Jump to content

Αναζήτηση στην κοινότητα

Προβολή αποτελεσμάτων αναζήτησης για 'rgb'.

  • Αναζήτηση βάση ετικέτας

    Πληκτρολογήστε ετικέτες διαχωρίζοντάς τις με κόμμα
  • Αναζήτηση βάση δημιουργού

Τύπος Περιεχομένου


Κατηγορίες

  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
  • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις
    • Ειδήσεις

Κατηγορίες

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Βρέθηκαν 65 αποτελέσματα

  1. Cynosa Chroma, οικονομικό RGB πληκτρολόγιο από την Razer

    Για όσους θα ήθελαν ένα οικονομικό gaming RGB πληκτρολόγιο 104 πλήκτρων, από μια γνωστή εταιρία του χώρου όπως η Razer, αλλά και για όσους θεωρούν ότι τα σύγχρονα RGB πληκτρολόγια δεν διαθέτουν αρκετό RGB φωτισμό, η εταιρία ανακοίνωσε το νέο της RGB πληκτρολόγιο Razer Cynosa Chroma, το οποίο θα διατίθεται και σε Pro έκδοση, με ακόμα περισσότερο RGB φωτισμό σε σχέση με την απλή έκδοση. Το νέο Razer Cynosa Chroma διαθέτει μαλακά πλήκτρα, ενώ στα χαρακτηριστικά του περιλαμβάνονται 10-key rollover με anti-ghosting, προγραμματιζόμενα πλήκτρα με on-the-fly macro recording, 1000Hz ultrapolling, gaming mode, ενώ είναι κατασκευασμένο και για να αντέχει έναντι των υγρών. Στον τομέα του φωτισμού, υποστηρίζει την δυνατότητα ρύθμισης του φωτισμού του κάθε πλήκτρου ανεξάρτητα, με δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 16,8 εκατομμύρια χρώματα με την βοήθεια της τεχνολογίας Razer Chroma και το λογισμικό Razer Synapse 3. Μπορούν να δημιουργηθούν επίσης ξεχωριστά προφίλ για κάθε παιχνίδι, ώστε το πληκτρολόγιο να έχει διαφορετικό φωτισμό από παιχνίδι σε παιχνίδι. Οπως αναφέρθηκε και αρχικά, αν ο παραπάνω RGB φωτισμός δεν σας είναι αρκετός, το πληκτρολόγιο στην έκδοση Pro, διαθέτει επιπλέον φωτισμό στο κάτω μέρος του, με δυνατότητα ρύθμισης 24 ανεξάρτητων ζωνών. Είναι η πρώτη φορά που η Razer ενσωματώνει RGB φωτισμό στο κάτω μέρος ενός πληκτρολογίου της, επιτρέποντας έτσι και τον φωτισμό της επιφάνειας πάνω στην οποία θα βρίσκεται το πληκτρολόγιο. Το νέο πληκτρολόγιο έρχεται λοιπόν με μπόλικο χρώμα και πλήθος χαρακτηριστικών για τον απαιτητικό gamer, με την τιμή της στάνταρ έκδοσης να είναι στα 60 δολάρια και την τιμή της Pro έκδοσης στα 80 δολάρια. Τα δύο πληκτρολόγια είναι άμεσα διαθέσιμα από την ιστοσελίδα της Razer.
  2. Νέοι RGB ανεμιστήρες κουτιού από την Corsair

    Δύο νέοι ανεμιστήρες με RGB φωτισμό από την Corsair, διέρρευσαν στο διαδίκτυο. Πρόκειται για τα νέα μοντέλα με κωδικές ονομασίες Corsair LL140 και LL120, των 140 και 120 χιλιοστών αντίστοιχα. Οι νέοι ανεμιστήρες διαθέτουν φωτισμό LED τύπου "δακτυλίδι", προσφέροντας ένα ιδιαίτερα ομοιόμορφο αποτέλεσμα, χωρίς να είναι εμφανή τα LEDs στον παρατηρητή. Ο φωτισμός των νέων ανεμιστήρων συμπεριφέρεται όπως τα RGB LED strips, προσφέροντας αυξημένη ευελιξία στην επιλογή των χρωμάτων και των εφέ. Κάθε ανεμιστήρας διαθέτει συνολικά 16 προγραμματιζόμενα LEDs, τα οποία είναι χωρισμένα σε δύο light loops. Οι νέοι αυτοί ανεμιστήρες θα πωλούνται τόσο ξεχωριστά, όσο και ως πακέτο, το οποίο θα περιλαμβάνει δύο ανεμιστήρες LL140 ή τρεις LL120, μαζί με το Corsair Lightning Node Pro, το οποίο είναι απαραίτητο για τον έλεγχο των χρωμάτων και των εφέ μέσω του λογισμικού Corsair Link. Εναλλακτικά θα μπορούν να συνδεθούν πάνω στην μητρική, εφόσον αυτή διαθέτει την απαραίτητη σύνδεση και να ρυθμιστούν μέσω κατάλληλου λογισμικού που θα παρέχει ο κατασκευαστής της μητρικής, όπως ένα LED strip. Η διάθεσή τους υπολογίζεται κάπου στα τέλη Νοεμβρίου. Οι τιμές που διέρρευσαν μιλάνε για 40 ευρώ κόστος μόνο για έναν ανεμιστήρα 140mm LL140 RGB και 84 ευρώ για το πακέτο. Οι νέοι ανεμιστήρες της Corsair είναι άμεσα διαθέσιμοι στο NewEgg, με τον έναν LL140 να κοστολογείται στα $40 και το πακέτο με τους δύο LL140 και το Lighting Node Pro $100. Ένας LL120 κοστολογείται στα $35, ενώ το πακέτο με τρεις LL120 και το Lighting Node Pro $120.
  3. LED strip guide - "Και εγένετο Φως..."

    Πολλές φορές χρήστες ανοίγουν θέμα στο TheLab.gr και ρωτάνε για το τι χρειάζονται για να φωτίσουν το εσωτερικό του υπολογιστή τους. Οι προτάσεις είναι πολλές... Παλιά "παίζαμε" με cold cathods αλλά πλέον πιστεύω έχει γίνει κατανοητό ότι μία λεντοταινία δίνει καλύτερο αποτέλεσμα. Όταν δε αυτή, συνδυαστεί με τα κατάλληλα αξεσουάρ και τοποθετηθεί στα σωστά σημεία, μπορεί να κάνει τον οποιοδήποτε να νομίζει ότι βλέπει ένα κουτί που ακτινοβολεί από μόνο του. Τα μυστικά είναι πολλά, οι συμβουλές επίσης, συνεπώς μία ακόμα φορά ότι γνώσεις έχω πάνω σε έναν τομέα, θα προσπαθήσω να σας τις δώσω μέσα από έναν οδηγό. Εύχομαι να μη βγει τόσο μεγάλος όσο ο οδηγός για sleeves, αλλά υπόσχομαι ότι θα βάλω τα δυνατά μου Λεντοταινίες και αγορά Λεντοταινίες... Τι είναι για αρχή; Είναι μία λωρίδα εύκαμπτου PCB που πάνω έχουν συνδεθεί διάφορα LEDs. Χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες, ανάλογα τα χρώματα, τη πυκνότητα των LEDs, την φωτεινότητα και τη στεγανότητά τους. Δε θέλω να επεκταθώ σε όλα, αλλά ούτε να αναλύσω τον τρόπο λειτουργίας. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ποια πρέπει να επιλέξουμε, για να έχουμε το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Αρχικά κάτι που καταλαβαίνετε όλοι φαντάζομαι. Υπάρχουν λεντοταινίες μονόχρωμες (δίνουν ένα χρώμα μόνο) και υπάρχουν και οι RGB, οι οποίες μπορούν να αποδώσουν πολλά χρώματα, συνδυάζοντας τα τρία βασικά. Το κόκκινο (R), το πράσινο (G) και το μπλε ( B). Σαν πιο future proof προτιμάω τις RGB λεντοταινίες, καθώς αν αλλάξετε το χρωματισμό του hardware ή των sleeves στο εσωτερικό του υπολογιστή σας, δεν χρειάζεται να αλλάξετε και τη λεντοταινία ή τις λεντοταινίες σας. Όμως έχουν μια πιο περίπλοκη συνδεσμολογία σε σχέση με τις μονόχρωμες που θα δούμε παρακάτω. Επίσης, επειδή θέλουν και κάποια έξτρα αξεσουάρ, είναι και πιο ακριβές, αλλά δίνουν αυτό που είπα πριν. Την ευελιξία του χρώματος ανά πάσα στιγμή. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι αν έχετε κόκκινα sleeves ή κόκκινο hardware πρέπει ντε και καλά να βάλετε κόκκινη λεντοταινία. Αυτή είναι μία καθαρά υποκειμενική επιλογή. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι και η φωτεινότητα. Πόσο έντονο φως δηλαδή θα δώσει μία λεντοταινία στο εσωτερικό του υπολογιστή σας και είναι κάτι στο οποίο θα κάνω μια μικρή ανάλυση, χωρίς όμως και πάλι να επεκταθώ σε όλους τους τύπους. Συνήθως συναντάμε δύο τύπους λεντοταινίας ανάλογα το μέγεθος του chip. Τονίζω το συνήθως μιας και υπάρχουν πολλοί περισσότεροι. Απλά καλό είναι να επικεντρωθούμε στους δύο πιο κοινούς τύπους, που τους βρίσκουμε εύκολα είτε στην Ελληνική, είτε στη παγκόσμια αγορά. Τις 5050 που είναι και οι πιο διαδεδομένες. Έχουν μεγαλύτερο μέγεθος (μέγεθος chip 5,0x5,0mm - 5050) σε σχέση με αυτές που ακολουθούν και δίνουν περισσότερο φως. Σε όλες τις περιπτώσεις βέβαια, η φωτεινότητα συγκρίνεται με τον ίδιο πάντα αριθμό LEDs ανά μέτρο, συνεπώς ενδείκνυται για μεγαλύτερα κουτιά. Επίσης, μπορούν να κοπούν ανά τρία LEDs και τις βρίσκουμε με δύο διαφορετικές πυκνότητες. Η μία είναι με 30 LEDs ανά μέτρο και η άλλη με 60 LEDs ανά μέτρο. Και τις 3528 (3,5x2,8mm μέγεθος chip) που είναι επίσης διαδεδομένες, αλλά είναι λιγότερο φωτεινές σε σχέση με τις 5050 που προανέφερα (εξαιρείται η διάταξη 240 LEDs/m). Ενδείκνυται για κουτιά μικρά, όπου δε θέλουμε να το παρακάνουμε με το φως και να καταλήξουν καρναβάλι και μπορούν και αυτές να κοπούν ανά τρία LEDs. Εδώ οι πυκνότητες είναι περισσότερες σε σχέση με την προηγούμενη σειρά και ακολουθούν: 30 LEDs ανά μέτρο 42 LEDS ανά μέτρο 60 LEDs ανά μέτρο 120 LEDs ανά μέτρο 240 LEDs ανά μέτρο Όπως θα δούμε όμως και στη συνέχεια δεν είναι κακό να έχουμε μία λεντοταινία με μεγάλη φωτεινότητα και ας έχουμε κουτί μινιατούρα. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι η στεγανότητα, αν δηλαδή η λεντοταινία είναι αδιάβροχη (waterproof) ή μη (non-Waterproof). Οι αδιάβροχες έχουν μία στρώση σιλικόνης επάνω στο PCB προστατεύοντάς το από υγρασία κλπ, ενώ στις μη αδιάβροχες το PCB είναι "γυμνό". Στα κουτιά προσωπικά δεν βάζω waterproof λεντοταινίες. Είναι και λίγο ακριβότερες από τις non waterproof, αλλά και δεν χρειάζεται. Εξάλλου είναι μέρος που δεν υπάρχει υγρασία. Αν υπήρχε πρώτα θα κλαίγαμε άλλα πράγματα και το τελευταίο που θα μας ένοιαζε είναι το κομμάτι της λεντοταινίας. Αδιάβροχες χρησιμοποιώ σχεδόν πάντα στη κουζίνα και ειδικά στα σημεία που βρίσκονται κοντά στα μάτια της κουζίνας ή το φούρνο, όπου οι υδρατμοί πάνε και έρχονται. Η βασική ερώτηση βέβαια είναι, από που θα αγοράσω λεντοταινίες; Οι απαντήσεις είναι πολλές ανάλογα το τι ζητάει ο κάθε ένας. Αν δε θέλετε να φτιάξετε μόνοι σας τη λεντοταινία, τότε υπάρχουν αρκετά μαγαζιά που πουλάνε έτοιμα kit, είτε μονόχρωμα, είτε RGB και μάλιστα κάποια από αυτά, σας φτιάχνουν λεντοταινίες σε custom μήκος με το ανάλογο αντίτιμο φυσικά. Όπως κάνω συνήθως να ξεκινήσω από τους Αθηναίους. Ο γνωστός σε όλους μας Φανός στη Σολωμού 39. Θα βρείτε, είτε μονόχρωμες είτε RGB λεντοταινίες και τα παιδιά εκεί μπορούν ακόμα και να στις συνδέσουν. Οι τιμές είναι τσιμπημένες, αλλά πληρώνετε, φεύγετε και απλά κουμπώνετε το kit και είστε έτοιμοι. Το κατάστημα Ledmall στο Κουκάκι. Όχι δεν διαφημίζω τον γείτονα απλά έχει τύχει να ψωνίσω μερικές φορές Ο Λεντόκοσμος στο Πειραιά/Ρέντη Χρ.Σμύρνης 93. Έχει Site το οποίο και σας το δίνω οπότε μπορείτε να ρίξετε μία ματιά. O Σταυριανός στο Περιστέρι Πελοπίδα 42. Και εδώ υπάρχει ηλεκτρονικό κατάστημα οπότε μπορείτε να δείτε τιμές και προϊόντα. To κατάστημα ledmania στη περιοχή Ζωγράφου με διεύθυνση Χρυσιππου 1. Επίσης μπορείτε να βρείτε και στα καταστήματα praktiker αρκετές λεντοταινίες. Αυτά σε γενικές γραμμές για τα καταστήματα Αθήνας. Δεν έχω ψωνίσει από όλα αλλά έψαξα και βρήκα μερικά στο internet. Αν έχετε κάποιο άλλο υπόψιν σας και το έχετε δοκιμάσει αφήστε ένα link να το προσθέσω στον οδηγό. Για την υπόλοιπη Ελλάδα εξυπηρετούν τα ηλεκτρονικά καταστήματα που ανέφερα πιο πάνω και επίσης μπορείτε να δείτε και κάποιες λεντοταινίες έτοιμες στο e-shop.gr. Για όσους τώρα δεν θέλουν κάτι έτοιμο, αλλά ταυτόχρονα θέλουν να είναι και οικονομικό, θα πρέπει να στραφούν προς ebay. Αν δεν βιάζονται, τότε η παραγγελία καλό είναι να γίνει από Κίνα μεριά, διαφορετικά με μερικά ευρώ παραπάνω, κάνουν παραγγελία από κάποιον πωλητή της Γηραιάς ηπείρου. Οι διαφορές τιμών -όπως θα είδατε- ανάμεσα στα Ελληνικά καταστήματα και σε αυτά του ebay, είναι πραγματικά απίστευτες και προσωπικά σε αυτά τα προϊόντα τουλάχιστον, προτιμάω τη λύση του εξωτερικού εκτός αν βιάζομαι και έχω ξεμείνει. Στο ebay ψάχνετε σαν Led strip και δίπλα το χρώμα. Για παράδειγμα για λευκή λεντοταινία σε θερμό λευκό, ψάχνετε ως Led strip warm white. Εργαλεία και υλικά που θα χρησιμοποιηθούν στον οδηγό.... Τα εργαλεία και τα υλικά σε αυτόν τον οδηγό είναι πολύ λίγα και βρίσκονται σχεδόν σε κάθε σπίτι. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια καμιά φορά δε χρειάζεται σχεδόν τίποτα από αυτά. Σίγουρα όμως θα χρειαστούμε καλώδιο. Για τις μονόχρωμες λεντοταινίες ένα διπολικό καλώδιο 20AWG και για τις RGB τετραπολικό καλώδιο 20AWG και πάλι. Καλό είναι να βρείτε καλώδια με χρωματικό κώδικα, ώστε να ξέρετε το κάθε άκρο τι σημαίνει. Προσωπικά αγοράζω από ηλεκτρολογάδικο γειτονιάς και θεωρώ ότι θα βρείτε και εσείς στη γειτονιά σας. Αν θέλετε να το ψάξετε online σε ξένα sites, τότε ο όρος αναζήτησης είναι: 2 core/2 pin Extension Cable/Wire for LED Strip για το διπολικό και 4core/4pin extension cable/wire for rgb led strip για το τετραπολικό. Χρήσιμα αλλά όχι απαραίτητα όπως θα δούμε και στη συνέχεια θα είναι αν έχουμε έναν απογυμνωτή καλωδίων, ένα ξυράφι και ένα κατσαβίδι. Ο αχώριστος σύντροφός μου σε θέματα modding είναι ένας κόκκινος αναπτήρας BIC παρακαλώ και μερικά θερμοσυστελόμενα. Αν υπάρχει ένα πιστόλι θερμής σιλικόνης καλό είναι να βγει από το συρτάρι σας και να μπει στη πρίζα να ζεσταίνεται. Και τέλος αυτό που είναι το Α και το Ω στον οδηγό αλλά και πάλι όχι 100% απαραίτητο είναι ένα κολλητήρι, μία παστούλα και καλάι Μονόχρωμες λεντοταινίες μερικές φωτογραφίες και τρόποι σύνδεσης... Οι μονόχρωμες λεντοταινίες -όπως προανέφερα- είναι οι πιο user friendly, καθώς δεν θέλουν πολλές γνώσεις, αλλά ούτε εξειδικευμένα εργαλεία για να πραγματοποιηθεί η σύνδεση. Οι λεντοταινίες αυτές μπορούν να βρεθούν σε πολλά χρώματα και έχετε μία μεγάλη γκάμα για να διαλέξετε. Το λευκό διατίθεται σε διάφορες θερμοκρασίες χρώματος από 2000Κ (warm white-κιτρινίζει) έως και πάνω από 6000Κ (cold white/φως ημέρας). Το πιο συνηθισμένο που θα βρείτε στην αγορά είναι στους 3000Κ (θερμό λευκό) και στους 6000Κ (φως ημέρας). Τους τύπους τους είδαμε λίγο πριν και εδώ θα εστιάσουμε στο θέμα οικονομίας, αλλά και ομορφιάς. Ανάλογα λοιπόν το πόσο μερακλήδες είστε, θα βρείτε διάφορες λύσεις παρακάτω για το πως θα κάνετε τη σύνδεση αλλά και την επιλογή της λεντοταινίας. Αρχικά ας πάμε στον τομέα ομορφιάς. Αν έχετε ένα full tower καλό είναι όπως προανέφερα να επιλέξετε λεντοταινία τύπου 5050. Αν τώρα το εσωτερικό του υπολογιστή σας είναι μαύρο και είστε από αυτούς που προσέχουν και τη τελευταία λεπτομέρεια, καλό είναι να πάρετε μία λεντοταινία με μαύρο PCB, έτσι ώστε να εξαφανίζεται στο εσωτερικό του κουτιού σας. Παρακάτω ακολουθούν σε φωτογραφίες δύο τύποι PCB ανάλογα το χρώμα. Το κλασικό λευκό αλλά και το μαύρο που μόλις σας είπα. Για να πάμε όμως και στο μέγα ζήτημα που δεν είναι άλλο από αυτό της συνδεσμολογίας. Παρακάτω θα δώσω κάποιους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι χωρίς τη χρήση κανενός εργαλείου, πέρα από ένα κατσαβίδι και ένα κόφτη καλωδίων. Ο άλλος τρόπος είναι αυτός που θα επιτρέψει ένα πιο καθαρό και πιο pro να το πω έτσι αποτέλεσμα. Συνδεσμολογία χωρίς τη χρήση εργαλείων Δεν έχουμε όλοι εργαλεία αλλά ούτε είναι εποχές για έξοδα. Έχουμε όμως το μικρόβιο να δούμε αυτό το άτιμο το κουτί που έχει και το plexiglass παράθυρο με λίγα φώτα στο εσωτερικό. Γιατί να μη μπορούμε να το κάνουμε δηλαδή χωρίς να έχουμε κολλητήρια, πρέσες και ότι άλλο χρειάζεται; Πενία τέχνας κατεργάζεται και εδώ είμαστε για να το λύσουμε. Είμαστε στη φάση που έχουμε μπροστά μας μία λεντοταινία, λίγο καλώδιο και το πρόβλημα είναι η σύνδεση του καλωδίου πάνω στη ταινία, αλλά και η σύνδεση της ταινίας με τη 12άρα γραμμή του τροφοδοτικού μας. Αρχικά να πούμε ότι αφού δεν διαθέτουμε εργαλεία πρέπει κάτι άλλο να αγοραστεί. Πριν να δούμε τι πρέπει να αγοράσουμε να επιβεβαιώσουμε τι λεντοταινία έχουμε στα χέρια μας. Στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί βλέπουμε μία 5050 μονόχρωμη λεντοταινία (η επάνω) και κάτω από αυτή μία 3528. Η 3528 ήρθε με έτοιμα καλώδια πάνω της οπότε αν διαλέγαμε αυτήν για να τοποθετήσουμε στον υπολογιστή μας θα γλιτώναμε ένα βήμα από τα παρακάτω. ΌΜΩΣ, επειδή σίγουρα κάπου θα την κόψετε και θα πρέπει και κάπου αλλού να βάλετε ένα κομμάτι ας δούμε την περίπτωση της σκέτης λεντοταινίας που ο κατασκευαστής δεν έχει περάσει καλώδια στους ακροδέκτες της. Κόβουμε λοιπόν το επιθυμητό μήκος και προσέχουμε να κόψουμε στα σημεία που η λεντοταινία έχει την ένδειξη με το ψαλίδι. Παίρνουμε στα χέρια μας την 5050 λοιπόν και για να διαλέξουμε το αξεσουάρ που θα χρειαστούμε μετράμε το πλάτος της. Οι 5050 γενικά είναι 10mm σε πλάτος, αλλά όποιος νιώθει ανασφάλεια μπορεί να πιάσει να μετρήσει. Η άλλη λεντοταινία που σας έδειξα έχει πλάτος 8mm. Και κάποιος θα ρωτήσει και γιατί τη μετράς τώρα; Εμ για να δούμε τι πρέπει να παραγγείλουμε αφού δεν έχουμε εργαλεία όπως είπαμε (έχουμε όμως ψηφιακό παχύμετρο τρομάρα μας ) Αφού λοιπόν για το παράδειγμά μας επιλέξαμε την 5050 λεντοταινία, θέλουμε έναν free solder connector στα 10mm σαν τον παρακάτω. Αν διαλέγαμε αυτήν με τα 8mm πλάτος, τότε θα ρίχναμε μια παραγγελιά (στη μοναξιά, στην ερημιά κλπ) για 8mm free solder connector. Το που θα τους βρείτε είναι απλό. Σε όποιο μαγαζί πουλάει λεντοταινίες ή από καταστήματα εξωτερικού αν είστε τύπος ebay. Τον ψάχνετε σαν Free Solder LED Connector και δίπλα τον κωδικό της ταινίας. Ε και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να "συρταρώσετε" την λεντοταινία μέσα, έχοντας στο νου σας ότι το κόκκινο καλώδιο είναι το + και το μαύρο καλώδιο είναι το -. Ο χρωματικός κώδικας όταν έχουμε να κάνουμε με συνδέσεις θα πρέπει να τηρείται κατά γράμμα για να μην έχουμε τίποτα βεγγαλικά μέσα στο σπίτι μας :). Μετά από μία εύκολη διαδικασία έχουμε φτάσει στο σημείο της τελευταίας φωτογραφίας παραπάνω. Και τώρα;;; Ε και τώρα θέλουμε δύο ακόμα πραγματάκια. Ονομάζονται βύσμα τροφοδοσίας DC (2,1mm / 5,5mm) με κλέμα ή όπως λένε και στο χωριό μου DC Male+Female Power Connector Jack Plug. Στα αριστερά έχουμε το θηλυκό και στα δεξιά το αρσενικό για ευνόητους φαντάζομαι λόγους. Το κοιτάμε καλά πού λέει "+" και πού λέει "-" και αφού ξεβιδώσουμε τις βίδες λιγουλάκι βάζουμε το κόκκινο καλώδιο στο + και το μαύρο καλώδιο στο -. Μετά παίρνουμε και το άλλο jack και πάμε σε ένα molex καλώδιο το οποίο υπάρχει φαντάζομαι σε κάθε σπίτι. Χρειαζόμαστε το ένα μαύρο και το κίτρινο καλώδιο. Στο κίτρινο του molex έχουμε τα 12V άρα είναι το + ή αν θέλετε το αντίστοιχο του κόκκινου της λεντοταινίας και το μαύρο είναι το - ή αλλιώς το μαύρο της λεντοταινίας. Συνδέουμε και αυτό στο άλλο jack και μετά το ένα jack με το άλλο. Το Molex πάει στο τροφοδοτικό μας και είμαστε έτοιμοι να φωτίσουμε το κουτί μας χωρίς καν να πιάσουμε κολλητήρι στα χέρια μας Τώρα για να βγει ακόμα πιο οικονομικό το όλο Story και να έχετε όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα που πρέπει να μπουν στο καλάθι σας, μπορείτε να αντικαταστήσετε τα jacks (male+female) με μία κλέμα. Δεν είναι απαραίτητο να είναι καμιά σούπερ ντούπερ ουάου, πορσελάνινη κλπ. Μία απλή πλαστική κλέμα από τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς και είστε έτοιμοι. Συνδεσμολογία με τη χρήση εργαλείων Πάμε τώρα στη περίπτωση που έχουμε τα βασικά από άποψη εργαλείων. Και το βασικότερο όλων σε μία τέτοια περίπτωση είναι ένα κολλητήρι, λίγη πάστα και καλάι. Τα παραπάνω είναι πράγματα που λίγο πολύ υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, αλλά και αν δεν υπάρχουν δε κοστίζουν πολλά. Για να κάνετε τις παρακάτω κολλήσεις δε χρειάζεστε κάποιο ακριβό κολλητήρι. Τα καλώδια είναι λεπτά, οι επαφές ευαίσθητες οπότε το πιο φθηνό κολλητήρι με τα πιο λίγα Watt θα σας κάνει μια χαρά τη δουλειά σας. Αν είστε αρχάριοι στις κολλήσεις καλό είναι να κόψετε ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας και να "παίξετε" εκεί πριν προχωρήσετε στη τελική συνδεσμολογία. Έτσι θα έχετε μία εμπειρία έστω και μικρή και θα δείτε ότι μετά όλα πάνε πιο γρήγορα. Πρώτο βήμα είναι να κόψουμε τη λεντοταινία στην επιθυμητή για μας διάσταση. Έχουμε ήδη δει ότι υπάρχουν σημεία με ένα ψαλίδι πάνω σε αυτά και μας υποδεικνύουν που μπορούμε να κόψουμε τη ταινία μας. Όπως φαίνεται στη πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί, πρώτη μας δουλειά είναι να εντοπίσουμε τις επαφές στην άκρη. Ακόμα δεν μας νοιάζει ποια επαφή είναι το + και ποια το -. Αφού έχουμε ζεστάνει το κολλητήρι μας, βάζουμε αρκετή ποσότητα από καλάι στη μύτη του.... Το ακουμπάμε πάνω στη μία επαφή, το ανασηκώνουμε και έχει αφήσει μία μπιλίτσα. Αμέσως μετά επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και για την άλλη επαφή. Αν όλα έχουν πάει καλά βλέπουμε το παρακάτω. Δύο μικρές στρογγυλές μπιλίτσες από καλάι πάνω στις επαφές της λεντοταινίας. Αμέσως μετά απογυμνώνουμε λίγο τις άκρες του καλωδίου και πάμε το μαύρο καλώδιο στην επαφή με την ένδειξη - και το κόκκινο σε αυτή με την ένδειξη +. Καλό είναι να βάλετε λίγη παστούλα να περάσετε λίγο καλάι πρώτα τα καλώδια και μετά να προχωρήσετε στην κόλληση. Αφού τα έχουμε κάνει όλα σωστά, προχωράμε στο θέμα μόνωσης των επαφών. Προσωπικά προτιμάω πέρα από ένα θερμοσυστελλόμενο να βάζω και λίγη θερμή σιλικόνη πάνω στις επαφές και αυτό γιατί, καθώς το θερμοσυστελλόμενο συρρικνώνεται, έχει τη τάση να φέρνει κοντά την μία επαφή την άλλη, κάτι που δε το θέλουμε. Και μετά από όλα αυτά έχουμε φτάσει εδώ... ... Έχουμε συνδέσει τη λεντοταινία μας και μένει τώρα να την τροφοδοτήσουμε από το τροφοδοτικό του υπολογιστή μας. Μπροστά μας έχουμε και πάλι το molex καλώδιο με το κίτρινο (+12Vdc) και το μαύρο καλώδιο. Και πάλι η συμβουλή που θα σας δώσω, είναι προσωπική μου προτίμηση και δεν είναι απαραίτητο να την ακολουθήσετε καθώς θα προσθέσει ένα παραπάνω βήμα στην όλη διαδικασία. Τα καλώδια του molex τα κόβω σε άνισα μήκη, όπως φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί και το ίδιο κάνω και στο καλώδιο της λεντοταινίας (τρίτη φωτογραφία παρακάτω). Ο λόγος που το προτιμάω είναι για να απομακρύνω αρχικά μεταξύ τους τα σημεία των ενώσεων, άρα ελαχιστοποιώ την περίπτωση βραχυκυκλώματος και ο δεύτερος είναι για να μη δημιουργηθεί ένα χοντρό σημείο στη περίπτωση που θέλουμε από πάνω να το ντύσουμε με sleeve ή άλλο θερμοσυστελλόμενο ή αν ήταν ηλεκτρολογικό καλώδιο πχ από κάποιο πολύπριζο, με μονωτική ταινία. Οπότε αυτό που έμεινε όπως θα καταλάβατε είναι να κολλήσουμε μεταξύ τους τα καλώδια. Καλό είναι και εδώ επειδή είναι λεπτά τα καλώδια να βάλουμε παστούλα πριν κάνουμε τις κολλήσεις μας. Επίσης, καλό είναι να περάσετε και ένα μακαρόνι ΠΡΙΝ προχωρήσετε στο κόλλημα (δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί) για να μονώσετε το καλώδιο στο σημείο της κόλλησης. Το μόνο που μένει είναι να συνδέσουμε το molex στο τροφοδοτικό μας και πιστέψτε με η λεντοταινία θα ανάψει Έλεγχος φωτεινότητας μονόχρωμης λεντοταινίας Ωραία κοπελιά όσα μας λες, αλλά εγώ θέλω και να μπορώ να ελέγξω το φως της λεντοταινίας. Θέλω να μπορώ να μειώσω τη φωτεινότητα, να την αυξήσω ανάλογα την ώρα και την διάθεση και επίσης, θέλω τα Χριστούγεννα να μην στολίσω δέντρο, αλλά να αναβοσβήνει το κουτί μου παίζοντας αυτό το ρόλο Πως το κάνω; Εύκολα είναι η απάντηση. Τώρα που μάθαμε πως συνδέουμε τη λεντοταινία στο τροφοδοτικό μένει απλά να βάλουμε έναν LED controller στο ενδιάμεσο της διαδρομής για να μας δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Υπάρχουν πολλοί LED controllers στην αγορά και σίγουρα δεν μπορούσα να τους έχω όλους στην κατοχή μου για να σας δείξω στον κάθε έναν την σύνδεση. Η φιλοσοφία όμως είναι η ίδια . Για πάμε να δούμε δύο τύπους Controller ξεκινώντας από αυτόν που ταιριάζει περισσότερο σε ένα κουτί υπολογιστή. Ο λόγος που ταιριάζει περισσότερο σε κουτί υπολογιστή, είναι αρχικά το μικρό μέγεθος. Μέσα στο κουτί σας θα είναι μόνο το καλωδιάκι με τον controller και το τηλεκοντρόλ θα είναι κάπου στο γραφείο σας (μόνο μη ξεχάσετε που το έχετε παρατήσει). Με αυτό θα μπορέσετε να ελέγξετε τη φωτεινότητα της λεντοταινίας και τον τρόπο που θα φωτίζει. Αν θα είναι σταθερή ή αν θα αναβοσβήνει κάνοντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο . Πάμε όμως να καταλάβουμε τι και πως θα συνδέσουμε. επάνω στον controller βλέπουμε αριστερά την ένδειξη "+5-24V-". To "+" (κόκκινο καλώδιο στη φωτογραφία) είναι το σημείο που θα συνδέσουμε το κίτρινο καλώδιο του molex δηλαδή τη 12άρα γραμμή του τροφοδοτικού. Το "-" (μαύρο καλώδιο στη φωτογραφία) είναι το σημείο που θα συνδέσουμε το μαύρο καλώδιο του molex, δηλαδή το GND του τροφοδοτικού. Το "5-24V" σημαίνει ότι μπορούμε να τροφοδοτήσουμε τον συγκεκριμένο controller με ένα εύρος τάσης από 5 έως 24Vdc. Εμείς είμαστε κάπου στη μέση μιας και από το τροφοδοτικό μας θα πάρουμε τα 12Vdc. Στα δεξιά βλέπουμε την ένδειξη "+LED-" από εκεί λοιπόν θα συνδέσουμε την λεντοταινία μας. Το κόκκινο του controller στο κόκκινο της λεντοταινίας και το μαύρο του controller στο μαύρο της λεντοταινίας. Θυμηθείτε όσα έχω πει για τον χρωματικό κώδικα. Τον ακολουθούμε κατά γράμμα καθ' όλη τη διάρκεια των συνδέσεων. Στο μέσο εντοπίζουμε το "Peak Output Current 12A" αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνδέσουμε στον συγκεκριμένο controller λεντοταινία που η απαίτησή της σε ρεύμα θα ξεπερνάει τα 12A. Και αυτό τι σημαίνει με απλά λόγια; Μέχρι πόσο μήκος λεντοταινίας "αντέχει"; Θυμηθείτε ότι εμείς θα συνδέσουμε 12Vdc από το τροφοδοτικό μας. Άρα V=12Volt και το μέγιστο ρεύμα είναι I=12A. Για να θυμηθούμε και λίγο Φυσική θα έχουμε: P=IxV=12x12=144Watt Η λεντοταινία που αγοράσαμε αναγράφει επάνω πόσα Watt είναι ανά μέτρο. Αν δε γράφει ένας γενικός κανόνας για τις 5050 είναι ο παρακάτω: 30 LED ανά μέτρο 7.2Watt 60 LED ανά μέτρο 14.4Watt Άρα αν διαθέτουμε λεντοταινία με 30 led ανά μέτρο, μπορούμε να συνδέσουμε πάνω στον controller 144/7.2= 20 μέτρα λεντοταινία. Αν διαθέτουμε λεντοταινία με 60led ανά μέτρο, μπορούμε να συνδέσουμε πάνω στον controller 144/14.4=10 μέτρα λεντοταινία. Από ότι είδατε δεν χρειάζεται καν να κάνετε πράξεις όταν μιλάμε για κουτιά υπολογιστών όπου το μήκος της λεντοταινίας είναι μικρό . Τα ανέφερα όμως γιατί μπορεί να σας χρειαστεί κάπου αλλού πχ στη κουζίνα σας. Από εδώ και πέρα για χάρη ευκολίας δικής μου και για να προχωρήσει γρήγορα ο οδηγός και η φωτογράφιση, θα χρησιμοποιώ κλέμες για τις συνδέσεις. Εσείς αν δεν έχετε κολλητήρι κάνετε το ίδιο, ενώ αν έχετε απλά κολλάτε τα καλώδια μεταξύ τους. Συνεπώς στα αριστερά συνδέουμε το molex με το κίτρινο του Molex στο κόκκινο του Controller και το μαύρο του molex στο μαύρο του controller (εγώ έβαλα ένα jack) και στα δεξιά τη λεντοταινία μας. Συνδέουμε στο τροφοδοτικό το όλο σύστημα και με το τηλεκοντρόλ ανακαλύπτουμε ένα νέο κόσμο Πάμε να δούμε άλλο ένα είδος controller/dimmer που είναι πιο παραδοσιακό. Αυτό δε ταιριάζει σε ένα κουτί υπολογιστή αλλά μπορείτε να το επιλέξετε για το φωτισμό κάποιου δωματίου. Πχ στη κουζίνα μπορείτε να το βιδώσετε (έχει τέσσερις οπές γι αυτή τη χρήση) κάτω από ένα ντουλάπι και με το ένα και μοναδικό κουμπί που έχει να ανάψετε ή να σβήσετε τη λεντοταινία σας. Όσο το γυρίζετε με τη φορά του ρολογιού τόσο επιπλέον φως θα βγάζει η λεντοταινία σας. Και εδώ οι υπολογισμοί για το πόσα μέτρα μπορούμε να συνδέσουμε ακολουθούν τον ίδιο κανόνα με πριν. Πάμε όμως να δούμε την σύνδεση. Στα αριστερά όπου έχουμε την ένδειξη "IN" συνδέουμε το τροφοδοτικό μας. Στα δεξιά όπου υπάρχει η ένδειξη "OUT" συνδέουμε τα άκρα της λεντοταινίας. Το μόνο που χρειάζεστε για τις συνδέσεις εδώ είναι ένα κατσαβίδι και να απογυμνώσετε λίγο τα καλώδια. Εισάγετε μέσα στις οπές τις δεύτερης φωτογραφίας από πάνω τα καλώδια και βιδώνοντας τη βίδα (μία κλέμα είναι ουσιαστικά) σταθεροποιείτε το καλώδιο στη θέση του. Είμαστε έτοιμοι λοιπόν. Το τροφοδοτικό που φαίνεται στη φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε μιας και όπως σας είπα παραπάνω, το dimmer αυτό είναι πολύ μεγάλο και εντελώς άβολο για κουτί υπολογιστή. Για μία κουζίνα όμως που δε θέλουμε να ψάχνουμε συνέχεια ένα τηλεκοντρόλ αλλά απλά να ελέγχουμε το φωτισμό είναι ότι πρέπει. Για το σκοπό αυτό, δηλαδή το φωτισμό κάποιου δωματίου, θα αφήσω κάποιες πληροφορίες προς το τέλος του οδηγού για το τι και πως επιλέγουμε . Προς το παρόν δίνουμε προτεραιότητα στα κουτιά μας. RGB λεντοταινίες μερικές φωτογραφίες και τρόποι σύνδεσης... Ώρα είναι να δούμε και τις RGB Λεντοταινίες από κοντά. Λίγο πολύ τα είπαμε και πριν. Είναι ένα κομμάτι εύκαμπτου PCB με τέσσερις ακροδέκτες αντί για δύο που έχουν οι μονόχρωμες. Αυτό που κάνουν είναι να συνδυάζουν τα τρία βασικά χρώματα ( το κόκκινο (R), το πράσινο (G) και το μπλε (B) ) για να αποδίδουν το επιθυμητό χρώμα. Η φιλοσοφία δεν αλλάζει όσον αφορά την συνδεσμολογία στις RGB. Και εδώ ακολουθούμε πιστά τον χρωματικό κώδικα και για τον έλεγχο του φωτισμού θα πρέπει να συνδέσουμε τον ανάλογο controller. Στις μονόχρωμες δεν ήταν υποχρεωτικός, εδώ όμως είναι Για να του ρίξουμε και μία ματιά... Προσωπικά επιλέγω αυτόν με το μεγαλούτσικο τηλεκοντρόλ για να έχω πολλές επιλογές. Υπάρχουν όμως με μικρότερο τηλεκοντρόλ και πιο φθηνότεροι φυσικά. Η φιλοσοφία όμως παραμένει η ίδια. Στο επάνω μέρος του RGB LED controller υπάρχει μία Jack υποδοχή. Από εκεί θα τροφοδοτήσουμε τον Controller και θα χρειαστούμε ένα αρσενικό Jack όπως αυτά που είδαμε και πριν. Επάνω στο Jack συνδέουμε το Molex και αυτό με τη σειρά του θα πάει στο τροφοδοτικό. Η 4pin υποδοχή είναι για την λεντοταινία μας. Δίνουμε προσοχή στο βέλος επάνω στο πλαστικό το οποίο είναι αυτό που μας δείχνει ότι η συγκεκριμένη υποδοχή είναι για τα 12Volt. To άλλο κομμάτι του controller είναι το IR receiver. Είναι ο δέκτης ουσιαστικά που θα δεχθεί τις επιλογές μας από το τηλεκοντρόλ και θα δώσει τις εντολές στον Controller. Καλό λοιπόν είναι να τον έχετε σε κάποιο σημείο με ορατότητα προς το τηλεκοντρόλ. Συνδεσμολογία χωρίς τη χρήση εργαλείων Αρχικά κόβουμε ένα κομμάτι RGB λεντοταινία στις επιθυμητές διαστάσεις. Και εδώ όπως και πριν κόβουμε ΜΟΝΟ στα σημεία που υπάρχει ένδειξη/επαφές και όχι όπου θέλουμε. Γι' αυτό το παράδειγμα διάλεξα μία αδιάβροχη λεντοταινία να δούμε μαζί μία λεπτομέρεια. Όταν την κόψουμε την ταινία οι επαφές καλύπτονται από σιλικόνη την οποία και πρέπει να αφαιρέσουμε για να προχωρήσουμε στη σύνδεση. Εδώ θα χρειαστούμε το ξυράφι ή ένα καλό κοφτερό μαχαίρι. Θέλει όμως ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Πρώτον δεν πρέπει να κόψουμε το PCB και δεύτερον δεν πρέπει ξεκολλώντας την σιλικόνη από πάνω του να χαλάσουμε κάποια ή κάποιες επαφές. Το επιθυμητό αποτέλεσμα ακολουθεί στη πρώτη φωτογραφία, ενώ στη δεύτερη έχουμε μία κατεστραμμένη επαφή. Σε αυτό το σημείο λοιπόν πάρτε το χρόνο σας και κάντε το με προσοχή! Αφού δεν έχουμε εργαλεία θα καταφύγουμε και πάλι στην αγορά Solderless connector. Φυσικά αυτή τη φορά θα παραγγείλουμε 4pin μιας και μιλάμε για RGB λεντοταινία. Η μία επαφή (πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί) είναι για να συνδέσουμε τη λεντοταινία μας και η δεύτερη επαφή (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω) είναι για να συνδεθεί στον RGB LED controller. Συρταρώνουμε την λεντοταινία προσέχοντας τον χρωματικό κώδικα. Το μαύρο καλώδιο είναι τα 12V... ...Από πιο κοντά λοιπόν έχουμε: 12V -> μαύρο καλώδιο G->πράσινο καλώδιο R->κόκκινο καλώδιο B->Μπλε καλώδιο Φυσικά γίνεται κατανοητό ότι τα χρωματιστά θα πάνε από μόνα τους . Τη προσοχή μας λοιπόν στο μαύρο και επίσης να αναφέρω ότι υπάρχουν καλώδια που αντί για μαύρο έχουν το συγκεκριμένο καλώδιο με άσπρο. Θα δούμε ένα τέτοιο αργότερα Κλείνουμε το καπάκι και πάμε και κουμπώνουμε την 4pin υποδοχή στον RGB LED controller, προσέχοντας και πάλι να "συμφωνήσουν" τα βελάκια πάνω στα βύσματα (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω) Ώρα να συνδέσουμε και το molex πάνω στο Jack ακολουθώντας και πάλι πιστά τον χρωματικό κώδικα. Έτσι λοιπόν για να τα δούμε όλα μαζί έχουμε τη παρακάτω σύνδεση μέσα σε 2-3 λεπτά. Για χάρη ευκολίας αντί να συνδέσω το molex σε ένα τροφοδοτικό υπολογιστή, θα αντικαταστήσω το molex από ένα τροφοδοτικό πρίζας, θα πάρω στα χέρια μου το τηλεκοντρόλ για να δούμε αν όλα δουλεύουν καλά. Μάλλον σωστά τα κάναμε έτσι; Συνδεσμολογία με τη χρήση εργαλείων Στην περίπτωση όσων έχουν εργαλεία δεν αλλάζουν και πολλά απλά αντικαθιστούμε τις έτοιμες συνδέσεις με το κολλητήρι μας. Και επειδή το να επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια ίσως να σας κουράσει ας το δούμε με φωτογραφίες βήμα-βήμα. Το μόνο που χρησιμοποιώ σαν έξτρα αξεσουάρ είναι ένα 4pin RGB connector για να κουμπώσει το καλώδιο της λεντοταινίας στην υποδοχή του Controller. Πριν αρχίσει το φωτορομάντζο, σας θυμίζω ότι οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές, οπότε θέλει προσοχή στις κολλήσεις μην ακουμπήσει η μία την άλλη. Και εδώ χρησιμοποιώ σιλικόνη αφού κάνω τις κολλήσεις και σημαντικότερο όλων; Πριν βάλετε σιλικόνη κουμπώστε τη λεντοταινία στον ελεγκτή και κάντε δοκιμή. Αν όλα δουλεύουν ρολόι τότε σφραγίστε την με τη σιλικόνη Φυσικά αν δεν έχετε 4pin RGB connector ή ρε παιδάκι μου δε γουστάρετε να αγοράσετε τότε μπορείτε να κόψετε το 4pin θηλυκό του controller και να προχωρήσετε στις ενώσεις των καλωδίων. Αν είστε πιο προχωρημένοι ανοίξτε τον controller και αντικαταστήστε το καλώδιο πάνω στο PCB του Κουμπώνουμε την λεντοταινία τώρα πάνω στον controller και παίζουμε σαν μικρά παιδάκια Πως συνδέω δύο λεντοταινίες μεταξύ τους; Μια καλή ερώτηση η παραπάνω Η απάντηση είναι όπως ακριβώς συνδέσαμε την λεντοταινία με τον controller. Ακολουθούμε κατά γράμμα τον χρωματικό κώδικα, που δε το ξεχνάμε ποτέ και όλα θα πάνε όπως πρέπει. Παρακάτω θα δείξω τρόπους για τα παιδιά που δεν έχουν κολλητήρι. Όσοι έχετε κολλητήρι δεν έχετε από το να αντικαταστήσετε τις solderless επαφές με καλώδιο και καλάι Για μία μονόχρωμη για παράδειγμα λεντοταινία που θέλουμε να την ενώσουμε με μία άλλη, έχουμε δύο τρόπους. Ο ένας είναι να ενωθούν στο τσακ(!) που λέμε. Δηλαδή η μία να γίνει προέκταση της άλλης χωρίς κενά ανάμεσα. Αυτό χρειάζεται αν έχουμε περίσσευμα δύο μικρά κομμάτια λεντοταινίας και κάνοντάς τα ένα, να μας εξυπηρετήσουν σε μήκος για το project που έχουμε στο μυαλό μας. Ένας solderless connector γι' αυτή τη δουλειά ακολουθεί: Ονομάζεται Strip Light SolderLess Connector Joiner Σας αναφέρω τις αγγλικές ονομασίες μιας και θεωρώ ότι αρκετοί θα το ψάξετε στο εξωτερικό. Ελληνικά λίγο πολύ θα συνεννοηθούμε με το κατάστημα αγοράς Ένας άλλος τρόπος σύνδεσης είναι να υπάρχει μία απόσταση και να μη γίνει η μία λεντοταινία άμεση προέκταση της άλλης. Ίδια φιλοσοφία και εδώ μόνο που μεσολαβεί καλώδιο. Προσέχουμε και πάλι το κόκκινο καλώδιο να είναι στο + και το μαύρο καλώδιο στο -. Εισάγουμε τα δύο κομμάτια και κλείνουμε τα καπάκια... Είμαστε έτοιμοι Φυσικά αυτά που αναφέρω για τις μονόχρωμες υπάρχουν και για τις RGB. Όπως υπάρχουν και άλλου τύπου "ενωτικά". Σκεφτείτε ότι θέλετε να βάλετε σε μία επιφάνεια ένα <<Π>> από λεντοταινία. Στις γωνίες -αν δεν έχετε κολλητήρι- τη δουλειά σας μπορείτε να τη κάνετε με ένα L shape joiner connector. Αν θέλετε να κάνετε <<Τ>> σύνδεση τότε υπάρχουν και T shape solderless joiners. Και σε σταυρό... Cross shape solderless joiner ή X shape. Και γενικά όρεξη και φαντασία να υπάρχει. Αξίζει φυσικά να πω σε αυτό το σημείο. Καλές και γρήγορες οι παραπάνω λύσεις μιας και έχουν πολλά πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα την γρήγορη σύνδεση χωρίς τη χρήση εργαλείων. Είναι φθηνές λύσεις και αν κάποια στιγμή καεί η λεντοταινία, βγάζετε τη καμένη και βάζετε την νέα χωρίς πολλά-πολλά. Αλλά (παντού υπάρχει ένα αλλά) με τη πάροδο του χρόνου χάνουν επαφή. Οι επαφές τους μαζεύουν μάκα ή "χαλαρώνουν", οπότε η λεντοταινία σταματάει να ανάβει. Τότε θα πρέπει να δείτε αν μπορείτε να επέμβετε και να το φτιάξετε ή αν πρέπει να αλλαχθεί. Επίσης, μια άλλη ερώτηση θα μπορούσε να είναι: "Πως συνδέω απευθείας πάνω σε έναν controller 2 ή 3 λεντοταινίες χωρίς αυτές να συνδέονται μεταξύ τους;" Όλοι φαντάζομαι έχετε δει έναν σταυρό σούκο πάνω σε μία πρίζα για να μας εξυπηρετήσει. Σωστά; Έτσι λοιπόν και εδώ υπάρχει ένας "σταυρός" που ονομάζεται splitter στο χωριό μου και μπορεί να δεχθεί έως και τρεις λεντοταινίες. Επίσης, αν σκέφτεστε να έχετε πάνω από μία λεντοταινία στον υπολογιστή σας, έχετε στο νου σας ότι κυκλοφορούν controllers με πάνω από μία υποδοχές (δεύτερη φωτογραφία παρακάτω). Do it Like a PRO!!! Αν έχετε διαβάσει μέχρι εδώ, έχετε μάθει κάτι παραπάνω από τα απλά βασικά στο θέμα των συνδέσεων στις λεντοταινίες. Όσοι όμως θέλετε να το πάτε λίγο παρακάτω στο θέμα ομορφιάς, ομοιομορφίας φωτισμού, καιρός να δούμε μερικά πράγματα. Αρχικά ας τη φτιάξουμε ακόμα πιο σωστά αυτή τη λεντοταινία. Δεν αλλάζω τίποτα σε σχέση με πριν, απλά δεν θέλω ενώσεις στο καλώδιο τροφοδοσίας με κολλητήρια ή κλέμες αλλά το θέλω μονοκόμματο. Πρέσα και crimps για όσους θυμούνται τον οδηγό για Sleeves Και τελική πινελιά ένα μαύρο house για το molex καλώδιο μαζί με λίγο Sleeve. Ε πείτε μου τώρα δεν είναι πιο όμορφο ήδη; Απαντάω μόνη μου! Είναι και δε σηκώνω και κουβέντα Πάμε τώρα να δούμε ποιο είναι το πιο συχνό λάθος των χρηστών στο θέμα φωτισμού. Συνήθως αυτό που κάνουν πολλοί είναι, αφού αφαιρέσουν την προστατευτική ταινία του αυτοκόλλητου, να κολλάνε τη λεντοταινία στο κάτω ή στο πάνω μέρος του κουτιού τους, όπως παρακάτω. Και κάποιος θα μου πει "Και που είναι το λάθος;". Το λάθος ή αν θέλετε τα λάθη είναι αρκετά. Το να φωτίσεις ένα αντικείμενο σωστά, απαιτεί εμπειρία, μάτι και τα κατάλληλα αξεσουάρ και πάλι Ξέρω τι σκεφτήκατε ότι πάλι σε έξοδα πάω να σας βάλω. Η απάντηση είναι ναι αλλά... Με τον παραπάνω τρόπο τοποθέτησης λοιπόν αν τροφοδοτήσουμε την λεντοταινία θα έχουμε τα δύο παρακάτω. Στη πρώτη φωτογραφία φαίνονται δύο πράγματα. Το ένα είναι το εμφανές με τα βελάκια και το άλλο ότι το κουτί δε φωτίζεται σωστά από το κάτω μέρος του grommets μέχρι το πάτωμα του κουτιού. Στη δεύτερη φωτογραφία είναι τι θα δείτε αν αλλάξετε λίγο οπτική γωνία και δεν βρίσκεστε κάθετα προς το πλαϊνό του κουτιού. Ο στόχος εδώ είναι η ομοιομορφία του φωτισμού και το να εξαφανιστεί η λεντοταινία. Δεν θέλουμε δηλαδή να υπάρχει άμεση οπτική επαφή με το PCB της λεντοταινίας. Υπάρχουν μερικοί τρόποι που μπορούμε να το πετύχουμε. Ένας από αυτούς είναι να αγοράσουμε ένα προφίλ αλουμινίνου διατομής Γ ή Π. Να κόψουμε όσο χρειαζόμαστε, να το βάψουμε αν θέλουμε και στη συνέχεια να κολλήσουμε στο εσωτερικό του τη λεντοταινία. Σε γενικές γραμμές το αποτέλεσμα που θα πάρετε θα είναι ΣΧΕΔΟΝ ίδιο με αυτό που θα δείτε παρακάτω. Αυτό που ακολουθεί δεν είναι άλλο, παρά κάποια αξεσουάρ που έχουν φτιαχτεί για κουζίνες, δωμάτια, διαφημιστικές πινακίδες κλπ. Ονομάζονται προφίλ αλουμινίου και αυτά, όπως το παραπάνω και βγαίνουν σε πολλά σχέδια και χρώματα. Η βασική διαφορά με το προηγούμενο είναι ότι υπάρχει και ένα diffuser που κουμπώνει μέσα στο προφίλ. Έτσι λοιπόν βάζετε μέσα τη λεντοταινία σας αφού κόψετε το μήκος που επιθυμείτε, κουμπώνετε το diffusser και είστε έτοιμοι. Και που τα βρίσκω αυτά τώρα; Εγώ αγοράζω από την εταιρία παρακάτω. POLYFOT ΚΕΝΤΡΙΚΑ: ΘΗΒΩΝ 147 ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ: ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ 10 ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΗΣ ΤΗΛ: 2104925460FAX: 2104927600 E-MAIL: info@polyfot.gr site: http://polyfot.gr/ Το προφίλ που έχω χρησιμοποιήσει στον οδηγό είναι το P17 mini αν κάποιος θέλει να αγοράσει το ίδιο. Επίσης, αγόρασα 2 μέτρα από το συγκεκριμένο προφίλ και το πήρα βαμμένο με ηλεκτροστατική μαύρη βαφή. Υπάρχει δυνατότητα να το πάρετε σε 20 διαφορετικές αποχρώσεις. Πάμε τώρα να το τοποθετήσουμε για να δούμε αν αξίζει η όλη φασαρία. Τι λέτε; Αξίζει; Ας δούμε τις πρώτες διαφορές. Αρχικά στα μπλε βέλη, βλέπουμε ότι χωρίς τη χρήση του προφίλ είχαμε σημεία με λιγότερο έως καθόλου φως (δείτε το κάτω μέρος και μόνο ανάμεσα στις δύο φωτογραφίες) και επάνω στον ανεμιστήρα της ψύκτρας, όπως και στο τέρμα πάνω fin της ψύκτρας σημάδια "καμένου". Αν πάλι αλλάξουμε οπτική γωνία όπως πριν, δε θα δούμε το PCB της λεντοταινίας. Οπότε το πρώτο και βασικότερο tip όλων, δόθηκε Δεύτερο tip που θα σας δώσω. Μην βάζετε πολύ λεντοταινία στο εσωτερικό. Στο 90% των περιπτώσεων ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας επάνω και ένα μικρό κομμάτι λεντοταινίας κάτω είναι υπεραρκετά. Μην τυλίγετε όλο το εσωτερικό σαν να μην υπάρχει αύριο. Τρίτο tip. Αν έχετε ψυγείο στο εσωτερικό του κουτιού σας μην βάλετε την λεντοταινία κάτω από το ψυγείο αλλά πάνω σε αυτό. Ανοίξτε δύο τρύπες στο προφίλ και πιάστε το με δύο βίδες, είτε πάνω στο ψυγείο, είτε πάνω στους ανεμιστήρες του. Αν βαριέστε να ανοίγετε τρύπες βάλτε λίγη ταινία διπλής όψεως και κολλήστε το πάνω. Η διαφορά στο φωτισμό από μία απλή τέτοια κίνηση είναι τεράστια. Αριστερά η λεντοταινία όπως τη βλέπω στο 99% των περιπτώσεων στα κουτιά. Δεξιά ο σωστός τρόπος. Φυσικά κόψτε το προφίλ στο μήκος του ψυγείου. Εγώ απλά έπαιζα στις φωτογραφίες με το ίδιο κομμάτι. Τέταρτο tip. Αν το κουτί σας έχει καλύπτρα ή του βάλατε εσείς καλύπτρα, μην βάλετε τη λεντοταινία τέρμα κάτω (κόκκινη λωρίδα στη φωτογραφία που ακολουθεί). Η καλύπτρα θα λειτουργήσει σαν σκίαστρο και το μόνο που θα κάνετε είναι να φωτίσετε τη καλύπτρα σας Βάλτε το προφίλ επάνω στην καλύπτρα (πράσινο μέρος στη κάτω φωτογραφία). Τελευταίο tip Στην περίπτωση που δεν έχετε καλύπτρα στο κουτί σας και δεν σκοπεύετε να βάλετε, καλό είναι να αποφύγετε να πάτε τη λεντοταινία τέρμα αριστερά προς το τροφοδοτικό σας. Με αυτό το τρόπο δε θα φαίνεται υπερφωτισμένο εκείνο το σημείο. Τροφοδοτικό για τη κουζίνα!!!! Αν έχετε φτάσει μέχρι εδώ μάλλον σας ενδιαφέρει το θέμα φωτισμού και ψάχνετε τρόπο πως να το "φέρετε" στη γυναίκα σας. Να αγοράσετε τις λεντοταινίες, τους controllers, τα προφίλ αλλά να μη πέσει παντόφλα. Η λύση είναι μία φράση. "Αγάπη μου θα βάλουμε κρυφό φωτισμό στη κουζίνα!" Αγοράζετε λοιπόν μία λεντοταινία πέντε μέτρα με όλα τα τριγύρω και "κλέβετε" λιγότερο από μέτρο για τον υπολογιστή σας. Η λεντοταινία που έμεινε λέγεται "στάχτη στα μάτια" και θα πάει στη κουζίνα σας. Αν δε θέλετε τα προφίλ αλουμινίου για το κουτί σας, σας συνιστώ να τα χρησιμοποιήσετε στη κουζίνα σας. Πέρα από το θέμα αισθητικής προσδίδουν έξτρα προστασία στη περίπτωση που πιτσιλίσει νερό ή στη περίπτωση που υπάρχει ατμός κοντά. Φυσικά ακόμα καλύτερο μέσο προστασίας, είναι να πάρετε μία αδιάβροχη λεντοταινία. Η συνδεσμολογία και εδώ είναι η ίδια με πριν και η διαφορά εντοπίζεται στο ότι δεν έχουμε τροφοδοτικό όπως στον υπολογιστή μας, για να μας δώσει την τάση που θέλει η λεντοταινία. Όπως θα καταλάβατε καθ' όλη τη διάρκεια του οδηγού ασχολούμαστε με λεντοταινίες με τάση λειτουργίας τα 12V. Έτσι θα κάνουμε και εδώ και το μόνο που θέλουμε είναι ένα τροφοδοτικό που από 230V AC θα μας δώσει 12V DC. Υπάρχουν αρκετοί τύποι τέτοιων τροφοδοτικών. Ας δούμε το μικρότερο σε διαστάσεις. Είναι ένα τυπικό AC/DC που μπορεί να δώσει μέχρι 2A και έχει έτοιμο το αρσενικό Jack που είχαμε χρειαστεί πριν. Τι σημαίνουν πρακτικά τα 2Α; Θυμόμαστε και πάλι τον τύπο: P=IxV (Ισχύς=Ένταση επί Τάση) Η ένταση είναι Ι=2Α και η τάση είναι V=12Volt άρα το P=2x12=24W. Για μία τυπική 5050 λεντοταινία (επαναλαμβάνω ότι είτε θα γράφει επάνω στη συσκευασία η λεντοταινία ή θα το αναφέρει το κατάστημα αγοράς) έχουμε: Για 30 LED ανά μέτρο -> 7.2Watt Για 60 LED ανά μέτρο -> 14.4Watt Άρα για 30LED ανά μέτρο μπορούμε να συνδέσουμε 3,3 μέτρα λεντοταινία οριακά. Και για 60LED ανά μέτρο μπορούμε να συνδέσουμε 1,6 μέτρα λεντοταινία οριακά. Όπως και στους υπολογιστές μας όμως θέλουμε το τροφοδοτικό μας να έχει έναν "αέρα" και να μη δουλεύει μόνιμα στο φούλ. Οπότε δεν θα βάλετε 3.3 μέτρα αλλά 3 μέτρα max στη πρώτη περίπτωση και max 1.2-1.3 μέτρα στη δεύτερη. Αν λοιπόν θέλετε περισσότερη λεντοταινία τότε πάμε σε άλλο τροφοδοτικό και λίγο πιο ογκώδες. Ένα τροφοδοτικό τέτοιου τύπου ακολουθεί. Μοιάζει με αυτά των laptop Αν υποθέσουμε ότι παίρνουμε αυτό με τα 8Α τότε κάνοντας ίδιες πράξεις με πριν έχουμε 13 μέτρα στη πρώτη περίπτωση (30LED/m) και περίπου 6,5 μέτρα στη δεύτερη (60LED/m) Αν θέλουμε να βάλουμε ακόμη περισσότερη λεντοταινία τότε πάμε σε άλλου τύπου τροφοδοτικά όπως τα παρακάτω Αυτά τα τροφοδοτικά όμως θέλουν και ιδιαίτερα μέτρα εγκατάστασης όσον αφορά την ασφάλεια. Όπου στα 30Α μπορούμε να έχουμε έως και 50 μέτρα στη περίπτωση των 30LED/m και 25 μέτρα στη περίπτωση των 60LED/m. Αν θέλετε ακόμα περισσότερο φωνάξτε σε έναν υποσταθμό της ΔΕΗ να κάνει μία μετατροπή για εσάς ή πιο απλά σπάστε το σε δύο κυκλώματα Επίλογος Όπως σας είχα υποσχεθεί ο οδηγός θα έβγαινε μέχρι το τέλος Μαΐου. Ελπίζω να έγιναν κατανοητά κάποια πράγματα και να έπεσε το απαραίτητο φως γύρω από το φως των λεντοταινιών Γενικά προτιμάω από ότι καταλάβατε τις 5050 και μάλιστα τις RGB. Αυτό δε σημαίνει ότι και εσείς θα επιλέξετε κάτι τέτοιο. Διαλέξτε βάση της ανάγκης σας, της τσέπης σας και του χρόνου σας. Το που μπορείτε να φτάσετε για το φωτισμό του κουτιού ή ενός δωματίου στο σπίτι, θα το ορίσει το πόσο μερακλήδες είστε, πόσο θέλετε να το ψάξετε και τι γνώσεις έχετε γύρω από τα ηλεκτρικά/ηλεκτρονικά. Σαν ιδέες μπορώ να σας δώσω πολλές, όπως να περνάτε το χέρι σας από ένα ντουλάπι σε ένα συγκεκριμένο σημείο και να ανάβει η λεντοταινία και ο διπλανός σας να ψάχνει ποιος πάτησε το διακόπτη και που κρύβεται. Οπότε εδώ μπήκε απλά μία αρχή. Το που θα είναι ο τερματισμός, το βλέπει ο κάθε ένας σας. Αν έχετε κάποια απορία θα προσπαθήσω να σας την λύσω, εφόσον φυσικά γνωρίζω αν δε γνωρίζω θα το δούμε όλοι μαζί. Σαν συμβουλή γενική και στο modding αλλά και στη ζωή θα σας πω μία λέξη. ΡΩΤΗΣΤΕ. Κανένας δε τα ήξερε από την κοιλιά της μάνας του. Ρωτήστε, ακούστε, κρίνετε και προχωρήστε Να έχουμε ένα υπέροχο και φωτεινό καλοκαίρι Για το TheLab.gr karmen1983 30/05/2016
  4. Νέες Vengeance RGB σε λευκό χρώμα, από την Corsair

    Το λευκό έχει την τιμητική του το τελευταίο διάστημα, με πολλές εταιρίες να βγάζουν προϊόντα σε αυτό το χρώμα. Η Corsair έρχεται να προσθέσει τις νέες VENGEANCE RGB White DDR4 μνήμες, οι οποίες διαθέτουν heatspreaders σε λευκό χρώμα, ώστε να ταιριάζουν άριστα σε μια σύνθεση με hardware και κουτί λευκού χρώματος. Οι μνήμες χρησιμοποιούν ένα νέας σχεδίασης heatspreader της Corsair, το οποίο εκτός από άριστη ψύξη στις μνήμες, προσφέρει σε συνδυασμό με το LED lightbar που έχουν οι μνήμες, εντυπωσιακό RGB φωτισμό. Οι μνήμες δεν απαιτούν κάποιο επιπλέον καλώδιο γα τον φωτισμό, μιας και το ειδικά σχεδιασμένο κύκλωμα που ενσωματώνουν, σε συνδυασμό με το λογισμικό LINK της Corsair, επιτρέπουν την ρύθμιση των οπτικών εφέ με το που συνδεθούν οι μνήμες στο DDR4 slot. Ο φωτισμός των VENGEANCE RGB White είναι συμβατός και με τα αντίστοιχα συστήματα Gigabyte RGB Fusion, MSI Mystic Light και Asus Aura Sync. Οι μνήμες είναι διαθέσιμες σε kits των 16, 32 και 128GB και σε συχνότητες από 3000MHz έως 3600MHz. Διαθέτουν ειδικό PCB για μέγιστες επιδόσεις, υποστηρίζουν XMP 2.0 και είναι κατάλληλες τόσο για AMD συστήματα, όσο και για Intel. Οι μνήμες είναι άμεσα διαθέσιμες και καλύπτονται από εγγύηση εφόρου ζωής. Model Part number Timings Available VENGEANCE RGB White 16GB (2x8GB), 3,600MHz CMR16GX4M2C3600C18W 18-19-19-39 1.35V Now VENGEANCE RGB White 32GB (4x8GB), 3,200MHz CMR32GX4M4C3200C16W 16-18-18-36 1.35V Now VENGEANCE RGB White 32GB (2x16GB), 3,200MHz CMR32GX4M2C3200C16W 16-18-18-36 1.35V Now VENGEANCE RGB White 16GB (2x8GB), 3,200MHz CMR16GX4M2C3200C16W 16-18-18-36 1.35V Now VENGEANCE RGB White 128GB (8x16GB), 3,000MHz CMR128GX4M8C3000C16W 16-18-18-36 1.35V Now VENGEANCE RGB White 32GB (4x8GB), 3,000MHz CMR32GX4M4C3000C15W 15-17-17-35 1.35V Now VENGEANCE RGB White 16GB (2x8GB), 3,000MHz CMR16GX4M2C3000C15W 15-17-17-36 1.35V Now
  5. Corsair Vengeance RGB 2x16GB 3200MHz C16 X2

    Εισαγωγή Το σημερινό review δεν είναι μια απλή παρουσίαση προϊόντος. Πρόκειται παράλληλα και για ένα πείραμα με στόχο να ξεπεράσουμε τα όρια των διαθέσιμων RAM κιτ της αγοράς. Για το σκοπό αυτό η Corsair μας παραχώρησε δύο RAM κιτ και συγκεκριμένα δύο Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16. Τα κιτ αυτά αποτελούνται έκαστο από 2 modules των 16GB με συχνότητα στα 3200MHz και βασικούς χρονισμούς 16-18-18-36-2Τ. Δεδομένου ότι το μοναδικό κιτ των 64GB στη σειρά RGB της Corsair που αποτελείται από modules των 16GB λειτουργεί στη συχνότητα των 2666MHz με χρονισμούς 16-18-18-35-2Τ, ο συνδυασμός των δύο δειγμάτων μας, αν αυτός αποδειχτεί δυνατός, θα μας δώσει ένα προϊόν που δεν μπορεί κάποιος να προμηθευτεί έτοιμο. Φυσικά θα δοκιμάσουμε και τις επιδόσεις των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 ως έχουν αλλά και το αποτέλεσμα του συνδυασμού των 2 κιτ, ενώ παράλληλα θα απολαύσουμε τη εξαιρετική τους εμφάνιση και τα χρωματικά εφέ που μπορούν να ενισχύσουν την εικόνα οποιουδήποτε συστήματος. Φωτογράφιση Ξεκινάμε με το unboxing των δύο κιτ. Η συσκευασία είναι η συνηθισμένη λιτή συσκευασία των Corsair Vengeance που δεν είναι ιδιαίτερα προστατευτική για τα modules, αλλά καθώς αυτά είναι εξοπλισμένα με μεταλλικές ψήκτρες και το σύνολο είναι αρκετά συμπαγές, είναι μάλλον αρκετή. Στο πίσω μέρος υπάρχει διαφανές παράθυρο από όπου διακρίνονται τα αυτοκόλλητα με τις προδιαγραφές που υπάρχουν πάνω στα modules. Εντός της χάρτινης συσκευασίας, διάφανο πλαστικό προστατεύει τα modules. Και εδώ τα ίδια τα modules που είναι όμορφα σχεδιασμένα και με ποιοτική κατασκευή, αν και δε φτάνουν την ποιότητα (ούτε και το βάρος) των ακριβότερων Dominator. Οι ψήκτρες είναι βαμμένες σε μαύρο ματ χρώμα και στην μία τους πλευρά φέρουν το λογότυπο Vengeance RGB, ενώ στην άλλη αυτοκόλλητο με βασικές πληροφορίες. Οι ψήκτρες συγκρατούνται στη θέση τους χωρίς βίδες. Το πάνω μέρος κουμπώνει στα 2 πλαϊνά και τα ασφαλίζει στις θέσεις τους. Τραβώντας το προς τα πάνω, το απασφαλίζουμε και μετά μπορούμε να ξεκολλήσουμε το κάθε πλαϊνό που είναι κολλημένο πάνω στα ICs. Τα modules των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 είναι διπλής όψεως και χρησιμοποιούν 8 ICs σε κάθε πλευρά. Τα ICs είναι της Samsung και συγκεκριμένα τα Samsung K4A8G085WB. Οι προδιαγραφές που δίνει η Samsung είναι για συχνότητα έως 2400MHz με CL 17 στα 1.2V, οπότε όπως καταλαβαίνετε, η Corsair έχει επιλέξει ICs που ξεπερνούν κατά πολύ τις εγγυημένες από τη Samsung επιδόσεις. Ας πάρουμε μια πρώτη γεύση του πώς δείχνουν τα 2 κιτ των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 εγκατεστημένα στο σύστημά μας με το παρακάτω animated GIF. Διακρίνονται 7 βασικά χρώματα. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Corsair Link και RGB φωτισμός Η παρακολούθηση και διαχείριση των RGB μνημών της Corsair, και συνεπώς και των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16, γίνεται μέσω του λογισμικού Corsair Link. Αφ' ενός, μπορούμε να δούμε τις θερμοκρασίες κάθε ενός module, καθώς και τη συχνότητα λειτουργίας τους και τους βασικούς τους χρονισμούς. Αφ' ετέρου, μπορούμε να διαχειριστούμε τον RGB φωτισμό, καθώς και να ορίσουμε διάφορα εφέ. Τα εφέ φωτισμού που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι ο συνεχής, στατικός φωτισμός (static), ο χρωματικός παλμός (Color Pulse), η χρωματική εναλλαγή (Color Shift) και το εφέ του ουράνιου τόξου (Rainbow). Ο έλεγχος μπορεί να γίνει χωριστά σε κάθε module ή σε ομάδα / ες. Παρακάτω βλέπετε την επιλογή του στατικού φωτισμού (Static) και του χρώματος αυτού. Στον χρωματικό παλμό (Color Pulse), μπορείτε να επιλέξετε από 1 έως 7 χρώματα τα οποία θα εναλλάσσονται, την ταχύτητα του εφέ, την καθυστέρηση του εφέ μεταξύ των modules, αν θέλετε να υπάρχει, και την κατεύθυνση που θα ακολουθεί το εφέ από το ένα module στο άλλο. Δείτε εδώ μερικά παραδείγματα του εφέ του χρωματικού παλμού (Color Pulse): Το επόμενο εφέ είναι η χρωματική εναλλαγή (Color Shift). Εδώ μπορούμε να επιλέξουμε από 2 έως 7 χρώματα, καθώς με 1 μόνο χρώμα δε θα μπορούσε να υπάρχει εναλλαγή. Οι υπόλοιπες επιλογές / ρυθμίσεις παραμένουν οι ίδιες με το εφέ του χρωματικού παλμού (Color Pulse), και αφορούν την ταχύτητα, την καθυστέρηση μεταξύ των modules και τη φορά του εφέ. Δείτε εδώ μερικά παραδείγματα του εφέ της χρωματικής εναλλαγής (Color Shift): Στο εφέ του ουράνιου τόξου (Rainbow) δεν υπάρχει επιλογή χρωμάτων, καθώς αυτά είναι προκαθορισμένα, αλλά παραμένουν οι επιλογές της ταχύτητας, της καθυστέρησης μεταξύ των modules και της κατεύθυνσης. Δείτε εδώ μερικά παραδείγματα του εφέ του ουράνιου τόξου (Rainbow): Φυσικά, μπορούμε να ορίσουμε εφέ ξεχωριστά σε κάθε module (Ungrouped) με τις ίδιες ακριβώς επιλογές, εκτός φυσικά από την καθυστέρηση μεταξύ των modules και τη φορά. Μεθοδολογία, χρονισμοί, ρυθμίσεις, overclocking Τα βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος πάνω στο οποίο έγιναν οι δοκιμές των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Δοκιμάσαμε τις Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 ως δικάναλο κιτ που είναι και κατόπιν συνδυάσαμε τα δύο κιτ Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 που είχαμε στη διάθεσή μας για να δημιουργήσουμε ένα τετρακάναλο υπέρ-κιτ. Από τις ίδιες δοκιμασίες πέρασε και ένα τετρακάναλο κιτ Corsair Dominator Platinum 16GB (4x4GB) DDR4 2666MHz C15, ως μέτρο σύγκρισης. Η σταθερότητα των κιτ δοκιμάστηκε με 250 επαναλήψεις στο IntelBurn Test, στη ρύθμιση Stress Level: Very High. Την εν λόγω δοκιμασία πέρασε το κιτ των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 μόνο στην εργοστασιακή του συχνότητα με τους εργοστασιακούς χρονισμούς. Δεν κατέστη δυνατό να επιτύχουμε κάποιο overclocking, ανεξαρτήτως τάσεων και άλλων ρυθμίσεων στο BIOS, που να μπορούσε να περάσει τη δοκιμασία σταθερότητας. Επίσης, δεν ήταν δυνατόν να συνδυάσουμε τα 2 κιτ των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 στις εργοστασιακές τους ρυθμίσεις ώστε να περνάνε το τεστ σταθερότητας. Για να μπορέσουμε να συνδυάσουμε τα 2 κιτ, αναγκαστήκαμε να ρίξουμε τη συχνότητα στα 2800MHz. Εν τούτοις, σε αυτή τη συχνότητα, ο συνδυασμός των δύο κιτ μπόρεσε να λειτουργήσει με απόλυτη σταθερότητα με χρονισμούς 12-12-12-20-Τ2 αντί των εργοστασιακών 16-18-18-36-Τ2. Αυτό δείχνει ότι τα κιτ των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 έχουν εξαιρετικές δυνατότητες και ότι πιθανόν η πλατφόρμα που διαθέτουμε ή και ο συγκεκριμένος επεξεργαστής να μην μπορούν να διαχειριστούν τα modules σε τόσο υψηλές συχνότητες. Σε κάθε περίπτωση, πετύχαμε ένα τετρακάναλο υπέρ-κιτ 64GB στα 2800MHz με χρονισμούς 12-12-12-20-Τ2, που είναι αρκετά ταχύτερο από το ταχύτερο αντίστοιχο κιτ που προσφέρει η Corsair στη σειρά RGB, οπότε όποιος θέλει το κάτι παραπάνω, φαίνεται ότι υπάρχει η δυνατότητα με το συνδυασμό 2 δικάναλων κιτ. Σε όλες τις δοκιμές, ο επεξεργαστής παρέμεινε στις εργοστασιακές του συχνότητες, τόσο για το Core (Turbo για όλους τους πυρήνες - 3500MHz) όσο και για το Uncore (3000MHz). Είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι το Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 είναι δικάναλο κιτ ενώ ο συνδυασμός 2 τέτοιων κιτ μας δίνουν ένα τετρακάναλο κιτ, κάτι που θα είναι σαφώς εμφανές στις επιδόσεις αλλά και τις δοκιμασίες που θα ακολουθήσουν. Το Corsair Dominator Platinum 16GB (4x4GB) DDR4 2666MHz C15 είναι επίσης, όπως είπαμε, τετρακάναλο κιτ. Στους παρακάτω πίνακες βλέπετε συχνότητες, χρονισμούς και τάσεις λειτουργίας. Benchmarks Οι μετρήσεις μας αρχίζουν με τις δοκιμασίες μνήμης του AIDA64, καθώς και του CPU Photoworxx που εξαρτάται αρκετά από τις επιδόσεις της μνήμης. Είναι εμφανές ότι τα τετρακάναλα κιτ έχουν το πλεονέκτημα, με το υπέρ-κιτ των δύο Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 να είναι σαφώς το ταχύτερο, με πολύ καλές επιδόσεις. Όλες οι υπόλοιπες δοκιμασίες φαίνεται να μην επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις επιδόσεις της μνήμης, καθώς δε βλέπουμε ουσιώδεις διαφορές μεταξύ δύο και τεσσάρων καναλιών. 3D Benchmarks Στις δοκιμασίες 3D, μόνο το Physics Score επηρεάζεται σημαντικά από τις επιδόσεις της μνήμης. Φαίνεται ότι οι χαμηλοί χρονισμοί του υπέρ-κιτ των δύο Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 το ευνοούν. Games Στις δοκιμασίες των παιχνιδιών, δε φαίνεται να έχουμε ουσιαστική επίδραση των επιδόσεων της μνήμης στα αποτελέσματα. RAM Disk Χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα RAMDisk της SoftPerfect, δημιουργήσαμε έναν εικονικό δίσκο μεγέθους 8GB στη RAM και τρέξαμε το CrystalDiskMark σε αυτό. Από τα αποτελέσματα φαίνεται ότι τα τετρακάναλα κιτ πλεονεκτούν, και ειδικά το υπέρ-κιτ των δύο Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 με τους χαμηλούς χρονισμούς. Επίλογος Φτάνουμε στο τέλος του πιο πολύχρωμου review που έχω γράψει έως τώρα. Οι Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz C16 είναι από τις ταχύτερες μνήμες που έχω δοκιμάσει. Ακόμα πιο σημαντικό, είναι ότι 2 κιτ συνδυάστηκαν με επιτυχία για να δημιουργήσουν ένα τετρακάναλο υπέρ-κιτ 64GB με συχνότητα λειτουργίας 2800MHz, χρονισμούς 12-12-12-20-2Τ χωρίς καν να χρειαστεί να αυξηθεί η τάση λειτουργίας τους. Το γεγονός ότι ο συνδυασμός των 2 κιτ δε λειτούργησε με σταθερότητα στην εργοστασιακή συχνότητα των 3200MHz οφείλεται μάλλον στην αδυναμία της πλατφόρμας να διαχειριστεί 4 modules των 16GB σε αυτή τη συχνότητα. Γι' αυτό εξ άλλου και η ίδια η Corsair δε διαθέτει κάποιο τέτοιο έτοιμο κιτ (το μοναδικό 4x16GB κιτ που διατίθεται αυτή τη στιγμή στη σειρά Vengeance RGB έχει συχνότητα 2666MHz). Και να μην ξεχνάτε ότι μιλάμε πάντα για σταθερές καταστάσεις, δοκιμασμένες με πολύωρα stress tests και κατάλληλες για χρήση 24/7. Το Corsair Link λειτούργησε απροβλημάτιστα και έλεγξε και τα 4 modules, με θεαματικά οπτικά αποτελέσματα, πολλά από τα οποία είδαμε στα σχετικά video παραπάνω. Ο φωτισμός είναι δυνατός (ήταν μόλις στο 15% για τη λήψη των video ώστε να μην "τυφλώνει" την κάμερα), η μετάβαση σε κάθε περίπτωση ομαλή και τα εφέ έδωσαν μια ενδιαφέρουσα, ζωντανή όψη στο σύστημα. Η καλύτερη τιμή στην οποία βρήκαμε τις Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz στην Ελλάδα είναι 352,66 €, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., που σημαίνει ότι το υπέρ-κιτ των 64GB που δοκιμάσαμε και που αποτελείται από 2 Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz, κοστίζει 705,32 €. Τα χρήματα είναι αρκετά, αλλά οι επιδόσεις, τα RGB χρωματικά εφέ και η ποιότητα κατασκευής είναι επίσης σε πολύ υψηλά επίπεδα, οπότε θα λέγαμε ότι είναι μια λογική τιμή για το συγκεκριμένο προϊόν. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των Corsair Vengeance® RGB 32GB (2x16GB) DDR4 3200MHz: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετικές επιδόσεις + Δυνατότητα συνδυασμού δύο κιτ για τη δημιουργία ενός τετρακάναλου υπέρ-κιτ των 64GB + Εξαιρετική ποιότητα RGB φωτισμού + Εύκολος έλεγχος του φωτισμού με το πρόγραμμα Corsair Link + Επισκόπηση της θερμοκρασίας, της συχνότητας και των βασικών χρονισμών των modules με το πρόγραμμα Corsair Link Μειονεκτήματα - Δεν καταφέραμε να βρούμε λόγο να γκρινιάξουμε 9.6 Superb  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 04/09/2017
  6. [Case Review]Corsair 460X RGB Crystal Series

    Πρόλογος Ποδαρικό για τον μήνα Μάρτιο μας κάνει η Corsair με το Crystal 460X RGB. Θα ήταν αδιανόητο στην εποχή που κάνει δυναμική εμφάνιση το tempered glass στα κουτιά, η Corsair να μείνει πίσω. Έτσι λοιπόν, κάπου στις αρχές Σεπτεμβρίου στην PAX, ανακοινώθηκε το πρώτο από τα δύο κουτιά της σειράς από την εταιρία και κάπου στα μέσα Νοεμβρίου, ακολούθησε και η ανακοίνωση του 570X. Και τα δύο κουτιά είναι ιδανικά σύμφωνα με την κατασκευάστρια για όσους θέλουν να επιδείξουν το σύστημά τους. Επίσης, έρχονται εξοπλισμένα με του SP120 RGB ανεμιστήρες, που ο κάθε ένας στοιχίζει περισσότερο από 20 ευρώ παρακαλώ. H βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο εκδόσεις (570X RGB και του 460X RGB) είναι ότι το πρώτο, διαθέτει ενισχυμένο γυαλί και στις τέσσερις πλευρές του, ενώ το δεύτερο έχει γυαλί μόνο μπροστά και στο πλάι. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στα πεταχτά και στο κουτί, αλλά και σε μερικά από τα νέα RGB προϊόντα της εταιρίας. Χαρακτηριστικά Στην φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του κουτιού, όπως αυτά εμφανίζονται στο site της κατασκευάστριας εταιρίας. Την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση το κουτί είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά προς 171,98€ και η προτεινόμενη τιμή από την κατασκευάστρια είναι 177,90€ συμπεριλαμβανομένων των φόρων. Το προϊόν φυσικά συνοδεύεται από διετή εγγύηση καλής λειτουργίας. Συσκευασία και περιεχόμενα Η χαρτόκουτα που περικλείει το 460X RGB δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και γιατί να είναι άλλωστε; Προσωπικά προτιμάω απλά πράγματα σε τέτοιου είδους κομμάτια της γραμμής παραγωγής, αλλά ταυτόχρονα και ουσιαστικά για να παραδοθεί το κουτί ακέραιο στον κάτοχο. Αυτό το πέτυχε η συγκεκριμένη συσκευασία και σε αυτό μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν, τα χοντρά κομμάτια από πολυμερές αφρώδες υλικό και κάποιες μεμβράνες επάνω στα παράθυρα για έξτρα προστασία. Τα παρελκόμενα θα τα βρείτε σε ένα χαρτονένιο κουτί σε ένα από τα δύο συρτάρια δίσκων και μόλις ανοίξετε και τη συσκευασία θα βρείτε δύο τροφαντά βιβλιαράκια που είναι δύο manual. Το ένα είναι για το κουτί και το άλλο για τους ανεμιστήρες. Εξωτερικό Μέρος Καιρός όμως να κάνουμε την βόλτα μας στο εξωτερικό του κουτιού. Πρώτες εντυπώσεις; Η ποιότητα βαφής είναι κορυφαία και ξεκινάω από εκεί. Τα δύο tempered μοιάζουν χοντρά και είναι ελαφρά φιμέ. Στην πρόσοψη διακρίνουμε τρεις προεγκατεστημένους ανεμιστήρες και στο επάνω μέρος, το κουτί είναι εξοπλισμένο με φίλτρο. Η πρόσοψη ή αν θέλετε το γυαλί της πρόσοψης, είναι στερεωμένο επάνω στο σασί του κουτιού με τέσσερις ιδιαίτερες βίδες. Στο κεφάλι τους φέρουν μία ελαστική ροδέλα για να αποτραπούν τυχόν τραυματισμοί και εσωτερικά... ... βλέπουμε ένα φίλτρο αέρα που καλύπτει όλη την πρόσοψη του κουτιού. Το φίλτρο μπαίνει και βγαίνει πολύ εύκολα μιας και το συγκρατούν έξι ισχυροί μαγνήτες επάνω στο μεταλλικό σασί. Πίσω από αυτό, υπάρχουν οι τρεις ανεμιστήρες που προαναφέραμε, που εφόσον ο χρήστης επιθυμεί να τους αλλάξει με 140mm, τότε μπορεί να εγκαταστήσει δύο από αυτούς στην θέση των εργοστασιακών. Στο κάτω μέρος του γυαλιού και από την εσωτερική πλευρά, έχει σκαλιστεί παρακαλώ το έμβλημα της εταιρίας. To αριστερό πλαϊνό είναι από tempered glass ενώ το δεξιό είναι από λαμαρίνα για να κρύψει τα καλώδια πίσω από το motherboard tray. Στο πίσω μέρος του κουτιού και ξεκινώντας την περιγραφή από επάνω και προς τα κάτω, βλέπουμε την θέση για το I/O shield, δίπλα σε αυτήν μία θέση για 120mm ανεμιστήρα με δυνατότητα μετακίνησης αυτού προς τα πάνω και προς τα κάτω, η οποία όμως είναι "ορφανή". Προσωπικά παρόλο που στην πρόσοψη συναντήσαμε τρεις ανεμιστήρες, η απουσία ανεμιστήρα στο πίσω μέρος, σε κουτί που αγγίζει τα 180 ευρώ η τιμή του, το θεωρώ μειονέκτημα. Κάτω από την θέση για ανεμιστήρα, έχουμε τις επτά θέσεις PCI και τέρμα κάτω την θέση για το τροφοδοτικό η οποία μπορεί να το φιλοξενήσει, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα πάνω, είτε με τον ανεμιστήρα προς τα κάτω (Σημείωση: προτιμήστε το δεύτερο σενάριο). Στην οροφή του κουτιού βλέπουμε το φίλτρο το οποίο είναι αφαιρούμενο και μαγνητικό. Περιμετρικά του υπάρχει μαγνητική ταινία η οποία το κρατάει καλά στη θέση του. Οι οπές του είναι αρκετά μικρές και αν αυτό αφαιρεθεί, τότε βλέπουμε δύο θέσεις για 120mm ή 140mm ανεμιστήρες με δυνατότητα μετατόπισης προς την πρόσοψη ή προς το πίσω μέρος του κουτιού. Στο μπροστινό μέρος βλέπουμε το front panel που αποτελείται από τρια κουμπιά για τον έλεγχο του φωτισμού των ανεμιστήρων, κουμπί επανεκκίνησης, jacks για ακουστικά και μικρόφωνο, δύο θύρες USB3.0 και τέλος κουμπί εκκίνησης/τερματισμού με το LED λειτουργίας να κρύβεται στο κέντρο του. Στο κάτω μέρος δεν έχουμε να σχολιάσουμε πολλά μιας και βλέπουμε μία κλασική διάταξη με φιλτρο συρταρωτό στη θέση για το τροφοδοτικό και λαστιχένιες επενδύσεις στα πόδια. Καιρός να ξεβιδώσουμε τις βίδες του πλαϊνού και να μπούμε στο εσωτερικό. Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες από τις λαστιχένιες ροδέλες που τις περιβάλλουν όπως και το grommet που υπάρχει στο γυαλί για επιπλέον προστασία και ευθυγράμμιση για εύκολη εγκατάσταση. Εσωτερικό Μέρος Όπως βλέπουμε παρακάτω το τζάμι είναι ελαφρά φιμέ με δύο σκούρες λωρίδες στο πάνω και στο κάτω μέρος. Το πάχος είναι εντυπωσιακό και όπως έδειξε και το παχυμετρό μας είναι 4mm Το εσωτερικό ειδικά του Crystal 460X RGB μας θυμίζει έντονα αυτό του 400C. Στο μπροστινό μέρος βλέπουμε τους τρεις ανεμιστήρες από το εσωτερικό πλέον του κουτιού και η απόσταση που υπάρχει για ένα ψυγείο στην πρόσοψη είναι για max 30mm 3x120mm ψυγείο. H οροφή μπορεί να φιλοξενήσει είτε 2x120mm, είτε 2x140mm ανεμιστήρες, με τον πρώτο συνδυασμό να είναι μετατοπισμένος μακριά από την μητρική, με σκοπό να επιτρέψει την εγκατάσταση ψυγείου. Αυτό βέβαια με απόσταση μόλις 3cm της οροφής από τον πρώτο αποστάτη, μένει να το δούμε κατά την εγκατάσταση υδρόψυξης. Στο πίσω μέρος βλέπουμε θέση για 1x120mm ανεμιστήρα και επτά PCI slots. Ενδιαφέρον έχουν οι οπές που επέλεξε η Corsair για να έχουμε κάθετη πρόσβαση στις βίδες των brackets. Η καλύπτρα αποτελείται από δύο κομμάτια και είναι κατασκευασμένη από πλαστικό. Όπως θα δούμε και στην συνέχεια είναι αφαιρούμενη και μένει να ξεβιδωθούν δύο βίδες από το πίσω μέρος. Στην καρδιά του κουτιού βλέπουμε το μεγάλο CPU cut out για να μπορούμε να εγκαταστήσουμε ή απεγκαταστήσουμε το CPU cooler χωρίς να αφαιρέσουμε την μητρική και επίσης τις οπές για το πέρασμα των καλωδιώσεων. Βέβαια στο εύρος τιμής που κινείται το κουτί θεωρώ μειονέκτημα οι επάνω οπές να μην είναι εξοπλισμένες με grommet... ... Ίσως η μόνη που θα δεχόμουν να είναι χωρίς είναι η πάνω αριστερά, για το πέρασμα του 8Pin EPS καλωδίου λόγω του ιδιαίτερου σχήματός της. Αλλά οι δύο διπλανές της είναι "κρίμα και άδικο". Όπισθεν ολοταχώς να δούμε τι μας περιμένει. Και εδώ το 460X θυμίζει έντονα το 400C. Έχει όμως κάποια έξτρα. Στα αριστερά και κάτω δεξιά βλέπουμε έναν controller και ένα hub. Τα δύο αυτά εξαρτήματα ελέγχουν τον χρωματισμό των ανεμιστήρων της πρόσοψης. Στην περίπτωση που ο χρήστης επιθυμεί να εγκαταστήσει ίδιο ανεμιστήρα και να τον ελέγχει όπως τους εργοστασιακούς, αρκεί να τον συνδέσει στο hub κάτω δεξιά. Το μόνο που πρέπει να προσέξει είναι να τηρήσει την αρίθμηση και να συνδέσει τον ανεμιστήρα στην θέση 4. Αν θέλει και άλλους, τότε πρώτα συνδέει στη θέση 5 και τέλος στην θέση 6. Αν δεν τηρηθεί η σειρά, τότε δεν θα έχει έλεγχο των χρωμάτων. Κάτω αριστερά βλέπουμε δύο συρτάρια δίσκων 3,5" με δυνατότητα εγκατάστασης και 2,5" στο κέντρο τους. Η εγκατάσταση για τους 3.5" είναι tool free, ενώ για τους 2.5" γίνεται με τη χρήση βιδών. Επάνω από το cage διακρίνουμε τέσσερις χειρόβιδες. Η τέρμα αριστερά και τέρμα δεξιά, κρατάνε στην θέση της την καλύπτρα και οι ενδιάμεσες επιτρέπουν την απεγκατάσταση του cage ή ακόμα και την μετατόπισή του προς την μεριά της πρόσοψης. Στο πίσω μέρος και κάτω ακριβώς από το μεγάλο CPU cut out, βλέπουμε τρεις θέσεις 2,5" δίσκων, η εγκατάσταση των οποίων είναι tool free. Το ελατήριο στο κάτω μέρος κάθε θέσης, επιτρέπει την εύκολη απεγκατάσταση των συσκευών. Το μόνο κακό που βρίσκω σε αυτή τη διάταξη είναι ότι οι δίσκοι θα είναι υποχρεωτικά με τα καλώδια προς τα πάνω. Η θέση για το τροφοδοτικό κρύβεται καλά κάτω από το "καπό" και φέρει λαστιχένιες επενδύσεις για την απόσβεση κραδασμών. Πριν φύγουμε και πάμε για "γέμισμα" μία ματιά στα καλώδια του front panel και να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στο USB3.0 καλώδιο που είναι πλακέ και επιτρέπει την εύκολη διαχείριση του στο πίσω μέρος του motherboard tray, αλλά και την δρομολόγησή του προς την μητρική. Εγκατάσταση Συστήματος Το σύστημα της δοκιμής αναφέρεται παρακάτω. Και στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε το τελικό αποτέλεσμα. Ενώ στην πρώτη όλα φαίνονται εξαιρετικά και όλα έχουν καθοδηγηθεί όπως πρέπει... Στην δεύτερη φαίνεται ένα πρόβλημα που λέγεται έλλειψη χώρου στο πίσω μέρος. Το κουτί όπως θα δούμε και στην συνέχεια δεν έχει πολύ χώρο στο πίσω μέρος για το κρύψιμο των καλωδίων, καθώς το κενό μεταξύ Motherboard tray και πλαϊνού είναι 1,7cm και σε πολύ λίγα σημεία είναι 2cm. Αυτό σε συνδυασμό με την μεγάλη επιφάνεια που πιάνει το πλαστικό cage 2.5" δίσκων θα δυσκολέψει τον υποψήφιο κάτοχο που θέλει να το γεμίσει. Δηλαδή αυτόν που θέλει να βάλει δύο 3.5" δίσκους και τρεις δίσκους 2,5". Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στο κάτω μέρος και προς το cage δίσκων, όπου θα πρέπει 24Pin και 6pin καλώδια να "πάρουν την στροφή". Επίσης, το γεγονός ότι τα καλώδια 2,5" δίσκων βρίσκονται αναγκαστικά στο πάνω μέρος δεν βοηθάει. Ένα ακόμα θέμα που λύνεται όμως πολύ εύκολα, είναι ο χώρος μπροστά από το τροφοδοτικό. Το τροφοδοτικό της δοκιμής έχει μήκος 16cm και είναι οριακό το πέρασμα των καλωδίων με το cage δίσκων στα αριστερά. Αν αυτό μετακινηθεί στα δεξιά, προσφέρει άλλα 2cm που θα διευκολύνουν πολύ τον χρήστη. Επίσης, εφόσον ο χρήστης δεν θέλει να εγκατάστήσει κάποιον δίσκο 3.5", τότε έχει την δυνατότητα να το αφαιρέσει εντελώς. Κάπου εδώ βέβαια να πω ότι όλοι ξέρουμε πως τα κουτιά της Corsair είναι τα πιο εύκολα στην εγκατάσταση συστήματος και μάλιστα αυτά που το cable management το κάνουν να μοιάζει παιχνίδι. Δεν ξέρω τι σκέφτηκαν στην Corsair κατά το σχεδιασμό του κουτιού και για ποιο λόγο δεν έδωσαν έστω 1cm επιπλέον στο πίσω μέρος, αλλά το 460X δεν είναι και το πιο φιλικό κουτί που μπορείτε να αγοράσετε όσον αφορά το cable management. Υπάρχει βέβαια η λύση για όσους θέλουν έναν δίσκο 3.5" και έναν 2.5" να αφαιρέσουν το πίσω πλαστικό 2.5" cage και να κάνουν την ζωή τους εύκολη. Αν όμως επιθυμούν να το γεμίσουν, τότε θα πρέπει να ετοιμαστούν για πολλές δοκιμές. Τι χωράει στο εσωτερικό Μίας και έχουμε μπει σε μία νέα εποχή για τα τις παρουσιάσεις και θέλουμε να τα κάνουμε όσο γίνεται πιο σύντομα, αλλά χωρίς να χαθεί η ουσία, παρακάτω σε μορφή πίνακα οι μετρήσεις που πήραμε στα διάφορα σημεία του κουτιού. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Corsair 460X RGB. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 4.4.0 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για το συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.14.1.2 για 5 λεπτά, σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Το Corsair Crystal 460X RGB δεν εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του, δε τα πήγε όμως και χάλια. Οι επιδόσεις του είναι κάπου στο μέσο και κατάφερε φυσικά να κρατήσει τον 920 σε υπερχρονισμένη κατάσταση. Βέβαια κάπου εδώ καλό είναι να σας πω και κάποιες δοκιμές που έγιναν off the record. 1) Με την αφαίρεση του φίλτρου στην οροφή το κουτί κερδίζει 2 βαθμούς στην ψύξη του επεξεργαστή. Το φίλτρο είναι αρκετά πυκνό και είναι εμπόδιο στην φυσική ροή του αέρα. Αν αφαιρεθεί η ροή γίνεται πιο φυσιολογική και υπάρχει ένα κέρδος στις θερμοκρασίες 2) Αν στο πίσω μέρος προστεθεί ανεμιστήρας τότε το κουτί πετυχαίνει κορυφαίες επιδόσεις και είναι και ένας ακόμα λόγος που με κάνει να απορώ με την Corsair στο γιατί επέλεξε να αφήσει τη θέση αυτή ορφανή. Παρακάτω μπορείτε να δείτε στα διαγράμματα που ακολουθούν τις επιδόσεις του κουτιού με το Hardware σε εργοστασιακή αλλά και σε υπερχρονισμένη κατάσταση. Εργοστασιακή συχνότητα Idle Εργοστασιακή συχνότητα Load Υπερχρονισμός Idle Υπερχρονισμός Load Μέτρηση Θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί όπως μπορείτε να δείτε από το σχεδιάγραμμα που ακολουθεί ήταν ήσυχο και μόνο σε load κατά τον υπερχρονισμό πλησίασε το κατώφλι των 40dbA. Στατική Πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετικότατη πίεση. Πράγμα απολύτως φυσιολογικό με τρεις ανεμιστήρες εισαγωγής και κανέναν εξαγωγής. Εγκατάσταση Υδρόψυξης Στην εγκατάσταση υδρόψυξης υπάρχουν περιορισμοί και διάφοροι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν. Το πρώτο πράγμα που θέλω όμως να ξεκαθαρίσω, είναι αν παίρνει ή όχι το σημερινό κουτί διπλό ψυγείο (2x120mm) στην οροφή. Η απάντηση είναι ναι μεν αλλά. Στην οροφή μπορεί να μπει μία AIO, αλλά βασικό ρόλο θα παίξει το ύψος των μνημών. Στο setup της παρουσίασης μπήκε τόσο οριακά, που χρειάστηκε να παίξω με την καμπυλότητα που έχουν οι mushkin μνήμες στις ψύκτρες τους. Οπότε, ανάλογα τις μνήμες σας μπορείτε ή όχι να το εγκαταστήσετε στην οροφή. Αν δεν γίνεται, τότε το πάτε αναγκαστικά στη μεριά της πρόσοψης. Πάμε να δούμε τώρα διάφορους συνδυασμούς. Συνδυασμός No1 Αν επιλέξετε να βάλετε ψυγείο στο πίσω μέρος, ψυγείο στην οροφή και ψυγείο στην πρόσοψη τότε ο συνδυασμός που θα χωρέσει είναι: α) Ψυγείο στο πίσω μέρος 1x120mm με μέγιστο πάχος 30mm. Προσέξτε το πλάτος του ψυγείου να μην υπερβαίνει τα 120mm. β) Ψυγείο στην οροφή 2x120mm με μία σειρά ανεμιστήρων και μέγιστο πάχος 30mm (ΑΝ χωράει με το setup σας) γ) Ψυγείο στην πρόσοψη 3x120mm με μία σειρά ανεμιστήρων και μέγιστο πάχος 30mm. Σε αυτήν την περίπτωση τα ρακόρ θα είναι προς τα κάτω και απαιτείται αφαίρεση καλύπτρας και cage δίσκων. Αν θέλετε να κρατήσετε καλύπτρα και cage τότε βάζετε 2x120mm στην πρόσοψη. Συνδυασμός No2 α) Ψυγείο στο πίσω μέρος 1x120mm με μέγιστο πάχος 45mm και έναν ανεμιστήρα β) Διπλό ψυγείο στην οροφή με μέγιστο πάχος τα 30mm και μία σειρά ανεμιστήρων. Συνδυασμός No3 α) Τριπλό ψυγείο στην πρόσοψη όπoυ το πάχος εξαρτάται αν θέλετε ή όχι να κρατήσετε καλύπτρα και cage. β) Μονό ψυγείο στο πίσω μέρος ανεξαρτήτου πάχους. Τα ψυγεία που φαίνονται στις φωτογραφίες και παίρνω μετρήσεις από τις αποστάσεις και φωτογραφίες είναι α) Πίσω μέρος 1x120mm πάχος 45mm β) Οροφή 2x120mm πάχος 30mm γ) Πρόσοψη 3x120mm πάχος 45mm. 45mm στο πίσω μέρος και διπλό στην οροφή Χωρίς ψυγείο στο πίσω μέρος και τριπλό 45mm πάχους στην πρόσοψη Τελευταίο πράγμα που θέλω να ξεκαθαριστεί και έχει να κάνει με τους ανεμιστήρες. Στην σελίδα της Corsair, φαίνεται ο φωτισμός στα πτερύγια να είναι ομοιόμορφος. Στην πραγματικότητα γίνεται ένα degrade και ο φωτισμός είναι πιο έντονος στο κέντρο παρά στις άκρες των πτερυγίων Απολογισμός Καιρός για τον απολογισμό για το σημερινό κουτί. Σε γενικές γραμμές είναι ένα κουτί που θα αφήσει ευχαριστημένο τον υποψήφιο κάτοχο, όμως παντού υπάρχει ένα αλλά. Η Corsair έχει την λέξη Compact στην περιγραφή του κουτιού. Αυτό σημαίνει από μόνο του ότι θα υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί. Δεν μπορείς πχ να έχεις την απαίτηση να χωρέσεις τα πάντα στο εσωτερικό ενός compact case. Έχεις όμως την απαίτηση στα 180 περίπου ευρώ που ζητάει, να δώσει τις απαραίτητες ανέσεις στον χρήστη που θέλει να γεμίσει τις θέσεις δίσκων και να έχει ένα gaming σύστημα στο εσωτερικό, όμορφα φτιαγμένο για να το επιδείξει. Αυτός εξάλλου είναι και ο σκοπός του γυαλιού στο πλαϊνό. Εκεί η Corsair κατά την γνώμη μου κάπου το έχασε στο σχεδιαστικό κομμάτι. Θα μπορούσε να δώσει στο πίσω μέρος ένα επιπλέον εκατοστό σε χώρο για το κρύψιμο των καλωδίων. Δε νομίζω κάποιον να τον απέτρεπε αυτό το ένα μόλις εκατοστό από την αγορά, που θα του παρείχε ταυτόχρονα όλο τον χώρο και όλη την άνεση να κάνει ένα εύκολο cable management. Επίσης, θα ήθελα να δω ένα με δύο εκατοστά παραπάνω χώρο στην οροφή για να φιλοξενηθεί εκεί μία διπλή AIO και να μην αναγκάζει τον χρήστη ανάλογα το setup του να βάλει το ψυγείο στο μπροστινό μέρος. Ένα ακόμα μείον που εντόπισα είναι ότι στην τιμή που κινείται το προϊόν, ένας ανεμιστήρας στο πίσω μέρος θα μπορούσε να προστεθεί τόσο για την ολοκλήρωση του κουτιού εμφανισιακά, όσο και για τις καλύτερες επιδόσεις. Φυσικά δεν υπάρχουν μόνο αρνητικά. Τα καλά είναι πολλά περισσότερα, καθώς η ποιότητα βαφής και κατασκευής είναι κορυφαία. Στο εσωτερικό μπορεί να φιλοξενηθεί οποιαδήποτε ψύκτρα και κάρτα γραφικών και επίσης με την modular σχεδίαση στο κάτω μέρος, σε συνδυασμό με την καλύπτρα, δίνονται πολλές επιλογές στο σημείο του τροφοδοτικού. Τα δύο γυαλιά σε πρόσοψη και πλαϊνό δίνουν πόντους στον τομέα της αισθητικής και η προσοχή στην λεπτομέρεια που φαίνεται ακόμα και στις βίδες κάνουν την διαφορά. Αυτό που θα ήθελα να δω μελλοντικά, είναι απλά ένα πιο άνετο 460X. Παρακάτω σε μορφή λίστας μπορείτε να δείτε τα βασικότερα πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα του σημερινού κουτιού. Την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση το κουτί είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά προς 171,98€ και η προτεινόμενη τιμή από την κατασκευάστρια είναι 177,90€ συμπεριλαμβανομένων των φόρων. Το προϊόν φυσικά συνοδεύεται από διετή εγγύηση καλής λειτουργίας. Πολύ καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Tempered Glass. Χαμηλά επίπεδα θορύβου. Δυνατότητα εγκατάστασης σχεδόν οποιασδήποτε κάρτας γραφικών, αλλά και ψύκτρας επεξεργαστή. Αποσπώμενη καλύπτρα τροφοδοτικού. Αρκετές θέσεις για ψυγεία. Μαύρα καλώδια στο front panel αλλά και στους ανεμιστήρες. Μεγάλο CPU cut out. Τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες με RGB έλεγχο φωτισμού. Αντικραδασμικό υλικό και grommets στη θέση για το τροφοδοτικό και στους δίσκους. Φίλτρα παντού. Modular σχεδίαση στο cage δίσκων. Το cable management δεν είναι και το καλύτερο δυνατό. Θα μπορούσε να έχει έναν ακόμα ανεμιστήρα στο πίσω μέρος. Μέτριες επιδόσεις στην εργοστασιακή διάταξη του κουτιού. H εγκατάσταση ψυγείου στην οροφή γίνεται υπό προϋποθέσεις. Δεν υπάρχουν grommets στις πάνω οπές για το πέρασμα των καλωδίων. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Corsair Crystal 460X RGB, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 01/03/2017
  7. Η Creative ανακοίνωσε την νέα Sound BlasterX AE-5 με RGB controller

    Οι περισσότεροι σήμερα αρκούμαστε σε μια onboard λύση για τον ήχο του συστήματός μας, με πολλές από αυτές να είναι πλέον ιδιαίτερα ποιοτικές. Για όποιον όμως επιθυμεί να έχει το κάτι παραπάνω στον τομέα του ήχου, η Creative ανακοίνωσε την νέα της κάρτα ήχου Sound BlasterX AE-5. Και επειδή δεν μπορεί η κάρτα ήχου μας να είναι το μόνο σκοτεινό αντικείμενο πάνω στις PCIe της μητρικής μας, η Creative ενσωμάτωσε στην νέα της κάρτα και RGB controller. Η Sound BlasterX AE-5 τοποθετείτε σε μία από τις PCIe της μητρικής μας και συνδυάζει 122dB 32-bit/384kHz ESS Sabre DAC, έναν ειδικά σχεδιασμένο ξεχωριστό ενισχυτική ακουστικών 600Ω , εξαρτήματα κατάλληλα για απόδοση ήχου υψηλής πιστότητας και τις αποκλειστικές τεχνολογίες βελτιστοποίησης ήχου Sound Blaster. Η κάρτα υποστηρίζει 32-bit 384kHz playback και ήχο 5.1 ή εικονικό 7.1. Η επεξεργασία του ήχου και των ακουστικών εφέ ρυθμίζεται μέσω της σουίτας BlasterX Acoustic Engine, ενώ το χαρακτηριστικό Scout 2.0 επιτρέπει σε FPS παιχνίδια, τον ευκολότερο εντοπισμό των αντιπάλων μέσω των θορύβων τους. Η Creative έχει ενσωματώσει RGB δυνατότητες στην νέα της κάρτα, ελπίζοντας να προσφέρει επιπρόσθετη αξία σε αυτή. Μέσω του ενσωματωμένου RGB controller και του Aurora Reactive Lighting System, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει εφέ φωτισμού τόσο για τον LED φωτισμό που βρίσκεται πάνω στην κάρτα, όσο και για έως και τέσσερα ξεχωριστά LED strips. Υποστηρίζονται έως και 16,8 εκατομμύρια χρώματα, πλήθος presets οπτικών εφέ, αλλά και η δυνατότητα προγραμματισμού νέων. Η Creative Sound BlasterX AE-5 θα είναι διαθέσιμη σε δύο εκδόσεις. Μία σε μαύρο χρώμα η οποία θα κυκλοφορήσει ευρέως μέσα στον Ιούλιο στην τιμή των $150 και μία Pure έκδοση, σε λευκό χρώμα, η οποία θα κυκλοφορήσει τον Αύγουστο στην τιμή των $180 αποκλειστικά μέσω του site της Creative. Η απλή έκδοση θα περιλαμβάνει στην συσκευασία της ένα LED strip, ενώ η Pure θα περιλαμβάνει στην συσκευασία της τέσσερα LED strips.
  8. Corsair K70 RGB Rapidfire Mechanical Gaming Keyboard

    Déjà vu ή προμνησία ονομάζουμε την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μία κατάσταση. Η εμπειρία της προμνησίας συνοδεύεται συνήθως από μία αίσθηση "παράξενου", και αποδίδεται από το υποκείμενο της εμπειρίας σε όνειρό του, παρόλο το ότι υπάρχει η αίσθηση ότι η εμπειρία έχει πραγματικά υπάρξει στο παρελθόν. Το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό και επίσημες έρευνες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το 70% των ανθρώπων το έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Κάτι τέτοιο νιώσαμε με την έλευση του Corsair K70 RGB Rapidfire στο εργαστήρι. Ίδιος σχεδιασμός, ίδια εμφάνιση, με κάποιες οπτικές βελτιώσεις στα πλήκτρα των μηχανικών διακοπτών (πάλι καλά). Μετά την επιτυχία του K70 RGB, το οποίο το είχατε δει εδώ, η εταιρία προσπάθησε να επαναλάβει την επιτυχία της σειράς, ντοπάροντας κάποια χαρακτηριστικά του. Στην ουσία το K70 RGB Rapidfire είναι ένα ακόμα μοντέλο της σειράς, το οποίο διαφοροποιείται όπως και τα άλλα στους μηχανικούς διακόπτες τους οποίους φέρει. Έτσι, με λίγα λόγια έχουμε ένα προϊόν ίδιο, αλλά διαφορετικό. Και λίγο πιο πλούσιο από την προηγούμενη φορά όσον αφορά τα συνοδευτικά αξεσουάρ του. Όλα αυτά, με μια ειδοποιό διαφορά. Οι μηχανικοί διακόπτες δεν θα είναι ποτέ πια οι ίδιοι. Διαβάστε παρακάτω λοιπόν, για να δείτε την παρουσίαση του Corsair K70 RGB Rapidfire, και να διαπιστώσετε και εσείς, τι είναι αυτό που διαφοροποιεί την έκδοση Rapidfire από τον «πρόγονό» της. Πολυχρωμία, οπίσθιος φωτισμός ανά πλήκτρο για απεριόριστες επιλογές προσαρμογής Διαισθητικό και δυνατό λογισμικό Corsair Utility Engine (CUE) MX Speed Υπερηχητική ώθηση Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Corsair K70 RGB Rapidfire μπορείτε να τα δείτε στον πίνακα παρακάτω: Εγγύηση Δύο έτη Βάρος 1.20kg Μηχανικοί Διακόπτες Cherry® MX Speed RGB Οπίσθιος φωτισμός RGB LED Διαστάσεις 436mm x 165mm x 38mm Macro Keys All Keys Ταχύτητα αναφοράς Επιλογέας 8ms, 4ms, 2ms, 1ms και BIOS mode Matrix 100% anti-ghosting με πλήρες key rollover σε USB Μέγεθος πλήκτρολογίου Κανονικό Ενσωματωμένη μνήμη Ναι Πολυμεσικά πλήκτρα Έξι αποκλειστικά πολυμεσικά πλήκτρα συμπεριλαμβανομένης κυλιόμενου επιλογέα αυξομείωσης ήχου Στήριγμα καρπού Αποσπώμενο πλήρους μεγέθους με τελείωμα μαλακής υφής. CUE Software Ενεργοποιημένο Cable Type Πλεκτής ίνας WIN Lock Ναι Διάταξη πληκτρολογίου QWERTY Η τιμή του πληκτρολογίου, κατά τη διάρκεια συγγραφής της παρουσίασης ανερχόταν στα 239 € στα ελληνικά καταστήματα, ενώ στις αγορές της των υπόλοιπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεκινάει από το ποσό των 179,24 € Συσκευασία Η συσκευασία που έρχεται το Corsair K70 RGB Rapidfire, ανταποκρίνεται στα στάνταρ της ασφαλούς μεταφοράς προϊόντων, παρέχοντας προστασία στο εσωτερικό και παράλληλα προσπαθεί να τραβήξει και να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του υποψήφιου αγοραστή, όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες παρακάτω. Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι αυτή τη φορά στη συσκευασία υπήρχε συνοδευτικό υλικό το οποίο αποτελούταν από έναν εξολκέα πλήκτρων (keycap puller) και δέκα ανταλλακτικά gaming πλήκτρα για όσους ασχολούνται με παιχνίδια FPS (WASD) και MOBA (QWERDF). Πρώτη επαφή Στην πρώτη επαφή με το Corsair K70 RGB Rapidfire υπήρξαν αισθητές διαφορές αναφορικά με την εξωτερική του εμφάνιση. Καλύτερη γραμματοσειρά πάνω στα πλήκτρα, το κλασσικό σήμα με τα πειρατικά πανιά και διαφοροποιημένο (ω ναι) σαγρέ πλήκτρο διαστήματος. 3-0 από τα αποδυτήρια ο νέος σχεδιασμός του K70 λοιπόν! Στο Corsair Gaming K70 RGB Rapidfire, σε αντίθεση με άλλα πληκτρολόγια τα οποία έχουμε δει και έχουν χαρακτηριστεί ως "παιχνιδιάρικα" βλέπουμε μια πιο λιτή σχεδιαστική προσέγγιση χωρίς υπερβολές με τον διαθέσιμο χώρο να χρησιμοποιείται μέχρι τελευταίας σπιθαμής. Αυτό που εξακολουθεί να μας χαλάει εργονομικά στο σχεδιασμό του πληκτρολογίου, είναι η τοποθέτηση των πολυμεσικών διακοπτών ακριβώς πάνω από το numpad με αποτέλεσμα να μην είναι ακαριαία η πρόσβαση μας σε αυτά κατά τη διάρκεια της πληκτρολόγησης (μιας και το random του winamp δεν έχει γούστο και πετάει ό,τι να'ναι στα decks). Από την άλλη, η πρόσβαση στον ελεγκτή έντασης και στην αποκοπή του ήχου ήταν πολύ καλά τοποθετημένη, χωρίς να δημιουργήσει τη παραμικρή δυσκολία πρόσβασης. Σε γενικές γραμμές η σχεδιαστική γραμμή K70 παραμένει η ίδια με τα υπόλοιπα μοντέλα, μιας και φάνηκε ότι ο αέρας της ανανέωσης τελείωσε στη γραμματοσειρά των πλήκτρων, στο σαγρέ πλήκτρο διαστήματος και - ευτυχώς - στην επαναφορά του κλασσικού σήματος της Corsair που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε. Στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου, τα πράγματα παραμένουν όπως τα ξέρετε, χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες παρακάτω. Όσον αφορά για το στήριγμα καρπού, η Corsair για άλλη μια φορά επιμένει στην γνωστή ποιότητα του σκληρού πλαστικού με την μαλακή εξωτερική υφή. Επίσης, βλέπουμε με στεναχώρια ότι πλέον δεν υπάρχει η τρίτη υποδοχή στο πίσω μέρος όπου - στις παλαιότερες εκδόσεις του πληκτρολογίου - ο χρήστης μπορούσε να τοποθετήσει το Palm rest για FPS παιχνίδια. Κρίμα. Η ταμπακιέρα Σε αυτή τη παρουσίαση η ταμπακιέρα είναι οι νέοι μηχανικοί διακόπτες, οι οποίοι έκαναν την Corsair να βγάλει ένα νέο μοντέλο μόνο για αυτούς. Σύμφωνα με τα χαρτιά της εταιρίας, οι διακόπτες Cherry MX SPEED RGB είναι σχεδιασμένοι για παιχνίδια και όπως λέει και το όνομα - κατά δικιά τους δήλωση - οι ασημένιοι αυτοί διακόπτες είναι πραγματικά γρήγοροι. Σύμφωνα πάντα με την κατασκευάστρια εταιρία των διακοπτών, την Cherry Corp, "MX Speed switch has an actuation point of just 1.2 mm and an extremely low activation force of only 45 cN ". Αυτό σημαίνει ότι η διαδρομή που πρέπει να διανύσει ο διακόπτης για να ενεργοποιηθεί είναι μόλις 1,2 mm, ενώ η δύναμη που πρέπει να ασκήσει ο χρήστης για να προχωρήσει σε ενεργοποίηση του Cherry MX SPEED RGB, είναι της τάξης των 45gr. Αυτό είναι πιο γρήγορο από τους - "διάσημους" στην gaming κοινότητα - κόκκινους διακόπτες της Cherry, μιας και αυτοί θέλουν ακόμα 0,8 mm για να ενεργοποιηθούν, ενώ το βάρος που πρέπει να ασκηθεί, παραμένει ίδιο στα 45gr. Στην πράξη, οι διακόπτες έχουν πολύ καλή απόκριση, δίνοντας στην πληκτρολόγηση μια αμεσότητα, αλλά από την άλλη είναι πιο αυστηροί στις λάθος εντολές πληκτρολόγησης. Με λίγα λόγια αν το πατήσεις, θα το δείς, δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταγραφεί η εντολή που θα δοθεί. Για αυτό υπεύθυνος είναι η μικρή διαδρομή ενεργοποιήσης. Βέβαια, αν κάποιος είναι καλά εξασκημένος στην πληκτρολόγηση, τότε με αυτό το πληκτρολόγιο πραγματικά θα "πετάει". Περιφερειακές λειτουργίες και παραλειπόμενα Στο μπροστινό μέρος του πληκτρολογίου - αν θεωρήσουμε ότι όταν το κοιτάμε βλέπουμε τα πλήκτρα - υπάρχει ένας διακόπτης, ο οποίος μας δίνει την δυνατότητα να αλλάξουμε το polling rate του πληκτρολογίου. Αυτή η λειτουργία είναι περιττή θα λέγαμε μιας και η αλλαγή μπορεί να πραγματοποιηθεί άνετα μέσω λογισμικού, χωρίς να μπαίνουμε στην περιπέτεια του διακόπτη. Το προεπιλεγμένο polling rate του πληκτρολογίου είναι 1 ms και ο χρήστης με τη βοήθεια του διακόπτη μπορεί να το ελαττώσει σε 2 ms, 4 ms, ή 8 ms. Επίσης, εκτός από αυτές τις ρυθμίσεις, ο διακόπτης προσφέρει άλλη μια η οποία ονομάζεται BIOS και απενεργοποιεί όλες τις επιπλέον λειτουργίες του πληκτρολογίου, μετατρέποντάς το σε ένα απλό πληκτρολόγιο 104 πλήκτρων. Να πούμε επίσης ένα μπράβο στην Corsair που επανέφερε πάλι την usb θύρα στο μπροστινό μέρος του πληκτρολογίου. Πραγματικά ήταν ένα χαρακτηριστικό το οποίο χρειάζεται να υπάρχει πάντα. Άξιο αναφοράς είναι και το καλώδιο σύνδεσης του πληκτρολογίου με τον υπολογιστή, μιας και είναι σκληρό και δύσκαμπτο, με αποτέλεσμα να έχει τη δικιά του γνώμη στη χωροθέτηση του χώρου και τη θέση του μέσα σε αυτό. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι μέσα σε αυτό το καλώδιο περνάνε δύο καλώδιο usb, ένα για την κανονική τροφοδοσία του πληκτρολογίου και ένα για τις επιπλέον ανάγκες ενέργειας των πολύχρωμων led 16 εκατομμυρίων χρωμάτων που διαθέτει το πληκτρολόγιο. Αν όμως έχετε διαθέσιμη USB 3.0 θύρα στον υπολογιστή σας, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο το ένα καλώδιο, αφήνοντας το άλλο να κρέμεται χαριτωμένα στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας. Σε κάθε περίπτωση, η Corsair θα μπορούσε να είχε μεριμνήσει να κάνει πιο εύκαμπτο το καλώδιο έτσι ώστε να μην παίζουμε φάπες με αυτό κάθε φορά που προσπαθούμε να του δώσουμε το σχήμα που θέλουμε. Με την βελτίωση αρκετών χαρακτηριστικών του πληκτρολογίου, περιμέναμε μήπως βλέπαμε - επιτέλους - double shot keycaps, το οποίο θα ήταν και η πινελιά που θα έσπρωχνε το πληκτρολόγιο στην τελειότητα. Δυστυχώς, όπως θα δείτε και εσείς στις παρακάτω φωτογραφίες, η αναζήτηση της τελειότητας πήρε παράταση για μια επόμενη φορά. Εσωτερικά το K70 RGB Rapidfire είναι ίδιο με τον προκάτοχό του, πράγμα λογικό, μιας και στην ουσία δε μιλάμε για νέο μοντέλο αλλά για ένα φρεσκάρισμα του ήδη υπάρχοντος με την προσθήκη των νέων gaming διακοπτών της Cherry. Στην πράξη Βάλαμε το Corsair Gaming K70 RGB Rapidfire στο πάγκο των δοκιμών έτσι ώστε να δούμε τις επιδόσεις του. Τα χαρακτηριστικά που θα εξετάσουμε, πέρα από το κομμάτι του φαίνεσθαι, το οποίο το αναλύσαμε πιο πριν, έχουν να κάνουν με τις επιδόσεις του πληκτρολογίου τόσο όσον αφορά τα επίπεδα θορύβου του, όσο και με τη χρήση του μετροπρογράμματος Keyboard Test της Passmark καθώς και με την εκτέλεση εμπειρικών τέστ για να διαπιστώσουμε την σωστή λειτουργία σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς. Αρχικά, με τη βοήθεια ενός ηχόμετρου, μετρήσαμε τον θόρυβο των διακοπτών κατά την πληκτρολόγηση και τον συγκρίναμε με τα υπόλοιπα πληκτρολόγια που έχουν περάσει από τον πάγκου του εργαστηρίου έτσι ώστε να έχουμε αρκετά δείγματα προς σύγκριση. Επίσης με την βοήθεια ενός Cherry Keyboard Tester, είχαμε την δυνατότητα να ηχομετρήσουμε όλα τα πλήκτρα που διαθέτει η Cherry. Τον πίνακα με τις μετρήσεις μπορείτε να τον δείτε παρακάτω: Για την μέτρηση των χαρακτηριστικών χρησιμοποιήσαμε το PassMark Keyboard Test. Αρχικά δοκιμάσαμε την λειτουργία NKRO την οποία είδαμε στα χαρακτηριστικά του πληκτρολογίου ότι υποστηρίζεται και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε παρακάτω: Στη συνέχεια προβήκαμε σε ελέγχους για να διαπιστώσουμε αν το πληκτρολόγιο πάσχει από ghosting, από την μη εγγραφή κάποιου πατήματος πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Στον παραπάνω συνδυασμό πλήκτρων, είτε τριών είτε τεσσάρων, το πληκτρολόγιο ανταποκρίθηκε τέλεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ghosting! Επίσης δοκιμάστηκε και το τεστ με το οποίο κρατώντας πατημένα τα δύο πλήκτρα shift, δοκιμάσαμε να γράψουμε με απόλυτη επιτυχία και μηδενικές απώλειες το κείμενο "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG". Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του πληκτρολογίου ήταν πάρα πολύ καλές, μιας και η αίσθηση και η αντοχή των πλήκτρων ήταν πολύ καλή, παραδίδοντας την στάνταρ εμπειρία που έχει ο χρήστης που χρησιμοποιεί μηχανικά πληκτρολόγια με ασημένιους διακόπτες της εταιρίας Cherry. Οι δοκιμές έγιναν πάνω στο παιχνίδι World of Tanks, όπου ο χειρισμός μέσω του πληκτρολογίου ήταν υποδειγματικός και όλα τα άλλα κύλισαν ρολόι αφήνοντας μας μια πολύ καλή εμπειρία. Εν κατακλείδι Και κάπου εδώ κλείνουμε και φεύγουμε. Και παίρνουμε μαζί μας το Corsair K70 RGB Rapidfire! Αυτή η ανανέωση από το αρχικό μοντέλο που σας είχαμε παρουσιάσει πριν από ένα χρόνο πραγματικά άξιζε το κόπο, μιας και έφτιαξαν τη γραμματοσειρά στα πλήκτρα, έδωσαν gaming πλήκτρα, επέστρεψαν την usb θύρα πάνω στο πληκτρολόγιο και εισήγαγαν νέους αξιόλογους - αν και λίγο θορυβώδεις - μηχανικούς διακόπτες. Την επόμενη φορά περιμένουμε να δώσουν λίγο βάση στην "ουρά" του πληκτρολογίου, μιας και είναι αυτό που χωρίζει το Corsair K70 RGB από την τελειότητα. Αυτό και η ακριβή για τα ελληνικά δεδομένα τιμή αγοράς. Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Corsair Gaming K70 RGB Rapidfire έχουμε τα εξής: Ο καλός - Αλουμινένιο άνω σώμα - Φωτισμός μεμονωμένος και με reactive typing - Ποιοτικό στήριγμα καρπών - USB Θύρα - Gaming πλήκτρα FPS και MOBA - Καλύτερη γραμματοσειρά Ο Κακός - Η τιμή του. - Το δύσκαμπτο καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή Ο Αδιάφορος - Τα keycaps τα θέλουμε ένα κλικ καλύτερα Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair K70 RGB Rapidfire είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος
  9. DIY project 2: Ethernet DMX512-A Controller (w/ Art-Net v3 support)

    Εισαγωγή Ήρθε η ώρα για το δεύτερο DIY project! Η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε ιδιαίτερα ποιο θα είναι το δεύτερο project, καθώς δεν ήθελα η καμπύλη δυσκολίας να είναι απότομη. Τελικά κατέληξα σε μια ενδιάμεση λύση, δηλαδή σε ένα σχετικά δύσκολο project, αν θελήσει κάποιος να το φτιάξει εκ του μηδενός, το οποίο όμως αν δεν μπει κάποιος στις τεχνικές λεπτομέρειες είναι πραγματικά πολύ εύκολο. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με φωτισμό, αλλά το καλύτερο είναι πως το project θα είναι ένα ωραίο hacking! Λέγοντας hacking μην πάει το μυαλό σας στο κακό, μιας και σαν έννοια δεν είναι πάντα κάτι κακό. Hacking κατά πολλούς πλέον είναι το να παίρνει κάποιος π.χ. μια συσκευή και να επεκτείνει ή να αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας και τον σκοπό της, ώστε να κάνει μια άλλη λειτουργία. Οι λόγοι για να κάνει κάποιος αυτό είναι πολλοί, αλλά για το παρόν project είναι για να γλυτώσουμε χρήματα. Θα δούμε και στην συνέχεια ποιο θα είναι αυτό το hacking, αλλά ας δούμε πρώτα με τι θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά. Όπως είπαμε το project αυτό αφορά τον φωτισμό. Ο φωτισμός όπως γνωρίζουμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πάρα πολλούς λόγους, από τον απλό οικιακό φωτισμό που μπορεί να είναι λειτουργικός ή διακοσμητικός, μέχρι τον επαγγελματικό φωτισμό που βλέπουμε στις συναυλίες. Ο φωτισμός είναι ένας μεγάλος και αναπτυσσόμενος τομέας της τεχνολογίας, στον οποίο έχει υπάρξει μεγάλη έρευνα και ανάπτυξη, ειδικά μετά την επικράτηση, την μαζική παραγωγή και τις μειωμένες ενεργειακές απαιτήσεις των LED. Στο συγκεκριμένο project θα ασχοληθούμε με τον επαγγελματικό φωτισμό και συγκεκριμένα με το DMX, αλλά θα τον εφαρμόσουμε σε οικιακή χρήση, όπως συμβαίνει πλέον πολύ συχνά. DMX Ψάχνοντας κάποιος στο google για “DMX”, μάλλον το πρώτο αποτέλεσμα που θα δει είναι ένας κακομούτσουνος ράπερ. Τουλάχιστον αυτό έπαθα εγώ... Ευτυχώς δεν έχει να κάνει τίποτα με το project μας. Ψάχνοντας όμως για DMX512, που είναι η σωστή ορολογία θα πάρει το αποτέλεσμα που θέλουμε. Όσοι έχουν ασχοληθεί με το DJing ίσως να έχουν ακούσει τι είναι το DMX, για τους υπόλοιπους θα προσπαθήσω να το αναφέρω περιληπτικά. Το DMX (Digital MultipleX) λοιπόν, είναι ψηφιακό πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο χρησιμοποιείται στον επαγγελματικό φωτισμό και μεταφέρει πληροφορίες από μια συσκευή, η οποία ορίζεται σαν master σε άλλες συσκευές οι οποίες ορίζονται σαν slaves. Αυτή η σχέση master-slave είναι ακριβώς όπως ακούγεται, ο ένας διατάζει και οι άλλοι υπακούν. Ο master λοιπόν, είναι μια συσκευή η οποία ορίζει το πως θα λειτουργήσουν οι slave συσκευές, βάση όμως ορισμένων και συγκεκριμένων κανόνων που ορίζει το πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο DMX λοιπόν, είναι η γλώσσα με την οποία επικοινωνούν και μιλά ο master στους slaves. Επομένως στο παρόν άρθρο, η συσκευή που θα φτιάξουμε θα είναι ο master και slaves θα είναι τα φώτα. Το DMX λοιπόν είχε ξεκινήσει από το USITT, ο οποίος είναι ένας οργανισμός που ασχολείται με την τεχνολογία των οπτικοακουστικών τεχνών και είδε από νωρίς την ανάγκη για ένα τέτοιο πρωτόκολλο επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να ελέγχονται ταυτόχρονα πολλά φώτα με διαφορετική πληροφορία το καθένα. Τελικά σήμερα το DMX512-Α, όπως είναι το πλήρες όνομά του, αποτελεί ένα ANSI standard, δηλαδή οι προδιαγραφές του είναι πλήρως καθορισμένες και ελέγχονται από μια συγκεκριμένη αρχή. Αυτό γίνεται ώστε να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ των συσκευών των κατασκευαστών και να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει, αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη πιστοποίηση την οποία θα πρέπει να πάρει ο κάθε κατασκευαστής. Οπότε είναι αρμοδιότητα του κατασκευαστή να πιστοποιεί μόνος του ότι το προϊόν του είναι συμβατό με το πρωτόκολλο και τα standards. Πλέον το DMX έχει ξεφύγει από τον καθαρά επαγγελματικό φωτισμό και δεν χρησιμοποιείται μόνο σε φωτισμό συναυλιών ή clubs και μαγαζιών. Έχει εισέλθει εδώ και χρόνια ακόμα και στον οικιακό φωτισμό και δεν είναι λίγοι αυτοί που το προτιμούν ανάμεσα από άλλους ισχυρούς ανταγωνιστές (όπως το DALI), λόγο του μικρότερου κόστους και της πληθώρας περιφερειακών και φωτιστικών στοιχείων. Πρωτόκολλο DMX512-A Το πρωτόκολλο του DMX512-A είναι πολύ απλό και αυτός είναι ο λόγος ο οποίος αποκαλείται και βασιλιάς του φωτισμού. Φυσικά έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, όπως θα δούμε στην συνέχεια, αλλά θα δούμε όμως μόνο τα βασικά του χαρακτηριστικά. Επειδή είναι πρωτόκολλο επικοινωνίας χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Αυτές είναι ο τρόπος μετάδοσης, η τοπολογία και το καθαυτό πρωτόκολλο. Τρόπος μετάδοσης Ο τρόπος μετάδοσης γίνεται μέσω ενός χάλκινου καλωδίου και το πρωτόκολλο μετάδοσης είναι το ΕΙΑ-485 γνωστό στους παλιούς και ως RS-485, μιας και ήταν το διαφορικό αδερφάκι του RS-232 με το οποίο έχουν πολλές ομοιότητες. Εδώ να πούμε ότι δεν πρέπει να συγχέεται το πρωτόκολλο μετάδοσης με αυτό της επικοινωνίας, το πρώτο αφορά το ηλεκτρικό κομμάτι και τον φυσικό τρόπο μετάδοσης με την χρήση ενός μέσου, ενώ το δεύτερο την κωδικοποίηση των δεδομένων πάνω στο μέσο. Τα καλώδια του RS-485 γενικά μεγάλο κόστος, αλλά ευτυχώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα πολύ πιο φθηνά καλώδια, ειδικά στον οικιακό φωτισμό, όπως π.χ. καλώδια Ethernet. Τοπολογία Η τοπολογία του DMX512-A, είναι η λεγόμενη daisy chain, δηλαδή μια αλυσίδα. Στην τοπολογία αυτή πρώτος είναι ο master που έχει μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του πρώτου slave. Ο slave έχει επίσης μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του επόμενου slave και αυτό συνεχίζεται για όλους τους slave που υπάρχουν στην αλυσίδα. Στο τέλος της αλυσίδας υπάρχει μια τερματική αντίσταση, η οποία εμποδίζει την δημιουργία στάσιμων κυμάτων, καθώς ηλεκτρικά το RS-485 είναι πρωτόκολλο διαφορικής τάσης. H τερματική αντίσταση πρέπει να έχει τιμή ίση με την εμπέδηση του καλωδίου και συνήθως είναι 120Ω. Η συνδεσμολογία φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. DMX512-A daisy chain (1 DMX Universe) Μια τέτοια τοπολογία μπορεί να έχει μέχρι και 512 συσκευές (ή διευθύνσεις) και ονομάζεται “DMX Universe”. Ένας master μπορεί να υποστηρίζει περισσότερα από ένα DMX Universes, αλλά πάντα σε ένα Universe δεν μπορούν να υπάρχουν πάνω από 512 διευθύνσεις. Πρωτόκολλο Το πρωτόκολλο του DMX είναι ένα 8Ν2 σειριακό πρωτόκολλο με ταχύτητα 250Kbps. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Byte πληροφορίας ξεκινά με ένα start bit, έχει 8 bit δεδομένων, δεν έχει parity bit και στο τέλος ακολουθούν 2 stop bits. Οπότε κάθε Byte πληροφορίας έχει 11 bits. Κάθε πακέτο περιέχει μέχρι και 512 Bytes πληροφορίας, αλλά όμως μπορεί να είναι και λιγότερα. Η διάκριση μεταξύ των πακέτων γίνεται χρησιμοποιώντας κάποιους παλμούς συγχρονισμού. Ο πρώτος παλμός ονομάζεται Break ο οποίος αυτό που κάνει είναι να κρατάει για κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή την στάθμη της γραμμής στο low, δηλαδή στα 0V. Αυτός ο παλμός πρέπει να είναι το ελάχιστο 92μsec ώστε να μπορούν όλες οι slave συσκευές να τον αναγνωρίσουν. Ο δεύτερος παλμός ονομάζεται Mark-After-Break (ή MAB) και αντίθετα με το Break κρατάει την στάθμη της γραμμής στο high, δηλαδή στο 1V και πρέπει να διαρκεί το ελάχιστο 12μsec. Μετά ακολουθεί το πρώτο byte (11 bits) το οποίο έχει πάντα τιμή 0x00 και ονομάζεται start code και βάση αυτού συγχρονίζουν όλοι οι slave στην αλυσίδα. Τα επόμενα bytes που ακολουθούν είναι η ουσιαστική πληροφορία. Στις εικόνες παρακάτω παραθέτω τους δικούς μου χρονισμούς, μετρώντας την συσκευή με το δικό μου firmware, που θα δούμε λεπτομέρειές του αργότερα. Όπως θα δείτε δεν επέλεξα τις ελάχιστες τιμές που ορίζει το DMX standard, αλλά έδωσα "αέρα" ανάμεσα από κάθε πακέτο και μεγάλωσα το MAB. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια σειρά από bytes. DMX512-A data bytes Όπως βλέπουμε στην φωτογραφία από τον παλμογράφο, το data rate είναι 250Khz δηλαδή 250Kbps, όπως ορίζει το DMX standard. DMX512-A packet Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε πως η περίοδος του κάθε πακέτου είναι 60ms, οπότε με την ταχύτητα αυτή μπορούμε να πετύχουμε, μιλώντας για RGB δεδομένα, μέχρι και 16.5 fps. Πως προκύπτει αυτό; Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε μια DMX οθόνη με 170 RGB pixels (όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε συναυλίες ή στα στάδια), όσα pixels δηλαδή υποστηρίζει ένα DMX universe, τότε αν το κάθε pixel ανανεώνεται κάθε 60ms (σε ένα πακέτο DMX παίρνουν και τα 3 χρώματα τιμή), τότε σε ένα δευτερόλεπτο το κάθε pixel ανανεώνεται 1000/60=16.6 φορές. Οπότε έχουμε 16.6 frames per second. Το θεωρητικό maximum του DMX512-A είναι τα 44fps, το οποίο είναι πάρα πολύ καλό και μπορούμε να το πετύχουμε και με την δική μας συσκευή, απλά ο DMX RGB decoder που χρησιμοποιώ στο άρθρο (όπως και στην πραγματικότητα), δεν μπορεί να πιάσει αυτές τις ταχύτητες, οπότε μειώνοντας τον χρόνο αυτό, μου έλυσε αρκετά προβλήματα. Περισσότερα για το DMX512-A Μόλις τελειώσει αυτή η αρχική διαδικασία συγχρονισμού, που αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, ακολουθούν 512 bytes δεδομένων, τα οποία μόλις τελειώσουν επαναλαμβάνεται πάλι όλη η διαδικασία από την αρχή. Το κάθε byte δεδομένων τώρα, ονομάζεται slot (ή διεύθυνση αν θέλετε). Επομένως κάθε slot μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 0xFF (ή 0-255). Την τιμή αυτή μπορείτε να την σκεφτείτε σαν στάθμη έντασης του φωτός για ευκολία, αν και εξαρτάται περισσότερο από τον τύπο συσκευής, οπότε μπορεί να αντιπροσωπεύει και μοίρες ή κάτι άλλο. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τι είναι αυτά τα slots και πως χρησιμοποιούνται. Κάθε συσκευή φωτισμού (ένας slave δηλαδή), πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα slot. Το slot αυτό προγραμματίζεται επάνω στην συσκευή συνήθως με την χρήση κάποιων dip-switches και μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 255. Μία συσκευή μπορεί να έχει παραπάνω από ένα slots, οπότε όταν ορίζουμε στην συσκευή ποιο slot θα πάρει, τότε αυτόματα η συσκευή ξέρει ότι θα τις ανήκουν το πρώτο slot που έχει προγραμματιστεί συν όσα άλλα υποστηρίζει. Επομένως αν θέλετε να δώσετε σε μια συσκευή που υποστηρίζει 5 slots, την διεύθυνση 100, τότε αυτή θα ακούει από μόνη της στα slots από 100 έως και 104, δηλαδή 5 slots. Επομένως η επόμενη συσκευή θα πρέπει να ξεκινά από το 105. Τι σημαίνει τώρα το slot για την κάθε συσκευή; Μια συσκευή για παράδειγμα που είναι ένας απλός προβολέας, έχει μόνο ένα φωτιστικό στοιχείο, οπότε μπορεί να καταλάβει μόνο ένα slot επάνω στην αλυσίδα (1 slot στο Universe δηλαδή). Οπότε στην αλυσίδα μπορούν να συνδεθούν μέχρι και 512 τέτοιοι προβολείς. Αν όμως έχουμε έναν άλλο προβολέα ο οποίος έχει τρία φώτα, δηλαδή είναι RGB προβολέας (Red/Green/Blue) που μπορεί να δημιουργήσει μια παλέτα από διαφορετικά χρώματα, τότε αυτός θα καταλάβει 3 slots στην αλυσίδα! Δηλαδή ένα slot για κάθε χρώμα. Οπότε αν του δώσουμε την διεύθυνση 1 τότε αυτός θα ακούει στα slots από 1 έως και 3 και το κάθε slot θα αντιστοιχεί σε ένα από τα χρώματα R, G και B και κάθε slot θα είναι μια στάθμη από 0 έως 255 για κάθε χρώμα. Θεωρητικά με τον τρόπο αυτό μπορούν να αναπαρασταθούν όλα τα χρώμα. Έτσι αν έχουμε μόνο RGB προβολείς στο Universe, τότε μπορούν να τοποθετηθούν μέχρι 512/3=170 τέτοιοι προβολείς και να περισσέψουν και 2 slots (3x170+2=512). Αυτές είναι οι πιο απλές περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν όμως όπως θα έχετε δει στα διάφορα clubs, προβολείς που υποστηρίζουν pan/tilt (δηλαδή περιστρέφονται) και γενικά έχουν διάφορους βαθμούς ελευθερίας κίνησης. Κάθε βαθμός λοιπόν ελευθερίας είναι ουσιαστικά ένα slot από το DMX Universe. Επομένως αν έχουμε έναν WRGB (= RGB με ξεχωριστό λευκό) προβολέα με βαθμούς ελευθερίας κίνησης , τότε θα έχει 4 slots για το χρώμα, ένα slot για την οριζόντια περιστροφή, ένα για την κάθετη, ένα για την περιστροφική κ.λ.π. Εδώ βλέπουμε ότι η τιμή του κάθε slot πλέον δεν είναι μόνο μια στάθμη έντασης φωτεινότητας όπως στο WRGB, αλλά οι υπόλοιπες τιμές αφορούν μοίρες. Αντίστοιχα σε μια συσκευή καπνού η τιμή του slot αντιπροσωπεύει την ροή του καπνού κ.ο.κ. DMX Controllers Αν και προσωπικά δεν ασχολούμαι με τον φωτισμό και δεν έχω κάποια σχέση με το επαγγελματικό αυτό αντικείμενο (είτε του DJ του οποίου ο φωτισμός πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματός του), με εντυπωσίαζε πάντα σαν τεχνολογία και ακόμα περισσότερο με εντυπωσίαζε το κόστος των υλικών του. Δηλαδή οι DMX συσκευές ακόμα είναι ακριβές να τις αποκτήσει κανείς, παρόλο που οι Κινέζοι έχουν εισέλθει χρόνια σε αυτή την αγορά. Επομένως ήθελα να φτιάξω ένα DMX controller (master δηλαδή) με φθηνά υλικά, ο οποίος θα υποστηρίζει τουλάχιστον ένα DMX Universe. Οι πιο “γνωστοί” controllers αυτή τη στιγμή στον χώρο είναι της DMXkingκαι οι OpenDMX της Enttec. Υπάρχουν διάφοροι τύποι DMX controllers και χωρίζονται σε δυο βασικές κατηγορίες αυτές που έχουν USB interface και αυτές που έχουν Ethernet interface. Οι USB είναι οι φθηνότερες φυσικά και το κόστος μια τέτοιας συσκευής είναι περίπου $150, αν υποστηρίζει και buffering. Το buffering ουσιαστικά σημαίνει ότι η συσκευή έχει έναν buffer, ο οποίος επαναλαμβάνει πάντα το τελευταίο πακέτο που έλαβε, ώστε να μειώνεται το flickering στα φώτα. Επίσης δεν χρειάζεται το PC ή η κονσόλα που στέλνει συνέχεια δεδομένα στον controller ή να αναλαμβάνει τον χρονισμό και επομένως μειώνεται το bandwidth και η επεξεργαστική ισχύ που χρειάζεται. Enntec OpenDMX USB controller Ο άλλος τύπος DMX controller είναι ο Ethernet (ή Art-Net όπως θα δούμε παρακάτω) και αυτοί οι τύποι controller είναι πιο ακριβοί, ξεκινώντας από $150 στην πιο απλή μορφή τους. Οι πιο “γνωστές” συσκευές αυτού του τύπου είναι το OpenDMX ODE της Enttec στα €199 και το eDMX1 της DMXking. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές που μπορείτε να βρείτε στο eBay, απλά αυτές είναι μέχρι στιγμής οι πιο διαδομένες στον χώρο, αν και οι δυναμικές στον χώρο αλλάζουν γρήγορα και μπορεί να βρει κανείς ακόμα και controllers από το Ισραήλ που να υποστηρίζουν μέχρι και 6 Universes στα ίδια χρήματα. Enntec OpenDMX Ethernet controller Και στις δυο περιπτώσεις των παραπάνω τύπων, το μόνο που αλλάζει είναι το interface της επικοινωνίας από την κονσόλα (π.χ. ένα PC) με τον controller (την συσκευή μας). Το υπόλοιπο κομμάτι, δηλαδή η επικοινωνίας του controller (master) με τις slave συσκευές, είναι ακριβώς το ίδιο. Οπότε για πιο λόγο να επιλέξει κανείς το ένα από το άλλο; O λόγος είναι απλός και έχει να κάνει με την συνδεσιμότητα και την επεκτασιμότητα. Στην περίπτωση του USB θα πρέπει πάντα ο controller να είναι δίπλα στην κονσόλα και ο αριθμός των DMX Universes (δηλαδή των controllers) περιορίζεται πάντα στον μέγιστο αριθμό των θυρών USB που έχει η κονσόλα. Στην περίπτωση όμως του Ethernet δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί! Οπότε μπορούμε να έχουν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό από DMX Universes και σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη. Οπότε επέλεξα να κινηθώ προς το Ethernet. Τι θα λέγατε λοιπόν αν αντί να δώσουμε $150 ή €199 ευρώ για να πάρουμε μια τέτοια συσκευή φτιάχναμε μία μόνοι μας με... €15; Ναι και όμως, δεν χρειάζονται παραπάνω χρήματα. Πριν πάμε όμως σε αυτό το σημείο, ας πούμε λίγη ακόμα βαρετή θεωρία που αφορά τους Ethernet controllers. Art-Net και λοιποί δαίμονες Για να δουλέψει ένας Ethernet DMX controller, χρειάζονται κάποια πράγματα. Βασικά χρειάζονται κάποια πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ του controller και της κονσόλας, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί η πληροφορία στον controller. Παλιά σε αυτό τον τομέα υπήρχε το χάος και η κάθε εταιρία είχε το δικό της πρωτόκολλο, αλλά πλέον έχουν υπερισχύσει 2-3 εκ των των οποίων το ένα ονομάζεται Art-Net. Υπάρχουν και άλλα πρωτόκολλα, όπως το sACN, αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτό και δεν θα το υλοποιήσουμε μιας και το πρώτο χρησιμοποιείται παντού και συνεργάζεται με όλες τις Ethernet κονσόλες. Ένας Ethernet controller μπορεί να υποστηρίζει και περισσότερα από ένα πρωτόκολλα ή και όλα μαζί, αν φτάνουν οι δυνατότητες του hardware. Επίσης έχω υλοποιήσει και ένα δικό μου απλό πρωτόκολλο για να μπορεί κάποιος να πειραματιστεί πιο εύκολα, χωρίς να χρειάζεται να μπει στα υπόλοιπα δυσνόητα πρωτόκολλα. Το Art-Net είναι ένα UDP Ethernet πρωτόκολλο και δημιουργήθηκε από την Artistic License Engineering για τις δικές της ανάγκες, αλλά λόγο του ότι ο δημιουργός του επέλεξε να το κάνει ανοιχτό πρωτόκολλο, ήταν στιβαρό και τεχνικά βελτιστοποιημένο από τον ανταγωνισμό επικράτησε. Το Art-Net αυτή τη στιγμή έχει φτάσει στην τρίτη έκδοσή του και λεπτομέρειες γι' αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η δύναμη του Art-Net, μεταξύ άλλων, είναι ότι μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 32.768 DMX Universes. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν στο ίδιο δίκτυο μέχρι 32.768 controllers από 512 slots o καθένας ή σύνολο 16.777.216 φώτα, μόνο. Εδώ να επαναλάβω ότι το Art-Net αφορά μόνο την επικοινωνία του controller με την κονσόλα και όχι το ίδιο το DMX. Γι' αυτό θα δώσω και ένα παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια κονσόλα (ένα PC δηλαδή) και θέλουμε να ελέγξουμε ένα DMX προβολέα με την χρήση ενός Ethernet controller. Τότε χρειαζόμαστε έναν Ethernet controller που να υποστηρίζει Art-Net πρωτόκολλο και στον οποίο επάνω του έχουμε συνδέσει μέσω RS-485 ένα DMX προβολέα. Άρα ο controller σαν master επικοινωνεί με τον slave προβολέα μέσω του DMX512-A πρωτοκόλλου, αλλά ο controller παίρνει τις εντολές από την κονσόλα μέσω Ethernet και του Art-Net πρωτοκόλλου. Δηλαδή τα DMX512-A δεδομένα ξεκινούν από την κονσόλα ενσωματωμένα μέσα στο Art-Net πρωτόκολλο, μόλις φτάσουν στον controller αυτός τα ξεφλουδίζει και αφαιρεί το Art-Net και στην συνέχεια επαναλαμβάνει τα DMX δεδομένα στο RS-485 κανάλι για να τα ακούσουν όλοι οι slaves πάνω στην αλυσίδα. Το Art-Net εκτός από τo DMX512-A υποστηρίζει το encapsulation (την ενσωμάτωση δηλαδή) και του RDM πρωτοκόλλου, για το οποίο δεν αναφέραμε τίποτα μέχρι στιγμής καθώς δεν θα το υλοποιήσουμε, γιατί αφορά μόνο επαγγελματικό και ακριβό εξοπλισμό. To RDM ή αλλιώς Remote Device Management protocol, είναι ένα πρωτόκολλο, το οποίο χρησιμοποιείται στον φωτισμό για να ελέγχει τις DMX συσκευές, να τις αναγνωρίζει πάνω στην αλυσίδα και να τις προγραμματίζει (π.χ. την διεύθυνση, αλλά και άλλες παραμέτρους). Όπως και το DMX512-A, το RDM είναι ελεγχόμενο πρωτόκολλο και υπόκειται στα ESTA standards και το αναφέρω για να υπάρχει μια πιο πλήρης εικόνα. Τέλος σαν το Art-Net υπάρχουν και άλλα IP πρωτόκολλα όπως το sACN/ACN, το οποίο είναι μεν πιο σύνθετο και πιο πλήρης καθώς υποστηρίζει και ανίχνευση συσκευών στο IP δίκτυο, αλλά δεν υπερισχύει του Art-Net σε κάτι ουσιαστικό στην χρήση. Γενικά μόνο αναφέρω ότι από άποψη δυσκολίας όσων αφορά την υλοποίηση του πρωτοκόλλου, περιέχει multicast και service discovery (SDP) δικτυακά πρωτόκολλα, τα οποία είναι φυσικά υλοποιήσιμα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερη χωρητικότητα στην ROM του controller και μνήμη, τα οποία όμως στην κατασκευή μας είναι περιορισμένα. Κατασκευή Επιτέλους φτάσαμε στην κατασκευή. Απ' ότι έχετε καταλάβει μέχρι στιγμής για να υλοποιήσουμε έναν DMX controller, από άποψη hardware χρειαζόμαστε τρία πράγματα. Έναν επεξεργαστή, ένα Ethernet interface και ένα RS-485 interface. Για καλή μας τύχη, υπάρχουν πάρα πολλές έτοιμες συσκευές στο εμπόριο που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Μια τέτοια συσκευή λοιπόν θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς και με το απαραίτητο software hacking θα την μετατρέψουμε σε έναν Ethernet DMX controller. Η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε ονομάζεται USR-TCP232-24, η χρήση της είναι ως RS232/485 to Ethernet interface και μπορείτε να την αγοράσετε με €15 περίπου στο eBay! USR-TCP232-24 RS-232/485 to Ethernet controller Αυτή η συσκευή έχει ακριβώς ότι χρειαζόμαστε και συγκεκριμένα έναν επεξεργαστή 32-bit ARM Cortex της NXP και συγκεκριμένα τον LPC1114/302, ένα DM9000 ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο το 10/100 PHY, ένα RS-232 interface και ένα RS-485 interface. Ας δούμε λίγο περιληπτικά τα chips τα οποία βρίσκονται στην συσκευή αυτή. NXP LPC1114/302 Αυτός είναι ένας 32-bit ARM Cortex επεξεργαστής με συχνότητα 50MHz, 32KByte flash ROM, 8KByte SRAM και ένα UART με full modem interface. Τα υπόλοιπα του χαρακτηριστικά δεν έχουν σημασία για το project μας. Ο επεξεργαστής αυτός θα κάνει όλη τη δουλειά. Θα επικοινωνεί μέσω του Ethernet interface με την κονσόλα, θα στέλνει τα DMX δεδομένα στο RS-485, θα παραμετροποιείται και θα προγραμματίζεται μέσω της σειριακής RS-232 και θα υλοποιεί εσωτερικά όλα τα πρωτόκολλα. Δηλαδή θα κάνει όλη τη δουλειά με το firmware που θα τρέχει. DM9000 Το DM9000 της Davicom, είναι ένας ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο ένα 10/100 PHY. Βαρύγδουπος τίτλος για ένα τόσο μικρό εξάρτημα. Το μόνο που κάνει ουσιαστικά είναι ότι αναλαμβάνει την επικοινωνία πάνω στο Ethernet δίκτυο. Έχει δικό του επεξεργαστή ο οποίος προγραμματίζεται σε πραγματικό χρόνο από τον ARM μέσω του firmware, ώστε να τελεί συγκεκριμένες λειτουργίες. Ο προγραμματισμός του αφορά το σετάρισμα του PHY ώστε να συνδεθεί σε ένα Ethernet δίκτυο και στην συνέχεια η αποστολή και παραλαβή των δεδομένων από αυτό. Αυτό ίσως είναι από τα δυσκολότερα κομμάτια στην υλοποίηση, γιατί οι παράμετροι είναι πάρα πολλές και η φύση του Ethernet τέτοια, που απαιτούνται γνώσεις όχι μόνο σε software, αλλά σε και σε hardware επίπεδο ώστε να λειτουργήσει σωστά. Είναι η βάση του Ethernet και λίγο πολύ όλες οι κάρτες δικτύου λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, μιας και το DM9000 το συναντά κανείς σε πολλές παλιές κάρτες δικτύου. RS-232/RS-485 Το UART του ARM συνδέεται ταυτόχρονα σε ένα RS-232 και ένα RS-485 interface. Υπήρχε μια παλιότερη έκδοση του ίδιου PCB που επιλογή ανάμεσα στα δυο γινόταν μέσω jumpers, αλλά στην νέα έκδοση που υπάρχει πλέον στο eBay συνδέονται και τα δυο ταυτόχρονα. To RS-485 χρησιμοποιείται μόνο για την μετάδοση των DMX δεδομένων, ενώ το RS-232 επέλεξα να το χρησιμοποιώ για τον προγραμματισμό του controller και για να του σετάρω την MAC address, την IP και κάποιες άλλες παραμέτρους που θα δούμε αργότερα. Επομένως αυτή είναι η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε. Θα την hack-άρουμε γράφοντας άλλο firmware και θα την κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς, δηλαδή έναν Ethernet DMX controller με υποστήριξη Art-Net. DMX slave Είδαμε λοιπόν ποιος θα είναι ο controller, αλλά με τα φώτα τι γίνεται; Θα χρειαστούμε κάποιο ακριβό εξοπλισμό DMX; Ευτυχώς όχι. Αυτό είναι είναι ένα ανεξάρτητο κομμάτι από το υπόλοιπο project, αλλά θα πρέπει να το δούμε γιατί δεν έχει νόημα να φτιάξουμε έναν controller χωρίς να έχει κάτι να ελέγχει. Επομένως αποφάσισα να φτιάξω ένα ρεαλιστικό σενάριο RGB φωτισμού για ένα σπίτι. Γι' αυτό θα χρειαστούμε μερικά μέτρα RGB ταινίες LED, 12V τροφοδοτικά για την τροφοδοσία των LED και ένα RGB DMX Decoder/Driver. Τι είναι το τελευταίο; Ο RGB DMX decoder είναι μια συσκευή η οποία θα μετατρέψει την RGB ταινία LED, σε έναν DMX slave και η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε είναι η PX24506 και η τιμή της στο eBay είναι στα €15 περίπου. Αυτό είναι ένα εξτρά κόστος, όπως και οι ταινίες LED, αλλά όπως είπαμε δεν είναι μέρος του project. PX24506 3A 3 Channels RGB DMX Constant Voltage Decoder Αυτό που κάνει το PX24506 είναι ότι έχει μια είσοδο και μια έξοδο για DMX512-A, από την οποία είσοδο λαμβάνει τα DMX δεδομένα. Έχει μια είσοδο τροφοδοσίας 12V την οποία χρησιμοποιεί ο driver για να μετατρέψει τα DMX δεδομένα σε ρεύμα στα 3 κανάλια εξόδου RGB. Και τέλος έχει μια RGB έξοδο στην οποία συνδέεται η ταινία LED. Όπως βλέπετε και στην εικόνα του decoder έχει κάποια dip-switches. Αυτά όπως είχαμε αναφέρει και νωρίτερα είναι τα dip-switches τα οποία δίνουν διεύθυνση στον decoder και καθορίζουν τα slots τα οποία αποκωδικοποιεί. Επομένως αν έχει την διεύθυνση 0 (μην μπερδευτείτε με το slot 0 του DMX που χρησιμοποιείται για τον συγχρονισμό), τότε ο decoder όταν έρχεται ένα DMX πακέτο ξέρει ότι του ανήκουν τα slots 1 έως και 3, οπότε από αυτά θα αποκωδικοποιεί τις στάθμες για τα RGB και ο driver θα δίνει ένα ρεύμα αντίστοιχο της στάθμης σε κάθε κανάλι χρώματος. Firmware Όσον αφορά το firmware της συσκευής γι' αυτό το άρθρο, δεν θα δώσω το source code, αλλά μόνο το HEX αρχείο το οποίο χρειάζεται κάποιος ώστε να λειτουργήσει η συσκευή. Με το firmware αυτό η συσκευή έχει πλήρη λειτουργικότητα και υποστηρίζει DMX512-A και Art-Net v3. Επειδή το Art-Net είναι μεγάλο πρωτόκολλο και το API του υποστηρίζει πολλές λειτουργίες, έχω καλύψει τις πιο ουσιαστικές. Η πλήρης λίστα με τις υποστηριζόμενες λειτουργίες του API ακολουθεί στο τέλος αυτής της σελίδας. Για να γράψετε το firmware στην συσκευή θα χρειαστείτε ένα πρόγραμμα που λέγεται Flash Magic, μια σειριακή RS-232 θύρα και ένα null modem RS-232 καλώδιο. Την στιγμή που γράφεται το άρθρο, το Flash Magic είναι στην έκδοση 9.30, προσωπικά χρησιμοποιώ παλιότερη έκδοση, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σας επηρεάσει. Συνεχίζοντας, αν ο υπολογιστής σας δεν έχει σειριακή θύρα, τότε χρειάζεστε ένα USB-to-RS-232 καλώδιο, το οποίο συνδέεται σε μια USB θύρα του υπολογιστή και στην άλλη άκρη του έχει το κλασσικό DB9 αρσενικό βύσμα του RS-232. Επομένως συνδέετε την μια άκρη του καλωδίου στην θύρα USB και την άλλη στην RS-232 θύρα της πλακέτας. Στο σημείο αυτό, πριν προγραμματίσετε την πλακέτα θα πρέπει πρώτα να καταγράψετε την MAC address που έχει ήδη η συσκευή. Αυτό δεν είναι απαραίτητο βήμα, αλλά δεν είναι κακό να χρησιμοποιήσετε την ήδη υπάρχουσα MAC, κυρίως για να μην υπάρχουν conflicts πάνω στο δίκτυο σας. Αν δεν σας νοιάζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια θέλετε. Επομένως, για να διαβάσετε την ήδη υπάρχουσα MAC address, συνδέστε το βύσμα του Ethernet στην συσκευή και δώστε της τροφοδοσία. Περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα να συνδεθεί στο δίκτυο και μετά υπάρχουν διάφοροι τρόποι να δείτε την MAC. Αν έχετε πχ κινητό android μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Fing ή κάτι άλλο αντίστοιχο αν έχετε κάποιο i-phone. Μια άλλη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα που δίνει η εταιρία στο cd με το οποίο έρχεται με την συσκευή, το οποίο θα χρειαστεί ούτως ή άλλως να τρέξετε για να δώσετε IP διεύθυνση στο module. Αφού δώσετε IP με τον τρόπο που περιγράφεται στο manual, τότε κάνετε από ένα command prompt την συσκευή ping με την εντολή π.χ. “ping 192.168.1.7”, αν αυτή είναι η IP της πλακέτας. Επομένως με τον τρόπο αυτό ενημερώνεται το ARP table του υπολογιστή, οπότε αν τρέξετε στο prompt την εντολή “arp -a”, τότε θα τυπωθεί μια λίστα με όλες τις γνωστές IP και τις MAC διευθύνσεις τους, οπότε σημειώνετε κάπου την MAC της συσκευής από την IP της. Ας επιστρέψουμε στον προγραμματισμό της συσκευής. Το Flash Magic λοιπόν, μπορεί να προγραμματίσει όλες τις συσκευές της NXP που ανήκουν στην κατηγορία LPC και επομένως τον LPC1114/301. Αφού κατεβάσετε το πρόγραμμα και το κάνετε εγκατάσταση, συνδέστε την συσκευή με το RS-232 καλώδιο, χωρίς τροφοδοσία. Πάνω στην συσκευή υπάρχει ένα pin header με ένα jumper το οποίο έχει 3 θέσεις, μια που λέει UDP μια GND και μια CFG. Η default θέση του είναι στο GND. Function mode selector jumper Τοποθετήστε το jumper αυτό στην θέση CFG και τροφοδοτήστε την με ένα dc τροφοδοτικό από 5 έως 12V (προσωπικά χρησιμοποιώ ένα τροφοδοτικό 6V). Μόλις δώσετε ρεύμα στην συσκευή, τότε αυτή μπαίνει σε flash mode, οπότε μπορείτε να την προγραμματίσετε. Στην συνέχεια στο Flash Magic πατήστε το Browse και διαλέξτε το HEX file (που κατεβάζετε από εδώ). Πατήστε “Select Device” και διαλέξτε τον LPC1114/301, διαλέξτε την COM port που αντιστοιχεί στο σειριακό σας καλώδιο, επιλέξτε “None (ISP)” στο Interface και πληκτρολογήστε 25 στο πεδίο του “Oscillator”, όσα δηλαδή τα Mhz του κρυστάλλου. Flash Magic Τέλος επιλέξτε στο Step 2 το “Erase all Flash+Code Rd Prot” και στο Step 4 το “Verify after programming” και πατήστε το κουμπί “Start” για να ξεκινήσει η εγγραφή του δικού μας firmware στην συσκευή. Flash Magic firmware write Συγχαρητήρια μόλις καταστρέψατε την προηγούμενη σας συσκευή και χάσατε την εγγύηση... Όμως τώρα έχετε ένα DMX controller, κάτι είναι και αυτό. Αυτή είναι και η λίστα με τις υποστηριζόμενες εντολές του Art-Net πρωτοκόλλου, που αναφέρθηκε στην αρχή (την κάνω copy-paste) κατευθείαν από τον κώδικα. typedef enum { ARTNET_POLL = 0x2000, ARTNET_REPLY = 0x2100, ARTNET_DMX = 0x5000, ARTNET_ADDRESS = 0x6000, ARTNET_INPUT = 0x7000, ARTNET_TODREQUEST = 0x8000, ARTNET_TODDATA = 0x8100, ARTNET_TODCONTROL = 0x8200, ARTNET_RDM = 0x8300, ARTNET_VIDEOSTEUP = 0xa010, ARTNET_VIDEOPALETTE = 0xa020, ARTNET_VIDEODATA = 0xa040, ARTNET_MACMASTER = 0xf000, ARTNET_MACSLAVE = 0xf100, ARTNET_FIRMWAREMASTER = 0xf200, ARTNET_FIRMWAREREPLY = 0xf300, ARTNET_IPPROG = 0xf800, ARTNET_IPREPLY = 0xf900, ARTNET_MEDIA = 0x9000, ARTNET_MEDIAPATCH = 0x9200, ARTNET_MEDIACONTROLREPLY = 0x9300 } artnet_packet_en; Και αυτά είναι τα αποτελέσματα από το compilation του κώδικα, οπότε είναι ~21KB ο κώδικας στην flash και 4.5KB στην RAM. Για το compilation χρησιμοποιήθηκε ο compiler MDK-ARM για ARMv7 της Keil, ο οποίος για μέχρι 32ΚΒ κώδικα στην flash είναι δωρεάν και μπορείτε να τον κατεβάσετε από το site της Keil, σε περίπτωση που θελήσετε να επιχειρήσετε κάτι παρόμοιο. Επίσης η βιβλιοθήκη για το TCP/IP stack που χρησιμοποίησα είναι η UIP την οποία την έκανα port για τον LPC1114, αλλά χρειάστηκε να της κάνω αρκετές μετατροπές ώστε να υποστηρίζει UDP broadcasting και multicasting και το IGMP πρωτόκολλο, τα οποία δεν υποστηρίζει από μόνη της. Επίσης για όσους θελήσουν να ασχοληθούν, το πιο δύσκολο ακόμα και από το να κάνετε port το UIP στον ARM είναι να γράψετε τον driver για τον DM9000 ώστε να τον ενσωματώσετε στο UIP, οπότε αν κάποιος χρειαστεί βοήθεια με αυτό ας μου στείλει μήνυμα ή να μου γράψει εδώ, καθώς δεν θα βρείτε τίποτα έτοιμο από αυτά στο internet. Συνδεσμολογία Ήρθε η ώρα τώρα να ενώσετε το παζλ με όλα τα κομμάτια που χρειάζονται. Αρχικά ας κάνουμε μια λίστα με τα υλικά που χρειάζονται USR-TCP232-24 (προγραμματισμένο με το δικό μου firmware) PX24506, που είναι ο RGB decoder Μια RGB ταινία LED Ένα τροφοδοτικό 12V ebay GND για το RS485 Στην συνέχεια θα πρέπει να συνδέσετε το DMX ανάμεσα στον controller και τον decoder. Η μικρή πράσινη κλέμα που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω είναι η έξοδος του RS485 του DMX controller και αυτή θα πρέπει να συνδεθεί στον PX24506 decoder όπως δείχνει η παρακάτω εικόνα. Σύνδεση DMX Όπως βλέπετε και στην προηγούμενη εικόνα το D+ του DMX IN του decoder συνδέεται στο εσωτερικό μέρος της κλέμας του controller και το D- του DMX IN στο εξωτερικό. Επίσης το GND του DMX IN συνδέεται στο GND του controller που κολλήσαμε στο προηγούμενο βήμα. H τροφοδοσία του DMX decoder που είναι το V- και V+ στην κλέμα του 12V-24V DC INPUT, την συνδέετε σε ένα τροφοδοτικό όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Τροφοδοσία Βλέπετε πως το άσπρο/μαύρο καλώδιο συνδέετε στο V- και στις δυο περιπτώσεις, ενώ το σκέτο μαύρο στο V+. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση του τροφοδοτικού γιατί στην ίδια κλέμα βρίσκονται και τα 220V της AC τροφοδοσίας του τροφοδοτικού, οπότε ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν τώρα έχετε περισσότερους από έναν decoders με διαφορετικές RGB ταινίες στον καθένα, τότε θα πρέπει το DMX output του κάθε decoder να συνδέεται στο DMX input του επόμενου decoder στην αλυσίδα, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Για να συνδέσετε την ταινία LED με τον decoder θα πρέπει να συνδέσετε σωστά τα χρώματα και την άνοδο. Προσοχή όμως, καθώς κάποιες ταινίες LED μπορεί να μην έχουν την ίδια σειρά στα R,G,B, οπότε θα πρέπει να κάνετε μόνοι σας την σωστή αντιστοιχία βάση των γραμμάτων επάνω στην ταινία LED και στον decoder. Αλλά αυτό ορισμένες φορές δεν αρκεί! Όσο περίεργο και να ακούγεται, υπάρχουν και κινέζικες παρτίδες από ταινίες LED που η μεταξοτυπία πάνω στην ταινία είναι... λάθος. Οπότε μπορεί να γράφει G και να είναι μπλε και Β και να είναι πράσινο, δηλαδή να είναι ανάποδα τα δυο χρώματα. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε είτε στέλνοντας στον controller τρεις τιμές που να είναι [R,G,B] 255,0,0 - 0,255,0 - 0,0,255 ώστε να δείτε κάθε χρώμα ξεχωριστά. Αφού κάνετε τις συνδεσμολογίες τότε διπλο-τριπλο-ελέγξτε ότι είναι όλα σωστά πριν βάλετε κάτι στο ρεύμα, γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα αντί για χρωματιστά φώτα να να δείτε χρωματιστούς καπνούς, οι οποίοι δεν θα μυρίζουν καθόλα ωραία. Πριν πάρετε την ταινία με τα LED είναι σημαντικό να ξέρετε εκ των προτέρων τις απαιτήσεις για την εφαρμογή που θέλετε να κάνετε. Δυστυχώς στο σημείο αυτό, δεν μπορώ να κάνω πλήρη ανάλυση, καθώς δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, οπότε θα μείνω σε μερικά βασικά στοιχεία. Όσον αφορά την ταινία LED υπάρχουν 2 κύριες κατηγορίες και μετά διάφορες υποκατηγορίες. Οι 2 κύριες κατηγορίες είναι αν τα LED θα είναι μονοχρωματικά ή έγχρωμα (RGB). Ο καθένας χρησιμοποιεί ότι θέλει, αλλά προσωπικά χρησιμοποιώ RGB και αυτό θα δούμε και στο άρθρο. Ωστόσο θα κάνω μια παρένθεση εδώ για τα μονοχρωματικά για να επισημάνω ότι με το setup που έχουμε ο PX24506, μπορεί να χειριστεί 3 διαφορετικά κανάλια, οπότε μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε ώστε να χειριστούμε 3 μονοχρωματικές ταινίες LED αν θέλουμε. Συνεχίζοντας στις RGB ταινές LED, υπάρχουν 2 κατηγορίες ανάλογα με τον τύπο του LED, ο οποίος μπορεί να είναι ο 3528 ή ο 5050 (οι πιο διαδεδομένοι τύποι αυτή τη στιγμή). Οι κύριες διαφορές τους είναι από την μια το μέγεθος, η κατανάλωση και η φωτεινότητα που στην περίπτωση του 3528 είναι μικρότερα. Ο κωδικός 3528 σημαίνει 3.5x2.8mm που είναι η διάσταση του LED, οπότε αντίστοιχα 5050 σημαίνει 5.0x5.0mm. Επίσης η άλλη διαφορά είναι ότι η 3528 ταινία αποτελείται από 3 ξεχωριστά μονοχρωματικά LEDs που κάνουν το RGB, ενώ η 5050 μόνο από τριχρωματικά RGB LEDs. Τέλος θα συναντήσετε άλλες 2 κατηγορίες που είναι οι αδιάβροχες ή μη ταινίες, που η διαφορά τους είναι ότι οι πρώτες είναι κυρίως για εξωτερικούς χώρους. Ταινίες LED θα βρείτε πολύ φθηνές στο , απλά προτείνω να επιλέξτε να είναι 5050 και όχι αδιάβροχες αν είναι για κλειστό χώρο, γιατί αλλιώς θερμαίνονται πολύ. Για να παίξει κάποιος ένα reel των 5m RGB ταινίας είναι αρκετά, αλλά εξαρτάται και τι θέλει να κάνει κάποιος, οπότε θα πρέπει να υπολογίσει να έχει και κάποιο ανάλογο τροφοδοτικό που να μπορεί να δώσει τόσο ρεύμα. Συνήθως την κατανάλωση της ταινίας την μετράνε ανά μέτρο, οπότε μια RGB ταινία από αυτές που κυκλοφορούν στο ebay, μπορεί να έχει κατανάλωση από 7.5W/m μέχρι και 14W/m. Γενικά όμως στις φθηνές ταινίες LED που θα βρείτε στο ebay θα δείτε ότι είναι ταινίες με 60 LEDs ανά μέτρο και οι πωλητές δίνουν τροφοδοτικά των 12W/m, δηλαδή 60W στα 5m, οπότε κάτι παρόμοιο μπορείτε να υπολογίσετε και εσείς. Υπόψη ότι μέσα στην ισχύ αυτή έχει υπολογιστεί ένας “αέρας”, ώστε το τροφοδοτικό να μην δίνει το μέγιστο του ρεύμα και να δουλεύει οριακά, ώστε να μην υπερθερμαίνεται. Οπότε προχωράμε με τον κανόνα των 60W/m για τις ταινίες με RGB led τύπου 5050. Για μεγάλα μήκη θα χρειαστείτε περισσότερα τροφοδοτικά ή να φτιάξετε loops, αλλά δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Από το ίδιο τροφοδοτικό μπορείτε αν θέλετε να τροφοδοτήσετε ταυτόχρονα και τον DMX controller και το PX24506. Εδώ θα χρειαστεί να κάνετε μια μικρή τροποποίηση στην πλακέτα ώστε να πάρετε ένα GND το οποίο χρειάζεται για το RS485. Για να το κάνετε αυτό θα πρέπει να κολλήσετε ένα καλώδιο στο GND της τροφοδοσίας που είναι πιο εύκολο. Η επόμενη εικόνα δείχνει που το κολλάτε στο κάτω μέρος της πλακέτας και όπως θα δείτε έχω κολλήσει ένα ποδαράκι από μια αντίσταση για ευκολία και να το χρησιμοποιώ και σαν pin για τον παλμογράφο και ότι άλλο χρειαστεί. Χρήση και παραμετροποίηση Για να ρυθμίσετε τις παραμέτρους της συσκευής, αφαιρέστε την τροφοδοσία από την συσκευή και τοποθετήστε το jumper στην θέση CFG. Τώρα μόλις επαναφέρετε την τροφοδοσία η συσκευή θα μπει στο configuration mode που έχω φτιάξει. Στο mode αυτό, δεν λειτουργεί πια το RS485, αλλά το UART γίνεται ένα σειριακό με στοιχεία 115200 8Ν1. Για να συνδεθείτε στην συσκευή κατεβάστε το Terminal από εδώ, αποσυμπιέστε το και τρέξτε το exe αρχείο. Δώστε τα στοιχεία που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα, αλλάζοντας την COM στην δική σας αντίστοιχη, πατήστε Connect, συνδέστε και ένα Ethernet καλώδιο στην συσκευή και δώστε τροφοδοσία και θα πρέπει να δείτε τα παρακάτω. Br@y's Terminal Αυτό σημαίνει ότι ο επεξεργαστής τρέχει στα 48Mhz η MAC address είναι η default (10:20:30:40:50:60) και οι default πόρτες είναι οι 6454 (UDP για το Art-Net) και 7171 (TCP για το δικό μου πρωτόκολλο). Αν τώρα στο πεδίο του Send γράψετε HELP και πατήστε Enter, τότε θα δείτε έναν οδηγό με τις υποστηριζόμενες εντολές. Serial commands Με την TRACE μπορείτε το level με το οποίο θα κάνει debug tracing η συσκευή. Το default είναι να κάνει tracing τα πάντα, αλλά αν θέλετε να το αλλάξετε θα πρέπει να δηλώσετε τα levels που θέλετε βάση του επόμενου structure. typedef enum { TRACE_LEVEL_GENERIC = 1, TRACE_LEVEL_DM9K = 2, TRACE_LEVEL_UIP = 4, TRACE_LEVEL_RGB = 8, TRACE_LEVEL_DMX = 16, TRACE_LEVEL_ARTNET = 32, TRACE_LEVEL_UDP = 64 } en_TRACE_LEVELS; Το level 1 δηλαδή το bit-0 είναι μόνο οι γενικές πληροφορίες, το οποίο μάλλον αυτό θα χρειαστείτε τις περισσότερες φορές. Το bit-1 είναι για το debugging του DM9000, το bit-2 για την βιβλιοθήκη του UIP, το bit-3 για το RGB, bit-4 για το DMX, bit-5 για το Art-Net και το bit-6 για το UDP. Οπότε αν θέλετε μόνο γενικές πληροφορίες στέλνετε το “TRACE=1”, αν θέλετε να δείτε τι trace level έχει τώρα στέλνετε “TRACE?”, οπότε η συσκευή θα απαντήσει 127. Οι σημαντικές εντολές είναι αυτές που προγραμματίζετε την συσκευή, οπότε αν θέλετε να δείτε πως είναι ήδη προγραμματισμένη στέλνετε τις εντολές με ερωτηματικό στο τέλος και για να αλλάξετε μια τιμή βάζετε ένα ίσον και την τιμή που θέλετε. Οπότε για να δείτε όλες τις παραμέτρους της συσκευής στέλνετε “HOSTIP?” και απαντά “Host IP: 192.168.1.234” “MAC?” και απαντά “MAC: 10:20:30:40:50:60” “GATEWAY?” και απαντά “Gateway: 192.168.1.1” “SUBNET?” και απαντά “Subnet: 255.255.255.0” Αυτά είναι οι default τιμές και μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το δίκτυο σας ή αυτές που θέλετε, οπότε για να τις αλλάξετε γράφετε τα παρακάτω: HOSTIP=192.168.0.12 απάντηση: “IP from: 192.168.1.234 is set to: 192.168.0.12” MAC= 34:34:DF:23:10:30 απάντηση: “MAC from: 10:20:30:40:50:60 is set to: 34:34:DF:23:10:30” GATEWAY= 192.168.0.1 απάντηση: “Gateway from: 192.168.1.1 is set to: 192.168.0.1” SUBNET= 255.255.0.0 απάντηση: “Subnet from: 255.255.255.0 is set to: 255.255.0.0” Οι τιμές είναι τυχαίες, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις δικές σας ή να αφήσετε τις default. Με την "RATE" αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο controller από το ένα χρώμα στο άλλο, όταν χρησιμοποιήσετε το TCP πρωτόκολλο. Με την "TCPMODE" επιλέγεται το mode του TCP πρωτοκόλλου, το default είναι το 0, που είναι το ASCII πρωτόκολλο (θα δούμε λεπτομέρειες αργότερα). Με την "SAVE" σώζετε στην συσκευή τις αλλαγές που κάνατε και με την "RESTORE" επαναφέρεται τις default τιμές για όλο το configuration της συσκευής. Αφού προγραμματίσετε και σετάρετε την συσκευή είναι πλέον έτοιμη προς χρήση. Αφαιρέστε την τροφοδοσία, αλλάξτε το jumper στην θέση GND και επαναφέρετε την τροφοδοσία ώστε να ξεκινήσει η συσκευή κανονικά την λειτουργία της ως DMX controller. Παράδειγμα με την χρήση του TCP πρωτοκόλλου Αφού έχετε τελειώσει με όλα τα προηγούμενα βήματα, τώρα μπορείτε να παίξετε με τα φώτα σας. Όπως είπαμε υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το κάνετε αυτό, ο ένας είναι με κάποιο Art-Net console software από το PC ή το κινητό σας και ο άλλος με το δικό μου TCP πρωτόκολλο που έχω γράψει για την συσκευή. Θα δούμε και τους δυο τρόπους ξεκινώντας από το δικό μου πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο είναι πολύ εύκολο, αλλά χρειάζεται μια μικρή διευκρίνηση για το πως λειτουργεί. Ενώ σε όλο το προηγούμενο άρθρο έχω αναφέρει για DMX slots κλπ, επέλεξα λόγο πρακτικής ευκολίας στο πρωτόκολλο να μην έχω slots, αλλά RGB πεδία. Επομένως έχω σπάσει τα 512 slots σε 170 RGB πεδία (οπότε περισσεύουν 2 slots στο τέλος), άρα στο πρωτόκολλο αυτό αναφερόμαστε σε RGB πεδία. Αυτό το έκανα ώστε να διευκολύνω την χρήση της συσκευής η οποία θα χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο σε RGB φωτισμό, που είναι και το πιο σύνηθες. Έτσι το κάθε RGB πεδίο πιάνει 3 slots ξεκινώντας από το πεδίο 1 που καταλαμβάνει τα slots 1,2 και 3 για τις τιμές του RGB του πρώτου πεδίου, οπότε αν έχετε πολλούς PX24506 RGB drivers (που ο καθένας χειρίζεται μια RGB ταινία LED), τότε μπορείτε μια εντολή να αλλάζετε την τιμή του driver και για τα τρία χρώματα. Ως αποτέλεσμα αυτού επίσης, διευκολύνεστε στο ότι όταν αναφέρεστε σε κάποιο πεδίο, τότε αυτό θα έχει τον ίδιο αριθμό με την DMX διεύθυνση του RGB controller γιατί και ο το κάθε PX24506 καταλαμβάνει ουσιαστικά 3 slots, ξεκινώντας από το slot της διεύθυνσης που έχει οριστεί στην συσκευή. Για να συνδεθείτε στην συσκευή χρειάζεστε ένα απλό TCP client όπως το Hercules. Αφού το κατεβάσετε και το τρέξετε, τότε στο tab TCP client δώστε για IP την διεύθυνση της συσκευής και ως TCP πόρτα την 7171, πατήστε το Ping ώστε να δείτε αν βλέπετε την συσκευή πάνω στο δίκτυο και εν συνεχεία αφού δείτε ότι λάβατε ICMP ECHO απάντηση, πατήστε connect. Αφού συνδεθεί η συσκευή, έχετε τώρα 3 διαθέσιμες εντολές να στείλετε οι οποίες είναι οι παρακάτω: RGB? - Μόλις στείλετε αυτή την εντολή τότε η συσκευή απαντά με όλες τις τιμές από όλα τα RGB πεδία. RGB=<πεδίο>,<R>,<G>,<B> όπου <πεδίο>: ο αριθμός του RGB πεδίου (που αντιστοιχεί σε ένα PX24506) με τιμή από 1 έως 512 <R>: η τιμή του κόκκινου χρώματος από 0 έως 255 <G>: η τιμή του πράσινου χρώματος από 0 έως 255 <B>: η τιμή του μπλε χρώματος από 0 έως 255 - Με την εντολή αυτή μπορείτε να αλλάξετε το χρώμα από οποιοδήποτε RGB πεδίο. Υπόψη το πεδίο θα έχει πάντα τον ίδιο αριθμό με την διεύθυνση του PX24506 που απευθύνεται. RATE=<color change rate> -Με την εντολή αυτή αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο ρυθμός εναλλαγής από το ένα RGB χρώμα στο άλλο. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός τόσο πιο γρήγορη η εναλλαγή. Στην παρακάτω εικόνα φαίνονται τα δεδομένα που παίρνει ο TCP client όταν έχουμε συνδεθεί και στέλνουμε την εντολή “RGB?”. Και στην παρακάτω εικόνα αφού έχουμε στείλει στο RGB κανάλι 1, την τιμή 255 για το κόκκινο και 0 για το πράσινο και το μπλε. Κλείνοντας με το παράδειγμα του απλού πρωτοκόλλου, μπορείτε να δείτε το παρακάτω βίντεο στο οποίο στέλνω διάφορες τιμές στον controller μέσω του TCP client. Το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Παράδειγμα με την χρήση του Art-Net Εδώ τώρα μπαίνουμε στα χωράφια του επαγγελματικού φωτισμού, οπότε απευθύνεται κυρίως σε DJs που χρησιμοποιούν φωτισμό, light engineers, χομπίστες κλπ. Όπως είπαμε και πριν η συσκευή υποστηρίζει το πρωτόκολλο Art-Net v3 και επομένως η συσκευή υποστηρίζεται απ' όλες τις επαγγελματικές εφαρμογές φωτισμού που υποστηρίζουν το Art-Net πρωτόκολλο. Από όλες αυτές τις εφαρμογές θα αναφέρω μόνο το DMX-Workshop II της Artistic License, το οποίο αυτή τη στιγμή που γράφετε το άρθρο έχει φτάσει στην έκδοση 7.4, το αναπτύσσει η ίδια εταιρία που έχει φτιάξει το πρωτόκολλο του Art-Net και χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές για να πιστοποιούν την σωστή και εύρυθμη λειτουργία των συσκευών τους. Οπότε θα το χρησιμοποιήσουμε και εμείς για να κάνουμε debugging και testing τον controller που φτιάξαμε. Αφού έχουμε κάνει όλες τις συνδέσεις (controller, decoder, ταινίες LED και τροφοδοσία) και έχουμε βεβαιωθεί ότι όλα δουλεύουν σωστά, τότε κάνουμε εγκατάσταση και τρέχουμε το DMX-Workshop II και εμφανίζεται το παρακάτω παράθυρο. DMX-Workshop II Στο παράθυρο αυτό υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά ξεκινάμε πατώντας το "Node List". Πατώντας το, το πρόγραμμα ψάχνει (με τον τρόπο που θα δούμε παρακάτω) όλες τις συσκευές πάνω στο LAN δίκτυό μας, που υποστηρίζουν Art-Net. Αν όλα είναι σωστά, τότε θα δείτε στο παράθυρο του node status την συσκευή σας να αναφέρεται σαν "Jaco Art-Net Ethernet to DMX node", όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα. Art-Net nodes Κάνοντας expand βλέπουμε ότι είναι μια OEM συσκευή (καθώς δεν έχω πάρει κάποιον κωδικό και πιστοποίηση από την Artistic License), την IP της, την MAC address της, ότι δεν είναι RDM capable και ότι έχει ένα DMX input, το οποίο ανήκει στο Universe 00-0-0. Κάνοντας δεξί κλικ στην συσκευή και πατώντας το configure node ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε κάποιες ρυθμίσεις, αλλά έχω αφήσει ξεκλείδωτες στην συσκευή μόνο τις ρυθμίσεις του Universe, δηλαδή σε ποιο Net address και Sub-Net address ανήκει η συσκευή. Κανονικά μπορείς αν θες να προγραμματίσεις και το όνομα της συσκευής, αλλά στο παρών firmware το έχω κλειδωμένο. Επομένως, αν αλλάξετε το net ή sub-net πατήστε το κουμπί "Programme Node" και οι παράμετροι θα γίνουν upload στον controller και θα σωθούν στην flash του ARM. Για να ελέγξουμε την λειτουργία του controller, πατάμε στο κυρίως παράθυρο του DMX-Workshop το "Transmit" και επιλέγουμε το "Transmit preset", οπότε ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό αυτό μπορούμε να στείλουμε preset τιμές μέχρι και σε 10 slots στο universe που θέλουμε. Επειδή για το test αυτό έχω συνδέσει 2 decoders στον controller έχω δώσει στον ένα την διεύθυνση 1 και στον άλλο την διεύθυνση 4, ώστε ο πρώτος να έχει τα slots 1,2,3 για τα R,G,B ενώ ο άλλος τα slots 4,5,6 αντίστοιχα. Οι διευθύνσεις στους decoders φαίνονται και στην επόμενη εικόνα. Αφού λοιπόν έχετε δώσει τις προηγούμενες τιμές σαν preset (ή κάποιες άλλες), πατάτε το "On" στο πεδίο του "Output", οπότε θα δείτε κάτι σαν το παρακάτω. Αφήνοντας το ouput στο On, κάθε φορά που αλλάζετε ένα slider στα presets βλέπετε ακαριαία την αλλαγή να εμφανίζεται στα LEDs. Αν τα κλείσετε όλα τα sliders θα σβήσουν και όλα τα LEDs. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα από πίσω στέλνει συνεχώς στο LAN δίκτυο τις τιμές για τα slots του DMX universe 00-0-0, ο controller μας τα αναγνωρίζει, ξεπακετάρει τα UDP δεδομένα, κάνει τις κατάλληλες μετατροπές και μετατρέπει το Art-Net σε DMX πάνω στο RS485. Και όλ' αυτά γίνονται σε πολύ υψηλές ταχύτητες και μεγάλες αποστάσεις! Επίσης από το "Transmit" του κεντρικού μενού μπορείτε να επιλέξετε την επιλογή "Transmit Dynamic DMX", οπότε θα ανοίξει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε στέλνετε δυναμικές τιμές στο Art-Net δίκτυο με διάφορα modes. Για να το κάνετε αυτό, διαλέξτε το mode "Group RGB" και πατήστε το "On" στο output. Στην συνέχεια επιλέξτε στο Start το 1 και στο End το τελευταίο slot που έχετε στο setup σας, πχ τώρα που έχω συνδέσει 2 decoders είναι 2x3=6 slots. Μόλις πατήσετε το "On" θα δείτε τα χρώματα και στους δυο decoders να εναλλάσσονται με τον ίδιο τρόπο και ουσιαστικά να ξεκινάνε από λιγότερο έντονο κόκκινο, σε πολύ έντονο, μετά λιγότερο έντονο πράσινο σε εντονότερο και λιγότερο εντονότερο μπλε σε έντονο. Οπότε ουσιαστικά το πρόγραμμα στέλνει τιμές από 0 έως 255 σε κάθε slot ξεχωριστά. Από το slider του speed διαλέγετε πόσο γρήγορος είναι ο ρυθμός αυτής της εναλλαγής. Παρακάτω ακολουθεί ένα βίντεο που δείχνει το αποτέλεσμα, αλλά όμως προσοχή, για να το κάνω λίγο πιο εντυπωσιακό, έκανα shift ένα slot αριστερά τον δεύτερο decoder, δηλαδή του έδωσα την διεύθυνση 3, ώστε να μην φαίνονται τα ίδια χρώματα (αν μπερδευτήκατε παραλείψτε τι έγραψα). Επίσης σε κάποια στιγμή που δείχνω την οθόνη του υπολογιστή θα δείτε μια παλιότερη version του DMX-Workshop II (version 6.08), την οποία απεγκατέστησα όμως για να βάλω την τελευταία, ώστε να screenshots να αντιστοιχούν στην νεότερη version μιας και έχει αλλάξει όλο το user interface. DMX με 2 RGB decoders και Art-Net v3 Όπως και στην προηγούμενη σελίδα, επαναλαμβάνω πως: το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Φυσικά το DMX-Workshop επειδή είναι εργαλείο για την πιστοποίηση του Art-Net πρωτοκόλλου, παρέχει και ένα άλλο σωρό από εργαλεία για testing και debugging, τα οποία όμως δεν θα αναλύσω μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, αλλά μπορεί όποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο. Όμως θα κάνω μια αναφορά στα πακέτα του Art-Net που κυκλοφορούν επάνω στο LAN δίκτυο μας. Ένας τρόπος να τα δείτε είναι το πατώντας στο κεντρικό μενού του DMX-Workshop το "Developer" και επιλέγοντας το "Network packet dissector", οπότε θα ανοίξει ένα παράθυρο που μπορείτε να βλέπετε τα πακέτα του Art-Net. Δυστυχώς όμως αυτός ο τρόπος δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος μιας και πρώτον, δεν φαίνονται όλα τα πακέτα και δεύτερον κατά την διάρκεια της ανάπτυξης που τα πακέτα δεν θα είναι κατά πάσα πιθανότητα σωστά εξ' αρχής δεν θα εμφανίζονται σ' αυτό το παράθυρο. Επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποιο δραστικές λύσεις όπως το Winshark. Το Winshark είναι ένα πρόγραμμα ανάλυσης δικτυακών πακέτων, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να αναλύσω σε βάθος το πως το χρησιμοποιείται, λόγο χρόνου, χώρου και δυσκολίας, οπότε θεωρώ πως ξέρετε να το χρησιμοποιείτε. Επομένως, αφού τρέξουμε το Winshark, επιλέξουμε το φίλτρο "udp.port == 6454" ώστε να βλέπουμε μόνο τα πακέτα που χρησιμοποιούν την UDP πόρτα 6454 που χρησιμοποιείται για το Art-Net και στην συνέχεια κάνοντας δεξί κλικ στα δεδομένα επιλέγουμε να τα κάνει decode ως Art-Net πακέτα (ναι! το wireshark έχει ενσωματωμένο Art-Net dissector). Οπότε κάνοντας τα βήματα αυτά, μόλις τροφοδοτήσουμε την συσκευή ενώ τρέχουμε το DMX-Workshop θα δούμε το παρακάτω. Εδώ φαίνονται τα εξής: το πρόγραμμα κάνει poll στο δίκτυο (με broadcast) για να δει αν υπάρχουν Art-Net συσκευές (ArtPoll) η συσκευή απαντά με (ArtPollReply) το πρόγραμμα ζητά αν η συσκευή υποστηρίζει προγραμματισμό της IP της (ArtIpProg) η συσκευή απαντά ότι υποστηρίζει (ArtIpProgReply) το πρόγραμμα ρωτά τον πίνακα των RDM συσκευών (ArtTodControl) η συσκευή αγνοεί το πακέτο, αφού έχουμε πει ότι δεν θα υποστηρίξουμε RDM σ' αυτό το firmware. συνεχίζει ένα συνεχόμενο ArtPoll / ArtPollReply μεταξύ προγράμματος και συσκευής. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια αλληλουχία ArtDMX πακέτων από το πρόγραμμα στον controller. Όπως βλέπετε τα πακέτα αυτά που στέλνονται από το πρόγραμμα δεν παίρνουν ποτέ απάντηση, δεν υποστηρίζουν δηλαδή κάποιο reply και αυτό γίνεται λόγο ταχύτητας της επικοινωνίας. Επίσης βλέπεται ότι οι τιμές 0-255 μεταφράζονται ως ποσοστά, γιατί ουσιαστικά η τιμή για κάθε slot σημαίνει το ποσοστό της μέγιστης τιμής της μεταβλητής, είτε είναι ένταση χρώματος, είτε μοίρες κλπ. Στο σημείο τελειώσαμε και με το τεστάρισμα της συσκευής και εξακριβώσαμε ότι υποστηρίζει σωστά το πρωτόκολλο του Art-Net, οπότε μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε τον controller με οποιοδήποτε άλλο επαγγελματικό πρόγραμμα για Art-Net φωτισμό. Χρήσεις του DMX512-A Υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές εφαρμογές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας DMX decoder σαν αυτό που φτιάξαμε. Στην ενότητα αυτή θα δείξω ορισμένες μόνο, αλλά το ουσιαστικό είναι με μία ή περισσότερες συσκευές σαν αυτή που φτιάξαμε σε αυτό το άρθρο, μπορούμε να κάνουμε όλα τα παρακάτω. 24x56 pixels DMX οθόνη Art-Net control Συναυλία με DMX φωτισμό Χειρισμός strobe light με Art-Net 176 DMX Universes Infinity mirror με DMX θα είναι ένα από τα επόμενά μου projects σπίτι Και έτσι κλείνει και αυτό το άρθρο! Είδαμε ωραίες τεχνολογίες, μπήκαμε σε αρκετές λεπτομέρειες σχετικά με τον σύγχρονο φωτισμό και φτιάξαμε και έναν DMX Ethernet controller γενικής χρήσης, που υποστηρίζει και σύγχρονα πρωτόκολλα όπως το Art-Net. Ο φωτισμός είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο απ' όλες τις απόψεις, οπότε και οικονομικής άποψης, αλλά είδαμε ότι με πολύ λίγα χρήματα μπορούμε να φτιάξουμε συσκευές που κοστίζουν πολύ περισσότερα. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε και δικά μας φώτα και προβολείς, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος και ίσως απασχολήσει κάποιο επόμενο άρθρο. Καλό παιχνίδι σε όσους ασχοληθούν (και ελπίζω να υπάρξουν κάποιοι που να ασχοληθούν με αυτό το ενδιαφέρον project). ΥΓ. Ακολουθεί μια τελευταία σελίδα με κάποια video tutorials για το DMX. ΥΓ2. Για τους TL;DR τύπους (respect) ή γι' αυτούς που τους φάνηκαν όλ' αυτά βουνό, είναι απλά τα πράγματα. Αγοράζετε απλά το υλικά, γράφετε στην συσκευή το firmware που δίνω στην σελίδα [Firmware] με τον τρόπο που περιγράφετε εκεί, κάνετε τις συνδέσεις και είστε έτοιμοι. Αυτό είναι όλο και δεν χρειάζεται άλλες τεχνικές ή εξειδικευμένες γνώσεις, πέρα από τα προγράμματα που θα χρησιμοποιήσετε εσείς μετά ή χρησιμοποιείτε ήδη. DMX video tutorials Και τέλος μερικά video tutorials για το DMX, στα οποία αναφέρονται και οι controllers, σαν αυτόν που φτιάξαμε. <
  10. Corsair Void Wireless RGB 7.1 Headset Review

    Το ποια είναι Corsair είναι κάτι που λίγο πολύ γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες του TheLab.gr. Από τις σελίδες των παρουσιάσεων έχουν περάσει αμέτρητα κουτιά της και αρκετά περιφερειακά όπως πληκτρολόγια και ποντίκια. Αυτό που μας είχε ξεφύγει τόσο καιρό ήταν ένα headset. Σήμερα λοιπόν, σπάμε το ρόδι και σε αυτή την κατηγορία με την ναυαρχίδα των gaming ακουστικών της Corsair με την ονομασία Void RGB Wireless 7.1. Όπως καταλάβατε από την ονομασία τους, τα Void είναι ασύρματα, διαθέτουν φωτισμό RGB (όπως αλλωστε συμβαίνει με όλα τα high end gaming περιφερειακά της Corsair) ενώ προσφέρουν και σύστημα Virtual 7.1 ήχου από την Dolby για ακόμα καλύτερη απόδοση. Όσοι έχετε αρκετό διαθέσιμο χρόνο, δυναμώστε τα ηχεία του υπολογιστή σας ή τα ακουστικά σας και παρακολουθείστε το video που ακολουθεί, στο οποίο οι άνθρωποι της Corsair μιλούν για την σειρά Void. Συσκευασία Τα Corsair Void RGB 7.1 Wireless, τα οποία χάρη συντομίας θα αποκαλούμε από εδώ και πέρα ως σκέτα Void, έρχονται σε μία χαρτονένια συσκευασία η οποία ακολουθεί την αισθητική της σειράς Gaming που είδαμε και σε προηγούμενες παρουσιάσεις. Οι γραφίστες της Corsair έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά μιας και παρά την υπερπληθώρα πληροφοριών και λογότυπων το αισθητικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλό, χωρίς να υπάρχουν οι υπερβολές που συναντάμε ορισμένες φορές σε περιφερειακά με gaming προσανατολισμό. Ο μελλοντικός αγοραστής μπορεί να ενημερωθεί για όλα τα χαρακτηριστικά των Void και το μόνο που λείπει είναι ένα παράθυρο από σκληρή ζελατίνα (πράγμα που συνηθίζεται σε headsets) για να τα δει και από κοντά. Παρελκόμενα Τα παρελκόμενα των Void είναι λίγο πολύ τα αναμενόμενα. Ένας USB πομποδέκτης σε κιτρινόμαυρο χρωματισμό, ένα πολύ καλής ποιότητας (αλλά όχι sleeved) καλώδιο microUSB -> USB για την φόρτιση και σύνδεση με τον υπολογιστή και κάποια συνοπτικά εγχειρίδια με τις απαραίτητες πληροφορίες. Αισθητή κάνει την απουσία του κάποιο καλώδιο προέκτασης USB ώστε να φέρουμε τον πομποδέκτη σε κάποιο σημείο που θα εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή εμβέλεια των Void. Δυστυχώς η Corsair προσφέρει τέτοιο καλώδιο - βάση για τον πομποδέκτη μόνο με την κιτρινόμαυρη Special Edition. Λαμβάνοντας υπόψη την τιμή αγοράς των Void θα θέλαμε ακόμα και στην "απλή" έκδοση ένα καλώδιο προέκτασης, δεδομένου ότι το κόστος αυτού δεν θα επιβάρυνε το συνολικό. Χαρακτηριστικά Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Void. Τα Corsair Void RGB 7.1 Wireless είναι διαθέσιμα στην ελληνική αγορά σε τιμή που ξεκινά από τα 165 ευρώ και συνοδεύονται από διετή εγγύηση, ενώ για την Special Edition που διαφοροποιείται στο χρώμα και την προέκταση καλωδίου θα πρέπει να δαπανήσετε περίπου 185 ευρώ. Κλείνουμε την σελίδα με ένα ακόμα video της Corsair για τα Void και περνάμε στις φωτογραφίες. Φωτογράφιση Ανοίγοντας τη συσκευασία, το πρώτο πράγμα που αντικρίζουμε είναι τι άλλο, το headset και πιο σωστά το μισό headset. Η Corsair έχει φροντίσει να το προφυλάξει καλά σε μία χαρτονένια συσκευασία, η οποία έχοντας το κλασσικό κίτρινο χρώμα της gaming σειράς περιφερειακών κρατά σταθερό τόσο αυτό, όσο και τα παρελκόμενά του. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από ένα προϊόν της Corsair, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μία ναυαρχίδα σε αυτή την κατηγορία τιμής. Με μια πρωτη ματιά τα Void φαίνονται πολύ καλοφτιαγμένα και αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το πάχος που έχουν τα μαξιλαράκια τόσο των οδηγών όσο και της στέκας. Ας τα βγάλουμε τώρα από την συσκευασία να τα δούμε πιο αναλυτικά. Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες που ακολουθούν η κατασκευή τους είναι ποιοτική και στιβαρή. Στον αριστερό οδηγό υπάρχει το μικρόφωνο το οποίο μπορείτε να διπλώσετε προς τα επάνω όταν δεν το χρειάζεστε ενώ στο πλάι βρίσκουμε τον διακόπτη ενεργοποίησης / απενεργοποίησης και τον διακόπτη σίγασης. Στο κάτω μέρος του αριστερού οδηγού υπάρχει επίσης η υποδοχή microUSB για σύνδεση των ακουστικών με τον υπολογιστή σας και την φόρτισή τους. Για το τέλος αφήσαμε τον πολυχρηστικό διακόπτη με την διακριτική ονομασία CUE, ο οποίος πέραν από την αυξομοίωση της έντασης, μπορεί να αλλάξει και κάποιες ρυθμίσεις των ακουστικών, όπως το προφίλ του equalizer και το Dolby Surround. Όπως πιθανώς είδατε στα video που σας δείξαμε σε προηγούμενες σελίδες, τόσο το λογότυπο της Corsair όσο και οι γραμμές που είναι κάτω από αυτό είναι φωτιζόμενες με RGB Led και μπορούν μέσω λογισμικού είτε να ακολουθούν άλλα προϊόντα της Corsair με RGB φωτισμό, είτε να προγραμματιστούν κατά βούληση. Η άρθρωση που ενώνει τους οδηγούς με την στέκα έχει την δυνατότητα περιστροφής των οδηγών κατά 90 μοίρες και έτσι εάν επιθυμείτε να τα κρεμάσετε στον λαιμό σας όσο δεν τα χρησιμοποιείτε, αυτοί μπορούν να γυρίσουν ώστε τα μαξιλαράκια τους να ακουμπούν στις κλείδες για περισσότερη άνεση. Ας δούμε τώρα λίγο πιο καλά το μικρόφωνο. Εάν δείτε λίγο πιο προσεκτικά την δεξιά φωτογραφία, θα διακρίνετε δύο LED. H Corsair ονομάζει το μικρόφωνο αυτό InfoMic και τα δύο LED βρίσκονται εκεί για να δίνουν πληροφορίες στον χρήστη σχετικά με τα ακουστικά, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να τις ελέγχει στην εφαρμογή διαχείρησης των ακουστικών. Σε επόμενη σελίδα θα δούμε αναλυτικά το πώς γίνεται αυτό. Λεπτομέρειες Ας περάσουμε τώρα σε κάποιες μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες, ξεκινώντας με την στέκα των void η οποία αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της στήριξης των 369 γραμμαρίων στο κεφάλι σας. Ο μηχανισμός ρύθμισης του ύψους είναι κλιμακωτός και διαθέτει 9 θέσεις από κάθε πλευρά δίνοντας την δυνατότητα μεγάλου εύρους ρυθμίσεων. Η κατασκευή του ενσωματώνει μεταλλικά στοιχεία, πράγμα αναμενόμενο σε ένα headset αυτής της κατηγορίας τιμής, δίνοντας μία επιπλέον σιγουριά για την απροβλημάτιστη λειτουργία του. Όπως προείπαμε, το μαξιλαράκι της στέκας είναι αρκετά ογκώδες και είναι κατασκευασμένο από memory foam με επικάλυψη από ύφασμα μικροϊνών. Το ίδιο ισχύει και για τα μαξιλαράκια των οδηγών, ο σχεδιασμός των οποίων έχει γίνει με βάση το σχήμα του αυτιού. Έτσι αντί το συνηθισμένο κυκλικό ή οβάλ σχήμα, οι σχεδιαστες της Corsair επέλεξαν να τους δώσουν ένα τραπεζοειδές σχήμα με στόχο την μεγαλύτερη άνεση και την καλύτερη εφαρμογή. Κλείνοντας και την σελίδα αυτή, αξίζει να σημειώσουμε πως πολύ στιβαρή δείχνει και η άρθρωση που συνδέει τους οδηγούς με την στέκα. Πέραν της στιβαρότητας της όμως, επιτρέπει στους οδηγούς να κινούνται ώστε να εφαρμόζουν στο αυτί του χρήστη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Λογισμικό Ας περάσουμε τώρα στο "μυαλό" των Void που δεν είναι άλλο από το γνώριμο από παλαιότερα review Cue Engine. Όπως είχε αναλυθεί στις παρουσιάσεις των K70 RGB & M65 RGB η Corsair έχει επιλέξει μία ενιαία πλατφόρμα διαχείρισης των gaming περιφερειακών της. Δυστυχώς ο γράφων δεν είχε στη διάθεσή του κάποιο πληκτρολόγιο ή ποντίκι της Corsair και έτσι η παρουσίαση της Cue Engine θα γίνει μόνο από την πλευρά της διαχείρισης των ακουστικών. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε πως η Corsair φροντίζει ανά τακτικά διαστήματα να ενημερώνει την εφαρμογή (κατά τη διάρκεια διεξαγωγής του review αναβαθμίσαμε 2 φορές την εφαρμογή), ενώ το ίδιο ισχύει και για το firmware της συσκευής. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι μπορούμε να κάνουμε με την Cue Engine. Προφίλ Από την καρτέλα αυτή μπορούμε να παραμετροποιήσουμε τα Void τόσο ως προς τον ήχο τους, όσο και ως προς τον φωτισμό τους. Ξεκινώντας με την υποκαρτέλα Audio, στα αριστερά βλέπουμε δύο slider που ρυθμίζουν την ένταση του μικροφώνου και την ένταση της επιστροφής ήχου (sidetone). Επιπλέον πατώντας τα δύο εικονίδια που βρίσκονται στο κάτω μέρος των sliders, μπορούμε να απενεργοποιήσουμε το μικρόφωνο και την επιστροφή. Ακριβώς από κάτω βρίσκεται το εικονίδιο της Dolby το οποίο ενεργοποιεί την δυνατότητα για Virtual 7.1 Dolby Surround. Περνώντας στο δεξί τμήμα της υποκαρτέλας, βλέπουμε 5 ρυθμίσεις του equalizer, οι οποίες είναι διαθέσιμες και χωρίς να χρειάζετε να χρησιμοποιήσετε την εφαρμογή, για την επιλογή τους αρκεί ένα κοφτό πάτημα στον πολυχρηστικό διακόπτη. Εάν προσέξετε λίγο καλύτερα, στα αριστερά της περιγραφής τους βλέπετε κάποιες κόκκινες κουκίδες. Όταν επιλέγετε μία από αυτές τις ρυθμίσεις τότε το ένα από τα δύο LED που βρίσκονται στο μικρόφωνο αναβοσβήνει τόσες φορές όσες και οι κουκίδες για να επιβεβαιώσει ότι άλλαξε η ρύθμιση. Έτσι εάν την ώρα που παίζετε πατήσετε τον πολυχρηστικό διακόπτη και επιλέξετε την ρύθμιση Clear Chat, τότε το LED στο μικρόφωνο θα αναβοσβήσει 4 φορές. Οι προαναφερθείσες προεπιλεγμένες ρυθμίσεις του equalizer είναι δυνατόν να τροποποιηθούν ώστε να ταιριάξουν στις ανάγκες και επιθυμίες του χρήστη, όπως βλέπετε στη δεξιά φωτογραφία. Ας περάσουμε τώρα στην υποκαρτέλα του φωτισμού. Στα αριστερά έχουμε τις ρυθμίσεις των LED του μικροφώνου. Το πρώτο slider ρυθμίζει την φωτεινότητα του LED, το δεύτερο το διάστημα ανάμεσα σε δύο αναβοσβησίματα του κόκκινου LED σε περίπτωση που έχουμε απενεργοποιήσει το μικρόφωνο (επιλέγοντας 0 το LED αναβοσβήνει συνεχώς όταν έχετε κάνει mute το μικρόφωνο) ενώ το τρίτο ρυθμίζει το κάθε πότε θα αναβοσβήνει το λαμπάκι προειδοποίηση χαμηλής μπαταρίας (ξεκινά περίπου όταν η μπαταρία φτάσει στο 20%) Actions - Lighting Οι δύο επόμενες καρτέλες απευθύνονται σε κατόχους πληκτρολογίων και ποντικιών RGB της Corsair και ως εκ τούτου σας τις παραθέτουμε για πληροφοριακούς λόγους. Ρυθμίσεις Για το τέλος σας αφήσαμε την καρτέλα των ρυθμίσεων. Και αυτή διαιρείται σε τρεις υποκαρτέλες, οπότε ας τις δούμε με τη σειρά. Η πρώτη αφορά κάποιες γενικές ρυθμίσεις και πληροφορίες της συσκευής. Έτσι, μπορούμε να απενεργοποιήσουμε τον φωτισμό, να επιλέξουμε εάν επιθυμούμε την αυτόματη απενεργοποιήση των Void όταν δεν δέχονται ηχητικό σήμα για κάποιο χρονικό διάστημα και να ενεργοποιήσουμε ηχητικές ειδοποιήσεις. Στην περίπτωση αυτή, μία γυνακεία φωνή μας ενημερώνει για την πετυχημένη εκτέλεση της εντολής που δώσαμε είτε αυτό έγινε από τα πλήκτρα χειρισμού είτε από την Cue Engine. Τέλος, μπορούμε να δούμε την έκδοση του firmware που είναι εγκατεστημένη και το υπόλοιπο της μπαταρίας εκφρασμένο σαν ποσοστό. Οι δύο επόμενες υποκαρτέλες αφορούν τις γενικες ρυθμίσεις του προγράμματος, ενώ υπάρχουν και πλήκτρα με link προς σελίδες υποστήριξης της κατασκευάστριας εταιρείας. Άνεση - Εφαρμογή Αν και ζυγίζουν 369 γραμμάρια, τα Void είναι ένα πάρα πολύ άνετο headset. Η εύρεση της ιδανικής ρύθμισης της στέκας πάνω στο κεφάλι είναι ζήτημα λίγων δευτερολέπτων ενώ το μεγάλο εύρος ρύθμισεων αυτής εξασφαλίζει πως θα ταιριάξουν σωστά σε οποιοδήποτε ενήλικα. Τα μαξιλαράκια τόσο της στέκας όσο και των οδηγών που όπως προείπαμε διαθέτουν memory foam είναι εξαιρετικά άνετα, ενώ το ύφασμα μικροϊνών φροντίζει για την σωστή αναπνοή του δέρματος των αυτιών. Αν και κατά το χρόνο συγγραφής του review οι θερμοκρασίες ήταν πολύ χαμηλές, θεωρούμε ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες δεν θα αντιμετωπίσετε πρόβλημα (πράγμα συνηθισμένο με τα ακουστικά με οδηγούς από δερματίνη). Σε αυτό το σημείο όμως αξίζει να επισημάνουμε πως η επιλογή του υφάσματος μικροϊνών οδηγεί σε μειωμένη απόδοση του παθητικού περιορισμού των ήχων του περιβάλλοντος. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει και στο ότι τα Void είναι το πιο άνετο headset που έχουμε δοκιμάσει όσον αφορά την χρήση του από διοπτροφόρους. Ακόμα και με τα αρκετά χοντρά κοκκάλινα γυαλιά του γράφοντος η πολύωρη χρήση δεν δημιουργεί το συνηθισμένο πρόβλημα της πίεσης στο σημείο που στηρίζονται τα γυαλιά πάνω στο αυτί. Λειτουργικότητα O χειρισμός των Void είναι αρκετά απλός και είναι ζήτημα λίγων ωρών η εξοικείωση μαζί τους. Όπως αναφέραμε και στις σελίδες της φωτογράφισης, τα Void έχουν 2 πλήκτρα και ένα πολυχρηστικό jog dial, το οποίο η Corsair ονομάζει Cue Control. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά τι μπορούμε να κάνουμε αυτά Διακόπτης on/off : Πέρα από το αυτονόητο, το οποίο γίνεται με ένα απλό πάτημα του διακόπτη, εάν ο διακόπτης κρατηθεί πατημένος για παραπάνω από 8 δευτερόλεπτα τα ακουστικά μπαίνουν σε διαδικασία σύνδεσης (pairing) με τον πομποδέκτη τους. Διακόπτης mute : Και εδώ έχουμε δύο λειτουργίες, η επιλογή της κάθε μίας να εξαρτάται από τον χρόνο πατήματος του διακόπτη. Έτσι, ένα απλό πάτημα απομονώνει το μικρόφωνο, ενώ εάν κρατήθεί πατημένος για περισσότερο έχουμε την δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε/απενεργοποιήσουμε την επιστροφή ήχου από το μικρόφωνο στα ακουστικά. Oι παραπάνω δύο εντολές έχουν σαν αποτέλεσμα να λαμβάνουμε πληροφορήση από το ακραίο Led που βρίσκεται στο μικρόφωνο. Έτσι εάν απενεργοποιήσουμε το μικρόφωνο, αυτό ανάβει κόκκινο ή αναβοσβήνει στο ρυθμό που εμείς ορίσαμε μέσα από την Cue Engine. Επιπλέον ακούγεται ένα διακριτικό μπιπ από τα ηχεία, ενώ εάν έχουμε ενεργοποιήσει τις ηχητικές ειδοποιήσεις, μία γυναικεία φωνή μας λέει "Mic on/off". Στην δεύτερη περίπτωση το Led κάνει ένα γρήγορο αναβόσβημα για ένα δευτερόλεπτο και ακούγονται δύο μπιπ. Σε περίπτωση που έχουμε ενεργοποιήσει τις ηχητικές ειδοποιήσεις αντί για τα μπιπ θα ακούσουμε την γυναικεία φωνή των Void να μας λέει "Mic feedback on/off". Cue Control : Με το Cue Control μπορούμε να εκτελέσουμε τις εξής εντολές. Μετακινώντας το μπρος - πίσω αυξομειώνουμε την ένταση του ήχου, ενώ εάν το πατήσουμε παρατεταμένα επιλέγουμε εάν θέλουμε ή όχι το Dolby Surround. Με κοφτό πάτημα εναλάσσουμε τα 5 modes του equalizer που σας δείξαμε στην προηγούμενη σελίδα. Και εδώ λαμβάνουμε ενημέρωση τόσο από το αριστερό Led του μικροφώνου, το οποίο κάνει ένα αργό αναβόσβημα για το Dolby ή γρήγορα αναβοσβησίματα για το equalizer (ένα για την πρώτη επιλογή, δύο για τη δεύτερη κ.ο.κ.), όσο και από το ηχείο είτε με την μορφή μπιπ που ακολουθούν τη λογική του αναβοσβησίματος που περιγράψαμε είτε με τη μορφή της γυναικείας φωνής που μας λέει "Dolby Surround on/off" για το Dolby και "One/two/three/four/five" για τη ρύθμιση του equalizer που επιλέχθηκε. Ηχητικές δοκιμές Όσον αφορά την ηχητική απόδοση των Void ακολουθήσαμε την ίδια μεθοδολογία που εφαρμόζουμε σε όλα τα reviews. Έτσι ξεκινήσαμε με θέαση αποσπασμάτων από ταινίες με έντονα ηχητικά εφέ. Μιας και όπως πιθανώς έχετε καταλάβει ο γράφων είναι μεγάλος fan του Marvel Cinematic Universe, τι καλύτερο από την σκηνή μάχης των όλων των Avengers εναντίον του Ultron με 6κάναλο DTS ήχο. Είδαμε πολλές φορές την σκηνή με το equalizer στην ρύθμιση για ταινίες, τόσο με το Dolby Surround ενεργοποιημένο, όσο και χωρίς αυτό. Το ίδιο εφαρμόσαμε και στην πρώτη σκηνή μάχης του Star Wars Episode III : The revenge of the sith, αλλά και σε μία πληθώρα από videos και trailers τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στο διαδίκτυο για επίδειξη και δοκιμή πολυκάναλου ήχου. Η ηχητική απόδοση των Void ήταν πάρα πολύ καλή με το μπάσο να είναι μεν δυνατό και αισθητό, χωρίς όμως να φτάνει σε υπερβολές. Όσον αφορά το θέμα της εξομοίωσης πολυκάναλου ήχου οι εντυπώσεις που μας άφησαν τα Void ήταν ανάμικτες. Ναι μεν υπήρχε αισθητή διαφορά με το Dolby Surround ενεργοποιημένο, σε καμία όμως περίπτωση το αποτέλεσμα δεν προσεγγίζει αυτό ενός κανονικού πολυκάναλου συστήματος. Όπως και να το κάνουμε 7 διακριτά ηχεία σωστά τοποθετημένα δεν μπορούν να εξομοιωθούν από 2 οδηγούς ακουστικών. Εξίσου καλά αποτελέσματα είχαμε και στην ακρόαση μουσικής. Με την βοήθεια του παλιού καλού Winamp ακούσαμε μία σειρά από αρχεία FLAC, κυρίως rock και μείναμε απολύτως ευχαριστημένοι. Η ρύθμιση Pure Direct του equalizer είναι κατά την άποψη του γράφοντος η ιδανικότερη από τις 5 διαθέσιμες ρυθμίσεις για ακρόαση μουσικής, σε κάθε περίπτωση όμως υπάρχει η δυνατότητα να φέρετε τον ήχο στα μέτρα σας παίζοντας με τα slider. Για το τέλος αφήσαμε το κομμάτι του gaming. Η δοκιμή μας περιλάμβανε μια σειρά απο FPS παιχνίδια στα οποία τα Void απέδωσαν όπως αναμενόταν πολύ καλά. To positioning ήταν ακριβές, το μπάσο έκανε αισθητή της παρουσία του και η ένταση ήταν κάτι παραπάνω από αρκετή. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σας πούμε πως όπως είχαμε προβλέψει, λόγω του υλικού που έχει επιλεγεί για τα μαξιλαράκια των οδηγών, οι γύρω μας είχαν καλή επίγνωση του τι ακούμε. Η απομόνωση των εξωτερικών ήχων όταν τα ακουστικά δεν αναπαράγουν ήχο είναι μέτρια, ενώ όταν ανεβάσουμε την ένταση, όπως είναι φυσικό αποκοπτόμαστε πλήρως από το περιβάλλον. Επίσης αξίζει να αναφέρουμε πως όταν τα ακουστικά δεν αναπαράγουν ήχο, δεν ακούγεται το παραμικρό φύσημα ή οτιδήποτε άλλο ενοχλητικό από αυτά. Για το τέλος αφήσαμε το μικρόφωνο. Για τις ανάγκες των δοκιμών χρησιμοποιήσαμε το Skype και τα αποτελέσματα ήταν κάτι παραπάνω εξαιρετικά. Πέραν της αναμενόμενης καθαρότητας του ήχου που άκουγε ο συνομιλητής μας, διαπιστώσαμε ότι οι μηχανικοί της Corsair έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά στον τομέα της απομόνωσης των εξωτερικών θορύβων, καθώς ακόμα και καθισμένοι στο ένα μέτρο από την τηλεόραση η οποία έπαιζε με αρκετά δυνατή ένταση, όταν μιλούσαμε ο συνομιλητής μας άκουγε μόνο εμάς. Εμβέλεια - Μπαταρία Όπως είδαμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά, η Corsair δίνει ονομαστική εμβέλεια στα 12-13 μέτρα. Στην πράξη, για να πετύχουμε αυτό το νούμερο, πρέπει να έχουμε οπτική επαφή ανάμεσα στον πομποδέκτη και το headset. Δεδομένου λοιπόν, ότι δεν θα θέλετε να έχετε τον πομποδέκτη σε κάποια από τις μπροστινές θύρες του υπολογιστή σας (κυρίως για λόγους αποφυγής ατυχήματος) καλό θα ήταν να αγοράσετε ένα καλώδιο USB M/F ώστε να μπορείτε να τον τοποθετήσετε σε κάποιο σημείο με την μέγιστη δυνατή λήψη. Κατά τα άλλα, η ποιότητα της ασύρματης σύνδεσης ήταν καλύτερη από αυτή του πρωτοκόλου Bluetooth, και μπορέσαμε να ακούσουμε και σε απόσταση 3-4 μέρων με έναν τοίχο να μεσολαβεί ανάμεσα στον υπολογιστή και το headset. Ας περάσουμε τώρα στην μπαταρία. H Corsair δηλώνει στα τεχνικά χαρακτηριστικά πως η αυτονομία των Void μπορεί να φτάσει τις 16 ώρες, ενώ όπως είδατε και στα video των προηγούμενων σελίδων, γίνεται και αναφορά για αυτονομία που φτάνει τις 20 ώρες εάν διατηρήσετε τον φωτισμό απενεργοποιημένο. Στην πράξη, διαπιστώσαμε πως με φυσιολογική ένταση ήχου και τον φωτισμό σε μέτρια φωτεινότητα η μπαταρία των Void αντέχει όντως τις 16 ώρες που αναφέρει η κατασκευάστρια. Για να δούμε όμως τι γίνεται και στην περίπτωση που επιλέξουμε να έχουμε τον ήχο και τον φωτισμό στην μέγιστή τους τιμή. Στην περίπτωση αυτή η μπαταρία άντεξε κάπου 9 ώρες, πράγμα λογικό μιας και η ένταση ήταν τόσο υψηλή που αναγκαστήκαμε να τα κλείσουμε σε ένα ντουλάπι για να μην ενοχλούν. Σε κάθε περίπτωση αξίζει να αναφέρουμε πως είναι δυνατή η χρήση τους κατά τη διάρκεια της φόρτισης και το καλώδιο μήκους ενάμιση μέτρου, εξασφαλίζει πως θα μπορείτε άνετα να συνεχίσετε να το παιχνίδι σας ακόμα και αν χρειαστεί να τα φορτίσετε στη μέση ενός campaign. Συμπεράσματα Φτάσαμε λοιπόν στην ώρα της ετυμηγορίας. Τα Corsair Void RGB 7.1 Wireless είναι ένα headset που ναι μεν ζητά αρκετά χρήματα από τους αγοραστές του, αλλά τιμά τα χρήματα αυτά, καθώς τα πήγε πολύ καλά σε όλους τους τομείς. Η εμβέλειά τους είναι πολύ καλή, η μπαταρία αποδίδει σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχει δώσει ο κατασκευαστής, ενώ ο φωτισμός RGB δίνει έναν ξεχωριστό ύφος στην εμφάνισή τους. Το τελευταίο αν και δεν ενδιαφέρει όλους, είναι ένα μεγάλο συν κρίνοντας από τις αναφορές των χρηστών στο φόρουμ για τα πληκτρολόγια και τα ποντίκια με RGB φωτισμό που αγοράζουν. Όσον αφορά τον τομέα της ποιότητας ήχου, όπως αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, τα πήγαν επίσης πολύ καλά αν και πρέπει να αναφέρουμε και εδώ πως το Dolby Surround 7.1 απέδωσε αναμενόμενα κατώτερα των όσων υπόσχεται. Τέλος από άποψη λειτουργικότητας και εργονομίας τα Void έδωσαν κυριολεκτικά ρέστα. Χάρη στο memory foam και την σωστή κατασκευή των αρθρώσεων είναι εξαιρετικά άνετα, το software χειρισμού και παραμετροποίησης είναι πληρέστατο (και αναβαθμίζεται τακτικά), οι δυνατότητες χειρισμού από τα πλήκτρα που βρίσκονται πάνω στον αριστερό οδηγό είναι εξαιρετικά χρήσιμες ενώ σαν κερασάκι τα Led στο μικρόφωνο (που η Corsair ονομάζει Infomic) και η δυνατότητα φωνητικής επιβεβαίωσης των εντολών δίνουν το κάτι παραπάνω. Εάν στα παραπάνω προσθέσουμε το γεγονός ότι τα Void δεν χρειάζονται κάρτα ήχου (άρα ο χρήστης γλιτώνει το έξοδο μίας καλής κάρτας), τότε η τιμή τους αρχίζει να γίνεται πιο ελκυστική. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα θετικά και αρνητικά των Corsair Void RGB 7.1 Wireless και να περάσουμε στη βαθμολογία τους. ΘΕΤΙΚΑ Ασύρματη διασύνδεση Ποιότητα κατασκευής Ποιότητα ήχου Εξαιρετικά άνετα ακόμα και φορώντας γυαλιά Αναδιπλούμενος σχεδιασμός Διάρκεια μπαταρίας Εμβέλεια Πλήρες software με τακτικές αναβαθμίσεις RGB φωτισμός Infomic και φωνητική επιβεβαίωση εντολών ΑΡΝΗΤΙΚΑ Απουσία καλωδίου προέκτασης στην κανονική έκδοση Μέτρια παθητική απομόνωση εξωτερικών ήχων ΟΥΔΕΤΕΡΑ Τιμή 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsairγια την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής για το TheLab.gr, Γεώργιος "GriGaS" Ρήγας 1/2/2016
  11. Corsair Gaming Vengeance M65 RGB Review

    Εισαγωγή Ότι είναι καλό αξίζει να επαναλαμβάνεται. Αυτό δε θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο στο ποντίκι της Corsair, Vengeance M65 RGB. Ένα πολύ καλό ποντίκι, όπως είχαμε δει πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, εδώ στο εργαστήρι μας, δέχθηκε ένα πολύ καλό lifting και επαναπροσδιορίζεται για άλλη μια φορά, ως το όπλο επιλογής από την Corsair. Το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB, είναι ένα ποντίκι που προσανατολίζεται περισσότερο προς τους χρήστες παιχνιδιών πρώτου ρόλου. Είναι εφοδιασμένο με τον laser αισθητήρα Avago ADNS-A9800, ο οποίος μας προσφέρει εμβέλεια ανάλυσης από 50 dpi μέχρι και 8200 dpi, έχει έξτρα πλαϊνό κουμπί "sniper" - το οποίο σταθεροποιεί πολύ το ποντίκι (ρίχνει την ανάλυση) για εκτέλεση βολών ακριβείας και ρυθμιζόμενο σύστημα βάρους που αποτελείται από τρία αφαιρούμενα βαρίδια στο κάτω μέρος και η ταχύτητα ανίχνευσης δεδομένων (polling rate) μπορεί να φέρει τις τιμές 1000Hz/500Hz/250Hz/125Hz. Τέλος, καλό είναι να αναφέρουμε ότι το σώμα του Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο, ενώ στο "οπλοστάσιο" του συμπεριλαμβάνει και διακόπτες Οmron με κύκλο ζωής ο οποίος είναι σχεδιασμένος για 20 εκατομμύρια κλικ. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι τα παρακάτω: Η τιμή του Corsair Gaming Vengeance M65 RGB την ώρα που γραφόταν αυτό το review, στα ελληνικά καταστήματα ξεκινάει από 64,32 €, ενώ η τιμή στο δικτυακό τόπο της Corsair, ανέρχεται στα $84.99. Στα χέρια μας λοιπόν, αν κρίνουμε με αυτά που έχουμε δει μέχρι τώρα, φαίνεται να έχουμε ένα πολύ καλό προϊόν, και το κυριότερο σε τιμή η οποία δεν είναι απαγορευτική για αυτά που προσφέρει. Όταν κάποιος σκοπεύει να αγοράσει ένα περιφερειακό για τον υπολογιστή του το οποίο δεν θα υπάρχει απλά, αλλά θα αναβαθμίζει με τα χαρακτηριστικά του την εμπειρία του χρήστη, τότε είναι σίγουρο ότι δε θα μείνει στην φθηνή αγοραστική περιοχή των 20 με 30 ευρώ, αλλά θα στοχεύσει παραπάνω. Με ένα ποντίκι που και έχει καλό αισθητήρα laser, έχει αλουμινένιο σώμα με ολισθητήρες πολυτετραφθοροαιθυλενίου και αποσπώμενα βαρίδια, με τα οποία μπορείτε να προσαρμόσετε το ποντίκι στο χέρι σας, τότε τα 60+ ευρώ που ζητάει η Corsair για αυτό το ποντίκι, είναι κατά τη γνώμη μας, μια πολύ καλή τιμή. Συσκευασία Η συσκευασία στην οποία μας έρχεται το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB ακολουθεί τη νέα σχεδιαστική νόρμα της Corsair στα gaming προϊόντα της. Αξίζει να αναφέρουμε εδώ, ότι παρόλο που το ποντίκι μας ήρθε με το ανανεωμένο σήμα της Corsair, στην πρώτη αναβάθμιση λογισμικού που κάναμε μετά την εγκατάσταση του ποντικιού στο σύστημά μας, είδαμε με χαρά ότι τα πανιά του κουρσάρου επέστρέψαν ξανά, ύστερα από την απαίτηση των χρηστών της Corsair που διαφωνούσαν με την αλλαγή του σήματος από τα κλασσικά κουρσάρικα πανιά. Ένα μπράβο λοιπόν στην Corsair και θετικούς internet points επειδή ακούει τους πελάτες της. Πάνω στη συσκευασία θα δείτε όλες τις πληροφορίες σχετικά με το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB, ενώ έξυπνη μπορεί να χαρακτηριστεί η κίνηση της Corsair να κάνει ημι-αποσπώμενη την μετωπική όψη του κουτιού, όπου ανοίγοντάς την μπορείτε να δείτε το προϊόν το οποίο θα αγοράσετε και να το "χουφτώσετε" για να δείτε αν κάθεται καλά στο χέρι σας. Πρώτη επαφή Η πρώτη επαφή με το ποντίκι ήταν μια πολύ καλή εμπειρία. Το ποντίκι "κούμπωσε" στη παλάμη μου και ο σχεδιασμός του ήταν τέτοιος που όλα τα στοιχεία ελέγχου του ποντικιού ήταν άμεσα προσβάσιμα χωρίς να χρειαστεί να κάνω "ταρζανιές". Γενικότερα, μπορώ με ασφάλεια να πω ότι το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι το καλύτερο ποντίκι από αυτά που σας έχω παρουσιάσει εδώ στο εργαστήρι, μιας και με την πρώτη επαφή, αντικατέστησε αμέσως τον προκάτοχό του στην κύρια χρήση του υπολογιστή, το Cougar 700M. Ένα άλλο σημείο το οποίο μας έκανε πολύ καλή εντύπωση, είναι το πίσω μέρος του ποντικιού το οποίο στην ουσία είναι αυτό που στηρίζει τη παλάμη σας. Στην περίπτωσή μου - μας και η κάθε παλάμη είναι διαφορετική από την άλλη - έκατσε λες και ήταν σχεδιασμένο για μένα. Εκεί βρίσκεται και το φωτιζόμενο λογότυπο της Corsair και είναι ένα από τα τρία σημεία στα οποία υπάρχει φωτισμός. Πίσω από τη ροδέλα - που και αυτή μπορεί να ρυθμιστεί από το πρόγραμμα διαχείρισης της Corsair, υπάρχει ένας επιλογέας dpi, ο οποίος ανάλογα ποια θέση έχουμε επιλέξει (έχει πέντε θέσεις επιλογής) αλλάζει χρώμα το λαμπάκι που παρεμβάλλεται των δύο επιλογέων dpi. Στο κάτω μέρος του ποντικιού βλέπουμε τους πάρα πολύ καλούς ολισθητήρες πολυτετραφθοροαιθυλενίου που αν τους συνδυάσετε με ένα σκληρό mousepad, τότε θα δείτε ότι μπορείτε να εκτελείτε πιο γρήγορα κινήσεις, το ποντίκι θα ελαφρύνει αρκετά και ενώ θα γλιστράει περισσότερο, δε θα μειωθεί καθόλου η ευχρηστία του. Με λίγα λόγια θα ξύνει μασπιέ στις στροφές κανονικά! Επίσης στην δεύτερη εικόνα που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε και τα αφαιρούμενα βαρίδια που υπάρχουν στο κάτω μέρος. Η διαδικασία αφαίρεσής τους είναι πάρα πολύ εύκολη και γρήγορη. Εις βάθος Το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB έχει -όπως είπαμε και παραπάνω- αισθητήρα laser της Avago, τον ADNS-A9800 και οκτώ προγραμματιζόμενες θέσεις. Γενικότερα η Corsair δεν πειραματίστηκε πολύ με το να δώσει πολλές και διαφορετικές υφές στην επιφάνεια του ποντικιού. Εδώ έχουμε μια υφή - σαν ελαστικό θα την περιγράφαμε - η οποία αποδίδει ικανοποιητικά ακόμα και μετά από πολλές ώρες χρήσης, όπου ο ιδρώτας στα χέρια θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την τριβή στο σημείο επαφής του χεριού μας με το ποντίκι. Στα αριστερά θα βρείτε ένα σχετικά μεγάλο χώρο εναπόθεσης του αντίχειρά σας. Σχεδιαστικά διαφέρει από το υπόλοιπο ποντίκι, μιας και η υφή του είναι σαν υαλόχαρτο μεσαίο προς ψιλό. Εκεί θα βρείτε και ένα μεγάλο κόκκινο μεταλλικό κουμπί με ένα στόχο πάνω. Αυτό είναι το κουμπί sniper το οποίο σας επιτρέπει να ρίξετε τα dpi του ποντικιού σας έτσι ώστε να μπορείτε να σταθεροποιήσετε περισσότερο το στόχο σας και να καταφέρετε κάποιο χτύπημα ακριβείας - αν παίζετε κάποιο παιχνίδι - ή να κάνετε γενικότερα οποιαδήποτε εργασία απαιτεί σταθερό χέρι και ακρίβεια. Πάνω από αυτό το κουμπί, θα βρείτε δύο πολύ διακριτικά προγραμματιζόμενα κουμπιά τα οποία δεν εμποδίζουν καθόλου στην αλληλεπίδρασή σας με το ποντίκι Λογισμικό Διαχείρισης Το λογισμικό διαχείρισης που χρησιμοποιεί το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι το CUE Software και είναι το λογισμικό που χρησιμοποιεί η Corsair συνολικά για όλα τα gaming περιφερειακά της. Την πρώτη επαφή με την CUE Engine την είχαμε στην παρουσίαση του μηχανικού πληκτρολογίου Corsair Gaming K70 RGB, όπου και αναλύσαμε όλη τη διεπαφή χρήστη. Όταν προσθέτουμε περισσότερες από μια συσκευές συμβατές με το λογισμικό της Corsair, βλέπουμε ότι στο κάτω μέρος δεξιά εμφανίζονται οι αναγνωρισμένες συσκευές και πλέον οι ρυθμίσεις που αφορούν την ενεργή συσκευή, είναι στο υποσύνολο του παραθύρου στο κέντρο και δεξιά. Έτσι, οι περιοχές που αφορούν το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι οι εξής: Αναθέσεις Ρόλων Εδώ είναι όπου μπορούμε να ορίσουμε τι θα κάνει κάθε ένα από τα οκτώ προγραμματιζόμενα πλήκτρα του Corsair Gaming Vengeance M65 RGB. Βέβαια κάποια εκτελούν συγκεκριμένες λειτουργίες και δεν επιδέχονται αλλαγής, αλλά μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε και να ορίσετε νέες δικές σας εντολές να εκτελούνται για τα κουμπιά πίσω από τη ροδέλα, πάνω από το sniper button και το sniper button το ίδιο. Φωτισμός Εδώ μπορούμε να ορίσουμε το χρώμα εμφάνισης σε καθένα από τα τρία σημεία στο ποντίκι που δέχονται παραμετροποιήσεις. Έχετε να διαλέξετε από μια παλέτα 16 βασικών χρωμάτων η μπορείτε να πατήσετε τον κύκλο δίπλα και να επιλέξετε την απόχρωση που θέλετε. Μην ξεχνάτε ότι η Corsair υποστηρίζει ότι το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB μπορεί να αποτυπώσει 16,7 εκατομμύρια χρώματα, οπότε αφήστε την φαντασία και τη δημιουργικότητά σας ελεύθερη. Επιδόσεις και DPI Η αλλιώς η "ταμπακιέρα". Εδώ ορίζετε τα βήματα των εφαρμοζόμενων dpi από τους επιλογείς πίσω από την ροδέλα του ποντικιού, όπως επίσης μπορείτε να ορίσετε πόσο "σταθερό" θα είναι το χέρι σας με τη χρήση του snipper button. Βέβαια εδώ δε λείπουν και οι περιφερειακές επιλογές, angle snapping, και pointer speed τα οποία μπορείτε να τα παραμετροποιήσετε ανάλογα με τις ανάγκες σας. Η επιλογή lift height είναι σημαντική και θα θέλαμε να τη βλέπαμε σε περισσότερα λογισμικά διαχείρισης. Να μην είναι δηλαδή στατική, αλλά να μπορεί να είναι οριζόμενη από το χρήστη, έτσι ώστε να μπορεί να την ρυθμίζει κατά βούληση. Ας περάσουμε να δούμε πως αποδίδει ο αισθητήρας Avago ADNS-A9800 που φέρει το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB. Για την αποτύπωση των επιδόσεων του , χρησιμοποιήσαμε τα εξής προγράμματα: Mouse Tester, είναι ένα πρόγραμμα που αποτυπώνει το ρυθμό σάρωσης του ποντικιού Enotus Mouse Test, με το οποίο ελέγχουμε διάφορες παραμέτρους όπως ανάλυση (Resolution), ταχύτητα (Speed), ακρίβεια (Precision), και ομαλότητα (Smoothness) Mouse Rate Checker, για να ελέγξουμε τον μέσο όρο του ρυθμού ανίχνευσης εγγραφών δεδομένων. Direct Input Mouse Rate, το οποίο μας δείχνει τον τρέχον, τον μέγιστο και τον μέσο όρο του ρυθμού ανίχνευσης εγγραφών δεδομένων στο σύστημα. Στα αποτελέσματα τα οποία πήραμε, το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB ήταν ρυθμισμένο σε polling rate 1000Mhz, ενώ το Angle Snapping ήταν απενεργοποιημένο, όπως και το mouse acceleration. Mouse Tester Διαδοχικά οι μετρήσεις που πήραμε από το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι οι εξής: 400 DPI 800 DPI 1500 DPI 3000 DPI 6000 DPI Enotus Mouse Tester Οι μετρήσεις που πήραμε από το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB χρησιμοποιώντας τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις DPI είναι οι εξής: 400 DPI 800 DPI 1500 DPI 3000 DPI 6000 DPI Lift of Distance Αναφορικά με το Lift Of Distance, δηλαδή σε ποιο ύψος μπορούμε να σηκώσουμε το ποντίκι χωρίς αυτό να σταματήσει να καταγράφει δεδομένα, τα συναισθήματα ήταν λίγο ανάμεικτα. Μέσω του CUE έχουμε 5 διαφορετικές επιλογές, οι οποίες δυστυχώς δεν ανταποκρίνονται σε ευρύ φάσμα ύψους, ενώ αν επιλέξετε την τιμή low, και έχετε κάποιο mousepad όπως το Skyn της HyperX, θα δείτε ότι δε θα μπορέσετε να κουνήσετε τον δείκτη σας καν! Βέβαια όταν έβαλα το ποντίκι πάνω στην επιφάνεια του γραφείου, το ποντίκι λειτούργησε κανονικά, πράγμα που σημαίνει ότι η επιλογή low στο Lift Of Distance είναι πάρα πολύ ευαίσθητη. Για τον καθορισμό του μέγιστου ύψους, χρησιμοποιήσαμε CD, των οποίων το πάχος είναι σταθερό στα 1.1mm. Σε όλες τις ρυθμίσεις το ποντίκι σταμάτησε να καταγράφει κινήσεις στα 2 CD ή στα 2.2 mm, πράγμα που δεν είναι καλό γιατί δείχνει ότι δεν έχει μεγάλη επιλογή στη διαβάθμιση του ύψους. Εν Κατακλείδι Στα χέρια μας έχουμε ένα πάρα πολύ καλό προϊόν από την Corsair. Ίσως να υπάρξουν φωνές που να κατηγορήσουν την Corsair ότι δεν έχει κάτι καινούργιο να προσφέρει και ότι μας προσφέρει "χθεσινή μαρμελάδα" απλά με περισσότερα φωτάκια. Σαφώς, δεν είδαμε κάποια σχεδιαστική καινοτομία σε σχέση με τον προκάτοχό του το Corsair Vengeance M65, αλλά στην ουσία είδαμε μετά από ένα χρόνο μια "refresh" έκδοση της ίδιας πετυχημένης συνταγής (apple ακούς; ) η οποία πήγε το πήχη λίγο πιο ψηλά. Σαφώς και δε θα προτείνουμε σε κάποιον που έχει το απλό M65 να προχωρήσει στην αγορά του ανανεωμένου M65, αλλά σίγουρα πιστεύουμε ότι όσοι το χρησιμοποιήσετε για πρώτη φορά θα σας τραβήξει σίγουρα τη προσοχή αν δε το λατρέψετε. Η σχέση απόδοσης/τιμής είναι πολύ καλή για το συγκεκριμένο ποντίκι και το μόνο που μπορούμε να "προσάψουμε" στην Corsair για το Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι το όχι και τόσο καλό Lift of Distance που διαπιστώσαμε στις δοκιμές μας. Συνοψίζοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω έχουμε: Ο καλός - Αλουμινένιο σώμα - υλικό κάλυψης - Αισθητήρας Avago - Καλό πιάσιμο - Τιμή Ο Κακός - Όχι σωστή λειτουργία των επιπέδων Lift of Distance μέσω του Cue Ο Αδιάφορος - Το παλιό σηματάκι. Δε θα μας λείψει Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Gaming Vengeance M65 RGB είναι 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε πολύ την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος δοκιμής
  12. Η Corsair είναι μια εταιρία για την οποία δε χρειάζονται και πάρα πολλές συστάσεις. Μέσω των προϊόντων της έχει καταφέρει και έχει καθιερωθεί σε πολλούς τομείς υλικού υπολογιστών, όπως είναι οι μνήμες RAM, τα τροφοδοτικά, ενώ είναι υπολογίσιμη δύναμη και στον τομέα που εξετάζουμε σήμερα. Τα μηχανικά πληκτρολόγια. Η σειρά Gaming, ήρθε για να αντικαταστήσεις τις σειρές Vengeance και Raptor οι οποίες έχουν τύχει θερμής υποδοχής από το κοινό και τα μοντέλα που είχαν εντασσόντουσαν στα ευπώλητα μοντέλα της κατηγορίας. Στη νέα αυτή σειρά, η Corsair έδωσε για προίκα, εκτός από το όνομα και τη τεχνογνωσία της, φωτισμό RGB στα πλήκτρα, πράγμα που αυξάνει το "Wow factor" όπως λένε οι Αμερικάνοι, ή τον παράγοντα "τι-είπες-τώρα" όπως λέμε εμείς εδώ. Μόνο και μόνο αυτή η διαφοροποίηση αρκεί να στρέψει πολλούς προς την αγορά ενός τέτοιου μοντέλου μιας και οι δυνατότητες χρωματικών επιλογών είναι στην ουσία απεριόριστες και με λίγη φαντασία μπορείτε να δημιουργήσετε ολόκληρο σόου φωτισμού! Αλλά ας μην μακρηγορώ άλλο, και να σας παρουσιάσω το Corsair Gaming K70 RGB Mechanical Gaming Keyboard — Cherry MX Red το οποίο έχουμε σήμερα στον πάγκο του εργαστηρίου. Χαρακτηριστικά Παρακάτω μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά του Corsair Gaming K70 RGB όπως είναι καταγεγραμμένα στον επίσημο δικτυακό τόπο της εταιρίας. Η τιμή του Corsair Gaming K70 RGB όταν γραφόταν η παρουσίαση αυτή ήταν από τις £ 138.50 σε Ευρωπαϊκά μαγαζιά, ενώ στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε για ζήτω (και μπράβο μας). Η ¨"τιμή πόρτας" στο δικτυακό τόπο της εταιρίας ανέρχεται στα $ 169,99. Πρώτες Σκέψεις Από τον πάγκο του εργαστηρίου έχουν περάσει αρκετά μηχανικά πληκτρολόγια, αρκετά δε τα οποία είχαν και την ένδειξη gaming από την κατασκευάστρια εταιρία τους, προσδίδοντάς τους ιδιότητες οι οποίες είναι απαραίτητες, σύμφωνα πάντα με το τμήμα μάρκετινγκ της κάθε εταιρίας σε κάθε gamer που σέβεται τον ευατό του και προσέχει τις επιδόσεις τους. Στο Corsair Gaming K70 RGB, σε αντίθεση με άλλα πληκτρολόγια τα οποία έχουμε δει και έχουν χαρακτηριστεί ώς "παιχνιδιάρικα" βλέπουμε μια πιο λιτή σχεδιαστική προσέγγιση χωρίς υπερβολές με τον διαθέσιμο χώρο να χρησιμοποιείται μέχρι τελευταίας σπιθαμής. Αυτό που μας "χάλασε" εργονομικά, ήταν η τοποθέτηση των πολυμεσικών διακοπτών ακριβώς πάνω από το numpad με αποτέλεσμα να μην είναι ακαριαία η πρόσβαση μας σε αυτά κατά τη διάρκεια της πληκτρολόγησης (μιας και το random του winamp δεν έχει γούστο και πετάει ό,τι να'ναι στα decks). Από την άλλη, η πρόσβαση στον ελεγκτή έντασης και στην αποκοπή του ήχου ήταν πολύ καλά τοποθετημένη, χωρις να δημιουργήσει τη παραμικρή δυσκολία πρόσβασης. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Corsair Gaming K70 RGB το οποίο βέβαια δεν είναι καινούργιο, είναι το αλουμινένιο εξωτερικό περίβλημα. Εδώ έρχεται ίσα βάρκα ίσα πανιά με το Cougar 700K το οποίο είχαμε δοκιμάσει προσφάτως. Πάνω κάτω βλέπουμε τις ίδιες σχεδιαστικές επιλογές. Τα πλήκτρα ανασηκωμένα, καθαρό αλουμίνιο στο κάτω μέρος των να τα υποστηρίζει, γενικότερα η επιφάνεια πληκτρολόγησης του Corsair Gaming K70 RGB μοιάζει πολύ με το Cougar 700K, χωρίς αυτό να είναι κακό. Εκεί που διαφέρουν είναι ότι ενώ η Cougar προτίμησε μια πιο σπορ προσέγγιση, η Corsair προτιμά να παραμείνει "κυρία" και να ακολουθήσει ένα πιο σοβαρό στυλ, πιο λιτό το οποίο "πάει παντού" από ένα Lan Party (αν και πληκτρολόγιο των 150 € θα το είχα δεμένο πάνω μου με χειροπέδες) μέχρι και σε ένα εταιρικό χώρο εργασίας. Εξωτερικό Η συσκευασία στην οποία περιέχεται το Corsair Gaming K70 RGB είναι στιβαρή στη κατασκευή, έτσι ώστε να μπορεί να διαφυλάξει ότι το πληκτρολόγιο θα φτάσει στα χέρια του τελικού καταναλωτή σε ένα κομμάτι και όχι αποσπώμενο. Όπως μπορείτε να δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες, στο εξωτερικό του κυριαρχεί το νέο σήμα της Corsair, το Corsair Gaming μαζί με διάφορες πληροφορίες σχετικές με το προϊόν το οποίο περιέχεται σε αυτό. Το πληκτρολόγιο Το Corsair Gaming K70 RGB διατίθεται με δύο διαφορετικούς Cherry MX διακόπτες, ενώ έρχεται πακεταρισμένο με ελεγκτές προβολής LED της Panasonic τα οποία καταφέρνουν ομαλές εναλλαγές φωτισμού όταν επιλέγουμε κάποια λειτουργία η οποία περιλαμβάνει αλλαγές φωτισμού. Το αλουμινίου στο οποίο αναφερθήκαμε πιο πάνω είναι ποιότητας εφάμιλλης αυτής που χρησιμοποιείται στην αεροπλοΐα, ενώ η ανοδίωση και το βουρτσισμένο φινίρισμα συμβάλλουν στην ολοκλήρωση της αψεγάδιαστης εικόνας που δίνει το συγκεκριμένο πληκτρολόγιο. Στην τελευταία εικόνα βλέπετε κάτω από τα πλήκτρα μια κόκκινη κουκκίδα; Είναι το αίμα των εργαζόμενων που θυσιάστηκαν για τη κατασκευή του συγκεκριμένου πληκτρολογίου. Πλάκα κάνω. Είναι οι κόκκινοι διακόπτες Cherry MX με τους οποίους έχει εξοπλιστεί το Corsair Gaming K70 RGB και οι οποίο - σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία - έχουν εγγύηση καλής λειτουργίας για 50 εκατομμύρια κλικ, 10 εκατομμύρια λιγότερα από όσα δίνει η Kailh για τους διακόπτες της Razer. Μαζί με το πληκτρολόγιο, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, υπάρχει και ένα στήριγμα καρπού. Αυτό είναι το κλασσικό στήριγμα το οποίο έχουν τα Corsair πληκτρολόγια, το οποίο αισθητικά δένει πολύ όμορφα με το υπόλοιπο πληκτρολόγιο. Το μαλακό μαξιλαράκι είναι κατασκευασμένο από μαλακό καουτσούκ. Πίσω μέρος Μα καλά ποιος θέλει να κάτσει να διαβάσει για το πίσω μέρος ενός πληκτρολογίου; Αναρωτήθηκε ο χρήστης και πήγε να προσπεράσει αυτή τη βαρετή ενότητα. ΜΗ! ΚΑΤΣΕ ΕΔΩ! Σας φωνάζω με αγωνία μιας και το πίσω μέρος δεν είναι μόνο οι βίδες και το σαρδόνιο γέλιο τώρα-θα-σε-σκίσω-πληκτρολόγιο. Δείτε λίγο τις φωτογραφίες και παρατηρήστε λίγο τις υποδοχές όπου κουμπώνει το στήριγμα καρπού. Ωραία. Τρεις υποδοχές στο πληκτρολόγιο και δύο στο στήριγμα. Περισσεύει μια. Ξέρετε γιατί; Για το Corsair Vengeance FPS Wrist Rest! Ένα εξάρτημα το οποίο το Cougar 700K το είχε - βέβαια δε συγκρίνονται τα μεγέθη - από τη μάνα του, η Corsair έχει πάει ένα βήμα παραπάνω και προσφέρει μια πλήρως λειτουργική και ανεξάρτητη από το τυπικό στήριγμα καρπού, εξειδικευμένη λύση για όσους παίζουν FPS παιχνίδια. Επίσης ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι και η ύπαρξη ανυψωτικών προεκτάσεων στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου με την χρήση των οποίων μπορούμε να έχουμε διαφορετικές θέσεις χρήσης του πληκτρολογίου. Περιφερειακές Λειτουργίες Στο μπροστινό μέρος του πληκτρολογίου - αν θεωρήσουμε ότι όταν το κοιτάμε βλέπουμε τα πλήκτρα - υπάρχει ένας διακόπτης, ο οποίος μας δίνει την δυνατότητα να αλλάξουμε το polling rate του πληκτρολογίου. Αυτή η λειτουργία είναι περιττή θα λέγαμε μιας και η αλλαγή μπορεί να πραγματοποιηθεί άνετα μέσω λογισμικού, χωρίς να μπαίνουμε στην περιπέτεια του διακόπτη. Το προεπιλεγμένο polling rate του πληκτρολογίου είναι 1 ms και ο χρήστης με τη βοήθεια του διακόπτη μπορεί να το ελαττώσει σε 2 ms, 4 ms, ή 8 ms. Επίσης, εκτός από αυτές τις ρυθμίσεις, ο διακόπτης προσφέρει άλλη μια η οποία ονομάζεται BIOS και απενεργοποιεί όλες τις επιπλέον λειτουργίες του πληκτρολογίου, μετατρέποντάς το σε ένα απλό πληκτρολόγιο 104 πλήκτρων. Άξιο αναφοράς είναι και το καλώδιο σύνδεσης του πληκτρολογίου με τον υπολογιστή, μιας και είναι σκληρό και δύσκαμπτο, με αποτέλεσμα να έχει τη δικιά του γνώμη στη χωροθέτηση του χώρου και τη θέση του μέσα σε αυτό. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι μέσα σε αυτό το καλώδιο περνάνε δύο καλώδιο usb, ένα για την κανονική τροφοδοσία του πληκτρολογίου και ένα για τις επιπλέον ανάγκες ενέργειας των πολύχρωμων led 16 εκατομμυρίων χρωμάτων που διαθέτει το πληκτρολόγιο. Η ύπαρξη της επιπλέον τροφοδοσίας βέβαια, στερεί από το πληκτρολόγιο την επιπλέον usb θύρα που είχε ο προκάτοχός του, κάνοντας το λίγο πιο φτωχό σε εξοπλισμό σε σχέση με αυτόν. Αν δε βάλετε και στην εξίσωση ότι δεν παρέχονται ούτε επιπλέον keycaps, ούτε keycap puller, τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για "ένοπλη ληστεία" στα καλούδια που προσφέρει η Corsair στο RGB πληκτρολόγιό της. RGB Φωτισμός Ο κόκκινος διακόπτης της Cherry που φέρει το Corsair Gaming K70 RGB δεν είναι ο κλασσικός διακόπτης που όλοι ξέρετε και έχετε αγαπήσει, αλλά το περίβλημά του είναι διάφανο. Αυτή η παραλλαγή έγινε με την Corsair να βάζει λίγο το "χεράκι" της στο σχεδιασμό του διακόπτη και για να μεγιστοποιήσει την φωτεινότητα των χρωμάτων και την ένταση, επιλέχθηκε το διάφανο περίβλημα, το οποίο θα διαθλά το παραγόμενο φως από το led του κάθε διακόπτη. Μια επίδειξη για το τι μπορεί να κάνει ο LED φωτισμός, μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο: Βέβαια όλα δεν είναι τέλεια όσον αφορά το φωτισμό και πως αυτός φαίνεται στο χρήστη. O λόγος είναι η ίδια κατασκευή του διακόπτη που αναφέραμε παραπάνω. Το LED οπίσθιου φωτισμού κάθε διακόπτη βρίσκεται στο πάνω μέρος του, με αποτέλεσμα με την ενεργοποίησή του (φωτισμός) να έχουμε την διάχυση του χρώματος και στους παράπλευρους διακόπτες. Αυτό όταν όλοι οι διακόπτες έχουν τον ίδιο χρώμα οπίσθιου φωτισμού. Αν εμείς επιλέξουμε να έχουμε διαφορετικούς φωτισμούς σε γειτονικά πλήκτρα, για παράδειγμα αν θέλουμε να φωτίσουμε διαφορετικά τα πλήκτρα διεύθυνσης σε παιχνίδια πρώτου ρόλου W, A, S, D, τότε θα δούμε στα γειτονικά πλήκτρα να αντανακλάται μερικώς το χρώμα των γειτονικών πλήκτρων όπως μπορείτε να δείτε και στην παρακάτω φωτογραφία. Επίσης κατά τη διάρκεια της συμβίωσής μας με το Corsair Gaming K70 RGB, διαπιστώσαμε ότι ο οπίσθιος φωτισμός δεν ήταν πολύ δυνατός όσο, ας πούμε ο φωτισμός του K700 το οποίο σας είχαμε παρουσιάσει πρόσφατα. Επίσης, στο φόρουμ της Corsair διαβάσαμε την παρατήρηση ενός χρήστη ότι το πληκτρολόγιο μπορεί να προβάλει μόνο 512 χρώματα από τα διαθέσιμα 16,777,216 τα οποία υποστηρίζει η Corsair ότι υποστηρίζει το πληκτρολόγιο. Την μεθοδολογία ελέγχου που ακολούθησε ο χρήστης καθώς επίσης και την επίσημη απάντηση της Corsair (δουλεύουμε να το διορθώσουμε) μπορείτε να βρείτε εδώ http://forum.corsair.com/forums/showthread.php?t=133172. Στις τελευταίες σελίδες του συγκεκριμένου θέματος, χρήστες αναφέρουν ότι η Corsair έχει ολοκληρώσει το βελτιστοποιημένο λογισμικό και αυτό το καιρό είναι σε διαδικασία δοκιμών. Αποδομώντας το K70 Ένα έργο σε δύο πράξεις πρόκειται να δείτε παρακάτω, μιας και θα σας αποκαλύψουμε αρχικά τι κρύβεται κάτω από τα πλήκτρα του Corsair Gaming K70 RGB ενώ στη συνέχεια δούμε αναλυτικά το εσωτερικό του πληκτρολογίου. Αρχικά θα ασχοληθούμε με το άνω μέρος του πληκτρολογίου. Οι RGB διακόπτες Cherry που διαθέτει το Corsair Gaming K70 RGB έχουν την συνηθισμένη αντοχή όλων των διακοπτών της εν λόγω εταιρίας, τις 50 εκατομμύρια ενεργοποιήσεις. Κάθε ένας διακόπτης είναι τοποθετημένος πάνω σε μια πλάκα από βουρτσισμένο αλουμίνιο η οποία εκτός από την δυνατότητα του εύκολου καθαρισμού - μιας και δεν υπάρχουν περιβάλλοντα εμπόδια - δίνει επίσης δομική σταθερότητα στα πλήκτρα, επιτρέποντας να ασκούνται σε αυτά εξωτερικές δυνάμεις χωρίς να χάνουν την θέση και τη σταθερότητά τους. Στην εικόνα θα παρατηρήσατε ότι το Corsair Gaming K70 RGB είναι ένα full Cherry πληκτρολόγιο, μιας και εκτός από τους διακόπτες Cherry που φέρει, και οι σταθεροποιητές είναι της ίδιας εταιρίας τόσο στο πλήκτρο διαστήματος (space) όσο και στα άλλα μεγάλα πλήκτρα όπου χρειάζονται υποβοήθηση. Επίσης στις φωτογραφίες θα δείτε ότι τα keycaps δεν είναι κάτι το συνταρακτικό, ως προς τη κατασκευή τους, όμως ο σχεδιασμός τους συνολικά με την λίγο κυρτή επιφάνεια και την ανοχή στην ολίσθηση που έχουν δίνουν συνολικά μια πολύ ωραία αίσθηση κατά τη χρήση τους. Ένα από τα δυνατά σημεία του Corsair Gaming K70 RGB είναι η ποιότητα κατασκευής τόσο του εξωτερικού, (όπως βλέπουμε στις εικόνες) τόσο και του εσωτερικού που θα δούμε παρακάτω. Προσεγμένη τοποθέτηση των επιμέρους τμημάτων και σχεδιασμός συνθέτουν το σκηνικό που έχουμε μπροστά μας. Για παράδειγμα προσεγμένης λεπτομέρειας, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τη ροζέτα που έχουν εφαρμόσει στον ροοστάτη εντάσεως ήχου, έτσι ώστε να μειώσουν την ολίσθηση κατά τη διάρκεια της χρήσης της, τεχνική που χρησιμοποιείται σε πολλών ειδών εργαλεία. Εσωτερικό Η πρόσβαση στο εσωτερικό του Corsair Gaming K70 RGB επιτυγχάνεται με την αφαίρεση βιδών που βρίσκονται στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου καθώς και δύο που βρίσκονται στο μπροστινό μέρος κρυμμένες. Οι δύο βίδες έκπληξη, που πρέπει να εντοπίσετε έτσι ώστε να μπορέσετε να ανοίξετε το πληκτρολόγιο, είναι μια κάτω από το σήμα Corsair Gaming και μία στη βάση του ροοστάτη εντάσεως φωνής στο πάνω δεξιά μέρος του πληκτρολογίου, όπως μπορείτε να δείτε και στις εικόνες παρακάτω. Et Voila! Μετά το ξεβίδωμα ερχόμαστε σε επαφή με το εσωτερικό του K70, από το οποίο μπορούμε να πούμε ότι μείναμε ικανοποιημένοι από την ποιότητα κατασκευής, τόσο των πλαστικών του σώματος του πληκτρολογίου, όσο και με τις πλακέτες που φέρει αυτό στο εσωτερικό. Οι κολλήσεις που έχουν γίνει πάνω σε όλες τις πλακέτες είναι άριστες ενώ γενικότερα η ποιότητα των υλικών στο εσωτερικό μας έφερε στο μυαλό το Rapid-i της Cooler Master, όπου και εκεί είχαμε δει καλή ποιότητα υλικών. Σε αυτό το τομέα η Corsair παίρνει καθαρό δεκάρι. Ο εγκέφαλος πίσω από όλα όσα έχετε δει μέχρι τώρα, είναι ένας 32bit μικροελεγκτής βασισμένος στον Cortex-M0 της ARM υλοποιημένο από την εταιρία NXP, την ίδια εταιρία που βρίσκουμε μέσα στο Cougar 700K, το οποίο σας είχαμε παρουσιάσει πριν λίγο καιρό. Η μόνη διαφορά είναι στο μοντέλο, μιας και το 700K της Cougar φορούσε τον LPC11U14FBD48 ενώ εδώ βρίσκουμε τον LPC11U37F-501 ένα διαφορετικό μοντέλο, του οποίου τα επιμέρους χαρακτηριστικά μπορείτε να δείτε στο σύνδεσμο που παρέχουμε. Λογισμικό Διαχείρισης CUE Πίσω από κάθε πετυχημένο άνδρα λέει ο λαός βρίσκεται μια επιτυχημένη γυναίκα. Στη περίπτωσή μας, το λογισμικό είναι αυτό που αναδεικνύει το πληκτρολόγιο, μιας και αυτό είναι η ειδοποιός διαφορά από τα "χαζά" πληκτρολόγια που κυκλοφορούν κατά κόρον στην αγορά και με σαφώς χαμηλότερη τιμή από το Corsair Gaming K70 RGB. Η Corsair κινείται στη λογική που έχουμε δει στο ίδιο μήκος κύματος με άλλες εταιρίες, όπως η Cougar όπου αντιμετωπίζουν το θέμα του λογισμικού υποστήριξης συνολικά και όχι ανά περίπτωση. Έτσι έχουμε ένα λογισμικό για όλες τις συσκευές, το οποίο διαφοροποιείται σε μερικές λεπτομέρειες, ανά περίπτωση και ανά προϊόν. Το λογισμικό ονομάζεται C.U.E. από τα αρχικά της λέξης Corsair Utility Engine και - δυστυχώς ή ευτυχώς - είναι αρκετά σύνθετο και πολυεπίπεδο στην λογική χρήσης και λειτουργίας. Βέβαια, αν κάποιος δεν είναι για πολλά πολλά, μπορεί να παραμετροποιήσει και να χρησιμοποιήσει πληθώρα λειτουργιών που δίνει το συγκεκριμένο λογισμικό, αλλά αν θέλετε να πάρετε το 100% από το λογισμικό και το πληκτρολόγιο, τότε ετοιμαστείτε να ασχοληθείτε αρκετά με αυτό. Η διεπαφή χρήστη του C.U.E. έχει τέσσερις βασικές ενότητες - πάνω στις οποίες θα βασιστεί και η δικιά μας καταγραφή - οι οποίες είτε έχουν υποκατηγορίες σε μορφή καρτελών ή έχουν λίστες ρυθμίσεων με την δυνατότητα δημιουργίας νέας ή αποθήκευσης της τρέχουσας με άλλο όνομα. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε τα εξής: Προφίλ Η καρτέλα προφίλ βλέπουμε ότι χωρίζεται σε 3 νοητικές ενότητες. Στο πάνω μέρος υπάρχουν οι τέσσερις βασικές κατηγορίες τις οποίες εξετάζουμε, καθώς και η δυνατότητα να αποθηκεύσουμε το τρέχον προφίλ ή να δημιουργήσουμε νέο από την αρχή. Στο δεξί μέρος βλέπουμε μια λίστα με τις διαθέσιμες ομάδες που μπορούμε να δημιουργήσουμε σε κάθε προφίλ καθώς επίσης βλέπουμε την ύπαρξη ενός αναδυόμενου μενού από το οποίο μπορούμε να επιλέξουμε το επιθυμητό προφίλ για επεξεργασία. Αριστερά, υπάρχουν τρεις υποκατηγορίες με τις οποίες μπορούμε να παραμετροποιήσουμε το εκάστοτε ενεργό προφίλ. Έτσι λοιπόν, στην πρώτη υποκατηγορία "Assignments" μπορούμε να ορίσουμε το ρόλο κάθε ενός πλήκτρου. Στην ουσία όλα τα πλήκτρα μπορούν να γίνουν macro keys. Έτσι εξηγείται και η έλλειψη macro keys μιας και κάθε πλήκτρο μπορεί να επιτελέσει αυτή τη λειτουργία. Στην υποκατηγορία "Performance" βλέπουμε ότι έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε ρυθμίσεις σχετικά με τη συμπεριφορά του πληκτρολογίου όταν παίζουμε παιχνίδια. Έτσι μπορούμε να απενεργοποιήσουμε συνδυασμούς πλήκτρων οι οποίοι μπορούν να μας πετάξουν στην επιφάνεια εργασίας την ώρα που προσπαθώντας να κάνουμε το τριπλό combo στο Ork να βρεθούμε εκτός παιχνιδιού και εν τέλει με το πουλί στο χέρι. Φωτισμός. Εδώ είναι και όλα τα λεφτά και το μεγάλο ατού του Corsair Gaming K70 RGB. Εδώ μπορείτε να ορίσετε φωτισμό σε κάθε ένα πλήκτρο ξεχωριστά ή σε ομάδες - οριζόμενες από εσάς - ή σε όλα τα πλήκτρα του. Οι χρωματικές επιλογές είναι στην ουσία απεριόριστες, αν και όπως είπαμε και πριν ακόμα δεν έχει ξεπεραστεί το εμπόδιο το οποίο μας περιορίζει στα 512 προβαλλόμενα χρώματα αντί των 16,7 εκατομμυρίων που έχει τη δυνατότητα να προβάλει - σύμφωνα πάντα με τη κατασκευάστρια εταιρία. Ο φωτισμός που βλέπετε κάθε φορά είναι συνδεδεμένος με το προφίλ που επιλέγετε κάθε φορά, έτσι μπορείτε να αποθηκεύσετε και να φορτώσετε σετ φωτισμών σε κάθε προφίλ, οπότε ακόμα και να βαριέστε να ασχοληθείτε με το να αναπαράγετε αυτά τα ωραία εφέ που έχετε δει στο διαδίκτυο, μπορείτε να βρείτε και να φορτώσετε απευθείας στο προφίλ του πληκτρολογίου χωρίς να ιδρώσετε καθόλου. Μας άρεσε επίσης πολύ η δυνατότητα της ενεργοποίησης του φωτισμού κατά τη πληκτρολόγηση καθώς επίσης και η δυνατότητα επιλογής χρώματος φωτισμού βάσει δεκαεξαδικής μορφής (HTML) την οποία όλοι μας είμαστε λίγο πολύ συνηθισμένοι. Ενέργειες Στην καρτέλα Action, μπορούμε να δημιουργούμε και να αντιστοιχούμε μακροεντολές σε όποιο πλήκτρο θέλουμε - πράγμα που εξηγεί εν μέρει και την έλλειψη αποκλειστικών κουμπιών macro. Για άλλη μια φορά βλέπετε ότι μπορείτε εκτός από το να δημιουργήσετε νέα, να εισάγετε/εξάγετε ήδη υπάρχουσες μακροεντολές. Φωτισμός Στην ίδια λογική με τις μακροεντολές που είδαμε πριν είναι και ο Φωτισμός. Εδώ δημιουργείτε τα εφέ σας και μετά τα εφαρμόζετε σε κάθε προφίλ που σας ενδιαφέρει. Και εδώ βλέπετε ότι μπορείτε εκτός από το να δημιουργήσετε νέα, να εισάγετε/εξάγετε ήδη υπάρχουσες χρωματικούς συνδυασμούς και εφέ. Ρυθμίσεις Τέλος, βλέπουμε τις γενικές ρυθμίσεις του προγράμματος στην τέταρτη κατηγορία η οποία χωρίζετε και αυτή σε τρεις ενότητες. Αρχικά στην καρτέλα "Συσκευή" (Device) μπορούμε να ελέγξουμε κάποιες παραμέτρους σχετικά με την συσκευή μας, όπως η απενεργοποιήση του φωτισμού και η επιλογή περιοχής χρήσης του πληκτρολογίου. Επίσης βλέπουμε ότι από εδώ μας δίνεται η δυνατότητα να αναβαθμίσουμε το firmware και το bootloader (ουαου) της συσκευής. Στην καρτέλα του προγράμματος βλέπουμε πολλές μικρές χαρούμενες επιλογές (όπως θα έλεγε και ο Bob Ross), οι οποίες έχουν να κάνουν με τη γλώσσα εμφάνισης αν θα ξεκινάει με τα windows το πρόγραμμα διαχείρισης C.U.E. της Corsair, καθώς επίσης και επιλογές σχετικές με τη προβολή του. Αυτό που για μένα έχει σημασία και πρέπει να μην ξεχάσετε να ενεργοποιήσετε/παραμετροποιήσετε, είναι η ενεργοποίηση των διαθέσιμων αναπαραγωγών πολυμέσων του συστήματός σας, μιας και αν δεν το κάνετε αυτό, δε θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα πολυμεσικά κουμπιά που έχει το Corsair Gaming K70 RGB. Τέλος, στην ενότητα "Υποστήριξη" (Support) βλέπουμε σχετικές γενικές πληροφορίες γύρω από την εφαρμογή, το σύστημά μας καθώς και συνδέσμους για υποστήριξη μέσω διαδικτύου και τον οδηγό χρήσης του πληκτρολογίου. Στην πράξη Βάλαμε το Corsair Gaming K70 RGB στο πάγκο των δοκιμών έτσι ώστε να δούμε τις επιδόσεις του. Τα χαρακτηριστικά που θα εξετάσουμε, πέρα από το κομμάτι του φαίνεσθαι, το οποίο το αναλύσαμε πιο πριν, έχουν να κάνουν με τις επιδόσεις του πληκτρολογίου τόσο όσον αφορά τα επίπεδα θορύβου του, όσο και με τη χρήση του μετροπρογράμματος Keyboard Test της Passmark καθώς και με την εκτέλεση εμπειρικών τέστ για να διαπιστώσουμε την σωστή λειτουργία σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς. Αρχικά, με τη βοήθεια ενός ηχόμετρου, μετρήσαμε τον θόρυβο των διακοπτών κατά την πληκτρολόγηση και τον συγκρίναμε με τα υπόλοιπα πληκτρολόγια που έχουν περάσει από τον πάγκου του εργαστηρίου έτσι ώστε να έχουμε αρκετά δείγματα προς σύγκριση. Επίσης με την βοήθεια ενός Cherry Keyboard Tester, είχαμε την δυνατότητα να ηχομετρήσουμε όλα τα πλήκτρα που διαθέτει η Cherry. Τον πίνακα με τις μετρήσεις μπορείτε να τον δείτε παρακάτω: Για την μέτρηση των χαρακτηριστικών χρησιμοποιήσαμε το PassMark Keyboard Test. Αρχικά δοκιμάσαμε την λειτουργία NKRO την οποία είδαμε στα χαρακτηριστικά του πληκτρολογίου ότι υποστηρίζεται και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε παρακάτω: Στη συνέχεια προβήκαμε σε ελέγχους για να διαπιστώσουμε αν το πληκτρολόγιο πάσχει από ghosting, από την μη εγγραφή κάποιου πατήματος πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Συνδυασμοί που προκαλούν ghosting Στον παραπάνω συνδυασμό πλήκτρων, είτε τριών είτε τεσσάρων, το πληκτρολόγιο ανταποκρίθηκε τέλεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ghosting! Επίσης δοκιμάστηκε και το τεστ με το οποίο κρατώντας πατημένα τα δύο πλήκτρα shift, δοκιμάσαμε να γράψουμε με απόλυτη επιτυχία και μηδενικές απώλειες το κείμενο "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG". Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του πληκτρολογίου ήταν πάρα πολύ καλές, μιας και η αίσθηση και η αντοχή των πλήκτρων ήταν πολύ καλή, παραδίδοντας την στάνταρ εμπειρία που έχει ο χρήστης που χρησιμοποιεί μηχανικά πληκτρολόγια με κόκκινους διακόπτες της εταιρίας Cherry. Οι δοκιμές έγιναν πάνω στο παιχνίδι Shadows of Mordor, όπου ο χειρισμός μέσω του πληκτρολογίου ήταν υποδειγματικός και όλα τα άλλα κύλισαν ρολόι αφήνοντας μας μια πολύ καλή εμπειρία gaming (Το τερμάτισα ) Εν κατακλείδι Και κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος της σημερινής μας παρουσίασης. Το Corsair Gaming K70 RGB είναι όντως ένα αξιόλογο πληκτρολόγιο το οποίο χάρη στη τεχνογνωσία Corsair και την σωστή εφαρμογή αυτής έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ καλό προϊόν. Μελανό σημείο της παρουσίασης ήταν βέβαια η ανακάλυψη ότι -ακόμα - το πληκτρολόγιο δε μπορεί να προσφέρει τις 16.7 εκατομμύρια αποχρώσεις που διαφημίζει ότι μπορεί, αλλά γνωρίζοντας την υποστήριξη της Corsair και την προσήλωση της εταιρίας στην ολοκληρωμένη εμπειρία του χρήστη, πιστεύουμε ότι σύντομα θα λυθεί. Αυτό, μαζί με τον φτωχό παρεχόμενο εξοπλισμό είναι τα άσχημα στοιχεία τα οποία καταφέραμε να εντοπίσουμε, τα οποία βέβαια δεν επηρεάζουν μόνιμα ή και καθόλου ακόμα την γενική συμπεριφορά του K70. Πριν κλείσω και απευθύνω την καθιερωμένη ευχαριστία στην Corsair για την παροχή του δείγματος δοκιμής, θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για την γρήγορη και χωρίς "μα και μου" αλλαγή του αρχικού μου K70 RGB το οποίο ήταν μάλλον ελαττωματικό, μιας και όπως είχα γράψει και στο θέμα των μηχανικών πληκτρολογίων, ήρθε και μετά από δύο μέρες χρήσης άρχισαν πλήκτρα να μην καταγράφονται με το πάτημα του πλήκτρου. Για άλλη μια φορά φάνηκε η υποδειγματική λειτουργία της Corsair προς τον τελικό πελάτη. Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Corsair Gaming K70 RGB έχουμε τα εξής: Ο καλός - Αλουμινένιο άνω σώμα - Φωτισμός μεμονωμένος και με reactive typing - Ποιοτικό στήριγμα καρπών - Πολλοί χρωματικοί συνδυασμοί πλήκτρων Ο Κακός - Η τιμή του. - Η μή επίτευξη των 16,7 εκατομμυρίων χρωμάτων που διαφημίζεται. - Φτωχά παρελκόμενα. - Φτωχός περιφερειακός εξοπλισμός Ο Αδιάφορος - Το νέο σήμα της Corsair. - Τα keycaps τα περιμέναμε ένα κλικ καλύτερα Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair K70 RGB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος
  13. Cooler Master Quick Fire XTi review

    Ένα "γρήγορο πιστόλι" στα χέρια μας Όπως έχει γραφεί και σε παλαιότερη παρουσίασή στο εργαστήρι, η τάση της εποχής είναι πολύχρωμη. Και αφού οι πρώτες εταιρίες τόλμησαν και τα εγχειρήματα τους έγιναν αποδεκτά από τον κόσμο, ήρθε ο καιρός που η πολυχρωμία - η δυνατότητα προβολής πολλών χρωμάτων μέσω LED - είναι πλέον η κυρίαρχη τάση στα περιφερειακά εισαγωγής δεδομένων για ενθουσιώδεις χρήστες, μιας και το προϊόν που θα δούμε σήμερα, στοχεύει ακριβώς σε αυτή τη κατηγορία. Μηχανικοί διακόπτες; Check. Στιβαρό σασί; Check. Αποσπώμενο καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή; Check. Επιπλέον πολυμεσικές λειτουργίες; Check. Όλα αυτά και ακόμα παραπάνω προσφέρει το Cooler Master Quick Fire XTi το οποίο βασανίστηκε στο εργαστήρι για αρκετό καιρό και σήμερα είναι έτοιμο προς παρουσίαση. Μια πρόταση της Coolermaster στα Full Body ή 100% πληκτρολόγια τα οποία παρόλο το πλήρες layout που έχουν, δεν πιάνουν χώρο, μιας και ο "Σπαρτιάτικος" σχεδιασμός του πληκτρολογίου έχει καταφέρει να τα συμπτύξει όλα χωρίς να χάσει από λειτουργικότητα ή ευχρηστία. Χωρίς παραπάνω λόγια λοιπόν, σήμερα έχουμε και σας παρουσιάζουμε το Cooler Master Quick Fire XTi. Καλή ανάγνωσή! Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Cooler Master Quick Fire XTi μπορείτε να τα δείτε στον παρακάτω πίνακα Η τιμή του πληκτρολογίου, την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση, ανέρχεται στα ελληνικά καταστήματα σε 159,90 € Πρώτη επαφή Η πρώτη επαφή με το πληκτρολόγιο έγινε κατά την άφιξή του όπου η συσκευασία του φάνηκε να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση όσον αφορά την ποιότητα και την αντοχή της κατασκευής. Ένα λεπτό χαρτονένιο περιτύλιγμα το οποίο περιέχει όλες τις πληροφορίες που χρειαζεται ο υποψήφιος αγοραστής για να κάνει την επιλογή του καθώς και ενισχυτικές δόσεις από marketing όσον αφορά το πλασάρισμα του προϊόντος στον υποψήφιο αγοραστή. Προχωρώντας στην αποσυσκευασία, διαπιστώνεται ότι το εσωτερικό αποτελείται από μια καλή κατασκευή από σκληρό χαρτόνι που σκοπό έχει να προφυλάξει το περιεχόμενο προϊόν, πράγμα που όπως διαπιστώθηκε, θα δείτε και εσείς, το καταφέρνει μία χαρά. Αναφορικά με τα παρελκόμενα, η Cooler Master μας επιφυλάσσει μια ευχάριστη έκπληξη. Μετά την "ξηρασία" πολλών reviews, είδαμε "βροχή", μιας και εκτός από το πλεγμένο καλώδιο μήκους 1,5m (θα θέλαμε να είχε μεγαλύτερο μάκρος) και τις καθιερωμένες-τις-πετάω-χωρίς-να-τις-διαβάσω- οδηγίες και εγγύηση, συμπεριλαμβάνεται και ένας εξολκέας πλήκτρων (keycap puller για τους ελληνομαθείς ), όχι τον κλασσικό τον πλαστικό που έχουμε δει και σε άλλα μοντέλα της Cooler Master, αλλά συρμάτινο ο οποίος είναι πολύ βολικός στο βάλε βγάλε των πλήκτρων. Επίσης, σαν κερασάκι στη τούρτα, η Cooler Master δίνει και ένα πλήκτρο αντικαταστάτη του windows key με το σήμα της. Το Cooler Master Quick Fire XTi Το πληκτρολόγιο ακολουθεί την φιλοσοφία της Cooler Master στα πληκτρολόγια, έτσι έχουμε ένα σασί από σκληρό πλαστικό το οποίο είναι άκαμπτο και εκτός από την προστασία των εσωτερικών λειτουργικών μονάδων του πληκτρολογίου, προσφέρει μια αίσθηση στιβαρότητας. Η επιφάνεια που είναι ορατή στο χρήστη κατά τη χρήση δεν έχει κάτι το παραπανίσιο, αν θυμάστε στην αρχή της παρουσίασης σας μίλησα για "Σπαρτιάτικο σχεδιασμό" και όπως μπορείτε να δείτε από τις παρακάτω φωτογραφίες, αυτό επιβεβαιώνεται. Οπτικά, όσον αφορά τα πλήκτρα, την κατασκευή και την εμφάνισή τους, δεν περίμενα κάποια μεγάλη έκπληξη. Τα πλήκτρα ακολουθούν το κλασσικό μοτίβο που έχει επιλέξει η εταιρία στα gaming πληκτρολόγια της. Αυτό που μου άρεσε, είναι πως συνεχίζουν την επιτυχημένη - κατά τη γνώμη μου - τακτική διαχείρισης του πίσω χώρου έτσι ώστε το καλώδιο να είναι μεν κρυμμένο και όχι εκτεθειμένο όπως τα άλλα μοντέλα, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να συμβεί κάποιο ατύχημα. Επίσης πολύ καλή εντύπωση μας έκαναν τα αντιολισθητικά ποδαράκια που χρησιμοποιεί η Cooler Master στο Quick Fire XTi, μιας και κυριολεκτικά ακινητοποιούν το πληκτρολόγιο και χρειάζεται να βάλεις αρκετή δύναμη για να το σύρεις. Τέλος, μου άρεσε η πολυμεσική δυνατότητα των πλήκτρων που είναι στα πλήκτρα που βρίσκονται πάνω από τα βέλη κατεύθυνσης. Είναι μια πολυτέλεια που από την πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή μαζί της, μετά την θεωρώ απαραίτητη σε ένα πληκτρολόγιο. Ο μινιμαλιστικός σχεδιασμός του Quick Fire όμως δεν αφήνει πολλά περιθώρια, οπότε τα πλήκτρα αυτά είναι διαθέσιμα σαν δεύτερη λειτουργία η οποία ενεργοποιείται με το πλήκτρο Fn που διαθέτει το πληκτρολόγιο. Η λειτουργικότητα αυτής της λύσης επαφίεται αποκλειστικά στο χρήστη και είναι τελείως υποκειμενική. Εφαρμογές Μίνιμαλ συνέχεια και στο λογισμικό διαχείρισης. Η Cooler Master δεν διαθέτει λογισμικό διαχείρισης για το QuickFire, μιας και όλες οι ρυθμίσεις γίνονται χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο, όπως μπορείτε να δείτε και στο video της εταιρίας παρακάτω: Με τον ίδιο τρόπο όπως είδατε και στο video ρυθμίζεται και ο φωτισμός, ο οποίος σύμφωνα με την Cooler Master μπορεί και αποδίδει 35 χρώματα σε 5 διαφορετικές ρυθμίσεις. Αν έχετε όρεξη και μεράκι, μπορείτε να παίξετε ακόμα και ... φιδάκι! Η λογική της διαχείρισης των λειτουργιών των πλήκτρων "on the fly" δίνει ένα επιπλέον πλεονέκτημα σε αυτούς που δεν θέλουν να δένουν το πληκτρολόγιο τους με έναν υπολογιστή και θέλουν να το μεταφέρουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα, όπως πχ ένα lan party (ναι, ακόμα γίνονται και τέτοια). Δοκιμές Το Cooler Master Quick Fire XTi μπήκε στον πάγκο των δοκιμών έτσι ώστε ελεγχθεί για τις επιδόσεις του. Τα χαρακτηριστικά που θα εξεταστούν, πέρα από το κομμάτι του φαίνεσθαι, το οποίο το αναλύθηκε πιο πριν, έχουν να κάνουν με τις επιδόσεις του πληκτρολογίου τόσο όσον αφορά τα επίπεδα θορύβου του, όσο και με τη χρήση του μετροπρογράμματος Keyboard Test της Passmark καθώς και με την εκτέλεση εμπειρικών τέστ για να διαπιστώσουμε την σωστή λειτουργία σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς. Αρχικά, με τη βοήθεια ενός ηχόμετρου, μετρήθηκε ο θόρυβος των διακοπτών κατά την πληκτρολόγηση και συγκρίθηκε με τα υπόλοιπα πληκτρολόγια που έχουν περάσει από τον πάγκου του εργαστηρίου μας έτσι ώστε να έχουμε μια βάση σύγκρισης, συνεπικουρούμενης και με ένα Cherry Keyboard Tester έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατό πληρέστερη. Τον πίνακα με τις μετρήσεις μπορείτε να τον δείτε παρακάτω: Για την μέτρηση των χαρακτηριστικών χρησιμοποιήθηκε το PassMark Keyboard Test. Αρχικά δοκιμάστηκε την λειτουργία NKRO την οποία είδαμε στα χαρακτηριστικά του πληκτρολογίου ότι υποστηρίζεται και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε παρακάτω: Στη συνέχεια έγιναν έλεγχοι για να διαπιστωθεί αν το πληκτρολόγιο πάσχει από ghosting, από την μη εγγραφή κάποιου πατήματος πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Συνδυασμοί πλήκτρων που προκαλούν ghosting Στον παραπάνω συνδυασμό πλήκτρων, είτε τριών είτε τεσσάρων, το πληκτρολόγιο ανταποκρίθηκε όπως αναμενόταν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ghosting! Επίσης δοκιμάστηκε και το τεστ με το οποίο κρατώντας πατημένα τα δύο πλήκτρα shift, δοκιμάσαμε να γράψουμε με απόλυτη επιτυχία και μηδενικές απώλειες το κείμενο "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG". Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του πληκτρολογίου ήταν πάρα πολύ καλές, μιας και η αίσθηση και η αντοχή των πλήκτρων ήταν πολύ καλή, παραδίδοντας την στάνταρ εμπειρία που έχει ο χρήστης που χρησιμοποιεί μηχανικά πληκτρολόγια με καφέ διακόπτες της εταιρίας Cherry. Οι δοκιμές έγιναν πάνω στο διαδικτυακό παιχνίδι World of Tanks, όπου ο χειρισμός μέσω του πληκτρολογίου ήταν υποδειγματικός και όλα τα άλλα κύλισαν ρολόι αφήνοντας μας μια πολύ καλή εμπειρία gaming. Εν κατακλείδι Κάπου εδώ λοιπόν, τελείωσε και η παρουσίαση του Cooler Master Quick Fire XTi. Η γνώμη που σχημάτιστηκε για το πληκτρολόγιο είναι πολύ καλή, μιας και πληρεί όλα όσα θέλει ένας σύγχρονος χρήστης όπου - ίσως και να - αλλάζει συχνά περιβάλλον και θέλει ένα καλό και αξιόπιστο πληκτρολόγιο να τον συνοδεύει. Αυτό το λέω γιατί - όπως και αναφέραμε και παραπάνω - το εν λόγω πληκτρολόγιο είναι λιτό χωρίς να είναι φτωχό και έχει μηχανεύσει όλες τις λειτουργίες του να γίνονται μέσω της μηχανικής διεπαφής του, χωρίς την μεσολάβηση κάποιου λογισμικού. Ως αποτέλεσμα λοιπόν, έχουμε όλες τις λειτουργίες που θα είχαμε με την χρήση ενός οποιοδήποτε συνοδευτικού υλικού διαχείρισης, χωρίς δεσμεύσεις και εγκαταστάσεις. Ειλικρινά όσο και να έψαξα, κάποιο κακό σημείο δε βρήκα για το κατηγορήσω, εκτός βέβαια της τιμής η οποία είναι λίγο δυσανάλογη για αυτά που προσφέρει. Σε αυτή τη τιμή θα θέλαμε να είχε ένα αποσπώμενο arm rest - έτσι ώστε να μην χαλάει την κινητότητα του πληκτρολογίου - και ίσως και μια θήκη μεταφοράς. Αλλά, όπως λέει και η λαϊκή ρήση, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Το Cooler Master Quick Fire XTi μπορείτε να το βρείτε, όπως αναφέραμε και προηγουμένως στα ελληνικά καταστήματα σε τιμές που ξεκινάνε από 159,90 €. Έτσι λοιπόν, με βάσει όλα όσα είπαμε παραπάνω, τα θετικά και αρνητικά του Cooler Master Quick Fire XTi συνοψίζονται ως εξής: Ο καλός - Στιβαρό σώμα - Φωτισμός μεμονωμένος και με reactive typing - Λιτό και μαζεμένο - Προφυλαγμένη θύρα σύνδεσης - Παρελκόμενος εξοπλισμός Ο Κακός - Η τιμή του. Ο Αδιάφορος - Τα keycaps. Περιμένουμε πότε η Cooler Master θα κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα και θα αναβαθμίσει τα keycap της. Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Cooler Master Quick Fire XTi είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε την Cooler Master Hellas για το παρεχόμενο δείγμα παρουσίασης.
  14. Coolermaster Masterpulse Pro Review

    Εισαγωγή Έχουν περάσει δύο χρόνια από την τελευταία παρουσίαση ενός headset της Coolermaster και τα πράγματα από τότε έχουν αλλάξει αρκετά. Τα προϊόντα gaming με RGB έχουν μπει για τα καλά στις ζωές των gamers, τα ακουστικά με ήχο 7.1 γίνονται όλο και πιο διαδεδομένα και η σύνδεση USB για τα gaming ακουστικά συναντιέται σε όλο και περισσότερα μοντέλα. Όταν το καλοκαίρι η Coolermaster μας παρουσίασε την σειρά Masterpulse Over-Ear η οποία είχε σαν κύριο χαρακτηριστικό της την τεχνολογία Bass FX, στο roadmap για το υπόλοιπο του έτους μας υποσχέθηκε τα Masterpulse Pro, τα οποία θα είχαν σαν επιπλέον χαρακτηριστικά τον φωτισμό RGB, σύνδεση USB και ήχο 7.1. Σήμερα λοιπόν, ημέρα πρώτης κυκλοφορίας αυτών, θα σας παρουσιάσουμε την νέα πρόταση της Coolermaster στην κατηγορία gaming headsets. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Συσκευασία Τα Masterpulse Pro έρχονται σε μία αρκετά τυπική για headset συσκευασία η οποία παρέχει στον υποψήφιο αγοραστή όλες τις πληροφορίες που μπορεί να χρειαστεί. Στην μπροστινή πλευρά υπάρχει το λογότυπο της Coolermaster και μια μεγάλη φωτογραφία των Masterpulse στην οποία ξεχωρίζει το κόκκινο πλακέ καλώδιο, ενώ τονίζονται ιδιαίτερα τα πιο ξεχωριστά χαρακτηριστικά τους που είναι ο RGB φωτισμός, η τεχνολογία Bass FX και ο Virtual 7.1 Surround ήχος. Στην πίσω πλευρά ενημερωνόμαστε για κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά του headset σε 8 γλώσσες, με την ελληνική να μη συμπεριλαμβάνεται σε αυτές. Περνώντας στις πλαϊνές όψεις, η μία φιλοξενεί μία προφίλ πόζα του headset με το Led να έχει κόκκινο χρώμα ώστε να ταιριάζει με το καλώδιο και η άλλη σε 23 γλώσσες μας ενημερώνει για το περιεχόμενο του κουτιού και το link στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας από το οποίο μπορούμε να πάρουμε επιπλέον πληροφορίες. Όπως θα δείτε, η μετάφραση στα ελληνικά έγινε μάλλον από κάποιο αυτόματο μεταφραστή, πράγμα που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από μεγάλες εταιρίες. Το παραβλέπουμε και πάμε παρακάτω... Η συσκευασία των Masterpulse Pro κρύβει όμως και μία έκπληξη, καθ' ότι το μπροστινό μέρος είναι ένα χάρτινο μαγνητικό πορτάκι το οποίο μας αποκαλύπτει το headset πίσω από μία σκληρή ζελατίνα. Εδώ μπορούμε να δούμε και τα αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά του headset καθώς και μία σύντομη περιγραφή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών αυτού. Ας αφήσουμε όμως τη συσκευασία και ας περάσουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά των Mastepulse Pro. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Coolermaster Masterpulse Pro παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί. Η προτεινόμενη τιμή των Masterpulse Pro ανέρχεται στα 99.95 € και προς το παρόν μπορείτε να τα βρείτε μόνο στο επίσημο κατάστημα της Coolermaster, αλλά θεωρούμε πως πολύ σύντομα θα είναι διαθέσιμα σε όλα τα καταστήματα που εμπορεύονται προϊόντα της Coolermaster. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Φωτογράφιση - Μέρος Πρώτο Πρέπει να ομολογήσουμε πως τα Masterpulse Pro είναι ένα headset που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο. Κατά την προσωπική άποψη του γράφοντος (ο οποίος δεν συμπαθεί ιδιαίτερα την gaming αισθητική αρκετών προϊόντων) οι σχεδιαστές της Coolermaster έκαναν πάρα πολύ καλή δουλειά όσον αφορά το design των Masterpulse. Η αισθητική προσέγγιση που επέλεξαν είναι κάτι που συνδυάζει στοιχεία τόσο από gaming, όσο και από high end audiophile ακουστικά και χωρίς να φτάνει σε ακρότητες καταφέρνει να κερδίζει το βλέμα. Ο σκελετός τους είναι κατασκευασμένος από αλουμίνιο και έτσι παρά τον όγκο τους, καταφέρνουν να διατηρήσουν το βάρος τους στα 332 γραμμάρια χωρίς το καλώδιο. Εάν συνυπολογίσουμε και το καλώδιο, το οποίο περιλαμβάνει και χειριστήριο το συνολικό βάρος ανέρχεται στα 380 γραμμάρια. Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το γκρι-ανθρακί και το μαύρο με μοναδική εξαίρεση να αποτελεί το κόκκινο καλώδιο, το οποίο είναι εμφανές και στα σημεία ανάμεσα στους οδηγούς και την στέκα. Για όσους δεν είχε τύχει να ασχοληθούν με το "απλό" μοντέλο των Masterpulse που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ας δούμε λίγο την τεχνολογία Bass FX, η οποία στηρίζεται σε 2 μαγνητικά καπάκια. Αυτά τα καπάκια αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο κινούνται τα ηχητικά κύματα και τροποποιούν την απόδοση των Masterpulse κυρίως όσον αφορά τις χαμηλές συχνότητες. Έτσι όταν τα λειτουργούμε χωρίς τα καπάκια, "ενεργοποιούμε" την λειτουργία Bass FX και ενισχύουμε τις χαμηλές συχνότητες, πράγμα επιθυμητό όταν παίζουμε παιχνίδια FPS, παρακολουθούμε ταινίες δράσης ή ακούμε είδη μουσικής με έντονα μπάσα. Εάν τοποθετήσουμε τα καπάκια, το μπάσο μειώνεται και ο ήχος γίνεται πιο καθαρός, περιορίζοντας ταυτόχρονα και την όχληση του περίγυρού μας. Τα καπάκια όπως βλέπετε στην φωτογραφία διαθέτουν 4 μαγνήτες που τα ασφαλίζουν επάνω στο πλαϊνό των οδηγών, ενώ υπάρχει και μία πατούρα η οποία εξασφαλίζει το σωστό τους κούμπωμα. Όπως σας έχουμε ήδη πει, τα Masterpulse Pro διαθέτουν και RGB φωτισμό και έτσι το λογότυπο της Coolermaster είναι διαπερατό από το φως, επιτρέποντας έτσι στο φως να φαίνεται είτε τα έχουμε κουμπωμένα είτε όχι. Στις παρακάτω φωτογραφίες βλέπετε τα Masterpulse Pro με και χωρίς τα καπάκια τους. Η στέκα των Masterpulse είναι και αυτή αρκετά ιδιαίτερη. Το μεν σταθερό της τμήμα αποτελείται από 2 καμπυλωτά κομμάτια αλουμινίου τα οποία διαθέτουν ελαστικότητα, ενώ το τμήμα με τα μαξιλαράκια στηρίζεται στον κυρίως σκελετό με 4 συνολικά συρματόσχοινα. Ο όλος μηχανισμός λειτουργεί με κάποιου είδους ελατήρια ή ελάσματα και είναι 100% αυτορυθμιζόμενος. Απλώς τα φοράτε και αυτά ρυθμίζονται στο κεφάλι σας. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τα 5 ανεξάρτητα μαξιλαράκια που υπάρχουν στο κάτω μέρος της στέκας, καθιστούν το όλο σύστημα εξαιρετικά βολικό. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Φωτογράφιση - Μέρος Δεύτερο Οι δύο μεταλλικές αψίδες που αποτελούν την στέκα συνδέονται με τα τους οδηγούς με 4 βίδες allen από την κάθε πλευρά οι οποίες δίνουν μία ωραία industrial εικόνα και ταυτόχρονα φωνάζουν στιβαρότητα και ποιότητα. Ποιοτικά και άνετα ειναι και τα μαξιλαράκια των οδηγών τα οποία έχουν επικάλυψη από συνθετικό δέρμα και διαθέτουν γέμισμα από παχύ αφρώδες υλικό που αγκαλιάζει τα αυτιά, απομονώνοντας τους εξωτερικούς θορύβους. Όσον αφορά το μικρόφωνο, η Coolermaster επέλεξε να κρύψει στο εσωτερικό του αριστερού οδηγού ένα omni-directional μικρόφωνο, από το οποίο προφανώς και δεν περιμένουμε πολλά, και να τοποθετήσει εκεί μία μικρή οπή. Το καλώδιο των Masterpulse Pro έχει μήκος 2 μέτρα και ειναι πλακέ ή αλλιώς ταλιατέλα, βοηθώντας στην αποφυγή μπερδέματος και δημιουργίας κόμπων και καταλήγει σε ένα επίχρυσο βύσμα USB. Ως χρήστες των CM Storm Pitch εδώ και δυόμιση χρόνια δεν έχουμε παρά να χαιρετίσουμε την επιλογή αυτή που αποδεδειγμένα λειτουργεί. Επάνω στο καλώδιο βρισκουμε και το χειριστήριο. Από την μία πλευρά διεθέτει το λογότυπο της Coolermaster και το πλήκτρο για τον φωτισμό ενώ στα πλαϊνά του διαθέτει συρόμενους διακόπτες για την σίγαση του μικροφώνου και την ενεργοποίηση του 7.1 Virtual Surround και πλήκτρα για την επιλογή ενός από τα 3 presets του equalizer και την αυξομείωση του ήχου. Το πλήκτρο του φωτισμού διαθέτει και ένα led σε απόχρωση ψυχρού λευκού το οποίο ανάβει όταν ενεργοποιείται το 7.1, ενώ το πλήκτρο του equalizer διαθέτει led το οποίο αλλάζει χρώμα ανάλογα με το mode που έχουμε επιλέξει. Ας αφήσουμε όμως τα της εμφάνισης, για να περάσουμε στα του ήχου. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Δοκιμές Πριν ξεκινήσουμε με την ηχητική απόδοση των Masterpulse Pro, αξίζει να αναφέρουμε τα σχετικά με την εργονομία τους. Παρά το βάρος των 332 γραμμαρίων, διαπιστώσαμε πως είναι εξαιρετικά άνετα. Ο μηχανισμός της στέκας προσφέρει άμεση προσαρμογή στο κεφάλι, ενώ τα μαξιλαράκια εφαρμόζουν πολύ καλά στα αυτιά χωρίς να στενεύουν. Φυσικά το συνθετικό δέρμα από το οποίο είναι φτιαγμένα θα εμποδίζει τον αερισμό του αυτιού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά αυτό είναι κατί που συμβαίνει με όλα τα headsets που έχουν τέτοιου είδους μαξιλαράκια. Η συνύπαρξη των Masterpulse Pro με γυαλιά μυωπίας είναι απροβλημάτιστη και το καλώδιο μήκους 2 μέτρων θεωρούμε ότι είναι υπέρ-αρκετό. Το χειριστήριο των ακουστικών βρίσκεται στη σωστή θέση και μας δίνει άμεση πρόσβαση στις ρυθμίσεις, ενώ το καλώδιο ταλιατέλα δεν μας προβλημάτισε ούτε μία στιγμή με κόμπους και μπερδέματα. Πρέπει να ομολογήσουμε πως πριν δοκιμάσουμε τα Masterpulse Pro ήμασταν αρκετά επιφυλακτικοί όσον αφορά την τεχνολογία Bass FX. Από τα πρώτα όμως ακούσματα με και χωρίς τα πλαϊνά καπάκια, καταλάβαμε πως οι μηχανικοί της Coolermaster έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους όσον αφορά την απόδοση του μπάσου. Έτσι όταν τα χρησιμοποιούμε χωρίς τα καπάκια, το μπάσο είναι σαφώς πιο έντονο και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις αισθανθήκαμε τους οδηγούς να αναπηδούν ελαφρά επάνω στα αυτιά μας. Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι διαπιστώσαμε κάποια σημαντική αύξηση της καθαρότητας του ήχου όταν τοποθετήσαμε τα καπάκια επάνω στους οδηγούς. Η μείωση του μπάσου, επιφέρει βέβαια μία αύξηση αυτής αλλά μέχρι εκεί. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η λειτουργία Bass FX λειτουργεί, και μάλιστα πολύ καλά. Όσον αφορά την λειτουργία 7.1 των Masterpulse Pro, οι εντυπώσεις μας ήταν όπως αναμέναμε μέτριες. Όπως και να το κάνουμε, κανένα software δεν μπορεί να αποδόσει πολυκάναλο ήχο με μόνο 2 οδηγούς και όπως και σε άλλα 7.1 headsets που έχουμε δοκιμάσει στο παρελθόν, έτσι και στην περίπτωση των Masterpulse υπάρχει μεν αισθητή διαφορά που θυμίζει πολυκάναλο ήχο αλλά μέχρι εκεί. Μάλιστα κατά την αναπαραγωγή διαφόρων τεστ πολυκάναλου ήχου διαπιστώσαμε πως κατά την αναπαραγωγή των πλαϊνών καναλιών ο ήχος ακουγόταν και από τα δύο ηχεία (σε διαφορετική ένταση φυσικά) πράγμα που σε περίπτωση gaming μπορεί να μπερδέψει. Το ενσωματωμένο στο χειριστήριο equalizer με τα τρία presets - movie, game, music - αποτέλεσε μία ευχάριστη έκπληξη, μιας και η χρήση του είχε σαν αποτέλεσμα αισθητή διαφοροποίηση του παραγόμενου ήχου. Άλλοι θα το χρησιμοποιούν συνέχεια, άλλοι θα το βρουν περιττό. Εκτιμήσαμε ιδιαίτερα το ότι ο διακόπτης ενεργοποίησής του ενσωματώνει ένα led το οποίο ανάβει με διαφορετικό χρώμα ανάλογα με το preset, μένοντας σβηστό όταν το equalizer είναι απενεργοποιημένο. Η ένταση των Mastepulse ήταν κάτι που πραγματικά μας εντυπωσίασε. Φτάνουν σε υψηλά επίπεδα χωρίς να ζορίζονται και χωρίς την εμφάνιση παραμορφώσεων, με τον ήχο να είναι πάντα καθαρός, με σωστή διακριτοποίηση των καναλιών και το μπάσο να είναι από καλό έως πάρα πολύ καλό ανάλογα με το αν επιλέγουμε το Bass FX. Φυσικά δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από ένα headset αυτής της κατηγορίας τιμής. Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για το μικρόφωνό τους, το οποίο απλά κάνει τη δουλειά του, όντας επαρκές για χρήση Skype και chat κατά τη διάρκεια παιχνιδιών αρκεί να μην έχουμε ιδιαίτερες απαιτήσεις τόσο στην ποιότητα του ήχου όσο και στην απομόνωση των εξωτερικών θορύβων. Χάρη στο υλικό κατασκευής που έχει επιλεγεί για τα μαξιλαράκια των οδηγών και στον τρόπο που αγκαλιάζουν το αυτί, η παθητική απομόνωση των εξωτερικών θορύβων είναι πολύ καλή. Το ίδιο ισχύει και την ενόχληση των δίπλα, η οποία εάν επιλέξουμε να τοποθετήσουμε τα καπάκια στα πλαϊνά γίνεται ελάχιστη. Κάποιοι ίσως να έχετε αναρωτηθεί γιατί δεν σας έχουμε δείξει ως τώρα το συνοδευτικό software των Masterpulse Pro. Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή. Δεν υπάρχει συνοδευτικό software. Έτσι, ο χειρισμός όλων λειτουργιών τους γίνεται από τα πλήκτρα που υπάρχουν στο χειριστήριο. Αυτό σημαίνει πως και τα πλαινά RGB led ελέγχονται από το κεντρικό πλήκτρο που έχει το σύμβολο της φωτεινότητας και στην ουσία δεν είναι ακριβώς RGB μιας και πατώντας το πλήκτρο παίρνουν ένα από τα συνολικά επτά διαθέσιμα χρώματα ή βρίσκονται σε συνεχή εναλλαγή χρώματος. Δεδομένου ότι ο ανταγωνισμός προσφέρει στα headset αυτής της κατηγορίας τιμής software που εκτελεί αρκετές λειτουργίες θα θέλαμε και στην περίπτωση της Coolermaster κάτι αντίστοιχο. Στο σημείο αυτό, και πριν περάσουμε στα συμπεράσματα, αξίζει να υπενθυμίσουμε πως λόγω της σύνδεσης USB τα Masterpulse παρακάμπτουν την κάρτα ήχου του υπολογιστή. Αυτό σημαίνει πως όσοι έχουν επενδύσει σε μία καλή κάρτα ήχου, καλό θα ήταν να κοιτάξουν το απλό μοντέλο, ενώ όσοι δεν είναι ικανοποιημένοι με την απόδοση της κάρτας ήχου τους με ακουστικά θα δουν σημαντικότατη βελτίωση. 1.Εισαγωγή 2.Συσκευασία 3.Τεχνικά Χαρακτηριστικά 4.Φωτογράφιση 5.Λεπτομέρειες 6.Δοκιμές 7.Επίλογος - Συμπεράσματα Επίλογος - Συμπεράσματα Φτάσαμε λοιπόν στην ώρα της ετυμηγορίας. Με τον ανταγωνισμό να είναι αρκετά έντονος σε αυτή την κατηγορία τιμής, η βαθμολόγιση των Masterpulse Pro μας προβλημάτισε αρκετά. Από τη μία πρόκεται για ένα πάρα πολύ άνετο headset, από ποιοτικά υλικά, με πολύ καλή ηχητική απόδοση, έντονο μπάσο κατ' επιλογή χάρη στην λειτουργία Bass FX και αρκετά καλούδια, από την άλλη όμως χάνονται πόντοι λόγω της μη ύπαρξης συνοδευτικού software για την παραμετροποίηση και από το μέτριο μικρόφωνο. Σε κάθε περίπτωση τα Masterpulse Pro είναι ένα headset που σε γενικές γραμμές μας άφησε ικανοποιημένους και δεν θα απογοητεύσει τον μέσο gamer. Η άνεση που προσφέρουν και ο ήχος που παράγουν είναι παράγοντες ικανοί να μας κάνουν να παραβλέψουμε την απουσία software και την απόδοση του μικροφώνου, ενώ η συνδεσιμότητα USB είναι μεγάλο συν για τους μη έχοντες καλή κάρτα ήχου. Με μία χαμηλότερη τιμή, σίγουρα θα αποτελούσαν κελεπούρι αλλά και στην τιμή αυτή μπορούμε να πούμε πως χάρη στην απόδοσή τους κοιτάζουν στα μάτια τον ανταγωνισμό. Ας δούμε λοιπόν τα υπέρ και τα κατά των Masterpulse Pro σε μορφή bullet points. Ποιότητα κατασκευής Ηχητική απόδοση Υψηλή ένταση ήχου χωρίς παραμορφώσεις Λειτουργία Bass FX Πλακέ καλώδιο In Line χειριστήριο με πολλές λειτουργίες και φωτισμό Φωτισμός RGB στα πλαϊνά των οδηγών Συνδεσιμότητα USB Εξαιρετικά άνετα με αυτόματη ρύθμιση της στέκας Καλή απομόνωση εξωτερικών θορύβων Mέτριο μικρόφωνο Απουσία συνοδευτικού software παραμετροποίησης Αδυναμία χρήσης πλήρους φάσματος RGB στον φωτισμό Mε βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία που αποσπούν τα Coolermaster Masterpulse Pro είναι  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Coolermaster για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Γεώργιος GriGaS Ρήγας 25/10/2016
  15. Πλήθος νέων RGB προϊόντων από την Corsair

    Η Corsair φαίνεται να το έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα του RGB φωτισμού στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ανακοινώνοντας μια νέα σειρά προϊόντων. Έτσι στα πλαίσια του συνθήματος " Do It With The Lights On " η Corsair ανακοίνωσε ανεμιστήρες, κουτιά, ακόμα και mouse pad με RGB φωτισμό. Ξεκινώντας από τα CORSAIR Crystal Series 460X RGB, πρόκειται για μια νέα σειρά κουτιών η οποία χρησιμοποιεί στα πλάγια και μπροστά σκληρυμένο γυαλί ώστε να μπορεί κάποιος να δει στο εσωτερικό του κουτιού αλλά και ο εσωτερικός φωτισμός του κουτιού να εξέρχεται αυτού ανεμπόδιστος. Τρεις ανεμιστήρες SP120 RGB LED αναλαμβάνουν να αποδώσουν ακόμα περισσότερο χρώμα, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα εντυπωσιακό οπτικό σύνολο. Ενσωματωμένα ρυθμιστικά στην πρόσοψη του κουτιού, επιτρέπουν την εύκολη εναλλαγή εφέ. Περισσότερα για το Crystal 460X μπορείτε να δείτε εδώ CRYSTAL 460X MID-TOWER ATX CASE - CLEARLY COOL Στον τομέα των ανεμιστήρων RGB, η Corsair θα διαθέτει τις σειρές SP120 RGB και HD 120 RGB LED. Η σειρά SP120 RGB θα έρχεται με τέσσερα LEDs. Αν αυτά σας φαίνονται λίγα, η σειρά HD120 RGB θα έρχεται με 12 LEDs. Ένας ελεγκτής με τρεις διαφορετικές λειτουργίες, αναλαμβάνει την εναλλαγή των χρωμάτων και των εφέ. Τα μοντέλα της σειράς SP120 RGB διαθέτουν 3pin καλώδιο και περιστρέφονται στις 1400 στροφές, ενώ τα μοντέλα της σειράς HD120 RGB διαθέτουν 4pin καλώδιο με υποστήριξη PWM και περιστρέφονται με μεταβλητό ρυθμό περιστροφής από 800 έως 1725 rpm. Περισσότερα για τους ανεμιστήρες μπορείτε να βρείτε εδώ HD120 RGB AND SP120 RGB - STAY COOL. LOOK HOT. Υπάρχει και σχετικό βίντεο Το επόμενο προϊόν της Corsair είναι το MM800 Polaris RGB Mouse Pad. Πρόκειται για ένα mouse pad με RGB φωτισμό περιφερειακά και δυνατότητα άπειρων συνδυασμών οπτικών εφέ. Το mouse pad είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο ώστε να αποτελεί μια ιδανική επιφάνεια για το ποντίκι, έχοντας και μια pass through USB θύρα ώστε να μην καταλαμβάνει μια επιπλέον USB θύρα από το σύστημα. Για το mouse pad μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ MM800 RGB POLARIS GAMING MOUSE PAD - LIGHT UP THE PLAYING FIELD. Υπάρχει και σχετικό βίντεο Τέλος, στον τομέα του λογισμικού το CORSAIR Utility Engine (CUE) 2, μια ανανεωμένη έκδοση της εφαρμογής της Corsair που επιτρέπει στον χρήστη να εκμεταλλευτεί όλες τις δυνατότητες των RGB περιφερειακών της Corsair. Περισσότερα για το CUE 2 μπορείτε να διαβάσετε εδώ: CUE 2 - IMAGINATION VISUALIZED Όσον αφορά διαθεσιμότητα, οι σειρές ανεμιστήρων CORSAIR SP120 RGB και HD 120 RGB LED είναι άμεσα διαθέσιμοι από την Corsair και τους συνεργάτες της παγκοσμίως, το MM800 RGB POLARIS είναι άμεσα διαθέσιμο προς $69,99 από την BestBuy και την Corsair και τους συνεργάτες της, ενώ το CORSAIR Crystal Series 460X RGB θα είναι διαθέσιμο στα τέλη Σεπτέμβρη και πάλι από την Corsair και τους συνεργάτες της. Το CUE 2 είναι άμεσα διαθέσιμο για download.
  16. Η GeIL ανακοίνωσε την νέα της σειρά μνημών, DDR4 EVO X Hardcore Gaming Memory, η οποία ακολουθώντας την μόδα της εποχής, έρχεται με dynamic RGB LED illumination. Η GeIL ονομάζει το σύστημα LED φωτισμού HILM - Hybrid-Independent-Light-Module, με το σύστημα αυτό να είναι ανεξάρτητο από τις μνήμες, ώστε να μην επηρεάζεται η λειτουργία τους. Το module τροφοδοτείται με 12V κατευθείαν από την μητρική, επιτρέποντας τον προγραμματισμό του από την εφαρμογή για τον αντίστοιχο φωτισμό της μητρικής, δίνοντας την δυνατότητα να επιτευχθεί συγχρονισμό τους. Όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά των μνημών, αυτά φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Περισσότερες πληροφορίες για τις μνήμες αναμένεται να μάθουμε στην Computex. Πηγή: GeIL Announces the EVO-X Series Memory with HILM Technology
  17. Τον τελευταίο καιρό πάρα πολλές εταιρίες ανακοινώνουν προϊόντα με RGB φωτισμό. Ένα ακόμα προϊόν αυτής της κατηγορίας είναι και η καινούρια έκδοση του σύστημα υδρόψυξης Water 3.0 της Thermaltake με RGB φωτισμό στους ανεμιστήρες του. . Το Water 3.0 θα κυκλοφορήσει σε δύο εκδόσεις με RGB φωτισμό, την Water 3.0 Riing RGB 240 και Water 3.0 Riing RGB 360. Είναι σχεδιασμένο να ικανοποιήσει τις αυξημένες απαιτήσεις των απαιτητικών χρηστών και ταυτόχρονα να προσθέσει χρώμα εντός του κουτιού με των 256 χρωμάτων RGB φωτισμό του. Υπάρχουν 12 LEDs σε κάθε έναν από τους ανεμιστήρες υψηλής στατικής πίεσης της Thermaltake, οι οποίοι σχηματίζουν ένα χρωματικό δακτυλίδι, με τους ανεμιστήρες να είναι σχεδιασμένοι ειδικά για χρήση σε ψυγεία. Ο Χρωματισμός των LEDs μπορεί να ελεγχθεί μέσω ενός smart fan controller, ο οποίος επιτρέπει την εναλλαγή μεταξύ πέντε προφίλ. Τα δακτυλίδια μπορούν να έχουν σταθερό κόκκινο, μπλε, άσπρο ή πράσινο χρώμα ή να εναλλάσσουν κυκλικά ανάμεσα στα 256 χρώματα. Υπάρχει δυνατότητα play/pause η οποία επιτρέπει να επιλεγεί ένα από τα διαθέσιμα 256 χρώματα και να παραμείνει ο φωτισμός σταθερός σε αυτό, επιλογή η οποία απομνημονεύεται και διατηρείται ακόμα και μετά από κλείσιμο του συστήματος. Υπάρχει πάντως και επιλογή σβησίματος των LEDs. Δεν υπάρχουτν πληροφορίες για τιμές ή διαθεσιμότητα. Αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Water 3.0 Riing RGB 240 και Water 3.0 Riing RGB 360 μπορείτε να τα βρείτε στις σελίδες του κατασκευαστή στα παρακάτω links: Water 3.0 Riing RGB 240 - CL-W107-PL12SW-A Water 3.0 Riing RGB 360 - CL-W108-PL12SW-A Κάντε κλικ εδώ για να δείτε το άρθρο
  18. Water 3.0 AIO σύστημα ψύξης με RGB φωτισμό από την Thermaltake

    . Το Water 3.0 θα κυκλοφορήσει σε δύο εκδόσεις με RGB φωτισμό, την Water 3.0 Riing RGB 240 και Water 3.0 Riing RGB 360. Είναι σχεδιασμένο να ικανοποιήσει τις αυξημένες απαιτήσεις των απαιτητικών χρηστών και ταυτόχρονα να προσθέσει χρώμα εντός του κουτιού με των 256 χρωμάτων RGB φωτισμό του. Υπάρχουν 12 LEDs σε κάθε έναν από τους ανεμιστήρες υψηλής στατικής πίεσης της Thermaltake, οι οποίοι σχηματίζουν ένα χρωματικό δακτυλίδι, με τους ανεμιστήρες να είναι σχεδιασμένοι ειδικά για χρήση σε ψυγεία. Ο Χρωματισμός των LEDs μπορεί να ελεγχθεί μέσω ενός smart fan controller, ο οποίος επιτρέπει την εναλλαγή μεταξύ πέντε προφίλ. Τα δακτυλίδια μπορούν να έχουν σταθερό κόκκινο, μπλε, άσπρο ή πράσινο χρώμα ή να εναλλάσσουν κυκλικά ανάμεσα στα 256 χρώματα. Υπάρχει δυνατότητα play/pause η οποία επιτρέπει να επιλεγεί ένα από τα διαθέσιμα 256 χρώματα και να παραμείνει ο φωτισμός σταθερός σε αυτό, επιλογή η οποία απομνημονεύεται και διατηρείται ακόμα και μετά από κλείσιμο του συστήματος. Υπάρχει πάντως και επιλογή σβησίματος των LEDs. Δεν υπάρχουτν πληροφορίες για τιμές ή διαθεσιμότητα. Αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά των Water 3.0 Riing RGB 240 και Water 3.0 Riing RGB 360 μπορείτε να τα βρείτε στις σελίδες του κατασκευαστή στα παρακάτω links: Water 3.0 Riing RGB 240 - CL-W107-PL12SW-A Water 3.0 Riing RGB 360 - CL-W108-PL12SW-A
  19. [Computex 2015] Corsair Lapdog: Όλα σε ένα τακτοποιημένα

    Στον καταιγισμό των ανακοινώσεων που συνοδεύουν την έναρξη της σημαντικότερης έκθεσης πλήροφορικής, της Computex, ήρθε να προστεθεί η παρουσίαση ενός καινοτόμου νέου προϊόντος από την Corsair, το Corsair Lapdog. To Corsair Lapdog, ανήκει και αυτό στην οικογένεια των κυνοειδών (sic) της Corsair και έρχεται να συμπληρώσει την έτερη μεγάλη ανακοίνωση της Corsair, το BullDog, για το οποίο σας ενημερώσαμε μερικές μέρες πριν. To Lapdog λοιπόν είναι στην ουσία μια βάση στην οποία μπορείτε να έχετε το πληκτρολόγιο και το ποντίκι σας, με τα καλώδια κρυμμένα στους κρυφούς χώρους του. Επίσης εκτός από το κρυφό USB Dock το οποίο παρέχει, έχει και τρείς εξωτερικές θύρες USB, στις οποίες μπορείτε να συνδέσετε διάφορες περιφεριακές συσκευές που τυχόν διαθέτετε. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε επένδυση από ένα αφρώδες υλικό το οποίο έχει σχεδιαστεί από την NASA. Η κυκλοφορία του αναμένεται στο τέταρτο τρίμηνο του 2015 και η τιμή του θα ξεκινά από $89 για σκέτο το lapdog, ενώ όποιος θέλει να το συνδιάσει με κάποιο RGB πληκτρολόγιο της ίδιας εταιρίας, θα κληθεί να πληρώσει $199. Συνοπτικά το Lapdog έχει τα εξής χαρακτηριστικά Μεγάλη περιοχή 7"x11" για το mousepad σαςΤροφοδοτούμενα USB για τις περιφεριακές συσκευές σας (Ποντίκι, πληκτρολόγιο, ακουσικά, gamepads, φλασάκια)Αφρώδες υλικό το οποίο κρατά το σχήμα του (memory foam)Κρυφό διαμέρισμα για την τακτοποίηση των καλωδίωνΓρήγορη φόρτιση του τηλεφώνου ή του τάμπλετ σας Κάντε κλικ εδώ για να δείτε το άρθρο
  20. [Computex 2015] Corsair Lapdog: Όλα σε ένα τακτοποιημένα

    To Corsair Lapdog, ανήκει και αυτό στην οικογένεια των κυνοειδών (sic) της Corsair και έρχεται να συμπληρώσει την έτερη μεγάλη ανακοίνωση της Corsair, το BullDog, για το οποίο σας ενημερώσαμε μερικές μέρες πριν. To Lapdog λοιπόν είναι στην ουσία μια βάση στην οποία μπορείτε να έχετε το πληκτρολόγιο και το ποντίκι σας, με τα καλώδια κρυμμένα στους κρυφούς χώρους του. Επίσης εκτός από το κρυφό USB Dock το οποίο παρέχει, έχει και τρείς εξωτερικές θύρες USB, στις οποίες μπορείτε να συνδέσετε διάφορες περιφεριακές συσκευές που τυχόν διαθέτετε. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε επένδυση από ένα αφρώδες υλικό το οποίο έχει σχεδιαστεί από την NASA. Η κυκλοφορία του αναμένεται στο τέταρτο τρίμηνο του 2015 και η τιμή του θα ξεκινά από $89 για σκέτο το lapdog, ενώ όποιος θέλει να το συνδιάσει με κάποιο RGB πληκτρολόγιο της ίδιας εταιρίας, θα κληθεί να πληρώσει $199. Συνοπτικά το Lapdog έχει τα εξής χαρακτηριστικά Μεγάλη περιοχή 7"x11" για το mousepad σαςΤροφοδοτούμενα USB για τις περιφεριακές συσκευές σας (Ποντίκι, πληκτρολόγιο, ακουσικά, gamepads, φλασάκια)Αφρώδες υλικό το οποίο κρατά το σχήμα του (memory foam)Κρυφό διαμέρισμα για την τακτοποίηση των καλωδίωνΓρήγορη φόρτιση του τηλεφώνου ή του τάμπλετ σας
×