Jump to content

Αναζήτηση στην κοινότητα

Προβολή αποτελεσμάτων αναζήτησης για 'review'.

  • Αναζήτηση βάση ετικέτας

    Πληκτρολογήστε ετικέτες διαχωρίζοντάς τις με κόμμα
  • Αναζήτηση βάση δημιουργού

Τύπος Περιεχομένου


Κατηγορίες

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις

Κατηγορίες

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Vifocal.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Βρέθηκαν 485 αποτελέσματα

  1. Corsair T1 Race Gaming Chair Review

    Πρόλογος Η Corsair μας είναι γνωστή σαν εταιρία στο χώρο των υπολογιστών. Κατά καιρούς η εταιρία που ξεκίνησε το 1994 με κύρια ασχολία την κατασκευή μνημών, έχει κάνει άλματα και ανοίγματα σε πολλούς χώρους. Έχει λανσάρει κατά καιρούς προϊόντα πρωτοποριακά στο χώρο των υπολογιστών και πλέον, μπορεί κάποιος κάτω από το brand name της να βρει κουτιά, μνήμες, ssd, ψύκτρές, περιφερειακά, έτοιμα συστήματα υπολογιστών, αλλά και καρέκλες... Όχι όχι δεν έκανα λάθος, ούτε εσείς διαβάσατε κάτι λάθος. Η εταιρία μπήκε σε έναν ακόμα χώρο, αυτών των καθισμάτων γραφείου και φυσικά η πρώτη της καρέκλα φέρει τον χαρακτηρισμό Gaming. Στη παρουσίαση που ακολουθεί, θα δούμε από ότι καταλάβατε την πρώτη προσπάθεια της εταιρίας σε αυτό τον τομέα, με μία καρέκλα τύπου bucket. Το πόσο καλά ή όχι πήγε αυτή η πρώτη προσπάθεια, θα φανεί στη συνέχεια. Χαρακτηριστικά Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να εξετάσουμε την Corsair T1 Race και στον πίνακα που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά της όπως αυτά παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας. Η καρέκλα είναι βαριά κάτι που γίνεται άμεσα αντιληπτό μόλις δούμε τα 24kg στον πίνακα χαρακτηριστικών. Αυτό λίγη σημασία έχει όμως, μιας και δεν θα την κουβαλάμε (με εξαίρεση την ώρα που θα την πάμε σπίτι) αλλά θα τσουλάει πάνω σε πέντε ροδάκια. Επίσης, είναι ογκώδης, κάτι που με εμένα πάνω της, κάνει κάποιον που την βλέπει από την πίσω μεριά να αναρωτιέται, αν κάθεται κάποιος πάνω της ή όχι. Ένα καλό χαρακτηριστικό είναι ότι διατίθεται σε πέντε διαφορετικούς συνδυασμούς αποχρώσεων για να επιλέξετε αυτόν που ταιριάζει καλύτερα είτε στο χώρο σας, είτε στο γούστο σας. Το αρνητικό είναι ότι η εγγύηση του προϊόντος περιορίζεται σε μία γενική εγγύηση 2 ετών για οποιοδήποτε σημείο του προϊόντος. Και αναφέρουμε τη λέξη αρνητικό, μιας και όπως είδαμε σε πρόσφατη παρουσίαση ανάλογου προϊόντος τόσο σε θέμα τιμής, όσο και σε θέμα εμφάνισης, η εγγύηση για κάποια τμήματα έφτανε μέχρι και τα 10 έτη. Κλείνοντας με τον τομέα των χαρακτηριστικών, να αναφέρουμε ότι όποιος έχει σκοπό να κάνει δική του την Corsair T1 Race Gaming Chair, θα πρέπει να βγάλει από την τσέπη του 349.99€ συμπεριλαμβανομένων των φόρων. Η τιμή αυτή είναι η MSRP της κατασκευάστριας και μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές, το προϊόν δεν έχει κάνει την εμφάνισή του στην ελληνική αγορά. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία είναι απλή χωρίς πολλά φρου-φρου και αρώματα. Στα θετικά ότι έχει δύο χειρολαβές για την όσο γίνεται πιο εύκολη μεταφορά μιας και οι διαστάσεις της είναι αρκετά μεγάλες, όπως και το βάρος. Στο εσωτερικό πέρα από τα τμήματα της καρέκλας που θα δούμε αναλυτικά παρακάτω, βρίσκουμε ένα "τροφαντό" manual το οποίο μπορείτε να "ξεφυλλίσετε" κάνοντας κλικ εδώ. Πέντε ροδάκια σαν αυτά που έχουν τα Rollers με ρουλεμάν στο εσωτερικό, την μπουκάλα 4ης κλάσης, το κάλλυμα της μπουκάλας και μία ευχάριστη έκπληξη... Τουλάχιστον ευχάριστη έμοιαζε στην αρχή Αυτή δεν είναι άλλη από τα τέσσερα καλύμματα για τις βίδες στα πλαϊνά της καρέκλας. Και θα μου πείτε και που είναι η ευχάριστη έκπληξη; Είναι στο γεγονός ότι θα χρειαστείτε δύο από αυτά και όχι και τα τέσσερα. Συνεπώς, η κατασκευάστρια εξοπλίζει το προϊόν και με δύο ανταλλακτικά. Το γιατί το κάνανε αυτό, το κατάλαβα την ώρα που πήγα να κουμπώσω το πρώτο από αυτά... ... Όπου πήρα το αποτέλεσμα της παρακάτω φωτογραφίας. Το πλαστικό δεν είναι και από την καλύτερη δυνατή ποιότητα και επίσης δεν κουμπώνει καθόλου εύκολα στα σημεία τα οποία προορίζεται... Ο χρήστης πρέπει να σπρώξει αρκετά και αν δεν ειναι πολύ προσεκτικός θα χαλάσει και το δεύτερο ζευγάρι. Παρακάτω βλέπουμε δύο φωτογραφίες από το Bracket που στο ένα μέρος του βιδώνει το κάθισμα της καρέκλας και στην κυκλική οπή, εισέρχεται η μπουκάλα που αναλαμβάνει την κίνηση προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Το μεγάλο knob που βλέπουμε ρυθμίζει το πόσο εύκολα ή δύσκολα θα γίνεται η ανάκλιση της καρέκλας. Πάμε σε ένα σημείο που με την πρώτη ματιά δεν φαίνεται να έχουμε να πούμε και πολλά, αλλά με μία δεύτερη και με την πρώτη επαφή με τα χέρια μας φαίνεται να έχουμε να πούμε κάμποσα προς την κατασκευάστρια. Αυτό δεν είναι άλλο από την πεντάκτινη βάση της καρέκλας πάνω στην οποία θα κουμπώσουν τα ροδάκια αλλά και ολόκληρο το πάνω τμήμα της καρέκλας μαζί με την μπουκάλα. Η πεντάκτινη αυτή βάση είναι από πλαστικό και συγκεκριμένα nylon. Ναι οκ πολλές καρέκλες έχουν πλαστική βάση αλλά στα 350 ευρώ που ζητάει η κατασκευάστρια δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από κάποιο μέταλλο. Στο φαίνεσθαι πάντως η βάση της καρέκλας είναι περιποιημένη και έχουν μπει και κόκκινες πινελιές μιας και η έκδοση που έχουμε στα χέρια μας είναι η κόκκινη του προϊόντος. Οι ρόδες τώρα μας παίδεψαν αρκετά για να κουμπώσουν στη θέση τους αλλά με αρκετή παραπάνω πίεση από τα συνηθισμένα τα καταφέραμε και η βάση της καρέκλας είναι έτοιμη. Αυτά που μένει να δούμε είναι για αρχή τα μαξιλάρια. Στις δύο πρώτες φωτογραφίες βλέπουμε το μαξιλάρι πλάτης, το οποίο έχει στο μπροστινό μέρος ένα εφέ με κόκκινες ραφές σε σχήμα ρόμβων και στο πίσω μέρος φαίνεται ο τρόπος πιασίματος μέσω δύο ιμάντων αλλά και το φερμουάρ. Στις δύο επόμενες φωτογραφίες βλέπουμε το μαξιλάρι αυχένα που διατηρεί το ίδιο στυλ στις ραφές, αλλά μόλις ανοίξαμε το φερμουάρ του... Είδαμε κάτι που δε το περιμέναμε σε αυτό το εύρος τιμής. Αντί να υπάρχει κάποιο πυκνό foam εσωτερικά είδαμε κάτι που μας θύμισε λινάρι υδραυλικού! Στη συνέχεια μπορούμε να ρίξουμε μία γενική ματιά στο κάθισμα ακόμα και στην "αθέατη" πλευρά του... ... Και να δούμε και το άλλο μεγάλο τμήμα της καρέκλας που είναι η πλάτη της, στο κάτω μέρος της οποίας διακρίνουμε τις αλενόβιδες που δένουν το κάθισμα με την πλάτη μαζί. Η εταιρία έχει ένα βίντεο στο κανάλι της στο youtube όπου φαίνεται αναλυτικά η συναρμολόγηση της καρέκλας και γι' αυτό το λόγο δεν θα σας κουράσουμε με επιπλέον πληροφορίες για το πως δένει το ένα κομμάτι στο άλλο. Βιντεοπαρουσίαση προϊόντος Σήμερα δεν έχουμε για εσάς μόνο φωτοπαρουσίαση, αλλά και βίντεοπαρουσίαση, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να σας φέρουμε όσο πιο κοντά γίνεται στο προϊόν. Παρακάτω υπάρχουν κάποιες από τις φωτογραφίες που εμφανίζονται στο βίντεο της παρουσίασης για να τις δείτε με μεγαλύτερη άνεση και ευκολία. Απολογισμός Τα περισσότερα από τα προϊόντα της Corsair που έχει λανσάρει κατά καιρούς στην αγορά, είναι μία από τις πολλές αδυναμίες που έχω σαν άνθρωπος και δεν το έχω κρύψει άλλωστε. Όπως δεν θα κρύψω και το γεγονός ότι με το σημερινό προϊόν με απογοήτευσε πέρα για πέρα. Η εταιρία μπήκε να χορέψει σε ένα χοροστάσι που δεν είχε καμία εμπειρία και έδωσε την εντύπωση ότι δεν ασχολήθηκαν και πολύ με το συγκεκριμένο προϊόν οι υπεύθυνοι. Σαν να βιαζόταν να μπουν και σε αυτόν τον τομέα προϊόντων, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι κάτι που δεν μπορώ να το καταλάβω. Πολλές φορές όταν ένα προϊόν δε τα πάει και τόσο καλά, προσπαθώ να γράψω μερικά πράγματα όσο πιο διπλωματικά γίνεται, κάτι που δεν θα γίνει αυτήν την φορά και θα ειπωθούν χωρίς διπλωματία τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη. Στα χέρια μου ήρθε ένα προϊόν της τάξης των 350 ευρώ και ευτυχώς για εμένα σαν reviewer λίγο καιρό πριν, είδα δύο προϊόντα με ένα από αυτά να είναι στο ίδιο εύρος τιμής και με την ίδια φιλοσοφία. Και λέω ευτυχώς, γιατί όταν δεις κάτι που δεν έχεις ξαναδεί μπορεί κάποια πράγματα να τα προσπεράσεις χωρίς να δώσεις βάση ή ακόμα και να ενθουσιαστείς. Έχοντας όμως αυτήν την μικρή εμπειρία και έχοντας μπροστά μου δύο bucket καρέκλες των 350 ευρώ, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να έδινα 350 ευρώ και να αγόραζα την καρέκλα της Corsair. Πραγματικά δεν υπάρχει κανένας λόγος απολύτως, γιατί πολύ απλά το προϊόν δεν αξίζει σε καμία περίπτωση τα λεφτά τα οποία ζητάει. Άνετη δεν είναι και δε βόλεψε κανένα από τα πέντε άτομα που την δοκίμασαν. Το γέμισμα στο μαξιλάρι αυχένα μου θύμισε λινάρι υδραυλικού. Η πεντάκτινη βάση είναι από πλαστικό. Τα μπράτσα πλαστικά με μεγάλους τζόγους. Τα πλαστικά καλύμματα των βιδών από κακής ποιότητας πλαστικό, με αποτέλεσμα κατά την πρώτη εγκατάσταση να χαλάσω το ένα ζευγάρι και τέλος πάντων, όλα όσα ειπώθηκαν στο βίντεο. Οπότε, αγαπητοί αναγνώστες για να τα πούμε απλά τα πράγματα, δίνετε κάνα 100αρι με 120αρι ευρώ για την καρέκλα και από εκεί και πάνω, δίνετε τόσα πενηντάρικα, όσα τα logo της Corsair που βρίσκονται επάνω στην καρέκλα. Όσοι παρόλα αυτά, σας αρέσει και θέλετε να την κάνετε δική σας, δείτε και άλλες εταιρίες του χώρου που βγάζουν την ίδια ακριβώς καρέκλα, αλλά με αλουμινένια βάση και είναι πάνω κάτω στα ίδια χρήματα Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 21/08/2017
  2. Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB

    Εισαγωγή Η έλευση των Skylake και η ωρίμανση της διαδικασίας παραγωγής προσγείωσαν τις τιμές και επιτρέπουν την πρόσβαση περισσότερων και λιγότερο ακραίων χρηστών σε αυτή τη νέα τεχνολογία. Συνεπώς είναι καιρός να σας δείξουμε κάτι περισσότερο από τις Ferrari της Corsair. Μα υπάρχει κάτι "περισσότερο" από τη Ferrari; Για αυτούς που ξέρουν, υπάρχει: Η Rolls Royce. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν την απόλυτη ποιότητα κατασκευής της Corsair, το προϊόν στο οποίο ισχυρίζεται ότι δεν έχει κάνει καμία παραχώρηση, τη Rolls Royce των μνημών της εταιρίας: Τις Corsair Dominator Platinum και συγκεκριμένα το μοντέλο Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB! 6 μήνες πριν σας είχαμε πάει μια βόλτα με τις . Τότε οι DDR4 ήταν πολύ καινούριες και οι τιμές τους κάπως... εξωφρενικές. Φωτογράφιση Η ποιότητα και η πολυτέλεια ξεκινούν από τη συσκευασία με το ανορθόδοξο σχήμα στα σοβαρά χρώματα των ίδιων των Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB. Εντός της χάρτινης συσκευασίας υπάρχουν 2 θήκες από μαύρο βαρύ αφρολέξ που κάθε μία περιέχει από δύο σκληρές νάιλον θήκες που έκαστη περιέχει ένα DIMM. Απαλλάξαμε τις Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB από τη συσκευασία τους και τις φωτογραφίσαμε σε σχηματισμό. Η σειρά Dominator Platinum φέρει χαρακτηριστικά Heat Spreaders τεχνολογίας DHX, ανάγλυφο logo της Corsair και στις 2 πλευρές, καθώς και υποδοχή για το Corsair Link μέσω του οποίο μπορείτε να παρακολουθείτε τη θερμοκρασία και τη δραστηριότητα των μνημών! Εδώ βλέπουμε την υποδοχή του Corsair Link και τις βίδες τύπου Allen που μας επιτρέπουν την αποσυναρμολόγηση του Heat Spreader. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπουμε λεπτομέρεια της κλίσης που έχουν στις άκρες οι επαφές σύνδεσης των modules για την ευκολότερη τοποθέτησή τους. Τέλος, εδώ βλέπουμε καλύτερα τη Light Bar που "τρέχει" σε ειδικά αυλάκια της ψήκτρας. Αυτή η μπάρα από plexiglass φωτίζει σε λευκό χρώμα κατά τη λειτουργία των μνημών. Η Corsair διαθέτει και ένα kit σε γαλάζιο χρώμα. Το δημοφιλές κόκκινο δε διατίθεται, καθώς μέχρι στιγμής η εταιρία δεν έχει καταφέρει να το κάνει να μη φαίνεται ροζ. Σοβαρές γραμμές, εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, φωτισμός, Corsair Link... Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Πάμε τώρα να δούμε τι υπάρχει κάτω από το καπώ της Rolls royce... Χαρακτηριστικά Στον πίνακα που ακολουθεί βλέπουμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB. Πρόκειται λοιπόν για 4 DIMMs των 4GB έκαστο, δίνοντας συνολική χωρητικότητα μνήμης 16GB. Είναι τύπου DDR4 PC4-24000 και συνεπώς τρέχουν στα 3000MHz ενώ τα βασικά τους latencies είναι 15-17-17-35. Για να τα πετύχουν όλα αυτά ξεφεύγουν από τα τυπικά 1.2V και απαιτούν 1.35V τροφοδοσίας. Τα ICs που χρησιμοποιούνται είναι της Samsung, επιλεγμένα, όπως ισχυρίζεται η Corsair με φανατισμό για να προσφέρουν τη μέγιστη δυνατή απόδοση. Ψύχονται από τις χαρακτηριστικές ψήκτρες της σειράς Dominator Platinum με τεχνολογία DHX και καλύπτονται από υπό όρους εγγύηση εφ' όρου ζωής. Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά των Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB. Πάμε τώρα να δούμε πώς έγιναν οι δοκιμές μας. Μεθοδολογία Το σύστημα πάνω στο οποίο έγιναν οι δοκιμές περιγράφεται στον παρακάτω πίνακα. Έχουμε την τύχη να διαθέτουμε ένα κορυφαίο σύστημα που εξαλείφει, στο μέτρο του δυνατού, όλα τα bottlenecks που θα εμπόδιζαν τις πολύ γρήγορες DDR4 να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Το σύστημα βασίζεται στην ASUS Rampage V Extreme με τον Intel 5960X Extreme Edition στη θέση του επεξεργαστή. Ο επεξεργαστής δεν είναι υπερχρονισμένος, αλλά ακολουθεί τα πρότυπα XMP 2.0 που περιλαμβάνει το κάθε κιτ μνημών που δοκιμάζεται. Η κάρτα γραφικών είναι η ASUS GTX 980 υπερχρονισμένη με τον πυρήνα στα 1520MHz και τη μνήμη της στα 8100MHz. Την ψύξη του συστήματος αναλαμβάνουν δύο custom watercooling loops, μία για τον επεξεργαστή και μία για την κάρτα γραφικών. Την τροφοδοσία του συστήματος καλύπτει ένα Corsair AX1200. Ο επεξεργαστής δεν είναι υπερχρονισμένος και τρέχει στις συχνότητες που υποδεικνύουν τα εκάστοτε XMP 2.0 profiles των μνημών. Οι μικρές διαφορές στη συχνότητα του επεξεργαστή στα διάφορα XMP 2.0 Profiles επηρεάζουν τα αποτελέσματα των δοκιμών γι αυτό και αναφέρονται και θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν. Αλλά εξακολουθούμε να τρέχουμε τις δοκιμές μας στις συχνότητες του επεξεργαστή που υποδεικνύουν τα XMP 2.0 profiles για να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα που θα έχει και ο τελικός χρήστης που θα χρησιμοποιήσει αυτά τα προφίλ αλλά και για να δοκιμάσουμε τη σταθερότητά τους. Η κάρτα γραφικών είναι υπερχρονισμένη για να αποτελεί όσο γίνεται λιγότερο bottleneck στην επίδραση των μνημών στις επιδόσεις των γραφικών, αν και όπου υπάρχει τέτοια επίδραση. Υπερχρονισμός στις μνήμες δε θα γίνεται κατά τις δοκιμές. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι γι αυτό και θα σας παραθέσουμε τους πιο σημαντικούς. Κατ' αρχάς, ο υπερχρονισμός που μπορεί να επιτευχθεί εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κάθε κομμάτι που θα μας τύχει να δοκιμάσουμε. Οπότε για να αποφανθούμε αν κάποιο μοντέλο έχει τα Χ αποτελέσματα στον υπερχρονισμό θα πρέπει να δοκιμάσουμε πολλά κομμάτια του μοντέλου αυτού, κάτι που δε γίνεται καθώς οι εταιρίες αδυνατούν να τα παρέχουν. Επίσης εξαρτάται εν πολλοίς από τον memory controller της CPU μας καθώς και από τη μητρική, το τροφοδοτικό και γενικά τα εξαρτήματα του συστήματος. Τέλος εξαρτάται από τις ικανότητες, τις γνώσεις και την υπομονή του κάθε overclocker. Από αυτά και μόνο φαίνεται ότι τα όποια αποτελέσματα υπερχρονισμού θα μπορούσαμε να σας παρουσιάσουμε δε θα είχαν την παραμικρή αξία, ενώ αντιθέτως θα μπέρδευαν κάποιους που δε θα μπορούσαν να τα επιτύχουν στο ίδιο προϊόν ή θα επιτύγχαναν ενδεχομένως καλύτερα. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο έλεγχος της σταθερότητας του υπερχρονισμού ειδικά στις μνήμες είναι επίπονος, χρονοβόρος και ιδιαίτερα επισφαλής, καταλαβαίνετε ότι τα περισσότερα "σταθερά" overclocks που διαβάζουμε αποδεικνύονται κατόπιν εορτής και εν καιρώ όχι και τόσο σταθερά. Αντιθέτως, έχει τεράστια σημασία η σταθερότητα την οποία επιδεικνύει το κάθε memory kit όταν τρέχει στους χρονισμούς των προδιαγραφών του και αυτό είναι κάτι που θα δοκιμάζουμε και θα αναφέρουμε. Ας δούμε λοιπόν πώς έγιναν οι δοκιμασίες. Το κάθε κιτ περνάει από τον πάγκο μας δοκιμάζεται στα XMP 2.0 Profiles που περιέχει και περνάει τις παρακάτω δοκιμασίες: 1: Επιλεγμένα συνθετικά Benchmarks που επιδεικνύουν την επίδραση της ταχύτητας των μνημών σε διάφορες κατηγορίες διεργασιών. 2: Επιλεγμένα συνθετικά 3D Benchmarks και Game Benchmarks. 3: Επιδόσεις ενός RAM Disk στις δοκιμαζόμενες μνήμες. Οι μνήμες που δοκιμάζουμε σήμερα είναι οι Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB (CMD16GX4M4B3000C15). Οι μνήμες αυτές διαθέτουν μόνο ένα XMP 2.0 Profile. Στους πίνακες των αποτελεσμάτων περιλαμβάνονται και οι Corsair Dominator Platinum 2666MHz C15 16GB (CMD16GX4M4A2666C15) και με τα 2 XMP 2.0 Profiles τους στα 2666MHz και στα 2800MHz. Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τις συχνότητες στις οποίες τρέχουν οι δοκιμαζόμενες μνήμες και τις αντίστοιχες συχνότητες του core και του uncore της CPU, σύμφωνα πάντα με τα XMP 2.0 Profiles. Ακολουθεί ο πίνακας με τα βασικότερα timings. Και τέλος οι τάσεις λειτουργίας. Και αφού ξεκαθαρίσαμε τη μεθοδολογία, ας πάμε στα πρώτα αποτελέσματα. Benchmarks Ας αρχίσουμε λοιπόν τα συνθετικά benchmarks και πρέπει να θυμόσαστε ότι τα XMP 2.0 Profiles δίνουν μικρό πλεονέκτημα στο χρονισμό του core και uncore της CPU στις Dominator που τρέχουν στα 2800MHz C15. Ξεκινάμε τα Benchmarks με το AIDA64 5.50.3600 και συγκεκριμένα με τις δοκιμασίες της μνήμης καθώς και τη δοκιμασία CPU Photoworxx που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα εξαρτημένη από τις επιδόσεις της μνήμης. Όπως φαίνεται τα αποτελέσματα ακολουθούν τα MHz με αναμενόμενο τρόπο ενώ στο memory write φαίνεται ότι το πλεονέκτημα ταχύτητας στον επεξεργαστή παίζει βασικό ρόλο. Συνεχίζουμε με το SuperPI Mod 1.5 όπου και πάλι ο επεξεργαστής έχει τον πρώτο ρόλο αλλά και η συχνότητα στις μνήμες δίνει μια μικρή διαφορά. Το ίδιο παρατηρείται και στο wPrime 2.10. Στο Fritz 4.3, παρόμοια αποτελέσματα. Το WinRAR 5.21 φαίνεται να επωφελείται από τα παραπάνω MHz στις μνήμες, σχεδόν όσο επωφελείται από τα επιπλέον MHz στη CPU. Στο Truecrypt 7.01 τα πράγματα είναι παρόμοια. Στο Cinebench R15 βλέπουμε μια ισορροπία με τη διαφορά στο CPU Benchmark να αποδίδεται στο μεγαλύτερο χρονισμό της CPU. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στο POV Ray Benchmark 3.7. Βλέπουμε λοιπόν ότι η συχνότητα του επεξεργαστή παίζει το βασικότερο ρόλο στις επιδόσεις ενώ σε κάποιες δοκιμές η συχνότητα των μνημών δίνει και αυτή, δευτερευόντως πάντα, κάποιες διαφορές. Ο λόγος, σαφής και γνωστός: τα 4 κανάλια του ελεγκτή της μνήμης στην πλατφόρμα X99 είναι πολλά, δίνοντας τεράστιο memory bandwidth που υπερκαλύπτει τις δυνατότητες του υπόλοιπου συστήματος. Έτσι οι διαφορές από αύξηση της συχνότητας από ένα σημείο και πάνω είναι αμελητέες. Στους Skylake όμως, που υποστηρίζουν μόνο 2 κανάλια μνήμης, οι διαφορές θα είναι σαφώς μεγαλύτερες. Ας περάσουμε τώρα στις δοκιμασίες 3D. 3D Benchmarks Εδώ θα δούμε την επιρροή των μνημών στις δοκιμασίες 3D. Έχουμε υπερχρονίσει όσο γίνεται την ήδη ταχύτατη κάρτα γραφικών μας ώστε να φανεί όσο είναι δυνατόν η επίδραση των μνημών. Ξεκινάμε με το 3DMark11 1.0.132. Είναι εμφανές ότι μόνο στο Physics Score επιδρούν οι διαφορές στις μνήμες, με τα MHz στη CPU να έχουν και πάλι τη μεγαλύτερη επίδραση αλλά και τα MHz στις μνήμες να έχουν σχεδόν αντίστοιχη επιρροή στο αποτέλεσμα. Συνεχίζουμε με το 3DMark 2013 1.5.915 όπου μόνο στη δοκιμασία "Ice Storm" που είναι CPU intensive βλέπουμε ένα μικρό όφελος του μεγαλύτερου χρονισμού του CPU core στο XMP 2.0 Profile 2 των Corsair Dominator Platinum 2666MHz C15 16GB. Ουσιαστικά οι μνήμες δεν έχουν καμία επιρροή στο συγκεκριμένο Benchmark. Ακολουθούν τα Heaven 4.0 και Valley 1.0 Benchmarks όπου παρατηρείται μια μικρή πτώση στις 3D επιδόσεις με τη χρήση του XMP 2.0 Profile 2 των Corsair Dominator Platinum 2666MHz C15 16GB ενώ οι Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB παίρνουν βραχεία κεφαλή. Μικρή και περιορισμένη η επιρροή των μνημών στις 3D δοκιμασίες λοιπόν, αλλά με τις Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB να κερδίζουν ελαφρώς στα λίγα σημεία όπου παρατηρούνται διαφορές. Game Benchmarks Και στα 3 Game Benchmarks που δοκιμάσαμε παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο με τα 3D Benchmarks της Unigine Πάμε τώρα και στην τελευταία δοκιμασία, τη δημιουργία RAM Disk στις δοκιμαζόμενες μνήμες. RAM Disk Σε αυτή τη δοκιμασία κατασκευάζουμε ένα RAM Disk χωρητικότητας 4GB με τη χρήση του προγράμματος RAM Disk της SoftPerfect και μετράμε τις επιδόσεις του με το CrystalDiskMark 5.02 x64. Ξεκινάμε με τις δοκιμασίες των αναγνώσεων και παρατηρούμε ότι τα αποτελέσματα επηρεάζονται εξ ίσου από τη συχνότητα του επεξεργαστή όσο και από τη συχνότητα των μνημών. Πάμε τώρα στις εγγραφές, όπου το αυξημένο QD ευνοεί το σύστημα με τις ταχύτερες μνήμες ενώ χωρίς QD βλέπουμε να επικρατεί το σύστημα με τον ταχύτερο επεξεργαστή. Κάπως έτσι φτάσαμε στο τέλος των δοκιμών μας. Ακολουθεί ο απολογισμός όπου θα αναλύσουμε τι αποκομίσαμε κατά τη διάρκεια των δοκιμών. Επίλογος Εδώ τελειώνει η βόλτα με τη Rolls Royce της Corsair. Για να δούμε λοιπόν, τι αποκομίσαμε. Κατ' αρχάς, οι Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB είναι ταχύτατες και απρόβλημάτιστες στη λειτουργία τους και αυτό είναι λογικό, αφού ανήκουν στην κορυφαία σειρά της Corsair και τα ICs τους είναι επιλεγμένα με φανατισμό (σύμφωνα με την εταιρία). Η ποιότητα κατασκευής τους δεν αφήνει κανένα παράπονο καθώς ακόμη και κάτω από το φωτογραφικό φακό δεν παρατηρήθηκε το παραμικρό ελάττωμα. Ο σχεδιασμός τους είναι εμπνευσμένος και συνδυάζει άριστα το κλασσικό και το μοντέρνο. Τα υλικά κατασκευής είναι εξαιρετικά και η εφαρμογή τέλεια. Το κόστος για να αποκτήσετε τις Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB ξεκινάει από τα πολύ λογικά 195,94 ευρώ, γεγονός που δείχνει πόσο έχει ωριμάσει η διαδικασία παραγωγής της DDR4. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετική σχεδίαση + Άριστη ποιότητα κατασκευής + Ποιοτικά υλικά + Επιλεγμένα ICs + Συμβατότητα + Επιδόσεις + Corsair Link + Customizable Light Bar + DHX Heatspreaders Μειονεκτήματα - Μόνο μία επιλογή (γαλάζιο) στο Customization του Light Bar Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία των Corsair Dominator Platinum 3000MHz C15 16GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 1/11/2015
  3. Vertagear Triigger 275 Gaming Chair Review

    Πρόλογος Πριν μερικές ημέρες είχαμε δει από κοντά την Vertagear SL2000 και όπως σας είχαμε αναφέρει και στο βίντεο αλλά και στο κείμενο της παρουσίασης, θα δούμε ένα ακόμα προϊόν της κατασκευάστριας. Αυτή τη φορά δεν θα είναι τύπου racing η καρέκλα που θα δούμε από κοντά, αλλά ένα προϊόν που παρόλο που φέρει τον χαρακτηρισμό gaming, είναι πιο κοντά σχεδιαστικά σε αυτό που λέμε καρέκλα γραφείου. Σίγουρα το design είναι έξω από τα συνηθισμένα και ακόμα πιο σίγουρο, είναι το γεγονός ότι στο επίπεδο τιμής που κυμαίνεται, περιμένουμε να δούμε πολλά περισσότερα από όσα είδαμε στην προηγούμενη παρουσίαση. Ο λόγος λοιπόν, για την Vertagear Triigger 275, που μας έστειλε η εταιρία για να την δούμε από κοντά και να την παρουσιάσουμε σε εσάς. Χαρακτηριστικά Στον πίνακα που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά της όπως αυτά παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας. Η καρέκλα είναι βαριά κάτι που γίνεται άμεσα αντιληπτό μόλις δούμε τα 21kg στον πίνακα χαρακτηριστικών. Αυτό λίγη σημασία έχει όμως, μιας και δεν θα την κουβαλάμε (με εξαίρεση την ώρα που θα την πάμε σπίτι) αλλά θα τσουλάει πάνω σε πέντε ροδάκια. Είναι πιο μαζεμένη από την SL2000 και επιτέλους όταν κάθομαι επάνω της φαίνομαι από το πίσω μέρος. Παρακάτω σας παραθέτουμε τις διαστάσεις αναλυτικά, για να δείτε αν ταιριάζει στον χώρο σας. Σε αντίθεση με την SL2000 που είχε 10 διαφορετικούς συνδυασμούς η Triigger 275 διατίθεται σε τέσσερις με χρώμα βάσης το μαύρο. Η τιμή είναι αρκετά υψηλή μιας και μιλάμε για ένα δεκάλεπτο κάτω από τα 600€ και στην Ελληνική αγορά δεν υπάρχει διαθέσιμη μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές. Όσον αφορά την εγγύηση η εταιρία ξεχωρίζει τα προϊόντα όπως και την εγγύησή τους σε δύο κατηγορίες. Στην racing σειρά και στην gaming σειρά στην οποία ανήκει και η καρέκλα της σημερινής παρουσίασης . Για την σειρά Gaming η εγγύηση ανά κομμάτι ακολουθεί: VERTAGEAR Gaming Series Chair Parts Limited Warranty Aluminum Alloy Frame – 10 Years Metal Base Support – 10 Years Arm Rest – 5 Years Casters – 5 Years Five Star Base – 2 Years Gas Lift – 2 Years Συσκευασία και περιεχόμενα Πάμε τώρα σε αυτό που λέμε "έχεις πακέτο". Η συσκευασία έφτασε αρκετά ταλαιπωρημένη στα χέρια μας, αλλά καταλαβαίνουμε και τον καημένο τον courier που είχε ένα τέτοιο τέρας να παραδώσει. Παρόλη την ταλαιπωρία της συσκευασίας, το προϊόν έφτασε σε άριστη κατάσταση στα χέρια μας και σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο, ο τρόπος που είχε προστατευτεί το κάθε κομμάτι του προϊόντος. Μεγάλα κομμάτια από χαρτί, αρκετά χοντρά όπως και φελιζόλ, αλλά και φυσαλίδα συσκευασίας, έπαιξαν το κάθε ένα το ρόλο που έπρεπε. Εντός της συσκευασίας βρήκαμε έναν τόμο... ένα manual ήθελα να πω, που ούτε λίγο ούτε πολύ είναι 167 σελίδες!!! Είναι γραμμένο σε έξι γλώσσες, μη συμπεριλαμβανομένης όμως της Ελληνικής. Στο δια ταύτα τώρα. Ξεχάστε κατσαβίδια, ξεχάστε κλειδιά τύπου αλεν. Η καρέκλα έρχεται ως έχει χωρίς τίποτα extra όπως είχαμε δει στην Vertagear SL2000. Και πριν γκρινιάξει κάποιος μιας και μιλάμε για πιο ακριβό προϊόν, να αναφέρω ότι πολύ απλά δεν χρειάζεται τίποτα για να συναρμολογηθεί. Η διαδικασία συναρμολόγησης είναι tooless που λένε και στο χωριό μου! Τα ροδάκια όπως και η μπουκάλα κουμπώνουν στην αλουμινένια βάση με τις πέντε ακτίνες... ... και πολύ απλά παίρνετε την υπόλοιπη καρέκλα και την κουμπώνεται πάνω στην μπουκαλά. Και είμεθα έτοιμοι σε λιγότερο από ένα λεπτό από την ώρα που θα βγάλουμε τα διάφορα εξαρτήματα από την συσκευασία. Enjoy το νέο προϊόν! Παρακάτω βλέπουμε δύο βίντεο από το κανάλι της κατασκευάστριας. Στο πρώτο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ,μπορούμε να δούμε όλες τις ρυθμίσεις της καρέκλας και στο δεύτερο, μπορούμε να ενημερωθούμε για ένα επιπλέον προσάρτημα, που δεν είναι άλλο από αυτό που αναλαμβάνει την στήριξη του αυχένα. Προσωπικά μιας και η τιμή της καρέκλας ξεφεύγει αρκετά, θα ήθελα να το δω ευθείς εξαρχής εντός της συσκευασίας. Βιντεοπαρουσίαση προϊόντος Σήμερα δεν έχουμε για εσάς μόνο φωτοπαρουσίαση, αλλά και βίντεοπαρουσίαση, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να σας φέρουμε όσο πιο κοντά γίνεται στο προϊόν. Παρακάτω υπάρχουν κάποιες από τις φωτογραφίες που εμφανίζονται στο βίντεο της παρουσίασης για να τις δείτε με μεγαλύτερη άνεση και ευκολία. Ο Απολογισμός Και κάπως έτσι φτάσαμε για μία ακόμα φορά στο τέλος μίας παρουσίασης. Η εμπειρία μου με την Vertagear Triigger 275 ήταν από τις καλύτερες όσο καιρό κάνω παρουσιάσεις προϊόντων και μου προσέφερε μία από τις πιο ξεκούραστες και απολαυστικές παρουσιάσεις. Ας ξεκινήσουμε όμως με την γκρίνια. Είναι ακριβή η άτιμη, είναι... 600€ είναι αυτά... Ειδικά για τα Ελληνικά δεδομένα είναι ένα απλησίαστο προϊόν για τους περισσότερους και όταν σε αυτό το εύρος τιμής πρέπει να ξαναβάλεις το χέρι στην τσέπη για να προμηθευτείς το μαξιλάρι αυχένα, τότε η γκρίνια υψώνεται στο τετράγωνο. Πραγματικά λοιπόν, θα ήθελα να δω και το μαξιλάρι μέσα σε αυτό το εύρος τιμής. Βέβαια από την άλλη τα υλικά που έχουν επιλεγεί και την απαρτίζουν είναι αυτό που λέμε ένα και ένα. Από που να ξεκινήσει κανείς και από που να τελειώσει; Από το Dupont mesh που προσφέρει στο κάθισμα και στην πλάτη, την απαραίτητη στήριξη και μακροζωία και την σωστή αναλογία αντίστασης και ελαστικότητας δίνοντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες ανάσες στο σώμα σας; Από τα εξαιρετικά για μία ακόμα φορά ροδάκια που είδαμε και σε αυτό το προϊόν και που δεν τα προβληματίζει καμία επιφάνεια; Από το calfskin δέρμα που σε προϊόν δεν το είχα δει ποτέ από κοντά, παρά μονάχα σε ακριβές δερματόδετες και σπάνιες εκδόσεις βιβλίων; Ή να μιλήσουμε για τον εξαιρετικά στιβαρό και ανθεκτικό σκελετό με τα τόσα μηχανικά και ποιοτικά εξαρτήματα; Ή να μιλήσουμε για τις τόσες πολλές ρυθμίσεις που κάνουν την καρέκλα να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε σώμα; Αν με την Vertagear SL2000 δεν μπορούσα να σας πω αν θα σας βολέψει ή όχι, με την Triigger 275 θεωρώ ότι με τόσες ρυθμίσεις και προσαρμογές και μετά από τις δοκιμές που έγιναν από άτομα με διαφορετικούς σωματότυπους, το ποσοστό επιτυχίας είναι μεγάλο. Είναι μία καρέκλα που θα βολέψει το μεγαλύτερο, αν όχι το συντριπτικό ποσοστό των ατόμων που θα την δοκιμάσουν. Επομένως σίγουρα ζητάει πολλά, αλλά ακόμα πιο σίγουρα προσφέρει πάρα πολλά. Το τι θα επιλέξει ο κάθε ένας από εμάς θα γίνει με κριτήριο την τσέπη του και φυσικά πόσα είναι διατεθειμένος να δώσει για μία καρέκλα γραφείου. Άλλοι τα δίνουν σε αμάξια και άλλοι σε καρέκλες... Με βάση τα όσα είδαμε έχει κερδίσει από τα αποδυτήρια το Editor's Choice του TheLab.gr, καθώς επίσης και το Design Award. Αν θα την βαθμολογούσα θα είχε χαλαρά ένα 90%. Ευχαριστούμε θερμά την Vertagear για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 08/06/2017
  4. Cryorig R1 Ultimate. The Water Coolers Killer!

    Η Cryorig είναι μια πολύ νέα αλλά ταυτόχρονα και πολλά υποσχόμενη εταιρία που ξεκίνησε την πορεία της στο χώρο της ψύξης μόλις το 2013. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έχει κυκλοφορήσει δύο ανεμιστήρες και τρεις ψύκτρες, με τις τελευταίες να προσφέρουν ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις και κορυφαία ποιότητα κατασκευής. Στη σημερινή δοκιμή θα ανακαλύψουμε τις δυνατότητες της R1 Ultimate, η οποία αποτελεί και τη ναυαρχίδα των προϊόντων της Cryorig και απευθύνεται σε ενθουσιώδεις χρήστες που κυνηγούν τις απόλυτες επιδόσεις—με αέρα πάντα—χωρίς να τους ενδιαφέρει ο όγκος και το κόστος. Μέχρι στιγμής η Cryorig προσφέρει της C1, R1 Univeral και R1 Ultimate ψύκτρες. Η πρώτη είναι για ITX συστήματα με περιορισμένο εσωτερικό χώρο, η δεύτερη προσφέρει επιδόσεις μαζί με αυξημένη συμβατότητα με τις μητρικές και μνήμες που κυκλοφορούν στην αγορά και τέλος, η τρίτη έχει ένα μόνο σκοπό, την επίτευξη κορυφαίων επιδόσεων. Όπως βλέπετε από το παραπάνω σχεδιάγραμμα, οι διαφορές μεταξύ των R1 Universal και Ultimate εντοπίζονται στις διαστάσεις, το βάρος καθώς και στον τύπο των ανεμιστήρων που τις εξοπλίζουν. Εδώ να τονίσουμε ότι η R1 Ultimate θέτει κάποιους περιορισμούς στο ύψος των heatspreaders των μνημών, σε αντίθεση με την Universal -που σύμφωνα με την Cryorig- είναι συμβατή με όλων των τύπων heatspreaders.Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα επιμέρους τεχνικά χαρακτηριστικά της Ultimate R1 παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα. Specifications Cryorig R1 Ultimate Socket compatibility Intel: LGA2011, 1366, 1156, 1155, 1150, LGA775AMD: AM2, AM2+, AM3, AM3+, FM1, FM2 Weight (with fans) 936 g (1282 g) Material Base: CopperFins: Aluminum Alloy Heatpipes 7 (6mm) Max supported Fans 3 Equipped Fans 2 Fan compatibility 140x140x25mm Dimensions (with fan) 142.4 mm (L) x 168.3 mm (H) x 140 mm (W) Warranty 3 years Price 75.9 (inc. 23% VAT) Η R1 Ultimate υποστηρίζει όλα τα γνωστά sockets, φρέσκα, παλιά και αρχαία και το βάρος της -χωρίς τους δύο ανεμιστήρες- δεν ξεπερνά το ένα κιλό. Οι διαστάσεις της πάντως και ειδικά το ύψος της, είναι αρκετά μεγάλες οπότε και χρειάζεται το ανάλογο κουτί με τεράστιο εσωτερικό χώρο, για την εγκατάσταση της. Επίσης θα πρέπει να διαθέτετε και μνήμες με χαμηλά heatspreader, διαφορετικά ρίξτε μια ματιά και στην R1 Universal. Οι σχεδιαστές της Cryorig κατάφεραν και χώρεσαν εφτά ολόκληρα heatpipes (θερμό-αγωγούς) στη βάση της, οπότε περιμένουμε και τις ανάλογες επιδόσεις. Επίσης στον τομέα της τιμής η R1 Ult. τα πάει αρκετά καλά, σε σχέση πάντα με τον ανταγωνισμό και η παρεχόμενη εγγύηση είναι ικανοποιητική, αν και το ιδανικό θα ήταν να έφτανε τουλάχιστον τα πέντε χρόνια. Τα χαρακτηριστικά των ανεμιστήρων (XF140) με τους οποίους εξοπλίζεται η Ultimate R1, φαίνονται στον πιο κάτω πίνακα. Cryorig XF140 Fan Specifications Bearing HPLN (High Precision Low Noise) bearing Voltage Range 12 V Rotational Speed 700 ~ 1300 RPM ±10 % Airflow 76 Weight 156 g Life Expectance - Noise Level 19 -23 dBA Connector 4 Pin Dimensions 140(H) x 140(D) x 25.4(W) mm Η Cryorig μιλάει για έναν τύπο bearings (εδράνων) με χαμηλό θόρυβο λειτουργίας, αλλά δε δίνει περισσότερες λεπτομέρειες. Θα θέλαμε κάποιες διευκρινήσεις πάνω σε αυτό το θέμα και μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν παρέχουν επίσης τη μέγιστη διάρκεια ζωής του συγκεκριμένου ανεμιστήρα (μέσω αυτού θα είχαμε κάποια ιδέα για τον ακριβή τύπο bearings). Σε γενικές γραμμές ο XF140 είναι ένας χαμηλόστροφος ανεμιστήρας, που εκλύει αντίστοιχα χαμηλό θόρυβο. Η R1 Ult. έρχεται με δύο XF140 προεγκατεστημένους και αν θέλετε μπορείτε να αγοράσετε και να τοποθετήσετε ακόμη έναν, για τις μέγιστες δυνατές επιδόσεις. Ευτυχώς η Cryorig προσφέρει όχι ένα αλλά δύο επιπλέον σετ από μεταλλικά ελάσματα, για την τοποθέτηση έξτρα ανεμιστήρων.Συσκευασία και παρελκόμενα Η συσκευασία της R1 Ult. είναι αρκετά μικρή, δεδομένων των διαστάσεων της ψύκτρας και στο μπροστινό μέρος μόλις που διακρίνεται, μέσα σε ένα μπλε πλαίσιο, ο κωδικός του μοντέλου της. Τα κύρια χαρακτηριστικά/προτερήματα της R1 Ult. παραθέτονται σε αυτή την πλευρά. Στο πίσω μέρος του κουτιού βρίσκουμε δύο σχεδιαγράμματα με τις ακριβείς διαστάσεις τόσο της ψύκτρας, όσο και των ανεμιστήρων που τη συνοδεύουν. Επίσης, υπάρχουν πίνακες με τα τεχνικά χαρακτηριστικά και των δύο. Τα sockets που υποστηρίζει η R1 Ult. Σε αυτή την πλευρά βρίσκουμε μόνο ένα μεγάλο "R1" που μας θυμίζει τη γνωστή μοτοσυκλέτα της Yamaha! Ανοίγοντας του κουτί βρίσκουμε μια φωτογραφία της R1 Ult. καθώς και μια ειδοποίηση για τη δήλωση του προϊόντος στο site της εταιρίας, έτσι ώστε να ισχύει η εγγύηση του. Ένα μικρότερο κουτί περιέχει όλα τα παρελκόμενα. Ένα δεύτερο, μεγαλύτερο κουτί, περιέχει την ψύκτρα η οποία έρχεται με τους ανεμιστήρες ήδη εγκατεστημένους. Τα παρελκόμενα της R1 Ult. είναι πλούσια και μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν, ένα σωληνάριο με θερμό-αγώγιμη πάστα το οποίο είναι αρκετό για αρκετές χρήσεις, καθώς και δύο σετ ελασμάτων για την τοποθέτηση έξτρα ανεμιστήρων (ένας επιπλέον χωράει οπότε το δεύτερο σετ θα είναι για την περίπτωση που χάσετε κάποιο από τα υπάρχων). Επίσης, η Cryorig πρόσθεσε στο πακέτο και ένα μακρύ κατσαβίδι γωνία, που θα σας βοηθήσει τα μέγιστα κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης της ψύκτρας στο socket. Εκτός από την R1 Ult. -μέσα στο δέμα που μας έστειλε η Cryorig- βρήκαμε και έναν επιπλέον ανεμιστήρα. Προφανώς και θέλανε να δοκιμάσουμε την ψύκτρα και με τρεις ανεμιστήρες. Στο πίσω μέρος του κουτιού υπάρχει ένα σχεδιάγραμμα με τις διαστάσεις του ανεμιστήρα, καθώς και μια λίστα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του.Η Ultimate R1 κάτω από το φακό Η R1 Ult. είναι απλά πανέμορφη και το μαύρο χρώμα πέρα του ότι της πάει πολύ, τη βοηθά στο να κρύβει τις διαστάσεις της. Όπως βλέπετε ακολουθεί την κλασσική σχεδίαση των διπλών πύργων, η οποία αποδεδειγμένα βοηθά στην επίτευξη κορυφαίων επιδόσεων, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί αρκετά προβλήματα συμβατότητας με μνήμες, μητρικές και κουτιά. Μας ήρθε με τον μπροστά ανεμιστήρα τοποθετημένο λίγο ψηλότερα από τον μεσαίο και την αφήσαμε ως έχει, μιας και κάτι περισσότερο πρέπει να ξέρουν για να τον έχουν έτσι. Επίσης, τα 7 heatpipes που διαπερνούν τη βάση μας εντυπωσίασαν, μιας και το μέγιστο που έχουμε δει μέχρι στιγμής είναι έξι (με την ίδια διάμετρο και όχι μικρότερη). Για να μεταφερθούν οι πύργοι λίγο προς τα πίσω τα heatpipes έπρεπε να πάρουν μεγάλη κλίση, η οποία όμως δε δείχνει να επηρεάζει καθόλου τις επιδόσεις τους. Επίσης -αν προσέξετε καλύτερα- τις παραπάνω φωτογραφίες θα δείτε ότι τα πτερύγια των πύργων χωρίζονται σε δύο ομάδες με τα μπροστινά να έχουν μεγαλύτερο διάκενο από τα πίσω. Αυτή η σχεδίαση αυξάνει κατά πολύ τη ροή του αέρα οπότε και συμβάλει στη γρηγορότερη αποβολή της θερμότητας. Η βάση της R1 Ult. είναι αρκετά καλά φινιρισμένη, χωρίς να φτάνει το επίπεδο καθρέφτη, κάτι που σύμφωνα όμως με την εμπειρία μας δεν επηρεάζει τις επιδόσεις (τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό).Μετρήσεις Όλες οι μετρήσεις θα πραγματοποιηθούν με τη βοήθεια του Jalapeno, ενός θερμομέτρου που μπορεί να παρακολουθήσει 2 θερμοκρασίες ταυτόχρονα και έχει τη δυνατότητα καταγραφής των μέγιστων-ελάχιστων τιμών, ενός Fluke 175 (για την ακριβή μέτρηση των Watts), ενός ταχομέτρου UNI-T UT372 και ενός CEM DT-8852 Sound Level Meter Datalogger. Θα υποβάλουμε την ψύκτρα σε πέντε διαφορετικά φορτία (117.1W, 175.4W, 232.1W, 289.9W και 345.1W) και με διαφορετικές ταχύτητες του/των ανεμιστήρων. Ακολουθεί ένας πίνακας με όλα τα στοιχεία που συλλέξαμε από τις μετρήσεις μας. Thermal and Acoustic Tests Cryorig R1 Ultimate Stock (2 fans) Test # Watts Fan RPMs (A/B) Noise* (dBA) Heatsink Temperature Ambient Delta 1 117.1 1130 / 1130 38.3 34.2°C 23.9°C 10.3°C 2 175.4 1130 / 1130 38.3 38.4°C 23.9°C 14.5°C 3 232.1 1130 / 1130 38.3 41.8°C 24.2°C 17.6°C 4 289.9 1130 / 1130 38.3 46.2°C 23.9°C 22.3°C 5 345.1 1130 / 1130 38.3 49.7°C 23.8°C 25.9°C 6 117.1 1380 / 1380 44.6 33.7°C 23.9°C 9.8°C 7 175.4 1380 / 1380 44.6 35.8°C 24.0°C 11.8°C 8 232.1 1380 / 1380 44.6 40.8°C 23.9°C 16.9°C 9 289.9 1380 / 1380 44.6 43.9°C 23.9°C 20.0°C 10 345.1 1380 / 1380 44.6 46.7°C 23.9°C 22.8°C * Fan A / B: XF140 ** Measured at 0.5m distance Η R1 Ult. καταφέρνει και συνδυάζει χαμηλό θόρυβο με "τρελές" επιδόσεις. Ξεπέρασε ακόμη και την καινούρια Noctua NH-D15, η οποία δε χάρηκε για πολύ καιρό την πρωτιά. Thermal and Acoustic Tests Cryorig R1 Ultimate (3 fans) Test # Watts Fan RPMs (A/B/C) Noise* (dBA) Heatsink Temperature Ambient Delta 1 117.1 1130 (3x) 40.1 32.8°C 23.1°C 9.7°C 2 175.4 1130 (3x) 40.1 36.3°C 23.1°C 13.2°C 3 232.1 1130 (3x) 40.1 39.2°C 23.2°C 16.0°C 4 289.9 1130 (3x) 40.1 43.0°C 22.9°C 20.1°C 5 345.1 1130 (3x) 40.1 46.1°C 22.7°C 23.4°C 6 117.1 1380 (3x) 45.6 31.4°C 23.5°C 7.9°C 7 175.4 1380 (3x) 45.6 35.4°C 23.6°C 11.8°C 8 232.1 1380 (3x) 45.6 38.9°C 23.4°C 15.5°C 9 289.9 1380 (3x) 45.6 40.8°C 23.7°C 17.1°C 10 345.1 1380 (3x) 45.6 44.9°C 23.9°C 21.0°C * Fan A / B / C: XF140 ** Measured at 0.5m distance Ο επιπλέον ανεμιστήρας επέφερε μια μικρή αύξηση του θορύβου (σε παρόμοιες στροφές λειτουργίας) και λίγο καλύτερες επιδόσεις. Αν το κουτί σας έχει αρκετό χώρο για να χωρέσει την R1 Ult. σε αυτή τη διαμόρφωση και δεν έχετε προβλήματα συμβατότητας με μητρική και μνήμες, τότε καλά θα κάνετε να τοποθετήσετε και τρίτο ανεμιστήρα.Συγκεντρωτικά Γραφήματα Στο παρακάτω γράφημα απεικονίζεται η απόδοση της υπό δοκιμή ψύκτρας (σε ποσοστό %) σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής. Το γράφημα που ακολουθεί αναπαριστά το επίπεδο του θορύβου που εκλύει η ψύκτρα της δοκιμής σε σχέση με άλλες ψύκτρες που έχουν μετρηθεί κάτω από παρόμοιες συνθήκες. Το τελευταίο γράφημα παρουσιάζει τον λόγο απόδοσης σε σχέση με την τιμή, της υπό δοκιμής ψύκτρας. Συμπεράσματα H R1 Ultimate τίναξε την μπάνκα στον αέρα με τις επιδόσεις της. Πραγματικά δεν περίμενα να υπάρξει τόσο σύντομα ψύκτρα που θα εκθρόνιζε την NH-D15 από την κορυφή. Βέβαια, εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι η D15 παραμένει αρκετά πιο ήσυχη από την R1 Ult. αλλά και την τελευταία δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις θορυβώδη. Επίσης, τουλάχιστον στην Ελληνική αγορά, κοστίζει πολύ λιγότερο πράγμα ιδιαίτερα σημαντικό για τους περισσότερους αγοραστές στις μέρες μας. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με την εταιρία Cryorig και το αποτέλεσμα ήταν πέρα ως πέρα θετικό. Αν συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό να προσφέρουν τόσο καλά προϊόντα, τότε σύντομα θα εδραιωθούν στο χώρο και θα κοντράρουν στα ίσα εταιρίες με πολλά χρόνια παρουσίας και μεγάλη παράδοση. Είναι πολύ καλό να ξεφυτρώνουν έτσι στα ξαφνικά εταιρίες με τόσο καλούς σχεδιαστές και μηχανικούς, γιατί αναπτύσσουν ακόμη πιο πολύ ιδέες και υλοποιήσεις προσφέροντας στους τελικούς χρήστες αυξημένες επιδόσεις και χαμηλότερες τιμές. Αυτό ακριβώς επιτυγχάνει και η R1 Ultimate και σε τόσο μεγάλο βαθμό που δε φέρνει σε δύσκολη θέση μόνο κορυφαίες ψύκτρες αλλά ακόμη και καλές λύσεις υδρόψυξης, οι οποίες για να πετύχουν αντίστοιχες επιδόσεις παράγουν υψηλό θόρυβο. Τελειώνοντας και το σημερινό επίλογο, αν κυνηγάτε τις απόλυτες επιδόσεις και δε θέλετε να μπλέξετε με νερά, εξαερώσεις, θόρυβο κτλ. τότε η R1 Ultimate αποτελεί την ιδανική λύση. Αρκεί να μην έχετε μνήμες με υψηλά heatspreaders και φυσικά να χωράει στο κουτί σας. Αν τώρα έχετε προβλήματα συμβατότητας με το σύστημα σας, ρίξτε μια ματιά στην R1 Universal η οποία λογικά έχει λίγο χαμηλότερες επιδόσεις, αλλά προσφέρει αυξημένη συμβατότητα. H R1 Ultimate της Cryorig κοστίζει 79,90€ τη στιγμή που γράφεται το παρόν review και τα πλεονεκτήματα/μειονεκτήματα της, αναφέρονται παρακάτω:Πλεονεκτήματα Κορυφαίες επιδόσεις που ντροπιάζουν πολλά AIO water coolers. Συνδυασμός καλών επιδόσεων με χαμηλό θόρυβο. Ευκολία εγκατάστασης. Πλήθος συνοδευτικών. Παρέχονται έξτρα σετ ελασμάτων για τοποθέτηση επιπλέον ανεμιστήρα. Έρχεται μαζί με σωληνάριο θερμό-αγώγιμης για πολλαπλές χρήσεις. Αρκετά χαμηλότερη τιμή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Ποιότητα κατασκευής. Υποστήριξη όλων των sockets (σύγχρονων και μη). Μειονεκτήματα Πιθανή ασυμβατότητα με μνήμες που εξοπλίζονται με ψηλά heatspreaders. Αρκετά μεγάλες διαστάσεις και βάρος. Δεδομένων όλων των παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά η Ultimate R1 είναι: Εδώ τέλειωσε και η σημερινή παρουσίαση. Ευχαριστούμε θερμά την Cryorig για τη διάθεση του δείγματος. (crmaris)
  5. Shuttle SZ170R8

    Εισαγωγή Την ποιότητα και τις δυνατότητες των Barebones της Shuttle την έχετε γνωρίσει μέσα από τις παρουσιάσεις του TheLab.gr εδώ και καιρό. Σήμερα όμως το μενού έχει κάτι ιδιαίτερο, καθώς θα σας παρουσιάσουμε το κορυφαίο της σειράς XPC Cube, το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Για όσους δε γνωρίζουν, Barebone ονομάζουμε έναν υπολογιστή που περιέχει τα βασικά στοιχεία και εξαρτήματα ενώ αφήνει το χρήστη να συμπληρώσει τα υπόλοιπα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η σειρά XPC Cube της Shuttle περιλαμβάνει το κουτί, τροφοδοτικό, μητρική και ψύκτρα του επεξεργαστή. Ο χρήστης πρέπει να συμπληρώσει τον επεξεργαστή, τη μνήμη και τη μονάδα αποθήκευσης, για να έχει ένα ολοκληρωμένο και λειτουργικό σύστημα. Όπως μαρτυράει το όνομά του, η μητρική του Shuttle XPC Cube SZ170R8 βασίζεται στο chipset Z170 της Intel, υποστηρίζοντας έτσι το socket 1151 και επεξεργαστές της γενιάς Skylake και κάνοντας δυνατό τον υπερχρονισμό της σειράς K των εν λόγω επεξεργαστών. Πάμε λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι είναι και τι μας παρέχει το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Συσκευασία και παρελκόμενα Το Shuttle XPC Cube SZ170R8 έρχεται προστατευμένο σε ένα λευκό κουτί που διαθέτει ένα βολικό χερούλι στην κορυφή του και αρκετή προστασία στο εσωτερικό του για να εξασφαλίσει ότι το προϊόν θα φτάσει στα χέρια σας σώο. Το προϊόν συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα παρελκόμενα. Έτσι διαθέτει βίδες για τη στήριξη των συσκευών, καλώδια για τη σύνδεση των drives με τη μητρική, θερμοαγώγιμη πάστα για τον επεξεργαστή, καλώδιο παροχής ρεύματος, το Quick Guide που εξηγεί πώς γίνεται η εγκατάσταση των εξαρτημάτων στο Shuttle XPC Cube SZ170R8 και το CD με τους drivers της μητρικής. Κουτί και Τροφοδοτικό Οι διαστάσεις του Shuttle XPC Cube SZ170R8 είναι 21,6cm (π) χ 19,8cm (υ) χ 33,2cm (β) και το κουτί του αποτελείται εξ' ολοκλήρου από αλουμίνιο, εκτός από την πρόσοψη που είναι πλαστικό με επικάλυψη αλουμινίου στο εμπρός μέρος της. Η ποιότητα των υλικών είναι εξαιρετική. Επάνω δεξιά βρίσκουμε το πλήκτρο εκκίνησης του συστήματος καθώς και ενδεικτικά LEDs λειτουργίας του συστήματος και των drives. Μια πίεση στις 3 τελείες που βλέπετε κάτω δεξιά αποκαλύπτει ένα κρυφό διαμέρισμα της πρόσοψης όπου βρίσκουμε συνδέσεις για μικρόφωνο και ακουστικά καθώς και 2 θύρες USB 3.0. Τα πλαϊνά είναι διάτρητα για να εξασφαλίζουν την είσοδο φρέσκου αέρα ενώ το αριστερό πλαϊνό (όπως κοιτάμε το κουτί από εμπρός) είναι διάτρητο σε μεγαλύτερο ύψος καθώς από αυτό θα τροφοδοτηθεί μια κάρτα γραφικών με φρέσκο αέρα. Και τα 2 διάτρητα πλαϊνά διαθέτουν εσωτερικό, μη αφαιρούμενο φίλτρο σκόνης. Ξεκινάμε το πίσω μέρος από πάνω αριστερά όπου ουσιαστικά βλέπουμε το πίσω μέρος του τροφοδοτικού του Shuttle XPC Cube SZ170R8. Ο ανεμιστήρας του είναι αρκετά ήσυχος σε χαμηλά φορτία, αν και είναι μόλις 40mm. Όταν φυσικά ανεβαίνουν οι απαιτήσεις τροφοδοσίας, ανεβαίνουν και οι στροφές. Δεξιά από τον ανεμιστήρα του τροφοδοτικού διακρίνουμε μία καλυμμένη στρογγυλή οπή και δεξιότερα αυτής στο ίδιο ύψος άλλες δύο, με την τελευταία να βρίσκεται στην άλλη άκρη του κουτιού. Αυτές είναι οπές που μπορεί να ανοιχτούν με απλή πίεση στο κάλυμμα που έχουν για να τοποθετηθούν κεραίες για το προαιρετικό WLAN module που υποστηρίζει το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Κάτω από το τροφοδοτικό ακριβώς, διακρίνουμε μία ακόμη καλυμμένη οπή, αυτή τη φορά για σειριακό βύσμα. Η μητρική του Shuttle XPC Cube SZ170R8 διαθέτει το σχετικό header, έτσι αν χρειαστείτε σειριακή θύρα, ένα απλό καλώδιο αρκεί για να την έχετε στο πίσω μέρος του κουτιού. Στο κέωτρο της πίσω πλευράς διακρίνουμε ένα διάτρητο τμήμα και από μέσα την ψύκτρα του επεξεργαστή. Ο σχεδιασμός της Shuttle έχει έξυπνα τοποθετήσει την ψύκτρα του επεξεργαστή στο σημείο εξαγωγής αέρα από το κουτί, εξασφαλίζοντάς ότι ο θερμός αέρας από την ψύξη του επεξεργαστή θα φεύγει απ' ευθείας έξω. Δεξιά από το διάτρητο τμήμα βλέπουμε δύο καλύμματα για κάρτες PCI Express, που σημαίνει ότι το Shuttle XPC Cube SZ170R8 μπορεί να δεχτεί οποιαδήποτε κάρτα γραφικών, αφού έχει και το κατάλληλο μήκος. 3 χειρόβιδες περιμετρικά του κουτιού, χωρίς προστατευτικές λαστιχένιες ροδέλες που θα προστάτευαν το φινίρισμα, συγκρατούν το κάλυμμα του κουτιού και με την αφαίρεσή τους αποκτούμε πρόσβαση στο εσωτερικό. 4 ακόμη χειρόβιδες περιμετρικά του διάτρητου τμήματος συγκρατούν το shroud και τον ανεμιστήρα του συστήματος ψύξης του επεξεργαστή. Τέλος, κάτω αριστερά, έχουμε το I/O Panel της μητρικής που περιλαμβάνει 2 Display Ports, 1 HDMI, 6 θύρες USB 3.0, 1 θύρα External Sata, 1 Gigabit Ethernet Port και τις εισόδους εξόδους της κάρτας ήχου. Τέλος, κάτι που δε συναντάμε συχνά, ένα πλήκτρο για να κάνουμε Reset στο BIOS, χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε το κουτί. Αφαιρέσαμε λοιπόν τις 3 περιμετρικές χειρόβιδες και αφαιρέσαμε το καπάκι. Το δεξί μέρος του κουτιού καταλαμβάνεται σε μεγάλο μέρος από το τροφοδοτικό που σε σχήμα θυμίζει αυτά που συναντάμε σε servers. Πρόκειται για ένα τροφοδοτικό με πιστοποίηση 80 Plus Silver, ισχύος 500W, Active PFC και 3 12V rails 2 tvn 16A και 1 των 17Α. Διαθέτει, εκτός από το 24pin και 4pin της μητρικής, 2 καλώδια με 2 SATA Power το καθένα, 1 καλώδιο με 2 molex και ένα καλώδιο με 2 βύσματα για την τροφοδοσία της κάρτας γραφικών, το ένα 6 pin και το άλλο 8 ή 6 pin. Στην αριστερή πλευρά βλέπουμε το σύστημα ψύξης του επεξεργαστή που με 4 heatpipes μεταφέρει τη θερμότητα από τον επεξεργαστή στο πίσω μέρος ώστε αυτή να βγει άμεσα έξω από το κουτί. Βλέπουμε επίσης το cage των σκληρών δίσκων. Το Cage των σκληρών δίσκων είναι αφαιρούμενο και ψύχεται από έναν ανεμιστήρα στην πρόσοψη του κουτιού, ο οποίος όμως καλύπτει καλά μόνο τις 3 κατώτερες από τις 4 συνολικά θέσεις σκληρών δίσκων. Η αφαίρεσή του απαιτεί κατσαβίδι καθώς στηρίζεται στο κουτί με 4 βίδες και κάνει πολύ ευκολότερη την τοποθέτηση των drives. Όπως είναι εμφανές, το cage υποστηρίζει μόνο drives 3,5" και για την τοποθέτηση drives 2,5" απαιτείται αντάπτορας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιονδήποτε αντάπτορα, αλλά η Shuttle προτείνει τον δικό της, ο οποίος κοστίζει 10 ευρώ και με τον οποίον μπορείτε να τοποθετήσετε 2 drives των 2,5" σε μία από τις 4 υποδοχές του cage. Ο ανεμιστήρας στην πρόσοψη που ψύχει τους δίσκους είναι 80mm PWM και λεπτού πάχους (CoolFlow DF0801512LFL4A), ενώ μεταξύ αυτού και του εσωτερικού του κουτιού συναντάμε το ίδιο φίλτρο σκόνης που είδαμε στα 2 πλαϊνά. Ο ανεμιστήρας αυτός τροφοδοτείται με αέρα από μια έξυπνα τοποθετημένη γρίλια στην πρόσοψη. Ψύξη Επεξεργαστή Το σύστημα ψύξης του επεξεργαστή αποτελείται από 2 τμήματα. Το Shroud που φέρει και τον ανεμιστήρα και στηρίζεται στο ίδιο το κουτί με 4 χειρόβιδες που συναντήσαμε στο πίσω μέρος του και την ψύκτρα που κουμπώνει στη μητρική με τον κλασικό μηχανισμό των original ψυκτρών της Intel. 4 heatpipes ενώνουν τη βάση της ψύκτρας με τα fins και μεταφέρουν τη θερμότητα από τον επεξεργαστή στην έξοδο αέρα του κουτιού. Έτσι ο ανεμιστήρας της ψύκτρας παίζει και το ρόλο του ανεμιστήρα εξόδου αέρα από το κουτί και ο θερμός αέρας από την ψύξη του επεξεργαστή εκλύεται απ' ευθείας στο περιβάλλον. Η απόδοση του συστήματος ψύξης υποστηρίζει επεξεργαστές με κατανάλωση ενέργειας έως και 95W. Ο ανεμιστήρας είναι κατασκευής της AVC, μοντέλο DS09225R12HP207, PWM με υδραυλικό ρουλεμάν, διαστάσεων 92mm ενώ το πάχος του είναι το συνηθισμένο, δηλαδή 25mm. Η απόδοσή του είναι ικανοποιητική αλλά παράγει αυτόν τον γνωστό ενοχλητικό θόρυβο σαν ροκάνα που είχαμε συναντήσει παλιότερα σε κάποια blower καρτών της AMD. Προσωπικά θα τον αντικαθιστούσα αμέσως με κάτι που δε θα έκανε αυτόν τον θόρυβο. Το ίδιο φαινόμενο είχα παρατηρήσει και στο SH170R6 της Shuttle και αναρωτιέμαι γιατί η εταιρία επιμένει να εξοπλίζει τα προϊόντα της με αυτούς τους ανεμιστήρες. Οι στροφές του υπό φορτίο ξεπέρασαν ελαφρά τις 2000 στροφές ανά λεπτό. Το Shroud διαθέτει λαστιχάκια απομόνωσης (των πολλών) κραδασμών του ανεμιστήρα. Η ψύκτρα είναι έξυπνα και ποιοτικά κατασκευασμένη, αλλά θα μπορούσε να ήταν πιο ισχυρή για να μπορέσει να καλύψει καλύτερα έναν υπερχρονισμένο επεξεργαστή. Τα Heatpipes είναι κολλημένα στη λεπτή χάλκινη βάση της, η οποία δεν είναι γυαλισμένη. Ο μηχανισμός στήριξής της είναι, όπως ήδη είπαμε, ο κλασσικός μηχανισμός στήριξης των original ψυκτρών της Intel. Προδιαγραφές και Μητρική Τα βασικά χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Cube SZ170R8 φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Όπως θα δείτε το Shuttle XPC Cube SZ170R8 δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από μεγαλύτερες σε διαστάσεις υλοποιήσεις και μπορεί να μετατραπεί πολύ εύκολα σε ένα εξαιρετικό Gaming PC. Για όποιον θέλει να δει αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του Shuttle XPC Cube SZ170R8, παρατίθεται ο παρακάτω αναλυτικός πίνακας χαρακτηριστικών: EDIT 26/02/2017: Το Shuttle SZ170R8 με το νέο Beta BIOS SZ170000.202, υποστηρίζει πλέον και επεξεργαστές Kaby Lake! Για την αναβάθμιση του BIOS θα χρειαστείτε έναν επεξεργαστή Skylake, πράγμα λογικό αφού πριν από την αναβάθμιση οι επεξεργαστές Kaby Lake δεν υποστηρίζονται. Επίσης καλό είναι να σημειώσετε ότι η αναβάθμιση δεν μπορεί να γίνει από το αρχικό BIOS SZ170000.114 κατ' ευθείαν στο Beta BIOS SZ170000.202, αλλά πρέπει πρώτα να περάσετε την ενδιάμεση έκδοση, SZ170000.116, κάτι που δεν αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Shuttle και μπορεί να παιδέψει κάποιους. Όλα τα παραπάνω BIOS μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Τα περισσότερα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά αφορούν ουσιαστικά τη μητρική του Shuttle XPC Cube SZ170R8 την οποία βλέπετε παρακάτω: Η μητρική του Shuttle XPC Cube SZ170R8 βασίζεται στο Chipset Ζ170 της Intel και διαθέτει LGA 1151 CPU Socket. Χρησιμοποιεί πυκνωτές στερεής φάσης (Solid State) για μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο. Διαθέτει 4 DIMM Sockets που υποστηρίζουν μνήμη DDR4 στα 1,2V, υποστηρίζοντας συνολικά μέχρι και 64GB μνήμης RAM. Έχει μία θύρα PCI Express 16x για την κάρτα γραφικών και μία ακόμη, 4χ (τα συνολικά PCI-e Lanes του Z170 είναι 16). Για τα μέσα αποθήκευσης υπάρχουν 4 θύρες SATA 3.0 (6Gb/s) και ένα M.2 2280 ΒΜ slot που υποστηρίζει το πρωτόκολλο NVME. Τέλος, ένα Half-Size Mini-PCIe slot μπορεί να φιλοξενήσει ένα WLAN controller που μπορεί να συνδεθεί με τις κεραίες που μπορούν να τοποθετηθούν στις υποδοχές του πίσω μέρους του κουτιού που συζητήσαμε νωρίτερα. Συνολικά, μια σύγχρονη, ολοκληρωμένη και ισχυρή μητρική που δύσκολα θα αφήσει κάποιον παραπονεμένο από πλευράς δυνατοτήτων, ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο μικρό σύνολο. Αν τώρα κάποιος θελήσει στο μέλλον να αλλάξει μητρική, το κουτί του Shuttle XPC Cube SZ170R8 μπορεί να φιλοξενήσει οποιαδήποτε Mini-ITX μητρική, αλλά τότε χάνεται το πλεονέκτημα της ειδικής ψύκτρας του επεξεργαστή που βγάζει τον ζεστό αέρα απ' ευθείας έξω από το κουτί καθώς επίσης και θεωρώ απίθανο οποιαδήποτε Mini-ITX μητρική να διαθέτει τόσες δυνατότητες όσο αυτή του Shuttle XPC Cube SZ170R8. Είναι όμως μια δυνατότητα που δεν κοστίζει κάτι και καλό είναι που υπάρχει. Υπερχρονισμός και Επιδόσεις Για να δούμε τις επιδόσεις και τις ικανότητες υπερχρονισμού του Shuttle XPC Cube SZ170R8, επιλέξαμε τον Intel Core i5-6600K. Πρόκειται για έναν επεξεργαστή με TDP 91W, κοντά δηλαδή στα μέγιστα 95W που θεωρητικά αντέχει η ψύξη που παρέχει το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Βέβαια με τον υπερχρονισμό θα τα περάσουμε σίγουρα κι αυτά. Το BIOS της μητρικής του Shuttle XPC Cube SZ170R8 είναι εντελώς βασικό και δεν έχει κάποιο νόημα να σας το παρουσιάσουμε. Θα περιοριστούμε λοιπόν στη σελίδα που αφορά τον υπερχρονισμό και θα σας δείξουμε μάλιστα τον υπερχρονισμό που πετύχαμε και με ποιες ρυθμίσεις. Αρχικά ο Intel Core i5-6600K λειτουργεί στα 3600MHz με Turbo Speed τα 3900MHz. Εμείς με το Shuttle XPC Cube SZ170R8 και με όριο να μην ξεπερνάει τους 80 βαθμούς κελσίου ο κανένας πυρήνας του επεξεργαστή κατά την εκτέλεση του Intel Burn Test για μισή ώρα, πετύχαμε σταθερό υπερχρονισμό στα 4700ΜHz. Όχι και πολύ άσχημα για ένα τόσο μικρό κουτί με τόσο μικρή ψύκτρα. Με τις ρυθμίσεις που βλέπετε λοιπόν, πετύχαμε τον υπερχρονισμό στα 4700ΜHz. Η διαδικασία ήταν εύκολη, με τη μητρική του Shuttle XPC Cube SZ170R8 να είναι υπάκουη και όταν το παρακάναμε απλά να επανεκκινεί μόνη της με βασικές ρυθμίσεις. Ούτε καν χρειάστηκε να πατήσουμε ποτέ το πλήκτρο Reset για το BIOS, το οποίο βρίσκεται όπως είπαμε πολύ βολικά στο I/O Panel της μητρικής. Ορίστε λοιπόν οι διαφορές σε συχνότητα και τάση επεξεργαστή πριν και μετά τον υπερχρονισμό, σε πλήρες φορτίο, αριστερά, χωρίς υπερχρονισμό και σε κατάσταση Turbo, δεξιά με μόνιμο υπερχρονισμό στα 4700MHz : Για να δείτε τη διαφορά στις επιδόσεις που προσφέρει ο εν λόγω υπερχρονισμός, τρέξαμε και μερικά δημοφιλή benchmarks. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο υπερχρονισμός αλλού παίζει μεγάλο ρόλο, αλλού μικρό και αλλού κανέναν. Σε κάθε περίπτωση είναι μια ευχάριστη δυνατότητα που το Shuttle XPC Cube SZ170R8 προσφέρει. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε κανένα σημείο των δοκιμών και των μετρήσεών μας δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα και όλα λειτούργησαν υποδειγματικά, παρά τις κακουχίες στις οποίες υποβάλαμε το δείγμα μας. Κατανάλωση Η κατανάλωση είναι ένα θέμα που θα απασχολήσει αρκετούς που θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν το Shuttle XPC Cube SZ170R8 σαν Multimedia PC και "κατεβαστήρι". Είναι βέβαια συνάρτηση και του πολύ καλού Power Management του επεξεργαστή που χρησιμοποιήθηκε. Πάντως κατά τη μέτρηση δε χρησιμοποιήσαμε κάρτα γραφικών για να δείξουμε την επίπτωση κυρίως της μητρικής και του τροφοδοτικού. Χρησιμοποιήθηκαν λοιπόν μόνο τα 8GB μνήμης, ένας SSD και φυσικά ο επεξεργαστής. Είναι αξιοσημείωτο ότι πριν και μετά τον υπερχρονισμό η κατανάλωση σε κατάσταση ηρεμίας ήταν η ίδια και μάλιστα πολύ χαμηλή. Αλλά και σε πλήρες φορτίο οι διαφορές ήταν μικρές. Εξαιρετικό σε κατανάλωση λοιπόν το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Ήχος Όπως σε κάθε σύστημα με ενσωματωμένη κάρτα ήχου, έτσι κι εδώ τρέξαμε το RightMark Audio Analyzer. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η γενική απόδοση της κάρτας ήχου του Shuttle XPC Cube SZ170R8, χωρίς να διεκδικεί δάφνες, είναι πολύ καλή. Ακολουθούν τα αναλυτικά αποτελέσματα για όσους θέλουν περισσότερες λεπτομέρειες: Απολογισμός Οι επιδόσεις ενός Barebone εξαρτώνται από τις επιμέρους επιδόσεις των τμημάτων που το αποτελούν. Δηλαδή του κουτιού, της μητρικής, της ψύκτρας και του τροφοδοτικού. Για να δούμε πώς τα πάει σε αυτούς τους τομείς το Shuttle XPC Cube SZ170R8. Όσον αφορά το κουτί λοιπόν, είναι έξυπνα σχεδιασμένο, με πολύ καλή ποιότητα κατασκευής και σωστή εκμετάλλευση του χώρου. Η ροή του αέρα που δημιουργούν οι 2 ανεμιστήρες είναι ικανοποιητική και η δυνατότητα τοποθέτησης τεσσάρων σκληρών δίσκων 3,5" συν ενός M.2 SSD άκρως εντυπωσιακή για αυτό το μέγεθος. Έχει επίσης την δυνατότητα εγκατάστασης οποιασδήποτε κάρτας γραφικών μπορεί να υποστηρίξει το τροφοδοτικό του, και αυτές είναι η μεγάλη πλειοψηφία καθώς το τροφοδοτικό είναι ποιοτικό και ισχύος 500W. Που μας φέρνει στο τροφοδοτικό. Το τροφοδοτικό του Shuttle XPC Cube SZ170R8 είναι ένα ισχυρό για το μέγεθός του, ποιοτικό τροφοδοτικό με ό,τι μπορεί να χρειαστεί ένας υπολογιστής που χωράει σε κουτί τέτοιου μεγέθους. Έχει πιστοποίηση 80+ Silver και είναι ιδιαίτερα αποδοτικό σε χαμηλά φορτία, καθώς και εντελώς αθόρυβο σε αυτά. Ο θόρυβος ανεβαίνει όταν ανεβαίνουν και τα φορτία, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό καθώς εξοπλίζεται με ανεμιστήρα 40mm. Η ψύκτρα του επεξεργαστή είναι πολύ έξυπνα σχεδιασμένη ώστε με τα 4 heatpipes να μεταφέρει τη θερμότητα του επεξεργαστή στο πίσω μέρος του κουτιού από όπου αποβάλλεται στο περιβάλλον χωρίς να επιβαρύνει τη θερμοκρασία του αέρα που βρίσκεται μέσα στο κουτί. Πέρα από αυτό, οι επιδόσεις της είναι μέτριες και ο ανεμιστήρας που χρησιμοποιήθηκε ποιοτικός αλλά θορυβώδης, με αυτόν τον κλασσικό ήχο σαν ροκάνα που θυμίζει κάποια παλιά blowers σε κάρτες γραφικών της AMD. Ο θόρυβος αυτός ήταν ιδιαίτερα ενοχλητικός, ειδικά υπό φορτίο όπου ο ανεμιστήρας ξεπέρασε ελαφρώς τις 2000 στροφές ανά λεπτό. Και τέλος η μητρική, από την οποία δεν είχα κανένα παράπονο. Πλήρως εξοπλισμένη, λειτουργική και γενναιόδωρη, έκανε τον υπερχρονισμό του Intel Core i5-6600K παιχνίδι, παρά τις περιορισμένες δυνατότητες που δίνει το BIOS. Η επίσημη τιμή του Shuttle XPC Cube SZ170R8 για την Ελληνική αγορά είναι 396 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. ενώ μπορέσαμε να το εντοπίσουμε σε κατάστημα στην τιμή των 362,14 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η τιμή είναι θα λέγαμε λογική για ένα Premium προϊόν που δε θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο σε κανένα σχεδόν πεδίο, εκτός ίσως από το θόρυβο του ανεμιστήρα της ψύκτρας. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Shuttle XPC Cube SZ170R8: Πλεονεκτήματα + Αλουμινένιο κουτί με εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Μικρό μέγεθος και βάρος + Μητρική πλήρης χαρακτηριστικών με chipset Z170 και δυνατοτήτων Full-size μητρικών + Υποστήριξη επεξεργαστών Skylake και Kaby Lake (με BIOS Update - χρειάζεται επεξεργαστή Skylake) + Δυνατότητα εύκολου υπερχρονισμού για επεξεργαστές που το υποστηρίζουν + Ειδική custom ψύκτρα καλής κατασκευής που βγάζει το θερμό αέρα εκτός κουτιού + Ποιοτικό και αθόρυβο τροφοδοτικό 500W 80+ Silver + Υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των ισχυρών καρτών γραφικών + Υποστήριξη M.2 SSD με NVME + Θέσεις για 4 σκληρούς δίσκους 3,5" με ροή αέρα Μειονεκτήματα - Θόρυβος από τον ανεμιστήρα της ψύκτρας Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Shuttle XPC Cube SZ170R8 είναι: ? theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Shuttle για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 28/11/2016
  6. [Case Review]Silverstone Redline RL06 Pro

    Πρόλογος Μετά τις συνεχόμενες παρουσιάσεις στα κουτιά της Raijintek σειρά παίρνει η εταιρία Silverstone. Και μιας και είναι η ημέρα των ερωτευμένων σήμερα, μας έστειλε την κόκκινη έκδοση του Redline RL06 Pro, το οποίο μπορείτε να το βρείτε και σε λευκό. Το σημερινό κουτί σχεδιάστηκε με σκοπό να παρέχει στον υποψήφιο αγοραστή μία επιθετική σχεδίαση με φάλτσα και γωνίες, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να χωρέσει στο εσωτερικό του ακόμα και ένα exreme σύστημα υδρόψυξης. Σε όλα αυτά προστίθεται και μία καλύπτρα για το τροφοδοτικό και τέσσερις συνολικά προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες. Όταν αυτά τα χαρακτηριστικά συνοδεύονται από το όνομα της "ασημόπετρας" τότε κάποιος θα αναρωτιέται πόσο θα κοστίσει η απόκτηση του προϊόντος. Η προτεινόμενη λοιπόν τιμή από την Silverstone είναι 67,90€ μη συμπεριλαμβανομένων των φόρων, που αυτό για την Ελλάδα του 24% μεταφράζεται σε περίπου 85€. Χαρακτηριστικά προϊόντος Στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε την λευκή έκδοση του κουτιού μαζί με τις εξωτερικές διαστάσεις. Στην δεύτερη φωτογραφία αναφέρονται αναλυτικά τα επιμέρους χαρακτηριστικά του. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές το κουτί δεν είναι διαθέσιμο στην Ελληνική αγορά, οπότε η μόνη ενημέρωση που μπορούμε να σας δώσουμε για την τιμή του προϊόντος είναι η MSRP (Manufacture Suggested Retail Price) η οποία όπως αναφέραμε είναι 85€. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του προϊόντος είναι απλή αλλά ουσιαστική, με χοντρά κομμάτια από φελιζόλ και μία νάιλον σακούλα που παίρνουν υπό την προστασία τους το κουτί για να το παραλάβουμε σε άριστη κατάσταση. Ένα ακόμα μέτρο προστασίας είναι η διπλή μεμβράνη που βρίσκεται στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό του παραθύρου, που υπάρχει στο αριστερό πλαϊνό. Εντός του κουτιού και σε ένα από τα τρία συρτάρια δίσκων, βρήκαμε μία ZIP σακούλα που είχε μέσα ένα δισέλιδο φυλλάδιο, το οποίο αναφέρεται ως manual (δε θα το έλεγα) και μερικές βίδες χύμα. Προσωπικά θα περίμενα τουλάχιστον ένα χαρτονένιο κουτί να τα έχει σε σακουλάκια ανά ομάδες και όχι έτσι χύμα και επίσης, να βάζανε μερικά δεματικά καλωδίων, τα οποία λάμπουν δια της απουσίας τους. Εξωτερικό Μέρος Για πάμε να ρίξουμε τις πρώτες διερευνητικές ματιές πάνω στο ολοκαίνουριο RL06 Pro. Σίγουρα το πρώτο που τραβάει το μάτι κάποιου, είναι το κόκκινο ορθογώνιο πλαίσιο της πρόσοψης. Η ίδια η πρόσοψη είναι όλη από διάτρητη λαμαρίνα πράγμα που μας υποδηλώνει ότι δεν θα υπάρχει κανένα εμπόδιο στην ροή αέρα. Η βαφή είναι ομοιόμορφη και δένει αρκετά καλά με τα πλαστικά κομμάτια του κουτιού, καθαρίζει όμως δύσκολα από δαχτυλιές. Αν θελήσει κάποιος να αφαιρέσει την πρόσοψη δε μένει από το να την τραβήξει από το κάτω μέρος και προς το σώμα του. Εσωτερικά θα αντικρίσει ένα φίλτρο αέρα καλής ποιότητας και τρεις προεγκατεστημένους ανεμιστήρες 120mm, με κόκκινο φωτισμό. Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα δύο πλαϊνά του κουτιού, με το αριστερό να είναι εφοδιασμένο με ένα μεγάλο παράθυρο χαρίζοντάς μας θέα στο εσωτερικό του RL06 Pro. Στα μετόπισθεν και περιγράφοντας από επάνω και προς τα κάτω βλέπουμε τον τέταρτο προεγκατεστημένο ανεμιστήρα 120mm εξαγωγής αέρα, τις επτά θέσεις PCI και τέρμα κάτω την θέση για το τροφοδοτικό η οποία μπορεί να το φιλοξενήσει, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα κάτω (Σημείωση: προτιμήστε το δεύτερο σενάριο). Στο κάτω μέρος πέρα από τα τέσσερα μεγάλα πόδια που είναι εξοπλισμένα με λαστιχένιες επενδύσεις, μπορούμε να δούμε και ένα wanna be φίλτρο αέρα στη θέση για το τροφοδοτικό. Όπως έχω ξαναπεί και στο παρελθόν, τέτοιου τύπου φίλτρα είναι για τα πολλά-πολλά στα σημεία εισόδου αέρα. Μία ακόμα παρατήρηση για το κάτω μέρος του κουτιού είναι ότι διακρίνουμε τέσσερα πριτσίνια. Αυτό σημαίνει ότι εσωτερικά το cage δίσκων δεν είναι μετακινούμενο ή αφαιρούμενο. Εκεί πάνω στα ψηλά και τελειώνοντας με την περιήγησή μας στο εξωτερικό μέρος του κουτιού, βλέπουμε ένα μαγνητικό φίλτρο ίδιων οπών με αυτό στη θέση για το τροφοδοτικό. Εδώ καλό είναι να ξεκαθαρίσω το εξής. Επειδή η οροφή κατά κανόνα και στις περισσότερες των περιπτώσεων, για να εξυπηρετηθεί η σωστή και η φυσιολογική ροή αέρα στο κουτί, είναι σημείο εξαγωγής, τέτοιου τύπου φίλτρα είναι καλοδεχούμενα. Δεν θα πέσει κάτι μικρό (πχ βίδα) μέσα στο κουτί και θα περιορίσει αρκετά, χωρίς να παρεμποδίσει την ροή κατά την εξαγωγή του αέρα. Τέλος, με την παρένθεση για τα φίλτρα και πάμε να δούμε τις επιλογές για ανεμιστήρες. Στην οροφή μπορούν να φιλοξενηθούν είτε 2x140mm ανεμιστήρες, είτε 2x120mm με τον δεύτερο συνδυασμό να είναι μετατοπισμένος προς το παράθυρο και μακριά από την μητρική, για ευνόητους λόγους. Το front panel αποτελείται από το κουμπί power, HDD LED activity, δύο θύρες USB3.0, δύο θύρες USB2.0 και jacks για μικρόφωνο και ακουστικά. Κάπου εδώ βέβαια, καλό είναι οι εταιρίες να αρχίζουν να σκέφτονται και νέους τύπους σύνδεσης όπως type-C. Εσωτερικό Μέρος Για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του Silverstone RL06 Pro αρκεί να ξεβιδώσουμε δύο χειρόβιδες από κάθε πλαϊνό. Εδώ να σημειώσω ότι οι χειρόβιδες έχουν πλαστική επένδυση, με αποτέλεσμα να μην τραυματίζουν την βαφή του κουτιού. Το πλαϊνό παρά το μεγάλο άνοιγμά του, δε παρουσιάζει μεγάλα σημάδια ελαστικότητας παρόλο που θα προτιμούσαμε σαφέστατα λίγο πιο χοντρό μέταλλο κατασκευής. Στο εσωτερικό της πρόσοψης βλέπουμε δύο και 1/4 ανεμιστήρες Ο τρίτος κατευθύνει το μεγαλύτερο ποσοστό του αέρα κάτω από την καλύπτρα. Σε εκείνο το σημείο όπως θα δούμε και στην συνέχεια, υπάρχει το cage για τους μηχανικούς δίσκους, οπότε ο "Βαρδάρης" επιβάλλεται. Αυτό που δεν μου αρέσει και είναι καθαρά θέμα αισθητικής, είναι τα τρικολορε καλώδια στους ανεμιστήρες. Σε ένα κουτί που δίνει βάση στην εμφάνιση, που προσφέρει μαύρο εσωτερικό και καλύπτρα στη θέση του τροφοδοτικού, θα περίμενα να υπάρχει μία χρωματική ομοιομορφία και να είναι όλα τα καλώδια μαύρα ή έστω, με μαύρο Sleeve για να διατηρηθεί ο χρωματικός κώδικας. Το εσωτερικό της οροφής δεν κρύβει εκπλήξεις και το μόνο που μένει να δούμε, είναι η απόστασή της από τον πρώτο αποστάτη. Αυτή μετρήθηκε και είναι λίγο πιο πάνω από 3cm, όπως μπορείτε να δείτε στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί. Εν αναμονή λοιπόν να δούμε στην σελίδα της υδρόψυξης αν τελικά η μετατόπιση του ψυγείου προς τα έξω, "θα σώσει" την κατάσταση. Στο πίσω μέρος συναντάμε τον τέταρτο προεγκατεστημένο ανεμιστήρα 120mm, μαύρου σώματος και μαύρης φτερωτής, με τα ίδια τρικολορε καλώδια. Κάτω από αυτόν τις επτά θέσεις PCI οι οποίες δεν είναι εφοδιασμένες με χειρόβιδες. Πραγματικά δε μπορώ να καταλάβω τον λόγο αυτής της επιλογής από την κατασκευάστρια. Παίρνοντας όμως υπόψιν και τις περικοπές στο πως είχαν συσκευαστεί τα παρελκόμενα, μάλλον είναι τρόπος για να μειωθεί το συνολικό κόστος κατασκευής. Κρίμα! Στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, βλέπουμε το πάνω μέρος της καλύπτρας όπου εντοπίζουμε τρεις μακρόστενες οπές. Στις δύο που είναι προς το motherboard tray (όπως και οι δίδυμες επάνω σε αυτό για Micro ATX μητρικές) θα περάσουμε τα καλώδια του front panel, ενώ στην τρίτη που είναι προς την μεριά μας, θα περάσουμε τα καλώδια της κάρτας γραφικών. Μια ματιά στην καρδιά του κουτιού, μας φέρνει στο motherboard tray. Εκεί που θα φιλοξενηθεί το βασικό hardware. Οι οπές για το πέρασμα των καλωδίων είναι μεγάλες αλλά δεν υπάρχουν grommets. Σε μία αγορά που ακόμα και κουτιά με κόστος απόκτησης λιγότερο του RL06, διαθέτουν αυτό το χαρακτηριστικό, δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστο. Ειδικά σε ένα κουτί που προορίζεται για enthusiasts. Στα δεξιά βλέπουμε ένα μικρό σκαλοπάτι, που υποδηλώνει ότι στο πίσω μέρος θα συναντήσουμε cage δίσκων και επίσης το CPU cut out είναι αρκετά μεγάλο και δε νομίζω να δημιουργηθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα. Όπισθεν ολοταχώς να δούμε τι κρύβεται κάτω από το "καπό". Στα αριστερά βλέπουμε δύο cages για δίσκους 2.5" και κάτω από αυτά ένα cage για τρεις δίσκους 3,5". Τα συρτάρια για τους 3.5" δίσκους είναι πλαστικά και μπορούν να φιλοξενήσουν και δίσκους 2.5". Στα μείον ότι ούτε και εδώ βλέπουμε κάποιον tool free μηχανισμό εγκατάστασης. Ένα σημείο που αξίζει την προσοχή μας είναι μία πλακέτα που μπορεί να υποδεχτεί έως και δέκα ανεμιστήρες. Η κατασκευή της είναι πάρα πολύ απλή και ουσιαστικά είναι ένα fan splitter. Η τροφοδοσία γίνεται μέσω ενός molex, που θα προτιμούσα να είναι Power sata και όλοι οι ανεμιστήρες τροφοδοτούνται με 12V. Με απλά λόγια, όποιον ανεμιστήρα θα συνδέσετε επάνω στην πλακέτα, αυτός θα δουλέψει στο μέγιστο των στροφών του. Αυτό από μόνο του μας βάζει σε σκέψεις, για το κατά πόσο θα είναι ήσυχο το κουτί κατά την διαδικασία των δοκιμών, με τέσσερις ανεμιστήρες να δουλεύουν με τέρμα το γκάζι. Δε νομίζω να ανέβαζε το κόστος κατασκευής αν κάποιες θέσεις ήταν για 7V και ο χρήστης να επιλέξει που θα εγκαταστήσει τι. Λίγο πριν πέσει η αυλαία της πλοήγησής μας στον εσωτερικό κόσμο του Silverstone Redline RL06, ας ρίξουμε μία ματιά κάτω από την καλύπτρα εκεί που θα φιλοξενηθεί το τροφοδοτικό μας. Για την καλύπτρα έχουμε ήδη αναφέρει ότι δεν είναι αφαιρούμενη, μιας και συγκρατείται με πριτσίνια στο σασί του κουτιού και η θέση για το τροφοδοτικό, δυστυχώς δεν διαθέτει αντικραδασμικά pads. Για το τέλος, αφήσαμε τα καλώδια του front panel και το μόνο που είναι άξιο σχολιασμού, πέρα από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κουμπί restart, είναι το flat USB3.0 20pin καλώδιο που βοηθάει πολύ κατά την διαδικασία του cable management. Εγκατάσταση Το σύστημα της σημερινής δοκιμής αναφέρεται στην παρακάτω φωτογραφία Η εγκατάσταση του συστήματος δεν έκρυβε εκπλήξεις. Το CPU cut out λειτούργησε υποδειγματικά και η ψύκτρα πήρε τη θέση της στο κουτί. Φυσικά λίγο πριν την εγκατάσταση της Xigmatek GAIA μετρήσαμε και το μέγιστο ύψος ψύκτρας που μπορεί να φιλοξενήσει το Silverstone RL06. Ακολούθησε η κάρτα γραφικών, οι δίσκοι στο πίσω μέρος και το τροφοδοτικό. Στο τροφοδοτικό καλά θα κάνετε να μην εξαντλήσετε το μέγιστο μήκος που είναι διαθέσιμο... Με το AX850 -όπως εξάλλου φαίνεται στην φωτογραφία που ακολουθεί- παρόλο που χρησιμοποιήσαμε τον ελάχιστο αριθμό καλωδίων, τα πράγματα μπροστά από το τροφοδοτικό είχαν αρχίσει να στενεύουν. Επίσης, ήταν δύσκολη έως αδύνατη η οποιαδήποτε προσθήκη καινούριου καλωδίου. Κλείνοντας με την διαδικασία της εγκατάστασης, να σας πω ότι οι δέστρες που υπήρχαν στο πίσω μέρος ήταν αρκετά βολικές και χρειάστηκε μόνο ένα αυτοκόλλητο κλιπ καλωδίων στα δεξιά, για να κρατήσει το 8pin EPS καλώδιο. Το πλαϊνό μετά την τακτοποίηση των καλωδίων έκλεισε, αλλά θα προτιμούσα να είχε μισό εκατοστό ακόμα χώρο στο πίσω μέρος. Τι χωράει στο εσωτερικό Μίας και έχουμε μπει σε μία νέα εποχή για τα τις παρουσιάσεις και θέλουμε να τα κάνουμε όσο γίνεται πιο σύντομα αλλά χωρίς να χαθεί η ουσία, παρακάτω σε μορφή πίνακα οι μετρήσεις που πήραμε στα διάφορα σημεία του κουτιού. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Silverstone RL06 PRO. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για το συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά, σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το Silverstone RL06 PRO είναι αυτό που συνηθίζω να λέω ένα κουτί ευάερο και ευήλιο. Φάνηκε εξάλλου από την αρχή με την πρόσοψη που είναι όλη διάτρητη. Οι επιδόσεις που πέτυχε στον τομέα των θερμοκρασιών, σε συνδυασμό με τους τέσσερις ανεμιστήρες να τρέχουν με τέρμα το γκάζι (aka 12V), δε νομίζω να ξαφνιάζουν κάποιον από εσάς. Το κουτί πέτυχε κορυφαίες επιδόσεις και πέτυχε και μερικά νέα ρεκόρ. Παρακάτω μπορείτε να δείτε στα διαγράμματα που ακολουθούν τις επιδόσεις του κουτιού με το Hardware σε εργοστασιακή αλλά και σε υπερχρονισμένη κατάσταση. Εργοστασιακή συχνότητα Idle Εργοστασιακή συχνότητα Load Υπερχρονισμός - Idle Υπερχρονισμός - Load Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Οι επιδόσεις στις θερμοκρασίες ήταν κορυφαίες και τα νούμερα είναι αδιαμφισβήτητος μάρτυρας. Δυστυχώς όμως αυτές οι επιδόσεις, δε μπορούν να είναι ρεαλιστικές, εκτός αν αυτός που αγοράσει το Silverstone RL06 PRO είναι κουφός! Είναι πραγματικά η πρώτη φορά μετά από τόσα reviews που δεν άντεχα να είμαι ούτε καν στο ίδιο δωμάτιο με το κουτί. Οι τέσσερις ανεμιστήρες μόνιμα στα 12V και ειδικά η τριπλέτα της πρόσοψης, κάνουν την συμβίωση, τουλάχιστον μαζί μου, αδύνατη. Σίγουρα θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε κάποιο fan silencer cable για να ρίξετε τις στροφές των ανεμιστήρων (ή να τους συνδέσετε απευθειας στην μητρική) και μαζί με αυτές, τα επίπεδα θορύβου. Φυσικά αυτό θα έχει άμεσο αντίκτυπο και στις θερμοκρασίες του κουτιού, όπως είναι φυσιολογικό. Στατική Πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετικότατη πίεση. Εγκατάσταση Υδρόψυξης Η εγκατάσταση της υδρόψυξης δεν με παίδεψε καθόλου. Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα από την αρχή. Στην οροφή δε θα χωρέσει ψυγείο μαζί με κανονικού μεγέθους ανεμιστήρα. Κάτι τέτοιο αναφέρεται και στο Manual και στο σχετικό σχεδιάγραμμα φαίνεται ξεκάθαρα ότι προτείνουν ψυγείο με πάχος μικρότερο των 30mm και ανεμιστήρες λεπτεπίλεπτους. Στο πίσω μέρος χωράει ψυγείο αλλά μόνο με τα ρακόρ προς τα πάνω. Προσοχή μόνο στην επιλογή ψυγείου μιας και το πλάτος του δε θα πρέπει να ξεπερνάει τα 120mm. Οπως φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί τα πράγματα είναι μετρημένα ακριβώς. Στην δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί βλέπετε την απόσταση που αφήνει το ψυγείο που εγκαταστήσαμε στην πρόσοψη προς την μητρική. Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν. Στο εσωτερικό του χώρεσε Στο πίσω μέρος 120mm ψυγείο πάχους 45mm Στην πρόσοψη ψυγείο 240mm πάχους 30mm (μπορεί να μπει και πιο χοντρό ανάλογα το Setup σας) Και καιρός να τραβήξουμε μία αναμνηστική φωτογραφία και να πάμε στον επίλογο Απολογισμός Και μετά από όλα αυτά έφτασε η ώρα να τραβήξουμε την γραμμή και να αρχίσουμε τις πράξεις. Το κουτί δεν με ενθουσίασε. Δυστυχώς το θεωρώ ακριβό για την τιμή του και ας συνοδεύεται από τέσσερις ανεμιστήρες. Η τιμή που είναι ορισμένη στα 85 ευρώ, με προετοίμαζε να δω κάποια άλλα πράγματα. Σίγουρα θα ήθελα να δω τακτοποιημένα παρελκόμενα και όχι πεταμένη μία σακουλίτσα μέσα σε ένα cage δίσκων, σαν να έχω κουτί των 30ευρώ στα χέρια μου. Θα ήθελα να δω tool free μηχανισμούς, είμαστε εξάλλου στο έτος 2017. θα ήθελα να δω grommets στις οπές για τα καλώδια, ειδικά όταν αναφέρεται ότι το κουτί απευθύνεται σε enthusiasts. Οι ίδιοι χρήστες θα θέλανε και μαύρα καλώδια στους ανεμιστήρες και οι δεύτεροι να μην τους παίρνουν τα αυτιά. Θα ήθελα να δω προσοχή στη θέση για το τροφοδοτικό με μερικά Pads για την απορρόφηση κραδασμών και τέλος πάντων θα ήθελα όλα αυτά που έχουν κουτιά των 85€. Εξάλλου σε αυτό το εύρος τιμής έχουμε δει άλλες εταιρίες να φτιάχνουν αλουμινένια κουτιά και μάλιστα modular. Για να μη γκρινιάζω μόνο όμως να πω ότι ο οποιοσδήποτε μέσος χρήστης αγοράσει το Silverstone RL06 PRO θα ενθουσιαστεί. Εγώ έχω μάθει να γκρινιάζω και έχω μάθει να κοιτάω άλλα πράγματα στο σύνολο και να έχω άλλες απαιτήσεις μετά από τόσα κουτιά που έχουν περάσει από τα χέρια μου. Ο μέσος χρήστης όμως θα έχει ένα κουτί που θα χωρέσει άνετα την ψύκτρα του, θα μπορέσει να την αλλάξει μελλοντικά αν θέλει, χωρίς να βγάλει την μητρική του, θα χωρέσει την κάρτα γραφικών του και αν έχει και μία AIO Θα φιλοξενηθεί και αυτή. Θα έχει και τέσσερις ανεμιστήρες ετοιμοπόλεμους και κορυφαίες επιδόσεις θερμοκρασιών. Μέσα σε όλα αυτά θα έχει και μία καλύπτρα στο τροφοδοτικό, που θα κάνει ακόμα πιο όμορφο αισθητικά το τελικό αποτέλεσμα. Οπότε αυτά είχα να σας πω από την πολυήμερη συγκατοίκηση με το Silverstone Redline RL06 PRO. Παρακάτω σε μορφή λίστας μπορείτε να δείτε τα βασικότερα πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα του σημερινού κουτιού και να αποφασίσετε αν θα γίνει δικό σας στην τιμή των 85€ με συνοδεία διετής εγγύησης. Κορυφαίες επιδόσεις θερμοκρασιών (αλλά). Δυνατότητα εγκατάστασης σχεδόν οποιασδήποτε κάρτας γραφικών και τροφοδοτικού. Καλύπτρα στο τροφοδοτικό. Μεγάλο CPU cut out. Ικανοποιητικό Cable management. Τέσσερις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες. Δύο χρωματικές εκδοχές. Fan splitter 10 θέσεων Μεγάλο πλαϊνό παράθυρο. Τιμή. Θορυβώδης λειτουργία και θα μπορούσε το fan splitter να έχει και θέσεις για 7V-9V. Φτωχά παρελκόμενα. Πέρα από τα δεματικά θα μπορούσαν να παρέχουν και μερικά fan silencer cables. Απουσία tool free μηχανισμών. Δεν υπάρχει αντικραδασμικό υλικό στη θέση για το τροφοδοτικό. Απουσία grommets καλωδίων. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Silverstone RL06 PRO, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Silverstone για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 14/02/2017
  7. Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP

    Εισαγωγή Μερικές φορές τα πιο απλά πράγματα είναι και τα πιο χρήσιμα. Με τη διάδοση των SSD προέκυψε η ανάγκη θέσεων για drives 2,5" στα κουτιά των υπολογιστών, η οποία καλύφθηκε με διάφορους αντάπτορες που μετατρέπουν φατνία εσωτερικά ή εξωτερικά, 3,5" ή 5,25", σε υποδοχές για τα εν λόγω drives. Η απλούστερη λύση που προσφέρει η Icy Dock στο συγκεκριμένο θέμα είναι το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP. Πρόκειται για έναν μετατροπέα ενός εσωτερικού φατνίου 5,25" σε 4 θέσεις για drives 2,5". Πάμε λοιπόν να δούμε τι διαφορετικό έχει το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP από τον ανταγωνισμό. Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Βλέπουμε στον πίνακα χαρακτηριστικών που δίνει η Icy Dock ότι το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP μπορεί να χωρέσει 4 drives 2,5" με ύψος 7mm ή 9,5mm, δηλαδή την πλειοψηφία των σημερινών SSD και HDD 2,5". Η πληροφορία ότι η συσκευή απαιτεί εξωτερικό φατνίο 5,25" είναι εσφαλμένη καθώς μπορεί να τοποθετηθεί κανονικά σε φατνίο 5,25" χωρίς πρόσβαση στην πρόσοψη του κουτιού, σε όποιο κουτί αυτό υπάρχει. Επίσης δεν είναι half height (μισού ύψους) καθώς χρειάζεται όλο το ύψος του φατνίου για την τοποθέτησή του. Το Προϊόν Το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP αποτελείται εξ ολοκλήρου από πλαστικό, αν εξαιρέσουμε τις βίδες, και η συσκευασία περιλαμβάνει εκτός από το ίδιο το προϊόν και ένα φυλλάδιο με οδηγίες χρήσης, 4 βίδες για τη στήριξη του Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP στο κουτί, και 3 βίδες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ενώσουν 2 η περισσότερα Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP μεταξύ τους και να σχηματίσουν μεγαλύτερες μονάδες. Μπορεί το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP να είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, αλλά η ποιότητά του υλικού είναι πολύ καλή, η κατασκευή και εφαρμογή εξαιρετικές και ο σχεδιασμός αρκετά έξυπνος. Εξ άλλου το πλαστικό θα εξασφαλίσει ότι δε θα γρατσουνιστούν τα drives σας, κάτι που συμβαίνει δυστυχώς πολύ συχνά με άλλες, μεταλλικές κατασκευές. Το εμπρός μέρος δεν παρουσιάζει κάτι ιδιαίτερο, ενώ το πίσω μέρος είναι το σημείο από όπου γίνεται η εισαγωγή των drives, που δε χρειάζεται εργαλεία. Τα πλαϊνά αποκαλύπτουν ότι το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP αποτελείται ουσιαστικά από 2 όμοιες υπομονάδες, οι οποίες συγκρατούνται μεταξύ τους με 3 βίδες σαν αυτές που είδαμε στα παρελκόμενα. Οι 3 βίδες των παρελκομένων μπορούν προφανώς να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουμε μεγαλύτερες μονάδες με 4, 6, 8 κλπ υπομονάδες. Μελανό σημείο, η απουσία μεταλλικών ένθετων για τις βίδες στήριξης στο κουτί, που αν παρατηρήσατε είναι βίδες πλαστικού. Θα προτιμούσαμε σαφώς μεταλλικά ένθετα και βίδες m3 που θα εξασφάλιζαν τη δυνατότητα πολλαπλών επανατοποθετήσεων του προϊόντος χωρίς τον κίνδυνο καταστροφής των σημείων του πλαστικού πάνω στο οποίο βιδώνουν οι βίδες στήριξης. Η στοίχιση των υπομονάδων είναι τέτοια ώστε να υπάρχει μια διαφορά στον άξονα εμπρός-πίσω ώστε να σχηματίζεται ένα κενό στην πρόσοψη που επιτρέπει την κυκλοφορία του αέρα. Τα drives τοποθετούνται όπως είπαμε από το πίσω μέρος, κάνοντας δυνατή την τοποθέτηση και αφαίρεσή τους χωρίς να χρειαστεί να ξεβιδώσετε το Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP από το κουτί σας. Πλαστικά ελάσματα περιμετρικά του κάθε drive το κρατάνε σταθερά στη θέση του, ενώ στο πίσω μέρος του drive κλειδώνει ένα πλαστικό έλασμα ασφάλισης στο δεξί του μέρος, που απασφαλίζει με απλή πίεση με το δάχτυλο προς τα κάτω, ενώ παράλληλα δεν παρεμποδίζει τη σύνδεση των βυσμάτων. Το εμπρός έλασμα σταθεροποίησης παίζει και το ρόλο του ελάσματος εξαγωγής. Απολογισμός Ο απολογισμός του Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP είναι τόσο απλός όσο και το ίδιο το προϊόν. Πρόκειται για ένα έξυπνα σχεδιασμένο, λειτουργικό και επεκτάσιμο σύστημα που κάνει άριστα αυτό για το οποίο σχεδιάστηκε. Η χρήση πλαστικού περισσότερο προσθέτει παρά αφαιρεί στη συγκεκριμένη περίπτωση καθώς προστατεύει τα drives από γρατσουνιές και αποτρέπει τη μετάδοση κραδασμών κατά τη χρήση μηχανικών drives. Μία άλλη ιδέα που προτείνει η εταιρία, είναι η σύνδεση πολλών μονάδων μεταξύ τους για την κατασκευή ενός συστήματος αποθήκευσης των drives εκτός του υπολογιστή σας. Βέβαια για κάτι τέτοιο, θα πρέπει να είναι επιτρεπτό και το κόστος, το οποίο και είναι $19,99 για αγορά από το ebay.com με μεταφορικά για την Ελλάδα, καθώς το προϊόν δε διατίθεται ακόμη από κάποιο Ελληνικό κατάστημα. Δε θα έλεγα λοιπόν ότι είναι μια καλή τιμή για την κατασκευή ενός συστήματος αποθήκευσης drives όπως αυτό της παραπάνω φωτογραφίας. Πρόκειται όμως για μια κάπως πιο λογική τιμή για τη χρήση ενός αρκετά έξυπνου συστήματος τοποθέτησης τεσσάρων drives των 2,5" στο κουτί του υπολογιστή σας, αν και θα μπορούσε να ήταν και λίγο καλύτερη. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP: Πλεονεκτήματα+ Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής + Κατασκευή από ποιοτικό πλαστικό που προστατεύει τα drives και αποσβένει τους κραδασμούς + Δυνατότητα ταχύτατης εισαγωγής 4 drives 2,5" χωρίς εργαλεία + Κομψός και λειτουργικός σχεδιασμός + Δυνατότητα σύνδεσης πολλών μονάδων για δημιουργία μεγαλύτερων Μειονεκτήματα- Τιμή Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock Flex-FIT Quattro MB344SP είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Icy Dock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 30/11/2016
  8. [Case Review]Corsair Carbide 270R

    Πρόλογος Καιρός πέρασε από τότε που είδαμε πάνω στον πάγκο δοκιμών του TheLab.gr ένα ATX κουτί. Την ευκαιρία σήμερα μας την δίνει η εταιρία Corsair στέλνοντάς μας το ολοκαίνουριο Corsair Carbide 270R για να το παρουσιάσουμε στους αναγνώστες μας. Το σημερινό κουτί ανήκει στην οικονομική σειρά της εταιρίας και προσπαθεί να συνδυάσει όσο γίνεται περισσότερα χαρακτηριστικά που θα ωφελήσουν τον χρήστη που θέλει ένα καλό κουτί να χωρέσει το hardware του, αλλά ταυτόχρονα να μην ξοδέψει πολλά. Το αν θα καταφέρει να χαρακτηριστεί VFM ως προϊόν, θα το δούμε στη συνέχεια της σημερινής παρουσίασης. Χαρακτηριστικά προϊόντος Τα χαρακτηριστικά του σημερινού κουτιού αναφέρονται στην παρακάτω φωτογραφία όπως αυτά εμφανίζονται στο site της κατασκευάστριας τη στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές. Φυσικά αξίζει να σταθούμε στο γεγονός ότι το κουτί έρχεται με δύο προεγκατεστημένους ανεμιστήρες, φέρει θύρες USB3.0 στο front panel και επίσης είναι συμβατό με τριπλό ψυγείο για τους λάτρεις της υδρόψυξης. Και όλα αυτά με προτεινόμενη τιμή 59,99$ για την έκδοση χωρίς παράθυρο και 69,99$ για την έκδοση με παράθυρο. Και στις δύο τιμές δεν συμπεριλαμβάνονται οι φόροι. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του Corsair Carbide 270R είναι μεσαίου μεγέθους χωρίς πολλά γραφικά επάνω της. Στη μία από τις μικρές πλευρές έχει συνοπτικά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, με σκοπό να ενημερώσει τον υποψήφιο αγοραστή για το τι μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό, ενώ στις άλλες έχει διάφορες όψεις από το εσωτερικό, αλλά και το εξωτερικό του κουτιού. Εντός υπάρχει το κλασικό λευκό φελιζόλ και η νάιλον σακούλα που έχουν υπό την προστασία τους το προϊόν. Ο Λάμπης παίρνει θέση για να ελέγξει το περιεχόμενο από ότι βλέπετε. Ενα ακόμα στρώμα προστασίας βρίσκουμε πάνω στο παράθυρο που φέρει το πλαϊνό για να αποτρέψει τυχόν γρατζουνιές Εσωτερικά βρήκαμε το manual του κουτιού και αρκετές βίδες όπως και δεματικά καλωδίων. Στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε αναλυτικά το λόγο ύπαρξης κάθε βίδας. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εξωτερικό μέρος Και ήρθε η ώρα να ρίξουμε τις πρώτες ματιές πάνω στο κουτί. Η πρόσοψη είναι από πλαστικό με μαύρη ματ απόχρωση. Να πω την αμαρτία μου ένα εφέ βουρτισμένου αλουμινίου, θεωρώ ότι θα έδινε άλλη χάρη αλλά αυτά είναι γούστα Στα αριστερά διακρίνουμε ένα αρκετά μεγάλο πλαϊνό παράθυρο και στη δεξιά πλευρά και προς τη πρόσοψη αχνοφαίνεται το front panel. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης διακρίνεται το καράβι της εταιρίας που έχει ανοίξει τα πανιά του... Στα δεξιά της πρόσοψης -όπως ήδη είπαμε- διακρίνουμε το front panel όπως και διάτρητα τμήματα για να μπει ο αέρας στο εσωτερικό. Όσον αφορά την τοποθεσία του front panel ας μου επιτρέψει ο σχεδιαστής της Corsair να αναρωτηθώ φωνάζοντας ΓΙΑΤΙ;;; Όταν ένα κουτί προσφέρει ένα τόσο μεγάλο πλαϊνό στα αριστερά, σπρώχνει τον αγοραστή να το τοποθετήσει στη δεξιά πλευρά του γραφείου του, για να έχει θέα στο εσωτερικό του υπολογιστή του. Περίπτωση λοιπόν Α: Ο χρήστης δεν έχει τοίχο στα δεξιά αλλά θέλει να τοποθετήσει ένα USB stick ή να βρει το power on. Σοβαρά τώρα πως θα γίνει χωρίς να σηκωθεί ή να τεντωθεί πάνω στη καρέκλα του; Περίπτωση Β: Ο χρήστης έχει στα δεξιά τοίχο και θέλει να βάλει ένα USB stick. Θα πρέπει είτε να έχει αρκετά τραβηγμένο το κουτί από τον τοίχο, άρα να έχει και μεγάλο γραφείο ή κάθε φορά που θέλει να βάλει ένα USB stick, να το τραβάει να κουμπώνει και να θυμάται να μη το σπρώξει και να χαλάσει τη θύρα και το stick. Περίπτωση Γ: Δε θα το πάρει χρήστης που το θέλει στο πάτωμα και ειδικά στο εσωτερικό του δεξιού ποδιού του γραφείου του, για τους ίδιους λόγους. Βάλτε όπου τοίχος το ξύλο από το γραφείο... Seriously τώρα; Πάμε τώρα στη δεύτερη φωτογραφία παρακάτω. Σε πολλές παρουσιάσεις με έχετε ακούσει να χαρακτηρίζω τέτοιου είδους φίλτρα άφιλτρα. Η διάτρητη λαμαρίνα δεν είναι φίλτρο, αλλά αυτό που λέμε για τα πολλά-πολλά. Ας αφήσω την γκρίνια μου όμως και ας πάμε στην πρόσοψη και να τη δούμε τι κρύβει από πίσω. Η πρόσοψη είναι κουμπωτή και μάλιστα με αρκετά σφικτά pins. Θα σας συμβουλέψω λοιπόν, ειδικά τις πρώτες φορές που θα χρειαστεί να τη βγάλετε, μέχρι "να πάρουν το δρόμο τους" τα κουμπώματα, να τη βοηθήσετε σπρώχνοντας από το εσωτερικό. Εσωτερικά της διακρίνουμε έναν 120mm ανεμιστήρα διάφανου σώματος και φτερωτής με κόκκινο φωτισμό. Η πρόσοψη έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει είτε 3x120mm, είτε 2x140mm ανεμιστήρες, ανάλογα τις προτιμήσεις του εκάστοτε χρήστη. Οι δύο πλαϊνές πλευρές δεν έχουν να επιδείξουν και πολλά από ότι βλέπετε στις φωτογραφίες παρακάτω. Φυσικά εδώ βλέπουμε τα διάτρητα τμήματα σε όλο τους το εύρος, που θα τροφοδοτήσουν τους ανεμιστήρες στην πρόσοψη και αυτοί με τη σειρά τους θα ψύξουν το εσωτερικό. Στα μετόπισθεν τώρα... Στο επάνω μέρος εντοπίζουμε τον δεύτερο ανεμιστήρα 120mm (μαύρο σώμα και μαύρη φτερωτή) που συνοδεύει το κουτί με οπές που επιτρέπουν την κατακόρυφη μετατόπισή του. Λίγο πιο κάτω τα PCI covers και τέρμα κάτω, την θέση για το τροφοδοτικό που επιτρέπει την εγκατάστασή του με τον ανεμιστήρα είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Στο κάτω μέρος βλέπουμε στα δεξιά κάποιες μακρόστενες οπές που θα δούμε στη συνέχεια σε τι χρησιμεύουν και επίσης ένα φίλτρο καλής ποιότητας και σχεδίασης, που αφαιρείται από το πίσω μέρος βάζοντας το χέρι μας κάτω από τη θέση για το τροφοδοτικό. Αφαιρώντας το φίλτρο και έχοντας σε μεγέθυνση όλο το κάτω μέρος του κουτιού, διακρίνουμε πόδια με λαστιχένιες επενδύσεις, αλλά και μία κάλυψη στο κάτω μέρος της πρόσοψης από την ίδια διάτρητη λαμαρίνα που είδαμε και στα πλάγια της. Φυσικά παρά να μην είχε τίποτα κάτι είναι και αυτό Κλείνοντας με την βόλτα μας στο εξωτερικό, ρίχνουμε μία ματιά στην οροφή όπου οι θέσεις για ανεμιστήρες είναι είτε για 2x120mm, είτε για 2x140mm και είναι μετατοπισμένες προς το πλαϊνό με το παράθυρο, με κύριο σκοπό να απομακρυνθούν από την μητρική και να διευκολύνουν την συμβατότητα με ψυγείο. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εσωτερικό μέρος Για πάμε να δούμε τα εσώψυχα του Corsair Carbide 270R. Πρώτη κίνηση να ξεβιδώσουμε δύο χειρόβιδες, οι οποίες μένουν επάνω στο πλαϊνό. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι από τα πλέον σωστά μιας και δεν θα χάσουμε ποτέ τις χειρόβιδες. Εσωτερικά του πλαϊνού βλέπουμε τον τρόπο στήριξης του παραθύρου που γίνεται με γλωσσίτσες περιμετρικά. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι το παράθυρο δεν ειναι εντελώς διάφανο αλλά ελαφρά φιμέ. Μία πρώτη γεύση από το εσωτερικό μπορείτε να δείτε στη φωτογραφία που ακολουθεί... ... Και καλά θα κάνουμε να το δούμε και πιο αναλυτικά Στο εσωτερικό της πρόσοψης κρύβεται ο ένας εκ των δύο ανεμιστήρων που συνοδεύουν το κουτί. Σε αυτήν μπορούμε να εγκαταστήσουμε είτε 3x120mm, είτε 2x140mm ανεμιστήρες. Η οροφή του κουτιού από εσωτερικά δεν έχει και πολλά παραπάνω να μας επιδείξει σε σχέση με όσα είπαμε στο εξωτερικό και αυτό που έχει ενδιαφέρον, είναι η απόστασή της από τον πρώτο αποστάτη, η οποία μετρήθηκε και είναι περίπου 3,3 εκατοστά. Κάποιος θα σκεφτεί ευθύς αμέσως ότι δεν χωράει κάποιο ψυγείο και θα του υπενθυμίσουμε ότι, οι θέσεις για ανεμιστήρες στην οροφή, είναι απομακρυσμένες από την μητρική Στο πίσω μέρος τώρα βλέπουμε τον δεύτερο ανεμιστήρα 120mm που συνοδεύει το κουτί. Κάτω από αυτόν, τις επτά θέσεις PCI που υποδηλώνουν ότι το κουτί είναι ATX και είναι εξοπλισμένες με χειρόβιδες. Στο κάτω μέρος τώρα βλέπουμε την καλύπτρα που αναλαμβάνει να κρύψει το τροφοδοτικό. Πάνω σε αυτήν βλέπουμε διάτρητο τμήμα που αποσκοπεί σε δύο πράγματα. Το ένα είναι η περίπτωση που ο χρήστης θέλει να έχει τον ανεμιστήρα του τροφοδοτικού προς τα πάνω. Και το δεύτερο να πάρει ανάσες μία ενδεχομένως δεύτερη κάρτα γραφικών. Στο δεύτερο σενάριο σημαντικό ρόλο παίζει και το κομμάτι της καλύπτρας που κοιτάει προς την πρόσοψη καθώς έχει ειδικές διαμορφώσεις για να μην εμποδίσει την είσοδο του αέρα και ταυτόχρονα να στηρίξει σωστά την καλύπτρα πάνω στο κουτί. Επάνω στην καλύπτρα βλέπουμε και ένα άνοιγμα για να περάσουν τα καλώδια του front panel το οποίο όμως δεν φέρει κάποιο grommet. Μία φωτογραφία στην καρδιά του κουτιού ακολουθεί, όπου βλέπουμε δύο μεγάλες οπές για το πέρασμα 24pin, VGA , USB3.0 και Sata καλωδίων που και αυτά δεν φέρουν grommets. Προσωπικά θεωρώ ότι στο εύρος τιμής που κινείται το κουτί, θα έπρεπε να έχει grommets μιας και δεν είναι λίγα τα κουτιά που σε αυτά τα χρήματα, προσφέρουν το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Πάνω αριστερά, υπάρχει η οπή για το πέρασμα του 8pin EPS καλωδίου και φυσικά το μεγάλο CPU cut out μαζί με τον κεντρικό αποστάτη, είναι δύο χαρακτηριστικά που τα έχει καθιερώσει η Corsair στα κουτιά της. Στα μετόπισθεν τώρα, γίνεται πιο εμφανές το σκαλοπάτι ανάμεσα στο Motherboard tray και στο αριστερό τμήμα όπως βλέπουμε το κουτί στη παρακάτω φωτογραφία. Ο λόγος είναι ότι στα αριστερά έχουμε δύο θέσεις για HDD που φέρουν grommets για την απόσβεση των κραδασμών και σίγουρα χρειάζονται περισσότερο χώρο, σε σχέση με τις δύο θέσεις για SSD που βλέπουμε στα δεξιά. Είναι ένα χαρακτηριστικό που είδαμε και στην πρόσφατη παρουσίαση του Fractal Define Nano S. Στο κάτω μέρος και κάτω από την καλύπτρα βλέπουμε την θέση για το τροφοδοτικό η οποία είναι εξοπλισμένη με τέσσερα ελαστικά τακουνάκια για προφανείς λόγους. Κλείνοντας με την βόλτα μας στο εσωτερικό ρίχνουμε μία ματιά στα καλώδια το μήκος των οποίων κρίνεται αρκετό και ιδιαίτερη μνεία θα κάνουμε στο καλώδιο 20pin USB3.0 το οποίο είναι πλακέ και εξυπηρετεί καλύτερα σαν σχεδιασμός κατά το cable management. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εγκατάσταση Το σύστημα της σημερινής δοκιμής αναφέρεται στην παρακάτω φωτογραφία Πραγματικά σε αυτό εδώ το στάδιο δεν έχουμε να καταλογίσουμε τίποτα στο Corsair Carbide 270R. Είναι από τα πιο εύκολα κουτιά στο στήσιμο ενός συστήματος. Όλες οι ευκολίες της Corsair ήταν εκεί, όλα τα εξαρτήματα κούμπωσαν χωρίς κανένα πρόβλημα απολύτως, το cable management ήταν παιχνίδι και φυσικά το τεράστιο CPU cut out ήταν εκεί παρόν δίνοντάς μας πρόσβαση στο πίσω μέρος του επεξεργαστή για την εγκατάσταση της ψύκτρας το ύψος της οποίας, μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 17 εκατοστά, νούμερο που καλύπτει κάθε αερόψυκτρα της αγοράς. Η καλύπτρα εξαφάνισε το τροφοδοτικό και τα καλώδια και μέσα σε 20 λεπτά μόλις είχαμε ένα σύστημα έτοιμο για να πατήσουμε το Power on και να δούμε τα μπλε LEDs στο front panel. Τι χωράει στο εσωτερικό Μίας και έχουμε μπει σε μία νέα εποχή για τα τις παρουσιάσεις και θέλουμε να τα κάνουμε όσο γίνεται πιο σύντομα αλλά χωρίς να χαθεί η ουσία, παρακάτω σε μορφή πίνακα οι μετρήσεις που πήραμε στα διάφορα σημεία του κουτιού. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Corsair Carbide 270R.. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για το συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά, σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το κουτί σε idle κατάσταση τα πήγε καλά δείχνοντας όμως σημάδια "τσιμπημένων θερμοκρασιών". Εκεί που πονάει είναι σίγουρα οι θέσεις για τους μηχανικούς δίσκους και ο λόγος είναι απλός. Θα φρεσκάρω την μνήμη σας με δύο φωτογραφίες. Στην πρόσοψη του Corsair Carbide 270R στο δεξιό μέρος δεν υπάρχουν κάποιες οπές ώστε να δημιουργηθεί κάποιο ρεύμα αέρα και να ψύξει τους δίσκους. Αυτές τις οπές τις είχαμε δει στο Fractal Nano S πριν μερικές μέρες. Ουσιαστικά λοιπόν οι δίσκοι στο πίσω μέρος του κουτιού δεν έχουν πόρους για να δροσιστούν και αυτό φαίνεται στις παρακάτω μετρήσεις. Εργοστασιακή συχνότητα Idle Εργοστασιακή συχνότητα Load Υπερχρονισμός - Idle Στην υπερχρονισμένη κατάσταση όπου ξεχωρίζει η ήρα από το σιτάρι... Υπερχρονισμός - Load ... Βλέπουμε ότι το κουτί δε τα πήγε και τόσο καλά. Πέρα από την αναμενόμενη άνοδο στις θέσεις δίσκων έχουμε άνοδο και σε CPU και σε CORE και φυσικά ακολούθησε η κάρτα γραφικών. Η λύση ήταν να βγει ο ανεμιστήρας από την πρόσοψη και να γίνουν δύο πειράματα. Να αντικατασταθεί με έναν με περισσότερο νεύρο και μετά να γίνει δοκιμή με δύο ανεμιστήρες στην πρόσοψη. Η διαφορά που σημειώθηκε άγγιξε τους 6 βαθμούς Κελσίου στη μέγιστη τιμή της. Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν απόλυτα ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,6dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική Πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε ουδέτερη πίεση. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εγκατάσταση Υδρόψυξης Η συγκεκριμένη σελίδα έχει καθιερωθεί για να βοηθήσει όσο γίνεται τους υπόψηφιους αγοράστές που θέλουν να εγκαταστήσουν είτε κάποια AIO στο εσωτερικό του κουτιού, είτε κάποιο σύστημα custom υδρόψυξης. Το Corsair Carbide 270R παρά το εύρος τιμής του κατάφερει να χωρέσει στο εσωτερικό του τρία ψυγεία με ένα εκ των οποίων να είναι 360mm. Στη φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε και τις θέσεις. Στην πρόσοψη έχουμε ένα ψυγείο 3x120mm πάχους 45mm με μία σειρά ανεμιστήρων Στην οροφή έχουμε ένα ψυγείο 2x120mm πάχους 30mm που μπορεί να προσομοιώσει μία AIO διπλού ψυγείου με μία σειρά ανεμιστήρων. Και στο πίσω μέρος έχουμε ένα ψυγείο 1x120mm πάχους 45mm που επίσης μπορεί να προσομοιώσει μία AIO μονού ψυγείου με έναν ανεμιστήρα. Πάμε τώρα να δούμε τις επίμαχες αποστάσεις και κάποιους περιορισμούς. Ας βάλουμε αρχή από την οροφή και τι ρόλο παίζει το ύψος των μνημών για να επιτρέψει την εγκατάσταση διπλού ψυγείου. Για δεύτερη συνεχόμενη παρουσίαση βλέπουμε ότι το μέγιστο ύψος μνημών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με την ταυτόχρονη χρήση ψυγείου, βρέθηκε με μερικές δοκιμές. Οι μνήμες που μπήκαν στο τσακ και ταυτόχρονα μπήκε και το ψυγείο είναι οι Mushkin Redline που χρησιμοποιούμε στα ATX case reviews το συνολικό ύψος των οποίων είναι 3,7cm. Παρακάτω μπορείτε να δείτε τις αποστάσεις που αφήνει το ψυγείο της οροφής από το πίσω μέρος και την πρόσοψη. Επίσης, η απόσταση που αφήνει μία δεύτερη κάρτα γραφικών στην περίπτωση SLI/CF από την καλύπτρα για την μητρική της παρουσίασης φαίνεται παρακάτω. Αυτό μας ανάγκασε να βάλουμε το ρακόρ εξόδου από την πάνω μεριά του block και όχι από την κάτω όπως συνηθίζουμε. Βέβαια καλό είναι να πούμε εδώ ότι η μητρική της παρουσίασης έχει μετατοπισμένες της PCI κατά ένα PCI slot προς τα κάτω σε σχέση με το μεγαλύτερο ποσοστό των μητρικών της αγοράς. Επόμενη μέτρηση για εσάς είναι ο χώρος που θα αφήσει μία τέτοια διάταξη σαν αυτή που επιλέξαμε (δεν διαθέτουμε ψυγείο 3x120mm πάχους 30mm) στο κάτω μέρος και προς την πρόσοψη, όπου είχαμε δει τις διαμορφώσεις. Σε αυτή τη διάταξη, είναι δύσκολο έως αδύνατο να εγκατασταθεί στο κάτω μέρος ένα compo αντλίας res μιας και πλησιάζει πολύ τα ρακόρ. Καλό λοιπόν θα είναι να επιλέξετε στην πρόσοψη, ψυγείο πάχους 30mm για να είστε πιο άνετοι. Διαφορετικά, μπορούν να ανοιχθούν κάποιες τρύπες και να γίνει Mount το compo στη θέση που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία παρακάτω. Πάντα βέβαια είναι διαθέσιμη και η επιλογή το ψυγείο να μπει με τα ρακόρ προς τα πάνω. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Απολογισμός Το Corsair Carbide 270R με έχει αφήσει με ανάμεικτα συναισθήματα. Είναι ένα σχετικά οικονομικό κουτί που χώρεσε πολλά πράγματα στο εσωτερικό του, πρόσφερε τις ανέσεις ενός πιο ακριβού κουτιού, αλλά (παντού υπάρχει ένα αλλά τελικά) υπάρχουν κάποια σημεία του που ξέφυγαν ή τέλος πάντων δεν δόθηκε η απαραίτητη προσοχή από την κατασκευάστρια. Σε αυτά τα σημεία θα επικεντρωθεί ο σημερινός επίλογος, οπότε καιρός για μία σούμα και μία βαθμολογία για έναν ακόμα Κουρσάρο. Ας ξεκινήσουμε από τον τομέα των χαρακτηριστικών. Το 270R είναι πολύ καλά εξοπλισμένο έχοντας μέχρι και καλύπτρα στη θέση για το τροφοδοτικό και άπλετους χώρους για να υποδεχθεί την οποιαδήποτε αερόψυκτρα και την οποιαδήποτε κάρτα γραφικών στο εσωτερικό του. Ακόμα και ένα extreme σύστημα υδρόψυξης με τρία ψυγεία. Όμως χάνει σε αυτό το τομέα καθώς το φίλτρο της πρόσοψης ουσιαστικά δεν είναι πραγματικό φίλτρο, αλλά διάτρητη λαμαρίνα. Επίσης, θα μπορούσε η εταιρία να το έχει εξοπλίσει με έναν πολύ καλύτερο ανεμιστήρα στην πρόσοψη, για να το βοηθήσει στον τομέα των θερμοκρασιών και φυσικά με grommets στις οπές διέλευσης των καλωδίων Στον τομέα της χρηστικότητας. Όπως ανέφερα στην παρουσίαση είναι ένα από τα πιο εύκολα κουτιά στο στήσιμο ενός συστήματος. Όλες οι ανέσεις που χρειάζεται ακόμα και ο πιο άπειρος χρήστης ήταν εκεί , για να στήσει το πρώτο του σύστημα. Όμως και εδώ η άβολη θέση του front panel, που θα είναι ένα καθημερινό πρόβλημα, το κάνει τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, να είναι ένα κουτί βολικό για λίγους. Στον τομέα των επιδόσεων. Ενώ είναι ένα απολύτως ήσυχο κουτί -όπως είδαμε και στην παρουσίαση- υποφέρει στις θερμοκρασίες. Και αυτές σε cpu και VGA με μία αλλαγή ανεμιστήρων είναι αντιμετωπίσιμες, αυτές όμως στους δύο μηχανικούς δίσκους στο πίσω μέρος δεν είναι. Τουλάχιστον όχι εύκολα. Κλείνοντας στον τομέα της απόδοσης προς τιμή μετά από τα παραπάνω δεν νομίζω να ανήκει στην κατηγορία του VFM προϊόντος, ειδικά που από τη στιγμή για να πέσουν οι θερμοκρασίες θα πρέπει να αγοράσετε επιπλέον ανεμιστήρες που ανεβάζουν το συνολικό κόστος. Είναι όμως ένα κουτί που μπορεί να φιλοξενήσει πολλά πράγματα στο εσωτερικό του, σε ένα λογικό ποσό αγοράς. Ανάλογα λοιπόν τι θέλει ο κάθε ένας και πόσα χρήματα έχει σκοπό να ξοδέψει στο κουτί, αποφασίζει. Παρακάτω σε μορφή λίστας μπορείτε να δείτε τα βασικότερα πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα του σημερινού κουτιού. Τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση το κουτί δεν είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά και η προτεινόμενη τιμή από την κατασκευάστρια εταιρία είναι 59,99$ για την έκδοση χωρίς παράθυρο και 69,99$ για την έκδοση με παράθυρο. Και στις δύο τιμές δεν συμπεριλαμβάνονται οι φόροι. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Χαμηλά επίπεδα θορύβου. Δυνατότητα εγκατάστασης σχεδόν οποιασδήποτε κάρτας γραφικών αλλά και ψύκτρας επεξεργαστή. Καλύπτρα τροφοδοτικού. Αρκετές θέσεις για ψυγεία για κουτί σε αυτή τη κατηγορία τιμής. Μαύρα καλώδια στο front panel αλλά και στους ανεμιστήρες. Μεγάλο CPU cut out. Πολύ καλό cable management. Αντικραδασμικό υλικό και grommets στη θέση για το τροφοδοτικό και στους δίσκους. Δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο εκδόσεις με παράθυρο αλλά και χωρίς αυτό. Μεγάλο πλαϊνό παράθυρο στην αντίστοιχη έκδοση. Άβολη θέση για το front panel. Δεν φέρει grommets στις οπές διαχείρισης των καλωδίων. Διάτρητη λαμαρίνα αντί για ουσιαστικό φίλτρο στην πρόσοψη. Υψηλές θερμοκρασίες. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Corsair Carbide 270R, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 08/12/2016 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος
  9. Cooler Master Mastercase Pro 5 Case Review

    Πρόλογος Πρώτη παρουσίαση κουτιού για το 2016 και ποδαρικό μας κάνει η εταιρία Coolermaster με το καινούριο της Mastercase Pro 5. Το συγκεκριμένο προϊόν είναι ο ορισμός της ευελιξίας. Η εταιρία με τη βοήθεια Modder από όλο το κόσμο, σχεδίασε ένα προϊόν που μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του εκάστοτε χρήστη. Το αν τα κατάφερε καλά ή όχι, θα το δούμε στη συνέχεια. Σίγουρα όμως είναι αυτό το κάτι που έλειπε εδώ και καιρό και είναι ευκαιρία να "σκαλίσουμε" ένα προϊόν που φαίνεται να διαφέρει κάπως από όλα τα άλλα. Η φράση που συνοδεύει το κουτί από την κατασκευάστρια είναι το FreeForm Modular System. Υπάρχει η απλή του έκδοση υπάρχει και η Pro που τα έχει όλα. Υπάρχει με Plexi παράθυρο, υπάρχει και χωρίς αυτό. Μπορεί να δεχθεί έξτρα εξαρτήματα και μπορεί να προσαρμόσει δίσκους και θέσεις για ψυγεία ανάλογα τις απαιτήσεις. Με λίγα λόγια από ότι καταλάβατε έχουμε πολλά να δούμε και πολλές φωτογραφίες να τραβήξουμε. Ακολουθήστε μας στις επόμενες σελίδες λοιπόν παρέα με ένα ζεστό καφέ. Χαρακτηριστικά Στη φωτογραφία που ακολουθεί αναφέρονται τα χαρακτηριστικά του κουτιού της παρουσίασης αλλά και της απλής του έκδοσης. Το κουτί είναι διαθέσιμο στην Ελληνική αγορά με τιμή εκκίνησης τα 132€ για την έκδοση Mastercase 5 και 163,80€ για την έκδοση Mastercase Pro 5 που είναι και αυτή της παρουσίασης. Τιμές πολύ κοντά στις προτεινόμενες της κατασκευάστριας που είναι 124.90€ και 159.90€ αντίστοιχα. Όσο για την εγγύηση αυτή είναι διετής. Συσκευασία και παρελκόμενα Η συσκευασία του κουτιού αν και αρκετά ταλαιπωρημένη, κατάφερε να μας παραδώσει ένα άριστο προϊόν στα χέρια μας. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το μαύρο και βλέπουμε και κάποιες μωβ πινελιές. Στις δύο μεγάλες πλευρές της βλέπουμε φωτογραφίες από το εσωτερικό και το εξωτερικό του κουτιού. Δίνεται έμφαση στο modular σύστημα σχεδίασης (FreeForm Modular System) και φυσικά μπορούμε να δούμε ότι το κουτί συνοδεύεται από τρεις ανεμιστήρες. Στη μία από τις μικρές πλευρές βλέπουμε τις διαφορές σε πρόσοψη και οροφή ανάλογα την έκδοση του κουτιού και στην άλλη βλέπουμε τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του. Ανοίγοντας τη συσκευασία αντικρίσαμε δύο μεγάλα ανθρακί κομμάτια από φελιζόλ και μία ίδιο χρώματος κουκούλα. Επίσης, αναβαθμίσαμε το σύστημα δοκιμών μας στο τομέα της προστασίας από τις γρατσουνιές. Ο Λάμπης ανέλαβε να εξετάσει εκτενέστατα το εσωτερικό της συσκευασίας και να ξύσει τα νύχια του. Τα αποτελέσματα ήταν άκρως ικανοποιητικά, μιας και το κουτί δεν απέκτησε καμία γρατσουνιά! Εντός της συσκευασίας βρήκαμε ένα μικρό χαρτονένιο κουτί με τα απαραίτητα παρελκόμενα που συνοδεύουν το προϊόν. Εν ολίγοις, πέρα από τις κλασικές βίδες που είναι όλες μαζί σε ένα σακουλάκι, βρήκαμε δυο αντάπτορες από 3pin fan header σε molex, δεματικά καλωδίων καθώς επίσης και ένα μεταλλικό bracket που επιτρέπει την τοποθέτηση τρίτου ανεμιστήρα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Για να είμαστε όμως αναλυτικοί καλό είναι να αφήσουμε και μία λίστα με το τι ακριβώς και σε τι ποσότητες υπάρχει μέσα σε αυτό το μικρό κουτί. Όσοι από εσάς θέλετε να ρίξετε μία ή και δύο ή και τρεις ματιές στο manual του κουτιού, αρκεί να κάνετε ένα κλικ εδώ. Εμείς θα σηκώσουμε τα μανίκια και θα ξεκινήσουμε την εξερεύνηση του σημερινού κουτιού. Εξωτερικό Μέρος Πάντα ανυπομονώ να φτάσω σε αυτή τη σελίδα της παρουσίασης μιας και εδώ γίνεται η πρώτη ουσιαστική επαφή με το προϊόν και εδώ ρίχνω τις πρώτες διερευνητικές ματιές μου. Ο σχεδιασμός δε μπορώ να πω ότι είναι για όλα τα γούστα, καθώς γούστα είναι αυτά, αλλά φαίνεται αρκετά πρακτικός. Πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι η χειρολαβή στο επάνω μέρος για την εύκολη μεταφορά. Δεύτερο είναι ένα σχεδόν full παράθυρο στο πλαϊνό του κουτιού και τρίτον, τα μοναδικά πλαστικά μέρη που εντοπίζονται είναι η πρόσοψη και η οροφή. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι λογικό μιας και η τραπεζοειδής σχεδίαση που επέλεξε η Cooler Master, μάλλον θα εκτόξευε το κόστος στα ύψη αν γινόταν από μέταλλο. Η βαφή είναι εξαιρετική, το δέσιμο της ανάμεσα σε πλαστικά και μεταλλικά μέρη είναι πάρα πολύ καλό και η σχεδόν εξολοκλήρου διάτρητη πρόσοψη, δίνει υποσχέσεις για πολύ καλό air flow στο εσωτερικό. Για πάμε όμως να τα δούμε αναλυτικά και όπως κάνουμε πάντα αρχή, βάζουμε από την πρόσοψη του κουτιού. Στον πάνω όροφο διακρίνουμε την χειρολαβή από την οποία μπορούμε να σηκώσουμε το κουτί και να το μεταφέρουμε με ευκολία. Μην βιαστείτε να πείτε ότι είναι πλαστική και θα σπάσει, κάντε λίγο υπομονή για αργότερα Λίγο πιο κάτω αντικρίζουμε το front panel του κουτιού και περιγράφοντας από αριστερά προς τα δεξιά, βλέπουμε HDD activity LED, μία USB3.0 θύρα, jacks για ακουστικά και μικρόφωνο, μία ακόμα θύρα USB3.0, το κουμπί reset και λίγο πιο χαμηλά και στο κέντρο, το κουμπί εκκίνησης με το κλασικό σηματάκι το οποίο φωτίζεται. Και πριν τη κατηφόρα έχουμε και δύο θέσεις 5.25" με διάτρητα bezels. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης πέρα από το logo της κατασκευάστριας, εύκολα γίνεται κατανοητό ότι θα είναι εγκατεστημένο πίσω από το διάτρητο τμήμα, το "βαρύ πυροβολικό" που θα αναλάβει το airflow στο εσωτερικό. Και τι άλλο θα μπορούσε να είναι, από δύο ανεμιστήρες 140mm. Το φίλτρο είναι η κλασική μεταλλική πυκνοπλεγμένη σήτα που βλέπουμε κατά καιρούς σε πολλά κουτιά και είναι ίσως η χρυσή τομή ανάμεσα στη ροή αέρα και τη σκόνη. "Παίρνουμε" τη πρώτη στροφή και αντικρίζουμε το αριστερό πλαϊνό όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος. Εκεί συναντάμε ένα μεγάλο πλαϊνό παράθυρο που παρέχει απεριόριστη θέμα στο εσωτερικό και παρόλο που δε φαίνεται καλά στη φωτογραφία, είναι modular! Τώρα κάποιος θα αναρωτηθεί αν έγραψα λάθος λέξη. Η απάντηση είναι όχι, σωστή επέλεξα και είναι αυτό που τονίζει και η εταιρία σωστά; Το προϊόν προσαρμόζετε ανάλογα τις απαιτήσεις. Το πως μπορεί να είναι modular ένα πλαϊνό παράθυρο, θα το δούμε στη συνέχεια για να σας κρατήσω σε αγωνία. Για πάμε στα μετόπισθεν και να αρχίσουμε τη περιγραφή από πάνω και προς τα κάτω. Στο επάνω μέρος εντοπίζουμε μία δεύτερη χειρολαβή, οπότε η ευκολία μετακίνησης του κουτιού φαίνεται να ήταν από τις προτεραιότητες της σχεδιαστικής ομάδας. Λίγο πιο κάτω συναντάμε τον τρίτο ανεμιστήρα που συνοδεύει το κουτί και είναι και αυτός 140mm. Επίσης μπορούμε να δούμε ότι οι οπές είναι οβάλ και μπορεί ο ανεμιστήρας να μετακινηθεί είτε προς τα πάνω, είτε προς κάτω, σε ένα εύρος 35mm. Λίγο πιο κάτω έχουμε επτά PCI θέσεις που υποδηλώνουν ότι το μέγιστο μέγεθος μητρικής κάρτας που μπορεί να μπει στο κουτί είναι ΑΤΧ. Το τέρμα κάτω PCI cover είναι διαμορφωμένο ώστε να μπορούν να περαστούν καλώδια στο εσωτερικό του κουτιού και δεξιά των επτά θέσεων βλέπουμε ένα μεγάλο διάτρητο τμήμα για να βοηθήσει στην ομαλή είσοδο ή έξοδο του αέρα στο σημείο των καρτών PCI. Στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί, βλέπουμε ότι υπάρχει η ειδική διαμόρφωση στο πλαϊνό ώστε να περάσουμε τα δάχτυλά μας και να το τραβήξουμε. Τέρμα κάτω υπάρχει η θέση για το τροφοδοτικό, η οποία είναι κατάλληλα διαμορφωμένη ώστε να επιτρέψει την εγκατάστασή του, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Επίσης, υπάρχει και ένα PSU bracket το οποίο υποδηλώνει ότι η εγκατάσταση του τροφοδοτικού γίνεται από το πίσω μέρος και αφού βιδωθεί πάνω σε αυτό το bracket. Φυσικά έχουμε και ένα φίλτρο! Το δεξιό πλαϊνό -όπως βλέπουμε το κουτί από το μπροστινό μέρος- δεν έχει κάτι να επιδείξει. Εξάλλου σχεδόν πάντα είναι ένα μασίφ κομμάτι μετάλλου για να κρύψει το χαμό με τα καλώδια, στο πίσω μέρος του motherboard tray. Ας ξαπλώσουμε το κουτί κάτω να διευκολύνουμε και την φωτογράφιση και να συναντήσουμε αρχικά το κάτω μέρος. Πρώτα-πρώτα διακρίνουμε τα μεταλλικά πόδια του κουτιού που σχεδιαστικά ακολουθούν την τραπεζοειδή μοφή του κουτιού και πάνω σε αυτά τις λαστιχένιες επενδύσεις για την απορρόφηση των κραδασμών αλλά και την προστασία της επιφάνειας πάνω στην οποία θα τοποθετήσουμε το κουτί. Τα πόδια στηρίζονται στο σκελετό του κουτιού με βίδες, το φίλτρο στο τροφοδοτικό είναι συρταρωτό, στο μπροστινό μέρος υπάρχει κατάλληλη διαμόρφωση να μπει το χέρι μας και να τραβήξει το διάτρητο τμήμα που καλύπτει τους δύο ανεμιστήρες της πρόσοψης και διακρίνεται κάτι ακόμα... ...Αυτό δεν είναι άλλο από μία ακόμα διαμόρφωση που μας προϊδεάζει κατά πάσα πιθανότητα για αφαιρούμενο cage δίσκων, το οποίο θα πατάει πάνω σε κάποια βάση. Πάμε και στην οροφή για την οποία έχουμε πολλά να πούμε. Αρχικά να σταματήσω σε ένα θέμα αισθητικής αν και δύσκολα θα το καταλάβει το μάτι του μέσου χρήστη. Αυτό είναι το σημείο που ενώνεται το πίσω μέρος της οροφής με το πλαστικό της χειρολαβής από τη μεριά της πρόσοψης. Παρακάτω δίνω δύο φωτογραφίες από τις ενώσεις. Αν παρατηρήσετε καλά οι ενώσεις δεν έχουν την ίδια εφαρμογή. Το επάνω τμήμα που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία παραπάνω, γίνεται σχεδόν ένα με το πλαστικό στα δεξιά, ενώ το τμήμα που είναι υπό γωνία (πρώτη φωτογραφία παραπάνω) φαίνεται να "χάσκει" περισσότερο. Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά έχει ξεφύγει και λίγο ως προς το κατακόρυφο άξονα που ορίζει το υπό γωνία πλαστικό. Αν περάσει το χέρι από εκεί -ειδικά στο κάτω μέρος- φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό σκαλοπατάκι. Είναι πραγματικά μικρό το κακό οπότε ας προχωρήσουμε σε πιο ουσιαστικά πράγματα. Πρώτο αφαιρούμενο κομμάτι είναι το κάλυμμα της οροφής. Ο τρόπος που αφαιρείται δε μου άρεσε μιας και είναι ένα απλό τράβηγμα. Η επανατοποθέτηση μπορεί να είναι "σφικτή" αλλά για να είμαστε 100% σίγουροι ότι με τη πάροδο του χρόνου, δε θα υπάρξουν τίποτα συντονισμοί, θα ήθελα μία χειρόβιδα στο πίσω μέρος. Όσο για το φίλτρο, αυτό είναι κατασκευασμένο από το ίδιο υλικό με αυτό της πρόσοψης. Μιας και βγάλαμε το "καπό" ας δούμε τι κρύβει από κάτω. Αρχικά μία ματιά στο χερούλι που σας είπα να μη βιαστείτε μόλις είδαμε μαζί τη πλαστική επικάλυψη . Μεταλλικό είναι και πολύ στιβαρό μάλιστα. Στη συνέχεια πάμε στο ζουμί της υπόθεσης, που είναι η θέση για δύο ανεμιστήρες στην οροφή (120mm και 140mm), η οποία είναι αφαιρούμενη για να δεχτεί ένα ψυγείο με άνεση εκτός κουτιού και μετά να το εγκαταστήσουμε βιδώνοντας απλά τις χειρόβιδες. Φυσικά όπως μπορείτε να δείτε, οι οπές είναι και εδώ οβάλ και έτσι αυξάνεται η συμβατότητα με ψυγεία. Είτε αυτά έχουν 15mm ή 20mm απόσταση ενδιάμεσων οπών. Καιρός να πάμε μία βόλτα και στα ενδότερα δε νομίζετε; Εσωτερικό Μέρος Για να δεις το εσωτερικό ενός κουτιού κατά κανόνα ξεβιδώνεις δύο χειρόβιδες. Το σημερινό κουτί ακολουθεί το συγκεκριμένο κανόνα, έχοντας όμως ένα βασικό πλεονέκτημα. Οι χειρόβιδες μένουν πάνω στο πλαϊνό, οπότε δε παίζει το ενδεχόμενο να τις χάσετε και επίσης, τα πλαϊνά δεν πέφτουν αν τα τραβήξετε προς τα πίσω, αλλά μένουν με μία ελαφρά κλίση προς τα έξω όπως φαίνεται στη φωτογραφία που ακολουθεί. Εσωτερικά μπορούμε να δούμε τις γλώσσες που κρατάνε το παράθυρο πάνω στο πλαϊνό αλλά και να καταλάβετε τι εννοούσα όταν έλεγα ότι το παράθυρο έχει modular σχεδίαση. Αυτό το οποίο σκέφτηκε η κατασκευάστρια, είναι ότι δεν αρέσει σε όλους να φαίνεται από έξω το σημείο του τροφοδοτικού μέσα από το παράθυρο. Οπότε έβαλε στο κάτω μέρος ένα "φιλέτο" μαύρου χρώματος, το οποίο συγκρατείτε με κάποιες βίδες. Αν είστε από αυτούς που δε θέλετε να φαίνεται το τροφοδοτικό, το αφήνετε στη θέση του. Αν θέλετε, τότε απλά ξεβιδώνετε τις βίδες και το αφαιρείτε. Έξυπνο και πρακτικό ταυτόχρονα. Αφήνουμε σε μία άκρη το πλαϊνό και πλέον έχουμε απεριόριστη θέα στο εσωτερικό του κουτιού. Με μία πρώτη ματιά δε φαίνεται να έχουμε κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, πέρα από το μεσοπάτωμα που ουσιαστικά χωρίζει το εσωτερικό του κουτιού σε δύο μέρη. Για πάμε όμως να τα δούμε λίγο αναλυτικά. Αρχικά ας δούμε το κάτω cage δίσκων που μπορεί να υποδεχτεί δύο δίσκους είτε 2.5", είτε 3.5". Η στήριξη είναι η κλασική με τους πίρους αλλά μπορείτε να βάλετε και βίδες. Επίσης, τα βελάκια στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί δείχνουν τρεις χειρόβιδες. Οι δύο στα δεξιά συγκρατούν το cage δίσκων και η κάτω συγκρατεί τη βάση. Αν τις ξεβιδώσουμε παίρνουμε τα δύο αυτά μέρη στα χέρια μας. Φυσικά στο πλάι υπάρχουν μεγάλες οπές για να περάσει ο αέρας με άνεση και να ψύξει τους δίσκους και στο πίσω μέρος της βάσης βλέπουμε μία γλωσσίτσα. Αυτή έχει να κάνει με τις δύο διαμορφώσεις που είδαμε στο κάτω μέρος του κουτιού κατά τη πλοήγησή μας στο εξωτερικό του μέρος. Οπότε μπορείτε να μετατοπίσετε τη βάση προς τη μεριά του τροφοδοτικού και να έχετε περισσότερο χώρο προς τη πρόσοψη για να βάλετε ενδεχομένως κάποιο ψυγείο. Σε αυτή τη περίπτωση οι δύο χειρόβιδες που πιάνανε στη πρόσοψη του κουτιού πλέον θα πιάσουν σε δύο σημεία από τη μεριά του τροφοδοτικού. Κάτι που μας έκανε εντύπωση όσο κοιτούσαμε το cage δίσκων είναι κάτι λαστιχένιες "καβίλιες" που έχει στο πίσω μέρος. Το τι ακριβώς κάνουν θα το δούμε αμέσως μετά... ...Μιας και θα εξετάσουμε και το δεύτερο cage δίσκων. Και εδώ βλέπουμε μεγάλες οπές στα πλάγια για τον καλό αερισμό των δίσκων, τρεις θέσεις ίδιας κατασκευής με αυτές του προηγούμενου cage και δύο χειρόβιδες για τη στήριξη από τη μεριά της πρόσοψης (πορτοκαλί βέλη στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί). Τα μπλε βέλη μας δείχνουν ευθυγραμμισμένες οπές με σπειρώματα που ουσιαστικά, μαζί με τις οπές στο πίσω μέρος επιτρέπουν σε αυτές τις λαστιχένιες καβίλιες που είδαμε, να κουμπώσουν στις αντίστοιχες οπές και να έχουμε το ή τα cage δίσκων, σε όποια θέση θέλουμε. Ενώ με τις λαστιχένιες καβίλιες γίνεται απόσβεση κραδασμών, αυτό που είδα και ίσως να δημιουργήσει κάποιο συντονισμό είναι η μεταλλική γλώσσα που επιτρέπει να ευθυγραμμιστούν οι χειρόβιδες στις θέσεις των σπειρωμάτων και να βιδώσουν. Εκεί είναι επαφή μετάλλου με μέταλλο και καλό θα ήταν να σκεφτόταν κάτι καλύτερο η εταιρία για παν ενδεχόμενο. Από ότι είδατε έχει αρχίσει η σχεδίαση free form να μας δίνει αρκετή ευελιξία και μόλις έχουμε αρχίσει την πλοήγησή μας στο εσωτερικό. Για πάμε λίγο πιο πάνω τώρα να δούμε και τις δύο θέσεις 5,25" οι οποίες είναι εξοπλισμένες με tool free μηχανισμούς εγκατάστασης. Αν προσέξουμε λίγο καλύτερα βλέπουμε ότι και αυτές είναι αφαιρούμενες μιας και εντοπίζουμε βίδες. Τρεις στάσεις έχουμε κάνει τρία αφαιρούμενα και επανατοποθετούμενα μέρη έχουμε δει. Για να δούμε και την οροφή που έχει και αυτή αφαιρούμενο bracket για ψυγείο όπως είδαμε. Εδώ πιάσαμε και το μέτρο μας για να δούμε τι αποστάσεις έχουμε και μπορείτε να τις δείτε στη δεύτερη και στη τρίτη φωτογραφία που ακολουθούν. Στο πίσω μέρος του κουτιού έχουμε τον τρίτο ανεμιστήρα 140mm εξαγωγής που έχει ένα εύρος κίνησης περίπου 35mm ως προς τον κατακόρυφο άξονα. Λίγο πιο κάτω είναι οι επτά θέσεις για PCI συσκευές και το κάτω cover είναι διαμορφωμένο έτσι ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε εύκολα κάποιο καλώδιο στο εσωτερικό του κουτιού. Στο μεσοπάτωμα εντοπίζουμε δύο brackets για δίσκους με τις οπές πίσω από αυτά, να επιτρέπουν το πέρασμα των καλωδίων δεδομένων και ρεύματος. Όπως θα δούμε και στη σελίδα της εγκατάστασης, τα δύο αυτά brackets μπορούν να φιλοξενήσουν έως και τέσσερις δίσκους και μπορούν επίσης, αν δεν μας αρέσουν αυτές οι θέσεις, να τα πάμε στο πίσω μέρος του κουτιού, πίσω δηλαδή από το Motherboard tray. Κάτω από το μεσοπάτωμα είναι η θέση για το τροφοδοτικό, η εγκατάσταση του οποίου γίνεται από το πίσω μέρος όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Στα θετικά της σχεδίασης της θέσης του τροφοδοτικού έχουμε να πούμε για τις λαστιχένιες επενδύσεις σε όλο το μήκος του προφίλ που θα πατήσει το τροφοδοτικό, αλλά και το γεγονός ότι είναι υπερυψωμένο από το πάτωμα. Το δεύτερο ειδικά βοηθάει στο να μειωθεί ο θόρυβος λόγω στροβιλισμών, αλλά και να δώσει στο τροφοδοτικό δεύτερη ζώνη αέρα για να ψυχθεί. Πάμε τώρα να ρίξουμε μία ματιά στη καρδιά του εσωτερικού που είναι το motherboard tray. Εντύπωση κάνει αμέσως το αρκετά μεγάλο cpu cut out. Στο επάνω μέρος έχουμε δύο οπές για να περάσουμε καλώδια και στα δεξιά βλέπουμε τρία μεγάλα grommets πολύ καλής ποιότητας για να περάσουμε τα καλώδια όπως το 24pin, sata κλπ. Πάμε ολοταχώς για το πίσω μέρος όπου έχουμε να δούμε μερικά πραγματάκια. Αρχικά να μιλήσουμε γι' αυτά τα πολύ βολικά velcro που τα έχουμε δει και σε κουτιά άλλης εταιρίας μέσα από τις παρουσιάσεις τους. Μετά να πούμε ότι πέρα από αυτά, δυστυχώς δεν υπάρχει σε κανένα άλλο μέρος του motherboard tray κάποιο hook για να πιάσουν δεματικά, πέρα από δύο τέρμα δεξιά για το 8pin EPS καλώδιο. Φυσικά στα παρελκόμενα παρέχονται δύο με ταινία διπλής όψεως, αλλά όπως θα ξέρετε δεν είναι και ότι πιο βολικό και επίσης, αν η ταινία δεν είναι καλή με το καιρό ξεκολλάνε. Αν πάλι είναι δυνατή και θέλετε κάποια στιγμή να τα βγάλετε και να τα τοποθετήσετε κάπου αλλού, αφήνει σημάδια κόλλας και είναι παίδεμα να καθαριστούν. Πάνω αριστερά εντοπίζουμε δύο ακόμα βίδες που έχουν να κάνουν με την αφαίρεση του 5.25" cage και όσο αφορά το χώρο που έχουμε στο πίσω μέρος για να κρύψουμε τα καλώδιά μας, αυτός ξεκινάει από τα δύο εκατοστά και φτάνει μέχρι και τα τέσσερα περίπου στο κάτω μέρος. Τέλος, μία ματιά στα καλώδια του front panel με το μόνο σχόλιό μας να έχει να κάνει με το USB3.0 καλώδιο. Κάποια στιγμή καλό είναι όλοι οι κατασκευαστές να προχωρήσουν σε πλακέ υλοποιήσεις για πιο εύκολη διευθέτηση του συγκεκριμένου καλωδίου. Εις Βάθος Αυτή η σελίδα έχει πάντα τη χάρη της μιας και ξεδιπλώνονται μπροστά στο φωτογραφικό μας φακό μέρη του κουτιού που δε τα βλέπουμε συχνά ακόμα και αν το έχουμε στα χέρια μας. Οι περισσότεροι χρήστες δε τα βλέπουν καθόλου εδώ που τα λέμε. Αρχικά βγάλαμε από τη πρόσοψη τους ανεμιστήρες για να τους δούμε από κοντά. Ο χρωματισμός του σώματος αλλά και της οροφής είναι μαύρου χρώματος, η σύνδεση είναι 3pin και τα στοιχεία λειτουργίας που αναφέρονται πάνω σε αυτούς είναι 1200rpm, DC 12V και 0,18Α. Τι αποκάλυψε τώρα αυτή η απεγκατάσταση των ανεμιστήρων. Μα φυσικά τις υποδοχές για δίσκους στη πρόσοψη του κουτιού, όπου μπορούμε να εγκαταστήσουμε είτε 2x140mm, είτε 2x120mm ανεμιστήρες. Το βάθος της πρόσοψης είναι μεγάλο μέχρι τη λαμαρίνα, οπότε το να μπει ένα ψυγείο εξωτερικά φαντάζει δυνατό. Επίσης, υπάρχουν και οπές για να περαστούν τα καλώδια των ανεμιστήρων, συνεπώς δε νομίζουμε να ζητούσατε κάτι επιπλέον από τη κατασκευάστρια. Το να αφαιρεθεί το πλαστικό της πρόσοψης είναι εύκολη υπόθεση και απαιτεί να έχουμε πρόσβαση στο εσωτερικό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πιέσουμε κάποια κλιπς εσωτερικά και να το πάρουμε στα χέρια μας. Το υλικό κατασκευής είναι πλαστικό (ABS) και από το ίδιο υλικό είναι κατασκευασμένοι και οι οδηγοί αλλά και τα κλιπς συγκράτησης. Μιας και το αφαιρέσαμε στο επάνω μέρος μπορούμε να δούμε δύο βίδες που συγκρατούν το front panel. Το κατσαβίδι στο χέρι, αφαιρούμε τις βίδες και τραβάμε προς τα έξω το front panel. Όσον αφορά τις συνδέσεις δεν έχουμε να πούμε και πολλά μιας και όλα φαίνονται καλά τακτοποιημένα και προστατευμένα μέσα σε ένα έξτρα καπάκι. Φυσικά παρόν δηλώνει και το diffuser του power LED. Ένα ακόμα αφαιρούμενο τμήμα -όπως ήδη έχουμε αναφέρει- είναι το 5.25" cage. Μένει να ξεβιδώσουμε τέσσερις χειρόβιδες και να το πάρουμε στα χέρια μας. Προσέξτε όμως μία λεπτομέρεια όταν πάτε να το ξαναεγκαταστήσετε. Οι χειρόβιδες που είναι από τη μεριά της μητρικής έχουν σπείρωμα UNC 6-32, ενώ αυτές που είναι στη πίσω πλευρά (που κρύβουμε τα καλώδια) έχουν σπείρωμα M3. Δε μπορούμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο έγινε αυτή η επιλογή, σίγουρα όμως θέλει προσοχή από εμάς μη τραυματίσουμε κάποιο σπείρωμα. Το ότι η οροφή είναι αφαιρούμενη όπως και τα cage δίσκων τα έχουμε ήδη πει οπότε το κουτί πλέον με το σασί του μας κλείνει το μάτι. Ας το συναρμολογήσουμε τώρα και ας προχωρήσουμε στην εγκατάσταση του συστήματος. Εγκατάσταση Συστήματος Αρχικά καλό είναι να αναφέρουμε το σύστημα το οποίο εγκαταστήσαμε στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5. Αυτό το στάδιο σε ένα case review, είναι ίσως το πιο σημαντικό. Εδώ κρίνεται η χρηστικότητα ενός κουτιού και κατά κανόνα, εδώ βγάζει τα σημαντικότερα ελαττώματά του. Πρώτη-πρώτη στρογγυλοκάθισε στη θέση της η μητρική μας και το μέτρο μας έπιασε αμέσως δουλειά για να δούμε το μέγιστο ύψος ψύκτρας επεξεργαστή που μπορεί να υποδεχτεί στα σπλάχνα του το CoolerMaster MasterCase Pro 5. Το μέτρο έδειξε 193mm, νούμερο υπεραρκετό για τα cpu air coolers της αγοράς. Φυσικά η Xigmatek Gaia με τα μόλις 159mm ύψους, χώρεσε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα και το CPU cut out λειτούργησε υποδειγματικά. Σειρά πήρε η κάρτα γραφικών με την διαδικασία εγκατάστασης να είναι γνωστή. Στα θετικά, ότι η λαμαρίνα στο πλαϊνό του σασί, επέτρεψε στο κατσαβίδι μας να μπει κάθετα προς τις βίδες στερέωσής της. Το μέτρο και πάλι στο χέρι για να μετρηθεί το μέγιστο μήκος κάρτας γραφικών που μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5 Με το cage δίσκων στη θέση του, το μέτρο έδειξε 29,5cm, ενώ χωρίς αυτό, 41,2cm. Ανάλογα λοιπόν τις ανάγκες σας σε μήκος κάρτας γραφικών, μπορείτε να προσαρμόσετε και τα cage δίσκων. Η συνέχεια έχει να κάνει με τους δίσκους. Όπως ήδη σας έχουμε αναφέρει η εγκατάσταση των δίσκων 3.5" είναι tool free με τη χρήση πίρων. Για τους 2.5" δίσκους έχουμε μεγάλη ευελιξία. Μπορείτε να εγκαταστήσετε σε κάθε bracket είτε έναν δίσκο, είτε δύο. Αν δεν θέλετε να φαίνεται το brand του δίσκου τότε η διαδικασία είναι tool free και απλά τον βάζετε στο κάτω μέρος του bracket. Αν θέλετε να φαίνεται τότε τον βάζετε στο επάνω μέρος με τη χρήση τεσσάρων βιδών. Αν θέλετε τέσσερις βάζετε έναν πάνω και έναν κάτω σε κάθε bracket. Αν πάλι θέλετε να τους εξαφανίσετε εντελώς τους βάζετε στο πίσω μέρος του κουτιού. Αμέσως μετά σειρά πήρε το τροφοδοτικό το οποίο μπαίνει όπως ήδη έχουμε πει από το πίσω μέρος. Για να μη τυραννηθείτε με την εγκατάσταση και το κεντράρισμα των χειρόβιδων στα σπειρώματα πάνω στο σασί του κουτιού, μη βιδώσετε τέρμα τις βίδες στο τροφοδοτικό αλλά αφήστε τις να έχουμε αυτό που λέμε μπόσικα. Μόλις βιδώσετε τις χειρόβιδες, σφίγγετε και τις βίδες του τροφοδοτικού και είστε έτοιμοι. Φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει και μία μέτρηση για το μέγιστο μήκος τροφοδοτικού και πόσο το επηρεάζει μία τυχόν μετατόπιση του cage δίσκων. Οι μετρήσεις σε εικόνες. Το cable management δε μας προβλημάτισε ιδιαίτερα μιας και τα 20-40mm είναι τις περισσότερες φορές υπεραρκετά, βέβαια θα θέλαμε περισσότερες δέστρες στο πίσω μέρος πέρα από τις δύο που υπάρχουν για το 8pin καλώδιο. Και αυτό καθώς αν ο χρήστης αποφασίσει να πάει και τα δύο brackets 2.5" στο πίσω μέρος τότε θα παρουσιαστούν προβλήματα. Το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται ικανοποιητικό και έφτασε η ώρα της αλήθειας. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του CoolerMaster MasterCase Pro 5. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για το συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά, σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το κουτί εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του, αλλά δεν μας ξάφνιασε όμως. Ήταν αναμενόμενο ότι θα τα πήγαινε καλά μιας και οι χώροι υπάρχουν, η πρόσοψη είναι διάτρητη και εξοπλισμένη με δύο 140mm ανεμιστήρες και στο μόνο σημείο που ας πούμε ότι δημιουργείται ένα μικρό πρόβλημα, είναι στο κάτω cage δίσκων. Είχαμε ξαναπεί στο παρελθόν τι συμβαίνει με τις καλύπτρες, τα grommets και με την θετική πίεση στα κουτιά. Ευτυχώς όμως το σημερινό κουτί καταφέρνει σχετικά γρήγορα να επαναφέρει τις θερμοκρασίες των δίσκων που βρίσκονται στο σημείο αυτό σε φυσιολογικά επίπεδα.Εκεί που έδειξε τα δόντια του και το πολύ καλό airflow του, ήταν στην υπερχρονισμένη κατάσταση του συστήματος. Εργοστασιακή συχνότητα Idle Εργοστασιακή συχνότητα Load Υπερχρονισμός - Idle Υπερχρονισμός - Load Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί, πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 34,2dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική Πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετική πίεση, πράγμα αναμενόμενο, μιας και έχουμε έναν ανεμιστήρα εξαγωγής 140mm και δύο όμοιους εισαγωγής. Εγκατάσταση Υδρόψυξης Μία σελίδα που έχει καθιερωθεί πλέον στις παρουσιάσεις μας είναι αυτή της εγκατάστασης της υδρόψυξης. Και όπως πολύ καλά ξέρετε, δε σταματάμε μόνο στο να σας δώσουμε πληροφορίες γύρω από AIO συστήματα, αλλά ακόμα και για custom υδροψύξεις φέρνοντας τους χώρους του κουτιού στα όριά τους. Αρχή βάζουμε από την οροφή όπου παραθέτουμε και πάλι τις δύο μετρήσεις που είχαμε κάνει από τον πρώτο αποστάτη. Με 7cm απόσταση του πρώτου αποστάτη από την οροφή το να εγκατασταθεί μία ΑΙΟ υδρόψυξη με μία σειρά ανεμιστήρες μοιάζει απροβλημάτιστη μιας και έχουμε 30mm πάχος ψυγείου και 25mm πάχος ανεμιστήρων. Σύνολο δηλαδή 55mm. Το Push-Pull το οποίο ανεβάζει το συνολικό πάχος στα 80mm δείχνει δυνατό υπό προϋποθέσεις. Αρχικά σίγουρα δε θα χωρέσει μία AIO 2x140mm σε push-pull μιας και πλησιάζει περισσότερο τη μητρική μας. Μία όμως 2x120mm ίσως να χωρέσει ανάλογα τις μνήμες μας και το ύψος των ψυκτρών της μητρικής μας, στο επάνω μέρος. Εμείς εγκαταστήσαμε ένα ψυγείο 2x120mm, πάχους 45mm με μία σειρά ανεμιστήρων και για το Setup της παρουσίασης δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν. Για το πίσω μέρος επιλέξαμε ένα ακόμα ψυγείο 120mm, πάχους 45mm με έναν ανεμιστήρα. Όπως μπορείτε να δείτε δε δημιουργείται κανένα πρόβλημα με το πάνω ψυγείο και κανένα πρόβλημα με το 8pin EPS καλώδιο της μητρικής. Για τη πρόσοψη η κουβέντα που θα ανοίξει είναι μεγάλη και θα προσπαθήσουμε όσο είναι δυνατόν να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Αρχικά να πούμε ότι η κατασκευάστρια δεν αναφέρει πουθενά ότι το κουτί είναι συμβατό με 3x120mm ψυγείο. Οπότε ας ξεκινήσουμε με βάση το manual του κουτιού. Αρχικά μπήκαν δύο ανεμιστήρες στο εσωτερικό της πρόσοψης και ένα διπλό ψυγείο πάχους 30mm να τους κάνει παρέα. Το μέγιστο πάχος ψυγείου που μπορεί να μπει στη πρόσοψη, αφού έχουμε τραβήξει το κάτω cage δίσκων προς τη μεριά του τροφοδοτικού είναι 40mm. Ενα ψυγείο πάχους 45mm ΔΕΝ χωράει να μπει. Αν είχε δοθεί λίγο παραπάνω προσοχή όμως θα χωρούσε μιας και το cage όπως φαίνεται στη παρακάτω φωτογραφία απέχει από τη πρόσοψη 46mm!!! Θα μπορούσαν πολύ απλά λοιπόν, να τραβήξουν αυτό το Π που κάνει το διαχωριστικό προς τη μεριά του cage και να μπορέσει το κουτί να δεχτεί ένα πιο χοντρό ψυγείο. Εδώ δε μιλάμε για εκατοστά, αλλά για μόλις μερικά χιλιοστά όταν δε, η minimum απόσταση που είχαμε μετρήσει για τροφοδοτικό, ήταν 26,5cm. Ο χώρος υπάρχει και είναι εκεί, απλά έχει γίνει λάθος αξιοποίηση. Στη συνέχεια θελήσαμε να πάρουμε από το κουτί και τη τελευταία ρανίδα που λένε. Δυστυχώς δεν είχαμε ψυγείο 30mm πάχους και 3x120mm, οπότε αναγκαστικά "παίξαμε" με ένα πιο χοντρό. Το Bracket που δίνει η εταιρία στα παρελκόμενα, μας ώθησε να βγάλουμε το 5.25" cage από τη θέση του και να το εγκαταστήσουμε. Μιας και όπως ήδη αναφέραμε εσωτερικά δεν μπορεί να μπει ψυγείο 45mm, δοκιμάσαμε απ' έξω, δηλαδή στο εσωτερικό του πλαστικού της πρόσοψης. Επαναλαμβάνουμε εδώ ότι πλέον είμαστε εκτός προδιαγραφών και δε μπορούμε να ζητάμε από το κουτί να πάρει με το έτσι θέλω ένα ψυγείο 360mm. Ο χώρος φαίνεται να υπάρχει, οπότε δελεαστήκαμε και το παλέψαμε. Εδώ αρχίζουν οι περιορισμοί όπως είναι φυσικό. Το ψυγείο μπορεί να μπει μόνο με τα ρακόρ προς τα πάνω και αυτό καθώς εσωτερικά θα μπουν ανεμιστήρες. Αν λοιπόν επιλέξουμε τα ρακόρ προς τα κάτω και ταυτόχρονα να κρατήσουμε το cage δίσκων στη θέση του, δεν υπάρχει χώρος να περάσουμε σωλήνες. Αν τώρα πάμε με τα ρακόρ προς τα πάνω, τότε το ένα από τα δύο σπειρώματα του ψυγείου φαίνεται να καλύπτεται από το bracket που βάλαμε στη θέση των 5.25" και να μην ευθυγραμμίζονται όλες οι οπές του ψυγείου. Με ακόμα πιο απλά και συγκεκριμένα λόγια. Το κουτί μπορεί να δεχθεί δύο διπλά ψυγεία με αυτό της πρόσοψης να μη ξεπερνά τα 40mm σε πάχος. Μπορεί να πάρει ένα ακόμα στο πίσω μέρος και το τριπλό ψυγείο το έχει χάσει λόγω κακής αξιοποίησης του χώρου στη πρόσοψη, όπως και το επιπλέον πάχος στο εσωτερικό της πρόσοψης. Αυτό που περιμένουμε από την εταιρία σε επόμενη έκδοση του κουτιού, είναι να εκμεταλλευτεί το χώρο που ήδη υπάρχει, λίγο καλύτερα. Κάτι ακόμα... Πριν να πέσει η αυλαία της σημερινής παρουσίασης καλό είναι να σχολιάσουμε μερικά πράγματα ακόμα γύρω από το προϊόν. Στα χέρια μας έχουμε την Pro έκδοση του κουτιού με όλα τα καλούδια που είδαμε ότι το συνοδεύουν. Η έκδοση αυτή κοστίζει περίπου 165ευρώ στην Ελληνική αγορά μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Η απλή έκδοση από την άλλη, κοστίζει περίπου 130ευρώ μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών. Οι διαφορές είναι: 1. Πλαϊνό με Plexi παράθυρο στην έκδοση Pro με κόστος 24,95€. 2. Ένα επιπλέον cage δίσκων για δύο θέσεις στην έκδοση Pro με κόστος 14,95€. 3. Μία βάση για το δύο θέσεων cage δίσκων που έχει ήδη η απλή έκδοση με κόστος 4,95€. 4. Ενας ανεμιστήρας 140mm μιας και η απλή έκδοση έχει δύο, με κόστος που δεν γνωρίζουμε μιας και δεν υπάρχει στο CoolerMaster EU store. 5. Και τέλος το Top Cover Kit το οποίο κοστίζει 16,95€. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι στο γεγονός ότι η CoolerMaster με αυτόν τον τρόπο δεν δελεάζει κάποιον να πάρει την απλή και πιο οικονομική πρόταση και κάποια στιγμή στο μέλλον να αναβαθμίσει διάφορα μέρη φέρνοντάς το στα μέτρα του, που ουσιαστικά αυτό είναι και το concept του κουτιού. Αν λοιπόν πάρετε την απλή έκδοση και προσθέσετε τα παραπάνω, τότε το κόστος ανέρχεται στα περίπου 194€+(fan?) έναντι 165ευρώ της Pro έκδοσης και φυσικά σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνουμε τα μεταφορικά από το CoolerMaster EU store. Μία διαφορά 30€+ με το καλημέρα σας. Αυτό ουσιαστικά σε έναν σκεπτόμενο χρήστη βγάζει κατευθείαν εκτός επιλογών την απλή έκδοση του κουτιού σε ενδεχόμενο αγοράς. Είναι σαν να σκότωσε το προϊόν η CoolerMaster και σίγουρα θα ήθελα να δω το κάτι διαφορετικό όσον αφορά την τιμή της απλής έκδοσης, έτσι ώστε κάποιος να αγοράσει μία "βάση" και πάνω σε αυτή να "χτίσει" και να τη φέρει στα μέτρα του, μέσα σε λογικά οικονομικά πλαίσια. Απολογισμός Παρόλο που η παρουσίαση είχε να κάνει με την Pro έκδοση του κουτιού, είδαμε και κάποια σχόλια όσον αφορά την απλή του έκδοση. Η βαθμολογία όμως παρακάτω αφορά το προϊόν που εξετάσαμε και όχι ένα προϊόν που απλά είπαμε κάποιες κουβέντες γι' αυτό. Η CoolerMaster σχεδίασε ένα πολύ πρακτικό και ευέλικτο κουτί. Δόθηκαν έξυπνες λύσεις με το modular design του, όπου η free form σχεδίαση έδωσε κυριολεκτικά ρέστα. Οι επιδόσεις που πέτυχε τόσο στο τομέα τον θερμοκρασιών όσο και στο τομέα των μετρήσεων θορύβου, ήταν σχεδόν άριστες. Η ποιότητα κατασκευής κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα όπως και η ποιότητα της βαφής και το δέσιμο αυτής στα μεταλλικά και στα πλαστικά του μέρη. Οι χειρολαβές του δίνουν έξτρα πόντους στο τομέα της χρηστικότητας και αυτή η μαύρη λωρίδα στο κάτω μέρος του plexiglass, έβαλε το κερασάκι στη τούρτα προσπαθώντας να ικανοποιήσει κάθε γούστο. Τα μόνα αρνητικά που μπορούμε να του προσάψουμε είναι η κακή αξιοποίηση του χώρου στη πρόσοψη για το στήσιμο μίας custom υδρόψυξης και ότι δεν έχει γίνει σωστή μελέτη στο "κούμπωμα" του top cover. Μία χειρόβιδα εκεί νομίζουμε ότι θα έλυνε τα όποια προβλήματα. Κλείνοντας, ας συνοψίσουμε σε μορφή λίστας τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του CoolerMaster MasterCase Pro 5, αφού αναφέρουμε ότι τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση, το προϊόν είναι διαθέσιμο στον Ελληνικό χώρο στη τιμή των 163,80€ μη συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Modular σχεδίαση που δίνει μεγάλη ευελιξία στο χρήστη. Φίλτρα παντού. Συμπεριλαμβάνονται τρεις ανεμιστήρες 140mm. Πολύ καλές επιδόσεις στο τομέα των θερμοκρασιών και του θορύβου. Δυνατότητα εγκατάστασης οποιασδήποτε ψύκτρας και κάρτας γραφικών. Δυνατότητα εγκατάστασης υδρόψυξης με τρεις θέσεις για ψυγεία. Χειρόβιδες που μένουν επάνω στα εξαρτήματα. Tool Free εγκατάσταση σχεδόν σε όλο το hardware. Χειρολαβές για την εύκολη μεταφορά. Velcro στο πίσω μέρος για το πιάσιμο των καλωδίων. Θα θέλαμε καλύτερη αξιοποίηση του χώρου προς τη μεριά της πρόσοψης. Το Top Cover δε μένει στη θέση του σταθερά. Θα θέλαμε περισσότερες δέστρες στο πίσω μέρος για να χρησιμοποιηθούν δεματικά καλωδίων. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το CoolerMaster MasterCase Pro 5, δε μπορεί να είναι μικρότερη από: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την CoolerMaster Hellas για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.grkarmen1983 04/02/2016 <
  10. [Case Review]Fractal Define Nano S

    Πρόλογος Καιρός πέρασε από τότε που είχαμε να δούμε ένα Case Review! Και ακόμα περισσότερος, από τότε που είδαμε μαζί από κοντά ένα κουτί της εταιρίας Fractal. Ο λόγος σήμερα για το Fractal Define Nano S το οποίο είναι ένα μεγαλούτσικο mini ITX κουτί με διαστάσεις 203x330x400mm. Το Nano S είναι ουσιαστικά η μικρή έκδοση του Fractal Define S και σίγουρα δεν απευθύνεται αποκλειστικά στο κοινό που θέλει απλά ένα μαζεμένο κουτί. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια της παρουσίασης, το Nano S μπορεί να φιλοξενήσει έως και δύο διπλά ψυγεία στο εσωτερικό του, δύο δίσκους 3.5" και άλλους δύο 2.5", ενώ παρέχει βάση για αντλία και brackets για reservoir. Σαν πολλά να είπαμε όμως καιρός να περάσουμε στο παρασύνθημα και να δούμε πιο αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του... Χαρακτηριστικά Στη φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα αναλυτικά χαρακτηριστικά του Fractal Define Nano S όπως αυτά αναφέρονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας. Η εγγύηση καλής λειτουργίας που συνοδεύει το κουτί είναι διετής και όσον αφορά την τιμή του, αυτή έχει οριστεί στα 80,90€ για την έκδοση χωρίς παράθυρο και στα 87,90€ για την έκδοση με πλαϊνό παράθυρο. Τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση το προϊόν εντοπίστηκε στην Ελληνική αγορά προς 75€ για την απλή έκδοση και προς 81,88€ για την έκδοση με το παράθυρο. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του Nano S είναι μικρή σε διαστάσεις, ακολουθώντας φυσικά αυτές του κουτιού. Στη μία από τις μικρές πλευρές έχει συνοπτικά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, με σκοπό να ενημερώσει τον υποψήφιο αγοραστή για το τι μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό, ενώ στις άλλες έχει διάφορες όψεις από το εσωτερικό, αλλά και το εξωτερικό του κουτιού. Εντός υπάρχει το κλασικό λευκό φελιζόλ και η νάιλον σακούλα που έχουν υπό την προστασία τους το προϊόν. Αμυδρά βέβαια -στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί- βλέπουμε και μεμβράνες επάνω στο παράθυρο. Επίσης βρήκαμε ένα κόκκινο σημείωμα που αναφέρει τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση που έχουμε παραλάβει χαλασμένο το προϊόν, έναν οδηγό χρήστη για τα πρώτα μας βήματα με το κουτί και φυσικά το χάρτινο κουτάκι με τις βίδες και τα παρελκόμενα. Εδώ αξίζει να πούμε ότι φαίνεται η προσοχή που έδωσε η Fractal στο κουτί και αυτό καθώς φαίνεται να έχουν σκεφτεί μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια, μιας και παρέχουν ένα fan splitter σε κουτί που προορίζεται για mini ITX μητρικές. Εμείς το εκτιμήσαμε, όπως και θα το εκτιμήσουν και οι υποψήφιοι κάτοχοι. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εξωτερικό μέρος Η ώρα της αποκάλυψης... Το ξέρετε ότι πολύ σπάνια αναφέρομαι στην "ομορφιά" ή την "ασχήμια" ενός κουτιού. Με μερικά κουτιά όμως δεν μπορώ να αντισταθώ. Η εταιρία Fractal έχει προϊόντα κατά την προσωπική μου άποψη που ξεχειλίζουν από απλότητα, αλλά ταυτόχρονα είναι όμορφα και φινετσάτα. Έχουν αυτό το κάτι που τα κάνει να περπατάνε πάνω σε μία λεπτή γραμμή που από αριστερά έχει το σχόλιο "είναι ένα ορθογώνιο κουτί" και από δεξιά της αναφέρει "η ομορφιά της απλότητας". Θα αφήσω όμως τα της ομορφιάς και θα πάμε στο ψητό. Το κουτί είναι μεγάλο για mini ITX όμως έχει τους λόγους του που θα τους δούμε στην συνέχεια. Η πρόσοψη είναι από πλαστικό, αλλά έχοντας πάνω της το εφέ του βουρτσισμένου αλουμινίου δίνει μία νότα ποιότητας στο προϊόν. Στα δεξία και στα αριστερά της, υπάρχουν γρίλιες αέρα για να εισέλθει αυτός στο εσωτερικό και στο επάνω μέρος, φαίνεται το front panel. Για να τα δούμε όμως λίγο αναλυτικά βάζοντας αρχή από την πρόσοψη. Ενώ όλο το υπόλοιπο κουτί αποτελείται από λαμαρίνα, η πρόσοψη είναι πλαστική με το εφέ του βουρτσισμένου αλουμινίου όπως ήδη αναφέραμε. Στο επάνω μέρος της, υπάρχει ένα diffuser για το μπλε LED που κρύβει εσωτερικά και κάπου εδώ, όσοι νομίζατε ότι είναι πόρτα η πρόσοψη το ξεχνάτε Η πρόσοψη είναι κουμπωτή και για να την αφαιρέσουμε θα πρέπει πρώτα να βγάλουμε ένα "έξυπνο" φίλτρο τραβώντας από το κάτω μέρος της προς τα μπροστά. Ο λόγος που το αναφέρουμε σαν έξυπνο, είναι γιατί επιτέλους θα θέλαμε να το βλέπουμε σιγά-σιγά σαν χαρακτηριστικό από όλους τους κατασκευαστές . Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη, σε αντίθεση με τα φίλτρα που βγαίνουν από το πίσω μέρος στο 90% των κουτιών της αγοράς. Το φίλτρο βγήκε και τραβήξαμε την πρόσοψη προς το μέρος μας. Εσωτερικά του πλαστικού καλύμματος της πρόσοψης βλέπουμε ηχομονωτικό υλικό και εντός, ένα φίλτρο πολύ καλής ποιότητας που καλύπτει όλη την πρόσοψη. Αν αφαιρέσουμε το φίλτρο, εσωτερικά μας αποκαλύπτεται ο 140mm ανεμιστήρας, λευκής φτερωτής και μαύρου σώματος που έρχεται μαζί με το κουτί. Σαν επιλογές στην πρόσοψη για την εγκατάσταση ανεμιστήρων, έχουμε είτε 2x120mm, είτε 2x140mm. Οι δύο πλαϊνές πλευρές δεν έχουν να μας πουν και πολλά εκτός από το γεγονός ότι στα χέρια μας έχουμε την έκδοση με το παράθυρο Στα μετόπισθεν τώρα... Στο επάνω μέρος εντοπίζουμε τον δεύτερο ανεμιστήρα 120mm που συνοδεύει το κουτί, λίγο πιο κάτω τα PCI covers λευκού χρώματος και τέρμα κάτω, την θέση για το τροφοδοτικό που επιτρέπει την εγκατάστασή του με τον ανεμιστήρα είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Στην οροφή υπάρχει ένα πλαστικό κάλυμμα εσωτερικά του οποίου υπάρχει ηχομονωτικό υλικό. Στηρίζεται πάνω στο κουτί με πλαστικά κλιπς και καλό θα είναι αντί να προσπαθήσετε περιμετρικά να το ξεκουμπώσετε τραβώντας, να ανοίξετε το πλαϊνό και να πιέσετε εσωτερικά τα κλιπς για να το ελευθερώσουν. Κι εδώ η οροφή χωρίς το πλαστικό κάλυμμα. Οι θέσεις για ανεμιστήρες είναι είτε για 2x120mm, είτε για 2x140mm και είναι μετατοπισμένες προς το πλαϊνό με το παράθυρο, με σκοπό να απομακρυνθούν από την μητρική και να διευκολύνουν την συμβατότητα με ψυγείο. Μπροστά υπάρχει το front panel όπου βλέπουμε jacks για ακουστικά και μικρόφωνο, κουμπί επανεκκίνησης και εκκίνησης και δύο θύρες USB3.0. Στο κάτω μέρος βλέπουμε το φίλτρο που αφαιρέσαμε λίγο πριν και αν το αφαιρέσουμε και πάλι, στα αριστερά βλέπουμε τις γρίλιες για να πάρει ανάσες ο ανεμιστήρας του τροφοδοτικού και στα δεξιά, κάποιες διαμορφώσεις με ένα bracket βιδωμένο πάνω τους. Το τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτό το σημείο του κουτιού θα το δούμε λίγο αργότερα. Στην τελευταία φωτογραφία της περιήγησής μας στο εξωτερικό μέρος του Define Nano S, μπορούμε να δούμε δύο πράγματα. Αρχικά τα πόδια του κουτιού που φέρουν λαστιχένιες επενδύσεις, αλλά και διαμορφώσεις για να περάσει το φίλτρο και να συρταρώσει στο κάτω μέρος. Και ένα ακόμα είναι το γιατί το φίλτρο είναι πάνω στην λαμαρίνα σε όλη την πρόσοψη. Πολλές φορές στο παρελθόν, είχαμε δει κουτιά όπου υπήρχε μεν φίλτρο στην πρόσοψη, αλλά η είσοδος της σκόνης από την οπή στο κάτω μέρος όπου βάζουμε το χέρι μας για να την τραβήξουμε, έλεγε στην σκόνη ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Κάτι τέτοιο δεν ξέφυγε από τους σχεδιαστές της Fractal! 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εσωτερικό μέρος Πάμε τώρα να δούμε και το εσωτερικό του Define Nano S. Το παράθυρο που υπάρχει στηρίζεται πάνω στο πλαϊνό με μεταλλικές γλώσσες. Ένα ακόμα καλό χαρακτηριστικό που εντοπίσαμε είναι ότι δε πρόκειται να χάσετε τις χειρόβιδες των πλαϊνών, μιας και αυτές μένουν πάνω σε αυτό. Το γατίσιο βλέμμα δηλώνει παρών και η πρώτη ματιά στο εσωτερικό μας κάνει να αναρωτηθούμε, που είναι οι θέσεις δίσκων και τι είναι αυτό το σκαλοπάτι εκεί στη μέση του motherboard tray. Στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί βλέπουμε το κάτω μέρος του κουτιού, που είναι όλο διάτρητο. Στα αριστερά έχουμε τη θέση για το τροφοδοτικό η οποία είναι εξοπλισμένη με λαστιχένιες επενδύσεις και στα δεξιά βλέπουμε ένα bracket. Α χα και νιάου! αυτή είναι η μία θέση για δίσκο ή αντλία. Στη δεξιά φωτογραφία βλέπουμε τον 140mm ανεμιστήρα (GP-14) που συνοδεύει το κουτί, όπως και τις μακρόστενες διαμορφώσεις ώστε να υπάρχει ευχέρεια κινήσεων για να μετακινηθεί ο ανεμιστήρας προς τα πάνω ή προς τα κάτω Η οροφή του κουτιού από εσωτερικά δεν έχει και πολλά παραπάνω να μας επιδείξει σε σχέση με όσα είπαμε στο εσωτερικό και αυτό που έχει ενδιαφέρον, είναι η απόστασή της από τον πρώτο αποστάτη, η οποία μετρήθηκε και είναι περίπου 3,5 εκατοστά. Κάποιος θα σκεφτεί ευθύς αμέσως ότι δεν χωράει κάποιο ψυγείο και θα του υπενθυμίσουμε ότι, οι θέσεις για ανεμιστήρες στην οροφή, είναι απομακρυσμένες από την μητρική Στο πίσω μέρος τώρα βλέπουμε τον δεύτερο ανεμιστήρα 120mm (GP-12) που συνοδεύει το κουτί. Κάτω από αυτόν, τις δύο θέσεις PCI που υποδηλώνουν ότι το κουτί είναι mini ITX και πιο κάτω τη θέση για το τροφοδοτικό που περιμετρικά της φέρει αντικραδασμικό υλικό για την απορρόφηση κραδασμών. Στην καρδιά του κουτιού τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά από ότι τα έχουμε συνηθίσει. Αρχικά βλέπουμε από πιο κοντά αυτό το σκαλοπάτι που πάνω του έχουν προσαρμοστεί επιδέξια τρία από τα πέντε grommet του κουτιού. Το CPU cut out φαίνεται μεγάλο και θα εξυπηρετήσει τον χρήστη στην περίπτωση προσθαφαίρεσης ψύκτρας. Ακριβώς πίσω από αυτό, φαίνεται ένα bracket για δίσκους 2.5" με πρεσαριστό πάνω του το όνομα της εταιρίας και τέλος στα δεξιά, βλέπουμε μακρόστενες εγκοπές που εξυπηρετούν στην εγκατάσταση δίσκου ή reservoir, όπως θα δούμε και στη συνέχεια, αλλά και στο να δημιουργήσουν έξτρα ροή αέρα σε εκείνο το σημείο (hint πίσω βρίσκεται θέση για 3.5" δίσκο). So far so good! To δεξιό πλαϊνό αφαιρέθηκε με τον ίδιο τρόπο όπως αυτό με το παράθυρο (μεταξύ τους είναι εναλλάξιμα) και εσωτερικά του εντοπίστηκε ηχομονωντικό υλικό. Το πίσω μέρος ποζάρει σε όλο του το μεγαλείο και ξεκινώντας από επάνω και αριστερά έχουμε θέση για δίσκο είτε 3.5", είτε 2.5". Στα δεξιά το bracket για δύο δίσκους 2.5" και ανάμεσά τους όπως και κάτω δεξιά διακρίνουμε τρία hook and loop που όπως καλά ξέρετε, είναι πολύ βολικά κατά το μάζεμα των καλωδίων. Θα σταθούμε σε δύο σημεία. Το ένα έχει να κάνει με αυτό το σκαλοπάτι που είδαμε από την πρώτη στιγμή που αντικρίσαμε το εσωτερικό. Στα αριστερά -στην κάτω φωτογραφία- είναι το σημείο με τις εγκοπές όπου εκεί πίσω βρίσκεται η θέση για τον 3.5" δίσκο, άρα χρειαζόταν επιπλέον χώρος. Στα δεξιά όμως, βρίσκεται το motherboard tray όπου το τράβηξαν προς τη μεριά του φακού, για να πετύχουν μερικά πράγματα, όπως έξτρα ύψος ψύκτρας και δυνατότητα εγκατάστασης ψυγείου στην οροφή. Το άλλο σημείο που θέλω να σταθούμε είναι οι οπές που βρίσκονται στα δεξιά του φίλτρου που υπάρχει στην πρόσοψη και δεν έκανα κανένα σχόλιο τότε. Αλήθεια γιατί το αφήσανε αφιλτράριστο και αφήσανε ένα σημείο να περνάει η σκόνη; Ο λόγος είναι ότι το έκαναν βάση σχεδίου, γιατί δεν θέλανε να διακόψουν αυτή τη μικρή ροή αέρα στο πίσω μέρος του motherboard tray που μπορεί να φιλοξενήσει έναν δίσκο 3.5". Κλείνοντας με τα του εσωτερικού μέρους μία ματιά στα καλώδια του front panel και ανασηκώνουμε τα μανίκια για να εγκαταστήσουμε το hardware στο εσωτερικό. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εγκατάσταση συστήματος Το σύστημα της σημερινής δοκιμής αναφέρεται στην παρακάτω φωτογραφία. Όπως όλα τα μικρά κουτιά έτσι και στο Fractal Nano S, υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί και κάποια εξαρτήματα πρέπει να εγκατασταθούν πριν από κάποια άλλα. Πρώτη λοιπόν μπήκε η μητρική μας μαζί με την ψύκτρα. Και αναφέρουμε το μαζί, μιας και όπως θα ξέρετε από τις παρουσιάσεις mini ITX κουτιών, η μητρική μας είναι μητρική με "άποψη" και κανένα CPU cut out δεν μας έχει εξυπηρετήσει. Επίσης, είναι μητρική με το 24pin στο επάνω μέρος το οποίο ακυρώνει αυτόματα τη θέση για ανεμιστήρα, άρα και για διπλό ψυγείο στην οροφή. Αν λοιπόν επιθυμείτε να εγκαταστήσετε δύο ανεμιστήρες στην οροφή του Nano S ή κάποιο διπλό ψυγείο, τότε επιλέξτε μητρική με το 24pin στην φυσιολογική θέση. Στη συνέχεια, σειρά πήρε το τροφοδοτικό και μετά από αυτό η κάρτα γραφικών. Στην κάρτα θα πρέπει να προσέξετε μιας και πλησιάζει επικίνδυνα το πάνω μέρος τους τροφοδοτικού. Για εσάς πήραμε μία μέτρηση φυσικά της απόστασης αυτής. Δεύτερο σημείο που πρέπει να προσέχουμε, είναι στο μήκος του τροφοδοτικού. Το μέγιστο μήκος καλό είναι να μην υπερβαίνει τα 16cm (στην περίπτωση modular θα σας έλεγα max 15) για δύο λόγους. Ο ένας είναι για να μπορέσουμε να περάσουμε τα καλώδια από το grommet -τα οποία θα τα θέλαμε λίγο μεγαλύτερα- που βρίσκεται στα δεξιά του τροφοδοτικού και ο άλλος, η θέση για δίσκο στο κάτω μέρος. Ειδικά στην περίπτωση modular τροφοδοτικού, η εγκατάσταση είναι αδύνατη. Ανεμιστήρας όμως μπορεί να εγκατασταθεί χωρίς πρόβλημα. Επειδή εμείς έχουμε διαλέξει τροφοδοτικό 16cm μήκους και modular, επιλέξαμε να έχουμε τον δίσκο στην επάνω θέση. Στο gif που ακολουθεί βλέπετε τις δύο διατάξεις στο εσωτερικό. Για να εγκατασταθεί ο δίσκος στο μέρος με τις εγκοπές, θα πρέπει να μετατοπιστεί ο ανεμιστήρας της πρόσοψης προς τα κάτω. Επειδή όμως το κουτί είναι μικρό όπως είπαμε υπάρχουν περιορισμοί Όταν το bracket με το δίσκο είναι στο επάνω μέρος (στη θέση με τις εγκοπές) τότε δεν μπορούμε να βάλουμε δεύτερο ανεμιστήρα στην πρόσοψη (πρώτη φωτογραφία παρακάτω) και στην οροφή ξεχνάμε την θέση για 140mm ανεμιστήρα. Η θέση για 120mm μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά θα χρειαστεί να σπρώξετε τον ανεμιστήρα προς την μεριά του motherboard tray (θα έρχεται σε επαφή με τον δίσκο τα όρια του οποίου είναι εκεί που δείχνουν τα πορτοκαλί βέλη). Στο πίσω μέρος δεν είχαμε κανένα πρόβλημα να πιάσουμε τα καλώδια στα hook and loop και το πλαϊνό έκλεισε με άνεση. Εδώ μπορείτε να δείτε το πίσω μέρος με εξοπλισμένες όλες τις θέσεις για δίσκους. Τι χωράει στο εσωτερικό Μίας και έχουμε μπει σε μία νέα εποχή για τα τις παρουσιάσεις και θέλουμε να τα κάνουμε όσο γίνεται πιο σύντομα αλλά χωρίς να χαθεί η ουσία, παρακάτω σε μορφή πίνακα οι μετρήσεις που πήραμε στα διάφορα σημεία του κουτιού. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Fractal Design Define Nano S. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για τον συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το Fractal Nano S τα πήγε αρκετά καλά. Εκεί που είχα τις αμφιβολίες μου ήταν για την θερμοκρασία στην κάρτα γραφικών, μιας και αυτή πλησιάζει επικίνδυνα -όπως είδαμε- το πάνω μέρος του τροφοδοτικού. Τα πήγε όμως αρκετά καλά και εκεί αν και σίγουρα έπαιξε ρόλο το fanless PSU. Υπενθυμίζω ότι αυτά τα τροφοδοτικό δεν ειναι Solid περιμετρικά, αλλά στο επάνω μέρος τους διάτρητα για να βοηθάνε τη ροή αέρα. Οπότε επανέλαβα της μετρήσεις, βάζοντας αυτή τη φορά ένα κομμάτι από κόλλα Α4 επάνω, κρύβοντας τις γρίλιες. Η διαφορά ήταν 2°C, φυσικά προς τα πάνω. Εργοστασιακή συχνότητα Idle & Load Παρακάτω σε μορφή ραβδογράμματος τα αποτελέσματα. Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό.Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,8dbΑ. Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε ελαφρά θετική πίεση. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Εγκατάσταση υδρόψυξης Η εγκατάσταση της υδρόψυξης όταν έχεις ένα αναλυτικό manual γίνεται υπόθεση λεπτών. Το κουτί έχει τρεις θέσεις για ψυγεία όπως φαίνεται και από το manual όπου φαίνονται διάφοροι περιορισμοί που πρέπει να λάβετε υπόψιν σας κατά την επιλογή ψυγείων. Φυσικά δεν μπορείτε να εγκαταστείσετε ταυτόχρονα και στις τρεις θέσεις ψυγεία. Οι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν είναι: Οροφή 240 + Πρόσοψη 240 Πίσω μέρος 120 + Οροφή 240 Πίσω μέρος 120 + Προσοψη 240/280 Αν δεν πάτε σε λύσεις ΑΙΟ, αλλά θελήσετε να στήσετε μία custom υδρόψυξη τα πράγματα αρχίζουν και στριμώχνονται στην περίπτωση που θέλετε δύο διπλά ψυγεία στο εσωτερικό. Στην οροφή εγκαταστήσαμε ένα ψυγείο 2x120mm πάχους 30mm με μία σειρά ανεμιστήρων και επειδή δεν είχαμε δεύτερο ίδιου πάχους, στην πρόσοψη μπήκε ένα ψυγείο πάχους 55mm για να πάρει αυτό το ρόλο (30mm το ψυγείο μίας ΑΙΟ + 25mm το πάχος του ανεμιστήρα σύνολο 55). Σε αυτή τη περίπτωση η αντλία θα μπει στο bracket στο κάτω μέρος και θα πρέπει να προμηθευτείτε ένα μικρό reservoir (δυστυχώς δεν είχα τόσο μικρό) για να το εγκαταστήσετε στη θέση όπου μένει ελεύθερος χώρος 8x13.5 εκατοστά με τη βοήθεια των δύο brackets που είδαμε στα παρελκόμενα. Επαναλαμβάνω φυσικά ότι τα παραπάνω ισχύουν για μητρικές που δεν έχουν το 24pin καλώδιο στο επάνω μέρος. Τελευταία πληροφορία πριν κλείσουμε και τη σελίδα της υδρόψυξης, είναι αν οι μνήμες επηρεάζουν την εγκατάσταση ψυγείου στην οροφή. Και πάλι παίζει φυσικά ρόλο η μητρική και το πόσο προς τα πάνω ή προς τα κάτω έχει τις θέσεις για μνήμες. Θεωρώ όμως ότι η μητρική της παρουσίασης με τις θέσεις μνημών ανάμεσα στις δύο οπές στερέωσης, είναι ένας πολύ καλός μπουσουλας για το μεγαλύτερο ποσοστό των μητρικών της αγοράς. Το μέγιστο ύψος μνημών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με την ταυτόχρονη χρήση ψυγείου, βρέθηκε με μερικές δοκιμές. Οι μνήμες που μπήκαν στο τσακ και ταυτόχρονα μπήκε και το ψυγείο είναι οι Mushkin Redline που χρησιμοποιούμε στα ATX case reviews το συνολικό ύψος των οποίων είναι 3,7cm. 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος Απολογισμός Υπάρχουν φορές που γράφω ένα case review απλά για να το γράψω και άλλες που δεν θέλω να σταματήσω να γράφω. Φυσικά κάτι τέτοιο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εκάστοτε προϊόν που έχω στα χέρια μου. Σήμερα βρισκόμαστε στην δεύτερη περίπτωση αν και δεν θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν η εταιρία Fractal να με είχε απογοητεύσει. Το Define Nano S σίγουρα δεν είναι και τόσο νάνο αλλά σίγουρα δεν φτάνει σε μέγεθος ένα ATX κουτί. Δεν είναι το κουτί που στιοχεύει στον χρήστη του αέρα και του "smaller the better" αλλά σε αυτόν που θέλει να κλείσει σε όσο γίνεται μικρότερο χώρο, όσο περισσότερα μπορεί... ... Και αυτό το πέτυχε σε μεγάλο βαθμό, κάνοντας βέβαια τις απαραίτητες παραχωρήσεις, όπως είδαμε κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. Δεν έγιναν όμως παραχωρήσεις στην ποιότητα του κουτιού. Η κατασκευή και η βαφή είναι σε κορυφαία επίπεδα και ειδικά το βουρτσισμένο εφέ του πλαστικού στη πρόσοψη μοιάζει τόσο με αλουμίνιο που πρέπει να το χτυπήσεις για να το καταλάβεις. Τα παρελκόμενα υπεραρκετά και το fan splitter που υπήρχε σε αυτά έδειξε πόσο καλά το μελέτησαν ακόμα και στη πιο μικρή του λεπτομέρεια το κουτί. Συνεπώς χωρίς να μακρηγορήσω άλλο μιας και η γνώμη μου από τις τόσες μέρες που πέρασα μαζί με το Fractal Define Nano S περιέχεται σε έξι σελίδες, θα επαναλάβω ότι η εγγύηση καλής λειτουργίας που συνοδεύει το κουτί είναι διετής και όσον αφορά την τιμή του, αυτή έχει οριστεί στα 80,90€ για την έκδοση χωρίς παράθυρο και στα 87,90€ για την έκδοση με πλαϊνό παράθυρο. Τη στιγμή που γράφεται η παρουσίαση το προϊόν εντοπίστηκε στην Ελληνική αγορά προς 75€ για την απλή έκδοση και προς 81,88€ για την έκδοση με το παράθυρο. Πολύ καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Χαμηλά επίπεδα θορύβου με ικανοποιητικές θερμοκρασίες. Ηχομονωτικό υλικό σε πρόσοψη οροφή και πλαϊνό. Δυνατότητα εγκατάστασης σχεδόν οποιασδήποτε κάρτας γραφικών αλλά και ψύκτρας επεξεργαστή. Έξυπνη διαχείριση χώρου, ειδικά στο πίσω μέρος του κουτιού. Παρέχεται Fan splitter, reservoir brackets και pump bracket. Αρκετές θέσεις για ψυγεία για κουτί της κατηγορίας. Άριστης ποιότητας Grommets. Μαύρα καλώδια στο front panel αλλά και στους ανεμιστήρες. Μεγάλο CPU cut out. Αντικραδασμικό υλικό και grommets στη θέση για το τροφοδοτικό και στους δίσκους. Δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο εκδόσεις με παράθυρο αλλά και χωρίς αυτό. Μεγάλο για mini ITX case και πραγματικά μοιάζει άδειο χωρίς υδρόψυξη. Η κάρτα γραφικών είναι πολύ κοντά στο τροφοδοτικό και ανάλογα την υλοποίηση ίσως υπάρξουν θέματα θερμοκρασιών. Δεν υπάρχει θέση για Slim DVD. Άλλοι θέλουν, άλλοι όχι. Μεγαλύτερες οπές στα grommets. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Fractal Define Nano S, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Fractal Design για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 21/11/2016 1. Χαρακτηριστικά και Συσκευασία 2. Εξωτερικό 3. Εσωτερικό 4. Εγκατάσταση 5. Μετρήσεις 6. Υδρόψυξη 7. Επίλογος
  11. Icy Dock ExpressCage MB326SP-B

    Εισαγωγή Δεν είναι λίγοι οι χρήστες που λόγω επαγγέλματος χρειάζονται πολλούς δίσκους στο σύστημά τους, καθώς και τη δυνατότητα να προσθέτουν και να αφαιρούν δίσκους με ευκολία. Γι αυτό ακριβώς και έχουν κυκλοφορήσει πολλές λύσεις συσκευών που ονομάζονται Drive Bays. Μια από τις πιο κομψές και εύχρηστες λύσεις αυτού του είδους για drives 2.5" σας παρουσιάζουμε σήμερα. Πρόκειται για μια υλοποίηση της εταιρίας Icy Dock, του Icy Dock ExpressCage MB326SP-B. Το Icy Dock ExpressCage MB326SP-B είναι ένα Drive Bay που, καταλαμβάνοντας μόλις ένα φατνίο 5,25" στο κουτί του υπολογιστή σας, παρέχει τη δυνατότητα τοποθέτησης έξι (!) drives 2,5", και μάλιστα με μεγάλη ταχύτητα και ευκολία, χωρίς τη χρήση εργαλείων! Με αυτόν τον τρόπο, η συχνή εναλλαγή δίσκων γίνεται με χαρακτηριστική ευκολία, σε βαθμό που αναρωτιέται κανείς γιατί δεν είναι έτσι σχεδιασμένα όλα τα Drive Bays. Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock ExpressCage MB326SP-B παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Βλέπουμε ότι με 6 καλώδια SATA η συσκευή συνδέεται σε αντίστοιχα 6 θύρες SATA της μητρικής για να συνδέσει τα 6 drives που μπορεί να φιλοξενήσει. Τα καλώδια αυτά μπορεί να είναι του τύπου που διαθέτει κλιπ κλειδώματος για εξασφάλιση της διασύνδεσης. Η τροφοδοσία γίνεται με 2 15pin SATA power cables, 1 δηλαδή για κάθε 3 drives. Ο πίνακας χαρακτηριστικών της εταιρίας αναφέρει εσφαλμένα ότι η συσκευή τοποθετείται σε 5,25" μισού ύψους, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για συσκευή πλήρους ύψους (όσο δηλαδή μια κλασσική συσκευή ανάγνωσης/εγγραφής CD/DVD). Τα μπλε LED, ένα για κάθε drive, παραμένουν αναμμένα για να δηλώσουν την παρουσία του drive, ενώ αναβοσβήνουν κατά τη μεταφορά δεδομένων. Το Προϊόν Το Icy Dock ExpressCage MB326SP-B είναι κατασκευασμένο από μέταλλο, ενώ τα συρταράκια των δίσκων είναι από πλαστικό. Εξωτερικά έχει ακριβώς τις διαστάσεις μιας συσκευής 5,25". Έτσι μπορεί να τοποθετηθεί κανονικά σε ένα φατνίο 5,25" του κουτιού σας. Η συσκευασία περιλαμβάνει ακόμα βίδες στήριξης της συσκευής, βίδες για την προαιρετική στερέωση των drives στα συρταράκια και ένα μικρό manual. Η κατασκευή είναι εξαιρετική, όπως μας έχει συνηθίσει η Icy Dock. Αποτελείται από μέταλλο για την κυρίως συσκευή, ενώ τα συρταράκια είναι από καλής ποιότητας πλαστικό. Το σύνολο είναι ιδιαίτερα ποιοτικό, αν και θα προτιμούσαμε να δούμε μια εξ ολοκλήρου μεταλλική κατασκευή, όπως σε άλλες υλοποιήσεις της εταιρίας. Στο εμπρός μέρος διακρίνουμε τα 6 συρταράκια. Το αριστερό μέρος του κάθε ενός είναι διάτρητο, για να παρέχει ψύξη στο drive, ιδιαίτερα χρήσιμο λόγω του περιορισμένου χώρου και των πολλών drives, αν αυτά είναι μηχανικά. Κάτω από το αριστερό μέρος κάθε διάτρητου τμήματος διακρίνεται το LED που προαναφέραμε. Το δεξί μέρος του κάθε συρταριού αποτελεί το πλήκτρο εξαγωγής. Δεν υπάρχει κάποιος μηχανισμός κλειδώματος, αν και είναι αδύνατον να πατηθούν τα πλήκτρα κατά λάθος, έτσι όπως είναι κατασκευασμένα. Στο πάνω μέρος της συσκευής υπάρχουν επίσης γρίλιες εξαερισμού. Στα πλαϊνά διακρίνουμε τις υποδοχές για τις βίδες στήριξης και ακόμη περισσότερες οπές για τον εξαερισμό. Το πίσω μέρος παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς φιλοξενεί τις υποδοχές όλων των καλωδίων που προαναφέραμε καθώς και 2 ανεμιστήρες 40mm για την ψύξη των drives. Οι ανεμιστήρες είναι αφαιρούμενοι (με 2 βίδες ο καθένας), για την περίπτωση π.χ. που θέλετε να χρησιμοποιήσετε το Icy Dock ExpressCage MB326SP-B μόνο με SSD, ενώ είναι και ρυθμιζόμενοι, από τον διακόπτη τριών θέσεων, κάτω δεξιά. Ο διακόπτης διαθέτει επιλογές ταχύτητας των ανεμιστήρων High (υψηλή), Low (χαμηλή) και Auto (αυτόματη) όπου οι στροφές του ανεμιστήρα ρυθμίζονται αυτόματα ανάλογα με τη θερμοκρασία της συσκευής. Τέλος, η σύνδεση των ανεμιστήρων είναι με κλασικό βύσμα 3pin για ανεμιστήρες, γεγονός που κάνει εύκολη την αντικατάστασή τους με άλλους της αρεσκείας σας καθώς και σε περίπτωση βλάβης. Το PCB της συσκευής είναι στο πίσω μέρος, φυσικά, και διαθέτει βύσματα διασύνδεσης για τα drives συμβατά με SATA και SAS (απουσία κάθετου χωρίσματος στο κέντρο του βύσματος) συσκευές. Οι τρύπες στο PCB είναι για να επιτρέψουν στους ανεμιστήρες να τραβήξουν αέρα διαμέσου της συσκευής και πάνω από τους δίσκους ώστε να τους ψύξουν και καθώς φαίνεται οι συσκευές που βρίσκονται στα δεξιά απολαμβάνουν αυτό το προνόμιο περισσότερο. Τα συρταράκια είναι κατασκευασμένα έτσι ώστε να τοποθετείται το drive απ' ευθείας πάνω τους χωρίς εργαλεία. Τα 2 pins σε σχήμα βίδας στο εμπρός μέρος εισέρχονται στις υποδοχές για βίδες στο κάτω μέρος του drive με ευκολία καθώς είναι μικρότερου διαμετρήματος, αλλά η κοχλιωτή τους φύση με βήμα ίδιο με τις βίδας που υποδέχονται κανονικά τα drives τα σταθεροποιεί μόλις το βύσμα πιέσει το drive από το πίσω μέρος κατά την τοποθέτηση στη συσκευή. Μόλις κλείσει ο βραχίονας, ένα εξόγκωμα στο αριστερό εμπρός μέρος του συρταριού το ασφαλίζει μέσα στη συσκευή και απαγορεύει την εξαγωγή του χωρίς να πιεστεί το πλήκτρο απελευθέρωσης και να ανοίξει ο βραχίονας. Η κατασκευή αυτή των συρταριών επιτρέπει την τοποθέτηση drives κάθε ύψους, μέχρι και 9,5mm. Πάντως δεν εντόπισα κάποιον λειτουργικό λόγο που θα απαγόρευε να είναι και τα συρταράκια από μέταλλο, όπως σε άλλα προϊόντα της Icy Dock. Σε περιπτώσεις που χρειάζεται επιπλέον σταθεροποίηση, ή που μηχανικά drives δημιουργούν τριγμούς, υπάρχει η δυνατότητα επιπλέον σταθεροποίησης του drive με 2 βίδες στο πίσω μέρος. Απολογισμός Ο απολογισμός του Icy Dock ExpressCage MB326SP-B είναι πραγματικά απλή υπόθεση, καθώς πρόκειται για μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις που ένα προϊόν με κάνει να ψάχνω για να βρω παράπονο και αν το βρω να το γράφω με μισή καρδιά. Ποιότητα και λειτουργικότητα έχουν δώσει τα χέρια και συμβαδίζουν αβίαστα με τον καλαίσθητο σχεδιασμό, σε ένα προϊόν που με αναγκάζει με χαρακτηριστική ευκολία, να το διαφημίσω. Το μόνο εμπόδιο θα μπορούσε να είναι το κόστος του, που ξεκινάει από τα $89,99 στο ebay.com, καθώς δεν υπάρχει ακόμη σε κάποιο Ελληνικό κατάστημα, αλλά σε σχέση με αυτά που παρέχει, το θεωρώ αρκετά δικαιολογημένο. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock ExpressCage MB326SP-B: Πλεονεκτήματα+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Χωράει 6 drives 2.5" με έως και 9,5mm ύψος και τοποθετείται σε ένα bay 5,25" + Toolless τοποθέτηση drives με έξυπνο μηχανισμό στήριξης + Διαθέτει ρυθμιζόμενους και αφαιρούμενους ανεμιστήρες ψύξης + Δεν επηρεάζει την ταχύτητα των drives + Υποστηρίζει drives SATA και SAS + Διαθέτει ενδεικτικά LEDs Μειονεκτήματα- Τα συρταράκια θα μπορούσαν να είναι μεταλλικά Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock ExpressCage MB326SP-B είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Icy Dock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 18/11/2016
  12. Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B

    Εισαγωγή Οι παλαιότεροι εξ ημών θυμόμαστε με νοσταλγία την εποχή του κασετόφωνου στο αυτοκίνητο. Η ευκολία με την οποία οι κασέτες έμπαιναν με ένα απλό σπρώξιμο και έβγαιναν με το πάτημα ενός κουμπιού θα έχει κάνει πολλούς να αναρωτηθούν γιατί τώρα που τα drives 2.5" έχουν γίνει mainstream, δεν υπάρχει κάποιος ανάλογος μηχανισμός, που με την ίδια ευκολία θα μας επέτρεπε να εισάγουμε ένα σκληρό δίσκο ή έναν SSD στον υπολογιστή μας. Η Icy Dock έρχεται να απαντήσει αυτό το ερώτημα με τον καλύτερο τρόπο, προσφέροντας ένα νέο προϊόν που ακούει στο όνομα Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B. Με μινιμαλιστικό σχεδιασμό, διαστάσεις ενός floppy drive 3,5" και ικανότητα να υποδεχτεί δύο drives ταυτόχρονα, το Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B μπορεί να διευκολύνει τη ζωή πολλών ανθρώπων που διαχειρίζονται δεδομένα μεγάλου όγκου. Ενδιαφέρον; Ακολουθήστε μας στη συνέχεια του review για να μάθετε περισσότερα! Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Όπως βλέπετε, το Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B απαιτεί ένα εξωτερικό φατνίο 3,5" για την εγκατάστασή του ενώ υποστηρίζει δύο drives 2,5" ύψους έως και 9,5mm με διασύνδεση SATA ή SAS. Το ύψος του drive δεν έχει κατώτατο όριο, έτσι υποστηρίζονται και drives ύψους 7mm και 5mm, καθώς ο μηχανισμός εξαγωγής είναι τέτοιος ώστε να επιτρέπει τη χρήση τους. Η διασύνδεση των drives με τη μητρική γίνεται μέσω βυσμάτων SATA σε SATA, χωρίς κάποια μετατροπή ή απώλεια ταχύτητας. Τα πλήκτρα εξαγωγής διαθέτουν μπλε LEDs που ανάβουν σταθερά για να υποδηλώσουν την παρουσία κάποιου drive ενώ αναβοσβήνουν κατά τη μεταφορά δεδομένων. Το Προϊόν Το Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B αποτελείται από ένα πλαστικό σκελετό με μεταλλικό περίβλημα και πλαστική πρόσοψη. Η συσκευασία περιλαμβάνει, εκτός από το προϊόν, και ένα manual καθώς και 4 βίδες για τη στήριξη του Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B στο κουτί σας. Τα υλικά είναι υψηλής ποιότητας όπως είναι και ο σχεδιασμός και η εφαρμογή των μερών μεταξύ τους. Στο εμπρός μέρος διακρίνουμε τις υποδοχές των drives και τα πλήκτρα εξαγωγής. Στα πλαϊνά βλέπουμε τις υποδοχές για τις βίδες στήριξης και στο πίσω μέρος τις 2 υποδοχές SATA (Πάνω - TOP και Κάτω - BOT), μία για κάθε drive και μία υποδοχή Power SATA που θα τροφοδοτήσει και τα 2 drives. Η εισαγωγή του drive γίνεται με απλό σπρώξιμο μέχρι το drive να τερματίσει και το πλήκτρο εξαγωγής να βγει έξω. Η αφαίρεση του drive γίνεται φυσικά με το πλήκτρο εξαγωγής. Η πίεση που χρειάζεται στο πλήκτρο εξαγωγής για την έξοδο του drive είναι αρκετή, καθώς ο μηχανισμός δεν περιλαμβάνει κάποιο μοχλό που θα ελάττωνε την απαιτούμενη δύναμη. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο μηχανισμός είναι κατασκευασμένος από πλαστικό, θα μπορούσε να εγείρει ερωτηματικά σχετικά με την μακροζωία του, αν δε μας καθησύχαζε η τριετής εγγύηση. Ο έξυπνος σχεδιασμός του λευκού πλαστικού τμήματος επιτρέπει τη διέλευση των καλωδίων του LED ενώ το μεταλλικό έλασμα πίσω δεξιά εξασφαλίζει την επαφή του drive με το κάτω μέρος της υποδοχής και συνεπώς τη σωστή του στοίχιση με το βύσμα. Εδώ φυσικά βλέπετε το άνω μισό της συσκευής. Το κάτω μισό είναι ακριβώς το ίδιο. Απολογισμός Επιτέλους, κάποιος το υλοποίησε! Μετά από τόσα χρόνια ταλαιπωρίας με βίδες, βάσεις, συρταράκια και υποδοχές, υπάρχει στην αγορά μια απλή συσκευή που κάθεται σε ένα φατνίο 3,5" του κουτιού σας και επιτρέπει την εύκολη, ταχύτατη και αβίαστη σύνδεση 2 drives των 2,5" με τον υπολογιστή σας, σε πλήρη ταχύτητα SATA, χωρίς εξαρτήματα και εργαλεία. Ο σχεδιασμός του Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B είναι ταυτόχρονα λειτουργικός και κομψός και θα ταίριαζε σε κάθε είδος κουτιού. Η λειτουργικότητά του είναι απαράμιλλη και η αξία του για κάποιον που χρειάζεται να μεταφέρει δεδομένα μεταξύ drives, είναι εξαιρετικά μεγάλη. Τόσο μάλιστα που πιστεύω ότι δικαιολογεί τα $43,99 που πρέπει να διαθέσει κανείς για να το αποκτήσει μέσω ebay, καθώς δεν υπάρχει ακόμη στην Ελληνική αγορά. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B: Πλεονεκτήματα+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Δυνατότητα ταχύτατης εισαγωγής 2 drives 2,5" χωρίς εργαλεία + Κομψός και λειτουργικός σχεδιασμός + Τριετής εγγύηση Μειονεκτήματα- Χρειάζεται αρκετή δύναμη για την εξαγωγή των drives - Ο μηχανισμός εξαγωγής είναι από πλαστικό Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock FlexiDOCK MB522SP-B είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Icy Dock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 24/11/2016
  13. Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1

    Εισαγωγή Η Icy Dock μας έχει συνηθίσει σε ποιοτικά και καινοτόμα προϊόντα. Πιστή στην παράδοση που έχει δημιουργήσει, μας παρείχε ένα ακόμη προϊόν για να σας παρουσιάσουμε που προσωπικά δεν έχω δει όμοιό του όσα χρόνια ασχολούμαι με τους υπολογιστές. Υποδεχτείτε το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1! Το προϊόν λοιπόν της σημερινής παρουσίασης δεν είναι παρά ένας μετατροπέας δίσκων 2.5" σε δίσκους 3.5" που όμως μόνο απλός δεν είναι! Για αρχή είναι ικανός να υποδεχτεί 2 drives 2.5" και να τα μετατρέψει σε ένα και μόνο drive 3.5" το οποίο με τη σειρά του μπορεί να συνδεθεί σε μία και μόνο θύρα SATA 6GB/s στη μητρική σας. Πώς το κάνει αυτό; Με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ορέξεις σας! Σας κέντρισα το ενδιαφέρον; Χαρακτηριστικά Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα. Όπως βλέπουμε στον πίνακα των χαρακτηριστικών, οι 4 τρόποι που το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 μπορεί να χρησιμοποιήσει τα 2 drives που υποδέχεται είναι οι παρακάτω: Η επιλογή ελέγχεται από ένα διακόπτη με 4 θέσεις. Οι λειτουργίες περιγράφονται στην παραπάνω εικόνα και είναι οι εξής: 1. JBOD: (Just a Bunch Of Disks) ή στα Ελληνικά, ένα μάτσο δίσκοι. Στη λειτουργία αυτή οι δίσκοι αναγνωρίζονται χωριστά και λειτουργούν ανεξάρτητα. Έτσι μπορείτε να συνδέσετε 2 drives σε μία μόνο θύρα της μητρικής σας, της οποίας την ταχύτητα μοιράζονται. Επίσης η θύρα πρέπει να υποστηρίζει Port Multiplier, αλλιώς θα βλέπει μόνο τον ένα δίσκο και συγκεκριμένα τον από κάτω (βλέπε παρακάτω). 2. BIG: Στη λειτουργία αυτή τα 2 drives συνδυάζονται σε ένα εικονικό drive με τη συνολική χωρητικότητα των 2. 3. RAID 1: Εδώ χρησιμοποιούμε το ένα μόνο drive ενώ το άλλο αντιγράφει το πρώτο, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα αντίγραφο ασφαλείας που ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο. Καλό είναι να χρησιμοποιούμε 2 ίδια drives αλλιώς και τα 2 λειτουργούν με τη χωρητικότητα του πιο μικρού και την ταχύτητα του πιο αργού. 4. RAID 0: Και τέλος σε αυτή τη διαμόρφωση έχουμε θεωρητικά τη διπλάσια χωρητικότητα του μικρότερου drive που χρησιμοποιείται και σχεδόν τη διπλάσια ταχύτητα του πιο αργού drive που χρησιμοποιείται. Αυτά θεωρητικά. Για την πράξη, θα δούμε τις μετρήσεις. Το Προϊόν Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι κατασκευασμένο από μέταλλο και εξωτερικά έχει ακριβώς τις διαστάσεις ενός σκληρού δίσκου των 3.5". Έτσι μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε μπορεί και ένας κανονικός σκληρός δίσκος 3.5". Η συσκευασία περιλαμβάνει ακόμα βίδες στήριξης, δύο μαξιλαράκια με τα οποία προαιρετικά μπορείτε να στηρίξετε τα drives των 2.5" αν αυτά έχουν ύψος 7 ή 5 χιλιοστά και το manual. Στο manual αναφέρεται ότι υπάρχει κάποιο software στην ιστοσελίδα της εταιρίας με το οποίο μπορεί να ελεγχθεί η συσκευή, αλλά εμείς δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε κάτι τέτοιο. Πάντως η χρήση του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 ήταν εύκολη και λειτουργική ακόμη και χωρίς κάποιο λογισμικό διαχείρισης. Η κατασκευή είναι ποιοτική, από μέταλλο και με εξαιρετικό φινίρισμα. Στα πλαϊνά και το κάτω μέρος διακρίνονται υποδοχές βιδώματος ακριβώς όπως και σε ένα δίσκο 3,5". Οι πολλές οπές εξαερισμού εξασφαλίζουν την ψύξη σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν μηχανικοί δίσκοι. Η τοποθέτηση είναι πολύ απλή. Πιέζοντας το διάφανο κουμπί στο πίσω μέρος ανοίγει το καπάκι και μετά υπάρχει ένα διαχωριστικό που σηκώνεται για να μπει ο πρώτος δίσκος από κάτω και επιστρέφοντας στη θέση του γίνεται η βάση για τον δεύτερο δίσκο. Κλείνοντας το καπάκι, ο μηχανισμός σπρώχνει τα 2 drives προς τα βύσματα και τα κουμπώνει. οι τρύπες εξαερισμού του κάτω μέρους επιτρέπουν την επισκόπηση της σύνδεσης. 2 κόκκινα LED, ορατά μέσω του διαφανούς πλήκτρου ανοίγματος της συσκευής, ενημερώνουν αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με οποιοδήποτε από τα 2 drives. Μετρήσεις Για να δούμε πώς τα πάει το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 πήραμε κάποιες ενδεικτικές μετρήσεις με 2 ίδιους SSD. Πρώτα μετρήσαμε τις επιδόσεις ενός εκ των δύο χωρίς το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 και μετά τις επιδόσεις του συνόλου μέσα στη συσκευή, στις ρυθμίσεις 2 (BIG), 3 (RAID1) και 4 (RAID0). Μέτρηση στη θέση ένα δεν έγινε γιατί εξαρτάται κυρίως από τη μητρική και είναι ουσιαστικά ίδια με τη μέτρηση του κάθε ενός drive. Ξεκινάμε με το AIDA64 που μας δείχνει το latency, δηλαδή την καθυστέρηση στην απάντηση του κάθε drive. Όπως είναι φυσικό, βλέπουμε ότι λόγω του overhead, ο υποτυπώδης RAID Controller του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 αυξάνει αισθητά αλλά όχι σε απαγορευτικό βαθμό, το latency, ειδικά στις διατάξεις RAID. Τα ευρήματα επιβεβαιώνονται με τις μετρήσεις ανάγνωσης του HDTune Pro ενώ στις μετρήσεις εγγραφών βλέπουμε ότι οι διατάξεις RAID τα πάνε καλύτερα. Το AS SSD μας δείχνει ότι δυστυχώς το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 απενεργοποιεί τη δυνατότητα Queue Depth των SSD με αποτέλεσμα να υποφέρουν οι επιδόσεις τους σε αναγνώσεις και εγγραφές μικρών αρχείων. Επίσης βλέπουμε ότι το RAID 0, αν και θα έπρεπε να είναι το πιο γρήγορο στη σειριακή ανάγνωση και εγγραφή, υποφέρει από σχετικά χαμηλές επιδόσεις, χαμηλότερες ακόμη και από του RAID1! Επίλογος Τα συμπεράσματα λοιπόν. Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι μια καινοτομία της Icy Dock που μπορεί να λύσει τα χέρια κάποιου που θέλει να τοποθετήσει 2 drives 2.5" στη θέση 1 drive 3.5" και να τα συνδέσει ως ένα drive στη μητρική του, με όποιον τρόπο μπορεί να φανταστεί και θέλει. Η ευκολία χρήσης είναι εξαιρετική, όπως είναι και η ποιότητα κατασκευής αλλά και οι δυνατότητες που παρέχει η συσκεύη στο χρήστη. Οι επιδόσεις όμως δεν είναι αντίστοιχες με ειδικά αυτές του RAID 0 να προβληματίζουν. Το Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 δεν μπορέσαμε να το εντοπίσουμε σε κάποιο ελληνικό κατάστημα, ενώ η τιμή του στο ebay.com με τα μεταφορικά για Ελλάδα ξεκινάει από τα $96,99. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1: Πλεονεκτήματα+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Πλήρως μεταλλική κατασκευή + Δυνατότητα συνδυασμού των 2 drives με κάθε δυνατό τρόπο + Απλή χρήση + Δίνει λύσεις για πολλές διαφορετικές καταστάσεις Μειονεκτήματα- Επιδόσεις - Τιμή Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock EZConvert Pro MB982SPR-2S R1 είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Icy Dock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 12/11/2016
  14. Όταν ενημερωθήκαμε για την κυκλοφορία του MobileLite Wireless G2 της Kingston πριν από ένα μήνα περίπου, αρχικά σκεφτήκαμε ότι πρόκειται για ακόμα ένα card reader. Μια καλύτερη ανάγνωση όμως στα χαρακτηριστικά του -τα οποία θα τα δείτε στην επόμενη σελίδα- μας κίνησε το ενδιαφέρον και μετά από λίγες ημέρες το είχαμε στα χέρια μας για να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι το τι ψάρια πιάνει. Σύμφωνα με την Kingston, το MobileLite Wireless G2, στοχεύει στο κοινό που χρησιμοποιεί ένα οποιοδήποτε κινητό ή tablet, ανεξαρτήτως πλατφόρμας, και χρειάζεται περισσότερο χώρο από αυτόν που προσφέρεται από τη συσκευή και ή δεν έχει άλλον τρόπο να το εξασφαλίσει (Google Nexus, Apple Iphone, κ.α.) ή έχει ήδη μια θύρα μνήμης και η προσφερόμενη χωρητικότητα απλά δεν είναι αρκετή. Το MobileLite Wireless G2, σας προσφέρει την ελευθερία να μοιράζετε την χωρητικότητα αφαιρούμενων συσκευών σε παραπάνω από μία συσκευή μέσω ασύρματου δικτύου, χωρίς όμως να χάνετε την συνδεσιμότητα σας με το διαδίκτυο, μιας και το MobileLite Wireless G2 μπορεί να συνδεθεί με το διαδίκτυο μέσα από την διαθέσιμη διεπαφή χρήστη, όπως θα δούμε και παρακάτω. Με διαθέσιμη την δυνατότητα να φιλοξενήσει ταυτόχρονα κάρτες μνήμης SD, αφαιρούμενο δίσκο USB, να λειτουργεί ως ασύρματο router μέσω μιας θύρας ethernet που διαθέτει, αλλά και την δυνατότητα να λειτουργήσει και ως power bank με την 4640 mAh 3.8v ενσωματωμένη μπαταρία του, πιστεύουμε ότι έχουμε στα χέρια μας ένα άκρως ενδιαφέρον προϊόν από την Kingston. [break=Χαρακτηριστικά]To Kingston MobileLite Wireless G2 έρχεται με τα εξής χαρακτηριστικά: Επιπλέον να αναφέρουμε ότι το Kingston MobileLite Wireless G2 έχει τα εξής χαρακτηριστικά: - Media streaming σε διαφορετικές συσκευές ταυτόχρονα - Επέκταση της χωρητικότητας αποθήκευσης του κινητού σας - Φόρτιση του smartphone σας από MobileLite Wireless G2 - Αποστολή εικόνων στο αγαπημένο πλατφόρμα social media σας H τιμή του την ώρα που γραφόταν αυτή η παρουσίαση ήταν στα 49 ευρώ. [break=Unboxing]To Kingston MobileLite Wireless G2 έρχεται σε ένα απλό μπλε κουτί, το οποίο έχει ένα velcro, με το οποίο μπορούμε να το ανοίξουμε και να δούμε το εσωτερικό του, μαζί με κάποιες πληροφορίες σχετικά με το προϊόν που βρίσκεται μέσα στη συσκευασία. Η συσκευασία του Kingston MobileLite Wireless G2 Όταν ανοίξουμε τη συσκευασία, βλέπουμε το σύνολο των εξαρτημάτων που έρχονται μαζί με το Kingston MobileLite Wireless G2, τα οποία είναι ένα καλώδιο usb -ευτυχώς μακρύτερο από αυτό που είχαμε συναντήσει στη παρουσίαση του Silverstone TS-10- ένας προσαρμογέας για μνήμες microSD, ένα φυλλάδιο όπου μέσα περιέχει μια δήλωση συμμόρφωσης με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 1999/5/ΕΚ, όπως επίσης και μια δήλωση που αναφέρει ότι οι μπαταρίες πρέπει να αλλάζονται από εξουσιοδοτημένους επαγγελματίες και όχι από τους χρήστες. Τα περιεχόμενα της συσκευασίας Εντύπωση μας κάνει ότι δεν παρέχονται οδηγίες γρήγορης εκκίνησης, πράγμα που ίσως κάνει τον μέσο χρήστη να αισθανθεί λίγο άβολα, μιας και αν κάποιος δεν έχει ξαναχρησιμοποιήσει κάποια τέτοια συσκευή, τότε σίγουρα δε θα ξέρει από που να ξεκινήσει. Το μόνο στοιχείο που δίνεται από τον κατασκευαστή, είναι στο κάτω εσωτερικό μέρος της συσκευής όπου αναφέρει ότι αν πατήσετε το κουμπί της έναρξης μια φορά, σας δείχνει την κατάσταση της μπαταρίας - πράσινο είναι φορτισμένη, κόκκινο θέλει φόρτιση - ενώ με πατημένο το κουμπί έναρξης για τρία δευτερόλεπτα, τότε η συσκευή ξεκινάει και σε 20 δευτερόλεπτα είναι έτοιμη για χρήση. Το εσωτερικό σημείωμα τυπωμένο στο κάτω μέρος του αφαιρούμενου στηρίγματος της συσκευασίας Στην δεξιά πλευρά βλέπουμε λοιπόν, ότι υπάρχει το κουμπί έναρξης που μόλις περιγράψαμε, τρεις φωτεινές ενδείξεις λειτουργίας της συσκευής, ασύρματης λειτουργίας, και σύνδεσης στο διαδίκτυο. Επίσης, παρατηρούμε ότι έχει μια εσοχή, από την οποία μπορούμε να επαναφέρουμε τη συσκευή σε περίπτωση που κολλήσει, ενώ μια θύρα mini-usb εκτελεί την λειτουργία της φόρτισης της συσκευής. Η δεξιά πλευρά του Kingston MobileLite Wireless G2 Αντιδιαμετρικά, βλέπουμε την ύπαρξη μιας θύρας ethernet, με την οποία μπορούμε να μετατρέψουμε το Kingston MobileLite Wireless G2 σε ασύρματο router για να συνδεθούμε στο διαδίκτυο. Η αριστερή πλευρά του Kingston MobileLite Wireless G2 Στο πίσω μέρος, βλέπουμε τις δύο θύρες στις οποίες μπορούμε να συνδέσουμε αφαιρούμενες συσκευές usb ή κάρτες SD ή microSD με τη χρήση του συμπεριλαμβανόμενου μετατροπέα. Το πίσω μέρος με τις θύρες αποθήκευσης Και τέλος στο κάτω μέρος της συσκευής, βλέπουμε το αυτοκόλλητο με όλες τις πληροφορίες της συσκευής, το οποίο αποτελεί και ένδειξη ισχύος της εγγύησης της συσκευής ή όχι. Το πίσω μέρος του Kingston MobileLite Wireless G2 [break=Διεπαφή Χρήστη]Κάτι το οποίο μας "χτύπησε" άσχημα στο Kingston MobileLite Wireless G2, ήταν η παντελής έλλειψη οδηγιών χρήσης. Έχεις μια συσκευή, την έχεις ανοίξει, αλλά δεν ξέρεις με ποιο τρόπο μπορείς να εκμεταλλευθείς τις δυνατότητές της. Δεν είναι εκνευριστικό; Ευτυχώς που υπάρχει το διαδίκτυο και με λίγη ώρα ψαξίματος μπορέσαμε και βρήκαμε τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη συσκευή που έχουμε μπροστά μας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να αλληλεπιδράσετε με το Kingston MobileLite Wireless G2. Ανάλογα τη συσκευή με την οποία θέλετε να προσπελάσετε τα αρχεία που διαμοιράζονται, έχουμε τα εξής: Υπολογιστής Για να μπορέσετε να συνδεθείτε με τον υπολογιστή σας στο Kingston MobileLite Wireless G2, πρέπει αρχικά να συνδεθείτε με το ασύρματο δίκτυο της συσκευής. Το όνομα του SSID είναι MLWG2 μαζί με τα τέσσερα τελευταία ψηφία της MAC της συσκευής. Σε εμάς το όνομα του ασύρματου δικτύου ήταν το MLWG2-01F0 2 όπως βλέπετε και στην δίπλα εικόνα. Όταν συνδεθείτε, θα παρατηρήσετε ότι πλέον ο υπολογιστής σας δεν είναι συνδεδεμένος στο διαδίκτυο, μιας και ενώ η συσκευή μας δίνει την δυνατότητα να συνδεθούμε μέσω αυτού στο διαδίκτυο, πρέπει πρώτα να δώσετε τα στοιχεία του δικού σας, κρυπτογραφημένου (ελπίζω, για το δικό σας καλό) ασύρματου δίκτυου. Αυτό δυστυχώς, δε μπορείτε να το κάνετε από τον φυλλομετρητή ιστού του υπολογιστή σας, αλλά πρέπει να κατεβάσετε την εφαρμογή για το έξυπνο κινητό σας και να το ρυθμίσετε από εκεί. Αν δεν έχετε έξυπνο κινητό, τότε λυπάμαι αλλά τον ήπιατε. Χρησιμοποιώντας την εξερεύνηση δικτύου, μπορούμε να δούμε ότι το σύστημά μας έχει αναγνωρίσει τη συσκευή σαν ένα υπολογιστή δικτύου. Με αυτό το τρόπο, μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση στα περιεχόμενα των συσκευών αποθήκευσής μας. Η προσπέλαση της συσκευής είναι άμεση, σαν να είναι συνδεδεμένη τοπικά και βλέπουμε ότι στη λίστα αρχείων και φακέλων υπάρχει ένας κοινόχρηστος φάκελος, που αντιστοιχεί με τη θέση αποθήκευσης που χρησιμοποιούμε. Αν είχαμε συνδεδεμένο και έναν αφαιρούμενο δίσκο usb, τότε θα μας έδειχνε δύο κοινόχρηστους φακέλους. Πάλι, για άλλη μια φορά, η ασύρματη προσπέλαση των περιεχομένων την κάρτας μνήμης που έχουμε συνδέσει στη συσκευή, είναι άμεση, χωρίς καμία καθυστέρηση, κάτι που κάνει την πλοήγησή μας απροβλημάτιστη και την εμπειρία χρήσης της, ευχάριστη. Smartphones/Tablets [ame="http://www.amazon.com/Kingston-Digital-Inc-MobileLite/dp/B00EAWMN9A/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1383072821&sr=8-1&keywords=mobilelite+app"][/ame] Η Kingston έχει φροντίσει να εφοδιάσει την πλειοψηφία των έξυπνων κινητών συσκευών που κυκλοφορούν στην αγορά με εφαρμογή διαχείρισης του Kingston MobileLite Wireless G2, πράγμα βολικό για όσους ανήκουν στη πλειοψηφία, αλλά άβολο σε όσους έχουν κάποια συσκευή που δεν ανήκει στην προαναφερόμενη γκάμα συσκευών (πχ BlackBerry), μιας και έτσι η προσβασιμότητα και λειτουργικότητα όπως είπαμε παραπάνω θα είναι από μειωμένη έως μηδαμινή. Ανάλογα με τη συσκευή που διαθέτετε, μπορείτε να κατεβάσετε την εφαρμογή Kingston MobileLite πατώντας το αντίστοιχο εικονίδιο παραπάνω. Παρακάτω θα δείτε στιγμιότυπα οθόνης με το πρόγραμμα σε λειτουργία σε κινητό με λειτουργικό Android v4.3 Βλέπετε ότι ανάμεσα σε όλα, υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης σε ασύρματα δίκτυα, πράγμα που σημαίνει ότι το Kingston MobileLite Wireless G2 μπορεί να λειτουργήσει και ως Access Point, αλλά το άκρως ενδιαφέρον είναι η δυνατότητα να συνδέσουμε ένα 3g Dongle και να δώσουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο σε όλες τις συσκευές που συνδέονται σε αυτό. [break=Μετρήσεις] Για να μπορέσουμε να μετρήσουμε τις επιδόσεις του Kingston MobileLite Wireless G2, θα πρέπει να βεβαιώσουμε την χρήση για την οποία το θέλουμε. Η συσκευή είναι κατά βάση ένας ασύρματος card reader, φορτωμένος με διάφορα καλούδια, αλλά η βασική του λειτουργία είναι να αναγιγνώσκει φορητά μέσα αποθήκευσης, όπως είναι οι αφαιρούμενοι δίσκοι usb ή/και κάρτες μνήμης μορφής SD και microSD, με τη χρήση του συμπεριλαμβανόμενου μετατροπέα που έρχεται μαζί με τη συσκευή. Άρα, αυτό το οποίο μας ενδιαφέρει είναι οι επιδόσεις του Kingston MobileLite Wireless G2 στην μεταφορά δεδομένων από αυτό προς τον υπολογιστή μας με τη χρήση του ασύρματου δικτύου. Αν κρατήσουμε σταθερές τις παραμέτρους του διαύλου (ασύρματο δίκτυο από Linksys Wi-Fi Router E4200) και του δέκτη (laptop με Intel Centrino Wireless N 1030), θα μπορέσουμε να μετρήσουμε τις επιδόσεις μεταφοράς δεδομένων του Kingston MobileLite Wireless G2, έναντι δύο άλλων ασύρματων φορητών αποθηκευτικών συσκευών και το Patriot Gauntlet Node το οποίο έχουμε παρουσιάσει και παλαιότερα. Χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα (LAN Speed Test) , θα μετρήσουμε την μεταφορά δεδομένων από τις δύο αυτές συσκευές, έτσι ώστε να μπορέσουμε να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα. Μέτρηση Kingston MobileLite Wireless G2 με κάρτα SD Μέτρηση Kingston MobileLite Wireless G2 με USB Μέτρηση Patriot Gauntlet Node Αρχείο4Κ @ 50,4 Mbps Αρχείο4Κ @ 25,8 Mbps Αρχείο1080p @ 10,6 Mbps Στο δεύτερο μέρος των δοκιμών μας, θα προσπαθήσουμε να αναπαράγουμε ταινίες ποιότητας 4k και 1080p, έτσι ώστε να δούμε τις επιδόσεις της συσκευής και τους περιορισμούς τους οποίους έχουμε στην δικτυακή αναπαραγωγή πολυμέσων. Βέβαια, καλό είναι να επισημάνουμε ότι το Kingston MobileLite Wireless G2 έχει σαν κύρια αγορά αυτή των κινητών τηλεφώνων, οπότε το να θέλουμε να αναπαράγουμε 4k videos σε ένα κινητό, το οποίο μπορει να έχει το ανώτατο όριο ανάλυσης τα 2048×1536 είναι λίγο "σπατάλη" bandwidth και επεξεργαστικής ισχύος. Εμείς θα αναφέρουμε τις επιδόσεις που είδαμε, αλλά η βαθμολογία μας θα βασιστεί στις επιδόσεις σε ανάλυση Hi-Def 1080p, η οποία και αποτελεί ένα πραγματικό σενάριο χρήσης στην πλειοψηφία των χρηστών αυτό το καιρό. Αρχικά, θα σας δείξουμε πληροφορίες των αρχείων που χρησιμοποιήθηκαν: Οι μετρήσεις που πήραμε διαδοχικά με δύο κάρτες μνήμης, μια Sandisk Ultra Class 6 βαθμονομημένη στα 20Mb/sec και μια Adata Premier class 10 βαθμονομημένη στα 30Mb/sec από το VLC Media Player είναι οι εξής: Αρχείο 4Κ @ 50,4 Mbps class 10 Αρχείο 4Κ @ 50,4 Mbps class 6 Αρχείο 4Κ @ 25,8 Mbps class 10 Αρχείο 4Κ @ 25,8 Mbps class 6 Αρχείο 1080p @ 10,6 Mbps class 10 Αρχείο 1080p @ 10,6 Mbps class 6 Κατά τη διάρκεια των δοκιμών συναντήσαμε πολλά σπασίματα στην αναπαραγωγή πολυμέσων στις υψηλές αναλύσεις 4k, ενώ κατά την αναπαραγωγή 1080p στα 10,6Mbps η αναπαραγωγή ήταν τέλεια, χωρίς να χαθεί κανένα καρέ και χωρίς να κολλήσει καθόλου. Επίσης, αξίζει ο κόπος να αναφέρουμε ότι παρατηρήσαμε ότι όσο καλύτερες ταχύτητες μεταφοράς είχε το μέσο αποθήκευσης που συνδέαμε στο Kingston MobileLite Wireless G2, τόσο καλύτερες ήταν και οι επιδόσεις που πήραμε. Άρα, εκτός από τη συσκευή, ρόλο παίζει και το τι αποθηκευτικό μέσο θα συνδέσετε πάνω της. Σαν Power bank, με τα 4640 mAh που προσφέρει, μπορεί να φορτίσει όλα τα κινητά που κυκλοφορούν στην αγορά αυτή τη στιγμή. Για την φόρτιση ενός Samsung Note II, το οποίο έχει μπαταρία χωρητικότητας 3.100 mAh, από την κατάσταση πλήρους αποφόρτισης μέχρι την πλήρη φόρτιση, χρειάστηκε χρόνος 4 ωρών και 23 λεπτών, με την στάθμη της μπαταρίας να έχει πέσει κάτω από το 25%. Δυστυχώς η συσκευή δεν μας δίνει την δυνατότητα να βλέπουμε ακριβώς τη στάθμη της μπαταρίας, αλλά δείχνει μόνο επίπεδα φόρτισης (<25%, 25%-50%, 50%-75%, >75%). Ενδεικτικά σας παραθέτουμε τα ποσοστά φόρτισης διάφορων κινητών συσκευών (κινητά και τάμπλετ) όπως έχουν δημοσιευθεί από την κατασκευάστρια εταιρία. [break=Κάτω από το καπό] Και ήρθε η ώρα του στριπτήζ! Το Kingston MobileLite Wireless G2 ανοιγμένο Η διαδικασία ανοίγματος του Kingston MobileLite Wireless G2 δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, αλλά θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι κάνοντας αυτό, χάνετε την διετή εγγύηση της συσκευής. Η πρόσβαση στο εσωτερικό της συσκευής επιτυγχάνεται με την αφαίρεση 2 βιδών οι οποίες είναι κάτω από το μεγάλο αυτοκόλλητο που βρίσκεται στο πίσω μέρος της συσκευής (ναι, αυτό που λέει ότι αν το βγάλεις χάνεις την εγγύηση). Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Το δύσκολο κομμάτι είναι να καταφέρεις να ανοίξεις τη συσκευή, μιας και εκτός από τις βίδες, την πρόσβαση στο εσωτερικό της συσκευής την εμποδίζει η καλή πρόσδεση του κάτω τμήματος της συσκευής με εσωτερικά κλίπς, τα οποία κάνουν τη ζωή δύσκολη, περισσότερο από πρώτο ραντεβού με Ιρλανδή με αυστηρή Καθολική ανατροφή. Όταν τελικά καταφέρετε να ανοίξετε τη συσκευή θα βρεθείτε μπροστά σε αυτό: tadaaa!!! Όπως βλέπετε, το εσωτερικό της συσκευής χωρίζεται σε δύο μέρη, ένα το οποίο καταλαμβάνεται εξολοκλήρου από τη μπαταρία χωρητικότητας 4640 mAh κι ένα άλλο που έχει τα PCB τα οποία φέρουν όλες τις άλλες συσκευές. Για οικονομία χώρου, οι μηχανικοί της Kingston τοποθέτησαν έξυπνα το pcb που φέρει το ασύρματο κομμάτι της συσκευής από πάνω από το pcb με τις υποδοχές των θυρών USB και SD. Κοιτάζοντας το εσωτερικό Κοιτάζοντας πιο κοντά το ασύρματο άρθρωμα, βλέπουμε ότι αποτελείται από ένα Wi-Fi System-On-Chip (WiSOC), το MediaTek MT7620N -το οποίο όπως αναφέρεται στο wiki του- χρησιμοποιείται σε πολλά access points και routers, ενώ δίπλα του, το ολοκληρωμένο της Etrontek, το EM68B16C, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μνήμη RAM για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του προαναφερόμενου WiSoC. Το pcb του ασύρματου αρθρώματος της συσκευής Στο "κάτω" μέρος της συσκευής και στο δεύτερο ουσιαστικά pcb το οποίο περιέχεται στο Kingston MobileLite G2, βλέπουμε τις θύρες σύνδεσης των συσκευών μαζί με την θύρα δικτύου, ενώ οι συνδέσεις και η ποιότητα των υλικών φαίνονται να είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο. Το δεύτερο pcb που υποστηρίζει όλες τις υπόλοιπες λειτουργίες της συσκευής [break=Συμπεράσματα-Επίλογος] Στα χέρια μας έχουμε ένα αξιόλογο προϊόν το οποίο μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Μπορεί να συνδεθεί ασύρματα και ενσύρματα με το δίκτυό σας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Access Point, μιας και έχει τη δυνατότητα να συνδεθεί με το ασύρματο δίκτυό σας με τη προσθήκη των στοιχείων σύνδεσής σε αυτό, μπορεί να φορτίσει το κινητό σας ή να παραμείνει σε λειτουργία επί 13 ολόκληρες ώρες. Σίγουρα αγοράζοντας το Kingston MobileLite Wireless G2 αγοράζετε μια πολυλειτουργική συσκευή, η οποία εκτός από τα πλεονεκτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, έχει και αρκετά μειονεκτήματα. Θα θέλαμε η θύρα usb να είναι USB3.0, έτσι ώστε να υποστηρίζει μεγαλύτερες ταχύτητες διαμεταγωγής δεδομένων. Mας ενόχλησε πολύ το γεγονός ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την συσκευή από υπολογιστή, παρά μόνο από την εφαρμογή της Kingston από κινητή συσκευή, όπως επίσης άσχημη εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι δεν εμφανίζεται ακριβώς το επίπεδο φόρτισης της μπαταρίας, αλλά δείχνει μόνο περιοχές τιμών. Κατά τα άλλα, αποτελεί μια πολύ καλή πρόταση για την διαχείριση των αφαιρούμενων δεδομένων σας, μιας και μέσω αυτού πετύχαμε ταχύτητες καλύτερες από αυτές που είχαμε με το Patriot Gauntlet Node και απροβλημάτιστη αναπαραγωγή αρχείων 1080p. Συνυπολογίζοντας όλα τα χαρακτηριστικά που προσφέρει η συσκευή, σίγουρα θα αποτελέσει τον ιδανικό σας σύντροφο σε ταξίδια εκτός ή και εντός πόλης. Συνοψίζοντας, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Kingston MobileLite Wireless G2 είναι τα παρακάτω: Πλεονεκτήματα - Στιβαρή κατασκευή - Ελαφρύ και εύκολο στη μεταφορά - Καλές επιδόσεις στην μεταφορά αρχείων - Πληθώρα χαρακτηριστικών. - Άψογη αναπαραγωγή πολυμεσικών αρχείων υψηλής ευκρίνειας. - Προσιτή τιμή. - Πολλαπλές ροές δεδομένων σε πολλές συσκευές ταυτόχρονα Μειονεκτήματα - Θα θέλαμε θύρα USB3.0. - Απουσία πρίζας φόρτισης. Η φόρτιση είναι δυνατή μόνο σε υπολογιστή μέσω θύρας USB. - Δεν εμφανίζεται το ακριβές επίπεδο φόρτισης της μπαταρίας. - Απουσία δυνατότητας διαχείρισης συσκευής από τον υπολογιστή. - Απουσία οδηγιών χρήσης. - Όχι συμβατότητα με όλες τις κινητές συσκευές της αγοράς. Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία του είναι Αντώνης Καργαδούρης - 14/07/2014 Ευχαριστούμε πολύ την Kingston για την παραχώρηση του δείγματος δοκιμής
  15. Tronsmart T1000 Mirror2TV Review

    Για μια ακόμα φορά, στο review που θα διαβάσετε παρακάτω θα σας παρουσιάσουμε κάτι το διαφορετικό. Μία συσκευή που εκ πρώτης όψεως μοιάζει με USB Stick, εκ δεύτερης με Android Stick και τελικά είναι κάτι άλλο. Το Tronsmart T1000 Mirror2TV, αναλυτική παρουσίαση του οποίου θα διαβάσετε στις σελίδες που ακολουθούν, είναι μία συσκευή screencasting, η οποία με τη βοήθεια διάφορων πρωτοκόλλων μπορεί να προσφέρει δυνατότητες Smart TV σε οποιαδήποτε τηλεόραση διαθέτει είσοδο HDMΙ με bonus την διασύνδεση με συσκευές Android, iOS, Windows Phone, Windows και Mac OS. Αρκετοί από εσάς θα έχετε ακούσει την λέξη Miracast, ενώ ίσως σας θυμίζει και την αντίστοιχη συσκευή που έχει κυκλοφορήσει η Google, με την ονομασία Chromecast. Για όσους το ακούνε πρώτη φορά, μπορούμε να εξηγήσουμε με μια απλή αναλογία. Το Miracast είναι για την ασύρματη μετάδοση εικόνας, ότι είναι το Bluetooth για την ασύρματη μετάδοση ήχου. Ας γίνουμε όμως λίγο πιο συγκεκριμένοι ως προς το τι μπορεί να κάνει το Τ1000: Πρώτα από όλα, μπορεί να λειτουργήσει ως ενδιαμέσος στην χρήση της τηλεόρασής σας σαν ασύρματη οθόνη, είτε σε λειτουργία mirror είτε σε λειτουργία extension. Η λειτουργία αυτή είναι ακόμα υπό κατασκευή σε συσκευές iOS, ενώ για συσκευές Android και Windows Phone πρέπει να υποστηρίζεται από την συσκευή. Επιπλέον μπορεί να προβάλει αρχεία media και έγγραφα τα οποία βρίσκονται σε ένα smartphone/tablet/υπολογιστή στην τηλεόρασή σας, χωρίς την ανάγκη ενσύρματης σύνδεσης. Ας περάσουμε όμως στην επόμενη σελίδα και σιγά σιγά θα λυθούν οι όποιες απορίες σας σχετικά με το Tronsmart T1000 Mirror2TV [BREAK=Περιεχόμενα συσκευασίας] To Tronsmart T1000 Mirror2TV έρχεται σε ένα μικρό χάρτινο κουτί, το οποίο όπως θα δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες υπέστη μία μικρή ταλαιπωρία στο ταξίδι του προς το εργαστήρι του γράφοντος. Στο μπροστινό μέρος, ένα τμήμα καλύπτεται από διάφανη ζελατίνα, αποκαλύπτοντας την συσκευή, ενώ τα πρωτόκολλα λειτουργίας τα οποία υποστηρίζονται κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Στην πίσω πλευρά της συσκευασίας υπάρχει πίνακας με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Τ1000, ενώ η φωτογραφία που βρίσκεται ακριβώς από επάνω μας "ενημερώνει" για την πληθώρα διαφορετικών συσκευών με τις οποίες μπορεί να επικοινωνήσει ασύρματα. Oι δύο κύριες όψεις της συσκευασίας του Tronsmart T1000 Mirror2TV Στα πλαϊνά της συσκευασίας βρίσκονται τα barcodes του προϊόντος καθώς και ένα QR Code το οποίο συνοδεύεται από την προτροπή να σκαναριστεί για περισσότερες πληροφορίες. Πράγματι, το προαναφερθέν QR Code μας στέλνει στην ιστοσελίδα της Tronsmart. Oι πλάγιες όψεις της συσκευασίας του Tronsmart T1000 Mirror2TV Ανοίγοντας την συσκευασία, εκτός από το dongle, βρίσκουμε ένα μικρό manual με βασικές οδηγίες εγκατάστασης και χρήσης και ένα καλώδιο το οποίο αναλαμβάνει την τροφοδοσία του Τ1000 με ρεύμα, έχοντας παράλληλα τον ρόλο προσαρμογέα ασύρματης δίκτυωσης. Τα παρελκόμενα του Tronsmart T1000 Mirror2TV [BREAK=Κάτω από τον φακό] Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά το Τ1000. Όπως βλέπετε και στις παρακάτω φωτογραφίες, πρόκειται για μία εξαιρετικά μικρή συσκευή. Με μήκος 6,5 εκατοστά και βάρος 15 γραμμάρια, σίγουρα μπορείτε να το μεταφέρετε ακόμα και μέσα στο πορτοφόλι σας. Το αρσενικό HDMI βύσμα, αναλαμβάνει την σύνδεση με την τηλεόρασή σας, ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα θυληκό micro USB από το οποίο γίνεται η τροφοδοσία και η σύνδεση με το WiFi adapter. Tα λογότυπα της κατασκευάστριας εταιρείας καθώς και του ονόματος της συσκευής κάνουν - αναλογικά με το μέγεθος της συσκευής - αισθητή την παρουσία τους, ενώ από την ανάποδη πλευρά υπάρχουν κάποιες τρύπες για την απαγωγή θερμότητας. Τέλος υπάρχει και ένα ενδεικτικό LED για το οποίο θα σας πούμε αργότερα. Το Tronsmart T1000 Mirror2TV από την καλή και την ανάποδη H θύρα micro USB και το ενδεικτικό LED Ας ρίξουμε και μια κοντινή ματιά στο καλώδιο που είδαμε στην προηγούμενη σελίδα. Από την μία πλευρά, συνδέεται με ένα βύσμα micro USB πάνω στο T1000 και από την άλλη πλευρά έχει ένα κανονικό USB για τροφοδοσία ρεύματος, καθώς και τον προσαρμογέα ασύρματου δικτύου. Ποιοτικά δείχνει στιβαρό, αν και δεν πρόκειται να υποστεί και ιδιαίτερες κακουχίες πίσω από την τηλεόραση. Το σημείο που γίνεται η διακλάδωση τύπου Υ είναι επίσης ποιοτικό και σίγουρα δεν θα προβληματίσει. Κοντινά πλάνα στο καλώδιο του Tronsmart T1000 Mirror2TV [BREAK=Μια ακόμα πιο κοντινή ματιά] Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να μείνουμε μόνο σε φωτογραφίες του εξωτερικού, πόσο μάλλον όταν έχουμε μία συσκευή που ανοίγει με τη βοήθεια του νυχιού. Αφού αφαιρέσαμε το εξωτερικό κάλυμμα ήρθαμε σε πρώτη επαφή με το εσωτερικό του Τ1000. Ας δούμε τι περιλαμβάνει και συνεχίζουμε με τις λεπτομέρειες. Οι δύο όψεις του εσωτερικού του Tronsmart T1000 Mirror2TV Στην μία πλευρά βρίσκεται το SoC της Αctions Micro AM8251, αρχιτεκτονικής RISC 32bit, το οποίο μεταξύ άλλων αναλαμβάνει την αποκωδικοποίηση video με μέγιστη ανάλυση 1920x1080 @ 30Hz, τον ελεγκτή μνήμης και τον προσαρμογέα εξόδου σε HDMI. Στα αριστερά του SoC βρίσκεται το NT5CB64M16FP-DH της Nanya το οποίο παρέχει 64ΜΒ Ram DDR3-1600. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η μνήμη Flash της συσκευής που είναι τύπου SLC, υλοποίησης Samsung, χωρητικότητας 128MB και φέρει την κωδική ονομασία K9F1G08U0M. Ας δούμε τώρα και κάποιες μικρές λεπτομέρειες. Όπως είπαμε κατά την παρουσίαση του εξωτερικού, στο πλαϊνό υπάρχει ένα ενδεικτικό LED. Αν δείτε όμως στην θέση που σημειώνουμε με τον αριθμό 1, αντί για LED υπάρχει ένας διακόπτης, ο οποίος για να πατηθεί, πρέπει το Τ1000 να μην έχει το εξωτερικό του περίβλημα. Φυσικά συνδέσαμε και λειτουργήσαμε το Τ1000 χωρίς το περίβλημά του, αλλά δε μπορέσαμε να βρούμε σε τι εξυπηρετεί ο διακόπτης αυτός. Αυτό που διαπιστώσαμε όμως ήταν ότι στις θέσεις 2 και 3 υπάρχουν από ένα κόκκινο LED, τα οποία είναι κρυμμένα από πλαστικό περίβλημα και έτσι δεν φαίνονται. Ο διακόπτης και τα 2 LED που βρίσκονται στο εσωτερικό Σειρά είχε ο προσαρμογέας ασύρματου δικτύου. Πάλι με τη βοήθεια του νυχιού ανοίξαμε το κάλυμμα και εκεί βρήκαμε μία μικροσκοπική πλακέτα η οποία φιλοξενεί το Realtek RTL8188ETV το οποίο αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει την ασύρματη επικοινωνία του T1000 με τις υπόλοιπές σας συσκευές. Ο προσαρμογέας ασύρματου δικτύου [BREAK=Τεχνικά Χαρακτηριστικά] Στον πίνακα που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε συνοπτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Tronsmart T1000. Το Tronsmart T1000 Mirror2TV δεν είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά αυτή τη στιγμή. Μπορείτε όμως να το προμηθευτείτε από το Gearbest έναντι περίπου 18 ευρώ (με δωρεάν μεταφορικά). Ας περάσουμε όμως να δούμε πώς λειτουργεί το Tronsmart T1000 και πώς συνεργάζεται με μία ποικιλία από συσκευές διαφορετικών λειτουργικών συστημάτων. [BREAK=Αρχικές ρυθμίσεις] Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα με την οποία πρόκειται να συνδεθούμε στο Tronsmart T1000 Mirror2TV, πριν ακόμα το συνδέσουμε στην τηλεόρασή μας, πρέπει να εγκαταστήσουμε στην συσκευή μας την εφαρμογή EZCast. Αυτή είναι διαθέσιμη τόσο στο Play Store (έκδοση Android), όσο και στα App Store (έκδοση iOS) και Windows Phone Store. Επιπλέον υπάρχουν εκδόσεις για Windows και MacOS. Στην συνέχεια είμαστε έτοιμοι να συνδέσουμε το Τ1000 στην τηλεόρασή μας όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα: Όπως βλέπετε και στο παραπάνω σχήμα, συνδέουμε το T1000 σε μία ελεύθερη θύρα HDMI της τηλεόρασής μας, και επάνω στο Τ1000 συνδέουμε το micro USB καλώδιο που το συνοδεύει. Εάν η τηλεόρασή μας έχει θύρα USB, μπορούμε να συνδέσουμε το αρσενικό USB της άλλης άκρης του καλωδίου στην τηλεόραση και έτσι γλιτώνουμε την ανάγκη της επιπλέον τροφοδοσίας. Εάν όχι, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ένα τροφοδοτικό με έξοδο σε καλώδιο USB. To προαναφερθέν τροφοδοτικό δεν περιλαμβάνεται στα παρελκόμενα του T1000. Όταν είμαστε έτοιμοι, θέτουμε σε λειτουργία την τηλεόρασή μας και ρυθμίζουμε ως πηγή την θύρα HDMI στην οποία έχουμε συνδέσει το T1000. Η πρώτη εικόνα που αντικρίζουμε είναι η παρακάτω: Όπως βλέπετε, το πρώτο βήμα που πρέπει να ακολουθήσουμε είναι να εγκαταστήσουμε στην συσκευή μας την εφαρμογή EZCast (πράγμα που εμείς έχουμε ήδη κάνει). Στην συνέχεια πρέπει να συνδέσουμε μέσω WiFi την συσκευή μας με το T1000 (το SSID και Password φαίνονται στην οθόνη) και τέλος πρέπει να δώσουμε στο T1000 τα στοιχεία του wireless router μας ώστε να αποκτήσει πρόσβαση και αυτό στο διαδίκτυο. H διαδικασία που θα περιγραφεί παρακάτω, αφορά χρήση με android tablet, αλλά είναι ακριβώς η ίδια ανεξαρτήτως πλατφόρμας. Η πρώτη κίνηση είναι να αποσυνδέσουμε το tablet από το wireless router και να το συνδέσουμε στο T1000 χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που φαίνονται στην τηλεόρασή μας. Στην συνέχει ξεκινάμε την εφαρμογή EZCast και αυτή συνδέεται με το T1000. Επιλέγουμε τις Ρυθμίσεις από την οθόνη του tablet μας και αυτομάτως στην τηλεόρασή μας βλέπουμε την σελίδα με τις ρυθμίσεις του Tronsmart T1000. Ταυτόχρονα, η οθόνη του tablet μετατρέπεται σε χειριστήριο με το οποίο μπορούμε να πλοηγηθούμε στις επιλογές των ρυθμίσεων. Η αρχική οθόνη του EZCast και το "χειριστήριο" Οι ρυθμίσεις του Tronsmart T1000 Mirror2TV Όπως βλέπετε στην παραπάνω εικόνα, από εδώ μπορούν να ρυθμιστούν τα παρακάτω Ανάλυση με δυνατές επιλογές: 1920x1080@30Hz, 1920x1080@24Hz, 1280x720@60Hz Ο κωδικός του ασύρματου δικτύου που δημιουργεί το Τ1000 To wireless router μέσω του οποίου το Τ1000 συνδέεται με το διαδίκτυο Η γλώσσα του interface (το δείγμα της δοκιμής ξεκίνησε αυτόματα στα ελληνικά) Η λειτουργία προεπιλογής (casting ή mirroring) Έλεγχος για αναβαθμίσεις (την πρώτη φορά που συνδέσαμε το Τ1000, ενημερώθηκε αυτόματα με firmware Αυγούστου) Ας αφήσουμε όμως τις ρυθμίσεις και ας περάσουμε στην λειτουργία του T1000. Για τις ανάγκες του σημερινού review προσπαθήσαμε να το δουλέψουμε με όσο το δυνατόν περισσότερες συσκευές. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με το tablet. [BREAK=Δοκιμή με Android] Aρχικά συνδέσαμε με το T1000 ένα Android Tablet που φοράει έκδοση 4.2.2 Jelly Bean. Αφού ολοκληρώσαμε την διαδικασία των ρυθμίσεων που περιγράψαμε στην προηγούμενη σελίδα, η κεντρική οθόνη του EZCast που αντικρίσαμε στην οθόνη του Tablet μας ήταν η παρακάτω : Αν και οι τίτλοι κάτω από τα εικονίδια είναι αρκετά περιγραφικοί, ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με κάθε ένα από αυτά: Φωτογραφία : Με την επιλογή αυτή μπορούμε να προβάλουμε φωτογραφίες που βρίσκονται στην ταμπλέτα μας, στην τηλεόραση την οποία έχουμε συνδεδεμένη το T1000 Κάμερα : Με την επιλογή αυτή ενεργοποιείται η κάμερα της συσκευής μας και προβάλεται στην τηλεόραση το περιεχόμενο που καταγράφει. Μουσική : Με την επιλογή αυτή μπορούμε να αναπαράγουμε αρχεία μουσικής που βρίσκονται στην ταμπλέτα μας, στην τηλεόρασή μας Βίντεο : Με την επιλογή αυτή μπορούμε να αναπαράγουμε αρχεία βίντεο που βρίσκονται στην ταμπλέτα μας, στην τηλεόρασή μας Έγγραφο: Mε την επιλογή αυτή μπορούμε να προβάλλουμε στην τηλεόραση έγγραφα του Office καθώς και έγγραφα PDF Ιστός: Στην περίπτωση αυτή, ανοίγει ο browser της εφαρμογής ΕΖCast και η τηλεόραση κάνει καθρεπτισμό (mirroring) της οθόνης της ταμπλέτας Βίντεο Cloud : Και εδώ ανοίγει ο browser με κάποια bookmarks από ιστοσελίδες video (π.χ. youtube) Χώρος αποθήκευσης στο Cloud : Με την λειτουργία αυτή μπορούμε να προβάλλουμε στην τηλεόρασή μας, αρχεία τα οποία έχουμε αποθηκευμένα στο Dropbox. Ζωντανό : Ανοίγει ο browser με κάποια bookmarks από ιστοσελίδες live streaming Σχόλιο : Από εδώ μπορούμε να αφήσουμε σχόλια σχετικά με την εφαρμογή EZCast Ενημέρωση : Από εδώ μπορούμε να ελέγξουμε για ενημερώσεις της εφαρμογής EZCast Social : Ανοίγει ο browser με κάποια bookmarks από ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης Ας δούμε τώρα κάποια ενδιαφέροντα screenshots από την λειτουργία του EZCast, καθώς και φωτογραφίες από το τι προβάλλεται στην τηλεόρασή μας. H αρχική σελίδα του browser, καθώς και η σελίδα του TheLab.gr όπως φαίνονται στην ταμπλέτα H αρχική σελίδα του browser, καθώς και η σελίδα του TheLab.gr όπως φαίνονται στην τηλεόραση Mία πολύ ενδιαφέρουσα λειτουργία ενεργοποιείται όταν πατήσουμε το εικονίδιο του μολυβιού. Μπορούμε να ζωγραφίσουμε πάνω στην οθόνη του tablet χρησιμοποιώντας διάφορα χρώματα και πάχη γραμμών και τα αποτελέσματα εμφανίζονται real time στην τηλεόραση. H λειτουργία ζωγραφικής όπως φαίνεται τόσο στο tablet όσο και στην τηλεόραση Η ίδια λειτουργία με το μολύβι είναι διαθέσιμη και κατά την προβολή εγγράφων. Ανοίξαμε χωρίς κανένα πρόβλημα έγγραφα του Office εκδόσεων 2003 έως και 2013 (αρχεία Excel, Word & Powerpoint) καθώς και αρχεία PDF, τα οπoία βρίσκονταν τόσο στην εσωτερική μνήμη του υπολογιστή μας, όσο και στο DropBox. Παρουσίαση του Powerpoint και έγγραφο του Word, όπως αυτά προβάλλονται στην τηλεόραση Aς δούμε τώρα τι γίνεται με την αναπαραγωγή video. Αρχικά, χρησιμοποιήσαμε τον browser του EZCast για να δούμε αρχεία video από το youtube. H αναπαραγωγή εγινε απροβλημάτιστα, ενώ κατά τη διάρκειά της το video έπαιζε μόνο από την τηλεόραση και στο tablet υπήρχαν μόνο τα κουμπιά χειρισμού. Αναπαραγωγή video από το Youtube μέσω του Τ1000 Στην συνέχεια δοκιμάσαμε αρχεία video τα οποία ήταν αποθηκευμένα στην μνήμη του tablet. Εδώ το Τ1000 δεν τα πήγε και τόσο καλά. Τα μόνα αρχεία που η προβολή τους ήταν ανεκτή ήταν τα αρχεία x264 ανάλυσης SD. Πάντως να σημειώσουμε εδώ πως χωρίς καμία απολύτως ρύθμιση έπαιξαν οι ελληνικοί υπότιτλοι τύπου srt. Αναπαραγωγή video μέσω της επιλογής video του EZCast Όσον αφορά την επιλογή DLNA, εάν έχετε εγκατεστημένη κάποια εφαρμογή DLNA server στην ταμπλέτα σας, μπορείτε μέσω αυτής να στέλνετε τα αρχεία σας στο Τ1000. Στην περίπτωση όμως αυτή, δεν είναι δυνατή η προβολή υποτίτλων. Ας περάσουμε όμως τώρα στο θέμα του mirroring. Σαν γενική αρχή ισχύει ότι το android από την έκδοση 4.2 και μετά υποστηρίζει Wireless Display. Στην πράξη όμως, για να λειτουργήσει αυτό θα πρέπει να υπάρχει υποστήριξη και σε επίπεδο hardware. Στην ιστοσελίδα του EZCast υπάρχει αναλυτική λίστα με τις συσκευές οι οποίες μπορούν να συνδεθούν με το Τ1000 σαν wireless display. Δυστυχώς δεν είχαμε στην κατοχή μας μία από αυτές και έτσι παρ' ότι στις ρυθμίσεις του android υπήρχε η επιλογή για Wireless Display δεν καταφέραμε να συνδεθούμε. [BREAK=Δοκιμή με Windows 7] Ας περάσουμε τώρα να δούμε τι μπορεί να προσφέρει το Tronsmart T1000 Mirror2TV εάν το συνδέσουμε με έναν υπολογιστή που τρέχει Windows. Και στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εγκαταστήσουμε το EZCast (υπάρχει διαθέσιμο για εκδόσεις από XP έως 8.1) και η διαδικασία pairing με το Τ1000 είναι παρόμοια με αυτή του Android, οπότε περνάμε κατευθείαν στο ζουμί. Οι επιλογές του EZCast (έκδοση για Windows 7/8/8.1) Όπως βλέπετε οι διαθέσιμες επιλογές σε σχέση με την έκδοση Android που είδαμε στην προηγούμενη σελίδα είναι λιγότερες. Mirror : Με την επιλογή αυτή ενεργοποιούμε το ασύρματο mirroring της οθόνης μας στην τηλεόραση. Πατώντας πάνω στο κίτρινο εικονίδιο γίνεται η εναλλαγή ανάμεσα σε mirror, extended desktop και απενεργοποίηση. High quality : Με την επιλογή αυτή συμβιβαζόμαστε ανάμεσα σε υψηλή ποιότητα με χαμηλή απόκριση και σε χαμηλή ποιότητα με καλύτερη απόκριση. Σύμφωνα με το manual καλό είναι να επιλέγουμε high quality μόνο όταν θέλουμε να προβάλουμε στατικές εικόνες. Audio on : Η επιλογή αυτή κάνει το αυτονόητο, ενεργοποιώντας και απενεργοποιώντας την μετάδοση ήχου μαζί με την εικόνα. Compatible : Όσον αφορά την επιλογή αυτή δεν έχουμε να σας πούμε κάτι, καθώς ούτε βρήκαμε κάποια αναφορά στο manual ούτε και διαπιστώσαμε κάτι κατά την χρήση της. Music : Όπως και στην περίπτωση του android έτσι και εδώ, μπορούμε να ακούσουμε στην τηλεόραση αρχεία ήχου που έχουμε αποθηκευμένα στον υπολογιστή μας. Video : Το ίδιο με το παραπάνω αλλά με αρχεία video. Update : Το EZCast ελέγχει την ύπαρξη αναβαθμίσεων DLNA : Εάν έχουμε ενεργοποιημένο το streaming αρχείων πολυμέσων μέσα από τον Windows Media Player 12, τότε μπορούμε να προσθέσουμε την επιλογή στο δεξί κλικ των παραπάνω αρχείων Play To -> Tronsmart T1000. Δυστυχώς όσο και να προσπαθήσαμε η παραπάνω επιλογή δεν λειτούργησε. Setting: Με την επιλογή αυτή εμφανίζεται στην οθόνη μας ένα χειριστήριο παρόμοιο με αυτό που είχαμε δει και στην περίπτωση του Android και μπορούμε να πειράξουμε τις γενικές ρυθμίσεις του T1000. Το on screen χειριστήριο των γενικών ρυθμίσεων του Τ1000 Σε αυτό το σημείο αξίζει να πούμε πως δοκιμάσαμε το EZCast τόσο σε ένα παλαιό φορητό υπολογιστή με Windows XP, όσο και σε ένα αρκετά σύγχρονο με Windows 7 x64. Και στις δύο περιπτώσεις το mirroring δούλεψε με την πρώτη, αλλά και στις 2 υπήρχε ένα αισθητό lag, το οποίο δεν εξαφανίστηκε ούτε όταν κατεβάσαμε την ανάλυση στα 1280x720. Δεν είναι τραγικό, αλλά καθιστά την λειτουργία του mirroring χρηστική μόνο για να δείχνουμε στατικές εικόνες. Δυστυχώς δεν είχαμε στην κατοχή μας κάποιο φορητό υπολογιστή με Windows 8.1 για να δούμε το πώς αποδίδει το Τ1000 με την εγγενή υποστήριξη Miracast της νεότερης έκδοσης των Windows. Κατά τα άλλα, η αναπαραγωγή αρχείων ήχου ήταν απροβλημάτιστη, ενώ κατά την αναπαραγωγή αρχείων video διαπιστώσαμε πως στα μεν SD τα πήγε καλά, ενώ σε οτιδήποτε είχε μεγαλύτερη ανάλυση και bitrate τα πράγματα σκούραιναν. Nα σημειώσουμε πως παρ'όλο που στα τεχνικά χαρακτηριστικά του Τ1000 αναφέρεται μέγιστη ταχύτητα σύνδεσης του ασύρματου δικτύου 300 Mbps, ακόμα και όταν το φέραμε δίπλα στον υπολογιστή δεν ξεπέρασε τα 150 (και χωρίς να είναι συνδεδεμένο στο wireless router). Για όσους προβληματίζονται σχετικά με την έλλειψη επιλογών για προβολή αρχείων εγγράφων, ιστοσελίδων κλπ που είδαμε στην έκδοση για Android, να σας υπενθυμίσουμε πως το mirroring θα λειτουργήσει σε οποιοδήποτε υπολογιστή έχει ασύρματη κάρτα δικτύου, ακομα και αν μιλάμε για παλιό φορητό με Windows XP, άρα η ύπαρξη των προαναφερθείσων επιλογών θα ήταν περιττή. [BREAK=Δοκιμή με Windows Phone 8.1] Μιας και πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε από την Microsoft η δικιά της πρόταση όσον αφορά την ασύρματη διασύνδεση Windows Phone και τηλεόρασης, και δεδομένου ότι ο γράφων χρησιμοποιεί καθημερινά ένα Nokia Lumia 520 το οποίο πρόσφατα αναβαθμίστηκε στην έκδοση 8.1, δοκιμάσαμε τις δυνατότητες που παρέχει το Tronsmart T1000 Mirror2TV στον κάτοχο μίας συσκευής WP. Και στην περίπτωση αυτή, αφού εγκαταστήσαμε την εφαρμογή EZCast στο τηλέφωνό μας, συνδεθήκαμε στο ασύρματο δίκτυο του Τ1000 και ξεκίνησε η επικοινωνία μεταξύ των δύο συσκευών. Όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, οι διαθέσιμες επιλογές είναι περιορισμένες. Μπορούμε να προβάλουμε φωτογραφίες, βίντεο, αρχεία ήχου καθώς και το τι δείχνει η κάμερα του κινητού μας. Ο τρόπος δημιουργίας των playlist είναι αρκετά δύσχρηστος, ενώ τα αρχεία που θα επιλεγούν πρέπει να είναι σε συγκεκριμένους φακέλους (ιδιοτροπιες γνωστές σε όλους τους κατόχους κινητών WP). Δυσάρεστη εντύπωση μας έκανε η μη ύπαρξη επιλογής για προβολή εγγράφων, ιδιαίτερα μάλιστα όταν μιλάμε για κινητά τηλέφωνα που έρχονται με το MS Office προεγκατεστημένο. H αρχική εικόνα του EZCast για WP, οι οδηγίες για αρχεία ήχου και ο Player Αυτό που μας άρεσε ιδιαίτερα όμως ήταν ότι το ενσωματωμένο DLNA του Lumia, με την ονομασία Nokia Play To, αναγνώρισε αμέσως το Tronsmart T1000 και έτσι χωρίς την ανάγκη του ΕΖCast μπορέσαμε να στείλουμε τα αρχεια φωτογραφιών εικόνας και video στην τηλεόρασή μας (χωρίς φυσικά υπότιτλους για τα αρχεία video). Δυστυχώς ούτε και εδώ μπορέσαμε να κάνουμε mirroring της οθόνης, μιας και παρ'ότι υποστηρίζεται από τα WP 8.1 σύμφωνα με την Microsoft πρέπει να υπάρχει και συμβατότητα σε επίπεδο hardware για να γίνει δυνατή η επικοινωνία των συσκευών μέσω miracast. To Nokia Play To σε σύνδεση με το T1000 και η επιλογή για σύνδεση Miracast [BREAK=Επίλογος - Συμπεράσματα] Πριν ξεκινήσουμε τον απολογισμό, καλό θα ήταν να σας υπενθυμίσουμε ότι σήμερα παρουσιάσαμε μία συσκευή που κοστίζει μόλις 18 ευρώ (και μάλιστα κατά καιρούς έχει φτάσει να πωλείται και κάτω από 12). Άρα οποιαδήποτε σύγκριση με συσκευές που κοστίζουν το 5πλάσιο είναι το λιγότερο ανεδαφική. Επιπλέον, μιλάμε για πρωτόκολλα επικοινωνίας τα οποία είναι ακόμα σε βρεφική ηλικία και σίγουρα οι χρήστες που θα τα επιλέξουν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που είθισται να παρουσιάζονται στους early adopters. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε πως το Tronsmart T1000 Mirror2TV είναι μία συσκευή που σε γενικές γραμμές μας άφησε αρκετά ικανοποιημένους και η οποία προτείνεται σε όλους όσοι μπορούν να εκμεταλλευθούν έστω και μία από τις δυνατότητές του. Ειδικά όσον αφορά την προβολή εγγράφων, ιστοσελίδων και φωτογραφιών όπου οι επιδόσεις του μας άφησαν απόλυτα ικανοποιημένους μπορεί να λύσει πραγματικά τα χέρια. Έτσι μπορείτε παραδείγματος χάρην να έχετε επικοινωνία μεταξύ ενός κινητού τηλεφώνου και ενός προτζέκτορα απλοποιώντας έτσι την δουλειά σας και παράλληλα εντυπωσιάζοντας το κοινό σας. Επιπλέον, ακόμα και η θέαση SD περιεχομένου περιστασιακά μέσω του Τ1000 είναι εφικτή (π.χ. σε ένα ξενοδοχείο κατά τις διακοπές σας) γλιτώνοντάς σας από ενοχλητικά καλώδια. Ας συνοψίσουμε τα θετικά και τα αρνητικά του Tronsmart T1000 Mirror2TV σε μορφή bullet points: Θετικά Τιμή Μέγεθος - ευκολία μεταφοράς Υποστηρίζει μια σειρά από διαφορετικά πρωτόκολλα επικοινωνίας Υποστηρίζει μια σειρά από διαφορετικά είδη αρχείων Μπορεί να συνδεθεί με πολλές διαφορετικές πλατφόρμες φορητών και μη συσκευών Ευκολία χειρισμού του EZCast Αρνητικά Το ΕΖCast διαφέρει από συσκευή σε συσκευή Αδυναμία αναπαραγωγής HD περιεχομένου Προβληματικό έως ακατόρθωτο ανάλογα την πλατφόρμα Screen Mirroring Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπά το Tronsmart T1000 Mirror2TV είναι: Ευχαριστούμε θερμά το κατάστημα Gearbest για τη διάθεση του δείγματος της δοκιμής Γεώργιος "GriGaS" Ρήγας
  16. Dying Light Game Review

    Σίγουρα τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το review το όνομα Dying Light δεν ακούγεται και τόσο φρέσκο. Και όντως δεν είναι, αφού το παιχνίδι κυκλοφορεί διεθνώς επίσημα ήδη εδώ και κάποιους μήνες, ενώ η retail έκδοση βρίσκεται στα ελληνικά ράφια για κάτι παραπάνω από ένα μήνα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως και καθώς τα παιχνίδια από τη φύση τους δεν έχουν "ημερομηνία λήξης" ένα review είναι πάντα χρήσιμο. Οπότε το ερώτημα παραμένει, αξίζει άραγε το "αδερφάκι" του Dead Island και επίσης δημιούργημα της πολωνικής Techland, το χρήμα και τον χρόνο μας ή είναι απλά ένα ακόμα παιχνίδι με ζόμπι το οποίο μπορούμε να προσπεράσουμε; Γενικά Νομίζω είναι περιττό να ορίσουμε τι είναι τα ζόμπι, αφού όλοι πάνω κάτω τα γνωρίζουν, κυρίως από τις ταινίες και τις σειρές με αντίστοιχη θεματολογία που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια. Όπως έχει καθιερωθεί λοιπόν, ένας ιός αγνώστου προελεύσεως μετατρέπει με ρυθμούς επιδημίας τους κατοίκους της φανταστικής αυτή τη φορά πόλης Harran σε ζόμπι, ώστε αναγκαστικά η πόλη μπαίνει σε καραντίνα. Εμείς, ως πρωταγωνιστές, παίρνουμε τον ρόλο του Kyle Crane, ενός μυστικού πράκτορα εντεταλμένου από τον ανθρωπιστικό οργανισμό GRE (Global Relief Effort), με αποστολή να βρει και να επαναφέρει ένα σημαντικό αρχείο που βρίσκεται στα χέρια του κακού της υπόθεσης. Με την άφιξη του στην πόλη ο ήρωας δέχεται επίθεση από ζόμπι, από την οποία γλιτώνει με τη βοήθεια ομάδας επιζώντων που έχουν ξεμείνει στην πόλη. Σε αυτή την επίθεση μάλιστα δαγκώνεται από ζόμπι και μολύνεται από τον ιό, με συνέπεια να έχει την συνεχή ανάγκη ενός φάρμακου που αναστέλλει προσωρινά την μετάλλαξη. Έτσι μέχρι να πετύχει τον αρχικό του στόχο ο Kyle (εμείς δηλαδή) εντάσσεται στην μικρή κοινωνία των επιζώντων, στην οποία πρέπει να αποδείξει ότι είναι χρήσιμος οπότε και αναλαμβάνει μικρές και μεγάλες αποστολές. Η ιστορία από εκεί και έπειτα δεν διεκδικεί όσκαρ σεναρίου, είναι σίγουρα γραμμική και με ένα και μοναδικό τέλος, αλλά τουλάχιστον προσφέρει μια ποικιλία αποστολών για τον παίκτη χωρίς να καταντάει βαρετό. Για την ολοκλήρωση της ιστορίας θα σας χρειαστούν κάτι παραπάνω από 14 ώρες, ενώ αν ασχοληθείτε παράλληλα και με τις έξτρα (και σχετικά ενδιαφέρουσες) αποστολές τότε μπορείτε σίγουρα να αφιερώσετε πάνω από 25 ώρες. Το Dying Light ως παιχνίδι ρόλου με δράση (action RPG) σε κάμερα πρώτου προσώπου, μοιράζεται αρκετά στοιχεία με το Dead Island σε σημείο να μπορεί να θεωρηθεί και sequel αυτού. Προσωπικά θεωρώ όμως ότι ο χαρακτηρισμός του ως διασταύρωση του Far Cry με τα Assassin's Creed και Mirror's Edge μπορεί να δώσει πιο άμεσα σε κάποιον να καταλάβει τι να περιμένει. Αυτό γιατί είναι open world first person όπως το Far Cry, αλλά με στοιχεία parkour που θυμίζουν Assassin's Creed και Mirror's Edge και όλα αυτά με θεματολογία ζόμπι όπως το Dead Island. Αν και τελικά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πρωτότυπο, συνδυάζει με επιτυχία αυτά τα στοιχεία. Το Παιχνίδι Όπως είναι αναμενόμενο ο χαρακτήρας μας εξελίσσεται σταδιακά αποκτώντας νέες δυνατότητες, οι οποίες στο Dying Light κατηγοριοποιούνται σε τρία "skill trees". Το πρώτο αφορά την ικανότητα της επιβίωσης και αναβαθμίζεται ανάλογα με τις αποστολές που ολοκληρώνεις, ενώ το δεύτερο σχετίζεται με την κίνηση και την ευελιξία του παίκτη. Το τρίτο δέντρο δυνατοτήτων περιλαμβάνει χαρακτηριστικά σχετικά με τη δύναμη και τα όπλα του παίκτη. Οι μάχες στο παιχνίδι γίνονται κυρίως σώμα με σώμα (melee) και άρα η πλειοψηφία των όπλων που θα χρησιμοποιήσετε είναι αντικείμενα όπως σωλήνες, μαχαίρια, σφυριά, ρόπαλα κ.α. τα οποία έχουν την συνηθισμένη στα RPG χρωματική κατηγοριοποίηση (στο inventory) ανά σπανιότητα, με τα άχρωμα να είναι τα κοινά και τα πορτοκαλί να είναι τα πολύ σπάνια και άρα καλύτερα. Επιπλέον μπορείτε να τροποποιήσετε (craft) συγκεκριμένα από αυτά κάνοντας τα πιο αποδοτικά προσδίδοντας τους χαρακτηριστικά όπως φωτιά, ηλεκτρισμό και δηλητήριο. Με την πολλή χρήση μάλιστα, τα όπλα χρειάζονται επιδιορθώσεις που είναι περιορισμένες σε αριθμό, αναγκάζοντας σε κάποιο βαθμό τον παίκτη, να αλλάζει τα όπλα που χρησιμοποιεί. Αν και υπάρχουν πυροβόλα όπλα στο παιχνίδι, επειδή τα ζόμπι (ως γνωστόν) έχουν μια ευαισθησία στους δυνατούς ήχους, θα δείτε ότι θα τα χρησιμοποιήσετε ελάχιστα. Οι μάχες σας δεν περιορίζονται μόνο ενάντια στα "άμυαλα" ζόμπι καθώς θα αντιμετωπίσετε και αρκετούς από τους εχθρικούς επιζώντες που έχουν αντίστοιχα όπλα με τα δικά σας. Αρκετές φορές μάλιστα μπορεί να πετύχετε μάχες και μεταξύ ζόμπι και άλλων NPCs (non-playable characters) με εσάς ως θεατή. Εκτός από τα όπλα υπάρχουν και άλλοι τρόποι να σκοτώσετε τους εχθρούς σας πολύ πιο ευρηματικοί. Οι επιζώντες έχουν γεμίσει την πόλη με παγίδες από καρφιά, λάδια, λιμνάζοντα νερά με εκτεθειμένα καλώδια ρεύματος στα οποία μπορείτε να ρίξετε τα θύματα σας. Γενικά το παιχνίδι μπορεί να γίνει αρκετά βίαιο (γι' αυτό άλλωστε έχει ESRB rating Mature), όμως στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι προτιμότερο να μην εμπλακείτε σε κανενός είδους μάχη και απλά να διαλέξετε να τρέξετε μακρυά. Το τρέξιμο μετά από κάποια εξοικείωση γίνεται απολαυστικά ομαλό, αφού ο πρωταγωνιστής με κινήσεις parkour μπορεί να διατηρήσει την ταχύτητα που του είναι απαραίτητη για να ξεφύγει από δύσκολες καταστάσεις. Φυσικά δεν είναι ανάγκη να μείνετε στο έδαφος, αφού με περισσή ευκολία (τύπου Assassin's Creed) ανεβαίνετε και κατακόρυφα εμπόδια ή τοίχους. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι στην ομαλότητα των κινήσεων σας, βοηθάει ο σχετικά καλός σχεδιασμός του παιχνιδιού και της περιοχής στην οποία κινείστε. Το παιχνίδι πετυχαίνει πολύ καλά να δημιουργήσει την ανάγκη για επιβίωση, αφενός γιατί ο παίκτης συνεχώς χρειάζεται να βρίσκει υλικά και όπλα διάσπαρτα στην πόλη, αφετέρου γιατί οι κυρίως αλλά και οι έξτρα αποστολές έχουν συχνά σχετικό αντικείμενο. Αυτό όμως που κάνει το Dying Light ιδιαίτερο και το διαχωρίζει αρκετά από το Dead Island είναι η εναλλαγή μέρας και νύχτας. Αν την ημέρα μπορείτε να θεωρηθείτε κυνηγός, τη νύχτα σίγουρα θα είστε κυνηγημένος. Η συμπεριφορά των ζόμπι αλλάζει και εμφανίζονται επιπλέον κάποια, τα οποία είναι σχεδόν αδύνατο να σκοτώσετε, οπότε αν σας αντιληφθούν και δεν καταφέρετε να ξεφύγετε, μάλλον θα γίνετε τροφή. Έτσι αναγκαστικά θα πρέπει να εξασκήσετε και τις stealth δυνατότητες σας, ή όσο μπορείτε να αποφεύγετε να κυκλοφορείτε έξω τη νύχτα, διανυκτερεύοντας σε κάποιο από τα καταφύγια που είναι διασκορπισμένα στην πόλη. Βέβαια η επιβίωση σας κατά τη διάρκεια της νύχτας προσφέρει περισσότερα skill points δίνοντας ένα επιπλέον κίνητρο, το οποίο όμως δε βρήκα όμως αρκετό και προσωπικά προτίμησα να αποφύγω όπου ήταν δυνατό να κυκλοφορώ νύχτα. Με τη λογική ότι τα ζόμπι εξ ορισμού δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη νοημοσύνη, οι απαιτήσεις σε ένα τέτοιο παιχνίδι όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη είναι χαμηλές. Παρόλα αυτά και τα υπόλοιπα NPCs δεν διακρίνονται για την έξυπνη προσέγγιση τους στις μάχες, χωρίς όμως αυτό να είναι ενοχλητικό. Οπτικοακουστικά Από τα δυνατά στοιχεία του παιχνιδιού είναι τα γραφικά του. Ο φωτισμός και οι σκιές κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι αρκετά ρεαλιστικά όπως επίσης και τα διάφορα εφέ φωτιάς και ηλεκτρισμού είναι πολύ πετυχημένα. Ο 24ωρος κύκλος της κάθε ημέρας μάλιστα, ζωντανεύει αρκετά την ήδη ρεαλιστικά σχεδιασμένη πόλη, ώστε να αξίζει να απολαύσεις την θέα από κάποιο ψηλό σημείο της. Τα animations εκτελούνται φυσικά είτε στη μάχη είτε στη μετακίνηση. Κατά την άποψη μου θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερη δουλειά στον σχεδιασμό των προσώπων και στα σχετικά facial animations, ειδικά κατά την ομιλία των NPCs. Παρόλα αυτά η ποικιλία των NPCs είναι ικανοποιητική με τα "είδη" των ζόμπι να επαναλαμβάνονται σε ένα λογικό βαθμό. Δυστυχώς το Dying Light είναι βελτιστοποιημένο για κάρτες nVidia, κάτι που φαίνεται αρχικά από το αντίστοιχο λογότυπο κατά την έναρξη, έπειτα στις επιλογές των γραφικών αλλά τελικώς και στην αισθητή διαφορά στις επιδόσεις του σε κάρτες AMD. Αντίστοιχη διάκριση φαίνεται να έχει γίνει και όσον αφορά τους επεξεργαστές, με το παιχνίδι να προτιμάει αυτούς της Intel, με αρκετά παράπονα από χρήστες επεξεργαστών της AMD. Στον ηχητικό τομέα το παιχνίδι δεν διεκδικεί δάφνες, αφού έχει ένα μάλλον αδιάφορο soundtrack που δίνει την αίσθηση να επαναλαμβάνεται. Αντίστοιχα "φτωχή" είναι και η επένδυση με ηχητικά εφέ, που δε φαίνεται να διαφοροποιούνται για παράδειγμα ανάλογα με το αν επιτίθεσαι με ένα μαχαίρι της κουζίνας ή ένα ξίφος. Θα έλεγα επίσης ότι όλα τα ζόμπι ακούγονται πάνω κάτω το ίδιο. Η ερμηνείες των NPCs είναι μέτριες σε αντίθεση με αυτή του πρωταγωνιστή και παράλληλα αφηγητή, που καταφέρνει και περνάει τα σωστά συναισθήματα ανά περίσταση. Multiplayer Στο Dying Light, όπως και στο Dead Island, μπορείς αν το επιλέξεις να παίξεις όλη την ιστορία σε co-op με άλλους τρεις παίκτες μέσω drop-in/out ανά πάσα στιγμή. Αν και έχει ενδιαφέρον να είστε έως και τέσσερα άτομα ενάντια σε πλήθη από ζόμπι, αμέσως χάνεται η αίσθηση της επιβίωσης αφού πλέον όλες οι αποστολές γίνονται πολύ πιο εύκολες. Γι' αυτό φαίνεται οι δημιουργοί του παιχνιδιού, πρόσθεσαν την επιλογή για τυχαίους διαγωνισμούς μεταξύ των παικτών, όπως το να σκοτώσει κάποιος τα περισσότερα ζόμπι σε περιορισμένο χρόνο και να προσδώσουν και έναν χαρακτήρα ανταγωνισμού. Πιο ενδιαφέρον θα έλεγα πως είναι το "Be the Zombie" mode, όπου ένας πέμπτος παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός υπερ-ζόμπι που κυνηγάει τους υπόλοιπους παίκτες κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ αυτοί προσπαθούν να διαλύσουν έναν αριθμό από "φωλιές" ζόμπι διάσπαρτες στον χάρτη. Δυστυχώς όμως μόνο αν η αναλογία παικτών είναι 4 προς 1 το παιχνίδι είναι ισοσταθμισμένο αφού σε διαφορετική περίπτωση η μεριά των επιζώντων είναι κάπως "ριγμένη" με το ένα και μοναδικό ζόμπι να δείχνει υπερδύναμο. Αν και η ύπαρξη multiplayer είναι ευχάριστη προσθήκη και η ιδέα του Be the Zombie είναι αρκετά καλή, η υλοποίηση φαίνεται ότι πάσχει. Ειδικά στην περίπτωση του απλού co-op αντιμετώπισα πολλές αποσυνδέσεις χωρίς ουσιαστικά να καταφέρω να ολοκληρώσω πάνω από 20 λεπτά session. Στην περίπτωση του Be the Zombie τα πράγματα ήταν καλύτερα αλλά σε καμία περίπτωση ιδανικά. Έτσι προτίμησα στο μεγαλύτερο βαθμό να κρατήσω το παιχνίδι μου ιδιωτικό. Επίλογος Κλείνοντας αυτό το review, πρέπει να αναφέρω ότι όταν ξεκίνησα το παιχνίδι είχε ήδη δεχτεί αρκετά patches που φαίνεται πως διόρθωσαν προβλήματα, τα οποία τελικώς δεν αντιμετώπισα και ίσως αν είχα αντιμετωπίσει να βαθμολογούσα πιο χαμηλά επιμέρους στοιχεία του παιχνιδιού. Προσωπικά διασκέδασα αρκετά με το Dying Light αφού δεν βαρέθηκα την κεντρική ιστορία και μάλιστα ολοκλήρωνα τις περισσότερες από τις προαιρετικές αποστολές παράλληλα. Έτσι συγκεντρωτικά έχουμε: Θετικά: Ποικιλία αποστολών που δίνουν κίνητρο να ανακαλύψεις πλήρως τον χάρτη Πολύ καλά σχεδιασμένο το περιβάλλον Όμορφα, ρεαλιστικά γραφικά Μεγάλη ελευθερία κινήσεων και σωστή υλοποίηση των στοιχείων parkour Η υποστήριξη Steam Workshop και developer tools Αρνητικά Κακή υλοποίηση του multiplayer... που θα ήταν και ο λόγος να συνεχίσεις να ασχολείσαι με το παιχνίδι Ουδέτερα Η τεχνητή νοημοσύνη των NPCs Η μουσική και ηχητική επένδυση Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Dying Light είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε πολύ την zegetron για την παραχώρηση του δείγματος δοκιμής Για το TheLab.gr tragikos
  17. The Godfather II - Game Review

    Θα σκέφτεστε ότι είναι κάπως παράλογο το γεγονός ότι δημοσιεύσαμε το review ενός παιχνιδιού μετά την επίσημη παρουσίαση του. Όμως θεωρήσαμε ότι θα ήταν κρίμα να μην αναφερθούμε σε ένα παιχνίδι που κουβαλάει τόση ιστορία όπως το Godfather II. . Μέσα από τις σελίδες του review θα ξαναζήσετε την ταινία, έτσι ώστε να θυμούνται οι παλιοί, και να μαθαίνουν οι νεότεροι! Όταν μια εταιρία αποφασίζει να στηρίξει ένα παιχνίδι της σε μια ιστορία που αγάπησε ο κόσμος βρίσκεται σε ιδιαίτερα επικίνδυνο έδαφος, καθώς με ένα μικρό λάθος μπορεί να έρθει αντιμέτωπη με ένα τσούρμο οπαδών και κριτικούς που θα οδηγήσουν στην ολοκληρωτική καταστροφή του αρχικού σχεδίου. Με αυτό το δίλημμα ήρθε αντιμέτωπη η Electronic Arts με το The Godfather II, ένα παιχνίδι δράσης που ακολουθεί μερικά βασικά στοιχεία της επιτυχημένης σειράς ταινιών. Η επίθεση στο "ζαχαροπλαστείο" Sweetlife είναι η πρώτη σας αποστολή Στο δεύτερο "sequel" του παιχνιδιού θα ξεχάσετε τον Robert De Niro και τις ιστορίες ενός νεαρού Vito Corleone στην Νέα Υόρκη. Το Godfather II επικεντρώνεται στον Michael Corleone, ξεκινώντας με την συγκέντρωση των οικογενειών στην Havana για το "μοίρασμα" της αυτοκρατορίας του Hyman Roth. Εξαιτίας των Κουβανικής Επανάστασης η "δουλειά" ποτέ δεν ολοκληρώνεται και αναγκάζονται όλοι να εγκαταλείψουν την χώρα. Στο παιχνίδι παίζετε σαν τον Dominic, έναν μπράβο του Aldo Trapani, που καταλήγει να οδηγεί τον Michael, Fredo και Aldo στο αεροδρόμιο για να διαφύγουν. Ωστόσο, μόλις καταφθάνουν στον αεροδιάδρομο ο Aldo δέχεται πυρά και πεθαίνει, λέγοντας στον Michael να σας προάγει στην θέση του Aldo. Η προαγωγή όμως απαιτεί την ανάκτηση του ελέγχου της Νέας Υόρκης, αλλά και την επέκταση της οικογένειας στο Miami και τελικά στην Κούβα. Ως γνωστόν, άλλες οικογένειας θα βρεθούν στον δρόμο σου και θα πρέπει να τις εξοντώσεις με κάθε τρόπο για να κυριαρχήσεις στον κόσμο του εγκλήματος. Ο μόνος τρόπος για να σιγουρευτείς ότι μια "φαμήλια" ανήκει στο παρελθόν είναι καταστρέφοντας το αρχηγείο τους. Στο παιχνίδι ο Fredo παίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο από ότι είχε στην ταινία, καθώς χάρη σε αυτόν ξετυλίγεται η ιστορία του παιχνιδιού και αλληλεπιδρά με τον Michael και την υπόλοιπη συμμορία των Corleone επειδή τον έσωσαν στην Κούβα. Ένα από τα πράγματα που μας ενόχλησε είναι η σκηνή από την δεύτερη ταινία όπου ο Michael πληροφορεί τον Fredo πως ξέρει ότι τον πρόδωσε. Στην ταινία αυτό συμβαίνει στην Κούβα, αλλά αντίθετα στο παιχνίδι αυτό συμβαίνει στο κρησφύγετο των Corleone στην Νέα Υόρκη. Κάθε φορά που διαπράττετε ένα έγκλημα, υπάρχουν μάρτυρες. Μπορείτε να τους δωροδοκήσετε, ή να τους δολοφονήσετε. Δική σας απόφαση. Το άλλο σημαντικότερο θέμα είναι η εισαγωγή του Tom Hagen ως πληροφοριοδότη σας, που συμβαίνει περίπου στη μέση του παιχνιδιού. Αυτό που μας παραξένεψε είναι το γεγονός ότι ο Hagen εμφανίζεται στην μέση τις ιστορίας καθώς το παιχνίδι συνέχεια χρησιμοποιεί τον Tom για να παρέχει πληροφορίες σε γεγονότα ενώ κάνεις τις κινήσεις εναντίον των αντιπάλων σου. Θα ήταν πιο λογικό ο Tom να εμφανιστεί για να παρέχει πληροφορίες στην αρχή του παιχνιδιού που ξεκινάς να χτίζεις την αυτοκρατορία σου και εξουδετερώνεις τους εχθρούς σου. Ώρα να γνωρίσετε τα κορίτσια του Sweetlife! Μιας και μιλήσαμε για την αυτοκρατορία, το παιχνίδι φέρνει τον έλεγχο της σε άλλη διάσταση. Η εφαρμογή της στρατηγικής και η εξάλειψη των αντιπάλων έρχεται με την χρήση ενός τρισδιάστατου χάρτη γνωστού ως The Don's View που σου επιτρέπει να δεις την περιουσία σου, αλλά και αυτή των αντιπάλων σου. Καθώς για να κάνεις ισχυρή την οικογένεια σου, πρέπει να καταλάβεις μέτωπα που συμβάλλουν στο "ξέπλυμα" των χρημάτων σου, αλλά και τα ενιά crime rings του παιχνιδιού, που παρέχουν διάφορα "μπόνους" στην οικογένεια που τα διευθύνει. Για παράδειγμα μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να σου δώσει την δυνατότητα να κουβαλάς περισσότερα πυρομαχικά ή να διπλασιάσεις το εισόδημα σου. Ωστόσο, δεν γίνεται να αναλάβεις μια επιχείρηση χωρίς να δεχτείς το τίμημα. Οι αντίπαλοι σου θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να "κλείσουν" την επιχείρηση σου βάζοντας μια βόμβα, ή να πάρουν τον έλεγχο της. Εκεί είναι χρήσιμο το Don's View, που σε βοηθάει να αποφασίσεις εάν θα στείλεις ενισχύσεις, ή αν θα βάλεις περισσότερους μπράβους να αποκρούσουν αυτές τις επιθέσεις. Η οδήγηση είναι πολύ ρεαλιστική στο παιχνίδι Παράλληλα σου δίνεται η δυνατότητα μέσω αυτού του χάρτη να ανιχνεύσεις διεφθαρμένους αξιωματούχους που μπορούν να σου κάνουν διάφορες "χάρες" για κάθε εργασία που εκτελείς. Αυτές τις χάρες μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις οποιαδήποτε στιγμή, πχ. για να ξεφύγεις από την αστυνομία, ή να κάνεις κάποιον εχθρό σου ευάλωτο. Βέβαια για να εξοντώσεις μια "φαμίλια" πρέπει να ανιχνεύσεις κάθε μαφιόζο και να τον σκοτώσεις. Κάνοντας χάρες σε διάφορα άτομα στον δρόμο, όπως την καταστροφή επιχειρήσεων, ή τον εκφοβισμό και ίσως την δολοφονία κάποιου ατόμου καθώς και την διάρρηξη χρηματοκιβωτίων. Μόλις αποκτήσεις πλήρη έλεγχο όλων των επιχειρήσεων του αντιπάλου, όλοι η οικογένεια (εκτός από τους άντρες που είχαν κάποιο "ατύχημα") επιστρέφει στο κρησφύγετο που πρέπει να καταστρέψεις για να τους εξαφανίσεις από προσώπου γης. Στα κρησφύγετα μπορείτε να ανεφοδιαστείτε και να κρυφτείτε από την αστυνομία. Όμως ο "Νονός" δεν διοικεί μόνο από μέσα στην ασφάλεια του safe house του, στην διάρκεια του παιχνιδιού παίρνετε μέρος στην δράση με μέχρι τρία μέλη της οικογένειας στο πλευρό σας. Ο καθένας με τις μοναδικές του ικανότητες, όπως έναν γιατρό που μπορεί να σε επαναφέρει στην ζωή, ή έναν πυροτεχνουργό για να βάλει μια βόμβα σε ένα κτήριο. Αυτά τα άτομα την περισσότερη ώρα λειτουργούν αυτόνομα, εξοντώνοντας εχθρούς εν ριπή οφθαλμού! Εσείς όμως έχετε την ικανότητα να τους στείλετε σε μια τοποθεσία, να χρησιμοποιήσετε τις ικανότητες τους ή απλά να τους διατάξετε να σας ακολουθήσουν. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ο Dominic απλά θα κάθεται να κοιτάει την βία με σταυρωμένα χέρια! Είστε σε θέση να γρονθοκοπήσετε, πνίξετε και να πυροβολήσετε κάποιον χρησιμοποιώντας μια ποικιλία όπλων όπως το μπαστούνι του golf και το αυτόματο Tommy gun. Αν τα βρίσκετε σκούρα μπορείτε να βελτιώσετε τις ικανότητες του Dominic και των αντρών του κάνοντας τους πιο αποτελεσματικούς στην μάχη. Μπορούν να γίνουν πιο ακριβείς στο σημάδι, ή απλά να γιατρεύονται πιο γρήγορα. [BREAK=Σελίδα 1] Στην διάρκεια του παιχνιδιού ο συνδυασμός της στρατηγικής και της δράσης είναι διασκεδαστικός. Με την χρήση του Don's View, έχεις μια εικόνα της κατάστασης που κυριαρχεί σε κάθε μια από τις τρεις πόλεις που πολεμάς, και έχεις την δυνατότητα να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου. Παρόλα αυτά, σίγουρα θα χρειαστεί να λερώσεις τα χέρια σου είτε αυτό γίνει από μια ληστεία, ή διαπράττοντας έναν φόνο όλα αυτά για την ανάπτυξη της οικογένειας σας. Τα αυτοκίνητα κάνουν τόσο ωραίες εκρήξεις...! Υπάρχει όμως ένα σημείο που το παιχνίδι υστερεί, το gameplay θα φανεί πάρα πολύ εύκολο σε κάποιον που είναι συνηθισμένος σε παιχνίδια δράσης και shooters. Οι αντίπαλοι δεν θα κάνουν τόσες πολλές ενέργειας εναντίον σας ώστε να στραφούν τα βλέμματα πάνω τους. Αλλά ακόμα και να το κάνουν, θα κάνουν μία ενέργεια ( όπως μια βομβιστική επίθεση σε ένα μέρος που σας ανήκει) για κάθε πέντε ή δέκα που έχετε κάνει εσείς! Ουσιαστικά το μόνο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να προστατεύσετε την αυτοκρατορία σας με έναν αριθμό φρουρών, και θα αναλάβουν εκείνοι τα υπόλοιπα. Πρέπει να γνωρίζεις τον εχθρό σου για να τον κατατροπώσεις. Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι οι αντίπαλοι δεν έχουν στρατηγική. Δεν θα κινηθούν όπως έναν "Νονό" δημιουργώντας πρώτα έναν αντιπερισπασμό (πχ. μια βομβιστική επίθεση), ενώ μια άλλη ομάδα πηγαίνει να σου πάρει μια σημαντική επιχείρηση. Από την άλλη άποψη, μου ήταν πολύ εύκολο να καταστρέψω επιχειρήσεις στέλνοντας ελάχιστους άντρες, στέλνοντας άλλους δύο να προστατεύσουν συγκεκριμένες τοποθεσίες και κουβαλώντας άλλους τρεις στην ομάδα μου. Με αυτό τον συνδυασμό "ξεκάνεις" μια οικογένεια σε λίγα λεπτά. Κάτι ακόμα είναι ότι δεν μπορείς να συμμαχήσεις με μια αντίπαλη οικογένεια για να εξοντώσετε μια δυνατότερη οικογένεια (πριν τους προδώσετε τουλάχιστον). Το παιχνίδι είναι σαν να επιλέγει από μόνο του ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος, όταν επικεντρωθείς εκεί δεν είναι ανάγκη να προστατεύεσαι από άλλους εχθρούς, απλά σκότωσε τους και προχώρα! Καλωσορίζατε στην Florida! Άσκοπο μας φάνηκε ακόμα το γεγονός ότι μπορείς να βελτιώσεις τις άδειες οπλοφορίας των στρατιωτών σου για να κουβαλούν δυνατότερα όπλα που συλλέγει ο Dominic στην διάρκεια του παιχνιδιού. Δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις αυτό. Ο καθένας μπορεί να εξοντώσει έναν ικανοποιητικό αριθμό εχθρών με τα αρχικά του όπλα. Και στην περίπτωση που κινδυνεύει/ζορίζεται μπορείς απλά να τον βοηθήσεις! Όλο αυτό το feature είναι μέρος του multiplayer, και δεν είναι απαραίτητο να παίξεις multiplayer για να κερδίσεις. Αυτό είναι κάπως άσχημο, διότι το multiplayer έχει πλάκα γιατί είναι περιορισμένο σε μπράβους, και στην διάρκεια των match μπορείς να χάσεις ή να κερδίσεις χρήματα που μεταφέρονται στον λογαριασμό σου στο Single Player. Το Don's View σας βοηθάει να διοικήσετε την αυτοκρατορία σας. Εκτός από το κλασσικό Team Deathmatch, υπάρχουν συγκεκριμένα modes για κάποιο class. Όπως το demolition Assault που απαιτεί έναν πυροτεχνουργό για να καταστρέψει στόχους στον χάρτη, το Firestarter που βάζει τους εμπρηστές να καίνε πράγματα για έξτρα πόντου και το Safecracker που προφανώς περιλαμβάνει την παραβίαση χρηματοκιβωτίων. Το μόνο mode που είναι διαθέσιμο μόλις συνδεθείς online είναι το Don's Control, που επιτρέπει στους δύο παίκτες να βάλουν στοιχήματα στο αποτέλεσμα της ομάδας τους και στην συνέχεια η κατεύθυνση της προς την νίκη. Και τέλος το Deathmatch μπορεί να φαίνεται βαρετό σε σχέση με τα άλλα modes. Το multiplayer σε γενικές γραμμές είναι πολύ ενδιαφέρον και περνάς ευχάριστα την ώρα σου, αλλά δεν χρειάζεται για να γίνεις καλύτερος στο Single Player. Το multiplayer έχει πλάκα, αλλά δεν είναι απαραίτητο για να "τερματίσετε" το campain. Ώρα να βγάλουμε τα προβλήματα του Campain και του Multiplayer στην άκρη και να αναφερθούμε στα γραφικά του παιχνιδιού. Στο παιχνίδι περιπλανιέστε σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, η κάθε μία με διαφορετικές λεπτομέρειες στο περιβάλλον και άλλο στυλ. Σε κάθε σας ενέργεια έχετε την αίσθηση κάθε τοποθεσίας. Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι αρκετά ρεαλιστικοί, είτε είναι οι στρατιώτες σας, ή απλά σοκαρισμένοι πολίτες που τρέχουν για την ζωή τους. Πολύ ρεαλιστικές ακόμα είναι οι εκτελέσεις, που είναι κάτι παραπάνω από απάνθρωπες. Σε σκηνές εκφοβισμού μπορείς και αλληλεπιδράς με τους χαρακτήρες ειδικά όταν ο σκοπός της επίσκεψης σου είναι η κατάληψη της επιχείρησης τους. Εκεί μπορείς να γίνει αποτελεσματικός με διάφορους τρόπους, μπορείς να καταστρέψεις την ιδιοκτησία του, ή απλά να τον πλακώσεις στις γροθιές μέχρι να "λυγίσει". Το παιχνίδι όμως έχει και αρκετά bugs που δεν διορθώθηκαν. Καταρχήν οι παίκτες θα βρεθούν πολύ συχνά κολλημένοι σε αντικείμενα ή μέσα σε τι τοίχους. Αν και μπορείς να μιλήσεις μερικές φορές με τα παγιδευμένα άτομα, αυτό μπορεί να καταλήξει στην αποτυχία μιας αποστολής. Ακόμα υπάρχουν πολλά glitch όπως αλλοιωμένες σκιές, πολλά προβλήματα στο rendering των textures και το χειρότερο είναι ότι υπάρχει μια μικρή επιβράδυνση για τα PC που δεν υπάρχει στις κονσόλες. Το παιχνίδι έτρεξε πολύ ομαλά στην Ati Radeon 4890 μου ακόμα και σε High ρυθμίσεις με ελάχιστα κολλήματα. Οι άντρες σου σε ακολουθούν και είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τις ζωές τους για εσένα. Ο διάλογος είναι πολύ δυνατός στο παιχνίδι. Έντονη γλώσσα κατάλληλη για τους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Σίγουρα είναι ένα παιχνίδι που δεν θα θέλατε να παίξετε γύρω από μικρά παιδιά. Θα καταλάβετε όμως την μοναδικότητα του κάθε χαρακτήρα στο πλήρωμα σας κάθε φορά που οδηγείτε ή πηγαίνετε σε αποστολές, κάτι που είναι μια πολύ καλή πινελιά στο παιχνίδι. Απογοητευτήκαμε από την μουσική του παιχνιδιού. Έχοντας συνηθίσει στο καταπληκτικό soundtrack των ταινιών, από ότι φαίνεται στο Godfather II η μουσική πνίγεται από τα στοιχεία του περιβάλλοντος και φυσικά τον ήχο του χάους από τα όπλα, τις βόμβες και τις επιθέσεις. Ενώπιον του δικαστηρίου... Κλείνοντας το Godfather II είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι που συνδυάζει δράση και στρατηγική δίνοντας σου μια ιδές το πώς είναι να κυβερνάς την αυτοκρατορία σου. Το Multiplayer δίνει μια ευχάριστη ρώτα στο παιχνίδι για να αποκτήσεις χρήματα και όπλα για τους στρατιώτες σου. Οι έμπειροι παίκτες σε παιχνίδια δράσης ίσως το βρούν πολύ εύκολο και στραφούν κατευθείαν στο Multiplayer μετά την ολοκλήρωση του Campain, που είναι αρκετά μικρό. Σε γενικές γραμμές είναι ένα παιχνίδι που δεν θα το βαρεθείς και θα περάσεις ευχάριστα την ώρα σου καθώς μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε για την βελτίωση της δυσκολίας του παιχνιδιού σε ένα μελλοντικό patch. ______________________________________ Απαιτήσεις του παιχνιδιού: Ελάχιστες απαιτήσεις: Λειτουργικό Σύστημα: Windows XP SP2/Vista Επεξεργαστής: Pentium 4 @ 2.8 GHz/AMD Athlon64 3000+, or any Athlon64 X2/Core Duo processor) Μνήμη: 1 GB για XP/2 GB για Vista Σκληρός Δίσκος: 9+ GB Ελέυθερα Μνήμη Γραφικών: 256 MB* (Please Check Below) Κάρτα Ήχου: DirectX Compatible DirectX: 9.0c Πληκτρολόγιο&Ποντίκι (προφανώς!) DVD Rom Drive *NVIDIA GeForce 6800, η καλύτερη (7300, 7600 GS, και 8500 είναι πιο χαμηλά από τις ελάχιστες απαιτήσεις.) *ATI X1600 Pro, η καλύτερη (X1300, X1300 Pro και HD2400 είναι πιο χαμηλά από τις ελάχιστες απαιτήσεις.) ______________________________________ Βαθμολογία Παρουσίαση 8.5/10 Το παιχνίδι ακολουθεί τα γεγονότα της δεύτερης ταινίας, με τον παίκτη σας να πέρνει μέρος σε αυτές τις σκηνές. Υπάρχουν όμως κάποια "άκυρα" σημεία που δεν έχουν καμιά σχέση με την ταινία. Γραφικά 8.5/10 Τα γραφικά, το περιβάλλον και οι κινηματογραφικές σκηνές είναι παραπάνω από καλές, αλλά το παιχνίδι υστερεί λόγω αρκετών bug και glitch που ελπίζουμε θα διορθωθούν με ένα μελλοντικό patch. Ηχος 8.5/10 Οι διάλογοι είναι καλογραμμένοι αλλά σίγουρα δεν θα παίξετε αυτό το παιχνίδι με μικρά παιδιά να τριγυρίζουν κοντά σας. Τα ηχητικά εφέ είναι επίσης καλά δουλεμένα αλλά περιμέναμε κάτι παραπάνω από την μουσική του συγκεκριμένου παιχνιδιού άμα κρίνουμε από το αντίστοιχο soundtrack της ταινίας. Gameplay 9/10 Το Campain του Godfather είναι αρκετά καλά δουλεμένο, και έχει έναν καλό συνδυασμό στρατηγικής. Αλλά ένας προχωρημένος παίκτης με λογική και αξιοπρεπή σημάδι θα το βρεί πολύ εύκολο. Αντοχή στο Χρόνο 7.5/10 Η δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε συγκεκριμένα class στο multiplayer είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά ως Don δεν είναι απαραίτητο να παίξεις multiplayer για να βελτιώσεις τους μπράβους σου. Είναι εξ'αρχής δυνατοί. Τελικός Βαθμός Πολύ Καλό Παραγωγή:Electronic Arts Development: EA Redwood Shores Multiplayer: Ναι Ημερομηνία κυκλοφορίας: Κυκλοφορεί Τιμή: 39.90E (Προτεινόμενη) ESRB: Rated M, Mature, 18+, Αίμα, Βία ______________________________________ Ευχαριστούμε πολύ την ΕΑ Hellas για την παροχή του τίτλου που παρουσιάστηκε σε αυτό το review.
  18. Left 4 Dead - Game Review

    Έχουμε δει παιχνίδια να προκύπτουν από ταινίες του Hollywood, βασισμένα σε μια ενιαία πλοκή, άλλα μέτρια, άλλα εξαιρετικά. Και γενικώς η κατηγορία Zombie/Horror Movies ουκ ολίγες φορές έχει αποτελέσει έμπνευση για την παραγωγή αντίστοιχων παιχνιδιών. Ακριβώς αυτό βλέπουμε στο νέο παιχνίδι της Valve σε συνεργασία με την EA, Left 4 Dead. Αν και δεν βασίζεται αποκλειστικά σε κάποια ταινία, το παιχνίδι αντλεί στοιχεία πλοκής από ένα genre εξαιρετικά δουλεμένο, ουσιαστικά συνθέτοντας ένα αμάλγαμα ταινιών όπως, το Dawn of The Dead, 28 Days Later, Resident Evil κ.ο.κ Έτσι, στο L4D εσείς και άλλοι τρεις «Survivors» (επιζήσαντες) καλείστε να αντιμετωπίσετε τις ορδές μολυσμένων Zombie με στόχο όχι την εξάλειψη τους από προσωπου γης… αλλά την επιβίωση σας. http://www.thelab.gr/reviews_old/flash_videos/L4D_video_review_0001.flv Όσο κοινότυπο και «ρηχό» και αν φαίνεται το σενάριο, το L4D εκπλήσσει. Προσφέρει μια εντελώς διαφορετική, φρέσκια μορφή gameplay, που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην λειτουργία του συνόλου, της ομάδας. Σίγουρα υπάρχει και το Single Player Mode για τα βράδια που ο πάροχος σας κάνει παιχνίδια. Σίγουρα μπορείτε να διασχίσετε τις αχανείς πίστες με μια τριάδα Bot στο πλευρό σας. Αλλά τα Bot δεν μπορούν να σας παρέχουν τη δυναμικότητα, τη διαδραστικότητα και το κοινωνικό στοιχείο που συντροφεύει το Multiplayer Mode. Έτσι το Single Player Mode φτάνει στο σημείο να μοιάζει με προπόνηση, για την πραγματική δράση που έρχεται με το co-op. Με έστω και έναν «ανθρώπινο» παίκτη το παιχνίδι αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ενώ με τέσσερις το gameplay… απογειώνεται. Η ιστορία του L4D διασπάται σε τέσσερα ξεχωριστά σενάρια, στα οποία ο παίκτης καλείται να βρει το δρόμο του σε «Safehouses» και εν τέλει σε Rescue Points, από τα οποία θα γίνει διάσωση μέσω γης, αέρα ή θάλασσας (ανάλογα με το σενάριο). Σε ένα παιχνίδι μπορούν να συμμετέχουν έως και 4 άτομα, με τo AI να συμπληρώνει τα κενά στην περίπτωση έλλειψης ατόμων. Τα Bots σε γενικές γραμμές αντιδρούν σχετικά καλά: σκοτώνουν τα άμυαλα τέρατα, δεν σας πετυχαίνουν και σας γιατρεύουν όταν είστε πληγωμένοι. Το κακό είναι ότι δρουν παθητικά: Η μετακίνηση τους προϋποθέτει να προπορεύεστε, πράγμα ενοχλητικό όταν είστε στα πρόθυρα θανάτου. Εντέλει όμως, το παιχνίδι σε Single Player κυλά ευχάριστα σε σχεδόν όλα τα επίπεδα δυσκολίας, εκτός πιθανότατα από το επίπεδο Expert, όπου το παιχνίδι γίνεται τόσο αδυσώπητο που ακόμα και με 4 συμπαίκτες… είναι αμφίβολη η επιβίωση σας. Τα πιστόλια δεν προδίδουν ποτέ... Τα απέθαντα πλάσματα του παιχνιδιού χωρίζονται σε 6 κατηγορίες. Στην βάση της πυραμίδας είναι τα κοινά ζόμπι βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γωνία και μόλις σας δουν η σας ακούσουν τρέχουν καταπάνω σας με αφύσικη ταχύτητα, να σας κατασπαράξουν. Τα κοινά ζόμπι δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα όταν είναι μόνα τους, αλλά μπορούν να γίνουν πονοκέφαλος σε μεγάλους αριθμούς. Ο πραγματικός κίνδυνος έρχεται με την μορφή κάποιων ζόμπι με ειδικές ιδιότητες. Το Smoker, ένα ζόμπι με μεγάλη σε μήκος γλωσσά, έχει την ιδιότητα να αρπάξει έναν επιζόντα από το λαιμό και να το τον τραβήξει προς το μέρος του. Το «Boomer», ένα τετράπαχο πλάσμα, μπορεί και ξερνάει ή εκρήγνυται πάνω σας, όχι μόνο προκαλώντας προσωρινή τύφλωση, αλλά προσελκύοντας και κάθε κοινό ζόμπι στην περιοχή πάνω σας. To «Hunter» μπορεί και πηδάει σε μεγάλες αποστάσεις καθηλώνοντας σας στο έδαφος. Το «Tank» από την άλλη, είναι ένα ζόμπι-ντουβάρι που μπορεί να δεχθεί και δώσει πολύ ξύλο. Αλλά ο πραγματικός κίνδυνος έρχεται στην μορφή ενός κοριτσιού που κλαίει. Αυτή είναι η Μάγισσα (Witch), η οποία μπορεί να σας σκοτώσει με ένα και μόνο χτύπημα. Ο παραμικρός θόρυβος η φως από το όπλο σας μπορεί να την εκνευρίσει, για αυτό πρέπει να είστε υπερ-προσεκτικοί γύρω της. Το καυτό αποτέλεσμα μιας μολότοφ. Καθένα από τα 4 σενάρια παρουσιάζεται ως ταινία, πράγμα που προσδίδει κινηματογραφικό στυλ στο παιχνίδι. Στην αρχή, στο loading screen παρουσιάζεται μια αφίσα με το «καστ». Αν καταφέρετε και επιζήσετε μέχρι το τέλος του σεναρίου, παρουσιάζονται λίστες στατιστικών, όπως ποιος παίκτης σκότωσε τα περισσότερα ζόμπι, ποιος γιάτρεψε περισσότερους παίκτες, ποιος έκανε τα περισσότερα headshot κτλ. Επίσης έχει πλάκα που το παιχνίδι αναφέρει «πόσα ζόμπι σκοτώθηκαν στα γυρίσματα της ταινίας», ενώ αν κάποιοι παίκτες δεν καταφέρουν να τερματίσουν ζωντανοί, η ταινία βγαίνει αφιερωμένη σε αυτούς ( In loving memory of…). Ο ρυθμός του παιχνιδιού από την άλλη σας κρατάει συνεχώς στην εγρήγορση. Θα υπάρξουν στιγμές που θα σας τελειώνουν τα πυρομαχικά και θα χρειαστεί να βασιστείτε στα πιστά σας όπλα, τα οποία όμως, αν και δεν μένουν ποτέ από σφαίρες, δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικά όσο το κύριο όπλο σας (καραμπίνα, πολυβόλο, sniper riffle κτλ). Θα υπάρξουν επίσης στιγμές που θα σας τελειώσει η ζωή και θα χρειαστεί να στηριχθείτε σε κάποιον σύμμαχο, για να σας ανανήψει. Διάσπαρτα στην πίστα κάνουν την εμφάνιση τους και ειδικά όπλα, όπως βόμβες Μολότοφ και Pipe Bombs ενώ επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μπιτόνια βενζίνης ή φιάλες προπανίου ως εκρηκτικά. Τα τελευταία βοηθήματα αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα σε στιγμές του παιχνιδιού που απαιτούν όσο περισσότερο damage μπορείτε να κάνετε. O φωτισμός των περιοχών διαμορφώνει σημαντικά την ατμόσφαιρα του L4D. Επίσης σε διάφορα σημεία της εκάστοτε πίστας, θα χρειαστεί να προβείτε σε κάποια δράση για να προχωρήσετε στην επόμενη περιοχή. Οι δράσεις αυτές ποικίλουν από το άνοιγμα ενός διακόπτη, την ενεργοποίηση ενός ασύρματου κ.ο.κ Το ενδιαφέρον είναι ότι τη στιγμή που θα ανάψετε πχ έναν διακόπτη, ολόκληρες ορδές απέθαντων θα ορμήσουν κατά πάνω σας πριν καν το καταλάβετε. Βέβαια συνήθως θα έχετε τον χρόνο να οργανωθείτε κατάλληλα πριν βρεθείτε να κολυμπάτε σε μια θάλασσα από ζόμπι. [BREAK=Σελίδα 2] Τώρα αν το Left 4 Dead έχει κάποια αρνητικά, είναι ότι είναι σχετικά μικρό. Tα 4 σενάρια, αν και εξαιρετικά καλοδουλεμένα δεν διαρκούν πολύ, καθώς στο κανονικό επίπεδο δυσκολίας, μπορούν να ολοκληρωθούν σε 35-40 λεπτά. Όσο το επίπεδο δυσκολίας ανεβαίνει, θα κάνετε και περισσότερο χρόνο να τελειώσετε το σενάριο, καθώς θα πεθαίνετε περισσότερο, με αποτέλεσμα να ξεκινάτε ξανά από το τελευταίο Safehouse. Όμως κάθε σενάριο είναι εξαιρετικά δυναμικό: μπορεί να το παίξετε δεκάδες φορές και τα γεγονότα του να εξελιχθούν με διαφορετικό τρόπο σε κάθε επανάληψη. Αυτό οφείλεται κυρίως στο σύστημα «Σκηνοθέτη» (Director) που έχει αναπτύξει η Valve και ενσωματώνεται το L4D. Ο «Σκηνοθέτης» κατευθύνει την πορεία της δράσης στο παιχνίδι, παρακολουθώντας τον τρόπο που παίζετε. Αν πάτε καλά, θα σας πετάξει περισσότερα ζόμπι για να σφάξετε, ενώ αν «δει» ότι αγκομαχάτε, μπορεί να σας εμφανίσει κάποιο health kit, η κάποιο ειδικό όπλο. Ακόμα, στην δυναμικότητα του παιχνιδιού συμβάλλει και το co-op mode. Είναι πραγματικά πολύ διασκεδαστικό να παίζεις το L4D με «ανθρώπινους» συμπαίκτες, με πολύ γέλιο τις περισσότερες φορές, αν και μπορεί να γίνει και λίγο εκνευριστικό. Οι κινηματογραφικές αφίσες στα loading screens προσδίδουν αίσθηση ταινίας. To Versus Mode είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον και διασκεδαστικό όταν παίζεται με παρέα. Σε αυτό, παίζουν μέχρι 8 παίκτες σε δύο ομάδες των τεσσάρων ατόμων. Οι ομάδες εναλλάσσονται σε κάθε γύρο/πίστα ανάμεσα στις κλάσεις των «επιζώντων» και των ζόμπι. Η ομάδα των επιζώντων προσπαθεί να φτάσει όσο πιο μακριά μπορεί στην πίστα, με υπέρτατο στόχο το Safehouse: εάν συμβεί αυτό κερδίζουν την πίστα. Στόχος της αντίπαλης ομάδας των ζόμπι είναι να αποτρέψουν αυτό ακριβώς το γεγονός. Στο τέλος κάθε πίστας, η κάθε ομάδα ανταμείβεται με πόντους και νικήτρια στέφεται αυτή με τους περισσότερους στο τέλος του σεναρίου. Δημιουργείται έτσι ένα ανταγωνιστικό πνεύμα ανάμεσα στις δύο πλευρές. Η ομάδα που χειρίζεται τα ζόμπι είναι σε σχετικά πλεονεκτική θέση, ως αναφορά το respawn (επαναφορά στο παιχνίδι μετά θάνατον). Εάν ένα μέλος της ομάδας των ζόμπι πεθάνει( και αυτό γίνεται πολύ συχνά), σε 20 δευτερόλεπτα έχει την δυνατότητα να επανέλθει στο παιχνίδι, επιλέγοντας σχεδόν όποιο spawn point θέλει ( κυρίως δεν πρέπει να είναι ορατό από τους επιζώντες). Μειονέκτημα, όμως, της κλάσης αυτής είναι ότι τα ζόμπι πεθαίνουν υπερβολικά εύκολα, πράγμα που σημαίνει ότι οι παίκτες πρέπει οπωσδήποτε να συνεργαστούν, για να έχουν ελπίδες να αποτρέψουν την αντίπαλη ομάδα από το να κερδίσει. Αν πχ το Boomer καταφέρει να βρεθεί κοντά σε κάποιον επιζών και… ξεράσει πάνω του, δεν τον τυφλώνει απλά αλλά τον κάνει δόλωμα για τα κοινά ζόμπι γύρω. Έτσι είναι πιο εύκολο μέσα στον πανικό να απομονωθεί κάποιος αντίπαλος και να γίνει… τροφή. Από την άλλη αν κάθε ζόμπι-παίκτης δρα ξεχωριστά το πιο πιθανό είναι οι επιζώντες να τα καταφέρουν. Τέλος, από την πλευρά των απέθαντων, ο τύπος του ζόμπι που παίζει ο παίκτης επιλέγεται από τον υπολογιστή, και εμπεριέχει όλα τα είδη, εκτός Witch. Η προστασία των συμμάχων και η ομαδική δουλειά είναι πολύ σημαντικό στοιχείο του L4D. Όσο ενδιαφέρον και αν ακούγεται το Versus Mode, δυστυχώς εφαρμόζεται μόνο σε δύο σενάρια (Blood Harvest και No Mercy). Για την διεξαγωγή του απαιτείτε τουλάχιστον ένας «ζωντανός» παίκτης στην ομάδα των επιζώντων και ένας στην ομάδα των ζόμπι όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες μπορούν να ελέγχονται από το AI. Σημειώστε ότι το Versus Mode είναι πραγματικά απίθανο με παρέα σε κάποιο Internet Café ή σε τοπικό δίκτυο. To όλο παιχνίδι βασίζεται στην μηχανή γραφικών Source, η οποία μπορεί να μην είναι και τόσο προηγμένη όσο άλλες μηχανές γραφικών που υπάρχουν εκεί έξω, αλλά κάνει καλή δουλειά στην επεξεργασία των μοντέλων και των τοπίων. Αυτό όμως που πραγματικά μας εντυπωσίασε ήταν η μηχανική του φωτισμού που προσδίδει τρομερά στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Τι περισσότερες φορές θα βρίσκετε σε ένα υποφωτισμένο ή καθόλου φωτισμένο δωμάτιο, με μόνη πηγή φωτός το φακό που είναι προσκολλημένος στην κάνη του όπλου. Και όταν το όπλο σας αδειάσει και χρειαστεί να ξαναγεμίσετε, το φως του φακού ακολουθεί τις κινήσεις σας και στρέφεται στο ταβάνι, αφήνοντας σας στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα στο σκότος. Εντυπωσιακό. Το Animation των χαρακτήρων είναι επίσης πολύ καλό, όπως και οι εκφράσεις του προσώπου, με προσοχή στην λεπτομέρεια. Διάσπαρτα στην πίστα υπάρχουν διάφορα βοηθητικά όπλα, οπως αυτά τα διπλά Deagle. Το παιχνίδι τρέχει άνετα στους περισσότερους υπολογιστές, χωρίς ιδιαιτέρες απαιτήσεις. Στο δοκιμαστικό μας σύστημα (Intel E8500@4Ghz, ATi 4870, 4GB DDR2 1200Mhz) έτρεχε πανέμορφα σε ανάλυση Full HD 1920*1080 με 60 FPS σταθερά σε κάθε στιγμή, πράγμα που αποδεικνύει ότι αν και σχετικά παλιά, η Source Engine είναι εξαιρετικά φροντισμένη και καλογραμμένη. Ο ήχος, επίσης είναι εξαιρετικά φροντισμένος, με εξαιρετικό voice acting για κάθε ήρωα, ενώ επίσης κάθε ζόμπι κάνει το δικό του χαρακτηριστικό ήχο, ωστέ να καταλαβαίνετε πότε είστε σε κίνδυνο ή όχι. Η μουσική, τέλος αλλάζει σε κάθε συμβάν ώστε να εξυψώνει την δράση προσφέροντας ακόμα μεγαλύτερη βύθιση στο gameplay. GOD IS DEAD: Μικρές πινελιές από την Valve Team που κάνουν το L4D να ξεχωρίζει. Καταλήγοντας, το Left 4 Dead είναι από τα πιο συναρπαστικά και προσεγμένα Multiplayer παιχνίδια που έχουμε παίξει. Και αυτό δεν είναι έκπληξη όταν πίσω από αυτό βρίσκονται οι δημιουργοί του Counter Strike , του Team Deathmatch, του Half Life, του Portal. Παίζοντας το, νιώσαμε ότι πρωταγωνιστούσαμε στην επόμενη μεγάλη Χολιγουντιανή Ζόμπι υπερπαραγωγή. Συνίσταται σίγουρα για τις κρύες μέρες του χειμώνα, για ώρες ατελείωτης σφαγής. Αν οργανώσετε LAN party, μην ξεχάσετε να το συμπεριλάβετε. Βαθμολογία Παρουσίαση 9.0/10 Κινηματογραφική παρουσίαση των γεγονότων του παιχνιδιού δίνουν την αίσθηση ότι ο παικτης πρωταγωνιστεί σε ταινία. Δεν λείπουν οι μικρές πινελιές της Valve που κάνουν το παιχνίδι να ξεχωρίζει. Γραφικά 8.5/10 Η μηχανή γραφικών Source μπορεί να έχει αρχίσει να δείχνει την ηλικία της, αλλά ο χρόνος που βρίσκεται στο προσκήνιο σημαινει ότι είναι σε μεγάλο βαθμό βελτιστοποιημένη. Είναι ελαφρια και αποδίδει την δράση και κινηματογραφική αίσθηση άψογα. Δεν είναι όμως CryEngine ή Unreal. Ηχος 9.5/10 Η μουσική ακολουθεί το παιχνίδι σωστά, εξυψώνοντας τις στιγμές δράσης, αλλά και κρατώντας τον παίκτη σε εγρήγορση κατα την εξερευνηση. Οι διάλογοι είναι εξαιρετικά δουλεμένοι με πολύ καλό voice acting. Οι παικτες έχουν κυριολεκτικά άπειρες "ατάκες" ο καθένας. Gameplay 9.0/10 Το Gameplay του L4D είναι καλό στο single player mode, αλλά απογειώνεται τη στιγμή που θα πάτε Online. Το απρόβλεπτο των "ανθρώπινων" παικτών σε συνδυασμό με το AI του, δημιουργουν μια άκρως διασκεδατίκη εμπειρία. Must για Lan Parties. Αντοχή στο Χρόνο 8.5/10 Τέσσερα σενάρια είναι σχετικά λίγα. Το AI Director όμως κάνει κάθε replay των σεναρίων διαφορετικό, αλλάζοντας δυναμικά τα δεδομένα της πίστας. Θα παίξετε την ίδια πίστα 10 ορές και ποτέ δεν θα είναι η ίδια. Μεγάλο replaybility συνεπώς, αλλά θα θέλαμε λίγο μεγαλύτερη ποικιλία. Τελικός Βαθμός 9.0 Εξαιρετικό Παραγωγή: EA/Valve Development: Valve Multiplayer/Παίκτες : Ναι/1-8 Ημερομηνία κυκλοφορίας: Κυκλοφορεί Τιμή: 49.90E (Προτινώμενη) ESRB: Rated M, Mature, 18+, Αίμα, Βία Ευχαριστούμε πολύ την ΕΑ Hellas για την παροχή του τίτλου που παρουσιάστηκε σε αυτό το review.
  19. Company of Heroes 2 - The Western Front Armies Review

    Πριν από ένα χρόνο κυκλοφόρησε το Company of Heroes 2. Διάδοχος του, κατά πολλούς, καλύτερου παιχνιδιού στρατηγικής πραγματικού χρόνου. Το βάρος της κληρονομιάς του ήταν τεράστιο, με τις απαιτήσεις των φίλων της σειράς να είναι δικαιολογημένα στα ύψη. Μπορεί εν τέλει οι προσδοκίες τους να μην επιβεβαιώθηκαν στο ακέραιο, δεν παύει όμως το Company of Heroes 2 να είναι ένα από τα καλύτερα και πιο αξιόλογα RTS παιχνίδια. Η οπτική του παιχνιδιού περιοριζόταν στο Ανατολικό μέτωπο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δίνοντας τη δυνατότητα στον παίκτη να επιλέξει ανάμεσα σε δύο στρατούς, το Ρωσικό και το Γερμανικό. Την κατάσταση αυτή έρχεται να αλλάξει το expansion του παιχνιδιού, Company of Heroes 2 - The Western Front Armies. Όπως μεταφέρει και ο τίτλος του, η προσοχή στρέφεται ξανά στο Δυτικό μέτωπο και τη μάχη των συμμαχικών δυνάμεων με το διαφορετικής φιλοσοφίας και εξοπλισμού γερμανικό στρατό του μετώπου αυτού. Τα πρώτα πράγματα που χρήζουν επισήμανσης είναι πως το expansion αυτό είναι standalone με σαφή και σχεδόν αποκλειστική έμφαση στο multiplayer. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να αγοραστεί και να χρησιμοποιηθεί μόνο του, χωρίς να απαιτείται το βασικό παιχνίδι. Δε διατίθεται singleplayer campaign (η δυνατότητα μάχης απέναντι στον υπολογιστή συνεχίζει να υπάρχει), με την προσοχή να εστιάζεται στον εμπλουτισμό και το πλουραλισμό των διαδικτυακών μαχών. [break=Το παιχνίδι] Εφόσον περάσαμε τα διαδικαστικά της εισαγωγής βουτάμε κατευθείαν στα βαθιά, όπως ρίχνει και το The Western Front Armies τον παίκτη. Η απουσία singleplayer campaign και το μικρό μήκος του tutorial (σε σημείο τα hints and tips που εμφανίζονται καθώς φορτώνει το παιχνίδι να είναι πληρέστερα) δεν αφήνει περιθώρια εξοικείωσης με τους μηχανισμούς του παιχνιδιού. Εκ πρώτης όψεως η επιλογή αυτή μοιάζει δικαιολογημένη, καθώς αποτελεί expansion και όχι πλήρες παιχνίδι. Η δυνατότητα όμως της μεμονωμένης αγοράς του αφήνει έναν αρχάριο παίκτη να χάνεται στις επιλογές και τα ζητούμενα του παιχνιδιού. Ο τρόπος με τον οποίο αναπτύχθηκαν οι δύο στρατοί αντιπροσωπεύει την ιστορική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της απόβασης στη Νορμανδία και της συμμαχικής προέλασης / γερμανικής υποχώρησης. Οι Αμερικανικές δυνάμεις αποτελούνται από πληθώρα άπειρων στρατιωτών, περιορισμένη ποικιλία μηχανοκίνητων μονάδων σε συνδυασμό με απομακρυσμένα στατικά αρχηγεία και πλεόνασμα εφοδίων. Οι Γερμανοί σε αντίθεση διαθέτουν πεπειραμένους στρατιώτες που έχουν συμμετάσχει σε μάχες, πληθώρα δυνατών οχημάτων, αμυντική θέση αλλά σημαντική έλλειψη εφοδίων λόγω της έκβασης του πολέμου. US Forces Οι Αμερικανικές δυνάμεις προσφέρουν μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση στον τρόπο παιχνιδιού, όχι μόνο από τον έτερο στρατό που προστέθηκε αλλά και από τους δύο αρχικούς του βασικού παιχνιδιού. Η νοοτροπία που τις διέπει είναι αρκετά ανθρωποκεντρική, κάνοντας μεγάλη χρήση πεζικού με αρκετές δυνατότητες παραμετροποίησής του για να αντιπαρατεθεί σε διαφορετικά ήδη κινδύνου. Η προσαρμοστικότητά τους, τους δίνει σημαντικό πλεονέκτημα στην αρχική φάση της μάχης. Η βάση των στρατευμάτων τους είναι πλήρως ανεπτυγμένη στο ξεκίνημα της μάχης, χρειάζεται όμως να δουλέψουν για να μπορέσουν να στρατολογήσουν καλύτερες μονάδες. Τα βασικά στρατεύματα των Αμερικανών είναι οι Riflemen και οι Rear Echelon, πρακτικά οι τυφεκιοφόροι και οι μηχανικοί. Η δυνατότητα χρήσης οχημάτων και μονάδων πυροβολικού "ξεκλειδώνεται" με τη στρατολόγηση ειδικών μονάδων αξιωματικών, μία για κάθε ένα από τα τρία κτήρια. Δεν περιορίζεται όμως εκεί η χρησιμότητά τους, καθώς πέρα από ικανότερες μονάδες πεζικού διαθέτουν και ειδικές ιδιότητες, όπως η κλήση συντονισμένης επίθεσης πυροβολικού. Τα τρία διαθέσιμα στρατιωτικά δόγματα των Αμερικανών ανάμεσα στο οποία καλείται ο παίκτης να επιλέξει, προσανατολίζονται κατά σειρά στην υπεροχή στον αέρα, στην ενίσχυση του πεζικού και στην παράταξη ισχυρών μηχανοκίνητων μονάδων. Oberkommando West Κατά μία έννοια το άκρο άωτον των Αμερικανών είναι οι δυτικές Γερμανικές δυνάμεις. Στην πλήρως αναπτυγμένη στρατιωτική βάση των πρώτων, αντιπαραβάλλουν την πλήρη απουσία υποδομών. Η πλάστιγγα των επιλογών τους, όσον αφορά τις μονάδες τους, γέρνει συντριπτικά προς τις μηχανοκίνητες. Ακολουθούν μία φιλοσοφία σημείων άμυνας μέσω των φορτηγών, ενώ διαθέτουν μονάδες δυνατές, ευκίνητες, αλλά και δαπανηρές. Ξεκινώντας με ένα μόνο κτήριο από όπου γίνεται η στρατολόγηση των βασικών μονάδων πεζικού, Volksgrenadiers και Sturmpioneers, μετατρέπουν φορτηγά σε στρατιωτικά κτίσματα. Οι τρεις επιλογές των φορτηγών ανταποκρίνονται σε υποστηρικτηκές μονάδες πεζικού και πυροβολικού, μηχανοκίνητα τάγματα και βαρύ πυροβολικό. Ο τελευταίος είναι ο τομέας στον οποίο πραγματικά διαπρέπουν οι Γερμανοί. Τα άρματα μάχης μπορεί να είναι σαφώς ακριβότερα των αντίστοιχων Αμερικανικών, εξαργυρώνουν όμως το παραπάνω κόστος τους με σαφή υπεροχή στο πεδίο της μάχης. Οι Γερμανοί με τη σειρά τους διαθέτουν στρατιωτικά δόγματα κρυφής προέλασης, ενίσχυσης του πεζικού και πλήξης των αντιπάλων γραμμών. [break=Τεχνικά Χαρακτηριστικά] Γραφικά Στο θέμα της απεικόνισης δεν υπήρξε κάποια βελτίωση σε σχέση με το βασικό παιχνίδι. Κάτι τέτοιο όμως δεν κρίνεται απαραίτητο, καθώς συνεχίζουν να είναι από τα καλύτερα που μπορεί να βρει κάποιος σε ένα παιχνίδι στρατηγικής. Χρησιμοποιείται η μηχανή Essence 3.0, εσωτερική δημιουργία της Relic, η οποία δίνει τη δυνατότητα απεικόνισης δυσχερών καιρικών φαινομένων τα οποία επηρρεάζουν σημαντικά τις μονάδες του παίκτη. Δεν παρατηρήθηκαν κολλήματα και δυσλειτουργίες και η όλη εμπειρία ήταν ευχάριστη. Ήχος Αυτός είναι ο τομέας στον οποίο πραγματικά ξεχωρίζει το Company of Heroes 2. Τα ηχητικά εφέ είναι εκπληκτικά τραβώντας τον παίκτη μέσα στο πεδίο της μάχης. Είναι απολαυστικότατη εμπειρία να νιώθεις τα κανόνια των αρμάτων μάχης να σείουν ολόκληρο το γραφείο, χαρίζοντάς σου ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Επίσης οι φωνές των στρατιωτών είναι προσεγμένες χαρίζοντας και στιγμές γέλιου με την αθυροστομία τους. Gameplay Ήταν το βασικό στοιχείο το οποίο καθιέρωσε το πρώτο Company of Heroes στο θρόνο των παιχνιδιών στρατηγικής πραγματικού χρόνου. Η ουσία του παραμένει η ίδια τόσο στο διάδοχό του, όσο και στο expansion του. Το πεδίο της μάχης αποτελείται από περιοχές ελέγχου, κάθε μία εκ των οποίων προσφέρει συγκεκριμένα εφόδια. Σκοπός του παίκτη είναι ο έλεγχός τους για να καρπωθεί τα οφέλη τους αλλά και την ίδια στιγμή να τα στερήσει από τον αντίπαλό του. Θετική κρίνεται η προσθήκη 9 νέων χαρτών που αντιπροσωπεύουν ικανοποιητικά τα πεδία των μαχών του δυτικού μετώπου, ενώ προσφέρουν τελείως διαφορετική αίσθηση και προκλήσεις από αυτούς του βασικού παιχνιδιού. Multiplayer Ο σημαντικότερος λόγος δημιουργίας αυτού του expansion είναι η αναζωπύρωση του διαδικτυακού τοπίου, φέρνοντας νέες ισορροπίες με την προσθήκη δύο νέων στρατών διορθώνοντας τις ανισορροπίες μεταξύ των δύο προηγούμενων του Company of Heroes 2. Community Ένα σημαντικό ατού του παιχνιδιού είναι η τεράστια βάση παικτών του. Μέσω του Steam Workshop υπάρχουν διαθέσιμες κυριολεκτικά χιλιάδες πίστες στα χέρια του παίκτη για να επιλέξει. [break=Επίλογος και Αξιολόγηση] Οι συνολικές εντυπώσεις δεν μπορεί παρά να είναι θετικές. Έχοντας μία δοκιμασμένη συνταγή, οι δημιουργοί του παιχνιδιού την επεκτείνουν και την εξελίσσουν με αυτό το expansion. Μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου κυκλοφορίας του παιχνιδιού προσφέρουν πλουραλισμό στο multiplayer, δημιουργώντας νέες ισορροπίες που τραβάνε εκ νέου το ενδιαφέρον των παικτών. Θετικά + Δοκιμασμένο και επιτυχημένο gameplay + Νέα πνοή και πλουραλισμός στο multiplayer + Εκπληκτική ηχητική απόδοση των μαχών + Δυνατότητα ξεχωριστής αγοράς + Καινούριοι χάρτες Αρνητικά - Υψηλή τιμή μεμονωμένων στρατών - Απουσία singleplayer campaign - Δυσκολία εξοικείωσης Δημιουργός: Relic Entertainment Εκδότης: SEGA Multiplayer: Ναι Ημερομηνία κυκλοφορίας: Κυκλοφορεί Τιμή: 19.99€ - 12.99€ (ο κάθε στρατός ξεχωριστά) PEGI: 18 Ελάχιστες απαιτήσεις: Memory: 2GB RAM Processor: 2Ghz Intel Core2 Duo or equivalent Graphics: 512MB Direct3D 10 capable video card (GeForce 8800 GT or Radeon HD 2900XT) OS: 32bit Vista Internet: Broadband Internet connection Hard Drive: 30GB free Hard disc space Συνιστώμενες απαιτήσεις: Memory: 4GB RAM Processor: 3Ghz Intel i5 quad core or equivalent Graphics: 1024 MB Direct3D 11 capable video card (GeForce GTX 470 or Radeon HD 5850) OS: 64bit Windows 7 Internet: Broadband Internet connection Hard Drive: 30GB free Hard disc space
  20. Tembo The Badass Elephant - Game Review

    Την Ιαπωνική Game Freak, δημιουργό του συγκεκριμένου τίτλου, πιθανότατα την ξέρουν μόνο fans της Nintedo αφού από το 1989 όπου ιδρύθηκε φτιάχνει αποκλειστικά τίτλους για τις κονσόλες της. Το Tembo The Badass Elephant είναι το πρώτο της παιχνίδι, σε συνεργασία με την επίσης Ιαπωνική SEGA (ως εκδότη), με το οποίο θα μπει στην αγορά των PC, XBOX One και PlayStation 4. Άραγε μπήκε με το δεξί; Γενικά Ήδη από την καλλιτεχνική προσέγγιση του τίτλου του παιχνιδιού, μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις για τις πηγές έμπνευσης των δημιουργών, αφού θα έλεγε κανείς ότι θυμίζει αρκετά Metal Slug στο κόκκινο χρώμα των τίτλων της ταινίας Rambo. Και κάπως έτσι είναι τελικά, αφού ο ήρωάς τον οποίο χειριζόμαστε στο παιχνίδι είναι ένας "Rambo" ελέφαντας σε 2D (δύο διαστάσεων) side-scrolling διάδραση τύπου Metal Slug. Η υπόθεση ελάχιστα θα μας απασχολήσει αφού το μόνο που χρειάζεται να ξέρει κάποιος είναι ότι υπάρχει ο κλασικός κακός που θέλει να κατακτήσει με τον στρατό του τον κόσμο και μόνο ο Tembo ο ελέφαντας στρατιώτης μπορεί να τον σταματήσει. Για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι θα πρέπει να περάσετε από 18 κλιμακούμενης δυσκολίας πίστες που όμως δεν θα σας πάρουν πάνω από 5-6 ώρες αναλόγα με το πόσο εύκολα θα προσαρμοστείτε στην λογική του platforming που ουσιαστικά επιβάλει το παιχνίδι, κάτι που θα αναλύσουμε στο επόμενο κεφάλαιο. Ένα είναι σίγουρο πάντως, θα δοκιμαστεί η υπομονή σας αφού όσο καλοί και να είστε θα χάσετε πολλές φορές. Για κάποιους βέβαια κάτι τέτοιο είναι θετικό, αφού φέρνει μνήμες από παλιά "δύσκολα" platformers, αλλά σίγουρα θα αποθαρρύνει τους περισσότερους casual παίκτες. Το Παιχνίδι Όπως σε όλα τα side-scrolling παιχνίδια όπου οι πίστες έχουν μία αρχή αριστερά και καταλήγουν στο τέλος δεξιότερα, έτσι και σε αυτόν τον τίτλο θα κινείστε κυρίως προς τα δεξιά. Στην πορεία σας θα έρθετε αντιμέτωποι με δεκάδες από τους στρατιώτες της PHANTOM, όπως ονομάζεται η οργάνωση των κακών, τους οποίους και θα σκοτώσετε με ποικίλους τρόπους. Ο ταλαντούχος ήρωας Tembo μπορεί να πηδάει, να τρέχει διαλύοντας σχεδόν τα πάντα στο πέρασμα του, να κάνει uppercut ή να πετάει νερό με την προβοσκίδα του, να πέφτει με δύναμη στο έδαφος, ακόμα και να στροβιλίζεται σε στυλ Sonic. Αυτές οι δυνατότητες είναι διαθέσιμες από την αρχή και γίνονται με χρήση τριών κουμπιών δράσης, των οποίων οι συνδυασμοί απαιτούν λίγο χρόνο εξοικείωσης και αρκετό χρόνο για την τελειοποίηση της χρήσης τους. Πιθανότατα βέβαια αυτός ο χρόνος να είναι λιγότερος με χρήση χειριστηρίου. Εκτός από τους κακούς θα συναντήσετε και φυλακισμένους ανθρώπους τους οποίους μπορείτε να ελευθερώσετε προεραιτικά αφού μόνο βαθμολογικό ενδιαφέρον έχουν εκτός αν ανήκετε στην κατηγορία των παικτών που αποζητούν να ολοκληρώνουν το 100% των παιχνιδιών που παίζουν, ή αν θέλετε να ανεβείτε πιο ψηλά στα in-game leaderboards. Οι ζωές σας αντιστοιχούν σε βάζα φυστικοβούτυρου και μπορείτε να τις αυξήσετε μαζεύοντας φυστίκια που επίσης είναι διασκορπισμένα στις πίστες. Κάτι σαν το Donkey Kong Country δηλαδή, που αντί για μπανάνες μαζεύετε φυστίκια και αντί για νομίσματα ανθρώπους. Ο σχεδιασμός των πιστών πάντως έχει γίνει σχετικά καλά, προσδίδοντας στο παιχνίδι replayability, τόσο όσο χρειάζεται κάποιος για να μαζέψει όσους περισσότερους πόντους γίνεται, βρίσκοντας κρυμένους φυλακισμένους, φυστίκια αλλά και εχθρούς. Κάτι που μου έκανε αρνητική μάλλον αίσθηση όμως και σχετίζεται με τον σχεδιασμό των πιστών είναι ότι τα trailers σου δίνουν την ιδέα ενός παιχνιδιού με γρήγορο ρυθμό με ένα ήρωα σχεδόν άτρωτου που δεν σταματάει σε τίποτα. Άποψη που τελικώς διαψεύθεται παίζοντας με αυτή τη λογική και χάνοντας αρκετές φορές, ειδικά από τη μέση του παιχνιδιού και έπειτα. Έτσι δεν ήταν λίγες οι φορές όπου ενώ έχεις αναπτύξει ένα ασταμάτητο ρυθμό, το παιχνίδι σε αναγκάζει να φρενάρεις και να σκεφτείς πιο προσεκτικά τις κινήσεις σου. Οπτικοακουστικά Ήδη θα σας είναι εμφανές ότι το παιχνίδι έχει γραφικά που θυμίζουν κόμιξ, τα οποία τελικώς ταιριάζουν αρκετά στο χαρακτήρα του τίτλου. Η ιστορία ξετυλίσεται μέσω αντίστοιχων σχεδιαστικά κόμικ σκηνών τις οποίες δυστυχώς δεν μπορείτε να κάνετε skip. Μέσω της μηχανής γραφικών Unity που χρησιμοποιείται στον τίτλο, τα animations έχουν υλοποιηθεί πετυχημένα αφού οι μεταβάσεις από την μία κατάσταση του χαρακτήρα στην άλλη γίνονται αρκετά ομαλά. Στα 1080p που είναι και η μέγιστη ανάλυση που υποστηρίζει το παιχνίδι δε φαίνεται να έχει μεγάλες απαιτήσεις από θέμα γραφικών αφού εύκολα μένει σταθερό στα 60fps. Ηχητικά ο τίτλος καλύπτει απλά τα βασικά, με την μουσική επένδυση να είναι αδιάφορη και τα εφέ να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να δίνουν κάτι παραπάνω. Δεν υπάρχουν, από επιλογή λογικά, κανενός είδους φωνητικοί διάλογοι αφού τα ελάχιστα λόγια που θα συναντήσετε έχουν μείνει μόνο σε κείμενα. Παρόλα αυτά διατηρώντας την αισθητική κόμικ του παιχνιδιού, οι ήχοι τονίζονται με χρωματιστά κείμενα που ενσωματώνονται όμορφα στην εικόνα. Επίλογος Ο Tembo The Badass Elephant είναι μάλλον ένα τυπικό παράδειγμα old-school side-scroller, με κλιμακούμενη δυσκολία που μπορεί να σας εξοργίσει αλλά παράλληλα θα σας προσφέρει εντονότερη ικανοποίηση κατά την ολοκλήρωση κάθε πίστας. Δυστυχώς το μικρό μέγεθος του απογοητεύει, αλλά τουλάχιστον η τιμή του στα 14,99€ για την retail έκδοση, αναπληρώνει την όποια δυσαρέσκεια. Τελικώς η Game Freak μπορεί να μην έφτιαξε ένα παιχνίδι που κάνει τους πάντες να παραμιλάνε, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει έναν συμπαθή χαρακτήρα που σίγουρα θα θέλαμε να δούμε ξανά. Θετικά: Όμορφα γραφικά με πετυχημένα animations Καλός σχεδιασμός πιστών με κλιμακούμενη δυσκολία Τα boss fights έχουν την απαιτούμενη πρόκληση Αρνητικά Ίσως πολύ δύσκολο σε κάποια σημεία Μικρή διάρκεια Ουδέτερα Η ηχητική επένδυση είναι αδιάφορη Ενδιαφέρον replayability μόνο για completionists Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Tembo The Badass Elephant είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε πολύ την zegetron για την παραχώρηση του δείγματος δοκιμής Για το TheLab.gr tragikos
  21. OCZ Vertex 3 SSD review

    Το TheLab.gr, επιδιώκοντας την αντικειμενική ενημέρωση των μελών του σε θέματα της καλπάζουσας τεχνολογίας των υπολογιστών, κατάφερε να αποσπάσει από την OCZ ένα δείγμα της νέας σειράς SSD. Ο λόγος για τον Vertex 3, έναν SSD που έρχεται να διεκδικήσει το στέμμα του προκατόχου του, Vertex 2, προσφέροντας αυξημένες ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής, μέσω του σχετικά καινούργιου προτύπου διαύλου δεδομένων SATA 3 6Gb/s. Θα καταφέρει άραγε να το αποσπάσει; Το δείγμα που μας εμπιστεύτηκαν παρουσιάζει σύμφωνα με την OCZ τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: Χαρακτηριστικά Vertex 3 Κωδικός VTX3-25SAT3-240G Χωρητικότητα 240GB Τύπος μνήμης MLC NAND Flash Πρότυπο διαύλου δεδομένων SATA III 6Gbps συμβατό με SATA II 3Gbps Υποστήριξη Trim Ναι Μέγεθος 2.5" Διαστάσεις 99.8 x 69.63 x 9.3mm Βάρος 77g Θερμ. Λειτουργίας 0°C ~ 55°C Θερμ. Αποθήκευσης -45°C ~ 85°C Κατανάλωση ισχύος 3W Active, 1.65W Idle Shock Resistant 1500G Υποστήριξη RAID Ναι MTBF 2000000 ώρες Εγγύηση κατασκευαστή 3 έτη Μέγιστος ρυθμός ανάγνωσης 550 MB/s Μέγιστος ρυθμός εγγραφής 520 MB/s Random Write 4KB (Aligned): 60000 IOPS [BREAK=Μια πρώτη γεύση] Τα παρακάτω στοιχεία μας τα παραχώρησε η ίδια η OCZ μαζί με το δείγμα. Να αναφέρουμε ότι η OCZ προσφέρει 4 μοντέλα στη σειρά των ssd με SATA3 σύνδεση (Vertex, Vertex Max IOPS, Agility και Solid) τα οποία έρχονται να καλύψουν διαφορετικά επίπεδα επιδόσεων και κόστους. Επιδόσεις Ταχύτητα μέγιστης ανάγνωσης: 550ΜΒ/s Ταχύτητα μέγιστης εγγραφής: 525ΜΒ/s 4KB Random Write (alighend): Εως 60000 IOPS *Σε σύστημα εξοπλισμένο με Intel Sandy Bridge το οποίο προτείνεται για την πλήρη ανάδειξη των δυνατοτήτων του δίσκου Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά SATA III / 6Gbps Ενσωματώνει τον ελεγκτή SandForce 2281 Ενισχυμένες δυνατότητες BCH ECC Υποστηρίζει SATA-7 Security Erase Αποδοτικός Write Amplification Factor μικρότερος από 1 (4Κ database transfer workload) Σημαντικά αυξημένες επιδόσεις σε σχέση με τη προηγούμενη γενιά Λύση εμπορικής χρήσης που προσφέρει 2Χnm MLC NAND Flash μνήμη σε εξαιρετική αναλογία επιδόσεων-κόστους MTBF: 2000000 ώρες Εγγύηση 3 χρόνων [BREAK=Στο εσωτερικό του Vertex 3] Ο Vertex 3 κατασκευαστικά μοιάζει σαν κάθε άλλο SSD. Το περίβλημά του είναι μεταλλικό ενώ αφαιρώντας τις 4 βίδες στο κάτω μέρος του αποκτούμε πρόσβαση στην PCB που φιλοξενεί τις 16 Micron MLC μνήμες των 16GB έκαστη (29F128G08CFAAB) και τον νέο ελεγκτή SandForce SF-2281VA1-SDC-ES. Από το σύνολο των 256GB μόνο τα 240GB είναι διαθέσιμα στον τελικό χρήστη, με τα υπόλοιπα να παραχωρούνται στον ελεγκτή για wear-leveling. [BREAK=Συστήματα δοκιμής] Για το νέο μέλος της οικογένειας των SSD ετοιμάσαμε μια ιδιαίτερη επιτροπή υποδοχής όσον αφορά στα συστήματα που θα εκτελέσουν τις μετρήσεις. Έτσι λοιπόν ετοιμάσαμε 4 διαφορετικά συστήματα, ένα εκ των οποίων θα μπορούσε να είναι και το δικό σας! Σύστημα δοκιμών 1:ASUS Η67 Μνήμη: 2x2GB DDR3 Corsair Το κύριο σύστημα δοκιμών. Βασίζεται στο H67 chipset και την αρχιτεκτονική Sandy Bridge, η οποία προτείνεται από την OCZ για την επίτευξη των μέγιστων επιδόσεων του Vertex 3. Η υποστήριξη SATA3 που προσφέρει μέσω του ICH10 εκτοξεύει τις επιδόσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα συστήματα δοκιμών, αναδεικνύοντας την νικητή στις επιδόσεις του παρόντος review. Σύστημα δοκιμών 2:INTEL Χ58 EVGA SLI3 Μνήμη: 2x2GB DDR3 Corsair Dominator Μια αξιοπρεπέστατη μητρική που προσφέρει υποστήριξη SATA3 μέσω του ελεγκτή της MARVELL 91ΧΧ. Ο συγκεκριμένος ελεγκτής αποδοκιμάστηκε για τις σχετικά χαμηλές επιδόσεις που παρουσιάζει σε σχέση με αυτόν της Intel. Σύστημα δοκιμών 3: MSI 770-C45 Μνήμη: 2x2GB DDR3 A-Data και 2x1GB DDR3 Transcend Η συγκεκριμένη μητρική είναι η φτηνή λύση της MSI στην AM3 πλατφόρμα μέσω του AMD770 chipset. Δε διαθέτει sata3 6Gbps οπότε θα δοκιμάσουμε τον SSD σε λειτουργία συμβατότητας με το SATA2 3Gbps Σύστημα δοκιμών 4: MSI 770-C45 + ASROCK SATA3 PCIE X1 Το ίδιο σύστημα με το 3ο. Σε αυτή τη περίπτωση όμως εμπιστευτήκαμε άδοξα τη λύση της ASROCK που υπόσχεται ταχύτητες SATA3 6Gbps μέσω κάρτας επέκτασης διαύλου pcie x1. Η συγκεκριμένη κάρτα φέρει τον ελεγκτή MARVELL 9128. [BREAK=Αποτελέσματα προγραμμάτων 1/4] Ακολουθεί ένας πίνακας με το σύνολο των αποτελεσμάτων για το 1ο σύστημα δοκιμών που βασίζεται στο H67: CrystalDiskMark H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Sequential 501.5 294.2 484.5 293.2 512k 494.5 293.7 426.3 288.6 4k 33.96 89.46 34.27 83.88 4kQD32 193.5 196 195.3 251.5 HDTune 4.60 H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS Read (MB/s) Read (MB/s) Minimum 200.1 299.1 Maximum 376.9 403.6 Av. 346.1 372.8 Access Time 0.052ms 0.033ms Burst Rate 358 399.4 HDTune 4.60 IOPS Test 1 H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned (MB/s) Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 18727 0.053 4.21 9144 4 kb 17621 0.056 0.769 68834 64 kb 5726 0.174 0.753 357898 1 MB 482 2.074 16.253 482027 Random 553 1.807 389.377 280723 HDTune 4.60 IOPS Test 2 Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 9719 0.102 4.461 4.746 4 kb 18892 0.052 1.412 73.799 64 kb 5049 0.198 0.927 315.564 1 MB 450 2.221 66.209 450.23 Random 835 1.197 5.934 423.755 HDTach H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned (MB/s) Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Average Read 382.8 378.6 Burst Read 407.5 382.2 AS SSD H67 - Intel 2500K (stock) NTFS Partitioned Read - H67 - Intel 2500K (stock) Secure Erased / No OS (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Seq 488.64 247.21 502.96 281.11 4K 19.03 71.69 21.86 66.35 4K-64Thrd 187.85 219.86 181.64 224.31 Acc. Time - 0.253ms - 0.241 Score 255 316 835 319 HDTune Write Test ATTO Disk Benchmark [BREAK=Αποτελέσματα προγραμμάτων 2/4] Πως συμπεριφέρεται όμως ο Vertex 3 στα υπόλοιπα συστήματα δοκιμών; Αναφέρουμε ότι τα ακόλουθα αποτελέσματα μετρήσεων έγιναν με το λειτουργικό σύστημα εγκατεστημένο στον SSD (φρέσκια εγκατάσταση), ο οποίος λειτουργεί σε AHCI mode, με το καλύτερο πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA που μπορεί να προσφέρει το εκάστοτε σύστημα. Οι οδηγοί των ελεγκτών SATA είναι κάθε φορά οι προτεινόμενοι από το κατασκευαστή για κάθε σύστημα. http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CrystalDiskMark_Read.sw http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CrystalDiskMark_Write.swf Εντυπωσιακά τα αποτελέσματα των δοκιμών στον νέο SSD της OCZ, με τη ταχύτητα ανάγνωσης να εντοπίζονται κοντά στα 500ΜΒ/s και τη ταχύτητα εγγραφής να φλερτάρει με τα 300ΜΒ/s, αρκετά χαμηλότερα δυστυχώς από τις προδιαγραφές. Παρόλ' αυτά η γενικότερη εικόνα που παρουσιάζει ο Vertex 3 είναι κατά πολύ ανώτερη των υπολοίπων SSD προηγούμενης γενιάς, όπως για παράδειγμα ο Vertex 2. Αποτελέσματα προγραμμάτων 3/4 http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTach.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune460.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune_Access.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/HDTune460_IOPS_Oper.swf Ανεβασμένες επιδόσεις και στα IOPS αλλά πολύ χαμηλότερες από αυτές που υπόσχονται οι προδιαγραφές ακόμα και στο δυνατό μας σύστημα. Εκτός των άλλων παρατηρούμε επίσης τη συμπεριφορά ενός συστήματος με SATA2. Ίσως οι επιδόσεις να μην συγκρίνονται με αυτές ενός Sandy Bridge συστήματος και το παλαιότερο πρωτόκολλο να περιορίζει τις δυνατότητες του δίσκου, εντούτοις είναι ικανό να μας προσφέρει μια ασύγκριτη εμπειρία χρήσης υπολογιστή. Το σύστημα που εξοπλίστηκε με την κάρτα της ASROCK ,η οποία επιτρέπει σύνδεση SATA3 μέσω pcie x1 διαύλου, δε κατάφερε να προσφέρει επιδόσεις ανώτερες το συστήματος που λειτουργεί με τον Vertex 3 σε λειτουργία συμβατότητας SATA2. Μάλιστα οι επιδόσεις είναι κατώτερες, καθιστώντας έτσι την αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος λανθασμένη απόφαση. Η εν λόγω κάρτα δεν παραδίδει όσα υπόσχεται είτε λόγω κακής κατασκευής είτε λόγω συμβατότητας, χωρίς η εταιρία να αναφέρει κάτι σχετικά με αυτό. Αποτελέσματα προγραμμάτων 4/4 Πόσο όμως αξίζει ο νέος Vertex 3 απέναντι στον παλιό σας SSD. Ας δούμε πως αξιολογούν τα προγράμματα τον εν λόγω SSD σε σύνδεση SATA2 και SATA3 απέναντι στο βετεράνο X25M της Intel. http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD_X25vsVer3_read.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/ASSSD_X25vsVer3_write.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CDM_X25vsVer3_read.swf http://www.thelab.gr/images/reviews/ocz_v3/CDM_X25vsVer3_write.swf Καθόλου άσχημα. Ακόμα και στο παλιό πρωτόκολλο SATA2, ο Vertex 3 μας προσφέρει αυξημένες επιδόσεις, ιδιαίτερα στη ταχύτητα εγγραφών. Βέβαια στο H67 σύστημα παραμένει ασυναγώνιστος. [BREAK=Συμπεριφορά του υλικού] Ιδιαίτερα εντυπωσιακές οι επιδόσεις του εν λόγω SSD σε ταχύτητα και χρόνο προσπέλασης. Η τεχνολογία όμως των Solid State Disks υποσχέθηκε στους χρήστες βελτιωμένη ενεργειακή συμπεριφορά και χαμηλότερες θερμοκρασίες λειτουργίας από τους συμβατικούς HDD. Ας εξετάσουμε λοιπόν αν παραδίδει όσα υπόσχεται: __________IDLE_____________________READ____________________WRITE__________ Για ποιο λόγο όμως εξετάζουμε την κατανάλωση ενός SSD; Οι περισσότεροι από μας διαθέτουμε συστήματα που τροφοδοτούνται από ισχυρά τροφοδοτικά, τα οποία σίγουρα δε πρόκειται να "γονατίσουν" επειδή προσθέσαμε έναν SSD στο σύστημά μας. __________IDLE_____________________READ____________________WRITE__________ Παρόλ' αυτά, ορισμένοι χρήστες ενδεχομένως να αγοράσουν κάποιον SSD ώστε να εξοπλίσουν το laptop τους και να τους ενδιαφέρει η κατανάλωση αυτού από πλευράς αυτονομίας της ενσωματωμένης μπαταρίας. Όπως είναι εμφανές με 323mA σε idle, 437mA σε read και 727mA σε write μετρημένα στη γραμμή των +5Volt -στη γραμμή των +12Volt δεν σημειώθηκε κατανάλωση-, το συγκεκριμένο προϊόν καταναλώνει 1,6W, 2,2W και 3,6W αντίστοιχα. Συγκριτικά αναφέρουμε ότι ένας μέσος συμβατικός HDD καταναλώνει 4-7W σε κατάσταση αναμονής και 6-10W όταν εκτελεί εργασίες ανάγνωσης και εγγραφής. Χαμηλής κατανάλωσης σε γενικές γραμμές, ξεφεύγοντας ελάχιστα στη μέγιστη κατανάλωση, σίγουρα ο SSD δε θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα κατανάλωσης από τον επεξεργαστή ή την κάρτα γραφικών. Στο θέμα της θερμοκρασίας, ο SSD επιβεβαιώνει τη φήμη του. Διατηρώντας σταθερά τη θερμοκρασία των 25°C, όσο δηλαδή και η θερμοκρασία χώρου στο εσωτερικό του κουτιού, αποτελεί το πιο ψυχρό εξάρτημα υψηλών επιδόσεων σε ένα σύγχρονο σύστημα. [BREAK=Προσωπικές εντυπώσεις] Είναι δεδομένο ότι η τεχνολογία του Solid State Disk μας έχει εντυπωσιάσει με τις δυνατότητες που παρουσιάζει και την εμπειρία χρήσης ενός προσωπικού υπολογιστή που προσφέρει. Λίγες ώρες χρήσης ενός υπολογιστή που έχει εξοπλιστεί με εναν SSD δίσκο αρκούν για να μας ανοίξουν την όρεξη και για να αποφεύγουμε τη χρήση οποιουδήποτε άλλου υπολογιστή χρησιμοποιεί κλασικό μηχανικό δίσκο για το λειτουργικό του σύστημα. Ο χρόνος εκκίνησης του συστήματος της τάξης των 18 δευτερολέπτων δημιουργεί μια ευχάριστη πρώτη επαφή με το σύστημά μας που μας προδιαθέτει θετικά για το υπόλοιπο της εργασίας μας. Η εμπειρία δε περιορίζεται μόνο στην εκκίνηση του λειτουργικού συστήματος, η οποία κυριολεκτικά φαντάζει πλέον στιγμιαία, αλλά και στη χρήση απαιτητικών προγραμμάτων τα οποία επωφελούνται από τις ταχύτητες και τον ελάχιστο χρόνο προσπέλασης (access time) ενός SSD. Απαιτητικά προγράμματα επεξεργασίας κειμένου, εικόνας και ήχου όπως τα Adobe PhotoShop, Adobe After Effects, Microsoft Word κτλ ανοίγουν σε ελάχιστο χρόνο, ενώ όλες τους οι λειτουργίες διεκπεραιώνονται σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Ακόμα και το αγαπημένο σας παιχνίδι μπορεί να επωφεληθεί από έναν SSD, καθώς οι χρόνοι φόρτωσης (loading) μειώνονται δραματικά, ενώ εξαλείφεται το φαινόμενο της καθυστέρησης στη φόρτωση textures. Ο OCZ Vertex 3 κάνει ένα βήμα παραπάνω. Βελτιώνει την εμπειρία του SSD, αυξάνοντας τις ταχύτητες εγγραφής και ανάγνωσης και μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε το πρωτόκολλo SATA 3 6Gbps της μητρικής μας. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι ο Vertex 3 είναι ένας πολλά υποσχόμενος δίσκος, που παρουσιάζει λειτουργικά χαρακτηριστικά πολύ κοντά στα ονομαστικά του και τα οποία δικαιολογούν τη χρήση του SATA 3 διαύλου. Αν πάλι δε διαθέτετε το νέο SATA πρωτόκολλο, τότε μπορείτε να εκμεταλλευτείτε πλήρως τη ταχύτητα του παλαιότερου πρωτοκόλλου με το εν λόγω προϊόν. Είναι όμως σίγουρο ότι η OCZ μας έδωσε έναν λόγο να εξοπλίσουμε το σύστημά μας με μια μητρική που θα φέρει κάποιον ελεγκτή για SATA3. [BREAK=Τελικά συμπεράσματα] Σε γενικές γραμμές ο SSD OCZ Vertex 3 της εταιρίας OCZ πρόκειται για ένα προϊόν που κατά τη προσωπική εκτίμηση του reviewer θα ταράξει τα νερά της καταναλωτικής αγοράς των προσωπικών υπολογιστών. Είναι ο γρηγορότερος SSD που έχει περάσει από το TheLab.gr τη στιγμή της δημοσίευσης και ίσως ο καλύτερος προς το παρόν που θα μπορούσε να αποκτήσει κανείς με αυτά τα χαρακτηριστικά. Η OCZ απέδειξε ότι το νέο πρωτόκολλο επικοινωνίας SATA III μπορεί να αξιοποιηθεί, προσφέροντας ένα προϊόν που κινείται απειλητικά προς τον κορεσμό των 6Gbps. Θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι παραλαμβάνει επάξια τα ηνία του προκατόχου του Vertex 2, διατηρώντας τη φήμη του ονόματος της σειράς SSD. Πλεονεκτήματα Σύνδεση SATA3 που αξιοποιείται (σε αντίθεση με άλλα προϊόντα) Αυξημένες επιδόσεις σε ανάγνωση και εγγραφή Ανθεκτική κατασκευή Διάθεση μοντέλων σειράς με μεγάλες χωρητικότητες (120GB,240GB,480GB) Μειονεκτήματα Υψηλή τιμή, παραμένουμε ακόμα στα περίπου 2€/GB Θα θέλαμε μοντέλα μικρότερης χωρητικότητας (60-80GB) στην ίδια σειρά Ελαφρώς αυξημένη κατανάλωση σε σχέση με τις προδιαγραφές Τα IOPS και η ταχύτητα εγγραφής των προδιαγραφών δεν αντιστοιχούν στις πραγματικές μετρήσεις Ευχαριστούμε την OCZ για τη παραχώρηση του δείγματος καθώς και τον Alexis2044 για τα επιπλέον συστήματα δοκιμών. Το μοντέλο Vertex 3 των 240GB βρέθηκε στην ελληνική αγορά στη τιμή των 471€. Παπαδόπουλος Μιλτιάδης-Αλέξιος
  22. OCZ IBIS review

    Σφίξαν οι ζέστες, τα πορτοφόλια ακόμα περισσότερο, όμως το Thelab.gr συνεχίζει την αξιολόγηση των ηλεκτρονικών προϊόντων της διεθνούς αγοράς. Αυτή τη φορά εξετάζουμε έναν ακόμα SSD από την OCZ, ονόματι IBIS. Σύμφωνα με τη κατασκευάστρια εταιρία, το πρότυπο HSDL που χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο προϊόν έρχεται να προσφέρει λύση στο I/O bottleneck, το οποίο κατά τα λεγόμενα της OCZ θα προκαλέσει προβλήματα στο μέλλον. Τι όμως μας υπόσχεται αυτή τη φορά η OCZ; Χαρακτηριστικά IBIS Κωδικός OCZ3HSD1IBS1-240G Χωρητικότητα 240GB Τύπος μνήμης MLC NAND Flash Πρότυπο διαύλου δεδομένων OCZ High Speed Data Link (HSDL) interface 1.0 (10Gbps) Υποστήριξη Trim Όχι Μέγεθος 3.5" Διαστάσεις 146 (L) x 101.6 (W) x 25.4mm (H) Βάρος 339g Θερμ. Λειτουργίας 0°C ~ 70°C Θερμ. Αποθήκευσης -45°C ~ 85°C Κατανάλωση ισχύος 6.6 Watts Idle, 9.5 Watts Active Shock Resistant 1500G Λειτουργία RAID RAID 0 εκ κατασκευής MTBF 2000000 ώρες Εγγύηση κατασκευαστή 3 έτη Μέγιστος ρυθμός ανάγνωσης 740MB/s Μέγιστος ρυθμός εγγραφής 720MB/s Sustained Write: 600MB/s Random Write 4KB (Aligned): 125,000 IOPS [BREAK=Συσκευασία] Λένε ότι δεν πρέπει να κρίνεις από το περιτύλιγμα. Έχουμε συνηθίσει τους SSD να έρχονται σε μικρά κουτάκια, λίγο πιο μεγάλα από το μέγεθος του ίδιου του δίσκου. Ο IBIS αποτελεί μια λαμπρή εξαίρεση καθώς έρχεται σε ευμεγέθες κουτί, το οποίο προστατεύει ικανοποιητικά τον δίσκο και τα συνοδευτικά του. Άλλωστε ο ίδιος ο δίσκος είναι μεγάλος, 3.5". Στο εξωτερικό αναγράφονται ως συνήθως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως καινοτομίες (HSDL), χωρητικότητα (240GB), συγκριτικά διαγράμματα κτλ. Στη συσκευασία περιέχονται ο SSD, το καλώδιο HSDL, η κάρτα διεπαφής HSDL, ένας ενδεικτικός οδηγός εγκατάστασης και ένα αυτοκόλλητο. Όλα τακτοποιημένα και καλά προστατευμένα από το αφρώδες υλικό αποθήκευσης. [BREAK=Στο εσωτερικό του IBIS] Για να δούμε όμως τι κρύβει ο IBIS στο εσωτερικό του, αφού βέβαια παραβιάσουμε τις 2 σφραγίδες εγγύησης. Το περίβλημα είναι μεταλλικό, 3.5" όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ώστε να μην συναντήσουμε προβλήματα τοποθέτησής του σε υπολογιστές που δε διαθέτουν δυνατότητες στήριξης 2.5" SSD. Σίγουρα ο συγκεκριμένος SSD δεν αποτελεί λύση αποθήκευσης για το φορητό σας υπολογιστή. Πολύ στριμωγμένα τα πράγματα στο εσωτερικό. Υπάρχουν 2 διακριτοί SSD με το δικό τους ξεχωριστό ελεγκτή SandForce SF-1222TA 3-SBH P4U1747, σε διάταξη RAID 0. Η ένωσή τους γίνεται μέσω μιας μικρής κάρτας, στην οποία τοποθετούνται κάθετα και εν τέλει κουμπώνουν πάνω στη κύρια κάρτα που φιλοξενεί και τον οδηγό HSDL. Η συνολική χωρητικότητα αγγίζει τα 240GB, ενώ προσφέρονται μοντέλα από 100-960GB. Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, οι 2 SSD προέρχονται από την κοινή γραμμή παραγωγής του εργοστασίου. Με άλλα λόγια, θα μπορούσε κάποιος να τους τοποθετήσει ξεχωριστά σαν απλούς SSD, οι υποδοχές είναι έτοιμες! Διακρίνουμε τον ελεγκτή Sata ΙΙ Silicone Image Steelvine Sil3124ACBHU και τον οδηγό HSDL PI7C9X130DNDE (ο οποίος μετατρέπει το δίαυλο PCIe στον PCIX, επέκταση του παλιού PCI και χωρητικότητας 1064 MB/s). Η καρτούλα που συνδέει τους 2 SSD με την κεντρική κάρτα θυμίζει έντονα riser κάρτα. Τίποτα το ιδιαίτερο πάνω της, απλώς αναδιαμορφώνει το χαλκοδιάδρομο και αλλάζει υποδοχές. [BREAK=Κύκλωμα διασύνδεσης] Ο IBIS δεν είναι ένας κοινός SSD που θα συνδεθεί στις SATAII ή SATAIII υποδοχές της μητρικής μας. Απαιτεί την εγκατάσταση δικιάς του διακριτής κάρτας υποστήριξης, διαύλου pci-e x4, πάνω στην οποία συνδέεται το καλώδιο HSDL. Η συγκεκριμένη κάρτα μπορεί να τοποθετηθεί σε pci-e x4 (σπάνια θύρα), x8 ή x16 (συνήθως 1-3 εξτρά διαθέσιμες), όπως και ορίζει το πρότυπο pci-express, επιτρέποντας θεωρητικές ταχύτητες μέχρι 16Gbit/s. Το καλώδιο θυμίζει έντονα καλώδιο SATA, όμως η υποδοχή του διαφέρει για να μας αποτρέψει από κάποια εσφαλμένη σύνδεση που ενδεχομένως να βλάψει τον SSD. Το καλώδιο έρχεται sleevαρισμένο σε μαύρο χρώμα, ενώ κάποιος μπορεί πολύ εύκολα να διακρίνει τα διακριτά καλώδια που διατρέχουν το εσωτερικό του. Ο λόγος που τα καλώδια αφέθηκαν χωρίς ενιαία πλαστική μόνωση είναι η ευλυγισία του καλωδίου. [BREAK=HSDL] Καινούργιο πρότυπο διασύνδεσης; Θα χρειαστεί να αλλάξω πάλι μητρική; Όπως φάνηκε όχι, απλώς θα χρειαστεί να τοποθετήσουμε μια κάρτα που επιτρέπει τη χρήση αυτού του προτύπου, μια κάρτα που φυσικά την παρέχει η OCZ. Το HSDL (High Speed Data Link) αποτελεί λύση στο πρόβλημα του bottleneck των SSD από τα κοινά interfaces (SATAII, SATAIII), σύμφωνα με την OCZ. Πως λειτουργεί το HSDL; Το πρότυπο HSDL αξιοποιεί τα χαρακτηριστικά του PCI-Express, όπως η 8/10b (μελλοντικά 128/130b) κωδικοποίηση και ομαδοποίηση των καναλιών (bonding), μαζί με μια τροποποιημένη φυσική αρχιτεκτονική ώστε να παραδώσει ταχύτητες συγκρινόμενες με αυτές της PCIe διεπαφής σε μια πολυκάναλη διασύνδεση με πρόσθετα χαρακτηριστικά ειδικά για αποθήκευση δεδομένων. Κάθε κανάλι του HSDL interface αποτελείται από οκτώ ζεύγη LVDS (Low-voltage differential signaling, διαφορική σηματοδότηση χαμηλής τάσης) και συνδέεται με τέσσερις ελεύθερες PCIe λωρίδες (PCIe x4). Τη σηματοδότηση μέσω ενσύρματης σύνδεσης διαχειρίζεται ένα εξειδικευμένο λογικό ολοκληρωμένο που τοποθετείται και στις 2 άκρες και λειτουργεί ως οδηγός σήματος, απομονωτής προσωρινής αποθήκευσης (buffer), και στην περίπτωση των περισσότερων του ενός HSDL καναλιών, ως πολυπλέκτης/αποπολυπλέκτης. Αυτό επιτρέπει έως και τέσσερα κανάλια να χρησιμοποιηθούν και στα δύο άκρα μιας HSDL σύνδεσης (δηλαδή, ένας HSDL δίσκο με δύο κανάλια μπορεί να συνδεθεί μέσω του πολυπλέκτη/αποπολυπλέκτη ώστε να ενεργεί ως μία ενιαία, εξαιρετικά ευρείας ρυθμαπόδοσης διεπαφή που αντιστοιχεί σε οκτώ PCIe λωρίδες ). Το HSDL είναι ένα ανοικτό πρότυπο. Δεν υπάρχει κόστος για την άδεια του HSDL interface. Η OCZ θεωρεί ότι το HSDL θα υιοθετηθεί και από άλλους και κλείνει συμφωνίες προς αυτή τη κατεύθυνση. Εν τω μεταξύ, οι χρήστες που επιλέγουν το συγκεκριμένο πρότυπο δε χρειάζονται τίποτα περισσότερο από αυτά που περιέχει το κουτί του προϊόντος, όπως είδαμε. Εκτός από την απλή κάρτα HSDL που ήρθε με το δείγμα μας, υπάρχει και μια τετραπλή κάρτα HSDL η οποία δύναται να υποστηρίξει μέχρι τέσσερις δίσκους (οι οποίοι μπορούν στη συνέχεια να συνδυαστούν σε ένα ενιαίο λογικό χώρο αποθήκευσης (volume) μέσω λογισμικού RAID και μελλοντικά μέσω RAID διακριτού υλικού), έτσι ώστε οι χρήστες να μην δεσμεύουν πολλαπλές PCIe θύρες και να έχουν την ελευθερία να ρυθμίσουν κατάλληλα το σύστημά τους. [BREAK=Επιδόσεις] Ας δούμε όμως τι λένε τα νούμερα, μέσω των διαφόρων γνωστών προγραμμάτων μέτρησης. Ο OCZ IBIS SSD δοκιμάστηκε στη μητρική X58, πάνω στην οποία βασίσαμε το τελευταίο review του OCZ Vertex 3. Συνεπώς μας φάνηκε σωστό να παραθέσουμε τα αποτελέσματα του Vertex 3 που βασίζεται στο πρότυπο SATA III μαζί με τα αποτελέσματα του IBIS που βασίζεται στο πρότυπο HSDL-pcie, ώστε να φανούν οι τελικές επιδόσεις των προτύπων. Αναφέρουμε ότι οι χωρητικότητες των 2 SSD είναι ίδιες. CrystalDiskMark H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Sequential 501.5 294.2 626.9 348.9 512k 494.5 293.7 436.8 283.8 4k 33.96 89.46 29.3 77.14 4kQD32 193.5 196 447 329.2 HDTune 4.60 H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Read (MB/s) Minimum 200.1 2.4 Maximum 376.9 413.4 Av. 346.1 268.1 Access Time 0.052ms 0.076ms Burst Rate 358 214.6 HDTune 4.60 IOPS H67-Vertex 3 Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 18727 0.053ms 4.21ms 9144 4 kb 17621 0.056ms 0.769ms 68834 64 kb 5726 0.174ms 0.753ms 357898 1 MB 482 2.074ms 16.253ms 482027 Random 553 1.807ms 389.377ms 280723 HDTune 4.60 IOPS X58-IBIS Operations/sec avg. access time max access time avg. speed 512 bytes 23327 0.042ms 0.202ms 11.391 4 kb 19686 0.050ms 0.646sms 76.899 64 kb 4633 0.215ms 0.866ms 289.609 1 MB 657 1.521ms 2.180ms 657.285 Random 717 1.393ms 108.114ms 364.073 HDTach H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Average Read 382.8 313.5 Burst Read 407.5 483 AS SSD H67 - Vertex 3 X58 - IBIS 1st run Read (MB/s) Write (MB/s) Read (MB/s) Write (MB/s) Seq 488.64 247.21 642.33 352.53 4K 19.03 71.69 27.45 60.93 4K-64Thrd 187.85 219.86 458.22 303.87 Acc. Time - 0.253ms 0.058ms 0.247ms Score 255 316 550 400 Να σημειώσουμε ότι τα παραπάνω νούμερα αντιστοιχούν σε δοκιμές με καινούργια εγκατάσταση του λειτουργικού συστήματος. Όπως φαίνεται από το ακόλουθο διάγραμμα, οι επιδόσεις του SSD φθίνουν καθώς το σύστημα λειτουργεί υπό κανονικές συνθήκες χρήσης. Στη 2η σειρά μετρήσεων, το σύστημα αφέθηκε σε αναμονή (idle) για 1 ώρα. http://www.thelab.gr/images/reviews/ibis/CrystalDiskMark.swf [BREAK=Τελικά συμπεράσματα] Είναι πλέον δεδομένο ότι έχουμε ξεπεράσει τις αντοχές του πρωτοκόλλου SATAII. Ο vertex 3 μας το υπέδειξε και ο IBIS το επιβεβαιώνει. Η αγορά όμως του IBIS απευθύνεται κυρίως σε σκληροπυρηνικούς χρήστες, οι οποίοι αξιοποιούν μια RAID 0 λύση και πιθανώς να σκοπεύουν προς μια μελλοντική προσθήκη άλλων HSDL δίσκων, για ακόμα καλύτερες επιδόσεις. Σίγουρα ο IRIS θέτει ακόμα πιο ψηλά τον πήχη των επιδόσεων, αλλά η διαφορά αυτή δεν δικαιολογεί το επιπλέον κόστος που θα κληθεί να καλύψει ο μέσος χρήστης. Εντούτοις, η σειρά HSDL δίσκων από την OCZ δείχνει πολλά υποσχόμενη. Πλεονεκτήματα Μεγάλη ποικιλία σε χωρητικότητες Στήριξη 3.5" (μέγιστη συμβατότητα, αποφεύγουμε το bracket στήριξης) Αυξημένες επιδόσεις σε εγγραφή και ανάγνωση Ανθεκτική κατασκευή Αξιοποίηση RAID 0 σχεδιασμού σε SATA2 δίσκους Μειονεκτήματα Απουσία Trim Ενδείξεις πτώσης επιδόσεων στιγμιαία και σταδιακά με τη χρήση Υψηλή τιμή Δέσμευση διαύλου pcie x4 Ευχαριστούμε την OCZ για τη προσωρινή παραχώρηση του δείγματος. Το προϊόν βρέθηκε στην ελληνική αγορά στη τιμή των 590€. Παπαδόπουλος Μιλτιάδης-Αλέξιος
  23. Akasa Duo Dock 2S review

    Η έλευση των SSD σήμανε μια νέα εποχή και φιλοσοφία στον αποθηκευτικό χώρο των υπολογιστών. Ο συνεχής ανταγωνισμός αλλά και η ανάγκη για επιβίωση στην αγορά έκανε τους μηχανικούς δίσκους τη χρυσή τομή μεταξύ τιμής και χωρητικότητας με συνέπεια να αποτελούν την καταλληλότερη επιλογή για μια φθηνή, φορητή αποθήκη. Οι τιμές των εξωτερικών θηκών άρχισαν να πέφτουν και το πακέτο φάνταζε όλο και πιο ελκυστικό. Το μόνο που διατάρασσε την παραπάνω ιδανική εικόνα ήταν η ταχύτητα μεταφοράς του Ενιαίου Σειριακού Διαύλου(USB), του πιο διαδεδομένου μέσου/πρωτοκόλλου μεταφοράς από το 1995. Ναι και όμως, είναι τόσο παλιό... Η ευχρηστία και η συμβατότητα ήταν το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του USB που το ανέδειξε στο επικρατέστερο μέσο διεπαφής περιφερειακών. Στην περίπτωση των εξωτερικών μέσων αποθήκευσης εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια και άλλοι "μνηστήρες" όπως το eSata. Αν και θεωρητικά είναι η ιδανική διεπαφή μιας και αποτελεί άμεση γέφυρα μεταξύ των Sata Ports της μητρικής και του εξωτερικού δίσκου, δεν τυγχάνει ακόμα ευρείας αποδοχής μιας και οι λύσεις(θήκες & μητρικές) που ενσωμάτωναν Powered eSata* εκτός από δυσεύρετες ήταν και σχετικά ακριβές. Το Firewire αν και πιο γρήγορο για αρκετό διάστημα από το USB παρέμεινε ως μέσο διεπαφής φωτογραφικών μηχανών και καμερών. Όπως προείπαμε ο ανταγωνισμός επιταχύνει τις εξελίξεις και έτσι τα θεωρητικά 60MB/s(Half Duplex) του USB2.0, που χρόνια τώρα δείχνουν σημάδια εξάντλησης ακόμα και από τους μηχανικούς δίσκους, έδειξαν να κλείνουν τον κύκλο τους μιας μόνο καθυστέρηση προκαλούσαν στη μεταφορά του όγκου των δεδομένων που μπορούν να αποθηκευθούν στους πλέον ευμεγέθης μηχανικούς δίσκους. Τη λύση ήρθε να δώσει το Facelift του Hi-Speed USB2.0 που από τα τέλη του 2008 περνάει στην τρίτη έκδοσή του με χαρακτηριστική ονομασία Super-Speed! To USB3.0 λοιπόν, έχει θεωρητική μέγιστη ταχύτητα διαμεταγωγής τα 5 Gbit/s, 10φορές μεγαλύτερη από το USB2.0 (480 Mbit/s), διατηρεί τη συμβατότητα με τις συσκευές USB2.0 και βελτιώνει την ενεργειακή κατανάλωση των συσκευών που το χρησιμοποιούν. Με την πνοή ανανέωσης του καινούργιου ταχύτερου δίαυλου μια νέα γενιά περιφερειακών, στη δική μας περίπτωση εξωτερικών θηκών/Docking Stations για δίσκους, εξαπλώθηκε στην αγορά για να βρει τη θέση της στο γραφείο μας βελτιώνοντας το χρονικό και λειτουργικό κόστος των περιφερειακών μας. Στο εν λόγω review Θα έχουμε την ευκαιρία να εξετάσουμε ένα USB3.0 Docking Station από τη γνωστή σε όλους μας Akasa. Πρόκειται για το Akasa DuoDock 2S που αποτελεί την πιο αξιόλογη πρόταση της Akasa για το συγκεκριμένο κομμάτι. Αν και μέχρι τώρα δεν ήταν τόσο διαδεδομένες οι εν λόγω λύσεις, δείχνουν πλέον να αποτελούν ιδιαίτερα ευέλικτα προϊόντα που λύνουν τα χέρια με δυνατότητες όπως HotSwaping και φυσικά τις ταχύτητες του USB3.0. Αρκετά μακρηγορήσαμε όμως, ας γνωρίσουμε σιγά σιγά το DuoDock 2S. *για να θεωρήσουμε ότι έχουμε την ίδια ευελιξία με αυτή του USB [BREAK=Τεχνικά χαρακτηριστικά] Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του DuoDock 2S όπως αναφέρονται στο site της κατασκευάστριας στον πίνακα που ακολουθεί: Χαρακτηριστικά Akasa DuoDock 2S Application Docking station for notebook and desktop drives Designed for 2.5" and 3.5" SATA hard drives Interface USB 3.0 Data transfer rate 5 Gbps (max) Power input 12V DC (from 100-240V AC power adapter) Blue LED light Power, data transfer Disk 1 & 2, base Supported OS PC: Windows XP, Vista and 7 Mac: OSX 10.3 and higher Plug & Play Yes Hot Swappable Yes Dimensions 120 x 140 x 73mm Product code AK-DK02U3 Price 45.99€ [BREAK=Συσκευασία & παρελκόμενα] Πολύ όμορφη η συσκευασία του DuoDock 2S της Akasa. Η μεγάλη γραμματοσειρά και το λογότυπο με το σήμα του USB3.0 κατευθύνει το μάτι στο κύριο χαρακτηριστικό του. Οι αναγραφόμενες πληροφορίες στο υπόλοιπο του κουτιού καλύπτουν άρτια τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Επίσης άρτια είναι και η εσωτερική συσκευασία του DuoDock 2S. Το χοντρό αφρολέξ προστατεύει στο έπακρο τη συσκευή και το χάρτινο κουτί περιέχει τα παρελκόμενά της. Όλα τα περιεχόμενα της συσκευασίας είναι το DuoDock 2S, ο μετασχηματιστής του, ένα καλώδιο σύνδεσης usb3.0 και συνοπτικές οδηγίες χρήσης. [BREAK= DuoDock 2S: Μέρος πρώτο] Ας δούμε από πιο κοντά όμως και το DuoDock 2S. Η μαύρη γυαλιστερή επιφάνεια του DuoDock 2S με το λογότυπο της κατασκευάστριας να δεσπόζει στο κέντρο προσδίδει ιδιαίτερο κύρος στη συσκευή και κερδίζει το μάτι. Στο πίσω μέρος έχουμε τις υποδοχές usb3.0, ρεύματος και τον διακόπτη ενεργοποίησης/απενεργοποίησης των μπλε led. Στο επάνω μέρος όπου όπου βρίσκονται οι υποδοχές των δίσκων έχουμε και το διακόπτη ενεργοποίησης του DuoDock 2S με τις ενδεικτικές λυχνίες παρουσίας και δραστηριότητας τους. Στο κάτω μέρος έχουμε από ένα λαστιχένιο pad σε κάθε γωνία για αντικραδασμικούς και λόγους σταθερότητας της βάσης. [BREAK=DuoDock 2S: Μέρος δεύτερο] Οι δίσκοι τοποθετούνται με ελάχιστη κάθετη πίεση μέσα στις υποδοχές που καλύπτονται με πλαστικά πορτάκια και βγαίνουν με το πάτημα του πλαϊνού κουμπιού όπως φαίνεται στην εικόνα. Η λειτουργία του μηχανισμού απεικονίζεται στις παραπάνω φωτογραφίες. Ουσιαστικά είναι ένα κλιπ που σηκώνεται και σπρώχνει προς τα έξω το δίσκο. Το Akasa DuoDock 2S υποστηρίζει τόσο δίσκους των 3.5" όσο και των 2.5" ασχέτως τεχνολογίας. Μια ενδεικτική εικόνα με δύο δίσκους τοποθετημένους. [BREAK=DuoDock 2S: By night] Για να ξεδιπλώσει το DuoDock 2S πλήρως την εντυπωσιακή του αισθητική του πρέπει να πέσει το σκοτάδι. Εκεί τα μπλέ led που ενσωματώνει στη βάση του δίνουν μια ξεχωριστή εμφάνιση στο καταπληκτικό αυτό docking station. Επιπλέον αν κάποιος τα βρίσκει ενοχλητικά μπορεί να τα απενεργοποιήσει οποιαδήποτε στιγμή από τον διακόπτη στο πίσω μέρος. [BREAK=Akasa USB3.0 PCIe Card] Η Akasa είχε την καλοσύνη να μας στείλει μαζί με το DuoDock 2S και την Akasa USB3.0 PCIe Card ώστε να δοκιμάσουμε συνολικά τη διεπαφή δια χειρός της. Πρόκειται για μια PCIe x1 κάρτα με 3 εξωτερικές και μια εσωτερική υποδοχή USB3.0 που τροφοδοτείται από ένα θηλυκό Molex που βρίσκεται επάνω στο pcb της. Κάνει χρήση ενός, όχι και τόσο διαδεδομένου, USB3.0 controller της VIA με κωδικό VL800-Q8. Είναι ο ίδιος controller που χρησιμοποιεί η EVGA στην P67 FTW. Λιτή η συσκευασία της Akasa USB3.0 PCIe Card. Δεν χρειάζεται και κάτι πιο εντυπωσιακό εδώ που τα λέμε. Τα περιεχόμενα. Η Akasa USB3.0 PCIe Card, το cd με τους drivers και οδηγίες χρήσης. Η Akasa USB3.0 PCIe Card σε πρώτη εμφάνιση. Η πίσω υποδοχή USB 3.0 και το molex τροφοδοσίας. Η λογική της πίσω υποδοχής είναι είτε να συνδεθεί υποδοχή usb3.0 κάποιου κουτιού είτε με κάποιο card reader της εταιρίας. Ο VIA VL800-Q8. Νέος παίκτης αλλά για να τον προτιμά και η EVGA κάτι θα ξέρουν. [BREAK= Σύστημα δοκιμής και μετρήσεις] Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής: Οι δοκιμές έγιναν κατά κύριο λόγο με τον μηχανικό Western Digital 1002FAEX, έναν απο τους καλύτερους μηχανικούς που κυκλοφορούν της black σειράς της WD, μιας και λογικά η κύρια χρήση του docking station θα είναι για γρήγορη μετακίνηση αρχείων και video και όχι για να έχουμε τον κύριο δίσκο του λειτουργικού μας οπού παίζει πρωταρχικό ρόλο η ταχύτητα του controller και του δίσκου στα 4k blocks. Για λόγους αρτιότητας όμως έγινε δοκιμή και με τον SSD της Crucial που υποστηρίζει Sata3 ώστε να δούμε αν είναι συμβατό το Docking Station και να φέρουμε τον controller του στο έπακρο των επιδόσεών του. Επιπλέον έγινε δοκιμή και με τις ρυθμίσεις των windows σχετικά με το writecaching ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα. Τα αποτελέσματα απο τα δύο βασικά μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε, Crystal Disk Mark 3.0 και AS SSD Benchmark στους πίνακες που ακολουθούν. Crystal Disk Mark 3 Tests WD1002FAEX 1TB SB850 USB2.0 NEC USB3.0 VIA USB3.0 AS SSD Benchmak Tests WD1002FAEX 1TB SB850 USB2.0 NEC USB3.0 VIA USB3.0 HD Tach 3.0.4 Tests WD1002FAEX 1TB SB850 USB2.0 NEC USB3.0 Windows Write Caching Tests Crucial C300 6GB Write Caching Off Write Caching On Windows Transfer Tests WD1002FAEX 1TB SB850 USB2.0 NEC USB3.0 Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε βλέποντας τις παραπάνω μετρήσεις είναι τα εξής: 1. Ο controller του DuoDock 2S είναι ο ικανότερος που έχει συναντήσει ο γράφων και πραγματικά δίνει φτερά σε οποιοδήποτε δίσκο θέλουμε να συνδέσουμε εξωτερικά. Οι μέγιστη στιγμιαία ταχύτητα που μπορεί να καταφέρει είναι περίπου 200MB/s πράγμα που δικαιολογείται εν μέρη και απο τη sata διεπαφή που υποστηρίζει το docking station που είναι sata 2 και όχι 3. Η σταθερή μέγιστη κίνηση που μπορεί να διαχειριστεί το DuoDock 2S είναι περίπου 100MB/s. 2. Το USB3.0 είναι πραγματικά η αναβάθμιση που άρμοζε στο USB και συμβαδίζει με τις ταχύτητες που μπορούν πλέον να καταφέρουν οι δίσκοι που κυκλοφορούν, μηχανικοί οι μη. 3. To Write Caching, τουλάχιστον κατά τις δοκιμές μας, δεν έδειξε κανένα κέρδος. 4. Η Akasa USB3.0 PCIe Card δεν υπολείπεται καθόλου σε απόδοση του ενσωματωμένου USB3.0 NEC της μητρικής μας αλλά δεν έχει και κανένα κέρδος. Αποτελεί άριστη επένδυση για το σύστημα που δεν έχει εγγενή υποστήριξη USB3.0. [BREAK= Ρεζουμέ] Μείναμε πραγματικά ενθουσιασμένοι από το Akasa DuoDock 2S καθώς συνδυάζει πολύ καλή ποιότητα κατασκευής, αισθητική και εντυπωσιακές επιδόσεις. Η ευελιξία που προσφέρουν οι δύο hot swappable θέσεις για σκληρούς δίσκους θα λύσει τα χέρια σε όσους χρειάζονται πρόσβαση πολλαπλές μονάδες ταυτόχρονα, ειδικά όταν η πλειοψηφία των ανταγωνιστικών προϊόντων προσφέρει μία υποδοχή. Η υποστήριξη USB3.0 και ο ενσωματωμένος controller που εφοδιάζουν το DuoDock 2S εγγυώνται την απρόσκοπτη και ταχύτατη μεταφορά των δεδομένων σας. Η Akasa USB3.0 PCIe Card που πολύ ευγενικά μας παραχώρησε μαζί με το DuoDock 2S, η Akasa, λειτούργησε άριστα και η απόδοσή της αποδείχθηκε άξια των προσδοκιών μας και του DuoDock 2S. Στα 46€ που μπορείτε να βρείτε το Akasa DuoDock 2S στα multirama δεν θεωρούμε οτι είναι ακριβό, το αντίθετο μάλιστα είναι μέσα στις οικονομικές δυνατότητες των περισσοτέρων και αν αναλογιστούμε και τα όσα προσφέρει (looks, performance, hotswap, usb3.0) θεωρούμε ότι αποτελεί ευκαιρία! Πλεονεκτήματα Απόδοση Εμφάνιση Ποιότητα Ευελιξία Μειονεκτήματα Ο μηχανισμός αποσύνδεσης των δίσκων παίρνει βελτίωση Akasa DuoDock 2S & Akasa USB3.0 PCIe Card 29/07/2011 Ευχαριστούμε θερμά την AKASA για την παραχώρηση των δειγμάτων της παρουσίασης Καρόπουλος (NoDsl) Διονύσιος
  24. G.SKILL Phoenix EVO 115GB review

    Έχει γίνει μόδα πλέον, να βγάζουν όλοι από όλα. Η Club3d βγάζει τροφοδοτικά, η Silverstone βγάζει προϊόντα που σχετίζονται με την αποθήκευση δεδομένων και η Thermaltake άρχισε να βγάζει ποντίκια και ακουστικά. Ώ τι κόσμος μπαμπά. Και οκ, μια εταιρία που παραδοσιακά έβγαζε μνήμες να βγάζει πλέον SSD, η club3d θα μου εξηγήσει πως έφτασε να βγάζει τροφοδοτικά;;;;; Τέλος πάντων, είναι η ζέστη που μιλάει αλλά, ας δούμε και λίγο τον πρωταγωνιστή του εν λόγω review που δεν είναι άλλος από τον Phoenix EVO 115GB της G.SKILL. Πρόκειται για έναν Sandforce based SSD, που εφοδιάζεται με τον SF-1222 και χρησιμοποιεί NAND των 25nm. Ουσιαστικά πρόκειται για έναν Vertex 2. Την ιστορία με τον Vertex 2 τη θυμάστε έτσι; Ας δούμε τι θα δούμε. [BREAK=Τεχνικά χαρακτηριστικά] Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του G.SKILL Phoenix EVO 115GB παραθέτονται στον παρακάτω πίνακα. Specifications G.SKILL Phoenix EVO 115GB Model Name FM-25S2-115GBPE Controller SandForce SF-1222 Series Form Factor 2.5" Capacity 115GB DRAM Cache N/A Interface Type SATA II Read Rate 280MB/sec(Max)(Tested with ATTO 2.43) Write Rate 270MB/sec(Max)(Tested with ATTO 2.43) IOPS 4k randon write 35,000 4k random read 25,000 (Tested with IO-Meter) Access Time <0.2ms Shock (operating) 1500G Vibration (operating) 15G Altitude (operating) 60000ft Operating Temp 0oC ~ +70oC MTBF +1,000,000 Hours Data Reliability Built-in EDC/ECC function Certifications RoHS FCC and CE Compliant Warranty 3 years Price ~200€ [BREAK=Συσκευασία & παρελκόμενα] Πορτοκαλοκόκκινη(?!) με μαύρο η συσκευασία του Phoenix Evo για να τραβάει τα βλέμματα με το σχέδιο να παραπέμπει σε φοίνικα με ανοικτά φτερά. Το λογότυπο αριστερά κάτω μας ενημερώνει για το περιεχόμενο. Μια λιτή περιγραφή των χαρακτηριστικών του δίσκου στο πίσω μέρος. Τα περιεχόμενα της συσκευασίας βρίσκονται καλά προστατευμένα σε αυτό το μαύρο αφρολέξ σαν κασετίνα. Άριστα στη συσκευασία η G.Skill. Όμορφα και τακτοποιημένα, ο αντάπτορας 2.5" -> 3.5" και το user manual που "αγκαλιάζεται" από αυτόν. Οπότε έχουμε και λέμε: Ένας Phoenix Evo 115GB, ένα σακουλάκι με μερικές βίδες στο κενό της θήκης πάνω από αυτόν, ένας αντάπτορας 2.5" σε 3.5" και ένα user manual. Δε νομίζω πως χρειαζόμαστε κάτι άλλο. [BREAK=Μια κοντινή ματιά στον Gskill Phoenix EVO] Ίδια εικόνα με της συσκευασίας και εδώ. Το αυτοκόλλητο με τα serial numbers και το μοντέλο. Στο κέντρο του pcb έχουμε το "μαέστρο" SF-1222TA3 της SandForce. Όπως θα παρατηρείτε, δεν υπάρχει πουθενά cache chip. Αυτό συμβαίνει γιατί ο ίδιος ο SF1222 έχει μερικά mb μνήμης μέσα του οπότε δεν υπάρχει ανάγκη για εξωτερικό IC. Τα NAND chips είναι της Micron με κωδικό 29F64G08CBAAA. Κάθε chip έχει χωρητικότητα 8Gbits και κατασκευάζεται στα 25nm. [BREAK= Σύστημα δοκιμής και μετρήσεις] Το σύστημα της δοκιμής μας ήταν το εξής: Τα αποτελέσματα απο τα μετροπρογράμματα που χρησιμοποιήσαμε. Crystal Disk Mark 3.0.1, AS SSD Benchmark, PCMark Vantage, Windows System Assessment Tool και ΑΤΤΟ στους πίνακες που ακολουθούν. http://www.thelab.gr/images/reviews/phoenixevo/asssd.swf Αν και μόνο 64GB με τους γνωστούς περιορισμούς ο C300, δείχνει τα δόντια στον Phoenix EVO με τον SandForce. Μεγάλη διαφορά σε real world applications ο controller της Intel όπως φαίνεται στα transfer tests. http://www.thelab.gr/images/reviews/phoenixevo/crystal.swf Ίδια εικόνα και εδώ αλλά με αμελητέες διαφορές στους δύο controllers. http://www.thelab.gr/images/reviews/phoenixevo/winsat.swf Ακόμα ένα τεστ που επικρατεί ο C300. Καλός και ο SandForce αλλά ο Marvel του Crucial δείχνει πιο ισορροπημένος. ATTO Disk Bnchmark Crucial C300 64GB Phoenix EVO 115GB Phoenix EVO 115GB (Intel P67) PCMark Vantage HDD Suite Crucial C300 64GB Phoenix EVO 115GB Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε βλέποντας τις παραπάνω μετρήσεις είναι τα εξής: Στα Reads, Sequencial ή μη, o Crucial είναι σε μια δική του κλάση με τον Phoenix EVO να δυσκολεύεται να ακολουθήσει. Στα Writes, λόγω των περιορισμών που έχει εφαρμόσει η Crucial στο μικρό της μοντέλο, η εικόνα παραμένει υπέρ του C300 μέχρι τα 2K ενώ από τα 4Κ και μετά ο SandForce παίρνει τα πάνω τουβελτιώνοντας λίγο την εικόνα του Phoenix EVO. Το μικρότερο Latency και οι περιορισμοί στα writes που έχει ο C300 τον καθιστούν την καλύτερη λύση από τους δύο για σκληρό λειτουργικού ενώ ο Phoenix EVO αποτελεί έναν καλύτερο All Rounder. Αν ο C300 Που είχαμε στη διάθεσή μας ήταν 128GB τότε θα ήταν ξεκάθαρα νικητής, όμως λόγω περιορισμών από την κατασκευάστρια μένει πίσω. Evolution? Δεν θα το λέγαμε. Δυστυχώς ο SF1222 δεν αναδεικνύει κάποια ειδικά προτερήματα που να μπορούν να τον χαρακτηρίσουν μοναδικά. Ειδικά όταν παρουσιάζει τάσεις όπως το λεγόμενο panic lock όπου συνήθως μετά από Secure Erase ο SSD κλειδώνει και πρέπει να γίνει RMA! Δεν γίνεται συχνά απλά υπάρχει σαν πιθανότητα. Δεν γνωρίζουμε αν το ίδιο πρόβλημα παραμένει και στους SF2500. Επιπλέον το Hype που έχει περάσει η SandForce σχετικά με τα συμπιέσημα και τα μή συμπιέσημα δεδομένα προσωπικά με αφήνει παγερά αδιάφορο. Και δυστυχώς η όλη φιλοσοφία στην οποία στηρίζεται ο SanForce, σε όλες του τις εκδόσεις, είναι αυτή. Ας μην τα μηδενίζουμε όμως όλα μιας και στη σειρά Vertex 3 δείχνει να έχει βελτιωθεί αισθητά παρέχοντας και καλά sequencial transfers και καλό Latency. Ποιο ειδικά, στην περίπτωση του G.SKILL Phoenix EVO 115GB είδαμε ένα δίσκο που μπορεί να αποτελέσει μια καλή λύση για κάθε σύστημα αφού και η χωρητικότητα του είναι επαρκής αλλά και η απόδοσή του είναι συμπαθητική αν αναλογιστούμε και το Performance Penalty που δέχεται λόγω 25 nm NAND. Δυστυχώς η έλλειψη Sata 6GBps κόβει λίγο τα φτερά του στα sequencial transfers αλλά τα uncapped writes επαναφέρουν τις ισορροπίες. Τέλος στα 190€ που μπορείτε να τον βρείτε έρχεται πιο ακριβός από τον Vertex 2 120GB που προσφέρει ακριβώς την ίδια χωρητικότητα με πιο συχνά firmware updates και αν είστε τυχερός και έχετε κομμάτι με 32 nm NAND, καλύτερες επιδόσεις. Η απόφαση δική σας. G.SKILL Phoenix EVO 115GB 21/8/2011 Ευχαριστούμε τη G.SKILL για την παραχώρηση του δείγματος της παρουσίασης Καρόπουλος (NoDsl) Διονύσιος
×