή σαν να είναι ένα υλικό τόσο στην αφή όσο και οπτικά. Στις παρακάτω εικόνες βλέπετε μια ενδεικτική διατομή ενός Double-Shot κουμπιού, ελπίζω να είναι κατανοητό. Να σημειώσω ότι στο πακέτο περιλαμβάνετε και ένα κουμπί επιπλέον με το λογότυπο της για αντικατάσταση του esc από όποιον το επιθυμεί. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι η Mountain προσφέρει κάποια set αντικατάστασης των κουμπιών του Everest 60 καθώς και O-Rings απόσβεσης του ήχου που δημιουργείτε κατά την επαφή του με το κάτω μέρος, αλλά και ένα set με 3 χρωματιστά κουμπιά φτιαγμένα από ρητίνη που περιέχουν μια χιονισμένη βουνοκορφή για αντικατάσταση του esc, λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο του @pol77 για το Everest MAX Αντίστοιχα τα πράγματα και με το numpad των 252 γραμμάρια ή 269 κατά την Mountain, στιβαρές μαγνητικές συνδέσεις και σκληρός αλλά σταθερός ο συρταρωτός επιλογέας που βγάζει έξω το βύσμα σύνδεσης με το βασικό πληκτρολόγιο. Αριστερά και δεξιά στο πίσω μέρος ποδαράκι επεκτεινόμενα με όμοιους μαγνητικούς αποστάτες και δεξιά αριστερά καπάκια που κρύβουν το εκτεινόμενο τώρα βύσμα σύνδεσης με το βασικό πληκτρολόγιο. Και εδώ το τελικό αποτέλεσμα μετά την σύνδεση είτε αριστερά είτε δεξιά. HotKeys Αρκετά πλήρες σετ έξτρα λειτουργιών με τη χρήση του Fn όπως βλέπουμε παρακάτω και «ευτυχώς» ενσωματωμένα στο πληκτρολόγιο χωρίς να εξαρτώνται από το base camp. Ποιότητα Κατασκευής και Φινίρισμα Άψογο φινίρισμα, τέλεια ποιότητα κατασκευής και ενδιαφέρουσα μινιμαλιστική αισθητική, ότι άλλωστε μας έχει συνηθίσει η Mountain και από τα υπόλοιπα της προϊόντα, από hardware κορυφή από software μας τα χάλαγε πάντα, για να δούμε. Φωτισμός RGB Πολύ καλός φωτισμός έντονος και καθαρός με δυνατότητα ρύθμισης off συν τεσσάρων ακόμα επιπέδων το όλο πέντε. Brighness.mp4 Και εδώ βλέπετε όλα τα effect στη σειρά. 2.mp4 Αποτελέσματα Μετρήσεων Άψογο και στις δοκιμές μιας και όπως βλέπετε και στην εικόνα μπόρεσα να πατήσω όλα τα πλήκτρα ταυτόχρονα επιβεβαιώνονται το NKRO. Μην σας μπερδέψουν τα γκρι – ανενεργά κουμπιά, απλά δεν υπάρχουν, θυμίζω 60% format … Και φυσικά και το ghosting δεν είναι πρόβλημα μιας και μπορεί κανείς να πατάει ταυτόχρονα και τα δύο shift ή και τα δυο alt χωρίς αυτό να επηρεάζει την λειτουργία τους. Λογισμικό Base Camp Εδώ επιτρέψτε μου να είμαι πολύ λακωνικός, για δύο λόγους. 1. Σας παραπέμπω στο αντίστοιχο άρθρο του @pol77 για το μεγάλο αδελφάκι του Everest Max μιας και πρακτικά αλλαγές δεν υπάρχουν. 2. Δυστυχώς το λογισμικό εξακολουθεί να έχει πολλά προβλήματα και πολλές δυσλειτουργίες σε σημείο που πιστεύω ότι πρέπει να ξαναγραφτεί εξ αρχής και όχι να διορθωθεί. Έχει και το firmware τα θεματάκια του αλλά εκεί τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Ενδιαφέρουσα παρατήρηση το ότι κάθε αλλαγή περνά απευθείας στο πληκτρολόγιο και φαίνεται και στην εικόνα αλλά όχι από το πληκτρολόγια στο πρόγραμμα, όποτε όμως αυτό δουλεύει ... Παρόλα αυτά παραθέτω μερικές ενδεικτικές εικόνες. Η κεντρική εικόνα του Base Camp όπως εμφανίζεται όταν αυτό ανοίγει με συνδεδεμένο keyboard και mouse. Το αρχικό μενού του Everest 60 με τα έως και 5 προφίλ, εδώ έχω μόνο 3. Η λίστα των εφέ φωτισμού, σε γενικές γραμμές λειτουργούν αλλά δεν φαίνονται πάντα στο πρόγραμμα και δεν λειτουργούν όλες οι επιλογές τους Η καρτέλα με τις επιλογές ανάθεσης λειτουργίας για το κάθε πλήκτρο. Γενικός λειτουργεί για όλα τα πλήκτρα αλλά όχι όλες οι επιλογές και δυστυχώς δεν επανέρχεται στο default και δεν λειτουργεί και η διαγραφή. Ευτυχώς υπάρχει το hardware reset με το Fn + R για 5’ ... αυτό μου έπαιξε πάντα ... πάλι καλά. Η καρτέλα των ρυθμίσεων, μην δώσετε σημασία στις επιλογές gaming γενικός δεν δουλεύουν ... ακόμα έστω. Επίλογος - Συμπεράσματα Περίεργο format to 60%, δεν έχω καταλάβει γιατί το προωθούν τόσο οι εταιρείες μάλλον θα έχει αρχίσει να έχει αρκετό κοινό. Προσωπικά αρέσκομαι στο TKL αλλά παρόλα αυτά για το αρκετά μεγάλο διάστημα που πέρασα μαζί του δεν δυσαρεστήθηκα. Αυτό που είναι σίγουρα ευχάριστο είναι η αίσθηση των πλήκτρων στο πάτημα αλλά και η αφή των κουμπιών. Κάπως με δυσκόλεψε αρχικά κατά την χρήση διότι για κάποιο λόγο πάταγα και κάποιο από τα πλαϊνά κουμπιά μαζί με αυτού που ήθελα, ίσως διότι δεν έχω ιδιαιτέρος λεπτά δάκτυλα, ίσως διότι συνήθως δουλεύω με εργονομικά πληκτρολόγια, αλλά αυτό το συνήθισα γρήγορα και το διόρθωσα. Αυτό που δεν μπόρεσα να συνηθίσω εύκολα είναι το να πατάω καμία φορά κατά λάθος το πάνω βελάκι μαζί ή αντί του δεξιού shift και ακόμα σπανιότερα και το del δεξιά του, αυτό βέβαια μόνο κατά την γρήγορη πληκτρολόγηση. Δεν θα το χρεώσω παρόλα αυτά ως σημαντικό πρόβλημα μιας και είναι καθαρά θέμα επιλογής του format πράγμα καθαρά προσωπικό. Σίγουρα ευχάριστο το να πιάνει τόσο λίγο χώρο στο γραφείο ειδικά αν δεν έχει βάλει κανείς και το έξτρα αριθμητικό. Πολύ καλός φωτισμός και αρκετές οι επιλογές προγραμματισμού όλων των πλήκτρων. Πολύ βολικό το να μπαίνει το αριθμητικό πληκτρολόγιο και από τις δύο μεριές και έξυπνη ιδέα η χρήση USB C βύσματος για σύνδεση και η δυνατότητα χρήσης καλωδίου προέκτασης, αν υπήρχε και η δυνατότητα απευθείας σύνδεσης στο PC θα ήταν τέλεια, οκ ζητάω πολλά αλλά δεν του λείπει και κάτι. Και τώρα τα δυσάρεστα. Το λογισμικό (firmware) στο πληκτρολόγιο είναι προβληματικό σε αρκετά σημεία και το base camp συνεργάζεται μαζί του με δυσκολία. Κρίμα ... κρίμα ... κρίμα ... Πρόκειται για hardware δείγμα προς μίμηση που το μόνο που μου έλειψε από επάνω του, αν πρέπει να πω κάτι, θα ήταν ένα USB Hub, το καταστρέφει όμως το πολύ κακό λογισμικό. Ευελπιστώ αυτό το τελευταίο να το αλλάξουν. · Ποιότητα, υλικά, φινίρισμα. · Αισθητική. · Φωτισμός RGB ανεξάρτητος σε κάθε κουμπί και περιφερειακά του σασί. · Εξαιρετικοί διακόπτες, αφαιρούμενοι από το χρήστη και συμβατοί με κάθε τύπο 3 ή και 5 pin. · Εξαιρετικά double shot PBT key caps και αρκετές έξτρα επιλογές για αντικατάσταση. · Αριθμητικό πληκτρολόγιο με δυνατότητα τοποθέτησης είτε αριστερά είτε δεξιά. · Chery MX σταθεροποιητές λυπανσμένοι με Kryton και σταθεροποίηση του space. · 3 υποδοχές USB C σύνδεσης με το PC. · Βύσμα σύνδεσης του NumPad τύπου USB C και δυνατότητα χρήσης καλωδίου προέκτασης. · NKPRO χωρίς ghosting. · 1 kHz / ms polling rate · 5 profiles στο πληκτρολόγιο. · Αρκετά Hot Keys στο πληκτρολόγιο. · Base Camp … λογισμικό με κάποιες καλές ιδέες μεν αλλά πολλά προβλήματα. · Υψηλή τιμή που δικαιολογείτε όμως από τα υλικά.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Mountain για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Σηφάκης Στέλιος 16/05/2022
  2. Εισαγωγή Είναι πάγια πρακτική των εταιριών να κάνουν στα προϊόντα τους τις ελάχιστες δυνατές βελτιώσεις από γενιά σε γενιά, έτσι ώστε να τα κάνουν θελκτικά αλλά και να μεγιστοποιούν το κέρδος τους. Και αυτή ακριβώς η πρακτική είναι η απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις του τύπου "μα γιατί δεν..." των απανταχού (απελπισμένων) καταναλωτών. Εν τούτοις κάποιες φορές, κάποιες εταιρίες, κάνουν το αδιανόητο, κάνοντας το αυτονόητο. Προσφέρουν ένα προϊόν έτσι όπως θα το ήθελε ο καταναλωτής και όχι σύμφωνα με το παραπάνω σχέδιο δράσης των βελτιώσεων με το σταγονόμετρο. Όταν είδα λοιπόν το πληκτρολόγιο της Mountain σκέφτηκα ότι πρόκειται για μια τέτοια σπάνια περίπτωση προϊόντος που κάποιος σχεδίασε με σκοπό να δημιουργήσει, χωρίς συμβιβασμούς, το απόλυτο πληκτρολόγιο. Σας παρουσιάζω το Everest Max! Τώρα, όλοι ξέρουμε ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, οπότε οι προθέσεις σαφώς και δεν αποτελούν εγγύηση για το αποτέλεσμα. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι προσφέρει και πόσο καλό είναι το Everest Max. Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Everest Max φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Ξεκινάμε ήδη πολύ καλά, καθώς τα χαρακτηριστικά δεν απογοητεύουν σε κανένα σημείο. Και αρχίζουμε με το πιο σημαντικό: Διακόπτες Cherry MX που είναι hot swappable! Δηλαδή απλά αντικαθίστανται κατά βούληση! Χωρίς κόπο, χωρίς δυσκολία. Χάλασε ένας διακόπτης; Τον αντικαθιστάς. Αποφάσισες ότι θέλεις άλλο τύπο διακοπτών; Τους αντικαθιστάς όλους. Θέλεις να έχεις διαφορετικούς διακόπτες σε διαφορετικές ομάδες πλήκτρων; Κανένα πρόβλημα! Μα γιατί δεν το έχουν όλα τα πληκτρολόγια αυτό; Και συνεχίζουμε με το άλλο "αυτονόητο": Σύνδεση μέσω υποδοχής USB C. Σου χάλασε το καλώδιο; Βάζεις άλλο. Θέλεις καλώδιο πιο μακρύ, πιο κοντό, χρωματιστό; Κανένα πρόβλημα! Θέλεις να πάρεις το πληκτρολόγιο μαζί σου χωρίς να χρειαστεί να λύσεις τα καλώδια που πιθανώς έχεις τακτοποιημένα; Άνετα! Μα γιατί δεν το έχουν όλα τα πληκτρολόγια αυτό; Από εκεί και πέρα, έχει όλα τα στάνταρ καλούδια που έρχονται με τα ακριβά και καλά πληκτρολόγια, όπως RGB backlight, 5 onboard profiles, N key rollover, 1000Hz / 1ms polling rate, κατασκευή από αλουμίνιο (στο επάνω μέρος), palm rest και έναν γρήγορο επεξεργαστή. Έχει και κάποια καλούδια που θα δούμε παρακάτω, τα οποία δεν είναι και τόσο στανταρ, όπως 4 πλήκτρα με οθόνες στο NumPad καθώς και περιστροφικό επιλογέα με οθόνη στο Media Dock. Και κάτι ακόμα, γιατί ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ακόμα και οι σταθεροποιητές των μεγάλων πλήκτρων είναι αυθεντικοί Cherry και μάλιστα με προσθήκη λιπαντικού της Krytox, μιας από τις κορυφαίες εταιρίες παραγωγής λιπαντικών ειδικών ρόλων. Και η λεπτομέρεια της λεπτομέρειας, ο σταθεροποιητής του Space είναι χειροκίνητα τροποποιημένος για βελτιστοποίηση της αίσθησης! Ομολογώ ότι τα χαρακτηριστικά με εντυπωσίασαν και μου δημιούργησαν 2 απορίες. Πόσο μπορεί να κοστίζει κάτι τέτοιο αλλά και πόσο καλά (ή όχι) έχει υλοποιηθεί. Όσον αφορά το κόστος, η απάντηση είναι ότι το Everest Max κοστίζει €249.99, με τα μεταφορικά και μπορεί να αγοραστεί από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Συνοδεύεται από διετή εγγύηση. Υπάρχει επιλογή μαύρου ή γκρι αλουμινίου καθώς και επιλογή μεταξύ 7 τοπικών layouts για τα ABS key caps, μη συμπεριλαμβανομένων των Ελληνικών. Η επιλογή US ANSI προσφέρεται και σε PBT key caps, με επιπλέον χρέωση €30. Υπάρχει επίσης επιλογή μεταξύ 5 τύπων διακοπτών Cherry MX: κόκκινοι, καφέ, μπλε, αθόρυβοι κόκκινοι και speed ασημί, με τις 2 τελευταίες επιλογές να ανεβάζουν το κόστος κατά €10. Συσκευασία Πριν πάμε στο ίδιο το προϊόν, αξίζει να δούμε λίγο τη συσκευασία. Γενικά δε στέκομαι πολύ στις συσκευασίες αλλά η συγκεκριμένη είναι τόσο ιδιαίτερη που δεν μπορεί να προσπεραστεί. Πρόκειται για το παρακάτω μαύρο κουτί, με το σύμβολό της εταιρίας όσο πιο τρισδιάστατο γίνεται στο εμπρός μέρος. Τα μπλε πλαϊνά φιλοξενούν αυτοκόλλητα με σειριακούς αριθμούς καθώς και τις επιλογές της παραμετροποίησης του προϊόντος. Εγώ επέλεξα US ANSI key caps, Cherry MX Speed διακόπτες και μαύρο χρώμα αλουμινίου. Στο κάτω μέρος βρίσκουμε εντυπωσιακές φωτογραφίες και επεξηγήσεις με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Το καπάκι έχει μαγνητικό κλείσιμο και καλαίσθητα γραφικά στο εσωτερικό του. Με το άνοιγμά του, αποκαλύπτει το κυρίως σώμα του πληκτρολογίου (AKA Everest Core). Κάτω από αυτό, κρύβεται το palm rest. Και κάτω από το palm rest, τίποτα. Μα που είναι τα υπόλοιπα στοιχεία που κάνουν το Core, Max; Το εμπρός μέρος του κουτιού κρύβει ένα συρτάρι, μέσα στο οποίο υπάρχουν, τέλεια τακτοποιημένα, 4 μαύρα κουτιά. Κάτω από ένα από αυτά τα κουτιά, κρύβεται ο φάκελος με το Quick Start Guide και μερικά αυτοκόλλητα με το λογότυπο της εταιρίας. Ακόμα και το Quick Start Guide είναι πανέμορφο. Πληκτρολόγιο - Everest Core Αλλά αρκετά με την εντυπωσιακή συσκευασία. Ας πάμε να δούμε το πληκτρολόγιο. Αυτό είναι το κυρίως τμήμα του Everest Max, που πωλείται και ξεχωριστά, ως Everest Core. Πρόκειται για ένα TKL πληκτρολόγιο, με αλουμινένιο επάνω μέρος και minimal αισθητική. Το Key Cap του πλήκτρου Escape έχει αντικατασταθεί από ένα γκρι Key Cap με το λογότυπο της εταιρίας. Το εμπρός μέρος δεν αποκαλύπτει κάτι, εκτός από τους αναμενόμενους διακόπτες, καθώς και μια ύποπτη σχισμή που - όπως θα δούμε και στις φωτογραφίες που ακολουθούν - διατρέχει την περίμετρο του σώματος του πληκτρολογίου. Στο πίσω μέρος, στα πλάγια, διακρίνουμε 2 υποδοχές USB C, οι οποίες όπως θα δούμε παρακάτω, αφορούν το Media Dock. Πιο κεντρικά, αλλά όχι ακριβώς στο κέντρο, βλέπουμε μια υποδοχή USB A, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα σύνδεσης μιας συσκευής USB μέσω του ενσωματωμένου στο πληκτρολόγιο USB 3.2 Gen 1 Hub. Σε κάθε πλαϊνό, διακρίνουμε και από μια υποδοχή USB C και κάποιες διαμορφώσεις. Αυτές αφορούν το NumPad, κάτι που θα αναλύσουμε στη συνέχεια. Το κάτω μέρος παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Διατρέχεται από κανάλια για ταχτοποίηση καλωδίων, συμπεριλαμβανομένου του καλωδίου του ίδιου του πληκτρολογίου, το οποίο συνδέεται στην υποδοχή USB C που βρίσκεται περίπου στο κέντρο του κάτω μέρους. Ευμεγέθεις ελαστικές επιφάνειες στο εμπρός μέρος καθώς και 2 κυκλικά ποδαράκια στο πίσω, εξασφαλίζουν τη σταθερότητα του πληκτρολογίου. Τα ποδαράκια είναι αφαιρούμενα και μένουν στη θέση τους με ισχυρούς μαγνήτες. Με μαγνήτες μένει στη θέση του και το άνετο και μινιμαλιστικό palm rest, το οποίο επίσης διαθέτει ποδαράκια και κανάλια τακτοποίησης καλωδίων. Παρελκόμενα Το πρώτο από τα 4 μαύρα κουτιά που κρύβονται στο συρτάρι της συσκευασίας του Everest Max αφορά τα παρελκόμενα. Ανοίγοντάς το βρίσκουμε το "κανονικό" πλήκτρο Escape, για όσους το προτιμούν, 8 μαύρους δίσκους, ένα εργαλείο και 5 διακόπτες Cherry MX, έναν από κάθε τύπο. Το εργαλείο έχει διπλή λειτουργία. Το μέρος με τα λεπτά σύρματα χρησιμοποιείται για την εύκολη αφαίρεση των Key Caps, ενώ η πλευρά που μοιάζει με λαβίδα στην αφαίρεση των διακοπτών Cherry MX, πιάνοντάς τους από το επάνω και κάτω μέρος (όχι δεξιά και αριστερά). Οι διακόπτες που περιέχονται στη συσκευασία μας επιτρέπουν να τοποθετήσουμε έναν από κάθε είδος στο πληκτρολόγιό μας για να δοκιμάσουμε την αίσθηση και αν την προτιμάμε να παραγγείλουμε ένα σετ από διακόπτες αυτού του τύπου. Το Cap Key Escape μπορεί να αντικαταστήσει αυτό με το λογότυπο της εταιρίας, για όσους το προτιμούν. Η διαφορά είναι μόνο αισθητική καθώς πρόκειται ούτως ή άλλως για τον ίδιο τύπο, ABS Key Caps. Οι μαύροι δίσκοι δεν είναι παρά προεκτάσεις για τα μαγνητικά ποδαράκια του πληκτρολογίου, έτσι ώστε να ρυθμίσουμε την ανάκληση του πίσω μέρους. Μπορούμε να προσθέσουμε μία ή δύο προεκτάσεις σε κάθε πλευρά. Mountain-Everest-MagneticFeet.mp4 Θεωρητικά, δεδομένου ότι παρέχονται 8 προεκτάσεις, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε 3 ή και 4 σε κάθε πλευρά, αλλά αυτό δεν είναι λειτουργικό και σίγουρα δεν είναι αυτός ο λόγος που περιλαμβάνονται 8 προεκτάσεις στη συσκευασία. NumPad Συνεχίζουμε με το τρίτο κατά σειρά τοποθέτησης στο συρτάρι της συσκευασίας κουτί, καθώς αυτό προστάζει η λογική, δεδομένου ότι σε αυτό το κουτί βρίσκουμε το NumPad. Το NumPad είναι κατασκευασμένο από τα ίδια υλικά και στην ίδια αισθητική, έτσι ώστε να αποτελεί συνέχεια του κυρίως πληκτρολογίου. Μόνη - ευπρόσδεκτη - διαφορά αποτελούν τα 4 διάφανα πλήκτρα, που περιέχουν RGB οθόνες. Η ύποπτη σχισμή στην περιφέρεια είναι και εδώ παρούσα. Στα πλαϊνά, διακρίνουμε αντίστοιχες διαμορφώσεις με τα πλαϊνά του κυρίως πληκτρολογίου, με αντίθετη διαμόρφωση. Είναι εμφανές ότι με αυτές πραγματοποιείται η σύνδεση των 2 τμημάτων. Στο κάτω μέρος βλέπουμε ό,τι είχαμε δει και στο κυρίως πληκτρολόγιο, δηλαδή αντιολισθητική επιφάνεια εμπρός και αντιολισθητικά ποδαράκια πίσω, καθώς και κανάλι για καλώδια. Γίνεται λοιπόν εμφανές γιατί στη συσκευασία περιλαμβάνονται 8 και όχι 4 δίσκοι προέκτασης για τα ποδαράκια, καθώς 2 ή 4 μπορεί να χρησιμοποιηθούν στο κυρίως πληκτρολόγιο και 2 ή 4 στο NumPad. Το νέο στοιχείο του κάτω μέρους είναι ένας ολισθητής που μπορεί να κινηθεί είτε δεξιά είτε αριστερά. Με αυτόν το τρόπο επεκτείνει τη συστοιχία διασύνδεσης προς την αντίστοιχη πλευρά. Μέσω αυτής της συστοιχίας, το NumPad μπορεί να ενωθεί με το κυρίως πληκτρολόγιο είτε στη συνηθισμένη, δεξιά πλευρά του είτε στη μη συνηθισμένη αλλά πλεονεκτική αριστερή. Και είναι πλεονεκτική καθώς φέρνει το κυρίως πληκτρολόγιο ακριβώς στο κέντρο, ανάμεσα στα χέρια του χρήστη, χωρίς να μετακινείται ολόκληρο το πληκτρολόγιο προς τα δεξιά και συνεπώς το ποντίκι ακόμα δεξιότερα. Η σύνδεση είναι αρκετά σταθερή ώστε να μπορεί κανείς να σύρει το πληκτρολόγιο επάνω στο γραφείο χωρίς πρόβλημα. Αλλά και αν το ανασηκώσει, η σύνδεση εμφανίζει την ιδανική σταθερότητα αλλά και ελαστικότητα έτσι ώστε να ανασηκωθεί και το NumPad μαζί με το πληκτρολόγιο, λυγίζοντας στο συγκεκριμένο σημείο και προστατεύοντας έτσι τα βύσματα. Η ανασήκωση μπορεί να γίνει μόνο από το κυρίως σώμα του πληκτρολογίου. Αν πιάσουμε το πληκτρολόγιο σαν να ήταν ένα σώμα, μαζί με το NumPad και το ανασηκώσουμε, η διασύνδεση αποσυνδέεται. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόβλημα, καθώς η σύνδεση και αποσύνδεση γίνεται απροβλημάτιστα, ταχύτατα και εν ώρα λειτουργίας. Mountain-Everest-Numpad.mp4 Τα 4 διάφανα πλήκτρα περιέχουν όπως είπαμε RGB οθόνες, ανάλυσης 72x72 pixels και μπορούν να προγραμματιστούν για να επιτελούν οποιαδήποτε λειτουργία (όπως και όλα τα πλήκτρα άλλωστε), μέσω του συνοδευτικού λογισμικού. Μπορούν όμως και να δείχνουν οποιαδήποτε εικόνα. Με τα 5 προγραμματιζόμενα προφίλ που μπορεί να αποθηκεύσει το πληκτρολόγιο, μιλάμε για ένα σύνολο 20 εικόνων, αποθηκευμένων στο πληκτρολόγιο, οι οποίες εμφανίζονται, αφού προγραμματιστούν ακόμη και χωρίς να τρέχει στον υπολογιστή το σχετικό λογισμικό. Mountain-Everest-DisplayKeys.mp4 Από το κάτω μέρος φαίνεται ότι τα κανάλια τον καλωδίων είναι στοιχισμένα μεταξύ των 2 τμημάτων και αποτελούν συνέχεια το ένα του άλλου. Οι προεκτάσεις για τα ποδαράκια τοποθετούνται αντίστοιχα και στα 2 τμήματα, κατά την προτίμηση του χρήστη. Η παρακάτω εικόνα συνοψίζει τα βασικά χαρακτηριστικά που προσφέρει το NumPad του Everest Max. Μοναδικό παράπονο που είχα από το NumPad είναι η απουσία palm rest. Φυσικά δε θα ήταν λογικό το palm rest του κυρίως πληκτρολογίου να ήταν μεγαλύτερο για να καλύπτει και το NumPad, καθώς δεν είναι υποχρεωτική η χρήση του, αλλά θα μπορούσε και κατά τη γνώμη μου θα όφειλε να υπάρχει ένα ξεχωριστό, μικρό palm rest για το NumPad. Artisan Key Caps Καθώς ολοκληρώσαμε την παρουσίαση των τμημάτων του Everest Max που διαθέτουν Key Caps, ήρθε η στιγμή να δούμε ακόμα κάτι ξεχωριστό. Η Mountain προσφέρει ως αξεσουάρ 3 Key Caps από ρητίνη, που περιέχουν μια χιονισμένη βουνοκορφή. Διατίθενται με διάφανη, κόκκινη και μπλε απόχρωση του επάνω μέρους του πλήκτρου. Εγώ επέλεξα να σας δείξω τη διάφανη, που δείχνει πιο ρεαλιστικά τη χιονισμένη βουνοκορφή. Είναι σίγουρα μια πανέμορφη κατασκευή με εξαιρετική ποιότητα και λεπτομέρεια, που κοστίζει €29,99. Το δείγμα μου ήρθε σε ένα απλό πλαστικό κουτάκι, για προστασία. Η διαμόρφωση του κάτω μέρους είναι τέτοια έτσι ώστε να εφαρμόζει στους διακόπτες Cherry MX όπως όλα τα συμβατά Key Caps. Όσον αφορά το επάνω μέρος, θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν. Εδώ, τοποθετημένο στη θέση του. Μου αρέσει, θα το αφήσω εκεί για τη συνέχεια του review. Media Dock Και μετά το καλλιτεχνικό διάλειμμα, επιστρέφουμε στο κυρίως πρόγραμμα και συγκεκριμένα περνάμε στο δεύτερο κατά σειρά τοποθέτησης στο συρτάρι της συσκευασίας κουτί. Αυτό περιέχει το Media Dock. Πρόκειται για μια πλαστική συσκευή με 4 ενδεικτικά LED στα αριστερά, ακολουθούμενα από 5 πλήκτρα και έναν περιστροφικό επιλογέα το επάνω μέρος του οποίου είναι οθόνη. Τα ενδεικτικά LEDs έχουν τα κλασσικά σύμβολα, "1" για το NumPad, "A" για το Caps Lock, βέλος προς τα κάτω για το Scroll Lock και το λιγότερο γνωστό "G" για το Gaming Mode. Τα 3 πρώτα πλήκτρα είναι τα κλασσικά Media Keys, για έλεγχο αναπαραγωγής πολυμέσων, το 4ο είναι το πλήκτρο της σίγασης και το τελευταίο, ακριβώς δίπλα στον περιστροφικό επιλογέα - οθόνη, είναι το πλήκτρο λειτουργιών του εν λόγω επιλογέα. Η διαμόρφωση του κάτω μέρους του Media Dock εφαρμόζει στο επάνω μέρος του κυρίως πληκτρολογίου και το USB C βύσμα που διαθέτει συνδέεται σε μια από τις 2 αντίστοιχες υποδοχές που είδαμε στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου. Έτσι, μπορούμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας, να τοποθετήσουμε το Media Dock στα δεξιά ή τα αριστερά του κυρίως πληκτρολογίου, όπως άλλωστε και το NumPad, και να έχουμε όποιον συνδυασμό μας βολεύει. Φυσικά, δε μας εμποδίζει κανείς να χρησιμοποιήσουμε το Media Dock και μόνο με το TKL τμήμα του πληκτρολογίου, αν έτσι προτιμούμε. Το Media Dock διαθέτει μια πληθώρα λειτουργιών, όπως ρολόι με χρονόμετρο, επιλογή προφίλ, επιλογή τύπου φωτισμού, έλεγχο έντασης ήχου, έλεγχο έντασης φωτισμού, πληροφορίες για το σύστημα όπως χρήση CPU / GPU / RAM / HDD / δικτύου, μέτρηση Actions Per Minute (πατημάτων πλήκτρων ανά λεπτό) και μια επιλογή Custom, η οποία με ξεγέλασε στην αρχή καθώς θεώρησα ότι επιτρέπει τη δημιουργία προσαρμοσμένης οθόνης με λειτουργίες και ενδείξεις που επιλέγουμε, ενώ - δυστυχώς - στην πραγματικότητα απλά ενεργοποιεί τη δυνατότητα παραμετροποίησης των τεσσάρων Media πλήκτρων του Media Dock. Mountain-Everest-MediaDock-DisplayDial.mp4 Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε συνοπτικά τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του Media Dock. Ένα αρνητικό που παρατήρησα είναι ότι κάθε φορά που ενεργοποιώ τον υπολογιστή, το πληκτρολόγιο δε θυμάται τη λειτουργία που είχα τελευταία στο Media Dock. Έτσι πρέπει, ξεκινώντας από την οθόνη που απλά δείχνει το λογότυπο της εταιρίας, να επιλέξω κάθε φορά τη λειτουργία που θέλω. Ενδεχομένως το συγκεκριμένο θέμα να μπορεί να διορθωθεί με ενημέρωση του Firmware. Η χρήση του Media Dock είναι γενικά απλή και απροβλημάτιστη. Ο περιστροφικός επιλογέας λειτουργεί άψογα και σε συνδυασμό με το πλήκτρο δίπλα του, που με μονό κλικ προχωράει εμπρός στην επιλογή και με διπλό κλικ πίσω, προσφέρει έναν απλό και αυτονόητο τρόπο πλοήγησης ενώ παράλληλα αυξάνει κατακόρυφα τον δείκτη εντυπωσιασμού του προϊόντος. Καλώδιο και Συνδεσιμότητα Το τελευταίο κουτί του συρταριού της συσκευασίας περιέχει το καλώδιο σύνδεσης. Η πιο σωστά, τα καλώδια, καθώς το Everest Max έρχεται με ένα sleeved καλώδιο USB A σε USB C μήκους 2 μέτρων καθώς και μια μικρή προέκταση USB C σε USB C, μήκους 15 εκατοστών. Η προέκταση μπορεί να τοποθετηθεί μόνιμα στο πληκτρολόγιο και να οδηγηθεί από τα σχετικά κανάλια είτε στο κέντρο είτε στο 1/4 από δεξιά ή αριστερά. Επάνω σε αυτή, μπορεί να τοποθετηθεί το κυρίως καλώδιο, κάνοντας την αποσύνδεση και μεταφορά του Everest Max πανεύκολη, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κάθε φορά δρομολόγηση του καλωδίου μέσα στα κανάλια του κάτω μέρους. Φυσικά, αν το προτιμάμε, μπορούμε να παραλείψουμε την προέκταση και να χρησιμοποιήσουμε απ' ευθείας το κυρίως καλώδιο. Τόσο προέκταση όσο και το κυρίως καλώδιο είναι sleeved και υψηλής ποιότητας. Δεν τα λες λεπτά ως καλώδια, ιδίως το μεγάλο, αλλά είναι λεπτότερα από αντίστοιχα καλώδια που έχω δει σε άλλα πληκτρολόγια. HotKeys Με τη χρήση του πλήκτρου FN σε συνδυασμό με άλλα πλήκτρα, μπορούμε να έχουμε ένα σύνολο λειτουργιών, οι οποίες περιγράφονται στην παρακάτω εικόνα. Οι λειτουργίες αυτές είναι ενσωματωμένες στο πληκτρολόγιο και δεν εξαρτώνται από κάποιο λογισμικό. Μια διόρθωση στην παραπάνω εικόνα είναι ότι το FN+Επάνω Βέλος δεν κάνει κύκλο ανάμεσα στα 3 επίπεδα φωτεινότητας του RGB και την απενεργοποίησή του. Απλά μας πηγαίνει στο αμέσως ισχυρότερο επίπεδο. Το FN+Κάτω Βέλος μας πηγαίνει αντίστοιχα στο αμέσως χαμηλότερο και από το πιο χαμηλό, στην απενεργοποίηση. Οθόνες Οι οθόνες των 4ων ρυθμιζόμενων πλήκτρων του NumPad είναι τύπου RGB και ανάλυσης 72x72 pixels. Είναι αρκετά φωτεινές αλλά δυστυχώς η φωτεινότητά τους ελέγχεται παράλληλα με αυτή των Cherry MX και ακόμη σβήνει εντελώς μαζί τους. Θα έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστός έλεγχος φωτεινότητας για τις οθόνες. Η ποιότητά τους είναι επαρκής για το σκοπό που εξυπηρετούν και σίγουρα εντυπωσιάζουν και μόνο με την ύπαρξή τους, ενώ προσθέτουν και ουσιώδη λειτουργικότητα. Η οθόνη του Media Pad είναι τύπου RGB IPS, αρκετά φωτεινή αλλά όχι τόσο όσο των οθονών των σχετικών πλήκτρων του NumPad, ανάλυσης 240x204 pixels, κυκλική με επίπεδο κάτω μέρος, όπως είχαμε δει σε κάποια smart watch όταν πρωτοκυκλοφόρησαν οι κυκλικές οθόνες. Η επιλογή της εδώ μάλλον έγινε για μείωση του κόστους, καθώς οι εντελώς κυκλικές οθόνες είναι ακριβότερες. Είναι όμως τέτοια η χρήση της και ο σχεδιασμός του μενού που ούτε φαίνεται ούτε ενοχλεί. Αυτό που ενοχλεί είναι το ίδιο πρόβλημα του ελέγχου της φωτεινότητας μαζί με των Cherry MX, όπως αναφέρθηκε παραπάνω και μάλιστα περισσότερο καθώς όπως είπαμε η εν λόγω οθόνη είναι λιγότερο φωτεινή. Είναι πάντως πολύ βολική η χρήση του περιστροφικού επιλογέα, με την οθόνη και ανεβάζει το Everest Max σε άλλο επίπεδο. Ποιότητα Κατασκευής και Φινίρισμα Η ποιότητα κατασκευής του Everest Max είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς τα υλικά, το φινίρισμα και η κατασκευή δεν αφήνουν κανένα απολύτως παράπονο, ενώ η φροντίδα στο σχεδιασμό και την κατασκευή είναι έκδηλη. Το μοναδικό σημείο στο οποίο έχω αντίρρηση είναι ότι το εφέ βουρτσίσματος στο αλουμίνιο περιορίζεται στο περιμετρικό, ανυψωμένο τμήμα, ενώ το χαμηλωμένο κεντρικό τμήμα του που φιλοξενεί τα πλήκτρα φέρει τα σημάδια που αφήνει το κοπτικό του CNC. Σε κάποιους μπορεί να αρέσει αυτό, εμένα όμως μου φαίνεται σαν παράλειψη δύο βημάτων της κατασκευής, δηλαδή της λείανσης και του βουρτσίσματος, έτσι ώστε να ελαττωθεί το κόστος. Το τμήμα μάρκετινγκ της Everest μάλλον συμφωνεί, καθώς στις φωτογραφίες που έχουν στην ιστοσελίδα τους, τα τμήματα αυτά τα έχουν επεξεργαστεί (χωρίς μεγάλη επιτυχία) έτσι ώστε να μοιάζουν όμοια με τα βουρτσισμένα. Σε κάθε περίπτωση, και με εξαίρεση το παραπάνω, που μπορεί κάποιος να το πει και λεπτομέρεια, τα υλικά, η κατασκευή, ο σχεδιασμός, η αισθητική και η λειτουργικότητα δημιουργούν ένα εντυπωσιακό και αρμονικό σύνολο. Πλήκτρα Cherry MX Όπως έχουμε πει, το Everest Max χρησιμοποιεί διακόπτες Cherry MX και το συγκεκριμένο δείγμα που έχουμε στα χέρια μας, τους Cherry MX Speed. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των διακοπτών φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Πρόκειται για διακόπτες που σε αντίθεση με τα άλλα μοντέλα της εταιρίας τα οποία ενεργοποιούνται αφού διανύσουν 2 χιλιοστά κατά το πάτημα, ενεργοποιούνται μόλις στα 1,2 χιλιοστά, δίνοντας ταχύτερη ανταπόκριση και ένα απειροελάχιστο πλεονέκτημα στους hardcore gamers. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τους θυμίζουν τους διακόπτες Cherry MX Red, καθώς έχουν την ίδια operating force και δε διαθέτουν απτικό ή ηχητικό feedback. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει το σημείο ενεργοποίησης και επαναφοράς του διακόπτη. Η ευκολία με την οποία, με χρήση του παρεχόμενου εργαλείου, μπορεί κανείς να αφαιρέσει τα Key Caps και εν συνεχεία τους διακόπτες Cherry MX και να τοποθετήσει άλλους στη θέση τους είναι καταπληκτική. Το είπα, θα το ξαναπώ και θα το λέω: Θα έπρεπε ΌΛΑ τα πληκτρολόγια που φέρουν μηχανικούς διακόπτες να έχουν τέτοια κατασκευή. Δια νόμου. Η Everest διαθέτει το Everest Max με επιλογή οποιουδήποτε από τους παρακάτω τύπου Cherry MX διακόπτες, τα βασικά χαρακτηριστικά των οποίων φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Με την ευκολία στην αντικατάσταση και με τα kit διακοπτών που διαθέτει η εταιρεία σε λογικές τιμές, ακόμα και η αντικατάσταση όλων των πλήκτρων του Everest Max, αν ο χρήστης επιθυμεί μια αλλαγή, είναι μια απλή και βιώσιμη λύση. Mountain-Everest-HotSwappable.mp4 Mountain-Everest-HotSwappable.mp4 Οι αυθεντικοί σταθεροποιητές Cherry MX που χρησιμοποιεί το Everest Max, σε συνδυασμό με το ειδικό, υψηλής ποιότητας λιπαντικό της Krytox και τη μετατροπή του σταθεροποιητή του Space για ακόμα καλύτερη αίσθηση, προσφέρουν μοναδική αίσθηση στο πάτημα των μεγάλων πλήκτρων. Mountain-Everest-Stabilizers.mp4 Mountain-Everest-HotSwappable.mp4 Φωτισμός RGB Ο φωτισμός RGB που προσφέρει το Everest Max, με 16,7 εκατομμύρια χρώματα και 4 επίπεδα φωτεινότητας, είναι εντυπωσιακός. Η διαδοχή και μετάβαση των χρωμάτων είναι απόλυτα ομαλή, προσφέροντας μια ευχάριστη εμπειρία. Ας δούμε μερικά από τα εφέ φωτισμού που διαθέτει το Everest Max Breathing - Rainbow : Color Wave - Rainbow: Matrix: Παράλληλα με τους διακόπτες Cherry MX τα εφέ επεκτείνονται και σε μία σειρά LED που βρίσκονται στο πλάι του πληκτρολογίου, σε εκείνη την ύποπτη σχισμή που είχαμε παρατηρήσει. Αν αφαιρέσουμε ένα Key Cap, βλέπουμε πώς ακριβώς φαίνονται τα χρώματα πάνω στο διακόπτη Cherry MX. Παράλληλα με την πανδαισία χρωμάτων που είδαμε, η οθόνη του Media Dock μπορεί να μας δείχνει συνεχώς χρήσιμες πληροφορίες, όπως εδώ το ποσοστό χρήσης του επεξεργαστή. Τα Artisan Key Caps δεν αφήνουν πολύ από το φως να περνάει, αλλά παραμένουν πανέμορφα! Μοναδικό αρνητικό σημείο στον σχεδιασμό των ABS Key Caps είναι ότι τα πλήκτρα με διπλή λειτουργία έχουν τη βασική τους λειτουργία αρκετά χαμηλά, και έτσι αυτή δε φωτίζεται με την ίδια ένταση. PBS Key Caps Στην παραμετροποίηση του Everest Max κατά την αγορά, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε αντί των ABS Key Caps, να έρθει με PBT Key Caps. Αυτά είναι διαθέσιμα μόνο σε layout US ANSI, που έτσι κι αλλιώς θα επιλέξουν οι Ελληνόφωνοι χρήστες, καθώς Ελληνικό layout δε διατίθεται. Αυτή η επιλογή επιβαρύνει το κόστος κατά €30. Εγώ τα παρέλαβα ξεχωριστά και ήρθαν σε ένα πολυτελές κουτί, με μια πολύ χρήσιμη βάση και έναν εξολκέα, που δε χρειάστηκε καθώς το εργαλείο που περιλαμβάνεται στα παρελκόμενα του Everest Max είναι καλύτερο. Τι είναι ta PBS Key Caps και γιατί τα ονομάζουν και Double Shot; Πρόκειται για Key Caps που αποτελούνται από 2 κομμάτια PBT πλαστικού, το ένα σε λευκό-διαφανές-γαλακτερό που αφήνει το φως να περνάει από μέσα του και το άλλο στο χρώμα των Key Caps, στην περίπτωσή μας μαύρο. Ο τρόπος που κατασκευάζεται το κάθε Keycap και το πώς σχηματίζεται το σύνολο φαίνεται στην παρακάτω εικόνα: Βλέπουμε ότι τα 2 κομμάτια πλαστικό ταιριάζουν όπως το κλειδί στην κλειδαριά και σχηματίζουν ένα σώμα. Το πλεονέκτημα είναι ότι όσο και αν δουλευτεί το πλήκτρο, όσο και αν φθαρεί η επιφάνειά του, το σύμβολο στην επιφάνεια του Key Cap θα παραμείνει αναλλοίωτο! Αν προσθέσουμε και την πιο στιβαρή κατασκευή με το μεγαλύτερο πάχος των τοιχωμάτων και τη χρήση PBT αντί για ABS πλαστικού, καταλαβαίνετε τα PBT Key Caps είναι με τεράστια διαφορά πιο ανθεκτικά από τα αντίστοιχα ABS. Είναι όμως παράλληλα εξ ίσου εμφανές ότι η διαδικασία παραγωγής τους είναι επίσης με τεράστια διαφορά πιο πολύπλοκη και απαιτητική, συνεπώς δικαιολογείται το μεγαλύτερο κόστος. Εδώ βλέπουμε τους 2 τύπους Key Caps, PBT στα αριστερά και ABS στα δεξιά. Οι διαφορές είναι εμφανείς. Ακόμα και το βάρος τους είναι σημαντικά διαφορετικό. Ένα ακόμη πλεονέκτημα του σχεδιασμού των PBT Key Caps για το Everest Max είναι ότι τα πλήκτρα διπλής λειτουργίας είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε ο φωτισμός να είναι σωστός και ομοιόμορφος και για τα 2 σύμβολα. Στην παρακάτω εικόνα το 7 είναι PBT και το 8 ABS. Εδώ βλέπουμε το τα PBT Key Caps τοποθετημένα. Μπορείτε να δείτε το μοναδικό ABS KeyCap και πόσο διαφορετικό φαίνεται (το 7). Δοκιμές Στις δοκιμές που κάναμε, το Everest Max τα πήγε εξαιρετικά. Το NKRO επιβεβαιώθηκε, αφού όπως μπορείτε να δείτε, μπορέσαμε να καταγράψουμε όλα τα πλήκτρα του πληκτρολογίου ταυτόχρονα. Ο έλεγχος για ghosting δεν έδειξε το παραμικρό πρόβλημα, κάτι που ήταν αναμενόμενο και από τα επιτυχή αποτελέσματα της λειτουργίας NKRO. Δοκιμάστηκαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί πλήκτρων που τυπικά μπορεί να προκαλούν ghosting και μπορέσαμε να γράψουμε τη φράση "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG" κρατώντας πατημένα και τα 2 πλήκτρα Shift ταυτόχρονα. Η πληκτρολόγηση ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη και η ποιότητα κατασκευής κορυφαία. Τόσο στη χρήση σε παιχνίδια όσο και στη συγγραφή του παρόντος review, το Everest Max δεν άφησε κανένα παράπονο. Λογισμικό Base Camp Βασικό τμήμα της εμπειρίας του χρήστη κάθε πληκτρολογίου αυτής της κατηγορίας καθορίζεται από τις δυνατότητες και την ποιότητα του συνοδευτικού λογισμικού. Το συνοδευτικό λογισμικό που προσφέρει η Mountain για το Everest Max ονομάζεται Base Camp. To Base Camp μας υποδέχεται με την παρακάτω εικόνα, η οποία στο επάνω μέρος έχει ένα κεντρικό μενού. Το λογότυπο της εταιρίας στα αριστερά μας φέρνει σε αυτή την καρτέλα, της οποίας το επάνω μέρος έχει τον τύπο, το όνομα και την εικόνα της κάθε υποστηριζόμενης συσκευής και την επιλογή της παραμετροποίησής της (Customize). Από κάτω υπάρχουν (πέραν του δέοντος) ευμεγέθεις σύνδεσμοι για τη σελίδα υποστήριξης της εταιρίας, τη σελίδα δημοσκόπησης και για το ηλεκτρονικό της κατάστημα. Ακόμα πιο κάτω και σαφώς πιο διακριτικοί, βρίσκονται σύνδεσμοι για τις σελίδες της εταιρίας στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα. Δεξιά από το λογότυπο υπάρχουν καρτέλες με το όνομα της κάθε συσκευής. Στην περίπτωσή μας, EVEREST. Είτε πατήσουμε στο όνομα της συσκευής στο μενού της κορυφής είτε στο πλήκτρο Customize, ανοίγει η καρτέλα παραμετροποίησης της συσκευής. Αυτή έχει ένα κάθετο μενού στα αριστερά με 6 στοιχεία. Το πρώτο, που είναι επιλεγμένο κατά την είσοδό μας στην καρτέλα, αφορά τα προφίλ. Εδώ μπορούμε να δημιουργήσουμε, να σβήσουμε, να αντιγράψουμε, να εισάγουμε, να εξάγουμε και να ονομάσουμε τα προφίλ της συσκευής μας καθώς και να καθορίσουμε ένα πρόγραμμα που όταν τρέξει, θα ενεργοποιείται αυτόματα το κάθε προφίλ. Και εδώ έχουμε μια σημαντική συζήτηση. Βλέπετε, για να καταλάβει κανείς τη λογική του Everest Max και του Base Camp πρέπει να κατανοήσει ότι τα προφίλ, καθώς και όλες οι ρυθμίσεις δεν αποθηκεύονται στο Base Camp αλλά στη μνήμη Flash του ίδιου του Everest Max. Αυτό έχει ως συνέπεια κάποια πλεονεκτήματα αλλά και κάποια μειονεκτήματα. Συγκεκριμένα, εφ' όσον τα προφίλ βρίσκονται στο ίδιο το πληκτρολόγιο, αυτά είναι ανεξάρτητα από την ύπαρξη του Base Camp. Μπορείτε αφού τα δημιουργήσετε και τα αποθηκεύσετε στο Everest Max, να μην εκτελείτε καν το Base Camp ή ακόμα και να το απεγκαταστήσετε. Ή να πάρετε το Everest Max και να το μεταφέρετε σε έναν άλλο υπολογιστή, χωρίς να χρειαστεί να εγκαταστήσετε το Base Camp. Καλό ακούγεται, αλλά στην πράξη υπάρχουν θέματα. Για αρχή, τα προφίλ περιορίζονται στα 5 που μπορεί να χωρέσει το πληκτρολόγιο. Επιπλέον, η εγγραφή κάθε αλλαγής απ' ευθείας στην Flash του πληκτρολογίου καθυστερεί σημαντικά την κάθε κίνηση που κάνουμε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δημιουργούνται και αρκετά προβλήματα στη χρήση, όπως για παράδειγμα αν κάνουμε κάποια κίνηση στο Base Camp πριν ολοκληρωθεί η μεταφορά της προηγούμενης πληροφορίας στο Everest Max, τα πράγματα μπερδεύονται! Κατά την χρήση του Base Camp για αυτό το review, ήρθα αντιμέτωπος με αρκετά προβλήματα. Για παράδειγμα, στο παρακάτω video, μπορούμε να δούμε το Base Camp να αδυνατεί να αλλάξει το προφίλ (εμφανές καθώς το προφίλ 1 έχει στατικό μπλε φωτισμό και το προφίλ 2 έχει Rainbow Wave), ενώ η αλλαγή προφίλ είναι κανονικά λειτουργική μέσω του Media Dock. Τα προβλήματα που αντιμετώπισα λόγω του παραπάνω είναι πολλά και ποικίλα. Χρειάζεται υπομονή, προσοχή και προσπάθεια για να χρησιμοποιήσει κανείς το Base Camp έτσι ώστε να παραμετροποιήσει το Everest Max κατά τις προτιμήσεις του. Τα προβλήματα αυτά τα έχει αναφέρει αναλυτικά ο αγαπητός συνάδελφος @alfasif στο review του Mountain Makalu 67 Lightweight Mouse, το οποίο χρησιμοποιεί επίσης το Base Camp για την παραμετροποίησή του. Η μετάβαση από την έκδοση 1.0.27 που δοκίμασε ο συνάδελφος στην τρέχουσα έκδοση 1.0.36 που δοκιμάζουμε σε αυτό το review δε φαίνεται να διόρθωσε τα σχετικά προβλήματα. Εκτός των προβλημάτων, η επιλογή να αποθηκεύονται όλα στην ίδια τη συσκευή επιφέρει και περιορισμούς. Για παράδειγμα, φαίνεται ότι ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει την αυτόματη ενεργοποίηση κάποιου προφίλ όταν τρέχει κάποιο πρόγραμμα. Προσοχή όμως! Κάνει ακριβώς αυτό που λέει. Ενεργοποιεί το προφίλ όταν τρέχει το πρόγραμμα, όχι όταν έρχεται στο προσκήνιο. Έτσι, αν έχω ένα προφίλ για το Microsoft Word και ένα για το Adobe Photoshop,τρέξω και τα 2 προγράμματα και θέλω να εργάζομαι πότε στο ένα παράθυρο και πότε στο άλλο, συμβαίνουν τα εξής: Όταν τρέξω το Microsoft Word, ενεργοποιείται το ανάλογο προφίλ του Everest Max. Όταν στη συνέχεια τρέξω το Adobe Photoshop, ενεργοποιείται το προφίλ που έχω αντιστοιχίσει σε αυτό. Αν φέρω τώρα στο προσκήνιο ξανά το Microsoft Word, δε συμβαίνει τίποτα. Συνεχίζω να έχω το προφίλ που ενεργοποιήθηκε όταν έτρεξα το Adobe Photoshop. Από τα παραπάνω είναι εμφανές ότι η συγκεκριμένη λειτουργία είναι ακατάλληλη για χρήση κατά τη διάρκεια multitasking. Και δεν είναι μόνο αυτό. Για να επιστρέψουμε στα προβλήματα, όλα τα παραπάνω συμβαίνουν είτε τρέχει το Base Camp, είτε όχι, αλλά η επιλογή "Load previously used profile after closing program" (Φόρτωση προηγούμενου προφίλ με την έξοδο από το πρόγραμμα) λειτουργεί μόνο με το Base Camp ενεργό. Αν το Base Camp δεν είναι ενεργό και τρέξω το Microsoft Word, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα το αντίστοιχο προφίλ αλλά όταν κλείσω το Microsoft Word το σχετικό προφίλ θα παραμείνει ενεργό. Αν στη συνέχεια τρέξω το Base Camp, θα λειτουργήσει εκ των υστέρων η επιστροφή στο προηγούμενο προφίλ. Ελπίζω ότι μέσα από αυτά τα παραδείγματα έγινε σαφές ότι ο τρόπος λειτουργίας του Base Camp, με απ' ευθείας εγγραφή των επιλογών στη Flash της συσκευής, αν και φιλόδοξος, στην πράξη δεν είναι λειτουργικός και περισσότερο δημιουργεί περιορισμούς και προβλήματα παρά εξυπηρετεί. Για να δούμε ακόμα καλύτερα τους περιορισμούς, ας πάμε στο δεύτερο στοιχείο του μενού στα αριστερά, το Lighting (φωτισμός), όπου είναι εμφανές ότι περιορισμοί υπάρχουν και στα εφέ φωτισμού. Το Everest Max διαθέτει 7 εφέ φωτισμού και τη δυνατότητα να λειτουργεί χωρίς φωτισμό. Αυτά είναι όμορφα, εντυπωσιακά και ωραία εκτελεσμένα και προσφέρουν κάποια (πολύ) βασική παραμετροποίηση. Τα πρώτα 6 εφέ φωτισμού είναι τα εξής: Όπως είδατε η παραμετροποίησή τους είναι βασική και εύκολη. Η 7η επιλογή είναι το Custom, όπου μπορούμε να ορίσουμε το χρώμα κάθε LED χωριστά, είτε αυτό ανήκει σε πλήκτρο, είτε στην περιμετρική σχισμή. Αυτό δημιουργεί ένα στατικό εφέ, με τα χρώματα του φωτισμού ορισμένα όπως τα θέλει ο χρήστης. Η ένταση πάντως δεν ορίζεται ανά LED και η ρύθμισή της αφορά το φωτισμό ολόκληρου του πληκτρολογίου. Άκρως απογοητευτικό σε σχέση με τις δυνατότητες δημιουργίας Custom φωτισμού σε λογισμικά ανταγωνιστικών προϊόντων, όπου βρίσκουμε δυνατότητες αλλαγής χρώματος και έντασης, σε σχέση με το χρόνο και ανά LED. Η τελευταία επιλογή είναι η απενεργοποίηση του φωτισμού. Και αυτό είναι όλο. Ούτε δυνατότητα χρήσης κάποιου εφέ (εκτός του Custom) σε καθορισμένα μόνο πλήκτρα, ούτε δυνατότητα χρήσης περισσοτέρων του ενός εφέ σε επίπεδα (layers), όπως έχουμε δει στο παρελθόν από ανταγωνιστικά προϊόντα. Για παράδειγμα, προσωπικά μου αρέσει να έχω ένα στατικό φωτισμό και πάνω σε αυτόν να έχω Reactive, δηλαδή να αλλάζει για λίγο χρώμα όποιο πλήκτρο πατάω και στη συνέχεια να κάνει fade πίσω στο στατικό χρώμα. Όνειρα θερινής νυκτός για το Base Camp και αυτό όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά λόγω της επιλογής αποθήκευσης των προφίλ μόνο στη συσκευή. Σημειωτέο ότι ούτε τα ανταγωνιστικά προϊόντα που έχουμε δει υποστηρίζουν επίπεδα (layers) στα εφέ φωτισμού στα προφίλ που αποθηκεύουν στο hardware, αλλά τα υποστηρίζουν μια χαρά στα software προφίλ. Το τρίτο στοιχείο στο μενού αριστερά είναι το Key Binding (δέσμευση των πλήκτρων σε συγκεκριμένη λειτουργία εκτός της προκαθορισμένης) και λειτουργεί απροβλημάτιστα. Παρακάτω φαίνονται (τμηματικά) οι κατηγορίες των επιλογών. Αν για παράδειγμα επιλέξουμε OS Commands (εντολές λειτουργικού συστήματος) έχουμε ένα δεύτερο μενού με πληθώρα επιλογών και ούτω καθ' εξής. Αν το πλήκτρο που παραμετροποιούμε είναι ένα από τα 4 πλήκτρα του NumPad με οθόνη, τότε στο κάτω δεξιά μέρος του παραθύρου βλέπουμε και την εικόνα που δείχνει η αντίστοιχη οθόνη του πλήκτρου. Πατώντας επάνω της, μπορούμε να επιλέξουμε κάποιο από τα προκαθορισμένα εικονίδια ή να φορτώσουμε κάποιο από ένα αρχείο. Θυμίζω ότι η ανάλυση της κάθε οθόνης είναι 72x72 pixels. Η τέταρτη επιλογή του μενού στα αριστερά αφορά τα Macro (μακροεντολές). Μπορεί να γίνει καταγραφή του πληκτρολογίου ή / και του ποντικιού, με προεπιλεγμένη καθυστέρηση μεταξύ των κινήσεων ή και χωρίς. Μετά την καταγραφή υπάρχει δυνατότητα επισκόπησης και διόρθωσης του κάθε Macro καθώς και διάφορες άλλες επιλογές που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Το πέμπτο στοιχείο (Milla) του μενού στα αριστερά αφορά το Display Dial του Media Dock. Επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του κάθε ενός από τα 8 μενού που περιέχει καθώς και άλλες ρυθμίσεις που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Εξαιρετικό κομμάτι Hardware το Media Dock και η περιορισμένη εκμετάλλευσή του από το Base Camp είναι το λιγότερο σοκαριστική! Περίμενα τη δυνατότητα δημιουργίας custom μενού και απεριόριστων λειτουργιών, αλλά βλέπετε, η αποθήκευση των πάντων στη συσκευή το απαγορεύει! Ακόμα και το Custom mode, που μόλις το είδα γεννήθηκαν ελπίδες δεν αφορά παρά μόνο την επιλογή να έχουν τα 4 πρώτα πλήκτρα του Media Dock τις προκαθορισμένες τους λειτουργίες ή λειτουργίες που μπορεί να προγραμματίσει ο χρήστης μέσα από το Key Binding. Έτσι, από αυτήν την καρτέλα ενεργοποιείται και απενεργοποιείται το σχετικό μενού στο Media Dock έτσι ώστε όταν είναι ενεργό, να μπορεί να χρήστης να πάει στο Custom mode. Και είναι τόσο κακοσχεδιασμένο αυτό ώστε αν επιλέξει κάποιος το Custom Mode, πρέπει να μείνει εκεί για να λειτουργούν τα media keys με τα custom bindings, απαγορεύοντας την παράλληλη χρήση του Media Dock για έλεγχο οποιασδήποτε άλλης λειτουργίας. Απίστευτο fail. Έκτη και τελευταία επιλογή του μενού στα αριστερά είναι το Settings (ρυθμίσεις) που αφορά βασικές ρυθμίσεις της συσκευής. Βλέπουμε τις εξής δυνατότητες: Αναβάθμιση του Firmware. Δυνατότητα να επιλέξουμε ποιους συνδυασμούς πλήκτρων θα απενεργοποιεί το Gaming Mode. Δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε το φωτισμό των ίδιων των Caps Lock / Num Lock / Scroll Lock όταν είναι ενεργά (για παράδειγμα σε περίπτωση που δε διαθέτουμε το Media Dock). Δυνατότητα επιλογής του layout των πλήκτρων. Επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων. Λήψη του Manual. Το τρέχον firmware είναι το 43.22.18. Κάπως έτσι τελειώσαμε με τις επιλογές που αφορούν το Everest Max. Πάμε τώρα στο γρανάζι επάνω δεξιά, που αφορά τις ρυθμίσεις του ίδιου του Base Camp. Οι επιλογές είναι αυτονόητες και φαίνονται την παρακάτω εικόνα. Η τρέχουσα έκδοση του Base Camp κατά τη συγγραφή του παρόντος review είναι η 1.0.36. Αξίζει να σημειωθεί ότι τo Base Camp υποστηρίζει συνεργασία με το OBS Studio. Το εικονίδιο του Base Camp στο System Tray είναι το λογότυπο της Mountain και το δεξί κλικ επάνω του ανοίγει το βασικότερο μενού που μπορεί να υπάρξει. Συνολικά, το Base Camp είναι τόσο απογοητευτικό όσο γοητευτικό είναι το Everest Max. Η επιλογή της αποθήκευσης όλων των επιλογών και ρυθμίσεων στην Flash του Everest Max φαντάζει αρχικά ενδιαφέρουσα ιδέα αλλά η υλοποίησή της, είτε λόγω απροσπέραστων περιορισμών που θέτει αυτός ο τρόπος λειτουργίας είτε λόγω κακής υλοποίησης, περιορίζει τη λειτουργικότητα ενός φανταστικού hardware! Εν κατακλείδι Φτάσαμε στον απολογισμό ενός μεγάλου review που αφορά την υλοποίηση μιας ακόμα μεγαλύτερης ιδέας. Το Everest Max της Mountain είναι πραγματικά ένα πληκτρολόγιο που έχει όλα όσα θα μπορούσε κανείς να ονειρευτεί, άψογη ποιότητα και απαράμιλλες δυνατότητες παραμετροποίησης. Κάνει πράγματα που κανένα άλλο πληκτρολόγιο δεν πλησιάζει καν και τα κάνει με ποιότητα και χωρίς παραλείψεις. Διαθέτει: Φωτισμό RGB. Προσθαφαιρούμενους από το χρήστη διακόπτες Cherry MX κάθε τύπου (το δείγμα μας ήρθε με Cherry MX Speed). Προσθαφαιρούμενο NumPad με δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά από το κυρίως πληκτρολόγιο και με 4 πλήκτρα με οθόνες. Προσθαφαιρούμενο Media Dock με ρόδα επιλογής με ενσωματωμένη οθόνη και δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά. USB Hub 3.2 Gen 1 Και μια πληθώρα άλλων σημαντικών λεπτομερειών που δεν χωράνε στον απολογισμό αλλά αναλύθηκαν παραπάνω. Η παρακάτω εικόνα συνοψίζει τα βασικότερα από τα - εντυπωσιακά - χαρακτηριστικά του Everest Max. Όλα αυτά είναι πραγματικά ονειρεμένα και αν το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, τότε όλα θα είναι τέλεια! Και όντως, το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, καθώς το Everest Max κοστίζει €249.99, με τα μεταφορικά και μπορεί να αγοραστεί από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Υπάρχει δυνατότητα επιλογής τού τύπου των διακοπτών με τους οποίους θα έρθει εξοπλισμένο, ενώ κάποιοι από αυτούς επιφέρουν επιβάρυνση της τάξης των €10. Μπορεί επίσης να αναβαθμιστεί με PBT Double Shot Key Caps, με επιβάρυνση €30. Το Everest Max συνοδεύεται από διετή εγγύηση. Μόνο που... όλα δεν είναι τελικά τέλεια. Και αυτό γιατί η φαινομενικά καλή επιλογή να αποθηκεύονται όλες οι επιλογές και ρυθμίσεις στο ίδιο το πληκτρολόγιο, σε συνδυασμό με - ενδεχομένως - κακό προγραμματισμό έχουν οδηγήσει σε ένα προβληματικό και ελλιπές λογισμικό που πραγματικά κρατάει πίσω το προϊόν. Μπορώ μόνο να ευχηθώ να αλλάξει αυτό στο μέλλον, γιατί είναι πραγματικά κρίμα ένα τόσο καλό hardware να περιορίζεται τόσο από το software. Ο Kαλός - Εξαιρετική αισθητική, ποιότητα κατασκευής και υλικών και φινίρισμα. - Φωτισμός RGB στα πλήκτρα και περιμετρικά. - Προσθαφαιρούμενοι από το χρήστη διακόπτες Cherry MX, κάθε τύπου. - Προσθαφαιρούμενο NumPad με δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά από το κυρίως πληκτρολόγιο και με 4 πλήκτρα με οθόνες - Προσθαφαιρούμενο Media Dock με ρόδα επιλογής με ενσωματωμένη οθόνη και δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά. - Αυθεντικοί σταθεροποιητές πλήκτρων Cherry, με προσθήκη λιπαντικού της Krytox και βελτιστοποίηση σταθεροποιητή του Space. - Σύνδεση μέσω υποδοχής USB C στο πληκτρολόγιο. - NKRO και απουσία ghosting. - 1000Hz / 1ms polling rate - Multimedia Keys. - Αποθήκευση 5 προφίλ στο πληκτρολόγιο. - Wrist rest με αφρολέξ και δερματίνη. - Πληθώρα επιλογών παραμετροποίησης κατά την παραγγελία. - Διαθέσιμα πακέτα και αξεσουάρ για παραμετροποίηση αργότερα. - Hot Keys, αποθηκευμένα στο πληκτρολόγιο. - Πλούσια συνοδευτικά αξεσουάρ. - USB Hub 3.2 Gen 1 με 1 θύρα USB type A. - Κανάλια δρομολόγησης καλωδίων στο κάτω μέρος. Ο Κακός - To λογισμικό Base Camp έχει σοβαρά προβλήματα και περιορισμένη λειτουργικότητα. - To NumPad δε διαθέτει palm rest. - Οι οθόνες ακολουθούν το επίπεδο φωτεινότητας των πλήκτρων και σβήνουν μαζί με αυτά. Θα έπρεπε να ελέγχονται χωριστά. - Το φινίρισμα βουρτσισμένου αλουμινίου περιορίζεται στην περίμετρο, ενώ στο υπόλοιπο φαίνονται τα σημάδια του κοπτικού. - Τα ABS Key Caps με διπλή λειτουργία έχουν τη βασική τους λειτουργία αρκετά χαμηλά, και έτσι αυτή δε φωτίζεται με την ίδια ένταση. Ο Αδιάφορος - Αίσθηση πατήματος πλήκτρων με οθόνες. - Η τιμή είναι υψηλή για ένα πληκτρολόγιο αλλά λογική αν υπολογίσουμε όλα τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητές του. Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Everest Max είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Mountain για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 26/07/2021
  3. Πρόλογος Πριν από λίγες ημέρες μου τηλεφώνησε ο φίλτατος @pol77 να με ρωτήσει αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω ένα προϊόν μιας νεοφυούς εταιρείας που κατασκευάζει περιφερειακά, έχοντας ως βασικό στόχο τους απανταχού gamers. Αναφερόταν στο Makalu 67 της MOUNTAIN. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στη σελίδα της MOUNTAIN- ομολογώ δεν την ήξερα - αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα gaming mouse της κατηγορίας φτερού με βάρος μόλις 67gr, έξι προγραμματιζόμενα πλήκτρα, 19.000 DPI και διάτρητο κέλυφος, προσφερόμενο σε μαύρο ή λευκό χρώμα. Και από τεχνικά χαρακτηριστικά, δεν είναι καθόλου κακό. Πριν προχωρήσω σε παρακάτω λεπτομέρειες είχα ήδη αποφασίσει ότι πρόκειται, προφανώς, για ενδιαφέρον προϊόν που θα ήθελα να δοκιμάσω. Κατόπιν των απαραίτητων συνεννοήσεων το προϊόν έφτασε στα χέρια μου σε λιγότερο από μια εβδομάδα, συνοδευόμενο μάλιστα από το Glacier Mousepad της εταιρείας στην έκδοση XL των 29,99€. Τεχνικά χατακτηριστικά Κατά την προσφιλή μου συνήθεια σας παραθέτω αρχικά τον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών, όπως τον έχει αναρτήσει η εταιρεία στη σελίδα της. Παρατηρεί κανείς με την πρώτη ματιά ότι πρωταγωνιστεί ο καινούριος PAW3370 sensor της PixArt, εξ' ου και τα 19.000 DPI, αλλά και οι κορυφαίοι M50 διακόπτες της Omron για τα βασικά κουμπιά, τα 1000HZ polling rate, τα 67 γραμμάρια βάρος - με σημείωση ότι είναι το βάρος του ποντικιού προφανώς χωρίς το καλώδιο -, αλλά και οι διόλου ευκαταφρόνητες διαστάσεις για το βάρος του που το κατατάσσουν στην κατηγορία των μεσαίων προς μεγάλων mouse, μέγεθος απαραίτητο για να μπορεί να υποστηρίξει την προτεινόμενη από τον κατασκευαστή λαβή παλάμης (palm grip). Οι λίγο πιο παρατηρητικοί και αρκετά πιο ψαγμένοι πιθανόν να σταματήσουν και στον ισχυρό 32 bit Cortex M0 επεξεργαστή, τον μικρότερο (tiny 32-bit processor) μέχρι στιγμής ARM σχεδιασμού, κατασκευασμένο ειδικά για όπου μετράει το μέγεθος, η χαμηλή κατανάλωση αλλά και οι ικανοποιητικές επιδόσεις. Για το Glacier Mousepad δεν έχω να πω πολλά πράγματα, μιας και ο αντίστοιχος πίνακας είναι αρκετά αναλυτικός, δίνοντάς μας τα πλήρη στοιχεία και για τις δύο εκδόσεις, με μόνη τους διαφορά το μέγεθος. Ενδιαφέρον στοιχείο βέβαια αποτελεί το ότι ο παγετώνας (Glacier) είναι και αδιάβροχος! Λογικό, ποιος παγετώνας άλλωστε φοβάται το νερό; Συσκευασία και περιεχόμενα Θα ξεκινήσω από το Glacier Mousepad. Απλή ορθογώνια παραλληλεπίπεδη συσκευασία, πλήρης πληροφοριών, παρόμοιας σχεδίασης με αυτή του Makalu 67, με καλής ποιότητας χαρτόνι, που περιέχει το Glacier XL μόνο του, τυλιγμένο σε κύλινδρο. Η πρώτη και κύρια πλευρά τα λέει όλα με σκούρα γκρι γυαλιστερά γράμματα να αχνοφαίνονται πάνω στο μαύρο φόντο. Αριστερά τους, το μεγάλο λογότυπο της εταιρείας που καταλαμβάνει το μισό σχεδόν της πρόσοψης. Μας ενημερώνει ότι πρόκειται για την XL έκδοση του παγετώνα (Glacier), μαλακής, βελτιστοποιημένης για παιχνίδι, αδιάβροχης επιφάνειας, με ραμμένες άκρες και αντιολισθητικό λάστιχο. Μια χαρά το βλέπω για αρχή, για να δούμε και στη χρήση. Δεν βρίσκω λόγο να σας κουράσω αναλύοντας τις υπόλοιπες πλευρές μιας και θα αναφερθώ αντίστοιχα παρακάτω για τη συσκευασία του Makalu 67. Απλά σας τις παραθέτω και αυτό νομίζω αρκεί. Στο Makalu 67 τώρα, έχω στα χέρια μου ένα πολύ καλής ποιότητας, σκληρό, χάρτινο, σκούρο γκρι-ποντικί με μπλε πλαϊνά κουτί. Αν δεν αναγνωρίσει κανείς το λογότυπο της MOUNTAIN στην εμπρός επιφάνεια και με το “REACH YOUR SUMMIT” ίσα που να αχνοφαίνεται στο κέντρο επάνω του μέρους, μάλλον θα το γυρίσει από την άλλη μπερδεύοντάς το με αναποδογυρισμένο λογότυπο γνωστής εταιρείας αθλητικών. Στην πίσω πλευρά όλα ξεκαθαρίζουν αμέσως. Το Makalu 67 κυριαρχεί με δύο φωτογραφίες στο κέντρο, μια από εμπρός υπό γωνία και μια από επάνω. Γύρω του τα πέντε βασικότερα, κατά την MOUNTAIN, χαρακτηριστικά του και τρεις ακόμα εξίσου σημαντικές λεπτομέρειες στο κάτω μέρος, μεταξύ των οποίων και το αντίστοιχα συμβατό λογισμικό να υπόσχεται μάλιστα ότι θα κατακτήσουμε την κορυφή μέσα από απεριόριστη προσαρμογή, βουνό γαρ (MOUNTAIN). Όλα αυτά με τα αγγλικά να κυριαρχούν αλλά και 7 ακόμα γλώσσες να έπονται. Στις δύο μικρές πλευρές έχουμε τα εξής. Το λογότυπο της εταιρείας μόνο του να κυριαρχεί πραγματικά τρισδιάστατο στην κάτω πλευρά και στην επάνω το λογότυπο, το μοντέλο με μια περιγραφή, στα Αγγλικά φυσικά, που μας εξηγεί γιατί δεν θα πρέπει να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από “ασυμβίβαστη απόδοση” και σε επτά επιπλέον γλώσσες μικρότερες περιγραφές με τα αρχικά της καθεμίας σε εικονικά τρισδιάστατο μπλε οβάλ. Τέλος οι δύο εναπομείνασες πλευρές, τοποθετημένες ελαφρώς πιο εσωτερικά, αλλάζουν το σκούρο γκρι φόντο των υπολοίπων σε μπλε και μας ενημερώνουν, η αριστερή για το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά του με λευκά γράμματα και σχέδια και η δεξιά για τον κατασκευαστή, τον συνεργάτη του και τις γνωστές πιστοποιήσεις με τα αντίστοιχα λογότυπα και φυσικά τα επίσης γνωστά barcode. Εδώ έρχομαι αντιμέτωπος και με το πρώτο ερώτημα μιας και άνοιγμα, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, δεν φαίνεται πουθενά. Αρχικά υποψιάζομαι ότι πρόκειται για συρταρωτό πακέτο, εξ' ου και οι εσοχές στα μπλε πλαϊνά που προανέφερα. Δεν είναι όμως εφικτό να μετακινηθεί, με μικρή εξαίρεση το άκρο του στο κάτω μέρος, συνέπεια της επιπλέον πίεσης που άσκησα επάνω του. Αυτό σε συνδυασμό με το κόψιμο της συνέχειας στο χαρτόνι κάτω από το λογότυπο με προϊδεάζει για το πως ανοίγει. Τελικά πρόκειται για ενιαίο κουτί που ανοίγει τραβώντας το κάτω μέρος της πλευράς με το λογότυπο η οποία είναι κολλημένη επάνω στο υπόλοιπο με δύο αρκετά ισχυρούς μαγνήτες. Αυτή η κίνηση ελευθερώνει από αυτή την μεριά και το επάνω μέρος, αυτό ανασηκώνει σε συνέχεια του και την μικρή πλευρά με τους μαγνήτες, αφήνοντας τελικά με αυτό τον τρόπο να φανεί ο εσωτερικός κόσμος της συσκευασίας. Ωραίο και όχι πολύ συνηθισμένο σε τέτοιες συσκευές, σίγουρα ο κάτοχος του Makalu 67 θα βρει μια εναλλακτική χρήση για αυτό το κουτί. Ανοίγοντας τη συσκευασία βλέπουμε να δεσπόζει το Makalu 67 μέσα σε μαύρο χοντρό αφρολέξ, κολλημένο κάτω από μαύρο χαρτόνι. Στο επάνω μέρος του υπάρχει χάρτινο καπάκι για να στεγάσει το καλώδιο και ένα διάφανο σακουλάκι με ένα σετ αυτοκόλλητα ανταλλακτικά τεφλόν, και αυτό το τελευταίο δεν το συναντά κανείς συχνά. Στο καπάκι τέλος υπάρχει κολλημένος ένας μπλε φάκελος με λευκά σχέδια και ένα τετράγωνο μαύρο σαν αυτοκόλλητο που ενημερώνει για τη φιλοσοφία και τον προορισμό της MOUNTAIN και μάλιστα με το όνομα και την υπογραφή του ιδρυτή της στο τέλος. Περιεχόμενα σε αυτόν είναι ένα τρίπτυχο φυλλάδιο και ένα λευκό καρτελάκι με έξι αυτοκόλλητα του λογότυπου της MOUNTAIN σε δύο διαστάσεις και το όνομα της εταιρείας σε λευκό ή σε μαύρο για να μην μας περιορίσει σε σχέση με το χρώμα της επιφάνειας που θα τα κολλήσουμε. Ίσως το παράκανα λίγο με την ανάλυση της συσκευασίας, αλλά με συνεπήρε η γενικότερη ποιότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια, πράγμα που με προδιαθέτει να βάλω ψηλά και τις προσδοκίες μου για το προϊόν. Ελπίζω ότι δε θα απογοητευτώ. Κάτω από το Φακό Με την πρώτη ματιά το Makalu 67 τραβάει το βλέμμα. Αν και με κλασικό οβάλ σχήμα φαντάζει ταυτόχρονα και διαφορετικό, βάζοντάς με στη διαδικασία να το περιεργαστώ για να ανακαλύψω το γιατί. Πανάλαφρο και διάτρητο στο μεγαλύτερο μέρος του, αρχικά με ανησυχεί για τις αντοχές και τη στιβαρότητα της κατασκευής του. Αρχίζω να το πιέζω σε διάφορα σημεία, δεν κουνιέται ούτε τρίζει τίποτα, όσο δυνατά ή βίαια και αν προσπάθησα. Ακόμα και τα κουμπιά του είναι σταθερότατα παρόλο που πατιούνται πολύ εύκολα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα, πράγμα σχετικά ασυνήθιστο ως συνδυασμός. Τα δε πλαστικά είναι γενικότερα πολύ καλής ποιότητας, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Με εντυπωσίασε κυρίως η στιβαρότητα του πλέγματος που ξεπερνάει ακόμα και κάποιες μη διάτρητες κατασκευές που έχω συναντήσει, και προφανώς δεν αναφέρομαι σε φτηνές ανώνυμες ή ό,τι σχετικό. Όμορφα σχεδιασμένο πλέγμα, αισθητικά δύο επιπέδων, καλύπτει όλο το πίσω μέρος από κάτω και από επάνω, αφήνοντας υπό έντονο φως να φανούν ελαφρά οι δυο πλακέτες στο εσωτερικό του. Με το πίσω αριστερό μέρος να προεξέχει, υποθέτω για λόγους εργονομίας, αλλά και το εμπρός δεξιά να έχει μια κλίση προς τα κάτω για τους ίδιους λόγους, φαίνεται ξεκάθαρα κατασκευασμένο για δεξιόχειρες. Κατάμαυρο ματ, με μια ελαφρά αίσθηση πέρλας, αφήνει να ξεχωρίσουν τα δύο αριστερά πλαϊνά κουμπιά σε σκούρο γκρι-ποντικί μεταλλιζέ και ένα ημιδιάφανο γκρι οβάλ που ξεκινάει επάνω από τη ρόδα συνεχίζοντας έως κάτω από το κουμπί επιλογής DPI. Αυτό το τελευταίο γκρι οβάλ είναι προφανώς ο 8 σημείων RGB φωτισμός του. Συμπλήρωμα τέλος και οι τέσσερις γκρι κουκίδες που υπάρχουν ανάμεσα σε ρόδα και κουμπί επιλογής DPI, προορισμένες για να μας ενημερώνουν για την επιλεγμένη DPI θέση εκ των έως και 5 συνολικά. Από κάτω τώρα, υπάρχουν τα δυο κατάλευκα τεφλόν κύλισης σε χαμογελαστό σχήμα και ένα μικρό ταμπελάκι επάνω από τον οπτικό αισθητήρα με πληροφορίες για μοντέλο, πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό (αν και αλφαριθμητικό στην πραγματικότητα) και χώρες σχεδιασμού και κατασκευής, Γερμανία και Κίνα αντίστοιχα. Το εντυπωσιακότερο όμως το άφησα για το τέλος. Ουρά του ποντικιού είναι ένα απίστευτα μαλακό καλώδιο, όχι μόνο σε κάμψη αλλά και σε πίεση, μόνο στο τράβηγμα δεν έχει ελαστικότητα. Αν δεν προσέξει κανείς τις άκρες του θα έβαζε στοίχημα ότι δεν πρόκειται για καλώδιο αλλά για μαλακό κορδόνι. Έχοντας συναντήσει ξανά, προσφάτως, ποντίκια με μαλακά καλώδια ομολογώ ότι μπήκα στη διαδικασία σύγκρισης καθαρά από περιέργεια. Κανένα δεν το πλησίαζε για κανένα λόγο, τουλάχιστον από όσα έπεσαν στα χέρια μου. Με την MOUNTAIN να διαφημίζει ότι το καλώδιο της είναι ό,τι πλησιέστερο ως αίσθηση προς το ασύρματο, ανυπομονώ να το δοκιμάσω. Λειτουργικότητα Και πάλι θα ξεκινήσω με το Glacier ως συνοπτικότερη παρουσίαση, αν και όπως αποδείχτηκε όχι λιγότερο εντυπωσιακό ως προϊόν . Από την πρώτη επαφή σε κερδίζει. Μαλακό και ευχάριστο σε υφή, με μαύρη ματ περλέ επιφάνεια, λευκή μαλακιά ραφή περιφερειακά και το λογότυπο της εταιρείας επάνω δεξιά. Ως υφή και εικόνα εμένα μου κάνει, αν και για να πω την αλήθεια θα προτιμούσα κάποιο άλλο χρώμα για τις ραφές και το λογότυπο, αυτό όμως είναι θέμα γούστου . Στο παρακάτω βίντεο προσπάθησα να κάνω, όσο μπόρεσα, εμφανές το πόσο κολλάει επάνω στο γραφείο αλλά και το πόσο μαλακό είναι, πράγμα που φαίνεται από την παραμόρφωση του μέχρι να γλιστρήσει. Φυσικά, κατά τη διάρκεια του βίντεο το Glacier ήταν επάνω στο γραφείο χωρίς να έχει απολύτως τίποτα τοποθετημένο επάνω του ούτε και κάποιο άλλο εμπόδιο γύρω του που να το επιβαρύνει ή να το εμποδίζει, αλλά και το πενσάκι το πάταγα όσο μαλακά χρειαζόταν, ίσα ίσα να μην γλιστρήσει. Το ποιο ευχάριστο όμως από όλα στο Glacier είναι ότι η επιφάνειά του επιτρέπει στο ποντίκι τόσο αβίαστη κύλιση όσο σχεδόν και μια σκληρή, παράλληλα με το ότι κάνει τόσο αθόρυβη την κύλιση που για να ακούσει κανείς τον ανεπαίσθητο ήχο της τριβής πρέπει πραγματικά να μην υπάρχει ο παραμικρός θόρυβος στο χώρο. Δεν ξέρω πως το πέτυχαν αλλά ο συνδυασμός είναι πολύ καλός. Φυσικά αυτό δεν ισχύει αποκλειστικά για τη χρήση του Makalu 67 αλλά και για 6-7 ακόμα ποντίκια που δοκίμασα, σε ποικιλία τιμών και ποιοτήτων, φυσικά με την αντιστοιχία κύλισης και θορύβου στα χαρακτηριστικά του καθενός, όλα λειτουργούν πιο ευχάριστα από οπουδήποτε αλλού τα έχω δουλέψει. Επιπροσθέτως όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο δεν θα μας ανησυχήσει και κάποιο μικροατύχημα μιας και είναι όντως και αδιάβροχο Water-1.mp4 Περνώντας τώρα στο Makalu 67, να σημειώσω ότι αν και το μέγιστο της χρήσης του έγινε με το Glacier που περιλαμβάνεται στο άρθρο, οι δοκιμές όπως πάντα για λόγους σύγκρισης έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Εξ αρχής παρατηρώ ότι η όλη αίσθηση του Makalu 67 επιβεβαιώνει και με το παραπάνω την αρχική εικόνα. Όντως το πραγματικό βάρος του είναι ανεπαίσθητα πάνω από τα 67gr όπως φαίνεται και στη ζυγαριά ακριβείας. Στις δύο παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε την μέγιστη και ελάχιστη τιμή βάρους που μπόρεσα να πετύχω σε ζυγαριά ακριβείας, ανάλογα με το πως άφηνα το καλώδιο, φυσικά πάντα προσπαθώντας το τελευταίο να ενοχλεί το ελάχιστο δυνατό, πράγμα που από ότι φαίνεται συμβαίνει. Και εδώ έχουμε τις διαστάσεις του με την εταιρεία να μας δίνει 127 x 70,2 x 42,2 mm και την πραγματικότητα να το επιβεβαιώνει με ελάχιστη απόκλιση απόλυτα δικαιολογημένη ακόμα και από τις συνθήκες μέτρησης μιας και πραγματικά μετρήθηκε 125,1 x 70,25 x 43,13 mm. Συνυπολογίζοντας τώρα ότι και η στιβαρότητα του θυμίζει περισσότερο μασίφ κατασκευή παρά μια τόσο ελαφριά και διάτρητη, σίγουρα θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης στην κατηγορία του. Το δε μικρό του βάρος σχεδόν εξαφανίζεται μόλις το Makalu 67 ακουμπήσει στο γραφείο. Εκεί κινείται αέρινα και σχεδόν αθόρυβα σε κάθε επιφάνεια, με αποκορύφωμα τις σκληρές. Όποιο ποντίκι έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο, δημιουργεί ένα ήχο γρατσουνίσματος κατά την κύλιση στις σκληρές επιφάνειες που εμένα προσωπικά με ενοχλεί. Στο Makalu 67 όμως αυτός ο θόρυβος είναι τόσο αχνός και λιγότερο τραχύς που αν το περιβάλλον δεν είναι αρκετά ήσυχο μάλλον δεν ακούγεται καν και αν ακουστεί σίγουρα δεν ενοχλεί. Στο παρακάτω video προσπάθησα να σας δώσω την διαφορά ήχου σε σχέση με ένα επώνυμο και με αρκετά καλά τεφλόν ποντίκι. 4.mp4 Τα 100% τεφλόν ολίσθησης κάνουν πολύ καλή δουλειά. Αλλά και στα πάνινα mousepad που δοκίμασα εξακολουθεί να είναι πανάλαφρο και αέρινο, λιγότερο μεν όπως και όλα τα ποντίκια άλλωστε εξαιτίας του υφάσματος, με μικρή διαφορά όμως και εντελώς αθόρυβα αυτή τη φορά σε σχέση με τις σκληρές επιφάνειες. Με αποκορύφωμα τέλος το συνδυασμό του με το Glacier, που επιτυγχάνει το μέγιστο κατ’ εμέ ταίριασμα μεταξύ αβίαστης κύλισης και απουσίας θορύβου συγκριτικά με όσα έχω συναντήσει μέχρι τώρα. Τι να πω τώρα και για το καλώδιο. Πραγματικά δείχνει να είναι η αμέσως προηγούμενη στάση ως αίσθηση από το ασύρματο, όπως υποστηρίζει και η MOUNTAIN. Αν δεν μαγκώσει κάπου ή δεν βρεθεί σε κάποια πολύ τραχεία γωνία, που να το γδέρνει κατά την τριβή, δεν το αισθάνεσαι καθόλου και μόνο όταν το βλέπεις θυμάσαι την ύπαρξή του. Θυμάμαι από πρόσφατη εμπειρία άλλου ποντικιού με αντίστοιχα μαλακό καλώδιο το πόσο με εντυπωσίασε, εδώ όμως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά και σε υφή και σε χρήση. Ακόμα και η σύνδεση του καλωδίου με το ποντίκι φαίνεται να βοηθάει, με την ελαφρά κλήση των 5 μοιρών προς τα επάνω, μη επιτρέποντάς του να ακουμπήσει άμεσα στην επιφάνεια, ομολογώ δεν του το είχα. Με τα 43mm ύψος (42,2 κατά την MOUNTAIN) σίγουρα δεν το λες ρηχό, αλλά με την ελαφριά κλίση του προς τα δεξιά, το δεξί χέρι βολεύεται άνετα επάνω του. Τα 125mm (127 κατά την MOUNTAIN) μήκος επιτρέπουν ευχάριστη palm λαβή, αν και στο δικό μου όχι πολύ μικρό χέρι η χρήση της μεσαίας ρόδας δεν ήταν πολύ εύκολη μιας και απαιτούσε να κουνήσω το δάκτυλο μου αρκετά προς τα πίσω. Ευτυχώς η πολύ εύκολη και ακριβής κύλιση της ρόδας αλλά και το πολύ μαλακό κουμπί της διευκόλυναν την κατάσταση. Ακόμα δυσκολότερα είναι τα πράγματα κατά τη χρήση του κουμπιού επιλογής DPI, σε palm πάντα λαβή, όπου έπρεπε να σηκώσω και τα τέσσερα δάκτυλα μου για να το φτάσω. Αυτό βέβαια δεν το λες πρόβλημα μιας και δεν απαιτείται η τόσο συχνή του χρήση. Όλα αυτά βέβαιά διορθώνονται αν επιλέξει κανείς grip ή ακόμα και fingertip λαβή. Σε αυτό συμβάλλουν και τα κουμπιά όντας ευκολοπροσβάσιμα και πολύ μαλακά στο πάτημα αλλά παράλληλα και πολύ ακριβή. Τα πλαϊνά κουμπιά πάλι, εξίσου μαλακά με τα υπόλοιπα, είναι πάντα ευκολοπροσβάσιμα από τον αντίχειρα του δεξιού χεριού, όπως και αν πιάσεις το Makalu 67, αλλά ακόμα και με το αριστερό η προσπάθεια ανεύρεσης τους και χρήσης τους με το μικρό ή με το παράμεσο δάκτυλο δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, σε απλές δουλειές τουλάχιστον όπως για παράδειγμα το εμπρός-πίσω σε σελίδες του web browser. Ναι το Makalu 67 είναι τόσο άνετο και εύχρηστο που αν και αμιγώς για δεξιόχειρες μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και με το αριστερό, με τις αντίστοιχες παραδοχές πάντα. Πολύ ευχάριστη είναι επίσης και η απουσία τις ελαφριάς αστάθειας που παρουσιάζεται συνήθως στα πλαϊνά κουμπιά στα περισσότερα ποντίκια, εδώ και αυτά ακολουθούν κατά πόδας την ακρίβεια και τη σταθερότητα των υπολοίπων, μπράβο στην MOUNTAIN για την προσοχή στη λεπτομέρεια. Τέλος τα δυο βασικά κουμπιά με τους γνωστούς και από άλλες κατασκευές διακόπτες της Omron, εγγυημένους από την ίδια για τουλάχιστον 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, δεν θα δυσαρεστήσουν σε καμία περίπτωση. Μεγάλα - καταλαμβάνουν κάτι λιγότερο από το μισό επάνω μέρος του Makalu 67 - αλλά και πανάλαφρα, σταθερότατα και ακριβέστατα σε κάθε τους σημείο, με εξαίρεση το πρώτο ένα περίπου εκατοστό από τη βάση τους που είναι αρκετά σκληρά στο πάτημα, πράγμα όμως εκτός από λογικό και εντελώς αδιάφορο διότι ποιος τα πατάει σε αυτό το σημείο; Αυτό που ομολογώ με ξένισε κάπως είναι το ανάγλυφο διάτρητο του σώματος του Makalu 67 που αν και σίγουρα προσθέτει στην εξοικονόμηση βάρους και την σταθερότητα στη λαβή τουλάχιστον στα πλαϊνά, δεν με ευχαρίστησε πολύ στην αφή, χωρίς όμως να μου δημιουργεί και πρόβλημα. Αντίθετα η υφή του πλαστικού γενικότερα είναι πολύ καλή. Base Camp Κάθε σύγχρονο περιφερειακό με ρυθμίσεις και φωτισμό απαιτεί, προφανώς, για την παραμετροποίησή του και το αντίστοιχο λογισμικό. Στην περίπτωση της MOUNTAIN (βουνό) λογική η ανάγκη μιας Base Camp (βασική κατασκήνωση) για να ανασυνταχθούμε και να οργανώσουμε την εξόρμησή μας προς τόπους διασκέδασης (gaming mouse γαρ) και όχι μόνο. Μετά την εγκατάσταση και το πρώτο άνοιγμα του Base Camp έρχομαι αντιμέτωπος με την εικόνα ενός σύγχρονου λογισμικού στα βασικά χρώματα της MOUNTAIN, που προσομοιάζει κατά αντιστοιχία και τη σελίδα της. Επιτρέψτε μου να είμαι σχετικά αναλυτικός μιας και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται το συγκεκριμένο λογισμικό, από το TheLab.gr τουλάχιστον. Στην επάνω μπάρα έχουμε αριστερά την επιλογή της βασικής καρτέλας συμβολισμένη με το λογότυπο της MOUNTAIN και δίπλα της τις καρτέλες των συνδεδεμένων προϊόντων, στην περίπτωση μας μόνο το Makalu 67, με popup παράθυρο για προτροπή αναβάθμισης στο τελευταίο firmware αν δεν το έχει ήδη η συσκευή μας. Δεξιά, το γνωστό γρανάζι, σύμβολο τον ρυθμίσεων και τα αντίστοιχα γνωστά για σμίκρυνση ή κλείσιμο της εφαρμογής, απουσιάζει αυτό της μεγέθυνσης μιας και δεν υποστηρίζεται καμία αλλαγή μεγέθους ούτως η άλλως. Η δε σήμανση της επιλεγμένης καρτέλας γίνεται με μια οριζόντια πορτοκαλί γραμμή, ακριβώς από επάνω της. Στην πρώτη καρτέλα συναντάμε στο επάνω μισό της τα συνδεδεμένα προϊόντα και στο κάτω τρία μεγάλα εικονίδια με συνδέσμους προς τα αντίστοιχα σημεία της σελίδας της εταιρείας. Τέλος, στο κάτω μέρος, αριστερά βρίσκουμε συνδέσμους για την παρουσία της MOUNTAIN στα γνωστότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεξιά την έκδοση του προγράμματος. Περνώντας εν τάχει στις ρυθμίσεις του Base Camp, τα πράγματα είναι πολύ απλά και ιδιαιτέρως περιορισμένα. Τρεις στήλες συνολικά με την αριστερή να μας ενημερώνει για την έκδοση του Base Camp και να μας παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου και αναβάθμισής του σε ένα κουμπί, τη δεξιά να μας προσφέρει δύο συνδέσμους για τη σελίδα της εταιρείας και να επαναλαμβάνει και τους 8 προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και τέλος την μεσαία να μας δίνει τις πέντε μόλις επιλογές για εκκίνηση κατά την έναρξη του υπολογιστή, εκκίνηση ως μικρό στην μπάρα των windows (minimized), αποστολή δεδομένων ανώνυμα, αυτόματο έλεγχο για αναβαθμίσεις και τη δυνατότητα αλλαγής σε τέσσερις μόνο γλώσσες, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Θα μπορούσαν και να την είχαν αποφύγει ολόκληρη καρτέλα για αυτά εκτός αν σκοπεύουν να την εμπλουτίσουν άμεσα. Πάμε τώρα και στο φλέγον, δηλαδή την καρτέλα του Makalu 67. Δομημένα και ευδιάκριτα τα πράγματα, χωρισμένα σε τρεις κάθετες περιοχές και εδώ. Πρώτη περιοχή από αριστερά, μια στήλη με τις βασικές κατηγορίες/καρτέλες για προφίλ, φωτισμό, κουμπιά, μακροεντολές και ρυθμίσεις. Μια κάθετη πορτοκαλί γραμμή στα αριστερά αυτών δείχνει ποια είναι η επιλεγμένη καρτέλα. Δεύτερη περιοχή/στήλη αυτή με τις βασικές επιλογές της κατηγορίας/καρτέλας που έχουμε επιλέξει από την πρώτη στήλη. Και τέλος το μεγαλύτερο περιθώριο στα δεξιά, που καταλαμβάνει σχεδόν τα 2/3 του συνόλου, με τις ρυθμίσεις ανάλογα με τη βασική επιλογή από τη δεύτερη περιοχή/στήλη. Αναλυτικότερα και παρακάμπτοντας ελαφρώς τη σειρά θα αναφερθώ πρώτα στο πακέτο των μακροεντολών (macro) μιας και η δημιουργία καθώς και η λίστα τους αφορά το σύνολο και είναι ανεξάρτητη των προφίλ. Φυσικά το που θα αποδοθεί κάθε μια από τις μακροεντολές τελικά είναι άμεσα εξαρτώμενο από το προφίλ αλλά αφορά το πακέτο δέσμευσης των κουμπιών μιας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο από εκεί, οπότε θα το δούμε στην αντίστοιχη παράγραφο. Εδώ οι επιλογές είναι απλές και ξεκάθαρες… Στη μεσαία στήλη απλά δημιουργείς μια νέα μακροεντολή ή επιλέγεις μια από τις υπάρχουσες - προφανώς αρχικά δεν υπάρχει καμία - και στη συνέχεια πρέπει πρώτα από όλα να δώσουμε ένα όνομα. Κατόπιν ανοίγουν οι επιλογές για το ποιες θα είναι οι συσκευές που θα καταγραφούν, πληκτρολόγιο ή/και ποντίκι, ποια θα είναι η καθυστέρηση μεταξύ των εντολών δηλαδή η καταγραφή πραγματικού χρόνου ή ενός προκαθορισμένου χρόνου που επιλέγουμε (εδώ - default - 50ms) ή καθόλου (0ms), και η επιλογή έναρξης καταγραφής (start recording), επάνω από την οποία υπάρχει και η επιλογή για το αν θα εμφανίζεται στη λίστα αναλυτικά η πίεση και η ελευθέρωση ή όχι για το κάθε κουμπί/εντολή. Τέλος αφού ξαναπατήσουμε την ίδια επιλογή που πλέον έχει μεταφερθεί στο τέλος της λίστας και έχει μετονομαστεί σε τέλος καταγραφής (stop recording) ανοίγουν δεξιά και οι τελευταίες επιλογές, του playback για το αν δηλαδή θα λειτουργεί μια φορά στο κάθε πάτημα του κουμπιού που έχει ανατεθεί η συγκεκριμένη μακροεντολή ή αν θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του πατήματος επαναλαμβανόμενα ή αν θα ξεκινάει με το πρώτο πάτημα και θα επαναλαμβάνεται μέχρι να το ξαναπατήσουμε και τέλος η ένδειξη για το αν έχει ανατεθεί κάπου αυτή η μακροεντολή, προφανώς για να μας αποτρέψει από την διαγραφή της, μιας και το πρόγραμμα δεν απαγορεύει να τη διαγράψουμε ακόμα και αν έχει ανατεθεί σε κουμπί, και φυσικά η επιλογή αποθήκευσης. Στην μακροεντολή βέβαια, όσον αφορά το ποντίκι ή κάποιο macro key του πληκτρολογίου, θα περάσει η αντίστοιχη ακολουθία ή η εντολή που υπάρχει καταχωρημένη στο κουμπί κατά τη στιγμή που δημιουργούμε την μακροεντολή και όχι ότι θα έκανε το αντίστοιχο κουμπί κατά την χρήση του, αν αυτό είναι διαφορετικό. Να σημειώσω εδώ ότι μπροστά από το όνομα της κάθε αποθηκευμένης μακροεντολής εμφανίζεται το σύμβολο του μέσου εισαγωγής, πληκτρολόγιο ή ποντίκι ή το γράμμα Μ σε κύκλο συμβολίζοντας την μίξη τους, αυτό όμως είναι εικονικό και αναφέρεται στις επιλογές (check box) των αντίστοιχων συσκευών (DEVICES) και όχι στην πραγματική ακολουθία. Αν δηλαδή για παράδειγμα καταγράψουμε μια μακροεντολή με συνδυασμό πληκτρολόγιου ή ποντικιού ή μόνο ποντικιού και έπειτα αφαιρέσουμε το ποντίκι αφήνοντας μόνο το πληκτρολόγιο, και φυσικά το αποθηκεύσουμε, η μακροεντολή κατά την εκτέλεσή της θα κάνει όλη την ακολουθία όλων των συσκευών που περιλαμβάνει παρόλο που θα έχει το σύμβολο του πληκτρολογίου. Θα περίμενε κανείς από ένα έξυπνο πρόγραμμα να απενεργοποιεί τις εντολές της απεπιλεγμένης συσκευής ή έστω να μην σου επιτρέπει να αφαιρέσεις το check από τη συσκευή εφόσον λαμβάνει μέρος. Στα προφίλ τώρα, έχουμε τη δυνατότητα δημιουργίας έως και πέντε, τα οποία καταχωρούνται κατευθείαν και μόνο στη συσκευή, στις πέντε συνολικά αντίστοιχες hardware θέσεις. Ως επικεφαλίδα έχουμε τον τίτλο YOUR PROFILES ακολουθούμενο από τον αριθμό των προφίλ που έχουμε δημιουργήσει και αυτών της συνολικής δυνατότητας, ξαναθυμίζω πέντε μόνο, και δύο εικονίδια/κουμπιά για διαγραφή ή εισαγωγή. Δεξιά στις επιλογές του κάθε προφίλ έχουμε τη δυνατότητα να του δώσουμε ένα τίτλο, να επιλέξουμε ένα εικονίδιο από μια λίστα 36 συνολικά εικονιδίων ή να εισάγουμε δικό μας από jpg, bmb ή png αρχείο, αρκεί να είναι κάτω των 2mb. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε ένα πρόγραμμα που θα ενεργοποιεί το προφίλ κατά την εκκίνηση του, να εξάγουμε το επιλεγμένο προφίλ για να το αποθηκεύσουμε σε xml ώστε να μπορούμε να το επανεισάγουμε αργότερα, να το αντιγράψουμε και τέλος να το επαναφέρουμε στις αρχικές του, εργοστασιακές θεωρητικά, ρυθμίσεις. Να σημειώσω πάντως πως αυτό το τελευταίο με την επαναφορά των ρυθμίσεων δεν λειτουργεί σωστά μιας και δεν τις επαναφέρει όλες, για παράδειγμα επαναφέρει όλα τα κουμπιά από την καρτέλα εκτός από τα δύο πλαϊνά που τα αφήνει σε ό,τι επιλογή υπήρχε, αλλά και στα settings αλλάζει μόνο τα DPI και το Polling Rate. Ομολογώ δεν καταλαβαίνω τη λογική, πιο πολύ σε bug μου κάνει. Εδώ βλέπετε την επιλογή ή εισαγωγή εικόνων για αντιστοίχιση στο κάθε προφίλ. Κάθε δημιουργία νέου προφίλ, ή εισαγωγή από τα αποθηκευμένα στο PC, το κατατάσσει τελευταίο στη λίστα χωρίς δυστυχώς τη δυνατότητα μεταβολής της θέσης του. Περνώντας στα εφέ φωτισμού έχουμε τις 6 παρακάτω περιπτώσεις και με συνολικά τη δυνατότητα να συγχρονιστούν σε όλα τα προφίλ ή/και σε όλες τις συσκευές. Off … σαφές. Static, με ενός χρώματος επιλογή για όλα τα led, από πλήρη γραφική παλέτα ή HEX τιμές ή RGB τιμές, και αποθήκευση 10 επιλογών, καθώς και 5 θέσεων φωτεινότητας. Color Wave, δηλαδή κύμα που περιστρέφεται με μόνες επιλογές τις 3 θέσεων ταχύτητα, 5 θέσεων φωτεινότητα και δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη κατεύθυνση. Breathing, με επιλογές ενός ή δύο χρωμάτων από την ίδια με επάνω παλέτα/HEX/RGB ή ουράνιο τόξο (Rainbow) και τις γνώστες επιλογές για ταχύτητα και φωτεινότητα 3ων και 5 θέσεων αντίστοιχα. Custom, με επιλογή της γνωστής παλέτας/HEX/RGB ξεχωριστά για το κάθε ένα από τα 6 συνολικά led που απαρτίζουν το οβάλ, συν την 5 θέσεων φωτεινότητα αλλά για όλα τα LED ταυτόχρονα. Και τέλος το Reactive όπου ανάβει για λίγο σε ένα επιλεγμένο χρώμα όλο το οβάλ κάθε φορά που πατάμε κάποιο από τα 6 κουμπιά του Makalu 67, δεν ανάβει όμως κατά την κίνηση της ρόδας. Η επιλογή του χρώματος γίνεται με την γνωστή παλέτα ή HEX ή RGB και η επιλογή της φωτεινότητας από μπάρα 5 θέσεων. Τώρα τα κουμπιά (Key Binding), έχουν και τα 6 δυνατότητα μεταβολής της λειτουργίας τους, αλλά με προειδοποίηση για το βασικό αριστερό κατά την επιλογή του, προς αποφυγή προβλημάτων. Με δυνατότητα διαγραφής για το κάθε κουμπί ή επαναφοράς έως και των 6, αν και δεν φαίνεται να λειτουργεί η διαγραφή τελικά. Έχουμε πάντως τα εξής. Default δηλαδή ότι προβλέπεται από το σύστημα για αυτό το κουμπί. Disable … δεν το διαγράφει από τη λίστα, απλά το απενεργοποιεί, θα είχε ενδεχομένως το ίδιο αποτέλεσμα αν λειτουργούσε η διαγραφή. OS Commands, με πρώτη επιλογή το Select OS Commands (μην το βάλετε, απλά διαγράφει το κουμπί από τη λίστα, μάλλον πάλι για bug πρόκειται) Run task manager, Run browser (υποθέτω του προεπιλεγμένου, ανοίγει και πεδίο για να βάλουμε url, αλλά τελικά δεν κάνει τίποτα) και τα Lock computer, Shutdown, Sleep και Hibernate, που ευτυχώς δουλεύουν. Run Program, με επιλογή του επιθυμητού προγράμματος, που όμως επίσης δεν δουλεύει. Run Macro, με επιλογή από τις macro που έχουμε φτιάξει, αυτό ευτυχώς δουλεύει. Media, με πρώτη επιλογή το Select Media Function που και πάλι δεν κάνει τίποτα και τα κλασικά Play/Pause, Stop, Previous track, Next track, Volume up, Volume down και Mute, και αυτά λειτουργούν. Keyboard Shortcuts, ότι κουμπί επιλέξουμε από το πληκτρολόγιο συμπεριλαμβανομένων των CTRL, SHIFT, ALT και WIN (Windows key) με check box επιλογή Mouse, με Select Mouse Function ως décor μόνο και τα Left button, Right button, Middle button, Forward, Backward, Scroll up, Scroll down, DPI + DPI -, Next profile, Previous profile, Brightness cycle και Effect cycle. Αυτά είναι όλα, άλλα δεν θα βρείτε - όσα από αυτά λειτουργούν δηλαδή. Και να μην ξεχάσω και εδώ έχουμε τη δυνατότητα συγχρονισμού σε όλα τα προφίλ, δεν ξέρω αν και που χρησιμεύει, αλλά υπάρχει. Και τέλος περνάμε στα Settings, τις ρυθμίσεις δηλαδή των επιδόσεων του Makalu 67 με πρώτη πρώτη την επιλογή ελέγχου και αναβάθμισης του firmware κάτω από το δεσπόζον Makalu 67 δεξιά από την τρέχουσα έκδοση του. Δεξιά τώρα όλο το παρακάτω πακέτο … Poling rate με επιλογές 125, 250, 500 και 1000 Sensitivity, αναφερόμενο στην ταχύτητα του κέρσορα και όχι, προφανώς, στα DPI, με 11 επιλογές παρακαλώ. Click speed, με 11 επιλογές επίσης για το πόσο γρήγορο θα είναι το διπλό κλικ. Button response time, σε ms (χιλιοστά του δευτερολέπτου) με επιλογές 2,4,6,8,10 και 12 που αφορούν το πόσο γρήγορα θα σταλθεί το click στο PC. Angle snapping, που προβλέπει την κίνηση του ποντικιού για να βελτιώσει την ομαλότητα της κίνησης σε κακές (μη σωστά καθρεπτίζουσες) επιφάνειες. Προσωπικά δεν μπόρεσα να παρατηρήσω βελτίωση κάπου, ούτε στις μετρήσεις, οπότε δεν ξέρω υπό ποιες συνθήκες βοηθάει. Lift-off distance, για μεγαλύτερη ή μικρότερη απόσταση από την επιφάνεια. Όντως στο High επιτρέπει να έχει μια λίγο μεγαλύτερη απόσταση - δεν καταλαβαίνω το λόγο, αλλά δουλεύει. Το δοκίμασα προσθέτοντας διάφορους αποστάτες και στο low δεν λειτουργούσε, εντυπωσιάστηκα ομολογώ. DPI levels, με από 1 έως 5 θέσεις και δυνατότητα από 100 DPI έως 19.000 DPI με βήμα των 50. Reset to factory default, που τα επαναφέρει όλα στα εργοστασιακά εκτός από τα Sensitivity και Click speed - θυμίζω το ξαναείδαμε αυτό το πρόβλημα στην καρτέλα των προφίλ. Και τον συγχρονισμό σε όλα τα προφίλ με check box επάνω δεξιά, για όποιον και άμα το χρειαστεί. OΚ, καλά αυτά, αν και ίσως όχι αρκετά, να δουλεύανε τουλάχιστον … Το software κολλάει και καθυστερεί σε διάφορες φάσεις και ιδιαίτερα αν προσπαθήσεις να κάνεις γρήγορα αλλαγές, ειδικά τότε οι αλλαγές μπερδεύονται συχνά μεταξύ τους ή και μεταξύ των προφίλ ή στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν καταχωρούνται. Επίσης κατά τις αλλαγές ή βάζοντας κάποιον χαρακτήρα που δεν του αρέσει στον τίτλο του υπό δημιουργία προφίλ, μπορεί να εξαφανιστεί από την οθόνη παραμένοντας παράλληλα στην taskbar, με μόνο τρόπο επαναφοράς το σκότωμα της εφαρμογής από τον task manager και το ξανά άνοιγμα της. Η αυτόματη αλλαγή προφίλ δουλεύει μόνο όταν ανοίξεις το αντίστοιχο πρόγραμμα και όχι όταν κινείσαι μεταξύ προγραμμάτων. Αν για παράδειγμα έχεις ενεργοποιήσει ένα προφίλ για το word, ένα για το excel, ένα για το notepad (σημειωματάριο ) και ένα για το calculator (αριθμομηχανή) τότε ανοίγοντας το word ενεργοποιείται το αντίστοιχο προφίλ, κατόπιν ανοίγοντας το excel ενεργοποιείται και πάλι το αντίστοιχο, αν όμως επιστρέψεις στο word τότε δεν συμβαίνει τίποτα, δηλαδή παραμένει στο excel προφίλ. Αν τώρα ξανά ανοίξεις ένα word τότε ενεργοποιείται το word προφίλ ανεξάρτητα αν το word είναι ήδη στο προσκήνιο ή όχι. Επίσης η αυτόματη ενεργοποίηση δεν λειτουργεί για όλα τα προγράμματα, π.χ ανοίγοντας το calculator (αριθμομηχανή) δεν συνέβη τίποτα ποτέ. Το Base Camp κλείνει τελείως με το X (το γνωστό σύμβολο κλεισίματος των εφαρμογών) και δεν υπάρχει τρόπος να παραμένει ενεργό εκτός του minimize, πάλι καλά με τόσα προβλήματα. Η αυτόματη μεταβολή προφίλ με κλειστό το Base Camp λειτουργεί σχετικά ικανοποιητικά, πάντα με τους περιορισμούς που προανέφερα, αλλά αν το έχουμε ανοικτό τότε καθυστερεί πάρα πολύ και αν προσπαθήσουμε να ανοίξουμε και σχετικά γρήγορα άλλο πρόγραμμα με αντίστοιχο αυτοματισμό πριν ολοκληρωθεί τότε μπερδεύονται οι ρυθμίσεις των προφίλ μεταξύ τους και χάνονται και κάποιες εξ αυτών, συνήθως κολλάει προσπαθώντας να ανοίξει πολλές φορές το τελευταίο προφίλ στη λίστα. Αν αφαιρέσουμε το Makalu 67 από το PC και το βάλουμε αργότερα ή μετά από επανεκκίνηση και ειδικότερα αν το έχουμε βάλει σε άλλο PC ενδιάμεσα τότε έχοντας ανοικτό το Base Camp συχνά χαλάνε κάποιες από τις ρυθμίσεις ή μπερδεύονται μεταξύ των προφίλ. Επίσης εξαφανίζεται η εικόνα από κάποια ή όλα τα προφίλ ή/και τα ονόματά τους. Αν μεταφέρουμε το Makalu 67 σε άλλο PC δεν λειτουργεί η αυτόματη μεταβολή προφίλ και αν ανοίξουμε και εκεί το Base Camp δεν φαίνεται όνομα, εικονίδιο και πρόγραμμα σε κανένα από τα προφίλ, πολλές φορές χαλάνε και άλλες ρυθμίσεις. Αν δοκιμάσεις να βάλεις 2 Makalu 67 ταυτόχρονα τότε το δεύτερο λειτουργεί μεν κανονικά σαν συσκευή αλλά δεν αναγνωρίζεται καθόλου από το Base Camp και αν αφαιρέσεις αυτό που βλέπει το Base Camp ούτε τότε αναγνωρίζει το άλλο. Για να το δει πρέπει να κλείσεις το Base Camp και να το ξανά ανοίξεις ή να αφαιρέσεις το Makalu 67 και να το ξαναβάλεις, με το όποιο ενδεχομένως αντίστοιχο μπάχαλο στις ρυθμίσεις. Γενικά αν έχεις 1 μόνο Makalu 67 σε ένα συγκεκριμένο PC, το ρυθμίσεις και κλείσεις τελείως το Base Camp μέχρι να χρειαστεί να αλλάξεις κάτι και να το ξανακλείσεις τότε μια χαρά, αρκεί να μην θέλεις αυτόματες μεταβολές στα προφίλ πέραν του ανοίγματος της εφαρμογής, και όχι πάντα. Θα ήθελα να κάνω και κάποιες προτάσεις βελτιώσεις όσων αφορά το Base Camp αλλά ας λειτουργήσει πρώτα σωστά και βλέπουμε, πολύ κρίμα πάντως … Αποτελέσματα Μετρήσεων α Μετρήσεων Μετρήσεις φυσικά είχαμε μόνο για το Makalu 67 που παρουσίασε γενικώς αρκετά καλές τιμές όπως βλέπουμε και στους παρακάτω πίνακες. Ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το Makalu 67 μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Το polling rate εμφανίζεται ως μια ευθεία γραμμή μιας και με εξαίρεση τα 995Hz στα 400 DPI και τα 998Hz στα 800 DPI ήταν πάντα καρφωμένο στα 1000Hz για όλες τις υπόλοιπες, αλλά και σε δειγματοληπτικό έλεγχο για τα 125Hz, 250Hz και 500 Hz εμφάνισε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά. Σχετικά καλή απόδοση είχε και στις τιμές των μετρήσεων για την ακρίβεια (Accuracy), αν και οι μετρήσεις αδικούν την αίσθηση κατά τη χρήση που ήταν πολύ καλύτερη. Αντίστοιχα και οι τιμές για την ομαλότητα (smoothness) δεν είναι κακές, παρουσιάζοντας μια λογική αύξηση όσο ανεβαίνουν τα DPI, και εδώ όμως η αίσθηση είναι αρκετά καλύτερη των τιμών. Εμπειρία Χρήσης Ξεκινώντας και πάλι από το Glacier, ομολογώ ότι μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Με διαστάσεις 900 x 400 είναι σε μέγεθος desk pad και όχι απλά mouse pad. Αντιολισθητικό προς το γραφείο και με μια από τις καλύτερες επιφάνειες κύλισης, αν όχι την καλύτερη, από όσα έχουν περάσει από τα χέρια μου. Άψογο ποιοτικά με πολύ μαλακιά ραφή και αρκετά καλή τιμή στα 29,99€ για το XL θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα. Πιστεύω ότι αποτελεί σαφώς αναβάθμιση θέτοντας εντόνως υποψηφιότητα μόνιμης εγκατάστασης στο γραφείο μου. Περνώντας στο Makalu 67, και εδώ έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Εργονομικό, πανάλαφρο, ακριβέστατο, με πραγματικά ανύπαρκτο καλώδιο και αρκετές ρυθμίσεις, εύκολα θα ικανοποιήσει τον χρήστη του. Στιβαρότατο και σταθερότατο με απίστευτη κύλιση αλλά και ακρίβεια δεν θα απογοητεύσει πουθενά, ένα πραγματικό εργαλείο, από hardware τουλάχιστον. Μόνη σημαντική ένσταση η αδυναμία αυτόματης μεταβολής προφίλ κατά την αλλαγή εφαρμογών στο προσκήνιο/παρασκήνιο αλλά και τα μόλις 5 συνολικά ενεργά προφίλ που προσωπικά δεν τα βρίσκω αρκετά. Αυτό που δυστυχώς ήταν απογοητευτικότατο χαλώντας ιδιαίτερως την όλη καλή εικόνα του Makalu 67 είναι το Base Camp. Πολύ αργό και ασταθές, με σχετικά περιορισμένες ρυθμίσεις, όταν και αν αυτές λειτουργούν, κρατάει σαφώς πίσω το Makalu 67 από το να αναδείξει τις δυνατότητες του. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες αστοχίες και στο firmware που αφορούν τους αυτοματισμούς και τον συγχρονισμό με τις μνήμες, δεν ξέρω, πάντως γενικώς επιεικώς απαράδεκτο λογισμικό. Επίλογος - Συμπεράσματα Αυτό που ομολογώ ότι πραγματικά εντυπωσιάζει στο Makalu 67 πέραν από το απίστευτο καλώδιο είναι η στιβαρότητα και η σταθερότητά του, συνέπεια προφανώς της ποιοτικής και προσεγμένης κατασκευής, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θα περίμενα από μια τόσο ελαφριά και διάτρητη κατασκευή. Δίνει μια αίσθηση σαν να είναι μασίφ, ακόμα και τα κινητά μέρη του, κουμπιά και ρόδα, κινούνται πολύ εύκολα μεν αλλά με ακρίβεια και όσο χρειάζεται. Αντίστοιχα καλός είναι και ο sensor με τα 19.000 DPI υπεραρκετά αλλά και τις ρυθμίσεις του ικανοποιητικές. Αυτό που θέλει πολλή δουλειά, ή ενδεχομένως από την αρχή, είναι το Base Camp και η συνεργασία του με το Makalu 67. Για το Glacier έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δεν του βρήκα γενικώς ψεγάδι και η τιμή, που δεν είναι κακή, σε κάθε περίπτωση τα αξίζει. Θα ήθελα πάντως να το δω και σε άλλα χρώματα στη ραφή και το λογότυπο και γιατί όχι και σε μια RGB έκδοση, αλλά σίγουρα όχι με το παρόν λογισμικό. Προς το παρόν και κατ’ επιλογή της MOUNTAIN η διάθεση των προϊόντων της γίνεται μόνο μέσω της σελίδας της στα 59,99€ για το Makalu 67 mouse και στα 14,99€ για την medium ή 29,99€ για την extra large έκδοση του Glacier mousepad. Makalu 67 Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. Ποιοτικά πλαστικά και συναρμολόγηση. 6 πλήκτρα πλήρως προγραμματιζόμενα. Μαλακοί ακριβείς και ποιοτικοί όλοι οι διακόπτες. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθός του. Glacier Επιφάνεια κύλισης. Διαστάσεις. Αδιάβροχο. Αντιολισθητικό σε σχέση με το γραφείο Προσοχή στη λεπτομέρεια και το φινίρισμα. Makalu 67 Απαράδεκτο πρόγραμμα ρυθμίσεων (Base Camp). Δεν αλλάζει προφίλ κατά την εναλλαγή εφαρμογών. Αδυναμία μεταβολής προφίλ αν συνδεθεί σε άλλο υπολογιστή. Glacier Θα το ήθελα και σε άλλα χρώματα ειδικά στη ραφή και το λογότυπο. Η βαθμολογία αφορά to Makalu 67 μιας και για το Glacier δεν έχω να πω τίποτα πέραν του σχεδόν άψογο.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την MOUNTAIN για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.
×
×
  • Create New...