Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ocz'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Ειδήσεις
    • Press Releases

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • VR Technology
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 150 results

  1. Το τελευταίο διάστημα είχαμε αρκετές εταιρίες να ανακοινώνουν οικονομικότερες σειρές M.2 SSDs με σύνδεση PCI Express και υποστήριξη για το πρωτόκολλο NVMe. Σε αυτές έρχεται τώρα να προστεθεί και η Toshiba με την νέα της σειρά RC100. Η διαφορά σε σχέση με άλλες περιπτώσεις που είδαμε πρόσφατα, είναι ότι οι νέοι SSDs της Toshiba έρχονται σε μορφή M.2 2242 (διαστάσεις 22 x 42 χιλιοστά), προσφέροντας μια λύση σε όσους δεν μπορούν να επιλέξουν M.2 2280 (διαστάσεις 22 x 80 χιλιοστά). Η νέα σειρά SSDs, της οποίας το πλήρες όνομα είναι Toshiba OCZ RC100, θα είναι διαθέσιμη σε χωρητικότητες των 120GB, 240GB και 480GB. Οι SSDs της σειράς συνδυάζουν controller της Toshiba, και μνήμη 64-layer, 3-bit-per-cell TLC (triple-level cell) BiCS FLASH της Toshiba, σε ένα και μόνο chip τύπου BGA. Με ένα και μόνο chip να αποτελεί βασικά όλον τον SSD, ο χώρος πάνω στο PCB που απαιτείται είναι ιδιαίτερα λίγος και αυτός είναι και ο βασικός λόγος που επέτρεψε στην Toshiba να υιοθετήσει την μορφή M.2. 2242, αντί για την συνήθη M.2 2280. Όσον αφορά τις επιδόσεις των νέων RC100, η Toshiba αναφέρει ταχύτητες οι οποίες φτάνουν τα 1600MB/sec σε ανάγνωση και 1100MB/sec σε εγγραφή, στην περίπτωση του μεγάλου μοντέλου των 480GB. Για το ίδιο αυτό μοντέλο οι επιδόσεις σε τυχαία προσπέλαση είναι 80000 και 95000 IOPS σε ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα. Όσον αφορά την αντοχή στον χρόνο και σε εγγραφές, η Toshiba δίνει 240TB TBW για το μοντέλο των 480GB. Όπως είναι αναμενόμενο, οι επιδόσεις και το TBW είναι χαμηλότερα στα μικρότερα μοντέλα. περισσότερα για τους RC100 μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Έχουν ήδη αναρτηθεί και reviews από γνωστές ιστοσελίδες, όπως το Anandtech, από όπου και ο παρακάτω πίνακας με τα specs και τις τιμές και το PCPerspective. Toshiba RC100 Series Specifications Comparison 120 GB 240 GB 480 GB Form Factor single-sided M.2 2242 B+M key Controller Toshiba unnamed Interface NVMe 1.2.1 PCIe 3.1 x2 DRAM None (HMB supported) NAND Toshiba 64L BiCS3 3D TLC Sequential Read 1350 MB/s 1600 MB/s 1600 MB/s Sequential Write 700 MB/s 1050 MB/s 1100 MB/s 4KB Random Read (QD32) 80k IOPS 130k IOPS 150k IOPS 4KB Random Write (QD32) 95k IOPS 110k IOPS 110k IOPS Active Power 3.2 W Idle Power (PCIe L1.2) 5 mW Endurance 60 TBW 0.45 DWPD 120 TBW 0.45 DWPD 240 TBW 0.45 DWPD Warranty 3 years MSRP $59.99 (50¢/GB) $79.99 (33¢/GB) $154.99 (32¢/GB) Οι νέοι Toshiba OCZ RC100 είναι άμεσα διαθέσιμοι στην Ευρωπαϊκή αγορά.
  2. Το TheLab.gr, επιδιώκοντας την αντικειμενική ενημέρωση των μελών του σε θέματα της καλπάζουσας τεχνολογίας των υπολογιστών, κατάφερε να αποσπάσει από την OCZ ένα δείγμα της νέας σειράς SSD. Ο λόγος για τον Vertex 3, έναν SSD που έρχεται να διεκδικήσει το στέμμα του προκατόχου του, Vertex 2, προσφέροντας αυξημένες ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής, μέσω του σχετικά καινούργιου προτύπου διαύλου δεδομένων SATA 3 6Gb/s. Θα καταφέρει άραγε να το αποσπάσει; Το δείγμα που μας εμπιστεύτηκαν παρουσιάζει σύμφωνα με την OCZ τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: Χαρακτηριστικά Vertex 3 Κωδικός VTX3-25SAT3-240G Χωρητικότητα 240GB Τύπος μνήμης MLC NAND Flash Πρότυπο διαύλου δεδομένων SATA III 6Gbps συμβατό με SATA II 3Gbps Υποστήριξη Trim Ναι Μέγεθος 2.5" Διαστάσεις 99.8 x 69.63 x 9.3mm Βάρος 77g Θερμ. Λειτουργίας 0°C ~ 55°C Θερμ. Αποθήκευσης -45°C ~ 85°C Κατανάλωση ισχύος 3W Active, 1.65W Idle Shock Resistant 1500G Υποστήριξη RAID Ναι MTBF 2000000 ώρες Εγγύηση κατασκευαστή 3 έτη Μέγιστος ρυθμός ανάγνωσης 550 MB/s Μέγιστος ρυθμός εγγραφής 520 MB/s Random Write 4KB (Aligned): 60000 IOPS [BREAK=Μια πρώτη γεύση] Τα παρακάτω στοιχεία μας τα παραχώρησε η ίδια η OCZ μαζί με το δείγμα. Να αναφέρουμε ότι η OCZ προσφέρει 4 μοντέλα στη σειρά των ssd με SATA3 σύνδεση (Vertex, Vertex Max IOPS, Agility και Solid) τα οποία έρχονται να καλύψουν διαφορετικά επίπεδα επιδόσεων και κόστους. Επιδόσεις Ταχύτητα μέγιστης ανάγνωσης: 550ΜΒ/s Ταχύτητα μέγιστης εγγραφής: 525ΜΒ/s 4KB Random Write (alighend): Εως 60000 IOPS *Σε σύστημα εξοπλισμένο με Intel Sandy Bridge το οποίο προτείνεται για την πλήρη ανάδειξη των δυνατοτήτων του δίσκου Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά SATA III / 6Gbps Ενσωματώνει τον ελεγκτή SandForce 2281 Ενισχυμένες δυνατότητες BCH ECC Υποστηρίζει SATA-7 Security Erase Αποδοτικός Write Amplification Factor μικρότερος από 1 (4Κ database transfer workload) Σημαντικά αυξημένες επιδόσεις σε σχέση με τη προηγούμενη γενιά Λύση εμπορικής χρήσης που προσφέρει 2Χnm MLC NAND Flash μνήμη σε εξαιρετική αναλογία επιδόσεων-κόστους MTBF: 2000000 ώρες Εγγύηση 3 χρόνων [BREAK=Στο εσωτερικό του Vertex 3] Ο Vertex 3 κατασκευαστικά μοιάζει σαν κάθε άλλο SSD. Το περίβλημά του είναι μεταλλικό ενώ αφαιρώντας τις 4 βίδες στο κάτω μέρος του αποκτούμε πρόσβαση στην PCB που φιλοξενεί τις 16 Micron MLC μνήμες των 16GB έκαστη (29F128G08CFAAB) και τον νέο ελεγκτή SandForce SF-2281VA1-SDC-ES. Από το σύνολο των 256GB μόνο τα 240GB είναι διαθέσιμα στον τελικό χρήστη, με τα υπόλοιπα να παραχωρούνται στον ελεγκτή για wear-leveling. [BREAK=Συστήματα δοκιμής] Για το νέο μέλος της οικογένειας των SSD ετοιμάσαμε μια ιδιαίτερη επιτροπή υποδοχής όσον αφορά στα συστήματα που θα εκτελέσουν τις μετρήσεις. Έτσι λοιπόν ετοιμάσαμε 4 διαφορετικά συστήματα, ένα εκ των οποίων θα μπορούσε να είναι και το δικό σας! Σύστημα δοκιμών 1:ASUS Η67 Μνήμη: 2x2GB DDR3 Corsair Το κύριο σύστημα δοκιμών. Βασίζεται στο H67 chipset και την αρχιτεκτονική Sandy Bridge, η οποία προτείνεται από την OCZ για την επίτευξη των μέγιστων επιδόσεων του Vertex 3. Η υποστήριξη SATA3 που προσφέρει μέσω του ICH10 εκτοξεύει τις επιδόσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα συστήματα δοκιμών, αναδεικνύοντας την νικητή στις επιδόσεις του παρόντος review. Σύστημα δοκιμών 2:INTEL Χ58 EVGA SLI3 Μνήμη: 2x2GB DDR3 Corsair Dominator Μια αξιοπρεπέστατη μητρική που προσφέρει υποστήριξη SATA3 μέσω του ελεγκτή της MARVELL 91ΧΧ. Ο συγκεκριμένος ελεγκτής αποδοκιμάστηκε για τις σχετικά χαμηλές επιδόσεις που παρουσιάζει σε σχέση με αυτόν της Intel. Σύστημα δοκιμών 3: MSI 770-C45 Μνήμη: 2x2GB DDR3 A-Data και 2x1GB DDR3 Transcend Η συγκεκριμένη μητρική είναι η φτηνή λύση της MSI στην AM3 πλατφόρμα μέσω του AMD770 chipset. Δε διαθέτει sata3 6Gbps οπότε θα δοκιμάσουμε τον SSD σε λειτουργία συμβατότητας με το SATA2 3Gbps Σύστημα δοκιμών 4: MSI 770-C45 + ASROCK SATA3 PCIE X1 Το ίδιο σύστημα με το 3ο. Σε αυτή τη περίπτωση όμως εμπιστευτήκαμε άδοξα τη λύση της ASROCK που υπόσχεται ταχύτητες SATA3 6Gbps μέσω κάρτας επέκτασης διαύλου pcie x1. Η συγκεκριμένη κάρτα φέρει τον ελεγκτή MARVELL 9128. [BREAK=Αποτελέσματα προγραμμάτων 1/4] Ακολουθεί ένας πίνακας με το σύνολο των αποτελεσμάτων για το 1ο σύστημα δοκιμών που βασίζεται στο H67: CrystalDiskMark H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Sequential 501.5 294.2 484.5 293.2 512k 494.5 293.7 426.3 288.6 4k 33.96 89.46 34.27 83.88 4kQD32 193.5 196 195.3 251.5 HDTune 4.60 H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS Read (MB/s) Read (MB/s) Minimum 200.1 299.1 Maximum 376.9 403.6 Av. 346.1 372.8 Access Time 0.052ms 0.033ms Burst Rate 358 399.4 HDTune 4.60 IOPS Test 1 H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned (MB/s) Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 18727 0.053 4.21 9144 4 kb 17621 0.056 0.769 68834 64 kb 5726 0.174 0.753 357898 1 MB 482 2.074 16.253 482027 Random 553 1.807 389.377 280723 HDTune 4.60 IOPS Test 2 Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 9719 0.102 4.461 4.746 4 kb 18892 0.052 1.412 73.799 64 kb 5049 0.198 0.927 315.564 1 MB 450 2.221 66.209 450.23 Random 835 1.197 5.934 423.755 HDTach H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned (MB/s) Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Average Read 382.8 378.6 Burst Read 407.5 382.2 AS SSD H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Seq 488.64 247.21 502.96 281.11 4K 19.03 71.69 21.86 66.35 4K-64Thrd 187.85 219.86 181.64 224.31 Acc. Time - 0.253ms - 0.241 Score 255 316 835 319 HDTune Write Test ATTO Disk Benchmark [BREAK=Αποτελέσματα προγραμμάτων 2/4] Πως συμπεριφέρεται όμως ο Vertex 3 στα υπόλοιπα συστήματα δοκιμών; Αναφέρουμε ότι τα ακόλουθα αποτελέσματα μετρήσεων έγιναν με το λειτουργικό σύστημα εγκατεστημένο στον SSD (φρέσκια εγκατάσταση), ο οποίος λειτουργεί σε AHCI mode, με το καλύτερο πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA που μπορεί να προσφέρει το εκάστοτε σύστημα. Οι οδηγοί των ελεγκτών SATA είναι κάθε φορά οι προτεινόμενοι από το κατασκευαστή για κάθε σύστημα. http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CrystalDiskMark_Read.sw http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CrystalDiskMark_Write.swf Εντυπωσιακά τα αποτελέσματα των δοκιμών στον νέο SSD της OCZ, με τη ταχύτητα ανάγνωσης να εντοπίζονται κοντά στα 500ΜΒ/s και τη ταχύτητα εγγραφής να φλερτάρει με τα 300ΜΒ/s, αρκετά χαμηλότερα δυστυχώς από τις προδιαγραφές. Παρόλ' αυτά η γενικότερη εικόνα που παρουσιάζει ο Vertex 3 είναι κατά πολύ ανώτερη των υπολοίπων SSD προηγούμενης γενιάς, όπως για παράδειγμα ο Vertex 2. Αποτελέσματα προγραμμάτων 3/4 http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTach.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune460.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune_Access.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune460_IOPS_Oper.swf Ανεβασμένες επιδόσεις και στα IOPS αλλά πολύ χαμηλότερες από αυτές που υπόσχονται οι προδιαγραφές ακόμα και στο δυνατό μας σύστημα. Εκτός των άλλων παρατηρούμε επίσης τη συμπεριφορά ενός συστήματος με SATA2. Ίσως οι επιδόσεις να μην συγκρίνονται με αυτές ενός Sandy Bridge συστήματος και το παλαιότερο πρωτόκολλο να περιορίζει τις δυνατότητες του δίσκου, εντούτοις είναι ικανό να μας προσφέρει μια ασύγκριτη εμπειρία χρήσης υπολογιστή. Το σύστημα που εξοπλίστηκε με την κάρτα της ASROCK ,η οποία επιτρέπει σύνδεση SATA3 μέσω pcie x1 διαύλου, δε κατάφερε να προσφέρει επιδόσεις ανώτερες το συστήματος που λειτουργεί με τον Vertex 3 σε λειτουργία συμβατότητας SATA2. Μάλιστα οι επιδόσεις είναι κατώτερες, καθιστώντας έτσι την αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος λανθασμένη απόφαση. Η εν λόγω κάρτα δεν παραδίδει όσα υπόσχεται είτε λόγω κακής κατασκευής είτε λόγω συμβατότητας, χωρίς η εταιρία να αναφέρει κάτι σχετικά με αυτό. Αποτελέσματα προγραμμάτων 4/4 Πόσο όμως αξίζει ο νέος Vertex 3 απέναντι στον παλιό σας SSD. Ας δούμε πως αξιολογούν τα προγράμματα τον εν λόγω SSD σε σύνδεση SATA2 και SATA3 απέναντι στο βετεράνο X25M της Intel. http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD_X25vsVer3_read.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD_X25vsVer3_write.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CDM_X25vsVer3_read.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CDM_X25vsVer3_write.swf Καθόλου άσχημα. Ακόμα και στο παλιό πρωτόκολλο SATA2, ο Vertex 3 μας προσφέρει αυξημένες επιδόσεις, ιδιαίτερα στη ταχύτητα εγγραφών. Βέβαια στο H67 σύστημα παραμένει ασυναγώνιστος. [BREAK=Συμπεριφορά του υλικού] Ιδιαίτερα εντυπωσιακές οι επιδόσεις του εν λόγω SSD σε ταχύτητα και χρόνο προσπέλασης. Η τεχνολογία όμως των Solid State Disks υποσχέθηκε στους χρήστες βελτιωμένη ενεργειακή συμπεριφορά και χαμηλότερες θερμοκρασίες λειτουργίας από τους συμβατικούς HDD. Ας εξετάσουμε λοιπόν αν παραδίδει όσα υπόσχεται: __________IDLE_____________________READ____________________WRITE__________ Για ποιο λόγο όμως εξετάζουμε την κατανάλωση ενός SSD; Οι περισσότεροι από μας διαθέτουμε συστήματα που τροφοδοτούνται από ισχυρά τροφοδοτικά, τα οποία σίγουρα δε πρόκειται να "γονατίσουν" επειδή προσθέσαμε έναν SSD στο σύστημά μας. __________IDLE_____________________READ____________________WRITE__________ Παρόλ' αυτά, ορισμένοι χρήστες ενδεχομένως να αγοράσουν κάποιον SSD ώστε να εξοπλίσουν το laptop τους και να τους ενδιαφέρει η κατανάλωση αυτού από πλευράς αυτονομίας της ενσωματωμένης μπαταρίας. Όπως είναι εμφανές με 323mA σε idle, 437mA σε read και 727mA σε write μετρημένα στη γραμμή των +5Volt -στη γραμμή των +12Volt δεν σημειώθηκε κατανάλωση-, το συγκεκριμένο προϊόν καταναλώνει 1,6W, 2,2W και 3,6W αντίστοιχα. Συγκριτικά αναφέρουμε ότι ένας μέσος συμβατικός HDD καταναλώνει 4-7W σε κατάσταση αναμονής και 6-10W όταν εκτελεί εργασίες ανάγνωσης και εγγραφής. Χαμηλής κατανάλωσης σε γενικές γραμμές, ξεφεύγοντας ελάχιστα στη μέγιστη κατανάλωση, σίγουρα ο SSD δε θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα κατανάλωσης από τον επεξεργαστή ή την κάρτα γραφικών. Στο θέμα της θερμοκρασίας, ο SSD επιβεβαιώνει τη φήμη του. Διατηρώντας σταθερά τη θερμοκρασία των 25°C, όσο δηλαδή και η θερμοκρασία χώρου στο εσωτερικό του κουτιού, αποτελεί το πιο ψυχρό εξάρτημα υψηλών επιδόσεων σε ένα σύγχρονο σύστημα. [BREAK=Προσωπικές εντυπώσεις] Είναι δεδομένο ότι η τεχνολογία του Solid State Disk μας έχει εντυπωσιάσει με τις δυνατότητες που παρουσιάζει και την εμπειρία χρήσης ενός προσωπικού υπολογιστή που προσφέρει. Λίγες ώρες χρήσης ενός υπολογιστή που έχει εξοπλιστεί με εναν SSD δίσκο αρκούν για να μας ανοίξουν την όρεξη και για να αποφεύγουμε τη χρήση οποιουδήποτε άλλου υπολογιστή χρησιμοποιεί κλασικό μηχανικό δίσκο για το λειτουργικό του σύστημα. Ο χρόνος εκκίνησης του συστήματος της τάξης των 18 δευτερολέπτων δημιουργεί μια ευχάριστη πρώτη επαφή με το σύστημά μας που μας προδιαθέτει θετικά για το υπόλοιπο της εργασίας μας. Η εμπειρία δε περιορίζεται μόνο στην εκκίνηση του λειτουργικού συστήματος, η οποία κυριολεκτικά φαντάζει πλέον στιγμιαία, αλλά και στη χρήση απαιτητικών προγραμμάτων τα οποία επωφελούνται από τις ταχύτητες και τον ελάχιστο χρόνο προσπέλασης (access time) ενός SSD. Απαιτητικά προγράμματα επεξεργασίας κειμένου, εικόνας και ήχου όπως τα Adobe PhotoShop, Adobe After Effects, Microsoft Word κτλ ανοίγουν σε ελάχιστο χρόνο, ενώ όλες τους οι λειτουργίες διεκπεραιώνονται σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Ακόμα και το αγαπημένο σας παιχνίδι μπορεί να επωφεληθεί από έναν SSD, καθώς οι χρόνοι φόρτωσης (loading) μειώνονται δραματικά, ενώ εξαλείφεται το φαινόμενο της καθυστέρησης στη φόρτωση textures. Ο OCZ Vertex 3 κάνει ένα βήμα παραπάνω. Βελτιώνει την εμπειρία του SSD, αυξάνοντας τις ταχύτητες εγγραφής και ανάγνωσης και μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε το πρωτόκολλo SATA 3 6Gbps της μητρικής μας. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι ο Vertex 3 είναι ένας πολλά υποσχόμενος δίσκος, που παρουσιάζει λειτουργικά χαρακτηριστικά πολύ κοντά στα ονομαστικά του και τα οποία δικαιολογούν τη χρήση του SATA 3 διαύλου. Αν πάλι δε διαθέτετε το νέο SATA πρωτόκολλο, τότε μπορείτε να εκμεταλλευτείτε πλήρως τη ταχύτητα του παλαιότερου πρωτοκόλλου με το εν λόγω προϊόν. Είναι όμως σίγουρο ότι η OCZ μας έδωσε έναν λόγο να εξοπλίσουμε το σύστημά μας με μια μητρική που θα φέρει κάποιον ελεγκτή για SATA3. [BREAK=Τελικά συμπεράσματα] Σε γενικές γραμμές ο SSD OCZ Vertex 3 της εταιρίας OCZ πρόκειται για ένα προϊόν που κατά τη προσωπική εκτίμηση του reviewer θα ταράξει τα νερά της καταναλωτικής αγοράς των προσωπικών υπολογιστών. Είναι ο γρηγορότερος SSD που έχει περάσει από το TheLab.gr τη στιγμή της δημοσίευσης και ίσως ο καλύτερος προς το παρόν που θα μπορούσε να αποκτήσει κανείς με αυτά τα χαρακτηριστικά. Η OCZ απέδειξε ότι το νέο πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA III μπορεί να αξιοποιηθεί, προσφέροντας ένα προϊόν που κινείται απειλητικά προς τον κορεσμό των 6Gbps. Θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι παραλαμβάνει επάξια τα ηνία του προκατόχου του Vertex 2, διατηρώντας τη φήμη του ονόματος της σειράς SSD. Πλεονεκτήματα Σύνδεση SATA3 που αξιοποιείται (σε αντίθεση με άλλα προϊόντα) Αυξημένες επιδόσεις σε ανάγνωση και εγγραφή Ανθεκτική κατασκευή Διάθεση μοντέλων σειράς με μεγάλες χωρητικότητες (120GB,240GB,480GB) Μειονεκτήματα Υψηλή τιμή, παραμένουμε ακόμα στα περίπου 2€/GB Θα θέλαμε μοντέλα μικρότερης χωρητικότητας (60-80GB) στην ίδια σειρά Ελαφρώς αυξημένη κατανάλωση σε σχέση με τις προδιαγραφές Τα IOPS και η ταχύτητα εγγραφής των προδιαγραφών δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές μετρήσεις Ευχαριστούμε την OCZ για τη παραχώρηση του δείγματος καθώς και τον Alexis2044 για τα επιπλέον συστήματα δοκιμών. Το μοντέλο Vertex 3 των 240GB βρέθηκε στην ελληνική αγορά στη τιμή των 471€. Παπαδόπουλος Μιλτιάδης-Αλέξιος
  3. Σφίξαν οι ζέστες, τα πορτοφόλια ακόμα περισσότερο, όμως το Thelab.gr συνεχίζει την αξιολόγηση των ηλεκτρονικών προϊόντων της διεθνούς αγοράς. Αυτή τη φορά εξετάζουμε έναν ακόμα SSD από την OCZ, ονόματι IBIS. Σύμφωνα με τη κατασκευάστρια εταιρία, το πρότυπο HSDL που χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο προϊόν έρχεται να προσφέρει λύση στο I/O bottleneck, το οποίο κατά τα λεγόμενα της OCZ θα προκαλέσει προβλήματα στο μέλλον. Τι όμως μας υπόσχεται αυτή τη φορά η OCZ; Χαρακτηριστικά IBIS Κωδικός OCZ3HSD1IBS1-240G Χωρητικότητα 240GB Τύπος μνήμης MLC NAND Flash Πρότυπο διαύλου δεδομένων OCZ High Speed Data Link (HSDL) interface 1.0 (10Gbps) Υποστήριξη Trim Όχι Μέγεθος 3.5" Διαστάσεις 146 (L) x 101.6 (W) x 25.4mm (H) Βάρος 339g Θερμ. Λειτουργίας 0°C ~ 70°C Θερμ. Αποθήκευσης -45°C ~ 85°C Κατανάλωση ισχύος 6.6 Watts Idle, 9.5 Watts Active Shock Resistant 1500G Λειτουργία RAID RAID 0 εκ κατασκευής MTBF 2000000 ώρες Εγγύηση κατασκευαστή 3 έτη Μέγιστος ρυθμός ανάγνωσης 740MB/s Μέγιστος ρυθμός εγγραφής 720MB/s Sustained Write: 600MB/s Random Write 4KB (Aligned): 125,000 IOPS [BREAK=Συσκευασία] Λένε ότι δεν πρέπει να κρίνεις από το περιτύλιγμα. Έχουμε συνηθίσει τους SSD να έρχονται σε μικρά κουτάκια, λίγο πιο μεγάλα από το μέγεθος του ίδιου του δίσκου. Ο IBIS αποτελεί μια λαμπρή εξαίρεση καθώς έρχεται σε ευμεγέθες κουτί, το οποίο προστατεύει ικανοποιητικά τον δίσκο και τα συνοδευτικά του. Άλλωστε ο ίδιος ο δίσκος είναι μεγάλος, 3.5". Στο εξωτερικό αναγράφονται ως συνήθως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως καινοτομίες (HSDL), χωρητικότητα (240GB), συγκριτικά διαγράμματα κτλ. Στη συσκευασία περιέχονται ο SSD, το καλώδιο HSDL, η κάρτα διεπαφής HSDL, ένας ενδεικτικός οδηγός εγκατάστασης και ένα αυτοκόλλητο. Όλα τακτοποιημένα και καλά προστατευμένα από το αφρώδες υλικό αποθήκευσης. [BREAK=Στο εσωτερικό του IBIS] Για να δούμε όμως τι κρύβει ο IBIS στο εσωτερικό του, αφού βέβαια παραβιάσουμε τις 2 σφραγίδες εγγύησης. Το περίβλημα είναι μεταλλικό, 3.5" όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ώστε να μην συναντήσουμε προβλήματα τοποθέτησής του σε υπολογιστές που δε διαθέτουν δυνατότητες στήριξης 2.5" SSD. Σίγουρα ο συγκεκριμένος SSD δεν αποτελεί λύση αποθήκευσης για το φορητό σας υπολογιστή. Πολύ στριμωγμένα τα πράγματα στο εσωτερικό. Υπάρχουν 2 διακριτοί SSD με το δικό τους ξεχωριστό ελεγκτή SandForce SF-1222TA 3-SBH P4U1747, σε διάταξη RAID 0. Η ένωσή τους γίνεται μέσω μιας μικρής κάρτας, στην οποία τοποθετούνται κάθετα και εν τέλει κουμπώνουν πάνω στη κύρια κάρτα που φιλοξενεί και τον οδηγό HSDL. Η συνολική χωρητικότητα αγγίζει τα 240GB, ενώ προσφέρονται μοντέλα από 100-960GB. Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, οι 2 SSD προέρχονται από την κοινή γραμμή παραγωγής του εργοστασίου. Με άλλα λόγια, θα μπορούσε κάποιος να τους τοποθετήσει ξεχωριστά σαν απλούς SSD, οι υποδοχές είναι έτοιμες! Διακρίνουμε τον ελεγκτή Sata ΙΙ Silicone Image Steelvine Sil3124ACBHU και τον οδηγό HSDL PI7C9X130DNDE (ο οποίος μετατρέπει το δίαυλο PCIe στον PCIX, επέκταση του παλιού PCI και χωρητικότητας 1064 MB/s). Η καρτούλα που συνδέει τους 2 SSD με την κεντρική κάρτα θυμίζει έντονα riser κάρτα. Τίποτα το ιδιαίτερο πάνω της, απλώς αναδιαμορφώνει το χαλκοδιάδρομο και αλλάζει υποδοχές. [BREAK=Κύκλωμα διασύνδεσης] Ο IBIS δεν είναι ένας κοινός SSD που θα συνδεθεί στις SATAII ή SATAIII υποδοχές της μητρικής μας. Απαιτεί την εγκατάσταση δικιάς του διακριτής κάρτας υποστήριξης, διαύλου pci-e x4, πάνω στην οποία συνδέεται το καλώδιο HSDL. Η συγκεκριμένη κάρτα μπορεί να τοποθετηθεί σε pci-e x4 (σπάνια θύρα), x8 ή x16 (συνήθως 1-3 εξτρά διαθέσιμες), όπως και ορίζει το πρότυπο pci-express, επιτρέποντας θεωρητικές ταχύτητες μέχρι 16Gbit/s. Το καλώδιο θυμίζει έντονα καλώδιο SATA, όμως η υποδοχή του διαφέρει για να μας αποτρέψει από κάποια εσφαλμένη σύνδεση που ενδεχομένως να βλάψει τον SSD. Το καλώδιο έρχεται sleevαρισμένο σε μαύρο χρώμα, ενώ κάποιος μπορεί πολύ εύκολα να διακρίνει τα διακριτά καλώδια που διατρέχουν το εσωτερικό του. Ο λόγος που τα καλώδια αφέθηκαν χωρίς ενιαία πλαστική μόνωση είναι η ευλυγισία του καλωδίου. [BREAK=HSDL] Καινούργιο πρότυπο διασύνδεσης; Θα χρειαστεί να αλλάξω πάλι μητρική; Όπως φάνηκε όχι, απλώς θα χρειαστεί να τοποθετήσουμε μια κάρτα που επιτρέπει τη χρήση αυτού του προτύπου, μια κάρτα που φυσικά την παρέχει η OCZ. Το HSDL (High Speed Data Link) αποτελεί λύση στο πρόβλημα του bottleneck των SSD από τα κοινά interfaces (SATAII, SATAIII), σύμφωνα με την OCZ. Πως λειτουργεί το HSDL; Το πρότυπο HSDL αξιοποιεί τα χαρακτηριστικά του PCI-Express, όπως η 8/10b (μελλοντικά 128/130b) κωδικοποίηση και ομαδοποίηση των καναλιών (bonding), μαζί με μια τροποποιημένη φυσική αρχιτεκτονική ώστε να παραδώσει ταχύτητες συγκρινόμενες με αυτές της PCIe διεπαφής σε μια πολυκάναλη διασύνδεση με πρόσθετα χαρακτηριστικά ειδικά για αποθήκευση δεδομένων. Κάθε κανάλι του HSDL interface αποτελείται από οκτώ ζεύγη LVDS (Low-voltage differential signaling, διαφορική σηματοδότηση χαμηλής τάσης) και συνδέεται με τέσσερις ελεύθερες PCIe λωρίδες (PCIe x4). Τη σηματοδότηση μέσω ενσύρματης σύνδεσης διαχειρίζεται ένα εξειδικευμένο λογικό ολοκληρωμένο που τοποθετείται και στις 2 άκρες και λειτουργεί ως οδηγός σήματος, απομονωτής προσωρινής αποθήκευσης (buffer), και στην περίπτωση των περισσότερων του ενός HSDL καναλιών, ως πολυπλέκτης/αποπολυπλέκτης. Αυτό επιτρέπει έως και τέσσερα κανάλια να χρησιμοποιηθούν και στα δύο άκρα μιας HSDL σύνδεσης (δηλαδή, ένας HSDL δίσκο με δύο κανάλια μπορεί να συνδεθεί μέσω του πολυπλέκτη/αποπολυπλέκτη ώστε να ενεργεί ως μία ενιαία, εξαιρετικά ευρείας ρυθμαπόδοσης διεπαφή που αντιστοιχεί σε οκτώ PCIe λωρίδες ). Το HSDL είναι ένα ανοικτό πρότυπο. Δεν υπάρχει κόστος για την άδεια του HSDL interface. Η OCZ θεωρεί ότι το HSDL θα υιοθετηθεί και από άλλους και κλείνει συμφωνίες προς αυτή τη κατεύθυνση. Εν τω μεταξύ, οι χρήστες που επιλέγουν το συγκεκριμένο πρότυπο δε χρειάζονται τίποτα περισσότερο από αυτά που περιέχει το κουτί του προϊόντος, όπως είδαμε. Εκτός από την απλή κάρτα HSDL που ήρθε με το δείγμα μας, υπάρχει και μια τετραπλή κάρτα HSDL η οποία δύναται να υποστηρίξει μέχρι τέσσερις δίσκους (οι οποίοι μπορούν στη συνέχεια να συνδυαστούν σε ένα ενιαίο λογικό χώρο αποθήκευσης (volume) μέσω λογισμικού RAID και μελλοντικά μέσω RAID διακριτού υλικού), έτσι ώστε οι χρήστες να μην δεσμεύουν πολλαπλές PCIe θύρες και να έχουν την ελευθερία να ρυθμίσουν κατάλληλα το σύστημά τους. [BREAK=Επιδόσεις] Ας δούμε όμως τι λένε τα νούμερα, μέσω των διαφόρων γνωστών προγραμμάτων μέτρησης. Ο OCZ IBIS SSD δοκιμάστηκε στη μητρική X58, πάνω στην οποία βασίσαμε το τελευταίο review του OCZ Vertex 3. Συνεπώς μας φάνηκε σωστό να παραθέσουμε τα αποτελέσματα του Vertex 3 που βασίζεται στο πρότυπο SATA III μαζί με τα αποτελέσματα του IBIS που βασίζεται στο πρότυπο HSDL-pcie, ώστε να φανούν οι τελικές επιδόσεις των προτύπων. Αναφέρουμε ότι οι χωρητικότητες των 2 SSD είναι ίδιες. CrystalDiskMark H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Sequential 501.5 294.2 626.9 348.9 512k 494.5 293.7 436.8 283.8 4k 33.96 89.46 29.3 77.14 4kQD32 193.5 196 447 329.2 HDTune 4.60 H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Read (MB/s) Minimum 200.1 2.4 Maximum 376.9 413.4 Av. 346.1 268.1 Access Time 0.052ms 0.076ms Burst Rate 358 214.6 HDTune 4.60 IOPS H67-Vertex 3 Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 18727 0.053ms 4.21ms 9144 4 kb 17621 0.056ms 0.769ms 68834 64 kb 5726 0.174ms 0.753ms 357898 1 MB 482 2.074ms 16.253ms 482027 Random 553 1.807ms 389.377ms 280723 HDTune 4.60 IOPS X58-IBIS Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 23327 0.042ms 0.202ms 11.391 4 kb 19686 0.050ms 0.646sms 76.899 64 kb 4633 0.215ms 0.866ms 289.609 1 MB 657 1.521ms 2.180ms 657.285 Random 717 1.393ms 108.114ms 364.073 HDTach H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Average Read 382.8 313.5 Burst Read 407.5 483 AS SSD H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Seq 488.64 247.21 642.33 352.53 4K 19.03 71.69 27.45 60.93 4K-64Thrd 187.85 219.86 458.22 303.87 Acc. Time - 0.253ms 0.058ms 0.247ms Score 255 316 550 400 Να σημειώσουμε ότι τα παραπάνω νούμερα αντιστοιχούν σε δοκιμές με καινούργια εγκατάσταση του λειτουργικού συστήματος. Όπως φαίνεται από το ακόλουθο διάγραμμα, οι επιδόσεις του SSD φθίνουν καθώς το σύστημα λειτουργεί υπό κανονικές συνθήκες χρήσης. Στη 2η σειρά μετρήσεων, το σύστημα αφέθηκε σε αναμονή (idle) για 1 ώρα. http://www.thelab.gr/images/reviews/ibis/CrystalDiskMark.swf [BREAK=Τελικά συμπεράσματα] Είναι πλέον δεδομένο ότι έχουμε ξεπεράσει τις αντοχές του πρωτοκόλλου SATAII. Ο vertex 3 μας το υπέδειξε και ο IBIS το επιβεβαιώνει. Η αγορά όμως του IBIS απευθύνεται κυρίως σε σκληροπυρηνικούς χρήστες, οι οποίοι αξιοποιούν μια RAID 0 λύση και πιθανώς να σκοπεύουν προς μια μελλοντική προσθήκη άλλων HSDL δίσκων, για ακόμα καλύτερες επιδόσεις. Σίγουρα ο IRIS θέτει ακόμα πιο ψηλά τον πήχη των επιδόσεων, αλλά η διαφορά αυτή δεν δικαιολογεί το επιπλέον κόστος που θα κληθεί να καλύψει ο μέσος χρήστης. Εντούτοις, η σειρά HSDL δίσκων από την OCZ δείχνει πολλά υποσχόμενη. Πλεονεκτήματα Μεγάλη ποικιλία σε χωρητικότητες Στήριξη 3.5" (μέγιστη συμβατότητα, αποφεύγουμε το bracket στήριξης) Αυξημένες επιδόσεις σε εγγραφή και ανάγνωση Ανθεκτική κατασκευή Αξιοποίηση RAID 0 σχεδιασμού σε SATA2 δίσκους Μειονεκτήματα Απουσία Trim Ενδείξεις πτώσης επιδόσεων στιγμιαία και σταδιακά με τη χρήση Υψηλή τιμή Δέσμευση διαύλου pcie x4 Ευχαριστούμε την OCZ για τη προσωρινή παραχώρηση του δείγματος. Το προϊόν βρέθηκε στην ελληνική αγορά στη τιμή των 590€. Παπαδόπουλος Μιλτιάδης-Αλέξιος
  4. Έχει περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο review που έκανα για SSD (Vertex 2). Από τότε είχαμε αρκετές ανανεώσεις μοντέλων και νέες εισόδους στον χώρο, η σημαντικότερη των οποίων ήταν ο καταιγισμός των solid state disks με πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA3 (γνωστό και ως SATA600). Το νέο πρωτόκολλο δεν προσφέρει τίποτα το επαναστατικό από άποψη νέων τεχνολογιών, αλλά προσφέρει διπλάσιο bandwidth από αυτό της προηγούμενης γενιάς, πηγαίνοντάς το από τα 300Mb/sec στα 600Mb/sec. Για πολύ καιρό η μοναδική επιλογή ήταν ο C300 της Crucial και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είχε βγάλει ακόμα η Intel chipset με native ελεγκτή SATA3. Κυκλοφόρησε όμως η πλατφόρμα Sandy Bridge και κατά συνέπεια ευδοκίμησε το έδαφος για νέους SSD με πρωτόκολλο SATA3. Στη νέα τάξη πραγμάτων πλέον, τα ηνία φαίνεται να κρατεί ο Vertex 3 της OCZ με την παρέα του (τις υπόλοιπες υλοποιήσεις με τον ελεγκτή Sandforce SF-2281), με τον M4 της Crucial και τον 510 της Intel να ακολουθούν, φορώντας τον Marvel 88SS9174-BKK2, την μοναδική εναλλακτική στους Sandforce για το SATA3. Είδαμε πρόσφατα λοιπόν τι μπορεί να κάνει ο Vertex 3, όπως είδαμε και πόσο κοστίζει. Τι υπάρχει όμως για τους χρήστες που θέλουν να κάνουν τη μετάβαση στο SATA3 αλλά δεν θέλουν να ξοδέψουν τόσα πολλά; Υποψιάζομαι ότι αυτό ήταν το ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει η OCZ με την κυκλοφορία του Agility 3, του SSD που θα εξετάσουμε εδώ.   Τεχνικά χαρακτηριστικά Τι είναι λοιπόν ο Agility 3; Με μια ματιά στην σελίδα του προϊόντος στο site της OCZ, βλέπουμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά: Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Agility 3 240Gb Model Name AGT3-25SAT3-240G Controller SandForce SF-2281 Series Form Factor 2.5" Capacity 240GB DRAM Cache N/A Interface Type SATA III Max read speed 525MB/sec (ATTO) Max write speed 500MB/sec (ATTO) IOPS Randon write 4Kb 45,000 Maximum 4K random write 85,000 (IOMeter) Seek Time 0.1ms Shock resistance 1500G Vibration (operating) 15G Power consumption 2.7W Load / 1.5W Idle Operating Temp 0C~70C MTBF 2,000,000 Hours Data Reliability Built-in EDC/ECC function Certifications RoHS FCC and CE Compliant Warranty 3 years Price 335€ (28/08/2011) Σας θυμίζουν τίποτα; Μα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 3 βέβαια. Τι έκανε λοιπόν η OCZ, έβγαλε ένα πανομοιότυπο μοντέλο με ελάχιστα διαφορετικές επιδόσεις και αρκετά χαμηλότερη τιμή; Όχι ακριβώς, όπως θα εξηγήσω παρακάτω. Την σημαντικότερη διαφορά του Agility 3 από τον Vertex 3, δεν θα την βρείτε στον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών του και είναι η χρήση μνήμης NAND πρωτοκόλλου ONFI 1.0, σε αντίθεση με αυτή που χρησιμοποιήθηκε στον Vertex 3 που είναι ONFI 2.0. Αν πάμε ένα επίπεδο βαθύτερα, βλέπουμε ότι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των πρωτοκόλλων ONFI 1.0 και ONFI 2.0 είναι ότι το παλαιότερο πρωτόκολλο ONFI 1.0 είναι το πρώτο αλλά και το τελευταίο πρωτόκολλο ONFI που προϋποθέτει την χρήση ασύγχρονης μνήμης NAND. Από το ONFI 2.0 και μετά η μνήμη NAND είναι μόνο σύγχρονη. Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η αλλαγή λοιπόν στις επιδόσεις; Αυτό ελπίζουμε να μάθουμε σε αυτή την παρουσίαση.   Μεθοδολογία Όπως έχω πει και στο παρελθόν, οι παρουσιάσεις μου θέλω να είναι πρακτικές, να βοηθάν τον κόσμο να αποφασίσει και όχι να επαναλαμβάνουν πανομοιότυπα αποτελέσματα που υπάρχουν σε όλα τα υπόλοιπα sites. Συνεπώς θα συνεχίσω να επικεντρώνομαι στις μετρήσεις των επιδόσεων ενώ ο SSD είναι ο φορέας του λειτουργικού, όπως ακριβώς σκοπεύει να τον χρησιμοποιήσει όποιος τον αγοράζει και όχι άδειος και "δεύτερος". Για τον ίδιο λόγο δεν σκοπεύω να βασανίσω έναν SSD με πολύωρους βομβαρδισμούς με το IOmeter, θα προτιμήσω τα πιο ρεαλιστικά σενάρια χρήσης του μέσου χρήστη. Με λίγα λόγια, οι επιδόσεις που θα δείτε εδώ, είναι οι επιδόσεις που θα δείτε αν αγοράσετε τον Agility 3, τον βάλετε στον υπολογιστή σας κι εγκαταστήσετε πάνω του το λειτουργικό σύστημά σας. Αυτή είναι η κατάσταση του Agility 3 μόλις έφτασε στα χέρια μου. Στο πρώτο boot του στον υπολογιστή μου, στον Agility 3 είχαν γραφτεί λίγο λιγότερα από 300Mb, αρκετά για να τον θεωρήσω “παρθένο”. Το σύστημα στο οποίο δοκιμάστηκε ο Agility 3 αποτελείται από τα εξής: Intel Core i3-2120 3.3GHz Dual Core (HT enabled) Gigabyte GA-H67N-USB3-B3 (F5 BIOS) Gskill 8Gb PC3-10700 Dual Channel AMD HD5570 1Gb Windows 7 Ultimate 64-bit (Intel driver 10.6.0.1002) Μεθοδολογία (συνέχεια) Ο Agility 3 δοκιμάστηκε στην αρχή φορώντας μόνο το λειτουργικό σύστημα και κατόπιν ακολούθησα την εξής διαδικασία: Τον γέμισα με συμπιεσμένα δεδομένα (ταινίες, μουσική, αρχεία εγκατάστασης παιχνιδιών) μέχρι να ειδοποιηθώ από τα Windows ότι ο δίσκος είναι γεμάτος Στη συνέχεια έσβησα 20% από αυτά τα δεδομένα, μέχρι ο Agility 3 να μείνει 80% γεμάτος. Κατόπιν χρησιμοποίησα τον Agility 3 ως τον κύριο δίσκο για τον υπολογιστή μου για 12 μέρες (το νούμερο δεν σημαίνει κάτι, απλά το δείγμα μπορούσε να μείνει στην κατοχή μου για 2 εβδομάδες). Στις 12 αυτές μέρες, ο υπολογιστής χρησιμοποιήθηκε όπως ακριβώς τον χρησιμοποιώ στην πραγματικότητα: internet browsing (Firefox, Internet Explorer), επεξεργασία εικόνων (PaintShop Pro), προβολή ταινιών (Windows Media Player), επεξεργασία video (Movie Maker, SUPER), gaming (Starcraft 2, Unreal Tournament 3, flash games), iTunes, Office, email κλπ. Κάθε πρόγραμμα το χρησιμοποίησα τουλάχιστον μια φορά κάθε μέρα, ακόμα και αν δεν έτυχε να το χρειάζομαι, για να προσομοιώσω μια ζόρικη εβδομάδα. Μετά από αυτές τις 12 μέρες, επανέλαβα τις δοκιμές που είχαν γίνει στην αρχή και θα τις δείτε στην δεύτερη φωτογραφία κάθε σελίδας.   ΑΤΤΟ Ξεκινάμε με το ATTO, το οποίο χρησιμοποιεί ασυμπίεστα test data για τις δοκιμές, κάτι που το κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές για την δοκιμή των SSD που φοράνε Sandforce ελεγκτές. Το καλό είναι ότι το ΑΤΤΟ μας δίνει νούμερα πολύ κοντά στα διαφημιζόμενα από τον κατασκευαστή. Το κακό είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δεδομένων στον υπολογιστή σας είναι ήδη συμπιεσμένα και κατά συνέπεια από την επόμενη σελίδα και μετά θα αρχίσουν να φαίνονται οι πραγματικές σειριακές επιδόσεις του Agility 3. Στο ATTO τα πάει πολύ καλά ο Agility 3 και αυτό συμβαίνει γιατί ο Sandforce SF-2281 έχει να δουλέψει με ασυμπίεστα δεδομένα, που είναι βούτυρο στο ψωμί του. Πρέπει να υπενθυμίσουμε εδώ ότι ο SF-2281, όπως και ο μπαμπάς του SF-1200 που συναντήσαμε στον Vertex 2, συμπιέζει τα δεδομένα πριν τα γράψει στις μνήμες NAND. Τι σημαίνει αυτό; Δύο πράγματα κυρίως: 1) Ο ελεγκτής Sandforce κάνει πολύ περισσότερη δουλειά από τους υπόλοιπους ελεγκτές της αγοράς που κατά κύριο λόγο απλώς τεμαχίζουν και διανέμουν τα δεδομένα. 2) Οι επιδόσεις των SSD που είναι βασισμένοι σε μη-Sandforce ελεγκτές δείχνουν την ταχύτητα με την οποία τα δεδομένα γράφονται στην NAND. Στους Sandforce οι επιδόσεις δείχνουν την ταχύτητα με την οποία ο ελεγκτής συμπιέζει τα δεδομένα. Αυτός είναι ο λόγος που τα διαφημιζόμενα 285/275 του SF-1200 ήταν στην πραγματικότητα 200/65 και ελπίζουμε η κατάσταση να έχει βελτιωθεί στις αντίστοιχες σειριακές επιδόσεις του SF-2281 στα συμπιεσμένα αρχεία. Όπως βλέπουμε στο δεύτερο γράφημα, είτε φοράει μόνο το λειτουργικό, είτε είναι γεμάτος κατά 80% με συμπιεσμένα αρχεία, ο Agility 3 στέκεται στο ύψος του.   CrystalDiskMark Συνεχίζουμε με CrystalDiskMark, όπου οι επιδόσεις είναι πιο ρεαλιστικές για το τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Agility 3. Το πρώτο πράγμα που τραβάει την προσοχή σας σε αυτό το αποτέλεσμα είναι οι σειριακές επιδόσεις που είναι κάτω από το μισό των διαφημιζομένων. Τώρα θα μου πεις “δεν είπε ποτέ η OCZ ότι τα 500άρικα είναι στο CrystalDiskMark”. Έλα όμως που στο μαγαζί που πας να τον αγοράσεις σου λέει “525/500” και δεν αναφέρει πουθενά το ΑΤΤΟ. Μπορεί θεωρητικά να μη λέει ψέματα η OCZ/Sandforce εδώ, δεν παύει όμως αυτό να θεωρείται μη-τίμιο, τουλάχιστον από τον γραφόντα. Από την άλλη, δε μπορώ να αγνοήσω τα υπέροχα νούμερα στα random 4k reads/writes. Ο SF-2281 εδώ κάνει καταπληκτική δουλειά και ασχέτως των παραπάνω παραπόνων, αυτό είναι που μετράει περισσότερο σε έναν SSD. Και 80% γεμάτος με συμπιεσμένα αρχεία, εξακολουθεί να τα πάει περίφημα.   AS-SSD Προχωράμε στο AS-SSD όπου επαληθεύουμε τις επιδόσεις που κατέγραψε το CrystalDiskMark. Ακόμα μια φορά, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: από τη μια έχουμε πολύ καλές επιδόσεις από έναν mainstream SSD, από την άλλη δεν έχουμε ούτε το 50% από τα όμορφα 500άρια που διαβάζουμε στις σελίδες του προϊόντος. Επίσης, ακόμα μια φορά οι επιδόσεις στα random 4k είναι καλύτερες στον κατά το 80% γεμάτο Agility 3. Καθόλου άσχημα.   PCMark 2005 Συνεχίζουμε με την σουίτα PCMark 2005 της Futuremark, η οποία αν και έχει ξεπεραστεί από 2 εκδόσεις πλέον, είναι ακόμα πολύ δημοφιλής. Τα αποτελέσματα μου άρεσαν πολύ εδώ καθώς οι επιδόσεις που μετράει η συγκεκριμένη εφαρμογή είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα από τις σκέτες μετρήσεις του HDTach, HDTune, CDM κλπ Και εδώ τα αποτελέσματα στον γεμάτο δίσκο. Η πτώση των επιδόσεων φαίνεται να είναι σχετικά μικρή μετά από το γέμισμα του Agility 3 και αυτό είναι κάτι που φαίνεται να είναι γενικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου SSD. Ένας πολύ σημαντικός τομέας που φαίνεται να έχει πετύχει διάνα η OCZ. Για την ιστορία και για να αποκτήσετε μια προοπτική για το πόσο καλά αποδίδει γεμάτος ο Agility 3 εδώ, θα σας δείξω τις επιδόσεις των δυο Samsung 470 128Gb που έχω σε RAID0 (30% γεμάτοι). Ναι οι Samsung δεν έχουν TRIM (λόγω RAID0), ναι η εγκατάσταση λειτουργικού που φοράνε είναι 8 μηνών, αλλά δεν παύει να είναι ένα σχετικά άδειο RAID0 array δυο πολύ γρήγορων SSD που βλέπει την πλάτη ενός μονού, γεμάτου και μέσης κατηγορίας SSD. Ξαφνικά τα παράπονα μου για τα διαφημιζόμενα νούμερα αρχίζουν να φαίνονται πολύ λιγότερο σημαντικά.   PCMark 7 Τέλος έχουμε την τελευταία έκδοση του δημοφιλούς μετρητικού προγράμματος της Futuremark, το PCMark 7. Η κατάσταση που αντικρύσαμε με το PCMark 2005 επαναλαμβάνεται και εδώ. Και εδώ ο Agility 3 μετά από 12 μέρες χρήσης και κατά 80% γεμάτος. Οι επιδόσεις του Agility 3 επηρρεάζονται από φυσιολογικά εώς ελάχιστα από το πόσο γεμάτος είναι. Me gusta. Επίλογος Η συγκεκριμένη παρουσίαση είναι για τον Agility 3. Δεν είναι συγκριτικό μεταξύ το Agility 3 και του Vertex 3 ή του Samsung 470, ούτε ένα άρθρο κριτικής της OCZ. Αναπόφευκτα όμως είδαμε λίγο απ'όλα αυτά μέσα στην παρουσίασή του. Ο Vertex 3 γιατί είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Agility 3, ο Samsung 470 γιατί κυκλοφορεί στο ίδιο επίπεδο τιμής (και γιατί τους έχω στα χέρια μου, σαφώς) και η OCZ γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι η εταιρία που τον κυκλοφορεί. Πόσο επηρεάζει λοιπόν η επιλογή μνημών NAND πρωτοκόλλου ONFI 1.0 για τον Agility 3; Δε μπορώ να το πω λίγο, ούτε πολύ. Θα πω "αρκετά ώστε να δικαιολογείται η διαφορά τιμής". Η διαφορά κόστους απόκτησης του Agility 3 και του Vertex 3 στα ελληνικά μαγαζιά, ξεκινάει από τα €30 για τα 60Gb (€92 Vs €132) και φτάνει μέχρι και σχεδόν τα €80 για τα 240Gb (€335 Vs €415). Θα είμαι ειλικρινής: αν είστε ο χρήστης που θέλει πάντα και παντού το καλύτερο, δεν θα κοιτούσατε καν αυτό το review, θα είχατε ήδη έναν Vertex 3 στο μηχάνημά σας. Στατιστικά όμως, δεν έχουμε όλοι Extreme Edition επεξεργαστή που σημαίνει ότι δεν ικανοποιούμαστε όλοι με το απόλυτα καλύτερο ή δεν έχουμε τα λεφτά για να το αποκτήσουμε ή απλά δεν ξοδεύουμε για επιδόσεις περισσότερες απ'όσο χρειαζόμαστε. Τι σημαίνει αυτό; Θα απαντήσω με μια ερώτηση που είχε κάνει ο Tony από το forum της OCZ πριν από μερικά χρόνια: "Πόσα IOPS χρειάζεστε;". Είναι μια ερώτηση που αρχικά είχα χλευάσει και θυμάμαι ότι είχα απαντήσει λέγοντας "τι σε νοιάζει πόσα χρειάζομαι, εσύ δώσε όσα περισσότερα μπορείς". Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα περισσότερα IOPS χρειάζονται περισσότερη δουλειά στο R&D, ακριβότερες πρώτες ύλες και κατά συνέπεια κοστίζουν περισσότερο. Συνεπώς 2 χρόνια ωριμότητας (των SSD αλλά και του μυαλού μου) αργότερα, η απάντηση που θα έδινα στον Tony θα ήταν πολύ διαφορετική: "όσα IOPS μπορείς να δώσεις ώστε να έχω καλή εμπειρία χρήσης του υπολογιστή μου, χωρίς να πληρώσω μια περιουσία". Αυτές τις επιδόσεις χρειάζομαι και για αυτές θα πλήρωνα τα λεφτά μου. Αν καθίσω μπροστά σε έναν υπολογιστή που φοράει τον Vertex 3 και σε έναν που φοράει τον Agility 3, αν δεν ρίξω μια ματιά στον Device Manager, δεν πρόκειται να καταλάβω ποιος είναι ποιος από τις επιδόσεις των εφαρμογών μου. Οπότε το ερώτημα είναι: θα έδινα 50 ή 80 ευρώ παραπάνω για τον επόμενο καλύτερο SSD αν δεν πρόκειται να δω διαφορά στις επιδόσεις με την χρήση του; Θα είμαι ειλικρινής: πριν από μερικά χρόνια που οι SSD ήταν κάτι το εξωτικό, τα έδωσα. Και ήταν πολύ παραπάνω από 80 ευρώ και για επιπλέον επιδόσεις που έβλεπα μόνο σε benchmarks. Σήμερα; Θα δω τι άλλο χρειάζομαι που θα μπορούσε να καλυφθεί από τα 80 αυτά ευρώ και αν δεν υπήρχε κάτι άλλο, μπορεί και να τα έδινα για τον καλύτερο SSD. Σημασία έχει ότι ο Agility 3 παρά τις αρχικές επιφυλάξεις με εντυπωσίασε με διάφορους τρόπους. Αρχικά λόγω τιμής, κατόπιν λόγω επιδόσεων στα 4k και τέλος, παρά τις κουτσουρεμένες επιδόσεις στα περισσότερα συνθετικά benchmarks και αντίθετα με το τι πίστευα, έστειλε σε πολλές περιπτώσεις αδιάβαστο το RAID0 μου με τα κορυφαία μοντέλα της Samsung. Όταν ξεκίνησα τις πρώτες μετρήσεις γι'αυτό το review, ένας φίλος (ο Κώστας) με ρώτησε τι SSD να πάρει στα 120Gb και του πρότεινα τον Agility 3. Το επόμενο απόγευμα μου είπε ότι ήταν η καλύτερη αγορά που είχε κάνει και ότι το λειτουργικό του έβγαλε φτερά. Και δεν χρειάστηκε να τρέξει κανένα benchmark. OCZ και το μέλλον - Bonus ανάλυση Αν θα μου έλεγες πριν από 3-4 χρόνια ότι θα έλεγα αυτά που θα πω σ'αυτή την σελίδα για την εταιρία που κυκλοφόρησε τους πρώτους SSD με τον τραγικό ελεγκτή Jmicron, θα σου έλεγα ότι είσαι τρελός. Δεν έχω OCZ SSD στο μηχάνημά μου (ακόμα) αλλά έχω χρησιμοποιήσει αρκετούς. Η άποψη που θα διαβάσετε όμως έχει να κάνει με την OCZ σαν εταιρία και όχι για τα προϊόντα της. Η OCZ είναι μια εταιρία με μεγάλη ιστορία στον χώρο των μνημών που είχε αρχίσει να ανοίγεται και σε άλλους τομείς (τροφοδοτικά, ψύξη, gaming gear κλπ). Όταν ξεκίνησε να βγάζει SSD, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που γρήγορα όμως εξελίχθηκε σε κατακραυγή, λόγω των προβλημάτων του Jmicron JMF601 & JMF602. Μου πήρε αρκετό καιρό να "πάρω στα σοβαρά" την OCZ ως παίκτη στον χώρο των SSD. Σήμερα την βλέπω εντελώς διαφορετικά ως εταιρία και αυτό δεν έγινε με ένα προϊόν. Έγινε με την σταθερή πορεία της εταιρίας στον χώρο και τις αποφάσεις της που θέλω να πιστεύω ότι θα αλλάξουν το σκηνικό στους SSD προς το καλύτερο. Πως να το δω διαφορετικά, όταν τους βλέπω να παρατάνε το μεγαλύτερο κομμάτι της παραγωγής του (μνήμες RAM) και να αγοράζουν την Indilinx με απώτερο σκοπό την κατασκευή SSD με in-house ελεγκτή; Αυτό εμένα μου δείχνει εταιρία που θέλει να κάνει την διαφορά. Δείχνει εταιρία που δεν αρκείται να βγάζει re-badged OEM SSDs με τον ίδιο ελεγκτή όπως κάνουν όλοι οι άλλοι (Gskil, Patriot, Kingston κι ένα σωρό άλλοι) Κανείς δεν είναι άγιος. Ο Samsung 470 που πήρα τα Χριστούγεννα, σήμερα είναι 20 ευρώ φτηνότερος, 9 μήνες μετά. Από μια εταιρία που πουλάει 10άδες φορές περισσότερα SKUs μέσω των OEMs, απ'ότι πουλάνε στα ράφια (retail) η Intel και η OCZ μαζί, περιμένω πολύ μεγαλύτερη συμβολή στην πορεία προς χαμηλότερες τιμές και στο να γίνει ο SSD αναπόσπαστο κομμάτι ενός νέου υπολογιστή. Από την άλλη, η Intel, που μας έχει δείξει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν ότι άμα δεν έχει αντίπαλο κλείνει τους διακόπτες στο R&D της (καλή ώρα όπως αυτή την εποχή). Και καταλήγουμε να βρίσκουμε σήμερα τον Agility 3 σε μια από τις χαμηλότερες τιμές πρώτης κυκλοφορίας για SSD της κλάσης του, που χτυπάει στα ίσια σε επιδόσεις δύο (2) μαζί από τους καλύτερους SSD της Samsung σε RAID0. Ή την υποστήριξη TRIM σε συσκευές με εσωτερικό RAID (Virtualized Controller Architecture), μια παγκόσμια πρωτοπορία που για να είμαι ειλικρινής, περίμενα από καμιά εταιρία του μεγέθους της Intel να βγάλει πρώτη και όχι από την OCZ που τελικά το έβγαλε, χαράζοντας τον δρόμο για το TRIM σε RAID. Αυτά από την OCZ, μια εταιρία με revenue και λοιπά λογιστικά νούμερα που αποτελούν ένα κλάσμα αυτών της Samsung και της Intel. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, είμαι πολύ ενθουσιασμένος για τα νέα προϊόντα SSD της OCZ. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος και περιμένουμε ανυπόμονα την επόμενη έκδοση του Indilinx καθώς και εξίσου καλούς και φτηνότερους SSD Πέτρος "Chosen" Σοφιανός
  5. High-end. Μιλήσαμε για entry level, μιλήσαμε για value-for-money, μέχρι και για το ποιες επιδόσεις είναι αρκετές για να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα που μας δίνει ένας καλός SSD στον υπολογιστή μας. Τι γίνεται όμως όταν θέλουμε αυτό το κάτι παραπάνω; Αυτή η παρουσίαση έχει να κάνει με ένα προϊόν που έχει το “high-end” χαραγμένο επάνω του. Με την είσοδο των mainstream SSD τα τελευταία 3-4 χρόνια, φτάσαμε τα όρια των πρωτοκόλων ATA, SATA150, SATA300 ακόμα και του SATA600. Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, οι τελευταίας γενιάς SSDs γέμισαν το bandwidth που προσφέρει το πρωτόκολλο SATA600 μέσα σε λίγους μήνες από την εμφάνιση μητρικών με chipset που έφερε το νέο πρωτόκολλο SATA στους καταναλωτές, ενώ οι συμβατικοί, μηχανικοί δίσκοι μόλις τώρα άρχισαν να πιάνουν τα όρια του SAT150, ενός πρωτοκόλλου που εμφανίστηκε το 2002. Από αυτά τα άλματα στις επιδόσεις, έγινε προφανές ότι η ευελιξία που παρέχει η εσωτερική διασύνδεση των μνημών NAND μέσα σε έναν SSD κάνει το “μπούκωμα” του εκάστοτε νέου πρωτοκόλλου διασύνδεσης SATA θέμα χρόνου και απλών αποφάσεων marketing. Μέχρι πρόσφατα λοιπόν, κάποιος που έψαχνε τις απόλυτες επιδόσεις είχε να αντιμετωπίσει τα εξής προβλήματα: Τα όρια του εκάστοτε πρωτοκόλλου διασύνδεσης (SATA300, SATA600) Την αγορά πολλαπλών SSD για συστοιχία RAID0 Τα όρια των ενσωματωμένων chipsets ως προς το πόσους SSDs μπορούν να χειριστούν ταυτόχρονα (μέχρι 2 SATA600 ports στα καινούρια Intel chipsets, γενικότερο cap στην συνολική διαμεταγωγή δεδομένων κλπ) Την ανάγκη χρήσης ξεχωριστού ελεγκτή RAID στην περίπτωση που το όριο του onboard chipset RAID controller δεν ήταν αρκετό Και στην τελευταία περίπτωση, η επιλογή δεν είναι απλή και το όλο εγχείρημα κρύβει αρκετές δυσκολίες. Τι καλά θα ήταν αν έκανε κάποιος άλλος την έρευνα για τον ιδανικό ελεγκτή RAID και έβαζε 4 από τους ταχύτερους SSDs με τον Sandforce 2281 σε διάταξη RAID0, έβρισκε και τα σωστά settings για την βελτιστοποίηση των επιδόσεων, εξαφάνιζε και τα 4πλά καλώδια... Καταλάβατε που το πάω, ε; [BREAK=Τεχνικά χαρακτηριστικά] Με αυτές τις προϋποθέσεις, έρχεται στην αγορά το Revodrive 3 X2. Διπλό PCB, 4πλοί ελεγκτές Sandforce SF-2281, συμμαζεμένοι κάτω από την φροντίδα του VCA 2.0 της OCZ και με μηδέν (0) καλώδια. Τι άλλο μπορεί να χρειαστεί κανείς; Χμ... TRIM. Μπορεί το VCA (Virtualized Controller Architecture) να θέτει τις βάσεις για TRIM πάνω σε ένα περιβάλλον RAID, αλλά δυστυχώς την τελική κουβέντα στο θέμα την έχει ακόμα μια φορά η Microsoft. Σύμφωνα με την τελευταία, το TRIM σε συσκευές σαν το Revodrive 3 X2 θα υποστηρίζεται στην επόμενη έκδοση του δημοφιλούς λειτουργικού. Μέχρι τότε ο χρήστης θα πρέπει να βασίζεται στο garbage collection του VCA 2.0. Το VCA 2.0 μεταξύ άλλων προσφέρει στο λειτουργικό σύστημα και την δυνατότητα να διαχειρίζεται το σύνολο του αποθηκευτικού χώρου που προσφέρει το προϊόν, ανεξαρτήτως αριθμού ελεγκτών και λοιπών επιμέρους χαρακτηριστικών της συσκευής. Φανταστείτε μια ευέλικτη αρχιτεκτονική δυναμικών LUNs, όπου όλη την δουλειά την κάνει το firmware, ενώ το front-end απολαμβάνει τις επιδόσεις χωρίς κόπο και ρυθμίσεις. Τεχνικά χαρακτηριστικά Revodrive 3 X2 480Gb Model Name RVD3X2-FHPX4-480G Controller 4x SandForce SF-2281 Series Form Factor Add-on card Capacity 480GB Storage processor/architecture OCZ SuperScale Storage Controller Virtualized Controller Architecture 2.0 Interface Type PCI-E Gen2 x4 Max read speed 1500MB/sec (ATTO) Max write speed 1250MB/sec (ATTO) IOPS Maximum 4K random write (Alligned) 230,000(IOMeter) Seek Time 0.1ms Shock resistance 1500G Vibration (operating) 15G Power consumption 7.5W idle, 8.3W active Operating Temp 0C~70C MTBF 1,000,000 Hours Data Encryption 128-bit & 256-bit AES-compliant Certifications RoHS FCC and CE Compliant Warranty 3 years Price €1500 (15/11/2011) [break=Φωτογραφίες] [BREAK=Houston we have a problem] Πριν πάμε στις μετρήσεις θα ήθελα να εξηγήσω κάποια πράγματα σχετικά με αυτή την παρουσίαση, η οποία είχε περισσότερες δυσκολίες απ’όσες περίμενα. Κατ’αρχάς, τα πρώτα αποτελέσματα που θα δείτε είναι με το Revodrive 3 X2 ως δευτερεύουσα αποθήκευση στο σύστημά μας (Shuttle SH67H3). Όταν επιχειρήσαμε να εγκαταστήσουμε το λειτουργικό μας σύστημα στο Revodrive 3 X2, αντιμετωπίσαμε προβλήματα: το setup των Windows 7 απλά δε μπορούσε να “δει” το drive. Χρησιμοποιώντας τον ίδιο driver που χρησιμοποιήσαμε για το πρώτο set μετρήσεων όπου τα Windows 7 τρέχοντας από τον X25-M μας, είδαν μια χαρά το Revodrive ως δευτερεύων αποθηκευτικό χώρο, δοκιμάζοντας αναβαθμίσεις στο BIOS της μητρικής και στο firmware του Revodrive, τα Windows 7 απλά δε μπορούσαν να εγκατασταθούν στο Revodrive 3 X2. Κατόπιν επικοινωνίας με την Shuttle, πήραμε την απάντηση ότι οι PCI-E θύρες του SH67H3 είναι λίγο-πολύ κομμένες και ραμμένες για κάρτες γραφικών (γνωστές και ως θύρες PEG), τακτική που ακολουθούν πολλοί κατασκευαστές μητρικών. Ως αποτέλεσμα της παραπάνω ασυμβατότητας και της πίεσης χρόνου, οι μετρήσεις με το λειτουργικό εγκατεστημένο στο Revodrive 3 X2 έγιναν σε σύστημα βασισμένο σε διαφορετική μητρική (Foxconn Rattler) της ίδιας πλατφόρμας (Sandy Bridge), με ίδια τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά (Intel 2500K, 4Gb DDR3, κλπ). Να σημειωθεί εδώ ότι το Revodrive 3 X2 σε αντίθεση με το FusionIO, είναι κανονικά bootable και δουλεύει έτσι στις περισσότερες μητρικές, εκτός από αυτές που ο κατασκευαστής επέλεξε να βάλει τις “κομμένες” θύρες PEG. Γνωρίζοντας ήδη πολύ καλά τι μπορεί να κάνει ένας SSD με τον Sandforce SF-2281, πάμε να δούμε τι μπορεί να κάνει ένας συμμαζεμένος και καλορυθμισμένος ελεγκτής που περιλαμβάνει 4 από αυτούς. Στις σελίδες που θα ακολουθήσουν, τα πρώτα screenshots είναι από το Revodrive 3 X2 άδειο και ορισμένο ως δευτερεύον διαμέρισμα και τα επόμενα με το Revodrive 3 X2 ως το διαμέρισμα συστήματος με τα Windows 7. [BREAK=ATTO] Ξεκινάμε με το ΑΤΤΟ το οποίο ως γνωστόν δοκιμάζει το filesystem με συμπιέσιμα δεδομένα και μας δείχνει ουσιαστικά τις μέγιστες επιδόσεις ενός SSD με ελεγκτή Sandforce. Με λίγα λόγια, το ψωμοτύρι των Sandforce driven SSDs. ------------------------------------ [BREAK=CrystalDiskMark] Συνεχίζουμε με το CrystalDiskMark, το οποίο δοκιμάζει το filesystem με μη-συμπιέσιμα δεδομένα, ή αλλιώς το χειρότερο σενάριο για τις επιδόσεις μας. ------------------------------------ Να υπενθυμίσουμε ότι τις μεγάλες διαφορές στην επίδοση μεταξύ συμπιέσιμων και μη-συμπιέσιμων δεδομένων, τις βλέπουμε μόνο σε SSDs με ελεγκτές της Sandforce, καθώς οι ελεγκτές των υπόλοιπων κατασκευαστών δεν αναλαμβάνουν και την συμπίεση των δεδομένων που γράφεται στις μνήμες NAND. [BREAK=AS-SSD] Συνέχεια με AS-SSD και νούμερα που δεν είχαμε ξαναδεί μέχρι σήμερα από ένα αυτόνομο προϊόν. ------------------------------------ [BREAK=WinSat tool] Συνέχεια με το WinSat tool, ή αλλιώς “πόσο γρήγορος είναι ο SSD μου για το λειτουργικό μου”. Εντυπωσιακά αποτελέσματα που δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε από το πρωτόκολλο SATA για τουλάχιστον ακόμα άλλες 2 γενιές. ------------------------------------ [BREAK=PCMark] Κλείνουμε τις μετρήσεις μας με 2 εκδόσεις PCMark, το 2005 και το Vantage. Ακόμα μια φορά, αποτελέσματα που είχαμε δει μόνο σε πολλαπλό RAID0 με SSDs. ------------------------------------ [BREAK=Ο καλός, ο κακός και ο 'δε με νοιάζει'] Ο καλός, ο κακός και ο 'δε με νοιάζει' Τι μας άρεσε • Επιδόσεις: ωμή δύναμη που θα κάνουμε πολλά χρόνια να δούμε σε συσκευές SATA, είτε μιλάμε για IOPS, είτε για σειριακά Mb/sec. • Εγκατάσταση: μηδέν καλώδια, εύκολος χειρισμός, μετά βίας διακρίνεις αυτό το θηρίο επιδόσεων μέσα στον υπολογιστή σου. • Υποστήριξη: το Revodrive 3 X2 έχει μια ολόκληρη ομάδα R&D από πίσω του, κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει από “άλλη μια υλοποίηση Sandforce” σαν αυτές που βλέπουμε από δεκάδες εταιρίες του χώρου και μη. • VCA 2.0: η καρδιά του Revodrive 3 X2 χτυπάει δυνατά και βελτιώνεται με κάθε νέα έκδοση. Προσωπικά περιμένω για την έκδοση που θα καθιστά αχρείαστο το TRIM, το πόσο κοντά είμαστε σε κάτι τέτοιο, θα το δείξει ο χρόνος. Την δουλειά την βάζει η OCZ, εμείς θα βάλουμε μόνο την αναμονή. • Ανεξαρτησία από την πλατφόρμα: Βάλτε το σε μητρική με ICH9, σε σύστημα AMD, σε σύστημα 3 ετών. Αν έχει θύρα PCI-E x4, θα το απογειώσει το σύστημα. Κι αν αύριο μεθαύριο αλλάξετε πλατφόρμα, παίρνετε το Revodrive 3 X2 μαζί με το λειτουργικό σας και το κουμπώνετε στο νέο σύστημα. • Επιδόσεις: ναι, το Revodrive 3 X2 είναι τόσο γρήγορο που οι επιδόσεις του αξίζουν και δεύτερη μνοία στη λίστα αυτή. Τι μας άφησε αδιάφορους • Το PCI-e interface: δε μπορώ να στραβώσω που δεν μπορώ να βάλω το Revodrive 3 X2 στον φορητό μου, γιατί όπως προαναφέραμε απλά δεν είναι δυνατόν να πάρεις τέτοιες επιδόσεις από διασύνδεση SATA. • Η τιμή: ναι, αν και τσουχτερή είναι λογική σε σχέση με αυτά που προσφέρει. Στην χωρητικότητα των 240Gb για παράδειγμα, μπορούμε να βρούμε Vertex 2 στα €300, Vertex 3 στα €350, Vertex 3 Max IOPS στα €500 και το Revodrive 3 X2 στα €600. Αν βάλετε στην εξίσωση και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά και επιδόσεις, θα δείτε την διαφορά να “μικραίνει”. Τι μας ξύνισε • Έλλειψη TRIM: ίσως να μην είναι και τόσο δίκαιο το να πασάρουμε την καθυστέρηση της Microsoft στην λίστα με τα αρνητικά χαρακτηριστικά ενός προϊόντος της OCZ, αλλά επειδή το αποτέλεσμα μετράει, το Revodrive 3 X2 δεν έχει ένα feature που διαθέτουν μέχρι και οι πιο φτηνοί SSDs σήμερα. Βέβαια θα πρέπει να κάνετε ανείκουστα πράγματα στο Revodrive 3 X2 προκειμένου να πέσει στις επιδόσεις του αμέσως επόμενου SSD, αλλά και πάλι... • Συμβατότητα: ακόμα μια φορά, τα λάθη τρίτων (κατασκευαστές μητρικών) προσθέτουν ένα σημείο στη λίστα με τα αρνητικά ενός έξοχου προϊόντος. Δεν φταίει ούτε η OCZ, ούτε η Dell, ούτε η Areca ή η Adaptec που οι κατασκευαστές βγάζουν μητρικές με PCI-E Graphics only (PEG) θύρες. Τσεκάρετε τη λίστα συμβατότητας στη σελίδα του προϊόντος πριν προχωρήσετε στην αγορά του. • Έλλειψη μικρότερων χωρητικότητων: το Revodrive 3 X2 κυκλοφορεί σε εκδόσεις των 240Gb, 480Gb & 960Gb. Τουλάχιστον ένα μοντέλο ακόμα στα 100 με 120Gb και τιμή κάτω από τα €300 πιστεύω πως θα κέρδιζε πολλούς οπαδούς που στην προκειμένη περίπτωση σταματάνε μπροστά στο τείχος των €600 που ζητάει ο “μικρός” Revodrive 3 X2 240Gb. [BREAK=Επίλογος] Οι εντυπώσεις που μας άφησε το Revodrive 3 X2 είναι από θετικές εώς συναρπαστικές. Μιλάμε για ένα προϊόν που ξεφεύγει από τον ανταγωνισμό σε πολλούς τομείς, με τις μεγαλύτερες διαφορές να βρίσκονται στις επιδόσεις και φυσικά και στην τιμή. Το Revodrive 3 X2 δεν θα το πάρει κάποιος για την χωρητικότητα, θα το πάρει για την ασύλληπτες επιδόσεις και την ευκολία χρήσης, ενώ η μεγάλη χωρητικότητα έρχεται ως bonus και εν μέρη για να δικαιολογήσει την υψηλή τιμή. Σαν τεχνολογία είναι ένα πολύ πιο ανεπτυγμένο προϊόν από “4 Agility 3 σε RAID0”. Λέω Agility 3 και όχι Vertex 3 λόγω του ότι το Revodrive 3 X2 χρησιμοποιεί asynchronous NAND που το φέρνει πιο κοντά στον Agility 3. Η OCZ χρησιμοποιεί τις πιο ακριβές synchronous NAND στο Z-drive, ένα παρόμοιο προϊόν της OCZ που στοχεύει στον τομέα enterprise, σε αντίθεση με το Revodrive 3 X2 που στοχεύει στην αγορά workstation/enthusiast. Το Revodrive 3 X2 βγήκε να καλύψει το μεγάλο κενό ανάμεσα στον χρήστη που θα πάρει 2 Sandforce 2281 SSDs για να βάλει στην Sandy Bridge μητρική του (μέχρι τόσους SATA 600 SSDs παίρνουν οι σύγχρονες μητρικές) και αυτόν που θα πάρει έναν ξεχωριστό ελεγκτή hardware RAID με πολλαπλούς SSDs, ή ακόμα και το ταχύτερο σε επιδόσεις, μικρότερο σε χωρητικότητα και τετραπλάσιο σε κόστος FusionIO. Προσφέρει καλύτερες επιδόσεις από Sandforce 2281 SATA SSDs σε RAID0, παρόμοιο κόστος και πολύ ευκολότερη εγκατάσταση από ένα setup με έναν καλό hardware RAID ελεγκτή και όλα αυτά σε form factor μικρότερο από μια κάρτα ήχου. Συνολικά, είναι ένα πρωτοπορειακό προϊόν με άπιαστες επιδόσεις για την κατηγορία του και μοναδικά χαρακτηριστικά που δείχνουν τις διαθέσεις της OCZ να ξεχωρίσει από το τσούρμο των κατασκευαστών rebadged προϊόντων. Ευχαριστούμε την OCZ για το ταξίδι στον κόσμο της υπερηχητικής ταχύτητας του Revodrive 3 X2.
  6. Όλο και περισσότεροι από τους μεγαλύτερους παίκτες στον χώρο των SSD έχουν ξεκινήσει να κυκλοφορούν λύσεις “caching”, προϊόντα δηλαδή που επιτυγχάνουν το ζευγάρωμα επιδόσεων SSD και χωρητικότητας HDD. Είχαμε κάνει στο παρελθόν μια παρουσίαση του HDDBoost, το οποίο ήταν πολύ καλό στη θεωρία αλλά πάτωνε στην πράξη, γιατί δεν είχε την λογική (μέσω pcb, firmware ή software) να καταλαβαίνει ποια δεδομένα πρέπει κάθε φορά να είναι στον SSD και κατά συνέπεια διάλεγε τα πρώτα Gb του δίσκου, ανεξαρτήτως δεδομένων. Τι μανία τους έχει πιάσει τελευταία όλους με το caching λοιπόν; “Τελευταία”; Το caching σαν ιδέα, είναι από τις παλαιότερες πατέντες στον χώρο των υπολογιστών, σε θέματα ταχύτητας πρόσβασης δεδομένων. Οι σκληροί δίσκοι έχουνε πάνω τους λίγη μνήμη DRAM για τα “γρήγορα” δεδομένα, ο ελεγκτής RAID έχει την δική του μνήμη για τον ίδιο λόγο, ο επεξεργαστής έχει κι αυτός διαφορετικού είδους μνήμες για caching και φυσικά η μεγαλύτερη και δημοφιλέστερη μορφή cache στους υπολογιστές, η κεντρική μνήμη συστήματος (RAM). Το σκεπτικό είναι να αποθηκεύεις προσωρινά τα δημοφιλέστερα δεδομένα σου, σε ένα μέσο πιο γρήγορο από το κυρίως αποθηκευτικό. Τον ρόλο του αποθηκευτικού μέσου παίζει σχεδόν πάντα ο αργός σκληρός δίσκος και στον ρόλο της cache η ακριβή μνήμη DRAM. Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα αποτελούν οι επεξεργαστές (όπου οι μνήμες L1, L2 & L3 cache επιταχύνουν την ήδη γρήγορη μνήμη συστήματος) και τα προϊόντα caching σαν και το Synapse της OCZ που θα εξετάσουμε σήμερα, όπου η χρυσή τομή μεταξύ ταχύτητας και χωρητικότητας, έγινε ακόμα πιο καλή με την αντικατάσταση της ακριβής DRAM με την κατά πολύ φτηνότερη μνήμη NAND flash, επιτρέποντας κατά συνέπεια και μεγαλύτερες ποσότητες μνήμης για caching. [BREAK=Μια πρώτη ματιά στον Synapse] Το OCZ Synapse λοιπόν είναι ένας SATA600 SSD με τον δημοφιλή ελεγκτή SF-2281 της Sandforce και ασύγχρονες μνήμες MLC NAND των 25nm από την Micron. Ένας Agility 3 δηλαδή; Πάνω-κάτω, ναι. Με την διαφορά ότι η μισή χωρητικότητα του Synapse “κρύβεται” από το λειτουργικό και τον χρήστη για λόγους overprovisioning. Το σκεπτικό είναι ότι αν το software που φέρει την ευθύνη του να επιλέγει ποια δεδομένα πρέπει να κάθονται στον SSD και πότε, κάνει την δουλειά του σωστά, τότε δεν σε ενδιαφέρουν πολύ οι χωρητικότητες, οπότε περνάς στο θέμα της αξιοπιστίας, εξ ου και το μεγάλο overprovisioning. Η άλλη διαφορά του Synapse από τον Agility 3, είναι ότι μόνο ο πρώτος έχει την απαραίτητη ψηφιακή υπογραφή στο firmware του, που επιτρέπει στο συνοδευόμενο software να τον αναγνωρίσει ως κατάλληλο και να τον χρησιμοποιήσει για caching. Και μ’αυτό περνάμε σε ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια του προϊόντος, το λογισμικό που κάνει τον Synapse “κάτι παραπάνω” από απλώς έναν Agility 3. [BREAK=Dataplex: το λογισμικό] Το Dataplex είναι ένα λογισμικό από την Nvelo, μια εταιρία που συνεργάζεται μεταξύ άλλων και με την OCZ, το οποίο είναι το κομμάτι που έλειπε από λύσεις του τύπου HDDBoost. Κατά την εγκατάσταση του, το πρόγραμμα εντοπίζει από μόνο του τον σκληρό δίσκου του λειτουργικού, όπως και τον συμβατό για caching SSD και τα προεπιλέγει. Μετά από την επανεκκίνηση, τρέχοντας το Dataplex, παίρνεις το παρακάτω μήνυμα μέσα σε ένα άκομψο παράθυρο command prompt: Αυτό ήταν; Ναι, δεν χρειάζεται να κάνει απολύτως τίποτα άλλο χρήστης, τα βήματα εγκατάστασης συνοψίζονται στα παρακάτω: 1) Συνδέεις τον OCZ Synapse στο υπάρχον PC. 2) Εγκαθιστάς το Dataplex και κάνεις επανεκκίνηση. Το license key του Dataplex υπάρχει σε μια κάρτα μέσα στην συσκευασία, καθώς και πάνω στον SSD. Το βάζεις πρώτα στο site της OCZ για να μπορέσεις να κατεβάσεις το λογισμικό και μετά το χρησιμοποιείς και στην εγκατάσταση του. Οι κύριοι στην Nvelo είναι ιδιαιτέρως αυστηροί με το λογισμικό τους, γι'αυτό και αν αλλάξεις 2 ή περισσότερα από τα χαρακτηριστικά (μνήμες, μητρική, κάρτα δικτύου, επεξεργαστής, κλπ) του υπολογιστή στον οποίον πρωτοεγκαταστάθηκε το Dataplex, δεν θα μπορείς να το ενεργοποιήσεις ξανά, αλλά θα πρέπει να επικοινωνήσεις μαζί τους. Κάτι το οποίο θα πρέπει να έχουν υπόψιν αυτοί που αναβαθμίζουν τον υπολογιστή τους τακτικά. Πολλοί από σας που διαβάζετε αυτό το κομμάτι ίσως να στραβώσετε λίγο με την παντελή έλλειψη παραμετροποίησης του λογισμικού. Οι πρώτες σκέψεις ακόμα και του γραφόντα ήταν “μα εγώ θέλω επιλογές όπου να του λέω το λειτουργικό ή/και τα τάδε προγράμματα να μην βγαίνουν ποτέ από τον SSD”. Καλώς ή κακώς όμως, το προϊόν δεν προορίζεται για τους λάτρεις της υπερηχητικής ταχύτητας και του ατελείωτου tweaking, αλλά για τους χρήστες που θέλουν, γρήγορη και αβασάνιστη αύξηση επιδόσεων σε ολόκληρο τον δίσκο τους. Συμβαίνει όμως όντως αυτό; Θα μου δώσει έναν πλήρη SSD των 2Tb ο Synapse των 32Gb; Συνεχίστε το διάβασμα. [BREAK=Χαρακτηριστικά - Σύστημα δοκιμών] Το σύστημά μας αποτελείται από έναν επεξεργαστή Intel i5 2500K πάνω σε μια μητρική της Gigabyte με το chipset Z68, με 8Gb μνήμης DDR3 και μια κάρτα γραφικών AMD HD6770. Το λειτουργικό μας είναι τα Windows 7 Ultimate 64-bit SP1 και κάθονται πάνω σε έναν Samsung F1 HD103UJ, χωρητικότητας 1Tb (7.200rpm, 32Mb cache κλπ). Αυτόν τον αργό δίσκο θα επιχειρήσει να επιταχύνει ο Synapse της OCZ. Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Synapse 64Gb Model Name SYN-25SAT3-64G Controller SandForce SF-2281 Series Form Factor 2.5" Capacity 64GB (32Gb usable) Interface Type SATA 6Gbps (συμβατό και με 3Gbps) Max read speed 550MB/sec (ATTO) Max write speed 490MB/sec (ATTO) IOPS Maximum 4K random write (Alligned) 75,000 (IOMeter) Seek Time 0.1ms Shock resistance 1500G Vibration (operating) 15G Power consumption 1.5W idle, 2.7W active Operating Temp 0C~70C MTBF 2,000,000 Hours Data Encryption 128-bit & 256-bit AES-compliant Certifications RoHS, CE & FCC Compliant Warranty 3 years Price €150 (20/01/2012) [BREAK=Μεθοδολογία] Τα αποτελέσματα που θα δείτε στις επόμενες σελίδες, είναι σε σειρά από αριστερά προς τα δεξιά: Με τον Samsung F1 μόνο του (έτσι για να θυμηθούμε τα άσχημα) Με τον Synapse της OCZ σε ρόλο caching Με τον Synapse της OCZ σε ρόλο caching και περισσότερα από 32Gb (55Gb για την ακρίβεια) δεδομένων στον σκληρό δίσκο, για να σιγουρευτούμε ότι ο Synapse δεν κάνει απλώς την ένα-προς-ένα αντιγραφή που έκανε το HDDBoost. Τρέξαμε κάθε τεστ 3 φορές και απορρίπτοντας το καλύτερο και το χειρότερο από τα αποτελέσματα, παραθέτουμε το "μεσαίο" από πλευράς επιδόσεων. Επίσης για τις μετρήσεις με περισσότερα από 32Gb σε χρήση, οι περισσότερες εφαρμογές απεγκαταστάθηκαν, κατόπιν βάλαμε τα επιπλέον δεδομένα στον σκληρό δίσκο μας (ταινίες, μουσική και αρχεία εγκατάστασης), κάναμε ανασυγκρότηση του δίσκου και κατόπιν επανεγκαταστήσαμε τις εφαρμογές για τα benchmarks, οι οποίες θεωρητικά εγκαταστάθηκαν πλέον μετά τα πρώτα 30Gb του σκληρού μας δίσκου. Όλα αυτά προκειμένου να δούμε αν θα “ξεφύγει“ το PCMark από το caching του Dataplex. Τέλος τραβήξαμε το καλώδιο ρεύματος από τον υπολογιστή ενώ ήταν σε λειτουργία. Τρελάθηκε ο Chosen; Αν έχετε μια οικιότητα με το caching των ελεγκτών RAID, των μεγάλων συστημάτων NAS κλπ θα γνωρίζετε τους κινδύνους των μη-αναμενόμενων επανεκκινήσεων και την σχέση τους με τον όρο "dirty cache" [BREAK=Αποτελέσματα - ATTO] Ακόμα μια φορά ξεκινάμε με το ΑΤΤΟ, μιας και είναι το μετρητικό πρόγραμμα που χαρίζει στους περισσότερους SSDs τις ονομαστικές τους ταχύτητες. Αναμενόμενες οι επιδόσεις, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι περισσότερα δεδομένα στην cache συνήθως μεταφράζεται σε "λίγο καλύτερο read & λίγο χειρότερο write". [BREAK=Αποτελέσματα - CrystalDiskMark] Και περνάμε στο πιο δημοφιλές CrystalDiskMark, το οποίο συνηθίζει να δίνει μια πιο σκληρή εικόνα των SSDs που αποτελούν υλοποιήσεις με τους ελεγκτές Sandforce, καθώς δεν "χαρίζεται" σε εύκολα δεδομένα για την δοκιμή. Επίσης τίποτα το συγκλονιστικό κι εδώ, παρατηρούμε πάλι ότι το γέμισμα του σκληρού και κατά συνέπεια και της μνήμης cache οδηγεί σε καλύτερες ταχύτητες read (περισσότερα δεδομένα στον SSD έτοιμα για γρήγορο διάβασμα) και χειρότερες ταχύτητες write (λιγότερος χώρος για εγγραφή νέων δεδομένων). Όταν λέμε "χειρότερα" βεβαίως, δεν παύουμε να εννούμε εκατοντάδες και χιλιάδες φορές καλύτερα από τον σκληρό δίσκο μόνο του. [BREAK=Αποτελέσματα - AS-SSD] Περνάμε σε ακόμα πιο δύσκολες συνθήκες μετρήσεων για το σύστημά μας και το AS-SSD. Η συγκεκριμένη εφαρμογή χρησιμοποιεί επίσης ρεαλιστικά δεδομένα για την δοκιμή και κατά συνέπεια δείχνει το χειρότερο σενάριο επιδόσεων για το προϊόν, οι οποίες επιδόσεις είναι εφάμιλλες αυτών του OCZ Agility 3. ---------------- Εδώ αρχίζουν να ζορίζουν λίγο τα πράγματα στον κάπως πιο γεμάτο σκληρό μας δίσκο. Παρατηρούμε ότι κάποιες από τις επιδόσεις του πιο γεμάτου cacheαρισμένου δίσκου μας πλησιάζουν αυτές του σκέτου δίσκου. Τροφή για σκέψη... [BREAK=Αποτελέσματα - PCMark 2005] Και θα τελειώσουμε με την δημοφιλή σουίτα μετρητικών προγραμμάτων PCMark με πρώτο το PCMark 2005. Μερικές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις εδώ: Μερικές από τις επιμέρους μετρήσεις του προγράμματος βελτιώνονται αισθητά και σύμφωνα με τις αυξήσεις που έχουμε δει στο παρελθόν από την μετάβαση σε SSD. Αλλά όχι όλες. Το τελευταίο test (File Write) είχε πολύ κυκλοθυμική συμπεριφορά. Σε άλλες εκτελέσεις έτρεχε στον σκληρό δίσκο μόνο, όπου ο θόρυβος των 7,200 rpm στο δωμάτιο το επιβεβαίωναν, ενώ σε άλλες έτρεχε στον Synapse, με αποτέλεσμα το κατά πολύ ταχύτερο score στην 3η από τις μετρήσεις. [BREAK=Αποτελέσματα - PCMark Vantage] Και το PCMark Vantage, όπου η αύξηση επιδόσεων δεν είναι συνταρακτική, αλλά κι από την άλλη δεν αντιμετωπίσαμε την περίεργη συμπεριφορά που είδαμε στο PCMark 2005. [BREAK=Κάποιες επιπλέον σκέψεις] Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Από τη μια έχεις ένα φτηνό κι εύχρηστο προϊόν που στο 80% της χρήσης του σου δίνει την αίσθηση ενός κανονικού SSD στην χωρητικότητα του σκληρού σου δίσκου, αλλά από την άλλη έχεις εκείνο το 20% να σου θυμίζει ότι δεν είσαι σε καθαρή λύση SSD. Για κάποιον χρήστη που παίζει 2-4-10 παιχνίδια (των 5-15Gb έκαστο) ανά πάσα στιγμή, το Synapse πιθανότατα να είναι η τέλεια λύση. Αντί να παλεύεις με εγκαταστάσεις και απεγκαταστάσεις παιχνιδιών στον SSD που έχεις και το λειτουργικό σου, αφήνεις το Dataplex να κάνει την δουλειά αυτή, στο background και χωρίς να χρειάζεται η επέμβασή σου. Για οποιονδήποτε άλλο χρήστη και κυρίως για τους πιο ψαγμένους χρήστες Η/Υ, η OCZ (και η Nvelo) θα πρέπει να ρίξουν κι άλλη δουλειά στο προϊόν. Τι εννοώ; Κατ'αρχάς, και το πιο σημαντικό κατά την γνώμη μου, η συμπεριφορά του συστήματος στα κρασαρίσματα. Έκανα μερικές δοκιμές σβύνοντας τον υπολογιστή ενώ έτρεχα μια εφαρμογή, δημιουργώντας μια προσομοίωση κρασαρίσματος. Για να σκεφτούμε λίγο όμως: όταν το σύστημα σου γράφει με ταχύτητες από 150 εώς 300Mb/sec στον Synapse και το Dataplex αργότερα μεταφέρει τις εγγραφές αυτές ως πιο "μόνιμες" στον σκληρο δίσκο σας, ο οποίος γράφει με ταχύτητα 20-100Mb/sec, μιλάμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κατά το οποίο το σύστημα σου έχει διαφορετικά δεδομένα στον Synapse απ'ότι στον σκληρό δίσκο. Αν κρασάρει ο υπολογιστής μας σε εκείνη την περίοδο, στην επανεκκίνηση εντοπίζεται η διαφορά στα δεδομένα (data mismatch) και κατ'ανάγκη το Dataplex επιλέγει να κρατήσει τα δεδομένα του σκληρού, καθώς τα περιεχόμενα της cache θεωρούνται σχεδόν πάντα ασύνδετα/ασυνεχή δεδομένα (τυπική συμπεριφορά caching). Υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, μια μπλε οθόνη θα σήμαινε ότι ο υπολογιστής μου θα κάνει επανεκκίνηση, θα επιλέξω από το μενού των Windows 7 "normal startup" και θα συνέχιζα από εκεί που είχα μείνει. Με τον Synapse όμως και το συνοδευόμενο λογισμικό Dataplex να επιχειρεί στην εκκίνηση του υπολογιστή έλεγχο/ανασυγκρότηση των δεδομένων που κάθονται εκείνη την στιγμή στην cache (μια διεργασία που σε προειδοποιεί το Dataplex ότι μπορεί να πάρει ώρες, σ'εμένα κατά μέσο όρο έκανε 10-12 λεπτά ανά boot μετά από κρασάρισμα...), άρχισα να έχω αμφιβολίες. Και σα να μην έφτανε αυτό, το ότι το Dataplex θα αποφασίσει εν τέλει να κρατήσει τα δεδομένα του σκληρού σε αντίθεση με αυτά του Synapse, σημαίνει ότι κάτι θα χαθεί, κάποιοι φάκελοι δεν θα είναι up-to-date. Στην δική μου περίπτωση, σε κάθε κρασάρισμα περίμενα 10 λεπτά να τελειώσει το Dataplex για να bootάρει ο υπολογιστής μου και να ανακαλύψω ότι τα τελευταία 4-5 αρχεία που είχα δημιουργήσει, δεν είχαν σωθεί στον δίσκο (εν προκειμένω τα screeenshots από τα τελευταία τρεξίματα του PCMark, που απλά δεν ήταν εκεί). [BREAK=Επίλογος] Η τεχνική του caching έχει λογική και μπορεί να έχει μεγάλη πρακτική εφαρμογή. Στην περίπτωση του Synapse, τα σημάδια είναι καλά και ενώ έχει ήδη το αγοραστικό του κοινό, θέλει λίγη δουλειά ακόμα. Όπως είπα και παραπάνω, ένας χρήστης που θέλει καλύτερες επιδόσεις από έναν απλό δίσκο για πολλά Gb, θα το λατρέψει. Και αν έρχεται από έναν σκέτο μηχανικό δίσκο, καρφώνοντας πολύ εύκολα πάνω του έναν Synapse, θα δει σημαντικές βελτιώσεις στις επιδόσεις. Σε γενικές γραμμές όμως, και με εξαίρεση σενάρια όπως το παραπάνω, δεν βρίσκω πολλούς λόγους να προτιμήσω 32Gb caching έναντι 128Gb πραγματικού SSD, καθώς στην ίδια τιμή που κυκλοφορεί ο 64άρης (32Gb) Synapse, κυκλοφορεί και ο μεγάλος αδερφός του Agility 3 128Gb. Από την άλλη όμως, το system partition μου χρησιμοποιεί μόνο 60-70Gb, συνεπώς η άποψη μου ίσως και να μην παίζει κανέναν ρόλο. Και για να μην παρεξηγηθώ: το SSD caching έχει όλα τα φόντα να γίνει η λύση του μέλλοντος, αλλά καλώς ή κακώς έρχεται αρκετά χρόνια μετά την έλευση πολύ καλών SSD και κατά συνέπεια έχει πολύ σκληρό ανταγωνισμό. Αν το Dataplex αποκτήσει γραφικό περιβάλλον όπου μπορώ να "κλειδώσω" κάποιες εφαρμογές να είναι πάντα στην cache και αρχίσει να υποστηρίζει και πάνω από 2Tb (το σημερινό του όριο), αν βρεθεί λύση με μπαταρία και πιο real time write-back για να μην περιμένεις 10 λεπτά μετά από κάθε μπλε οθόνη ή γενικότερα unexpected shutdowns και τέλος αν ο SSD-cache καθεαυτός κοστίζει αρκετά φτηνά ώστε να μην ανταγωνίζεται καλύτερα προϊόντα από την γκάμα της ίδιας εταιρίας, τότε δεν βλέπω κανένα λόγο να μην θέλει κάποιος να έχει έναν ωραίο cacheαρισμένο σκληρό 3+Tb. Μέχρι τότε όμως διαβάστε καλά πριν προχωρήσετε σε αγορά, γιατί ανάλογα με το πόσα Gb χρειάζεστε, ο OCZ Synapse μπορεί να είναι είτε δώρο θεού είτε απλώς συμβιβασμός. Εν κατακλείδι, το OCZ Synapse είναι ένα πρωτοπορειακό και πολλά υποσχόμενο προϊόν, που μόλις βελτιωθεί σε 1-2 σημεία ακόμα, θα μπορεί να απευθυνθεί σε ένα πολύ μεγάλο αγοραστικό κοινό. Ευχαριστούμε την OCZ που μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε ακόμα ένα πρωτοπορειακό προϊόν.
  7. Παρά την εμπορική επιτυχία του Vertex 4 της OCZ, ο οποίος βασιζόταν σε έναν ελεγκτή που αποτελείτο από πυρίτιο (hardware) της Marvell και κώδικα (firmware) της ομάδας Indilinx, και το γεγονός ότι είχε κερδίσει την καρδιά μου ως ένας αξιόπιστος και γρήγορος SSD, μου είχε μείνει η απορία “ποιο είναι το μέγιστο που μπορεί να προσφέρει η Indilinx τώρα που ανήκει πλέον στην OCZ”. Την απορία αυτή ήρθε να μου λύσει ο τελευταίος SSD από την OCZ, ο Vector. Χωρίς να έχει τίποτα το “mid” στα χαρακτηριστικά του, καθώς ο,τιδήποτε σχετικό με τις επιδόσεις του υπονοεί “ναυαρχίδα”, ο Vector με τα 5 χρόνια εγγύησης, τις κορυφαίες επιδόσεις και την όχι ιδιαίτερα υψηλή τιμή εισόδου ήρθε για να αντιμετωπίσει τα υπόλοιπα μεγαθήρια από την Samsung, Intel & Crucial στην μάχη για την κορυφή. [BREAK=OCZ Inside] Οπλισμένος με τον Barefoot 3, έναν ελεγκτή 100% OCZ (σιλικόνη & κώδικας), ο Vector είναι ο SSD που περίμενα από τον Μάρτιο του 2011, από τότε δηλαδή που η Indilinx από μια αυτόνομη εταιρία, έγινε η ομάδα σχεδιασμού ελεγκτών SSD της OCZ. Δε μπορούμε να πούμε ότι ο Vector είναι εξ ολοκλήρου OCZ, καθώς η OCZ δεν φτιάχνει μνήμες NAND. Στην κατηγορία αυτή ανήκει μόνο η Samsung που φτιάχνει τον ελεγκτή, το firmware, τις μνήμες NAND και την μνήμη cache (DRAM) στους SSD της, ενώ πριν από μερικά χρόνια σ’αυτή την κατηγορία ανήκε και η Intel. H OCZ με την αγορά της Indilinx όμως πέρασε από το τσούρμο των εταιριών που απλώς κολλάνε ένα badge πάνω σε ένα ΟΕΜ προϊόν και βρίσκεται μαζί με την Crucial (Micron) στον ελίτ χώρο των πραγματικών κατασκευαστών SSD, των εταιριών δηλαδή που κατασκευάζουν ένα μέρος των προϊόντων SSD που διαθέτουν. [BREAK=Χαρακτηριστικά] Τεχνικά χαρακτηριστικά OCZ Vector 256Gb Model Name VTR1-25SAT3-256G Controller Indilinx Barefoot 3 Form Factor 2.5" Capacity 256GB DRAM Cache 512Mb (1Gb για τον 512Gb) Interface Type SATA III (SATA II backwards compatible) Max read speed 550MB/sec (ATTO) Max write speed 530MB/sec (ATTO) Random IOPS (4k, QD=32) Read 100,000 Write 95,000 (CrystalDiskMark) Seek Time 0.01ms Shock resistance 1500G Data Path Protection BCH ECC corrects up to 128 random bits/1KB Power consumption 2.25W Load / 0.9W Idle Operating Temp 0C~55C MTBF 1,300,000 Hours Αντοχή NAND Υπολογισμένη για εγγραφές 20Gb/ημέρα για 5 χρόνια με τυπική χρήση Certifications RoHS, CE, FCC, KCC, C-Tick, VCCI, BSMI Warranty 5 years Price 200€ (Amazon 27/02/2013) Ας τον ρίξουμε λοιπόν πάνω στο σύστημά μας, να τρέξουμε μερικά μετροπρογράμματα και να δούμε “πόσα ψάρια πιάνει”. Απλό δεν είναι; Όπως απεδείχθει στην περίπτωσή μας, δεν είναι και τόσο απλό. Το πρώτο δείγμα Vector μας το έστειλε η OCZ στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη, ενώ το δεύτερο μας ήρθε στα μέσα Γενάρη. Κάποιες σοβαρές αποκλείσεις από τις διαφημιζόμενες επιδόσεις, αλλά κι από τις επιδόσεις που έβλεπαν άλλοι reviewers, μας έκαναν να πιστεύουμε ότι το πρώτο μας δείγμα είχε κάποιο πρόβλημα. Όταν ανακαλύψαμε ότι και το δεύτερο δείγμα είχε την ίδια απολύτως συμπεριφορά, συνειδητοποιήσαμε ότι το τούνελ είναι πιο βαθύ, και όπως απεδείχθει αργότερα έχει να κάνει με τον τρόπο που λειτουργούν ορισμένα μετροπρογράμματα σε συνδιασμό με τις βασικές διαφορές στα διάφορα chipsets της Intel, τουλάχιστον από αυτά που υποστηρίζουν native πρωτόκολλο SATA3, ή ακόμα κι από συγκεκριμένους κατασκευαστές μητρικών. [BREAK=Σύστημα δοκιμής & ιδιομορφίες] Σ’αυτό το σημείο λοιπόν, κανονικά θα σας έδινα την γνωστή λίστα με τα χαρακτηριστικά του test-bed συστήματος, αλλά όπως καταλάβατε από τις προηγούμενες παραγράφους, τα συστήματα αυτά δεν ήταν μόνο ένα, αλλά περισσότερα. Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να σας μείνουν στο μυαλό φυσικά δεν είναι η κάρτα γραφικών ή το τροφοδοτικό ρεύματος, αλλά αυτά που παίζουν ρόλο στη συγκεκριμένη δοκιμή ενός SSD όπως ο επεξεργαστής και η μητρική. Ο επεξεργαστής λοιπόν είναι σε όλες τις περιπτώσεις ένας Intel Core i5 2500K ο οποίος τρέχει με τις default power saving επιλογές που τον κατεβάζουν στα 1600MHz όταν το σύστημα είναι αδρανές, ενώ το Turbo είναι ενεργοποιημένο. Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Συνεχίστε το διάβασμα. Η μητρική της δοκιμής μας είναι μια Gigabyte με το Z68 chipset, η Z68MA-D2H-B3, αλλά για την διασταύρωση των αποτελεσμάτων και της προαναφερθείσας μη-αναμενόμενης συμπεριφοράς των μετροπρογραμμάτων, κάποιες μετρήσεις επαναλήφθηκαν και σε δυο άλλες μητρικές με Intel native SATA3 (SATA600) ελεγκτή, την Gigabyte P67A-UD3P-B3 με το P67 και την Asus Maximus V Gene με το Z77 chipset. Το λειτουργικό σε όλες τις περιπτώσεις ήταν τα Windows 7 Ultimate x64. [BREAK=Υπόθεση ATTO & Anvil] Τι ακριβώς ήταν λοιπόν αυτή η μη αναμενόμενη συμπεριφορά για την οποία μιλάμε από την αρχή αυτής της παρουσίασης; Με λίγα λόγια: οι επιδόσεις εγγραφής του Vector στο ATTO και στο Anvil ήταν κατά πολύ χαμηλότερες από τις δαφημιζόμενες, αλλά κι από αυτές που υπάρχουν σε reviews από άλλες ιστοσελίδες, όταν οι δοκιμές γίνονται σε μητρικές με chipset παλιότερο από το Ζ77. Πιο συγκεκριμέμα, η ταχύτητα σειριακής εγγραφής στο Ζ68 ήταν σταθερή στα ~220Mb/sec, ενώ στο P67 οι εγγραφές ήταν καρφωμένες στα ~320Mb/sec. Στις μικρές εγγραφές (4k) οι επιδόσεις και στο Ζ68 και στο Ρ67 ήταν στο 50% από αυτό που περιμέναμε να δούμε και αυτό είναι κάτι που φαίνεται σε περισσότερα μετροπρογράμματα. Επαναλαμβάνω: μόνο στα συγκεκριμένα μετροπρογράμματα. Όλα τα υπόλοιπα μετροπρογράμματα, καθώς και οι real life μετρήσεις απέδιδαν στα μέγιστα όπως αναμένετο, συνεπώς το πρόβλημα δεν θα λέγαμε ότι είναι στον Vector, αλλά στον τρόπο που συνεργάζονται τα συγκεκριμένα benchmarks με τα συγκεκριμένα chipsets και τον Vector. Στους 2.5 περίπου μήνες που μεσολάβησαν από την ημέρα που πήραμε τον πρώτο Vector από την OCZ μέχρι σήμερα που τελειώσαμε τις μετρήσεις στον δεύτερο Vector, τα αποτελέσματα ήταν σταθερά και είχαν ελάχιστη απόκλιση όταν δοκιμάζαμε τα εξής: διαφορετικές εκδόσεις των οδηγών της Intel (από IRST 10.6.0.1002 εώς 11.7.0.1013) διαφορετικές εκδόσεις/builds των εν λόγω μετροπρογραμμάτων (Anvil Pro edition 1.0.50 RC5 εώς 1.0.51 RC6) διαφορετικές ρυθμίσεις στις επιλογές των μετροπρογραμμάτων (ATTO QD=4 ή “Neither”, Anvil 0-fill ή Incompressible) όλες τις επιλογές για caching μέσα από το λειτουργικό, συμπεριλαμβανομένων και διαφορετικών μεγεθών για το pagefile (από 0 εώς 16Gb) ατελείωτα secure erase στον Vector, ακολουθούμενα από restarts και πολύωρο idling, για να σιγουρευτούμε ότι δεν ρίχνει τις επιδόσεις του ο ίδιος ο Vector. Καμία από τις παραπάνω αλλαγές δεν άλλαζε τα αποτελέσματα περισσότερο από 2%, συνεπώς είμασταν σίγουροι ότι κάτι άλλο κάνει τον Vector να αποδίδει από 40% εώς 60% χαμηλότερα στο ATTO και στο Anvil. Με τις πολλές δοκιμές και με την συνδρομή του τμήματος engineering της OCZ, ανακαλύψαμε ότι το πρόβλημα εμφανιζόταν μόνο στο Ζ68 και στο Ρ67 και μόνο όταν ο επεξεργαστής δούλευε με τα power saving features του ενεργοποιημένα. Είτε απενεργοποιώντας στο BIOS των μητρικών ο,τιδήποτε έχει να κάνει με Speedstep, idle states κλπ, είτε αφήνοντας κάποιο CPU stressing tool να κρατάει έναν από τους τέσσερις πυρήνες του i5 2500K μας σε πλήρη συχνότητα, το ATTO και το Anvil μας δίνανε τα σωστά αποτελέσματα που βλέπαμε και στα reviews των sites, που συμπτωματικά είναι όλα βασισμένα σε μητρικές με το Z77 chipset. Δεν έχουν όμως όλοι οι χρήστες και υποψήφιοι αγοραστές μητρικές με το πιο πρόσφατο chipset της Intel, οπότε προτιμήσαμε προς όφελος των αναγνωστών του TheLab.gr να εξετάσουμε το θέμα εις βάθος με την βοήθεια της OCZ, από το να σας παραδόσουμε την πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη ένα review που δεν θα έδειχνε όλη την αλήθεια. Στη συνέχεια λοιπόν θα σας δείξουμε τα αποτελέσματα όλων των μετροπρογραμμάτων στην μητρική με το Z68 chipset: a) με τον Vector άδειο και ως 2ο drive, με τον Vector να φοράει (μόνο) το λειτουργικό και c) με τον Vector γεμάτο κατά 75% συμπεριλαμβανομένου και του λειτουργικού Στην περίπτωση του άδειου Vector, θα σας παραθέσουμε με εικόνες τα ευρήματά μας σχετικά με το προαναφερθέν πρόβλημα με τα cpu idle states στο Z68 και στο P67, με την μορφή μετρήσεων στις άλλες πλατφόρμες. [BREAK=CrystalDiskMark] Και ξεκινάμε με το δημοφιλές CrystalDiskMark, το οποίο δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να μας δείξει τις πραγματικές δυνατότητες του Vector, καθώς οι επιδόσεις του παραμένουν υψηλές ενώ το drive γεμίζει από δεδομένα. (empty/OS/full) Άξιο μνείας το γεγονός ότι οι επιδόσεις του Vector στις 4k εγγραφές φαίνονται να είναι αρκετά πεσμένες λόγω της πτώσης της συχνότητας του επεξεργαστή. Κρατώντας την συχνότητα του επεξεργαστή στο μέγιστο, απασχολώντας ένα από τα threads του με ένα SuperPi 32M (είτε απλά απενεργοποιώντας όλα τα power saving features από το BIOS), οι επιδόσεις του Vector εκτινάσσονται. Ακολουθούν οι επιδόσεις του Vector στο Ζ77 με τον επεξεργαστή σε αδράνεια (αριστερά) και σε μερική χρήση (δεξιά), αρκετή ώστε να κρατήσει την συχνότητα του i5 2500K ψηλά. Παρατηρούμε ότι ενώ στο Ζ77 οι σειριακές επιδόσεις μένουν ανέπαφες ανάλογα με την συχνότητα του επεξεργαστή, οι τυχαίες εγγραφές επηρρεάζονται σημαντικά. [BREAK=AS-SSD] Στο AS-SSD η εικόνα είναι λίγο διαφορετική, αφού σύμφωνα με το εν λόγω μετροπρόγραμμα, ο Vector φαίνεται να στριμώχνεται λίγο στις σειριακές εγγραφές όσο γεμίζει. (empty/OS/full) Παρατηρήσαμε κι εδώ την μεγάλη πτώση (σχεδόν στο μισό) των επιδόσεων στις 4k εγγραφές, ενώ ο επεξεργαστής μας “ξεκουράζεται”. Οι μετρήσεις idle & load στο Ζ77 έχουν ως εξής: [BREAK=ATTO] Συνεχίζουμε με το ATTO το οποίο όπως προαναφέραμε, μετράει πολύ διαφορετικές σειριακές επιδόσεις εγγραφείς από αυτές που βλέπουμε στα περισσότερα μετροπρογράμματα αλλά και σε πιο ρεαλιστικές μετρήσεις. (empty/OS/full) Ό,τι και να κάναμε, οι σειριακές εγγραφές μας στο ΑΤΤΟ παρέμειναν κολλημένες στα ~220Mb/sec, ενώ ο,τιδήποτε άλλο χρησιμοποιήσαμε (από το απλό Windows copy που μας έδειχνε 420-440Mb/sec κατά την αντιγραφή αρχείων ISO, μέχρι τα υπόλοιπα benchmarks που μας έδειχναν επιδόσεις κοντά στα 500Mb/sec) μας έδειχνε πιο φυσιολογικά νούμερα. Οι αντίστοιχες μετρήσεις στο P67 ήταν κάπως υψηλότερες, αλλά πάλι πολύ χαμηλότερα από το αναμενόμενο, ενώ οι κοινοί παρονομαστές παραμένουν να είναι είτε η πλατφόρμα (Z68 & P67 Vs Z77) είτε ο κατασκευαστής (δυστυχώς και το Ζ68 και το Ρ67 motherboards που έχουμε είναι της Gigabyte ενώ το μη-προβληματικό Ζ77 board είναι της Asus), συνεπώς δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η λύση μπορεί να έρθει από την Intel ή την Gigabyte. Η κατάσταση διορθώνεται στην μητρική της Asus με το Z77, όπου ασχέτως των ρυθμίσεων των power saving features του επεξεργαστή, το ATTO μας δίνει τα μέγιστα αποτελέσματα του Vector. Περαιτέρω δοκιμές που έχουμε προγραμματίσει σε non-Gigabyte μητρική με το Η67 θα μπορέσουν πιστεύω να μας δώσουν μια καλύτερη εικόνα του προβλήματος και ως προς τον κατασκευαστή, αλλά και ως προς ολόκληρη την γκάμα των Intel chipsets με SATA600 ελεγκτή. [BREAK=Anvil]  Συνέχεια με το Anvil όπου η εικόνα που είδαμε στο ATTO επαναλαμβάνεται. Σειριακές εγγραφές κολλημένες στα ~220Mb/sec στο Z68 και στα ~350Mb/sec στο P67, οι οποίες εκτινάσσονται όταν ο επεξεργαστής τρέχει στην μέγιστη συχνότητά του ή όταν μεταφερόμαστε στην πλατφόρμα Z77. (empty/OS/full) Η εικόνα του P67 σε idle & load. Και η εξαφάνιση του προβλήματος στο Z77 της Asus (idle & load) [BREAK=PCMark 2005] Φτάσαμε στο PCMark 2005, όπου διαπιστώνουμε ότι οι διαφορές στις επιδόσεις που είδαμε στο ATTO και στο Anvil, δεν ανταποκρίνονται στα πολύπλοκα σενάρια των μετροπρογραμμάτων της Futuremark. Είδαμε όμως πτώση των επιδόσεων ενώ γεμίζει το drive. (empty/OS/full) Οι αντίστοιχες επιδόσεις στο Z77, με τον επεξεργαστή σε idle και κατόπιν σε μέγιστη συχνότητα, έχουν ως εξής. [BREAK=PCMark Vantage] Παρόμοια κατάσταση και στο PCMark Vantage, όπου το Z77 δείχνει να μην έχει τα προβλήματα των παλαιότερων πλατφόρμων της Intel, αλλά οι επιδόσεις του Vector πέφτουν αρκετά ενώ αυτός γεμίζει. Φυσικά όχι αρκετά ώστε να διαπιστώσετε πτώση των επιδόσεων σε πραγματικές συνθήκες και με γυμνό μάτι, μιας και οι χαμηλότερες επιδόσεις του Vector είναι ούτως ή άλλως υψηλότερες από πολλούς SSD της αγοράς, απλά αρκετή ώστε να φαίνεται στα αποτελέσματα των μετροπρογραμμάτων. (empty/OS/full) Και στο Ζ77 (idle & load). [BREAK=Επίλογος - εντυπώσεις] Πως μας φάνηκε λοιπόν ο πρώτος SSD της OCZ που φοράει ελεγκτή εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από την ίδια την εταιρία; Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι ένας SSD που αξίζει τον τίτλο “ναυαρχίδα”, εξάλλου οι διαφορές στις μετρήσεις του ATTO και του Anvil μοιάζει να είναι “χαρακτηριστικό” των παλιότερων chipsets της Intel και όχι του Vector καθεαυτού. Θα με ενοχλούσε αν είχα ακόμα την πλατφόρμα Z68 με τον Vector; Όχι, για πολλούς και διάφορους λόγους. Πρώτον γιατί όλοι οι SSD παρουσιάζουν πτώση στις επιδόσεις τους ενώ το σύστημα γλιτώνει ενέργεια, απλά στα παλαιότερα P67 & Z68 η πολιτική εξοικονόμησης ενέργειας φαίνεται να είναι πιο επιθετική. Επίσης, επειδή πάντα είμουν λάτρης της εξοικονόμησης ενέργειας και δεν έχω ιδιαίτερο λόγο να περιμένω ένα ή δυο από τα μέρη του υπολογιστή μου να αποδίδουν στο απολύτως μέγιστο, καθόλη την διάρκεια του uptime τους, ενώ το υπόλοιπο σύστημά μου χαλαρώνει όταν δεν το χρειάζομαι. Τέλος, γιατί οι υψηλές επιδόσεις και τα 5 χρόνια εγγύησης είναι αρκετά για να με κάνουν να αισθάνομαι άνετα και ασφαλής χρησιμοποιώντας τον Vector. Θα τον συνιστούσα ως αγορά; Ναι. Από άποψη επιδόσεων, ο OCZ Vector παίζει στην κορυφαία κατηγορία του Samsung 840 Pro και κατά συνέπεια οι δυο αυτοί SSD ξανασυναντιούνται στην κορυφή μιας ακόμα λίστας, αυτής του κόστους. Συνεπώς, αν κάποιος είναι στην αγορά για έναν από τους ταχύτερους SSD αυτή τη στιγμή ασχέτως κόστους, μια από τις λίγες επιλογές του είναι και ο Vector. Έχοντας στα χέρια μου και τους 2 προαναφερθέντες SSD, μπορώ να πω ότι είμαι σε δίλλημα. Είναι εξίσου γρήγοροι και έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά στις επιδόσεις και στην εγγύησή τους. Έρχονται όμως από 2 εντελώς διαφορετικές εταιρίες. Από την μια ο κολοσσός Samsung που βγάζει ένα νέο μοντέλο σχεδόν κάθε 2 χρόνια και προσφέρει αξιοπιστία χωρίς να σε απασχολεί με firmware updates κλπ και από την άλλη η μικρότερη κι ενθουσιώδης OCZ, που κυκλοφορεί μοντέλα για κάθε ανάγκη και τσέπη, ενώ φροντίζει να κρατάει επαφή και να “ακούει” τι έχει να πει το αγοραστικό κοινό. Ποια προσέγγιση είναι καλύτερη, δεν ξέρω, μιας και απολαμβάνω εξίσου και τις δυο. Η συμπεριφορά των Samsung SSD μου δε με απασχόλησε ποτέ, αλλά αν είχα να κάνω αποκλειστικά και μόνο με μοντέλα της Samsung, θα είχα ήδη βαρεθεί. Ο Vector ήρθε από την OCZ για να κάτσει πάνω από τον ήδη γρήγορο κι εμπορικά επιτυχημένο Vertex 4, που δεν είχε κλείσει ακόμα ούτε έναν χρόνο από την είσοδό του στην αγορά. Απολύτως κανένα παράπονο από μένα. Σε γενικές γραμμές, η OCZ φαίνεται να έχει βρει τον σωστό δρόμο και ως λάτρης των SSD, δε μπορώ παρά να είμαι ενθουσιασμένος γνωρίζοντας ότι στους επόμενους 12 μήνες θα κυκλοφορήσει τουλάχιστον ένας νέος OCZ SSD που θα είναι καλύτερος από τους προηγούμενους. Και μέχρι τότε, ο Vector κρατάει τα σκήπτρα μια χαρά. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την OCZ για την αποστολή του δείγματος, αλλά πολύ περισσότερο για την συμμετοχή και την τεχνική υποστήριξη που μας παρείχε, όπως επίσης και τον συνάδελφο Βασίλη Καραβά (chroma) για την βοήθειά του στο τελευταίο μου, δυστυχώς, review.
  8. Η αλήθεια είναι ότι η OCZ δεν τα πάει και τόσο καλά με τα οικονομικά της και το μέλλον της για άλλη μια φορά κρίνεται αμφίβολο. Παρόλα αυτά όμως δεν το βάζουν κάτω και συνεχίζουν να βγάζουν νέα μοντέλα. Μιας και οι Vertex 4 είχαν πια αρχίσει να δείχνουν την ηλικία τους η OCZ κυκλοφόρησε τη σειρά Vertex 450 που χρησιμοποιεί τον καινούριο ελεγκτή Barefoot 3, τον οποίο και κατασκευάζει πια η OCZ μέσω της εταιρίας που αγόρασε (Indilinx). Εδώ να σημειώσουμε ότι τον ίδιο ελεκγτή χρησιμοποιεί και η σειρά Vector της ίδιας εταιρίας. Στη σημερινή δοκιμή θα "βασανίσουμε" έναν Vertex 450 με 256 GB χωρητικότητα, το μεσαίο μοντέλο δηλαδή της σειράς το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα ενδιαφέρει και τους περισσότερους από εσάς μιας και τα 128 GB είναι πια λίγα ενώ από την άλλη τα 512 GB κοστίζουν πολύ. [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 450 256 GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications OCZ Vertex 450 Model Number VTX450-25SAT3-256G Capacity 256 GB NAND Components 20nm Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller Indilinx IDX500M10-B0 Barefoot 3 M10 Operating Temp 0°C ~ 55°C Power Consumption 2.65W Active, 0.60W Idle Weight 115g Endurance Rated for 20GB/day of host writes for 3 years under typical client workloads Max Read up to 540MB/s Max Write up to 530MB/s Random Write 4KB 85,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 90,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions 99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 3 years Price 225€ (with 23% VAT) Ο δίσκος χρησιμοποιεί MLC και 20nm μνήμες και οι μέγιστες ταχύτητες ανάγνωσης/εγγραφής αγγίζουν τα 540 και 530 MB/s αντίστοιχα. Ο ελεγκτής προέρχεται από την ίδια την OCZ και αυτό είναι που κάνει τη μεγάλη διαφορά στο συγκεκριμένο SSD, μιας και το λειτουργικό (firmware) είναι κομμένο και ραμμένο για τα μέτρα του αφού οι προγραμματιστές της εταιρίες έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να κάνουν σωστά και αποδοτικά τη δουλειά τους. Τη στιγμή που άλλες εταιρίες ψωνίζουν απλά από το καλάθι η OCZ τόλμησε και αγόρασε μια εταιρία κατασκευής ελεγκτών και ανεξαρτοποιήθηκε από εταιρίες όπως η Marvell. Τώρα το μόνο που μένει είναι να εμπλακεί και στην κατασκευή μνημών flash έτσι ώστε να ανεξαρτοποιήσει πλήρως το κομμάτι κατασκευής SSDs Στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας η OCZ μας πληροφορεί ότι ο συγκεκριμένος SSD χρησιμοποιεί ελεγκτή της Indillix και ότι στα παρελκόμενα περιλαμβάνεται και το πρόγραμμα μεταφοράς δεδομένων της Acronis. Στο πίσω μέρος του κουτιού βρίσκουμε ένα κομμάτι στα Ελληνικά! "Η σειρά μονάδων αμιγούς κατάστασης", σίγουρα έπεσε google translate εδώ. Ανοίγοντας το κουτί βρίσκουμε το δίσκο να προστατεύεται από την κλασσική αντιστατική συσκευασία και ακριβώς κάτω από αυτόν υπάρχει ένα όμορφο αυτοκόλλητο για το ψυγείο σας ή το κουτί του υπολογιστή σας αν δε σας ενοχλεί. Στα παρελκόμενα η OCZ περιέλαβε και μια βάση για την τοποθέτηση του SSD σε θήκη 3.5". Στο ένα από τα δύο εγχειρίδια που συνοδεύουν το προϊόν αναγράφονται οδηγίες για το "κατέβασμα" και την ενεργοποίηση του λογισμικού της Acronis. Πολύ καλή η κίνηση της OCZ να το συμπεριλάβει μιας και πρόκειται για το κορυφαίο του είδους. Μερικές φωτογραφίες του εμφανίσιμου Vertex 450. Όπως βλέπετε το ύψος του είναι περιορισμένο οπότε θα χωρέσει ακόμη και σε ultrabooks. [BREAK=O Vertex 450 256 GB κάτω από το φακό] Όπως ήταν φυσικό ο Vertex δεν ξέφυγε από το κατσαβίδι μας. Έτσι αφαιρέσαμε όλα τα περιττά για να δούμε τι κρύβει στο εσωτερικό του. Συνολικά 16 Micron flash chips (20nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vertex 450. Δίπλα στον ελεγκτή, τον οποίο θα δούμε παρακάτω, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω πλευρά της πλακέτας. Ο ελεγκτής Barefoot M10 της Indillix/OCZ. Τα DRAM chips που υποστηρίζουν τον Barefoot controller. Δίπλα σε ένα από αυτά υπάρχει ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters οι οποίοι παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Tο κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Windows Backup Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup του parition χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη εφαρμοφή των Windows. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. [BREAK=Synthetic Benchmarks] Ο μόνος δίσκος για τον οποίο είχαμε έγκυρα αποτελέσματα σύγκρισης προς το παρόν ήταν μόνο ένας Plextor PX-128M5 Pro. Με τον καιρό όμως θα φτιάξουμε μια μεγάλη database, όπως έχουμε κάνει με όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που σας παρουσιάζουμε κατά καιρούς. Όπως βλέπετε από τα παραπάνω διαγράμματα ο Vertex 450 κερδίζει σε access time και πέρνει καθαρά την πρωτιά στον τομέα της εγγραφής δεδομένων, κάτι λογικό μιας και διαθέτει περισσότερα flash modules οπότε έχει και περισσότερα κανάλια επικοινωνίας με αυτά. Από την άλλη ο Plextor είναι πολύ γρήγορος στην ανάγνωση δεδομέvων και σε αρκετά τεστ περνάει μπροστά από τον Vertex. [BREAK=Real Life tests - Pegasus Test Suite] Τα αποτελέσματα των παραπάνω δοκιμών μαρτυρούν ένα πράγμα, ότι οι διαφορές στην απόδοση δύο καλών σύγχρονων SSD είναι ελάχιστες ως μηδαμινές, σε πραγματικές συνθήκες χρήσης. Καλά τα synthetic benchmarks που μπορεί να δείχνουν χαώδεις διαφορές αλλά στο τέλος της μέρας η αίσθηση που αποκομίζει ο εκάστοτε χρήστης είναι αυτή που μετράει περισσότερο. Βέβαια για τις ανάγκες των δοκιμών μας ακόμη και η πιο μικρή διαφορά είναι αρκετή για να αναδείξει το νικητή αλλά σε κανονικές συνθήκες είναι ο συνδυασμός αξιοπιστίας και τιμής με τις επιδόσεις να περνάν σε τρίτη μοίρα. Ο Plextor παίρνει κεφάλι σε αρκετά από τα παραπάνω τεστ με την πιο μεγάλη διαφορά να εντοπίζεται στην αποσυμπίεση δεδομένων με το Winrar. Σε αυτό το κομμάτι από ότι φαίνεται ο ξυπόλυτος (Barefoot) ελεγκτής του Vertex 450 δεν τα πάει και τόσο καλά ενώ ο Marvell 88SS9187 του Plextor βρίσκεται στο στοιχείο του. Από την άλλη ο Vertex κερδίζει κατά κράτος τον Plextor στην μεταφορά αρχείου τύπου ISO, όπου και πετυχαίνει κοντά 60 MB/s διαφορά στην ταχύτητα μεταφοράς. Τα περισσότερα κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες στον Vertex σίγουρα παίζουν μεγάλο ρόλο εδώ καθώς επιτρέπουν πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες εγγραφής σε σχέση με τον μικρότερης χωρητικότητας Plextor. [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] Η συνολική διαφορά στις επιδόσεις ανάμεσα στους δύο δίσκους είναι μικρή αλλά υπάρχει. Ο Vertex όπως είναι φυσικό, λόγο της μεγαλύτερης χωρητικότητας του, παίρνει εύκολα κεφάλι. Αλλά ο μικρός Plextor ακολουθά από κοντά αποδεικνύοντας ότι είναι ένας πολύ καλός SSD, παρά τον αρκετό καιρό που μετρά στην αγορά. Και σε αυτό το διάγραμμα ο Vertex 450 περνά μπροστά, παρόλο που δεν είναι ο πιο οικονομικός 256αρης SSD της αγοράς. Βέβαια και ο Plextor διαθέτει αρκετά τσουχτερή τιμή για 128αρη δίσκο. [BREAK=Συμπεράσματα] Η OCZ με την Indillix έχει καταφέρει να ξεφύγει από την πεπατημένη των υπόλοιπων εταιριών, που αναγκαστικά ψωνίζουν από το καλάθι όσον αφορά τους ελεγκτές που χρησιμοποιούν και αναγκαστικά μόνο το λογισμικό (firmware) τους μένει για να κάνουν τη διαφορά στις επιδόσεις. Δεδομένου όμως ότι το hardware είναι ακριβώς το ίδιο τις περισσότερες φορές αν δοκιμάσεις έναν SSD με τον Χ ελεγκτή τότε και οι υπόλοιποι που φέρουν τον ίδιο δεν έχουν σημαντικές διαφορές. Το καλό επίσης του να κατασκευάζεις μόνος σου τον ελεγκτή είναι ότι ξέρεις όλα τα τερτίπια του και μπορείς να τον προγραμματίσεις πολύ πιο αποδοτικά, έτσι ώστε να προσφέρεις τις μέγιστες δυνατές επιδόσεις σε όλους τους τομείς. Σε γενικές γραμμές ο Vertex 450 256 GB τα πήγε αρκετά καλά αν και για να πω την αλήθεια περίμενα να δω λίγο υψηλότερες ταχύτητες ανάγνωσης. Από την άλλη οι ταχύτητες εγγραφής ήταν πολύ καλές και τουλάχιστον στα συνθετικά τεστ πλησίασαν τις ονομαστικές που αναφέρει η OCZ. Επιπλέον ο SSD λειτούργησε υποδειγματικά σε όλη τη διάρκεια των χρονοβόρων και επίπονων δοκιμών και ποτέ δεν παρουσίασε κάποιο πρόβλημα σταθερότητας. Επίσης η OCZ προσφέρει μαζί με το δίσκο και τη σουίτα μεταφοράς δεδομένων της Acronis, ένα από τα καλύτερα προγράμματα τους είδους, οπότε και η αλλαγή του παλιού σας δίσκου θα γίνει γρήγορα και με μεγάλη ασφάλεια. Αν η τιμή του συγκεκριμένου Vertex ήταν πιο κοντά στα 200€ ή ακόμη καλύτερα και κάτω από αυτά, τότε είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς θα τον προτιμούσαν για το desktop ή laptop τους, έναντι του δυνατού ανταγωνισμού. O Vertex 450 256 GB της OCZ κοστίζει 225€ (συμπεριλαμβανόμενου 23% ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Υψηλές επιδόσεις Στο πακέτο περιλαμβάνεται λογισμικό Acronis για την ασφαλή και γρήγορα μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο Μειωμένο πάχος που τον κάνει συμβατό με φορητούς υπολογιστές που δε δέχονται κανονικών διαστάσεων SSDs Υποστήριξη TRIM Διαθέτει έναν ελεγκτή που κατασκευάζεται από την ίδια την OCZ, οπότε ξεφεύγει από την πεπατημένη Μειονεκτήματα Η τιμή του είναι λίγο αλμυρή Περίμενα λίγο καλύτερες επιδόσεις στον τομέα της ανάγνωσης Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vertex 450 256 GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  9. Η OCZ έχει επενδύσει αρκετά λεφτά στον Indilinx ελεγκτή της και σκοπεύει να τον εκμεταλλευτεί στο έπακρο, τοποθετώντας τον σε όσο το δυνατόν περισσότερα προϊόντα. Οι καινούριοι SSDs της OCZ, οι Vector 150, χρησιμοποιούν τον Indilinx Barefoot 3, τον ίδιο ελεγκτή δηλαδή με τους απλούς Vector αλλά και τους νεότερους Vertex 450, αλλά οι NAND μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm). Εδώ να σημειώσουμε ότι οι σειρές Vector και Vertex 450 χρησιμοποιούν 25 και 21 nm μνήμες, αντίστοιχα. Η αλήθεια είναι ότι όσο μειώνονται τα νανόμετρα στις flash μνήμες τόσο αυξάνεται και το ποσοστό αποτυχίας τους, κάτι που απαιτεί κάποια ΝΑΝD εφεδρεία (redundancy) για να αντιμετωπιστεί. Στην περίπτωση του Vector 150 όμως η OCZ υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των μνημών είναι αυξημένη σε σχέση με τα προηγούμενα προϊόντα της. Στη σημερινή δοκιμή θα δοκιμάσουμε το μεσαίο μοντέλο της σειράς Vector 150, το οποίο έχει 240 GB χωρητικότητα. Τα υπόλοιπα δύο διαθέτουν 120 GB και 480 GB αντίστοιχα και όλα, σύμφωνα πάντα με την OCZ, έχουν αυξημένη διάρκεια ζωής μιας και μπορούν να αντέξουν για πέντε χρόνια με 50 GB εγγραφών ανά μέρα. Οι απλοί Vector και Vertex 450 είναι χαρακτηρισμένοι για μέχρι 20 GB εγγραφές ανά μέρα για το ίδιο χρονικό διάστημα, οπότε οι Vector 150 έχουν περίπου 2.5 φορές μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, στα χαρτιά τουλάχιστον. Η σειρά Vector 150 βρίσκεται ακριβώς στο μέσον του πορτφόλιο των SSD προϊόντων της OCZ με τους RevoDrive 400 (αναμένονται) να αποτελούν τις κορυφαίες προτάσεις και τους Vertex 450 να βρίσκονται ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Στην ουσία δηλαδή οι Vector 150 αντικαθιστούν τους απλούς Vector, όπως οι Vertex 450 αντικατέστησαν τους Vertex 4 στη γκάμα της OCZ. Το παραπάνω σχήμα πιστεύουμε ότι δείχνει ξεκάθαρα το κοινό στο οποίο απευθύνεται κάθε μια από τις τρεις καινούριες σειρές SSD της OCZ. [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vector 150 240GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications OCZ Vertex 150 Model Number VTR150-25SAT3-240G Capacity 240 GB (223 GB usable) NAND Components 20nm Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller Indilinx IDX500M00-B0 Barefoot 3 Operating Temp 0°C ~ 55°C Power Consumption 2.50W Active, 0.55W Idle Weight 115g MTBF 1.5 million hours Max Read up to 550MB/s Max Write up to 530MB/s Maximum 4K Random Read 90000 IOPS Maximum 4K Random Write 95000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions 99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 5 years Price $239.99 (MSRP) Η OCZ αποφάσισε να μεταβεί στα 19 nm για τις flash μνήμες των καινούριων Vector, προφανώς για να ρίξει το κόστος της παραγωγής και να αυξήσει όσο το δυνατόν περισσότερο το κέρδος της. Επίσης η χωρητικότητα έπεσε λίγο, περίπου κατά 15 GB, σε σχέση με τον προηγούμενο Vector 256 GB. Από την άλλη οι ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως συνηθίζεται για όλους τους SSDs αυτής της κατηγορίας, αλλά στην πράξη θα δούμε αν είναι κοντά στις πραγματικές ταχύτητες του δίσκου. Επίσης οι καινούριοι Vector σύμφωνα με την OCZ αντέχουν κατά πολύ περισσότερο όγκο εγγραφών από τους προηγούμενους, παρόλο που χρησιμοποιούν 19 nm μνήμες, γι'αυτό και η OCZ δε δίστασε να ορίσει την εγγύηση στα πέντε χρόνια. Βέβαια με τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει τελευταία πραγματικά δεν ξέρουμε αν θα αντέξει τόσο πολύ, αλλά ειλικρινά το ελπίζουμε γιατί έχει προσφέρει πολλά στο συγκεκριμένο τομέα και είναι κρίμα να μείνει ο ανταγωνισμός μόνος και να αλωνίζει. Η συσκευασία του Vector είναι παρόμοια με αυτή που συνοδεύει και τα υπόλοιπα SSD προϊόντα της εταιρίας. Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βρήκαμε και μια περιγραφή στα Ελληνικά. Μπράβο στην OCZ που υποστηρίζει τη γλώσσα μας, τη στιγμή που σχεδόν όλες οι υπόλοιπες εταιρίες την έχουν ξεχασμένη. Ο δίσκος είναι καλά προστατευμένος όπως βλέπετε. Στη θήκη στα αριστερά του περιέχονται μερικές βίδες, ενώ στο κάτω μέρος υπάρχει ένας αντάπτορας που επιτρέπει την τοποθέτηση του σε 3.5" φατνίο. Πέραν του κλασσικού πλέον αυτοκόλλητου "I love my SSD" η OCZ παρέχει τρία φυλλάδια. Το ένα είναι οι οδηγίες χρήσης, το άλλο αναφέρεται στη διαδικασία επιστροφής του προϊόντος σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά και το τελευταίο περιέχει τον κωδικό ενεργοποίησης του λογισμικού κλωνοποίησης Acronis, που παρέχεται μαζί με τον Vector 150. Οπότε αφού κατεβάσετε την αντίστοιχη έκδοση του παραπάνω λογισμικού χρησιμοποιείτε τον κωδικό που θα βρείτε στο αντίστοιχο φυλλάδιο για την ενεργοποίηση του. Πραγματικά πολύ καλή η κίνηση της OCZ να δώσει και το Acronis πακέτο μαζί με τον Vector. Ο δίσκος είναι πολύ λεπτός και πληρεί τις προδιαγραφές για την τοποθέτηση σε Ultrabooks. [BREAK=Στα ενδότερα του Vector 150] Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vector 150. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M00, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας. Τα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται σε αυτή την πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 που δοκιμάσαμε πριν από λίγο καιρό. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Folder Backup Time Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. [BREAK=Synthetic Benchmarks] Στα συνθετικά μετροπρογράμματα που τρέξαμε ο φρέσκος Vector 150 τα πήγε πολύ καλά και επικράτησε σε γενικές γραμμές έναντι των άλλων SSDs που αντιπαραθέσαμε, συμπεριλαμβανομένου και του εσωτερικού ανταγωνιστή του που δεν είναι άλλος από τον Vertex 450. Η OCZ έκανε ομολογουμένως καλή δουλειά και ειδικά στις ταχύτητες εγγραφής ο Vector 150 διαπρέπει. [BREAK=Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite] Και στο δικό μας Pegasus test suite ο Vector 150 σημείωσε πολύ καλές επιδόσεις και ειδικά στο "folder backup" τεστ διέλυσε τον ανταγωνισμό παρέα με τον συγγενή Vertex 450. O Barefoot 3 ελεγκτής αν και δεν είναι φρέσκος πια, κρύβει αρκετή δύναμη και μπορεί να προσφέρει κορυφαίες επιδόσεις σε συνδυασμό με το ανάλογο firmware. [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] Απέναντι στους SSDs που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής ο Vector 150 δεν αντιμετωπίζει το παραμικρό πρόβλημα και παίρνει σχετικά εύκολα την πρωτιά. Δεύτερος αλλά με μικρή διαφορά έρχεται ο Vertex 450 ο οποίος σύμφωνα και με την OCZ απευθύνεται σε λιγότερο ενθουσιώδεις χρήστες. Από την άλλη όμως διαθέτει 15 GB περίπου μεγαλύτερη χωρητικότητα. Σύμφωνα με τις τιμές που μας έδωσε η OCZ ο Vector 150 έχει πολύ καλή αναλογία τιμής ανά GB. Βέβαια στην Ελλάδα θα έρθει ως συνήθως σε αρκετά ακριβότερη τιμή από αυτήν που θα ισχύσει στο εξωτερικό, οπότε και θα αναπροσαρμόσουμε σε μελλοντικά reviews το παραπάνω γράφημα για να αντικατοπτρίζει της συνθήκες της δικής (Ελληνικής) αγοράς. Είπαμε λεφτά υπάρχουν για εμάς τους Έλληνες οπότε τα πάντα εδώ είναι ακριβότερα για να χαιρόμαστε και περισσότερο όταν τα αγοράζουμε! [BREAK=Συμπεράσματα] H OCZ παρουσίασε άλλη μια υλοποίηση γύρω από τον Barefoot 3 ελεγκτή που η ίδια κατασκευάζει, μόνο που αυτή τη φορά αποφάσισε να μετέβει στα 19 nm όσον αφορά τις μνήμες ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής των Vector 150 είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τα προηγούμενα προίόντα της και επιπρόσθετα οι επιδόσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια σε βάθος χρόνου. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι μου άφησε καλές εντυπώσεις ο καινούριος Vector αν και όσον αφορά τις επιδόσεις η διαφορά από τον Vertex 450 σε κανονικές συνθήκες και στα περισσότερα τεστ που έτρεξα είναι αμελητέες. Από ότι φαίνεται το SATA 3 πρότυπο έχει φτάσει στα όρια του και πιστεύω ότι και o Barefoot ελεγκτής χρειάζεται μια ανανέωση για να προσφέρει αυτό το παραπάνω στις επιδόσεις που περιμένουν οι ενθουσιώδεις χρήστες, στους οποίους απευθύνεται και η σειρά Vector 150. Η μεγάλη εγγύηση, ο υψηλός όγκος εγγραφής δεδομένων που επισήμως υποστηρίζει ο Vector 150 καθώς και οι καλές του επιδόσεις πιστεύω ότι είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία που θα πείσουν τους μελλοντικούς αγοραστές. Επίσης η OCZ προσφέρει ένα δελεαστικό πακέτο από λογισμικό και παρελκόμενα μαζί με το δίσκο, μιας και στη συσκευασία θα βρείτε τον κωδικό ενεργοποίησης για τη σουίτα κλωνοποίησης της Acronis καθώς και έναν αντάπτορα για την τοποθέτηση του σε φατνίο 3.5". Η προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης του Vector 150 240GB της OCZ είναι $239.99 (χωρίς ΦΠΑ). Οι αντίστοιχες τιμές για τα 120 και 480 GB μοντέλα είναι $129.00 και $499.99. Τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του Vector 150 240GB είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Υψηλές επιδόσεις (ειδικά στον τομέα της εγγραφής δεδομένων) Υποστήριξη TRIM Αυξημένη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ) 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks) Τόσο το hardware όσο και το software κατασκευάζονται από την ίδια εταιρία (OCZ) Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5" Μειονεκτήματα Αρκετά υψηλή τιμή (για τα δεδομένα του εξωτερικού γιατί για την Ελλάδα δεν τη γνωρίζουμε ακόμη) Θα ήθελα να είχε μεγαλύτερη διαφορά στις επιδόσεις από τον Vertex 450 Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vector 150 240GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  10. Η εξαγορά της OCZ (OCZ Storage Solutions πλέον) από την Toshiba είναι πια γεγονός, αλλά λίγο πριν γίνει αυτή η OCZ σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι ακόμη ζωντανή παρουσίασε τον Vertex 460. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι στην ουσία ένας Vector 150 με διαφορετικά αυτοκόλλητα αλλά από ότι φαίνεται ήθελαν απελπισμένα να παρουσιάσουν κάτι νέο, τουλάχιστον στα χαρτιά και να δείξουν καλό πρόσωπο στο μελλοντικό τους ιδιοκτήτη. Οι Vertex 460 έρχονται σε τρεις χωρητικότητες (120, 240 και 480 GB) και το μοντέλο της σημερινής δοκιμής είναι το μεσαίο το οποίο και θα ενδιαφέρει μεγαλύτερη μερίδα χρηστών, μιας και διαθέτει αρκετό χώρο που θα καλύψει ένα ευρύ πεδίο χρήσεων σε λογική τιμή. Οι καινούριοι Vertex χρησιμοποιούν το γνωστό ελεγκτή Barefoot 3 M10 της OCZ και οι μνήμες που χρησιμοποιούν κατασκευάζονται με βάση τη μέθοδο των 19 νανομέτρων (nm) σε αντίθεση με τους προηγούμενους Vertex 450 που χρησιμοποιούσαν 20 nm μνήμες. Στα χαρτιά τουλάχιστον, όσο κατεβαίνουν τα nm τόσο μειώνεται το προσδόκιμο ζωής των flash μνημών αλλά η OCZ εγγυάται πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής τόσο για τους Vertex 460 όσο και για τους Vector 150 που χρησιμοποιούν τις ίδιες μνήμες. Στην ουσία οι καινούριοι Vertex είναι ένας κλώνος των Vector 150 μιας και χρησιμοποιούν ακριβώς τις ίδιες flash μνήμες και στην ουσία η μόνη διαφορά τους εντοπίζεται στον Barefoot ελεγκτή, ο οποίους στους πρώτους είναι χρονισμένος χαμηλότερα , στα 352 MHz, ενώ στους Vector 150 "τρέχει" στα 397 MHz. Βέβαια η ταχύτητα του ελεγκτή δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο στις συνηθισμένες διεργασίες του δίσκου παρά μόνο σε πολύ απαιτητικά σενάρια θα υπάρξει κάποια διαφορά (όπως το steady state test για παράδειγμα). [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Συσκευασία και Παρελκόμενα] Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά του Vertex 460 παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications OCZ Vertex 460 Model Number VTX460-25SAT3-240G Capacity 240 GB (223.57 GB after format) NAND Components 19nm Toshiba Multi-Level Cell (MLC) Flash TRIM support Yes Controller OCZ Barefoot 3 M10 Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 2.7W Active, 0.6W Idle Weight 115 g Endurance Rated for*20GB/day of host writes for 3 years under typical client workloads Max Read up to 540MB/s Max Write up to 525MB/s Random Write 4KB 85,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 90,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions 99,7 mm (L) x 69.75 mm (W) x 7 mm (H) Warranty 3 years Price 169.99€ (MSRP) Ο δίσκος χρησιμοποιεί Toshiba MLC ToggleFlash μνήμες κατασκευασμένες με την μέθοδο των 19 nm και οι μέγιστες ταχύτητες ανάγνωσης/εγγραφής αγγίζουν τα 540 και 525 MB/s αντίστοιχα, δηλαδή είναι παρόμοιες με τις αντίστοιχες του Vertex 450 που αντικαθιστά. Για την ακρίβεια ο τελευταίος είναι λίγο πιο γρήγορος στις εγγραφές και στην πραγματικότητα οι μνήμες που χρησιμοποιεί (Micron 20nm Onfi MLC) είναι όντως ταχύτερες από αυτές του Vertex 460. Για να αντισταθμίσει όμως αυτή τη διαφορά η OCZ πρόσφερε μεγαλύτερο overprovision στους 460 και έτσι η χωρητικότητα του μεσαίου μοντέλου στα χαρτιά είναι 240 GB και όχι 256 GB, που ήταν στον αντίστοιχο Vertex 450. Ο ελεγκτής είναι ο γνωστός της OCZ και ελπίζουμε τώρα με την εξαγορά να βρουν τα αναγκαία κεφάλαια για να τον αναπτύξουν ακόμη περισσότερο, διότι εδώ και αρκετό καιρό τον χρησιμοποιούν σε όλα τα προϊόντα τους και πιστεύουμε ότι είναι καιρός για κάτι διαφορετικό και καλύτερο φυσικά. Η μικρή συσκευασία μέσα στην οποία περιέχεται ο δίσκος. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε μερικές λεπτομέρειες σχετικές με το προϊόν. Στα ενδότερα της συσκευασίας εκτός από το δίσκο βρίσκουμε και το γνωστό αυτοκόλλητο "I love my SSD". Επίσης η OCZ παρέχει ένα adaptor για την τοποθέτηση του δίσκου σε φατνίο 3.5" και δίνει και ένα licence για τη γνωστή σουίτα cloning/back-up της Acronis, που θεωρείται κορυφαία στην κατηγορία της. Και μερικές φωτογραφίες από τον σταρ της σημερινής δοκιμής. [BREAK=Στα ενδότερα του Vertex 460] Συνολικά 16 Toshiba TH58TEG7DDJBA4C flash chips (19 nm) φιλοξενούνται στο PCB του Vertex 460 και ακριβώς τα ίδια χρησιμοποιεί και ο Vector 150, απλά σε αυτόν υποτίθεται ότι είναι καλύτερα επιλεγμένα για να προσφέρουν τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής που έχει στα χαρτιά. Δίπλα στον ελεγκτή, Barefoot M10, υπάρχει ακόμη ένα DRAM chip της Micron (D9LGK, 2GBit, DDR3-1333 CL9) που του παρέχει την απαραίτητη μνήμη λειτουργίας και ένα δεύτερο που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό βρίσκεται στην πίσω ακριβώς πλευρά της πλακέτας. Ο Vector 150 χρησιμοποιεί εδώ δύο Micron D9PFJ τα οποία είναι χρονισμένα στα 1600 MHz αλλά με CL11. Tα υπόλοιπα 8 Toshiba flash chips βρίσκονται στην πίσω πλευρά της πλακέτας μαζί με το δεύτερο RAM module που καλύπτει τις ανάγκες του ελεγκτή. Εδώ βρίσκουμε και ένα TPS652510 IC το οποίο περιέχει τρεις DC-DC converters που παράγουν τις απαραίτητες τάσεις, για τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το ίδιο ακριβώς IC βρήκαμε και στον Vertex 450 καθώς και τον Vector 150. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2500K Processor (6M Cache, 3.30 GHz) Mainboard Asrock Z77 Extreme4 RAM 2*4GB DDR3 1600 MHZ VGA HIS 6870 Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Thermalright SilverArrow SB-E Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του υπό δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή, την οποία ονομάσαμε Pegasus, η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απενεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 58.4GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. O πίνακας που ακολουθεί επεξηγεί αναλυτικά κάθε επιμέρους τεστ της σουίτας δοκιμών μας Custom Test Descriptions Windows 7 Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer.* ISO File Copy Γίνεται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2). Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία και ψάχνοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα.* Folder Backup Time Καταγράφεται ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα πλήρες backup ενός folder με 8,46 GB μέγεθος που περιέχει πλήθος αρχείων, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή VBackup. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο.* Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Όμως επειδή οι περισσότεροι από εσάς έχετε συνηθίσει να βλέπετε αποτελέσματα από synthetic benchmarks, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε αρκετά από τα γνωστότερα προγράμματα για SSDs στις δοκιμές μας. Έτσι θα "τρέξουμε" τα PCMark05/07/Vantage. ASS SSD, Crystal Disk Mark, Anvil's Storage Utilities, AIDA64 και HD Tune. Για τελευταίο αφήσαμε το Steady State Performance τεστ όπου και γράφουμε συνεχώς τυχαία δεδομένα στο δίσκο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα—δώδεκα ώρες—έτσι ώστε να φτάσουμε τον ελεγκτή του SSD στα όρια του και να μετρήσουμε/δούμε την απόδοση του κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Εδώ να τονίσουμε ότι στο συγκεκριμένο τεστ γράφουμε σε όλη την επιφάνεια του δίσκου έτσι ώστε να εκμηδενίσουμε τα αποθέματα μνήμης που έχει στη διάθεση του ο ελεγκτής, για να αυξήσει την ταχύτητα εγγραφής δεδομένων. Επίσης το Steady Performance τεστ δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στις κανονικές συνθήκες λειτουργίας ενός SSD που είναι εγκατεστημένος σε ένα κοινό σύστημα, μιας και οι περισσότεροι χρήστες γράφουν δεδομένα για μικρά χρονικά διαστήματα στους δίσκους τους (π.χ. κατά την εγκατάσταση προγραμμάτων) και κυρίως διαβάζουν δεδομένα από αυτούς. Απλά αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε το συγκεκριμένο τεστ στη μεθοδολογία μας για ακαδημαϊκό ενδιαφέρον και μόνο και επειδή είμαστε από τη φύση μας πολύ περίεργοι και ανήσυχοι. [BREAK=Synthetic Benchmarks] [BREAK=Real Life tests - Pegasus SSD Test Suite] [BREAK=Steady State Performance] Ακολουθεί ένα γράφημα που δείχνει καλύτερα την απόδοση των δίσκων κατά τα τελευταία 60 λεπτά του steady perforarmance test. Όπως περιμέναμε, η απόδοση του Vertex 460 είναι παραπλήσια με αυτή του αντίστοιχου Vector 150, με τη μικρή διαφορά μεταξύ τους να οφείλεται στο χαμηλότερα χρονισμένο ελεγκτή του πρώτου. [BREAK=Συγκεντρωτικά Γραφήματα] O Vertex 460 καταφέρνει και ξεπερνά οριακά τον αντίστοιχο Vertex 450 και βρίσκεται λίγο πιο πίσω από τον Vector 150, κάτι λογικό μιας και ο τελευταίος μπορεί να χρησιμοποιεί ακριβώς τα ίδια εξαρτήματα αλλά ο ελεγκτής του "τρέχει" σε υψηλότερη συχνότητα. Με τις τρέχουσες τιμές ο καινούριος Vertex έχει πιο καλό λόγο τιμής ανά GB σε σχέση με τον προκάτοχο του. Βέβαια μιας και δεν έχει φτάσει ακόμη στα Ελληνικά μαγαζιά χρησιμοποιήσαμε αναγκαστικά την προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης, η οποία μπορεί και να μην ισχύσει στην Ελληνική αγορά (μπορεί να πωλείται ακριβότερα δηλαδή εδώ). Σε λίγο καιρό θα μάθουμε τι θα ισχύσει τελικά. [BREAK=Συμπεράσματα] Κατά την προσωπική μου άποψη η OCZ-Toshiba θέλησε να ξεφορτωθεί τον παλιότερο Vertex 450 από την γκάμα των προϊόντων της, μιας και αυτός χρησιμοποιούσε μνήμες της ανταγωνίστριας Micron και έτσι επίσπευσε το διάδοχο του, που εξοπλίζεται φυσικά με μνήμες Toshiba. Ο καινούριος Vertex, όπως και ο προκάτοχος του, είναι ένας πολύ γρήγορος και αξιόπιστος δίσκος και δείχνει ξεκάθαρα την ωριμότητα του Barefoot ελεγκτή. Από πλευράς επιδόσεων καταφέρνει και βρίσκεται περίπου στο μέσον, μεταξύ των Vertex 450 και Vector 150 και για την ακρίβεια η μικρή του διαφορά από τον τελευταίο πιστεύω ότι θα δημιουργήσει έντονο εσωτερικό ανταγωνισμό. Βέβαια οι μνήμες του Vector 150 είναι ειδικής διαλογής για να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διάρκεια ζωής έναντι του Vertex 460, τουλάχιστον στα χαρτιά. Μιας και η εξαγορά της OCZ από την Toshiba είναι πλέον γεγονός και η εταιρία λειτουργεί πλέον κανονικά κάτω από τη σκεπή της τελευταίας είμαι πραγματικά περίεργος να δω τι θα φέρει το μέλλον. Δεδομένου πάντως ότι η Toshiba είναι ένας γίγαντας με τρομερή τεχνογνωσία και πόρους στις NAND μνήμες και λαμβάνοντας υπόψιν και την τεράστια εμπειρία της OCZ στην κατασκευή SSDs προσωπικά πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι πολύ καλό, μιας και θα μπορέσει επιτέλους η OCZ να ανταγωνιστεί στα ίσα αντιπάλους του μεγέθους της Samsung και της Crucial. Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε μερικούς μήνες μέχρι να ξεκαθαρίσει εντελώς το τοπίο. Στο ενδιάμεσο ο Vertex 460 είναι ένας πολύ καλός SSD και από τη στιγμή που η OCZ θα συνεχίσει την πορεία της στο χώρο μπορεί άνετα κάποιος να επενδύσει σε αυτόν, μιας και θα έχει υποστήριξη σε περίπτωση που τη χρειαστεί βέβαια. O Vertex 460 της OCZ Storage Solutions έχει ως προτεινόμενη τιμή λιανικής πώλησης τα 170€ (λογικά συμπεριλαμβανόμενου ΦΠΑ) και τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα του είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα Υψηλές επιδόσεις Υποστήριξη TRIM Μεγάλη διάρκεια ζωής (σύμφωνα με την OCZ) 7 mm πάχος (συμβατός με ultrabooks) Στο πακέτο περιλαμβάνεται κωδικός ενεργοποίησης για το λογισμικό κλωνοποίησης της Acronis, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή και γρήγορη μεταφορά δεδομένων από τον παλιό σας δίσκο καθώς και αντάπτορα για την τοποθέτηση σε φατνίο 3.5" Πολύ καλές επιδόσεις στο Steady State Performance test Μειονεκτήματα Πολύ μικρή η διαφορά σε επιδόσεις σε σχέση με τον Vertex 450 και κατά 15 GB λιγότερος χώρος αποθήκευσης Δεδομένου όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά ο Vertex 460 240 GB είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για τη διάθεση του δείγματος. crmaris
  11. Η ιστορία της OCZ με τους SSD είναι ένα σενάριο που έχει όλα τα στοιχεία της επιτυχίας. Φιλοδοξία, κατάκτηση, ρίσκο, πτώση, ανάσταση. Αν είχε και σεξ, θα μιλούσαμε για το νέο blockbuster του Χόλυγουντ. Όπως και να 'χει, το σενάριο παραμένει ενδιαφέρον, και η ανανεωμένη OCZ, που πετάει πλέον με τα φτερά της καταξιωμένης και πανίσχυρης Toshiba, δε λέει να αλλάξει νοοτροπία. Κυκλοφορεί λοιπόν στην αγορά προϊόντα που χαρακτηρίζονται από πρωτόγνωρες επιδόσεις σε συγκεκριμένους τομείς, όπως τον αριθμό των IOPS σε σταθερή κατάσταση, αδιαφορώντας αν ο ανταγωνισμός την ξεπερνάει σε άλλα. Ο enterprise Vector 150 και οι enthusiast Vertex 450 και Vertex 460 που έχει κυκλοφορήσει η εταιρία υπό τη σκέπη της Toshiba, είναι όλοι παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν. Έρχεται λοιπόν τώρα να συμπληρώσει το εύρος των προσφορών της, με έναν SSD που καλύπτει το entry level - mainstream κομμάτι της αγοράς, τον OCZ ARC 100. Με γονίδια από τα μεγαλύτερα αδέλφια του αλλά και κάποιες παραχωρήσεις, ο ARC 100 προσπαθεί να γεφυρώσει το κενό ανάμεσα στις επιδόσεις και την τιμή. Αν θα το καταφέρει, θα το δούμε στις σελίδες που ακολουθούν. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες, ο OCZ ARC 100 έρχεται σε μια κλασσική χάρτινη συσκευασία σε αποχρώσεις του μπλε και του λευκού, που θα φορεθούν πολύ φέτος στο Παρίσι. Κάτω δεξιά στο εμπρός μέρος υπάρχει ένα αυτοκόλλητο που δείχνει τη χωρητικότητα του SSD, στην περίπτωσή μας τα 240GB. Επί τη ευκαιρία, ο OCZ ARC 100 έρχεται σε 120, 240 και 480 GB. Στο πίσω μέρος, αριστερά στο γαλάζιο πλαίσιο βλέπουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του υπό δοκιμή SSD, τα οποία θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά ας κρατήσουμε προς το παρόν, ότι είναι διασύνδεσης SATA III, έχει 7mm ύψος για να χωράει και στα ultrabooks, υποστηρίζει φυσικά trim και διαθέτει 3 χρόνια εγγύηση. Δεξιά βλέπουμε σε 12 γλώσσες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνική-, την απόπειρα της OCZ να μας πείσει ότι οι SSD είναι καλύτεροι από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Εντός της συσκευασίας, βρίσκεται ο SSD μέσα σε διάφανο πλαστικό που σε συνδυασμό με τη συσκευασία δείχνει ικανό να τον προστατέψει από φυσιολογικές κακουχίες κατά τη μεταφορά του. Μαζί, ένα εγχειρίδιο χρήσης με αρκετές σελίδες που περιγράφει λεπτομερώς και σε αρκετές γλώσσες - και Ελληνικά - τη διαδικασία εγκατάστασης του SSD καθώς και τους όρους της εγγύησης, για τους οποίους - μείνετε μαζί μας - έχουμε ενδιαφέροντα πράγματα να σας πούμε. Λοιπά αξεσουάρ σε hardware όπως μετατροπέας σε 3,5" ή κάποιο λογισμικό, λάμπουν δια της απουσίας τους. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αρκεί να αντικατοπτρίζεται και στην τιμή. Και επί τέλους το καθ' εαυτό προϊόν, του οποίου η άνω επιφάνεια καλύπτεται από ολόσωμο αυτοκόλλητό στα χρώματα της συσκευασίας, ενώ η κάτω φέρει λευκό αυτοκόλλητο με πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Παρατηρήσατε τίποτα παράξενο; Ναι, απουσιάζει το κλασσικό αυτοκόλλητο που καλύπτει κάποια βίδα και ακυρώνει την εγγύηση αν καταστραφεί. Εδώ που τα λέμε, και να υπήρχε, ποια βίδα θα κάλυπτε; Μα καλά, πως ανοίγει αυτός ο SSD; Να τες οι βίδες! Μία σε κάθε γωνία του πάνω μέρους, κάτω από το αυτοκόλλητο. Η OCZ αποφάσισε να μην ασχημύνει τον ARC 100 με ειδικά αυτοκόλλητα και εμφανείς βίδες και τις έκρυψε, κάτω από το μεγάλο αυτοκόλλητο της άνω πλευράς. Οι όροι της εγγύησης πάντως προειδοποιούν ότι αν πειράξετε το αυτοκόλλητο αυτό και αποκτήσετε πρόσβαση στις βίδες, δε θα έχετε πια εγγύηση. Ας είναι, εμείς για χάρη σας ανασηκώσαμε προσεκτικά το αυτοκόλλητο και ξεβιδώσαμε τις τέσσερις βίδες που ανοίγουν το περίβλημα του ARC 100. Μετά ξεβιδώσαμε άλλες τέσσερις που στηρίζουν την πλακέτα στο κάτω καπάκι και... ...ιδού ο νυμφίος με αδαμιαία περιβολή και φύλο συκής αριστερά, ενώ δεξιά του το αφαιρέσαμε κι αυτό. Ο λόγος για το θερμικό pad που καλύπτει τον ελεγκτή του ARC 100 και που τον φέρνει σε επαφή με το μεταλλικό περίβλημα της συσκευής, πράγμα που βοηθάει στην ψύξη του ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Πάει κι αυτό! Εδώ βλέπουμε ένα κοντινό του ελεγκτή του ARC 100 που δεν είναι άλλος από τον γνωστό Indilinx Barefoot 3 M10 με κωδικό IDX500M10-BC που είναι χρονισμένος στα 352MHz. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, τη ναυαρχίδα της OCZ, αλλά εκεί ο χρονισμός είναι υψηλότερος, στα 397MHz. Στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε ένα από τα συνολικά 16 τσιπ NAND που διαθέτει ο ARC 100. Είναι κατασκευής της Toshiba και χωρητικότητας 16GB έκαστο, δίνοντας στον ARC 100 μια συνολική χωρητικότητα της τάξης των 256GB. Μια και ο SSD προσφέρει μόνο τα 240 από αυτά τα GB στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για overprovisioning. Οι NAND του ARC 100 είναι οι τελευταίες 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND της Toshiba και έχουν κωδικό TH58TEG7DDKBA4C. Θεωρητικά θα είναι λίγο πιο αργές από αυτές που χρησιμοποιούν οι Vector και Vertex λόγω της μικρότερης λιθογραφίας, αλλά και πιο οικονομικές. Σε κάθε πλευρά του PCB υπάρχει και από ένα chip της Micron που παρέχει τη μνήμη cache για τον ελεγκτή του δίσκου. Συγκεκριμένα πρόκειται για 2 chip με κωδικό D9PSH, των 256MB έκαστο, που δίνουν συνολικά 512MB cache στον Indilinx M10. Τα λοιπά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για DDR3 χρονισμένες στα 800Mz (DDR3 data rate = 1600Mhz) και CL=11. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Micron. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε την άλλη πλευρά του PCB που περιλαμβάνει 8 NAND, 1 cache και κάτω αριστερά το κύκλωμα τροφοδοσίας του SSD. Να το κύκλωμα τροφοδοσίας, με τα πηνία και τους πυκνωτές του και στο κέντρο να δεσπόζει το chip με κωδικό TPS652510 της Texas Instruments που περιλαμβάνει τρεις μετατροπείς DC-DC καθώς και τα απαραίτητα MOSFET ισχύος, ενώ δέχεται είσοδο από 4,5 έως και 16V. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Texas Instruments. Στην τελευταία φωτογραφία βλέπουμε ένα χαρτί που περιλαμβάνεται στη συσκευασία και ενημερώνει τους καταναλωτές να μην επιστρέψουν το προϊόν στον προμηθευτή τους αλλά να επικοινωνήσουν με την ίδια την OCZ. Η ενημέρωση αυτή γίνεται σε συνολικά 11 γλώσσες, 5 από αυτή την πλευρά και 6, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής, από την άλλη. Γιατί όμως; Στο σημείο αυτό θα επανέλθουμε στο θέμα της εγγύησης, όπως σας είχαμε υποσχεθεί. Η OCZ με τον ARC 100 λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Η εγγύηση αυτή έχει πανευρωπαϊκή ισχύ και καλύπτει προς το παρόν μόνο το μοντέλο ARC 100. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που δίνει στον ARC 100 και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον παραπάνω πίνακα βλέπουμε τις θεωρητικές επιδόσεις του ARC 100 στις διάφορες χωρητικότητες που διαθέτει. Παρατηρούμε μικρές διαφορές στην ταχύτητα ανάγνωσης ανάλογα τη χωρητικότητα και κάπως μεγαλύτερες διαφορές στις ταχύτητες εγγραφής. Τα μέγιστα IOPS είναι κοινά για όλες τις χωρητικότητες ενώ τα IOPS σε σταθερή κατάσταση (δηλαδή όταν όλα τα κελιά του NAND του SSD χρειάζονται trim και ο SSD είναι στις χαμηλότερες δυνατές επιδόσεις του) επηρεάζονται αρκετά από τη χωρητικότητα και είναι 12000 IOPS για το μοντέλο των 120GB, 18000 IOPS για το μοντέλο των 240GB και 20000 IOPS για αυτό των 480GB. Δε θα λέγαμε ότι μας εντυπωσιάζουν τα νούμερα, εκτός από αυτά της σταθερής κατάστασης, τα οποία είναι εξαιρετικά και μακράν ανώτερα του ανταγωνισμού. Εδώ βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του ARC 100 τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης και οι ακριβείς διαστάσεις του. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του ARC 100. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Στη συνέχεια βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο ARC 100, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο ARC 100 είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 20GB ανά ημέρα για 3 χρόνια. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του ARC 100 και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ARC 100 δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Στον τελευταίο πίνακα βλέπουμε συγκριτικά τα χαρακτηριστικά του ARC 100 με τους κυριότερους ανταγωνιστές του. Ενώ δεν διεκδικεί δάφνες στη σειριακή προσπέλαση, ξεχωρίζουν - όπως έχουμε ήδη πει - τα υψηλά IOPS σε σταθερή κατάσταση και ο μεγάλος μέσος χρόνος αντοχής (MTBF). Συνοδευτικό λογισμικό - Σπαρτιάτικο αλλά λειτουργικό Ο OCZ ARC 100 δεν περιέχει στη συσκευασία του κάποιο συνοδευτικό λογισμικό. Μπορείτε όμως να μεταβείτε στη σελίδα της OCZ και να κατεβάσετε το OCZ Toolbox. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και μέσα στο λευκό πλαίσιο σας δείχνει όλους τους SSD της OCZ που υπάρχουν στο σύστημά σας. Στην περίπτωσή μας βλέπουμε τον OCZ ARC 100. Επιλέγοντας κάποιον SSD από τη λίστα βλέπουμε στα δεξιά αυτής το ακριβές μοντέλο, τη χωρητικότητα, το σειριακό αριθμό, το firmware και το WWN (World Wide Name). Αξίζει να σημειωθεί ότι αν δε βρεθεί κάποιο drive της OCZ στον υπολογιστή για να μπορέσετε να το επιλέξετε στη λίστα, οι υπόλοιπες καρτέλες του προγράμματος δεν ανοίγουν. Έχοντας επιλεγμένο λοιπόν ένα drive και πατώντας στο Tools, πηγαίνουμε στην παρακάτω καρτέλα... ...στην οποία μπορούμε να κατεβάσουμε και να περάσουμε τυχόν νεότερο firmware ή να στείλουμε χειροκίνητα εντολή TRIM. Η τρίτη καρτέλα αφορά το security... ...όπου μπορούμε να κάνουμε secure erase στο drive μας και να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση, είτε για λόγους ασφαλείας και αδυναμίας ανάκτησης δεδομένων από τρίτους (λέμε τώρα) αλλά και για να φέρουμε τον SSD σε καθαρή κατάσταση όπου όλα τα κελιά του είναι καθαρά και έτοιμα για εγγραφή. Η διαδικασία, σε αντίθεση με ό,τι θα νόμιζε κανείς, ολοκληρώνεται αρκετά γρήγορα. Τελευταία καρτέλα είναι η καρτέλα Details... ...όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες σχετικά με τον SSD του και τo S.M.A.R.T. Η επιλογή Security... ...δίνει απλά τη δυνατότητα οι ενημερώσεις των firmware να γίνονται μέσω κάποιου proxy server και το help... ...μαντέψτε, ναι, δίνει πληροφορίες για το τι κάνουν οι επιλογές που έχουμε. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ αν και δε θα το λέγαμε εντυπωσιακό, κάνει τις βασικές δουλειές που χρειάζεται να κάνει, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον OCZ ARC 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο πολύ γνωστός στην κατηγορία Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, OCZ ARC 100 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Το HD Tune Pro 5.50 μετράει την ταχύτητα ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ ARC 100 απέναντι σε 2 από τους πιο κλασσικούς ανταγωνιστές του: Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο OCZ ARC 100 είναι μακράν ταχύτερος του ανταγωνισμού, ειδικά στις αναγνώσεις των 512B και 4ΚΒ και έτσι ξεκινάει με το δεξί τις δοκιμές... ...ενώ στις εγγραφές, παρά το γεγονός ότι διατηρεί τις υψηλές του επιδόσεις, ο ανταγωνισμός ανεβαίνει και τα πράγματα φαίνονται πιο ισορροπημένα, με τον OCZ ARC 100 να διατηρεί τα σκήπτρα στις εγγραφές των 4K. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access, ο OCZ ARC 100 ισοβαθμεί με τον Samsung 840 EVO ενώ ο Kingston SSDNow KC300 εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency. Στο Average Write Test, ο OCZ ARC 100 σαρώνει με μόλις 0,03ms μέσο latency. Τα 0,11ms του μέγιστου latency που εμφάνιζει οφείλονται σε μόλις 1-2 spikes κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο OCZ ARC 100 τα πάει μέτρια ξεπερνώντας τον Samsung 840 EVO μόνο στις αναγνώσεις 4K64Thrd. Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει ακόμη καλύτερα, κερδίζοντας και τις εγγραφές των 4K και μένοντας πίσω μόνο στις όχι και τόσο σημαντικές σειριακές εγγραφές. Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο Samsung 840 EVO είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει οριακά τον Kingston SSDNow KC300. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο OCZ ARC 100 δεν πάει καθόλου καλά και υπολείπεται και των 2 ανταγωνιστών του. Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών σαρώνει τον ανταγωνισμό και υπολείπεται μόνο στις σειριακές εγγραφές που παίζουν και το μικρότερο ρόλο. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου ο OCZ ARK 100 κατατάσσεται στη μέση, με τον Samsung 840 EVO να κυριαρχεί και τον Kingston SSDNow KC300 ουραγό. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ ARC 100 δεν τα πήγε καθόλου καλά, καταλαμβάνοντας σχεδόν παντού την τελευταία θέση, ενώ ο Kingston SSDNow KC300 ήταν ο αδιαμφισβήτητος νικητής της δοκιμής. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή, αν εξαιρέσουμε την κατηγορία "Starting Apps" όπου ο Kingston SSDNow KC300 διέπρεψε και ο OCZ ARC 100 δεν τα πήγε καλά, γενικά οι και οι 3 SSD ήταν πολύ κοντά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο. Εδώ παρατηρούμε μια ελαφρά υπεροχή του Samsung 840 EVO αλλά γενικά, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές. Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον ARC 100 να είναι συνολικά θετικές. Παρά το γεγονός ότι τα συνθετικά benchmarks δεν είναι το δυνατό του σημείο, ο ARC 100 οδήγησε τη βαθμολογία σε αρκετές δοκιμές και όπου υστέρησε, αυτό δεν ήταν για πολύ. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγo τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε ραγδαία με τον Samsung 840 EVO να είναι κυρίαρχος και τον OCZ ARC 100 να υπολείπεται σημαντικά ενώ ο Kingston SSDNow KC300 έχει πολύ χαμηλότερες επιδόσεις. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο OCZ ARC 100 ουσιαστικά ισοβαθμεί με τον Samsung 840 EVO ενώ το υψηλότερο max latency οφείλεται σε 1 μόνο spike και θεωρείται επουσιώδες. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμές ανάγνωσης το τοπίο είναι παρόμοιο με τη δοκιμή σε άδειο δίσκο, με μόνη διαφορά την άνοδο του Samsung 840 EVO στη δοκιμασία 4K64Thrd. Έτσι ο OCZ ARC 100 μένει παντού πίσω από τον Samsung 840 EVO σε αυτή τη δοκιμασία. Στις δοκιμές εγγραφών επαναλαμβάνεται το μοτίβο των δοκιμών σε άδειο SSD με τον OCZ ARC 100 να υπολείπεται στις σειριακές εγγραφές αλλά να σαρώνει στις εγγραφές 4K64Thrd. Τέλος στις δοκιμασίες αντιγραφών, o Samsung 840 EVO προηγείται στην αντιγραφή ISO αλλά ο OCZ ARC 100 κερδίζει στις αντιγραφές Program και Game, κερδίζοντας τη δοκιμασία αυτή στα σημεία. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64. Οι δοκιμασίες ανάγνωσης παραμένουν ως είχαν στους άδειους SSD, με διαφορά την αξιοσημείωτη πτώση των OCZ ARC 100 και Kingston SSDNow KC300 στη δοκιμασία 4KQD32. Ο Samsung 840 EVO είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής της δοκιμασίας. Στις δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ ARC 100 διατηρεί το προβάδισμα στα 512Κ, ισοβαθμεί ουσιαστικά με τον Samsung 840 EVO στα 4Κ και χάνει κατά κράτος στα 4KQD32. O Kingston SSDNow KC300 είναι σε όλες τις δοκιμασίες τελευταίος. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο OCZ ARC 100 υπολείπεται του Samsung 840 EVO και προηγείται του Kingston SSDNow KC300. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε: Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ καλύτερος είναι ο SSD που θα πετύχει το μικρότερο χρόνο, με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει για λίγο τον Kingston SSDNow KC300 και για αρκετό χρόνο τον Samsung 840 EVO. Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο OCZ ARC 100 έχασε λίγο έδαφος σε κάποιες δοκιμές, αλλά παρέμεινε γενικά ψηλά. Σαν συνολική εντύπωση θα τον τοποθετούσαμε λίγο κάτω από τον Samsung 840 EVO και αρκετά πάνω από τον Kingston SSDNow KC300. Πάμε τώρα στα δύσκολα. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον ARC 100 που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο OCZ ARC 100 σαρώνει τα πάντα. Μόλις περάσουμε το εύκολο τεστ των 100% τυχαίων αναγνώσεων όπου ο Samsung 840 EVO έχει τις καλύτερες επιδόσεις και βάλουμε στο παιχνίδι έστω και λίγες εγγραφές ο Samsung 840 EVO σύντομα "πατώνει" ενώ ο OCZ ARC 100 "πετάει". Ο Kingston SSDNow KC300 διατηρεί αξιοπρεπέστατες επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες στις οποίες ο OCZ ARC 100 δείχνει τα δόντια του, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα... ...o Kingston SSDNow KC300 παίρνει κεφάλι με πάνω από 1 δευτερόλεπτο ενώ ο OZC ARC 100 είναι μόλις ένα δέκατο του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον τελευταίο Samsung 840 EVO. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον OCZ ARC 100 να κερδίζει κατά κράτος στις αντιγραφές των 2 μεγάλων αρχείων. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Εδώ τους καλύτερους χρόνους έχει ο Samsung 840 EVO με τον OCZ ARC 100 να ακολουθεί από κοντά και τον Kingston SSDNow KC300 ελάχιστα πιο πίσω. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου... ...ο Kingston SSDNow KC300 κερδίζει για ένα τρίτο του δευτερολέπτου τον Samsung 840 EVO ενώ ο OCZ ARC 100 μένει τελευταίος με αρκετή διαφορά. Προφανώς ο έλεγχος για ιούς με το Avira δεν είναι το φόρτε του. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ όλοι οι SSD έχουν περίπου τις ίδιες επιδόσεις με τον OCZ ARC 100 να καθυστερεί λίγο περισσότερο στην εκκίνηση του Photoshop. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ ο OCZ ARC 100, παρά την ελαφριά καθυστέρηση στις αναγνώσεις, κάνει καλύτερες εγγραφές από τους άλλους SSD με αποτέλεσμα να πετύχει τον καλύτερο συνολικό χρόνο, έστω και με ελάχιστη διαφορά. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013... ...όπου τον καλύτερο χρόνο και με διαφορά πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 με τον OCZ ARC 100 να χάνει για λίγο από τον Samsung 840 EVO. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου... Ο OCZ ARC 100 έχει την καλύτερη επίδοση, κυρίως λόγω των καταπληκτικών χρόνων που πέτυχε στις αντιγραφές μεγάλων αρχείων. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Έφτασε η ώρα της κρίσης. Ο OCZ ARC 100 είναι ένας SSD με προσωπικότητα. Εκεί που ο ανταγωνισμός προβάλλει επιδόσεις σε εξωπραγματικά ιδανικές συνθήκες, ο OCZ ARC 100 προβάλει τις επιδόσεις του σε εξωφρενικά δύσκολες συνθήκες. Πρέπει να μας λέει κάτι αυτό; Φυσικά και πρέπει! Μόλις βγει από το κουτί, κάθε SSD είναι γρήγορος! Αρκετοί μάλιστα είναι πιο γρήγοροι από τον OCZ ARC 100. Αλλά με τη χρήση και όσο πιο βαριά είναι αυτή οι επιδόσεις πέφτουν και μάλιστα πολλές φορές υπερβολικά. Εκεί ο OCZ ARC 100 ξεχωρίζει διατηρώντας τις καλύτερες επιδόσεις στην κατηγορία του. Αξίζει λοιπόν να επενδύσει κανείς στον OCZ ARC 100? Η απάντηση είναι εξαρτάται. Για χρήστες που κάνουν ελαφριά χρήση του υπολογιστή και δε ζορίζουν ποτέ τον SSD τους, κάποιος άλλος SSD, με καλύτερες επιδόσεις σε ιδανικές συνθήκες και χαμηλότερη τιμή ίσως θα ήταν προτιμότερος. Για χρήστες με βαρύ multitasking και συχνές εγγραφές που ζορίζουν τον SSD, ο OCZ ARC 100 είναι μονόδρομος στη mainstream κατηγορία. Για τον περισσότερο κόσμο που είναι κάπου στη μέση, ας αποφασίσει ο καθένας που θέλει να ρίξει το βάρος στην αγορά που θα κάνει. Και φυσικά οφείλουμε πάντα να λάβουμε υπ' όψιν ότι ο OCZ ARC 100 έρχεται με την καλύτερη εγγύηση από πλευράς όρων που έχουμε δει ποτέ όχι μόνο σε SSD αλλά σε οποιοδήποτε προϊόν! Και μ' αυτά, φτάσαμε στη βαθμολογία: α) Στον τομέα των χαρακτηριστικών αφαιρούμε λίγους πόντους επειδή ο OCZ ARC 100 δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep) και κάααατι ακόμη για την απουσία TCG Opal encryption. β) Στον τομέα της τιμής τα πράγματα είναι συγκεχυμένα. Αυτή τη στιγμή ο OCZ ARC 100 240GB διατίθεται μόνο από ένα ελληνικό κατάστημα στην τιμή των 129 ευρώ, η οποία είναι υψηλή. Η επίσημη τιμή του στη Γερμανία όμως είναι 110,50 ευρώ, με 19% Φ.Π.Α. Αναπροσαρμόζοντας για τα Ελληνικά δεδομένα με 23% Φ.Π.Α. το κόστος του γίνεται 114,21 ευρώ, μισό καφεδάκι πάνω από τον αντίστοιχο Samsung 840 EVO 250GB που ξεκινάει από τα 111,27 ευρώ. Με βάση αυτή την τιμή θα κρίνουμε λοιπόν, καθώς ένα μόνο ελληνικό κατάστημα δε θεωρούμε ότι διαμορφώνει την πραγματική τιμή του προϊόντος στην αγορά και θα τον βαθμολογήσουμε πολύ καλά σε σχέση με όσα προσφέρει. γ) Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD. δ) Από επιδόσεις, το θέμα σηκώνει συζήτηση. Εξαρτάται πώς θέλει να το δει κανείς. Στα συνθετικά benchmarks ο OCZ ARC 100 δεν έλαμψε αλλά θα λέγαμε ότι τα πήγε μέτρια. Δεδομένου όμως ότι τα συνθετικά benchmarks δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική χρήση, δε βασίζουμε παρά ελάχιστα τη βαθμολογία μας σε αυτά. Αντίθετα, στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης ο OCZ ARC 100 ήρθε πρώτος, υπερσκελίζοντας 2 δυνατούς ανταγωνιστές. Επίσης στις σαδιστικές μας δοκιμασίες, πήρε πραγματικά άριστα, δείχνοντας ότι θα διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις όσο σκληρά κι αν του φερθείτε. Για όλα αυτά, η βαθμολογία του στις επιδόσεις θα είναι αρκετά υψηλή. Πλεονεκτήματα <ul><li>Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία σταθερής κατάστασης (steady state).</li><li>Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία μικτών εργασιών.</li><li>Σταθερές επιδόσεις στη διάρκεια του χρόνου.</li><li>Καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης.</li><li>Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει ποτέ.</li><li>Λιτό αλλά σχετικά πλήρες λογισμικό.</li><li>Σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και στη συσκευασία περιλαμβάνονται Ελληνικά.</li></ul> Μειονεκτήματα <ul><li>Μέτριες επιδόσεις στα συνθετικά Benchmarks.</li><li>Απουσία μετατροπέα σε 3,5".</li><li>Απουσία λογισμικού μεταφοράς δεδομένων (migration software).<li>Απουσία καρτέλας ρυθμίσεων των Windows για χρήση με SSD από το λογισμικό.</li></ul Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ ARC 100 είναι: Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Για το TheLab.gr Πολύμερος Αχανιώτης 1/9/2014
  12. Το όνομα της AMD το γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται με υπολογιστές. Ο αυτόματος συνειρμός που το συνοδεύει αφορά επεξεργαστές και κάρτες γραφικών. Σήμερα όμως το όνομα αυτό ανήκει σε έναν SSD, ο οποίος με περίσσιο θάρρος ανέβηκε στον πάγκο των βασανιστηρίων που βρίσκεται στα υπόγεια του TheLab.gr, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με αλυσίδες στους τοίχους, γεμάτο παράξενα όργανα, δίπλα ακριβώς από το γραφείο των reviewers. Θάρρος είπαμε; Θράσος, είναι ο ορθότερος χαρακτηρισμός! Εντάξει, μεγάλη εταιρεία η AMD, αλλά από πού και ως πού η πρώτη της προσπάθεια στο δύσκολο τομέα των SSD να διαθέτει τέτοιο τσαγανό; Κάτι κρύβεται εδώ που ξυπνάει μέσα μου τον Sherlock Holmes! Σας υποσχόμαστε να φτάσουμε στο βάθος αυτής της υπόθεσης και να λύσουμε το μυστήριο του AMD R7 240GB. Έλα Watson, πάμε στην επόμενη σελίδα! [break=Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε] O AMD R7 240GB έρχεται σε ένα χάρτινο κουτί όπου κυριαρχούν το κόκκινο και το μαύρο. Περιβάλλεται από ζελατίνη που εξασφαλίζει ότι θα είστε ο πρώτος ή η πρώτη που θα ανοίξει το χάρτινο κουτί. Χωρίς τη ζελατίνη τα πράγματα γίνονται αρκετά καθαρότερα και μπορείτε, πατώντας πάνω στις εικόνες και βλέποντας την HD έκδοσή τους, να διαβάσετε λεπτομέρειες σχετικά με το προϊόν. Ξεκινώντας από το μπροστινό μέρος της συσκευασίας, διακρίνουμε το λογότυπο της AMD, τον ίδιο τον SSD, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο drive ανήκει στη σειρά R7 και ότι έχει χωρητικότητα 240GB. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να σχολιάσουμε ότι η σειρά R7 της AMD αφορά γενικά προϊόντα από Low-Range μέχρι και Mid-Range. Συνεπώς και με βάση τη λογική, κάτι τέτοιο περιμένουμε και από τον AMD R7 240GB. Και αναρωτιόμαστε, θα δούμε κάποιον AMD R9 SSD; Στο πίσω μέρος, στα αριστερά βλέπουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του υπό δοκιμή SSD, τα οποία θα αναλύσουμε παρακάτω, αλλά ας κρατήσουμε προς το παρόν, ότι είναι διασύνδεσης SATA III, έχει 7mm ύψος για να χωράει και στα ultrabooks, υποστηρίζει φυσικά trim και διαθέτει 4 χρόνια εγγύηση. Δεξιά βλέπουμε σε 12 γλώσσες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνική-, μια προσπάθεια να μας πείσουν ότι οι SSD είναι καλύτεροι από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Υπάρχουν κάποια αυτοκόλλητα με bar codes και serial numbers και φυσικά, κάτω αριστερά, το λογότυπο της εταιρείας, OCZ. Μισό λεπτό Watson! OCZ Storage Solutions, A Toshiba Group Company! Να το μυστικό του AMD R7 240GB! Πρόκειται ουσιαστικά για μία υλοποίηση της έμπειρης OCZ! The plot thickens! Μέσα στη χάρτινη συσκευασία, ο AMD R7 240GB συνοδεύεται από τον πλούσιο εξοπλισμό του. Διακρίνουμε το ίδιο το drive σε διάφανη, πλαστική, προστατευτική θήκη, ένα μετατροπέα 3,5" και τρία φυλλάδια. Το πρώτο φυλλάδιο αφορά την εγγύηση του AMD R7 240GB και μας προτρέπει σε περίπτωση βλάβης να μην επιστρέψουμε το προϊόν στο κατάστημα λιανικής από όπου το προμηθευτήκαμε αλλά να επισκεφθούμε την τεχνική τους υποστήριξη και πύλη RMA (αντικατάστασης προϊόντων) στην αναγραφόμενη διεύθυνση. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθούμε εκτενέστερα στο θέμα της εγγύησης. Η OCZ λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Η εγγύηση αυτή έχει πανευρωπαϊκή ισχύ και καλύπτει προς το παρόν μόνο τα μοντέλα OCZ ARC 100 και AMD R7. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Ακολουθεί το εγχειρίδιο με οδηγίες εγκατάστασης του AMD R7 240GB. Στο τελευταίο φυλλάδιο βρίσκουμε τις οδηγίες λήψης και εγκατάστασης του Acronis True Image HD, ίσως του πιο καταξιωμένου λογισμικού κλωνοποίησης δίσκων, το οποίο παρέχεται μαζί με τον AMD R7 240GB. Τελειώσαμε με τα χαρτιά και φτάσαμε στην πλαστική θήκη προστασίας του AMD R7 240GB, η οποία περιέχει και τις βίδες που θα χρειαστούν κατά την εγκατάστασή του, είτε ως έχει, είτε με τη χρήση του μετατροπέα 3,5" Να και ο ίδιος ο SSD, εμπρός και πίσω. Η διττή του φύση εμφανίζεται και εδώ, όπως και στη συσκευασία του. Έτσι από μπροστά είναι ένα AMD, Radeon Solid State Drive, ενώ από πίσω ένα OCZ Radeon R7 Sata III Solid State Drive 240GB. Το αυτοκόλλητο της πίσω όψης φέρει πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Οι τέσσερις βίδες στις γωνίες είναι εμφανώς αυτές που πρέπει να ξεβιδώσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive. Η μία, καλύπτεται από αυτοκόλλητο που φέρει την προειδοποίηση ότι θα χαθεί η εξαιρετική του εγγύηση αν αφαιρεθεί. Πάει το αυτοκόλλητο, πάει και η εγγύηση και με ένα απλό κατσαβίδι Philips, αφαιρέθηκαν και οι τέσσερις βίδες. Τέσσερις ακόμα βίδες κρατάνε την πλακέτα του AMD R7 240GB σταθερά στο πάνω μέρος του σασί και ένα θερμικό pad αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή τον ελεγκτή του με το καπάκι που αφαιρέσαμε, το οποίο λειτουργεί και ως ψήκτρα για τον ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Τα αφαιρούμε όλα αυτά και βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία την ουσία του AMD R7 240GB. Εδώ βλέπουμε ένα κοντινό του ελεγκτή του AMD R7 240GB που δεν είναι άλλος από τον γνωστό Indilinx Barefoot 3 M00 με κωδικό IDX500M00-BC. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, τη ναυαρχίδα της OCZ, του οποίου ο χρονισμός είναι στα 397MHz. Στη δεξιά φωτογραφία, έχουμε ένα από τα συνολικά 16 τσιπ NAND που διαθέτει το drive. Είναι κατασκευής της Toshiba και χωρητικότητας 16GB έκαστο, δίνοντας στον AMD R7 240GB μια συνολική χωρητικότητα της τάξης των 256GB. Μια και ο SSD προσφέρει μόνο τα 240 από αυτά τα GB στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για overprovisioning. Οι NAND του AMD R7 240GB είναι οι τελευταίες 64Gbit A19nm synchronous MLC NAND της Toshiba και έχουν κωδικό TH58TEG7DDKBA4C. Θεωρητικά θα είναι λίγο πιο αργές από αυτές που χρησιμοποιούν οι Vector και Vertex λόγω της μικρότερης λιθογραφίας, αλλά και πιο οικονομικές. Σε κάθε πλευρά του PCB υπάρχει και από ένα chip της Micron που παρέχει τη μνήμη cache για τον ελεγκτή του δίσκου. Συγκεκριμένα πρόκειται για 2 chip με κωδικό D9PSH, των 256MB έκαστο, που δίνουν συνολικά 512MB cache στον Indilinx M00. Τα λοιπά χαρακτηριστικά τους είναι ότι πρόκειται για DDR3 χρονισμένες στα 800Mz (DDR3 data rate = 1600Mhz) και CL=11. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Micron. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπετε την άλλη πλευρά του PCB που περιλαμβάνει 8 NAND, 1 cache και κάτω αριστερά το κύκλωμα τροφοδοσίας του SSD. Να το κύκλωμα τροφοδοσίας, με τα πηνία και τους πυκνωτές του και στο κέντρο να δεσπόζει το chip με κωδικό TPS652510 της Texas Instruments που περιλαμβάνει τρεις μετατροπείς DC-DC καθώς και τα απαραίτητα MOSFET ισχύος, ενώ δέχεται είσοδο από 4,5 έως και 16V. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Texas Instruments. Στο σημείο αυτό τελειώνει η ανατομική ανάλυση του AMD R7 240GB. Ελάτε μαζί μας στην επόμενη σελίδα να δούμε τι καταφέρνουν να μας προσφέρουν όλα αυτά που είδαμε. [break=Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;] Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τις θεωρητικές επιδόσεις του AMD R7 στις διάφορες χωρητικότητες που διαθέτει. Παρατηρούμε ότι η ταχύτητα ανάγνωσης δεν επηρεάζεται από τη χωρητικότητα ενώ η ταχύτητα εγγραφής είναι κάπως μειωμένη μόνο στο μοντέλο των 120GB. Τα IOPS ανάγνωσης φαίνονται στον πίνακα και ανεβαίνουν παράλληλα με τη χωρητικότητα ενώ τα IOPS εγγραφής είναι στις 90.000 και κοινά για όλες τις χωρητικότητες. Tα IOPS σε σταθερή κατάσταση (δηλαδή όταν όλα τα κελιά του NAND του SSD χρειάζονται trim και ο SSD είναι στις χαμηλότερες δυνατές επιδόσεις του) επηρεάζονται αρκετά από τη χωρητικότητα και είναι 12000 IOPS για το μοντέλο των 120GB, 20000 IOPS για το μοντέλο των 240GB και 23000 IOPS για αυτό των 480GB. Αρκετά εντυπωσιακά τα νούμερα, ειδικά αυτά της σταθερής κατάστασης, τα οποία είναι εξαιρετικά και μακράν ανώτερα του ανταγωνισμού. Εδώ βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του AMD R7 240GB τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης οι ακριβείς διαστάσεις και το βάρος του. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του AMD R7 240GB. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Στη συνέχεια βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο AMD R7 240GB, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο AMD R7 240GB είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 30GB ανά ημέρα για 4 χρόνια. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του AMD R7 240GB και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο AMD R7 240GB δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ακολουθεί η ανάλυση του λογισμικού που συνοδεύει τον AMD R7 240GB. [break=Συνοδευτικό λογισμικό - Σπαρτιάτικο αλλά λειτουργικό] Ο AMD R7 240GB δεν περιέχει στη συσκευασία του κάποιο συνοδευτικό λογισμικό. Μπορείτε όμως να μεταβείτε στη σελίδα της OCZ και να κατεβάσετε το Radeon Toolbox. Το λογισμικό αυτό είναι ακριβές αντίγραφο του γνωστού OCZ Toolbox με αλλαγμένα χρώματα και παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και μέσα στο λευκό πλαίσιο σας δείχνει όλους τους SSD της OCZ που υπάρχουν στο σύστημά σας. Στην περίπτωσή μας βλέπουμε τον OCZ ARC 100 που είναι ο δίσκος που περιέχει το λειτουργικό σύστημα και τον Radeon R7. Επιλέγοντας κάποιον SSD από τη λίστα βλέπουμε στα δεξιά αυτής το ακριβές μοντέλο, τη χωρητικότητα, το σειριακό αριθμό, το firmware και το WWN (World Wide Name). Αξίζει να σημειωθεί ότι αν δε βρεθεί κάποιο drive της OCZ στον υπολογιστή για να μπορέσετε να το επιλέξετε στη λίστα, οι υπόλοιπες καρτέλες του προγράμματος δεν ανοίγουν. Έχοντας επιλεγμένο λοιπόν ένα drive και πατώντας στο Tools, πηγαίνουμε στην παρακάτω καρτέλα... ...στην οποία μπορούμε να κατεβάσουμε και να περάσουμε τυχόν νεότερο firmware ή να στείλουμε χειροκίνητα εντολή TRIM. Η τρίτη καρτέλα αφορά το security... ...όπου μπορούμε να κάνουμε secure erase στο drive μας και να το επαναφέρουμε σε εργοστασιακή κατάσταση, είτε για λόγους ασφαλείας και αδυναμίας ανάκτησης δεδομένων από τρίτους (λέμε τώρα) αλλά και για να φέρουμε τον SSD σε καθαρή κατάσταση όπου όλα τα κελιά του είναι καθαρά και έτοιμα για εγγραφή. Η διαδικασία, σε αντίθεση με ό,τι θα νόμιζε κανείς, ολοκληρώνεται αρκετά γρήγορα. Τελευταία καρτέλα είναι η καρτέλα Details... ...όπου μπορεί κανείς να δει λεπτομέρειες σχετικά με τον SSD του και τo S.M.A.R.T. Η επιλογή Security... ...δίνει απλά τη δυνατότητα οι ενημερώσεις των firmware να γίνονται μέσω κάποιου proxy server και το help... ...μαντέψτε, ναι, δίνει πληροφορίες για το τι κάνουν οι επιλογές που έχουμε. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ αν και δε θα το λέγαμε εντυπωσιακό, κάνει τις βασικές δουλειές που χρειάζεται να κάνει, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. [break=Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;] Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον AMD R7 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο ομόσταυλος OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, AMD R7 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! [break=Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά] Ο πάγκος στήθηκε και ο AMD R7 240GB ξάπλωσε παλικαρίσια για να δεχτεί τα βασανιστήρια. Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο AMD R7 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις αναγνώσεις του HD Tune Pro 5.50 ο AMD R7 240GB παίρνει μια άνετη νίκη ξεκινώντας τις δοκιμασίες μας με το δεξί... ...ενώ στις εγγραφές, που οι διαφορές είναι μικρότερες, θα λέγαμε ότι ισοβαθμεί με τον Samsung 850 Pro 256GB. Καθόλου άσχημα! Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access, όλοι οι SSD της δοκιμής ισοβαθμούν, εκτός από τον Kingston SSDNow KC300 240 GB που εμφανίζεται με σημαντικά μεγαλύτερο latency. Στο Average Write Test, ο AMD R7 240GB διατηρεί το μέσο του latency στα 2ms και έρχεται πάλι πρώτος! Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία ανάγνωσης ο AMD R7 240GB έχει από κοντά τις υλοποιήσεις της Samsung εκτός από τη δοκιμασία ανάγνωσης 4K, όπου υπολείπεται σημαντικά. Στις δοκιμασίες εγγραφών τα πάει καλύτερα, και θα λέγαμε ότι συνολικά μοιράζεται την κορυφή με τον Samsung 850 Pro 256GB. Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο AMD R7 240GB βρίσκεται συνολικά τρίτος, με καλύτερη επίδοση στη δοκιμασία ISO και χειρότερη στην Game. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Στις αναγνώσεις του CrystalDiskMark ο AMD R7 240GB δεν τα πάει καλά. Αντίθετα στη δοκιμή εγγραφών έρχεται πρώτος σε όλες τις δοκιμασίες! Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου ο AMD R7 240GB παίρνει την τρίτη θέση, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο AMD R7 240GB δεν τα πάει πολύ καλά, ειδικά στη δοκιμασία του virus scan. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή, AMD R7 240GB είναι κοντά στους ανταγωνιστές του, εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps στην οποία υπολείπεται σημαντικά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο σκορ είναι και καλύτερο. Εδώ, αν εξαιρέσουμε μια αδυναμία του Kingston SSDNow KC300 240GB στις εφαρμογές του Photoshop, οι διαφορές είναι μικρές. Και κάπως έτσι ολοκληρώνονται τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον AMD R7 240GB να είναι γενικά θετικές. Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες ενώ σε άλλες οι επιδόσεις είναι ανεξήγητα χαμηλές. Ίσως ένα πιο optimized firmware να έλυνε θέματα όπως οι χαμηλές επιδόσεις στο Virus Scan. [break=Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα] Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Με το λειτουργικό στον δίσκο η κατάσταση στο HD Tune Pro 5.50 άλλαξε με τον AMD R7 240GB να μένει τέταρτος, πίσω από τις υλοποιήσεις της Samsung αλλά και τον ομόσταυλο και θεωρητικά μικρότερο OCZ ARC 100 240GB. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο AMD R7 240GB έχει τις ίδιες επιδόσεις με τον Samsung 850 Pro 256GB και υπολείπεται των Samsung 840 EVO 256GB και OCZ ARC 100 240GB. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμές ανάγνωσης o AMD R7 240GB κατατάσσεται οριακά τρίτος ενώ... ...στις δοκιμές εγγραφών διατηρεί την πρώτη θέση που είχε στις δοκιμασίες χωρίς λειτουργικό. Στις δοκιμασίες αντιγραφών, με μία πρώτη και δύο δεύτερες θέσεις, θα λέγαμε ότι μόνο ο Samsung 850 Pro 256GB τον περνάει. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64. Η δοκιμασία αυτή δε φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από την εκτέλεση της σε SSD που περιέχει το λειτουργικό και έτσι πάλι βλέπουμε τον AMD R7 240GB να κατατάσσεται τρίτος. Στις δοκιμασίες εγγραφής ο AMD R7 240GB χτυπάει στα ίσα τον Samsung 850 Pro 256GB παντού εκτός από τη δοκιμασία 4K QD32, όπου αντί να δούμε αύξηση στις επιδόσεις σε σχέση με τη δοκιμασία 4Κ όπως είναι το φυσιολογικό, βλέπουμε μείωση. Το ίδιο παρατηρείται και στον OCZ ARC 100 240GB καθώς και στον Kingston KC300 240GB. Θέμα στο firmware μυρίζει κι εδώ. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0... ...όπου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με αυτά σε άδειους SSD. Ο AMD R7 240GB διατηρεί ξεκάθαρα την τρίτη θέση. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες των PCMark05, PCMark7 και PCMark8 παραμένουν παρόμοιες με αυτές σε άδειους δίσκους. Αν δε μας πιστεύετε, σας τις παραθέτουμε: Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο AMD R7 240GB ήρθε δεύτερος, μετά από τον ταχύτατο Samsung 850 Pro 256GB, πλησιάζοντάς τον σε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο και αφήνοντας τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του τουλάχιστον μισό δευτερόλεπτο πίσω. Και κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο AMD R7 240GB ήταν αξιοπρεπής, με κάποιες εμφανείς αδυναμίες σε συγκεκριμένες δοκιμασίες. Πάμε τώρα στα δύσκολα. [break=IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;] Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή τόσο με τα μεγαλύτερα μοντέλα της, όσο - όπως φαίνεται - και εδώ, με τον AMD R7 240GB που κερδίζει κατά κράτος τους αντιπάλους του. Κάθε σύγκριση είναι περιττή. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, ο AMD R7 240GB βρίσκεται μπροστά. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. [break=Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;] Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα... ...AMD R7 240GB είναι εντός του στατιστικού σφάλματος μαζί με τους υπόλοιπους SSD της δοκιμής, εκτός από τον Kingston KC300 240GB που είναι κατά 1,3 δευτερόλεπτα ταχύτερος. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον AMD R7 240GB να είναι συνολικά δεύτερος, μετά από τον Samsung 850 Pro 256GB. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"... ...όπου ο AMD R7 240GB είναι ο ταχύτερος και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Εδώ τον καλύτερο χρόνο έχει ο Samsung 840 EVO 250GB με τον AMD R7 240GB να ακολουθεί από πολύ κοντά. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου... ...ο AMD R7 240GB δείχνει για μία ακόμη φορά την αδυναμία του στο Virus Scanning. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο [AMD R7 240GB δεν τα πήγε καλά και πέτυχε συνολικά τον τέταρτο χρόνο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Πάλι τέταρτος ο AMD R7 240GB. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013... ...όπου τον καλύτερο χρόνο πετυχαίνει ο Kingston SSDNow KC300 240GB με τον Samsung 850 Pro 256GB να χάνει για λίγο και τον AMD R7 240GB να λαμβάνει την τρίτη θέση. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου... Ο AMD R7 240GB πέτυχε τη δεύτερη καλύτερη συνολική επίδοση, πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB. Η διαφορά τους είναι 14,703s που ποσοστιαία μεταφράζεται σε κάτι λιγότερο από 3,37%. Όχι και άσχημα αν λάβουμε υπ όψιν ότι ο Samsung 850 Pro 256GB είναι ο γρηγορότερος SSD που έχουμε μετρήσει. [break=Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα] Αγαπητέ Watson, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Έχουμε στα χέρια μας έναν SSD που η AMD κατατάσσει στην κατηγορία R7, δηλαδή στη μικρομεσαία. Όμως μόνο μικρομεσαίες επιδόσεις δεν έχει. Προσεγγίζοντας τον ταχύτερο consumer SSD στην απόσταση του 3,37% και με την υπόσχεση ότι θα διατηρήσει τις επιδόσεις του ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, σίγουρα αξίζει την προσοχή μας. Αξίζει λοιπόν να επενδύσει κανείς στον AMD R7 240GB; Η απάντηση είναι εξαρτάται. Για χρήστες που κάνουν λογική χρήση του υπολογιστή και δε ζορίζουν πολύ τον SSD τους, οι επιλογές στην αγορά είναι πολλές, συμπεριλαμβανομένου και του ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB. Για χρήστες με βαρύ multitasking και συχνές εγγραφές που ζορίζουν τον SSD, ο AMD R7 240GB είναι δελεαστικότερος. Για τον περισσότερο κόσμο που είναι κάπου στη μέση, ας αποφασίσει ο καθένας που θέλει να ρίξει το βάρος στην αγορά που θα κάνει. Και φυσικά οφείλουμε πάντα να λάβουμε υπ' όψιν ότι ο AMD R7 240GB έρχεται με την καλύτερη εγγύηση από πλευράς όρων που έχουμε δει ποτέ όχι μόνο σε SSD αλλά σε οποιοδήποτε προϊόν! Και μ' αυτά, φτάσαμε στη βαθμολογία: α) Στον τομέα των χαρακτηριστικών αφαιρούμε λίγους πόντους επειδή ο AMD R7 240GB δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep) και κάααατι ακόμη για την απουσία TCG Opal encryption. β) Στον τομέα της τιμής, ο AMD R7 240GB δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα αλλά η προτεινόμενη τιμή από την εταιρεία είναι στα 144€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. Η φθηνότερη τιμή στην οποία μπορούμε να βρούμε τον Samsung 850 Pro 256GB που είναι ο μόνος που ξεπέρασε τον AMD R7 240GB σε επιδόσεις είναι τα 175€, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., μιλώντας πάντα για κατάστημα με διαθεσιμότητα και συμπεριλαμβάνοντας τα μεταφορικά. Έχουμε δηλαδή μια διαφορά στην τιμή της τάξης των 31€, ή περίπου 21,53% ενώ η διαφορά στις επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης - οι οποίες είναι και οι βαρύνουσας σημασίας - ήταν της τάξης του 3,37%. Ακόμη και αν περιλάβουμε καταστήματα χωρίς διαθεσιμότητα και δε λάβουμε υπ όψιν μας τα μεταφορικά - το τραβάμε όσο πάει δηλαδή - το κόστος του κατά 3,37% ταχύτερου Samsung 850 Pro 256GB ανέρχεται στα 158,68€, δηλαδή 10,19% ακριβότερο. Θα μου πείτε ότι ο Samsung 850 Pro προσφέρει 10 χρόνια εγγύηση, που είναι πολύ σημαντικό, αλλά τα 4 χρόνια που παρέχει ο AMD R7 240GB δεν είναι συνηθισμένη εγγύηση αλλά Shieldplus, με μεγάλα πλεονεκτήματα. Κοντολογίς, θα λέγαμε ότι σε σχέση με αυτά που προσφέρει και σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, ο AMD R7 240GB πετυχαίνει πολύ καλό value for money. Θα βαθμολογηθεί λοιπόν ανάλογα. γ) Η χρηστικότητα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στους SSD. Όλοι έχουν πλέον 7mm ύψος και μπορούν να εγκατασταθούν οπουδήποτε, από desktop έως ultrabook. Επιπλέον, η εγκατάστασή τους - στη χειρότερη περίπτωση - απαιτεί μόλις 4 βίδες. Γι αυτούς τους λόγους, η κατηγορία της χρηστικότητας δε θα βαθμολογείται στους SSD. δ) Από επιδόσεις, το θέμα σηκώνει συζήτηση. Εξαρτάται πώς θέλει να το δει κανείς. Στα συνθετικά benchmarks ο AMD R7 240GB τα πήγε μέτρια. Δεδομένου όμως ότι τα συνθετικά benchmarks δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική χρήση, δε βασίζουμε παρά ελάχιστα τη βαθμολογία μας σε αυτά. Αντίθετα, στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης ο AMD R7 240GB τα πήγε πολύ καλά και ήρθε συνολικά δεύτερος, υπερσκελίζοντας δυνατούς ανταγωνιστές. Επίσης στις σαδιστικές μας δοκιμασίες, πήρε πραγματικά άριστα, δείχνοντας ότι θα διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις όσο σκληρά κι αν του φερθείτε. Για όλα αυτά, η βαθμολογία του στις επιδόσεις θα είναι αρκετά υψηλή. Πλεονεκτήματα Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία σταθερής κατάστασης (steady state). Εξαιρετικές επιδόσεις στη δοκιμασία μικτών εργασιών. Σταθερές επιδόσεις στη διάρκεια του χρόνου. Καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης. Συμπεριλαμβάνει μετατροπέα 3,5" Συμπεριλαμβάνει το πολύ καλό λογισμικό κλωνοποίησης Acronis True Image HD Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει ποτέ. Λιτό αλλά σχετικά πλήρες λογισμικό. Σε όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και στη συσκευασία περιλαμβάνονται Ελληνικά. Μειονεκτήματα Μέτριες επιδόσεις στα συνθετικά Benchmarks. Απουσία καρτέλας ρυθμίσεων των Windows για χρήση με SSD από το λογισμικό. Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του AMD R7 240GB είναι: Ευχαριστούμε θερμά την OCZ και την AMD για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 22/10/2014
  13. Η εταιρία OCZ παρόλο τον άσχημα δρόμο που είχε ακολουθήσει στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ο οποίος κόντεψε να την οδηγήσει στο κλείσιμο, τελικά κατάφερε και ξαναμπήκε σε σωστή ρότα και τα τελευταία χρόνια εγκατέλειψε την αγορά των memory modules και επικεντρώθηκε στην αγορά των τροφοδοτικών και των SSDs. Ιδιαίτερα στους τελευταίους έχει επενδύσει το μέλλον της και το 2009 μάλιστα εξαγόρασε την εταιρία Indilinx, με την ελπίδα κάποια στιγμή να απευλευθερωθεί πλήρως από την LSI και τη διάσημη σειρά ελεγκτών της, SandForce. Στο σημερινό συγκριτικό έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε έξι OCZ SSDs σε πραγματικά σενάρια χρήσης και όχι με τη χρήση συνθετικών benchmarks όπως συνηθίζεται. Έτσι θα διαπιστώσουμε τις πραγματικές διαφορές, σε απόδοση, μεταξύ τους και αν αξίζουν οι ακριβότεροι από αυτούς τα πολλά χρήματα που ζητάν για την απόκτηση τους. Όπλο μας και σε αυτό το συγκριτικό είναι μια σουίτα δοκιμών που αναπτύξαμε αποκλειστικά και μόνο για την αξιολόγηση της απόδοσης τόσο SSDs όσο και απλών HDDs. Δε θα σας απασχολήσουμε όμως άλλο με τον πρόλογο, μιας και όπως και εσείς ανυπομονούμε να περάσουμε στο κυρίως θέμα. Αλλάξτε σελίδα για να δείτε τους διαγωνιζόμενους του σημερινού συγκριτικού. [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά] Στους παρακάτω πίνακες θα βρείτε τα χαρακτηριστικά όλων των SSDs που θα πάρουν μέρος στο σημερινό συγκριτικό. Τους περισσότερους τους έχουμε κάνει ήδη review εδώ στο TheLab αλλά αυτό δε θα μας εμποδίσει να συγκεντρώσουμε όλα τα χαρακτηριστικά τους σε μία σελίδα. OCZ Agility 3 60GB OCZ Agility 3 Specifications Capacity 60GB NAND Components 2Xnm Multi-Level Cell Asynchronous (MLC) Interface SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps TRIM support Yes Seek Time 0.1ms Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 2.7W Active, 1.5W Idle Weight 77g MTBF 2 million hours Max Read up to 525MB/s Max Write up to 475MB/s Random Write 4KB 50,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 80,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions (with fan) 69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D) Warranty 3 years Price 75.4€ (20/04/2012) Ο πιο φτηνός δίσκος της δοκιμής, ο οποίος εξοπλίζεται με 25nm, Asynchronous NAND, μνήμες. Βλέπετε η χαμηλή τιμή δεν επιτρέπει τη χρησιμοποίηση γρηγορότερων NAND. OCZ Revodrive 3 X2 240GB Revodrive 3 X2 240Gb Specifications Model Name RVD3X2-FHPX4-240G Controller 4x SandForce SF-2281 Series Form Factor Add-on card Capacity 240GB Storage processor/architecture OCZ SuperScale Storage Controller Virtualized Controller Architecture 2.0 Interface Type PCI-E Gen2 x4 Max read speed 1500MB/sec (ATTO) Max write speed 1225MB/sec (ATTO) IOPS Maximum 4K random write (Alligned) 200,000(IOMeter) Seek Time 0.1ms Shock resistance 1500G Vibration (operating) 15G Power consumption 13.5W idle, 14.3W active Operating Temp 0C~70C MTBF 1,000,000 Hours Data Encryption 128-bit & 256-bit AES-compliant Certifications RoHS FCC and CE Compliant Warranty 3 years Price €615 (20/04/2012) Στα χαρτιά πρόκειται για το γρηγορότερο δίσκο/κάρτα της δοκιμής, μιας και δεν υπόκειται στους περιορισμούς του SATA III (600MB/s). Το συγκεκριμένο μοντέλο εξοπλίζεται με τέσσερις ελεγκτές SandForce SF-2281 και ο SAS controller μέσω του οποίου γίνεται η επικοινωνία με το υπόλοιπο σύστημα κατά πάσα πιθανότητα είναι της Marvell. Επίσης παρόλο που ο δίσκος υποστηρίζει την εντολή Trim, η οποία καθαρίζει τα "παλιά" και μη χρησιμοποιούμενα memory blocks, αυτή δεν μπορεί να περάσει μέσα από τον SAS controller λόγω μη υποστήριξης από τα Windows. Αν και το Trim δεν υποστηρίζεται εντούτοις μπορείτε να πραγματοποιήσετε ένα secure erase του RevoDrive 3 με το OCZ SandForce Toolbox και να τον επαναφέρεται έτσι στην αρχική του κατάσταση. OCZ Vertex 3 120GB OCZ Vertex 3 120GB Specifications Capacity 120GB NAND Components 2Xnm Multi-Level Cell (MLC) Interface SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps TRIM support Yes Seek Time 0.1ms Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 3W Active, 1.65W Idle Weight 77g MTBF 2 million hours Max Read up to 550MB/s Max Write up to 500MB/s Random Write 4KB 60,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 85,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions (with fan) 69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D) Warranty 3 years Price 137.91€ (20/04/2012) OCZ Vertex 3 Max IOPS 120GB OCZ Vertex 3 120GB Max IOPS Specifications Capacity 120GB NAND Components 3Xnm Multi-Level Cell (MLC) Interface SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps TRIM support Yes Seek Time 0.1ms Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 3W Active, 1.65W Idle Weight 77g MTBF 2 million hours Max Read up to 550MB/s Max Write up to 500MB/s Random Write 4KB 75,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 85,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions (with fan) 69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D) Warranty 3 years Price 221.9€ (20/04/2012) Η διαφορά των Vertex 3 IOPS σε σχέση με τους απλούς εντοπίζεται στις μνήμες που φοράνε. Ο τύπος των τελευταίων είναι 32nm Toggle NAND και προσφέρουν μεγαλύτερες επιδόσεις από τις 25nm Synchronous NAND που φοράν οι απλοί Vertex 3. Βέβαια οι καλύτερες μνήμες ανεβάζουν σημαντικά το κόστος απόκτησης τους και οι δοκιμές μας θα δείξουν αν τα περισσότερα IOPS φαίνονται σε καθημερινές εργασίες. OCZ Vertex 3 240GB OCZ Vertex 3 240GB Specifications Capacity 240GB NAND Components 2Xnm Multi-Level Cell (MLC) Interface SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps TRIM support Yes Seek Time 0.1ms Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 3W Active, 1.65W Idle Weight 77g MTBF 2 million hours Max Read up to 550MB/s Max Write up to 520MB/s Random Write 4KB 60,000 IOPS Maximum 4K Random Write: 85,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions (with fan) 69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D) Warranty 3 years Price 263.28€ (20/04/2012) Octane 512GB OCZ OCtane 512GB Specifications Capacity 240GB NAND Components 2Xnm Synchronous Multi-Level Cell (MLC) Interface SATA 6Gbps / Backwards Compatible 3Gbps TRIM support Yes Seek Time 0.1ms Operating Temp 0°C ~ 70°C Power Consumption 1.98W Active, 1.15W Idle Weight 83g MTBF 1.25 million hours Max Read up to 480MB/s Max Write up to 330MB/s Maximum 4K Random Read 35,000 IOPS Maximum 4K Random Write 26,000 IOPS Form Factor 2.5 Inch Dimensions (with fan) 69.63 mm (W) x 9.3 mm (H) x 99.8 mm (D) Warranty 3 years Price 709.92€ (20/04/2012) Μιας και όλους τους υπόλοιπους SSDs τους έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν εδώ στον λάμπη, ας σταθούμε στον Octane που είναι καινούριο φρούτο. Καταρχήν δε φοράει τον γνωστό ελεγκτή SandForce SF-2281 που μοιράζονται οι Vertex και οι Agility αλλά έναν της Indilinx (Everest), η οποία από το 2009 έχει περάσει στα χέρια της OCZ. Βέβαια ο συγκεκριμένος ελεγκτής δεν είναι ακριβώς της Indilinx μιας και στην ουσία είναι ένα rebranded Marvell chip (το ίδιο φοράν και οι Crucial M4 και Intel SSD 510) με custom firmware από την OCZ. Επίσης εφοδιάζεται με σύγχρονες μνήμες (όπως και οι Vertex) κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερες ταχύτητες μιας και τα κανάλια επικοινωνίας λειτουργούν ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσης (read/write). Τέλος η χωρητικότητα του δεν είναι 512GB όπως αναφέρεται αφού μερικά από αυτά χρησιμοποιούνται για over provisioning και βρίσκονται στη διάθεση του ελεγκτή. [BREAK=Octane and Vertex 3 Max IOPS under the scope] Μιας και στο παρελθόν δεν έχουμε ξαναδοκιμάσει τον Octane αλλά και ούτε έχουμε δει από κοντά τα σωθικά του Vertex 3 Max IOPS, ευκαιρία να το κάνουμε τώρα. Θα ξεκινήσουμε πρώτα με τον Octane 512. Κάτω από κάθε φωτογραφία θα υπάρχει και η αντίστοιχη επεξηματική λεζάντα. Octane 512 Ο κεντρικός ελεγκτής είναι της Indilinx (IDX300M00-BC). Όπως ανακάλυψε το Anandtech ο συγκεκριμένος ελεγκτής είναι ένα rebranded Marvell IC (το ίδιο φοράν και οι Crucial M4 και Intel SSD 510) με custom firmware από την OCZ. Αφού λοιπόν υπάρχουν συνολικά 64 (4x16) NAND dies και ο Indilinx controller διαθέτει 8 κανάλια, μπορεί να ενεργοποιήσει 8 interleave σε κάθε κανάλι στον Octane 512GB. Εδώ να αναφέρουμε ότι ο Everest controller υποστηρίζει μέχρι και 16 interleave ανά κανάλι οπότε μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 1TB χωρητικότητα (πρέπει να την υποστηρίζει και το πορτοφόλι σας όμως). Χρησιμοποιούνται 16 συνολικά 29F32B08JCME2 NAND Packages (4x8GB 25NM die per package) τα οποία κατασκευάζονται από την Intel. Η μνήμη flash συνδέεται μέσω του σύγχρονου ONFI (Open NAND Flash Interface) 2.2 interface. Τα δύο DDR3-1600 SDRAM modules της Micron που αποτελούν την cache του SSD. Το καθένα από αυτά έχει μέγεθος 256MB οπότε συνολικά ο Octane διαθέτει 512MB cache. Το EN6337QΙ PowerSoC που τροφοδοτεί τον SSD με την κατάλληλη τάση τροφοδοσίας. H Bios ROM (ST 25P40VP) του SSD. O Processor Power Manager POWR605 της Lattice Semiconductor. Αυτός βοηθάει στο σώσιμο των δεδομένων αν κάτι πάει στραβά με την τροφοδοσία, ελέγχοντας συνεχώς την τάση τροφοδοσίας. Vertex 3 120GB O Vertex 3 120GB Max IOPS χρησιμοποιεί 32nm NAND (οι απλοί φοράνε 25nm) και πιο συγκεκριμένα Toshiba TH58TAG802FBA89 (16x8GB). Το ένα από αυτά είναι δεσμευμένο για το firmware του ελεγκτή καθώς και για over-provisioning, οπότε τα υπόλοιπα 15 μένουν διαθέσιμα (120GB). Ο κεντρικός ελεγκτής είναι φυσικά ο SF-2281 ο οποίος υποστηρίζει μέχρι και 8 κανάλια επικοινωνίας με τις μνήμες, οι οποίες πολύ πιθανόν διαθέτουν δύο NAND dies η κάθε μια (πολύ απλά και περιληπτικά τα NAND dies παίζουν τον ίδιο ρόλο με τους δίσκους σε μια συστοιχία RAID 0, αυξάνοντας έτσι τις επιδόσεις). Το συγκεκριμένο PowerSoC (Power System-on-a Chip) EN6337QΙ είναι ένας ολοκληρωμένος και αυτόνομος DC-DC buck converter σε μίνι συσκευασία και ενσωματώνει ακόμη και πηνίο! Με λίγα λόγια το συγκεκριμένο chip παίρνει τα 5V από την τροφοδοσία και τα μετατρέπει σε μικρότερη τάση, για να τροφοδοτήσει τα επιμέρους κυκλώματα του SSD. Το καθένα από αυτά μπορεί να διαχειριστεί μέχρι και 3Α! Το συγκεκριμένο IC, POWR607, είναι ο διαχειριστής της κεντρικής τροφοδοσίας της πλακέτας. Αναλαμβάνει την προστασία από υπερτάσεις, μπορεί να οδηγήσει μέχρι και δύο mosfets, διαθέτει watchdog timer και δέχεται τάση με εύρος 2.64V - 3.96V. [BREAK=Photoshooting all the rest] Ας δούμε και μερικές φωτογραφίες τώρα από τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους, τους οποίους έχουμε ήδη παρουσιάσει εδώ στον λάμπη και δεν υπάρχει νόημα να τους ξανα-αναλύσουμε. Για αρχή ας ξεκινήσουμε με μια ομαδική-αναμνηστική φωτογραφία όλων σχεδόν των SSDs (μόνο ο Agility 3 λείπει). Και τώρα ας ρίξουμε μια κοντινή ματιά και στο specifications αυτοκόλλητο των Vertex 3 120GB και Vertex 3 240GB. Καιρός να δούμε τώρα και τον πρωταγωνιστή της σημερινής δοκιμής, το OCZ Revodrive 3 X2 240GB, το οποίο υπόσχεται τρελές επιδόσεις αλλά με αντίστοιχα τρελό κόστος μιας και η τιμή του ξεπερνάει τα 600€. Τέσσερις ελεγκτές SandForce SF-2281 σε συνδιασμό με Raid 0 και την αρχιτεκτονική VCA (Virtualized Controller Architecture) της OCZ απογειώνουν τις επιδόσεις, τουλάχιστον θεωρητικά. Τις εκτενείς παρουσιάσεις των Vertex 3 240GB και Revodrive 3 X2 (480GB) που πραγματοποιήσαμε στο παρελθόν θα τις βρείτε στα αντίστοιχα link. Επίσης έχουμε δοκιμάσει και τον μεγάλο Agility 3 με τα 240GB. [BREAK=Σύστημα Δοκιμής και Μεθοδολογία] Το κύρια υποσυστήματα που απαρτίζουν το σύστημα, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν όλα τα τεστ, φαίνονται παρακάτω. Όπως βλέπετε επιλέξαμε μια σύγχρονη μητρική με native υποστήριξη SATA 3 έτσι ώστε να αποδώσουν τα μέγιστα οι SSDs της δοκιμής και έναν δυνατό επεξεργαστή για μην υπάρχει το παραμικρό bottleneck. Η διαθέσιμη μνήμη φτάνει τα 8GB, μια συνηθισμένη χωρητικότητα για τα σημερινά δεδομένα. Test System Specifications CPU Intel® Core™ i7-2600K Processor (8M Cache, 3.40 GHz) Mainboard ASUS Maximus IV GENE-Z RAM 2*4GB Kingston DDR3 1066 MHZ VGA Integrated Secondary HDD Seagate ST3500320AS DVD-RW Lite-ON LH-20A1S PSU Seasonic Fanless X-460 CPU Cooler Scythe Kozuti Λειτουργικό σύστημα Windows 7 SP1 X64 Drivers SATA: Intel AHCI Και τώρα ας αναλύσουμε επιγραμματικά τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε όλες τις δοκιμές. Μιας και τα synthetic benchmarks δε δίνουν την πραγματική απόδοση και αίσθηση του ύπο δοκιμή δίσκου, είτε αυτός είναι SSD είτε HDD, αναπτύξαμε μια εφαρμογή η οποία συμπεριλαμβάνει πολλές εργασίες που πραγματοποιούν σχεδόν καθημερινά οι περισσότεροι χρήστες και σχεδόν σε όλα τα τεστ μετράμε το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση τους. Έτσι ένας απλός αναγνώστης που δε γνωρίζει τι εστί Random Read/Write ή IOPS μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει τι περισσότερο θα του προσφέρει ο Χ δίσκος από τον Υ. Μερικά screenshots από τη σουίτα δοκιμών που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για τη μέτρηση δίσκων θα βρείτε παρακάτω. Τώρα η μεθοδολογία σε γενικές γραμμές είναι η εξής. Αρχικά σετάρουμε τα Windows 7 Χ64 SP1 με τα πιο πρόσφατα updates στο μηχάνημα της δοκιμής και εγκαθιστούμε μετέπειτα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα που έχει σήμερα ένας χρήστης στον υπολογιστή του. Στη συνέχεια απανεργοποιούμε όλα τα updates και φτιάχνουμε ένα disk image με μέγεθος περίπου 26GB (ασυμπίεστο). Το συγκεκριμένο image περνιέται στον υπο δοκιμή δίσκο και το τελικό partition ρυθμίζεται να είναι ίσο με το συνολικό μέγεθος του εκάστοτε δίσκου. Πριν ξεκινήσουν οι δοκιμές γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί αν το partition είναι aligned (ευθυγραμμισμένο) και στη συνέχεια η test suite αναλαμβάνει. Ανάμεσα σε κάθε τεστ γίνεται καθάρισμα της cache του δίσκου και πριν από κάθε batch run πραγματοποιείται επανεκκίνηση για να διαγραφεί εντελώς η read cache του λειτουργικού. Το τελικό σκορ για κάθε επιμέρους δοκιμή είναι ο μέσος όρος των δέκα αποτελεσμάτων που εξάγονται από τα αντίστοιχα batch runs. Εδώ να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη μεθοδολογία έχει δανειστεί πολλά από την αντίστοιχη που χρησιμοποιεί ο W1zzard στο TechPowerUp, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την έμπνευση. Τώρα το τι γίνεται επακριβώς σε κάθε επιμέρους δοκιμή θα αναλυθεί στις σελίδες που ακολουθούν. Η σελίδα με τα power measurements προς το παρών δεν αξιοποιείται γιατί ακόμη περιμένουμε υλικά για να κατασκευάσουμε το κύκλωμα μέτρησης της κατανάλωσης των SSDs/HDDs. Μόνο οι high-side current sense amplifiers ήρθαν και ετοιμάστηκαν με αρκετά μεγάλη δυσκολία μιας και έπρεπε να γίνουν 16 κολλήσεις λεπτών καλωδίων στα αντίστοιχα λεπτά ποδαράκια δύο SOICs (Small-Outline Integrated Circuits). [BREAK=Windows start up time and ISO file copy ] Windows Start up Time Στο συγκεκριμένο τεστ καταγράφεται ο χρόνος που θέλει το λειτουργικό για να εκκινήσει και πιο συγκεκριμένα το χρόνο που μεσολαβεί από τη στιγμή που έχει "φορτώσει" ο kernel μέχρι να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα αυτόματης εκκίνησης (start up programs). Η μέτρηση είναι ιδιαίτερα ακριβής μιας και το API των Windows παρέχει έναν internal timer που παρέχει αυτή την πληροφορία και το πρόγραμμα ενημερώνεται από το συγκεκριμένο timer. Εδώ κατά περίεργο τρόπο ο Revodrive 3 X2 μένει τελευταίος και καταϊδρωμένος. Ακόμη και ο ταπεινός Agility 3 καταφέρνει και σημειώνει μικρότερο χρόνο. Καθαρός νικητής είναι ο Vertex 3 240GB με τον Max IOPS να ακολουθεί. Βλέπετε και οι δύο διαθέτουν 4-way interleave σε αντίθεση με το 2-way interleave του απλού Vertex 3 120GB. Τα περισσότερα interleave τα διαθέτει πάντως ο Octane (8) αλλά όπως φαίνεται δεν τον βοηθούν εδώ. ISO File Copy, time and average MB/sec Πραγματοποιείται η αντιγραφή ενός μεγάλου αρχείου (en_windows_7_ultimate_x64_dvd.iso) από ένα folder σε ένα άλλο στον ίδιο δίσκο και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντιγραφής. Το μέγεθος του αρχείου είναι 3.1GB. Ο μικρός Agility στην κυριολεξία καταποντίζεται σε αυτή τη δοκιμή ενώ ο RevoDrive δείχνει τα δόντια του στους υπόλοιπους. Εντύπωση προκαλεί ο Octane που επικρατεί όλων των Vertex. Προφανώς το 8-way interleave κάνει τη διαφορά εδώ. Στο παρακάτω γράφημα βλέπουμε την μέση ταχύτητα (ΜΒ/sec) που σημείωσαν οι δίσκοι κατά την αντιγραφή του ISO αρχείου. O RevoDrive πετυχαίνει 235MB/sec μέση ταχύτητα σε αυτή τη δοκιμή και κυριαρχεί έναντι των υπολοίπων. Ακολουθεί, αρκετά πιο πίσω, ο μεγάλος Octane. [BREAK=Winrar decompression and Antivirus scan] Winrar Decompression Μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για να αποσυμπιεστεί ένα διπλά συμπιεσμένο αρχείο (linux-3.2.9.tar.bz2) Πάλι το ίδιο σκηνικό. Ο πανάκριβος RevoDrive πετυχαίνει τον μικρότερο χρόνο με τους υπόλοιπους να ακολουθούν με διαφορά. Antivirus scan Ο χρόνος που χρειάζεται το Avira για να ελέγξει το system32 folder, εξετάζοντας όλα τα αρχεία, ελέγχοντας ακόμη και τα συμπιεσμένα. Εδώ οι διαφορές ανάμεσα στους Vertex 3 είναι πολύ μικρές με τον 240αρη να πετυχαίνει την καλύτερα συνολικά επίδοση. [BREAK=Windows experience index and Photoshop start up time] Windows Experience Index Καταγράφεται ο μέσος όρος από δέκα μετρήσεις του δίσκου με το Windows experience index τεστ. Παραδόξως το Winsat δεν έχρισε τον RevoDrive νικητή μιας και όλοι οι Vertex σημείωσαν ελαφρά καλύτερο score. Πολύ περίεργο! Octane και Agility 3 μένουν αρκετά πιο πίσω. Photoshop Start Up Time Εδώ καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για την εκκίνηση του photoshop CS5, άνοιγμα μιας μεγάλης RAW format φωτογραφίας και μετέπειτα κλείσιμο της φωτογραφίας και του ίδιου του photoshop. Ο Vertex 3 240GB νικητής και εδώ, με μικρή διαφορά πάντως από τον δεύτερο (Max IOPS). [BREAK=Photoshop image processing and Office startup - processing] Photoshop Image Processing Άνοιγμα στο CS5 δέκα φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης σε RAW format. Στη συνέχεια τρέχει ένα απαιτητικό action σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά, σώσιμο της κάθε φωτογραφίας και κλείσιμο στο τέλος του photoshop. Καταγράφεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για όλα τα παραπάνω. O RevoDrive παίρνει πάλι το προβάδισμα με ελάχιστη όμως διαφορά από τον μεγάλο Vertex 3. Office Startup - Processing Άνοιγμα δύο μεγάλων (58MB) docx αρχείων με πίνακες, γραφικά κτλ. και στη συνέχεια σώσιμο αυτών σε μορφή doc. Ταυτόχρονα αναπαράγεται ένα υπερ-υψηλής ανάλυσης M2TS αρχείο με 90mbps bitrate το οποίο είναι αποθηκευμένο φυσικά στον προς δοκιμή δίσκο. Και πάλι πιο γρήγορος ο RevoDrive με τον 240αρη Vertex να ακολουθεί από κοντά. [BREAK=Software compilation and Software installation] Software Compilation Γίνεται compile ενός πολύ μεγάλου open source C# .NET project και καταγράφεται ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία του release build. Ο Max IOPS σημειώνει την πρώτη του νίκη σε αυτό το τεστ. Ακολουθεί ο μεγάλος Vertex και ο RevoDrive έρχεται τέταρτος. Software installation Εκτελείται το installation του Visual Studio 2010 (C# and Image Library, 2.5GB total size). Το τελευταίο τεστ του συγκριτικού και άλλη μια πρωτιά για τον RevoDrive. [BREAK=Performance Summary and Graphs] Το παρακάτω διάγραμμα απεικονίζει τη σχετική απόδοση των δύο δίσκων σε όλες τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν. Όπως θα δείτε ως βάση επιλέχτηκε η απόδοση του Agility 3 60GB, μιας και αποτελεί τον φθηνότερο και μικρότερο SSD της σημερινής δοκιμής. Ο μικρός και φτηνός Agility 3 μένει αρκετά πιο πίσω από τα υπόλοιπα αδερφάκια του. Φυσικά κυριαρχεί το RevoDrive 3 αλλά όπως βλέπεται η διαφορά δεν είναι χαώδης σε σχέση με τον Vertex 3 240GB, ο οποίος όμως κοστίζει κατά πολύ λιγότερο. Ο 120αρης Max IOPS βρίσκεται ανάμεσα στους Vertex 3 240GB και 120GB από πλευράς απόδοσης και προτελευταίος έρχεται ο μεγάλος Octane με απόδοση παρόμοια με αυτή του απλού 120GB Vertex 3. Δεν τα πήγε και άσχημα δηλαδή αλλά δεν έβαλε και φωτιά στην άσφαλτο (ή στο PC καλύτερα) με τις επιδόσεις του. Καθαροί νικητές εδώ είναι οι απλοί Vertex 3 που πλησιάζουν το ένα ευρώ ανά GB. Ο Max IOPS είναι καθαρά πολύ ακριβός για αυτά που προσφέρει και το RevoDrive 3 απλά ξεφεύγει. Αν θέλετε τις κορυφαίες επιδόσεις του τελευταίου δυστυχώς θα πρέπει να βάλετε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Επιπλέον μέχρι στιγμής η εντολή Τrim για το συγκεκριμένο δεν υποστηρίζεται από τα Windows και συν τις άλλοις αν θέλετε να κάνετε recover μέσω boot CD/DVD θα αντιμετώπισετε πρόβλημα. Για να κάνουμε recover το partition της δοκιμής αναγκαστήκαμε να εκτελέσουμε την όλη διαδικασία μέσω των Windows αφού πρώτα φορτώσαμε τους κατάλληλους drivers και το λειτουργικό αναγνώρισε το RevoDrive. Μετά όμως όλα πήγαν μια χαρά και το χρησιμοποιήσαμε κανονικά ως boot drive. [BREAK=Συμπεράσματα - Επίλογος] Όπως συνηθίζεται σε κάθε σωστό συγκριτικό πάντα αναδεικνύεται ένας νικητής. Στο σημερινό συγκριτικό νικητής από πλευράς επιδόσεων είναι φυσικά το RevoDrive 3 X2 240GB αλλά αν λάβουμε υπόψη και τον ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα του κόστους αγοράς συνολικός νικητής είναι ο Vertex 3 240GB, μιας και σημείωσε τις δεύτερες καλύτερες επιδόσεις και τον καλύτερο/μικρότερο λόγο τιμής ανά GB αποθηκευτικού χώρου. Όπως θα διακρίνετε πάντως οι διαφορές σε καθημερινή χρήση μεταξύ όλων των σημερινών διαγωνιζόμενων (με εξαίρεση τον Agility 3 στο ISO copy test) δεν είναι μεγάλες αλλά μην ξεχνάτε ότι μερικά δευτερόλεπτα από καθε διαδικασία αθροιστικά και με το πέρασμα του χρόνου μετατρέπονται τελικά σε κατά πολύ μεγαλύτερα και υπολογίσιμα χρονικά διαστήματα. Επίσης οι πραγματικά χαώδης διαφορές βρίσκονται μεταξύ των απλών μηχανικών δίσκων και των SSDs, όπως είδαμε και στο SSDs vs HDDs in Real Life Scenarios άρθρο που δημοσιεύσαμε πριν από λίγο καιρό. Μεταξύ δύο σύγχρονων SSDs μην περιμένετε να δείτε ιδιαίτερα μεγάλες διαφορές εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως διαπιστώσαμε και στο σημερινό συγκριτικό. Πριν τελειώσουμε τη σημερινή δοκιμή ας αναφερθούμε περιληπτικά και στις επιδόσεις των υπόλοιπων SSDs. Ο Vertex 3 120GB Max IOPS σημείωσε την τρίτη καλύτερη επίδοση συνολικά αλλά η ιδιαίτερα υψηλή τιμή του (τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα) καταποντίζει το λόγο τιμής/απόδοσης (price/performance). Αντίθετα ο απλός Vertex 3 120GB μπορεί να βρίσκεται πιο πίσω από πλευράς επιδόσεων αλλά διαθέτει μια κατά πολύ χαμηλότερη τιμή. Ο Octane δεν πετυχαίνει νέα ρεκόρ επιδόσεων και η τιμή του είναι αρκετά αλμυρή τουλάχιστον στην Ελλάδα. Με ένα χαμηλότερο λόγο τιμής ανά GB τα πράγματα σίγουρα θα ήταν καλύτερα γι'αυτόν. Τέλος ο μικρός Agility 3 60GB έρχεται τελευταίος και καταϊδρωμένος και με όχι ιδιαίτερα καλό λόγο τιμής ανά GB. Προτιμότερο είναι λοιπόν να επενδύσετε σε έναν Vertex 120GB που προσφέρει καλύτερες επιδόσεις και διαθέτει και μεγαλύτερη χωρητικότητα με αναλογικά μικρότερο αντίτιμο. Τελειώνοντας λοιπόν κάπου εδώ το σημερινό συγκριτικό απονείμουμε στο RevoDrive 3 X2 240GB τον τίτλο του πρωταθλητή επιδόσεων και στον Vertex 3 240GB τον τίτλο της πιο συμφέρουσας αγοράς (ανάμεσα στα προϊόντα της δοκιμής φυσικά) μιας και συνδιάζει καλές επιδόσεις με αρκετά χαμηλό λόγο τιμής ανά GB. Έτσι λοιπόν στο σημερινό συγκριτικό ο Vertex 3 240GB κέρδισε την παρακάτω διάκριση. Κάπου εδώ τελείωσε και το σημερινό, μεγάλο, συγκριτικό. Ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση των δειγμάτων. Θα τα ξαναπούμε σύντομα! crmaris
  14. Εισαγωγή Η πρωτιά είναι πάντα ο στόχος και ο Trion 100 της OCZ έρχεται προικισμένος όχι με μία, αλλά με πέντε πρωτιές! Είναι ο πρώτος SSD της OCZ με TLC NAND Flash. Είναι ο πρώτος consumer SSD της αγοράς με Toshiba A19 TLC NAND. Είναι ο πρώτος SSD στον οποίον χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία της Toshiba και ελέγχθηκε από την OCZ. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ που υποστηρίζει DevSleep. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ του οποίου το endurance rating υπολογίζεται με βάση τα industry standards της JEDEC. Είναι η πρώτη φορά που εξετάζουμε ένα drive με τόσες πρωτιές και αν και δεν στοχεύει στην πρώτη θέση του πίνακα των επιδόσεων, καθώς είναι ένα value for money drive, σίγουρα θα ήθελε να φιγουράρει στην πρώτη θέση των χαμηλότερων τιμών. Και κάπως έτσι τελειώνει η πρώτη σελίδα αυτού του review. Αν θέλετε να μάθετε τι θυσιάζει και αν θυσιάζει κάτι ο OCZ Trion 100 για να διεκδικήσει την πρωτιά των χαμηλότερων τιμών, ακολουθήστε μας στις υπόλοιπες σελίδες. Πρωτιά. Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Μεταξύ του ένα, που συμβολίζει την πρωτιά και του τρία, πάνω στο οποίο βασίζεται το όνομα του Trion 100, υπάρχει φυσικά το δύο. Δύο είναι λοιπόν και τα δείγματα που μας προσέφερε η OCZ για να σας παρουσιάσουμε. Είναι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB. Η συσκευασία τους είναι η κλασσική συσκευασία των SSD της OCZ, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα, όπως λευκό είναι και το χρώμα του sticker που βρίσκεται πάνω στο ίδιο το drive. Η άνω όψη της συσκευασίας αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ στην πίσω όψη αναγράφονται βασικές πληροφορίες για τον OCZ Trion 100 καθώς και το γεγονός ότι καλύπτεται από τριετή εγγύηση. Εντός της συσκευασίας συναντάμε το drive προστατευμένο σε σκληρό διαφανές πλαστικό, ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης και ένα ακόμη που αφορά την εγγύηση και το οποίο εξηγεί ότι σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την εγγύηση, να μην επικοινωνήσετε με το κατάστημα από όπου αγοράσατε το drive, αλλά να επικοινωνήσετε απ' ευθείας με την OCZ. Αυτό είναι μέρος της ShieldPlus εγγύησης της OCZ για την οποία θα πούμε περισσότερα παρακάτω. Τα παρελκόμενα λάμπουν δια της απουσίας τους τονίζοντας τον value χαρακτήρα του drive. Το ίδιο το drive έχει ασημί κέλυφος με λευκό αυτοκόλλητο στην άνω όψη που φέρει το διακριτικό σήμα της OCZ στα κλασσικά της χρώματα. Η κάτω όψη φέρει αυτοκόλλητο με πληροφορίες για το drive, όπως η χωρητικότητα, οι πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό κλπ. Επίσης φέρει προειδοποίηση ότι χάνεται η εγγύηση αν πειραχτούν ή αφαιρεθούν οι ετικέτες. Εν τούτοις, δε χρειάζεται να πειράξει κανείς τις ετικέτες για να ανοίξει το drive. Το κέλυφος μένει σφραγισμένο με τη χρήση μεταλλικών clips μεταξύ των δύο τμημάτων του, τα οποία είναι αρκετά δύσκολο να ανοίξουν χωρίς να γίνει κάποιο σημάδι. Ίσως με αυτόν τον τρόπο η OCZ να ελέγχει αν έγινε παρέμβαση στο drive για να ακυρώσει την εγγύηση, πάντως οι ετικέτες δεν παίζουν κάποιο ρόλο στο άνοιγμα του drive. Ανοίξαμε λοιπόν τα δύο drives και αντικρίσαμε πανομοιότυπες πλακέτες. Η ορατή πλευρά δε φέρει κάποιο από τα βασικά εξαρτήματα των drives. Οπότε το ζουμί είναι από την άλλη μεριά. Σημειώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο thermal pad που να φέρει εξαρτήματα σε επαφή με το κέλυφος, παρά το γεγονός ότι κατά τις δοκιμές παρατηρήθηκε αρκετή θέρμανση των drives. Βγάλαμε τα PCB έξω και τα γυρίσαμε από την "καλή" μεριά. Σε όλες τις φωτογραφίες αριστερά έχουμε τον OCZ Trion 100 240GB και δεξιά τον OCZ Trion 100 480GB. Οι πλακέτες μοιάζουν πανομοιότυπες και όπως θα δούμε παρακάτω, σχεδόν είναι. Διαθέτουν από έναν ελεγκτή, από ένα cache chip και από 4 NAND chips. Ξεκινάμε την περιήγηση στα PCB από το βασικότερο εξάρτημα, που είναι ο ελεγκτής. Βλέπουμε ότι πρόκειται για έναν καινούριο ελεγκτή κατασκευασμένο από την Toshiba για τον οποίον η OCZ δεν μπόρεσε να μας δώσει καμία πληροφορία πέρα του ότι στην OCZ είναι γνωστός ως "The Toshiba Controller". Το chip φέρει το όνομα της εταιρείας κατασκευής και κωδικό TC58NC1000GSB-00, είναι κατασκευασμένο στην Taiwan και είναι κοινό και για τις δύο χωρητικότητες που έχουμε στη διάθεσή μας. Συνεχίζουμε με τα NAND chips. Αριστερά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 240GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEG9UDKBADE. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 64GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 64GB x 4 = 256GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Δεξιά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 480GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEΤ0UDKBAEF. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 128GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 128GB x 4 = 512GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Τελευταίες θα δούμε τις μνήμες cache των δύο drives. Αριστερά, για τον OCZ Trion 100 240GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 256ΜΒ. Δεξιά, για τον OCZ Trion 100 480GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC256M16DP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 512GBΜΒ. Συνεπώς βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB διαφέρουν μόνο στο ότι ο πρώτος χρησιμοποιεί 4 NAND των 64GB και έχει 256MB cache ενώ ο δεύτερος 4 NAND των 128GB και έχει 512MB cache. Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα; Η OCZ κατατάσσει τον OCZ Trion 100 στο πρώτο σκαλοπάτι των Consumer SSD της. Το σκαλοπάτι αυτό το ονομάζει Value, κάνοντας ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για το πιο οικονομικό και το πιο χαμηλών επιδόσεων μοντέλο της. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο OCZ Trion 100 στοχεύει σε χρήστες που δεν έχουν ακόμη κάνει τη μετάβαση από το μηχανικό σκληρό δίσκο σε κάποιον SSD και θέλουν να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα του τελευταίου στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς να ενδιαφέρονται για κορυφαίες επιδόσεις. Πράγματι, όπως φαίνεται στον πρώτο μας πίνακα, οι τιμές των μοντέλων του OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Και αν αυτές είναι η προτεινόμενες τιμές κατά την εμφάνιση του δίσκου στην αγορά, σίγουρα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορούμε να περιμένουμε ακόμη καλύτερες! Για να δούμε όμως, πόσο θα υποφέρουν οι επιδόσεις για να έχουμε τόσο καλές τιμές. Ο επόμενος πίνακας δείχνει ότι μάλλον όχι και πολύ. Βλέπουμε ιδιαίτερα καλές θεωρητικές επιδόσεις που φαίνεται ότι είναι επικεντρωμένες περισσότερο στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές, όπως είναι λογικό για ένα drive που στοχεύει στο συγκεκριμένο κοινό. Αυτό που πάσχει κυρίως είναι τα IOPS των εγγραφών και ιδιαίτερα αυτά του Steady State όπου μας είχε συνηθίσει σε κορυφαίες επιδόσεις η OCZ με τον ελεγκτή Barefoot 3. Φαίνεται πως ο ελεγκτής της Toshiba έχει διαφορετική φιλοσοφία, κάτι που όμως δεν ενδιαφέρει καθόλου το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο OCZ Trion 100. Οι αντοχές του OCZ Trion 100 σε εγγραφές φαίνονται στον επόμενο πίνακα και δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως είναι λογικό για TLC NAND, αλλά και αυτό μάλλον δεν έχει μεγάλη σημασία καθώς το drive στοχεύει σε κοινό που κάνει ελαφριά, μη επαγγελματική και επικεντρωμένη στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές χρήση. Όσον αφορά την αξιοπιστία, το drive έχει MTBF 1.5 εκατομμύριο ώρες χρήσης και διαθέτει λειτουργία S.M.A.R.T.. Δεν έχει όμως καμία λειτουργία encryption, κάτι που βέβαια δεν χρειάζεται στην κατηγορία στην οποία απευθύνεται. Ακολουθούν τα environmental και physical specifications του OCZ Trion 100 στα οποία το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι η παρουσία του DevSleep για πρώτη φορά σε κάποιο drive της OCZ. Καλά νέα για τους χρήστες φορητών υπολογιστών λοιπόν! Και τελειώνουμε με ένα συγκριτικό πίνακα που παραθέτει τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100 σε αντιπαράθεση με διάφορα ανταγωνιστικά μοντέλα. Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100. Στην επόμενη σελίδα αναλύουμε κάποιες ιδιαιτερότητες που παρατηρήσαμε κατά τις δοκιμές που κάναμε στα δείγματα που διαθέτουμε καθώς και την πολύ ιδιαίτερη εγγύηση που παρέχει η OCZ. Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus Μη έχοντας κάποια ενημέρωση για τον νέο ελεγκτή της Toshiba, αναγκαστήκαμε να μελετήσουμε τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των δοκιμών, έτσι ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο λειτουργίας του. Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 100 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 100 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 100 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 100 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TRC NAND ως SLC. Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 100 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 100 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru". H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows. Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows. Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Savage 240GB, o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 100 240GB και OCZ Trion 100 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB έχουν μέτριες επιδόσεις που όμως δεν είναι καθόλου άσχημες για την κατηγορία του drive. Και στις εγγραφές τα αποτελέσματα είναι αρκετά καλά, με το μεγαλύτερο drive να πλεονεκτεί έναντι του μικρότερου. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access οι δύο OCZ Trion 100 εμφανίζουν χαμηλές επιδόσεις. Στο Average Write Access οι επιδόσεις παραμένουν χαμηλές, με τα spikes του OCZ Trion 100 480GB που είδαμε πριν να προκαλούν εντυπωσιακά υψηλό μέγιστο write access. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Trion 100 240GB είχε πολύ καλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 480GB είχε ακόμη καλύτερες. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως οι επιδόσεις δεν ήταν και τόσο καλές, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για read oriented drives. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις ήταν ανάμικτες. Και τα δύο drives πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις στη δοκιμασία ISO, ενώ στις άλλες δύο δοκιμασίες o OCZ Trion 100 480GB εξακολούθησε να έχει υψηλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μέτριες στις δοκιμασίες 4K. Στις δοκιμασίες σειριακές δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ Trion 100 480GB έχει υψηλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες, αλλά στις υπόλοιπες δοκιμασίες και ειδικά στα 4K, και τα δύο drives πέφτουν αρκετά χαμηλότερα, ειδικά ο OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Και εδώ τα drives πάνε εξ ίσου καλά στις αναγνώσεις, μένοντας πάνω από το μέσο όρο, αλλά αρκετά χαμηλά στις εγγραφές, όπου και ξεχωρίζουν αρκετά μεταξύ τους με τον OCZ Trion 100 480GB να έχει όχι καλές αλλά αξιοπρεπείς επιδόσεις ενώ τον OCZ Trion 100 240GB να καταποντίζεται. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ και τα 2 drives έχουν εξαιρετικές επιδόσεις στο XP Startup, το App. Loading και το General Usage, ενώ τα πάνε μέτρια στο Virus Scan και το File Write. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Εδώ βλέπουμε τα δοκιμαζόμενα drives να συμπορεύονται με τον ανταγωνισμό εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps όπου οι επιδόσεις τους πέφτουν κάτω από το μέτριο. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου και οι δύο OCZ Trion 100 υπολείπονται κάπως του ανταγωνισμού και δεν παίρνουν καλή θέση. Βλέπουμε λοιπόν μια ξεκάθαρη αναγνωστο-κεντρική νοοτροπία να διαγράφεται για τον OCZ Trion 100 μέσα από τις πρώτες μας δοκιμές. Βλέπουμε επίσης τον OCZ Trion 100 480GB να υπερισχύει του OCZ Trion 100 240GB σε αρκετές δοκιμές. Για να δούμε αν τα πρώτα μας ευρήματα θα επιβεβαιωθούν στη συνέχεια. Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος δεν δυσκόλεψε πολύ τον OCZ Trion 100 480GB που κρατάει μια πολύ καλή θέση, ενώ αντίθετα ο OCZ Trion 100 240GB έπεσε στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι σε TLC υλοποιήσεις που χρησιμοποιούν μέρος της TLC NAND ως SLC ο ελεύθερος χώρος του drive παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο OCZ Trion 100 480GB έχει πολύ καλή ανταπόκριση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB όχι και τόσο. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου και τα δύο drives τα πήγαν πολύ καλά και διαφοροποιήθηκαν μόνο στη δοκιμή 4K όπου ο OCZ Trion 100 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB, μέτριες. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, οι επιδόσεις και των δύο drives δεν ήταν καλές, με τον OCZ Trion 100 480GB να κρατάει λίγο καλύτερα τα προσχήματα. Τέλος, στη δοκιμασία των αντιγραφών, στην πρώτη ο OCZ Trion 100 480GB διατηρεί την πρώτη επίδοση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB δεν τα πάει και τόσο καλά. Στις υπόλοιπες δύο, και τα δύο drives δεν έχουν καλές επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου έχουμε παρόμοια εικόνα με πριν, αλλά ο OCZ Trion 100 480GB ξεχωρίζει περισσότερο από τον OCZ Trion 100 240GB. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο την έκπληξη έκανε ο OCZ Trion 100 480GB χάνοντας μεγάλο μέρος των επιδόσεών του στις εγγραφές και προσεγγίζοντας την κακή επίδοση του OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στο PCMark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος στα drives είχε καταλυτική σημασία και οι επιδόσεις τους έπεσαν κάτω του μέσου όρου σε όλα τα τεστ. Αντιθέτως, τα PCMark 7 και PCMark 8 δεν επηρεάστηκαν και έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα με πριν. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους αρκετά καλούς, κοντά στο μέσο όρο, με τον OCZ Trion 100 480GB να πλεονεκτεί ελαφρώς. Βλέπουμε λοιπόν να επιβεβαιώνονται οι αρχικές μας παρατηρήσεις αλλά και να ανοίγει η ψαλίδα μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. για να δούμε τι θα γίνει παρακάτω. IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Βέβαια οι σημερινοί SSD κάθε άλλο παρά για βαριά εργασία προορίζονται και ως εκ τούτου, όπως ήταν αναμενόμενο, παρατηρούμε χαμηλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμές αυτής της κατηγορίας. Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 480GB έχει λίγο καλύτερο Steady State από τον OCZ Trion 100 240GB αλλά και οι δύο βρίσκονται αρκετά χαμηλά. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, οι επιδόσεις δεν ήταν καλές και ο OCZ Trion 100 480GB είχε αρκετή διαφορά από τον OCZ Trion 100 240GB. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Στην εκκίνηση λοιπόν των windows ο OCZ Trion 100 240GB καταλαμβάνει μία μέτρια θέση ενώ ο OCZ Trion 100 480GB τη δεύτερη καλύτερη από τα 10 drives της δοκιμής. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τους δύο OCZ Trion 100 να έχουν χαμηλές επιδόσεις στην αντιγραφή 4K. Από εκεί και πέρα οι επιδόσεις τους διαφοροποιούνται και ενώ είναι σε όλες τις δοκιμές ιδιαίτερα χαμηλές, ο OCZ Trion 100 480GB τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον OCZ Trion 100 240GB. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου οι OCZ Trion 100 έχουν μέτρια επίδοση με το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα μοντέλο να πλεονεκτεί ελαφρώς του μικρότερου. Κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας παρόμοιες επιδόσεις με το προηγούμενο τεστ. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά και ο OCZ Trion 100 δεν είναι εξαίρεση. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία οι OCZ Trion 100 μετρήθηκαν λίγο κάτω από το μέσο όρο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ οι OCZ Trion 100 είχαν από τις χειρότερες επιδόσεις που έχουμε καταγράψει. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013. Εδώ φάνηκε η αδυναμία των OCZ Trion 100 να διατηρήσουν υψηλές ταχύτητες για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οι επιδόσεις είναι με διαφορά οι χειρότερες που έχουμε δει από SSD, αλλά παραμένουν μακράν καλύτερες από οποιονδήποτε HDD. Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής: Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μοντέλο χαμηλών επιδόσεων, που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα ακριβότερα μοντέλα με τα οποία συναγωνίζεται. Εξ' άλλου, δε στοχεύει στο να τα ανταγωνιστεί. Ο σαφής του στόχος είναι το να αποτελέσει μια οικονομική λύση αντικατάστασης του HDD όσων δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει την τεχνολογία των SSD. Βλέπουμε ακόμη μια σημαντική διαφορά σε επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει το σαφές προβάδισμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μοντέλο μπορεί να διατηρήσει υψηλές επιδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν χρειαστεί να "ηρεμήσει" για να ανακτήσει τις επιδόσεις του και έτσι πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες που διαρκούν περισσότερο. Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό. Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Είναι σαφές πλέον ότι ο OCZ Trion 100 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που δεν έχει κάνει ακόμη τη μετάβαση από τον παραδοσιακό, αργό σκληρό δίσκο. Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι περισσότερο προς το μέτριο και για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές. Θα μου πείτε, αυτό πειράζει; Και αν ναι, πόσο; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 100 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς. Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις. Θυμίζουμε ότι το drive δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει μιας και σήμερα παρουσιάζεται αλλά οι προτεινόμενες τιμές για την Ελλάδα είναι στα 94.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 240GB και στα 189.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 480GB. Ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εξ αρχής δηλαδή και ειδικά αφού σίγουρα θα πέσουν λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του μοντέλου. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 100: Πλεονεκτήματα + Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες + Πολύ ανταγωνιστική τιμή + Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus + Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό + Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac + Υποστήριξη DevSleep Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές - Καμία υποστήριξη για encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 100 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 9/7/2015
  15. Εισαγωγή Σήμερα στον πάγκο των βασανιστηρίων δεν έχουμε κάτι κοινό. Όχι κυρίες και κύριοι. Σήμερα έχουμε drive γαλαζοαίματο που πρέπει να κάνει μεγάλη προσπάθεια για να γεμίσει τα παπούτσια του προκατόχου του. Η OCZ, στα πλαίσια της ανανέωσης της consumer σειράς των SSD που προσφέρει, αντικαθιστά τον καταξιωμένο Vector 150 με το νέο OCZ Vector 180. Και τι είναι όλα αυτά τα γυμνά καλώδια, οι αστραπές και ο κακός χαμός στην εικόνα; Διαφημιστικό τρικ, άνευ ουσίας; Όχι, δε θα το λέγαμε. Σχετίζονται με τη νέα λειτουργία που διαθέτει ο OCZ Vector 180 και που τον διαφοροποιεί από τον προκάτοχό του. Και ποια είναι αυτή, θα μου πείτε. Και σιγά μη σας τα πω όλα στην εισαγωγή! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τα βασανιστήρια καθώς όπως είναι γνωστό, στα δύσκολα φαίνεται η αξία του SSD. Και πρώτα απ' όλα, η ανατομία. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η συσκευασία του OCZ Vector 180 είναι στα συνηθισμένα πρότυπα της OCZ, χάρτινο ιλουστρασιόν κουτί προστατευμένο από νάιλον, το οποίο αφαιρέσαμε για να φαίνεται καλύτερα το κουτί στη φωτογραφία. - "Το" κουτί; Πιωμένος είσαι; Αυτά είναι δύο! Εντάξει, εντάξει, δεν έχω πιει (πολύ). Δύο είναι τα κουτιά, καθώς η OCZ μας έστειλε δύο διαφορετικές χωρητικότητες του OCZ Vector 180 να δοκιμάσουμε για εσάς. Για εσάς λοιπόν, τους αναγνώστες του TheLab.gr, η σημερινή δοκιμή περιλαμβάνει τη γενναιόδωρη χωρητικότητα των 480GB και την ακόμη πιο γενναιόδωρη των 960GB! Στα επί μέρους της συσκευασίας, το εμπρός μέρος είναι λιτό και κομψό, με μια εικόνα του SSD και το μοντέλο του, ενώ ένα αυτοκόλλητο κάτω δεξιά δηλώνει τη χωρητικότητα. Το πίσω μέρος είναι πιο πληθωρικό και περιλαμβάνει πληροφορίες για τα βασικά χαρακτηριστικά του drive και τις επιδόσεις που έχουν οι διάφορες χωρητικότητές του. Περιλαμβάνει ακόμη τις πιστοποιήσεις, δύο αυτοκόλλητα με το μοντέλο, το serial number και bar-codes καθώς και τη διαπίστωση, σε 12 γλώσσες συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής, ότι οι OCZ Vector 180 αντικαθιστούν πλεονεκτικά τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Μια χαρά συσκευασία θα μου πείτε, αλλά πάμε στην ουσία! Εντάξει, αμέσως! Ανοίγουμε τη συσκευασία και βρίσκουμε το drive προστατευμένο σε θήκη από σκληρό διάφανο πλαστικό, κατά τα συνήθη πρότυπα της OCZ και μαζί του μια προίκα αντάξια της ευγενικής καταγωγής του. Αυτή περιλαμβάνει μετατροπέα 2,5" σε 3,5", βίδες στερέωσης, πολυσέλιδο αναλυτικό manual εγκατάστασης σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής και 2 φυλλάδια, εκ των οποίων το ένα αφορά οδηγίες για να κατεβάσετε το Acronis True Image 2013 και τον κωδικό για να το ενεργοποιήσετε. Νομίζατε ότι ξέχασα το δεύτερο φυλλάδιο, έτσι; Να το λοιπόν και από τις δύο όψεις! Στο φυλλάδιο αυτό γίνεται ειδική μνεία διότι αφορά την εγγύηση της του OCZ Vector 180 η οποία ξεκινάει από την προτροπή του φυλλαδίου σε 11 γλώσσες να μην επιστρέψουμε το προϊόν στο κατάστημα σε περίπτωση βλάβης, αλλά να επικοινωνήσουμε απ' ευθείας με την OCZ. Το γιατί, θα το δούμε στην επόμενη σελίδα. Βάζουμε τώρα στην άκρη τα πολύ ωραία παρελκόμενα και χαρτιά και πάμε στο ζουμί! Λιτός και όμορφος ο OCZ Vector 180, με κοινό επάνω μέρος για όλες τις χωρητικότητες. Το αυτοκόλλητο της πίσω όψης φέρει πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Οι τέσσερις βίδες στις γωνίες είναι εμφανώς αυτές που πρέπει να ξεβιδώσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive. Η μία, καλύπτεται από αυτοκόλλητο που φέρει την προειδοποίηση ότι θα χαθεί η εξαιρετική του εγγύηση αν αφαιρεθεί. Πάει το αυτοκόλλητο, πάει και η εγγύηση και με ένα απλό κατσαβίδι Philips, αφαιρέθηκαν και οι τέσσερις βίδες. Τέσσερις ακόμα βίδες κρατάνε την πλακέτα του OCZ Vector 180 σταθερά στο πάνω μέρος του σασί και ένα θερμικό pad αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή τον ελεγκτή του με το καπάκι που αφαιρέσαμε, το οποίο λειτουργεί και ως ψήκτρα για τον ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Αφαιρούμε και τις τέσσερις αυτές βίδες και βλέπουμε τις πλακέτες των δίσκων και από την άλλη πλευρά. Σημειώστε ότι σε όλες τις φωτογραφίες, στα αριστερά έχουμε τον OCZ Vector 180 480GB και δεξιά τον OCZ Vector 180 960GB. Κάτω από το thermal pad, και στα δύο μοντέλα, κρύβεται ο γνωστός Indilinx Barefoot 3 M00 με κωδικό IDX500M00-BC. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, και τον AMD R7 που κατασκευάζεται από την OCZ και του οποίου ο χρονισμός είναι στα 397MHz. Η μνήμη cache που συνοδεύει τον ελεγκτή προσφέρεται από ένα chip της Micron σε κάθε πλευρά του PCB, δηλαδή συνολικά δύο chips για τον OCZ Vector 180 460GB και άλλα δύο για τον OCZ Vector 180 960GB. Τα chips αυτά αν και είναι από διαφορετικές παρτίδες, όπως φαίνεται από τον πρώτο αριθμό πάνω τους, είναι του ίδιου τύπου προδιαγραφών και χωρητικότητας και στα δύο μοντέλα, όπως φαίνεται από το δεύτερο αριθμό που έχουν πάνω τους. Πρόκειται για τα Micron D9QBJ που είναι DDR3 1600Mhz CL11 chips με χωρητικότητα 4Mbit, δηλαδή 512ΜΒ έκαστο. Αυτό σημαίνει ότι το κάθε drive που έχει από δύο τέτοια chip διαθέτει από 1GB μνήμη cache, όση είχε δηλαδή και το μοντέλο των 480GB του Vector 150. Εκεί που διαφέρουν τα δύο drives είναι η χωρητικότητα των NAND που διαθέτουν. Όπως είδατε, το κάθε drive έχει 16 NAND chips, 8 από κάθε πλευρά του PCB. Η διαφορά είναι ότι o OCZ Vector 180 480GB διαθέτει τα Toshiba TH58TEG8DDKBA8C A19 256Gbit NAND chips ενώ ο OCZ Vector 180 960GB τα Toshiba TH58TFG9DFKBA8K A19 512GBit NAND chips. Ας κάνουμε λίγα μαθηματικά για να επιβεβαιώσετε ότι είμαι απολύτως νηφάλιος. Στο Drive των 480GB έχουμε: 16 x 256Gbit = 16 x 32GB = 512GB συνολικά. Το drive διαθέτει 480GB προς χρήση, συνεπώς τα υπόλοιπα 32GB, το ένα από τα 16 NAND chips ή το 6,25% της συνολικής χωρητικότητας διατίθεται για το over provisioning του drive. Στο Drive των 960GB έχουμε: 16 x 512Gbit = 16 x 64GB = 1024GB συνολικά. Το drive διαθέτει 960GB προς χρήση, συνεπώς τα υπόλοιπα 64GB, το ένα από τα 16 NAND chips ή το 6,25% της συνολικής χωρητικότητας διατίθεται για το over provisioning του drive. Και τελειώνουμε με τα τμήματα των PCB που περιέχουν ένα μεγάλο πορτοκαλί SMD στοιχείο. Πρόκειται για πυκνωτή, μεγάλης για τα δεδομένα των PCB χωρητικότητας που σχετίζεται με την ιδιαιτερότητα του OCZ Vector 180. Αρχίζετε να σκέφτεστε αστραπές και κακό; Υπομονή! Σε λίγο θα μάθετε. Οι παρατηρητικοί θα πρόσεξαν ότι στο δεξί PCB, του OCZ Vector 180 960GB λείπει και ένα Voltage Step Down chip και ένα πηνίο. Είναι επειδή στην έκδοση αυτή του drive, δε χρειάζονται. Αφού λοιπόν κάνουμε μια σύντομη μνεία στην εξαιρετική ποιότητα κατασκευής που παρατηρήσαμε, ας πάμε στην επόμενη σελίδα για να μάθουμε τι ακριβώς κάνουν όλα αυτά τα εξαρτήματα. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα; Τι θα μπορούσε κανείς να βελτιώσει στα τεχνικά χαρακτηριστικά του ήδη εξαιρετικού OCZ Vector 150; Όχι και πολλά σίγουρα, δεδομένου ότι ήδη αγγίζει τα όρια του SATA 6GB/s. Τότε που βρίσκονται οι βελτιώσεις και γιατί βγαίνει νέο μοντέλο; Όπως μπορείτε να δείτε στον παρακάτω πίνακα, ο OCZ Vector 180 έρχεται να προσθέσει μία ακόμη χωρητικότητα που δε διέθετε ο προκάτοχός του, αυτή των 960GB. Επίσης, αντικαθιστά τις NAND 19nm της Toshiba με τις νεότερες A19 οι οποίες μπορεί να είναι ελαφρώς πιο αργές αλλά είναι και οικονομικότερες με αποτέλεσμα να μπορούμε να περιμένουμε πιο ανταγωνιστικές οικονομικά υλοποιήσεις. Η 5ετής εγγύηση παραμένει αλλά αναβαθμίζεται σε ShieldPlus, που όσοι δεν ξέρετε τι είναι θα το μάθετε στην επόμενη σελίδα. Τέλος, προστίθεται λειτουργία Power Failure Management Plus! Να λοιπόν τι ήταν όλες οι οι αστραπές και η φασαρία. Τώρα τι ακριβώς είναι αυτό και τι κάνει, θα το μάθετε κι αυτό στην ανάλυση της επόμενης σελίδας. Ξεκινάμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του OCZ Vector 180 με ένα πίνακα που δείχνει τις επιδόσεις του στις διάφορες χωρητικότητες που διατίθεται. Σημειώστε ότι τις καλύτερες επιδόσεις τις έχει το μοντέλο των 480GB που είναι και το μεγαλύτερο μοντέλο με NAND των 256GBit, ενώ το μοντέλο των 960GB που φέρει NAND των 512GBit, έρχεται δεύτερο. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του OCZ Vector 180. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Ακόμη βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο OCZ Vector 180, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο OCZ Vector 180 είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 50GB ανά ημέρα για 5 χρόνια. Στη συνέχεια βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του OCZ Vector 180 τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης οι ακριβείς διαστάσεις και το βάρος του. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του OCZ Vector 180 και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο OCZ Vector 180 δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις προτεινόμενες τιμές από την OCZ για τις διάφορες χωρητικότητες του OCZ Vector 180. Παρατηρούμε ότι η επιθετική τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόζει η OCZ τον τελευταίο καιρό επεκτείνεται και στον OCZ Vector 180. Η τιμή ανά GB είναι άκρως δελεαστική για ένα τόσο premium drive, ειδικά όσο ανεβαίνει η χωρητικότητα. Ακολουθεί η σύγκριση των διαφόρων μοντέλων που διαθέτει η OCZ στην κατηγορία consumer και η κατάταξη του OCZ Vector 180 σε αυτά. Παρατίθενται ακόμη συγκριτικά τα χαρακτηριστικά και το κόστος τους. Και τέλος ένας πίνακας όπου συγκρίνονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά και το κόστος του OCZ Vector 180 με αυτά κάποιων από τους κυριότερους ανταγωνιστές του. Η τιμή του OCZ Vector 180 είναι η προτεινόμενη, καθώς δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, ενώ των ανταγωνιστικών προϊόντων είναι από το newegg.com στις 2/2/2015. Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα για να λύσουμε τις απορίες που σας έχουμε δημιουργήσει σχετικά με τις ιδιαιτερότητες του OCZ Vector 180. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus - Τι δεν έχουν οι άλλοι Ας δούμε επιτέλους τι είναι αυτό το Power Failure Management Plus (PFM+). Όπως βλέπετε στο παρακάτω διάγραμμα, χάρη σε ειδικές ρουτίνες στο firmware αλλά και εκείνον τον μεγάλο πορτοκαλί πυκνωτή που είδαμε, ο OCZ Vector 180 μπορεί προστατέψει τον εαυτό του και τα δεδομένα σας από ανωμαλίες στην τροφοδοσία ή και ολική της απώλεια. Διευκρινίζουμε ότι όπως περιγράφεται και στο διάγραμμα, η προστασία αφορά τα αποθηκευμένα δεδομένα και όχι αυτά που τυχόν γράφονται την ώρα της απώλειας τροφοδοσίας. Εξαιρετική λειτουργία και πραγματικά αξίζει να βγει καινούριο μοντέλο μόνο γι' αυτήν. Όμως είναι εύλογο να ρωτήσει κανείς, μια τέτοιου είδους λειτουργία που απαιτεί συνεχείς και περιοδικούς ελέγχους, δεν έχει κάποια επίπτωση στις επιδόσεις; Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Όπως βλέπετε στο screenshot του AIDA 64 Average Write Access, παρατηρείται ένα και μοναδικό αλλά αρκετά μεγάλο latency spike κατά τον έλεγχο του OCZ Vector 180 960GB. Παρόμοιο φαινόμενο, με κάπως μικρότερη διάρκεια, παρατηρείται και στον OCZ Vector 180 480GB. Αυτό το latency spike δεν είναι ιδιαίτερα αισθητό, αλλά είναι μετρήσιμο και όπως θα δείτε στις δοκιμασίες στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Vector 180, σε κάποιες περιπτώσεις προκαλεί καθυστερήσεις. Είναι το τίμημα που πληρώνει ο OCZ Vector 180 για να παρέχει τη σημαντική επιπλέον ασφάλεια με το PFM+. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το drive είναι ακόμη στην πρώτη έκδοση του firmware και είναι πιθανόν το φαινόμενο να βελτιωθεί στο μέλλον με ένα firmware update. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Vector 180 πλεονεκτεί του προκατόχου του που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε επιτέλους τα ποσοστά βλαβών των drives της τα τελευταία χρόνια και βλέπουμε ότι από το 2010 έως το 2014 παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Ορίστε λοιπόν τα επιπλέον χαρακτηριστικά του OCZ Vector 180! Πάμε να δούμε τώρα και το λογισμικό που τον συνοδεύει. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό Ταυτόχρονα με τον OCZ Vector 180 η OCZ παρουσιάζει το νέο της διαχειριστικό λογισμικό που θα συνοδεύει τους SSD της εταιρίας, το οποίο ονομάζει SSD Guru. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Help". Αυτή εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους OCZ Vector 180 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Vector 180 960GB και OCZ Vector 180 480GB. Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να σημειώσουμε το εξής. Λόγω της ιδιαίτερης φύσης του OCZ Vector 180 και εξ' αιτίας της λειτουργίας PFM+, σε κάποιες εκτελέσεις κάποιων δοκιμών που τύχαινε να πέσουν πάνω σε latency spike, παίρναμε ανώμαλα χαμηλές μετρήσεις. Οι μετρήσεις αυτές απορρίφθηκαν και δε συνυπολογίστηκαν στο μέσο όρο, διότι για να γίνει σωστή στατιστική ενσωμάτωση τέτοιων μετρήσεων έπρεπε να τρέξουμε την κάθε δοκιμή χιλιάδες φορές, κάτι το οποίο δεν είναι δυνατόν. Οπότε να γνωρίζετε ότι οι μετρήσεις που βλέπετε δεν περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις των latency spikes, εκτός όπου αναφέρεται ότι τις περιλαμβάνουν. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Vector 180 είναι κορυφαίος και στις δύο χωρητικότητες που δοκιμάσαμε ενώ το μοντέλο των 480GB δείχνει να έχει περισσότερα IOPS από αυτό των 960GB. Αντίστοιχα αποτελέσματα έδωσαν και οι δοκιμασίες των εγγραφών. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο OCZ Vector 180 έχει άριστες επιδόσεις και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο γρήγορα drives. Στο Average Write Access οι επιδόσεις είναι και πάλι από τις καλύτερες, αλλά βλέπουμε και το ένα και μοναδικό latency spike που είναι πιο μεγάλο και εμφανές στο μοντέλο των 960GB. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Vector 180 είναι εξαιρετικός, καθώς φτάνει σε απόσταση αναπνοής από τον κορυφαίο Samsung 850 Pro 256GB, χωρίς όμως να του πάρει τα πρωτεία. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως παίρνει το σκήπτρο, έστω και οριακά, καθώς και οι δύο χωρητικότητες λειτούργησαν υποδειγματικά! Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του OCZ Vector 180 ήταν επίσης από τις κορυφαίες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις αναγνώσεις όπου ο OCZ Vector 180 υπολείπεται μόνο από τα δύο drives της Samsung, ενώ... στις δοκιμασίες εγγραφών ουσιαστικά ισοβαθμεί στην πρώτη θέση με τον Samsung 850 Pro 256GB και τον AMD R7 240GB. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Και εδώ ο OCZ Vector 180 και στις δύο χωρητικότητες που δοκιμάσαμε υπολείπεται των υλοποιήσεων της Samsung, κυρίως λόγω των διαφορών στις δοκιμασίες ανάγνωσης. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ Vector 180 κρατάει καλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες εκτός από το Virus Scan που είναι η Αχίλλειος πτέρνα όλων των drives της OCZ που έχουμε δοκιμάσει. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Εδώ βλέπουμε παντού καλές επιδόσεις από τον OCZ Vector 180 που υπολείπεται συνολικά μόνο του Samsung 850 Pro 256GB. Παρατηρούμε όμως και μια διαφοροποίηση μεταξύ των δύο χωρητικοτήτων του OCZ Vector 180 όσον αφορά τη δοκιμασία "Starting Apps" (εκκίνηση εφαρμογών) όπου OCZ Vector 180 480GB είναι ταχύτερος της έκδοσης των 960GB. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου δεν έχουμε κάτι ιδιαίτερο να παρατηρήσουμε εκτός από την καλή επίδοση του OCZ Vector 180 480GB στη δοκιμή "Photoshop Heavy". Καλά φαίνεται να τα πηγαίνει ο νέος γαλαζοαίματος της OCZ. Πάμε στην επόμενη σελίδα να του βάλουμε λίγο πιο δύσκολα. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος περιόρισε τις επιδόσεις όλων των drives, δίνοντας παράλληλα όμως περισσότερο αέρα στην πρωτοκαθεδρία του OCZ Vector 180. Αυτό το drive δείχνει να έχει εξαιρετικούς χρόνους απόκρισης. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και επιβεβαιώνουμε τα προηγούμενα ευρήματά μας, καθώς ο OCZ Vector 180 έχει απίθανα χαμηλά latencies! Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου δεν έχουμε κάτι να σχολιάσουμε καθώς τα αποτελέσματα είναι ανάλογα με αυτά που είδαμε στον OCZ Vector 180 όταν δεν είχε εγκατεστημένο πάνω του λειτουργικό σύστημα. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου συμβαίνει το ίδιο. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο δε βλέπουμε ουσιώδεις διαφορές από τη δοκιμασία χωρίς λειτουργικό. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν ουσιώδεις αλλαγές λόγω της ύπαρξης του λειτουργικού συστήματος. Για του λόγου το αληθές, σας τις παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους ανάλογους με αυτούς του AMD R7 240GB, ελάχιστα πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB και τον Corsair Force LX 256GB. Στο ίδιο μοτίβο λοιπόν, ο OCZ Vector 180 κρατάει σταθερά υψηλές θέσεις στην κατάταξη των SSD στα συνθετικά Benchmarks. Πάμε τώρα σε κάτι διαμετρικά αντίθετο από τις υπό ιδανικές συνθήκες δοκιμές. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή και ο OCZ Vector 180 δεν είναι εξαίρεση. Τα νούμερα των Steady State IOPS του OCZ Vector 180 βρίσκονται ανάμεσα στα καλύτερα και κοντά τους βρίσκονται μόνο άλλα μοντέλα της OCZ. Επίσης, λόγω και της μεγάλης χωρητικότητας που έχουν τα δείγματά μας, διατηρούν τις κορυφαίες επιδόσεις τους για αρκετή ώρα πριν αρχίσουν να πέφτουν, κάτι που διακρίνεται στην αρχή των αντίστοιχων καμπυλών. Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Vector 180 480GB κρατάει κάτι περισσότερο από 22000 IOPS σε Steady State, λίγο λιγότερα δηλαδή από τις 23000 που λέει στις προδιαγραφές του και λίγο περισσότερα από τον AMD R7 240GB που ξεπέρασε τις προδιαγραφές του που του έδιναν 20000 IOPS. Ο OCZ Vector 180 960GB από την άλλη, πέφτει έως και στις 18200 IOPS, αρκετά λιγότερα από τις προδιαγραφές του που είναι 20000 και μάλιστα λιγότερα από το εισαγωγικό μοντέλο της εταιρίας, τον ARC 100 240GB που και αυτός σαν τον R7 απέδωσε πάνω από τις προδιαγραφές του των 18000 IOPS. Είναι η πρώτη φορά λοιπόν που βλέπουμε SSDs της OCZ να μην επιτυγχάνουν τα IOPS των προδιαγραφών τους στο Steady State Test και δεν ξέρουμε αν φταίνε οι νεότερες και οικονομικότερες αλλά λίγο πιο αργές NAND, η λειτουργία του PFM+ ή ότι είναι ακόμη στο πρώτο firmware, αλλά σε κάθε περίπτωση τα IOPS toy Steady State είναι μακράν ανώτερα από του ανταγωνισμού. Θυμίζουμε ότι ο OCZ Vector 150 480GB έχει προδιαγραφές για 26000 IOPS σε Steady State. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, o OCZ Vector 180 480GB ξεπερνάει οριακά τον AMD R7 240GB ενώ ο OCZ Vector 180 960GB κυμαίνεται στα επίπεδα του OCZ ARC 100 240GB. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Στην εκκίνηση λοιπόν των windows οι δύο OCZ Vector 180 πέτυχαν τον δεύτερο και τρίτο καλύτερο χρόνο μετά από τον Kingston KC300 240GB που είχε πετύχει έναν πραγματικά απίστευτο χρόνο. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον OCZ Vector 180 να έχει λίγο καλύτερους χρόνους από τον AMD R7 240GB στις τρεις πρώτες δοκιμές, αλλά λίγο πιο αργούς στις αντιγραφές μεγάλων αρχείων. Εκεί φαίνεται ότι υπεισέρχεται το θέμα με τα latency spikes. Συνολικά οι χρόνοι των αντιγραφών είναι εξαιρετικοί. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου ο OCZ Vector 180 κάνει τον καλύτερο χρόνο από όλα τα drives και... ...κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας πάλι την πρώτη επίδοση. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά. Βλέπουμε ότι ο OCZ Vector 180 μετριάζει την κατάσταση, χωρίς όμως να πιάσει τις επιδόσεις άλλων ανταγωνιστικών drives. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία ο OCZ Vector 180 480GB και ο OCZ Vector 180 960GB μοιράζονται την τρίτη θέση, πίσω από τα drives της Samsung, αλλά με διαφορά αμελητέα. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ ο OCZ Vector 180 960GB πέτυχε τον καλύτερο χρόνο και ο OCZ Vector 180 480GB είναι οριακά πιο πίσω, αλλά οι διαφορές μεταξύ όλων των δίσκων είναι μικρές έως αμελητέες. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου τα latency spikes κάνουν πάλι αισθητή την παρουσία τους και είναι αναπόφευκτα καθώς η δοκιμασία κρατάει περισσότερο από 3 λεπτά. Αποτέλεσμα, οι όχι και τόσο καλές επιδόσεις των δύο OCZ Vector 180 σε αυτή τη δοκιμασία, ειδικά του μοντέλου των 960GB. Οφείλουμε να πούμε μάλιστα ότι είδαμε και ακόμη μεγαλύτερους χρόνους σε κάποια runs του συγκεκριμένου τεστ, τα οποία δε μπορούσαμε να συνυπολογίσουμε στο μέσο όρο που σας δίνουμε, για στατιστικούς λόγους. Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής: Καθόλου άσχημα καθώς ο OCZ Vector 180 480GB έλαβε τη δεύτερη θέση, πίσω από τον ακλόνητο πρωτοπόρο Samsung 850 Pro 256GB, ενώ ο OCZ Vector 180 960GB πήρε την τέταρτη θέση, λόγω των μεγαλύτερων latency spikes. Σίγουρα ο OCZ Vector 180 δεν είναι ένα απλό ως προς την εκπόνηση review drive. Πώς να τα αξιολογήσει κανείς όλα αυτά τα θετικά και αρνητικά που είδαμε τελικά; Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και λεπτές ισορροπίες. Ο νέος γαλαζοαίματος της OCZ μας εξέπληξε αλλά και μας προβλημάτισε και τώρα πρέπει να βρούμε την ισορροπία. Πρόκειται για ένα drive με εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, καταξιωμένο controller, πολλή cache και δοκιμασμένες, πολύ καλές NAND. Ενσωματώνει όμως και την πρωτοποριακή για Consumer Grade SSD τεχνολογία του PFM+ που προστατεύει το drive και τα αποθηκευμένα σε αυτό δεδομένα από καταστροφική απώλεια ισχύος αλλά η οποία έχει και το τίμημά της με τη μορφή των latency spikes. Παράλληλα, προσφέρει την εξαιρετική νέα εγγύηση της OCZ, την ShieldPlus σύμφωνα με την οποία η οποιαδήποτε αντικατάσταση χρειαστεί κατά τη διάρκεια της εγγύησης γίνεται στο σπίτι σας με απλές και γρήγορες διαδικασίες. Στον τομέα των χαρακτηριστικών λοιπόν, ο OCZ Vector 180 χάνει το άριστα 10 για λίγο, επειδή ο controller του δεν υποστηρίζει κωδικοποίηση TCG/Opal και κατάσταση μειωμένης κατανάλωσης DevSleep. Στον τομέα των επιδόσεων, θα του φερθούμε ακόμη πιο σκληρά και θα του αφαιρέσουμε βαθμούς τόσο για τα συνήθως ανεπαίσθητα αλλά μερικές φορές αισθητά latency spikes, όσο και για το ότι δεν μπορέσαμε να πετύχουμε στην πράξη τα Steady State IOPS που αναφέρονται στα χαρακτηριστικά. Εδώ ο OCZ Vector 180 960GB χάνει περισσότερους πόντους από τον OCZ Vector 180 480GB καθώς στο μοντέλο με τη μεγαλύτερη χωρητικότητα τα latency spikes είναι πιο έντονα και με μεγαλύτερες εμφανείς επιπτώσεις. Στον τομέα της τιμής, δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο από κατάστημα, καθώς το drive δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη αλλά αν δείτε τις προτεινόμενες τιμές που αναφέρονται στη σελίδα 3 του παρόντος review (όσοι την προσπεράσατε, μπορείτε να την επισκεφθείτε μετανιωμένοι τώρα), είναι απλά εξαιρετικές για τέτοιας κατηγορίας drive. Ειδικά όσο ανεβαίνει η χωρητικότητα, τόσο πιο καλή γίνεται η τιμή. Έτσι στην τιμή ο OCZ Vector 180 960GB καλύπτει τη διαφορά που του πήρε στη βαθμολογία το μικρότερης χωρητικότητας μοντέλο, ο OCZ Vector 180 480GB και τον ισοφαρίζει. Συνεπώς θα έχουμε κοινή βαθμολογία και για τις δύο χωρητικότητες του OCZ Vector 180 που δοκιμάσαμε. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Vector 180: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλές επιδόσεις σε όλα τα Benchmarks + Πολύ καλές επιδόσεις στα Steady State Tests + Πολύ καλές επιδόσεις στα Real Life Tests + Λειτουργία Power Failure Management Plus (PFM+) + 5ετής εγγύηση ShieldPlus + Προδιαγραφές εγγραφών 50GB / ημέρα για 5 χρόνια + Υποστήριξη TRIM και Garbage Collection + Υποστήριξη κρυπτογράφησης AES 256 + Πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Latency Spikes - Χαμηλότερες επιδόσεις στο Steady State Test από ότι λένε οι προδιαγραφές - Απουσία υποστήριξης TCG/Opal - Απουσία υποστήριξης DevSleep Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Vector 180 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 24/03/2015 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία
  16. Η Toshiba ανακοίνωσε σήμερα την νέα της σειρά SSD, OCZ TL100. Η νέα σειρά υποστηρίζει SATA interface και αποτελεί την entry-level πρόταση της εταιρίας, για όσους παραμένουν με σκληρούς δίσκους ακόμα, αλλά θα επιθυμούσαν μια αξιόπιστη και οικονομική λύση για να τους αντικαταστήσουν. Η νέα σειρά έρχεται να προσφέρει τα γνωστά πλέον πλεονεκτήματα των SSDs, με τις μεγαλύτερες ταχύτητες, την σαφέστατα πιο γρήγορη απόκριση του συστήματος, καθώς και χαμηλή κατανάλωση, σε desktops και φορητούς υπολογιστές, επιτρέποντας έτσι την αύξηση της παραγωγικότητας και την μεγαλύτερη διάρκεια της μπαταρίας, στην περίπτωση των φορητών. Η νέα σειρά OCZ TL100 χρησιμοποιεί μνήμες TLC NAND και controller της Toshiba και θα περιλαμβάνει δύο μοντέλα, ένα των 120GB και ένα των 240GB. Οι επιδόσεις των μοντέλων της νέας σειράς φτάνουν τα 550MB/sec και 530MB/sec, σε σειριακή ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα, καθώς και τα 85000 και 80000 4K IOPS σε τυχαία ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα. Η Toshiba δίνει TBW (Total Bytes Written) 60TB για το μοντέλο των 240GB και 30TB για αυτό των 120GB, ενώ η εγγύηση είναι διάρκειας 3 χρόνων. Τέλος, το πάχος των SSDs είναι 7 χιλιοστά.
  17. Η Toshiba ανακοίνωσε την διαθεσιμότητα μιας νέας σειράς δίσκων SATA SSD, με μνήμες MLC και αυξημένη αντοχή στις πολλές εγγραφές, η οποία απευθύνεται σε αυτούς που ζητούν μια οικονομική και αξιόπιστη λύση για να αντικαταστήσουν τους αργούς μηχανικούς τους δίσκους. Η νέα σειρά SSD, είναι η σειρά Toshiba OCZ VX500. Η σειρά OCZ VX500 είναι εφοδιασμένη με τις τελευταίες Toshiba MLC NAND flash, οι οποίες προσφέρουν μεγάλη αντοχή, η οποία κυμαίνεται από 74 έως 592 terabytes written (TBW), σύμφωνα με την Toshiba. Σύμφωνα με την Toshiba, οι SSDs της σειράς VX500 μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για εργασίες που απαιτούν πολλές και συχνές εγγραφές. Η εταιρία αναφέρει τουλάχιστον τριπλάσια αντοχή έναντι SSDs με TLC μνήμες. Στον τομέα των επιδόσεων οι νέοι SSDs έχουν ταχύτητες που φτάνουν τα 550MB/sec και 515MB/sec σε σειριακή ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα, ενώ σε τυχαία προσπέλαση φτάνουν τα 92000 και 65000 IOPS σε ανάγνωση και εγγραφή αντίστοιχα. Όπως κάθε SSD, έτσι και οι VX500 εκτός από αυξημένες ταχύτητες και ταχύτερη απόκριση, προσφέρουν αυξημένη αντοχή και ασφάλεια σε κραδασμούς έναντι ενός μηχανικού δίσκου, χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας, αλλά και μικρότερο βάρος, καθιστώντας τους καλύτερες επιλογές για χρήση σε φορητούς υπολογιστές. Οι SSDs της σειράς OCX VX500 θα είναι διαθέσιμοι σε χωρητικότητες από 128GB έως και 1024GB με τιμές από τα $64 έως και τα $337. Η Toshiba προσφέρει 5 χρόνια εγγύησης, καθώς και ένα δωρεάν αντίγραφο του Acronis True Image για εύκολη μεταφορά του λειτουργικού συστήματος στον VX500 SSD. Μερικά από τα reviews για τους νέους VX500, θα τα βρείτε στα παρακάτω links: Toshiba OCZ VX500 SSD review - Product Showcase OCZ VX500 SSD Review - Tom's Hardware Toshiba's OCZ VX500 512GB SSD reviewed - The Tech Report - Page 1 OCZ VX500 512 GB
  18. Η Toshiba ανακοίνωσε σήμερα τη νέα σειρά OCZ RD400, η οποία χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο NVMe (Non-Volatile Memory Express). Είναι σχεδιασμένη για notebooks και PCs, υψηλών επιδόσεων και προσφέρουν υψηλές ταχύτητες, μικρότερες καθυστερήσεις και ένα σύστημα με γρήγορη απόκριση. Αντίθετα με τους δίσκους SATA, οι οποίοι ακολουθούν το παρωχημένο πια πρωτόκολλο AHCI, οι δίσκοι αυτοί λειτουργούν εκμεταλλευόμενοι το NVMe, το οποίο είναι σχεδιασμένο ειδικά για δίσκους SSDs. Οι δίσκοι αυτοί είναι κατασκευασμένοι με τις MLC NAND μνήμες της Toshiba στα 15nm. Η νέα σειρά RD400 της Toshiba χρησιμοποιεί τις PCIe Gen3 x4 οι οποίες προσφέρουν πάνω από τέσσερις φορές τις ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων σε σχέση με τις κλασσικές θύρες SATA. Οι ταχύτητες που φτάνει η σειρά RD400 είναι για σειριακή ανάγνωση και εγγραφή μέχρι τα 2,600 MB/s και 1,600 MB/s αντίστοιχα και για τυχαία ανάγνωση και εγγραφή μέχρι τα 210,000 και 140,000 IOPS. Η σειρά RD400 απευθύνεται σε desktop αλλά και σε χρήστες notebook, αλλά οι πολύ μικρές διαστάσεις του M.2 2280 επιτρέπει και σε πολύ λεπτά notebooks να εκμεταλλευτούν τις ταχύτητες του PCIe. Οι κάτοχοι συστημάτων desktop μπορούν να έχουν και αυτοί τις ταχύτητες του RD400 ακόμα και αν δεν διαθέτουν θύρα M.2 αφού μπορούν να προμηθευτούν την έκδοση με την κάρτα επέκτασης PCIe. Και τα δύο μοντέλα θα είναι διαθέσιμα σε χωρητικότητες των 128GB, 256GB, 512GB, και 1024GB. Οι δίσκοι αυτοί καλύπτονται από πενταετή εγγύηση με τις εξής προτεινόμενες τιμές λιανικής : Το μοντέλο των 128 GB θα στοιχίζει 129 €, τα 256 GB 189 €, τα 512 GB 329 € και το 1 TB θα στοιχίζει 759 €. Οι αντίστοιχες τιμές για τα μοντέλα με την κάρτα επέκτασης PCIe θα είναι αυξημένες κατά 20 €. Για ένα λεπτομερέστατο review και συγκριτικό με άλλα M.2 μοντέλα όπως το Samsung 950 Pro, μπορείτε να επισκεφθείτε το guru3d.com. Πηγή : ocz.com
  19. Η OCZ εξαγοράστηκε το 2013 από την Toshiba, αλλά όλο αυτό το διάστημα είχε παραμείνει στην αγορά φαινομενικά ως ανεξάρτητη εταιρία, με τα δικά της προϊόντα, τα οποία απλά χρησιμοποιούσαν πλέον αποκλειστικά NAND της Toshiba. Αυτό πλέον αλλάζει με το OCZ.com πλέον να φέρει το λογότυπο της Toshiba, ενώ αλλαγές συντελούνται και στους κωδικούς και την εμφάνιση των προϊόντων. Το λογότυπο της Toshiba πλέον είναι σε εμφανές σημείο στο OCZ.com, αλλά όπως φαίνεται και στις παρακάτω φωτογραφίες και στα προϊόντα της OCZ. Επιπλέον οι κωδικές ονομασίες των μοντέλων αλλάζουν, ώστε να ταιριάζουν περισσότερο στην λογική που ακολουθάει η Toshiba στις ονομασίες των δικών της κυρίως OEM προϊόντων. Η σειρά Trion 150 πλέον μετονομάζεται σε TR150, ενώ οι γνωστοί μας Vector 180 μετονομάζονται σε VR180. Αντίστοιχα το RevoDrive 400, γίνεται RV400. Παράλληλα η OCZ μεταφέρει όλη την γκάμα SSD προϊόντων της για την Enterprise αγορά στην κατηγορία των Legacy προϊόντων, αφήνοντάς την αγορά αυτή αποκλειστικά στα Toshiba προϊόντα. Μαζί με τα Enterprise προϊόντα, στην Legacy κατηγορία τοποθετούνται και άλλες σειρές προϊόντων, όπως οι ARC100 και Vertec460A SSDs. Πηγή: OCZ Finally Gets a Toshiba Rebranding - eTeknix
  20. Εισαγωγή Φαίνεται σαν χτες κι όμως έχουν περάσει 7 μήνες από τότε που η OCZ κυκλοφόρησε τον OCZ Trion 100 για να καλύψει το budget τμήμα της consumer σειράς της των SSD. Όπως θα θυμόσαστε όσοι είχατε διαβάσει εκείνο το review, το drive ήταν κατάλληλο για φορτία αναγνώσεων και λίγων εγγραφών, μιας και ο SLC buffer του, δηλαδή το κομμάτι της NAND που λειτουργεί ως SLC για να αυξάνει την ταχύτητα εγγραφών, είναι πολύ μικρός και η ταχύτητα εγγραφών της TLC NAND του, επίσης πολύ μικρή. Ο νέος OCZ Trion 150 έρχεται με ενισχυμένο SLC buffer αλλά και νέες TLC NAND που διαθέτουν αυξημένη ταχύτητα εγγραφής σε σχέση με τον προκάτοχό του! Διαθέτει επίσης NAND στα 15 αντί για 19nm, άρα οικονομικότερες, χωρίς - σύμφωνα με την OCZ - τα μειονεκτήματα που θα έπρεπε να έχουν λόγω της μικρότερης λιθογραφίας. Καλύτερες επιδόσεις με την ίδια ή χαμηλότερη τιμή μου μυρίζουν λοιπόν και πάμε αμέσως να δούμε τι ακριβώς αλλάζει στο νέο OCZ Trion 150 και τι σημαίνει αυτό για τον χρήστη. Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η OCZ είχε την ευγενή καλοσύνη να μας στείλει δύο δείγματα σε χωρητικότητες 480GB και 240GB για να καλύψουμε τις απορίες της μεγάλης πλειοψηφίας των αγοραστών, που στοχεύουν σε αυτές τις χωρητικότητες. Η συσκευασία του OCZ Trion 150είναι η κλασσική της OCZ, σε αποχρώσεις του μπλε και όχι του λευκού όπως του προκατόχου του. Επίσης απουσιάζει το προστατευτικό νάιλον που συναντήσαμε σε ακριβότερα μοντέλα. Το εμπρός μέρος δίνει πληροφορίες μόνο για το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ το πίσω περιλαμβάνει κάποιες βασικές πληροφορίες για το drive, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότερες είναι η τριετής εγγύηση και η χρήση TLC NAND. Εντός της συσκευασίας, και στα δύο μοντέλα, συναντάμε μια διάφανη προστατευτική θήκη για το drive, έναν οδηγό εγκατάστασης και μια κάρτα που καθοδηγεί για τη χρήση της εγγύησης, σε πολλές γλώσσες που συμπεριλαμβάνουν και την Ελληνική. Τίποτα άλλο, ούτε βίδες, ούτε μετατροπέα 2,5" σε 3.5", ούτε κωδικό για Acronis True Image. Αυτά ανήκουν στα αξεσουάρ των drives της μεγαλύτερης κατηγορίας και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είμαστε στην κατηγορία budget. Το άνω μέρος των ίδιων των drives είναι πανομοιότυπο σε όλες τις χωρητικότητες και ξεφεύγει σχεδιαστικά, διατηρώντας τις μπάρες και τα χρώματα που χαρακτηρίζουν την εταιρία, αλλά με πιο μοντέρνα εφέ. Η κάτω όψη φέρει το κλασσικό αυτοκόλλητο της OCZ, με πληροφορίες για το μοντέλο, τη χωρητικότητα, την τάση (αλλά όχι το ρεύμα) λειτουργίας, το σειριακό αριθμό, διάφορες πιστοποιήσεις κλπ. Το casing ανοίγει χωρίς βίδες και χωρίς να παραβιαστεί κάποιο αυτοκόλλητο, καθώς είναι κουμπωτό, αλλά είναι δύσκολο να ανοιχτεί χωρίς να γίνουν σημάδια που θα ακυρώσουν την εγγύηση. Στη μία πλευρά διακρίνουμε ένα αρκετά παχύ thermal pad που φέρνει τον ελεγκτή του drive σε επαφή με το casing το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα. Τα PCB και των 2 drives είναι μπλε, μεγέθους που γεμίζει το casing και αρκετά γεμάτα. Σε αυτές και στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν, ο OCZ Trion 150 480GB βρίσκεται στα αριστερά και ο OCZ Trion 150 240GB, στα δεξιά. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε ότι στη μία πλευρά έχουμε τον controller, 8 NAND και τη μνήμη cache, ενώ στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε την άλλη όψη του PCB που φέρει άλλες 8 NAND. Ο Controller είναι ο ίδιος "μυστηριώδης" "Toshiba Controller" που πλέον ονομάζεται "TC58" και που τόσο η τοποθέτηση του πάνω στο PCB όσο και οι επιδόσεις και ο τρόπος λειτουργίας του θυμίζουν σε πολύ ύποπτο βαθμό τον Phison PS3110-S10, έναν τετραπύρηνο controller που υποστηρίζει μέχρι 8 κανάλια διασύνδεσης με τις NAND και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις. Υποστηρίζει End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC, SmartRefresh, SmartFlush, GuaranteedFlush, DelSleep, S.M.A.R.T. και πολλά άλλα που μπορείτε να δείτε αναλυτικά ακολουθώντας το παραπάνω link. Φυσικά η ταύτιση των δύο controllers αποτελεί εικασία, την οποία η OCZ επίσημα ούτε επιβεβαιώνει αλλά ούτε και αρνείται. Αλλά όπως λέει και μια αγγλική παροιμία, αν μοιάζει με πάπια, ακούγεται σαν πάπια και μυρίζει σαν πάπια, είναι πάπια. Στην αριστερή λοιπόν φωτογραφία βλέπετε ολόκληρη την πάπια ενώ στη δεξιά έχουν περαστεί κάποια φίλτρα για να γίνουν ευανάγνωστα τα γράμματα. Οι NAND του OCZ Trion 150 480GB (αριστερά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TH58TEG8THLTA20 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 256Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε: 256Gb / 8 = 32GB ανά chip και συνολικά 32GB x 16 = 512GB για όλο το drive. Καθώς τα 480 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 32GB για over provisioning. Αντίστοιχα, οι NAND του OCZ Trion 150 240GB (δεξιά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TC58TEG7THLTA00 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 128Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε: 128Gb / 8 = 16GB ανά chip και συνολικά 16GB x 16 = 256GB για όλο το drive. Καθώς τα 240 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 16GB για over provisioning. O OCZ Trion 150 480GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Micron με κωδικό D9PXV. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 512ΜΒ. Ο OCZ Trion 150 240GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 256MB. Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Τεχνικά Χαρακτηριστικά O OCZ Trion 100 χρησιμοποιεί τις Toshiba A19nm TLC NAND ενώ ο νέος OCZ Trion 150 χρησιμοποιεί τις Toshiba 15nm TLC NAND που ενώ δίνουν τις ίδιες μέγιστες επιδόσεις, σε πολλά σενάρια πραγματικής χρήσης μπορούν να είναι έως και 50% ταχύτερες. Στη συνέχεια βλέπουμε τις επιδόσεις των 4 χωρητικοτήτων του OCZ Trion 150 σε σύγκριση με του OCZ Trion 100 καθώς και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων. Ακολουθεί ένα screenshot από το Benchmark του HDTune Pro 5.00 που δείχνει ότι ο OCZ Trion 150 αφ' ενός έχει περισσότερη SLC cache (η ταχύτητα αργεί περισσότερο να πέσει και να σταθεροποιηθεί, και αφ' ετέρου, έχει όντως κατά 50% μεγαλύτερη σταθερή ταχύτητα. Ο επόμενος πίνακας περιέχει ένα συγκριτικό των βασικών χαρακτηριστικών του OCZ Trion 150 σε σχέση με τον OCZ Trion 100 και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων. Ακολουθούν πίνακες με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 150. Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 150 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 150 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 150 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 150 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TLC NAND ως SLC. Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 150 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 150 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru". H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows. Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows. Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 150 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο SanDisk Extreme Pro 480GB, ο SanDisk Ultra II 240GB και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 150 240GB και OCZ Trion 150 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους OCZ Trion 150 ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.60 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει Στις δοκιμασίες αναγνώσεων οι OCZ Trion 150 είχαν χαμηλές επιδόσεις. Στις δοκιμασίες των εγγραφών αντιθέτως, δεν τα πήγαν άσχημα, με εξαιρετικές επιδόσεις στις τυχαίες εγγραφές. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 5.30. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access πήραμε αρκετά υψηλούς χρόνους προσπέλασης. Στο Average Write Access το φαινόμενο μετριάστηκε και οι χρόνοι προσπέλασης ήταν πιο κοντά στο μέσο όρο. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.8.5636.37293. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης τα 2 drives της δοκιμής είχαν εξαιρετικές επιδόσεις τόσο στη σειριακή ανάγνωση όσο και στην 4K, αλλά καθόλου καλές επιδόσεις στη δοκιμασία 4K με 64 threads. Στις δοκιμασίες εγγραφών οι κορυφαίες επιδόσεις στο σειριακό τομέα παραμένουν αλλά έχουμε σχετικά χαμηλές επιδόσεις στις εγγραφές 4K ενώ οι 4K με 46 threads είναι οι καλύτερες της δοκιμής! Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις είναι κοντά στο μέσο όρο. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 5.0.2 x64. Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις και μέτριες στις αναγνώσεις 4K. Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, έχουμε εξαιρετικές επιδόσεις παντού εκτός από τις εγγραφές 4K με QD 1. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου o OCZ Trion 150 είναι μέτριος. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ Trion 150 πετυχαίνει εξαιρετικές επιδόσεις και ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 ήταν μέτριες. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Εδώ οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τους 2 OCZ Trion 150 να είναι καλές και κοινές για τα 2 μοντέλα. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.60 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά καθώς αποσπούν τη χαμηλότερη βαθμολογία. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 5.30, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά παρουσιάζοντας τον υψηλότερο χρόνο προσπέλασης. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.8.5636.37293. Όπου βλέπουμε αποτελέσματα αντίστοιχα με της δοκιμής σε δίσκο χωρίς λειτουργικό, δηλαδή πολύ καλά. Στις δοκιμασίες αντιγραφών διατηρεί μέτριες επιδόσεις όπως και στη δοκιμασία σε άδειο drive. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 5.0.2 x64, όπου στις αναγνώσεις και στις εγγραφές οι OCZ Trion 150 δεν επηρεάζονται σχεδόν καθόλου από την ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο δεν εμφανίζεται πτώση των επιδόσεων λόγω του λειτουργικού συστήματος. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στο PC Mark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος ήταν καταλυτική και έφερε τους OCZ Trion 150 από την κορυφή στον πάτο. Στα PC Mark 7 και PC Mark 8, δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ οι OCZ Trion 150 είχαν τον υψηλότερο χρόνο. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Οι OCZ Trion 150 τα πήγαν μέτρια, δείχνοντας διττό χαρακτήρα και μια προτίμηση σε κάποια benchmarks. Για να δούμε όμως πώς τα πηγαίνουν όταν ζορίζουν πραγματικά οι συνθήκες. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Τα drives της OCZ ήταν παραδοσιακά αχτύπητα στη συγκεκριμένη δοκιμή, όμως ο "Toshiba Controller" δεν είναι οπότε όπως είδαμε και στα specifications, περιμένουμε ένα steady state στα 3200 IOPS και για τα δύο drives της δοκιμής. Παρατηρούμε ότι ο OCZ Trion 150 480GB κάνει σχεδόν διπλάσιο πλατό από τον OCZ Trion 150 240GB, κάτι που δείχνει ότι το διπλάσιας χωρητικότητας drive έχει και διπλάσια SLC cache. Επίσης, ενώ ο OCZ Trion 150 240GB καταλήγει στο αναμενόμενο steady state των 3200 IOPS, o OCZ Trion 150 480GB κάθεται λίγο πάνω από τις 4000 IOPS, ξεπερνώντας τις προδιαγραφές του. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, φαίνεται ότι η μεγαλύτερη SLC cache του μεγαλύτερου drive παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Η μέτρηση γίνεται σύμφωνα με το χρόνο που καταγράφουν τα τα ίδια τα Windows στον Event Viewer. Οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που πήραμε από το BootTimer και τους κατατάσσουν ως τα πιο αργά drives της δοκιμής, όχι όμως με ουσιαστική διαφορά από τα υπόλοιπα. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τα δύο υπό εξέταση drives να μην έχουν ιδιαίτερα καλές επιδόσεις. Στα μικρά αρχεία, οι επιδόσεις είναι χαμηλές και πανομοιότυπες μεταξύ τους ενώ όσο τα αρχεία που μεταφέρονται μεγαλώνουν, η μεγαλύτερη SLC cache του OCZ Trion 150 480GB του δίνει πλεονέκτημα. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 είναι σχετικά καλές... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ βλέπουμε εξ ίσου καλή επίδοση. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο OCZ Trion 150 δεν τα πάει πολύ καλά. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CC 2015 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ είχαμε μέτριες επιδόσεις. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Και εδώ οι επιδόσεις ήταν λίγο κάτω από το μέσο όρο. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου η μεγαλύτερη SLC cache έδωσε πλεονέκτημα στον OCZ Trion 150 480GB έναντι του OCZ Trion 150 240GB, χωρίς όμως να μπορούμε να πούμε ότι και τα 2 drives είχαν καλές επιδόσεις. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο OCZ Trion 150 480GB τα πήγε καλύτερα από τον OCZ Trion 150 240GB αλλά και τα 2 drives είχαν όχι ιδιαίτερα καλές επιδόσεις, ξεπερνώντας πάντως,έστω και οριακά ο OCZ Trion 150 240GB, το μεγαλύτερης κατηγορίας και τιμής ανταγωνιστικό drive της SanDisk. Ακολουθήστε μας στον επίλογο για να αναλύσουμε τα συμπεράσματά μας. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές ότι ο OCZ Trion 150 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που κάνει ελαφριά σε εγγραφές, οικιακή χρήση. Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι καλή μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές. Θα επαναλάβω όσα είχα πει στο review του προκατόχου του OCZ Trion 150 και θα ρωτήσω: πειράζει; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 150 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς. Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 150 240GB και του OCZ Trion 150 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις. Η τιμή του OCZ Trion 150 240GB ξεκινάει από τα 67 ευρώ περίπου ενώ του OCZ Trion 150 480GB από τα περίπου 131 ευρώ στην Ελληνική. Αναμένεται μάλιστα να πέσουν ακόμη χαμηλότερα στην πορεία λόγω της χρήσης NAND μικρότερης λιθογραφίας στα 15nm, η οποία εντούτοις προσφέρει την ίδια αντοχή και καλύτερες επιδόσεις, καθιστώντας τον OCZ Trion 150 ένα από τα πιο ανταγωνιστικά drives της αγοράς. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 150: Πλεονεκτήματα + Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες, σημαντικά καλύτερες από του OCZ Trion 100 + Πολύ ανταγωνιστική τιμή + Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus + Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό + Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac + Υποστήριξη DevSleep Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές - Καμία υποστήριξη για encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 150 είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 19/3/2016
  21. H Toshiba America Electronic Components, Inc., ανακοίνωσε την άμεση διαθεσιμότητα της νέας σειράς SSD Trion 150, μία προσιτή σειρά, ιδανική για αναβάθμιση σε notebooks και desktops. Κατασκευασμένοι με την τεχνολογία 15nm Triple-Level Cell (TLC) NAND της Toshiba, οι Trion 150 συνεχίζουν να παρέχουν αξιοπιστία και αντοχή όπως οι προκάτοχοί τους, οι Trion 100, αλλά με αυξημένη απόδοση σε πραγματικές εργασίες. Είναι μια εύκολη και προσιτή λύση για τους απλούς χρήστες οι οποίοι επιθυμούν να αναβαθμίσουν τα συστήματά τους. Οι Trion 150 SSDs προσφέρουν αυξημένη απόδοση στο multitasking και παραγωγικότητα σε σχέση με τους συμβατικούς δίσκους. Οι νέοι αυτοί SSD, οι οποίοι είχαν ανακοινωθεί από τη Toshiba στη φετινή CES, φτάνουν σε ταχύτητες τα 550MB/s, στη σειριακή ανάγνωση, τα 530MB/s στην εγγραφή και τα 91,000 IOPS. Οι Trion 150 μπορούν να βελτιώσουν το χρόνο εκκίνησης του συστήματός σας, την απόκρισή του αλλά και να πραγματοποιείτε γρήγορες μεταφορές δεδομένων. Είναι σχεδιασμένοι για τους απλούς χρήστες με διάφορες ανάγκες σε αποθηκευτικό χώρο και είναι διαθέσιμοι σε χωρητικότητες των 120GB, 240GB, 480GB, και 960GB. Επιπλέον οι Trion 150 SSDs έχουν τη δυνατότητα να εγγράψουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους δεδομένα της τάξεως των 240TB (TBW), παρέχοντας έτσι ασφάλεια και σιγουριά όταν χρησιμοποιείτε εφαρμογές οι οποίες κάνουν εντατική χρήση στο δίσκο. Σε κάθε δίσκο που κυκλοφορεί από την θυγατρική εταιρία της Toshiba, την OCZ, έχουν γίνει αυστηροί έλεγχοι με σκοπό την υψηλή ποιότητα και την αξιοπιστία τους. Όμως σε περίπτωση που κάποιος δίσκος χρειάζεται αντικατάσταση, οι χρήστες καλύπτονται με την εγγύηση OCZ ShieldPlus, η οποία ισχύει για τρία χρόνια. Κάντε κλικ εδώ για να δείτε το άρθρο
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.