Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'pro'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Ειδήσεις
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Apps
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Forums

  • TheLab.gr
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...
  • test1
  • Advertorial
  • InfoLab

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 21 results

  1. Εισαγωγή Όταν μου προτάθηκε να κάνω review έναν SSD της Kioxia, ομολογώ ότι κάπου είχα ακούσει το όνομα, αλλά θεωρούσα ότι είναι άλλη μία από τις μικρές εταιρείες που αγοράζουν τα εξαρτήματα από τις εταιρίες που τα παράγουν και συναρμολογούν SSD. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν έμαθα ότι η Kioxia δεν είναι παρά η θυγατρική της Toshiba που διαθέτει στην αγορά τα προϊόντα που παράγει η εταιρεία και αφορούν SSDs, SD και MicroSD cards και USB Flash Drives, ό,τι δηλαδή περιέχει Flash Memory. Το προϊόν που θα δούμε σήμερα είναι ο Kioxia Exceria Pro 2TB, που είναι ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η εταιρία σε consumer SSD. Από τη Συσκευασία μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε O Kioxia Exceria Pro 2TB έρχεται στο κουτί που έχουμε πλέον συνηθίσει για την πλειονότητα των NVME SSD με το μαύρο χρώμα να κυριαρχεί, σε συνδυασμό με μια λωρίδα έντονου κόκκινου. Στο εμπρός μέρος βλέπουμε τη φωτογραφία του προϊόντος καθώς και το όνομα του μοντέλου μαζί με τα βασικότερα χαρακτηριστικά του. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε κάποιες διευκρινίσεις και επεξηγήσεις καθώς και τους όρους της 5ετούς εγγύησης. Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε 2 φυλλάδια, ένα με οδηγίες για την ασφαλή αφαίρεση του drive από τη συσκευασία και τον Quick Start Guide, καθώς και τον ίδιο τον SSD, προστατευμένο από διάφανο πλαστικό. Ο Kioxia Exceria Pro 2TB είναι ένας NVME SSD διαστάσεων Μ.2 2280, με μπλε PCB και όλα τα εξαρτήματα στη μία του πλευρά. Αυτό επιτρέπει τη χρήση του υπολογιστές που δε διαθέτουν τον απαραίτητο χώρο κάτω από τον SSD - σπάνια περίπτωση σίγουρα - καθώς επίσης και στην αποφυγή μεταφοράς θερμότητας από τον ελεγκτή στη NAND Flash που θα μπορούσε να βρίσκεται στην άλλη πλευρά του PCB, στο αντίστοιχο σημείο. Θα προτιμούσα το PCB να ήταν μαύρο, έτσι ώστε να ταιριάζει χρωματικά με τις περισσότερες σύγχρονες μητρικές. Κάτω από το αυτοκόλλητο, βρίσκουμε όλα τα εξαρτήματα με τον ελεγκτή και την μνήμη cache στο κέντρο και τις NAND Flash στις άκρες. Ο ελεγκτής φέρει το όνομα Kioxia TC58NC1210GSE-00-BB και η εταιρία δε δίνει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητές του, πέρα από το ότι είναι σχεδιασμένος για να εκμεταλλευτεί πλήρως την ταχύτητα του διαύλου PCIe 4.0. Σύμφωνα όμως με πληροφορίες που βρήκα στο διαδίκτυο και με δεδομένο ότι η Kioxia παράγει μνήμες NAND αλλά όχι ελεγκτές SSD, ο Kioxia TC58NC1210GSE-00-BB δεν είναι παρά ένας rebranded Phison E18, του οποίου το interface είναι το PCIe Gen4x4 NVMe, οι υποστηριζόμενες χωρητικότητες έως 8TB και οι ταχύτητες φτάνουν τα Sequential Read/Write (up to): 7.400/7.000 MB/s και Random Read/Write (up to): 1.000.000/1.000.000 IOPS. Η μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας (Tj max) είναι οι 125°C, ενώ το Datasheet μας λέει ότι υποστηρίζονται End-To-End Data Path Protection και SmartECC, καθώς επίσης και πρωτόκολλα ασφαλείας AES 128/256 bit, SHA 160/256/512, RSA 4096, TCG & Opal 2.0, Pyrite, Sanitize and Crypto Erase. Εν τούτοις, δυστυχώς, όπως θα δούμε παρακάτω, ο Kioxia Exceria Pro 2TB δεν υποστηρίζει hardware encryption. H μνήμη cache του drive παρέχεται από το DRAM chip της SKhynix που βρίσκεται δίπλα ακριβώς στον ελεγκτή. Το DRAM chip που χρησιμοποιήθηκε είναι το SKhynix H5ANΑG6NCJ το οποίο είναι χωρητικότητας 16Gb, δηλαδή 2GB. Tα συγκεκριμένα DRAM chips είναι DDR4 με συχνότητα λειτουργίας τα 3200MHz. Τα 4 chips NAND που χρησιμοποιεί ο Kioxia Exceria Pro 2TB είναι τα Toshiba TH58LKT2T45BA8H που είναι 112-Layer 3D TLC BiCS5 NAND Flash chips. Πρόκειται για 3D chips με 8 επίπεδα και 512Gbit ανά επίπεδο, συνεπώς με χωρητικότητα 512GB ανά chip. O Kioxia Exceria Pro 2TB διαθέτει όπως είδαμε 4 τέτοια chips, που του δίνουν τη συνολική χωρητικότητα των 2TB. Τέλος, βλέπουμε την τροφοδοσία του drive, που ελέγχεται από το chip της Phison PS6108-22, κάτι που με έκανε εξ αρχής να υποψιαστώ ότι πιθανώς και ο ελεγκτής να είναι κάποιο μοντέλο της Phison, rebranded. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Kioxia Exceria Pro 2TB, ακριβώς όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της Kioxia, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Ξεχωρίζουν οι υψηλές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής, 7300MB/s και 6400MB/s αντίστοιχα, ενώ λάμπει δια της απουσίας της η δυνατότητα hardware encryption. Συνοδευτικό Λογισμικό Η Kioxia προσφέρει το δικό της SSD Utility που συνοδεύει τα προϊόντα της και είναι καλοσχεδιασμένο και πλήρες. Χωρίζεται σε 6 tabs στην κορυφή, κάθε ένα από τα οποία μπορεί να έχει σελίδες, οι οποίες επιλέγονται από το μενού που βρίσκεται κάτω από το επιλεγμένο drive (αν υπάρχουν πάνω από 1 drives της Kioxia εγκατεστημένα) κάτω αριστερά. Το πρώτο tab είναι το Overview, του οποίου η πρώτη σελίδα είναι το Dashboard. Σε αυτό βλέπουμε χρήσιμες πληροφορίες για το drive, συγκεντρωμένες σε μία σελίδα, όπως τη χωρητικότητα, το interface, την υγεία, τη θερμοκρασία και την έκδοση firmware. Η δεύτερη σελίδα του tab Overview είναι η SSD Details, στην οποία βρίσκουμε κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες σχετικά με το επιλεγμένο drive. Η τρίτη σελίδα του tab Overview είναι η System Details στην οποία βλέπουμε πληροφορίες σχετικά με το σύστημά μας. Η τέταρτη και τελευταία σελίδα του tab Overview είναι το SMART, όπου βλέπουμε τις πληροφορίες που παρέχει το σύστημα SMART του drive. Το δεύτερο tab είναι το Tuner, του οποίου η πρώτη σελίδα περιέχει ένα απλό benchmark. Η δεύτερη και τελευταία σελίδα του tab Tuner ονομάζεται SSD Tuner και μας επιτρέπει να επιλέξουμε πόσο χώρο του drive θέλουμε να διαθέσουμε για over provisioning. Το τρίτο tab ονομάζεται Maintenance και περιέχει 3 σελίδες, η πρώτη εκ των οποίων ονομάζεται Updates και επιτρέπει την αναβάθμιση του firmware του drive, τόσο απ' ευθείας από το διαδίκτυο όσο και από κάποιο αρχείο που έχουμε αποθηκευμένο στο σύστημά μας. Σε περίπτωση που το firmware του συγκεκριμένου drive δεν μπορεί να να αναβαθμιστεί απ' ευθείας μέσα από το λειτουργικό μας σύστημα, διαθέτει εργαλείο δημιουργίας εκκινήσιμου flash drive που θα χρησιμοποιηθεί για την αναβάθμιση του firmware. Η δεύτερη σελίδα του tab Maintenance είναι η Tools και περιέχει εργαλεία Advanced Format και Secure Erase για το drive. Η τρίτη και τελευταία σελίδα του tab Maintenance είναι η Alerts, στην οποία μπορούμε να δούμε ενεργά και παρελθόντα Alerts που αφορούν το drive. Το τέταρτο tab ονομάζεται Security και είναι απενεργοποιημένο καθώς ο Kioxia Exceria Pro 2TB δεν υποστηρίζει hardware encryption. Το πέμπτο tab ονομάζεται Settings και περιέχει μόνο την ομώνυμη σελίδα, από την οποία μπορείτε να επιλέξετε τις παραμέτρους λειτουργίας του Kioxia SSD Utility. Το έκτο και τελευταίο tab ονομάζεται Help και περιέχει μόνο την ομώνυμη σελίδα, από την οποία μπορείτε να επικοινωνήσετε με την τεχνική υποστήριξη της εταιρίας και να δημιουργήσετε μια αναφορά που ενδεχομένως να σας ζητήσουν για να μπορέσουν να σας βοηθήσουν στην επίλυση κάποιου προβλήματος. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία Για το συγκεκριμένο review χρησιμοποιήθηκαν 2 συστήματα δοκιμών. Το ένα είναι το γνωστό μας benchtable που είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition που παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Καθώς η M.2 υποδοχή της Asrock Z97X Killer υποστηρίζει μόνο PCIe 3.0 2X και όχι 4X, χρησιμοποιήθηκε ένας μετατροπέας PCIe 4X σε M.2. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Παρακάτω βλέπετε τις πλήρεις προδιαγραφές του συστήματος δοκιμών. Καθώς όμως ο Kioxia Exceria Pro 2TB υποστηρίζει, όπως μαρτυράει το όνομά του, PCIe 4.0 και μάλιστα το χρειάζεται για να αποδώσει τα μέγιστα των επιδόσεών του, οι οποίες ξεπερνούν τις δυνατότητες του πρωτοκόλλου PCIe 3.0, οι δοκιμές έγιναν και σε ένα σύστημα με επεξεργαστή AMD Ryzen 3900X και μητρική την ASUS ROG Strix B550-A Gaming. Το σύστημα αυτό υποστηρίζει το πρωτόκολλο επικοινωνίας PCIe 4.0 και επιτρέπει στον Kioxia Exceria Pro 2TB να δείξει τις πλήρεις δυνατότητές του. Ευχαριστώ θερμά τον φίλο και συνεργάτη David Popeck που μας διέθεσε το σύστημά του για τις δοκιμές. Παρακάτω βλέπετε τις πλήρεις προδιαγραφές του συστήματος δοκιμών με πρωτόκολλο επικοινωνίας PCIe 4.0. Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Kioxia Exceria Pro 2TB χωρίζονται σε 3 κατηγορίες: Συνθετικά Benchmarks Χρήση των Program Traces του PCMark 8 για να δούμε τη συμπεριφορά του drive σε καθημερινή χρήση. Ανάλυση σε βάθος Οι μετρήσεις θα γίνουν και στα 2 παραπάνω συστήματα για να δούμε τις επιδόσεις του drive τόσο σε PCIe 4.0 όσο και σε PCIe 3.0 και θα συγκριθούν με τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB, τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB, τον Corsair Force Series MP510 960GB, τον Corsair Force Series MP400 4TB και τον Samsung 970 EVO 250GB. Δυστυχώς δεν είχαμε διαθέσιμο κάποιον Samsung 970 EVO αντίστοιχης χωρητικότητας και καθώς οι επιδόσεις των εγγραφών επηρεάζονται ιδιαιτέρως από το πλήθος των πακέτων NAND και ο Samsung 970 EVO 250GB διαθέτει 2 πακέτα NAND έναντι των 4 των άλλων 2 SSD, αυτό θα ληφθεί υπ' όψιν στη διεξαγωγή των συμπερασμάτων. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός, βαθμολογία και συμπεράσματα. Benchmarks Ξεκινάμε με το ATTO. To ATTO είναι το μακράν πιο γενναιόδωρο benchmark όσον αφορά τα θετικά αποτελέσματα ταχύτητας και γι' αυτό οι περισσότερες εταιρείες το χρησιμοποιούν για να δηλώσουν τις μέγιστες επιδόσεις σειριακής ανάγνωσης και εγγραφής των drives τους. Ο Kioxia Exceria Pro 2TB ξεκινάει με εξαιρετικές επιδόσεις που, τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές αγγίζουν τις υποσχόμενες από την εταιρία. Απρόσμενα όμως, οι επιδόσεις τόσο των αναγνώσεων όσο και των εγγραφών, πέφτουν. Αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι ίσως τελικά ο ελεγκτής της Phison, τον οποίο έχουμε δει να χρησιμοποιείται και σε άλλους SSD, αλλά με ψύκτρα, να χρειάζεται κάποια ψύξη για να μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα, χωρίς να αναγκάζεται να κάνει throttling λόγω υπερθέρμανσης. Έβαλα λοιπόν τον Kioxia Exceria Pro 2TB κάτω από την ψύκτρα που έτσι κι αλλιώς διαθέτει η μητρική της δοκιμής, όπως και οι περισσότερες και αμέσως το πρόβλημα διορθώθηκε και οι υψηλές επιδόσεις του drive παρέμειναν σταθερές. Τι μας λέει αυτό; Ουσιαστικά ότι ο Kioxia Exceria Pro 2TB χρειάζεται κάποια ψύξη για να έχει τη μέγιστη απόδοση. Με δεδομένο ότι οι περισσότερες μητρικές πλέον έρχονται με ψύκτρες για τους SSD, αυτό δεν μοιάζει να είναι μεγάλο πρόβλημα. Η απουσία ψύκτρας μάλιστα κάνει τον Kioxia Exceria Pro 2TB συμβατό με φορητούς υπολογιστές που δεν έχουν χώρο για ψύκτρα, αλλά με την παραδοχή ότι οι επιδόσεις δε θα είναι οι μέγιστες, σε εντατική χρήση. Όλα αυτά βέβαια με τη χρήση του PCIe 4.0, ενώ στη μέτρηση με PCIe 3.0 το drive περιορίζεται από τις δυνατότητες του PCIe 3.0. Παρακάτω παραθέτω τα αποτελέσματα άλλων drives, για σύγκριση. Στα αποτελέσματα του CrystalDiskMark 6.0.2 βλέπουμε ότι οι επιδόσεις του Kioxia Exceria Pro 2TB είναι αντίστοιχες με του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB, κάτι λογικό εφ' όσον τα 2 drives έχουν τον ίδιο ελεγκτή και την ίδια ποσότητα μνήμης cache, ενώ διαφέρουν μόνο στη NAND. Βέβαια αυτό δίνει σημαντικές διαφορές, με τον Kioxia Exceria Pro 2TB να υπερτερεί μόνο στην ταχύτητα σειριακής ανάγνωσης ενώ υπολείπεται σε όλες τις άλλες δοκιμές. Η παρουσία ή απουσία ψύκτρας, δεν επηρεάζει τις επιδόσεις του Kioxia Exceria Pro 2TB σε αυτό το benchmark. Στο AS SSD Benchmark ο Kioxia Exceria Pro 2TB αλλού κερδίζει και αλλού χάνει από τους κύριους ανταγωνιστές του, όσον αφορά τις δοκιμασίες αναγνώσεων και εγγραφών αλλά στις δοκιμασίες copy φαίνεται να πάσχει και υπολείπεται σημαντικά. Η παρουσία ή απουσία ψύκτρας, δεν επηρεάζει τις επιδόσεις του Kioxia Exceria Pro 2TB σε αυτό το benchmark. Το Anvil's Storage Utilities benchmark φαίνεται να είναι το φόρτε του Kioxia Exceria Pro 2TB ο οποίος πέτυχε τις καλύτερες επιδόσεις που έχουμε δει έως τώρα, τόσο σε αναγνώσεις όσο και σε εγγραφές. Η παρουσία ή απουσία ψύκτρας, δεν επηρεάζει τις επιδόσεις του Kioxia Exceria Pro 2TB σε αυτό το benchmark. Τα AIDA64 Average Read και Write Access δείχνουν ότι ο Kioxia Exceria Pro 2TB είναι ένα drive που ανταποκρίνεται πολύ γρήγορα στις εντολές που λαμβάνει, πετυχαίνοντας τις καλύτερες επιδόσεις που έχουμε δει έως τώρα. Η παρουσία ή απουσία ψύκτρας, δεν επηρεάζει τις επιδόσεις του Kioxia Exceria Pro 2TB σε αυτό το benchmark. Τα παραπάνω συμπεράσματα φαίνεται να επιβεβαιώνονται και από τα αποτελέσματα του HD Tune Pro Random Read και Write Access, όπου γίνεται αισθητή και η ανάγκη χρήσης ψύκτρας για την επίτευξη των μέγιστων επιδόσεων. Τα συνολικά αποτελέσματα των benchmarks δείχνουν ότι ο Kioxia Exceria Pro 2TB έχει εξαιρετικές επιδόσεις που ανταγωνίζονται αυτές που είχαμε δει στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB. Program Traces - PCMark 8 Το drive benchmark του PCMark 8 χρησιμοποιεί traces χρήσης πραγματικών προγραμμάτων για να προσομοιώσει τη συμπεριφορά και τις επιδόσεις ενός drive κατά την πραγματική χρήση. Σε αυτές τις δοκιμές δε βλέπουμε γενικά ουσιώδεις διαφορές μεταξύ των drives, καθώς εξαρτώνται από την ανάγνωση και εγγραφή μικρών αρχείων, όπου οι διαφορές στις επιδόσεις περιορίζονται. Εντούτοις, αν κάποιος κοιτάξει προσεκτικά, μπορεί να δει κάποιες μικρές διαφορές, οι οποίες είναι επί το πλείστον υπέρ του Kioxia Exceria Pro 2TB. Ανάλυση σε βάθος Σε αυτό το τμήμα του review, θα χρησιμοποιήσουμε κάποιες πιο εξειδικευμένες δοκιμασίες για να δούμε τη συμπεριφορά του drive με περισσότερη λεπτομέρεια. Συγκεκριμένα θα χρησιμοποιήσουμε το Disk Benchmark του AIDA64. Στο πρώτο διάγραμμα βλέπουμε την ταχύτητα ανάγνωσης σε όλη την έκταση του drive, με διασύνδεση PCIe 4.0 και με ψύκτρα, στο δεύτερο διάγραμμα με διασύνδεση PCIe 4.0, χωρίς ψύκτρα και στο τρίτο με διασύνδεση PCIe 3.0 (εδώ η ψύκτρα είναι περιττή καθώς δεν ζορίζεται ο ελεγκτής). Παρατηρούμε ότι η ταχύτητα ανάγνωσης δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη ή όχι ψύκτρας. Στα επόμενα 2 διαγράμματα βλέπουμε την ταχύτητα ανάγνωσης του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB με διασύνδεση PCIe 4.0 και PCIe 3.0 αντίστοιχα. Οι διαφορές στις επιδόσεις μεταξύ αυτού και του Kioxia Exceria Pro 2TB είναι αμελητέες. Οι εγγραφές αποκαλύπτουν τη γνωστή πονεμένη ιστορία όλων των SSD που χρησιμοποιούν TLC. Βλέπετε, οι TLC NAND δεν έχουν καλές ταχύτητες εγγραφής. Γι' αυτό οι εταιρείες δε διαφημίζουν ποτέ αυτή την ταχύτητα. Αντιθέτως, χρησιμοποιούν ένα μέρος της TLC NAND σε λειτουργία SLC. Όπα φίλε, μισό λεπτό! Τι είναι αυτό το TLC και τι είναι το SLC που μας λες; OK, μικρή ανάλυση λοιπόν, για να είμαστε στην ίδια σελίδα. Να με συγχωρήσουν οι γνώστες και τελειομανείς που θα είναι πολύ εκλαϊκευμένη η εξήγηση και οι μη σχετικοί που θα είναι πολύ "επιστημονική", αλλά πρέπει να συναντηθούμε κάπου στη μέση. Το κάθε κελί μνήμης τύπου NAND, μπορεί να αποθηκεύσει μία ηλεκτρική τάση και να την κρατήσει εκεί. Στην περίπτωση του πρώτου τύπου NAND που χρησιμοποιήθηκε σε SSD, τον τύπο SLC (Single Level Cell) αν υπάρχει ηλεκτρική τάση, αυτό σημαίνει αξία 1 και αν δεν υπάρχει, αξία 0. Αυτό για τον υπολογιστή είναι ένα bit και 8 bits μας κάνουν ένα byte. Στην SLC NAND λοιπόν, κάθε κελί αποθηκεύει 1 bit και ο Controller έχει την πολύ εύκολη δουλειά να ξεχωρίσει ανάμεσα σε τάση και όχι τάση, πράγμα που γίνεται με πολύ μεγάλη ταχύτητα και ακόμη και αν το κελί έχει παλιώσει και φθαρεί. Συνεπώς η SLC NAND είναι πολύ γρήγορη και πολύ ανθεκτική στις εγγραφές που φθείρουν τα κελιά της. Αποθηκεύει όμως 1 μόνο bit ανά κελί. SLC NAND βρίσκαμε μόνο σε Enterprise level SSDs γιατί παρά τα πλεονεκτήματά της, είναι πολύ ακριβή. Και τώρα πλέον, ούτε καν εκεί. H MLC NAND αποθηκεύει 2 bit σε κάθε κελί. Ναι, αλλά εμείς είπαμε ότι το μόνο που αποθηκεύει ένα κελί NAND είναι μια ηλεκτρική τάση. Πώς λοιπόν μια ηλεκτρική τάση μπορεί να αντιστοιχιστεί σε 2 bit, δηλαδή σε ένα οποιονδήποτε διψήφιο συνδυασμό από 0 και 1; Απλό! Οι συνδυασμοί αυτοί κατά το νόμο των πιθανοτήτων είναι 22 δηλαδή 4 και συγκεκριμένα οι 00, 01, 10, και 11. Αν θεωρήσουμε ότι η απουσία ηλεκτρικής τάσης αντιστοιχεί στο 00, θα χρειαστούμε 3 διαφορετικές ηλεκτρικές τάσεις για να αντιστοιχίσουμε στις υπόλοιπες τιμές. Κάπως έτσι λειτουργεί η MLC. Είναι πλέον προφανές ότι η MLC θα λειτουργεί πιο αργά από την SLC, καθώς ο ελεγκτής θα πρέπει να ξεχωρίσει 4 διαφορετικές καταστάσεις του κάθε κελιού, συμπεριλαμβανομένων 3 διαφορετικών ηλεκτρικών τάσεων. Συνεπώς το σύστημα θα λειτουργεί πιο αργά και επιπλέον θα είναι πιο επιρρεπές στη φθορά των κελιών κατά τις εγγραφές και θα έχει μικρότερη διάρκεια ζωής. Εν τούτοις, η MLC NAND είναι εξαιρετική λύση για οικιακή χρήση, που όμως - δυστυχώς - εγκαταλήφθηκε πλέον από όλους τους κατασκευαστές, προκειμένου να μειώσουν το κόστος κατασκευής, χρησιμοποιώντας TLC (και σε κάποιες περιπτώσεις QLC) NAND. Η TLC NAND, που χρησιμοποιεί ο Kioxia Exceria Pro 2TB, όπως και τα 4 drives με τα οποία τον συγκρίνουμε (ο MP400 χρησιμοποιεί την πιο αργή QLC), αποθηκεύει 3 bit σε κάθε κελί! Αυτό σημαίνει 23 δηλαδή 8 διαφορετικούς συνδυασμούς (000, 001, 010, 100, 011, 110, 101, 111). Κατά αναλογία με πριν, έχουμε εκτός από την απουσία τάσης, 7 διαφορετικές τιμές που κάνει πολύ πιο δύσκολη τη δουλειά του Controller. Εδώ πλέον οι εγγραφές γίνονται πολύ αργές. Η δε φθορά των κελιών που προκαλείται από τους κύκλους εγγραφών είναι ακόμα πιο σημαντική και η ζωή των κελιών πολύ πιο μικρή. Για να το αντιμετωπίσουν αυτό οι εταιρείες και να κάνουν τη χρήση TLC NAND μια βιώσιμη λύση για τους SSD, χρησιμοποιούν κάποια τεχνάσματα που βασίζονται σε πολύπλοκους και ισχυρούς ελεγκτές και εξειδικευμένο firmware. Το πιο βασικό τέχνασμα είναι να χρησιμοποιούν ένα μέρος της ελεύθερης TLC NAND σε λειτουργία SLC, εν είδει cache. Δηλαδή οι εγγραφές πραγματοποιούνται στην SLC cache σε πραγματικό χρόνο και αργότερα, το drive με την ησυχία του περνάει τα δεδομένα στην πολύ πιο αργή TLC NAND. Φυσικά οι εταιρείες δεν το διαφημίζουν αυτό και ο μέσος χρήστης νομίζει ότι αγοράζει drive με ταχύτητες εγγραφής που μπορεί να πετύχει η NAND του drive όταν λειτουργεί ως SLC cache ενώ η αλήθεια είναι πολύ πιο πικρή. Γι' αυτό βλέπουμε TLC drives που είναι πολύ πιο οικονομικά από τα MLC να διαφημίζουν υψηλότερες ταχύτητες, αυτές της πολύ γρήγορης SLC cache, η οποία όμως όταν τελειώνει κατά τη διάρκεια μεγαλύτερων εγγραφών, ξαφνικά στέλνει τις επιδόσεις βόλτα και μάλιστα με τα πόδια! Πόση σημασία έχει αυτό στην πράξη; Μεγάλη κουβέντα και οι απόψεις διίστανται. Σε μια απλή χρήση που βασίζεται κυρίως σε αναγνώσεις και λίγες εγγραφές, τα TLC drives τα πάνε μια χαρά. Όταν τα πράγματα ζορίζουν και χρειάζονται μεγαλύτερες και συχνότερες εγγραφές που δε δίνουν χρόνο στην SLC cache των TLC drives να αδειάσει τα δεδομένα της και να είναι έτοιμη για την επόμενη χρήση, ίσως θα ήταν καλύτερη η χρήση ενός SSD με MLC NAND. Τώρα που ξέρουμε λοιπόν, ας πάμε να δούμε πώς συμπεριφέρεται ο Kioxia Exceria Pro 2TB στις εγγραφές. Όπως βλέπουμε στο πρώτο γράφημα που αφορά τον Kioxia Exceria Pro 2TB σε PCIe 4.0 και με χρήση ψύκτρας, το drive ξεκινάει τις εγγραφές με εξαιρετική ταχύτητα, κοντά στα 5700MB/s. Δεν φτάνει βέβαια τις επιδόσεις που υπόσχεται η εταιρία και που μπορεί να επιτευχθούν (και επιτεύχθηκαν κατά τις δοκιμές μας) μόνο σε κάποια συνθετικά benchmarks, αλλά φτάνει αρκετά κοντά σε αυτές και τις διατηρεί για πάνω από το 35% της χωρητικότητας του drive! Εντυπωσιακό! Καθώς το drive είναι εντελώς άδειο, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει ένα πολύ μεγάλο μέρος της TLC NAND του ως SLC cache, που σε σύνδεση PCIe 4.0 φαίνεται ότι είναι κοντά στο 37%. Στο δεύτερο γράφημα έχουμε τον Kioxia Exceria Pro 2TB με διασύνδεση PCIe 4.0 αλλά χωρίς ψύξη και βλέπουμε σε αντίθεση με τις αναγνώσεις, οι εγγραφές θερμαίνουν τον ελεγκτή και υπάρχει σημαντικό thermal throttling. Εν τούτοις η ταχύτητα διατηρείται αρκετά υψηλά, σχεδόν στο μέγιστο που είχαμε και με ψύξη, για περίπου το 9% της χωρητικότητας του drive. Αυτό σημαίνει ότι σε φυσιολογικές συνθήκες χρήσης, όπου μπορεί να γίνει ανάγνωση ολόκληρου του drive χωρίς thermal throttling και εγγραφή σημαντικού τμήματος αυτού επίσης χωρίς thermal throttling, η χρήση ψύκτρας είναι προαιρετική. Βέβαια, όπως φαίνεται από το διάγραμμα, η συνεχιζόμενη χρήση του drive σε λειτουργία εγγραφών και χωρίς χρήση ψύξης, μπορεί να ρίξει τις επιδόσεις του σε πολύ χαμηλά επίπεδα! Σε σύνδεση PCIe 3.0 η SLC Cache φαίνεται να είναι κάτι παραπάνω από το 10% και το thermal throttling αμελητέο. Όλα αυτά βέβαια είναι θέμα επιλογών της εταιρίας στο firmware αλλά σε κάθε περίπτωση θα έχουν όλο και λιγότερη σημασία, όσο περισσότερο γεμίζουμε το drive. Όσο πιο γεμάτο είναι τo drive, τόσο λιγότερη περίσσεια NAND θα έχει για να τη χρησιμοποιεί σε μορφή SLC cache και όλο και περισσότερο θα βασίζεται στην πραγματική ταχύτητα της TLC NAND που φαίνεται στα τελευταία μέρη των γραφημάτων. Στα παρακάτω 2 γραφήματα, βλέπουμε τις επιδόσεις του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB στις εγγραφές, με διασύνδεση PCIe 4.0 και PCIe 3.0 αντίστοιχα. Παρατηρούμε ότι και εδώ υπάρχει thermal throttling σε διασύνδεση PCIe 4.0, παρά την ύπαρξη ψύκτρας. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Ο Kioxia Exceria Pro 2TB είναι το κορυφαίο μοντέλο consumer grade NVME SSD που προσφέρει η Kioxia, η θυγατρική της Toshiba δηλαδή που διαχειρίζεται τα προϊόντα της εταιρείας με NAND Flash. Χρησιμοποιεί τον γνωστό ελεγκτή Phison Ε18, Rebranded ως Kioxia TC58NC1210GSE-00-BB, 2GB DDR4 cache της SKhynix στα 3200MHz και 2TB 112-Layer 3D TLC BiCS5 NAND Flash της Toshiba. Οι επιδόσεις του είναι κορυφαίες, συγκρίσιμες με αυτές που είδαμε να έχει και ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB, αλλά υστερεί στο γεγονός ότι δεν υποστηρίζει hardware encryption. Η επιλογή μη χρήσης ψύκτρας και τοποθέτησης όλων των εξαρτημάτων στη μία πλευρά του PCB τον κάνει συμβατό με φορητούς υπολογιστές και δεν επηρεάζει καθόλου τις επιδόσεις των αναγνώσεων. Όσον αφορά τις εγγραφές όμως, παρατεταμένη και εντατική χρήση εγγραφών χωρίς τη χρήση ψύκτρας (που έτσι κι αλλιώς φέρουν οι μακράν περισσότερες μητρικές στις υποδοχές τους για NVME SSD) θα επιφέρει thermal throttling και σημαντική πτώση της ταχύτητας, σενάριο που πάντως είναι εξαιρετικά σπάνιο σε πραγματική χρήση. Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι ο ελεγκτής της Phison διαθέτει τη δυνατότητα, ο Kioxia Exceria Pro 2TB δεν προσφέρει hardware encryption. Το κόστος για να αποκτήσει κάποιος τον Kioxia Exceria Pro 2TB στην Ελληνική αγορά τη στιγμή που γράφεται το παρόν review ξεκινάει από τα 378€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ (χωρίς κόστος μεταφορικών). Με δεδομένο ότι το αντίστοιχο κόστος για τον εφάμιλλο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB (ο οποίος διαθέτει επιπλέον και hardware encryption) ξεκινάει από τα 308.25€, δε θεωρώ ότι η τιμή αυτή είναι ανταγωνιστική. Ας δούμε συνοπτικά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kioxia Exceria Pro 2TB: + Εξαιρετικές επιδόσεις σε PCIe 4.0 + Εξαιρετικές επιδόσεις σε PCIe 3.0 + 5ετής εγγύηση + 800TBW + Συμβατότητα με φορητούς υπολογιστές + Πλήρες και καλοσχεδιασμένο software - Το κόστος αγοράς δεν είναι ανταγωνιστικό σε σχέση με αντίστοιχα προϊόντα - Δεν υποστηρίζει hardware encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kioxia Exceria Pro 2TB είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 23/05/2022
  2. Introduction There are many quality torches out there for the enthusiasts and the collectors and even more cheap and cheerful ones for people who just want to have some light in the dark. But the characteristic that the majority of buyers are after is the one that is actually the hardest to find: Value for money. This is the area where, in my experience, Sofirn actually excels, as I have yet to find a brand that balances quality and price as well as they do. And while they are still more expensive than most cheap and cheerful (aka rubbish) torches on the market, they are not so by much, making their offering quite appealing to many users. The model we will be looking at in this review is the Sofirn SC31 Pro. The Sofirn SC31 Pro is an EDC style torch, so it is a pocketable size, packed with features and providing a very decent light output, at a very competitive price. Intrigued? Let us see exactly what it does and how it accomplishes it. Unboxing The Sofirn SC31 Pro comes in a colourful cardboard box, which is common for many Sofirn models and the exact model is indicated only on the sticker at the back of the box. As the box is common for many models, no features or specifications are indicated on it. Inside the box is a clear plastic moulded case that holds the torch securely and protects it during shipping. In the recess, under the plastic case, we find the accessories as well as the manual. The accessories include the charging cable, the manual and a zip lock bag with the rest of the accessories. The charging cable is USB type A to USB type C and its length is 104cm, including the plugs. The zip lock bag contains a lanyard and 2 spare O-rings. The Sofirn SC31 Pro is made of aluminium with black anodization and has a side button and a pre-installed clip. The body has knurling, to make it grippy and the tailcap features a hole for the lanyard. The sides of the driver portion feature some small fins for heat dissipation. Everything is nicely finished and chamfered, except for the lanyard hole and the fins that are somewhat sharper, but not much. On the opposite side of the button there is a rubber cover and under it, a USB type C charging port. The tail cap has some knurling that helps to grip it and screw it on or off. The battery ships inside the light but an insulator prevents it from touching the negative spring so the light cannot be activated during shipping. The threads are square cut and come nicely greased. They are anodized, so even a slight unscrewing of the tail cap will break electrical contact and mechanically lock the light. The included battery is a Sofirn branded button top 18650 with a capacity rating of 3000mAh. The battery tube can unscrew from the torch head also. This allows it to be replaced with the optional Sofirn 18350 Short Tube, available on the Sofirn website for $1.49. There are springs on both the tail cap and the head of the torch, ensuring compatibility with different length 18650 batteries and also the continuity of the circuit during drops and bumps. The springs are thick and of high quality. They are more than adequate for the current this torch draws. The included tail cap has a lanyard hole (which could have smoother corners) and is not magnetic. An optional, Sofirn Magnetic Tailcap is available at the Sofirn website for $1.69. The Sofirn SC31 Pro features a smooth reflector and a cool (6500K - in our sample) or neutral (5000K) Luminus SST-40 emitter. Quality The build quality of the Sofirn SC31 Pro is surprisingly good - for the price point and feature set - and on par with other Sofirn lights. The fit and finish is excellent, the knurling is of good quality and the anodization is without any flaws. There are a couple of somewhat sharp edges - specifically on the fins and the lanyard hole - and the 2 indicative LEDs on the switch (which can be turned off or set to blinking mode through the Andúril UI) are not quite aligned, which is a perfectionist's nightmare, but these are details that would raise the cost and can be considered acceptable at this price point. Specifications The specifications of the Sofirn SC31 Pro, as found on the company's website, are as follows: The net weight is declared to be 59g. I weighed it at 61.7g without the battery and 107.7 with the battery. The length and width of the torch are not mentioned. I measured the length to be 11.5cm and the width 2.6cm. The Sofirn SC31 Pro is rated at 2000 lumen light output and 200m of throw, which is an excellent performance for its size. User Interface The user interface of the Sofirn SC31 Pro is a love or hate deal, as the light features the Andúril UI. Personally, I love it and deeply enjoy the fact that it is feature packed but still provides simple, quick and intuitive access to the basic functions. Others hate it and consider it too much work, as the manual is extensive and even the flow chart can be intimidating to look at. In my experience, after the initial shock, it is very easy to start using the light and have an occasional look at the flow chart to remind oneself of the more advanced functions. An important thing to do when you take any Andúril light out of the box is to perform a temperature calibration, as the light will depend on it to perform proper thermal control and balance brightness with temperature. That is also the best time to set the temperature limit. I find 50C to be a good temperature limit and the tests done in this review were done on a calibrated light and with a 50C temperature limit. Beam-shots The beam pattern of the Sofirn SC31 Pro is a product of the LED type and size and the reflector it uses. With the 5x5mm SST-40 and a smooth reflector, it is not surprising that the result is a somewhat tight hot spot that throws nicely, surrounded by a nice, usable spill. All in all, a very balanced and usable EDC beam pattern. There are various rings and coronas that are typical of smooth reflectors and may annoy white wall hunters, but those are unavoidable with smooth reflectors and the smooth reflector is what is giving the Sofirn SC31 Pro a very nice throw. I tested the Sofirn SC31 Pro over a distance of 70m, which is more than adequate for an EDC style torch. The following video shows a comparison of the Sofirn SC31 Pro with the very well known and much more expensive Olight Baton Pro. Both torches are rated at 2000 lumen and it is obvious that the Sofirn SC31 Pro has a tighter hot spot while the Olight Baton Pro has more spill. I will let each of you decide which one you prefer. Driver The driver of the Sofirn SC31 Pro uses PWM to dim the light, on all levels, except, of course, on full. The PWM is visible to the camera but not visible to the naked eye, on any level. Even though I prefer constant current drivers, PWM is an efficient and cost effective way to achieve LED dimming and if it is done at a high enough frequency, as seems to be the case here, it is not a problem. Tint The tint of the Sofirn SC31 Pro is the cool, greenish (above BBL) tint that is expected of the Luminous SST-40 emitter. It is very similar to the tint of the Olight Baton Pro. Next to them, for reference, the Fireflies E07 with Nichia 219b sw45k emitters which are high CRI and very rosy (below BBL). The SST-40 used is not high CRI. Charging The battery included with the Sofirn SC31 Pro is rated at 3000mAh and I measured it to be exactly that! The light has under voltage protection and turns off when the battery voltage drops to 2.8V. The battery internal resistance was measured at 80mΩ. Charging the Sofirn SC31 Pro is very easy. Just lift the rubber cover and insert the provided USB type C cable to charge the light. The indicative LEDs on the switch turn red to indicate the light is charging. They turn green when the charging is completed, at 4.16V. Charging the Sofirn SC31 Pro from 2.8V to 4.16V took 2 hours, 6 minutes and 53 seconds. The maximum current drawn was 1.8859A, so a charger that can provide at least 2A is recommended. A charger is not provided with the light but you can use your phone charger. Current Draw The Sofirn SC31 Pro has a very low parasitic drain of 1mA, with the indicative LEDs on the switch, on (they can be turned off). The light also has a very low moonlight mode that only draws 4mA. The maximum current draw, on Turbo, is 6.11A, which the provided battery is more than capable of. Output & Runtimes The Sofirn SC31 Pro is rated at 2000 lumen output and 200m of throw. I measured it at 1899 lumen at turn on (Turbo), 1785 lumen ANSI (30sec), while throw actually exceeded the specs by 10% and measured at 220m (12108cd). The temperature was very well controlled, as you can see in the runtime graphs below. Turning on the light at Turbo, will cause a rapid rise in temperature, followed by a huge dip in output, while the temperature stabilizes. This can be avoided if the light is not on Turbo, but used at a more moderate output level. The light was temperature calibrated, according to the manual, and the temperature limit was set at 50C. The actual temperatures on the button and on the body of the light did not exceed 51.5C and 38.2C, respectively. All in all, the Sofirn SC31 Pro gave very usable light for about 2.5 hours, when turned on at Turbo, which is very respectable. Usage at more moderate levels, will of course, result in higher runtimes and lower, if any, output dips, due to temperature management. The Full and 10' runtime graphs tell the story in great detail. All significant changes in output are marked. Conclusion The Sofirn SC31 Pro is a value for money, EDC torch that will not disappoint. Its aluminium body is well made and hard anodized and the fit and finish is beyond its price point. The mildly sharp edges of the fins and the lanyard hole are not a concern, but could have been smoother. The size and weight are great for EDC and the provided 3000mAh 18650 battery allows for ample runtime. The output is more than enough for EDC purposes and the beam profile is very balanced, with enough spill and a lot of throw for its size. The tint of the Luminous SST-40 LED is a cool, above BBL (greenish) tint and the CRI is low, but this is countered by the high lumen output this emitter allows the light to achieve. The driver uses PWM to dim the output, so PWM is present at all output levels, except on full. The frequency of the PWM is high enough to not be visible to the naked eye and did not tire me when using the light. The Sofirn SC31 Pro can be purchased from the Sofirn Website and the cost at the moment this review is written is $25.99, plus $2.99 shipping, worldwide. That is a lot of torch for the money! Let's list the Pros and Cons of the Sofirn SC31 Pro: Pros + Value for money + 6061 Aluminium Alloy construction with good fit and finish + Hard and flawless anodization + USB type C charging + Low Voltage Protection + Thermal regulation + Well balanced beam, good for EDC use + 18650 Li-Ion 3000mAh (actually measured) battery included + Low power and charging LED indicator + Andúril UI + IP68 + At least 2.5 hours of usable light per charge + Compatible with all 18650 batteries + Removable, pre-installed clip + Magnetic tailcap ($1.69), short (18350) tube ($1.49) and diffuser ($1.69) available as optional accessories Cons - The fins and the lanyard hole could have smoother edges - The driver uses PWM to dim the emitter - Indicative LEDs on the switch are not aligned  TheLAB.GR Thanks to Sofirn for providing the light for review Polymeros Achaniotis 25/06/2021
  3. pol77

    Sofirn Q8 Pro

    Introduction There are not many occasions in my every day life where I need more than an EDC sized torch, but there is always some excitement and a smile when wielding a torch of larger proportions and ridiculously high output. Today is such an occasion, so with some excitement - and a smile - I present to you the most powerful torch Sofirn has to offer: The Sofirn Q8 Pro. The Sofirn Q8 Pro is a soda can type torch which promises high output, long run times, a good user interface and other interesting features, all at a very affordable price. Let's put that to the test, shall we? Unboxing The Sofirn Q8 Pro comes in the usual unassuming, generic brown cardboard box that Sofirn likes to use. If it keeps the cost down, I am all for it. Only, in this case, there are two boxes. Inside one of them, we find the torch, protected in bubble wrap, a 1 meter long USB A to USB C charging cable, 2 spare O-rings for the battery tube and 1 spare O-Ring for the bezel, a spare button cover and the manual. The other box contains the optional holster and diffuser, found on the company's website but not offered on Amazon.co.uk at the moment. The torch comes with a little tag, secured around the body with a rubber band. The tag explains that there is an insulator in the battery compartment, stopping the batteries from making contact and thus rendering the torch inoperable, for safe shipping. The insulator needs to be removed before the torch can be used. The Sofirn Q8 Pro is a black, cylindrical light, 132mm long and with a diameter of about 59mm at its widest point, which is the front bezel. The body features knurling which allows for a secure grip without being too aggressive. The button is rubbery, textured and slightly raised, so it is easy to find by touch, but can also be pressed while in a backpack or in a (very large) pocket. Thankfully, there is a lock out option to cover that contingency. The area around the button has some heatsinking in the form of fins, while at 90 degrees to its right there is a rubber flap. Lifting the flap, reveals the USB C charging port. Another 90 degrees to the right, at the exact opposite side of the button, we find a standard 1/4" threaded hole that allows the torch to be mounted on a tripod. Beauty is in the eye of the beholder so I will not presume to tell you if the Sofirn Q8 Pro looks good or not, but I can definitely say that it is an elegant and unassuming design that seems to mean business. That is even more true about the business end of the light, which features a quadruple orange peel reflector with deep enough cups to add a bit of throw. The emitters at the bottom of those cups are 4 Cree XHP50.2 6500K LEDs. The battery compartment can be accessed by unscrewing the light into two halves and contains 4 batteries. The front side has an insulator covering which must be removed to reveal the circular battery contacts. The threads are square cut, come pre-greased and operate smoothly. The batteries are Sofirn branded 18650 Li-Ion and rated at 3000mAh. The inner circular battery contact is for the positive contacts of the 4 batteries while the outer circular battery contact gets the negative via the metal body of the battery compartment. The metal body of the battery compartment gets the negative from the batteries through 4 thick double springs at its bottom. The thickness of the springs, the fact that they are double and the whole design seems capable of transferring the power of the batteries to the driver with minimal losses. It is also easy to mechanically lock out the torch by unscrewing the battery compartment by half a turn, thus breaking the contact between its non anodized lip of the battery compartment and the outer circular contact of the head. The driver is secured with 2 screws, which can be removed to access its other side. There, we see 2 black and 2 red cables, that transfer the current from the driver to the emitters. I am not sure why double cabling was preferred to using a bigger gauge cable, but it certainly will help to transfer power with less resistance. The 5 white cables are for the switch and its indicative LEDs. There are no programming pads on the outer side of the driver to update the firmware of the ATTiny85 chip that controls the torch, but the easy access to the inner side means that the same can be accomplished with a SOIC clip directly on the chip. With the insulator out of the way, the Sofirn Q8 Pro s ready for action, which is indicated by the 2 green LEDs on the switch. The diffuser is plastic and fits on top of the torch when it tail stands, but is loose and will fall if the torch is lifted up and tilted. It can also break if it is dropped. I would definitely prefer a silicone diffuser. The holster is adequate and closes securely via a hook and loop stripe at the front. It is functional but I would prefer it if it was made from a thicker material. The back features both a sewn belt loop, as the most secure option and another that is secured via hook and loop, to allow fastening the holster to a belt without unfastening the belt. The holster also features a plastic D ring. Quality The build quality of the Sofirn Q8 Pro is very good and on par with other Sofirn lights. The fit and finish are excellent, the knurling is of good quality and the anodization is without any flaws. The addition of a stainless steel bezel is welcome and adds protection and aesthetics. Specifications The specifications of the Sofirn Q8 Pro, as found on the company's website, are as follows: The torch features 4 Cree XHP50.2 emitters with a CCT of 6500K (cool white - there is also a neutral white version at 5000K) which provide a maximum output of 11000 Lumen and a maximum throw of 400m. It is powered by 4x 3000mAh 18650 Li-Ion batteries, is USB C rechargeable and incorporates a power bank function. The Sofirn Q8 Pro is made of aluminium and is 134mm long and 59mm wide at the bezel. The weight without the batteries is approximately 408g (I measured 418g without the batteries and 604g with the batteries). The Sofirn Q8 Pro is water proof rated equivalent to IPX8. User Interface The user interface of the Sofirn Q8 Pro is a love or hate deal, as the light features the Andúril2 UI. Personally, I love it and deeply enjoy the fact that it is feature packed but still provides simple, quick and intuitive access to the basic functions. Others hate it and consider it too much work, as the manual is extensive and even the flow chart found at the company's website can be intimidating to look at. Andúril2 offers a Simple UI, which the torch comes set to, that allows for all the basic functions, while remaining relatively simple. 10 clicks and hold the last, and you enter the magical realm of the full Andúril2 experience. Give it a chance! You will love it! In my experience, after the initial shock, it is very easy to start using Andúril2 and have an occasional look at the flow chart to remind oneself of the more advanced functions. An important thing to do when you take any Andúril2 light out of the box is to perform a temperature calibration, as the light will depend on it to perform proper thermal control and balance brightness with temperature. That is also the best time to set the temperature limit. I find 50°C to be a good temperature limit and the tests done in this review were done on a calibrated light and with a 50°C temperature limit. Size Comparison The following photos offer a direct size comparison of the Sofirn Q8 Pro to the Olight X7R. the Sofirn Q8 Pro is slightly longer but has a smaller diameter at the head. Tint and Beam Shots The tint of the Sofirn Q8 Pro is the cool, greenish (above BBL) tint that is expected of the Cree XHP50.2 emitters. It is very similar to the tint of the Olight X7R. The XHP50.2 used in the Sofirn Q8 Pro are not high CRI. We can also see from the angle of the beams that the Olight X7R has a floodier beam pattern than the Sofirn Q8 Pro. The beam pattern of the Sofirn Q8 Pro is a product of the LED type and size and the reflector it uses. With the 5x5mm Cree XHP50.2 emitters and orange peel reflector, it is not surprising that the result is a floody beam but the depth of the reflector cups adds some throw. There is a wide hot spot surrounded by a corona ring and a smooth flood of light. I tested the Sofirn Q8 Pro over a distance of 70m. The following video shows a comparison of the Sofirn Q8 Pro to the Olight X7R. Driver The driver of the Sofirn Q8 Pro is a linear, unregulated driver that uses PWM to dim the light, on all levels, except, of course, on full. The PWM is visible to the camera but not visible to the naked eye, on any level. Even though I prefer constant current drivers, PWM is an efficient and cost effective way to achieve LED dimming and if it is done at a high enough frequency, as seems to be the case here, it is not a problem. The driver features thermal regulation, low voltage protection and reverse polarity protection. Current Draw The lowest setting of the Sofirn Q8 Pro (floor of the ramp) only draws 3mA. The top of the ramp draws 8.03A and Turbo requires 22.4A. You can run the Sofirn Q8 Pro with all 4 batteries or with 3 or 2 or even 1 battery. Each of the batteries provided with the Sofirn Q8 Pro can output up to 10A (tested) so in order to get full brightness on Turbo you need to use at least 3 batteries. All measurements were taken with all 4 batteries in the torch. Charging The batteries included with the Sofirn Q8 Pro are rated at 3000mAh and I measured them to be right around that number (2953mAh / 3016mAh / 3032mAh / 2997mAh) The torch has under voltage protection and turns off when the battery voltage drops to 2.9V. The batteries' internal resistance was measured at around 50mΩ (50mΩ / 53mΩ / 54mΩ / 40mΩ). It is clear that the batteries included with the Sofirn Q8 Pro are of high quality. Charging the Sofirn Q8 Pro is very easy. Just lift the rubber cover and connect the provided cable or any other USB C cable to the charging port and its other end to a charger. Both USB A to USB C and USB C to USB C cables can be used as well as any charger, including the ones that support PD. This is very convenient as you can charge the Sofirn Q8 Pro with any USB C cable and charger you have at hand. The blue indicative LEDs on the switch blink while the light is charging and stay steadily on when the charging is completed, at 4.19V. Charging the Sofirn Q8 Pro from 2.9V to 4.19V took 4 hours, 51 minutes and 7 seconds. The maximum current drawn was 2.8385A, so a charger that can provide at least 3A is recommended to achieve the fastest charging speed. A charger is not provided with the light but you can use your phone charger. Power Bank Function A very nice feature of the Sofirn Q8 Pro is its ability to function as a power bank. When the power bank function is in effect, the red indicative LEDs turn on. There is no information available regarding the current that the power bank function can provide through the USB C port so I had to investigate. I found that the Sofirn Q8 Pro can provide a maximum steady output of 3A for 2 hours, 19 minutes and 19 seconds. The output is very stable and the end of the test the voltage of the batteries was 3.15V. The power bank function provided a total of 34.8759Wh while discharging the batteries from 4.19V to 3.15V. Charging the batteries from 2.9V to 4.19V requires, as we saw in the previous section, 48.9621Wh. This means that the power bank function has a efficiency of over 71%, without even taking into account that there is still some energy remaining in the batteries as the power bank function stops when their voltage drops to 3.15V and they can still be discharged to 2.9V by using the torch. Output & Runtimes The Sofirn Q8 Pro is rated at 11000 Lumen output and 400m of throw. I do not own a multi thousand dollar worth integrating sphere, just a logging Lumen meter and a home made integrating tube. The array is calibrated with 3 separate, professionally measured lights and gives me consistent results, but there is definitely room for error and deviations are to be expected. According to my measurements, the maximum output (at turn on) was an impressive 14310 lumen, which is 30% more than the advertised 11000! ANSI output (at 30 seconds) was 13365 Lumen and 45 seconds it was still 13320 Lumen. Then the output declined steadily to 8859 Lumen at 1 minute, 4396 Lumen at 1.5 minutes and 2277 Lumen at 2 minutes. It remained at that level until 00:05:45 and then dropped to 1359 Lumen. The rest can be seen in the graphs below. The first graph is the full runtime graph that my equipment can record with a sampling interval of 5 seconds. At 29 hours, 9 minutes and 55 seconds, the Sofirn Q8 Pro was still on, with an output of 0.5 Lumen. Most of the action happens in the first 5 hours though, so here is a graph that shows that part of the runtime in greater detail. And here are the first 10 minutes. The temperature was very well controlled, as you can see in the runtime graphs. The head and body temperatures are very close, which shows the excellent thermal conductivity of the torch. The torch was temperature calibrated, according to the manual, and the temperature limit was set at 50C. The actual temperatures near the button and on the body of the torch can be seen on the graphs and were kept well within the set limit. All in all, the Sofirn Q8 Pro gave outputs of over 1000 Lumen for over 3 hours and 40 minutes, when turned on at Turbo, which is very respectable, especially considering the very high initial output. Usage at more moderate levels, will of course, result in higher runtimes. The maximum intensity of the light was measured at 52241cd, which translates to a throw of 457m. That is 14.25% more than the 400m advertised. Conclusion The Sofirn Q8 Pro is a value for money, soda can sized torch that will not disappoint. Its aluminium body is well made and hard anodized and the fit and finish is beyond its price point. The size and weight are good for its output rating and the 4 provided 3000mAh 18650 batteries allow for ample runtime. The maximum measured output of 14310 Lumen is 30% over the advertised 11000 Lumen, which is very impressive, and the beam profile is well balanced. The tint of the Cree XHP50.2 LEDs is a cool, above BBL (greenish) tint and the CRI is low, but this is countered by the high lumen output these emitters allow the torch to achieve. The driver is linear (unregulated) and uses PWM to dim the output, so PWM is present at all output levels, except on Turbo. The frequency of the PWM is high enough to not be visible to the naked eye and did not tire me when using the light. The Sofirn Q8 Pro can be purchased from Amazon.co.uk in a kit with the batteries but not with the diffuser and holster and the cost at the moment this review is written is £89.99. Sofirn have provided a 30% discount code for the readers of this review, which brings the price down to £62.99. That is a very competitive price for a torch that can provide over 14000 Lumen and incorporates USB C charging and a power bank function at 3A. The discount code is: polymeros30 For the rest of the world, the Sofirn Q8 Pro can be purchased directly from the Sofirn website on its own, as a kit with the batteries or as a kit including the batteries, diffuser and holster. Disclaimer: I get absolutely no percentage of the sales or any other personal benefits from Sofirn, except for the fact that the torch was provided for review free of charge. Let's list the Pros and Cons of the Sofirn Q8 Pro: Pros + Value for money + Maximum output of 14310 Lumen (of 11000 advertised) + Maximum throw of 457m (of 400m advertised) + Power bank function at 3A with good efficiency + USB type C charging at 3A + Aluminium Alloy construction with good fit and finish + Low Voltage Protection which turns off the torch when the battery voltage drops to 2.9V which preserves the health of the batteries + Thermal regulation + Well balanced beam + 4x 18650 Li-Ion 3000mAh (actually measured) high quality batteries included + Low power, charging and power bank function indicator LEDs on the switch + Andúril2 UI + Lighted button with indicative LEDs + IP68 + Compatible with all button top 18650 batteries + A diffuser and a holster can be purchased from the company's website at low cost Cons - The driver is not regulated and uses PWM to dim the emitter - The quality of the optional holster could be better - The optional diffuser is made of plastic while a silicone diffuser would be better  TheLAB.GR Thanks to Sofirn for providing the torch for review Polymeros Achaniotis 01/10/2021
  4. Εισαγωγή Το ποντίκι είναι ένα από τα 3 απαραίτητα περιφερειακά κάθε υπολογιστή και ως εκ τούτου ένα από τα πιο διαδεδομένα. Συνεπώς είναι αυτονόητο ότι κυκλοφορούν ποντίκια για όλες τις απαιτήσεις και όλα τα βαλάντια. Η Corsair διαθέτει μια πληθώρα μοντέλων αλλά αυτό που έλειπε ήταν ένα απλό, ασύρματο ποντίκι με καλά χαρακτηριστικά, μεγάλη διάρκεια μπαταρίας και λογικό κόστος. Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει το Corsair Katar Pro Wireless Mouse που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Όταν λέμε απλό, δεν εννοούμε και απλοϊκό, καθώς το Corsair Katar Pro Wireless Mouse διαθέτει sub 1ms Slipstream τεχνολογία ασύρματης διασύνδεσης και τον οπτικό αισθητήρα PMW3325 της PixArt με ανάλυση 10.000DPI, χαρακτηριστικά που το καθιστούν ικανό να αντεπεξέλθει σε αρκετά σενάρια απαιτητικού gaming, ενώ παράλληλα να μη χρειάζεται τη συχνή φόρτιση που απαιτούν τα ποντίκια που είναι σχεδιασμένα αποκλειστικά για gaming και φέρουν πληθώρα φωτισμών RGB. Ακολουθήστε μας λοιπόν στη συνέχεια αυτής της παρουσίασης για να δείτε ένα ποντίκι ιδανικό για καθημερινή χρήση γραφείου, περιήγησης και multimedia αλλά παράλληλα ικανό για gaming, χωρίς ιδιαίτερες παραχωρήσεις. Φωτογράφιση Το Corsair Katar Pro Wireless Mouse έρχεται στη γνωστή κιτρινόμαυρη συσκευασία της εταιρίας η οποία φέρει φωτογραφίες και πληροφορίες για το προϊόν. Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε το φυλλάδιο με τις πληροφορίες ασφαλείας, τον οδηγό χρήσης και το φυλλάδιο με τις πληροφορίες σχετικά με την εγγύηση. Το ίδιο το προϊόν έρχεται προστατευμένο όπως βλέπετε παρακάτω, με μοναδικό παρελκόμενο μια αλκαλική μπαταρία AA. Η μπαταρία είναι γνωστής μάρκας και καλής ποιότητας. Το Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι κλασσικού σχεδιασμού, ιδανικό για claw και fingertip grip. Διαθέτει 6 πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα, τα 4 στο επάνω μέρος και τα 2 στο αριστερό: Επάνω μέρος: Αριστερό βασικό πλήκτρο Δεξί βασικό πλήκτρο Πλήκτρο στη ρόδα κύλισης Πλήκτρο επιλογής DPI πίσω από τη ρόδα κύλισης (που φέρει και ενδεικτικό LED) Αριστερό μέρος: Forward πλήκτρο στο εμπρός μέρος του αντίχειρα (για δεξιόχειρες) Back πλήκτρο στο πίσω μέρος του αντίχειρα (για δεξιόχειρες) Διαθέτει επίσης ενδεικτικό LED πίσω από το πλήκτρο επιλογής DPI, που είναι και το μοναδικό φωτιζόμενο τμήμα του. Ο συμμετρικός σχεδιασμός κάνει τη χρήση του από αριστερόχειρες εφικτή, αλλά τα πλήκτρα Forward και Back θα πρέπει να πιέζονται με το μικρό δάχτυλο αντί με τον αντίχειρα, κάτι που δεν είναι εύκολο ή ιδανικό. Το ποντίκι δε φέρει θύρα φόρτισης ή ενσύρματης σύνδεσης, καθώς όπως είδαμε έρχεται με αλκαλική μπαταρία μίας χρήσης. Στο κάτω μέρος του φέρει το διακόπτη λειτουργίας που έχει 3 θέσεις. Off, Slipstream (2,4GHz) με χρήση του δέκτη και Bluetooth. Φέρει επίσης 2 ευμεγέθεις επιφάνειες ολίσθησης από PTFE στο εμπρός και πίσω μέρος. Το επάνω μέρος του Corsair Katar Pro Wireless Mouse, πίσω από τα βασικά πλήκτρα, είναι αφαιρούμενο με σύρσιμο προς τα πίσω και αποκαλύπτει την υποδοχή για τη μπαταρία AA και τον δέκτη Slipstream στην ειδική του θήκη, κάτι πολύ βολικό για τη μεταφορά του ποντικιού. Ο δέκτης είναι μικροσκοπικός και ιδανικός για να παραμένει πάνω σε κάποιο laptop χωρίς κίνδυνο βλάβης στο δέκτη ή τη θύρα USB. Η τοποθέτηση της μπαταρίας είναι ιδιαίτερα απλή και γίνεται με το θετικό πόλο προς τα πίσω. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair Katar Pro Wireless Mouse, όπως μας τα έδωσε η κατασκευάστρια εταιρεία, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Όπως βλέπετε, το Corsair Katar Pro Wireless Mouse υποστηρίζει τόσο σύνδεση στα 2,4GHz με τεχνολογία Slipstream και χρόνο απόκρισης κάτω του 1ms, όσο και σύνδεση μέσω Bluetooth. Φέρει τον οπτικό αισθητήρα PMW3325 της PixArt που υποστηρίζει αναλύσεις από 200 έως και 10.000DPI σε βήματα των 100DPI. Το βάρος του, σύμφωνα με την εταιρεία, είναι 96g με την μπαταρία. Εμείς μετρήσαμε 97,2g με την παρεχόμενη μπαταρία, 74g χωρίς μπαταρία και 100,2g με μια λευκή Eneloop AA. Ο χρόνος λειτουργίας μέσω Slipstream μπορεί να φτάσει έως και τις 135 ώρες. Το προϊόν συνοδεύεται από διετή εγγύηση και η προτεινόμενη τιμή του στις ΗΠΑ είναι τα $39,99 ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου προφανώς πληρώνουμε φόρο πολιτισμού, είναι τα €49,99 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Ποιότητα Κατασκευής Η ποιότητα κατασκευής του Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι αυτή που περιμένουμε από την Corsair, με καλά υλικά και άριστη συναρμογή. Τα πλήκτρα ανταποκρίνονται άριστα και η ρόδα κύλισης λειτουργεί ομαλά. Συνδεσιμότητα Το Corsair Katar Pro Wireless Mouse έχει 2 τρόπους σύνδεσης: Μέσω του δέκτη, με τεχνολογία Slipstream 2,4GHz, που σηματοδοτείται με λευκό χρώμα στο ενδεικτικό LED Μέσω Bluetooth 4.2, που σηματοδοτείται με μπλε χρώμα στο ενδεικτικό LED Η τεχνολογία Slipstream υπόσχεται ταχύτερη ανταπόκριση από τον ανταγωνισμό, ενώ η λειτουργιά Bluetooth κάνει εφικτή τη χρήση του ποντικιού και με μια δεύτερη συσκευή, όπως tablet, smartphone, smart TV κλπ, χωρίς τη χρήση του δέκτη. Η σύνδεση μέσω Bluetooth υποστηρίζει Polling Rate στα 250Hz (4ms). Λειτουργικότητα Η λειτουργικότητα του Corsair Katar Pro Wireless Mouse καθορίζεται εν πολλοίς από την απλότητα του σχεδιασμού του. Το ποντίκι είναι μέσου μεγέθους και ξεκούραστο στη χρήση. Τα πλήκτρα είναι τοποθετημένα σωστά και ανταποκρίνονται απροβλημάτιστα. Η χρήση μπαταρίας AA προσφέρει το πλεονέκτημα ότι δε χρειάζεται να συνδεθεί το ποντίκι με καλώδιο για να φορτίσει. Προσωπικά, μου αρέσει πολύ να χρησιμοποιώ τέτοια ποντίκια με 2 επαναφορτιζόμενες μπαταρίες, έτσι ώστε όταν αδειάσει η μπαταρία, να την αντικαθιστώ και να συνεχίζω απρόσκοπτα, ενώ τη φορτίζω για να είναι έτοιμη για την επόμενη αλλαγή. Αυτό το σενάριο μου αρέσει πολύ περισσότερο από τις μη αφαιρούμενες μπαταρίες Λιθίου που φέρουν τα περισσότερα ασύρματα ποντίκια και που απαιτούν συχνή φόρτιση με καλώδιο συνδεδεμένο στο ποντίκι. Ενδιαφέρον από πλευράς λειτουργικότητας παρουσιάζει το μοναδικό ενδεικτικό LED πίσω από το πλήκτρο επιλογής των DPI, το οποίο επιτελεί πολλαπλούς ρόλους: Οι επιλογές Performance Mode και Power Saving Mode μπορεί να ενεργοποιηθούν είτε μέσω του λογισμικού Corsair iCUE, είτε μέσω του εικονιδίου του Corsair iCUE στο system tray, είτε απ' ευθείας στο ποντίκι ως εξής: Απενεργοποιούμε το ποντίκι. Κρατάμε πατημένο το πλήκτρο της ρόδας κύλισης. Ενεργοποιούμε το ποντίκι σε οποιαδήποτε επιλογή σύνδεσης. Αφήνουμε το πλήκτρο της ρόδας κύλισης. Το mode έχει αλλάξει και το χρώμα του ενδεικτικού LED δείχνει σε ποιο mode βρισκόμαστε. Το Performance Mode συνίσταται για gaming και έχει τις εξής προεπιλογές: 1000Hz report rate. Θέτει τη συσκευή σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας μετά από 2 λεπτά απραξίας. Το Power Saving Mode συνίσταται για χρήση εκτός gaming ή όταν η μπαταρία είναι σε χαμηλό επίπεδο και έχει τις εξής προεπιλογές: 125Hz report rate. Θέτει τη συσκευή σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας μετά από 10 δευτερόλεπτα απραξίας. Ένα στοιχείο που λείπει από το Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι τα προγραμματιζόμενα onboard profiles. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι το ποντίκι μπορεί να παραμετροποιηθεί αποκλειστικά και μόνο με τη χρήση του λογισμικού iCUE και συνεπώς μόνο σε σύνδεση μέσω του δέκτη Slipstream 2,4GHz. Σε σύνδεση με Slipstream χωρίς το λογισμικό ή σε σύνδεση Bluetooth που δεν υποστηρίζεται από το λογισμικό, δεν μπορούν να παραμετροποιηθούν ούτε οι λειτουργίες των πλήκτρων, ούτε οι 3 επιλογές για την ανάλυση του αισθητήρα, οι οποίες είναι 800, 1500 και 3000 DPI. iCUE Το λογισμικό της Corsair για τον έλεγχο όλων τον συσκευών της ονομάζεται Corsair iCUE και προσφέρει εύκολη και λεπτομερή παραμετροποίηση και πλήρη έλεγχο της κάθε συσκευής. Ανοίγοντας το Corsair iCUE βλέπουμε αριστερά το επιλεγμένο προφίλ και δεξιά τις συνδεδεμένες υποστηριζόμενες συσκευές. Επιλέγουμε το Corsair Katar Pro Wireless και βλέπουμε στα αριστερά, κάτω από τα προφίλ, ένα μενού με 3 επιλογές, ενώ δεξιά βλέπουμε μια αναπαράσταση της συσκευής, με τη λίστα των 6 πλήκτρων, με το αριστερο κλικ να είναι παρόν αλλά ανενεργό και συνεπώς μη προγραμματιζόμενο και τα υπόλοιπα 5 να είναι πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα. Η πρώτη επιλογή είναι τα ACTIONS όπου μπορούμε να προγραμματίσουμε μια πληθώρα λειτουργιών και να την αντιστοιχίσουμε σε οποιοδήποτε από τα πλήκτρα. Αποθηκεύοντας κάποιο ACTION στη σχετική βιβλιοθήκη ACTIONS LIBRARY, μπορούμε να το βρίσκουμε διαθέσιμο εκεί προς χρήση και σε άλλες μας συμβατές συσκευές. Η δεύτερη επιλογή στην λίστα στα αριστερά είναι το DPI, από όπου μπορούμε να επιλέξουμε σε πόσα DPI θα αντιστοιχεί το κάθε ένα από τα 3 DPI modes, με τι χρώμα θα σηματοδοτείται, ποιο θα είναι το προεπιλεγμένο, αν θα είναι ενεργά και επιλέξιμα το κάθε ένα από τα υπόλοιπα 2 καθώς και τη ρύθμιση του Sniper DPI, το οποίο μπορεί να αντιστοιχιστεί σε οποιοδήποτε από τα προγραμματιζόμενα πλήκτρα, μέσω του μενού ACTIONS. Η τρίτη και τελευταία επιλογή είναι το μενού PERFORMACE, το οποίο περιέχει μόνο τη δυνατότητα ενεργοποίησης και επιλογής της έντασης του Enhanced Pointer Precision. Το Dashboard του Corsair iCUE το έχουμε δει και στο παρελθόν. Περιέχει πληροφορίες για τις συσκευές μας. Το Instant Lighting καθορίζει με ένα κλικ ένα από τα 11 διαθέσιμα στατικά χρώματα φωτισμού σε όλες τις συνδεδεμένες συσκευές που το υποστηρίζουν, ή και απενεργοποίηση του φωτισμού. Η λειτουργία αυτή δεν επηρεάζει το Corsair Katar Pro Wireless. Το μενού των ρυθμίσεων του Corsair iCUE χωρίζεται σε 2 μέρη. Το επάνω μέρος αφορά τις συσκευές και το κάτω μέρος το ίδιο το λογισμικό. Εδώ βλέπουμε στο επάνω μέρος επιλεγμένο το Corsair Katar Pro Wireless . Οι επιλογές είναι σαφείς: To Dongle Polling Rate μπορεί θα ρυθμιστεί σε 4 προεπιλεγμένα επίπεδα. Στο κάτω μέρος έχουμε 4 καρτέλες. Την καρτέλα General... Την καρτέλα OSD (On Screen Display)... Την καρτέλα Dahsboard... Και την καρτέλα Sensor Logging... Από το μενού του Corsair iCUE στο system tray, μπορούμε να ενεργοποιήσουμε το iCUE Space και την ένδειξη του επιπέδου της μπαταρίας στο system tray για την κάθε συσκευή που το υποστηρίζει. Μπορούμε επίσης να αλλάξουμε μεταξύ Performance Mode και Power Saving Mode για το Corsair Katar Pro Wireless Mouse. Το iCUE Space μας δείχνει τις ίδιες πληροφορίες με το Dashboard, αλλά κάθεται στο δεξί μέρος του desktop μας, ακόμα και με το Corsair iCUE στο παρασκήνιο. Όπως είδαμε, το Corsair iCUE προσθέτει σημαντική αξία στο Corsair Katar Pro Wireless Mouse, μέσω των δυνατοτήτων εκτεταμένης παραμετροποίησης. Μετρήσεις Οι μετρήσεις έγιναν με τη χρήση του Corsair MM250 Champion Series Mouse Pad – X-Large και το λογισμικό Enotus Mouse Test v0.1.4, τόσο με σύνδεση Slipstream 2,4 GHz όσο και με σύνδεση Bluetooth. Όσον αφορά τη σύνδεση Slipstream, μετρήθηκε το Polling Speed, το Precision και το Smoothness σε αναλύσεις 400, 800, 1600, 4000, 8000 και 10.000DPI. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων φαίνονται παρακάτω. Σε σύνδεση Bluetooth, οι μόνες επιλογές είναι, όπως είπαμε, τα 800, 1500 και 3000DPI, καθώς το Corsair Katar Pro Wireless Mouse δεν υποστηρίζει προγραμματιζόμενα onboard προφίλ, ούτε και υποστηρίζεται από το Corsair iCUE σε σύνδεση Bluetooth. Καθώς όμως το Enotus Mouse Test v0.1.4 δεν υποστηρίζει τις αναλύσεις των 1500 και 3000DPI, ήταν εφικτή μόνο η μέτρηση στα 800DPI. Ας δούμε συγκεντρωτικά τα αποτελέσματα των παραπάνω μετρήσεων. Όπως είναι αναμενόμενο, η σύνδεση μέσω Slipstream υπερτερεί της σύνδεσης μέσω Bluetooth σε όλες τις μετρήσεις. Ας δούμε τώρα τα αποτελέσματα του Corsair Katar Pro Wireless Mouse σε σύγκριση με άλλα ποντίκια, σε σύνδεση στα 2,4GHz. Το Polling Speed βρίσκεται κοντά στα 1000Hz σε όλες τις μετρήσεις, όπως και στα περισσότερα σύγχρονα ποντίκια της Corsair, εκτός από το Dark Core RGB Pro SE, που υποστηρίζει και 2000Hz και το παλαιότερο Dark Core, που δεν κάνει χρήση της τεχνολογίας Slipstream και βρίσκεται λίγο χαμηλότερα. Στο Precision, το σημαντικά οικονομικότερο από τα υπόλοιπα ποντίκια που δοκιμάστηκαν Corsair Katar Pro Wireless Mouse, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει. Στο Smoothness, ο χαμηλότερης ανάλυσης αισθητήρας του, φαίνεται να του δίνει το πλεονέκτημα. Ας δούμε και πώς τα πήγε σε σχέση με τον ανταγωνισμό και σε σύνδεση Bluetooth, έστω και μόνο στην ανάλυση των 800DPI. Στο Polling Speed είχε τα ίδια αποτελέσματα με το Dark Core RGB Pro SE, κοντά στα 250Hz. Στο Precision υπολείπεται ελαφρώς των υπολοίπων. Ενώ στο Smoothness εξακολουθεί να έχει το πλεονέκτημα. Συνολικά, το Corsair Katar Pro Wireless Mouse τα πήγε εξαιρετικά στις μετρήσεις, αφού στάθηκε αντάξια ανάμεσα σε πολύ ακριβότερες επιλογές. Εμπειρία Χρήσης Η εμπειρία χρήσης του Corsair Katar Pro Wireless Mouse έχει υπάρξει έως τώρα, απροβλημάτιστη. Και λέω "έως τώρα", γιατί εκτός από απροβλημάτιστη έχει υπάρξει και ιδιαίτερα σύντομη, καθώς παρέλαβα το δείγμα μόλις το απόγευμα στις 2/10/2020, με την κυκλοφορία του προϊόντος - και του παρόντος review - στις 6/10/2020. Συνεπώς δεν μπορώ να πω πολλά για τη διάρκεια της μπαταρίας, εκτός του ότι η λευκή Eneloop AA δεν έχει χρειαστεί ακόμα φόρτιση, με φυσιολογική, καθημερινή χρήση. Γνωρίζω όμως από εμπειρία ότι η αλλαγή των μπαταριών, επαναφορτιζομένων ή μη, με βολεύει πολύ περισσότερο από τη σύνδεση καλωδίου στο ποντίκι για φόρτιση. Η κύλιση είναι ομαλή και η ασύρματη σύνδεση, είτε με Slipstream είτε με Bluetooth, λειτούργησε χωρίς διακοπές ή προβλήματα. Το Corsair Katar Pro Wireless Mouse ανταποκρίνεται με ακρίβεια και ομαλότητα, είτε χρησιμοποιείται πάνω στο mouse pad, είτε πάνω στην αρκετά γυαλιστερή επιφάνεια του τραπεζιού, είτε στο μπράτσο του καναπέ, είτε στο πόδι μου. Τα πλήκτρα έχουν θετική ανταπόκριση και σαφές feedback, αλλά θα ήθελα 2 ακόμη πλήκτρα στο δεξί πλάι. Με τον τρόπο αυτό το Corsair Katar Pro Wireless Mouse θα ήταν πραγματικά αμφιδέξιο, ενώ τα 2 πλήκτρα που δεν αντιστοιχούν στον αντίχειρα, μπορούν να χρησιμοποιούνται για λιγότερο συχνές εργασίες. Συνολικά, η εμπειρία χρήσης του Corsair Katar Pro Wireless Mouse, αν και σύντομη, υπήρξε μόνο θετική. Επίλογος Το Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι ένα ποντίκι κλασσικού σχεδιασμού με 6 συνολικά, πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα, μέσω του Corsair iCUE, και τεχνολογία διασύνδεσης τόσο Slipstream 2,4GHz, όσο και Bluetooth. Φέρει τον οπτικό αισθητήρα PMW3325 της PixArt με ανάλυση 10.000DPI, που σε συνδυασμό με την τεχνολογία sub 1ms Slipstream, του επέτρεψε να ανταγωνιστεί επάξια με ακριβότερα ποντίκια. Ο σχεδιασμός του είναι αμφιδέξιος και αν διέθετε 2 πλαϊνά πλήκτρα και στη δεξιά πλευρά του θα ήταν απόλυτα συμμετρικό, ενώ τα επιπλέον πλήκτρα θα προσέδιδαν πρόσθετη λειτουργικότητα. Δε διαθέτει φωτισμό, εκτός από το ενδεικτικό RGB LED πολλαπλών λειτουργιών, αλλά το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη χρήση μπαταρίας AA, του επιτρέπει να έχει ιδιαίτερα καλή διάρκεια μπαταρίας, που σύμφωνα με την Corsair μπορεί να φτάσει έως και τις 135 ώρες χρήσης. Επιπλέον, η χρήση μπαταρίας AA επιτρέπει την επιλογή τόσο επαναφορτιζομένων μπαταριών όσο και μίας χρήσης. Η κύλιση που προσφέρει ο οπτικός αισθητήρας της PixArt είναι ομαλή και ακριβής, σε κάθε επιφάνεια που το δοκίμασα, από το Corsair MM250 Champion Series Mouse Pad – X-Large όπου έγιναν οι μετρήσεις, έως στο μπράτσο του καναπέ και στο πόδι μου. Τα πλήκτρα έχουν θετική ανταπόκριση και σαφές feedback. Το μόνο αρνητικό είναι ότι το Corsair Katar Pro Wireless Mouse δε διαθέτει προγραμματιζόμενα onboard profiles. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι το ποντίκι μπορεί να παραμετροποιηθεί αποκλειστικά και μόνο με τη χρήση του λογισμικού iCUE και συνεπώς μόνο σε σύνδεση μέσω του δέκτη Slipstream 2,4GHz. Σε σύνδεση με Slipstream χωρίς το λογισμικό ή σε σύνδεση Bluetooth που δεν υποστηρίζεται από το λογισμικό, δεν μπορούν να παραμετροποιηθούν ούτε οι λειτουργίες των πλήκτρων, ούτε οι 3 επιλογές για την ανάλυση του αισθητήρα, οι οποίες είναι 800, 1500 και 3000 DPI. Η προτεινόμενη τιμή λιανικής του Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι τα €49,99 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Θεωρώ ότι, αν και το προϊόν είναι αξιόλογο, στο κόστος αυτό θα μπορούσε και θα έπρεπε να περιλαμβάνει λειτουργία τουλάχιστον ενός προγραμματιζόμενου onboard προφίλ. Ως έχει, βρίσκω την προτεινόμενη τιμή για τις ΗΠΑ πιο σωστή, καθώς βρίσκεται στα $39,99 συμπεριλαμβανομένων των φόρων. Τώρα το γιατί το ίδιο προϊόν πωλείται σημαντικά ακριβότερα στην Ευρώπη από ότι στις ΗΠΑ, αυτό είναι θέμα διεθνούς πολιτικής και πολιτικών και δεν αφορά την παρούσα παρουσίαση. Παράλληλα με το Corsair Katar Pro Wireless Mouse, κυκλοφορεί και το Corsair Katar Pro Mouse το οποίο είναι οπτικά ίδιο, εκτός του ότι δεν έχει το ενδεικτικό LED πίσω από το πλήκτρο επιλογής DPI και έχει το φωτισμό στα πλαϊνά της ρόδας κύλισης. Η βασική του διαφορά είναι ότι δεν είναι ασύρματο και ως εκ τούτου, είναι οικονομικότερο. Χρησιμοποιεί όμως και διαφορετικό αισθητήρα, μεγαλύτερης ανάλυσης, οπότε οι επιδόσεις του είναι διαφορετικές. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair Katar Pro Wireless Mouse: Πλεονεκτήματα + Συνδεσιμότητα τόσο μέσω sub 1ms Slipstream 2,4GHz όσο και μέσω Bluetooth + 5 πλήρως προγραμματιζόμενα πλήκτρα, από τα συνολικά 6, μέσω του λογισμικού iCUE + Οπτικός αισθητήρας PMW3325 της PixArt με ανάλυση από 200 έως 10.000DPI με δυνατότητα ρύθμισης ανά 100DPI + Βάρος μόλις 74 γραμμάρια, χωρίς τη μπαταρία + Ανταπόκριση σε κάθε επιφάνεια + Αμφιδέξιος σχεδιασμός, εκτός από τα 2 πλαϊνά πλήκτρα Μειονεκτήματα - Απουσία προγραμματιζόμενων onboard profiles Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Katar Pro Wireless Mouse είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 06/10/2020
  5. Εισαγωγή Με την έλευση του PCIe 4.0 στη μεγάλη πλατφόρμα της AMD, οι ελεγκτές των SSD ήταν αυτοί που μπόρεσαν πρώτοι από οποιαδήποτε άλλη συσκευή να εκμεταλλευτούν τις αυξημένες ταχύτητες διαμεταγωγής και να εκτινάξουν τις (ονομαστικές) ταχύτητες των SSD σε νέα επίπεδα. Καθώς όμως οι κατασκευαστές SSD εγκατέλειψαν πλέον όλοι την ακριβότερη MLC NAND και προτιμούν την οικονομικότερη (ανά χώρο αποθήκευσης) TLC, μένει να δούμε κατά πόσο τα οφέλη του νέου και ταχύτερου πρωτοκόλλου μπορούν να αξιοποιηθούν και να μεταφραστούν σε πραγματική βελτίωση των επιδόσεων. Όλα αυτά, τα είδαμε για πρώτη φορά στο review του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB. Σήμερα, η Corsair έφερε στον πάγκο των δοκιμών μας τη νέα κορυφαία της πρόταση στο χώρο των SSD, τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB. Στο review αυτό θα δούμε αν η προσθήκη τριών χαρακτήρων στο όνομα μιας συσκευής μπορεί να κάνει τη διαφορά και αν η νέα ναυαρχίδα των SSD της Corsair αξίζει το χαρακτηρισμό "Pro". Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB έρχεται σε ένα χαρτονένιο, ιλουστρασιόν κουτί που φέρει μια φωτογραφία του προϊόντος και αναφέρει τα βασικά του χαρακτηριστικά. Τα μόνα "παρελκόμενα" που βρίσκουμε εντός του κουτιού είναι 2 φυλλάδια, 1 με πληροφορίες ασφαλείας και 1 με γενικές πληροφορίες για τον τρόπο εγκατάστασης ενός M.2 SSD. To drive έρχεται καλά προστατευμένο μέσα σε πυκνό αφρολέξ. Ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB έρχεται με προεγκατεστημένη ψήκτρα, κάτι που προϊδεάζει ότι ο ελεγκτής του συγκεκριμένου drive ανεβάζει θερμοκρασίες οι οποίες πρέπει να παραμένουν υπό έλεγχο, προκειμένου να μπορεί να λειτουργήσει αποδοτικά. Η ψύκτρα, εκτός από λειτουργική είναι και κομψή, καθιστώντας τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB μια καλαίσθητη προσθήκη σε κάθε σύνολο hardware. Στο κάτω, αθέατο όταν το drive είναι εγκατεστημένο, μέρος, βρίσκουμε ένα αυτοκόλλητο με τις πιστοποιήσεις και το μοντέλο του drive. Φυσικά, δε θα ήμασταν το TheLab αν δεν αφαιρούσαμε την ψύκτρα για να δούμε τι κρύβεται από κάτω. Τα 4 clips που συγκρατούν τα 2 μέρη της ψύκτρας μεταξύ τους ξεκουμπώνουν σχετικά εύκολα, χωρίς ανάγκη για χρήση εργαλείων. Το θερμοαγώγιμο υλικό από την άλλη, που εξασφαλίζει τη μεταφορά θερμότητας από το drive προς την ψύκτρα είναι και κολλώδες και ευαίσθητο - όπως συνηθίζεται στα καλής ποιότητας heat pads - και η αφαίρεση της ψύκτρας γίνεται με δυσκολία και προσοχή για να μην καταστραφεί! Αφού ξεκουμπώσουμε τα clips, πρώτα αφαιρείται το κάτω μέρος της ψύκτρας και μετά το πάνω. Το μαύρο PCB του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB είναι πυκνοκατοικημένο και φέρει στο κάτω μέρος του drive το ίδιο αυτοκόλλητο που είδαμε στο κάτω μέρος της ψύκτρας. Στο πάνω μέρος του PCB βρίσκουμε 4 NAND chips, 1 DRAM cache chip και τον controller, καθώς επίσης και ένα μικρό chip που ελέγχει την τροφοδοσία του drive. Στο κάτω μέρος βρίσκουμε 4 ακόμη NAND chips και 1 ακόμη DRAM cache chip. Ο ελεγκτής είναι ο Phison PS5018-E18 του οποίου το interface είναι το PCIe Gen4x4 NVMe, οι υποστηριζόμενες χωρητικότητες έως 8TB και οι ταχύτητες φτάνουν τα Sequential Read/Write (up to): 7.400/7.000 MB/s και Random Read/Write (up to): 1.000.000/1.000.000 IOPS. Η μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας (Tj max) είναι οι 125°C, ενώ το Datasheet μας λέει ότι υποστηρίζονται End-To-End Data Path Protection και SmartECC, καθώς επίσης και πρωτόκολλα ασφαλείας AES 128/256 bit, SHA 160/256/512, RSA 4096, TCG & Opal 2.0, Pyrite, Sanitize and Crypto Erase. H cache του drive παρέχεται από τα 2 DRAM chips της SKhynix, ένα σε κάθε πλευρά του PCB του drive. Τα DRAM chips που χρησιμοποιήθηκαν είναι τα SKhynix H5AN8G6NCJ τα οποία είναι χωρητικότητας 8Gb, δηλαδή 1GB έκαστο, προσφέροντας συνολικά 2GB cache στον ελεγκτή. Tα συγκεκριμένα DRAM chips είναι DDR4 με συχνότητα λειτουργίας τα 2666MHz. Τα NAND chips που χρησιμοποιεί ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB είναι τα Micron IA7BG64AIA τα οποία είναι 3D TLC NAND με 96 επίπεδα. Η χωρητικότητα του κάθε ενός από τα συγκεκριμένα NAND chips είναι 2048Gb, ή αλλιώς 256GB. Εφ' όσον o Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB διαθέτει 8 τέτοια chips, η συνολική του χωρητικότητα φτάνει τα 2TB. Την τροφοδοσία όλων των παραπάνω ελέγχει ένα μικρό chip που βρίσκεται κοντά στον controller και είναι επίσης κατασκευασμένο από τη Phison, το Phison PS6108-22. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB, ακριβώς όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της Corsair, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Οι ταχύτητες που υπόσχεται η Corsair είναι εντός των προδιαγραφών του ελεγκτή και η διάρκεια ζωής του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB ορίζεται στα 1400ΤΒ εγγραφών, δηλαδή έχουμε σημαντική μείωση σε σχέση με τα 3600TB εγγραφών που έδινε η εταιρία στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB. Εν τούτοις, η 5ετής εγγύηση παραμένει και, ούτως ή άλλως, η διάρκεια ζωής του drive - με ορθολογική χρήση - είναι πολύ μεγαλύτερη από τον προβλεπόμενο χρόνο χρήσης των τεχνολογιών που ενσωματώνει. Η μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας του drive είναι οι 70°C, κάτι που θα δούμε παρακάτω αν αποτελεί σημαντικό παράγοντα όσον αφορά τις επιδόσεις του. Συνοδευτικό Λογισμικό Το λογισμικό που συνοδεύει τους SSDs της Corsair, ονομάζεται Corsair SSD Toolbox. Σε αντίθεση με την εξαιρετική δουλειά πού έχει κάνει η Corsair με το iCue, το Corsair SSD Toolbox έχει μείνει χωρίς ουσιαστική εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια, κάτι που είναι άμεσα εμφανές από το ξεπερασμένο αισθητικά interface του. Εν τούτοις, είναι εύκολο στη χρήση, απλό στη λειτουργία και παρέχει ουσιαστικά όλες τις απαραίτητες λειτουργίες. Η πλοήγηση γίνεται από το κάθετο μενού στα αριστερά και περιλαμβάνει 6 καρτέλες. Στην πρώτη, που ονομάζεται Drive Information (πληροφορίες για το drive), βλέπουμε τα βασικά στοιχεία του κάθε συνδεδεμένου drive και, εφ' όσον αυτό υποστηρίζεται από το πρόγραμμα, μπορούμε να κάνουμε και Firmware Update. Ο έλεγχος του firmware είναι άμεσος και online, απλοποιώντας τη διαδικασία και ελαχιστοποιώντας πιθανά λάθη του χρήστη. Η δεύτερη καρτέλα που ονομάζεται Overprovision αφορά το manual Over Provisioning, κάτι που δεν υποστηρίζεται από τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB. Η τρίτη καρτέλα, S.M.A.R.T. Status (κατάσταση του S.M.A.R.T.) μας δίνει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως την υγεία του και το σύνολο των αναγνώσεων και εγγραφών που έχει συνολικά πραγματοποιήσει. Σε αυτήν την καρτέλα θα προτιμούσαμε σαφώς μια πιο εύληπτη παρουσίαση για τον μη ειδικό χρήστη και όχι μια ξερή παρουσίαση των περιεχομένων του S.M.A.R.T. table. Η τέταρτη καρτέλα λέγεται Disk Clone (κλωνοποίηση δίσκου) και περιέχει ένα απλό αλλά βολικό Disk Cloning εργαλείο. Η πέμπτη καρτέλα που ονομάζεται Optimize (βελτιστοποίηση), περιέχει την εντολή ενεργοποίησης του TRIM, κάτι που στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB ελέγχεται από τα Windows και δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί κατά βούληση από το χρήστη. Η έκτη και τελευταία καρτέλα με το όνομα Secure Wipe (ασφαλής καθαρισμός) περιέχει ένα εργαλείο ασφαλούς διαγραφής των περιεχομένων του drive, με τρόπο ώστε η επαναφορά τους να είναι αδύνατη. Τα 3 εικονίδια πάνω αριστερά, κάτω από το σήμα της Corsair, αφορούν τη λειτουργία βοήθειας, που εξηγεί κάποιες λειτουργίες του προγράμματος, τις πληροφορίες της έκδοσης του προγράμματος και την ανανέωση της λίστας των drives. Η πρώτη και τελευταία λειτουργία είναι αυτονόητες και δεν έχουμε να σχολιάσουμε κάτι σχετικά, αλλά η δεύτερη, εκτός από το να μας δείξει την έκδοση του προγράμματος, παρέχει και τη δυνατότητα ελέγχου για ύπαρξη νεότερης έκδοσης. Συνολικά, το Corsair SSD Toolbox κάνει τα βασικά που χρειάζεται, αλλά θα θέλαμε να δούμε μια ανανεωμένη έκδοση, με μοντέρνο interface και μεγαλύτερη φιλικότητα προς το χρήστη. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία Για το συγκεκριμένο review χρησιμοποιήθηκαν 2 συστήματα δοκιμών. Το ένα είναι το γνωστό μας benchtable που είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition που παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Καθώς η M.2 υποδοχή της Asrock Z97X Killer υποστηρίζει μόνο PCIe 3.0 2X και όχι 4X, χρησιμοποιήθηκε ένας μετατροπέας PCIe 4X σε M.2. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Παρακάτω βλέπετε τις πλήρεις προδιαγραφές του συστήματος δοκιμών. Καθώς όμως ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB υποστηρίζει, όπως μαρτυράει το όνομά του, PCIe 4.0 και μάλιστα το χρειάζεται για να αποδώσει τα μέγιστα των επιδόσεών του, οι οποίες ξεπερνούν τις δυνατότητες του πρωτοκόλλου PCIe 3.0, οι δοκιμές έγιναν και σε ένα ολοκαίνουργιο σύστημα με επεξεργαστή AMD Ryzen 3900X και μητρική την Gigabyte X570 AORUS PRO. Το σύστημα αυτό υποστηρίζει το πρωτόκολλο επικοινωνίας PCIe 4.0 και επιτρέπει στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB να δείξει τις πλήρεις δυνατότητές του. Ευχαριστώ θερμά τον φίλο και συνεργάτη David Popeck που μας διέθεσε το σύστημά του για τις δοκιμές. Παρακάτω βλέπετε τις πλήρεις προδιαγραφές του συστήματος δοκιμών με πρωτόκολλο επικοινωνίας PCIe 4.0. Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB χωρίζονται σε 3 κατηγορίες: Συνθετικά Benchmarks Χρήση των Program Traces του PCMark 8 για να δούμε τη συμπεριφορά του drive σε καθημερινή χρήση. Ανάλυση σε βάθος Οι μετρήσεις θα γίνουν και στα 2 παραπάνω συστήματα για να δούμε τις επιδόσεις του drive τόσο σε PCIe 4.0 όσο και σε PCIe 3.0 και θα συγκριθούν με τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB, τον Corsair Force Series MP510 960GB, τον Corsair Force Series MP400 4TB και τον Samsung 970 EVO 250GB. Δυστυχώς δεν είχαμε διαθέσιμο κάποιον Samsung 970 EVO αντίστοιχης χωρητικότητας και καθώς οι επιδόσεις των εγγραφών επηρεάζονται ιδιαιτέρως από το πλήθος των πακέτων NAND και ο Samsung 970 EVO 250GB διαθέτει 2 πακέτα NAND έναντι των 4 των άλλων 2 SSD, αυτό θα ληφθεί υπ' όψιν στη διεξαγωγή των συμπερασμάτων. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός, βαθμολογία και συμπεράσματα. Benchmarks Ξεκινάμε με το ATTO. To ATTO είναι το μακράν πιο γενναιόδωρο benchmark όσον αφορά τα θετικά αποτελέσματα ταχύτητας και γι' αυτό οι περισσότερες εταιρείες το χρησιμοποιούν για να δηλώσουν τις μέγιστες επιδόσεις σειριακής ανάγνωσης και εγγραφής των drives τους. Ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB έχει εξαιρετικές επιδόσεις που, τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές αγγίζουν τις υποσχόμενες από την εταιρία. Όλα αυτά βέβαια με τη χρήση του PCIe 4.0, ενώ στη μέτρηση με PCIe 3.0 το drive περιορίζεται από τις δυνατότητες του PCIe 3.0 αλλά και πάλι ξεπερνάει τις επιδόσεις του Corsair Force Series MP510 960GB και του Samsung 970 EVO 250GB, πετυχαίνοντας επιδόσεις σχεδόν εφάμιλλές με αυτές που είχαμε δει να πετυχαίνει ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB με το πρωτόκολλο PCIe 3.0. Λαμβάνουμε υπ' όψιν ότι ο EVO διαθέτει 2 πακέτα NAND (όπως εξηγήσαμε στη μεθοδολογία) και έτσι είναι εύλογο και αναμενόμενο ο EVO να έχει περίπου τις μισές επιδόσεις στις σειριακές εγγραφές. Αντίστοιχα είναι και τα αποτελέσματα του CrystalDiskMark 6.0.2 όπου και πάλι ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB φτάνει (σχεδόν) τις υποσχόμενες επιδόσεις ανάγνωσης, ενώ ξεπερνάει αυτές της εγγραφής, ξεφεύγοντας σημαντικά από τον ανταγωνισμό, ακόμη και από τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB. Περισσότερο όμως αξιοσημείωτη σε πρακτικό επίπεδο είναι η σημαντική αύξηση στις δοκιμές των 4Κ με τη χρήση του drive σε PCIe 4.0, σε σχέση με τα drives που χρησιμοποιούν τεχνολογία PCIe 3.0. Η αύξηση είναι σημαντική όταν δεν έχουμε queue (ουρά εντολών) (Q1) ή παράλληλα threads (παράλληλη επεξεργασία εντολών) (T1) αλλά απογειώνεται όταν αυξάνει το queue και πραγματικά εκτοξεύεται όταν αυξάνουμε και τα threads! Τα αποτελέσματα του AS SSD Benchmark λένε την ίδια ιστορία, με τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB να μεγαλώνει την ήδη μεγάλη διάφορά που είχε ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB από τα drives που κάνουν χρήση PCIe 3.0. Το Anvil's Storage Utilities benchmark επιβεβαιώνει τα παραπάνω αποτελέσματα, δίνοντας την απόλυτη κυριαρχία και με διαφορά στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB με PCIe 4.0. Τα υπόλοιπα drives, απλά ακολουθούν. Αν δούμε λίγο πιο αναλυτικά τα αποτελέσματα, θα παρατηρήσουμε ότι η υπεροχή του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB σε PCIe 4.0, έναντι των drives που χρησιμοποιούν PCIe 3.0 είναι σαρωτική όπου υπάρχει χρήση QD, κάτι που εξηγεί και τα αποτελέσματα, ενώ η διαφορά έναντι του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB σε PCIe 4.0 εξηγείται λόγω των σημαντικά αυξημένων επιδόσεων στη σειριακή ανάγνωση και εγγραφή. Τα AIDA64 Average Read και Write Access δείχνουν ότι ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB είναι ένα drive που ανταποκρίνεται πολύ γρήγορα στις εντολές που λαμβάνει. Τα παραπάνω συμπεράσματα φαίνεται να επιβεβαιώνονται και από τα αποτελέσματα του HD Tune Pro Random Read και Write Access. Τα συνολικά αποτελέσματα των benchmarks δείχνουν ότι ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB έχει επιδόσεις που ξεφεύγουν πολύ από αυτές των drives που χρησιμοποιούν PCIe 3.0 ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σημαντικά πιο γρήγορος και από τον προκάτοχό του, τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB. Για να δούμε όμως, τι σημαίνει αυτό στην πραγματική χρήση. Program Traces - PCMark 8 Το drive benchmark του PCMark 8 χρησιμοποιεί traces χρήσης πραγματικών προγραμμάτων για να προσομοιώσει τη συμπεριφορά και τις επιδόσεις ενός drive κατά την πραγματική χρήση. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συνθετικών benchmarks περιμένουμε να δούμε μια σαρωτική επικράτηση του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB. Στην πραγματικότητα όμως, οι σύνθετες αυτές διεργασίες βασίζονται κυρίως σε αναγνώσεις και εγγραφές μικρών αρχείων, όπου μπορεί ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB να υπερτερεί των υπολοίπων, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό ώστε να δώσει σημαντικές διαφορές στο αποτέλεσμα. Κάπως έτσι, δημιουργείται το ερώτημα: Έχει νόημα τελικά να αναβαθμίσει κανείς το σύστημά του με τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB; Η απάντηση είναι σχετική. Αν ήδη διαθέτει κάποιον αξιόλογο SSD, τότε οι πρακτικές διαφορές στην καθημερινή χρήση δε θα είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την επένδυση. Αν όμως κάποιος θέλει το απόλυτα καλύτερο και επιλέγει τον SSD για ένα καινούριο σύστημα, ειδικά κάποιο σύστημα που υποστηρίζει PCIe 4.0, τότε υπάρχουν περιπτώσεις όπου η διαφορά θα είναι εμφανής. Το ποιες περιπτώσεις είναι αυτές, μπορούμε να το δούμε μόνο με μια ανάλυση σε μεγαλύτερο βάθος. Ανάλυση σε βάθος Σε αυτό το τμήμα του review, θα χρησιμοποιήσουμε κάποιες πιο εξειδικευμένες δοκιμασίες για να δούμε τη συμπεριφορά του drive με περισσότερη λεπτομέρεια. Συγκεκριμένα θα χρησιμοποιήσουμε το Disk Benchmark του AIDA64. Βλέπουμε ότι η μέση, η μέγιστη και η ελάχιστη ταχύτατα ανάγνωσης του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB σε PCIe 4.0 (1ο γράφημα) είναι πραγματικά εντυπωσιακές, εντελώς εκτός συναγωνισμού με οποιοδήποτε άλλο drive της δοκιμής! Φαίνεται ότι, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB σε PCIe 4.0 (3o γράφημα), ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB μπορεί πραγματικά να εκμεταλλευτεί την αυξημένη ταχύτητα του πρωτοκόλλου PCIe 4.0 και να αναγνώσει ολόκληρη την έκταση του drive με εντυπωσιακή ταχύτητα! Επιπλέον, η ταχύτητες του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB σε PCIe 3.0 είναι οι καλύτερες από όλα τα drives της δοκιμής, και αγγίζουν σχεδόν τις ταχύτητες του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB σε PCIe 4.0! Κατά τη διάρκεια των δοκιμών ανάγνωσης, οι θερμοκρασία του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB παρέμεινε κοντά στους 40°C και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα υπερθέρμανσης, καθώς το drive, θυμίζουμε, έχει εύρος θερμοκρασιών λειτουργίας έως και 70°C. Οι εγγραφές αποκαλύπτουν μια διαφορετική ιστορία, τη γνωστή πονεμένη ιστορία όλων των SSD που χρησιμοποιούν TLC. Βλέπετε, οι TLC NAND δεν έχουν καλές ταχύτητες εγγραφής. Γι' αυτό οι εταιρείες δε διαφημίζουν ποτέ αυτή την ταχύτητα. Αντιθέτως, χρησιμοποιούν ένα μέρος της TLC NAND σε λειτουργία SLC. Όπα φίλε, μισό λεπτό! Τι είναι αυτό το TLC και τι είναι το SLC που μας λες; OK, μικρή ανάλυση λοιπόν, για να είμαστε στην ίδια σελίδα. Να με συγχωρήσουν οι γνώστες και τελειομανείς που θα είναι πολύ εκλαϊκευμένη η εξήγηση και οι μη σχετικοί που θα είναι πολύ "επιστημονική", αλλά πρέπει να συναντηθούμε κάπου στη μέση. Το κάθε κελί μνήμης τύπου NAND, μπορεί να αποθηκεύσει μία ηλεκτρική τάση και να την κρατήσει εκεί. Στην περίπτωση του πρώτου τύπου NAND που χρησιμοποιήθηκε σε SSD, τον τύπο SLC (Single Level Cell) αν υπάρχει ηλεκτρική τάση, αυτό σημαίνει αξία 1 και αν δεν υπάρχει, αξία 0. Αυτό για τον υπολογιστή είναι ένα bit και 8 bits μας κάνουν ένα byte. Στην SLC NAND λοιπόν, κάθε κελί αποθηκεύει 1 bit και ο Controller έχει την πολύ εύκολη δουλειά να ξεχωρίσει ανάμεσα σε τάση και όχι τάση, πράγμα που γίνεται με πολύ μεγάλη ταχύτητα και ακόμη και αν το κελί έχει παλιώσει και φθαρεί. Συνεπώς η SLC NAND είναι πολύ γρήγορη και πολύ ανθεκτική στις εγγραφές που φθείρουν τα κελιά της. Αποθηκεύει όμως 1 μόνο bit ανά κελί. SLC NAND βρίσκαμε μόνο σε Enterprise level SSDs γιατί παρά τα πλεονεκτήματά της, είναι πολύ ακριβή. Και τώρα πλέον, ούτε καν εκεί. H MLC NAND αποθηκεύει 2 bit σε κάθε κελί. Ναι, αλλά εμείς είπαμε ότι το μόνο που αποθηκεύει ένα κελί NAND είναι μια ηλεκτρική τάση. Πώς λοιπόν μια ηλεκτρική τάση μπορεί να αντιστοιχιστεί σε 2 bit, δηλαδή σε ένα οποιονδήποτε διψήφιο συνδυασμό από 0 και 1; Απλό! Οι συνδυασμοί αυτοί κατά το νόμο των πιθανοτήτων είναι 22 δηλαδή 4 και συγκεκριμένα οι 00, 01, 10, και 11. Αν θεωρήσουμε ότι η απουσία ηλεκτρικής τάσης αντιστοιχεί στο 00, θα χρειαστούμε 3 διαφορετικές ηλεκτρικές τάσεις για να αντιστοιχίσουμε στις υπόλοιπες τιμές. Κάπως έτσι λειτουργεί η MLC. Είναι πλέον προφανές ότι η MLC θα λειτουργεί πιο αργά από την SLC, καθώς ο ελεγκτής θα πρέπει να ξεχωρίσει 4 διαφορετικές καταστάσεις του κάθε κελιού, συμπεριλαμβανομένων 3 διαφορετικών ηλεκτρικών τάσεων. Συνεπώς το σύστημα θα λειτουργεί πιο αργά και επιπλέον θα είναι πιο επιρρεπές στη φθορά των κελιών κατά τις εγγραφές και θα έχει μικρότερη διάρκεια ζωής. Εν τούτοις, η MLC NAND είναι εξαιρετική λύση για οικιακή χρήση, που όμως - δυστυχώς - εγκαταλήφθηκε πλέον από όλους τους κατασκευαστές, προκειμένου να μειώσουν το κόστος κατασκευής, χρησιμοποιώντας TLC (και σε κάποιες περιπτώσεις QLC) NAND. Η TLC NAND, που χρησιμοποιεί ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB , όπως και τα 3 drives με τα οποία τον συγκρίνουμε (ο MP400 χρησιμοποιεί την πιο αργή QLC), αποθηκεύει 3 bit σε κάθε κελί! Αυτό σημαίνει 23 δηλαδή 8 διαφορετικούς συνδυασμούς (000, 001, 010, 100, 011, 110, 101, 111). Κατά αναλογία με πριν, έχουμε εκτός από την απουσία τάσης, 7 διαφορετικές τιμές που κάνει πολύ πιο δύσκολη τη δουλειά του Controller. Εδώ πλέον οι εγγραφές γίνονται πολύ αργές. Η δε φθορά των κελιών που προκαλείται από τους κύκλους εγγραφών είναι ακόμα πιο σημαντική και η ζωή των κελιών πολύ πιο μικρή. Για να το αντιμετωπίσουν αυτό οι εταιρείες και να κάνουν τη χρήση TLC NAND μια βιώσιμη λύση για τους SSD, χρησιμοποιούν κάποια τεχνάσματα που βασίζονται σε πολύπλοκους και ισχυρούς ελεγκτές και εξειδικευμένο firmware. Το πιο βασικό τέχνασμα είναι να χρησιμοποιούν ένα μέρος της ελεύθερης TLC NAND σε λειτουργία SLC, εν είδει cache. Δηλαδή οι εγγραφές πραγματοποιούνται στην SLC cache σε πραγματικό χρόνο και αργότερα, το drive με την ησυχία του περνάει τα δεδομένα στην πολύ πιο αργή TLC NAND. Φυσικά οι εταιρείες δεν το διαφημίζουν αυτό και ο μέσος χρήστης νομίζει ότι αγοράζει drive με ταχύτητες εγγραφής που μπορεί να πετύχει η NAND του drive όταν λειτουργεί ως SLC cache ενώ η αλήθεια είναι πολύ πιο πικρή. Γι' αυτό βλέπουμε TLC drives που είναι πολύ πιο οικονομικά από τα MLC να διαφημίζουν υψηλότερες ταχύτητες, αυτές της πολύ γρήγορης SLC cache, η οποία όμως όταν τελειώνει κατά τη διάρκεια μεγαλύτερων εγγραφών, ξαφνικά στέλνει τις επιδόσεις βόλτα και μάλιστα με τα πόδια! Πόση σημασία έχει αυτό στην πράξη; Μεγάλη κουβέντα και οι απόψεις διίστανται. Σε μια απλή χρήση που βασίζεται κυρίως σε αναγνώσεις και λίγες εγγραφές, τα TLC drives τα πάνε μια χαρά. Όταν τα πράγματα ζορίζουν και χρειάζονται μεγαλύτερες και συχνότερες εγγραφές που δε δίνουν χρόνο στην SLC cache των TLC drives να αδειάσει τα δεδομένα της και να είναι έτοιμη για την επόμενη χρήση, ίσως θα ήταν καλύτερη η χρήση ενός SSD με MLC NAND. Τώρα που ξέρουμε λοιπόν, ας πάμε να δούμε πώς συμπεριφέρεται ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB στις εγγραφές. Όπως βλέπουμε στο πρώτο γράφημα που αφορά τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB σε PCIe 4.0, το drive ξεκινάει τις εγγραφές με εξαιρετική ταχύτητα, κοντά στα 5800MB/s. Δεν φτάνει βέβαια τις επιδόσεις που υπόσχεται η εταιρία και που μπορεί να επιτευχθούν (και επιτεύχθηκαν κατά τις δοκιμές μας) μόνο στο ATTO, αλλά φτάνει αρκετά κοντά σε αυτές και τις διατηρεί για πάνω από το 30% της χωρητικότητας του drive! Εντυπωσιακό! Καθώς το drive είναι εντελώς άδειο, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει ένα πολύ μεγάλο μέρος της TLC NAND του ως SLC cache, που σε σύνδεση PCIe 4.0 φαίνεται ότι είναι κοντά στο 33%. Σε σύνδεση PCIe 3.0 φαίνεται να είναι κάτι παραπάνω από το 10%. Όλα αυτά βέβαια είναι θέμα επιλογών της εταιρίας στο firmware αλλά σε κάθε περίπτωση θα έχουν όλο και λιγότερη σημασία, όσο περισσότερο γεμίζουμε το drive. Όσο πιο γεμάτο είναι τo drive, τόσο λιγότερη περίσσεια NAND θα έχει για να τη χρησιμοποιεί σε μορφή SLC cache και όλο και περισσότερο θα βασίζεται στην πραγματική ταχύτητα της TLC NAND που όπως φαίνεται στα τελευταία μέρη των πρώτων 2 γραφημάτων είναι στα περίπου 750MB/s σε PCIe 4.0 και 1000MB/s σε PCIe 3.0. Πώς εξηγείται όμως το γεγονός ότι η ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB σε PCIe 4.0 είναι χαμηλότερη από αυτή σε PCIe 3.0; Και μάλιστα, πώς εξηγούνται οι 2 πολύ μεγάλες πτώσεις ταχύτητας, σε κάτω από 100MB/s οι οποίες παρατηρούνται μόνο σε σύνδεση PCIe 4.0; Εδώ παίζουν ρόλο οι θερμοκρασίες και το πώς θα το δούμε αναλυτικά παρακάτω. Αν εξαιρέσουμε αυτές τις πτώσεις που παρατηρούνται για μικρό χρονικό διάστημα και το γεγονός ότι ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB φαίνεται να αποδίδει καλύτερα μετά την εξάντληση της SLC cache σε σύνδεση PCIe 3.0 από ότι σε PCIe 4.0, είναι εμφανές ότι πρόκειται για μακράν το ταχύτερο και καλύτερο drive της δοκιμής και ουσιαστικά που έχουμε δοκιμάσει έως τώρα στο TheLab.gr. Θερμική συμπεριφορά Το κλειδί για να λύσουμε το παραπάνω μυστήριο βρίσκεται, όπως είπαμε, στη θερμοκρασία. Πράγματι, κατά τη διάρκεια των δοκιμών εγγραφής, οι θερμοκρασίες που παρατηρήθηκαν έφτασαν τους 70 και σε κάποιες περιπτώσεις 71°C. Όπως είχαμε πει, το όριο λειτουργίας του drive είναι οι 70°C και όταν o Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB φτάσει σε αυτή τη θερμοκρασία, αρχίζει το throttling, το οποίο εξηγεί την πτώση στην ταχύτητα. Στις αναγνώσεις, αυτό δε φάνηκε να συμβαίνει, καθώς ο controller έχει πολύ πιο απλό έργο από ότι στις εγγραφές και δεν έδειξε να υπερθερμαίνεται. Όσον αφορά τις εγγραφές, είναι προφανές ότι το PCIe 3.0 περιορίζει την ταχύτητα διαμεταγωγής με αποτέλεσμα ο controller να μην λειτουργεί στο όριό του και να μην υπερθερμαίνεται. Συνεπώς το drive έχει πιο σταθερές ταχύτητες. Αντιθέτως, το PCIe 4.0 δεν αποτελεί bottleneck και εξαντλεί τις δυνατότητες του controller, ο οποίος μετά από κάποιο σημείο ανεβάζει θερμοκρασία και αρχίζει το throttling. Για να τα δούμε όλα αυτά πιο καθαρά, αφαιρέσαμε την ψύκτρα του drive. Οι αναγνώσεις δεν επηρεάστηκαν ιδιαίτερα, όπως φαίνεται στα 2 παρακάτω γραφήματα. Στο πρώτο βλέπουμε τη δοκιμή με την ψύκτρα και στο δεύτερο χωρίς την ψύκτρα. Οι ταχύτητες έπεσαν λίγο, αλλά χωρίς κάτι το εντυπωσιακό. Εκεί που γίνεται εμφανές το πόσο μεγάλο ρόλο παίζει στη λειτουργία του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB η θερμοκρασία, και συνεπώς η ψύξη, είναι στη δοκιμή εγγραφών. Το πρώτο γράφημα δείχνει τη δοκιμή με ψύκτρα, που είδαμε και παραπάνω. Το δεύτερο, δείχνει τη δοκιμή χωρίς ψύκτρα. Είναι εμφανές το πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται λόγω της θερμοκρασίας και πόσο υποφέρουν οι επιδόσεις. Συνεπώς, ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο με την ψύκτρα του. Αν η μητρική διαθέτει ενσωματωμένη ψύκτρα για SSD, είναι σημαντικό αυτή να είναι τουλάχιστον εξ ίσου αποδοτική με αυτήν που έρχεται με drive, αλλιώς είναι καλύτερα να την αφαιρέσουμε και να αφήσουμε τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB με την ψύκτρα του. Μια ακόμη καλύτερη λύση, για όποιον έχει τη δυνατότητα, είναι η υδρόψυξη του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB. Η Corsair προσφέρει το drive με ενσωματωμένο water block, με κόστος 25€ επιπλέον ή μπορείτε να προμηθευτείτε σκέτο το water block για να αντικαταστήσετε την ψύκτρα του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB που έχετε ήδη αγοράσει, με κόστος 39,90€. Με την υδρόψυξη του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB, η θερμοκρασία παύει να είναι περιοριστικός παράγοντας και το drive μπορεί να αποδώσει ακόμα καλύτερα. Είναι όμως σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι παραπάνω συνθήκες συνεχών εγγραφών σε τόσο μεγάλη έκταση είναι άκρως απίθανο να συμβούν σε πραγματική χρήση και η ύπαρξη της ψύκτρας είναι γενικά αρκετή για να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία του drive. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Κάπως έτσι φτάσαμε στην ώρα του απολογισμού και των συμπερασμάτων. Σε αυτούς που πηδάνε από την εισαγωγή στον επίλογο, να πω ότι δεν έχετε καμία ελπίδα. Είναι τόσο πολλά αυτά που έχουμε εξηγήσει για την τεχνολογία και τις ιδιαιτερότητες του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB που ο επίλογος σε καμία περίπτωση δε φτάνει για να τα συνοψίσουμε και να τα καταλάβετε. Γυρίστε πίσω λοιπόν και τα ξαναλέμε εδώ σε λίγο. Για όσους διάβασαν κανονικά το review, έχετε ήδη καταλάβει ότι ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB είναι ένα drive με πολύ καλή ποιότητα κατασκευής, ωραία εμφάνιση, μια ωραιότατη ψύκτρα, 5ετή εγγύηση και προδιαγραφές για να γράψει 1400ΤΒ στη διάρκεια της ζωής του. Διαθέτει επίσης end-to-end data protection για την εξασφάλιση των δεδομένων σας, pyrite/OPAL AES 256-bit encryption για την κρυπτογράφησή τους και θερμικό έλεγχο για τη μακροζωία του drive. Βασίζεται στον controller Phison PS5018-E18, ο οποίος αποτελεί πολύ μεγάλη αναβάθμιση από τον Phison PS5016-E16 που είχαμε δει στον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 2TB και το αποτέλεσμα φάνηκε εμφατικά στις μετρήσεις, δίνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα ταχύτητας που έχουμε δει έως τώρα στα reviews του TheLab.gr. Τη στιγμή εγγραφής αυτού του review, ο Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB δεν βρέθηκε σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα. Το κόστος του, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Corsair, ανέρχεται στα 454,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, ενώ η έκδοση με το water block κοστίζει 25€ περισσότερο. Η αναμενόμενη τιμή στην αγορά είναι σίγουρα χαμηλότερη. Ενδεικτικά, στο γερμανικό Amazon, βρίσκουμε τον Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB με κόστος αγοράς 413,99€. Το κόστος αυτό σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί value for money, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό όταν μιλάμε για την αιχμή της τεχνολογίας. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετικές επιδόσεις σε PCIe 4.0 + Εξαιρετικές επιδόσεις σε PCIe 3.0 + 5ετής εγγύηση + 1400TBW + Ποιότητα κατασκευής + End-to-end data protection + Pyrite/OPAL AES 256-bit encryption + Μαύρο PCB και ωραία ψύκτρα + Δυνατότητα αγοράς με water block Μειονεκτήματα - Τιμή - Το συνοδευτικό λογισμικό χρειάζεται ανανέωση Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair Force Series Gen.4 PCIe MP600 Pro 2TB είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 01/03/2021
  6. Εισαγωγή Τα Bluetooth hands free που είναι διαθέσιμα στην αγορά είναι πλέον τόσο πολλά και σε όλες τις κατηγορίες τιμής, που δύσκολα βρίσκει κανείς κάτι άξιο λόγου, πόσο μάλλον άξιο review. Τα περισσότερα ανήκουν στην οικονομική κατηγορία, όπου με πολύ λίγα χρήματα προσφέρουν αρκετές λειτουργίες. Είναι πολύ καλά για να είναι αληθινά δηλαδή και συνήθως έτσι και αποδεικνύονται, με την πλειοψηφία να μην καλύπτει ούτε τα απολύτως απαραίτητα και να καταλήγει στην αχρηστία. Υπάρχουν βέβαια και οι ακριβές λύσεις, άνω των 200 ευρώ, που διατίθενται από τα μεγάλα ονόματα του χώρου και προσφέρουν ποιότητα και λειτουργικότητα χωρίς πολλές παραχωρήσεις - στη θεωρία - αλλά η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι στην πράξη και αυτά συνήθως αποδεικνύονται κατώτερα των προσδοκιών. Η 1MORE έγινε γνωστή ως η κατασκευάστρια των διάσημων και οικονομικών Xiaomi Piston και έκτοτε έχει παρουσιάσει τη δική της εκτενή γκάμα προϊόντων, τα οποία συνήθως αποδίδουν πάνω από το επίπεδο της τιμής τους. Σήμερα σας παρουσιάζουμε μια από τις ακριβότερες και καλύτερες λύσεις που προσφέρει η εταιρία στην κατηγορία των Bluetooth hands free, τα 1MORE Dual Driver ANC Pro. Για να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή, δεν πρόκειται για ένα οικονομικό μοντέλο, οπότε όσοι ψάχνετε για φοβερά και τρομερά Bluetooth hands free με 10 ευρώ, move along, nothing to see here. Για τους υπόλοιπους, τα 1MORE Dual Driver ANC Pro έχουν τιμή καταλόγου 165 ευρώ και σύμφωνα με την εταιρία αυτό τα καθιστά άκρως ανταγωνιστικά, καθώς τα συγκρίνει με υλοποιήσεις άλλων εταιριών, διπλάσιου κόστους. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... Φωτογράφιση Τα 1MORE Dual Driver ANC Pro έρχονται σε μια πολυτελή συσκευασία με μαγνητικό άνοιγμα στο πλάι και τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος να αναφέρονται στο εμπρός και πίσω μέρος. Να σημειώσουμε εδώ ότι, καθώς το δείγμα μας δεν προέρχεται από τη γραμμή παραγωγής, αλλά είναι final engineering sample, η συσκευασία είναι ελαφρώς διαφορετική από αυτή που θα παραλάβει ο αγοραστής. Η αίσθηση πολυτέλειας συνεχίζει στο εσωτερικό της συσκευασίας, με το χαρτόνι να διακοσμείται από ενδιαφέροντα σχέδια του προϊόντος και τα ίδια τα 1MORE Dual Driver ANC Pro να μας παρουσιάζονται με καλαίσθητο τρόπο. Κάτω από το λευκό πλαστικό που φιλοξενεί τα 1MORE Dual Driver ANC Pro βρίσκουμε ένα αυτοκόλλητο, ένα φυλλάδιο με προϊόντα της εταιρίας και τα παρελκόμενα. Τα παρελκόμενα συνεχίζουν στο μοτίβο της καλαίσθητης πολυτέλειας, καθώς είναι τακτοποιημένα όμορφα σε ξεχωριστά κουτάκια. Το πρώτο κουτάκι περιέχει μια νάιλον θήκη μεταφοράς. Ακριβώς από κάτω υπάρχει ένα καλώδιο USB-C σε στερεοφωνικό καρφί ήχου. Καθώς το καρφί έχει μόνο 3 επαφές, είναι σαφές ότι μεταφέρει μόνο τον στερεοφωνικό ήχο στα ακουστικά και όχι το σήμα του μικροφώνου. Η χρήση των 1MORE Dual Driver ANC Pro ακόμα και με καλώδιο, προϋποθέτει φορτισμένη μπαταρία και δεν αποτελεί λύση χρήσης του προϊόντος όταν η μπαταρία αδειάσει αλλά λύση χρήσης του χωρίς την απώλεια ποιότητας ήχου που επιφέρει η χρήση των συμπιέσεων που χρησιμοποιούνται από το Bluetooth. Ακόμη πιο κάτω, βρίσκουμε ένα κοντό, πλακέ καλώδιο USB-A σε USB-C που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη φόρτιση των 1MORE Dual Driver ANC Pro. Πρόκειται για ένα απλό και λειτουργικό καλώδιο που δεν είναι στο ίδιο επίπεδο πολυτέλειας με όσα είδαμε έως τώρα και συνεπώς θα προτιμούσαμε ένα πιο μακρύ καλώδιο, αντίστοιχης ποιότητας με το παραπάνω. Τα παρελκόμενα ολοκληρώνονται με 7 ζευγάρια ear tips, πλέον αυτού που βρίσκεται ήδη πάνω στα ακουστικά, έτσι ώστε να βρείτε αυτό που ταιριάζει στα δικά σας αφτιά. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό διότι η χρήση των κατάλληλων ανά περίπτωση ear tips εξασφαλίζει τη μέγιστη ποιότητα ήχου αλλά και την ξεκούραστη χρήση. Πάμε τώρα στα ίδια τα 1MORE Dual Driver ANC Pro. Όπως βλέπεται, πρόκειται για hands free που διαθέτουν ένα κολιέ το οποίο κάθεται πάνω στον σβέρκο και εκεί βρίσκεται το μικρόφωνο, η μπαταρία και τα χειριστήρια, καθώς και από εκεί ξεκινούν τα καλώδια των ακουστικών. Ενώ αρχικά και μη έχοντας δοκιμάσει στο παρελθόν τον συγκεκριμένο τύπο hands free, είχα την εντύπωση ότι αυτό θα ήταν άβολο, στην πράξη αποδείχτηκε πολύ πιο άνετο από τα Bluetooth hands free όπου τα ακουστικά ενώνονται από ένα σκέτο καλώδιο. Το κολιέ κάθεται στο λαιμό πολύ πιο ξεκούραστα και τα υλικά του στη συγκεκριμένη υλοποίηση είναι εξαιρετικά, προσφέροντας άνεση και αίσθηση πολυτέλειας. Η απαραίτητη "δοκιμασία της γυναίκας" επέφερε έκφραση έκπληξης και ενθουσιασμού και το σχόλιο "'Έχει αίσθηση σαν να φοράς κάποιο καλό κόσμημα!". Η άνεση και λειτουργικότητα του κολιέ συμπληρώνονται από τους μαγνήτες στο πίσω μέρος των ακουστικών, που τα κάνουν να κολλάνε μεταξύ τους και να μην ταλαντώνονται ενοχλητικά όταν δεν είναι στα αφτιά. Τα ear tips είναι μαλακά, ποιοτικά και άνετα. Mε τις 8 προσφερόμενες επιλογές, ο καθένας μπορεί να βρει αυτά που ταιριάζουν στα δικά του αφτιά, για να εξασφαλίσει τόσο την άνεση, όσο και την καλή εφαρμογή που θα επιτρέψει τη σωστή αναπαραγωγή του ήχου, ιδιαίτερα των μπάσων. Η οπή στο πίσω μέρος με το κόκκινο προστατευτικό πλέγμα κρύβει ένα ακυρωτικό μικρόφωνο, που πιάνει τους ήχους του περιβάλλοντος για να χρησιμοποιηθούν τόσο στο ANC (Active Noise Cancellation - Ενεργή Ακύρωση Θορύβου), που αφορά την ακρόαση, όσο και στην ακύρωση των θορύβων του περιβάλλοντος που πιάνει το κυρίως μικρόφωνο κατά τις συνομιλίες. Ο κόκκινος χρωματισμός του πλέγματος σε συνδυασμό με τους κόκκινους διακοσμητικούς δακτυλίους στα ακουστικά και στο κολιέ, προσθέτει μια όμορφη αισθητική πινελιά. Κάτω από το κάθε ear tip, κρύβεται μια ελλειπτική οπή, επίσης προστατευμένη με πλέγμα, που κρύβει τους 2 drivers του κάθε ακουστικού καθώς και ακόμη ένα (σε κάθε ακουστικό) ακυρωτικό μικρόφωνο που πιάνει τους ήχους εντός του ακουστικού πόρου, για χρήση από το ANC. Αν και είναι σαφές από την κλίση που έχουν τα ear tips σε σχέση με το σώμα του κάθε ακουστικού, το κάθε ακουστικό είναι διακριτικά μαρκαρισμένο ως R (Right - Δεξί) και L (Left - Αριστερό). Τα καλώδια των ακουστικών είναι ιδιαίτερα μαλακά και εύκαμπτα και για την μακροζωία τους φροντίζουν ελαστικά stress relief και από την πλευρά του κολιέ και από την πλευρά του ακουστικού, τα οποία προστατεύουν τα καλώδια στα σημεία που καταπονούνται περισσότερο. Οι άκρες του κολιέ είναι όμοιες και φέρουν το λογότυπο της εταιρίας στο εξωτερικό τους, ενώ όλα τα χειριστήρια βρίσκονται συγκεντρωμένα στην αριστερή άκρη. Να σημειώσουμε εδώ ότι στο final engineering sample που μας έστειλε η εταιρία, το σύμβολο του WNR (Wind Noise Resistance - Αντίσταση Στο Θόρυβο Του Αέρα) είναι λάθος. Στο τελικό προϊόν, φυσικά, θα είναι το σωστό. Το εμπρός μέρος του αριστερού άκρου το κολιέ έχει μια μικρή υποδοχή για το νύχι. Μέσω αυτής ανοίγει το καπάκι που αποκαλύπτει την υποδοχή USB-C που χρησιμοποιείται τόσο για τη φόρτιση όσο και για την ενσύρματη χρήση (ως ακουστικών) των 1MORE Dual Driver ANC Pro. Η διαδικασία της φόρτισης σηματοδοτείται από ένα κόκκινο LED που μοιράζεται μια οπή με το κυρίως μικρόφωνο της συσκευής. Η ολοκλήρωση της φόρτισης γίνεται φανερή από το σβήσιμο του LED. Προσωπικά θα προτιμούσα να άλλαζε το χρώμα, για παράδειγμα σε μπλε, όπως ανάβει το ίδιο LED κατά τη σύνδεση της συσκευής. Το να σβήνει απλά το LED δεν ξεχωρίζει την ολοκλήρωση της φόρτισης από καταστάσεις όπως βλάβη ή αποσύνδεση του φορτιστή. Εδώ βλέπουμε το καλώδιο σύνδεσης των ακουστικών τοποθετημένο στη θύρα USB-C. Και εδώ τα 1MORE Dual Driver ANC Pro εντός της θήκης μεταφοράς. Πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ τα 1MORE Dual Driver ANC Pro αποδείχτηκαν σαφώς πιο άνετα στη χρήση από υλοποιήσεις όπου τα 2 ακουστικά συνδέονται με ένα σκέτο καλώδιο αντί για κολιέ, η μεταφορά τους είναι σαφώς πιο απαιτητική σε χώρο. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τα τεχνικά χαρακτηριστικά των 1MORE Dual Driver ANC Pro1MORE Dual Driver ANC Pro , όπως τα παραθέτει η ίδια η εταιρία. Βλέπουμε ότι χρησιμοποιείται το πλέον σύγχρονο Bluetooth 5 και ότι η διάρκεια της μπαταρίας είναι ιδιαίτερα καλή. Ακόμη περισσότερα χαρακτηριστικά και μάλιστα σε αντιπαραβολή με 2 γνωστά ανταγωνιστικά προϊόντα, παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα. Ο πίνακας αυτός έχει συνταχθεί από την 1MORE, με στοιχεία που πήρε από τις αντίστοιχες ιστοσελίδες των κατασκευαστών. Αξίζει πραγματικά μια προσεκτική ανάγνωση του πίνακα, καθώς αυτός δείχνει ότι με λίγο πάνω από το μισό κόστος, τα 1MORE Dual Driver ANC Pro υπερτερούν σχεδόν σε όλα τα σημεία. Σημειώνουμε ότι η επίσημη τιμή των 1MORE Dual Driver ANC Pro είναι τα 165 ευρώ και όχι τα 149 ευρώ που αναφέρει ο πίνακας. Ποιότητα Κατασκευής Η ποιότητα κατασκευής των 1MORE Dual Driver ANC Pro είναι εφάμιλλη με κάθε ακριβή (ακριβότερη) υλοποίηση ακουστικών που έχω πιάσει στα χέρια μου, με τιμή έως τα 300 ευρώ και δεν έχει κάτι να ζηλέψει από αυτά. Αν κάπου θα μπορούσε να υπάρξει βελτίωση είναι η χάραξη των συμβόλων και λογότυπων που δεν είναι κακή αλλά θα μπορούσε να είναι πιο ευκρινής, αλλά επιφυλάσσομαι σχετικά, καθώς όπως είπαμε στα χέρια μου έχω final engineering sample και όχι το retail προϊόν. Άνεση στη Χρήση Η εργονομική σχεδίαση των ακουστικών, τα ποιοτικά - και πολλά - ear tips και το μαλακό καλώδιο, κάνουν τη χρήση των 1MORE Dual Driver ANC Pro μια από τις πιο άνετες εμπειρίες που είχα έως τώρα με όσα hands free έχω δοκιμάσει, και έχω δοκιμάσει αρκετά ακριβότερα. Για το κολιέ δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω από όσα είπα ήδη στη φωτογράφιση του προϊόντος. Και μόνο που πέρασε τη δοκιμασία της γυναίκας, είναι αρκετό! Οι μαγνήτες στο πίσω μέρος των ακουστικών εξασφαλίζουν άνεση και κατά τη μη χρήση. Η πιστοποίηση IPX5 σημαίνει ότι μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, χωρίς κάποιο πρόβλημα. Εντύπωση μου έκανε αρχικά η συγκέντρωση όλων των χειριστηρίων στην αριστερή πλευρά του κολιέ αντί να μοιραστούν και στις 2 πλευρές. Φαντάστηκα ότι ήταν μια επιλογή που απλά απλούστευε την κατασκευή και περιόριζε το κόστος. Και ενώ μπορεί να είναι έτσι τα πράγματα, τα χειριστήρια είναι τόσο έξυπνα τοποθετημένα και η λειτουργία τους τόσο φυσική και λογική που έμαθα τη χρήση τους αμέσως και δε χρειάστηκε ποτέ να ψάξω τι γίνεται και πώς. Τα πλήκτρα έχουν πολύ καλή αίσθηση και σαφές feedback έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή ήξερα αν και τι έχω πατήσει. Η λειτουργίες και ο τρόπος χρήσης του 1MORE Dual Driver ANC Pro συνοψίζονται στην παρακάτω εικόνα. Συνδεσιμότητα Τα 1MORE Dual Driver ANC Pro υποστηρίζουν το ασύρματο πρωτόκολλο επικοινωνίας Bluetooth 5. Η επικοινωνία με το κινητό μου τηλέφωνο που επίσης υποστηρίζει το εν λόγω πρωτόκολλο είναι εξαιρετική με εμβέλεια που μετρήθηκε τουλάχιστον στα διαφημιζόμενα 10 μέτρα. Με εντυπωσίασε μάλιστα το γεγονός ότι η επικοινωνία παρέμεινε άψογη ακόμα και διαμέσου ενός τοίχου που στη μία του πλευρά είχε ντουλάπια με φακέλους. Η χρήση του Bluetooth 5, έναντι του παλαιότερου 4.2 προσφέρει πλεονεκτήματα τόσο στην ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων όσο και στην εμβέλεια. Η σύνδεση γίνεται με το συνήθη τρόπο, κρατώντας πατημένο το πλήκτρο ενεργοποίησης για 4 δευτερόλεπτα, κατά την ενεργοποίηση των 1MORE Dual Driver ANC Pro ή για 2 δευτερόλεπτα αν αυτά είναι ήδη ενεργοποιημένα. Το pairing με το Samsung Galaxy Note 9 ήταν άμεσο και απροβλημάτιστο και μας έδωσε τη δυνατότητα να επιλέξουμε χρήση για κλήσεις, για ήχο ή και για τα δύο. Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα ενεργοποίησης του LDAC codec που προσφέρει την καλύτερη δυνατή ποιότητα ήχου μέσω Bluetooth, με σημαντικό κόστος στη διάρκεια της μπαταρίας. Τα codecs που χρησιμοποιεί το Bluetooth για τη συμπίεση του ήχου είναι πολλά και ποικίλα και η μελέτη τους άκρως ενδιαφέρουσα, αλλά όχι αντικείμενο του παρόντος review. Τα 1MORE Dual Driver ANC Pro υποστηρίζουν το πρωτόκολλο LDAC που προσφέρει την καλύτερη ποιότητα ήχου, με αντίστοιχο κόστος σε κατανάλωση μπαταρίας και υποστηρίζονται από σύγχρονες συσκευές με λειτουργικό Android. Υποστηρίζουν ακόμα το πρωτόκολλο AAC, που προσφέρει ένα πολύ καλό συνδυασμό ποιότητας ήχου και χαμηλού bitrate, επιτυγχάνοντας την καλύτερη διάρκεια της μπαταρίας. Καθώς έχει μεγάλες απαιτήσεις σε επεξεργαστική ισχύ, υποστηρίζεται από μοντέρνα iPhone και ισχυρές συσκευές Android, ενώ η ποιότητά του αποτελέσματος διαφέρει ανάλογα με τις δυνατότητες της κάθε συσκευής. Τέλος, οι υπόλοιποι, αναγκαστικά αρκούνται στο SBC που είναι το βασικό codec ήχου που υποστηρίζουν υποχρεωτικά όλες οι συσκευές Bluetooth που αναπαράγουν ήχο. Παρά το γεγονός ότι στην παραπάνω εικόνα της 1MORE το AAC διαφημίζεται ως το codec των iPhone, το Samsung Galaxy Note 9 το χρησιμοποιούσε ως default όταν δεν ήταν ενεργοποιημένο το LDAC και το SBC μπορούσε να ενεργοποιηθεί μόνο χειροκίνητα, μέσω τον Developer Options του τηλεφώνου. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με την κάθε συσκευή και σαφώς διαφέρει ανάλογα με τις επιλογές του κάθε κατασκευαστή. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει τα μέγιστα bit rates διαμεταγωγής που υποστηρίζει το κάθε Bluetooth codec. Πολλά σχετικά με αυτό το θέμα μπορείτε να διαβάσετε στο εξαιρετικό άρθρο των SoundGuys, από όπου προέρχεται και το εν λόγω διάγραμμα. Ήχος Ο χαρακτηρισμός της ποιότητας του ήχου είναι ένα από τα πιο υποκειμενικά και συνεπώς ασαφή και δύσκολα κομμάτια οποιουδήποτε review. Η κατασκευή των 1MORE Dual Driver ANC Pro που φαίνεται παρακάτω, κάνει σαφές ότι μπορούμε να περιμένουμε καλύτερη ποιότητα ήχου από αυτή που αντιστοιχεί στην τιμή τους. Πράγματι, ιδιαίτερα με τη χρήση του LDAC 990 (και ακόμη περισσότερο με τη χρήση του καλωδίου), ο ήχος των 1MORE Dual Driver ANC Pro, χωρίς να είναι επιπέδου Audiophile, είναι εξαιρετικός για το είδος και την κατηγορία και ακόμη περισσότερο για το κόστος του προϊόντος. Προσωπικά, προτιμώ τον ήχο τους από ακριβότερες υλοποιήσεις Bluetooth hands free που δοκίμασα, εκτός ίσως - με μικρή διαφορά - από μία της BeyerDynamic. Σε κάθε περίπτωση, χωρίς να δημιουργούν κάποιο ιδιαίτερο sound stage, ο ήχος τους είναι σαφής και καθαρός σε όλο το εύρος, με καθαρά μεσαία, σαφή μπάσα και πρίμα που δεν τσιρίζουν. Συνολικά, ισορροπημένος και ευχάριστος ήχος, πάνω από την κατηγορία της τιμής τους. Active Noise Cancelation Όπως είναι σαφές από την εικόνα που δείχνει τα υλικά κατασκευής αλλά και από το ίδιο το όνομα των 1MORE Dual Driver ANC Pro, αυτά παρέχουν Active Noise Cancelation. Δηλαδή ενεργή ακύρωση θορύβου. Αυτό κατ' αρχάς δεν αφορά τον ήχο που ακούει ο συνομιλητής μας μέσω του μικροφώνου αλλά τον ήχο που ακούμε εμείς, όταν για παράδειγμα ακούμε μουσική. Έτσι, όταν το ANC είναι απενεργοποιημένο, τα 1MORE Dual Driver ANC Pro αφήνουν τους ήχους του περιβάλλοντος να περάσουν μέσω των ακουστικών, για να διατηρεί κάποιος επαφή με αυτό, όταν για παράδειγμα οδηγεί. Με την ενεργοποίηση του ANC, αυτό όχι μόνο σταματάει, αλλά επιπλέον τα ακουστικά, ενεργά, παράγουν αντίθετα κύματα ήχου που ακυρώνουν το θόρυβο του περιβάλλοντος και επιτρέπουν την καλύτερη ακρόαση της μουσικής. Το ANC των 1MORE Dual Driver ANC Pro διαθέτει 2 επίπεδα και ένα bonus. Στο επίπεδο 1, μειώνει το θόρυβο του περιβάλλοντος κατά 35dB και προτείνεται για ιδιαίτερα θορυβώδη περιβάλλοντα ενώ στο επίπεδο 2 μειώνει το θόρυβο κατά 20dB και προτείνεται για λιγότερο θορυβώδεις καταστάσεις. Το bonus είναι η λειτουργία αντίστασης στον αέρα WNR (Wind Noise Reduction), που ενώ διαθέτει δικό της πλήκτρο, είναι ουσιαστικά λειτουργία του ANC. Μειώνει το θόρυβο κατά 15dB και είναι ειδικά σχεδιασμένη για την απομείωση του θορύβου που προκαλείται από τον αέρα. Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι όλα τα παραπάνω, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας WNR, αφορούν τα ακουστικά και την ακρόαση και όχι το μικρόφωνο! Μικρόφωνο Το μικρόφωνο λοιπόν. Αυτό είναι όπως είπαμε στο αριστερό άκρο του κολιέ, στην οπή ανάμεσα στα πλήκτρα της έντασης και του play/pause. Η ποιότητά του είναι ιδιαίτερα καλή για την κατηγορία και το κόστος των 1MORE Dual Driver ANC Pro και η πάντα ενεργή, όσον αφορά το μικρόφωνο, ακύρωση των θορύβων του περιβάλλοντος αποδείχτηκε πολύ καλή και εξαιρετικά δημοφιλής μεταξύ των συνομιλητών μου. Δοκιμάστηκε στο δρόμο, στο λεωφορείο και σε όποιες θορυβώδεις καταστάσεις κατάφερα να βρεθώ και το μόνο που διέκριναν οι συνομιλητές μου, αφού τους ρώτησα πώς ακούγομαι και τους ενημέρωσα ότι βρίσκομαι σε περιβάλλον με πολύ θόρυβο, είναι ότι απλά ελαττώνεται κάπως η ένταση της φωνής μου σε κάποιες περιπτώσεις, οι οποίες ήταν όταν υπήρχε ισχυρός περιβαλλοντικός θόρυβος. Η δε συμπεριφορά του σε δυνατό αέρα κρίνεται ως απίθανη, καθώς ο ισχυρός άνεμος ήταν μετά βίας αντιληπτός από τους συνομιλητές μου και μόνο κατόπιν ενημέρωσης εκ μέρους μου περί της ύπαρξής του! Παρακάτω σας παραθέτω ένα συγκριτικό του μικροφώνου με άλλες συσκευές. Οι ηχογραφήσεις έγιναν σε σχετικά ήσυχο δωμάτιο, σε χώρο με πολύ θόρυβο (το μέγιστο που θα συναντούσε κάποιος συνήθως) και σε χώρο με εξωφρενικό θόρυβο (πολύ περισσότερο από όσο συναντάει κανείς συνήθως και σαφώς περισσότερο από όσο θα του επέτρεπε καν να σκεφτεί να κάνει ή να δεχτεί τηλεφώνημα). Παρατίθεται σύγκριση με μικρόφωνο επιπέδου streaming / broadcast (Control - ηχογράφηση μόνο σε ήσυχο περιβάλλον), του ενσωματωμένου μικροφώνου του Samsung Galaxy Note 9, του μικροφώνου των Creative Aurvana Platinum και του μικροφώνου των 1More Piston Fit BT. Μπαταρία Η μπαταρία του 1MORE Dual Driver ANC Pro είναι, σύμφωνα με τις προδιαγραφές, 160mAh και του επιτρέπει πολύ καλούς χρόνους λειτουργίας. Η 1More ισχυρίζεται ότι μπορεί να φτάσει έως και τις 20 ώρες αναπαραγωγής μουσικής, στο 50% της έντασης και με codec ACC. Αυτό μπορεί να καλύψει την ακρόαση 400 μουσικών κομματιών μέσης διάρκειας 3 λεπτών ή την παρακολούθηση 13 ταινιών μέσης διάρκειας 90 λεπτών ή μια πτήση 10.000 μιλίων. Σε συνδυασμό με την ταχεία φόρτιση που διαρκεί μόλις 1 ώρα και το γεγονός ότι μόλις 10 λεπτά φόρτισης αρκούν για 3 ώρες χρήσης, η διάρκεια ζωής της μπαταρίας του 1MORE Dual Driver ANC Pro είναι μάλλον εντυπωσιακή. Είναι αυτονόητο ότι δεν αρκεστήκαμε στους ισχυρισμούς της εταιρίας αλλά πήραμε τις δικές μας μετρήσεις, τις οποίες και σας παρουσιάζουμε. Όπως βλέπετε στο παρακάτω διάγραμμα, η φόρτιση των 1MORE Dual Driver ANC Pro διήρκεσε 1 ώρα και 6 λεπτά. Αρκετά κοντά στην 1 ώρα που υπόσχεται η εταιρία. Η συνολική ενέργεια που δαπανήθηκε από το φορτιστή ήταν 173mAh, κάτι που συνάδει με τη φόρτιση μπαταρίας χωρητικότητας 160mAh. Μέχρι εδώ όλα καλά και αρκετά κοντά στις προδιαγραφές. Το μέγιστο ρεύμα φόρτισης ήταν τα 259,6mA, οπότε (σχεδόν) οποιοσδήποτε φορτιστής ή θύρα USB υπολογιστή μπορεί να παρέχει το ρεύμα για την φόρτιση των 1MORE Dual Driver ANC Pro στη μέγιστη ταχύτητα που υποστηρίζουν. Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις κατά προσέγγιση διάρκειες της μπαταρίας που δίνει η εταιρία, ανάλογα με το codec που χρησιμοποιείται και την ενεργοποίηση η όχι του ANC. Το ANC ήταν στο επίπεδο 1. Χρήση του στο επίπεδο 2 ή στο επίπεδο WNR θα έχει μικρότερη επίδραση την κατανάλωση. Εδώ βλέπουμε τις τιμές που μετρήσαμε εμείς, οι οποίες είναι πολύ κοντά σε αυτές που δίνει η εταιρία. Συνολικά, μείναμε πολύ ευχαριστημένοι από το χρόνο φόρτισης και τη διάρκεια της μπαταρίας των 1MORE Dual Driver ANC Pro. Λογισμικό 1MORE Music Προαιρετικά, μπορεί ο χρήστης να κατεβάσει το δωρεάν λογισμικό 1MORE Music και από αυτό να ελέγχει την κατάσταση της μπαταρίας, καθώς επίσης και να ενεργοποιεί και να απενεργοποιεί το ANC και το WNR. Το πιο σημαντικό όμως, μπορεί να κάνει αναβάθμιση του firmware της συσκευής, εφ' όσον η εταιρία κρίνει ότι υπάρχει λόγος έκδοσης νέου firmware. Ένα ακόμη ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του λογισμικού είναι ότι περιέχει τον πλήρη, εικονογραφημένο οδηγό χρήσης του προϊόντος. Το 1MORE Music έχει τη δυνατότητα αρκετών ειδοποιήσεων, οι οποίες μπορούν να είναι ενεργές ή να απενεργοποιηθούν. Επίλογος Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ένας reviewer ολοκληρώνει κάποιο review χωρίς να έχει κάτι κακό να πει. Τα 1MORE Dual Driver ANC Pro είναι από τα σπάνια εκείνα προϊόντα που κάνουν αυτό που υπόσχονται και λειτουργούν ικανοποιητικά σε όλα τα επίπεδα. Τα χαρακτηριστικά τους είναι πληρέστατα, αφού υποστηρίζουν Bluetooth 5 και 3 πολύ στρατηγικά επιλεγμένα codecs: SBC (που είναι και υποχρεωτικό) για συμβατότητα με όλες τις συσκευές, ACC για καλή σχέση ποιότητας ήχου και διάρκειας μπαταρίας και LDAC για την καλύτερη δυνατή ποιότητα ήχου. Η άνεση και η εργονομία τους είναι επίσης άριστη, με άνετη εφαρμογή και ποιοτικά υλικά αλλά και έξυπνη τοποθέτηση των χειριστηρίων. Η πιστοποίηση IPX5 σημαίνει ότι μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, χωρίς κάποιο πρόβλημα. Ο ήχος τους είναι σαφώς πάνω από την κατηγορία της τιμής τους και το σε συνδυασμό με το ANC και το WNR προσφέρει μια πολύ ευχάριστη εμπειρία ακρόασης. Ευχάριστη είναι και η εμπειρία του συνομιλητή σας, χάρη στο εξαιρετικό μικρόφωνο και την ακύρωση θορύβου του περιβάλλοντος. Η γρήγορη φόρτιση και η μεγάλη διάρκεια της μπαταρίας είναι σαφώς πολύ μεγάλα πλεονεκτήματα που στην καθημερινή χρήση παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από όσο αρχικά νομίζει κανείς. Το λογισμικό 1MORE Music συμπληρώνει ευχάριστα μια ούτως ή άλλως εξαιρετική συνολική εμπειρία. Και ενώ περιμένει κανείς για όλα αυτά να πληρώσει τα χρήματα που κοστίζουν αντίστοιχα - και πολλές φορές όχι τόσο καλά - ανταγωνιστικά προϊόντα, τα 1MORE Dual Driver ANC Pro έχουν τιμή καταλόγου 165 ευρώ, που είναι λίγο πάνω από το μισό κόστος των ανταγωνιστικών προϊόντων της ίδιας κατηγορίας. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των 1MORE Dual Driver ANC Pro: Πλεονεκτήματα + Ποιότητα ήχου + Active Noise Cancelation 2 επιπέδων + Wind Noise Reduction + Εξαιρετικό μικρόφωνο με ακύρωση θορύβου περιβάλλοντος + Bluetooth 5 + SBC, AAC και LDAC codecs + Εμβέλεια + Διάρκεια μπαταρίας + Ταχύτητα φόρτισης + Φόρτιση με βύσμα USB-C + Αδιαβροχοποίηση IPX5 + Ποιότητα και αίσθηση υλικών + Εργονομία + Κόστος για αυτά που προσφέρουν + Άνεση στη χρήση + Μαγνήτες στο πίσω μέρος των ακουστικών + Λογισμικό με δυνατότητα αναβάθμισης του firmware Μειονεκτήματα - Η ολοκλήρωση της φόρτισης σηματοδοτείται με σβήσιμο του σχετικού LED ενώ θα προτιμούσαμε αλλαγή του χρώματος - Θα προτιμούσαμε πιο μακρύ και sleeved καλώδιο φόρτισης  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την 1MORE για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 08/06/2020
  7. H AMD φαίνεται ότι θέλει να προσθέσει και άλλες πινελιές στη σειρά Ryzen 3000 με νέα SKUs. Εντοπίστηκαν σε μητρώο εισαγωγών της ευρασιατικής οικονομικής ένωσης οι καταχωρήσεις για Ryzen 5 3500 καθώς και pro εκδοχές για τους 3600Χ, 3700Χ και 3900Χ. Προκύπτει από αυτές τις πληροφορίες ότι ο 3500 είναι ένας 6-core επεξεργαστής με 65W TDP. Λογικά οι χρονισμοί του 3500 θα είναι χαμηλότεροι από τους 3600Χ και 3600, ώστε η AMD να προσφέρει περισσότερες και πιο οικονομικές επιλογές στους αγοραστές, αλλά και να αξιοποιήσει τα χαμηλότερης ποιότητας chiplets που βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής.
  8. To Redmi K20 Pro ξεκίνησε να πωλείται στην Κίνα και σύμφωνα με την Xiaomi πωλήθηκαν 200.000 συσκευές μέσα σε 1 ώρα και 45 λεπτά! Πριν βιαστείτε να αναφωνήσετε ότι δεν ζούμε στην Κίνα, έχει επιβεβαιωθεί ότι στις αγορές εκτός Κίνας το K20 pro θα κυκλοφορήσει με την ονομασία Μi 9T ή Pocophone F2 pro, ανάλογα με την περιοχή. Το Κ20 pro χρησιμοποιεί το Snapdragon 855 SoC σε συνδυασμό με 6GB ή 8GB RAM. H οθόνη του είναι 6.39" FHD+ Super AMOLED, χωρίς (το ενοχλητικό) notch και τρέχει out-of-the-box MIUI 10, βασισμένο στο Android Pie. Για φωτογραφία χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό από τρεις κάμερες στην πίσω όψη, μία βασική 48MP, μία ευρυγώνια 13MP και έναν τηλεφακό 8MP. Επίσης στην μπροστά όψη υπάρχει μία selfie κάμερα 20MP η οποία εξέρχεται από την κορυφή της συσκευής (pop up). Η μπαταρία του είναι 4.000mAh και κυκλοφορεί σε τέσσερις συνδυασμούς αποθηκευτικής μνήμης και RAM (τουλάχιστον στην Κίνα). Οι τιμές έχουν ως εξής: RAM + Storage options Price in CNY Price in USD / EUR 6GB + 64GB 2,499 $362 / €324 6GB + 128GB 2,599 $376 / €337 8GB + 128GB 2,799 $405 / €363 8GB + 256GB 2,999 $434 / €389
  9. Εισαγωγή Σε κάθε τεχνολογία έρχεται ο καιρός της ωρίμανσης, οπότε αρχίζουμε να βλέπουμε προϊόντα χωρίς πολλούς ή και καθόλου συμβιβασμούς. H Corsair, με τη σειρά Vengeance RGB Pro σηματοδοτεί την εποχή της ωρίμανσης στα RGB αρθρώματα μνήμης. Μεγάλη κουβέντα είπες ωρέ reviewer! Και οι μεγάλες κουβέντες χρειάζονται καλές εξηγήσεις. Έτσι λοιπόν, και εφ όσον η Corsair μας έστειλε ένα σετ Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 σε εντυπωσιακό λευκό χρώμα για να σας παρουσιάσουμε, μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε γιατί η σειρά αυτή είναι η χωρίς παραχωρήσεις εκδοχή των RGB αρθρωμάτων μνήμης. Θα μου πείτε, λειτουργικά, δεν είναι καλές; Μόνο για το RGB θα πούμε; Όχι βέβαια, λειτουργικά είναι το ίδιο καλές με τις προηγούμενες υλοποιήσεις της Corsair, δηλαδή απροβλημάτιστες μνήμες υψηλών επιδόσεων. Θα επικεντρώσουμε όμως στις εξαιρετικές RGB δυνατότητες των αρθρωμάτων, καθώς εκεί βρίσκεται η ειδοποιός διαφορά τους, χωρίς να παραλείψουμε και τις δοκιμασίες επί της λειτουργικότητας. Φωτογράφιση Οι Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 έρχονται σε ένα χαρτονένιο κουτί που τονίζει τον RGB χαρακτήρα του προϊόντος. Εντός, βρίσκουμε δύο συσκευασίες από σκληρό, διάφανο πλαστικό που προστατεύουν, ανά δύο, τα αρθρώματα. Τα αρθρώματα, στη μία πλευρά έχουν το λογότυπο, το οποίο ιριδίζει κάπως στο φως. Στην άλλη πλευρά βλέπουμε τον κωδικό του προϊόντος και τις βασικές παραμέτρους λειτουργίας. Στο επάνω μέρος διακρίνεται το γαλακτερό πλαστικό που διαχέει το φωτισμό των RGB LEDs. Τέλος, βλέπουμε τις Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 εγκατεστημένες στην ASUS Rampage V Extreme (X99 Chipset) με custom υδρόψυξη. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Corsair iCUE και RGB φωτισμός Κατ' αρχάς, για να λειτουργήσει ο έλεγχος του RGB φωτισμού των αρθρωμάτων, και εφόσον αυτό γίνεται κατ' ευθείαν μέσω των DIMM Slot της μητρικής, χωρίς επιπλέον καλώδια, πρέπει να μπορεί η μητρική να γράψει στο SPD των αρθρωμάτων. Αυτό προϋποθέτει ενεργοποίηση της δυνατότητας μέσω του BIOS της μητρικής. Στην ASUS Rampage V Extreme αυτό γίνεται με την ενεργοποίηση του DRAM SPD Write. Ο έλεγχος του φωτισμού των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 μπορεί να γίνει μέσα από αρκετά προγράμματα ελέγχου RGB που παρέχονται μαζί με τις διάφορες RGB μητρικές, και έτσι να έχουμε και συγχρονισμό φωτισμού με αυτές. Η Corsair όμως ενσωματώνει τον έλεγχο και στο δικό της εξαιρετικό πρόγραμμα ελέγχου και ρύθμισης των συσκευών της, το Corsair iCUE. Ανοίγοντας το iCUE βλέπουμε τις υποστηριζόμενες συσκευές που είναι συνδεδεμένες στο σύστημά μας. Ας επιλέξουμε λοιπόν τις Vengeance RGB Pro. Αμέσως βλέπουμε τις θερμοκρασίες των αρθρωμάτων και έχουμε τη δυνατότητα να προσθέσουμε τις θερμοκρασίες αυτές τόσο στο Dashboard (πάνω κίτρινο εικονίδιο με τα 4 τετράγωνα) όσο και στο Space (κάτω κίτρινο εικονίδιο με τις 4 γραμμές). Το ότι τα εικονίδια είναι κίτρινα σημαίνει ότι η συγκεκριμένη ένδειξη θερμοκρασίας έχει καρφιτσωθεί στα αντίστοιχα σημεία, Dashboard και Space. Αν δεν είναι καρφιτσωμένη, τότε τα εικονίδια είναι λευκά. Τώρα τι είναι το Dashboard και τι το Space, θα το μάθουμε λίγο παρακάτω. Ας ξεκινήσουμε με το μενού στα αριστερά λοιπόν και πρώτα με το DIMM SETUP. Εκεί μπορούμε να ορίσουμε το πώς είναι τοποθετημένα τα DIMM Slots της μητρικής μας, τόσο σε θέση (με τα βελάκια που εμφανίζονται όταν επιλέγουμε το κάθε ένα) όσο και να του φέρουμε τα πάνω κάτω με τα κυκλικά βελάκια στο κάτω μέρος του. Έτσι ξέρει το iCUE το πώς είναι τα πράγματα, ώστε να συντονίζει σωστά τα διάφορα εφέ φωτισμού. Προχωρώντας στα LIGHTING EFFECTS (εφέ φωτισμού) βλέπουμε για αρχή ότι μπορούμε να ορίσουμε σε ποιο/α DIMM θα εφαρμόζεται το κάθε εφέ που θα προσθέσουμε καθώς και να βάλουμε πολλαπλά layers (επίπεδα) στα εφέ φωτισμού. Όμως θα ήταν μεγάλη αδικία για τις Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 να συνεχίσουμε την ανάλυση σε αυτή τη ρύθμιση. Ας κάνουμε λοιπόν μια μικρή παράκαμψη και ας πάμε για λίγο στην καρτέλα SETTINGS (ρυθμίσεις). Εκεί, στο πάνω μέρος, βλέπουμε πολύ λίγα πράγματα: Τον έλεγχο της μέγιστης φωτεινότητας, την αναβάθμιση του Firmware και τη δυνατότητα Enable full software control (ενεργοποίηση πλήρους ελέγχου λογισμικού). Αυτή την τελευταία λειτουργία είναι που πρέπει οπωσδήποτε να ενεργοποιήσουμε. Την ενεργοποιούμε λοιπόν και πάμε πίσω στα εφέ φωτισμού για να δούμε τι έκανε. Αντί για τα κουμπιά εφαρμογής του εφέ για το κάθε άρθρωμα, βλέπουμε 10 ξεχωριστά κουμπάκια πάνω σε κάθε άρθρωμα. Αυτά αντιπροσωπεύουν τα 10 ξεχωριστά ελεγχόμενα RGB LEDs που διαθέτει και μπορούμε πλέον να εφαρμόζουμε το κάθε εφέ φωτισμού σε όσα LEDs θέλουμε, από όσα αρθρώματα θέλουμε. Έχουμε δηλαδή συνολικά στα 4 αρθρώματα, 40 ξεχωριστά ελεγχόμενες ζώνες φωτισμού και πολλά εφέ αλληλεπίδρασης μεταξύ τους. Στη λίστα των εφέ βλέπουμε τα PREDIFINED (προκαθορισμένα), CUSTOM (προσαρμόσιμα) και LIGHTING LINK (διασύνδεσης φωτισμού). Τα PREDIFINED είναι τα πιο εύκολα στη χρήση και με την παραμετροποίηση που διαθέτουν μπορούν να δώσουν πολλούς συνδυασμούς φωτισμών που θα ικανοποιήσουν απόλυτα τη μεγάλη πλειοψηφία των χρηστών. Για τους πιο απαιτητικούς, υπάρχουν τα CUSTOM, τα οποία μπορεί κανείς να παραμετροποιήσει εντελώς. Τα LIGHTING LINK είναι προκαθορισμένα εφέ που συνδυάζουν φωτισμό σε 2 ή περισσότερες συσκευές. Δηλαδή μπορείτε να έχετε εφέ που συνεχίζονται και περιλαμβάνουν π.χ. τις μνήμες και το πληκτρολόγιό σας ή και άλλες υποστηριζόμενες συσκευές. Στη συνέχεια θα δούμε τα PREDIFINED εφέ φωτισμού μαζί με σχετικά σύντομα Video! Ξεκινάμε με το πρώτο, το Raibow Wave, στο οποίο μπορούμε να ορίσουμε την ταχύτητα σε Slow (αργό), Medium (μεσαίο) και Fast (γρήγορο) και την κατεύθυνση του εφέ σε αριστερά, δεξιά, πάνω ή κάτω. Ας το δούμε σε μεσαία ταχύτητα και προς τα δεξιά. Το δεύτερο εφέ είναι το SPIRAL RAINBOW, το ίδιο με πριν αλλά σε σπιράλ. Εδώ η κατεύθυνση είναι δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη. Οι επιλογές ταχύτητας παραμένουν οι ίδιες 3 σε όλα τα εφέ. Ας το δούμε σε μεσαία ταχύτητα και δεξιόστροφα. Το τρίτο εφέ είναι το RAINBOW. Η μόνη ρύθμιση είναι η ταχύτητα. Ας το δούμε σε μεσαία ταχύτητα. Το τέταρτο εφέ είναι το COLOR SHIFT. Εδώ μπορούμε να έχουμε είτε τυχαία χρώματα, είτε να ορίσουμε 2 χρώματα που θα εναλλάσσονται. Υπάρχει και η γνωστή ρύθμιση ταχύτητας. Ας δούμε το εφέ COLOR SHIFT με τυχαία χρώματα, σε μεσαία ταχύτητα. Τις ίδιες ακριβώς δυνατότητες ρυθμίσεων παρέχει και το πέμπτο εφέ, το COLOR PULSE. Ας δούμε και το COLOR PULSE με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα. Στο έκτο εφέ, το COLOR WAVE, έχουμε τις ίδιες επιλογές με τα δύο παραπάνω, συν την κατεύθυνση, αριστερά, δεξιά, πάνω ή κάτω. Ας δούμε το COLOR WAVE με τυχαία χρώματα, μεσαία ταχύτητα και κατεύθυνση δεξιά. Το έβδομο εφέ είναι το RAIN. Οι επιλογές ρυθμίσεων είναι οι ίδιες, με τις δυνατές κατευθύνσεις να είναι πάνω ή κάτω. Αυτό το εφέ κάτι μου λέει... Matrix anyone? Ας δούμε το RAIN με τυχαία χρώματα, μεσαία ταχύτητα και κατεύθυνση προς τα κάτω. Το όγδοο από τα προκαθορισμένα εφέ είναι το VISOR. Ίδιες ρυθμίσεις και εδώ, με την κατεύθυνση να μπορεί να είναι οριζόντια ή κάθετη. Ας δούμε το VISOR με τυχαία χρώματα, μεσαία ταχύτητα και οριζόντια κατεύθυνση. Το ένατο εφέ είναι το SEQUENTIAL στο οποίο το προεπιλεγμένο χρώμα μπορεί να είναι μόνο ένα. Δηλαδή δεν υπάρχει εναλλαγή. Η ρύθμιση ταχύτητας είναι, όπως πάντα παρούσα και η κατεύθυνση μπορεί να είναι πάνω ή κάτω. Εννοείται ότι η επιλογή τυχαίων χρωμάτων θα δώσει εναλλαγή χρωμάτων σε κάθε κύκλο. Οπότε, δεν καταλαβαίνω γιατί να μην υπάρχει και δυνατότητα εναλλαγής στην προεπιλογή χρώματος. Όπως επίσης, στα εφέ που υπάρχει αυτή η δυνατότητα, γιατί να περιορίζεται σε 2 χρώματα και να μην μπορούμε να ρυθμίσουμε μια εναλλαγή μεταξύ περισσοτέρων χρωμάτων, όπως στις αντίστοιχες ρυθμίσεις των Vengeance RGB (χωρίς προ), όπου στα σημεία που υπάρχει εναλλαγή χρωμάτων, μπορούμε να επιλέξουμε εναλλαγή σε από 2 έως 7 χρώματα και μετά να τα ορίσουμε. Ίσως το δούμε και για τις Vengeance RGB Pro σε κάποια επόμενη έκδοση του iCUE. Ας δούμε το SEQUENTIAL με τυχαία χρώματα, μεσαία ταχύτητα και κατεύθυνση προς τα πάνω. Το δέκατο προκαθορισμένο εφέ είναι το MARQUEE στο οποίο επιλέγουμε μόνο ένα χρώμα και την ταχύτητα. Ας το δούμε με κόκκινο χρώμα, στη μεσαία ταχύτητα. Το τελευταίο προκαθορισμένο εφέ μπορεί να απεικονίσει με χρώματα τη θερμοκρασία από οποιονδήποτε αισθητήρα στο σύστημα, που υποστηρίζεται από το iCUE. Ορίζουμε 3 χρώματα που αντιστοιχούν σε 3 θερμοκρασίες, εφαρμόζουμε το εφέ σε όποια και όσα LEDs θέλουμε και έχουμε μια άμεση ένδειξη της σχετικής θερμοκρασίας απ' ευθείας πάνω στα αρθρώματα της μνήμης μας. Περνάμε τώρα στις CUSTOM επιλογές. Η πρώτη είναι ιδιαίτερα απλή και αφορά ένα στατικό χρώμα. Στα επόμενα εφέ, GRADIENT, RIPPLE, SOLID και WAVE, έχουμε μια γραφική παράσταση του φωτισμού με το χρόνο και μπορούμε να ορίσουμε πάνω σε αυτή σημεία και να τους δώσουμε όποιο χρώμα και ένταση θέλουμε. Η εναλλαγή μεταξύ των σημείων γίνεται με τον τρόπο που ορίζει το όνομα του εφέ. Οι δυνατότητες εδώ είναι απεριόριστες! Τα προφίλ LIGHTING LINK είναι ακριβώς ίδια με όσα έχουμε ήδη δει, αλλά ενώνουν πολλές συσκευές σε μια πανδαισία φωτισμού. Συνεπώς δεν χρειάζεται να τα ξαναδούμε και φυσικά δεν αποτελούν και το αντικείμενο αυτού του review. Πάμε συνεπώς στην επιλογή TIMINGS, όπου βλέπουμε τους χρονισμούς στους οποίους λειτουργούν οι Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 αυτή τη στιγμή και έχουμε τη δυνατότητα να προσθέσουμε αυτήν την πληροφορία στο Dashboard και στο Space. Στο GRAPHING μπορούμε να δούμε τη γραφική παράσταση της θερμοκρασίας οποιουδήποτε από τα 4 αρθρώματα. Και τέλος, στο NOTIFICATIONS, μπορούμε να ορίσουμε 4 λειτουργίες όταν κάποιο άρθρωμα φτάσει κάποια θερμοκρασία. Αυτές οι λειτουργίες είναι να τεθούν όλοι οι ανεμιστήρες στο 100%, να γίνουν όλα τα RGB LEDs ένα συγκεκριμένο χρώμα, να τρέξει κάποιο αρχείο ή να σβήσει ο υπολογιστής μετά από κάποια προκαθορισμένα δευτερόλεπτα. Χρήσιμη λειτουργία προστασίας. Κάπως έτσι τελειώσαμε με το tab HOME και περνάμε στο DASHBOARD. Εκεί μπορούμε να δούμε συγκεντρωμένες όλες τις υποστηριζόμενες πληροφορίες για τις συσκευές που υποστηρίζει το iCUE καθώς και αρκετούς αισθητήρες του συστήματος που μπορεί να διαβάσει. Το tab INSTANT LIGHTING ενεργοποιεί έναν από φωτισμό κάποιου εκ των 10 προσφερόμενων χρωμάτων σε όλες τις υποστηριζόμενες συσκευές. Επιστρέφουμε τώρα στο SETTINGS για να το δούμε λίγο αναλυτικότερα. Το πάνω μέρος το έχουμε ήδη δει, οπότε πάμε στο κάτω, που περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις του iCUE. Αυτό έχει 4 tabs. Στο πρώτο, το GENERAL έχουμε τις γενικές επιλογές του iCUE καθώς και τον έλεγχο για ενημερωμένη έκδοση. Το δεύτερο, το OSD, περιλαμβάνει τις επιλογές για τη λειτουργία On Screen Display. Το τρίτο tab, το DASHBOARD περιλαμβάνει επιλογές για την καρτέλα του DASHBOARD. Τέλος, το SENSOR LOGGING έχει επιλογές για το logging των διαφόρων υποστηριζόμενων αισθητήρων. Έχουμε τελειώσει με τη βασική περιγραφή της λειτουργίας του iCUE όσον αφορά τον έλεγχο των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 αλλά αξίζει μια μικρή αναφορά και στο εικονίδιό του στο system tray. Ένα δεξί κλικ αποκαλύπτει το μενού που βλέπετε, το οποίο είναι αυτοεξηγούμενο. Το, μόνο που χρίζει ιδιαίτερης μνείας είναι το Show iCUE Space. Επιλέγοντάς το, εμφανίζεται το iCUE SPACE στα δεξιά της οθόνης μας, εκτοπίζοντας όλα τα υπόλοιπα παράθυρα στην υπόλοιπη επιφάνειά της. Περιλαμβάνει πληροφορίες που έχουμε καρφιτσώσει εκεί, όπως ακριβώς και το DASHBOARD. Μεθοδολογία, χρονισμοί, ρυθμίσεις Τα βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος πάνω στο οποίο έγιναν οι δοκιμές των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Καθώς το σύστημα δοκιμών μας βασίζεται στο Chipset X99, η μεγαλύτερη συχνότητα μνήμης που μπορούμε να πετύχουμε με σταθερότητα είναι τα 2800MHz. Για να εκμεταλλευτούμε πλήρως τις δυνατότητες των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 λοιπόν, που κανονικά χρονίζονται στα 3200MHz με Latencies 16-18-18-36 T2, τις χρονίσαμε στα 2800MHz αλλά με Latencies 14-14-14-28 T2. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη ταχύτητα που μπορέσαμε να πάρουμε από τις Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 στην πλατφόρμα X99. Τα συνολικά αποτελέσματα ταχύτητας, σύμφωνα με υπολογισμούς και τύπους που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, πρέπει να είναι σχεδόν ταυτόσημα με τις default ρυθμίσεις ταχύτητας του κιτ.. Εδώ βλέπουμε λοιπόν τις ρυθμίσεις με τις οποίες δοκιμάσαμε τις Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16. Η σταθερότητα των κιτ δοκιμάστηκε με 250 επαναλήψεις στο IntelBurn Test, στη ρύθμιση Stress Level: Very High. Σε όλες τις δοκιμές, ο επεξεργαστής παρέμεινε στις εργοστασιακές του συχνότητες, τόσο για το Core (Turbo για όλους τους πυρήνες - 3500MHz) όσο και για το Uncore (3000MHz). Λόγω των patches για τα Spektre και Meltdown και την επίπτωσή τους στις επιδόσεις του συστήματος, η βάση μας με αποτελέσματα άλλων μνημών έχει καταστεί άχρηστη. Ξεκινάμε σήμερα, με αυτό το review, μία νέα βάση λοιπόν. Γι αυτό το λόγο θα σας παραθέσουμε τα αποτελέσματα των μετρήσεων χωρίς κάποια σύγκριση. Στους παρακάτω πίνακες βλέπετε συχνότητες, χρονισμούς και τάση λειτουργίας. Benchmarks Οι μετρήσεις μας αρχίζουν με τις δοκιμασίες μνήμης του AIDA64, καθώς και του CPU Photoworxx που εξαρτάται αρκετά από τις επιδόσεις της μνήμης. Ευχαριστούμε την AIDA για την παραχώρηση του προγράμματος. Συνεχίζουμε με Super PI MOD 1.5 που μετράει single thread performance. Το wPrime 2.10 μετράει multi-thread performance Το ίδιο και το Fritz. To benchmark του WinRAR μας δείχνει πώς τα πάει το σύστημα κατά τη συμπίεση αρχείων. Το benchmark του Truecrypt μας δείχνει τις επιδόσεις στην κρυπτογράφηση. Το Cinebench R15 δείχνει τις επιδόσεις στο rendering. Τέλος, το UL PCMark 10 δείχνει τις επιδόσεις του συστήματος σε διάφορα σενάρια χρήσης. Ευχαριστούμε τη UL για την παραχώρηση του προγράμματος. 3DMark Ας δούμε και τις 3D επιδόσεις, οι οποίες επηρεάζονται κυρίως από την κάρτα γραφικών, αλλά σίγουρα παίζει ρόλο και ο επεξεργαστής και η μνήμη του συστήματος. RAM Disk Χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα RAMDisk της SoftPerfect, δημιουργήσαμε έναν εικονικό δίσκο μεγέθους 8GB στη RAM και τρέξαμε το CrystalDiskMark σε αυτό. Εδώ λοιπόν βλέπουμε τις επιδόσεις των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 σε λειτουργία Ram Disk. Επίλογος Οι Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16 συνεχίζουν την εξαιρετική παράδοση των μνημών της Corsair σε επιδόσεις και σταθερότητα. Αυτό δεν είναι κάτι νέο βέβαια, καθώς έχει γίνει πλέον αναμενόμενο από τα προϊόντα της εταιρίας. Αυτό που είναι νέο και μάλιστα εξαιρετικό, είναι η εξέλιξη του RGB φωτισμού που στη σειρά Vengeance RGB Pro περιλαμβάνει 10 ξεχωριστά ελεγχόμενα LEDs σε κάθε άρθρωμα μνήμης, κάνοντας τα ξεχωριστά ελεγχόμενα RGB LEDs του συγκεκριμένου κιτ συνολικά 40! Αυτά τα 40 RGB LEDs, σε συνδυασμό με το εξαιρετικό πρόγραμμα ελέγχου της Corsair, το iCUE, δίνουν απεριόριστες δυνατότητες φωτεινής πανδαισίας από ένα παραδοσιακά χρηστικό υποσύστημα, αυτό των μνημών. Οι φωτεινοί συνδυασμοί είναι πραγματικά ατελείωτοι και τα αρκετά βίντεο που περιλαμβάνονται σε αυτό το review δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα των συνολικών δυνατοτήτων. Σαν τελευταίο παράδειγμα, άφησα αυτό, αφιερωμένο σε όλους τους φανατικούς του Matrix (This is for you David!). Πόσο κοστίζει όμως το απόλυτο RGB κιτ μνημών; Η χαμηλότερη τιμή που μπορέσαμε να βρούμε στα Ελληνικά καταστήματα τη στιγμή της συγγραφής του παρόντος, συμπεριλαμβανομένων μεταφορικών και ΦΠΑ, ήταν στα 340,47 ευρώ. Δεν είναι σε καμία περίπτωση οικονομικό το κιτ, αλλά έχει μια λογική, premium τιμή, ανάλογη των premium δυνατοτήτων των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των Corsair Vengeance® RGB Pro 32GB (4x8GB) DDR4 3200MHz C16. Πλεονεκτήματα + Υψηλές επιδόσεις + Εξαιρετική σταθερότητα + Εξαιρετική ποιότητα RGB φωτισμού + 10 ανεξάρτητα ελεγχόμενα RGB LEDs ανά άρθρωμα μνήμης + Εύκολος έλεγχος του φωτισμού με το πρόγραμμα iCUE + Επισκόπηση της θερμοκρασίας, της συχνότητας και των βασικών χρονισμών των modules με το πρόγραμμα iCUE Μειονεκτήματα - Δεν καταφέραμε να βρούμε λόγο να γκρινιάξουμε 9.6 Superb  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 24/09/2018
  10. Πρόλογος Πρώτη παρουσίαση κουτιού για το 2016 και ποδαρικό μας κάνει η εταιρία Coolermaster με το καινούριο της Mastercase Pro 5. Το συγκεκριμένο προϊόν είναι ο ορισμός της ευελιξίας. Η εταιρία με τη βοήθεια Modder από όλο το κόσμο, σχεδίασε ένα προϊόν που μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του εκάστοτε χρήστη. Το αν τα κατάφερε καλά ή όχι, θα το δούμε στη συνέχεια. Σίγουρα όμως είναι αυτό το κάτι που έλειπε εδώ και καιρό και είναι ευκαιρία να "σκαλίσουμε" ένα προϊόν που φαίνεται να διαφέρει κάπως από όλα τα άλλα. Η φράση που συνοδεύει το κουτί από την κατασκευάστρια είναι το FreeForm Modular System. Υπάρχει η απλή του έκδοση υπάρχει και η Pro που τα έχει όλα. Υπάρχει με Plexi παράθυρο, υπάρχει και χωρίς αυτό. Μπορεί να δεχθεί έξτρα εξαρτήματα και μπορεί να προσαρμόσει δίσκους και θέσεις για ψυγεία ανάλογα τις απαιτήσεις. Με λίγα λόγια από ότι καταλάβατε έχουμε πολλά να δούμε και πολλές φωτογραφίες να τραβήξουμε. Ακολουθήστε μας στις επόμενες σελίδες λοιπόν παρέα με ένα ζεστό καφέ. Χαρακτηριστικά Στη φωτογραφία που ακολουθεί αναφέρονται τα χαρακτηριστικά του κουτιού της παρουσίασης αλλά και της απλής του έκδοσης. Το κουτί είναι διαθέσιμο στην Ελληνική αγορά με τιμή εκκίνησης τα 132€ για την έκδοση Mastercase 5 και 163,80€ για την έκδοση Mastercase Pro 5 που είναι και αυτή της παρουσίασης. Τιμές πολύ κοντά στις προτεινόμενες της κατασκευάστριας που είναι 124.90€ και 159.90€ αντίστοιχα. Όσο για την εγγύηση αυτή είναι διετής. Συσκευασία και παρελκόμενα Η συσκευασία του κουτιού αν και αρκετά ταλαιπωρημένη, κατάφερε να μας παραδώσει ένα άριστο προϊόν στα χέρια μας. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το μαύρο και βλέπουμε και κάποιες μωβ πινελιές. Στις δύο μεγάλες πλευρές της βλέπουμε φωτογραφίες από το εσωτερικό και το εξωτερικό του κουτιού. Δίνεται έμφαση στο modular σύστημα σχεδίασης (FreeForm Modular System) και φυσικά μπορούμε να δούμε ότι το κουτί συνοδεύεται από τρεις ανεμιστήρες. Στη μία από τις μικρές πλευρές βλέπουμε τις διαφορές σε πρόσοψη και οροφή ανάλογα την έκδοση του κουτιού και στην άλλη βλέπουμε τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του. Ανοίγοντας τη συσκευασία αντικρίσαμε δύο μεγάλα ανθρακί κομμάτια από φελιζόλ και μία ίδιο χρώματος κουκούλα. Επίσης, αναβαθμίσαμε το σύστημα δοκιμών μας στο τομέα της προστασίας από τις γρατσουνιές. Ο Λάμπης ανέλαβε να εξετάσει εκτενέστατα το εσωτερικό της συσκευασίας και να ξύσει τα νύχια του. Τα αποτελέσματα ήταν άκρως ικανοποιητικά, μιας και το κουτί δεν απέκτησε καμία γρατσουνιά! Εντός της συσκευασίας βρήκαμε ένα μικρό χαρτονένιο κουτί με τα απαραίτητα παρελκόμενα που συνοδεύουν το προϊόν. Εν ολίγοις, πέρα από τις κλασικές βίδες που είναι όλες μαζί σε ένα σακουλάκι, βρήκαμε δυο αντάπτορες από 3pin fan header σε molex, δεματικά καλωδίων καθώς επίσης και ένα μεταλλικό bracket που επιτρέπει την τοποθέτηση τρίτου ανεμιστήρα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Για να είμαστε όμως αναλυτικοί καλό είναι να αφήσουμε και μία λίστα με το τι ακριβώς και σε τι ποσότητες υπάρχει μέσα σε αυτό το μικρό κουτί. Όσοι από εσάς θέλετε να ρίξετε μία ή και δύο ή και τρεις ματιές στο manual του κουτιού, αρκεί να κάνετε ένα κλικ εδώ. Εμείς θα σηκώσουμε τα μανίκια και θα ξεκινήσουμε την εξερεύνηση του σημερινού κουτιού. Εξωτερικό Μέρος Πάντα ανυπομονώ να φτάσω σε αυτή τη σελίδα της παρουσίασης μιας και εδώ γίνεται η πρώτη ουσιαστική επαφή με το προϊόν και εδώ ρίχνω τις πρώτες διερευνητικές ματιές μου. Ο σχεδιασμός δε μπορώ να πω ότι είναι για όλα τα γούστα, καθώς γούστα είναι αυτά, αλλά φαίνεται αρκετά πρακτικός. Πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι η χειρολαβή στο επάνω μέρος για την εύκολη μεταφορά. Δεύτερο είναι ένα σχεδόν full παράθυρο στο πλαϊνό του κουτιού και τρίτον, τα μοναδικά πλαστικά μέρη που εντοπίζονται είναι η πρόσοψη και η οροφή. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι λογικό μιας και η τραπεζοειδής σχεδίαση που επέλεξε η Cooler Master, μάλλον θα εκτόξευε το κόστος στα ύψη αν γινόταν από μέταλλο. Η βαφή είναι εξαιρετική, το δέσιμο της ανάμεσα σε πλαστικά και μεταλλικά μέρη είναι πάρα πολύ καλό και η σχεδόν εξολοκλήρου διάτρητη πρόσοψη, δίνει υποσχέσεις για πολύ καλό air flow στο εσωτερικό. Για πάμε όμως να τα δούμε αναλυτικά και όπως κάνουμε πάντα αρχή, βάζουμε από την πρόσοψη του κουτιού. Στον πάνω όροφο διακρίνουμε την χειρολαβή από την οποία μπορούμε να σηκώσουμε το κουτί και να το μεταφέρουμε με ευκολία. Μην βιαστείτε να πείτε ότι είναι πλαστική και θα σπάσει, κάντε λίγο υπομονή για αργότερα Λίγο πιο κάτω αντικρίζουμε το front panel του κουτιού και περιγράφοντας από αριστερά προς τα δεξιά, βλέπουμε HDD activity LED, μία USB3.0 θύρα, jacks για ακουστικά και μικρόφωνο, μία ακόμα θύρα USB3.0, το κουμπί reset και λίγο πιο χαμηλά και στο κέντρο, το κουμπί εκκίνησης με το κλασικό σηματάκι το οποίο φωτίζεται. Και πριν τη κατηφόρα έχουμε και δύο θέσεις 5.25" με διάτρητα bezels. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης πέρα από το logo της κατασκευάστριας, εύκολα γίνεται κατανοητό ότι θα είναι εγκατεστημένο πίσω από το διάτρητο τμήμα, το "βαρύ πυροβολικό" που θα αναλάβει το airflow στο εσωτερικό. Και τι άλλο θα μπορούσε να είναι, από δύο ανεμιστήρες 140mm. Το φίλτρο είναι η κλασική μεταλλική πυκνοπλεγμένη σήτα που βλέπουμε κατά καιρούς σε πολλά κουτιά και είναι ίσως η χρυσή τομή ανάμεσα στη ροή αέρα και τη σκόνη. "Παίρνουμε" τη πρώτη στροφή και αντικρίζουμε το αριστερό πλαϊνό όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος. Εκεί συναντάμε ένα μεγάλο πλαϊνό παράθυρο που παρέχει απεριόριστη θέμα στο εσωτερικό και παρόλο που δε φαίνεται καλά στη φωτογραφία, είναι modular! Τώρα κάποιος θα αναρωτηθεί αν έγραψα λάθος λέξη. Η απάντηση είναι όχι, σωστή επέλεξα και είναι αυτό που τονίζει και η εταιρία σωστά; Το προϊόν προσαρμόζετε ανάλογα τις απαιτήσεις. Το πως μπορεί να είναι modular ένα πλαϊνό παράθυρο, θα το δούμε στη συνέχεια για να σας κρατήσω σε αγωνία. Για πάμε στα μετόπισθεν και να αρχίσουμε τη περιγραφή από πάνω και προς τα κάτω. Στο επάνω μέρος εντοπίζουμε μία δεύτερη χειρολαβή, οπότε η ευκολία μετακίνησης του κουτιού φαίνεται να ήταν από τις προτεραιότητες της σχεδιαστικής ομάδας. Λίγο πιο κάτω συναντάμε τον τρίτο ανεμιστήρα που συνοδεύει το κουτί και είναι και αυτός 140mm. Επίσης μπορούμε να δούμε ότι οι οπές είναι οβάλ και μπορεί ο ανεμιστήρας να μετακινηθεί είτε προς τα πάνω, είτε προς κάτω, σε ένα εύρος 35mm. Λίγο πιο κάτω έχουμε επτά PCI θέσεις που υποδηλώνουν ότι το μέγιστο μέγεθος μητρικής κάρτας που μπορεί να μπει στο κουτί είναι ΑΤΧ. Το τέρμα κάτω PCI cover είναι διαμορφωμένο ώστε να μπορούν να περαστούν καλώδια στο εσωτερικό του κουτιού και δεξιά των επτά θέσεων βλέπουμε ένα μεγάλο διάτρητο τμήμα για να βοηθήσει στην ομαλή είσοδο ή έξοδο του αέρα στο σημείο των καρτών PCI. Στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, βλέπουμε ότι υπάρχει η ειδική διαμόρφωση στο πλαϊνό ώστε να περάσουμε τα δάχτυλά μας και να το τραβήξουμε. Τέρμα κάτω υπάρχει η θέση για το τροφοδοτικό, η οποία είναι κατάλληλα διαμορφωμένη ώστε να επιτρέψει την εγκατάστασή του, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Επίσης, υπάρχει και ένα PSU bracket το οποίο υποδηλώνει ότι η εγκατάσταση του τροφοδοτικού γίνεται από το πίσω μέρος και αφού βιδωθεί πάνω σε αυτό το bracket. Φυσικά έχουμε και ένα φίλτρο! Το δεξιό πλαϊνό -όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος- δεν έχει κάτι να επιδείξει. Εξάλλου σχεδόν πάντα είναι ένα μασίφ κομμάτι μετάλλου για να κρύψει το χαμό με τα καλώδια, στο πίσω μέρος του motherboard tray. Ας ξαπλώσουμε το κουτί κάτω να διευκολύνουμε και την φωτογράφιση και να συναντήσουμε αρχικά το κάτω μέρος. Πρώτα-πρώτα διακρίνουμε τα μεταλλικά πόδια του κουτιού που σχεδιαστικά ακολουθούν την τραπεζοειδή μοφή του κουτιού και πάνω σε αυτά τις λαστιχένιες επενδύσεις για την απορρόφηση των κραδασμών αλλά και την προστασία της επιφάνειας πάνω στην οποία θα τοποθετήσουμε το κουτί. Τα πόδια στηρίζονται στο σκελετό του κουτιού με βίδες, το φίλτρο στο τροφοδοτικό είναι συρταρωτό, στο μπροστινό μέρος υπάρχει κατάλληλη διαμόρφωση να μπει το χέρι μας και να τραβήξει το διάτρητο τμήμα που καλύπτει τους δύο ανεμιστήρες της πρόσοψης και διακρίνεται κάτι ακόμα... ...Αυτό δεν είναι άλλο από μία ακόμα διαμόρφωση που μας προϊδεάζει κατά πάσα πιθανότητα για αφαιρούμενο cage δίσκων, το οποίο θα πατάει πάνω σε κάποια βάση. Πάμε και στην οροφή για την οποία έχουμε πολλά να πούμε. Αρχικά να σταματήσω σε ένα θέμα αισθητικής αν και δύσκολα θα το καταλάβει το μάτι του μέσου χρήστη. Αυτό είναι το σημείο που ενώνεται το πίσω μέρος της οροφής με το πλαστικό της χειρολαβής από τη μεριά της πρόσοψης. Παρακάτω δίνω δύο φωτογραφίες από τις ενώσεις. Αν παρατηρήσετε καλά οι ενώσεις δεν έχουν την ίδια εφαρμογή. Το επάνω τμήμα που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία παραπάνω, γίνεται σχεδόν ένα με το πλαστικό στα δεξιά, ενώ το τμήμα που είναι υπό γωνία (πρώτη φωτογραφία παραπάνω) φαίνεται να "χάσκει" περισσότερο. Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά έχει ξεφύγει και λίγο ως προς το κατακόρυφο άξονα που ορίζει το υπό γωνία πλαστικό. Αν περάσει το χέρι από εκεί -ειδικά στο κάτω μέρος- φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό σκαλοπατάκι. Είναι πραγματικά μικρό το κακό οπότε ας προχωρήσουμε σε πιο ουσιαστικά πράγματα. Πρώτο αφαιρούμενο κομμάτι είναι το κάλυμμα της οροφής. Ο τρόπος που αφαιρείται δε μου άρεσε μιας και είναι ένα απλό τράβηγμα. Η επανατοποθέτηση μπορεί να είναι "σφικτή" αλλά για να είμαστε 100% σίγουροι ότι με τη πάροδο του χρόνου, δε θα υπάρξουν τίποτα συντονισμοί, θα ήθελα μία χειρόβιδα στο πίσω μέρος. Όσο για το φίλτρο, αυτό είναι κατασκευασμένο από το ίδιο υλικό με αυτό της πρόσοψης. Μιας και βγάλαμε το "καπό" ας δούμε τι κρύβει από κάτω. Αρχικά μία ματιά στο χερούλι που σας είπα να μη βιαστείτε μόλις είδαμε μαζί τη πλαστική επικάλυψη . Μεταλλικό είναι και πολύ στιβαρό μάλιστα. Στη συνέχεια πάμε στο ζουμί της υπόθεσης, που είναι η θέση για δύο ανεμιστήρες στην οροφή (120mm και 140mm), η οποία είναι αφαιρούμενη για να δεχτεί ένα ψυγείο με άνεση εκτός κουτιού και μετά να το εγκαταστήσουμε βιδώνοντας απλά τις χειρόβιδες. Φυσικά όπως μπορείτε να δείτε, οι οπές είναι και εδώ οβάλ και έτσι αυξάνεται η συμβατότητα με ψυγεία. Είτε αυτά έχουν 15mm ή 20mm απόσταση ενδιάμεσων οπών. Καιρός να πάμε μία βόλτα και στα ενδότερα δε νομίζετε; Εσωτερικό Μέρος Για να δεις το εσωτερικό ενός κουτιού κατά κανόνα ξεβιδώνεις δύο χειρόβιδες. Το σημερινό κουτί ακολουθεί το συγκεκριμένο κανόνα, έχοντας όμως ένα βασικό πλεονέκτημα. Οι χειρόβιδες μένουν πάνω στο πλαϊνό, οπότε δε παίζει το ενδεχόμενο να τις χάσετε και επίσης, τα πλαϊνά δεν πέφτουν αν τα τραβήξετε προς τα πίσω, αλλά μένουν με μία ελαφρά κλίση προς τα έξω όπως φαίνεται στη φωτογραφία που ακολουθεί. Εσωτερικά μπορούμε να δούμε τις γλώσσες που κρατάνε το παράθυρο πάνω στο πλαϊνό αλλά και να καταλάβετε τι εννοούσα όταν έλεγα ότι το παράθυρο έχει modular σχεδίαση. Αυτό το οποίο σκέφτηκε η κατασκευάστρια, είναι ότι δεν αρέσει σε όλους να φαίνεται από έξω το σημείο του τροφοδοτικού μέσα από το παράθυρο. Οπότε έβαλε στο κάτω μέρος ένα "φιλέτο" μαύρου χρώματος, το οποίο συγκρατείτε με κάποιες βίδες. Αν είστε από αυτούς που δε θέλετε να φαίνεται το τροφοδοτικό, το αφήνετε στη θέση του. Αν θέλετε, τότε απλά ξεβιδώνετε τις βίδες και το αφαιρείτε. Έξυπνο και πρακτικό ταυτόχρονα. Αφήνουμε σε μία άκρη το πλαϊνό και πλέον έχουμε απεριόριστη θέα στο εσωτερικό του κουτιού. Με μία πρώτη ματιά δε φαίνεται να έχουμε κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, πέρα από το μεσοπάτωμα που ουσιαστικά χωρίζει το εσωτερικό του κουτιού σε δύο μέρη. Για πάμε όμως να τα δούμε λίγο αναλυτικά. Αρχικά ας δούμε το κάτω cage δίσκων που μπορεί να υποδεχτεί δύο δίσκους είτε 2.5", είτε 3.5". Η στήριξη είναι η κλασική με τους πίρους αλλά μπορείτε να βάλετε και βίδες. Επίσης, τα βελάκια στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί δείχνουν τρεις χειρόβιδες. Οι δύο στα δεξιά συγκρατούν το cage δίσκων και η κάτω συγκρατεί τη βάση. Αν τις ξεβιδώσουμε παίρνουμε τα δύο αυτά μέρη στα χέρια μας. Φυσικά στο πλάι υπάρχουν μεγάλες οπές για να περάσει ο αέρας με άνεση και να ψύξει τους δίσκους και στο πίσω μέρος της βάσης βλέπουμε μία γλωσσίτσα. Αυτή έχει να κάνει με τις δύο διαμορφώσεις που είδαμε στο κάτω μέρος του κουτιού κατά τη πλοήγησή μας στο εξωτερικό του μέρος. Οπότε μπορείτε να μετατοπίσετε τη βάση προς τη μεριά του τροφοδοτικού και να έχετε περισσότερο χώρο προς τη πρόσοψη για να βάλετε ενδεχομένως κάποιο ψυγείο. Σε αυτή τη περίπτωση οι δύο χειρόβιδες που πιάνανε στη πρόσοψη του κουτιού πλέον θα πιάσουν σε δύο σημεία από τη μεριά του τροφοδοτικού. Κάτι που μας έκανε εντύπωση όσο κοιτούσαμε το cage δίσκων είναι κάτι λαστιχένιες "καβίλιες" που έχει στο πίσω μέρος. Το τι ακριβώς κάνουν θα το δούμε αμέσως μετά... ...Μιας και θα εξετάσουμε και το δεύτερο cage δίσκων. Και εδώ βλέπουμε μεγάλες οπές στα πλάγια για τον καλό αερισμό των δίσκων, τρεις θέσεις ίδιας κατασκευής με αυτές του προηγούμενου cage και δύο χειρόβιδες για τη στήριξη από τη μεριά της πρόσοψης (πορτοκαλί βέλη στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί). Τα μπλε βέλη μας δείχνουν ευθυγραμμισμένες οπές με σπειρώματα που ουσιαστικά, μαζί με τις οπές στο πίσω μέρος επιτρέπουν σε αυτές τις λαστιχένιες καβίλιες που είδαμε, να κουμπώσουν στις αντίστοιχες οπές και να έχουμε το ή τα cage δίσκων, σε όποια θέση θέλουμε. Ενώ με τις λαστιχένιες καβίλιες γίνεται απόσβεση κραδασμών, αυτό που είδα και ίσως να δημιουργήσει κάποιο συντονισμό είναι η μεταλλική γλώσσα που επιτρέπει να ευθυγραμμιστούν οι χειρόβιδες στις θέσεις των σπειρωμάτων και να βιδώσουν. Εκεί είναι επαφή μετάλλου με μέταλλο και καλό θα ήταν να σκεφτόταν κάτι καλύτερο η εταιρία για παν ενδεχόμενο. Από ότι είδατε έχει αρχίσει η σχεδίαση free form να μας δίνει αρκετή ευελιξία και μόλις έχουμε αρχίσει την πλοήγησή μας στο εσωτερικό. Για πάμε λίγο πιο πάνω τώρα να δούμε και τις δύο θέσεις 5,25" οι οποίες είναι εξοπλισμένες με tool free μηχανισμούς εγκατάστασης. Αν προσέξουμε λίγο καλύτερα βλέπουμε ότι και αυτές είναι αφαιρούμενες μιας και εντοπίζουμε βίδες. Τρεις στάσεις έχουμε κάνει τρία αφαιρούμενα και επανατοποθετούμενα μέρη έχουμε δει. Για να δούμε και την οροφή που έχει και αυτή αφαιρούμενο bracket για ψυγείο όπως είδαμε. Εδώ πιάσαμε και το μέτρο μας για να δούμε τι αποστάσεις έχουμε και μπορείτε να τις δείτε στη δεύτερη και στη τρίτη φωτογραφία που ακολουθούν. Στο πίσω μέρος του κουτιού έχουμε τον τρίτο ανεμιστήρα 140mm εξαγωγής που έχει ένα εύρος κίνησης περίπου 35mm ως προς τον κατακόρυφο άξονα. Λίγο πιο κάτω είναι οι επτά θέσεις για PCI συσκευές και το κάτω cover είναι διαμορφωμένο έτσι ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε εύκολα κάποιο καλώδιο στο εσωτερικό του κουτιού. Στο μεσοπάτωμα εντοπίζουμε δύο brackets για δίσκους με τις οπές πίσω από αυτά, να επιτρέπουν το πέρασμα των καλωδίων δεδομένων και ρεύματος. Όπως θα δούμε και στη σελίδα της εγκατάστασης, τα δύο αυτά brackets μπορούν να φιλοξενήσουν έως και τέσσερις δίσκους και μπορούν επίσης, αν δεν μας αρέσουν αυτές οι θέσεις, να τα πάμε στο πίσω μέρος του κουτιού, πίσω δηλαδή από το Motherboard tray. Κάτω από το μεσοπάτωμα είναι η θέση για το τροφοδοτικό, η εγκατάσταση του οποίου γίνεται από το πίσω μέρος όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Στα θετικά της σχεδίασης της θέσης του τροφοδοτικού έχουμε να πούμε για τις λαστιχένιες επενδύσεις σε όλο το μήκος του προφίλ που θα πατήσει το τροφοδοτικό, αλλά και το γεγονός ότι είναι υπερυψωμένο από το πάτωμα. Το δεύτερο ειδικά βοηθάει στο να μειωθεί ο θόρυβος λόγω στροβιλισμών, αλλά και να δώσει στο τροφοδοτικό δεύτερη ζώνη αέρα για να ψυχθεί. Πάμε τώρα να ρίξουμε μία ματιά στη καρδιά του εσωτερικού που είναι το motherboard tray. Εντύπωση κάνει αμέσως το αρκετά μεγάλο cpu cut out. Στο επάνω μέρος έχουμε δύο οπές για να περάσουμε καλώδια και στα δεξιά βλέπουμε τρία μεγάλα grommets πολύ καλής ποιότητας για να περάσουμε τα καλώδια όπως το 24pin, sata κλπ. Πάμε ολοταχώς για το πίσω μέρος όπου έχουμε να δούμε μερικά πραγματάκια. Αρχικά να μιλήσουμε γι' αυτά τα πολύ βολικά velcro που τα έχουμε δει και σε κουτιά άλλης εταιρίας μέσα από τις παρουσιάσεις τους. Μετά να πούμε ότι πέρα από αυτά, δυστυχώς δεν υπάρχει σε κανένα άλλο μέρος του motherboard tray κάποιο hook για να πιάσουν δεματικά, πέρα από δύο τέρμα δεξιά για το 8pin EPS καλώδιο. Φυσικά στα παρελκόμενα παρέχονται δύο με ταινία διπλής όψεως, αλλά όπως θα ξέρετε δεν είναι και ότι πιο βολικό και επίσης, αν η ταινία δεν είναι καλή με το καιρό ξεκολλάνε. Αν πάλι είναι δυνατή και θέλετε κάποια στιγμή να τα βγάλετε και να τα τοποθετήσετε κάπου αλλού, αφήνει σημάδια κόλλας και είναι παίδεμα να καθαριστούν. Πάνω αριστερά εντοπίζουμε δύο ακόμα βίδες που έχουν να κάνουν με την αφαίρεση του 5.25" cage και όσο αφορά το χώρο που έχουμε στο πίσω μέρος για να κρύψουμε τα καλώδιά μας, αυτός ξεκινάει από τα δύο εκατοστά και φτάνει μέχρι και τα τέσσερα περίπου στο κάτω μέρος. Τέλος, μία ματιά στα καλώδια του front panel με το μόνο σχόλιό μας να έχει να κάνει με το USB3.0 καλώδιο. Κάποια στιγμή καλό είναι όλοι οι κατασκευαστές να προχωρήσουν σε πλακέ υλοποιήσεις για πιο εύκολη διευθέτηση του συγκεκριμένου καλωδίου. Εις Βάθος Αυτή η σελίδα έχει πάντα τη χάρη της μιας και ξεδιπλώνονται μπροστά στο φωτογραφικό μας φακό μέρη του κουτιού που δε τα βλέπουμε συχνά ακόμα και αν το έχουμε στα χέρια μας. Οι περισσότεροι χρήστες δε τα βλέπουν καθόλου εδώ που τα λέμε. Αρχικά βγάλαμε από τη πρόσοψη τους ανεμιστήρες για να τους δούμε από κοντά. Ο χρωματισμός του σώματος αλλά και της οροφής είναι μαύρου χρώματος, η σύνδεση είναι 3pin και τα στοιχεία λειτουργίας που αναφέρονται πάνω σε αυτούς είναι 1200rpm, DC 12V και 0,18Α. Τι αποκάλυψε τώρα αυτή η απεγκατάσταση των ανεμιστήρων. Μα φυσικά τις υποδοχές για δίσκους στη πρόσοψη του κουτιού, όπου μπορούμε να εγκαταστήσουμε είτε 2x140mm, είτε 2x120mm ανεμιστήρες. Το βάθος της πρόσοψης είναι μεγάλο μέχρι τη λαμαρίνα, οπότε το να μπει ένα ψυγείο εξωτερικά φαντάζει δυνατό. Επίσης, υπάρχουν και οπές για να περαστούν τα καλώδια των ανεμιστήρων, συνεπώς δε νομίζουμε να ζητούσατε κάτι επιπλέον από τη κατασκευάστρια. Το να αφαιρεθεί το πλαστικό της πρόσοψης είναι εύκολη υπόθεση και απαιτεί να έχουμε πρόσβαση στο εσωτερικό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιέσουμε κάποια κλιπς εσωτερικά και να το πάρουμε στα χέρια μας. Το υλικό κατασκευής είναι πλαστικό (ABS) και από το ίδιο υλικό είναι κατασκευασμένοι και οι οδηγοί αλλά και τα κλιπς συγκράτησης. Μιας και το αφαιρέσαμε στο επάνω μέρος μπορούμε να δούμε δύο βίδες που συγκρατούν το front panel. Το κατσαβίδι στο χέρι, αφαιρούμε τις βίδες και τραβάμε προς τα έξω το front panel. Όσον αφορά τις συνδέσεις δεν έχουμε να πούμε και πολλά μιας και όλα φαίνονται καλά τακτοποιημένα και προστατευμένα μέσα σε ένα έξτρα καπάκι. Φυσικά παρόν δηλώνει και το diffuser του power LED. Ένα ακόμα αφαιρούμενο τμήμα -όπως ήδη έχουμε αναφέρει- είναι το 5.25" cage. Μένει να ξεβιδώσουμε τέσσερις χειρόβιδες και να το πάρουμε στα χέρια μας. Προσέξτε όμως μία λεπτομέρεια όταν πάτε να το ξαναεγκαταστήσετε. Οι χειρόβιδες που είναι από τη μεριά της μητρικής έχουν σπείρωμα UNC 6-32, ενώ αυτές που είναι στη πίσω πλευρά (που κρύβουμε τα καλώδια) έχουν σπείρωμα M3. Δε μπορούμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο έγινε αυτή η επιλογή, σίγουρα όμως θέλει προσοχή από εμάς μη τραυματίσουμε κάποιο σπείρωμα. Το ότι η οροφή είναι αφαιρούμενη όπως και τα cage δίσκων τα έχουμε ήδη πει οπότε το κουτί πλέον με το σασί του μας κλείνει το μάτι. Ας το συναρμολογήσουμε τώρα και ας προχωρήσουμε στην εγκατάσταση του συστήματος. Εγκατάσταση Συστήματος Αρχικά καλό είναι να αναφέρουμε το σύστημα το οποίο εγκαταστήσαμε στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5. Αυτό το στάδιο σε ένα case review, είναι ίσως το πιο σημαντικό. Εδώ κρίνεται η χρηστικότητα ενός κουτιού και κατά κανόνα, εδώ βγάζει τα σημαντικότερα ελαττώματά του. Πρώτη-πρώτη στρογγυλοκάθισε στη θέση της η μητρική μας και το μέτρο μας έπιασε αμέσως δουλειά για να δούμε το μέγιστο ύψος ψύκτρας επεξεργαστή που μπορεί να υποδεχτεί στα σπλάχνα του το CoolerMaster MasterCase Pro 5. Το μέτρο έδειξε 193mm, νούμερο υπεραρκετό για τα cpu air coolers της αγοράς. Φυσικά η Xigmatek Gaia με τα μόλις 159mm ύψους, χώρεσε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα και το CPU cut out λειτούργησε υποδειγματικά. Σειρά πήρε η κάρτα γραφικών με την διαδικασία εγκατάστασης να είναι γνωστή. Στα θετικά, ότι η λαμαρίνα στο πλαϊνό του σασί, επέτρεψε στο κατσαβίδι μας να μπει κάθετα προς τις βίδες στερέωσής της. Το μέτρο και πάλι στο χέρι για να μετρηθεί το μέγιστο μήκος κάρτας γραφικών που μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5 Με το cage δίσκων στη θέση του, το μέτρο έδειξε 29,5cm, ενώ χωρίς αυτό, 41,2cm. Ανάλογα λοιπόν τις ανάγκες σας σε μήκος κάρτας γραφικών, μπορείτε να προσαρμόσετε και τα cage δίσκων. Η συνέχεια έχει να κάνει με τους δίσκους. Όπως ήδη σας έχουμε αναφέρει η εγκατάσταση των δίσκων 3.5" είναι tool free με τη χρήση πίρων. Για τους 2.5" δίσκους έχουμε μεγάλη ευελιξία. Μπορείτε να εγκαταστήσετε σε κάθε bracket είτε έναν δίσκο, είτε δύο. Αν δεν θέλετε να φαίνεται το brand του δίσκου τότε η διαδικασία είναι tool free και απλά τον βάζετε στο κάτω μέρος του bracket. Αν θέλετε να φαίνεται τότε τον βάζετε στο επάνω μέρος με τη χρήση τεσσάρων βιδών. Αν θέλετε τέσσερις βάζετε έναν πάνω και έναν κάτω σε κάθε bracket. Αν πάλι θέλετε να τους εξαφανίσετε εντελώς τους βάζετε στο πίσω μέρος του κουτιού. Αμέσως μετά σειρά πήρε το τροφοδοτικό το οποίο μπαίνει όπως ήδη έχουμε πει από το πίσω μέρος. Για να μη τυραννηθείτε με την εγκατάσταση και το κεντράρισμα των χειρόβιδων στα σπειρώματα πάνω στο σασί του κουτιού, μη βιδώσετε τέρμα τις βίδες στο τροφοδοτικό αλλά αφήστε τις να έχουμε αυτό που λέμε μπόσικα. Μόλις βιδώσετε τις χειρόβιδες, σφίγγετε και τις βίδες του τροφοδοτικού και είστε έτοιμοι. Φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει και μία μέτρηση για το μέγιστο μήκος τροφοδοτικού και πόσο το επηρεάζει μία τυχόν μετατόπιση του cage δίσκων. Οι μετρήσεις σε εικόνες. Το cable management δε μας προβλημάτισε ιδιαίτερα μιας και τα 20-40mm είναι τις περισσότερες φορές υπεραρκετά, βέβαια θα θέλαμε περισσότερες δέστρες στο πίσω μέρος πέρα από τις δύο που υπάρχουν για το 8pin καλώδιο. Και αυτό καθώς αν ο χρήστης αποφασίσει να πάει και τα δύο brackets 2.5" στο πίσω μέρος τότε θα παρουσιαστούν προβλήματα. Το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται ικανοποιητικό και έφτασε η ώρα της αλήθειας. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για το συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά, σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το κουτί εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του, αλλά δεν μας ξάφνιασε όμως. Ήταν αναμενόμενο ότι θα τα πήγαινε καλά μιας και οι χώροι υπάρχουν, η πρόσοψη είναι διάτρητη και εξοπλισμένη με δύο 140mm ανεμιστήρες και στο μόνο σημείο που ας πούμε ότι δημιουργείται ένα μικρό πρόβλημα, είναι στο κάτω cage δίσκων. Είχαμε ξαναπεί στο παρελθόν τι συμβαίνει με τις καλύπτρες, τα grommets και με την θετική πίεση στα κουτιά. Ευτυχώς όμως το σημερινό κουτί καταφέρνει σχετικά γρήγορα να επαναφέρει τις θερμοκρασίες των δίσκων που βρίσκονται στο σημείο αυτό σε φυσιολογικά επίπεδα.Εκεί που έδειξε τα δόντια του και το πολύ καλό airflow του, ήταν στην υπερχρονισμένη κατάσταση του συστήματος. Εργοστασιακή συχνότητα Idle Εργοστασιακή συχνότητα Load Υπερχρονισμός - Idle Υπερχρονισμός - Load Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί, πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 34,2dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική Πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετική πίεση, πράγμα αναμενόμενο, μιας και έχουμε έναν ανεμιστήρα εξαγωγής 140mm και δύο όμοιους εισαγωγής. Εγκατάσταση Υδρόψυξης Μία σελίδα που έχει καθιερωθεί πλέον στις παρουσιάσεις μας είναι αυτή της εγκατάστασης της υδρόψυξης. Και όπως πολύ καλά ξέρετε, δε σταματάμε μόνο στο να σας δώσουμε πληροφορίες γύρω από AIO συστήματα, αλλά ακόμα και για custom υδροψύξεις φέρνοντας τους χώρους του κουτιού στα όριά τους. Αρχή βάζουμε από την οροφή όπου παραθέτουμε και πάλι τις δύο μετρήσεις που είχαμε κάνει από τον πρώτο αποστάτη. Με 7cm απόσταση του πρώτου αποστάτη από την οροφή το να εγκατασταθεί μία ΑΙΟ υδρόψυξη με μία σειρά ανεμιστήρες μοιάζει απροβλημάτιστη μιας και έχουμε 30mm πάχος ψυγείου και 25mm πάχος ανεμιστήρων. Σύνολο δηλαδή 55mm. Το Push-Pull το οποίο ανεβάζει το συνολικό πάχος στα 80mm δείχνει δυνατό υπό προϋποθέσεις. Αρχικά σίγουρα δε θα χωρέσει μία AIO 2x140mm σε push-pull μιας και πλησιάζει περισσότερο τη μητρική μας. Μία όμως 2x120mm ίσως να χωρέσει ανάλογα τις μνήμες μας και το ύψος των ψυκτρών της μητρικής μας, στο επάνω μέρος. Εμείς εγκαταστήσαμε ένα ψυγείο 2x120mm, πάχους 45mm με μία σειρά ανεμιστήρων και για το Setup της παρουσίασης δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Για το πίσω μέρος επιλέξαμε ένα ακόμα ψυγείο 120mm, πάχους 45mm με έναν ανεμιστήρα. Όπως μπορείτε να δείτε δε δημιουργείται κανένα πρόβλημα με το πάνω ψυγείο και κανένα πρόβλημα με το 8pin EPS καλώδιο της μητρικής. Για τη πρόσοψη η κουβέντα που θα ανοίξει είναι μεγάλη και θα προσπαθήσουμε όσο είναι δυνατόν να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Αρχικά να πούμε ότι η κατασκευάστρια δεν αναφέρει πουθενά ότι το κουτί είναι συμβατό με 3x120mm ψυγείο. Οπότε ας ξεκινήσουμε με βάση το manual του κουτιού. Αρχικά μπήκαν δύο ανεμιστήρες στο εσωτερικό της πρόσοψης και ένα διπλό ψυγείο πάχους 30mm να τους κάνει παρέα. Το μέγιστο πάχος ψυγείου που μπορεί να μπει στη πρόσοψη, αφού έχουμε τραβήξει το κάτω cage δίσκων προς τη μεριά του τροφοδοτικού είναι 40mm. Ενα ψυγείο πάχους 45mm ΔΕΝ χωράει να μπει. Αν είχε δοθεί λίγο παραπάνω προσοχή όμως θα χωρούσε μιας και το cage όπως φαίνεται στη παρακάτω φωτογραφία απέχει από τη πρόσοψη 46mm!!! Θα μπορούσαν πολύ απλά λοιπόν, να τραβήξουν αυτό το Π που κάνει το διαχωριστικό προς τη μεριά του cage και να μπορέσει το κουτί να δεχτεί ένα πιο χοντρό ψυγείο. Εδώ δε μιλάμε για εκατοστά, αλλά για μόλις μερικά χιλιοστά όταν δε, η minimum απόσταση που είχαμε μετρήσει για τροφοδοτικό, ήταν 26,5cm. Ο χώρος υπάρχει και είναι εκεί, απλά έχει γίνει λάθος αξιοποίηση. Στη συνέχεια θελήσαμε να πάρουμε από το κουτί και τη τελευταία ρανίδα που λένε. Δυστυχώς δεν είχαμε ψυγείο 30mm πάχους και 3x120mm, οπότε αναγκαστικά "παίξαμε" με ένα πιο χοντρό. Το Bracket που δίνει η εταιρία στα παρελκόμενα, μας ώθησε να βγάλουμε το 5.25" cage από τη θέση του και να το εγκαταστήσουμε. Μιας και όπως ήδη αναφέραμε εσωτερικά δεν μπορεί να μπει ψυγείο 45mm, δοκιμάσαμε απ' έξω, δηλαδή στο εσωτερικό του πλαστικού της πρόσοψης. Επαναλαμβάνουμε εδώ ότι πλέον είμαστε εκτός προδιαγραφών και δε μπορούμε να ζητάμε από το κουτί να πάρει με το έτσι θέλω ένα ψυγείο 360mm. Ο χώρος φαίνεται να υπάρχει, οπότε δελεαστήκαμε και το παλέψαμε. Εδώ αρχίζουν οι περιορισμοί όπως είναι φυσικό. Το ψυγείο μπορεί να μπει μόνο με τα ρακόρ προς τα πάνω και αυτό καθώς εσωτερικά θα μπουν ανεμιστήρες. Αν λοιπόν επιλέξουμε τα ρακόρ προς τα κάτω και ταυτόχρονα να κρατήσουμε το cage δίσκων στη θέση του, δεν υπάρχει χώρος να περάσουμε σωλήνες. Αν τώρα πάμε με τα ρακόρ προς τα πάνω, τότε το ένα από τα δύο σπειρώματα του ψυγείου φαίνεται να καλύπτεται από το bracket που βάλαμε στη θέση των 5.25" και να μην ευθυγραμμίζονται όλες οι οπές του ψυγείου. Με ακόμα πιο απλά και συγκεκριμένα λόγια. Το κουτί μπορεί να δεχθεί δύο διπλά ψυγεία με αυτό της πρόσοψης να μη ξεπερνά τα 40mm σε πάχος. Μπορεί να πάρει ένα ακόμα στο πίσω μέρος και το τριπλό ψυγείο το έχει χάσει λόγω κακής αξιοποίησης του χώρου στη πρόσοψη, όπως και το επιπλέον πάχος στο εσωτερικό της πρόσοψης. Αυτό που περιμένουμε από την εταιρία σε επόμενη έκδοση του κουτιού, είναι να εκμεταλλευτεί το χώρο που ήδη υπάρχει, λίγο καλύτερα. Κάτι ακόμα... Πριν να πέσει η αυλαία της σημερινής παρουσίασης καλό είναι να σχολιάσουμε μερικά πράγματα ακόμα γύρω από το προϊόν. Στα χέρια μας έχουμε την Pro έκδοση του κουτιού με όλα τα καλούδια που είδαμε ότι το συνοδεύουν. Η έκδοση αυτή κοστίζει περίπου 165ευρώ στην Ελληνική αγορά μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Η απλή έκδοση από την άλλη, κοστίζει περίπου 130ευρώ μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών. Οι διαφορές είναι: 1. Πλαϊνό με Plexi παράθυρο στην έκδοση Pro με κόστος 24,95€. 2. Ένα επιπλέον cage δίσκων για δύο θέσεις στην έκδοση Pro με κόστος 14,95€. 3. Μία βάση για το δύο θέσεων cage δίσκων που έχει ήδη η απλή έκδοση με κόστος 4,95€. 4. Ενας ανεμιστήρας 140mm μιας και η απλή έκδοση έχει δύο, με κόστος που δεν γνωρίζουμε μιας και δεν υπάρχει στο CoolerMaster EU store. 5. Και τέλος το Top Cover Kit το οποίο κοστίζει 16,95€. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι στο γεγονός ότι η CoolerMaster με αυτόν τον τρόπο δεν δελεάζει κάποιον να πάρει την απλή και πιο οικονομική πρόταση και κάποια στιγμή στο μέλλον να αναβαθμίσει διάφορα μέρη φέρνοντάς το στα μέτρα του, που ουσιαστικά αυτό είναι και το concept του κουτιού. Αν λοιπόν πάρετε την απλή έκδοση και προσθέσετε τα παραπάνω, τότε το κόστος ανέρχεται στα περίπου 194€+(fan?) έναντι 165ευρώ της Pro έκδοσης και φυσικά σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνουμε τα μεταφορικά από το CoolerMaster EU store. Μία διαφορά 30€+ με το καλημέρα σας. Αυτό ουσιαστικά σε έναν σκεπτόμενο χρήστη βγάζει κατευθείαν εκτός επιλογών την απλή έκδοση του κουτιού σε ενδεχόμενο αγοράς. Είναι σαν να σκότωσε το προϊόν η CoolerMaster και σίγουρα θα ήθελα να δω το κάτι διαφορετικό όσον αφορά την τιμή της απλής έκδοσης, έτσι ώστε κάποιος να αγοράσει μία "βάση" και πάνω σε αυτή να "χτίσει" και να τη φέρει στα μέτρα του, μέσα σε λογικά οικονομικά πλαίσια. Απολογισμός Παρόλο που η παρουσίαση είχε να κάνει με την Pro έκδοση του κουτιού, είδαμε και κάποια σχόλια όσον αφορά την απλή του έκδοση. Η βαθμολογία όμως παρακάτω αφορά το προϊόν που εξετάσαμε και όχι ένα προϊόν που απλά είπαμε κάποιες κουβέντες γι' αυτό. Η CoolerMaster σχεδίασε ένα πολύ πρακτικό και ευέλικτο κουτί. Δόθηκαν έξυπνες λύσεις με το modular design του, όπου η free form σχεδίαση έδωσε κυριολεκτικά ρέστα. Οι επιδόσεις που πέτυχε τόσο στο τομέα τον θερμοκρασιών όσο και στο τομέα των μετρήσεων θορύβου, ήταν σχεδόν άριστες. Η ποιότητα κατασκευής κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα όπως και η ποιότητα της βαφής και το δέσιμο αυτής στα μεταλλικά και στα πλαστικά του μέρη. Οι χειρολαβές του δίνουν έξτρα πόντους στο τομέα της χρηστικότητας και αυτή η μαύρη λωρίδα στο κάτω μέρος του plexiglass, έβαλε το κερασάκι στη τούρτα προσπαθώντας να ικανοποιήσει κάθε γούστο. Τα μόνα αρνητικά που μπορούμε να του προσάψουμε είναι η κακή αξιοποίηση του χώρου στη πρόσοψη για το στήσιμο μίας custom υδρόψυξης και ότι δεν έχει γίνει σωστή μελέτη στο "κούμπωμα" του top cover. Μία χειρόβιδα εκεί νομίζουμε ότι θα έλυνε τα όποια προβλήματα. Κλείνοντας, ας συνοψίσουμε σε μορφή λίστας τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του CoolerMaster MasterCase Pro 5, αφού αναφέρουμε ότι τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση, το προϊόν είναι διαθέσιμο στον Ελληνικό χώρο στη τιμή των 163,80€ μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Modular σχεδίαση που δίνει μεγάλη ευελιξία στο χρήστη. Φίλτρα παντού. Συμπεριλαμβάνονται τρεις ανεμιστήρες 140mm. Πολύ καλές επιδόσεις στο τομέα των θερμοκρασιών και του θορύβου. Δυνατότητα εγκατάστασης οποιασδήποτε ψύκτρας και κάρτας γραφικών. Δυνατότητα εγκατάστασης υδρόψυξης με τρεις θέσεις για ψυγεία. Χειρόβιδες που μένουν επάνω στα εξαρτήματα. Tool Free εγκατάσταση σχεδόν σε όλο το hardware. Χειρολαβές για την εύκολη μεταφορά. Velcro στο πίσω μέρος για το πιάσιμο των καλωδίων. Θα θέλαμε καλύτερη αξιοποίηση του χώρου προς τη μεριά της πρόσοψης. Το Top Cover δε μένει στη θέση του σταθερά. Θα θέλαμε περισσότερες δέστρες στο πίσω μέρος για να χρησιμοποιηθούν δεματικά καλωδίων. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το CoolerMaster MasterCase Pro 5, δε μπορεί να είναι μικρότερη από: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την CoolerMaster Hellas για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grkarmen1983 04/02/2016 <
  11. msystems http://www.msystems.gr/index.php?category=2415&product=20200 24.90 skroutz https://www.skroutz.gr/s/7652478/CoolerMaster-Pitch-Pro.html 32.80
  12. Εισαγωγή Η Icy Dock μας έχει συνηθίσει σε ποιοτικά και καινοτόμα προϊόντα. Πιστή στην παράδοση που έχει δημιουργήσει, μας παρείχε ένα ακόμη προϊόν για να σας παρουσιάσουμε που προσωπικά δεν έχω δει όμοιό του όσα χρόνια ασχολούμαι με τους υπολογιστές. Υποδεχτείτε το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1! Το προϊόν λοιπόν της σημερινής παρουσίασης δεν είναι παρά ένας μετατροπέας δίσκων 2.5" σε δίσκους 3.5" που όμως μόνο απλός δεν είναι! Για αρχή είναι ικανός να υποδεχτεί 2 drives 2.5" και να τα μετατρέψει σε ένα και μόνο drive 3.5" το οποίο με τη σειρά του μπορεί να συνδεθεί σε μία και μόνο θύρα SATA 6GB/s στη μητρική σας. Πώς το κάνει αυτό; Με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ορέξεις σας! Σας κέντρισα το ενδιαφέρον; Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Όπως βλέπουμε στον πίνακα των χαρακτηριστικών, οι 4 τρόποι που το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 μπορεί να χρησιμοποιήσει τα 2 drives που υποδέχεται είναι οι παρακάτω: Η επιλογή ελέγχεται από ένα διακόπτη με 4 θέσεις. Οι λειτουργίες περιγράφονται στην παραπάνω εικόνα και είναι οι εξής: 1. JBOD: (Just a Bunch Of Disks) ή στα Ελληνικά, ένα μάτσο δίσκοι. Στη λειτουργία αυτή οι δίσκοι αναγνωρίζονται χωριστά και λειτουργούν ανεξάρτητα. Έτσι μπορείτε να συνδέσετε 2 drives σε μία μόνο θύρα της μητρικής σας, της οποίας την ταχύτητα μοιράζονται. Επίσης η θύρα πρέπει να υποστηρίζει Port Multiplier, αλλιώς θα βλέπει μόνο τον ένα δίσκο και συγκεκριμένα τον από κάτω (βλέπε παρακάτω). 2. BIG: Στη λειτουργία αυτή τα 2 drives συνδυάζονται σε ένα εικονικό drive με τη συνολική χωρητικότητα των 2. 3. RAID 1: Εδώ χρησιμοποιούμε το ένα μόνο drive ενώ το άλλο αντιγράφει το πρώτο, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα αντίγραφο ασφαλείας που ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο. Καλό είναι να χρησιμοποιούμε 2 ίδια drives αλλιώς και τα 2 λειτουργούν με τη χωρητικότητα του πιο μικρού και την ταχύτητα του πιο αργού. 4. RAID 0: Και τέλος σε αυτή τη διαμόρφωση έχουμε θεωρητικά τη διπλάσια χωρητικότητα του μικρότερου drive που χρησιμοποιείται και σχεδόν τη διπλάσια ταχύτητα του πιο αργού drive που χρησιμοποιείται. Αυτά θεωρητικά. Για την πράξη, θα δούμε τις μετρήσεις. Το Προϊόν Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι κατασκευασμένο από μέταλλο και εξωτερικά έχει ακριβώς τις διαστάσεις ενός σκληρού δίσκου των 3.5". Έτσι μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε μπορεί και ένας κανονικός σκληρός δίσκος 3.5". Η συσκευασία περιλαμβάνει ακόμα βίδες στήριξης, δύο μαξιλαράκια με τα οποία προαιρετικά μπορείτε να στηρίξετε τα drives των 2.5" αν αυτά έχουν ύψος 7 ή 5 χιλιοστά και το manual. Στο manual αναφέρεται ότι υπάρχει κάποιο software στην ιστοσελίδα της εταιρίας με το οποίο μπορεί να ελεγχθεί η συσκευή, αλλά εμείς δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε κάτι τέτοιο. Πάντως η χρήση του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 ήταν εύκολη και λειτουργική ακόμη και χωρίς κάποιο λογισμικό διαχείρισης. Η κατασκευή είναι ποιοτική, από μέταλλο και με εξαιρετικό φινίρισμα. Στα πλαϊνά και το κάτω μέρος διακρίνονται υποδοχές βιδώματος ακριβώς όπως και σε ένα δίσκο 3,5". Οι πολλές οπές εξαερισμού εξασφαλίζουν την ψύξη σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν μηχανικοί δίσκοι. Η τοποθέτηση είναι πολύ απλή. Πιέζοντας το διάφανο κουμπί στο πίσω μέρος ανοίγει το καπάκι και μετά υπάρχει ένα διαχωριστικό που σηκώνεται για να μπει ο πρώτος δίσκος από κάτω και επιστρέφοντας στη θέση του γίνεται η βάση για τον δεύτερο δίσκο. Κλείνοντας το καπάκι, ο μηχανισμός σπρώχνει τα 2 drives προς τα βύσματα και τα κουμπώνει. οι τρύπες εξαερισμού του κάτω μέρους επιτρέπουν την επισκόπηση της σύνδεσης. 2 κόκκινα LED, ορατά μέσω του διαφανούς πλήκτρου ανοίγματος της συσκευής, ενημερώνουν αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με οποιοδήποτε από τα 2 drives. Μετρήσεις Για να δούμε πώς τα πάει το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 πήραμε κάποιες ενδεικτικές μετρήσεις με 2 ίδιους SSD. Πρώτα μετρήσαμε τις επιδόσεις ενός εκ των δύο χωρίς το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 και μετά τις επιδόσεις του συνόλου μέσα στη συσκευή, στις ρυθμίσεις 2 (BIG), 3 (RAID1) και 4 (RAID0). Μέτρηση στη θέση ένα δεν έγινε γιατί εξαρτάται κυρίως από τη μητρική και είναι ουσιαστικά ίδια με τη μέτρηση του κάθε ενός drive. Ξεκινάμε με το AIDA64 που μας δείχνει το latency, δηλαδή την καθυστέρηση στην απάντηση του κάθε drive. Όπως είναι φυσικό, βλέπουμε ότι λόγω του overhead, ο υποτυπώδης RAID Controller του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 αυξάνει αισθητά αλλά όχι σε απαγορευτικό βαθμό, το latency, ειδικά στις διατάξεις RAID. Τα ευρήματα επιβεβαιώνονται με τις μετρήσεις ανάγνωσης του HDTune Pro ενώ στις μετρήσεις εγγραφών βλέπουμε ότι οι διατάξεις RAID τα πάνε καλύτερα. Το AS SSD μας δείχνει ότι δυστυχώς το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 απενεργοποιεί τη δυνατότητα Queue Depth των SSD με αποτέλεσμα να υποφέρουν οι επιδόσεις τους σε αναγνώσεις και εγγραφές μικρών αρχείων. Επίσης βλέπουμε ότι το RAID 0, αν και θα έπρεπε να είναι το πιο γρήγορο στη σειριακή ανάγνωση και εγγραφή, υποφέρει από σχετικά χαμηλές επιδόσεις, χαμηλότερες ακόμη και από του RAID1! Επίλογος Τα συμπεράσματα λοιπόν. Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι μια καινοτομία της Icy Dock που μπορεί να λύσει τα χέρια κάποιου που θέλει να τοποθετήσει 2 drives 2.5" στη θέση 1 drive 3.5" και να τα συνδέσει ως ένα drive στη μητρική του, με όποιον τρόπο μπορεί να φανταστεί και θέλει. Η ευκολία χρήσης είναι εξαιρετική, όπως είναι και η ποιότητα κατασκευής αλλά και οι δυνατότητες που παρέχει η συσκεύη στο χρήστη. Οι επιδόσεις όμως δεν είναι αντίστοιχες με ειδικά αυτές του RAID 0 να προβληματίζουν. Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 δεν μπορέσαμε να το εντοπίσουμε σε κάποιο ελληνικό κατάστημα, ενώ η τιμή του στο ebay.com με τα μεταφορικά για Ελλάδα ξεκινάει από τα $96,99. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1: Πλεονεκτήματα+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Πλήρως μεταλλική κατασκευή + Δυνατότητα συνδυασμού των 2 drives με κάθε δυνατό τρόπο + Απλή χρήση + Δίνει λύσεις για πολλές διαφορετικές καταστάσεις Μειονεκτήματα- Επιδόσεις - Τιμή Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Icy Dock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 12/11/2016
  13. Εισαγωγή Όταν έγραψα το review για τον SanDisk Ultra II, χρειάστηκαν δύο δείγματα, ένα των 240GB και ένα των 480GB, για να αναδειχτούν οι σημαντικές διαφορές που είχε το μοντέλο αυτό ανάλογα με τη χωρητικότητα. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι με τέτοιο όνομα (Ultra = υπέρ) η SanDisk δε θα είχε μεγαλύτερο όπλο στη φαρέτρα της, οι πιο ενημερωμένοι των αναγνωστών έσπευσαν να ζητήσουν review του ακόμη μεγαλύτερου μοντέλου της εταιρίας που φέρει το όνομα SanDisk Extreme Pro. Πρόκειται εμφανώς για ένα μοντέλο υπεράνω του "-υπέρ" και - προφανώς - ακραία επαγγελματικό, όπως μας ενημερώνει το όνομα που επέλεξε γι αυτό το τμήμα marketing της εταιρίας. Για όσους το ζήτησαν λοιπόν αλλά και για όλους εσάς που μας κάνετε την τιμή να μας διαβάζετε, σας παρουσιάζουμε σήμερα το απόλυτο όπλο της SanDisk στους consumer grade SSDs, τον ένα και μοναδικό, SanDisk Extreme Pro και μάλιστα στην χορταστική χωρητικότητα των 480GB! Η ύπαρξη ενός και μόνο δείγματος ξεκαθαρίζει εξ' αρχής ότι εδώ οι επιδόσεις είναι σταθερές και το όνομα τις θέλει και ακραίες! Ακολουθήστε μας λοιπόν για να δούμε - με άκρως επαγγελματικό τρόπο - κατά πόσο ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις του ο SanDisk Extreme Pro 480GB. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η συσκευασία του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι η τυπική της εταιρίας, τη χωρητικότητα και τις εντυπωσιακές ονομαστικές ταχύτητες να δεσπόζουν στο εμπρός μέρος ενώ η 10ετής(!) εγγύηση αποτυπώνεται με ανάλογο σήμα και στις δύο πλευρές. Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε σκληρό νάιλον να προστατεύει το drive το οποίο βρίσκεται επιπλέον εντός διάφανου αντιστατικού. Μαζί με τον SSD βρίσκουμε ένα μετατροπέα 7mm σε 9,5mm ύψους, έναν σύντομο οδηγό εγκατάστασης και εγγύησης και ένα καρτελάκι με οδηγίες για να κατεβάσουμε το διαχειριστικό λογισμικό της εταιρίας. Φτωχό το πακέτο που συνοδεύει τον SanDisk Extreme Pro 480GB αλλά αν οι επιδόσεις είναι οι κατάλληλες και η τιμή εξ ίσου σπαρτιάτικη, ευχαρίστως να το παραβλέψουμε. Το ίδιο το drive είναι μαύρου χρώματος με μια κομψή ετικέτα στο πάνω κομμάτι του κελύφους και άλλη μια, περισσότερο λειτουργική, λευκή ετικέτα στο κάτω μέρος, η οποία περιέχει τους σειριακούς αριθμούς, τις πιστοποιήσεις και τα χαρακτηριστικά λειτουργίας του drive. Μια ιδιαιτερότητα που συναντάμε στο κέλυφος του SanDisk Extreme Pro 480GB, όπως και σε άλλα drives της εταιρίας, είναι ότι το πάνω μέρος του κελύφους είναι φτιαγμένο από πλαστικό ενώ το κάτω μέρος είναι μεταλλικό. Η πρόσβαση στο εσωτερικό του drive απαιτεί να ξεκολλήσουμε τις τέσσερις άκρες της λευκής ετικέτας του κάτω μέρους ώστε να αποκαλύψουμε τέσσερις απλές PH1 βίδες. Τόσο απλά αποκτούμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive και χάνουμε τη 10ετή εγγύηση. Το PCB του SanDisk Extreme Pro 480GB καταλαμβάνει όλο το χώρο που διαθέτει το κέλυφος ενώ στο μεταλλικό μέρος του κελύφους διακρίνονται thermal pads που το μετατρέπουν σε ψήκτρα για τον controller, τις NAND και τη μνήμη cache του drive. Η σχεδίαση του PCB είναι μίας όψης και όλα περιλαμβάνονται σε αυτήν. Εκτός από τον ελεγκτή και τη μνήμη cache, διακρίνουμε και 8 πακέτα NAND. Ο ελεγκτής του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ο διπύρηνος Marvell 88SS9187. Ο ελεγκτής αυτός ενσωματώνει 8 κανάλια επικοινωνίας με τις NAND, υποστηρίζει έως και 1GB cache, διαθέτει low power states, AES Hardware Encryption, EPP CRC checks και πολλά άλλα καλά που οι φιλομαθείς μπορούν να μελετήσουν με την ησυχία τους εδώ. Τον συνοδεύει το chip της Micron με κωδικό D9QNS που του παρέχει 1GB DDR3 cache στα 1600MHz και με CL 11. Και πάλι οι φιλομαθείς μπορούν να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους εδώ. Οι NAND που χρησιμοποιεί ο SanDisk Extreme Pro 480GB είναι κατασκευής προφανώς της ίδιας της SanDisk και φέρουν κωδικό 15059 064G. Πρόκειται για 2ης γενιάς MLC 19nm, 64Gbit NAND με 8 layers σε κάθυε πακέτο και οι φιλομαθείς θα απογοητευτούν εδώ καθώς η SanDisk δε δίνει περαιτέρω στοιχεία για αυτές. Ώρα για μερικούς υπολογισμούς. Οι αλλεργικοί στα μαθηματικά να προχωρήσουν στην επόμενη σελίδα. Έχουμε λοιπόν σε κάθε layer 64Gbit και επειδή το κάθε byte αποτελείται από 8bit, 64GBit / 8GB/Gbit = 8GB ανά layer. To κάθε πακέτο έχει 8 layers οπότε 8GB x 8 = 64GB ανά πακέτο. Το drive έχει 8 πακέτα, οπότε συνολικά έχει 64GB x 8 = 512GB χωρητικότητα από τα οποία τα 480GB είναι διαθέσιμα στο χρήστη ενώ τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα να δούμε τι χαρακτηριστικά προσδίδουν στον SanDisk Extreme Pro 480GB όλα αυτά που αναλύσαμε. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SanDisk Extreme Pro 480GB. Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι αναφερόμενες επιδόσεις και δυνατότητες του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ιδιαίτερα καλές τόσο στη σειριακή όσο και στην τυχαία προσπέλαση. Διακρίνουμε όμως και δύο μελανά σημεία. Το drive δεν υποστηρίζει encryption, παρά το γεγονός ότι όπως είδαμε, ο ελεγκτής του το υποστηρίζει. Η SanDisk ισχυρίζεται ότι το encryption δεν είναι απαραίτητο/χρήσιμο στους desktop users στους οποίους απευθύνεται το drive αλλά εγώ διαφωνώ καθώς είναι αρκετοί οι χρήστες που ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο, γεγονός που πιστοποιείται και από το ότι πολλές ανταγωνίστριες εταιρίες περιλαμβάνουν τη δυνατότητα αυτή στα desktop drives τους. Επιπλέον, 80TB συνολικών εγγραφών μου φαίνονται λίγα για ένα drive με 10 χρόνια εγγύηση. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB διαθέτει τη λειτουργία nCache Pro που είναι απλά η χρήση μέρους των MLC NAND σε SLC Mode ως ενδιάμεσου σταθμού μεταξύ cache και NAND. Η λειτουργία αυτή βελτιώνει τις επιδόσεις και τη διάρκεια ζωής του drive και περιγράφεται λεπτομερώς στο ακόλουθο σχήμα. Πάμε τώρα να δούμε το συνοδευτικό λογισμικό της SanDisk. Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό Το διαχειριστικό λογισμικό που διαθέτει η SanDisk για τους SSD της δεν παρέχεται μαζί με τα drives αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Το λογισμικό αυτό ονομάζεται SanDisk SSD Dashboard και στοχεύει στο να βοηθήσει το χρήστη να εκτελέσει όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται για τη διαχείριση και την παρακολούθηση του SSD. Το λογισμικό έχει 5 tabs το πρώτο εκ των οποίων είναι το Status που περιέχει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα. Όπως επίσης βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, ένα αρκετά σημαντικό μέρος στα δεξιά του παραθύρου του προγράμματος είναι αφιερωμένο σε διαφημιστικό περιεχόμενο και shortcuts. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι άσχημο και κακόγουστο. Όταν πληρώνεις ένα προϊόν και μαζί με αυτό προσφέρεται ένα διαχειριστικό λογισμικό αυτό θα έπρεπε να είναι χωρίς διαφημίσεις. Το δεύτερο tab είναι το Performance και όπως βλέπετε στα αριστερά της εικόνας που ακολουθεί, έχει 2 υποσελίδες. Η πρώτη παρουσιάζει έναν πίνακα επιδόσεων για τον SSD, ο οποίος βασίζεται στο Windows Performance Monitor. Η δεύτερη υποσέλιδα του Performance επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση της λειτουργίας TRIM των Windows, αλλά δυστυχώς όχι την κατ επιλογήν εκτέλεσή της. Το τρίτο tab ονομάζεται Tools (εργαλεία) και περιέχει πολλά από αυτά. Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης του Firmware, είτε on-line είτε από αρχείο αποθηκευμένο στον υπολογιστή. Το δεύτερο εργαλείο είναι το secure erase που θεωρητικά σβήνει με ασφάλεια τα περιεχόμενα του drive έτσι ώστε να μη μπορούν να ανακτηθούν. Δυστυχώς δε μπορέσαμε να το χρησιμοποιήσουμε ούτε με το drive ως system disk ούτε ως δευτερεύον, καθώς το drive φαινόταν πάντα σε Security Frozen state και το τρικ που περιγράφει το λογισμικό για το ξεπάγωμα δεν δούλεψε. Ευτυχώς το SanDisk SSD Dashboard περιέχει τη δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive για αυτό το σκοπό. Μέσω αυτού το Secure Erase ήταν εφικτό. Η επόμενη επιλογή είναι το Sanitize, που με παρόμοιο τρόπο σβήνει τα κελιά του drive έτσι ώστε να βρίσκονται όλα σε κατάσταση έτοιμη να δεχτούν εγγραφές και το drive να είναι στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του. Και εδώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive αλλά όπως βλέπετε δεν ήταν απαραίτητο. Η λειτουργία Crypto Erase μπορεί να επαναφέρει ένα drive που είναι OPAL-activated ή eDrive-activated στην εργοστασιακή κατάσταση, σβήνοντας από αυτό όλα τα security keys. Εννοείται ότι χάνονται και τα δεδομένα. Φυσικά η λειτουργία αυτή αφορά μόνο τους SSD της SanDisk που έχουν δυνατότητες Security. Η πέμπτη υποσελίδα του tab Tools παρουσιάζει τα δεδομένα του S.M.A.R.T. του drive. Και οι τελευταίες δύο, λεπτομέρειες για Drive και System αντίστοιχα. Προχωράμε στο tab Settings. Η πρώτη του υποσελίδα ονομάζεται Application Update και από εκεί μπορείτε να κάνετε έλεγχο για ενημερώσεις της εφαρμογής. Η δεύτερη υποσελίδα ονομάζεται Options και εκεί επιλέγουμε αν θα ανοίγει το SanDisk SSD Dashboard με την έναρξη των Windows, αν θα λειτουργεί το Windows write-cache buffer flushing και τη γλώσσα του προγράμματος (δεν έχει Ελληνικά). Η τελευταία υποσελίδα του Settings αφορά τη δυνατότητα αποστολής email όταν το πρόγραμμα χρειάζεται την προσοχή μας, όπως όταν υπάρχουν Firmware Updates. Τελευταίο tab είναι το Help. Σε αυτό μπορούμε να δούμε links για Support Page, User Forums και User Manual, Live Chat κλπ. Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Bootable USB Drive που θα μπορεί να απενεργοποιήσει τη λειτουργία eDrive των Windows 8 σε περίπτωση που έχουμε κάποιο Self Encrypting Drive (SED) που δε θέλουμε να μπει σε λειτουργία eDrive. Και οι δυνατότητες του προγράμματος ολοκληρώνονται με τη δυνατότητα δημιουργίας report που μπορεί να μας ζητηθεί σε κάποιες περιπτώσεις support και το About του προγράμματος. Συνολικά είναι ένα αρκετά πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό για SSD με δύο σημαντικά αρνητικά σημεία: Την απουσία δυνατότητας για χειροκίνητη εκτέλεση της εντολής ΤΡΙΜ και το ενοχλητικό και άσχημο διαφημιστικό panel στα δεξιά. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην ASRock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον SanDisk Extreme Pro 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά) ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο SanDisk Ultra II 240GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, SanDisk Extreme Pro 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον SanDisk Extreme Pro 480GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.60 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο SanDisk Extreme Pro 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει μέτριες επιδόσεις. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, ο SanDisk Extreme Pro 480GB παρουσιάζει μια πτώση στις επιδόσεις τυχαίου μεγέθους εγγραφών που δεν τον κολακεύει. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 5.30. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει άριστες επιδόσεις. Στο Average Write Access έχει επίσης πολύ καλές επιδόσεις με ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι παρουσιάζει το χαμηλότερο max latency. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.8.5636.37293. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο SanDisk Extreme Pro 480GB δίνει πολύ καλά αποτελέσματα, χωρίς όμως να φτάνει τις ονομαστικές του ταχύτητες. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως, οι επιδόσεις του δεν είναι αρκετά καλές για την κατηγορία του. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι πάρα πολύ καλές, γεγονός που δείχνει ότι τα πάει καλά με τα μικτά φορτία. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 5.0.2 x64 Παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες ανάγνωσης, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB πετυχαίνει την θεωρητική μέγιστη ταχύτητά του ενώ με QD32 την ξεπερνάει. Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, ο SanDisk Extreme Pro 480GB ξεπερνάει την ονομαστική του ταχύτητα ακόμη και χωρίς QD, ενώ με QD32 τα πάει ακόμα καλύτερα. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB αποσπά ένα πολύ καλό score. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει κορυφαίες επιδόσεις. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή ο SanDisk Extreme Pro 480GB είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πάει πολύ καλά. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον SanDisk Extreme Pro 480GB να είναι γενικά θετικές. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.60 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος αναδεικνύει τον SanDisk Extreme Pro 480GB καθώς του επιτρέπει να δείξει ότι επηρεάζεται πολύ λιγότερο από τα υπόλοιπα drives της δοκιμής. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 5.30, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB εντυπωσιάζει διατηρώντας εξαιρετικές επιδόσεις. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.8.5636.37293. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB κρατάει την πρωτιά στις αναγνώσεις... ...ενώ στις εγγραφές, παρά τη βελτίωση, εξακολουθεί να μην τα πηγαίνει πολύ καλά. Στις δοκιμασίες αντιγραφών διατηρεί πολύ καλές επιδόσεις όπως και στη δοκιμασία σε άδειο drive. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 5.0.2 x64, όπου στις αναγνώσεις και στις εγγραφές ο SanDisk Extreme Pro 480GB δεν επηρεάζεται σχεδόν καθόλου από την ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο η πτώση των επιδόσεων λόγω του λειτουργικού είναι ελάχιστη. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πήγε συνολικά πολύ καλά και έδειξε ότι είναι όντως ένα drive υψηλής κατηγορίας. για να δούμε όμως πώς τα πηγαίνει όταν ζορίζουν πραγματικά οι συνθήκες. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB διατηρεί αξιοπρεπέστατες επιδόσεις και υπολείπεται μόνο του drive της OCZ η οποία έχει παράδοση υπεροχής στο συγκεκριμένο τεστ. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πηγαίνει πολύ καλά και αποδεικνύει ότι είναι ένα drive ικανό για βαριές μικτές εργασίες. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Η μέτρηση γίνεται σύμφωνα με το χρόνο που καταγράφουν τα τα ίδια τα Windows στον Event Viewer. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB δείχνει τα δόντια του και πετυχαίνει πραγματικά εξαιρετικό χρόνο! Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον SanDisk Extreme Pro 480GB να υστερεί ελαφρώς στα αρχεία 4Κ αλλά να τα πηγαίνει πολύ καλά σε μεγαλύτερα αρχεία και πραγματικά εξαιρετικά στα μεγάλα αρχεία. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πηγαίνει άριστα. ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ βλέπουμε εξ ίσου καλή επίδοση. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB πετυχαίνει μέτρο χρόνο. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CC 2015 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει τη 2η επίδοση. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει και πάλι τη 2η καλύτερη επίδοση. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB μας εκπλήσσει αρνητικά με τη χειρότερη επίδοση. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει την καλύτερη επίδοση από τα δοκιμαζόμενα drives, χωρίς όμως να πετυχαίνει μεγάλη διαφορά από τον OCZ ARC 100 240GB. Ακολουθήστε μας στον επίλογο για να αναλύσουμε τα συμπεράσματά μας. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές ότι o SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ένα πραγματικά αξιόλογο drive. Εκτός από τις γενικά καλές επιδόσεις, το διέκρινε μια σταθερότητα στα αποτελέσματα που έδινε, απότοκος των ποιοτικών υλικών από τα οποία αποτελείται. Τόσο στα συνθετικά benchmarks όσο και στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης, ήταν συνεχώς στις κορυφαίες θέσεις, χωρίς όμως να ξεφεύγει σημαντικά από άλλα, οικονομικότερα drives. Τα χαρακτηριστικά του είναι πλήρη δυνατοτήτων, με εξαίρεση την απουσία δυνατότητας encryption, αν και ο ελεγκτής του την υποστηρίζει. Το άλλο αρνητικό που παρατηρήθηκε είναι τα μόλις 80TB εγγραφών που είναι λίγα πλέον για ένα drive με 10 χρόνια εγγύηση. Όσον αφορά την τιμή, αυτή ξεκινάει από τα 232,70 ευρώ σε διαδικτυακά καταστήματα, ενώ για αγορά από "επώνυμο" κατάστημα, θα χρειαστείτε τουλάχιστον 269 ευρώ. Η τιμή αυτή κρίνεται ελαφρώς τσιμπημένη, καθώς είναι περισσότερο ανεβασμένη σε σχέση με οικονομικότερα drives από ότι είναι ανεβασμένες οι επιδόσεις του SanDisk Extreme Pro 480GB σε σχέση με αυτά. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτύματα και τα μειονεκτήματα του SanDisk Extreme Pro 480GB: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλές επιδόσεις + Ποιότητα υλικών + 10ετής εγγύηση + Σταθερότητα στις επιδόσεις + Πλήρες διαχειριστικό λογισμικό + Καλές επιδόσεις σε βαριές εργασίες + Χαμηλή κατανάλωση / DevSLP + Επιτυχημένη υλοποίηση SLC caching Μειονεκτήματα - Μόνο 80TBW - Διαφημίσεις στο διαχειριστικό λογισμικό - Φτωχό πακέτο αξεσουάρ - Ελαφρώς τσιμπημένη τιμή - Απουσία δυνατότητας Encryption 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την MSystems για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 26/10/2015
  14. Εδώ και πολύ καιρό αρκετοί από εσάς, μας ζητήσατε να παρουσιάσουμε κάποιο από τα κουτιά της Phanteks. Η επιθυμία σας είναι διαταγή για μας και μετά από επικοινωνία με την κατασκευάστρια, έχουμε στα χέρια μας το Enthoo Pro.Η εταιρία είναι νέα στον τομέα της κατασκευής κουτιών, παρόλα αυτά όμως με το Enthoo Primo, τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της. Το επόμενο βήμα δεν άργησε να γίνει και το Enthoo Pro έκανε την εμφάνισή του στην αγορά. Είναι ουσιαστικά ένα μικρότερο Primo, διατηρώντας αρκετά από τα χαρακτηριστικά του μεγάλου του αδερφού και έρχεται σε τιμή που πραγματικά εκπλήσσει.Μερικά από τα βασικά του χαρακτηριστικά είναι ένα PWM hub στο πίσω μέρος, συμβατότητα με ψυγεία custom υδρόψυξης αλλά και AIO -όπως είναι φυσικό- φίλτρα για να κρατήσει τη σκόνη μακριά από το εσωτερικό του υπολογιστή και φυσικά έξυπνους tool free μηχανισμούς. Με απλά λόγια δείχνει να είναι ένα κουτί πολλά υποσχόμενο και εμείς είμαστε εδώ για να δούμε πως θα τα πάει. Χαρακτηριστικά Αρχικά, μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά του κουτιού, τα οποία παρατίθενται στην παρακάτω φωτογραφία. To Phanteks Enthoo Pro, διατίθεται σε δύο εκδόσεις. Η μία είναι η έκδοση με κωδικό PH-ES614P, η οποία έχει πλαϊνό παράθυρο αλλά και καλύπτρα στη θέση για το τροφοδοτικό και η άλλη με κωδικό PH-ES614PC δεν διαθέτει αυτά τα δύο χαρακτηριστικά. Τη στιγμή που γράφεται το παρόν review, το προϊόν διατίθεται στον ελληνικό χώρο στην τιμή των 89.90 ευρώ για την έκδοση χωρίς πλαϊνό παράθυρο και καλύπτρα και 99.90 ευρώ για την έκδοση με αυτά, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Τέλος, το σημερινό κουτί συνοδεύεται από πενταετή εγγύηση!!!! Συσκευασία και περιεχόμενα H συσκευασία του Enthoo Pro έφτασε στα χέρια μας κυριολεκτικά σε άθλια κατάσταση και σχεδόν ανοικτή στο κάτω μέρος. Θυμηθήκαμε τα παιδικά μας χρόνια και τα puzzle που προσπαθούσαμε να φτιάξουμε. Για να βγουν μερικές φωτογραφίες επιστρατεύσαμε μπόλικη ταινία συσκευασίας, αφού πρώτα την απλώσαμε και προσθέσαμε κάποια βιβλία επάνω της για να έρθει στα ίσια της. Τελικά αυτό το Μουντιάλ έχει επηρεάσει πολύ κόσμο, μιας και δεν εξηγείται αλλιώς, τέτοια μεταχείριση σε μία συσκευασία προϊόντος, η οποία φέρει και στις τέσσερις πλευρές της, την ένδειξη εύθραυστο. Στο εξωτερικό της μπορούμε να δούμε φωτογραφίες από το εξωτερικό, αλλά και το εσωτερικό μέρος του κουτιού, όπως και τα χαρακτηριστικά του. Όταν βγάζεις από το εσωτερικό τα φελιζόλ προστασίας σε αυτή τη κατάσταση, αναρωτιέσαι αμέσως αν θα πρέπει ή όχι, να τολμήσεις να ρίξεις μία ματιά και στο κουτί. Για καλή μας τύχη, το κουτί ήταν σε άριστη κατάσταση και το μόνο που δεν ήταν όπως θα έπρεπε -αλλά ταυτόχρονα είναι λογικό με τέτοια χτυπήματα που επωμίστηκε- ήταν τα bezels των θέσεων 5,25", τα οποία βγήκαν από τη θέση τους. Ευτυχώς κανένα από αυτά δεν έσπασε ή γρατζουνίστηκε. Μαζί με το κουτί, στο εσωτερικό της πολύπαθης συσκευασίας, βρέθηκε ένα μικρό χαρτονένιο κουτί με τα απαραίτητα αξεσουάρ. Αρχικά στο εσωτερικό του είδαμε το manual του κουτιoύ, το οποίο αποτελείται από -ούτε λίγο, ούτε πολύ- τριάντα επτά (37) σελίδες και είναι γραμμένο σε επτά γλώσσες, μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής. Σειρά έχει μία μικρή ταμπακέρα που μας θύμισε λίγο τα παρελκόμενα του NZXT Phantom 820 και στο εσωτερικό της ήταν τακτοποιημένες όλες οι βίδες που θα μας χρειαστούν κατά την εγκατάσταση των διαφόρων εξαρτημάτων στο εσωτερικό του κουτιού. Κλείνοντας βρέθηκαν στο εσωτερικό ένα μεταλλικό Reservoir bracket, δέκα δεματικά καλωδίων, συν ένα κοντό και ένα μακρύ hoop n Loop. Εντυπωσιακή εκκίνηση οφείλουμε να παραδεχτούμε από την κατασκευάστρια, που από την αρχή δείχνει να προσέχει και τη παραμικρή λεπτομέρεια.Εξωτερικό μέρος Mε τη πρώτη ματιά που ρίξαμε στο κουτί, καταλάβαμε αμέσως την ποιότητα κατασκευής. Η βαφή είναι μαύρη και δείχνει αρκετά καλής ποιότητας, στο μπροστινό μέρος βλέπουμε το πλαστικό κομμάτι της πρόσοψης, το οποίο έχει το εφέ του βουρτσισμένου αλουμινίου ενώ στα αριστερά κλέβει την παράσταση το διπλό πλαϊνό παράθυρο. Το εφέ του βουρτσισμένου αλουμινίου δεν είναι και τόσο αληθοφανές όσο σε κάποια Fractal κουτιά που είχαμε δει στο παρελθόν, μιας και είναι περισσότερο έντονο από ότι θα έπρεπε. Επίσης υπάρχει μια χρωματική ανομοιομορφία μεταξύ 5,25" front bezels και μίας μικρής πόρτας λίγο πιο πάνω. Ας ξεκινήσουμε μια πιο αναλυτική περιγραφή από την πρόσοψη του κουτιού, όπου στο επάνω μέρος της συναντάμε τις τρεις θέσεις 5,25" και ένα πορτάκι που κρύβει πίσω του το front panel του κουτιού, το οποίο αποτελείται από δύο θύρες USB3.0, δύο θύρες USB2.0, jacks για τον ήχο και το κουμπί reset. Μιας όμως και μιλάμε για ένα Full tower, σίγουρα θα θέλαμε να δούμε περισσότερες θύρες USB3.0. Στο κάτω μέρος συναντάμε ένα διάτρητο μεταλλικό τμήμα, από το οποίο θα τροφοδοτηθεί με αέρα ο ανεμιστήρας που βρίσκεται προεγκατεστημένος στην πρόσοψη. Στο κάτω μέρος, βρίσκουμε ένα αρκετά μεγάλο φίλτρο άριστης ποιότητας. Αλλάζουμε πλευρά και πλέον αντικρίζουμε το αριστερό πλαϊνό όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος. Εντύπωση μας έκανε το διπλό παράθυρο, με το μεγάλο τμήμα να μας χαρίζει απεριόριστη θέα στα κυρίως εξαρτήματα και το μικρό, να μας υπενθυμίζει τη μάρκα του κουτιού, μιας και στο εσωτερικό βλέπουμε το όνομα της κατασκευάστριας. Καιρός για μία βόλτα στα μετόπισθεν όπου το κουτί έχει πολλά να μας επιδείξει. Αρχικά τέρμα επάνω συναντάμε τρεις βίδες οι οποίες μας προϊδεάζουν για μία οροφή, η οποία θα είναι πλήρως αφαιρούμενη. Αυτό, συν το γεγονός ότι λίγο πιο κάτω, βλέπουμε τις ειδικές διαμορφώσεις για την προς τα πάνω ή προς τα κάτω μετακίνηση του προεγκατεστημένου ανεμιστήρα 140mm που συνοδεύει το κουτί, δε μπορεί να μη μας φέρει στο μυαλό το NZXT Phantom 820 που είχαμε δει σε προηγούμενη παρουσίαση. Πιο κάτω συναντάμε οκτώ θέσεις PCI -με διάτρητα brackets- και στα δεξιά, ειδικές διαμορφώσεις έτσι ώστε ο χρήστης να μπορέσει να εγκαταστήσει κάποιο κυλινδρικό reservoir. Τέρμα κάτω υπάρχει η θέση για το τροφοδοτικό, η οποία είναι κατάλληλα διαμορφωμένη ώστε να επιτρέψει την εγκατάστασή του, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Επίσης, δε θα μπορούσε να λείπει και ένα φίλτρο αέρα στο κάτω μέρος. Τελειώνουμε με την πλήρη περιστροφή και πλέον ρίχνουμε μια ματιά στο δεξιό πλαϊνό όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος. Είναι εξολοκλήρου από μέταλλο, ενώ στο πλάι της πρόσοψης, διακρίνουμε επιπλέον οπές για να τροφοδοτηθεί με αέρα το εσωτερικό του κουτιού. Η οροφή του κουτιού είναι κατασκευασμένη από πλαστικό, το οποίο και αυτό έχει το εφέ του βουρτσισμένου αλουμινίου. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από ένα διάτρητο μεταλλικό τμήμα και προς τη μεριά της πρόσοψης, βλέπουμε το κουμπί εκκίνησης, όπως και τα LEDs δραστηριότητας. Καιρός για μία βόλτα στο κάτω μέρος του κουτιού, το οποίο με μία πρώτη ματιά δείχνει απόλυτα προστατευμένο απέναντι στη σκόνη, μιας και τα δύο φίλτρα, πιάνουν -όπως φαίνεται στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί- όλη την κάτω επιφάνεια του κουτιού. Αφαιρώντας τα φίλτρα διαπιστώνουμε ότι είναι συρταρωτά καθ' όλο το μήκος της διαδρομής τους. Αφήνοντας τα φίλτρα σε μία άκρη, μπορούμε να δούμε το κάτω μέρος της θέσης για το τροφοδοτικό, το οποίο αποτελείται από μεγάλες οπές (honeycomp) και προς τη μεριά της πρόσοψης -πέρα από τις ίδιες οπές- βλέπουμε μία θέση για 140mm ανεμιστήρα και δύο θέσεις για 120mm ανεμιστήρες. Οι παρατηρητικοί από εσάς, πέρα από τις λαστιχένιες επενδύσεις στα πόδια, θα είδατε και δύο βίδες οι οποίες φαίνονται στο πάνω μέρος της δεύτερης φωτογραφίας που ακολουθεί. Ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής τους, θα φανεί στη συνέχεια της σημερινής παρουσίασης. Εσωτερικό μέρος Kαιρός για την ίσως πιο ενδιαφέρουσα σελίδα σε μία παρουσίαση κουτιού, αυτή του εσωτερικού του μέρους, που μας αποκαλύπτει πάντα τις ευκολίες, τις δυνατότητες αλλά και αρκετά από τα ελαττώματα του προϊόντος. Αφού είδαμε το φαίνεσθαι καιρός και για το είναι του σημερινού κουτιού όπου για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό, πρέπει να ξεβιδώσουμε δύο χειρόβιδες. Και ω του θαύματος, έκπληξη εν όψη! Κάποια εταιρία σκέφτηκε επιτέλους να βάλει ροδέλες για την προστασία της βαφής. Να πω ότι δηλώνω ενθουσιασμένη; Δε θα το πω μιας και είμαστε ακόμα στην αρχή, αλλά είμαι ελαφρά γοητευμένη σίγουρα. Εξάλλου οι μικρές λεπτομέρειες, είναι αυτές που κάνουν και τις μεγάλες διαφορές. Αρκετά με τις χειρόβιδες και παίρνουμε στα χέρια μας το πλαϊνό με το διπλό παράθυρο. Το plexiglass είναι ελαφρά φιμέ και στηρίζεται επάνω στο πλαϊνό με αρκετές γλωσσίτσες. Η ελαστικότητα του πλαϊνού είναι μικρή, πράγμα που οφείλεται στα περιμετρικά νεύρα και κάπου εδώ γίνεται η πρώτη ανώμαλη προσγείωση, που έχει να κάνει με τον τομέα της βαφής. Ενώ η βαφή είναι καλής ποιότητας, δείχνει στο εσωτερικό του πλαϊνού κοντά στο νεύρο και μάλιστα σχεδόν σε όλο του το μήκος, να μην έχει πιάσει καλά (τέταρτη φωτογραφία που ακολουθεί). Αρκετοί από εσάς θα σκεφτείτε ότι εντάξει δεν έγινε και τίποτα, εξάλλου από μέσα είναι και δε φαίνεται, αλλά προσωπικά δίνω μεγάλη βάση σε αυτόν το τομέα. Αρκετοί άλλωστε θα θυμάστε το review του Corsair Vengeance C70. Αφήνουμε το πλαϊνό σε μία άκρη και ρίχνουμε την πρώτη ματιά στο εσωτερικό του Enthoo Pro. Πραγματικά εντυπωσιακό εσωτερικό για κουτί σε αυτό το εύρος τιμής. Η κατασκευάστρια το έχει εξοπλίσει με καλύπτρες στις θέσεις των δίσκων αλλά και του τροφοδοτικού, grommets στις οπές για το πέρασμα των καλωδίων, tool free μηχανισμούς στις θέσεις 5,25" και ένα τεράστιο CPU cut out. Τι άλλο να ζητήσει κανείς μιας και μόνο οι καλύπτρες, είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος να φτιάξει για το κουτί του. Εδώ υπάρχουν όλα έτοιμα! Ας ξεκινήσουμε μια πιο αναλυτική περιγραφή από κάτω και δεξιά, όπου βλέπουμε το σήμα της κατασκευάστριας στο κάτω μέρος της καλύπτρας των δίσκων και μέσα από ένα κόψιμο να ξεπροβάλει ένα τμήμα από τον ανεμιστήρα εισαγωγής, ο οποίος βρίσκεται στη πρόσοψη. Αλλάζοντας οπτική γωνία, βλέπουμε το πλάι των cage δίσκων τα οποία έχουν μεγάλες οπές για μείωση θορύβου αλλά και καλύτερο αερισμό των συσκευών. Επίσης, διακρίνουμε θέσεις με σπειρώματα, οι οποίες αντιστοιχούν σε ανεμιστήρες 120mm. Στη περίπτωση βέβαια που θελήσετε να προσθέσετε έναν ή ακόμα και δύο ανεμιστήρες, θα πρέπει να αφαιρέσετε το μικρό μεταλλικό κομμάτι διατομής Π, που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί. Η αφαίρεση είναι απλή υπόθεση μιας και στηρίζεται σε δύο βίδες. Η μία βρίσκεται στο πίσω μέρος, από τη μεριά που θα κρυφτούν τα καλώδια και η άλλη, είναι στην καλύπτρα των δίσκων. Λίγο πιο πάνω συναντάμε τις τρεις θέσεις 5,25", οι οποίες και οι τρεις είναι εξοπλισμένες με tool free μηχανισμούς εγκατάστασης. Επίσης, όπως μπορείτε να δείτε και στη φωτογραφία που ακολουθεί, οι tool free μηχανισμοί συγκρατούνται με δύο βίδες έκαστος και αν δεν σας ικανοποιούν, τους αφαιρείτε και προχωράτε στην εγκατάσταση της συσκευής με τον κλασικό τρόπο των βιδών. Στη φωτογραφία εντοπίζουμε δύο ακόμα βίδες (αυτές με τα πορτοκαλί βέλη) οι οποίες είναι δύο από τις πολλές, που συγκρατούν την καλύπτρα των δίσκων στη θέση της. Το εσωτερικό της οροφής διαθέτει αρκετούς συνδυασμούς για εγκατάσταση ανεμιστήρων 120 αλλά και 140mm, με μέγιστο αριθμό τριών ανεμιστήρων. Μπορείτε να έχετε είτε 3x120mm, είτε 3x140mm. Η απόσταση δε, που μετρήσαμε από τον πρώτο αποστάτη ήταν σχεδόν επτά εκατοστά οπότε ένα έτοιμο σύστημα υδρόψυξης σε διάταξη push pull, φαίνεται να είναι δυνατό να εγκατασταθεί. Δυστυχώς το πρόβλημα κακής εφαρμογής της βαφής που εντοπίσαμε αρχικά στο πλαϊνό, κάνει την εμφάνισή του και στην οροφή του κουτιού. Ο κατηφορικός μας δρόμος ξεκινάει και βλέπουμε τον πίσω ανεμιστήρα εξαγωγής αέρα 140mm. Οι παρατηρητικοί θα έχετε ήδη εντοπίσει το τρίτο σημείο με τη κακή εφαρμογή της βαφής, το οποίο είναι ανάμεσα σε I/O και PCI θέσεις στην κάτω δεξιά γωνία του ανεμιστήρα. Λίγο πιο κάτω έχουμε τις οκτώ θέσεις PCI, οι οποίες και οι οκτώ είναι εξοπλισμένες με διάτρητα brackets αλλά και χειρόβιδες, ενώ στα αριστερά τους, βλέπουμε μία έτοιμη θέση για να εγκατασταθεί ένα κυλινδρικό reservoir στην περίπτωση custom watercooling. Τέρμα κάτω συνήθως συναντάμε τη θέση για το τροφοδοτικό, αλλά στο συγκεκριμένο κουτί είναι μάλλον ντροπαλή και κρύβεται κάτω από μία όμορφη καλύπτρα, η οποία στο μπροστινό της μέρος διαθέτει ένα grommet για να περαστούν τα καλώδια της κάρτας γραφικών. Το πέρασμα των καλωδίων στα περισσότερα κουτιά, γίνεται συνήθως από τα grommets που βρίσκονται στο motherboard tray και αυτά καταλήγουν να βρίσκονται ανάμεσα στην κάρτα και στην είσοδο αέρα από την πρόσοψη, κάτι που εδώ η εταιρία το αποφεύγει με έναν έξυπνο τρόπο. Μικρές λεπτομέρειες και πάλι και πολύ ανάλυση για δύο καλώδια, αλλά καλό είναι να προσέχουμε ακόμα και τα μικρά. Επίσης, στην πρώτη φωτογραφία, αλλά ακόμα καλύτερα στη δεύτερη που ακολουθεί, μπορούμε να δούμε ένα ακόμα παράπτωμα στον τομέα εφαρμογής βαφής. Πολλά σημεία μαζευτήκανε και ελπίζουμε να σταματήσει κάπου εδώ η καταμέτρηση. Μια ματιά στην καρδιά του εσωτερικού μας φέρνει αντιμέτωπους με το motherboard tray. Σίγουρα εντύπωση προκαλεί το μεγάλο CPU cut out, τα grommets τα οποία υπάρχουν σε όλες τις οπές για το πέρασμα των καλωδίων, όπως και μία διαμόρφωση κάτω αριστερά, που μάλλον έχει να κάνει με μία θέση για ssd στο πίσω μέρος. Μιας και αναφέραμε το πίσω μέρος του κουτιού, καιρός να πάμε να ρίξουμε μία ματιά. Η αφαίρεση του πλαϊνού γίνεται με την ίδια διαδικασία που είχαμε ακολουθήσει και στο αριστερό πλαϊνό και επίσης οι ίδιες χειρόβιδες με τις προστατευτικές ροδέλες, κάνανε την εμφάνισή τους. Αρχικά εντοπίζουμε δύο θέσεις για εγκατάσταση SSD στο πίσω μέρος. Δυστυχώς μόνο μία από αυτές έχει εξοπλιστεί με bracket και θεωρούμε ότι δε θα ήταν τραγικό να υπήρχαν δύο και να μπορεί ο χρήστης να αξιοποιήσει και τις δύο θέσεις. Προς το κέντρο εντοπίζουμε ένα fan hub, το οποίο μπορεί να μετατοπιστεί και λίγο πιο κάτω απλά ξεβιδώνοντας δύο βίδες. Η τροφοδοσία του γίνεται μέσω ενός power sata καλωδίου, ενώ το σήμα για τις στροφές το αναλαμβάνει το CPU fan header της μητρικής, μιας και το 4pin καλώδιο στα δεξιά της πλακέτας θα εγκατασταθεί σε αυτό. Ξεβιδώσαμε το hub από τη θέση του για να δούμε τι κρύβεται στο πίσω μέρος. Φυσικά μία πλαστική σκληρή μεμβράνη καλύπτει την πλακέτα, έτσι ώστε να μην υπάρχει φόβος βραχυκυκλώματος στην περίπτωση που αυτή έρθει σε επαφή με το motherboard tray. O τρόπος λειτουργίας του hub είναι απλός αλλά έξυπνος, καθώς ουσιαστικά είναι μια "αποκεντρωμένη" μονάδα ισχύος που βασίζεται στον PWM έλεγχο ενός Mosfet ισχύος (DTM4425) και δέχεται εντολές PWM είτε από την μητρική, είτε -γιατί όχι- από την PWM έξοδο ενός fan controller, για την ρύθμιση αρκετών απλών ανεμιστήρων με 3pin. Το μόνο που πρέπει να προσέξει ο χρήστης, είναι τη λευκή 3pin υποδοχή. Αυτή είναι και η μόνη που θα δώσει αποτελέσματα στροφών για να έχετε μία ένδειξη στο bios ή σε κάποιο πρόγραμμα καταγραφής. Σε όλες τις υπόλοιπες, μπορείτε να συνδέσετε κάποιο splitter μιας και δε δίνουν των αριθμό στροφών, ενώ στη λευκή για να μην "μπερδευτεί" το σύστημα, καλό είναι να μη βάλετε κάποιο ή αν βάλετε να πάρετε υπόψιν σας το post μου εδώ. Ένα χαρακτηριστικό που μου άρεσε πάρα πολύ στο σημερινό κουτί, είναι οι δέστρες που έχει στο πίσω μέρος. Όπως θα δούμε και κατά την εγκατάσταση του συστήματος, είναι τοποθετημένες στα σωστά σημεία και δε θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε κανένα δεματικό για να τακτοποιήσουμε τα καλώδια στο πίσω μέρος. Και με τα πολλά φτάσαμε και στις θέσεις δίσκων, όπου η πρόσβαση είναι από τα μετόπισθεν. Μου αρέσει σαν χαρακτηριστικό μιας και δεν απαιτείται η αφαίρεση και των δύο side panels για να εγκαταστήσουμε ή να απεγκαταστήσουμε κάποιο δίσκο στο σύστημά μας. Συνολικά υπάρχουν δύο cages, τα οποία είναι βιδωμένα με πέντε χειρόβιδες. Υπό κανονικές συνθήκες είναι έξι, μιας και από το πάνω μέρος στο δείγμα της δοκιμής, απουσιάζει μία. Αφού ξεβιδώσαμε τις χειρόβιδες ρίξαμε μία ματιά στα cages. Έκαστο αποτελείται από τρία συρτάρια δίσκων, στην πλάτη τους φέρουν αντικραδασμικό υλικό για να μη συντονίζουν με τη μεταλλική καλύπτρα και στα πλαϊνά τους έχουν μεγάλες οπές για καλύτερο αερισμό, αλλά και μειωμένα επίπεδα θορύβου. Το σύστημα κουμπώματος το έχουμε δει σε αρκετά κουτιά στο παρελθόν και παρακάτω έχουμε δύο κοντινά πλάνα, με το ένα εξ' αυτών να δείχνει το πρόβλημα της βαφής. Τα συρτάρια είναι έξυπνα σχεδιασμένα και πρωτοτυπούν σε σχέση με τα κλασικά, όπου πρέπει να λυγίσεις το συρτάρι για να εγκαταστήσεις το δίσκο. Στο εσωτερικό τους φέρουν δύο πίρους ευθυγράμμισης του δίσκου και μόλις αυτός πάρει θέση, αρκεί να κλείσουμε τα δύο πλαϊνά τα οποία έχουν πάνω τους τους πίρους συγκράτησης. Αφού αφαιρέσαμε και περιεργαστήκαμε για αρκετή ώρα τα cages, πλέον μπορούμε να ρίξουμε μία ματιά στην αθέατη μεριά της καλύπτρας των δίσκων. Αρχικά βλέπουμε τη βάση πάνω στην οποία στηρίζονται τα δύο cages και στο εσωτερικό της πρόσοψης των 200mm ανεμιστήρα εισαγωγής αέρα. Κλείνοντας και με αυτή τη σελίδα, αξίζουν δύο clicks στα καλώδια του front panel του κουτιού, όπως επίσης και στο 4pin fan header το οποίο φεύγει από το hub και καταλήγει στο CPU fan header της μητρικής. Εις Βάθος... Συνήθως οι παρουσιάσεις κουτιών αποτελούνται από εννιά σελίδες, αλλά από εδώ και στο εξής αποφασίσαμε, ειδικά το εσωτερικό μέρος -το οποίο αποτελείται από πολλές φωτογραφίες- να σπάει σε δύο σελίδες για πιο εύκολη ανάγνωση. Στη δεύτερη σελίδα του εσωτερικού μέρους, θα βλέπουμε τα άδυτα του κουτιού και τι κρύβεται στα σημεία που δε φαίνονται με μία πρώτη ματιά. Ξεκινάμε την αποσυναρμολόγηση του Phanteks Enthoo Pro ξεβιδώνοντας τρεις χειρόβιδες από το πίσω μέρος. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι και αυτές οι χειρόβιδες είναι εξοπλισμένες με λαστιχένιες ροδέλες, για να αποτρέψουν τραυματισμό της βαφής. Αφού ξεβιδωθούν οι χειρόβιδες μένει ένα μικρό τράβηγμα για να πάρουμε στα χέρια μας την καλύπτρα. Η στήριξη στο κάτω μέρος του κουτιού γίνεται μέσω grommets στα οποία συρταρώνουν οι οπές που φαίνονται παραπάνω. Κάτι ανάλογο με απλά λόγια, όπως και με το bracket για ssd στο πίσω μέρος του κουτιού. Ο τρόπος αυτός έχει δύο θετικά στοιχεία. Αρχικά δε χρειάζεται να φέρουμε τούμπα το κουτί και να ξεβιδώσουμε βίδες από το κάτω μέρος και κατά δεύτερον, με αυτόν τον τρόπο απορροφούνται και τυχόν κραδασμοί ανάμεσα σε καλύπτρα και πάτωμα κουτιού. Κάτω από την καλύπτρα υπάρχει η θέση για το τροφοδοτικό, η οποία είναι εξοπλισμένη με λαστιχένια "τακουνάκια", τα οποία προσφέρουν απομόνωση τυχόν κραδασμών του τροφοδοτικού, αλλά και καλύτερο αερισμό του καθώς με το ύψος τους, του επιτρέπουν να απορροφά αέρα από όλη την κάτω επιφάνεια, πράγμα που θα φανεί πολύ χρήσιμο αν δεν είμαστε πολύ της καθαριότητας... των φίλτρων! Για να μας αποκαλυφθεί όλο το κάτω μέρος όμως του κουτιού, θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τη βάση των cage δίσκων. Η αφαίρεση είναι αρκετά απλή μιας και αρκεί να ξεβιδώσουμε μόλις δύο χειρόβιδες και να την πάρουμε στα χέρια μας. Κάτω από τη βάση βλέπουμε θέσεις για ανεμιστήρες και φυσικά θέση για διπλό ψυγείο. Οι συνδυασμοί είναι είτε 1x140mm, είτε 2x120mm. Εδώ βέβαια αξίζει ένα σχόλιο. Όταν έχουμε το κουτί στην εργοστασιακή του μορφή, δηλαδή τα cage δίσκων στη θέση τους, όπως και την καλύπτρα, η τοποθέτηση ενός ανεμιστήρα στο κάτω μέρος δε προσφέρει σχεδόν τίποτα στο σύστημά μας, μιας και το εμπόδιο της καλύπτρας τον "αχρηστεύει". Η αφαίρεση της πρόσοψης γίνεται με τον κλασικό τρόπο του τραβήγματος μιας και είναι κουμπωτή. Τα clips και οι οδηγοί συγκράτησης είναι κατασκευασμένα από πλαστικό και στο εσωτερικό εντοπίζουμε επίσης ένα ακόμα φίλτρο αέρα το οποίο είναι αφαιρούμενο και πλενόμενο. Με τόσα φίλτρα πάνω στο κουτί, πραγματικά σαν ιδιοκτήτης είσαι με ένα χαμόγελο που φτάνει μέχρι τα αυτιά. Παρόλα αυτά όμως, στην εταιρία ξέφυγαν τρία σημεία στην πρόσοψη τα οποία δεν έχουν φίλτρο και μάλιστα δε θα εμποδίσει το φίλτρο της πρόσοψης την είσοδο της σκόνης, μιας και τα τρία αυτά σημεία βρίσκονται πίσω από αυτό. Ο λόγος για τις γρίλιες στα αριστερά, στα δεξιά και στο κάτω μέρος της πρόσοψης. Στην εταιρία μπορεί να ξέφυγαν, αλλά ο πάγκος του TheLab.gr δεν αφήνει τίποτα να ξεφύγει. Σειρά παίρνει το εσωτερικό της πρόσοψης, όπου στο επάνω μέρος βλέπουμε το front panel του κουτιού, το οποίο για να αφαιρεθεί πρέπει να ξεβιδώσουμε δύο βίδες. Πιο κάτω είναι ο 200mm ανεμιστήρας εισαγωγής αέρα και επίσης εφόσον ο χρήστης το επιθυμεί, μπορεί να τον αφαιρέσει και να εγκαταστήσει είτε 2x120mm ανεμιστήρες, είτε 2x140mm. Ο ίδιος τρόπος απεγκατάστασης ισχύει και για την οροφή του κουτιού, όπου και σε αυτή τη περίπτωση διακρίνουμε πλαστικά clips και οδηγούς συγκράτησης. Η οροφή του κουτιού θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως το βαρύ πυροβολικό, καθώς ο χρήστης μπορεί να έχει είτε 1x200mm, είτε 3x140mm, είτε 3x120mm ανεμιστήρες εγκατεστημένους. Επίσης και εδώ, όπως και στα υπόλοιπα σημεία του κουτιού στα οποία υπάρχουν θέσεις ανεμιστήρων, βλέπουμε μακρόστενες διαμορφώσεις έτσι ώστε οι ανεμιστήρες ή τα ψυγεία, να μπορούν να μετατοπιστούν είτε προς το μέρος της πρόσοψης, είτε προς τα πίσω. Προς τη μεριά της πρόσοψης υπάρχει η πλακέτα με το κουμπί εκκίνησης και τρία LEDs για τις δύο δραστηριότητες χρώματος λευκού. Τα δύο που είναι πάνω και κάτω από το κουμπί εκκίνησης είναι τα Power LED, ενώ το μοναχό και έρημο σαν τη καλαμιά στο κάμπο είναι το HDD activity LED. Επίσης, διακρίνουμε τέσσερις βίδες στο επάνω μέρος του κουτιού... Και είναι καιρός να θυμηθούμε τις δύο κρυμμένες βίδες στο κάτω μέρος, μαζί με κάποιες στη πρόσοψη και μία στο πίσω μέρος. Αφού τις ξεβιδώσουμε έχουμε την καλύπτρα στα χέρια μας και μπορούμε να δούμε εκ των έσω πλέον, τους tool free μηχανισμούς εγκατάστασης των θέσεων 5,25". Το κουτί πλέον χωρίς καμία καλύπτρα στο εσωτερικό του. Όπως αρκετοί θα έχετε ήδη παρατηρήσει, αν αφαιρεθεί η δεξιά καλύπτρα ουσιαστικά δεν μπορείτε να εγκαταστήσετε κάτι στις θέσεις 5,25", συν το γεγονός ότι αφαιρείται και η στήριξη του cage και αυτό παίρνει το "στραβό το δρόμο". Αν νομίζατε ότι τελειώσαμε με τις βίδες σας γελάσανε. Πρόσοψη, περιμετρικά, πίσω μέρος έχουν αρκετές απο αυτές και δεν είχαμε από το να τις ξεβιδώσουμε. Αποτέλεσμα να μαζέψουμε καμιά σαρανταριά βίδες και το bracket που είχαμε δει στις θέσεις δίσκων. Το καλό της υπόθεσης είναι, ότι με εξαίρεση τις δύο φρεζάτες βίδες του bracket που φαίνονται δεξιά, όλες οι άλλες είναι ίδιου μήκους και ίδιου σπειρώματος. Άρα δε χρειάζεστε να θυμάστε σε ποια οπή αντιστοιχεί η κάθε μία. Απλά βιδώνετε και τελειώσατε. Και εδώ το πολύπαθο πλάσμα της σημερινής παρουσίασης, κυριολεκτικά σε κομματάκια. Με αυτό το τρόπο αν θέλετε να κάνετε κάποια εργασία στο εσωτερικό και χρειάζεστε περισσότερη άνεση, το κουτί σας δίνει τη δυνατότητα να το κάνετε κομμάτια. Εγκατάσταση συστήματος Το σύστημα της δοκιμής αναφέρεται παρακάτω: Επεξεργαστής: Intel i7 920Μητρική: Foxconn X58 Flaming BladeΜνήμες: Mushkin Redline 3x2GBΨύκτρα: Xigmatek Gaiassd: OCZ Agilityhdd: Samsung f3 Spinpoint 1TBΚάρτα γραφικών: Asus 6850 Direct CUΤροφοδοτικό: Corsair AX850 Αυτό το στάδιο σε ένα case review, είναι ίσως το πιο σημαντικό. Εδώ κρίνεται η χρηστικότητα ενός κουτιού και κατά κανόνα, εδώ βγάζει τα σημαντικότερα ελαττώματά του. Αρχικά τοποθετήσαμε τη μητρική στο εσωτερικό του κουτιού και μετρήσαμε το μέγιστο ύψος ψύκτρας που μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό του Enthoo Pro. Το μέτρο έδειξε ούτε λίγο ούτε πολύ 19cm! Σειρά πήρε η ψύκτρα η οποία χώρεσε με άνεση στο εσωτερικό και το CPU cut out λειτούργησε υποδειγματικά. Αμέσως μετά εγκαταστάθηκε το τροφοδοτικό, του οποίου το μήκος -αν θέλετε να εγκαταστήσετε και κάποιον ανεμιστήρα εισαγωγής στο πάτωμα- καλό είναι να μην υπερβαίνει τα 18cm. Η κάρτα γραφικών πήρε τη θέση της χωρίς κανένα πρόβλημα και αμέσως πήραμε τις απαραίτητες μετρήσεις για το μήκος PCI συσκευών, που μπορούν να φιλοξενηθούν στο εσωτερικό του Phanteks Enthoo Pro. Με τα Cage δίσκων στη θέση τους, το μέτρο έδειξε 34,5cm και χωρίς αυτά, 47cm. Η εγκατάσταση του σκληρού δίσκου ήταν κυριολεκτικά παιχνίδι. Ο δίσκος ευθυγραμμίστηκε με τους δύο πλαστικούς πίρους, μπήκε στη θέση του και εμείς απλά κλείσαμε τους δύο βραχίονες. Η καλύπτρα ακολούθησε και αυτή με τη σειρά της και αν εξαιρέσουμε ότι η Seniora, ήταν μάλλον άυπνη και δεν είδε ολόκληρη οπή με grommet για να περάσει τα καλώδια του front panel, αλλά ντε και καλά ήθελε να τα περάσει μέσα από τη καλύπτρα, δεν έχουμε κάτι άλλο να σχολιάσουμε. O χώρος για καλώδια στο πίσω μέρος εντυπώσιαζει σε κάποια σημεία καθώς πλησιάζει τα 4cm με ελάχιστη απόσταση σε κάποια άλλα τα 2,7cm. Το cable management ήταν κυριολεκτικά απόλαυση. Τα κλασικά δεματικά καλωδίων καν δε χρειάστηκαν και όλα τακτοποιήθηκαν με μεγάλη άνεση. Μετά από τέτοια ευκολία σίγουρα οι απαιτήσεις που θα έχω από άλλα κουτιά, θα είναι μεγαλύτερες!!! Μέτρηση θερμοκρασιών, θορύβου και στατικής πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό τουPhanteks Enthoo Pro. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για τον συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.13.0.0 για 5 λεπτά σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Και ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Στις θερμοκρασίες το Phanteks Enthoo Pro, δεν εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του και είναι από τις λίγες φορές που ξαφνιάζομαι μετά από τόσες παρουσιάσεις. Οφείλω να ομολογήσω ότι το περίμενα αρκετά καλύτερο. Τα αποτελέσματα που πήραμε σε idle κατάσταση ακολουθούν. Παρακάτω βλέπουμε τα αποτελέσματα κατά το Load του συστήματος. Το πήγαμε λίγο παραπέρα όμως και το σύστημα υπερχρονίστηκε. Ο επεξεργαστής μας ανέβηκε στα 4GHz και μάλιστα για να αυξήσουμε και άλλο την εκλυόμενη θερμότητά του, ανεβάσαμε το VCore. Βέβαια, το κρατήσαμε μέσα στα όρια που δίνει η Intel. Το Enthoo Pro συνέχισε και εδώ στον ίδιο ρυθμό πετυχαίνοντας καλές θερμοκρασίες αλλά όχι όσο καλές θα περιμέναμε. Αποτελέσματα κατά το Load του συστήματος. Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί ήταν αρκετά θορυβώδες αν και αυτό το σημείο σηκώνει αρκετή συζήτηση, μιας και οι στροφές θα υπακούσουν στο προφίλ που έχετε ορίσει εσείς μέσω bios και ανάλογα τη μητρική σας. Φυσικά θα πρέπει να μεριμνήσετε η PWM λειτουργία να είναι ενεργή, έτσι ώστε να μην λειτουργούν οι ανεμιστήρες πάντα στο μέγιστο των στροφών τους αλλά να προσαρμόζονται ανάλογα τις θερμοκρασίες του συστήματος. Εμείς αφήσαμε το στάνταρ προφίλ που χρησιμοποιούμε σε όλα μας τα reviews με ελάχιστο ποσοστό στη Smart fan λειτουργία το 20% και μέγιστο το 90%. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,9dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετική πίεση.Εγκατάσταση υδρόψυξης και μικρές παρεμβάσεις Τo στήσιμο της υδρόψυξης δεν επιφύλασσε κάποιες εκπλήξεις. Οι επιλογές που παρέχει το κουτί είναι πολλές και ικανές να στηρίξουν το οποιοδήποτε σύστημα. Στην οροφή το κουτί με τα 70mm εσωτερικής απόστασης που έχει από το πρώτο αποστάτη και 74mm που μετρήσαμε από τα clips των μνημών της μητρικής μας, μοιάζει οριακό στο να φιλοξενήσει μία έτοιμη λύση υδρόψυξης τύπου Η100/Seidon 240M σε διάταξη push pull. Με μία σειρά ανεμιστήρων φυσικά δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα. Επίσης, λόγω της διαμόρφωσης των ενδιάμεσων οπών στις θέσεις για 140mm ανεμιστήρες -όπου έχουμε άνετα τις αποστάσεις 15 και 20mm- θα μπορέσει να φιλοξενήσει ακόμα και την H110 όπως και το NZXT Kraken X60. Στο θέμα του custom watercooling συστήματος της παρουσίασης, έχουμε να αναφέρουμε τα παρακάτω: Το ψυγείο οροφής είναι 3x120mm, πάχους 45mm και έχει εγκατασταθεί με μία σειρά ανεμιστήρων. Το ψυγείο στο πίσω μέρος είναι 1x120mm, πάχους 45mm και έχει εγκατασταθεί με έναν ανεμιστήρα. Τέλος, το διπλό ψυγείο στο κάτω μέρος είναι πάχους 55mm και έχει εγκατασταθεί με μία σειρά ανεμιστήρων. Προτιμήσαμε να βάλουμε το ψυγείο στο κάτω μέρος και όχι στην πρόσοψη για να έχουμε ταυτόχρονα και σκληρούς δίσκους. Αν είστε λάτρεις των κυλινδρικών reservoir, τότε παρέχονται επιλογές για να εγκαταστήσετε έως και δύο reservoir χωρίς να κάνετε τίποτα άλλο, πέρα από το να τα βιδώσετε στη θέση τους. Η εταιρία έχει φροντίσει για εσάς και δίνει μία θέση δίπλα στις PCI -όπως άλλωστε έχουμε ήδη προαναφέρει- και άλλη μία μπροστά από το cage δίσκων. Η δεύτερη επιλογή βέβαια, την οποία βλέπετε και παρακάτω, "κόβει" στη μέση το cage δίσκων, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη ψύξη των δίσκων, αλλά και το airflow στο εσωτερικό του κουτιού. Στη περίπτωση που θέλετε να εγκαταστήσετε ένα ψυγείο στο κάτω μέρος του κουτιού, παρακάτω σας δίνουμε τις αποστάσεις τις οποίες μετρήσαμε. Φυσικά αν θελήσετε να εγκαταστήσετε ένα ψυγείο στη πρόσοψη και όχι στο κάτω μέρος, τότε μπορείτε να προχωρήσετε σε ότι πάχος ψυγείου θέλετε μιας και η απόσταση της πρόσοψης απο την καλύπτρα είναι 21cm και κάτι. Παρακάτω σας δίνουμε μερικές φωτογραφίες από τα επίμαχα σημεία. Και μετά από μία ευχάριστη και απροβλημάτιστη πραγματικά εγκατάσταση, ενός custom συστήματος υδρόψυξης στο εσωτερικό του Phanteks Enthoo Pro, το τελικό αποτέλεσμα σε μία φωτογραφία. Ο Απολογισμός Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς με το σημερινό προϊόν; Από την τιμή του; Από τα πέντε χρόνια εγγύησης της κατασκευάστριας; Από τις ευκολίες που παρέχει ή από το ότι κάνει όσους ασχολούνται με το case modding να μην έχουν δουλειά να κάνουν; Είναι στιγμές που τα λόγια είναι περιττά για ένα προϊόν και χαίρομαι που η Phanteks μου έδωσε την ευκαιρία να το εξετάσω από κοντά. Αν έλειπαν τα ατοπήματα στη βαφή και αν οι επιδόσεις ήταν καλύτερες -ειδικά στο τομέα του θορύβου- θα έπρεπε να πιάσω μικροσκόπιο για να βρω τι ελαττώματα έχει σε ατομική δομή για να του προσάψω. Σπάνια γράφω τόσο ενθουσιώδεις επιλόγους, αλλά όπως έχω ξαναπεί μου αρέσει να αποδίδω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν στην κατασκευάστρια και ευχή μου όπως και όλων φαντάζομαι, είναι να μας κατακλύσει με νέα προϊόντα σε αυτό το εύρος τιμής, διατηρώντας ταυτόχρονα τα κορυφαία χαρακτηριστικά. Όσον αφορά τη βαθμολογία και ξεκινώντας από τον τομέα των χαρακτηριστικών, έχασε το πεντάρι λόγω προβλημάτων σε πολλά σημεία στην εφαρμογή της βαφής, την έλλειψη δεύτερου ssd bracket στο πίσω μέρος, για να αξιοποιηθούν και οι δύο θέσεις και τη μερική προστασία από τη σκόνη της πρόσοψης. Στον τομέα της τιμής, αλλά και της χρηστικότητας, δε βρίσκω κανένα λόγο να μη δοθούν δύο πεντάρια σε κάθε μία από τις δύο επιμέρους βαθμολογίες. Τέλος, στον τομέα των επιδόσεων έχασε το πεντάρι μιας και οι ανεμιστήρες ήταν αρκετά θορυβώδεις και οι θερμοκρασίες ήταν μεν καλές, αλλά όχι κορυφαίες. Κλείνοντας να ξαναπώ ότι το κουτί έρχεται σε δύο εκδόσεις. Η μία είναι η έκδοση με κωδικό PH-ES614P, η οποία έχει πλαϊνό παράθυρο αλλά και καλύπτρα στη θέση για το τροφοδοτικό και η άλλη, με κωδικό PH-ES614PC δεν διαθέτει αυτά τα δύο χαρακτηριστικά. Τη στιγμή που γράφεται το παρόν review, το προϊόν διατίθεται στον ελληνικό χώρο στην τιμή των 89.90 ευρώ για την έκδοση χωρίς πλαϊνό παράθυρο και καλύπτρα και 99.90 ευρώ για την έκδοση με αυτά. Γνώμη μου λοιπόν δώστε δέκα ευρώ παραπάνω, τα αξίζει νομίζω!Πλεονεκτήματα Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Φίλτρα αέρα άριστης ποιότητας και παντού. Αρκετός χώρος για την εγκατάσταση οποιασδήποτε αερόψυκτρας και κάρτας γραφικών. Δυνατότητα εγκατάστασης 2.5" στο πίσω μέρος του motherboard tray. Καλύπτρες στη θέση για το τροφοδοτικό αλλά και στις θέσεις δίσκων. Hook n loop για το πιάσιμο των καλωδίων στο πίσω μέρος. Modular σχεδίαση. Πολύ καλές επιλογές για τη θέση των οπών για το cable management. Χειρόβιδες με λαστιχένιες ροδέλες για την αποφυγή τραυματισμού της βαφής. Μεγάλο Backplate CPU cut out. Δυνατότητα κατακόρυφης μετακίνησης του πίσω ανεμιστήρα. Tool free μηχανισμοί για την εγκατάσταση του Hardware. Fan HUB. Μαύρα καλώδια στο front panel, αλλά και στους προεγκατεστημένους ανεμιστήρες μαζί εσωτερικό USB 3.0 καλώδιο. Έτοιμοι χώροι για το στήσιμο υδρόψυξης και δυνατότητα εγκατάστασης δύο κυλινδρικών reservoir. Αναλυτικό manual. Δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο εκδόσεις. Ταμπακέρα μέσα στην οποία είναι τακτοποιημένα τα παρελκόμενα. Πενταετής εγγύηση. Μειονεκτήματα Κακή εφαρμογή της βαφής σε αρκετά σημεία. Θορυβώδεις ανεμιστήρες. Ένα δεύτερο ssd bracket θα ήταν περισσότερο από απλά καλοδεχούμενο. Από κάποια σημεία στη πρόσοψη υπάρχει είσοδος σκόνης. θα περιμέναμε να επιτύχει καλύτερες θερμοκρασίες. Με βάση όλα τα παραπάνω, η γενική βαθμολογία που απέσπασε το Phanteks Enthoo Pro δεν μπορεί να είναι μικρότερη από: Ευχαριστούμε θερμά την Phanteks, για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής karmen1983 12/07/2014
  15. Τα αγορασα (το key), τα κατεβασα απο τη σελιδα που μου υπεδειξαν, τα εγκατεστησα και ολα καλα και γρηγορα αλλα δε μου αφηνει να κανω update. Δεν εκανε ουτε μια φορα, δε ξερω τι παιζει. Δειχνει οτι ψαχνει μονιμα. Ετρεξα το windows fix it και μερικες εντολες απο το cmd για επαναφορα των updates αλλα τιποτα. Μπλοκαρα τα updates και εσβησα το περιεχομενο του φακελου software distribution στα windows οπως προτειναν καποιοι στο διαδικτυο αλλα παλι τιποτα. Οποτε αφου ειδα και απο ειδα ειπα να ρωτησω αν εχετε καμια καλη ιδεα. Ευχαριστω εκ των προτερων.
  16. Εκπτώσεις έως και 20% στην αναγνωρισμένη σειρά εκτυπωτών OfficeJet Pro προσφέρει η HP. Τα εκπτώτικά κουπόνια θα είναι διαθέσιμα στην σελίδα της HP στο Facebook, από όπου θα μπορείτε να αναζητήσετε το κουπόνι για τον εκτυπωτή που ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες, μέχρι και τις 31/7/2015. Επιπλέον με την χρήση των κουπονιών μπαίνετε στην κλήρωση που θα αναδείξει 2 τυχερούς που θα κερδίσουν: Ένα σετ αυθεντικά αναλώσιμα HP για τον HP Officejet Pro εκτυπωτή σας Δωροεπιταγή ΙΚΕΑ αξίας 500€ για την ανακαίνιση του γραφείου ή του σπιτιού σας. Οι εκτυπωτές HP Officejet Pro παρέχουν επαγγελματικής ποιότητας εκτυπώσεις με έως το μισό κόστος ανά σελίδα, σε σύγκριση με τους αντίστοιχους εκτυπωτές laser. Πλέον παρέχονται και με 3 χρόνια εγγύηση. Η σειρά εκτυπωτών Officejet περιλαμβάνει ευρεία γκάμα μοντέλων που καλύπτουν κάθε ανάγκη. Διαλέξτε λοιπόν τον εκτυπωτή που σας ταιριάζει και αποκτήστε τον με 20% έκπτωση: Όροι Συμμετοχής
  17. Σε συνεργασία με το GearBest.com σας προσφέρουμε 2 πολύ ωραία δωράκια. Ένα smartphone LANDVO L200 5.0 inch Android 4.4 3G Phablet καθώς κι ένα L12s Pro Smart Bluetooth Bracelet Watch. Για να πάρετε μέρος στον διαγωνισμό πρέπει να ακολουθήσετε τις οδηγίες εδώ. Καλή σας επιτυχία!
  18. Coolermaster HAF 942 Nvidia edition (NV-942-KKN1) στα 99.90 απο 170 περιπου που εχει μοναδικη τιμη ,στο electroworld. Coolermaster HAF 942 Nvidia (NV-942-KKN1)
  19. Κατ' αρχάς Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Ουδεμία σχέση είχα με τη VB, μέχρι που 3 εβδομάδες νωρίτερα, ένας φίλος, ζήτησε βοήθεια για μια εργασία του. Η εργασία δεν ζητούσε κάτι εξαιρετικό και έτσι οι 150 γραμμές κώδικα, παρήχθησαν σχετικά άνετα, εξαιρώντας ορισμένες μικροδυσκολίες της γλώσσας. Τώρα, όμως, κόλλησε κάπου το όλο θέμα στη δεύτερη εργασία του, η οποία ζητάει, εν ολίγοις : - εισαγωγή και έλεγχο εγκυρότητας δεδομένων σε 4 text fields - εμφάνισή τους σε ένα άλλο text field - έλεγχο μικρότερης και μεγαλύτερης παρουσιασθείσας τιμής(η οποία παράγεται σαν πηλίκο 2 αριθμητικών τιμών από τα text fields), ο οποίος θα γίνεται αντιληπτός από τις συνεχείς ανανεώσεις 2 σχετικών text fields, κατά την εισαγωγή δεδομένων. Το κώλυμα, είναι στο τελευταίο ζητούμενο, γιατί μάλλον θέλει πίνακα και δε μπορώ να καταλάβω πως θα λειτουργήσει ο βρόχος και ο πίνακας. Για όποιον δεν έγινα κατανοητός, ιδού και η εκφώνηση http://elearning.teiser.gr/file.php/80/ergasies/ef-pli-II-ask2-12-13E.pdf
  20. καλημερα εχω τον 965 ΒΕ phenom II της amd και γενικα μου αρεσει να παρακολουθω το συστημα μου ειχα το:HWmonitor και οι θερμοκρασιες μου ηταν καλες δηλαδη:idie 30c και στις βαριες εφαρμογες μου εφτανε 38-45c max.Μονο μια ενδιξη ΤΜΡΙΝ2 ηταν παντα 8 με 10 μοναδες πιο πανω. κατεβασα το AMD OverDrive και βλεπω οτι οι θερμοκρασιες στους πυρηνες συμβαδιζουν απολυτα με το ΤΜΡΙΝ2 αλλα εχουν διαφορα με τις αντιστοιχες θερμοκρασιες στο HWmonitor κατα 10 μοναδες ολα αυτα παντα οταν εχουμε εχουμε full load. 55c ειναι καλα σε full load,οταν η AMD μου δινει max temp 62c? Γιατι εχω διαφορετικες ενδειξεις?ποιες να λαβω στα σοβαρα?και τι εινε αυτο το TMΡIN2(αν ειναι θερμοκρασια πυρηνα γιατι ειναι διαφορετικο κατα 10 μοναδες στο HWmonitor). Σας ευχαριστω για τον χρονο σας
×
×
  • Create New...