Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'rgb'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Ειδήσεις
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Apps
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin
  • Press Releases in English

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Hand - Electric Tools
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Forums

  • TheLab.gr
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Από το Εργαστήρι
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
    • Δημοσκοπήσεις
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες RAM DDR/DDR2/DDR3/DDR4/DDR5
    • Συσκευές Αποθήκευσης
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα
    • Internet & Τηλεφωνία
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers - Ηardware & Cloud Apps
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Programming - Scripting & Databases
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...
  • test1
  • Advertorial
  • InfoLab

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

  1. Σήμερα στο εργαστήρι, έχουμε το μηχανικό πληκτρολόγιο K70 RGB Pro της Corsair. Η σειρά Κ70 είναι μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές της Corsair στον τομέα των πληκτρολογίων με μηχανικούς διακόπτες, φέροντας χαρακτηριστικά όπως το σώμα αλουμινίου, τους Cherry MX διακόπτες και επιλογή περιφερειακών κουμπιών με λειτουργίες media και συστήματος. Η πρώτη επαφή με τη σειρά αυτή είχε γίνει το μακρινό 2015 με την παρουσίαση του Corsair Gaming K70 RGB. Από τότε μέχρι τώρα έχουν περάσει πολλές υλοποιήσεις και παρουσιάσεις, οδηγώντας μας στο σήμερα και στο πληκτρολόγιο που γράφεται η παρουσίαση αυτή τη στιγμή. Με μικρές βελτιώσεις σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα και χαρακτηριστικά που υπερτερούν σε σχέση με το μέσο όρο, η Corsair φιλοδοξεί να κατακτήσει για άλλη μια φορά μια θέση στο γραφείο σας. Ας δούμε λοιπόν τι έχουμε και αν θα τα καταφέρει. Χαρακτηριστικά Το μηχανικό πληκτρολόγιο CORSAIR K70 RGB PRO αποτελείται από πλαίσιο αλουμινίου το οποίο είναι ανοδιωμένο και έχει βουρτσισμένη υφή για καλύτερη αίσθηση. Κάτω από το "καπώ", υπάρχει η τεχνολογία υπερ-επεξεργασίας CORSAIR AXON, όπου σε συνδυασμό με τους πασίγνωστους διακόπτες CHERRY MX, παραδίδουν μια κλασσάτη εμπειρία χρήσης, τόσο αναφορικά με τη πληκτρολόγηση, όσο και στον τομέα για τον οποίο προορίζονται, το gaming. Επιπλέον πινελιές δίνει η δυνατότητα δυναμικού οπίσθιου φωτισμού RGB ανά πλήκτρο, ενώ η συνδεσιμότητα στον υπολογιστή γίνεται με ένα καλώδιο USB-C το USB-A, το οποίο προσφέρει λιγότερο όγκο πάνω στο γραφείο του χρήστη. Το CORSAIR K70 RGB PRO, συνδέεται με το λογισμικό iCUE το οποίο διαχειρίζεται επαρκώς όλες τις λειτουργίες του πληκτρολογίου, όπως τον προσαρμοσμένο προγραμματισμό μακροεντολών, φωτισμό πλήκτρων και πολλά άλλα, ενώ τα ειδικά πλήκτρα πολυμέσων και ο κύλινδρος έντασης ήχου πολλαπλών λειτουργιών αλουμινίου προσφέρουν άνετη πρόσβαση στον έλεγχο πολυμέσων. Μια καινοτομία που εισαγάγει η Corsair, είναι ο διακόπτης τουρνουά, με τον οποίο γίνεται άμεση συμμόρφωση με τις οδηγίες του ανταγωνισμού, κόβοντας λειτουργίες που δεν χρειάζονται και αναδεικνύοντας τις επιδόσεις του πληκτρολογίου. Τέλος, υπάρχει ο ενσωματωμένος χώρος αποθήκευσης για έως και 50 προφίλ χρήστη. k70-headerloop.webm Με μια ματιά: Διακόπτες CHERRY® MX Red Τεχνολογία υπερ-επεξεργασίας AXON Συνδεσιμότητα USB-C Λογισμικό I-CUE σε Windows και MacOS Πολυμεσικά και λειτουργικά πλήκτρα Διακόπτης για λειτουργία Τουρνουά 50 θέσεις αποθήκευσης προφίλ Πιο αναλυτικά: Χαρακτηριστικό Περιγραφή Form-Factor Πλήρους μεγέθους με numpad Σασί Μαύρο αλουμίνιο ανοδιωμένο με βουρτσισμένο φινίρισμα Διακόπτες CHERRY MX RGB, μηχανικοί Κόκκινος (γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 2,0 mm, διαδρομή 4,0 mm Μπλε (κλικ) - δύναμη ενεργοποίησης 60 g, ενεργοποίηση 2,2 mm, διαδρομή 4,0 mm Καφέ (απτικός) - δύναμη ενεργοποίησης 55 g, ενεργοποίηση 2,0 mm, διαδρομή 4,0 mm Κόκκινος silent(γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 1,9 mm, διαδρομή 3,7 mm Ασημένιος speed (γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 1,2 mm, διαδρομή 3,4 mm Αριθμός πλήκτρων 104-108 (ανάλογα με την περιφερειακή διάταξη) Αποκλειστικά πλήκτρα Macro Όχι Ενσωματωμένη εγγραφή μακροεντολών Ναι, εγγραφή και αποθήκευση στο συνδυασμό πλήκτρων FN + Οπίσθιος φωτισμός Ατομικά φωτισμένος και προγραμματιζόμενος ανά πλήκτρο Χρώμα LED RGB, 16,8 εκατομμύρια χρώματα Πλήκτρα Σετ πλήκτρων PBT διπλής επίστρωσης, πάχους 1,5mm, συμβατό με οπίσθιο φωτισμό Ενσύρματη συνδεσιμότητα USB 3.0 Type-A Ρυθμός αναφοράς USB Έως 8.000 Hz hyper-polling Σάρωση ενεργοποιήσεων 4,000Hz Matrix Full key rollover (NKRO) με 100% anti-ghosting Ενσωματωμένη μνήμη 8MB Ενσωματωμένα προφίλ Έως 50 (ανάλογα με την πολυπλοκότητα) Ενσωματωμένος φωτισμός Έως 20 επιπέδων εφέ φωτισμού Πλήκτρα πολυμέσων Ναι, πέντε αποκλειστικά πλήκτρα πρόσβασης και κύλινδρος έντασης Κλειδί προφίλ Ναι Πλήκτρο φωτεινότητας Ναι Πλήκτρο κλειδώματος Windows Ναι Ρυθμιζόμενο ύψος Ναι, κλίση δύο σταδίων Συμβατότητα πλατφόρμας Windows PC, Apple Mac, Microsoft Xbox One ή Series X|S iCUE (Λογισμικό) Υποστηρίζεται σε Windows 10 και macOS 10.15 Καλώδιο 1,82m, USB Type-C σε Type-A, αποσπώμενο, μαύρο, πλεγμένη ίνα Διαστάσεις Διαστάσεις 444(Π) x 166(Π) x 40(Υ) χιλ. (χωρίς στήριγμα παλάμης) Βάρος 1,15 kg / 2,54 λίβρες (χωρίς στήριγμα παλάμης) Προτεινόμενη Τιμή Λιανικής €189.99-199.99 Τη στιγμή που γραφόταν η συγκεκριμένη παρουσίαση, το συγκεκριμένο πληκτρολόγιο δεν είχε κυκλοφορήσει στην Ελληνική αγορά (skroutz.gr, bestprice.gr) ή στην Ευρώπή (amazon.de) Unboxing Η συσκευασία στην οποία περιέχεται το Corsair Gaming K70 Pro RGB είναι στιβαρή στην κατασκευή, έτσι ώστε να μπορεί να διαφυλάξει ότι το πληκτρολόγιο θα φτάσει στα χέρια του τελικού καταναλωτή σε ένα κομμάτι και όχι στη μορφή πάζλ ή κυματιστό. Όπως μπορείτε να δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες, στο εξωτερικό του κυριαρχεί το νέο σήμα της Corsair, το Corsair Gaming μαζί με διάφορες πληροφορίες σχετικές με το προϊόν το οποίο περιέχεται σε αυτό. Δυσάρεστη έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι το περιεχόμενο της συσκευασίας ήταν λιτό, χωρίς έξτρα καλούδια. Δεν υπήρχε ούτε εξολκέας πλήκτρων (keycap puller) ούτε ανταλλακτικά πλήκτρα που χρησιμοποιούνται από όσους ασχολούνται με παιχνίδια FPS (WASD) και MOBA (QWERDF). Σε μια τιμή της τάξης κοντά στα 200 €, θα περιμέναμε περισσότερα. Στη συσκευασία όπως βλέπετε και παρακάτω, υπήρχε το πληκτρολόγιο, το μαγνητικό στήριγμα καρπού, το κλασσικό βιβλιαράκι οδηγιών/εγγύησης και το καλώδιο. Εξωτερική Εμφάνιση Στην πρώτη επαφή με το Corsair K70 Pro RGB υπήρξαν αισθητές διαφορές σε σχέση με τον "πρόγονό" του που είχαμε δοκιμάσει πίσ στο 2015. Τα πλήκτρα (επιτέλους) είναι ποιοτικότερα και δη διπλής επίστρωσης, με καλή χρωματική απόδοση του οπίσθιου φωτισμού, ενώ στο πάνω μέρος, εκεί που παραδοσιακά βρίσκεται το logo της Corsair, πλέον έχει αφαιρεθεί το λεκτικό, αφήνοντας μόνο το σήμα της εταιριίας, ενώ έχει προστεθεί μια λειτουργική οθόνη προβολής μηνυμάτων συστήματος. Βέβαια, διαπιστώθηκε ένα bug, το οποίο αφορά την εμφάνιση του εικονιδίου mute, όταν πατιέται το αντίστοιχο κουμπί. Το πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι όταν απενεργοποιείται η λειτουργία της σίγασης, το σηματάκι δεν εξαφανίζεται και εξακολουθεί να είναι ενεργοποιημένο. Πλέον όπως μπορείτε να παρατηρήσετε τα κουμπιά ελέγχου βρίσκονται ακροβολισμένα δεξιά και αριστερά του πληκτρολογίου, ενώ η οθόνη προβολής βρίσκεται στο κέντρο του άνω μέρους του πληκτρολογίου. Μια καλή διάταξη, αν και θα προτιμούσαμε ο ελεγκτής ήχου να ήταν λίγο πιο εργονομικός και να έδινε περισσότερες επιλογές ελέγχου του και από τα πλάγια του πληκτρολογίου. Η αίσθηση πληκτρολόγησης ήταν λίγο διαφορετική από το προηγούμενο πληκτρολόγιο με τους μηχανικούς διακόπτες της Razer. Μπορώ να πω ότι ήταν πιο σταθερή και τα λάθη πληκτρολόγησης ήταν λιγότερα σε σχέση με το παλαιό Razer BlackWindow Elite που είχα μέχρι τώρα. Η υφή των πλήκτρων είναι πολύ καλή και φαίνεται σαν να καθοδηγούν τα δάκτυλά εκεί που πρέπει να πάνε. Γενικότερα η αίσθηση της πληκτρολόγησης στο Corsair K70 Pro RGB ήταν πολύ καλή. Το μόνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ο μεταλλικός ήχος κατά τη πληκτρολόγηση, ο οποίος πρέπει να οφείλεται στον τερματισμό του διακόπτη και την επαφή του με το σασί του πληκτρολογίου. Ο ήχος δεν είναι ενοχλητικός, αλλά ο χρήστης τον αντιλαμβάνεται σίγουρα. Ένα βήμα παρακάτω πήγε η Corsair, δίνοντας στο στήριγμα καρπού που συνοδεύει το πληκτρολόγιο την δυνατότητα του μαγνητικού κουμπώματος, κάνοντας την διαδικασία της σύνδεσης λίγο πιο απροβλημάτιστη, ενώ έχει και το μηχανισμό σύνδεσης για να κρατάει το στήριγμα καρπού συνέχεια συνδεδεμένο με το πληκτρολόγιο. Εκεί που κατά τη γνώμη μας υστερεί, είναι στο υλικό που το αποτελεί. Ναι μεν έχει μια μαλακή υφή (προσέξτε, υφή, όχι αίσθηση), αλλά εξακολουθεί να είναι σκληρό. Δεν είναι μαξιλαράκι όπως έχει πχ η Razer στο BlackWidow Elite που σας είχαμε παρουσιάσει πριν από 3 χρόνια (πότε πέρασαν 3 χρόνια;), αλλά σαφώς είναι μια αναβάθμιση από την προηγούμενη έκδοση. Σαφώς και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης και ανυπομονούμε να το δούμε στα επόμενα μοντέλα της εταιρίας. Ας προχωρήσουμε στο πίσω μέρος, το οποίο δε σας κρύβω ότι εντυπωσίασε. Δεν βλέπουμε το κλασικό βαρετό πίσω μέρος όπου έχει τους ολισθητήρες και τους ρυθμιστές ύψους του πληκτρολογίου. Όπως βλέπετε και στην φωτογραφία παραπάνω, το πίσω μέρος διατρέχεται από τη μια μεριά μέχρι την άλλη από αυλάκια. Αυτά τα αυλάκια, χρησιμεύουν για την καλύτερη διαχείριση του καλωδίου ή των καλωδίων που μπορεί να υπάρχουν στο γραφείο σας, δίνοντας σας τη δυνατότητα να τα διαχειριστείτε καλύτερα, χωρίς να επηρεάσει η εμπειρία χρήσης του πληκτρολογίου. Μπράβο στην Corsair για αυτό και ελπίζουμε και άλλοι κατασκευαστές να προχωρήσουν στην υιοθέτηση της συγκεκριμένης πρακτικής. Μια άλλη καινοτομία της Corsair στον σχεδιασμό του K70 Pro RGB, είναι η προσθήκη του διακόπτη τουρνουά (Tournament Switch). Ο διακόπτης τουρνουά (N) βρίσκεται στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου και όταν είναι ενεργοποιημένος θέτει το πληκτρολόγιο σε μια ειδική λειτουργία όπου: Απενεργοποιούνται οι προσαρμοσμένες ενέργειες και μακροεντολές για να αποτραπεί η τυχαία ενεργοποίηση Αλλάζει τον οπίσθιο φωτισμό σε στατικό μονόχρωμο για να μειώσει την απόσπαση της προσοχής Προσφέρει βασική λειτουργία χωρίς προφίλ ή εναλλαγή προφίλ Για να ενεργοποιηθεί η λειτουργία τουρνουά: Μετακινήστε το διακόπτη στη θέση 1. Η ένδειξη λειτουργίας θα ανάψει με κόκκινο χρώμα όταν είναι ενεργοποιημένη Ανασηκώστε το κάλυμμα του διακόπτη για να ασφαλίσει στη θέση 1. Αυτό κάνει επίσης το LED πιο ορατό για τους διαγωνιζόμενους Άλλες λειτουργίες πληκτρολογίου, συμπεριλαμβανομένων των πλήκτρων πρόσβασης ελέγχου πολυμέσων, των λειτουργιών ελέγχου έντασης ήχου, το πλήκτρο πρόσβασης φωτεινότητας (Β) και το πλήκτρο πρόσβασης κλειδώματος των Windows (C), θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά με τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις. Λειτουργίες Πληκτρολογίου Εκτός από τα ειδικά πλήκτρα πρόσβασης ελέγχου πολυμέσων, το πληκτρολόγιο διαθέτει τα παρακάτω πλήκτρα πρόσβασης: Ο διακόπτης προφίλ, εναλλάσσει όλα τα διαθέσιμα προφίλ είτε βρίσκονται αποθηκευμένα στο πληκτρολόγιο είτε είναι αποθηκευμένα στον υπολογιστή μας μέσω iCUE. To πλήκτρο φωτεινότητα έχει να κάνει με την ρύθμιση της φωτεινότητας των πλήκτρων σε σκάλα των 20% σε κάθε πάτημα του πλήκτρου. Το πλήκτρο Windows Lock, χρησιμεύει στην άμεση απενεργοποίηση του πλήκτρου Windows, με το οποίο εμφανίζεται η γραμμή έναρξης των Windows. Χρησιμοποιείται για να μην χάνεται η εστίαση στο παιχνίδι που καταλαμβάνει την οθόνη από μια τυχαία ενεργοποίησή του. Σχετικά με την επιλογή φωτισμού, δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να επιλέξει τον φωτισμό που θέλει με την χρήση συντομεύσεων πληκτρολογίου. Έτσι η χρήση των παρακάτω συντομεύσεων δίνει τα εξής αποτελέσματα: Συντόμευση Εφέ Φωτισμού FN + 1 Σπειροειδές Ουράνιο Τόξο FN + 2 Βροχή FN + 3 Κύμα Ουράνιου Τόξου FN + 4 Προσωπίδα FN + 5 Τύπος Φωτισμού (ανά κλειδί) FN + 6 Τύπος Φωτισμού (Κυμματισμός) FN + 7 Μετατόπιση χρωμάτων FN + 8 Παλμός Χρώματος FN + 9 Κύμα χρώματος FN + 0 Στατικό χρώμα (Εναλλαγή με πάτημα) Εκτός από την κλασσική επιλογή εφέ χρωματισμού, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει και το είδος του εφέ με τη χρήση των παρακάτω συντομεύσεων. Συντόμευση Λειτουργία FN + ' Επαναφορά σε ενσωματωμένο αποθηκευμένο εφέ FN + - Μειώστε την ταχύτητα εφέ* FN + = Αύξηση ταχύτητας εφέ* FN + [ Περιστροφή εφέ αριστερά* FN + ] Περιστροφή εφέ δεξιά* *Οι λειτουργίες αυτές υποστηρίζουν συγκεκριμένα εφέ Στη συνέχεια θα μιλήσουμε για την καταγραφή μακροεντολών με την βοήθεια του πληκτρολογίου, χωρίς τη χρήση του λογισμικού iCUE. Η διαδικασία είναι σχετικά απλή, μιας και με τη χρήση του πλήκτρου Windows Lock, μπορείτε να καταγράψετε όποιο συνδυασμό πλήκτρων θέλετε και να το αναθέσετε σε όποιο πλήκτρο εσείς επιθυμείτε. Η διαδικασία της εγγραφής και διαγραφής μακροεντολών με τη βοήθεια του πληκτρολογίου, φαίνεται παρακάτω: Τεχνολογία AXON Το AXON είναι ένα ενσωματωμένο σύστημα της CORSAIR το οποίο λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, με λειτουργικό σύστημα που λειτουργεί σε μια ισχυρή μονάδα MCU (μονάδα μικροελεγκτή) που προσφέρει πολύ καλές επιδόσεις του πληκτρολογίου με εξαιρετικά χαμηλές καθυστερήσεις. Το AXON είναι βελτιστοποιημένο για να επεξεργάζεται οδηγίες πιο γρήγορα και αποτελεσματικά από τα πληκτρολόγια προηγούμενης γενιάς. Μπορεί να έχει πολλαπλά νήματα επεξεργασίας για την πλήρη εκμετάλλευση του μικροελεγκτή που διαθέτει έτσι ώστε να επεξεργάζεται πολλές σύνθετες οδηγίες παράλληλα. Τέλος, διαθέτει έναν προηγμένο αλγόριθμο για να διασφαλίζει ότι δε θα χαθεί κάποιο κτύπημα πλήκτρου κάποια κρίσιμη στιγμή. Όπως γίνεται αντιληπτό, αυτή η τεχνολογία έχει σκοπό να υποβοηθήσει κάποιον που παίζει παιχνίδια στον υπολογιστή του τα οποία είναι απαιτητικά στην ακρίβεια και στην ταχύτητα εκτέλεσης εντολών. Εκεί, η τεχνολογία AXON, λόγω της ταχύτητας καταγραφής και μετάδοσης πατημάτων πλήκτρων, δίνει πλεονέκτημα στον παίκτη. Από προεπιλογή, η συχνότητα σάρωσης (polling), έχει ρυθμιστεί στα 1.000 Hz για να διασφαλιστεί η συμβατότητα με παλαιότερους υπολογιστές. Για να αλλαχθεί η ρύθμιση αυτή, πηγαίνετε στο iCUE στο μενού Ρυθμίσεις Συσκευής. Λογισμικό iCUE Όταν ανοίξετε για πρώτη φορά το iCUE, θα δείτε ένα πλακίδιο συσκευής για το K70 RGB PRO. Αν τοποθετήσετε το δείκτη του ποντικιού πάνω ή κάνοντας κλικ στο πλακίδιο της συσκευής, θα δείτε ορισμένες επιλογές για να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το K70 RGB PRO, όπως: Βασικές Εργασίες Εργασίες κλειδιών υλικού Εφέ φωτισμού Φωτιστικά υλικού Εκτέλεση Ρυθμίσεις συσκευής Εάν δείτε μια ειδοποίηση ενημέρωσης στο κάτω μέρος του παραθύρου iCUE, κάντε κλικ για να ενημερώσετε τη συσκευή σας στην πιο πρόσφατη έκδοση. Γενικότερα, αν θέλετε να ελέγξετε χειροκίνητα για νέες ενημερώσεις, μπορείτε να το κάνετε από την ενότητα "Ρυθμίσεις Συσκευής". Επιλέγοντας το προφίλ Default, όπως βλέπετε πάνω αριστερά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στο μενού του προφίλ και από εκεί να δημιουργήσετε προφίλ ή να μετονομάσετε τα ήδη υπάρχοντα. Στην ενότητα "Key Assignments" μπορείτε να ορίσετε λειτουργίες των πλήκτρων μέσω της εφαρμογής. Στο κάτω μέρος της οθόνης, στην ομάδα Assignments, πατώντας το +, επιλέγετε τον τύπο της εντολής που θέλετε να αναθέσετε, μετά επιλέγετε το πλήκτρο στο οποίο θέλετε να την αναθέσετε και στο τέλος ορίζετε τις παραμέτρους τις ανάθεσης που κάνετε. Μπορείτε να προγραμματίσετε όποιο πλήκτρο θέλετε, ακόμα και τη ροδέλα του ήχου. Στην ενότητα Lighting Effects, μπορείτε να προγραμματίσετε τον φωτισμό του πληκτρολογίου σας. Πάλι, στο κάτω μέρος της οθόνης του προγράμματος, στην ομάδα Lighting Layers, κάντε κλικ στο [ + ] για να προσθέσετε ένα νέο επίπεδο, ενώ μπορείτε να τα αναδιατάξετε με drag n drop. Στη συνέχεια επιλέξτε τύπο φωτισμού (δεν φαίνονται όλοι οι τύποι, με σκρολάρισμα προς τα κάτω θα τους δείτε όλους). Μετά επιλέξτε πού θέλετε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη ρύθμιση από την ομάδα Quick Lighting Zone και τέλος επιλέγετε τις παραμέτρους του εφέ που έχετε επιλέξει. Εκτός από τον προγραμματισμό από την εφαρμογή, μπορείτε με το μενού Hardware Lightings να προγραμματίζετε εφέ φωτισμού στο προφίλ υλικού που είναι ενεργό όταν το iCUE δεν εκτελείται. Μπορούν να προγραμματιστούν έως και 20 επίπεδα φωτισμού ανάλογα με την πολυπλοκότητα των εφέ. Αυτές οι επιλογές διαφέρουν επειδή το iCUE απαιτείται για ορισμένα εφέ. Για να αποθηκεύσετε το Hardware Lightings στον ενσωματωμένο χώρο αποθήκευσης, μεταβείτε στις Ρυθμίσεις συσκευής. Το μενού Performance επιτρέπει την παραμετροποίηση της συμπεριφοράς του πλήκτου Win Lock και τις χρωματικές ενδείξεις του. Για να το κάνετε αυτό, κάντε κλικ σε ένα χρώμα για να αλλάξετε τη ρύθμιση χρώματος για το τρέχον προφίλ. Έχετε τις εξής επιλογές: Κλείδωμα - Αυτά τα χρώματα εμφανίζονται στο πλήκτρο Win Lock όταν είναι ON ή OFF Φωτεινότητα - Αυτό το χρώμα εμφανίζεται στο πλήκτρο φωτεινότητας Προφίλ - Αυτό το χρώμα εμφανίζεται στο πλήκτρο προφίλ Αυτές οι ρυθμίσεις αποθηκεύονται αυτόματα στο προφίλ λογισμικού και στον ενσωματωμένο χώρο αποθήκευσης μέσω της επιλογές Ρυθμίσεις Συσκευής. Τέλος στο μενού Device Settings, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει προηγμένες ρυθμίσεις σχετικά με την λειτουργία του λογισμικού διαχείρισης iCUE, όπως επίσης να κάνει και ενημερώσεις λογισμικού και υλικού. Οι ρυθμίσεις είναι οι παρακάτω: Polling Rate - Επιλέξτε την συχνότητα σάρωσης [ 8.000 Hz ] για την πλήρη εμπειρία AXON Brightness - Ρυθμίστε χειροκίνητα τη φωτεινότητα του πληκτρολογίου σε βήματα 20%. Current Layout - Επιλέξτε μια διαφορετική διάταξη γλώσσας για το πληκτρολόγιό σας Increase Key Switch Debounce - Ρυθμίστε με ακρίβεια την καθυστέρηση αναπήδησης (σε χιλιοστά του δευτερολέπτου) Show Tutorial Tooltips - Ενεργοποιήστε το για να εμφανίζονται συμβουλές εργαλείων προϊόντος Profile / Brightness / Win Lock Status Colors - Ενεργοποιήστε για να εμφανίζονται πάντα τα χρώματα ένδειξης στο πλήκτρο από τις ρυθμίσεις απόδοσης Tournament Mode Backlighting Color - Αλλαγή χρώματος LED λειτουργίας τουρνουά Αναφορικά με την ενσωματωμένη μνήμη (Ενσωματωμένα προφίλ), μπορείτε να προσθέσετε έως και 50 προφίλ στη μνήμη των 8 MB, ανάλογα με την πολυπλοκότητα τους, ενώ με την επιλογή "Εκκαθάριση όλων" μπορείτε να εκκαθαρίσετε τον ενσωματωμένο αποθηκευτικό χώρο ή αν θέλετε να διαγράψετε μόνο ένα προφίλ, κανετε κλικ στις τελίτσες δίπλα στο όνομα του προφίλ και επιλέγετε διαγραφή, αντικατάσταση ή αποθήκευση αυτού του προφίλ υλικού στο ICUE. Να έχετε πάντα υπόψη σας ότι οι Ρυθμίσεις συσκευής, εκτός από τα ενσωματωμένα προφίλ, αποθηκεύονται αυτόματα στο υλικό. Μετρήσεις Για την μέτρηση των χαρακτηριστικών χρησιμοποιήθηκε το PassMark Keyboard Test. Αρχικά δοκιμάστηκε λειτουργία NKRO την οποία είδαμε στα χαρακτηριστικά του πληκτρολογίου ότι υποστηρίζεται και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε παρακάτω: Στη συνέχεια έγιναν έλεγχοι για την ύπαρξη ή όχι ghosting, δηλαδή να μην κατοχυρώνεται το πάτημα κάποιου πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Συνδυασμοί που προκαλούν ghosting Στον παραπάνω συνδυασμό πλήκτρων, είτε τριών είτε τεσσάρων, το πληκτρολόγιο ανταποκρίθηκε τέλεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ghosting! Επίσης δοκιμάστηκε και το τεστ με το οποίο κρατώντας πατημένα τα δύο πλήκτρα shift, δοκιμάσαμε να γράψουμε με απόλυτη επιτυχία και μηδενικές απώλειες το κείμενο "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG". Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του πληκτρολογίου ήταν πάρα πολύ καλές, μιας και η αίσθηση και η αντοχή των πλήκτρων ήταν πολύ καλή, ενώ σε συνδυασμό με την κατασκευή του πληκτρολογίου και το σώμα αλουμινίου που έχει, η εμπειρία τόσο στην χρήση για συγγραφή κειμένων, όσο και στο gaming ήταν άνω του μετρίου, δικαιολογώντας την τιμή αγοράς του. Οι δοκιμές έγιναν πάνω στο παιχνίδι Shadow of the Tomb Raider Definitive Edition (Ευχαριστούμε Epic Games), όπου ο χειρισμός μέσω του πληκτρολογίου ήταν υποδειγματικός και μειώθηκαν κατά πολύ τα λάθος πατήματα, μιας και υπήρχε η αίσθηση ότι τα δάκτυλά μας κόλλαγαν στα πλήκτρα. Εν Κατακλείδι Ήταν μια γερή βόλτα με το Corsair K70 Pro RGB, η οποία με βοήθησε να θυμηθώ γιατί η Corsair είναι στις κορυφαίες εταιρίες κατασκευής πληκτρολογίων. Βέβαια κάθε προϊόν επιδέχεται βελτίωσης, όπως και αυτό. Θα θέλαμε το καλώδιο να είναι πιο εύκαπτο και πιο "υπάκουο" στις χωροταξικές επιθυμίες μας, θα θέλαμε να είχαμε μια έξοδο ήχου ή και κάποια θύρα USB-A. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει έλλειψη επεξεργαστικής ισχύος για να υποστηρίξει αυτά τα δύο. Τέλος, θα θέλαμε να δούμε μια προσιτή τιμή, μιας και η προτεινόμενη τιμή λιανικής στα 190-200 ευρώ είναι αρκετά υψηλή. Βέβαια, από την άλλη, έχεις κορυφαίους διακόπτες Cherry MX, έχεις την τεχνολογία AXON, έχεις τα διπλής στρώσης πλήκτρα, έχεις το στιβαρό σώμα αλουμινίου και έχεις κορυφαία αίσθηση τόσο στη πληκτρολόγηση, όσο και στο gaming. Η τελική επιλογή είναι πάντα του χρήστη, αλλά εμένα μου άρεσε και θα το κρατήσω. Και ας μην έχω extra θύρα USB και 3.5" έξοδο. Χαλάλι του. Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Corsair K70 Pro RGB έχουμε τα εξής: Ο καλός - Αλουμινένιο σώμα - Τεχνολογία AXON - Μαγνητικό στήριγμα καρπών - Πλήκτρα διπλής επίστρωσης - Μνήμη 8 MB για αποθήκευση πολλών προφίλ - Όχι τόσο ογκώδες καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή Ο Κακός - Η τιμή του. - Το δύσκαμπτο καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή Ο Αδιάφορος - Το στήριγμα καρπού. - Η έλλειψη επιπλέον θυρών USB και ήχου Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair K70 RGB Pro είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος.
  2. Εισαγωγή Ήρθε η ώρα για το δεύτερο DIY project! Η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε ιδιαίτερα ποιο θα είναι το δεύτερο project, καθώς δεν ήθελα η καμπύλη δυσκολίας να είναι απότομη. Τελικά κατέληξα σε μια ενδιάμεση λύση, δηλαδή σε ένα σχετικά δύσκολο project, αν θελήσει κάποιος να το φτιάξει εκ του μηδενός, το οποίο όμως αν δεν μπει κάποιος στις τεχνικές λεπτομέρειες είναι πραγματικά πολύ εύκολο. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με φωτισμό, αλλά το καλύτερο είναι πως το project θα είναι ένα ωραίο hacking! Λέγοντας hacking μην πάει το μυαλό σας στο κακό, μιας και σαν έννοια δεν είναι πάντα κάτι κακό. Hacking κατά πολλούς πλέον είναι το να παίρνει κάποιος π.χ. μια συσκευή και να επεκτείνει ή να αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας και τον σκοπό της, ώστε να κάνει μια άλλη λειτουργία. Οι λόγοι για να κάνει κάποιος αυτό είναι πολλοί, αλλά για το παρόν project είναι για να γλυτώσουμε χρήματα. Θα δούμε και στην συνέχεια ποιο θα είναι αυτό το hacking, αλλά ας δούμε πρώτα με τι θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά. Όπως είπαμε το project αυτό αφορά τον φωτισμό. Ο φωτισμός όπως γνωρίζουμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πάρα πολλούς λόγους, από τον απλό οικιακό φωτισμό που μπορεί να είναι λειτουργικός ή διακοσμητικός, μέχρι τον επαγγελματικό φωτισμό που βλέπουμε στις συναυλίες. Ο φωτισμός είναι ένας μεγάλος και αναπτυσσόμενος τομέας της τεχνολογίας, στον οποίο έχει υπάρξει μεγάλη έρευνα και ανάπτυξη, ειδικά μετά την επικράτηση, την μαζική παραγωγή και τις μειωμένες ενεργειακές απαιτήσεις των LED. Στο συγκεκριμένο project θα ασχοληθούμε με τον επαγγελματικό φωτισμό και συγκεκριμένα με το DMX, αλλά θα τον εφαρμόσουμε σε οικιακή χρήση, όπως συμβαίνει πλέον πολύ συχνά. DMX Ψάχνοντας κάποιος στο google για “DMX”, μάλλον το πρώτο αποτέλεσμα που θα δει είναι ένας κακομούτσουνος ράπερ. Τουλάχιστον αυτό έπαθα εγώ... Ευτυχώς δεν έχει να κάνει τίποτα με το project μας. Ψάχνοντας όμως για DMX512, που είναι η σωστή ορολογία θα πάρει το αποτέλεσμα που θέλουμε. Όσοι έχουν ασχοληθεί με το DJing ίσως να έχουν ακούσει τι είναι το DMX, για τους υπόλοιπους θα προσπαθήσω να το αναφέρω περιληπτικά. Το DMX (Digital MultipleX) λοιπόν, είναι ψηφιακό πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο χρησιμοποιείται στον επαγγελματικό φωτισμό και μεταφέρει πληροφορίες από μια συσκευή, η οποία ορίζεται σαν master σε άλλες συσκευές οι οποίες ορίζονται σαν slaves. Αυτή η σχέση master-slave είναι ακριβώς όπως ακούγεται, ο ένας διατάζει και οι άλλοι υπακούν. Ο master λοιπόν, είναι μια συσκευή η οποία ορίζει το πως θα λειτουργήσουν οι slave συσκευές, βάση όμως ορισμένων και συγκεκριμένων κανόνων που ορίζει το πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο DMX λοιπόν, είναι η γλώσσα με την οποία επικοινωνούν και μιλά ο master στους slaves. Επομένως στο παρόν άρθρο, η συσκευή που θα φτιάξουμε θα είναι ο master και slaves θα είναι τα φώτα. Το DMX λοιπόν είχε ξεκινήσει από το USITT, ο οποίος είναι ένας οργανισμός που ασχολείται με την τεχνολογία των οπτικοακουστικών τεχνών και είδε από νωρίς την ανάγκη για ένα τέτοιο πρωτόκολλο επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να ελέγχονται ταυτόχρονα πολλά φώτα με διαφορετική πληροφορία το καθένα. Τελικά σήμερα το DMX512-Α, όπως είναι το πλήρες όνομά του, αποτελεί ένα ANSI standard, δηλαδή οι προδιαγραφές του είναι πλήρως καθορισμένες και ελέγχονται από μια συγκεκριμένη αρχή. Αυτό γίνεται ώστε να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ των συσκευών των κατασκευαστών και να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει, αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη πιστοποίηση την οποία θα πρέπει να πάρει ο κάθε κατασκευαστής. Οπότε είναι αρμοδιότητα του κατασκευαστή να πιστοποιεί μόνος του ότι το προϊόν του είναι συμβατό με το πρωτόκολλο και τα standards. Πλέον το DMX έχει ξεφύγει από τον καθαρά επαγγελματικό φωτισμό και δεν χρησιμοποιείται μόνο σε φωτισμό συναυλιών ή clubs και μαγαζιών. Έχει εισέλθει εδώ και χρόνια ακόμα και στον οικιακό φωτισμό και δεν είναι λίγοι αυτοί που το προτιμούν ανάμεσα από άλλους ισχυρούς ανταγωνιστές (όπως το DALI), λόγο του μικρότερου κόστους και της πληθώρας περιφερειακών και φωτιστικών στοιχείων. Πρωτόκολλο DMX512-A Το πρωτόκολλο του DMX512-A είναι πολύ απλό και αυτός είναι ο λόγος ο οποίος αποκαλείται και βασιλιάς του φωτισμού. Φυσικά έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, όπως θα δούμε στην συνέχεια, αλλά θα δούμε όμως μόνο τα βασικά του χαρακτηριστικά. Επειδή είναι πρωτόκολλο επικοινωνίας χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Αυτές είναι ο τρόπος μετάδοσης, η τοπολογία και το καθαυτό πρωτόκολλο. Τρόπος μετάδοσης Ο τρόπος μετάδοσης γίνεται μέσω ενός χάλκινου καλωδίου και το πρωτόκολλο μετάδοσης είναι το ΕΙΑ-485 γνωστό στους παλιούς και ως RS-485, μιας και ήταν το διαφορικό αδερφάκι του RS-232 με το οποίο έχουν πολλές ομοιότητες. Εδώ να πούμε ότι δεν πρέπει να συγχέεται το πρωτόκολλο μετάδοσης με αυτό της επικοινωνίας, το πρώτο αφορά το ηλεκτρικό κομμάτι και τον φυσικό τρόπο μετάδοσης με την χρήση ενός μέσου, ενώ το δεύτερο την κωδικοποίηση των δεδομένων πάνω στο μέσο. Τα καλώδια του RS-485 γενικά μεγάλο κόστος, αλλά ευτυχώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα πολύ πιο φθηνά καλώδια, ειδικά στον οικιακό φωτισμό, όπως π.χ. καλώδια Ethernet. Τοπολογία Η τοπολογία του DMX512-A, είναι η λεγόμενη daisy chain, δηλαδή μια αλυσίδα. Στην τοπολογία αυτή πρώτος είναι ο master που έχει μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του πρώτου slave. Ο slave έχει επίσης μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του επόμενου slave και αυτό συνεχίζεται για όλους τους slave που υπάρχουν στην αλυσίδα. Στο τέλος της αλυσίδας υπάρχει μια τερματική αντίσταση, η οποία εμποδίζει την δημιουργία στάσιμων κυμάτων, καθώς ηλεκτρικά το RS-485 είναι πρωτόκολλο διαφορικής τάσης. H τερματική αντίσταση πρέπει να έχει τιμή ίση με την εμπέδηση του καλωδίου και συνήθως είναι 120Ω. Η συνδεσμολογία φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. DMX512-A daisy chain (1 DMX Universe) Μια τέτοια τοπολογία μπορεί να έχει μέχρι και 512 συσκευές (ή διευθύνσεις) και ονομάζεται “DMX Universe”. Ένας master μπορεί να υποστηρίζει περισσότερα από ένα DMX Universes, αλλά πάντα σε ένα Universe δεν μπορούν να υπάρχουν πάνω από 512 διευθύνσεις. Πρωτόκολλο Το πρωτόκολλο του DMX είναι ένα 8Ν2 σειριακό πρωτόκολλο με ταχύτητα 250Kbps. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Byte πληροφορίας ξεκινά με ένα start bit, έχει 8 bit δεδομένων, δεν έχει parity bit και στο τέλος ακολουθούν 2 stop bits. Οπότε κάθε Byte πληροφορίας έχει 11 bits. Κάθε πακέτο περιέχει μέχρι και 512 Bytes πληροφορίας, αλλά όμως μπορεί να είναι και λιγότερα. Η διάκριση μεταξύ των πακέτων γίνεται χρησιμοποιώντας κάποιους παλμούς συγχρονισμού. Ο πρώτος παλμός ονομάζεται Break ο οποίος αυτό που κάνει είναι να κρατάει για κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή την στάθμη της γραμμής στο low, δηλαδή στα 0V. Αυτός ο παλμός πρέπει να είναι το ελάχιστο 92μsec ώστε να μπορούν όλες οι slave συσκευές να τον αναγνωρίσουν. Ο δεύτερος παλμός ονομάζεται Mark-After-Break (ή MAB) και αντίθετα με το Break κρατάει την στάθμη της γραμμής στο high, δηλαδή στο 1V και πρέπει να διαρκεί το ελάχιστο 12μsec. Μετά ακολουθεί το πρώτο byte (11 bits) το οποίο έχει πάντα τιμή 0x00 και ονομάζεται start code και βάση αυτού συγχρονίζουν όλοι οι slave στην αλυσίδα. Τα επόμενα bytes που ακολουθούν είναι η ουσιαστική πληροφορία. Στις εικόνες παρακάτω παραθέτω τους δικούς μου χρονισμούς, μετρώντας την συσκευή με το δικό μου firmware, που θα δούμε λεπτομέρειές του αργότερα. Όπως θα δείτε δεν επέλεξα τις ελάχιστες τιμές που ορίζει το DMX standard, αλλά έδωσα "αέρα" ανάμεσα από κάθε πακέτο και μεγάλωσα το MAB. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια σειρά από bytes. DMX512-A data bytes Όπως βλέπουμε στην φωτογραφία από τον παλμογράφο, το data rate είναι 250Khz δηλαδή 250Kbps, όπως ορίζει το DMX standard. DMX512-A packet Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε πως η περίοδος του κάθε πακέτου είναι 60ms, οπότε με την ταχύτητα αυτή μπορούμε να πετύχουμε, μιλώντας για RGB δεδομένα, μέχρι και 16.5 fps. Πως προκύπτει αυτό; Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε μια DMX οθόνη με 170 RGB pixels (όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε συναυλίες ή στα στάδια), όσα pixels δηλαδή υποστηρίζει ένα DMX universe, τότε αν το κάθε pixel ανανεώνεται κάθε 60ms (σε ένα πακέτο DMX παίρνουν και τα 3 χρώματα τιμή), τότε σε ένα δευτερόλεπτο το κάθε pixel ανανεώνεται 1000/60=16.6 φορές. Οπότε έχουμε 16.6 frames per second. Το θεωρητικό maximum του DMX512-A είναι τα 44fps, το οποίο είναι πάρα πολύ καλό και μπορούμε να το πετύχουμε και με την δική μας συσκευή, απλά ο DMX RGB decoder που χρησιμοποιώ στο άρθρο (όπως και στην πραγματικότητα), δεν μπορεί να πιάσει αυτές τις ταχύτητες, οπότε μειώνοντας τον χρόνο αυτό, μου έλυσε αρκετά προβλήματα. Περισσότερα για το DMX512-A Μόλις τελειώσει αυτή η αρχική διαδικασία συγχρονισμού, που αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, ακολουθούν 512 bytes δεδομένων, τα οποία μόλις τελειώσουν επαναλαμβάνεται πάλι όλη η διαδικασία από την αρχή. Το κάθε byte δεδομένων τώρα, ονομάζεται slot (ή διεύθυνση αν θέλετε). Επομένως κάθε slot μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 0xFF (ή 0-255). Την τιμή αυτή μπορείτε να την σκεφτείτε σαν στάθμη έντασης του φωτός για ευκολία, αν και εξαρτάται περισσότερο από τον τύπο συσκευής, οπότε μπορεί να αντιπροσωπεύει και μοίρες ή κάτι άλλο. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τι είναι αυτά τα slots και πως χρησιμοποιούνται. Κάθε συσκευή φωτισμού (ένας slave δηλαδή), πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα slot. Το slot αυτό προγραμματίζεται επάνω στην συσκευή συνήθως με την χρήση κάποιων dip-switches και μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 255. Μία συσκευή μπορεί να έχει παραπάνω από ένα slots, οπότε όταν ορίζουμε στην συσκευή ποιο slot θα πάρει, τότε αυτόματα η συσκευή ξέρει ότι θα τις ανήκουν το πρώτο slot που έχει προγραμματιστεί συν όσα άλλα υποστηρίζει. Επομένως αν θέλετε να δώσετε σε μια συσκευή που υποστηρίζει 5 slots, την διεύθυνση 100, τότε αυτή θα ακούει από μόνη της στα slots από 100 έως και 104, δηλαδή 5 slots. Επομένως η επόμενη συσκευή θα πρέπει να ξεκινά από το 105. Τι σημαίνει τώρα το slot για την κάθε συσκευή; Μια συσκευή για παράδειγμα που είναι ένας απλός προβολέας, έχει μόνο ένα φωτιστικό στοιχείο, οπότε μπορεί να καταλάβει μόνο ένα slot επάνω στην αλυσίδα (1 slot στο Universe δηλαδή). Οπότε στην αλυσίδα μπορούν να συνδεθούν μέχρι και 512 τέτοιοι προβολείς. Αν όμως έχουμε έναν άλλο προβολέα ο οποίος έχει τρία φώτα, δηλαδή είναι RGB προβολέας (Red/Green/Blue) που μπορεί να δημιουργήσει μια παλέτα από διαφορετικά χρώματα, τότε αυτός θα καταλάβει 3 slots στην αλυσίδα! Δηλαδή ένα slot για κάθε χρώμα. Οπότε αν του δώσουμε την διεύθυνση 1 τότε αυτός θα ακούει στα slots από 1 έως και 3 και το κάθε slot θα αντιστοιχεί σε ένα από τα χρώματα R, G και B και κάθε slot θα είναι μια στάθμη από 0 έως 255 για κάθε χρώμα. Θεωρητικά με τον τρόπο αυτό μπορούν να αναπαρασταθούν όλα τα χρώμα. Έτσι αν έχουμε μόνο RGB προβολείς στο Universe, τότε μπορούν να τοποθετηθούν μέχρι 512/3=170 τέτοιοι προβολείς και να περισσέψουν και 2 slots (3x170+2=512). Αυτές είναι οι πιο απλές περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν όμως όπως θα έχετε δει στα διάφορα clubs, προβολείς που υποστηρίζουν pan/tilt (δηλαδή περιστρέφονται) και γενικά έχουν διάφορους βαθμούς ελευθερίας κίνησης. Κάθε βαθμός λοιπόν ελευθερίας είναι ουσιαστικά ένα slot από το DMX Universe. Επομένως αν έχουμε έναν WRGB (= RGB με ξεχωριστό λευκό) προβολέα με βαθμούς ελευθερίας κίνησης , τότε θα έχει 4 slots για το χρώμα, ένα slot για την οριζόντια περιστροφή, ένα για την κάθετη, ένα για την περιστροφική κ.λ.π. Εδώ βλέπουμε ότι η τιμή του κάθε slot πλέον δεν είναι μόνο μια στάθμη έντασης φωτεινότητας όπως στο WRGB, αλλά οι υπόλοιπες τιμές αφορούν μοίρες. Αντίστοιχα σε μια συσκευή καπνού η τιμή του slot αντιπροσωπεύει την ροή του καπνού κ.ο.κ. DMX Controllers Αν και προσωπικά δεν ασχολούμαι με τον φωτισμό και δεν έχω κάποια σχέση με το επαγγελματικό αυτό αντικείμενο (είτε του DJ του οποίου ο φωτισμός πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματός του), με εντυπωσίαζε πάντα σαν τεχνολογία και ακόμα περισσότερο με εντυπωσίαζε το κόστος των υλικών του. Δηλαδή οι DMX συσκευές ακόμα είναι ακριβές να τις αποκτήσει κανείς, παρόλο που οι Κινέζοι έχουν εισέλθει χρόνια σε αυτή την αγορά. Επομένως ήθελα να φτιάξω ένα DMX controller (master δηλαδή) με φθηνά υλικά, ο οποίος θα υποστηρίζει τουλάχιστον ένα DMX Universe. Οι πιο “γνωστοί” controllers αυτή τη στιγμή στον χώρο είναι της DMXkingκαι οι OpenDMX της Enttec. Υπάρχουν διάφοροι τύποι DMX controllers και χωρίζονται σε δυο βασικές κατηγορίες αυτές που έχουν USB interface και αυτές που έχουν Ethernet interface. Οι USB είναι οι φθηνότερες φυσικά και το κόστος μια τέτοιας συσκευής είναι περίπου $150, αν υποστηρίζει και buffering. Το buffering ουσιαστικά σημαίνει ότι η συσκευή έχει έναν buffer, ο οποίος επαναλαμβάνει πάντα το τελευταίο πακέτο που έλαβε, ώστε να μειώνεται το flickering στα φώτα. Επίσης δεν χρειάζεται το PC ή η κονσόλα που στέλνει συνέχεια δεδομένα στον controller ή να αναλαμβάνει τον χρονισμό και επομένως μειώνεται το bandwidth και η επεξεργαστική ισχύ που χρειάζεται. Enntec OpenDMX USB controller Ο άλλος τύπος DMX controller είναι ο Ethernet (ή Art-Net όπως θα δούμε παρακάτω) και αυτοί οι τύποι controller είναι πιο ακριβοί, ξεκινώντας από $150 στην πιο απλή μορφή τους. Οι πιο “γνωστές” συσκευές αυτού του τύπου είναι το OpenDMX ODE της Enttec στα €199 και το eDMX1 της DMXking. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές που μπορείτε να βρείτε στο eBay, απλά αυτές είναι μέχρι στιγμής οι πιο διαδομένες στον χώρο, αν και οι δυναμικές στον χώρο αλλάζουν γρήγορα και μπορεί να βρει κανείς ακόμα και controllers από το Ισραήλ που να υποστηρίζουν μέχρι και 6 Universes στα ίδια χρήματα. Enntec OpenDMX Ethernet controller Και στις δυο περιπτώσεις των παραπάνω τύπων, το μόνο που αλλάζει είναι το interface της επικοινωνίας από την κονσόλα (π.χ. ένα PC) με τον controller (την συσκευή μας). Το υπόλοιπο κομμάτι, δηλαδή η επικοινωνίας του controller (master) με τις slave συσκευές, είναι ακριβώς το ίδιο. Οπότε για πιο λόγο να επιλέξει κανείς το ένα από το άλλο; O λόγος είναι απλός και έχει να κάνει με την συνδεσιμότητα και την επεκτασιμότητα. Στην περίπτωση του USB θα πρέπει πάντα ο controller να είναι δίπλα στην κονσόλα και ο αριθμός των DMX Universes (δηλαδή των controllers) περιορίζεται πάντα στον μέγιστο αριθμό των θυρών USB που έχει η κονσόλα. Στην περίπτωση όμως του Ethernet δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί! Οπότε μπορούμε να έχουν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό από DMX Universes και σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη. Οπότε επέλεξα να κινηθώ προς το Ethernet. Τι θα λέγατε λοιπόν αν αντί να δώσουμε $150 ή €199 ευρώ για να πάρουμε μια τέτοια συσκευή φτιάχναμε μία μόνοι μας με... €15; Ναι και όμως, δεν χρειάζονται παραπάνω χρήματα. Πριν πάμε όμως σε αυτό το σημείο, ας πούμε λίγη ακόμα βαρετή θεωρία που αφορά τους Ethernet controllers. Art-Net και λοιποί δαίμονες Για να δουλέψει ένας Ethernet DMX controller, χρειάζονται κάποια πράγματα. Βασικά χρειάζονται κάποια πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ του controller και της κονσόλας, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί η πληροφορία στον controller. Παλιά σε αυτό τον τομέα υπήρχε το χάος και η κάθε εταιρία είχε το δικό της πρωτόκολλο, αλλά πλέον έχουν υπερισχύσει 2-3 εκ των των οποίων το ένα ονομάζεται Art-Net. Υπάρχουν και άλλα πρωτόκολλα, όπως το sACN, αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτό και δεν θα το υλοποιήσουμε μιας και το πρώτο χρησιμοποιείται παντού και συνεργάζεται με όλες τις Ethernet κονσόλες. Ένας Ethernet controller μπορεί να υποστηρίζει και περισσότερα από ένα πρωτόκολλα ή και όλα μαζί, αν φτάνουν οι δυνατότητες του hardware. Επίσης έχω υλοποιήσει και ένα δικό μου απλό πρωτόκολλο για να μπορεί κάποιος να πειραματιστεί πιο εύκολα, χωρίς να χρειάζεται να μπει στα υπόλοιπα δυσνόητα πρωτόκολλα. Το Art-Net είναι ένα UDP Ethernet πρωτόκολλο και δημιουργήθηκε από την Artistic License Engineering για τις δικές της ανάγκες, αλλά λόγο του ότι ο δημιουργός του επέλεξε να το κάνει ανοιχτό πρωτόκολλο, ήταν στιβαρό και τεχνικά βελτιστοποιημένο από τον ανταγωνισμό επικράτησε. Το Art-Net αυτή τη στιγμή έχει φτάσει στην τρίτη έκδοσή του και λεπτομέρειες γι' αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η δύναμη του Art-Net, μεταξύ άλλων, είναι ότι μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 32.768 DMX Universes. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν στο ίδιο δίκτυο μέχρι 32.768 controllers από 512 slots o καθένας ή σύνολο 16.777.216 φώτα, μόνο. Εδώ να επαναλάβω ότι το Art-Net αφορά μόνο την επικοινωνία του controller με την κονσόλα και όχι το ίδιο το DMX. Γι' αυτό θα δώσω και ένα παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια κονσόλα (ένα PC δηλαδή) και θέλουμε να ελέγξουμε ένα DMX προβολέα με την χρήση ενός Ethernet controller. Τότε χρειαζόμαστε έναν Ethernet controller που να υποστηρίζει Art-Net πρωτόκολλο και στον οποίο επάνω του έχουμε συνδέσει μέσω RS-485 ένα DMX προβολέα. Άρα ο controller σαν master επικοινωνεί με τον slave προβολέα μέσω του DMX512-A πρωτοκόλλου, αλλά ο controller παίρνει τις εντολές από την κονσόλα μέσω Ethernet και του Art-Net πρωτοκόλλου. Δηλαδή τα DMX512-A δεδομένα ξεκινούν από την κονσόλα ενσωματωμένα μέσα στο Art-Net πρωτόκολλο, μόλις φτάσουν στον controller αυτός τα ξεφλουδίζει και αφαιρεί το Art-Net και στην συνέχεια επαναλαμβάνει τα DMX δεδομένα στο RS-485 κανάλι για να τα ακούσουν όλοι οι slaves πάνω στην αλυσίδα. Το Art-Net εκτός από τo DMX512-A υποστηρίζει το encapsulation (την ενσωμάτωση δηλαδή) και του RDM πρωτοκόλλου, για το οποίο δεν αναφέραμε τίποτα μέχρι στιγμής καθώς δεν θα το υλοποιήσουμε, γιατί αφορά μόνο επαγγελματικό και ακριβό εξοπλισμό. To RDM ή αλλιώς Remote Device Management protocol, είναι ένα πρωτόκολλο, το οποίο χρησιμοποιείται στον φωτισμό για να ελέγχει τις DMX συσκευές, να τις αναγνωρίζει πάνω στην αλυσίδα και να τις προγραμματίζει (π.χ. την διεύθυνση, αλλά και άλλες παραμέτρους). Όπως και το DMX512-A, το RDM είναι ελεγχόμενο πρωτόκολλο και υπόκειται στα ESTA standards και το αναφέρω για να υπάρχει μια πιο πλήρης εικόνα. Τέλος σαν το Art-Net υπάρχουν και άλλα IP πρωτόκολλα όπως το sACN/ACN, το οποίο είναι μεν πιο σύνθετο και πιο πλήρης καθώς υποστηρίζει και ανίχνευση συσκευών στο IP δίκτυο, αλλά δεν υπερισχύει του Art-Net σε κάτι ουσιαστικό στην χρήση. Γενικά μόνο αναφέρω ότι από άποψη δυσκολίας όσων αφορά την υλοποίηση του πρωτοκόλλου, περιέχει multicast και service discovery (SDP) δικτυακά πρωτόκολλα, τα οποία είναι φυσικά υλοποιήσιμα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερη χωρητικότητα στην ROM του controller και μνήμη, τα οποία όμως στην κατασκευή μας είναι περιορισμένα. Κατασκευή Επιτέλους φτάσαμε στην κατασκευή. Απ' ότι έχετε καταλάβει μέχρι στιγμής για να υλοποιήσουμε έναν DMX controller, από άποψη hardware χρειαζόμαστε τρία πράγματα. Έναν επεξεργαστή, ένα Ethernet interface και ένα RS-485 interface. Για καλή μας τύχη, υπάρχουν πάρα πολλές έτοιμες συσκευές στο εμπόριο που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Μια τέτοια συσκευή λοιπόν θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς και με το απαραίτητο software hacking θα την μετατρέψουμε σε έναν Ethernet DMX controller. Η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε ονομάζεται USR-TCP232-24, η χρήση της είναι ως RS232/485 to Ethernet interface και μπορείτε να την αγοράσετε με €15 περίπου στο eBay! USR-TCP232-24 RS-232/485 to Ethernet controller Αυτή η συσκευή έχει ακριβώς ότι χρειαζόμαστε και συγκεκριμένα έναν επεξεργαστή 32-bit ARM Cortex της NXP και συγκεκριμένα τον LPC1114/302, ένα DM9000 ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο το 10/100 PHY, ένα RS-232 interface και ένα RS-485 interface. Ας δούμε λίγο περιληπτικά τα chips τα οποία βρίσκονται στην συσκευή αυτή. NXP LPC1114/302 Αυτός είναι ένας 32-bit ARM Cortex επεξεργαστής με συχνότητα 50MHz, 32KByte flash ROM, 8KByte SRAM και ένα UART με full modem interface. Τα υπόλοιπα του χαρακτηριστικά δεν έχουν σημασία για το project μας. Ο επεξεργαστής αυτός θα κάνει όλη τη δουλειά. Θα επικοινωνεί μέσω του Ethernet interface με την κονσόλα, θα στέλνει τα DMX δεδομένα στο RS-485, θα παραμετροποιείται και θα προγραμματίζεται μέσω της σειριακής RS-232 και θα υλοποιεί εσωτερικά όλα τα πρωτόκολλα. Δηλαδή θα κάνει όλη τη δουλειά με το firmware που θα τρέχει. DM9000 Το DM9000 της Davicom, είναι ένας ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο ένα 10/100 PHY. Βαρύγδουπος τίτλος για ένα τόσο μικρό εξάρτημα. Το μόνο που κάνει ουσιαστικά είναι ότι αναλαμβάνει την επικοινωνία πάνω στο Ethernet δίκτυο. Έχει δικό του επεξεργαστή ο οποίος προγραμματίζεται σε πραγματικό χρόνο από τον ARM μέσω του firmware, ώστε να τελεί συγκεκριμένες λειτουργίες. Ο προγραμματισμός του αφορά το σετάρισμα του PHY ώστε να συνδεθεί σε ένα Ethernet δίκτυο και στην συνέχεια η αποστολή και παραλαβή των δεδομένων από αυτό. Αυτό ίσως είναι από τα δυσκολότερα κομμάτια στην υλοποίηση, γιατί οι παράμετροι είναι πάρα πολλές και η φύση του Ethernet τέτοια, που απαιτούνται γνώσεις όχι μόνο σε software, αλλά σε και σε hardware επίπεδο ώστε να λειτουργήσει σωστά. Είναι η βάση του Ethernet και λίγο πολύ όλες οι κάρτες δικτύου λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, μιας και το DM9000 το συναντά κανείς σε πολλές παλιές κάρτες δικτύου. RS-232/RS-485 Το UART του ARM συνδέεται ταυτόχρονα σε ένα RS-232 και ένα RS-485 interface. Υπήρχε μια παλιότερη έκδοση του ίδιου PCB που επιλογή ανάμεσα στα δυο γινόταν μέσω jumpers, αλλά στην νέα έκδοση που υπάρχει πλέον στο eBay συνδέονται και τα δυο ταυτόχρονα. To RS-485 χρησιμοποιείται μόνο για την μετάδοση των DMX δεδομένων, ενώ το RS-232 επέλεξα να το χρησιμοποιώ για τον προγραμματισμό του controller και για να του σετάρω την MAC address, την IP και κάποιες άλλες παραμέτρους που θα δούμε αργότερα. Επομένως αυτή είναι η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε. Θα την hack-άρουμε γράφοντας άλλο firmware και θα την κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς, δηλαδή έναν Ethernet DMX controller με υποστήριξη Art-Net. DMX slave Είδαμε λοιπόν ποιος θα είναι ο controller, αλλά με τα φώτα τι γίνεται; Θα χρειαστούμε κάποιο ακριβό εξοπλισμό DMX; Ευτυχώς όχι. Αυτό είναι είναι ένα ανεξάρτητο κομμάτι από το υπόλοιπο project, αλλά θα πρέπει να το δούμε γιατί δεν έχει νόημα να φτιάξουμε έναν controller χωρίς να έχει κάτι να ελέγχει. Επομένως αποφάσισα να φτιάξω ένα ρεαλιστικό σενάριο RGB φωτισμού για ένα σπίτι. Γι' αυτό θα χρειαστούμε μερικά μέτρα RGB ταινίες LED, 12V τροφοδοτικά για την τροφοδοσία των LED και ένα RGB DMX Decoder/Driver. Τι είναι το τελευταίο; Ο RGB DMX decoder είναι μια συσκευή η οποία θα μετατρέψει την RGB ταινία LED, σε έναν DMX slave και η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε είναι η PX24506 και η τιμή της στο eBay είναι στα €15 περίπου. Αυτό είναι ένα εξτρά κόστος, όπως και οι ταινίες LED, αλλά όπως είπαμε δεν είναι μέρος του project. PX24506 3A 3 Channels RGB DMX Constant Voltage Decoder Αυτό που κάνει το PX24506 είναι ότι έχει μια είσοδο και μια έξοδο για DMX512-A, από την οποία είσοδο λαμβάνει τα DMX δεδομένα. Έχει μια είσοδο τροφοδοσίας 12V την οποία χρησιμοποιεί ο driver για να μετατρέψει τα DMX δεδομένα σε ρεύμα στα 3 κανάλια εξόδου RGB. Και τέλος έχει μια RGB έξοδο στην οποία συνδέεται η ταινία LED. Όπως βλέπετε και στην εικόνα του decoder έχει κάποια dip-switches. Αυτά όπως είχαμε αναφέρει και νωρίτερα είναι τα dip-switches τα οποία δίνουν διεύθυνση στον decoder και καθορίζουν τα slots τα οποία αποκωδικοποιεί. Επομένως αν έχει την διεύθυνση 0 (μην μπερδευτείτε με το slot 0 του DMX που χρησιμοποιείται για τον συγχρονισμό), τότε ο decoder όταν έρχεται ένα DMX πακέτο ξέρει ότι του ανήκουν τα slots 1 έως και 3, οπότε από αυτά θα αποκωδικοποιεί τις στάθμες για τα RGB και ο driver θα δίνει ένα ρεύμα αντίστοιχο της στάθμης σε κάθε κανάλι χρώματος. Firmware Όσον αφορά το firmware της συσκευής γι' αυτό το άρθρο, δεν θα δώσω το source code, αλλά μόνο το HEX αρχείο το οποίο χρειάζεται κάποιος ώστε να λειτουργήσει η συσκευή. Με το firmware αυτό η συσκευή έχει πλήρη λειτουργικότητα και υποστηρίζει DMX512-A και Art-Net v3. Επειδή το Art-Net είναι μεγάλο πρωτόκολλο και το API του υποστηρίζει πολλές λειτουργίες, έχω καλύψει τις πιο ουσιαστικές. Η πλήρης λίστα με τις υποστηριζόμενες λειτουργίες του API ακολουθεί στο τέλος αυτής της σελίδας. Για να γράψετε το firmware στην συσκευή θα χρειαστείτε ένα πρόγραμμα που λέγεται Flash Magic, μια σειριακή RS-232 θύρα και ένα null modem RS-232 καλώδιο. Την στιγμή που γράφεται το άρθρο, το Flash Magic είναι στην έκδοση 9.30, προσωπικά χρησιμοποιώ παλιότερη έκδοση, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σας επηρεάσει. Συνεχίζοντας, αν ο υπολογιστής σας δεν έχει σειριακή θύρα, τότε χρειάζεστε ένα USB-to-RS-232 καλώδιο, το οποίο συνδέεται σε μια USB θύρα του υπολογιστή και στην άλλη άκρη του έχει το κλασσικό DB9 αρσενικό βύσμα του RS-232. Επομένως συνδέετε την μια άκρη του καλωδίου στην θύρα USB και την άλλη στην RS-232 θύρα της πλακέτας. Στο σημείο αυτό, πριν προγραμματίσετε την πλακέτα θα πρέπει πρώτα να καταγράψετε την MAC address που έχει ήδη η συσκευή. Αυτό δεν είναι απαραίτητο βήμα, αλλά δεν είναι κακό να χρησιμοποιήσετε την ήδη υπάρχουσα MAC, κυρίως για να μην υπάρχουν conflicts πάνω στο δίκτυο σας. Αν δεν σας νοιάζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια θέλετε. Επομένως, για να διαβάσετε την ήδη υπάρχουσα MAC address, συνδέστε το βύσμα του Ethernet στην συσκευή και δώστε της τροφοδοσία. Περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα να συνδεθεί στο δίκτυο και μετά υπάρχουν διάφοροι τρόποι να δείτε την MAC. Αν έχετε πχ κινητό android μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Fing ή κάτι άλλο αντίστοιχο αν έχετε κάποιο i-phone. Μια άλλη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα που δίνει η εταιρία στο cd με το οποίο έρχεται με την συσκευή, το οποίο θα χρειαστεί ούτως ή άλλως να τρέξετε για να δώσετε IP διεύθυνση στο module. Αφού δώσετε IP με τον τρόπο που περιγράφεται στο manual, τότε κάνετε από ένα command prompt την συσκευή ping με την εντολή π.χ. “ping 192.168.1.7”, αν αυτή είναι η IP της πλακέτας. Επομένως με τον τρόπο αυτό ενημερώνεται το ARP table του υπολογιστή, οπότε αν τρέξετε στο prompt την εντολή “arp -a”, τότε θα τυπωθεί μια λίστα με όλες τις γνωστές IP και τις MAC διευθύνσεις τους, οπότε σημειώνετε κάπου την MAC της συσκευής από την IP της. Ας επιστρέψουμε στον προγραμματισμό της συσκευής. Το Flash Magic λοιπόν, μπορεί να προγραμματίσει όλες τις συσκευές της NXP που ανήκουν στην κατηγορία LPC και επομένως τον LPC1114/301. Αφού κατεβάσετε το πρόγραμμα και το κάνετε εγκατάσταση, συνδέστε την συσκευή με το RS-232 καλώδιο, χωρίς τροφοδοσία. Πάνω στην συσκευή υπάρχει ένα pin header με ένα jumper το οποίο έχει 3 θέσεις, μια που λέει UDP μια GND και μια CFG. Η default θέση του είναι στο GND. Function mode selector jumper Τοποθετήστε το jumper αυτό στην θέση CFG και τροφοδοτήστε την με ένα dc τροφοδοτικό από 5 έως 12V (προσωπικά χρησιμοποιώ ένα τροφοδοτικό 6V). Μόλις δώσετε ρεύμα στην συσκευή, τότε αυτή μπαίνει σε flash mode, οπότε μπορείτε να την προγραμματίσετε. Στην συνέχεια στο Flash Magic πατήστε το Browse και διαλέξτε το HEX file (που κατεβάζετε από εδώ). Πατήστε “Select Device” και διαλέξτε τον LPC1114/301, διαλέξτε την COM port που αντιστοιχεί στο σειριακό σας καλώδιο, επιλέξτε “None (ISP)” στο Interface και πληκτρολογήστε 25 στο πεδίο του “Oscillator”, όσα δηλαδή τα Mhz του κρυστάλλου. Flash Magic Τέλος επιλέξτε στο Step 2 το “Erase all Flash+Code Rd Prot” και στο Step 4 το “Verify after programming” και πατήστε το κουμπί “Start” για να ξεκινήσει η εγγραφή του δικού μας firmware στην συσκευή. Flash Magic firmware write Συγχαρητήρια μόλις καταστρέψατε την προηγούμενη σας συσκευή και χάσατε την εγγύηση... Όμως τώρα έχετε ένα DMX controller, κάτι είναι και αυτό. Αυτή είναι και η λίστα με τις υποστηριζόμενες εντολές του Art-Net πρωτοκόλλου, που αναφέρθηκε στην αρχή (την κάνω copy-paste) κατευθείαν από τον κώδικα. typedef enum { ARTNET_POLL = 0x2000, ARTNET_REPLY = 0x2100, ARTNET_DMX = 0x5000, ARTNET_ADDRESS = 0x6000, ARTNET_INPUT = 0x7000, ARTNET_TODREQUEST = 0x8000, ARTNET_TODDATA = 0x8100, ARTNET_TODCONTROL = 0x8200, ARTNET_RDM = 0x8300, ARTNET_VIDEOSTEUP = 0xa010, ARTNET_VIDEOPALETTE = 0xa020, ARTNET_VIDEODATA = 0xa040, ARTNET_MACMASTER = 0xf000, ARTNET_MACSLAVE = 0xf100, ARTNET_FIRMWAREMASTER = 0xf200, ARTNET_FIRMWAREREPLY = 0xf300, ARTNET_IPPROG = 0xf800, ARTNET_IPREPLY = 0xf900, ARTNET_MEDIA = 0x9000, ARTNET_MEDIAPATCH = 0x9200, ARTNET_MEDIACONTROLREPLY = 0x9300 } artnet_packet_en; Και αυτά είναι τα αποτελέσματα από το compilation του κώδικα, οπότε είναι ~21KB ο κώδικας στην flash και 4.5KB στην RAM. Για το compilation χρησιμοποιήθηκε ο compiler MDK-ARM για ARMv7 της Keil, ο οποίος για μέχρι 32ΚΒ κώδικα στην flash είναι δωρεάν και μπορείτε να τον κατεβάσετε από το site της Keil, σε περίπτωση που θελήσετε να επιχειρήσετε κάτι παρόμοιο. Επίσης η βιβλιοθήκη για το TCP/IP stack που χρησιμοποίησα είναι η UIP την οποία την έκανα port για τον LPC1114, αλλά χρειάστηκε να της κάνω αρκετές μετατροπές ώστε να υποστηρίζει UDP broadcasting και multicasting και το IGMP πρωτόκολλο, τα οποία δεν υποστηρίζει από μόνη της. Επίσης για όσους θελήσουν να ασχοληθούν, το πιο δύσκολο ακόμα και από το να κάνετε port το UIP στον ARM είναι να γράψετε τον driver για τον DM9000 ώστε να τον ενσωματώσετε στο UIP, οπότε αν κάποιος χρειαστεί βοήθεια με αυτό ας μου στείλει μήνυμα ή να μου γράψει εδώ, καθώς δεν θα βρείτε τίποτα έτοιμο από αυτά στο internet. Συνδεσμολογία Ήρθε η ώρα τώρα να ενώσετε το παζλ με όλα τα κομμάτια που χρειάζονται. Αρχικά ας κάνουμε μια λίστα με τα υλικά που χρειάζονται USR-TCP232-24 (προγραμματισμένο με το δικό μου firmware) PX24506, που είναι ο RGB decoder Μια RGB ταινία LED Ένα τροφοδοτικό 12V ebay GND για το RS485 Στην συνέχεια θα πρέπει να συνδέσετε το DMX ανάμεσα στον controller και τον decoder. Η μικρή πράσινη κλέμα που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω είναι η έξοδος του RS485 του DMX controller και αυτή θα πρέπει να συνδεθεί στον PX24506 decoder όπως δείχνει η παρακάτω εικόνα. Σύνδεση DMX Όπως βλέπετε και στην προηγούμενη εικόνα το D+ του DMX IN του decoder συνδέεται στο εσωτερικό μέρος της κλέμας του controller και το D- του DMX IN στο εξωτερικό. Επίσης το GND του DMX IN συνδέεται στο GND του controller που κολλήσαμε στο προηγούμενο βήμα. H τροφοδοσία του DMX decoder που είναι το V- και V+ στην κλέμα του 12V-24V DC INPUT, την συνδέετε σε ένα τροφοδοτικό όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Τροφοδοσία Βλέπετε πως το άσπρο/μαύρο καλώδιο συνδέετε στο V- και στις δυο περιπτώσεις, ενώ το σκέτο μαύρο στο V+. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση του τροφοδοτικού γιατί στην ίδια κλέμα βρίσκονται και τα 220V της AC τροφοδοσίας του τροφοδοτικού, οπότε ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν τώρα έχετε περισσότερους από έναν decoders με διαφορετικές RGB ταινίες στον καθένα, τότε θα πρέπει το DMX output του κάθε decoder να συνδέεται στο DMX input του επόμενου decoder στην αλυσίδα, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Για να συνδέσετε την ταινία LED με τον decoder θα πρέπει να συνδέσετε σωστά τα χρώματα και την άνοδο. Προσοχή όμως, καθώς κάποιες ταινίες LED μπορεί να μην έχουν την ίδια σειρά στα R,G,B, οπότε θα πρέπει να κάνετε μόνοι σας την σωστή αντιστοιχία βάση των γραμμάτων επάνω στην ταινία LED και στον decoder. Αλλά αυτό ορισμένες φορές δεν αρκεί! Όσο περίεργο και να ακούγεται, υπάρχουν και κινέζικες παρτίδες από ταινίες LED που η μεταξοτυπία πάνω στην ταινία είναι... λάθος. Οπότε μπορεί να γράφει G και να είναι μπλε και Β και να είναι πράσινο, δηλαδή να είναι ανάποδα τα δυο χρώματα. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε είτε στέλνοντας στον controller τρεις τιμές που να είναι [R,G,B] 255,0,0 - 0,255,0 - 0,0,255 ώστε να δείτε κάθε χρώμα ξεχωριστά. Αφού κάνετε τις συνδεσμολογίες τότε διπλο-τριπλο-ελέγξτε ότι είναι όλα σωστά πριν βάλετε κάτι στο ρεύμα, γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα αντί για χρωματιστά φώτα να να δείτε χρωματιστούς καπνούς, οι οποίοι δεν θα μυρίζουν καθόλα ωραία. Πριν πάρετε την ταινία με τα LED είναι σημαντικό να ξέρετε εκ των προτέρων τις απαιτήσεις για την εφαρμογή που θέλετε να κάνετε. Δυστυχώς στο σημείο αυτό, δεν μπορώ να κάνω πλήρη ανάλυση, καθώς δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, οπότε θα μείνω σε μερικά βασικά στοιχεία. Όσον αφορά την ταινία LED υπάρχουν 2 κύριες κατηγορίες και μετά διάφορες υποκατηγορίες. Οι 2 κύριες κατηγορίες είναι αν τα LED θα είναι μονοχρωματικά ή έγχρωμα (RGB). Ο καθένας χρησιμοποιεί ότι θέλει, αλλά προσωπικά χρησιμοποιώ RGB και αυτό θα δούμε και στο άρθρο. Ωστόσο θα κάνω μια παρένθεση εδώ για τα μονοχρωματικά για να επισημάνω ότι με το setup που έχουμε ο PX24506, μπορεί να χειριστεί 3 διαφορετικά κανάλια, οπότε μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε ώστε να χειριστούμε 3 μονοχρωματικές ταινίες LED αν θέλουμε. Συνεχίζοντας στις RGB ταινές LED, υπάρχουν 2 κατηγορίες ανάλογα με τον τύπο του LED, ο οποίος μπορεί να είναι ο 3528 ή ο 5050 (οι πιο διαδεδομένοι τύποι αυτή τη στιγμή). Οι κύριες διαφορές τους είναι από την μια το μέγεθος, η κατανάλωση και η φωτεινότητα που στην περίπτωση του 3528 είναι μικρότερα. Ο κωδικός 3528 σημαίνει 3.5x2.8mm που είναι η διάσταση του LED, οπότε αντίστοιχα 5050 σημαίνει 5.0x5.0mm. Επίσης η άλλη διαφορά είναι ότι η 3528 ταινία αποτελείται από 3 ξεχωριστά μονοχρωματικά LEDs που κάνουν το RGB, ενώ η 5050 μόνο από τριχρωματικά RGB LEDs. Τέλος θα συναντήσετε άλλες 2 κατηγορίες που είναι οι αδιάβροχες ή μη ταινίες, που η διαφορά τους είναι ότι οι πρώτες είναι κυρίως για εξωτερικούς χώρους. Ταινίες LED θα βρείτε πολύ φθηνές στο , απλά προτείνω να επιλέξτε να είναι 5050 και όχι αδιάβροχες αν είναι για κλειστό χώρο, γιατί αλλιώς θερμαίνονται πολύ. Για να παίξει κάποιος ένα reel των 5m RGB ταινίας είναι αρκετά, αλλά εξαρτάται και τι θέλει να κάνει κάποιος, οπότε θα πρέπει να υπολογίσει να έχει και κάποιο ανάλογο τροφοδοτικό που να μπορεί να δώσει τόσο ρεύμα. Συνήθως την κατανάλωση της ταινίας την μετράνε ανά μέτρο, οπότε μια RGB ταινία από αυτές που κυκλοφορούν στο ebay, μπορεί να έχει κατανάλωση από 7.5W/m μέχρι και 14W/m. Γενικά όμως στις φθηνές ταινίες LED που θα βρείτε στο ebay θα δείτε ότι είναι ταινίες με 60 LEDs ανά μέτρο και οι πωλητές δίνουν τροφοδοτικά των 12W/m, δηλαδή 60W στα 5m, οπότε κάτι παρόμοιο μπορείτε να υπολογίσετε και εσείς. Υπόψη ότι μέσα στην ισχύ αυτή έχει υπολογιστεί ένας “αέρας”, ώστε το τροφοδοτικό να μην δίνει το μέγιστο του ρεύμα και να δουλεύει οριακά, ώστε να μην υπερθερμαίνεται. Οπότε προχωράμε με τον κανόνα των 60W/m για τις ταινίες με RGB led τύπου 5050. Για μεγάλα μήκη θα χρειαστείτε περισσότερα τροφοδοτικά ή να φτιάξετε loops, αλλά δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Από το ίδιο τροφοδοτικό μπορείτε αν θέλετε να τροφοδοτήσετε ταυτόχρονα και τον DMX controller και το PX24506. Εδώ θα χρειαστεί να κάνετε μια μικρή τροποποίηση στην πλακέτα ώστε να πάρετε ένα GND το οποίο χρειάζεται για το RS485. Για να το κάνετε αυτό θα πρέπει να κολλήσετε ένα καλώδιο στο GND της τροφοδοσίας που είναι πιο εύκολο. Η επόμενη εικόνα δείχνει που το κολλάτε στο κάτω μέρος της πλακέτας και όπως θα δείτε έχω κολλήσει ένα ποδαράκι από μια αντίσταση για ευκολία και να το χρησιμοποιώ και σαν pin για τον παλμογράφο και ότι άλλο χρειαστεί. Χρήση και παραμετροποίηση Για να ρυθμίσετε τις παραμέτρους της συσκευής, αφαιρέστε την τροφοδοσία από την συσκευή και τοποθετήστε το jumper στην θέση CFG. Τώρα μόλις επαναφέρετε την τροφοδοσία η συσκευή θα μπει στο configuration mode που έχω φτιάξει. Στο mode αυτό, δεν λειτουργεί πια το RS485, αλλά το UART γίνεται ένα σειριακό με στοιχεία 115200 8Ν1. Για να συνδεθείτε στην συσκευή κατεβάστε το Terminal από εδώ, αποσυμπιέστε το και τρέξτε το exe αρχείο. Δώστε τα στοιχεία που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα, αλλάζοντας την COM στην δική σας αντίστοιχη, πατήστε Connect, συνδέστε και ένα Ethernet καλώδιο στην συσκευή και δώστε τροφοδοσία και θα πρέπει να δείτε τα παρακάτω. Br@y's Terminal Αυτό σημαίνει ότι ο επεξεργαστής τρέχει στα 48Mhz η MAC address είναι η default (10:20:30:40:50:60) και οι default πόρτες είναι οι 6454 (UDP για το Art-Net) και 7171 (TCP για το δικό μου πρωτόκολλο). Αν τώρα στο πεδίο του Send γράψετε HELP και πατήστε Enter, τότε θα δείτε έναν οδηγό με τις υποστηριζόμενες εντολές. Serial commands Με την TRACE μπορείτε το level με το οποίο θα κάνει debug tracing η συσκευή. Το default είναι να κάνει tracing τα πάντα, αλλά αν θέλετε να το αλλάξετε θα πρέπει να δηλώσετε τα levels που θέλετε βάση του επόμενου structure. typedef enum { TRACE_LEVEL_GENERIC = 1, TRACE_LEVEL_DM9K = 2, TRACE_LEVEL_UIP = 4, TRACE_LEVEL_RGB = 8, TRACE_LEVEL_DMX = 16, TRACE_LEVEL_ARTNET = 32, TRACE_LEVEL_UDP = 64 } en_TRACE_LEVELS; Το level 1 δηλαδή το bit-0 είναι μόνο οι γενικές πληροφορίες, το οποίο μάλλον αυτό θα χρειαστείτε τις περισσότερες φορές. Το bit-1 είναι για το debugging του DM9000, το bit-2 για την βιβλιοθήκη του UIP, το bit-3 για το RGB, bit-4 για το DMX, bit-5 για το Art-Net και το bit-6 για το UDP. Οπότε αν θέλετε μόνο γενικές πληροφορίες στέλνετε το “TRACE=1”, αν θέλετε να δείτε τι trace level έχει τώρα στέλνετε “TRACE?”, οπότε η συσκευή θα απαντήσει 127. Οι σημαντικές εντολές είναι αυτές που προγραμματίζετε την συσκευή, οπότε αν θέλετε να δείτε πως είναι ήδη προγραμματισμένη στέλνετε τις εντολές με ερωτηματικό στο τέλος και για να αλλάξετε μια τιμή βάζετε ένα ίσον και την τιμή που θέλετε. Οπότε για να δείτε όλες τις παραμέτρους της συσκευής στέλνετε “HOSTIP?” και απαντά “Host IP: 192.168.1.234” “MAC?” και απαντά “MAC: 10:20:30:40:50:60” “GATEWAY?” και απαντά “Gateway: 192.168.1.1” “SUBNET?” και απαντά “Subnet: 255.255.255.0” Αυτά είναι οι default τιμές και μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το δίκτυο σας ή αυτές που θέλετε, οπότε για να τις αλλάξετε γράφετε τα παρακάτω: HOSTIP=192.168.0.12 απάντηση: “IP from: 192.168.1.234 is set to: 192.168.0.12” MAC= 34:34:DF:23:10:30 απάντηση: “MAC from: 10:20:30:40:50:60 is set to: 34:34:DF:23:10:30” GATEWAY= 192.168.0.1 απάντηση: “Gateway from: 192.168.1.1 is set to: 192.168.0.1” SUBNET= 255.255.0.0 απάντηση: “Subnet from: 255.255.255.0 is set to: 255.255.0.0” Οι τιμές είναι τυχαίες, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις δικές σας ή να αφήσετε τις default. Με την "RATE" αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο controller από το ένα χρώμα στο άλλο, όταν χρησιμοποιήσετε το TCP πρωτόκολλο. Με την "TCPMODE" επιλέγεται το mode του TCP πρωτοκόλλου, το default είναι το 0, που είναι το ASCII πρωτόκολλο (θα δούμε λεπτομέρειες αργότερα). Με την "SAVE" σώζετε στην συσκευή τις αλλαγές που κάνατε και με την "RESTORE" επαναφέρεται τις default τιμές για όλο το configuration της συσκευής. Αφού προγραμματίσετε και σετάρετε την συσκευή είναι πλέον έτοιμη προς χρήση. Αφαιρέστε την τροφοδοσία, αλλάξτε το jumper στην θέση GND και επαναφέρετε την τροφοδοσία ώστε να ξεκινήσει η συσκευή κανονικά την λειτουργία της ως DMX controller. Παράδειγμα με την χρήση του TCP πρωτοκόλλου Αφού έχετε τελειώσει με όλα τα προηγούμενα βήματα, τώρα μπορείτε να παίξετε με τα φώτα σας. Όπως είπαμε υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το κάνετε αυτό, ο ένας είναι με κάποιο Art-Net console software από το PC ή το κινητό σας και ο άλλος με το δικό μου TCP πρωτόκολλο που έχω γράψει για την συσκευή. Θα δούμε και τους δυο τρόπους ξεκινώντας από το δικό μου πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο είναι πολύ εύκολο, αλλά χρειάζεται μια μικρή διευκρίνηση για το πως λειτουργεί. Ενώ σε όλο το προηγούμενο άρθρο έχω αναφέρει για DMX slots κλπ, επέλεξα λόγο πρακτικής ευκολίας στο πρωτόκολλο να μην έχω slots, αλλά RGB πεδία. Επομένως έχω σπάσει τα 512 slots σε 170 RGB πεδία (οπότε περισσεύουν 2 slots στο τέλος), άρα στο πρωτόκολλο αυτό αναφερόμαστε σε RGB πεδία. Αυτό το έκανα ώστε να διευκολύνω την χρήση της συσκευής η οποία θα χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο σε RGB φωτισμό, που είναι και το πιο σύνηθες. Έτσι το κάθε RGB πεδίο πιάνει 3 slots ξεκινώντας από το πεδίο 1 που καταλαμβάνει τα slots 1,2 και 3 για τις τιμές του RGB του πρώτου πεδίου, οπότε αν έχετε πολλούς PX24506 RGB drivers (που ο καθένας χειρίζεται μια RGB ταινία LED), τότε μπορείτε μια εντολή να αλλάζετε την τιμή του driver και για τα τρία χρώματα. Ως αποτέλεσμα αυτού επίσης, διευκολύνεστε στο ότι όταν αναφέρεστε σε κάποιο πεδίο, τότε αυτό θα έχει τον ίδιο αριθμό με την DMX διεύθυνση του RGB controller γιατί και ο το κάθε PX24506 καταλαμβάνει ουσιαστικά 3 slots, ξεκινώντας από το slot της διεύθυνσης που έχει οριστεί στην συσκευή. Για να συνδεθείτε στην συσκευή χρειάζεστε ένα απλό TCP client όπως το Hercules. Αφού το κατεβάσετε και το τρέξετε, τότε στο tab TCP client δώστε για IP την διεύθυνση της συσκευής και ως TCP πόρτα την 7171, πατήστε το Ping ώστε να δείτε αν βλέπετε την συσκευή πάνω στο δίκτυο και εν συνεχεία αφού δείτε ότι λάβατε ICMP ECHO απάντηση, πατήστε connect. Αφού συνδεθεί η συσκευή, έχετε τώρα 3 διαθέσιμες εντολές να στείλετε οι οποίες είναι οι παρακάτω: RGB? - Μόλις στείλετε αυτή την εντολή τότε η συσκευή απαντά με όλες τις τιμές από όλα τα RGB πεδία. RGB=<πεδίο>,<R>,<G>,<B> όπου <πεδίο>: ο αριθμός του RGB πεδίου (που αντιστοιχεί σε ένα PX24506) με τιμή από 1 έως 512 <R>: η τιμή του κόκκινου χρώματος από 0 έως 255 <G>: η τιμή του πράσινου χρώματος από 0 έως 255 <B>: η τιμή του μπλε χρώματος από 0 έως 255 - Με την εντολή αυτή μπορείτε να αλλάξετε το χρώμα από οποιοδήποτε RGB πεδίο. Υπόψη το πεδίο θα έχει πάντα τον ίδιο αριθμό με την διεύθυνση του PX24506 που απευθύνεται. RATE=<color change rate> -Με την εντολή αυτή αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο ρυθμός εναλλαγής από το ένα RGB χρώμα στο άλλο. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός τόσο πιο γρήγορη η εναλλαγή. Στην παρακάτω εικόνα φαίνονται τα δεδομένα που παίρνει ο TCP client όταν έχουμε συνδεθεί και στέλνουμε την εντολή “RGB?”. Και στην παρακάτω εικόνα αφού έχουμε στείλει στο RGB κανάλι 1, την τιμή 255 για το κόκκινο και 0 για το πράσινο και το μπλε. Κλείνοντας με το παράδειγμα του απλού πρωτοκόλλου, μπορείτε να δείτε το παρακάτω βίντεο στο οποίο στέλνω διάφορες τιμές στον controller μέσω του TCP client. Το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Παράδειγμα με την χρήση του Art-Net Εδώ τώρα μπαίνουμε στα χωράφια του επαγγελματικού φωτισμού, οπότε απευθύνεται κυρίως σε DJs που χρησιμοποιούν φωτισμό, light engineers, χομπίστες κλπ. Όπως είπαμε και πριν η συσκευή υποστηρίζει το πρωτόκολλο Art-Net v3 και επομένως η συσκευή υποστηρίζεται απ' όλες τις επαγγελματικές εφαρμογές φωτισμού που υποστηρίζουν το Art-Net πρωτόκολλο. Από όλες αυτές τις εφαρμογές θα αναφέρω μόνο το DMX-Workshop II της Artistic License, το οποίο αυτή τη στιγμή που γράφετε το άρθρο έχει φτάσει στην έκδοση 7.4, το αναπτύσσει η ίδια εταιρία που έχει φτιάξει το πρωτόκολλο του Art-Net και χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές για να πιστοποιούν την σωστή και εύρυθμη λειτουργία των συσκευών τους. Οπότε θα το χρησιμοποιήσουμε και εμείς για να κάνουμε debugging και testing τον controller που φτιάξαμε. Αφού έχουμε κάνει όλες τις συνδέσεις (controller, decoder, ταινίες LED και τροφοδοσία) και έχουμε βεβαιωθεί ότι όλα δουλεύουν σωστά, τότε κάνουμε εγκατάσταση και τρέχουμε το DMX-Workshop II και εμφανίζεται το παρακάτω παράθυρο. DMX-Workshop II Στο παράθυρο αυτό υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά ξεκινάμε πατώντας το "Node List". Πατώντας το, το πρόγραμμα ψάχνει (με τον τρόπο που θα δούμε παρακάτω) όλες τις συσκευές πάνω στο LAN δίκτυό μας, που υποστηρίζουν Art-Net. Αν όλα είναι σωστά, τότε θα δείτε στο παράθυρο του node status την συσκευή σας να αναφέρεται σαν "Jaco Art-Net Ethernet to DMX node", όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα. Art-Net nodes Κάνοντας expand βλέπουμε ότι είναι μια OEM συσκευή (καθώς δεν έχω πάρει κάποιον κωδικό και πιστοποίηση από την Artistic License), την IP της, την MAC address της, ότι δεν είναι RDM capable και ότι έχει ένα DMX input, το οποίο ανήκει στο Universe 00-0-0. Κάνοντας δεξί κλικ στην συσκευή και πατώντας το configure node ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε κάποιες ρυθμίσεις, αλλά έχω αφήσει ξεκλείδωτες στην συσκευή μόνο τις ρυθμίσεις του Universe, δηλαδή σε ποιο Net address και Sub-Net address ανήκει η συσκευή. Κανονικά μπορείς αν θες να προγραμματίσεις και το όνομα της συσκευής, αλλά στο παρών firmware το έχω κλειδωμένο. Επομένως, αν αλλάξετε το net ή sub-net πατήστε το κουμπί "Programme Node" και οι παράμετροι θα γίνουν upload στον controller και θα σωθούν στην flash του ARM. Για να ελέγξουμε την λειτουργία του controller, πατάμε στο κυρίως παράθυρο του DMX-Workshop το "Transmit" και επιλέγουμε το "Transmit preset", οπότε ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό αυτό μπορούμε να στείλουμε preset τιμές μέχρι και σε 10 slots στο universe που θέλουμε. Επειδή για το test αυτό έχω συνδέσει 2 decoders στον controller έχω δώσει στον ένα την διεύθυνση 1 και στον άλλο την διεύθυνση 4, ώστε ο πρώτος να έχει τα slots 1,2,3 για τα R,G,B ενώ ο άλλος τα slots 4,5,6 αντίστοιχα. Οι διευθύνσεις στους decoders φαίνονται και στην επόμενη εικόνα. Αφού λοιπόν έχετε δώσει τις προηγούμενες τιμές σαν preset (ή κάποιες άλλες), πατάτε το "On" στο πεδίο του "Output", οπότε θα δείτε κάτι σαν το παρακάτω. Αφήνοντας το ouput στο On, κάθε φορά που αλλάζετε ένα slider στα presets βλέπετε ακαριαία την αλλαγή να εμφανίζεται στα LEDs. Αν τα κλείσετε όλα τα sliders θα σβήσουν και όλα τα LEDs. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα από πίσω στέλνει συνεχώς στο LAN δίκτυο τις τιμές για τα slots του DMX universe 00-0-0, ο controller μας τα αναγνωρίζει, ξεπακετάρει τα UDP δεδομένα, κάνει τις κατάλληλες μετατροπές και μετατρέπει το Art-Net σε DMX πάνω στο RS485. Και όλ' αυτά γίνονται σε πολύ υψηλές ταχύτητες και μεγάλες αποστάσεις! Επίσης από το "Transmit" του κεντρικού μενού μπορείτε να επιλέξετε την επιλογή "Transmit Dynamic DMX", οπότε θα ανοίξει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε στέλνετε δυναμικές τιμές στο Art-Net δίκτυο με διάφορα modes. Για να το κάνετε αυτό, διαλέξτε το mode "Group RGB" και πατήστε το "On" στο output. Στην συνέχεια επιλέξτε στο Start το 1 και στο End το τελευταίο slot που έχετε στο setup σας, πχ τώρα που έχω συνδέσει 2 decoders είναι 2x3=6 slots. Μόλις πατήσετε το "On" θα δείτε τα χρώματα και στους δυο decoders να εναλλάσσονται με τον ίδιο τρόπο και ουσιαστικά να ξεκινάνε από λιγότερο έντονο κόκκινο, σε πολύ έντονο, μετά λιγότερο έντονο πράσινο σε εντονότερο και λιγότερο εντονότερο μπλε σε έντονο. Οπότε ουσιαστικά το πρόγραμμα στέλνει τιμές από 0 έως 255 σε κάθε slot ξεχωριστά. Από το slider του speed διαλέγετε πόσο γρήγορος είναι ο ρυθμός αυτής της εναλλαγής. Παρακάτω ακολουθεί ένα βίντεο που δείχνει το αποτέλεσμα, αλλά όμως προσοχή, για να το κάνω λίγο πιο εντυπωσιακό, έκανα shift ένα slot αριστερά τον δεύτερο decoder, δηλαδή του έδωσα την διεύθυνση 3, ώστε να μην φαίνονται τα ίδια χρώματα (αν μπερδευτήκατε παραλείψτε τι έγραψα). Επίσης σε κάποια στιγμή που δείχνω την οθόνη του υπολογιστή θα δείτε μια παλιότερη version του DMX-Workshop II (version 6.08), την οποία απεγκατέστησα όμως για να βάλω την τελευταία, ώστε να screenshots να αντιστοιχούν στην νεότερη version μιας και έχει αλλάξει όλο το user interface. DMX με 2 RGB decoders και Art-Net v3 Όπως και στην προηγούμενη σελίδα, επαναλαμβάνω πως: το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Φυσικά το DMX-Workshop επειδή είναι εργαλείο για την πιστοποίηση του Art-Net πρωτοκόλλου, παρέχει και ένα άλλο σωρό από εργαλεία για testing και debugging, τα οποία όμως δεν θα αναλύσω μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, αλλά μπορεί όποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο. Όμως θα κάνω μια αναφορά στα πακέτα του Art-Net που κυκλοφορούν επάνω στο LAN δίκτυο μας. Ένας τρόπος να τα δείτε είναι το πατώντας στο κεντρικό μενού του DMX-Workshop το "Developer" και επιλέγοντας το "Network packet dissector", οπότε θα ανοίξει ένα παράθυρο που μπορείτε να βλέπετε τα πακέτα του Art-Net. Δυστυχώς όμως αυτός ο τρόπος δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος μιας και πρώτον, δεν φαίνονται όλα τα πακέτα και δεύτερον κατά την διάρκεια της ανάπτυξης που τα πακέτα δεν θα είναι κατά πάσα πιθανότητα σωστά εξ' αρχής δεν θα εμφανίζονται σ' αυτό το παράθυρο. Επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποιο δραστικές λύσεις όπως το Winshark. Το Winshark είναι ένα πρόγραμμα ανάλυσης δικτυακών πακέτων, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να αναλύσω σε βάθος το πως το χρησιμοποιείται, λόγο χρόνου, χώρου και δυσκολίας, οπότε θεωρώ πως ξέρετε να το χρησιμοποιείτε. Επομένως, αφού τρέξουμε το Winshark, επιλέξουμε το φίλτρο "udp.port == 6454" ώστε να βλέπουμε μόνο τα πακέτα που χρησιμοποιούν την UDP πόρτα 6454 που χρησιμοποιείται για το Art-Net και στην συνέχεια κάνοντας δεξί κλικ στα δεδομένα επιλέγουμε να τα κάνει decode ως Art-Net πακέτα (ναι! το wireshark έχει ενσωματωμένο Art-Net dissector). Οπότε κάνοντας τα βήματα αυτά, μόλις τροφοδοτήσουμε την συσκευή ενώ τρέχουμε το DMX-Workshop θα δούμε το παρακάτω. Εδώ φαίνονται τα εξής: το πρόγραμμα κάνει poll στο δίκτυο (με broadcast) για να δει αν υπάρχουν Art-Net συσκευές (ArtPoll) η συσκευή απαντά με (ArtPollReply) το πρόγραμμα ζητά αν η συσκευή υποστηρίζει προγραμματισμό της IP της (ArtIpProg) η συσκευή απαντά ότι υποστηρίζει (ArtIpProgReply) το πρόγραμμα ρωτά τον πίνακα των RDM συσκευών (ArtTodControl) η συσκευή αγνοεί το πακέτο, αφού έχουμε πει ότι δεν θα υποστηρίξουμε RDM σ' αυτό το firmware. συνεχίζει ένα συνεχόμενο ArtPoll / ArtPollReply μεταξύ προγράμματος και συσκευής. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια αλληλουχία ArtDMX πακέτων από το πρόγραμμα στον controller. Όπως βλέπετε τα πακέτα αυτά που στέλνονται από το πρόγραμμα δεν παίρνουν ποτέ απάντηση, δεν υποστηρίζουν δηλαδή κάποιο reply και αυτό γίνεται λόγο ταχύτητας της επικοινωνίας. Επίσης βλέπεται ότι οι τιμές 0-255 μεταφράζονται ως ποσοστά, γιατί ουσιαστικά η τιμή για κάθε slot σημαίνει το ποσοστό της μέγιστης τιμής της μεταβλητής, είτε είναι ένταση χρώματος, είτε μοίρες κλπ. Στο σημείο τελειώσαμε και με το τεστάρισμα της συσκευής και εξακριβώσαμε ότι υποστηρίζει σωστά το πρωτόκολλο του Art-Net, οπότε μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε τον controller με οποιοδήποτε άλλο επαγγελματικό πρόγραμμα για Art-Net φωτισμό. Χρήσεις του DMX512-A Υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές εφαρμογές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας DMX decoder σαν αυτό που φτιάξαμε. Στην ενότητα αυτή θα δείξω ορισμένες μόνο, αλλά το ουσιαστικό είναι με μία ή περισσότερες συσκευές σαν αυτή που φτιάξαμε σε αυτό το άρθρο, μπορούμε να κάνουμε όλα τα παρακάτω. 24x56 pixels DMX οθόνη Art-Net control Συναυλία με DMX φωτισμό Χειρισμός strobe light με Art-Net 176 DMX Universes Infinity mirror με DMX θα είναι ένα από τα επόμενά μου projects σπίτι Και έτσι κλείνει και αυτό το άρθρο! Είδαμε ωραίες τεχνολογίες, μπήκαμε σε αρκετές λεπτομέρειες σχετικά με τον σύγχρονο φωτισμό και φτιάξαμε και έναν DMX Ethernet controller γενικής χρήσης, που υποστηρίζει και σύγχρονα πρωτόκολλα όπως το Art-Net. Ο φωτισμός είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο απ' όλες τις απόψεις, οπότε και οικονομικής άποψης, αλλά είδαμε ότι με πολύ λίγα χρήματα μπορούμε να φτιάξουμε συσκευές που κοστίζουν πολύ περισσότερα. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε και δικά μας φώτα και προβολείς, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος και ίσως απασχολήσει κάποιο επόμενο άρθρο. Καλό παιχνίδι σε όσους ασχοληθούν (και ελπίζω να υπάρξουν κάποιοι που να ασχοληθούν με αυτό το ενδιαφέρον project). ΥΓ. Ακολουθεί μια τελευταία σελίδα με κάποια video tutorials για το DMX. ΥΓ2. Για τους TL;DR τύπους (respect) ή γι' αυτούς που τους φάνηκαν όλ' αυτά βουνό, είναι απλά τα πράγματα. Αγοράζετε απλά το υλικά, γράφετε στην συσκευή το firmware που δίνω στην σελίδα [Firmware] με τον τρόπο που περιγράφετε εκεί, κάνετε τις συνδέσεις και είστε έτοιμοι. Αυτό είναι όλο και δεν χρειάζεται άλλες τεχνικές ή εξειδικευμένες γνώσεις, πέρα από τα προγράμματα που θα χρησιμοποιήσετε εσείς μετά ή χρησιμοποιείτε ήδη. DMX video tutorials Και τέλος μερικά video tutorials για το DMX, στα οποία αναφέρονται και οι controllers, σαν αυτόν που φτιάξαμε. <
  3. Εισαγωγή Από τον πάγκο των δοκιμών μας έχουν ήδη περάσει πολλά μέλη της οικογένειας HS των headsets της Corsair. Κάποια από αυτά έφεραν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα έκαναν να ξεχωρίζουν, όπως τo Corsair HS60 Haptic που είδαμε πριν από μερικούς μήνες. Σήμερα θα δούμε άλλο ένα headset της ίδιας οικογένειας, του οποίου τα χαρακτηριστικά το κάνουν να ξεχωρίζει και του δίνουν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα. Πρόκειται για το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Είναι εμφανές από το όνομα ότι πρόκειται για ασύρματο headset με φωτισμό RGB, όμως αυτά δεν είναι καν τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά χαρακτηριστικά που διαθέτει. Αντιθέτως, οι ιδιότητες που κάνουν το Corsair HS80 RGB Wireless Headset να ξεχωρίζει είναι άλλες, πολύ πιο ουσιώδεις και σημαντικές. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Συσκευασία - Παρελκόμενα Και αρχή σημαίνει συσκευασία. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε μια ευχάριστα σοβαρή και καλαίσθητη συσκευασία όπου κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι, όπως άλλωστε και στο ίδιο το προϊόν. Το εμπρός και πίσω μέρος φέρουν φωτογραφίες του headset και τα βασικά του χαρακτηριστικά. Τα 2 πλαϊνά είναι επίσης μαύρου χρώματος με το λογότυπο της εταιρίας περιστοιχισμένο από ηχητικά κύματα. Στα άλλα 2 πλαϊνά κυριαρχεί το κίτρινο. Το ένα (επάνω μέρος) φέρει το μοντέλο και το άλλο (κάτω) αναφέρει τα περιεχόμενα της συσκευασίας, τα στοιχεία της εταιρίας και τα σχετικά barcodes και σειριακούς αριθμούς. Αφαιρώντας το sleeve, μας μένει ένα μαύρο κουτί με το λογότυπο της Corsair στο κέντρο. Εντός, βρίσκουμε το headset, προστατευμένο σε διάφανο πλαστικό. Κάτω από αυτό βρίσκουμε ένα μικρότερο κουτί με τα παρελκόμενα. Αυτά περιλαμβάνουν το φυλλάδιο με τις οδηγίες χρήσης, τον οδηγό της εγγύησης, τις πληροφορίες ασφαλείας, μια κάρτα που αφορά το Dolby Atmos που είναι ένα από τα σημαντικά ατού του προϊόντος, τον ασύρματο USB δέκτη και ένα USB A σε USB C sleeved καλώδιο. Το καλώδιο είναι υψηλής ποιότητας και με ωραίο sleeving. Το συνολικό του μήκος είναι 192 εκατοστά, συμπεριλαμβανομένων των βυσμάτων και είναι αρκετά λεπτό και εύκαμπτο ώστε να είναι άνετο για τη χρήση που προορίζεται. Ο δέκτης είναι αρκετά ευμεγέθης και φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό. Στην άλλη του όψη φέρει αυτοκόλλητο με το μοντέλο και τον σειριακό αριθμό. Θεωρώ ότι απουσιάζει αδικαιολόγητα κάποια θήκη μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον ασύρματο δέκτη και το καλώδιο. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει οδηγούς διαμέτρου 50mm με μαγνήτες Νεοδυμίου που του προσδίδουν ένα εξαιρετικό εύρος απόκρισης συχνοτήτων, 20Hz - 40KHz, το οποίο συναντάμε συνήθως σε προϊόντα επιπέδου audiophile. Η ασύρματη εμβέλεια είναι στα 18 μέτρα, η διάρκεια της μπαταρίας φαίνεται επαρκέστατη καθώς μπορεί να φτάσει έως και τις 20 ώρες και το μικρόφωνο διαθέτει απόκριση συχνοτήτων 100Hz - 10KHz και χαρακτηρίζεται ως broadcast grade. To Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει επίσημη τιμή πώλησης στην Ελλάδα τα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και καλύπτεται από διετή εγγύηση. Κάτω από το φακό Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι απρόσμενα "σοβαρό" για gaming και RGB headset. Είναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό και αλουμίνιο και κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι του γκρι. Η στέκα και τα ηχεία είναι από πλαστικό ενώ οι αρθρώσεις που τα συνδέουν είναι κατασκευασμένες από αλουμίνιο, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται χαμηλό βάρος με ελαστικότητα, όπου χρειάζεται, και αντοχή, όπου χρειάζεται. Εντός της στέκας, βρίσκουμε μια υφασμάτινη λωρίδα, επενδεδυμένη με δερματίνη στο κάτω μέρος, η οποία - προφανώς - θα κάνει την επαφή με το κεφάλι του φέροντος το headset. Τα χειριστήρια και η υποδοχή USB C βρίσκονται στο πίσω και κάτω μέρος του αριστερού ηχείου αντίστοιχα. Το μικρόφωνο δεν είναι αποσπώμενο αλλά ο βραχίονάς του κινείται έτσι ώστε να διπλώνει παράλληλα με το αριστερό ηχείο, όταν δε χρησιμοποιείται. Κάθε ηχείο φέρει στην εξωτερική του επιφάνεια το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό, όπως ακριβώς είδαμε και στον δέκτη. Άνεση - Λειτουργικότητα - Ποιότητα Κατασκευής To Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει ποιοτικά υλικά και κατασκευή, παρά την εκτεταμένη χρήση του πλαστικού. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα περισσότερο αλουμίνιο, αλλά από λειτουργικής άποψης δε θα υπήρχε κάποιο όφελος. Εξ' άλλου, η έμφαση έχει δοθεί στην άνεση, με σημαντικές σχεδιαστικές επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση. Έτσι, τα μαξιλαράκια των ηχείων δεν καλύπτονται από δερματίνη ως συνηθίζεται αλλά από μαλακό ύφασμα που από κάτω κρύβει memory foam. Στόχος, η απόλυτη άνεση κατά την πολύωρη χρήση. Αλλά και η στέκα, δεν είναι ρυθμιζόμενου μήκους όπως συνηθίζεται, αλλά μεγάλη και σταθερή, σαν να έχουμε μια συμβατική στέκα ακουστικών μονίμως στο μέγιστο μήκος της. Εξ άλλου, στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset η στέκα δεν κάνει επαφή με το κεφάλι του χρήστη αλλά έχει μόνο δομικό ρόλο. Την επαφή με το κεφάλι του φέροντος την κάνει μια ελαστική, υφασμάτινη λωρίδα με δερματίνη στο κάτω μέρος που αναρτάται στα 2 άκρα της στέκας μέσω οπών από τις οποίες περνάει. Βγαίνει δηλαδή στο έξω μέρος της στέκας, διανύει 2 εκατοστά προς τα πάνω και ξαναμπαίνει μέσω άλλων οπών στο εσωτερικό της, όπου κολλάει με hook and loop στο εσωτερικό της στέκας. Ο χώρος στον οποίο κολλάει η υφασμάτινη ελαστική λωρίδα έχει αρκετό μήκος ώστε να μπορούμε να την κολλήσουμε ψηλότερα ή χαμηλότερα και έτσι να ρυθμίσουμε το μήκος και την ελαστικότητά της ανάλογα με το μέγεθος του κεφαλιού του χρήστη. Ο μηχανισμός αυτός αναλαμβάνει ουσιαστικά το ρόλο του ρυθμιζόμενου μήκους της στέκας στα συμβατικά σχέδια ακουστικών, μόνο που εδώ έχουμε ρυθμιζόμενο μήκος της υφασμάτινης λωρίδας ανάρτησης. Με αυτόν τον τρόπο, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε επαφή με τον χρήστη μόνο μέσω υφάσματος και μαλακών υλικών, εξασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή άνεση κατά τη μακροχρόνια χρήση. Πραγματικά, είναι το πιο άνετο headset που έχω φορέσει. Την ίδια άποψη είχε και η Kate που το δοκίμασε και εξέφρασε με ενθουσιασμό την ικανοποίησή της όσον αφορά την άνετη και ξεκούραστη χρήση, προσφέροντας στο προϊόν το σπάνιο Spouse Approved award! Οι αλουμινένιοι βραχίονες που συνδέουν τη στέκα με τα ηχεία προσφέρουν δυνατότητα περιστροφής σε 2 άξονες, έτσι ώστε τα μαξιλαράκια των ηχείων να αγκαλιάζουν συμμετρικά το κεφάλι του χρήστη, χωρίς να υπάρχουν σημεία συγκεντρωμένης πίεσης. Το καλώδιο περνάει από τη στέκα στα ηχεία με τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύεται και το ίδιο αλλά και να μη δημιουργεί κάποιο είδος τάσης ή πίεσης. Συνολικά, η ποιότητα τον υλικών και η συναρμογή είναι άψογη, αν και όπως είπα θα προτιμούσα λιγότερο πλαστικό και περισσότερο αλουμίνιο, κυρίως από προσωπική προτίμηση παρά από ανάγκη. Η λειτουργικότητα και η άνεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Η ρύθμιση του μήκους της λωρίδας στήριξης είναι πιο χρονοβόρα από εκείνη μιας κλασσικής στέκας, καθώς πρέπει να γίνει πριν την τοποθέτηση των ακουστικών στο κεφάλι του χρήστη και ίσως χρειαστεί μερικές δοκιμές, αλλά δεν είναι κάτι που γίνεται συχνά και το αποτέλεσμα αυτού του τρόπου στήριξης, σε συνδυασμό με τα μαξιλαράκια από memory foam και το μαλακό ύφασμα, προσφέρει απαράμιλλη άνεση! Συνδεσιμότητα Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί σε PC, PS5 και PS4, μέσω του USB δέκτη που περιλαμβάνει. Ο δέκτης φέρει ενδεικτικό LED στο σχήμα του λογότυπου της εταιρίας που ανάβει λευκό όταν έχει επιτευχθεί η σύνδεση με το headset ενώ αναβοσβήνει κόκκινο σε αδυναμία σύνδεσης. Η ασύρματη σύνδεση χρησιμοποιεί την τεχνολογία της Corsair που η εταιρία ονομάζει Slipstream και επιτυγχάνει έτσι ιδιαίτερα χαμηλό latency και ανάλυση ήχου 24bit στα 48KHz! Παράλληλα, με το Intelligent Frequency Shift (IFS), έχει τη δυνατότητα να αλλάζει αυτόματα κανάλι έτσι ώστε να παραμένει στο βέλτιστο κανάλι με τις λιγότερες παρεμβολές και να προσφέρει καθαρό ήχο, με εντυπωσιακή εμβέλεια 18 μέτρων. Πραγματικά, δεν άκουσα ποτέ την παραμικρή παραμόρφωση ή θόρυβο λόγω παρεμβολών σε όλη τη διάρκεια των δοκιμών στο χώρο μου. Σπασίματα στον ήχο παρατήρησα μόνο όταν έβαλα έναν τοίχο και μια ντουλάπα ανάμεσα στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset και τον δέκτη του. Εναλλακτικά, και μόνο για PC, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί ενσύρματα, μέσω του παρεχόμενου USB A σε USB C καλωδίου. Με τον τρόπο αυτόν φορτίζεται η μπαταρία του headset ενώ ταυτόχρονα ο ρυθμός δειγματοληψίας του ήχου ανεβαίνει στα 96KHz, με την ανάλυση να παραμένει στα 24bit! Το καλώδιο είναι αρκετά μακρύ (192 εκατοστά) και άνετο ενώ η τριβή του στα ρούχα ακούγεται σε μέτριο βαθμό από τον χρήστη. Χειρισμός Τα χειριστήρια του Corsair HS80 RGB Wireless Headset βρίσκονται στο πίσω μέρος του αριστερού ηχείου και είναι μόλις 2: Το πλήκτρο ενεργοποίησης και η ρόδα ελέγχου της έντασης. Το πλήκτρο ενεργοποίησης κάνει απλά το αυτονόητο και χρειάζεται να πατηθεί για 2-3 δευτερόλεπτα να λειτουργήσει η ενεργοποίηση και η απενεργοποίηση, εξασφαλίζοντας έτσι ότι δε θα συμβαίνει από κατά λάθος πάτημα του πλήκτρου. Η ρόδα ελέγχου της έντασης περιστρέφεται ατέρμονα και ελέγχει με ηλεκτρονικό τρόπο την ένταση του ήχου στα windows. Σε PlayStation, συνίσταται να τίθεται η ένταση στο μέγιστο από το PlayStation και να ελέγχεται έπειτα από τη ρόδα ελέγχου στο headset. Η ρόδα ελέγχου είναι όμως παράλληλα και πλήκτρο, το οποίο σε PC και με τη χρήση του λογισμικού iCUE εναλλάσσει τα ΕQ Presets που θα δούμε στην ανάλυση του λογισμικού. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δε μας δίνεται με κάποιο τρόπο η πληροφορία του ποιο EQ Preset ενεργοποιούμε με κάθε πάτημα και με δεδομένο ότι υπάρχουν 5 EQ Presets προεγκατεστημένα και η δυνατότητα δημιουργίας πολλών άλλων από τον χρήστη (σταμάτησα στα 20), είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποιο EQ Preset έχει ενεργό. Θα προτιμούσα είτε να είχε άλλη λειτουργία το πάτημα της ρόδας ελέγχου, όπως τη σίγαση, που άλλωστε συνηθίζεται, είτε να υπήρχε μια οπτική ένδειξη στην οθόνη του υπολογιστή που να δείχνει για λίγα δευτερόλεπτα σε overlay το όνομα του EQ Preset που μόλις ενεργοποιήθηκε. Κάτω από τη ρόδα ελέγχου, βρίσκεται ενδεικτικό LED που μας δείχνει το επίπεδο της μπαταρίας, τόσο κατά τη χρήση όσο και κατά τη φόρτιση, σε 3 επίπεδα, πράσινο, πορτοκαλί και κόκκινο. Το μικρόφωνο ενεργοποιείται και απενεργοποιείται αυτόματα με το άνοιγμα και κλείσιμο του βραχίονά του ενώ παράλληλα το ενδεικτικό LED που φέρει κοντά στο άκρο του ο βραχίονας αλλάζει χρώμα σε λευκό ή κόκκινο αντίστοιχα. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει αναλυτικά τα χειριστήρια και τα ενδεικτικά LEDs του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. RGB Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε κάθε ένα από τα ηχεία του. Το λογότυπο είναι διακριτικό και καλαίσθητο και έχει προαιρετικό RGB φωτισμό που ελέγχεται από το λογισμικό iCUE. Ας δούμε μερικά ενδεικτικά χρώματα. Όπως θα δούμε αργότερα, στην ανάλυση του iCUE, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει και κάποια προ-ρυθμισμένα RGB εφέ. Ας τα δούμε λοιπόν: Το Rainbow. Το Color Pulse. Το Color Shift. Και το Watercolor Spectrum. Φυσικά, ο φωτισμός αυξάνει την κατανάλωση της μπαταρίας και μειώνει τη διάρκεια χρήσης ανά φόρτιση, συνεπώς αν θέλει ο χρήστης μπορεί να τον απενεργοποιήσει από το λογισμικό. Αλλά ας πάμε να δούμε συνολικά τι μπορεί να κάνει ο χρήστης μέσω του iCUE. Corsair iCUE Ο ασύρματος δέκτης και το Corsair HS80 RGB Wireless Headset εμφανίζονται ως ξεχωριστές συσκευές στο λογισμικό iCUE. Με το που τα συνέδεσα, εμφανίστηκε αμέσως επάνω δεξιά μία ειδοποίηση (κόκκινος κύκλος με τον αριθμό 1). Η ειδοποίηση αφορούσε τη διαθέσιμη αναβάθμιση για το firmware του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Την οποία φυσικά και έκανα πριν προχωρήσω στις δοκιμές. Η αναβάθμιση απαιτεί τη σύνδεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset μέσω καλωδίου. Μετά το τέλος της αναβάθμισης εξακολουθούμε να βλέπουμε ξεχωριστά το headset και τον δέκτη. Παρατηρήστε ότι τώρα το headset είναι συνδεδεμένο με καλώδιο και έτσι το σύμβολο του ασύρματου επάνω δεξιά στο εικονίδιο των ακουστικών έχει αλλάξει με το σύμβολο του καλωδίου ενώ το σύμβολο του επιπέδου φόρτισης της μπαταρίας έχει αλλάξει με το σύμβολο της φόρτισης, καθώς ενσύρματη σύνδεση σημαίνει ότι συμβαίνει αυτόματα και φόρτιση της μπαταρίας. Ας ξεκινήσουμε με τα επί μέρους που αφορούν τον δέκτη. Πατώντας πάνω στο εικονίδιο του δέκτη, ερχόμαστε στην παρακάτω καρτέλα, με 2 επιλογές για σελίδες στα αριστερά: Connections (συνδέσεις) και Device Settings (ρυθμίσεις συσκευής). Η σελίδα Connections μας ανοίγει το παράθυρο κάτω αριστερά όπου μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε PlayStation και Multipoint Mode. To εικονίδιο πληροφοριών επάνω δεξιά στο παράθυρο μας ενημερώνει ότι ο δέκτης υποστηρίζει τεχνολογία Slipstream. Η πρώτη επιλογή (PlayStation) επιτρέπει σύνδεση του δέκτη μόνο με μία συσκευή και είναι συμβατή τόσο με PC όσο και με PlayStation. Η επιλογή Multipoint επιτρέπει τη σύνδεση επιπλέον ασύρματων συσκευών Slipstream στον ίδιο δέκτη και είναι συμβατή μόνο με PC. Όταν είναι ενεργή η ασύρματη σύνδεση του headset, το πρώτο "Pair"απενεργοποιείται, καθώς η εν λόγω σύζευξη είναι ενεργή. Η σελίδα Device Settings ανοίγει το παρακάτω παράθυρο, από όπου μπορεί να γίνει έλεγχος για νεότερο firmware. Προχωράμε τώρα στην καρτέλα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Αυτή διαθέτει 3 σελίδες και η πρώτη αφορά τα Lighting Effects (εφέ φωτισμού). Τα εφέ φωτισμού έχουν 5 Presets (προεπιλογές), Custom επιλογές καθώς και επιλογές Lighting Link, που συνδέουν και συγχρονίζουν το φωτισμό σε όλες τις συμβατές συσκευές στο σύστημά μας. Η πρώτη από τις προεπιλογές είναι η απενεργοποίηση του φωτισμού, που θα μας δώσει και τη μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει μόνο μία ζώνη φωτισμού που αποτελείται από τα 2 λογότυπα, ένα σε κάθε ηχείο. Δεύτερη προεπιλογή φωτισμού είναι το Rainbow, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε την ταχύτητα σε 3 επίπεδα. Εδώ το βλέπετε στο μεσαίο επίπεδο ταχύτητας, που είναι και η προεπιλογή. Η τρίτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Pulse, που μπορεί να συμβαίνει μεταξύ τυχαίων χρωμάτων ή 2 προεπιλεγμένων χρωμάτων, επίσης με 3 επιλογές ταχύτητας. Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές. Και εδώ βλέπουμε το παράθυρο επιλογής χρωμάτων, από όπου ορίζουμε τα 2 χρώματα της επιλογής μας. Η τέταρτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Shift, που έχει τις ίδιες επιλογές με το Color Pulse. Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές. Πέμπτη και τελευταία προεπιλογή φωτισμού είναι το Watercolor Spectrum, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε μόνο την ταχύτητα. Εδώ το βλέπουμε στη μεσαία ταχύτητα, που είναι και η προεπιλογή. Περνάμε τώρα στις Custom ρυθμίσεις του φωτισμού. Πρώτη και απλούστερη, το στατικό χρώμα. Αυτό μπορούμε να το επιλέξουμε μέσω του γνωστού παραθύρου επιλογής χρώματος. Δεύτερη επιλογή είναι το Solid. Εδώ έχουμε ένα πολύ ωραίο διάγραμμα όπου στον οριζόντιο άξονα έχουμε το χρόνο, που ορίζουμε εμείς (ορισμένος εδώ εκ προεπιλογής στο 1 δευτερόλεπτο - κάτω δεξιά) και στον κάθετο θέτουμε όποια και όσα χρώματα θέλουμε εμείς, σε όποια ένταση θέλουμε το καθένα. Δημιουργούμε έτσι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται. Τρίτη και τελευταία επιλογή είναι το Gradient. Εδώ έχουμε ό,τι και στο Solid, αλλά με επιπλέον δυνατότητες την βαθμιδωτή εναλλαγή χρωμάτων και εντάσεων! Ουσιαστικά, δημιουργία μοτίβου φωτισμού χωρίς περιορισμούς! Οι ρυθμίσεις φωτισμού Lighting Link δεν αφορούν συγκεκριμένα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και συνεπώς κάποιες από αυτές δεν προσφέρονται για ενδιαφέροντα οπτικά αποτελέσματα στην εν λόγω συσκευή. Είναι το σύνολο των Presets που προσφέρει το iCUE όσον αφορά τον RGB φωτισμό και εφαρμόζονται ταυτόχρονα σε όλες τις υποστηριζόμενες RGB συσκευές του συστήματος. Η κάθε προεπιλογή έχει φυσικά τις ρυθμίσεις της. Περνάμε τώρα στη σελίδα του Equalizer. Εδώ έχουμε 3 παράθυρα. Στο πρώτο, General, μπορούμε να ρυθμίσουμε την ένταση με την οποία καταγράφει το μικρόφωνο καθώς και την ένταση του Sidetone. Το Sidetone είναι η ένταση με την οποία τα ηχεία αναπαράγουν τον ήχο που συλλαμβάνει το μικρόφωνο, έτσι ώστε ο ομιλητής να ακούει τις λέει και να μη φωνάζει, καθώς η ηχητική μόνωση που παρέχουν τα ακουστικά του δημιουργεί αυτή την τάση. Στο δεύτερο παράθυρο βρίσκουμε 5 EQ Presets, τα οποία δεν μπορούμε να αλλάξουμε ή να σβήσουμε, παρά μόνο να δούμε τις ρυθμίσεις τους στο τρίτο παράθυρο. Πατώντας το + στο παράθυρο των EQ Presets μπορούμε να προσθέσουμε τα δικά μας EQ Presets τα οποία και ρυθμίζουμε στο τρίτο παράθυρο. Το κάθε ένα από τα 10 sliders λειτουργεί ανεξάρτητα και μπορεί να ρυθμίσει την αντίστοιχη συχνότητα κατά έως και 12dB + ή -. Αν ενεργοποιήσουμε το Link EQ Sliders η μετακίνηση του κάθε slider επηρεάζει τα 2 γειτονικά του προς κάθε κατεύθυνση. Συγκεκριμένα τα άμεσα γειτονικά δεξιά και αριστερά το ακολουθούν κατά το ήμισυ ενώ τα επόμενα γειτονικά κατά το 1/4. Έτσι επιτυγχάνεται πιο ομαλή ρύθμιση των συχνοτήτων, αν το επιθυμεί ο χρήστης. Το κάθε ένα από τα προεπιλεγμένα Presets που φτιάξαμε μπορεί να αντιγραφεί για να αποτελέσει βάση για κάποιο νέο, ή να διαγραφεί. Ενώ τα 5 αρχικά μπορούν μεν να αντιγραφούν, όχι όμως και να διαγραφούν. Η τελευταία σελίδα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι το Device Settings. Αυτή ανοίγει το παρακάτω παράθυρο που παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου για νέο firmware καθώς και ρυθμίσεις της συσκευής. Συγκριμένα: Μας δείχνει τη μορφή σύνδεσης (ενσύρματη ή ασύρματη) και το επίπεδο της μπαταρίας. Μας δίνει τη δυνατότητα επιλογής της έντασης του φωτισμού μεταξύ τριών επιπέδων ή και εντελώς σβηστό. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης της αυτόματης απενεργοποίησης της συσκευής καθώς και του ορισμού του χρόνου αδράνειας μετά από τον οποίον συμβαίνει αυτή. Μας δίνει τη δυνατότητα να εμφανίσουμε εικονίδιο του επιπέδου της μπαταρίας της συσκευής στο System Tray. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης των ηχητικών μηνυμάτων. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης του ενδεικτικού LED του μικροφώνου όταν το μικρόφωνο είναι ενεργό. Μας δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης του headset με το δέκτη, όταν το headset είναι συνδεδεμένο ενσύρματα. Αν ποτέ χρειαστεί να περάσουμε το firmware ακόμα και αν δεν υπάρχει νεότερο ή από κάποιο αρχείο (σε περιπτώσεις troubleshooting), αυτό είναι δυνατό. Και κάπως έτσι, ολοκληρώσαμε την παρουσίαση του iCUE, όσον αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Ας δούμε όμως εν τάχει και τις γενικές ρυθμίσεις του iCUE, που ανοίγουν από το γρανάζι επάνω δεξιά, χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό, καθώς είναι αυτονόητες. Και ας τελειώσουμε την παρουσίαση του iCUE με το εντυπωσιακό Dashboard. Στο επάνω δεξιά μέρος του, βλέπουμε το τμήμα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το iCUE είναι ένα πραγματικά καλοσχεδιασμένο, πλήρες, ισχυρό και ευχάριστο στη χρήση λογισμικό που προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο hardware που υποστηρίζει. Φόρτιση - Μπαταρία Βασικό στοιχείο κάθε ασύρματης συσκευής είναι η μπαταρία και οι προδιαγραφές της μπαταρίας του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι καλές, καθώς υπόσχεται μέχρι και 20 ώρες αυτονομίας. Είναι φυσικά αδύνατον να μετρηθεί επακριβώς η διάρκεια της μπαταρίας καθώς αυτή εξαρτάται από τη χρήση ή μη του φωτισμού RGB και ακόμη και από την ένταση και το είδους αυτού, από την απόσταση του headset από τον δέκτη, τις πιθανές παρεμβολές, την ένταση και το είδος του ήχου που αναπαράγεται κλπ. Εν τούτοις, μπορώ να πω ότι στις δοκιμές που έκανα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μου έβγαλε τουλάχιστον ένα 8ωρο, με υψηλή ένταση μουσικής και φωτισμό στo μέγιστo, συνεπώς η μπαταρία είναι επαρκής για να καλύψει οποιεσδήποτε φυσιολογικές ανάγκες. Συνηθίζω να δοκιμάζω τις συσκευές που φορτίζουν μέσω βύσματος USB C για την υποστήριξη Power Delivery, δηλαδή απλοϊκά αν υποστηρίζουν φόρτιση με καλώδιο USB C σε USB C. Αυτό γίνεται όλο και πιο σημαντικό καθώς όλο και περισσότεροι φορτιστές έρχονται με υποδοχή USB C και συνεπώς είναι βολικό οι συσκευές να υποστηρίζουν το συγκεκριμένο πρωτόκολλο (Power Delivery ή PD). Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset υποστηρίζει φόρτιση PD (USB C σε USB C) καθώς και φόρτιση από οποιονδήποτε USB φορτιστή και USB θύρα (USB 2.0 ή νεότερη). Πολύ βολικό. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Στις οδηγίες που έλαβα από την εταιρία αναφέρεται ότι είναι καλό να γίνεται αποσύνδεση του headset όταν ολοκληρώνεται η φόρτιση. Με έζωσαν τα φίδια. Ένα έξυπνο chip φόρτισης, οφείλει να διακόπτει τη φόρτιση όταν η μπαταρία γεμίσει. Ακόμη περισσότερο, μια συσκευή που φορτίζει από το ίδιο καλώδιο με το οποίο λειτουργεί ως ενσύρματη, οφείλει να έχει έξυπνη λειτουργία φόρτισης, διότι πώς και γιατί να αφαιρέσω το καλώδιο όταν δικαιούμαι να θέλω να χρησιμοποιήσω τη συσκευή ως ενσύρματη; Και γιατί να μην το θέλω μάλιστα, όταν η ενσύρματη λειτουργία προσφέρει διπλάσιο sample rate από ότι η ασύρματη; Για να δούμε λοιπόν τι γίνεται κατά τη φόρτιση. Η φόρτιση πραγματοποιήθηκε ξεκινώντας από άδεια μπαταρία (όταν έσβησε η συσκευή λόγω αποφόρτισης) και χωρίς η ένταση του ρεύματος να υπερβεί τα 0,4585A. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε θύρα USB σε PC ή σε PS4 / PS5, ακόμα και USB 2.0, μπορεί να παρέχει το μέγιστο ρεύμα που δύναται να λάβει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset για τη φόρτιση της μπαταρίας του. Εντάξει, το ρεύμα της φόρτισης είναι χαμηλό και συνεπώς η φόρτιση θα είναι αργή, αλλά τουλάχιστον αυτό θα βοηθήσει στη μακροβιότητα της μπαταρίας και εξ άλλου το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ενσύρματα, σωστά; Περίπου. Πρώτα απ' όλα, η ενσύρματη χρήση υποστηρίζεται μόνο σε PC και όχι σε PlayStation. Αλλά τουλάχιστον ακόμα και σε ασύρματη σύνδεση, μπορεί να συνδεθεί ένα USB C καλώδιο και να φορτίσει το headset, ενώ αυτό λειτουργεί σε ασύρματη σύνδεση. Τότε που είναι το πρόβλημα; Αυτό που κάνει την κατάσταση προβληματική είναι ότι ενώ η φόρτιση θεωρητικά ολοκληρώνεται σε τρεισήμισι ώρες, δηλαδή το ενδεικτικό LED από κόκκινο που αναβοσβήνει γίνεται πορτοκαλί που αναβοσβήνει και μετά πράσινο που αναβοσβήνει και τελικά σταθερά αναμμένο πράσινο στο χρόνο αυτό, η φόρτιση στην πραγματικότητα συνεχίζεται για ακόμη 2 ώρες και 20 λεπτά, όπως φαίνεται στο διάγραμμα φόρτισης παρακάτω, όπου το σημείο στο οποίο ολοκληρώθηκε θεωρητικά η φόρτιση και το ενδεικτικό LED έμεινε σταθερά πράσινο σημειώνεται με το πράσινο βέλος. Είναι πραγματικά απογοητευτικό όταν η ίδια η εταιρία σημειώνει ότι στο χρονικό σημείο όπου μένει σταθερά αναμμένο πράσινο το ενδεικτικό LED είναι καλό να διακόπτεται η φόρτιση και σε μία συσκευή που μπορεί να την έχουμε μόνιμα συνδεδεμένη καθώς υποστηρίζει ενσύρματη χρήση και μάλιστα με ποιοτικό πλεονέκτημα, το να μην υπάρχει έξυπνος έλεγχος της φόρτισης που να τη διακόπτει και να φροντίζει τη μπαταρία. Ήχος Η ποιότητα του ήχου είναι ένα κομμάτι άκρως υποκειμενικό και εξαρτάται από τα βιώματα και τις απαιτήσεις του κάθε χρήστη. Προσωπικά, θεωρούμαι σχετικά απαιτητικός ακροατής με βιώματα στον χώρο του ήχου κυρίως στην κατηγορία Audiophile και προσωπικό ηχοσύστημα της τάξης των 10.000€. Εν τούτοις, έχω εκτεταμένη εμπειρία που κυμαίνεται από ακουστικά των 3€ έως ηχοσυστήματα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. To Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ένα gaming headset που, σύμφωνα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά, μοιράζεται τα ηχητικά χαρακτηριστικά του ακριβότερου Corsair Virtuoso RGB Wireless High Fidelity Gaming Headset που μας είχε παρουσιάσει ο συνάδελφος @GriGaS. Θα έλεγα λοιπόν ότι και τα δικά μου συμπεράσματα σχετικά με τον ήχο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι αντίστοιχα. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset παράγει καθαρό ήχο, με βαθύ και σταθερό μπάσο ενώ με εντυπωσίασε η δυνατότητά του να αναπαράγει τις μπάσες συχνότητες του Adagio In G Minor (Tomaso Albinoni) από το album Super Double-Bass - The Artistry of Gary Karr - A Celebration of the Classics of the Masters. Ειλικρινά δεν το περίμενα από ακουστικά αυτής της κατηγορίας και μάλιστα ασύρματα. Τα πρίμα αναπαράγονται με σχετική λεπτομέρεια και χωρίς να τσιρίζουν και οι μεσαίες είναι εκεί που πρέπει. Το σύνολο είναι αρμονικό και ευχάριστο και για το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δύσκολα θα βρει κάποιος καλύτερο ήχο, ακόμα και σε κάποιο ενσύρματο προϊόν. Η δυνατότητα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset να δημιουργήσει ηχητική σκηνή και διαχωρισμό των οργάνων είναι ιδιαίτερα περιορισμένη έως ανύπαρκτη αλλά αυτό δεν ήταν κάτι που περίμενα από ένα προϊόν αυτής της κατηγορίας και τιμής οπότε δεν το θεωρώ αρνητικό. Όσον αφορά τη χρήση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset για το σκοπό που κυρίως προορίζεται, δηλαδή το gaming, τις ταινίες, τις συνομιλίες και το broadcasting, δεν είχα κανένα παράπονο. Ακόμα και η δύσκολο να επιτευχθεί με 2 μόνο ηχεία τρισδιάστατη αίσθηση ήταν αρκετά εντυπωσιακή λόγω του Dolby Atmos που υποστηρίζει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, προκαλώντας αρκετά χαμόγελα και εξασφαλίζοντας για ακόμα ένα λόγο το ακριβοθώρητο Spouse Approved award! Το χαμηλό latency και η σχετικά καλή τρισδιάστατη αίσθηση (για ακουστικά) μέσω του Dolby Atmos μπορούν να δώσουν το πλεονέκτημα σε κάποιον gamer που θα έχει την ηχητική πληροφορία ότι κάτι έρχεται από συγκεκριμένη κατεύθυνση και βρίσκεται σε συγκεκριμένη απόσταση, με συγκεκριμένη ταχύτητα. Σίγουρα πάντως κανένα σύστημα με 2 ηχεία δεν μπορεί να αποδώσει τρισδιάστατο ήχο όπως ένα πολυκάναλο σύστημα. Τώρα όσον αφορά την υποστήριξη του high definition audio, με βάθος ήχου 24bit (ασύρματα ή ενσύρματα) και δειγματοληψία 48Hz (ασύρματα) ή 96KHz (ενσύρματα), προσωπικά δεν έχω καταφέρει να εντοπίσω το ποιοτικό όφελος με βεβαιότητα, ακόμα και σε πολύ ακριβότερα συστήματα. Κι αυτό γιατί οι παραγωγές του high definition audio είναι εξ ορισμού πιο προσεγμένες και αυτό νομίζω κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά παρά το βάθος και η δειγματοληψία. Σε κάθε περίπτωση, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει τη δυνατότητα, για όποιον την επιθυμεί. Dolby Atmos Αξίζει να σταθούμε στην υποστήριξη του Dolby Atmos, καθώς είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset, που μαζί με την άνετη αίσθηση του εξασφάλισε το Spouse Approved award. Η ενεργοποίηση του Dolby Atmos γίνεται από το εικονίδιο ελέγχου του ήχου των Windows, στo System Tray, όπως φαίνεται παρακάτω. Με την ενεργοποίησή του Dolby Atmos, αυτόματα απενεργοποιείται οποιαδήποτε λειτουργία Equalizer στο iCUE, πράγμα λογικό εφ' όσον αυτή θα είναι και εν πολλοίς η λειτουργία που θα επιτελέσει - θεωρητικά καλύτερα - το Dolby Atmos. Για να είναι βέβαια υπαρκτή η εν λόγω επιλογή, πρέπει να κατεβάσουμε το application Dolby Access από το Microsoft Store. Η χρήση του Dolby Access είναι δωρεάν εφ' όσον στο σύστημά μας είναι εγκατεστημένο το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το Dolby Access έχει 3 καρτέλες. Στην καρτέλα Home βρίσκουμε διάφορα clips παιχνιδιών και ταινιών καθώς και ειδικά demo που αναδεικνύουν τη διαφορά που προσφέρει το Dolby Atmos. Η ακρόασή τους με και χωρίς το Dolby Atmos είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική όσον αφορά τη διαφορά που προσφέρει η χρήση του Dolby Atmos. Στην καρτέλα Products βρίσκουμε τα υποστηριζόμενα προϊόντα, εν προκειμένω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset επάνω δεξιά. Στη συνέχεια μπορούμε να ολοκληρώσουμε το Setup που αφορά το συγκεκριμένο προϊόν. Η διαδικασία είναι απλή και γρήγορη. Και έτσι, απλά και γρήγορα, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι έτοιμο να λειτουργήσει με Dolby Atmos. Στην καρτέλα Settings, βρίσκουμε 4 προεπιλεγμένες ρυθμίσεις, για παιχνίδια, ταινίες, μουσική και φωνή, που η κάθε μία έχει τις δικές της επιλογές. Υπάρχουν ακόμα και 3 Custom επιλογές, που μπορεί ο χρήστης να ρυθμίσει σύμφωνα με τα δικά του γούστα. Όπως φαντάζομαι ότι έγινε αντιληπτό, το Dolby Atmos δεν είναι παρά ένα Equalizer πολυτελείας που όμως με την εμπειρία των μηχανικών ήχου της Dolby και την πιστοποίηση ότι το hardware μπορεί να αποδώσει τον απαραίτητο ήχο, εξασφαλίζει μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Μικρόφωνο Και αφού ολοκληρώσαμε, στο βαθμό του υποκειμενικά εφικτού, την ανάλυση της ποιότητας του ήχου που ακούμε από το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το άλλο κομμάτι της εξίσωσης, τον ήχο που ακούνε οι άλλοι, αυτοί με τους οποίους συνομιλούμε μέσω κάποιου παιχνιδιού ή προγράμματος επικοινωνίας ή broadcasting. Μιλάω προφανώς για το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δεν είναι ούτε σταθερό ούτε αποσπώμενο. Είναι ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός των 2, δηλαδή αναδιπλούμενο. Παραμένει σταθερά τμήμα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset αλλά μπορεί να κλείσει προς τα επάνω όταν δεν χρησιμοποιείται και έτσι να είναι εντελώς εκτός οπτικού πεδίου του χρήστη, σαν να μην υπάρχει. Μάλιστα, η αναδίπλωση προς τα επάνω, αυτόματα προκαλεί και τη σίγασή του ενώ το άνοιγμά του προς τα κάτω, την ενεργοποίησή του, κάτι που γίνεται εμφανές και από το αντίστοιχο χρώμα στο ενδεικτικό LED. Το σημείο της διαδρομής στο οποίο γίνεται η ενεργοποίηση / απενεργοποίηση φαίνεται παρακάτω. Η ποιότητα του ήχου που λαμβάνει το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset χαρακτηρίζεται από την εταιρία ως broadcast grade. Το εύρος συχνοτήτων που μπορεί να πιάσει είναι από 100Hz έως 10KHz και η ευαιστησία του είναι στα -40dB (+/- 3dB). Στο παρακάτω video σας παραθέτω μια ηχητική σύγκριση μεταξύ διαφόρων μικροφώνων, για να δείτε την ποιότητα του μικροφώνου του Corsair HS80 RGB Wireless Headset που προσωπικά τη βρίσκω εξαιρετική και όντως broadcast grade, τηρουμένων πάντα των αναλογιών και του κόστους του προϊόντος. Συμπεράσματα Ήρθε η ώρα να κρεμάσω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και να γράψω τα συμπεράσματά μου. Η συνολική εικόνα που μου άφησε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ομολογουμένως άκρως θετική. Η ποιότητα του ήχου, χωρίς να είναι φυσικά επιπέδου audiophile, είναι καλύτερη από ότι περίμενα και αρκετά ευχάριστη για την κατηγορία της τιμής του προϊόντος. Άκουσα μουσικά κομμάτια υψηλών απαιτήσεων και, χωρίς να τα απογειώσει, τα απέδωσε αξιοπρεπώς. Το μικρόφωνο δεν υπολείπεται, προσφέροντας καθαρό και πιστό ήχο, χωρίς παραμορφώσεις και θορύβους. Άνετα θα το χρησιμοποιούσα για broadcasting. Η χρήση για το σκοπό που κατασκευάστηκε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι όμως περισσότερο το gaming, οι ταινίες και το broadcasting και εκεί πραγματικά ήταν εξαιρετικό. Σημαντικό ρόλο σε αυτό, εκτός από την ποιότητα του ήχου, έπαιξαν τα 2 μεγάλα πλεονεκτήματα που διαθέτει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset: Ο σχεδιασμός και κατασκευή για άνετη, πολύωρη χρήση και το Dolby Atmos. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά είναι εξ άλλου αυτά που έφεραν χαμόγελα και του χάρισαν το ακριβοθώρητο Spouse Approved award! Μοναδικό ουσιώδες παράπονο είναι η απουσία έξυπνου ελέγχου της φόρτισης της μπαταρίας, η οποία συνεχίζει να φορτίζει ακόμα και αφού το ενδεικτικό LED ανάψει σταθερά πράσινο. Αυτό, σε ένα προϊόν που αφ' ενός μπορεί να λειτουργεί και ενσύρματα (και μάλιστα με πλεονέκτημα στη συχνότητα δειγματοληψίας) και αφ' ετέρου η ίδια η εταιρία παροτρύνει την αποσύνδεσή του από τη φόρτιση μετά την ολοκλήρωσή της, φαίνεται σαν σημαντική παράλειψη. Ένα ακόμα μικρό παράπονο είναι ότι θα ήθελα να παρέχεται μια θήκη αποθήκευσης και μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον δέκτη και το καλώδιο, έτσι ώστε να μπορώ να μεταφέρω με ασφάλεια το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset στην Ελληνική αγορά ορίζεται στα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, τιμή λογική για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset: O καλός Εξαιρετική άνεση - σχεδιασμένα για πολύωρη χρήση. Dolby Atmos. Ηχητική απόδοση. Ποιότητα κατασκευής. Ποιότητα μικροφώνου. Διάρκεια μπαταρίας. Εμβέλεια. RGB φωτισμός. Συνδεσιμότητα μέσω Slipstream και USB C. Συνεργασία με το iCUE. Sleeved καλώδιο. Ο κακός Απουσία έξυπνης λειτουργίας φόρτισης - η μπαταρία συνεχίζει να φορτίζει συνεχώς, ελαττώνοντας το προσδόκιμο ζωής της. Απουσία οπτικής ένδειξης του ποιο EQ Preset ενεργοποιείται κάθε φορά που πατιέται η ρόδα στο headset. Απουσία θήκης αποθήκευσης / μεταφοράς. Ο αδιάφορος Μήκος καλωδίου. Αδυναμία δημιουργίας ηχητικής σκηνής και διαχωρισμού των οργάνων - αναμενόμενο για την κατηγορία του. Δεν κατάλαβα διαφορά με ήχο 24bit/48KHz και 24bit/96ΚHz. Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 19/08/2021
  4. Πρόλογος Και ο χορός των εντυπώσεων καλά κρατεί ! Ευτυχώς που η αισθητική εντύπωση που προκαλεί το συγκεκριμένο προϊόν είναι πραγματικά σε δικό της επίπεδο! Ο λόγος για την νέα έκδοση της πολύ γνωστής μας ΑΙΟ Corsair H115i που από καιρό ενταγμένη στο σύστημα ελέγχου -και όχι μόνον!- iCUE της Corsair, αναβαθμίζεται ακόμα περισσότερο αποκτώντας σημαντικά περισσότερες δυνατότητες ρύθμισης του φωτισμού του Block της AIO σε σημείο που πλέον δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τους επίσης εντυπωσιακού φωτισμού ανεμιστήρες που την συνοδεύουν ! Τα "φώτα" στην νέα iCUE H115i Elite Capellix της Corsair, η οποία έρχεται εξοπλισμένη σαν "αστακός" για να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα έχουμε, είτε θερμικό είτε φωτιστικό είναι αυτό και σε αυτό το εγχείρημα σημαντική βοήθεια βρίσκει από τον εξαιρετικό controller που την συνοδεύει! Με radiator που μπορεί να δεχτεί δύο ανεμιστήρες των 140mm (οι οποίοι είναι της σειράς ML που έχει έδρανα μαγνητικής αιώρησης και φωτισμό RGB με οκτώ LEDs) και μια καλοσχεδιασμένη και αθόρυβη αντλία, εξοπλισμένη με 21 LEDs υπόσχεται μια οπτική πανδαισία που δεν αμελεί της ψυκτικές υποχρεώσεις της! Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Corsair iCUE H115i Elite Capellix. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Σημειώνουμε τις μικρές διαστάσεις του block / pump οι οποίες δεν υπερβαίνουν το INTEL footprint και έτσι δεν θα έχουμε πρόβλημα με τα πέριξ του socket εξαρτήματα. Φυλλάδιο οδηγιών εγκατάστασης , Corsair iCUE software Σημειώνουμε τους καλούς και λίαν εντυπωσιακού φωτισμού ανεμιστήρες για το οπτικό ζήτημα και επί της ουσίας κρατάμε την σημαντική προσφορά ενός πολύ καλού fan + RGB controller που μπορεί να ελέγξει μέχρι έξι ανεμιστήρες. Η πυκνότητα των πτερυγίων είναι ελαφρά μικρότερη από την "συνονόματη" και υπάρχουν και άλλες μικρές διαφορές το αποτέλεσμα των οποίων είμαστε περίεργοι να δούμε στις μετρήσεις. Πριν πάμε παρακάτω να σημειώσουμε ότι η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έχει πενταετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την εταιρία 169,99€, την στιγμή δε που γράφονται αυτές οι γραμμές την βρίσκουμε σε λίγα μαγαζιά στην Ελλάδα με τη χαμηλότερη τιμή να είναι 159,43€ (χωρίς λοιπά έξοδα ). Συσκευασία και παρελκόμενα Το κουτί που φιλοξενεί και προστατεύει αποτελεσματικά την ΑΙΟ μας, έχει τη νέα κλασική και τελικώς, ευχάριστα αποτελεσματική κιτρινόμαυρη αντίθεση . . . Αυτό βέβαια εξακολουθεί και συνοδεύεται με την "καλλιτεχνική" σπατάλη του διαθέσιμου χώρου για πληροφορίες περί του προϊόντος, με αποτέλεσμα μόνο σε δύο πλευρές υπάρχουν κάποιες από τις απαραίτητες τεχνικές λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά. Οι φωτογραφίες είναι αρκετά εύγλωττες από μόνες τους, οπότε το μόνο που θα σημειώσω και είναι εξαιρετικά θετικό, είναι ο καλός Fan + RGB controller που συνοδεύει την ψύκτρα και την νέα αθόρυβη αντλία με το πολύ αποδοτικό cold plate. Ανοίγοντας την κούτα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πολύ ευχάριστα συνηθισμένη -προς τιμήν Corsair!- εικόνα . . . Τα πάντα είναι προστατευμένα μέσα σε ειδικές εσοχές και ξεχωρισμένα με ένα πλήθος σακουλάκια που κάνουν την ζωή μας πανεύκολη καθώς ότι θέλουμε και μπορεί να χρειαστούμε, έχει το δικό του ταμπελάκι. Ξεχωρίζοντας σε κατηγορίες ανάλογα με τη χρήση τους τα παρελκόμενα, έχουμε αριστερά το CPU back plate για τα INTEL sockets και τους απαραίτητους βιδωτούς αποστάτες (αριστερά αυτούς για τα LGA 2011/2011-3/2066 sockets και δεξιά για τα INTEL 1150/1151/1156/1366). Στην άνω δεξιά φωτογραφία έχουμε τα δύο retention brackets που προσαρμόζονται στο block της αντλίας και την κάνουν συμβατή με τα sockets της AMD (αριστερά για AM3 / AM4 και δεξιά για sTR4 socket) και στο κέντρο των brackets είναι οι απαραίτητες βίδες. Στα κοινά εξαρτήματα που βοηθούν στη στήριξη του block έχουμε τις τέσσερις χειρόβιδες να κάνουν παρέα στις 16 μακριές και 8 κοντές βίδες για την στήριξη των ανεμιστήρων τόσο αυτών που συνοδεύουν την ΑΙΟ, αλλά και των δύο που μπορούμε να προσθέσουμε αν θέλουμε να υλοποιήσουμε ένα Push-Pull Setup! Υπάρχουν και 16 ροδέλες, από τις οποίες θα μας χρειαστούν οι 8, για να στηρίξουμε το radiator στο κουτί μας. Και τα παρελκόμενα κλείνουν με το εναλλακτικό καπάκι του block που επιτρέπει τα εντονότερα φωτιστικά εφέ. Η Corsair πρόβλεψε ακόμα και για το κατάλληλο κλειδί allen για την αλλαγή των καπακιών ! Το μόνο που μας λείπει είναι ένα σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα, για να πούμε ότι υπάρχουν τα πάντα! Βεβαίως μικρό το κακό καθώς η ΑIO μας συνοδεύεται από μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη, την οποία θα δούμε αμέσως μετά ! Η ψύκτρα από κοντά Να βάλω αρχή από το "δώρο" της Corsair για τους χρήστες που θα την προτιμήσουν, το οποίο είναι τόσο σημαντικό που θα βοηθήσει πολύ στο να "πάει πιο εύκολα κάτω" η ομολογουμένως υψηλή τιμή της ψύκτρας. Ο Corsair Commander Core fan and RGB Controller Είναι πραγματικά ουσιαστική αναβάθμιση της χρήσης της AIO μας αυτή η προσθήκη στο συνοδό hardware. Τα καλώδια σύνδεσής του είναι μόνιμα στερεωμένα επάνω του και συνοδεύεται από δύο αφρώδεις αυτοκόλλητες ταινίες διπλής όψης για την στερέωση του controller στο εσωτερικό του κουτιού μας. Διαθέτει έξι θύρες ελέγχου του RGB φωτισμού των ανεμιστήρων που συνοδεύουν την ΑΙΟ και τεσσάρων ακόμα του ίδιου τύπου (είτε για υλοποίηση κάποιου push-pull setup, είτε για τον έλεγχο τεσσάρων ανεμιστήρων του κουτιού. Και όπως είναι λογικό έχει και έξι θύρες για την τροφοδότηση ισάριθμων ανεμιστήρων. Η σύνδεσή του με την αντλία γίνεται με ένα βύσμα 24pin, η σύνδεση με την τροφοδοσία του controller γίνεται με ένα βύσμα Sata Power και η επικοινωνία με τον υπολογιστή μας γίνεται από ένα βύσμα USB (9pin) που συνδέεται σε ένα USB header της μητρικής μας. Στην δεξιά φωτογραφία διακρίνεται και μια θύρα για σύνδεση αισθητήρα θερμοκρασίας, αλλά τέτοιος αισθητήρας δεν συνοδεύει την ΑΙΟ. Οι ανεμιστήρες Είναι η πολύ γνωστή μας σειρά ML 140 PWM με τη διαφορά ότι εδώ έχουν RGB φωτισμό και μάλιστα πολύ εντυπωσιακό! Τα καλώδια σύνδεσής τους έχουν μήκος ~60cm και λόγω του μικρού πάχους τους θα επιτρέψουν την διακριτική τακτοποίησή τους μέσα στο κουτί μας, παρά το ότι ο κάθε ένας ανεμιστήρας έχει δύο τετραπολικά καλώδια (ένα για την τροφοδοσία του κινητήρα και ένα για τον έλεγχο των οκτώ RGB LEDs που διαθέτει ο ανεμιστήρας. Τα τέσσερα ίσια μπράτσα στήριξης του κινητήρα έχουν αεροδυναμικές διαμορφώσεις που ελαττώνουν το θόρυβο και η κάλυψη της διατομής του ανεμιστήρα είναι περίπου 66% πράγμα που σε συνεργασία με την μικρή κλίση των ακροπτερυγίων μας δίνει ένα ανεμιστήρα που έχει στόχο τον συνδυασμό του καλού air flow με την "στατική" πίεση που χρειάζεται το radiator! Και με ένα κοντινό στα καλώδια / βύσματα ενός ανεμιστήρα πάμε να δούμε την σημερινή φιλοξενούμενή μας! Το Radiator "Κλασική" κατασκευή με ελαφρά μικρότερο radiator και αισθητά υψηλότερο block, με τα γνωστά "βαθουλώματα" στα καπάκια των τερματικών δεξαμενών του. Οι σωλήνες διαθέτουν πλεκτή επένδυση πολύ καλής ποιότητας, είναι αρκετά ελαστικοί και με την βοήθεια των περιστρεφόμενων ρακόρ δεν θα συναντήσουμε ιδιαίτερα προβλήματα στην τοποθέτησή της. Το Block Το block έρχεται με ήδη επιστρωμένη την θερμοαγώγιμη στο cold plate: Χωρίς αυτή τη φορά να υπάρχει κάποιο pattern στην τοποθέτησή της, απλά μια λεπτή στρώση, η οποία απεδείχθη αυτό ακριβώς που χρειαζόταν για μια πολύ καλή θερμική σύζευξη του cold plate με το hot plate του Loader των δοκιμών μας. Το "καπάκι" της "αντλίας" στηρίζεται με τέσσερις βίδες allen και η επιφάνειά του είναι αρκετά ευαίσθητη σε μικροχαράξεις, γι' αυτό το προστατευτικό πλαστικό καλό είναι να παραμείνει μέχρι που θα κλείσουμε το κουτί μας και από εκεί και πέρα σε επόμενο καθάρισμα, θέλει . . . "αγάπη και Proderm"! Τα καλώδια της αντλίας είναι -πλην ενός- ενσωματωμένα σε ένα πλακέ συμπαγές sleeve το οποίο είναι κάπως δύσκαμπτο αλλά με λίγο προσοχή θα βρει τη θέση τη σωστή! Εκτός του sleeve αυτού είναι το αρκετά πιο κοντό καλώδιο που ενημερώνει την μητρική μας για τις στροφές της αντλίας. Τα ρακόρ είναι περιστρεφόμενα και η σωλήνες σφίγγουν σε αυτά με τη βοήθεια μεταλλικών δαχτυλιδιών τα οποία εξασφαλίζουν πολύ καλή στεγανότητα στη σύνδεση και καλή στερέωση του sleeve στο άκρο της σωλήνας! Στην αντίθετη πλευρά του block βλέπουμε την τάπα πλήρωσης της ΑΙΟ στο εργοστάσιο η οποία είναι ασφαλισμένη με ειδική ασφάλεια / πίρο που δεν επιτρέπει -και λογικά- το ξεβίδωμά της από εμάς. Η ΑΙΟ μας Ώρα είναι όμως να "στήσουμε" την ψύκτρα μας . . . Η αλήθεια είναι ότι όταν "ανάψει" γίνεται υπερθέαμα, αλλά εδώ στο "ασπρόμαυρο" έχουμε όλα όσα μας χρειάζονται για την εκτίμηση της σύνθεσής της χωρίς οπτικούς "περισπασμούς" ! Τα καλώδια ομολογουμένως είναι πολλά, αλλά ευτυχώς λόγω του ότι είναι λεπτά μπορούμε να τα κουμαντάρουμε ευκολότερα από ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως! Και εδώ έχουμε όλο το πακέτο με την αναπόφευκτη "μακαρονάδα" των καλωδίων τα οποία καλό είναι να σημαδέψετε με κάποιο βολικό τρόπο καθώς στο πρόγραμμα ελέγχου iCUE οι θύρες του controller είναι αριθμημένες και θα πρέπει -για να αποφύγουμε τα μπερδέματα- να μπουν τα καλώδια κάθε ανεμιστήρα στις αντίστοιχες / ομόλογες θύρες. Ζητήματα συμβατότητας Από μια ΑΙΟ γενικά δεν περιμένουμε ζητήματα ασυμβατότητας με το πέριξ του socket hardware, αλλά από την συγκεκριμένη υλοποίηση, πραγματικά δεν θα έχουμε κανένα, καθώς, ακόμα και τα ρακόρ των σωλήνων -όντας τουλάχιστον 2mm πιο μέσα από τις "γωνίες" των retension brackets- απέχουν αρκετά από τα όρια του INTEL foot print. To πρόγραμμα ελέγχου iCUE και ο Commander Core Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα διαχείρισης και έτσι θα κάνουμε μια μικρή αναφορά σχετικά με τις RGB δυνατότητες του Commander Core και θα ασχοληθούμε περισσότερο με την λειτουργία του σαν Fan Controller. Α. Ρυθμίσεις RGB φωτισμού 1. Πρώτη κίνηση μετά σύνδεση του Commander Core με την ΑΙΟ μας, είναι να "πιάσουμε" και να μετακινήσουμε τα LED ports έτσι ώστε αυτά να ταιριάζουν με τη φυσική τοποθέτηση των ανεμιστήρων στο κουτί μας. Οι ανεμιστήρες διακρίνονται μεταξύ τους από ένα αναμμένο LED που το πρόγραμμα του δίνει ένα αποκλειστικό χρωματισμό. 2. Οι δυνατότητες RGB ρύθμισης είναι σε επίπεδο ενός LED ! Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί η αντλία και οι δύο πρώτοι ανεμιστήρες λειτουργούν με Marquee effect, οι δύο επόμενοι σε Rainbow Wave και οι δύο τελευταίοι, σε Sequential effect. Στο επόμενο στιγμιότυπο τα τρία effects επιδρούν σε όλα τα RGB στοιχεία που είναι συνδεμένα στον Commander Core και αλληλοεπικαλύπτονται εμφανιζόμενα όταν κάποιο LED μείνει "διαθέσιμο". Και εδώ στη συνέχεια , έχουμε όλο το φωτισμό να ακολουθεί το Rainbow Wave effect. Β. Ρυθμίσεις ταχύτητας περιστροφής των ανεμιστήρων Εδώ θα μείνουμε λίγο περισσότερο καθώς είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά -έστω και με συντομία- τις ομολογουμένως εντυπωσιακές δυνατότητες που έχει ο Commander Core όσον αφορά στον έλεγχο του κινητήρα των ανεμιστήρων που συνδέονται στις έξη θύρες του. Τα όρια ρύθμισης αλλάζουν ανάλογα με τον τρόπο ελέγχου που επιλέγουμε και τον τύπο του ανεμιστήρα που έχουμε συνδέσει σε κάθε θύρα. Στα στιγμιότυπα που ακολουθούν στον Commander Core έχουν συνδεθεί τρεις ανεμιστήρες ML 140 RGB 4-pin (F1, F2, F3), ένας ανεμιστήρας SP120 RGB 3-pin (F4), ένας LL 140 RGB 4-pin (F5) και ένας Noctua NF-A12x25 PWM 4-pin (F6). 1. Λειτουργία "Zero RPM" O Commander Core σε αυτή τη λειτουργία, μηδενίζει το σήμα PWM χωρίς να μεταβάλει την τάση τροφοδοσίας των ανεμιστήρων (σε αντίθεση με τον Commander PRO). Αυτό έχει σαν συνέπεια να "υπακούσουν" στην εντολή μόνο οι ανεμιστήρες που έχουν την δυνατότητα για Zero rpm (F1, F2, F3, F6), ενώ ο F4 που είναι 3-pin και ελέγχεται μόνο με μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας του, παραμένει στις μέγιστες στροφές του. Ο ανεμιστήρας F5 μολονότι είναι 4-pin και ελέγχεται με σήμα PWM, δεν ακολουθεί γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να δεχτεί εντολή Zero rpm, έτσι όταν το σήμα αυτό μηδενιστεί αυτός εξακολουθεί να περιστρέφεται με κάποιο προκαθορισμένο από το κατασκευαστή ελάχιστο Duty Cycle. Με αυτά υπ' όψη μας , ας πάμε να δούμε και τα άλλα δύο "zero rpm" modes: 2. Zero RPM σε Fixed rpm έλεγχο στροφών. Εδώ εμείς έχουμε ρυθμίσει τις στροφές των ανεμιστήρων να είναι μηδενικές. Και το αποτέλεσμα δεν διαφέρει από αυτό του προκαθορισμένου "Zero RPM" setup. 3. Zero RPM σε Fixed % έλεγχο στροφών. Και όπως είναι φυσικό το αποτέλεσμα δεν αλλάζει! Δυστυχώς αυτή η δυνατότητα που έχει ο Commander PRO να ελέγχει και την τάση τροφοδοσίας των θυρών οδήγησης των ανεμιστήρων, εδώ στον Commander Core λείπει και έτσι αυτός μπορεί να ρυθμίσει τις στροφές μόνο ανεμιστήρων 4-pin που ελέγχονται από σήμα PWM. 4. Ελάχιστες στροφές σε ρύθμιση Fixed rpm Οι ανεμιστήρες της Corsair που έχουν τη δυνατότητα zero rpm, ακολουθούν ακριβώς τις ελάχιστες στροφές (300rpm) που δέχεται το πρόγραμμα ελέγχου σε αυτό το mode. O ανεμιστήρας F5 και F6 δεν μπορούν να ακολουθήσουν και ο ανεμιστήρας της Noctua (F6) μολονότι μπορεί να κατέβει αρκετά χαμηλότερα από τις 300rpm, εδώ, δεχόμενος το συγκεκριμένο ποσοστό Duty Cycle του σήματος PWM που χρειάζονται οι ανεμιστήρες της Corsair για να στραφούν με 300rpm, αποδεικνύεται πιο εύστροφος και πιάνει τις 482 rpm! 5. Ελάχιστες στροφές σε ρύθμιση Fixed % Το Duty cycle του σήματος PWM μειώνεται στο 20% και οι στροφές των ανεμιστήρων F1, F2, F3 χαμηλώνουν λίγο ακόμα και τα άλλα πρακτικώς παραμένουν ίδια. 6. Έλεγχος όλων των ανεμιστήρων με μία κοινή ρύθμιση Ενεργοποιώντας το "κουμπί" της επιλογής "ALL DEVICES" όλοι οι ανεμιστήρες εντάσσονται στο σχήμα ελέγχου που έχει επιλεγεί γι' αυτήν την λειτουργία το οποίο εν προκειμένω είναι Fixed 55%. Και φυσικά με την απενεργοποίηση αυτής της επιλογής, οι ανεμιστήρες επιστρέφουν ο κάθε ένας στο σχήμα ελέγχου που είχε πριν δοθεί η εντολή "ALL DEVICES". 7. O Commander Core "μόνος" του Τόση ώρα λέμε για τον συγκεκριμένο controller αλλά δεν τον έχουμε "δει" ακόμα ! Ο λόγος είναι ότι η σύνδεση της αντλίας πάνω στον Commander Core, τον "εξαφανίζει" καθώς τον επικαλύπτει με την παρουσία της. Αν όμως συνδέσεις μόνο του τον controller, το iCUE τον βλέπει κανονικά! Και αφού κάνεις τις γνωστές ρυθμίσεις για την θέση και το φωτισμό των ανεμιστήρων . . . . . . μπορείς στη συνέχεια να ελέγξεις τους ανεμιστήρες όπως και αν η ΑΙΟ ήταν συνδεδεμένη στον controller. Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί όλοι οι ανεμιστήρες είναι της Corsair, οι τέσσερις πρώτοι είναι οι ML 140 RGB και οι δύο τελευταίοι είναι οι LL 140 RGB. Πρακτικά και συνοψίζοντας για τον Commander Core η εντύπωση που άφησε είναι εξαιρετική! Εντάξει, του λείπει η δυνατότητα να οδηγήσει ανεμιστήρες 3-pin που ελέγχονται από μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας τους, αλλά αυτό είναι μικρό ψεγάδι , καθώς αφενός η κατασκευαστική τάση ευνοεί πλέον αισθητά τις λύσεις PWM και αφετέρου -να σημειωθεί αυτό- η κατασκευάστρια τον διαθέτει σαν παρελκόμενο της ΑΙΟ! Μια τελευταία σημείωση για το iCUE πρόγραμμα για να έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα, είναι απαραίτητη. Όταν κάνουμε όλες τις ρυθμίσεις μας, μπορούμε να τις επιθεωρήσουμε συνολικά, είτε επιλέγοντας το tab "DASHBOARD" : Ή αν όπως είναι ενδεχόμενο, θέλουμε κάτι πιο συνοπτικό και συνάμα πιο "διακριτικό" μπορούμε από το το tray του PC μας να επιλέξουμε με αριστερό click στο εικονίδιο του iCUE την επιλογή : "Show iCUE Space" Και να έχουμε όλη όση πληροφορία θέλουμε, να ικανοποιηθεί και ο πιο control freak της παρέας ! Όλα αυτά σε συντομία μπορείτε να τα δείτε σε ένα μικρό αλλά άκρως εντυπωσιακό video της κατασκευάστριας: Όπου πράγματι έχουμε μια ματιά από διαφορετική "γωνία" ! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Οι συνδέσεις Το μόνο σημείο που θα χρειαστεί λίγη λιγότερη (!) προσοχή είναι η σύνδεση της αντλίας πάνω στον controller Commander Core. Ο λόγος είναι ότι το μηχανικό "κλειδί" που δεν επιτρέπει την λάθος τοποθέτηση είναι δυσδιάκριτο, και για να μας διευκολύνει η Corsair, φρόντισε να μαρκάρει με μια λευκή λωρίδα πάνω στο βύσμα αλλά και πάνω στον controller, την σωστή τοποθέτηση του βύσματος. Το Radiator Οι σωλήνες μέσα στους οποίους κυκλοφορεί το ψυκτικό υγρό είναι 13 στο πλήθος και έτσι αναγκαστικά είναι χωρισμένες σε δυο άνισες ομάδες, με την πρώτη που υποδέχεται το ζεστό υγρό από το block (δεξιά στην φωτογραφία που ακολουθεί) να έχει επτά σωλήνες και δεύτερη που επιστρέφει το ψυχρότερο υγρό ψύξης προς το block (αριστερά) να αριθμεί έξη σωλήνες. Η κατανομή αυτή δίνοντας μεγαλύτερη επιφάνεια ακτινοβολίας στην θερμότερη διαδρομή του ψυκτικού υγρού, αυξάνει τις επιδόσεις του radiator! Φυσικά ανάλογο σκοπό εξυπηρετούν και τα πολυπληθή μικροσκοπικά πτερύγια (Louvers) που έχουν κοπεί πάνω σε κάθε πτερύγιο! Η διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Η Stock T.I.M. Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν έχουμε την εικόνα που έδωσε η αποκόλληση του block από τον Loader. Η εικόνα από το Hot plate του Loader είναι πάρα πολύ καλή, αλλά αυτή που είναι πραγματικά εντυπωσιακή είναι η εικόνα της διασποράς της T.I.M. που παίρνουμε από το Cold plate του block της ΑΙΟ μας! Παντού ομοιόμορφες και ευδιάκριτες δενδροειδείς δομές με ελάχιστη εναπομένουσα πάστα, μαρτυρούν αφενός την πολύ σωστή επιλογή της ποσότητας που έκανε η Corsair, και κυρίως την πάρα πολύ καλή θερμική σύζευξη μεταξύ των δύο επιφανειών! Πράγμα που φάνηκε και στις μετρήσεις! H Reference T.I.M. Ανάλογα καλή εικόνα -λίγο πιο "κουνημένη" - πήραμε από την Arctic MX4 που χρησιμοποιούμε σαν Τ.Ι.Μ. αναφοράς. Η επιπεδότητα του Cold Plate Η ρίγα πάνω στο Cold plate αποκαλύπτει ότι αυτό είναι ελαφρά κυρτό . . . . . . και η γνωστή διαδικασία με τα φίλερ έδειξε ότι: Αυτή η κυρτότητα είναι ουσιαστικά ομοιόμορφη. Αυτό όμως που έχει την μεγαλύτερη σημασία και προκύπτει από την εξαιρετική εικόνα της διασποράς της θερμοαγώγιμης πάστας, είναι ότι το Cold plate έχει μια μικρή ελαστικότητα που του επιτρέπει να προσαρμόζεται στην επιφάνεια του CPU lid, με ευνόητα θετικά αποτελέσματα στην αποτελεσματική θερμοαπαγωγή που μπορεί να εξασφαλίσει! Η υφή της επιφάνειας του Cold Plate Ακολουθεί την αποδεδειγμένα αποδοτική λύση της ελαφρά "άγριας" επιφάνειας, που "απορροφώντας" την όποια περίσσεια θερμοαγώγιμης πάστας, επιτρέπει την καλύτερη επαφή του Cold plate - CPU heat spreader. Η στήριξη των ανεμιστήρων Στην στήριξη αυτή χρησιμοποιούνται οι πλατυκέφαλες βίδες που ήδη ξέρουμε, με τη διαφορά ότι εδώ το μήκος τους, είναι αναλογικά λίγο μεγαλύτερο από ότι χρειάζεται. Στην επάνω φωτογραφία το άκρο της βίδας ήδη "πατάει" πάνω στα πτερύγια του radiator και άρα, όταν βιδωθεί, ενώ θα έχει ήδη βγει από την κάτω πλευρά του ελάσματος στήριξης, και θα ακουμπάει στα πτερύγια, θα χρειάζεται για να "πατήσει" σωστά και να σφίξει τον ανεμιστήρα, να εισχωρήσει μέσα στα πτερύγια του radiator τουλάχιστον 5 mm ! Αυτό φυσικά δεν είναι κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, το πρόβλημα υπάρχει στη συνέχεια. Αναφερόμενος στην πολύ συνήθη τοποθέτηση του radiator στην οροφή του κουτιού, η οποία εξασφαλίζει παράλληλα και το πιο άμεσο θέαμα στον RGB φωτισμό και σε ενδεχόμενο στήσιμο του σε Push-Pull setup, διαπιστώνονται κάποιες κατασκευαστικές επιλογές που προκαλούν αυξημένο θόρυβο και συγκεκριμένα: 1. Στην αριστερή φωτογραφία που ακολουθεί έχουμε ένα κοντινό στο έλασμα στήριξης των ανεμιστήρων στην πλευρά του radiator που φέρει τα ρακόρ των σωλήνων (θέση για τους PUSH ανεμιστήρες) και το έλασμα αυτό, μολονότι είναι πλησιέστερα στο επίπεδο των πτερυγίων, απέχει ~1,5mm. 2. Στην δεξιά φωτογραφία είναι τα αντίστοιχα ελάσματα στήριξης στην άλλη πλευρά του radiator (Θέση για τους PULL ανεμιστήρες), τα οποία βρίσκονται -παραδόξως- σε επαφή με τα πτερύγια του radiator! 3. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, αν η ΑΙΟ τοποθετηθεί στην επάνω πλευρά του κουτιού (όπου ο αέρας ψύξης της έρχεται από το εσωτερικό του κουτιού) και στηθεί σε διάταξη Push-Pull, οι Pull ανεμιστήρες να στηριχτούν πολύ κοντά στο επίπεδο των πτερυγίων του radiator. 4. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η φτερωτή τους (ιδιαίτερα τα άκρα της) να περνά με πολύ μεγάλη ταχύτητα και σε πολύ μικρή απόσταση από το radiator. Αυτό δίνει έδαφος στο φαινόμενο της σειρήνας να εκδηλωθεί πολύ έντονα και ο ήδη υψηλός θόρυβος των ανεμιστήρων (στο υψηλό air flow), να αποκτήσει και μια πολύ ενοχλητική συρίζουσα χροιά, η οποία είναι ευδιάκριτη ακόμα και στο μέσο air flow! Η βαθμίδα του RGB φωτισμού Στον φωτισμό του block η Corsair επιλέγει έναν νέο τρόπο όσον αφορά στην ενσωμάτωση του σχετικού hardware. Όταν ξεβιδώσουμε το καπάκι, δεν αντικρίζουμε κάποια πλακέτα, αλλά ένα κλειστό κουτί με μια γαλακτερή επιφάνεια. Αυτό το "κουτί" αν το τραβήξουμε ελαφρά αποχωρίζεται από το κυρίως σώμα της αντλίας καθώς η μόνη σύνδεση που έχει με αυτό είναι ένα βύσμα των 8pin. Το αντίστοιχο βύσμα υπάρχει φυσικά και στην αντλία και με πρόβλεψη να έχει χείλος περιμετρικά του το οποίο επιβάλει το κεντράρισμα των δύο βυσμάτων κατά την συναρμολόγηση των δύο κομματιών. Η ίδια προσοχή έχει δοθεί και στις τέσσερις γωνίες όπου περνάνε οι βίδες στήριξης / συναρμολόγησης της όλης κατασκευής, όπου στην αντλία υπάρχουν εξογκώματα με εμφυτευμένο μεταλλικό σπείρωμα και στο κινητό κομμάτι, υπάρχουν οι αντίστοιχες εσοχές. Η όλη κατασκευή είναι εξαιρετικά στιβαρή και κάνει την αποσυναρμολόγηση και την συναρμολόγηση πραγματικά τυφλοσούρτη καθώς δεν επιτρέπει κανένα λάθος ή αβεβαιότητα! Αυτή η γαλακτερή επιφάνεια χωρίζεται σε τρεις απομονωμένες φωτιστικά ζώνες, των οποίων ο φωτισμός είναι ανεξάρτητος. Έτσι η κάθε ζώνη μπορεί να έχει διαφορετικά χρώματα και διαβαθμίσεις αυτών με αποτέλεσμα η τελική εντύπωση του RGB φωτισμού του καπακιού της αντλίας να είναι πραγματικά "υπνωτική" ! Αλλά επειδή πολλά είπαμε για το block ας δούμε και τους ανεμιστήρες της σε όλη τους τη "δόξα", σε μια "ghetto mode" ( ) φωτογραφία της ΑΙΟ στο "κρεβάτι του πόνου" ! Μετρήσεις Εδώ μπορούμε να δούμε την συνοπτική εικόνα της Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έτσι όπως καταγράφηκε στις τυπικές δοκιμές (60 - 360 Watt) -αλλά και "λίγο" παραπάνω- που έγιναν και μιλάμε τόσο για την PUSH διάταξη των ανεμιστήρων, όσο και την PUSH-PULL για όσους δεν έχουν πρόβλημα χώρου στο κουτί τους. Αλλά πριν προχωρήσετε καλό είναι για όσους θέλουν να θυμηθούν τις συντομογραφίες που χρησιμοποιούμε, να διαβάσουν τις επεξηγήσεις που ακολουθούν στο spoiler! Σύνοψη βασικής θερμικής συμπεριφοράς Στον πίνακα που ακολουθεί έχουν συμπεριληφθεί οι δοκιμές που έγιναν σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις στους ακόλουθους προσανατολισμούς ροής αέρα, μέγιστου θερμικού φορτίου και setup : Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH και την Reference TIM (Arctic MX-4) Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH και την Stock TIM Γ. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 480Watt, σε διάταξη PUSH και την Reference TIM (Arctic MX-4) Δ. Μέτρηση πλάγιου προσανατολισμού με εναλλακτικό ανεμιστήρα τον Noctua NF-A12x25 PWM, έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH (High Air flow) και την Reference TIM (Arctic MX-4) E. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH-PULL και την Reference TIM (Arctic MX-4) Να σημειώσω εδώ ότι οι δοκιμές έγιναν με το Corsair iCUE ενεργό να δίνει εντολές στον Corsair Commander Core Fan + RGB Controller. H Corsair αποδεικνύει -για μια φορά ακόμα- γιατί στο χώρο της compact υδρόψυξης είναι από τους πολύ μεγάλους παίκτες! 1. Η νέα iCUE H115i Elite Capellix μολονότι δεν φαίνεται να έχει κάποια διαφορά από την "προκάτοχό" της (iCUE H115i RGB PRO XT) κατορθώνει να είναι λίγο καλύτερη σε θερμοκρασίες χωρίς να γίνεται πιο θορυβώδης. 2. Αν δε, πάμε σε Push-Pull διάταξη, απλά -έστω και με μικρή διαφορά- δεν έχει συναγωνισμό! 3. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζει φορτίο ουσιαστικά διπλάσιο από το "TDP" της, με ένα "ατάραχο" Δθ των 41,5o C, είναι μια ακόμα ένδειξη των αποθεμάτων ισχύος που έχει! Καλά είναι βέβαια όλα αυτά, αλλά ας πάμε και στα ζητήματα ουσίας που κατά βάση σηματοδοτούν την καθημερινή χρήση της ΑΙΟ μας. 4. Στα 240W και στα τρία βασικά air flow, το Δθ κυμαίνεται από 21,4o C έως 25,4o C, δίνοντας άπλετα περιθώρια για υπερχρονισμό της CPU μας ανεξάρτητα με το πόσο "θερμή" είναι αυτή. 5. Ακόμα όμως και στα δύο χαμηλότερα air flow (VLo, ULo) τα πράγματα είναι πολύ χαλαρά, καθώς το αντίστοιχο Δθ κυμαίνεται από ~28o C έως ~34o C. Αυτή τη ρόδινη εικόνα μας την χαλάει όμως κάτι που από καιρό η κατασκευάστρια θα έπρεπε να του έχει δώσει μεγαλύτερη προσοχή, και αυτό δεν είναι άλλο από τον θόρυβο που παράγει η ΑΙΟ μας. 6. Στο υψηλό air flow, η ΑΙΟ δουλεύει, και με τα 48 dB(A) της . . . κανείς δεν αμφιβάλει γι' αυτό ! 7. Παρά το γεγονός ότι σε Push Pull διάταξη δεν κάνει αισθητά υψηλότερο θόρυβο (49 dB(A)), αυτός περιέχει μια έντονη και πολύ ενοχλητική χροιά που πραγματικά είναι αποθαρρυντική στη χρήση αυτού του setup. 8. Βεβαίως, στα χαμηλότερα air flow ο θόρυβος μειώνεται και μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τα πλεονεκτήματα του Push-Pull που κυμαίνονται από τους 3o C έως τους 6o C. 9. Το σημαντικό όμως εδώ, είναι ότι τα τεχνολογικά περιθώρια, υπάρχουν και εναπόκειται στην Corsair να ρίξει βάρος και στο θέμα της ηχητικής παραμέτρου των προϊόντων της. Αψευδής μάρτυρας αυτών των περιθωρίων, είναι η μέτρηση που κάναμε χρησιμοποιώντας στη θέση των ανεμιστήρων της Corsair (140mm), δύο ανεμιστήρες των 120mm της Noctua (NF-A12x25 PWM, 2000rpm) (120mm) με τα κατάλληλα πλαίσια προσαρμογής στα 140mm και οι θερμοκρασίες που πήραμε υστερούν μόνο ένα ασήμαντο 0,5o C , ενώ αντίθετα ο θόρυβος που παράγουν είναι σχεδόν ο μισός από το θόρυβο των stock ανεμιστήρων! Αυτά και άλλα πολλά μπορείτε να δείτε στο γράφημα που ακολουθεί και δίνει -με πολύ μεγάλη σαφήνεια- τη θερμική συμπεριφορά της Corsair iCUE H115i Elite Capellix. "Τα λόγια είναι περιττά! " . . . Η ανάλυση του γραφήματος θα μπορούσε να μείνει εδώ, και μάλλον θα το κάνω, με ένα μόνο σχόλιο: Η γραμμικότητα της θερμικής συμπεριφοράς της ΑΙΟ μας, είναι πραγματικά υποδειγματική ! Τα υπόλοιπα τα αφήνω στα -έμπειρα πλέον- δικά σας μάτια! Μετρήσεις εις βάθος Εδώ η σημερινή φιλοξενούμενη δεν μας αφήνει να πούμε και πολλά, απλά θα παραθέσω ένα δυο γραφήματα για να φανεί το πόσο σημαντική είναι η γραμμικότητα και η προβλεψιμότητα της θερμικής συμπεριφοράς μιας ψύκτρας. Πέρα από τις μετρήσεις που ακολουθούν, μπορείτε να βρείτε και τις υπόλοιπες μετρήσεις που έγιναν στα παρακάτω link: I. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την stock TIM. ( Table, Delta-T / CoolCap / Step Delta-T Graph) II. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την reference TIM. ( Table, Delta-T / CoolCap / Step Delta-T Graph ) III. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με εναλλακτικούς ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την reference TIM. (Table, Delta-T Graph, CoolCap Graph ) A. Θερμική συμπεριφορά σε πλάγια θέση με Push setup και σε πέντε air flow (reference Τ.Ι.Μ.: Arctic MX4) Ο πίνακας των μετρήσεων μπορεί να βρεθεί εδώ. Όλα βαίνουν κατά πως πρέπει . . . εξαιρετικά! Σε όλα τα air flow, οι θερμοκρασίες αυξάνονται ομαλά και προβλέψιμα ακόμα και όταν η θερμική καταπόνηση φτάνει τα 480W! B. Θερμική συμπεριφορά σε πλάγια θέση με Push-Pull setup και σε πέντε air flow (reference Τ.Ι.Μ.: Arctic MX4) Ο πίνακας των μετρήσεων μπορεί να βρεθεί εδώ. Εδώ είναι που στην Corsair iCUE H115i Elite Capellix, βγάζουμε το . . . καπέλο! Σε Push-Pull, στο υψηλό air flow και χωρίς ο θόρυβος να ανέβει αισθητά, πετυχαίνει το χαμηλότερο Δθ που έχουμε μετρήσει μέχρι τώρα ! Αν η Corsair είχε μελετήσει λίγο καλύτερα την κατασκευή του radiator, έτσι ώστε η φτερωτή των Pull ανεμιστήρων να μην στρέφεται τόσο κοντά στα πτερύγια του, δεν θα υπήρχε αυτή η τόσο ενοχλητική συνιστώσα στον θόρυβο που παράγουν! Βεβαίως, τα μεγάλα κέρδη του Push-Pull setup βρίσκονται στις χαμηλότερες στροφές και όπως και να έχει, πάντα με λίγη επιδεξιότητα (τι "παιδιά" είμαστε άλλωστε! ), μπορεί με μια φλάντζα σιλικόνης να φέρουμε τους ανεμιστήρες σε πιο σωστή απόσταση από το radiator και να εκλείψει το πρόβλημα! Συγκριτική κατάταξη Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη της Corsair iCUE H115i Elite Capellix το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! Ι. Κατάταξη με ευθεία σύγκριση, άνευ αντιστάθμισης Σε αυτά τα γραφήματα η κατάταξη γίνεται με βάση τα πρωτογενή μεγέθη του "CPU" Δθ και του Θορύβου, βοηθητικά παρατίθεται σαν τρίτος ιεραρχικά παράγων κατάταξης, η Σταθμισμένη Απόκλιση ( Deviation Weighted ). Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Και ναι, αυτό που μπορεί να υποψιαστήκατε από την σύνοψη της θερμικής συμπεριφοράς, είναι ακριβές! Η ψύκτρα μας σε Push setup βρίσκεται στην 9η θέση και υπολείπεται -για λιγότερο από 1o C- μόνο από δύο αρκετά πιο θορυβώδεις "εξαδέλφες" της και σε Push-Pull, παίρνει την πρωτιά της κατάταξης, εκθρονίζοντας την -εδώ και πολύ καιρό- ηγέτιδα του πίνακα ομόσταυλή της! Το σημαντικό όμως βρίσκεται στο ότι αυτή τη κατάταξη, την επιτυγχάνει παράγοντας από 4 έως 8 dB(A) λιγότερο θόρυβο από τις κορυφαίες του ανταγωνισμού της! Το "παρήγορο" βέβαια και αυτό που δείχνει το μέλλον (!), είναι ότι μέσα στον κορυφαίο ένα βαθμό Δθ της κατάταξης, βρίσκονται έξι ΑΙΟ, εκ των οποίων οι τρεις παράγουν θόρυβο από 49 έως ~50 dB(A). Από αυτή θέση έχουμε "γκρινιάξει" πολλές φορές για την ανάγκη να βελτιωθεί η παράμετρος του θορύβου στα προϊόντα της Corsair, και από ό,τι φαίνεται υπάρχει κάποια αισθητή πρόοδος, παρ' όλα αυτά όμως, εμείς θα συνεχίσουμε την κριτική μας γιατί τα τεχνικά περιθώρια υπάρχουν και είναι πολύ μεγάλα! Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Εδώ η 19η θέση είναι δίκαια και το μόνο που είναι "λάθος" είναι η η 22η θέση στο Push-Pull setup, καθώς σε αυτόν τον πολύ ενοχλητικό θόρυβο που κάνει η φτερωτή των pull ανεμιστήρων (και τον οποίον δεν μπορεί να τον αναδείξει με ακρίβεια το dB(A) meter που χρησιμοποιούμε), θα άρμοζε μια ακόμα χαμηλότερη θέση ! Το θέμα απαιτεί αναλυτή φάσματος, αλλά αυτό ανήκει σε πολύ μελλοντικά σχέδια! III. Συνδυαστική κατάταξη με σταθμισμένο σύστημα βαρών Ο τίτλος δεν είναι και ο πιο δόκιμος, αλλά δίνει έμφαση σε αυτό που επιχειρεί να δώσει απάντηση σε σύνθετα και πραγματικά ζητήματα, όπως: "Ποια ψύκτρα έχει καλές επιδόσεις, αλλά παράλληλα έχει και χαμηλό θόρυβο; " " Θέλω μια ψύκτρα που να έχει επιδόσεις αλλά να μη μου "παίρνει" τα αυτιά ! " " Χρειάζομαι μια ψύκτρα που να είναι ήσυχη, χωρίς να είναι και "ψοφίμι ! " Στη συνέχεια ακολουθούν τρία σύνθετα ραβδογράμματα, στα οποία υπάρχουν όλες οι βασικές παράμετροι ανάλυσης της συμπεριφοράς μιας ψύκτρας στην μέγιστη -για την ώρα- καταπόνηση! Γ. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένης και ισόποσης συμμετοχής του Δθ και του Θορύβου, με βάση σύστημα βαρών. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Στο ραβδόγραμμα που ακολουθεί υπάρχουν τα πρωτογενή, ακατέργαστα δεδομένα (Δθ και Noise) σαν βάση αναφοράς και η παράμετρος Δθ/Noise Weighted Average που αποτελεί και το πρώτο κριτήριο κατάταξης μέσα σε κάθε ομάδα ψυκτρών, έτσι όπως αυτές διαχωρίστηκαν με βάση την θερμική ισχύ της δοκιμής τους. Σε αυτό το ραβδόγραμμα αναδεικνύονται οι ψύκτρες που έχουν πιο ισορροπημένη σχέση μεταξύ των θερμικών επιδόσεων τους και του θορύβου που συνεπάγεται η επίτευξή τους. Η 11η και 13η θέση στην κατάταξη που προκρίνει τις ψύκτρες με τις πιο ισορροπημένες επιδόσεις είναι μια καλή θέση, καθώς ο θόρυβος που παράγει "απομειώνει" την πολύ καλή της θερμική επίδοση. Εδώ βέβαια, πάντα θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι, σε χαμηλότερα και κυρίως πιο καθημερινά air flow, η ΑΙΟ μας έχει πάρα πολύ καλές επιδόσεις και το πόσο σημαντικό είναι αυτό, θα έχουν την χαρά να το διαπιστώσουν οι ευτυχείς κάτοχοι! Δ. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένο για Χαμηλότερο Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Εδώ στη συνταγή αξιολόγησης έχουμε δώσει μεγαλύτερο βάρος στις επιδόσεις και μικρότερο στο Θόρυβο. Το κριτήριο κατάταξης είναι η πρώτη ράβδος κάθε τριάδας (Δθ / Noise Weighted Average). Η κατάταξη εδώ λόγω των πολύ καλών θερμικών επιδόσεων αναβαθμίζεται μεν , αλλά ο υψηλός θόρυβος την "συγκρατεί" στην 7η και 10η θέση αντίστοιχα για το Push-Pull και το Push setup. Επαναλαμβάνω ότι, σε πραγματική χρήση όπου δεν χρειάζεται οι ανεμιστήρες να δουλεύουν στις μέγιστες στροφές τους, η εικόνα είναι αισθητά βελτιωμένη. Ε. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένο για Χαμηλότερο Θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Και ήρθε η ώρα για να απαντηθεί το ερώτημα όλων αυτών που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους, αλλά δεν "θυσιάζουν" τα αυτιά τους! Η "καταβαράθρωση" στην 17η και 20η θέση, μοιάζει -και είναι- δίκαιη, καθώς υπάρχουν πολλές άλλες τεχνικές προσεγγίσεις με πολύ πιο "πολιτισμένες" επιδόσεις! Εδώ σαν σχόλιο στην ανάγκη για βελτίωση των ηχητικών χαρακτηριστικών των ανεμιστήρων της iCUE H115i Elite Capellix υπενθυμίζω ότι με τους ανεμιστήρες NF-A12x25 PWM της Noctua, οι επιδόσεις ήταν Δθ=31,9o C και 39,7 dB(A). Εύκολα λοιπόν μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη θέση θα βρισκόταν η ΑΙΟ μας με ανεμιστήρες που θα έχουν πιο διακριτική ηχητική υπογραφή! Στο ερώτημα όμως, αν η σημερινή φιλοξενούμενη του TheLab.gr είναι σε θέση να "παίξει" και σε αυτό το τομέα, η απάντησή μας είναι ανεπιφύλακτα θετική, καθώς η βελτιωμένη κατασκευή της περιορίζει το θερμικό κόστος των χαμηλότερων air flow σε μερικούς μόνο βαθμούς, ενώ το ηχητικό κέρδος είναι ασυγκρίτως υψηλότερο! Επίλογος Και ήρθε η ώρα του απολογισμού, που αυτή τη φορά είναι η "χαρά" του reviewer καθώς η φιλοξενούμενή μας, μας έκανε σχεδόν όλα τα χατίρια ! Εξαιρετική θερμοαπαγωγική ικανότητα συνδυασμένη με έναν RGB εξοπλισμό ικανό να δημιουργήσει τη δικιά σας οπτική πανδαισία και επιπλέον, δώρο, έναν εξειδικευμένο fan and RGB controller, απαρτίζουν ένα από τα πιο προκλητικά πακέτα της αγοράς! Η Corsair πατώντας στην δοκιμασμένη λύση της H115i RGB PRO XT, ραφινάρει τις λεπτομέρειες του radiator, και υιοθετεί μια ολοκληρωτικά νέα προσέγγιση στο θέμα του Block, όπου ξεχωρίζει μηχανικά την αντλία από τον RGB φωτισμό και βελτιώνοντας σημαντικά τον τελευταίο, μας δίνει ένα πολύ εντυπωσιακό καπάκι block. Αλλά ακόμα πιο σημαντικό, είναι ότι δεν παραμελεί και το θερμικό τμήμα του block, όπου με ένα cold plate με πολύ πυκνά μικροπτερύγια χαλκού και τον διαχωρισμό της ροής του υγρού ψύξης, πετυχαίνει ένα από τα πιο αποδοτικά και αθόρυβα συστήματα compact αντλίας! Με τους αποδοτικούς και οπτικά εντυπωσιακούς ανεμιστήρες της, διαθέτει στον χρήστη ολόκληρο το φάσμα στροφών (0 -1800rpm) και μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε σχέδιο χρήσης, από την dead silent λειτουργία μέχρι τον βαρύ υπερχρονισμό, με χαρακτηριστική άνεση και πάντα, κάτω από το "άγρυπνο" βλέμμα του προγράμματος διαχείρισης (iCUE) της κατασκευάστριας, να εξασφαλίζει την πλήρη πνευματική σας ηρεμία σε συνεργασία με τον νέο Commander Core, PWM Fan και RGB controller που μας κάνει όλα τα χατίρια! Βεβαίως δεν είναι όλα ρόδινα, αλλά ευτυχώς αυτά δεν αμαυρώνουν την θετικότατη εικόνα της H115i Elite Capellix! Φυσικά ο λόγος -κυρίως- για το θόρυβο των ανεμιστήρων -ιδιαίτερα σε διάταξη Push-Pull!- ο οποίος στερεί από την ΑΙΟ μας τη δυνατότητα να αριστεύσει και στον τομέα αυτό. Αλλά έστω και έτσι -εκμεταλλευόμενοι τα μεγάλα θερμικά περιθώριά της- στο αμέσως χαμηλότερο του μεγίστου air flow και με "κόστος" δύο μόνο βαθμούς, μπορούμε να έχουμε έχουμε ένα ηχητικά διακριτικό σύστημα. Όποιος λοιπόν, βρίσκεται στο ψάξιμο για την ΑΙΟ εκείνη που έχει απεριόριστες δυνατότητες RGB φωτισμού, αλλά ταυτόχρονα διαπρέπει και στις θερμικές επιδόσεις και στην συνολική διαχείριση ψύξης και φωτισμού στο PC του, μπορεί με μια μικρή παραχώρηση στο θέμα του θορύβου, να πάψει να θεωρεί τις απαιτήσεις του ουτοπικές! Η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έχει την απάντηση! Στο σημείο αυτό να σας υπενθυμίσουμε ότι η Corsair iCUE H115i Elite Capellix έχει έχει πενταετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την εταιρία 169,99€, την στιγμή δε που γράφονται αυτές οι γραμμές την βρίσκουμε σε λίγα μαγαζιά στην Ελλάδα με τη χαμηλότερη τιμή να είναι 159,43€ (χωρίς λοιπά έξοδα). Η τιμή έπεσε από την πρώτη της εμφάνιση δικαιώνοντας το ότι η υπομονή είναι μεγάλο προσόν, καθώς η αύξηση της διαθεσιμότητας μείωσε τις τιμές! Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της Η συσκευασία της ψύκτρας εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά της. Συμβατότητα με όλες τις σύγχρονες πλατφόρμες. Σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη και στιβαρή εγκατάσταση. Δεν εμποδίζει την πρόσβαση σε βύσματα και κάρτες που είναι κοντά στο socket. Ανεμιστήρες με μαγνητικά έδρανα αιώρησης χαμηλού θορύβου και σχετικά υψηλής στατικής πίεσης. Ανεμιστήρες με πολύ μεγάλο φάσμα ελέγχου των στροφών τους και με δυνατότητα zero rpm Οι ανεμιστήρες και το block διαθέτουν RGB φωτισμό με addressable LEDs και εξαιρετικά ομαλή και βαθμιαία εναλλαγή των χρωμάτων. Η τροφοδοσία και ο PWM έλεγχος των ανεμιστήρων, εξασφαλίζεται από τον συμπαραδιδόμενο Commander Core fan controller. Ο θόρυβος που παράγει, από τις μέσες στροφές είναι διακριτικός και μειώνεται ακόμα περισσότερο σε χαμηλότερα air flow, μέχρι του σημείου να μην ανιχνεύεται. Δυνατότητα ακινητοποίησης των ανεμιστήρων (Zero RPM ) σε χαμηλά θερμικά φορτία για την επίτευξη ακόμα χαμηλότερου θορύβου. Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο και αποτελεσματικό controller (Commander Core) για τον έλεγχο της κίνησης και του RGB φωτισμού, μέχρι και έξι ανεμιστήρων που ελέγχονται από pwm παλμούς. Cold plate με εξαιρετικό "πάτημα", και ειδική επεξεργασία για καλύτερη θερμική σύζευξη με τεχνολογία skived micro fins (128 FPI) και Split flow για χαμηλότερη αντίσταση ροής του ψυκτικού υγρού. Σωλήνες που δεν διπλώνουν. Sleeving στις σωλήνες που εξυπηρετεί και λόγους anti-kink. Οι τερματισμοί των σωλήνων είναι ασφαλισμένοι με μεταλλικά κολάρα, τα οποία συγκρατούν και το sleeve. Η θερμοαγώγιμη πάστα είναι ήδη τοποθετημένη στο block και έχει καλή θερμική αγωγιμότητα. Φωτιζόμενο μεγάλο logo στο block, και δυο περιμετρικές ζώνες των οποίων ο RGB χρωματισμός στηρίζεται σε 33 ανεξάρτητα ελεγχόμενα LEDs, και πέρα από τα χρωματικά effect μπορεί να "συνδεθεί" και με την θερμοκρασία του συστήματος που επιλέγει ο χρήστης. Αποδοτικό radiator, το οποίο έχει υψηλή απόδοση σε σχετικά χαμηλό air flow, ευνοώντας την αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ. Η απόδοσή της επιτρέπει την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ σε πολύ χαμηλό airflow, χωρίς σημαντική θερμική επιβάρυνση Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο software ελέγχου iCUE, το οποίο επιτηρεί συνεχώς την λειτουργία της ψύξης και την ασφάλεια του συστήματος και παράλληλα ελέγχει τον RGB φωτισμό του block παράγοντας εξαιρετικά χρωματικά θέματα και εναλλαγές αυτών. Τα 33 addressable LEDs του block και τα 16 των ανεμιστήρων ελέγχονται με τρόπο που εξασφαλίζει εντυπωσιακά ομαλή κίνηση και εναλλαγή των χρωμάτων. Παρέχει βίδες για την στήριξη 4 ανεμιστήρων. Εξαιρετικά αναλυτικές οδηγίες εγκατάστασης. Πενταετής εγγύηση. Οι ανεμιστήρες της δεν διαθέτουν κανένα αντικραδασμικό μέτρο. Ο Θόρυβός τους στις υψηλές στροφές, αν και δεν είναι ενοχλητικός, είναι ευδιάκριτος ακόμα και σε σχετικά θορυβώδες δωμάτιο. Δεν διαθέτει CPU back plate για την πλατφόρμα της AMD. Δεν συνοδεύεται με επιπλέον θερμοαγώγιμη πάστα, πέρα από αυτή που είναι προεγκαταστημένη στο cold plate. Η τιμή της, τηρουμένων των αναλογιών με τον ανταγωνισμό, χωρίς να είναι πολύ υψηλή, θα θέλαμε να την δούμε να χαμηλώνει για να γίνει προσβάσιμη από ευρύτερη μερίδα χρηστών. O controller Commander Core, οδηγεί μόνο ανεμιστήρες που ελέγχονται μέσω PWM σήματος (4-pin). Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr, Seafalco 23/4/2021
  5. Πρόλογος Με το gaming να αυξάνει συνεχώς τις απαιτήσεις του και τους σύγχρονους οπαδούς του είδους να συναγωνίζονται στα όρια ψάχνοντας για το κάτι που θα τους δώσει τη δυνατότητα να προηγηθούν, οι εταιρείες κατασκευής περιφερειακών δεν θα μπορούσαν να υστερούν σε προσφορές αυξημένων επιδόσεων. Με τις διπλές ή τριπλές οθόνες από FHD να αντικαθίστανται όλο και συχνότερα με 4k ή ακόμα και 8k αναγκάζοντας έτσι ένα εκ τον βασικότερων περιφερειακών, το ποντίκι, να εργάζεται σε τετραψήφια και πενταψήφια DPI, φλερτάροντας όλο και συχνότερα το φάσμα μεταξύ των 10.000 και 20.000 ώστε να καταφέρει να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς στα τεράστια πλέον μεγέθη της σύγχρονης εργασιακής επιφάνειας. Όλα αυτό έχουν σαν αποτέλεσμα το σημερινό στάνταρ των 1.000Hz polling rate να είναι σχετικά οριακό για τους απαιτητικούς χρήστες, ιδίως των FSB MOBA παιχνιδιών και όχι μόνο. Η Corsair, πάντα πρωτοπόρος στα σύγχρονα περιφερειακά, έχοντας καθιερώσει καιρό τώρα τα 18.000 DPI και τα 1.000Hz polling rate στην πλειοψηφία των ποντικιών της, ασύρματων και ενσύρματων, παρουσίασε πρόσφατα το επόμενο βήμα, τα νέα SABRE PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse και SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse αμφότερα στα 8.000Hz polling rate και μάλιστα στην ultra-lightweight τάση της εποχής με μόλις 69gr και 74gr αντίστοιχα. Πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο ποντίκι με μόνη διαφορά τον RGB φωτισμό, εξού και τα 5gr στο βάρος. Παρακάτω θα δούμε αναλυτικότερα το SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse, την έκδοση δηλαδή με τον διζωνικό φωτισμό σε ρόδα και λογότυπο, προσφερόμενο σε δελεαστική μάλιστα τιμή μιας και με 59,99€ (προτεινόμενα από την Corsair στη σελίδα της) κάθε άλλο παρά πολλά θα τα έλεγε κανείς για ένα ποντίκι με 8.000Hz polling rate. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Παρατηρούμαι λοιπών ότι πρόκειται για ενσύρματο ποντίκι με 2,1 μέτρα καλώδιο (θυμίζω ότι το συνηθισμένο είναι 1,8 μετρά) και μάλιστα με έμφαση την μείωση της αντίστασης κατά τη χρήση, και φυσικά τα από 125Hz έως και 8.000Hz report rate (γνωστότερο και ως polling rate). Φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SABRE RGB PRO, ως gaming FPS/MOBA ποντίκι, δεν θα μπορούσαν να μην περιλαμβάνουν τα έως και 18.000 DPI, απόρροια του PMW3392 sensor, και τους κορυφαίους Omron διακόπτες των τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων χρήσεων. Επιπροσθέτως έχει 6 προγραμματιζόμενα πλήκτρα (υποψιάζομαι 5 μιας και η corsair δεν συνηθίζει επιτρέπει την μεταβολή του βασικού αριστερού), RGB φωτισμό δύο ζωνών και βέβαια συνεργασία με το iCUE για την ρύθμιση όλων αυτών και όχι μόνο. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι θα πρέπει να έχουμε iCUE έκδοσης 4 μιας και οι παλιότερες εκδόσεις δεν αναγνωρίζουν το SABRE RGB PRO. Συσκευασία και περιεχόμενα Και πάλι η γνώριμη κιτρινόμαυρη συσκευασία της Corsair, με μαύρες τις μεγάλες της πλευρές αυτή τη φορά και κίτρινες τις περιφερειακές. Συνηθισμένο πλέον από την Corsair να μεταβάλει ανάλογα με την σειρά το που θα είναι η μαύρες και που οι κίτρινες επιφάνειες. Αναβαθμισμένη η μπροστινή πλευρά με ελαφρός ανάγλυφα τρίγωνα να δημιουργούν ένα ενδιαφέρον ρομβοειδές πλέγμα, δίνοντας έτσι μια επιπλέον αίσθηση πολυτέλειας. Θυμάμαι πρωτοσυνάντησα παρόμοια πλέξη να διακοσμεί διακριτικά ως αντιολισθητική επιφάνεια το δεξί πλαϊνό του SCIMITAR RGB ELITE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ), αλλά και ποιο πρόσφατα τα πλαϊνά του KATAR PRO XT (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) καθώς και το κίτρινο μπροστινό του κουτιού του τελευταίου, πιο διακριτικά όμως σε σχέση με αυτό του SABRE RGB PRO. Μάλλον η Corsair τείνει να το καθιερώσει, πράγμα καθόλου κακό. Από πληροφορίες τα γνωστά, το SABRE RGB PRO να δεσπόζει στο κέντρο, επάνω αριστερά το λογότυπο της Corsair, κάτω αριστερά το λογότυπο του προϊόντος ή σειρά και ο προορισμός του και τέλος δεξιά to λογότυπο iCUE να μας υποδεικνύει τη συμβατότητα του με αυτό. Πίσω τώρα πληθώρα πληροφοριών. Αρχικά επάνω βλέπουμε όλες οι πληροφορίες που υπάρχουν και στην μπροστινή πλευρά συν το λογότυπο της νέας τεχνολογίας AXON Hyper-Processing της Corsair. Στη συνέχεια το SABRE RGB PRO εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά και από κάτω με σημειώσεις για βασικά του πλεονεκτήματα. Ακολουθεί κείμενο σε οκτώ γλώσσες που αναφέρει τέσσερα ακόμα χαρακτηριστικά του, και τέλος ένα μικρό πινακάκι με τις βασικές απαιτήσεις και τις συμβατότητες τόσο για Windows όσο και για Mac. Φυσικά αναφέρεται ότι λειτουργεί και στο Xbox One, προφανώς μιας και η Corsair είναι εξουσιοδοτημένος συνεργάτης υλικών για Xbox One από την Microsoft, αλλά χωρίς δυνατότητες ρυθμίσεων και αυτοματισμών μιας και δεν υπάρχει iCUE για αυτό. Περιφερειακά τώρα. Στις δεξιά, αριστερή και επάνω πλευρές έχουμε ότι πληροφορίες και στο μπροστινό μέρος με μόνες διαφορές το SABRE RGB PRO να απεικονίζεται φωτογραφισμένο από δεξιά στον αριστερό πλαϊνό και στο δεξί πλαϊνό να αναγράφεται το γνωστό και από άλλα προϊόντα της Corsair λογότυπο CONTROL FREAK. Τέλος στην κάτω πλευρά ως συνήθως συναντάμε τα περιεχόμενα, τον κατασκευαστής, την διάρκεια εγγύηση, τα λογότυπα πιστοποιήσεων και το αυτοκόλλητο με τα γνωστά barcode. Μέσα στη συσκευασία τέλος έχουμε το SABRE RGB PRO προστατευμένο στην κλασική χάρτινη συσκευασία με τη ζελατίνη και τα τρία πολύπτυχα φυλλάδια με πληροφορίες για ασφάλεια, εγγύηση και τις βασικές οδηγίες για το ποντίκι. Κάτω από το φακό Η πρώτη επαφή με το SABRE RGB PRO είναι ενδιαφέρουσα. To ιδιαιτέρως μεγάλων διαστάσεων ποντίκι (129 x 70 x 43mm κατά την Corsair), με RGB φωτισμό ως επιπρόσθετο βάρος, είναι εντελώς πουπουλένιο και φαίνεται ελαφρύτερο από τα 74gr που δηλώνει ο κατασκευαστής, ειδικά για τον όγκο του αλλά και την πολύ στιβαρή κατασκευή του. Και στην αφή όμως είναι κάπως περίεργο. Η επιφάνεια του είναι ελαφρός σαγρέ με μια αμμουδερή αίσθηση αλλά κάθε άλλο παρά δυσάρεστη συνολικά. Ευχάριστες είναι επίσης και οι γυαλιστερές λεπτομέρειες, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Τέλος το πολύ μαλακό καλώδιο σίγουρα προδιαθέτει ευχάριστα για την ευχρηστία του. SabreRGBpro.mp4 Ας δούμε αναλυτικότερα. Βλέποντας το από επάνω έχουμε ένα κλασικό μαύρο ματ συμμετρικό ποντίκι, με μια ελαφριά καμπύλη εξόγκωση προς το κάτω δεξιά τμήμα, σημάδι δεξιόχειρης εργονομικά σχεδίασης. Μια γυαλιστερή λωρίδα χωρίζει τα δύο βασικά κουμπιά ξεκινώντας από την επάνω κορυφή ως εικαστική συνέχεια της πλαστικής βάσης του καλωδίου και συνεχίζεται έως και την βάση των κουμπιών. Συνέχεια αυτής αποτελεί το κουμπί επιλογής DPI ομοίως γυαλιστερό με αυτή. Στη μέση της διακόπτετε από τη μαύρη, ματ, λαστιχένιά, γραμμωτή ρόδα με τις πλαϊνές ημιδιαφανής επιφάνειάς που ελευθερόνουν την πρώτη ζώνη φωτίσου. Αντηδιαμετρικά στο κάτω κέντρο δεσπόζει το καραβάκι, λογότυπο της Corsair, ημιδιάφανο και αυτό για τη δεύτερη και τελευταία ζώνη φωτισμού. Τέλος επάνω αριστερά κάθετα γραμμένος ό τίτλος του προϊόντος, //SABRE, και κάτω από αυτόν να αχνοφαίνονται τα δύο αριστερά κουμπιά. Από εμπρός βλέπουμε την προαναφερθείσα γυαλιστερή λωρίδα να συνεχίσει προς τα κάτω και να ενώνεται με μια όμοια της οριζόντια η οποία, όπως θα δούμε παρακάτω, συνεχίζει καμπυλωτά γύρο από το SABRE RGB PRO τονίζοντας το σχήμα του. Κάτω από αυτή υπάρχουν κάθετες ματ γρίλιες με γυαλιστερό εσωτερικό, σχήμα που συναντάμε συχνά σε προϊόντα της εταιρείας σε αυτή τη θέση. Παρατηρεί επίσης κανείς και μια ελαφριά αριστερή κλήση, σημάδι δεξιόχειρης της εργονομικής σχεδίασης. Αριστερά συναντάμε την καμπυλωτή συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας να διακόπτεται αρχικά από τρις κάθετες ημιδιάφανες λωρίδες, που αποτελούν την ένδειξη της επιλεγμένης DPI θέσης, και στη πορεία από τα δύο ματ αριστερά κουμπιά. Ομοίως και δεξιά δεσπόζει μόνη της η γυαλιστερής λωρίδας τονίζοντας τις καμπύλες του προϊόντος από το πλάι. Τέλος από πίσω πέραν του γνωστού λογότυπου στο κέντρο και τη συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας στη βάση φαίνεται ξεκάθαρα και η ελαφριά εργονομική κλήση προς τα δεξιά. Εξετάζοντας το τέλος υπό γωνία παρατηρούμε ποιο κάθαρα τις εργονομικές του τάσεις με κύρια αυτή της κλήσης προς τα δεξιά και κάτω, ιδιαίτερος του εμπρός μέρους. Από κάτω έχουμε αρχικά στην κορυφή τη συνέχεια από τις γρίλιες που συναντήσαμε στο μπροστινό, τα τέσσερα συμπαθητικού μεγέθους τεφλόν ολίσθησης στις αντίστοιχες τέσσερις άκρες και στο τέλος τον οπτικό αισθητήρα να περιστοιχίζεται αρχικά από μια λεπτή λωρίδα τεφλόν και στη συνέχεια από πληθώρα πληροφοριών για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις τού. Τελευταίο αλλά καθόλου ασήμαντο το πραγματικά πολύ μαλακό καλώδιο. Αρκετά μαλακότερο και ποιο εύκαμπτο από αυτό που πρωτοσυνάντησα στο KATAR PRO XT. Πρόκειται για ένα πολύ μαλακό υφασμάτινο πλεκτό περίβλημα που αγκαλιάζει χωρίς όμως να το σφίγγει το πολύ εύκαμπτο καλώδιο προστατεύoντας στο εσωτερικό του. Έχοντα συνολικά 213 cm μήκος, συμπεριλαμβανομένου των 4,5 cm USB type A βύσματος και της 1 cm περίπου σκληρής αλλά ελαφρός εύκαμπτης βάσης σύνδεση του με το ποντίκι, παραμένει ξεχασμένο ως ύπαρξη στο γραφείο και κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά ή αν το μαγκώσεις κάπως σε απόσταση λιγότερη τις μιας σπιθαμής από το ποντίκι. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Πολύ άνετο σε γενικές γραμμές και με πολύ καλή κύλιση σε όλες τις επιφάνειες θα εξυπηρετήσει σε κάθε χρήση. Με σαφή προσανατολισμό για χρήση με το δεξί χέρι είναι ικανοποιητικά εργονομικό και με τα κουμπιά του να βρίσκονται πάντα στην κατάλληλη θέση, είτε σε palm είτε σε claw λαβή. Δεν θα αρνηθεί όμως να εξυπηρετήσει αρκετά άνετα και τους αριστερόχειρες σε καθημερινή χρήση, αν και προφανώς δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Τα βασικά κουμπιά ανταποκρίνονται αμεσότατα και με χαρακτηριστική ακρίβεια, όπως φυσικά αναμενόταν, και τα υπόλοιπα όμως δεν υστερούν, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα αλλά και αυτού για την επιλογή DPI. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μια ανεπαίσθητη δυσκολία εξαετίας μάλλον του ότι δεν προεξέχει από το επίπεδο, αυτό βέβαια θα φανεί μόνο αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη χρήση του από επιλογή DPI σε μια συχνότερη και απαιτητικότερη. Η δε ρόδα με το γραμμωτό λάστιχο εκτός από ακριβής είναι και πολύ άνετη μη επιτρέποντας παράλληλα την ακούσια χρήση του κουμπιού της. Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο και από το καλώδιο που πραγματικά κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά συμβάλλοντας παράλληλα τα μέγιστα στην απόκριση των εντολών του χρήστη. Για τον διζωνικό φωτισμό (ρόδα και λογότυπο) δεν έχω να πω και πολλά αν και δεν είναι και λίτος. Όπως πάντα έχουμε και εδώ ατελείωτες επιλογές σε κάθε δυνατή RGB απόχρωση και με άπειρους αυτοματισμούς, όπως άλλωστε συνηθίσει η Corsair σε όλα τις τα προϊόντα. Φυσικά όπως πάντα οι αναλυτικότατες επιλογές DPI σε κάθε άξονα και οι αυτοματισμοί θα το φέρουν πολύ εύκολα στα μέτρα κάθε χρήστη. Περνώντας τέλος στο hit point, αυτό δηλαδή των 2kHz, 4kHz και 8kHz report rate, πέραν των τυπικών πλέον 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz που έχουν καθιερωθεί ουσιαστικά, από την Corsair τουλάχιστον. Έχοντας ξαναδουλέψει με 2kHz report με το DARK CORE RGB PRO SE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) δεν μου είναι πρωτόγνωρο το να υπάρχει μια, μικρή μεν, αλλά αισθητή διαφορά στην ομαλότητα και την ακρίβεια, φυσικά σε ακραία πάντα χρήση. Στο SABRE RGB PRO πάλι με το μισό βάρος από το DARK CORE RGB PRO SE η διαφορά αυτή μεταξύ των 1kHz και 2kHz είναι και λίγο ποιο αισθητή όχι όμως ουσιώδης. Ομολογώ βέβαια ότι χρειάστηκε να δοκιμάσω και τα δύο μαζί για να συγκρίνω και να αποφασίσω. Ανεβάζοντας τώρα το report rate στα 4kHz με πολύ προσοχή παρατήρησα και εδώ μια ακόμα πολύ μικρή διαφορά από αυτή των 2kHz αλλά μάλλον άνευ ουσίας. Τέλος στα 8kHz δεν κατάφερα να καταλάβω διαφορά από τα 4kHz όσο και αν προσπάθησα. Πρέπει βέβαια να σημειώσω ότι η Corsair κάνει σαφές (τόσο στη σελίδα της όσο και στο iCUE) ότι για τα 8kHz οι ελάχιστες απαιτήσεις σε επεξεργαστή είναι ο Intel® i7 9th generation ή ο AMD Ryzen™ 7 2nd generation και οι δοκιμές έγιναν με έναν Intel® i5-9600K, ό οποίος όμως δεν έδειξε να πιέζεται πουθενά και ποτέ κατά την χρήση του SABRE RGB PRO στα 8kHz, ότι και αν λέει αυτό. Η απάντηση της Corsair για το θέμα έπειτα από ερώτηση μας είναι ότι : Έπειτα από δοκιμές σε διάφορες πλατφόρμες καταλήξαμε ότι αυτές είναι οι απαιτήσεις για την «καλύτερη εμπειρία» με ελάχιστη επίδραση στη χρήση της CPU. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα λειτουργήσει σε διαφορετικά ή χαμηλότερα τελικά συστήματα, αλλά η χρήση της CPU θα αυξηθεί, με τις όποιες πιθανές επιπτώσεις στη γενικότερη χρήση και εμπειρία. Corsair iCUE Εδώ έχουμε μια αναγκαστική αναβάθμιση περνώντας πλέον στην έκδοση 4 μιας και το SABRE RGB PRO δεν αναγνωρίζεται από παλαιότερες. Εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ελαφρός εικαστική αναβάθμιση σε ποιο εκμοντερνισμένο περιβάλλον με βελτιωμένα γραφικά χωρίς όμως να απέχει ουσιαστικά από την διάταξη των πραγμάτων της έκδοσης 3, έχοντας όμως παράλληλα πολλές βελτιώσεις στα σημεία. Ξεκινώντας από την πρώτη καρτέλα, δηλαδή το Home, έχουμε και πάλι χωρισμένο το χώρο σε δύο βασικά τμήματα. Το αριστερό, όπως και στην παλαιότερες εκδόσεις, στην κορυφή έχουμε την λίστα με τα profiles τώρα όμως, όταν αυτή παραμένει κλειστή, από κάτω της υπάρχουν δύο ακόμα λίστες, οι Scenes για το iCUE και Sensors του συστήματος, στις οποίες μπορούμε να προσθαφαιρήσουμε κατά βούληση τα αντίστοιχα. Στη λίστα με τους Sensors έχουμε ότι επιλογές υπήρχαν (και υπάρχουν) και στο Dashboard, στο δε τελευταίο εκτός από τα πολύ βελτιωμένα και ποιο ευανάγνωστα γραφικά έχουμε και μερικές επιπλέων πληροφορίες, όπως για παράδειγμα τις μέγιστες και ελάχιστες τιμές για θερμοκρασίες ή στροφές ανεμιστήρων. Στο δεξί και μεγαλύτερο παράλληλα τμήμα εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα παράθυρα με τις συνδεδεμένες συσκευές απουσιάζει όμως ή μεγάλη εικόνα καλωσορίσματος του iCUE που περιελάβανε και link προς help video στο YouTube για το πρόγραμμα. Αυτό το τελευταίο έχει αντικατασταθεί από ένα διακριτικό κουμπί με ένα ερωτηματικό (το γνωστό help) επάνω δεξιά στην μπάρα του προγράμματος ανοίγοντας τα σε παράθυρο εντός του προγράμματος και όχι σε web browser όπως την έκδοσης 3. Δίπλα στο help υπάρχει και το γνωστό γρανάζι των ρυθμίσεων που και αυτό έχει μεταφερθεί εδώ σε σχέση με την καρτέλα της έκδοσης 3 ανοίγοντας και αυτό σε παράθυρο τις εμπλουτισμένες πλέον ρυθμίσεις. Πολύ βολικό θεωρώ επίσης το ότι στο κάθε παράθυρο των συνδεδεμένων συσκευών έχει προστεθεί ενεργή λίστα με τις ομάδες ρυθμίσεων, διευκολύνοντας έτσι την απευθείας μετάβαση στην επιθυμητή. Επιπροσθέτως στην επιλογή των DPI ανοίγει επιτόπου λίστα με τις αποθηκευμένες επιλογές σε όλες τις αντίστοιχες θέσεις και τη δυνατότητα επιλογής από εδώ χωρίς καν να χρειαστεί να μεταφερθούμε στις ρυθμίσεις. Περνώντας τώρα στην ουσία της όλης εφαρμογής, τις ρυθμίσεις δηλαδή των συσκευών μας και στην περίπτωση μας του SABRE RGB PRO. Πρώτη εμφανής διαφορά, εκτός των πολύ βελτιωμένων γραφικών, είναι η μετονομασία του “Actions” σε “Key Assignments”, αλλά και μέσα στο περιβάλλον των επιλογών έχουμε πολλές διαφορές. Αναλυτικότερα, χωρίς ουσιαστικά να διαφέρει η όλη λογική τα πράγματα πλέων είναι πιο εμφανή και εύκολα καθώς τα “drop down menu” και τα “check box” ή “radio buttons” έχουν αντικατασταθεί με μεγάλα περιγραφικά κουμπιά με σύμβολα και εικόνες δομημένα σε ομάδες. Οι επιλογές μπορούν να γίνουν με όποια σειρά θέλουμε και η δημιουργία νέου “Assignments” μπορεί να γίνει και απευθείας από το κουμπί που θέλουμε να μεταβάλουμε κάνοντας δεξί κλικ επάνω στην εικόνα του SABRE RGB PRO. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μενού επιλογών που η κάθε μια από αυτές δημιουργεί νέο “Assignments” με όλη την απαραίτητη ακολουθία αφήνοντάς μας λίγες τελικές πινελιές για την ολοκλήρωση του. Φυσικά όπως πάντα όλες οι δυνατότητες σε όλα τα κουμπιά έκτος από το βασικό αριστερό, πάγια επιλογή της Corsair. Στα υπόλοιπα τα γνωστά… RGB φωτισμός σε ρόδα και logo με όλες τις γνωστές επιλογές στο “Lighting Effects” και “Hardware Lighting” για όπου δεν υπάρχει ή είναι κλειστό το iCUE. 5 θέσεις DPI μεταβαλλόμενες από το αντίστοιχο κουμπί, ή όποιο άλλο επιλέξουμε να προγραμματίσουμε, συν μια για Sniper, που θα πρέπει φυσικά να τοποθετηθεί σε άλλο κουμπί, και όπως πάντα σε όλες η δυνατότητα από 100 έως 18.000 DPI, και διαφορετικά σε κάθε άξονα αν θέλουμε. Surface Calibration, πού κάνει δουλίτσα σε κάποιες περιπτώσεις, πιστέψτε με. Και τελευταίο το “Device Settings” που του έχουν προστεθεί μερικές καλές επιλογές και έχει μεταφερθεί εδώ από το γενικότερο “Settings” που βρισκότανε στην έκδοση 3 του iCUE, πράγμα σαφώς λογικότερο. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιό είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Να σημειώσω επίσης ότι ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το SABRE RGB PRO μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Ξεκινώντας από το Polling Rate (Report Rate πλέον για την Corsair) βλέπουμε εντελώς γραμμική απόδοση στο διάγραμμα τόσο στα 1000Hz όσο και στα 4000Hz μιας και στις μετρήσεις δεν υπήρχε απόκλιση μεγαλύτερη από το 0,2% και 0,3% αντίστοιχα, ουσιαστικά μηδενική. Εκεί που έχουμε μεγάλη απόκλιση είναι στην περίπτωση των 8000Hz Polling Rate όπου το Enotus Mouse Test ξεκίνησε από τα 4170Hz και κατάφερε μετά βίας να φτάσει τα 4613Hz όσο ανεβαίναμε σε DPI. Δεν μπορώ παρά να υποθέσω αδυναμία του συγκεκριμένου λογισμικού μετρήσεων, δεν μπόρεσα όμως να πιστοποιήσω την αλήθεια με κάποιον άλλο τρόπο. Και στο Accuracy πάρα τα όποια σκαμπανεβάσματα οι τιμές διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Στο Smoothness πάλι τα πράγματα είναι αρκετά αντιφατικά, σε σχέση με την αίσθηση τουλάχιστον. Πολύ άτακτες οι μετρήσεις στα 4000Hz και με ελαφρός περίεργη αυξητική τάση στα 1000Hz, αρκετά ποιο λογικά στα 8000Hz αν και θυμίσω δεν μπόρεσα να πάρω μέτρηση των τιμών τους εκεί. Προσωπικά θα το αποδώσω και πάλι σε ενδεχόμενο σφάλμα του Enotus Mouse Test, πράγμα που έχουμε ξανασυναντήσει αρκετές φορές στη συγκεκριμένη μέτρηση και στο παρελθόν. Σε κάθε περίπτωση σας παραθέτω τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα δικάσας. Εμπειρία Χρήσης Όμορφο, άνετο και πανάλαφρο το SABRE RGB PRO, στιβαρότατο και με πολύ μαλακά κουμπιά τοποθετημένα ακριβός εκεί που πρέπει, συνοδευόμενο από ανύπαρκτο καλώδιο, κάνει συνολικά εξαιρετικά τη δουλειά του. Τα 2.000Hz και 4.000Hz report rate έχουν μια κάποια διαφορά στην αίσθηση από τα 1000Hz που αποτελούν το σημερινό στάνταρ αλλά στα 8.000Hz δεν κατάφερα να δω κάτι. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν δεν έχει έρθει ήδη ο καιρός που αρκετοί θα χρειαστούν αυτά τα report rate δεν είναι και μακριά. Το καλώδιο των 2,1m είναι όντος σαν να μην υπάρχει κατά τη χρήση αλλά η εικόνα του επάνω στο γραφείο εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε. Παραμένει άχαρο και δείχνει ελαφρός τσαλακωμένο εξαετίας του μαλακού περιβλήματος του. Λογικό μεν αλλά. Ο RGB φωτισμός μπορεί μεν να χάνετε κάτω από το χέρι κατά τη χρήση αλλά όπως πάντα εντυπωσιάζει όταν το SABRE RGB PRO είναι ελεύθερο. Παράλληλα οι αυτοματισμοί στους οποίους μπορεί να ανταποκριθεί, για παράδειγμα κατά την εναλλαγή προγραμμάτων, τον κάνουν και χρηστικό. Πολύ εύχρηστο είναι επίσης και με το αριστερό χέρι παρόλο που δεν είναι αυτός ο προορισμός του. Θα πρέπει να σημειώσω και την πολύ ευχάριστη ανανέωση του iCUE που μας επιτρέπει πλέων πολύ ευκολότερα και αμεσότερα κάθε παραμετροποίηση. Επίλογος - Συμπεράσματα Η περίοδο που πέρασα με το SABRE RGB PRO ήταν γενικά πολύ ευχάριστη, χωρίς όμως να μου αφήσει και κάτι το αξιοσημείωτο πέραν των 8.000Hz report rate. Το εξαιρετικά μαλακού USB καλωδίου δίνει αίσθηση ασύρματου και το βάρους που φαίνεται ακόμα μικρότερο από το πολύ μικρό πραγματικό το κάνουν συνολικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μεν αλλά όχι πρωτοπόρο. Ο γνωστός RGB φωτισμός της Corsair θα πραγματοποιήσει κάθε απαίτηση όπως και τα 6 συνολικά κουμπιά με τα 5 από αυτά να μας επιτρέπουν να τα προγραμματίσουμε σε ότι θέλουμε. Αρκετά βελτιωμένη είναι η νέα έκδοση του iCUE έχοντας ποιο σύγχρονη εμφάνιση αλλά κυρίως μεγαλύτερη ευχρηστία. Με τιμή κάτω των 60€ αποτελεί σίγουρα πολύ καλή πρόταση γενικότερα αλλά και σπάνιο ανταγωνιστικά αν υπολογίσουμε και τα 8.000Hz report rate με ελάχιστα μέχρι στιγμής προϊόντα να τα διαθέτουν. Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz, 4000Hz, 8000 Hz. Μόνο 74gr. Πολύ μαλακό καλώδιο μακρύτερο των συνηθισμένων. Αναρίθμητα DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE. Εμφανής ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI. RGB φωτισμός 2 ζωνών, ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμοί από το iCUE. RGB φωτισμός αποθηκευμένος στη συσκευή ρυθμιζόμενος από το iCUE. Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness και report rate μετά τα 4000Hz. Αν και υποψιάζομαι ασυμβατότητα με το Enotus Mouse Test . Κακή εικόνα καλωδίου, δείχνει τσαλακωμένο. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  6. Πρόλογος Πριν από λίγες ημέρες μου τηλεφώνησε ο φίλτατος @pol77 να με ρωτήσει αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω ένα προϊόν μιας νεοφυούς εταιρείας που κατασκευάζει περιφερειακά, έχοντας ως βασικό στόχο τους απανταχού gamers. Αναφερόταν στο Makalu 67 της MOUNTAIN. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στη σελίδα της MOUNTAIN- ομολογώ δεν την ήξερα - αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα gaming mouse της κατηγορίας φτερού με βάρος μόλις 67gr, έξι προγραμματιζόμενα πλήκτρα, 19.000 DPI και διάτρητο κέλυφος, προσφερόμενο σε μαύρο ή λευκό χρώμα. Και από τεχνικά χαρακτηριστικά, δεν είναι καθόλου κακό. Πριν προχωρήσω σε παρακάτω λεπτομέρειες είχα ήδη αποφασίσει ότι πρόκειται, προφανώς, για ενδιαφέρον προϊόν που θα ήθελα να δοκιμάσω. Κατόπιν των απαραίτητων συνεννοήσεων το προϊόν έφτασε στα χέρια μου σε λιγότερο από μια εβδομάδα, συνοδευόμενο μάλιστα από το Glacier Mousepad της εταιρείας στην έκδοση XL των 29,99€. Τεχνικά χατακτηριστικά Κατά την προσφιλή μου συνήθεια σας παραθέτω αρχικά τον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών, όπως τον έχει αναρτήσει η εταιρεία στη σελίδα της. Παρατηρεί κανείς με την πρώτη ματιά ότι πρωταγωνιστεί ο καινούριος PAW3370 sensor της PixArt, εξ' ου και τα 19.000 DPI, αλλά και οι κορυφαίοι M50 διακόπτες της Omron για τα βασικά κουμπιά, τα 1000HZ polling rate, τα 67 γραμμάρια βάρος - με σημείωση ότι είναι το βάρος του ποντικιού προφανώς χωρίς το καλώδιο -, αλλά και οι διόλου ευκαταφρόνητες διαστάσεις για το βάρος του που το κατατάσσουν στην κατηγορία των μεσαίων προς μεγάλων mouse, μέγεθος απαραίτητο για να μπορεί να υποστηρίξει την προτεινόμενη από τον κατασκευαστή λαβή παλάμης (palm grip). Οι λίγο πιο παρατηρητικοί και αρκετά πιο ψαγμένοι πιθανόν να σταματήσουν και στον ισχυρό 32 bit Cortex M0 επεξεργαστή, τον μικρότερο (tiny 32-bit processor) μέχρι στιγμής ARM σχεδιασμού, κατασκευασμένο ειδικά για όπου μετράει το μέγεθος, η χαμηλή κατανάλωση αλλά και οι ικανοποιητικές επιδόσεις. Για το Glacier Mousepad δεν έχω να πω πολλά πράγματα, μιας και ο αντίστοιχος πίνακας είναι αρκετά αναλυτικός, δίνοντάς μας τα πλήρη στοιχεία και για τις δύο εκδόσεις, με μόνη τους διαφορά το μέγεθος. Ενδιαφέρον στοιχείο βέβαια αποτελεί το ότι ο παγετώνας (Glacier) είναι και αδιάβροχος! Λογικό, ποιος παγετώνας άλλωστε φοβάται το νερό; Συσκευασία και περιεχόμενα Θα ξεκινήσω από το Glacier Mousepad. Απλή ορθογώνια παραλληλεπίπεδη συσκευασία, πλήρης πληροφοριών, παρόμοιας σχεδίασης με αυτή του Makalu 67, με καλής ποιότητας χαρτόνι, που περιέχει το Glacier XL μόνο του, τυλιγμένο σε κύλινδρο. Η πρώτη και κύρια πλευρά τα λέει όλα με σκούρα γκρι γυαλιστερά γράμματα να αχνοφαίνονται πάνω στο μαύρο φόντο. Αριστερά τους, το μεγάλο λογότυπο της εταιρείας που καταλαμβάνει το μισό σχεδόν της πρόσοψης. Μας ενημερώνει ότι πρόκειται για την XL έκδοση του παγετώνα (Glacier), μαλακής, βελτιστοποιημένης για παιχνίδι, αδιάβροχης επιφάνειας, με ραμμένες άκρες και αντιολισθητικό λάστιχο. Μια χαρά το βλέπω για αρχή, για να δούμε και στη χρήση. Δεν βρίσκω λόγο να σας κουράσω αναλύοντας τις υπόλοιπες πλευρές μιας και θα αναφερθώ αντίστοιχα παρακάτω για τη συσκευασία του Makalu 67. Απλά σας τις παραθέτω και αυτό νομίζω αρκεί. Στο Makalu 67 τώρα, έχω στα χέρια μου ένα πολύ καλής ποιότητας, σκληρό, χάρτινο, σκούρο γκρι-ποντικί με μπλε πλαϊνά κουτί. Αν δεν αναγνωρίσει κανείς το λογότυπο της MOUNTAIN στην εμπρός επιφάνεια και με το “REACH YOUR SUMMIT” ίσα που να αχνοφαίνεται στο κέντρο επάνω του μέρους, μάλλον θα το γυρίσει από την άλλη μπερδεύοντάς το με αναποδογυρισμένο λογότυπο γνωστής εταιρείας αθλητικών. Στην πίσω πλευρά όλα ξεκαθαρίζουν αμέσως. Το Makalu 67 κυριαρχεί με δύο φωτογραφίες στο κέντρο, μια από εμπρός υπό γωνία και μια από επάνω. Γύρω του τα πέντε βασικότερα, κατά την MOUNTAIN, χαρακτηριστικά του και τρεις ακόμα εξίσου σημαντικές λεπτομέρειες στο κάτω μέρος, μεταξύ των οποίων και το αντίστοιχα συμβατό λογισμικό να υπόσχεται μάλιστα ότι θα κατακτήσουμε την κορυφή μέσα από απεριόριστη προσαρμογή, βουνό γαρ (MOUNTAIN). Όλα αυτά με τα αγγλικά να κυριαρχούν αλλά και 7 ακόμα γλώσσες να έπονται. Στις δύο μικρές πλευρές έχουμε τα εξής. Το λογότυπο της εταιρείας μόνο του να κυριαρχεί πραγματικά τρισδιάστατο στην κάτω πλευρά και στην επάνω το λογότυπο, το μοντέλο με μια περιγραφή, στα Αγγλικά φυσικά, που μας εξηγεί γιατί δεν θα πρέπει να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από “ασυμβίβαστη απόδοση” και σε επτά επιπλέον γλώσσες μικρότερες περιγραφές με τα αρχικά της καθεμίας σε εικονικά τρισδιάστατο μπλε οβάλ. Τέλος οι δύο εναπομείνασες πλευρές, τοποθετημένες ελαφρώς πιο εσωτερικά, αλλάζουν το σκούρο γκρι φόντο των υπολοίπων σε μπλε και μας ενημερώνουν, η αριστερή για το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά του με λευκά γράμματα και σχέδια και η δεξιά για τον κατασκευαστή, τον συνεργάτη του και τις γνωστές πιστοποιήσεις με τα αντίστοιχα λογότυπα και φυσικά τα επίσης γνωστά barcode. Εδώ έρχομαι αντιμέτωπος και με το πρώτο ερώτημα μιας και άνοιγμα, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, δεν φαίνεται πουθενά. Αρχικά υποψιάζομαι ότι πρόκειται για συρταρωτό πακέτο, εξ' ου και οι εσοχές στα μπλε πλαϊνά που προανέφερα. Δεν είναι όμως εφικτό να μετακινηθεί, με μικρή εξαίρεση το άκρο του στο κάτω μέρος, συνέπεια της επιπλέον πίεσης που άσκησα επάνω του. Αυτό σε συνδυασμό με το κόψιμο της συνέχειας στο χαρτόνι κάτω από το λογότυπο με προϊδεάζει για το πως ανοίγει. Τελικά πρόκειται για ενιαίο κουτί που ανοίγει τραβώντας το κάτω μέρος της πλευράς με το λογότυπο η οποία είναι κολλημένη επάνω στο υπόλοιπο με δύο αρκετά ισχυρούς μαγνήτες. Αυτή η κίνηση ελευθερώνει από αυτή την μεριά και το επάνω μέρος, αυτό ανασηκώνει σε συνέχεια του και την μικρή πλευρά με τους μαγνήτες, αφήνοντας τελικά με αυτό τον τρόπο να φανεί ο εσωτερικός κόσμος της συσκευασίας. Ωραίο και όχι πολύ συνηθισμένο σε τέτοιες συσκευές, σίγουρα ο κάτοχος του Makalu 67 θα βρει μια εναλλακτική χρήση για αυτό το κουτί. Ανοίγοντας τη συσκευασία βλέπουμε να δεσπόζει το Makalu 67 μέσα σε μαύρο χοντρό αφρολέξ, κολλημένο κάτω από μαύρο χαρτόνι. Στο επάνω μέρος του υπάρχει χάρτινο καπάκι για να στεγάσει το καλώδιο και ένα διάφανο σακουλάκι με ένα σετ αυτοκόλλητα ανταλλακτικά τεφλόν, και αυτό το τελευταίο δεν το συναντά κανείς συχνά. Στο καπάκι τέλος υπάρχει κολλημένος ένας μπλε φάκελος με λευκά σχέδια και ένα τετράγωνο μαύρο σαν αυτοκόλλητο που ενημερώνει για τη φιλοσοφία και τον προορισμό της MOUNTAIN και μάλιστα με το όνομα και την υπογραφή του ιδρυτή της στο τέλος. Περιεχόμενα σε αυτόν είναι ένα τρίπτυχο φυλλάδιο και ένα λευκό καρτελάκι με έξι αυτοκόλλητα του λογότυπου της MOUNTAIN σε δύο διαστάσεις και το όνομα της εταιρείας σε λευκό ή σε μαύρο για να μην μας περιορίσει σε σχέση με το χρώμα της επιφάνειας που θα τα κολλήσουμε. Ίσως το παράκανα λίγο με την ανάλυση της συσκευασίας, αλλά με συνεπήρε η γενικότερη ποιότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια, πράγμα που με προδιαθέτει να βάλω ψηλά και τις προσδοκίες μου για το προϊόν. Ελπίζω ότι δε θα απογοητευτώ. Κάτω από το Φακό Με την πρώτη ματιά το Makalu 67 τραβάει το βλέμμα. Αν και με κλασικό οβάλ σχήμα φαντάζει ταυτόχρονα και διαφορετικό, βάζοντάς με στη διαδικασία να το περιεργαστώ για να ανακαλύψω το γιατί. Πανάλαφρο και διάτρητο στο μεγαλύτερο μέρος του, αρχικά με ανησυχεί για τις αντοχές και τη στιβαρότητα της κατασκευής του. Αρχίζω να το πιέζω σε διάφορα σημεία, δεν κουνιέται ούτε τρίζει τίποτα, όσο δυνατά ή βίαια και αν προσπάθησα. Ακόμα και τα κουμπιά του είναι σταθερότατα παρόλο που πατιούνται πολύ εύκολα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα, πράγμα σχετικά ασυνήθιστο ως συνδυασμός. Τα δε πλαστικά είναι γενικότερα πολύ καλής ποιότητας, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Με εντυπωσίασε κυρίως η στιβαρότητα του πλέγματος που ξεπερνάει ακόμα και κάποιες μη διάτρητες κατασκευές που έχω συναντήσει, και προφανώς δεν αναφέρομαι σε φτηνές ανώνυμες ή ό,τι σχετικό. Όμορφα σχεδιασμένο πλέγμα, αισθητικά δύο επιπέδων, καλύπτει όλο το πίσω μέρος από κάτω και από επάνω, αφήνοντας υπό έντονο φως να φανούν ελαφρά οι δυο πλακέτες στο εσωτερικό του. Με το πίσω αριστερό μέρος να προεξέχει, υποθέτω για λόγους εργονομίας, αλλά και το εμπρός δεξιά να έχει μια κλίση προς τα κάτω για τους ίδιους λόγους, φαίνεται ξεκάθαρα κατασκευασμένο για δεξιόχειρες. Κατάμαυρο ματ, με μια ελαφρά αίσθηση πέρλας, αφήνει να ξεχωρίσουν τα δύο αριστερά πλαϊνά κουμπιά σε σκούρο γκρι-ποντικί μεταλλιζέ και ένα ημιδιάφανο γκρι οβάλ που ξεκινάει επάνω από τη ρόδα συνεχίζοντας έως κάτω από το κουμπί επιλογής DPI. Αυτό το τελευταίο γκρι οβάλ είναι προφανώς ο 8 σημείων RGB φωτισμός του. Συμπλήρωμα τέλος και οι τέσσερις γκρι κουκίδες που υπάρχουν ανάμεσα σε ρόδα και κουμπί επιλογής DPI, προορισμένες για να μας ενημερώνουν για την επιλεγμένη DPI θέση εκ των έως και 5 συνολικά. Από κάτω τώρα, υπάρχουν τα δυο κατάλευκα τεφλόν κύλισης σε χαμογελαστό σχήμα και ένα μικρό ταμπελάκι επάνω από τον οπτικό αισθητήρα με πληροφορίες για μοντέλο, πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό (αν και αλφαριθμητικό στην πραγματικότητα) και χώρες σχεδιασμού και κατασκευής, Γερμανία και Κίνα αντίστοιχα. Το εντυπωσιακότερο όμως το άφησα για το τέλος. Ουρά του ποντικιού είναι ένα απίστευτα μαλακό καλώδιο, όχι μόνο σε κάμψη αλλά και σε πίεση, μόνο στο τράβηγμα δεν έχει ελαστικότητα. Αν δεν προσέξει κανείς τις άκρες του θα έβαζε στοίχημα ότι δεν πρόκειται για καλώδιο αλλά για μαλακό κορδόνι. Έχοντας συναντήσει ξανά, προσφάτως, ποντίκια με μαλακά καλώδια ομολογώ ότι μπήκα στη διαδικασία σύγκρισης καθαρά από περιέργεια. Κανένα δεν το πλησίαζε για κανένα λόγο, τουλάχιστον από όσα έπεσαν στα χέρια μου. Με την MOUNTAIN να διαφημίζει ότι το καλώδιο της είναι ό,τι πλησιέστερο ως αίσθηση προς το ασύρματο, ανυπομονώ να το δοκιμάσω. Λειτουργικότητα Και πάλι θα ξεκινήσω με το Glacier ως συνοπτικότερη παρουσίαση, αν και όπως αποδείχτηκε όχι λιγότερο εντυπωσιακό ως προϊόν . Από την πρώτη επαφή σε κερδίζει. Μαλακό και ευχάριστο σε υφή, με μαύρη ματ περλέ επιφάνεια, λευκή μαλακιά ραφή περιφερειακά και το λογότυπο της εταιρείας επάνω δεξιά. Ως υφή και εικόνα εμένα μου κάνει, αν και για να πω την αλήθεια θα προτιμούσα κάποιο άλλο χρώμα για τις ραφές και το λογότυπο, αυτό όμως είναι θέμα γούστου . Στο παρακάτω βίντεο προσπάθησα να κάνω, όσο μπόρεσα, εμφανές το πόσο κολλάει επάνω στο γραφείο αλλά και το πόσο μαλακό είναι, πράγμα που φαίνεται από την παραμόρφωση του μέχρι να γλιστρήσει. Φυσικά, κατά τη διάρκεια του βίντεο το Glacier ήταν επάνω στο γραφείο χωρίς να έχει απολύτως τίποτα τοποθετημένο επάνω του ούτε και κάποιο άλλο εμπόδιο γύρω του που να το επιβαρύνει ή να το εμποδίζει, αλλά και το πενσάκι το πάταγα όσο μαλακά χρειαζόταν, ίσα ίσα να μην γλιστρήσει. Το ποιο ευχάριστο όμως από όλα στο Glacier είναι ότι η επιφάνειά του επιτρέπει στο ποντίκι τόσο αβίαστη κύλιση όσο σχεδόν και μια σκληρή, παράλληλα με το ότι κάνει τόσο αθόρυβη την κύλιση που για να ακούσει κανείς τον ανεπαίσθητο ήχο της τριβής πρέπει πραγματικά να μην υπάρχει ο παραμικρός θόρυβος στο χώρο. Δεν ξέρω πως το πέτυχαν αλλά ο συνδυασμός είναι πολύ καλός. Φυσικά αυτό δεν ισχύει αποκλειστικά για τη χρήση του Makalu 67 αλλά και για 6-7 ακόμα ποντίκια που δοκίμασα, σε ποικιλία τιμών και ποιοτήτων, φυσικά με την αντιστοιχία κύλισης και θορύβου στα χαρακτηριστικά του καθενός, όλα λειτουργούν πιο ευχάριστα από οπουδήποτε αλλού τα έχω δουλέψει. Επιπροσθέτως όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο δεν θα μας ανησυχήσει και κάποιο μικροατύχημα μιας και είναι όντως και αδιάβροχο Water-1.mp4 Περνώντας τώρα στο Makalu 67, να σημειώσω ότι αν και το μέγιστο της χρήσης του έγινε με το Glacier που περιλαμβάνεται στο άρθρο, οι δοκιμές όπως πάντα για λόγους σύγκρισης έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Εξ αρχής παρατηρώ ότι η όλη αίσθηση του Makalu 67 επιβεβαιώνει και με το παραπάνω την αρχική εικόνα. Όντως το πραγματικό βάρος του είναι ανεπαίσθητα πάνω από τα 67gr όπως φαίνεται και στη ζυγαριά ακριβείας. Στις δύο παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε την μέγιστη και ελάχιστη τιμή βάρους που μπόρεσα να πετύχω σε ζυγαριά ακριβείας, ανάλογα με το πως άφηνα το καλώδιο, φυσικά πάντα προσπαθώντας το τελευταίο να ενοχλεί το ελάχιστο δυνατό, πράγμα που από ότι φαίνεται συμβαίνει. Και εδώ έχουμε τις διαστάσεις του με την εταιρεία να μας δίνει 127 x 70,2 x 42,2 mm και την πραγματικότητα να το επιβεβαιώνει με ελάχιστη απόκλιση απόλυτα δικαιολογημένη ακόμα και από τις συνθήκες μέτρησης μιας και πραγματικά μετρήθηκε 125,1 x 70,25 x 43,13 mm. Συνυπολογίζοντας τώρα ότι και η στιβαρότητα του θυμίζει περισσότερο μασίφ κατασκευή παρά μια τόσο ελαφριά και διάτρητη, σίγουρα θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης στην κατηγορία του. Το δε μικρό του βάρος σχεδόν εξαφανίζεται μόλις το Makalu 67 ακουμπήσει στο γραφείο. Εκεί κινείται αέρινα και σχεδόν αθόρυβα σε κάθε επιφάνεια, με αποκορύφωμα τις σκληρές. Όποιο ποντίκι έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο, δημιουργεί ένα ήχο γρατσουνίσματος κατά την κύλιση στις σκληρές επιφάνειες που εμένα προσωπικά με ενοχλεί. Στο Makalu 67 όμως αυτός ο θόρυβος είναι τόσο αχνός και λιγότερο τραχύς που αν το περιβάλλον δεν είναι αρκετά ήσυχο μάλλον δεν ακούγεται καν και αν ακουστεί σίγουρα δεν ενοχλεί. Στο παρακάτω video προσπάθησα να σας δώσω την διαφορά ήχου σε σχέση με ένα επώνυμο και με αρκετά καλά τεφλόν ποντίκι. 4.mp4 Τα 100% τεφλόν ολίσθησης κάνουν πολύ καλή δουλειά. Αλλά και στα πάνινα mousepad που δοκίμασα εξακολουθεί να είναι πανάλαφρο και αέρινο, λιγότερο μεν όπως και όλα τα ποντίκια άλλωστε εξαιτίας του υφάσματος, με μικρή διαφορά όμως και εντελώς αθόρυβα αυτή τη φορά σε σχέση με τις σκληρές επιφάνειες. Με αποκορύφωμα τέλος το συνδυασμό του με το Glacier, που επιτυγχάνει το μέγιστο κατ’ εμέ ταίριασμα μεταξύ αβίαστης κύλισης και απουσίας θορύβου συγκριτικά με όσα έχω συναντήσει μέχρι τώρα. Τι να πω τώρα και για το καλώδιο. Πραγματικά δείχνει να είναι η αμέσως προηγούμενη στάση ως αίσθηση από το ασύρματο, όπως υποστηρίζει και η MOUNTAIN. Αν δεν μαγκώσει κάπου ή δεν βρεθεί σε κάποια πολύ τραχεία γωνία, που να το γδέρνει κατά την τριβή, δεν το αισθάνεσαι καθόλου και μόνο όταν το βλέπεις θυμάσαι την ύπαρξή του. Θυμάμαι από πρόσφατη εμπειρία άλλου ποντικιού με αντίστοιχα μαλακό καλώδιο το πόσο με εντυπωσίασε, εδώ όμως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά και σε υφή και σε χρήση. Ακόμα και η σύνδεση του καλωδίου με το ποντίκι φαίνεται να βοηθάει, με την ελαφρά κλήση των 5 μοιρών προς τα επάνω, μη επιτρέποντάς του να ακουμπήσει άμεσα στην επιφάνεια, ομολογώ δεν του το είχα. Με τα 43mm ύψος (42,2 κατά την MOUNTAIN) σίγουρα δεν το λες ρηχό, αλλά με την ελαφριά κλίση του προς τα δεξιά, το δεξί χέρι βολεύεται άνετα επάνω του. Τα 125mm (127 κατά την MOUNTAIN) μήκος επιτρέπουν ευχάριστη palm λαβή, αν και στο δικό μου όχι πολύ μικρό χέρι η χρήση της μεσαίας ρόδας δεν ήταν πολύ εύκολη μιας και απαιτούσε να κουνήσω το δάκτυλο μου αρκετά προς τα πίσω. Ευτυχώς η πολύ εύκολη και ακριβής κύλιση της ρόδας αλλά και το πολύ μαλακό κουμπί της διευκόλυναν την κατάσταση. Ακόμα δυσκολότερα είναι τα πράγματα κατά τη χρήση του κουμπιού επιλογής DPI, σε palm πάντα λαβή, όπου έπρεπε να σηκώσω και τα τέσσερα δάκτυλα μου για να το φτάσω. Αυτό βέβαια δεν το λες πρόβλημα μιας και δεν απαιτείται η τόσο συχνή του χρήση. Όλα αυτά βέβαιά διορθώνονται αν επιλέξει κανείς grip ή ακόμα και fingertip λαβή. Σε αυτό συμβάλλουν και τα κουμπιά όντας ευκολοπροσβάσιμα και πολύ μαλακά στο πάτημα αλλά παράλληλα και πολύ ακριβή. Τα πλαϊνά κουμπιά πάλι, εξίσου μαλακά με τα υπόλοιπα, είναι πάντα ευκολοπροσβάσιμα από τον αντίχειρα του δεξιού χεριού, όπως και αν πιάσεις το Makalu 67, αλλά ακόμα και με το αριστερό η προσπάθεια ανεύρεσης τους και χρήσης τους με το μικρό ή με το παράμεσο δάκτυλο δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, σε απλές δουλειές τουλάχιστον όπως για παράδειγμα το εμπρός-πίσω σε σελίδες του web browser. Ναι το Makalu 67 είναι τόσο άνετο και εύχρηστο που αν και αμιγώς για δεξιόχειρες μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και με το αριστερό, με τις αντίστοιχες παραδοχές πάντα. Πολύ ευχάριστη είναι επίσης και η απουσία τις ελαφριάς αστάθειας που παρουσιάζεται συνήθως στα πλαϊνά κουμπιά στα περισσότερα ποντίκια, εδώ και αυτά ακολουθούν κατά πόδας την ακρίβεια και τη σταθερότητα των υπολοίπων, μπράβο στην MOUNTAIN για την προσοχή στη λεπτομέρεια. Τέλος τα δυο βασικά κουμπιά με τους γνωστούς και από άλλες κατασκευές διακόπτες της Omron, εγγυημένους από την ίδια για τουλάχιστον 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, δεν θα δυσαρεστήσουν σε καμία περίπτωση. Μεγάλα - καταλαμβάνουν κάτι λιγότερο από το μισό επάνω μέρος του Makalu 67 - αλλά και πανάλαφρα, σταθερότατα και ακριβέστατα σε κάθε τους σημείο, με εξαίρεση το πρώτο ένα περίπου εκατοστό από τη βάση τους που είναι αρκετά σκληρά στο πάτημα, πράγμα όμως εκτός από λογικό και εντελώς αδιάφορο διότι ποιος τα πατάει σε αυτό το σημείο; Αυτό που ομολογώ με ξένισε κάπως είναι το ανάγλυφο διάτρητο του σώματος του Makalu 67 που αν και σίγουρα προσθέτει στην εξοικονόμηση βάρους και την σταθερότητα στη λαβή τουλάχιστον στα πλαϊνά, δεν με ευχαρίστησε πολύ στην αφή, χωρίς όμως να μου δημιουργεί και πρόβλημα. Αντίθετα η υφή του πλαστικού γενικότερα είναι πολύ καλή. Base Camp Κάθε σύγχρονο περιφερειακό με ρυθμίσεις και φωτισμό απαιτεί, προφανώς, για την παραμετροποίησή του και το αντίστοιχο λογισμικό. Στην περίπτωση της MOUNTAIN (βουνό) λογική η ανάγκη μιας Base Camp (βασική κατασκήνωση) για να ανασυνταχθούμε και να οργανώσουμε την εξόρμησή μας προς τόπους διασκέδασης (gaming mouse γαρ) και όχι μόνο. Μετά την εγκατάσταση και το πρώτο άνοιγμα του Base Camp έρχομαι αντιμέτωπος με την εικόνα ενός σύγχρονου λογισμικού στα βασικά χρώματα της MOUNTAIN, που προσομοιάζει κατά αντιστοιχία και τη σελίδα της. Επιτρέψτε μου να είμαι σχετικά αναλυτικός μιας και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται το συγκεκριμένο λογισμικό, από το TheLab.gr τουλάχιστον. Στην επάνω μπάρα έχουμε αριστερά την επιλογή της βασικής καρτέλας συμβολισμένη με το λογότυπο της MOUNTAIN και δίπλα της τις καρτέλες των συνδεδεμένων προϊόντων, στην περίπτωση μας μόνο το Makalu 67, με popup παράθυρο για προτροπή αναβάθμισης στο τελευταίο firmware αν δεν το έχει ήδη η συσκευή μας. Δεξιά, το γνωστό γρανάζι, σύμβολο τον ρυθμίσεων και τα αντίστοιχα γνωστά για σμίκρυνση ή κλείσιμο της εφαρμογής, απουσιάζει αυτό της μεγέθυνσης μιας και δεν υποστηρίζεται καμία αλλαγή μεγέθους ούτως η άλλως. Η δε σήμανση της επιλεγμένης καρτέλας γίνεται με μια οριζόντια πορτοκαλί γραμμή, ακριβώς από επάνω της. Στην πρώτη καρτέλα συναντάμε στο επάνω μισό της τα συνδεδεμένα προϊόντα και στο κάτω τρία μεγάλα εικονίδια με συνδέσμους προς τα αντίστοιχα σημεία της σελίδας της εταιρείας. Τέλος, στο κάτω μέρος, αριστερά βρίσκουμε συνδέσμους για την παρουσία της MOUNTAIN στα γνωστότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεξιά την έκδοση του προγράμματος. Περνώντας εν τάχει στις ρυθμίσεις του Base Camp, τα πράγματα είναι πολύ απλά και ιδιαιτέρως περιορισμένα. Τρεις στήλες συνολικά με την αριστερή να μας ενημερώνει για την έκδοση του Base Camp και να μας παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου και αναβάθμισής του σε ένα κουμπί, τη δεξιά να μας προσφέρει δύο συνδέσμους για τη σελίδα της εταιρείας και να επαναλαμβάνει και τους 8 προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και τέλος την μεσαία να μας δίνει τις πέντε μόλις επιλογές για εκκίνηση κατά την έναρξη του υπολογιστή, εκκίνηση ως μικρό στην μπάρα των windows (minimized), αποστολή δεδομένων ανώνυμα, αυτόματο έλεγχο για αναβαθμίσεις και τη δυνατότητα αλλαγής σε τέσσερις μόνο γλώσσες, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Θα μπορούσαν και να την είχαν αποφύγει ολόκληρη καρτέλα για αυτά εκτός αν σκοπεύουν να την εμπλουτίσουν άμεσα. Πάμε τώρα και στο φλέγον, δηλαδή την καρτέλα του Makalu 67. Δομημένα και ευδιάκριτα τα πράγματα, χωρισμένα σε τρεις κάθετες περιοχές και εδώ. Πρώτη περιοχή από αριστερά, μια στήλη με τις βασικές κατηγορίες/καρτέλες για προφίλ, φωτισμό, κουμπιά, μακροεντολές και ρυθμίσεις. Μια κάθετη πορτοκαλί γραμμή στα αριστερά αυτών δείχνει ποια είναι η επιλεγμένη καρτέλα. Δεύτερη περιοχή/στήλη αυτή με τις βασικές επιλογές της κατηγορίας/καρτέλας που έχουμε επιλέξει από την πρώτη στήλη. Και τέλος το μεγαλύτερο περιθώριο στα δεξιά, που καταλαμβάνει σχεδόν τα 2/3 του συνόλου, με τις ρυθμίσεις ανάλογα με τη βασική επιλογή από τη δεύτερη περιοχή/στήλη. Αναλυτικότερα και παρακάμπτοντας ελαφρώς τη σειρά θα αναφερθώ πρώτα στο πακέτο των μακροεντολών (macro) μιας και η δημιουργία καθώς και η λίστα τους αφορά το σύνολο και είναι ανεξάρτητη των προφίλ. Φυσικά το που θα αποδοθεί κάθε μια από τις μακροεντολές τελικά είναι άμεσα εξαρτώμενο από το προφίλ αλλά αφορά το πακέτο δέσμευσης των κουμπιών μιας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο από εκεί, οπότε θα το δούμε στην αντίστοιχη παράγραφο. Εδώ οι επιλογές είναι απλές και ξεκάθαρες… Στη μεσαία στήλη απλά δημιουργείς μια νέα μακροεντολή ή επιλέγεις μια από τις υπάρχουσες - προφανώς αρχικά δεν υπάρχει καμία - και στη συνέχεια πρέπει πρώτα από όλα να δώσουμε ένα όνομα. Κατόπιν ανοίγουν οι επιλογές για το ποιες θα είναι οι συσκευές που θα καταγραφούν, πληκτρολόγιο ή/και ποντίκι, ποια θα είναι η καθυστέρηση μεταξύ των εντολών δηλαδή η καταγραφή πραγματικού χρόνου ή ενός προκαθορισμένου χρόνου που επιλέγουμε (εδώ - default - 50ms) ή καθόλου (0ms), και η επιλογή έναρξης καταγραφής (start recording), επάνω από την οποία υπάρχει και η επιλογή για το αν θα εμφανίζεται στη λίστα αναλυτικά η πίεση και η ελευθέρωση ή όχι για το κάθε κουμπί/εντολή. Τέλος αφού ξαναπατήσουμε την ίδια επιλογή που πλέον έχει μεταφερθεί στο τέλος της λίστας και έχει μετονομαστεί σε τέλος καταγραφής (stop recording) ανοίγουν δεξιά και οι τελευταίες επιλογές, του playback για το αν δηλαδή θα λειτουργεί μια φορά στο κάθε πάτημα του κουμπιού που έχει ανατεθεί η συγκεκριμένη μακροεντολή ή αν θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του πατήματος επαναλαμβανόμενα ή αν θα ξεκινάει με το πρώτο πάτημα και θα επαναλαμβάνεται μέχρι να το ξαναπατήσουμε και τέλος η ένδειξη για το αν έχει ανατεθεί κάπου αυτή η μακροεντολή, προφανώς για να μας αποτρέψει από την διαγραφή της, μιας και το πρόγραμμα δεν απαγορεύει να τη διαγράψουμε ακόμα και αν έχει ανατεθεί σε κουμπί, και φυσικά η επιλογή αποθήκευσης. Στην μακροεντολή βέβαια, όσον αφορά το ποντίκι ή κάποιο macro key του πληκτρολογίου, θα περάσει η αντίστοιχη ακολουθία ή η εντολή που υπάρχει καταχωρημένη στο κουμπί κατά τη στιγμή που δημιουργούμε την μακροεντολή και όχι ότι θα έκανε το αντίστοιχο κουμπί κατά την χρήση του, αν αυτό είναι διαφορετικό. Να σημειώσω εδώ ότι μπροστά από το όνομα της κάθε αποθηκευμένης μακροεντολής εμφανίζεται το σύμβολο του μέσου εισαγωγής, πληκτρολόγιο ή ποντίκι ή το γράμμα Μ σε κύκλο συμβολίζοντας την μίξη τους, αυτό όμως είναι εικονικό και αναφέρεται στις επιλογές (check box) των αντίστοιχων συσκευών (DEVICES) και όχι στην πραγματική ακολουθία. Αν δηλαδή για παράδειγμα καταγράψουμε μια μακροεντολή με συνδυασμό πληκτρολόγιου ή ποντικιού ή μόνο ποντικιού και έπειτα αφαιρέσουμε το ποντίκι αφήνοντας μόνο το πληκτρολόγιο, και φυσικά το αποθηκεύσουμε, η μακροεντολή κατά την εκτέλεσή της θα κάνει όλη την ακολουθία όλων των συσκευών που περιλαμβάνει παρόλο που θα έχει το σύμβολο του πληκτρολογίου. Θα περίμενε κανείς από ένα έξυπνο πρόγραμμα να απενεργοποιεί τις εντολές της απεπιλεγμένης συσκευής ή έστω να μην σου επιτρέπει να αφαιρέσεις το check από τη συσκευή εφόσον λαμβάνει μέρος. Στα προφίλ τώρα, έχουμε τη δυνατότητα δημιουργίας έως και πέντε, τα οποία καταχωρούνται κατευθείαν και μόνο στη συσκευή, στις πέντε συνολικά αντίστοιχες hardware θέσεις. Ως επικεφαλίδα έχουμε τον τίτλο YOUR PROFILES ακολουθούμενο από τον αριθμό των προφίλ που έχουμε δημιουργήσει και αυτών της συνολικής δυνατότητας, ξαναθυμίζω πέντε μόνο, και δύο εικονίδια/κουμπιά για διαγραφή ή εισαγωγή. Δεξιά στις επιλογές του κάθε προφίλ έχουμε τη δυνατότητα να του δώσουμε ένα τίτλο, να επιλέξουμε ένα εικονίδιο από μια λίστα 36 συνολικά εικονιδίων ή να εισάγουμε δικό μας από jpg, bmb ή png αρχείο, αρκεί να είναι κάτω των 2mb. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε ένα πρόγραμμα που θα ενεργοποιεί το προφίλ κατά την εκκίνηση του, να εξάγουμε το επιλεγμένο προφίλ για να το αποθηκεύσουμε σε xml ώστε να μπορούμε να το επανεισάγουμε αργότερα, να το αντιγράψουμε και τέλος να το επαναφέρουμε στις αρχικές του, εργοστασιακές θεωρητικά, ρυθμίσεις. Να σημειώσω πάντως πως αυτό το τελευταίο με την επαναφορά των ρυθμίσεων δεν λειτουργεί σωστά μιας και δεν τις επαναφέρει όλες, για παράδειγμα επαναφέρει όλα τα κουμπιά από την καρτέλα εκτός από τα δύο πλαϊνά που τα αφήνει σε ό,τι επιλογή υπήρχε, αλλά και στα settings αλλάζει μόνο τα DPI και το Polling Rate. Ομολογώ δεν καταλαβαίνω τη λογική, πιο πολύ σε bug μου κάνει. Εδώ βλέπετε την επιλογή ή εισαγωγή εικόνων για αντιστοίχιση στο κάθε προφίλ. Κάθε δημιουργία νέου προφίλ, ή εισαγωγή από τα αποθηκευμένα στο PC, το κατατάσσει τελευταίο στη λίστα χωρίς δυστυχώς τη δυνατότητα μεταβολής της θέσης του. Περνώντας στα εφέ φωτισμού έχουμε τις 6 παρακάτω περιπτώσεις και με συνολικά τη δυνατότητα να συγχρονιστούν σε όλα τα προφίλ ή/και σε όλες τις συσκευές. Off … σαφές. Static, με ενός χρώματος επιλογή για όλα τα led, από πλήρη γραφική παλέτα ή HEX τιμές ή RGB τιμές, και αποθήκευση 10 επιλογών, καθώς και 5 θέσεων φωτεινότητας. Color Wave, δηλαδή κύμα που περιστρέφεται με μόνες επιλογές τις 3 θέσεων ταχύτητα, 5 θέσεων φωτεινότητα και δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη κατεύθυνση. Breathing, με επιλογές ενός ή δύο χρωμάτων από την ίδια με επάνω παλέτα/HEX/RGB ή ουράνιο τόξο (Rainbow) και τις γνώστες επιλογές για ταχύτητα και φωτεινότητα 3ων και 5 θέσεων αντίστοιχα. Custom, με επιλογή της γνωστής παλέτας/HEX/RGB ξεχωριστά για το κάθε ένα από τα 6 συνολικά led που απαρτίζουν το οβάλ, συν την 5 θέσεων φωτεινότητα αλλά για όλα τα LED ταυτόχρονα. Και τέλος το Reactive όπου ανάβει για λίγο σε ένα επιλεγμένο χρώμα όλο το οβάλ κάθε φορά που πατάμε κάποιο από τα 6 κουμπιά του Makalu 67, δεν ανάβει όμως κατά την κίνηση της ρόδας. Η επιλογή του χρώματος γίνεται με την γνωστή παλέτα ή HEX ή RGB και η επιλογή της φωτεινότητας από μπάρα 5 θέσεων. Τώρα τα κουμπιά (Key Binding), έχουν και τα 6 δυνατότητα μεταβολής της λειτουργίας τους, αλλά με προειδοποίηση για το βασικό αριστερό κατά την επιλογή του, προς αποφυγή προβλημάτων. Με δυνατότητα διαγραφής για το κάθε κουμπί ή επαναφοράς έως και των 6, αν και δεν φαίνεται να λειτουργεί η διαγραφή τελικά. Έχουμε πάντως τα εξής. Default δηλαδή ότι προβλέπεται από το σύστημα για αυτό το κουμπί. Disable … δεν το διαγράφει από τη λίστα, απλά το απενεργοποιεί, θα είχε ενδεχομένως το ίδιο αποτέλεσμα αν λειτουργούσε η διαγραφή. OS Commands, με πρώτη επιλογή το Select OS Commands (μην το βάλετε, απλά διαγράφει το κουμπί από τη λίστα, μάλλον πάλι για bug πρόκειται) Run task manager, Run browser (υποθέτω του προεπιλεγμένου, ανοίγει και πεδίο για να βάλουμε url, αλλά τελικά δεν κάνει τίποτα) και τα Lock computer, Shutdown, Sleep και Hibernate, που ευτυχώς δουλεύουν. Run Program, με επιλογή του επιθυμητού προγράμματος, που όμως επίσης δεν δουλεύει. Run Macro, με επιλογή από τις macro που έχουμε φτιάξει, αυτό ευτυχώς δουλεύει. Media, με πρώτη επιλογή το Select Media Function που και πάλι δεν κάνει τίποτα και τα κλασικά Play/Pause, Stop, Previous track, Next track, Volume up, Volume down και Mute, και αυτά λειτουργούν. Keyboard Shortcuts, ότι κουμπί επιλέξουμε από το πληκτρολόγιο συμπεριλαμβανομένων των CTRL, SHIFT, ALT και WIN (Windows key) με check box επιλογή Mouse, με Select Mouse Function ως décor μόνο και τα Left button, Right button, Middle button, Forward, Backward, Scroll up, Scroll down, DPI + DPI -, Next profile, Previous profile, Brightness cycle και Effect cycle. Αυτά είναι όλα, άλλα δεν θα βρείτε - όσα από αυτά λειτουργούν δηλαδή. Και να μην ξεχάσω και εδώ έχουμε τη δυνατότητα συγχρονισμού σε όλα τα προφίλ, δεν ξέρω αν και που χρησιμεύει, αλλά υπάρχει. Και τέλος περνάμε στα Settings, τις ρυθμίσεις δηλαδή των επιδόσεων του Makalu 67 με πρώτη πρώτη την επιλογή ελέγχου και αναβάθμισης του firmware κάτω από το δεσπόζον Makalu 67 δεξιά από την τρέχουσα έκδοση του. Δεξιά τώρα όλο το παρακάτω πακέτο … Poling rate με επιλογές 125, 250, 500 και 1000 Sensitivity, αναφερόμενο στην ταχύτητα του κέρσορα και όχι, προφανώς, στα DPI, με 11 επιλογές παρακαλώ. Click speed, με 11 επιλογές επίσης για το πόσο γρήγορο θα είναι το διπλό κλικ. Button response time, σε ms (χιλιοστά του δευτερολέπτου) με επιλογές 2,4,6,8,10 και 12 που αφορούν το πόσο γρήγορα θα σταλθεί το click στο PC. Angle snapping, που προβλέπει την κίνηση του ποντικιού για να βελτιώσει την ομαλότητα της κίνησης σε κακές (μη σωστά καθρεπτίζουσες) επιφάνειες. Προσωπικά δεν μπόρεσα να παρατηρήσω βελτίωση κάπου, ούτε στις μετρήσεις, οπότε δεν ξέρω υπό ποιες συνθήκες βοηθάει. Lift-off distance, για μεγαλύτερη ή μικρότερη απόσταση από την επιφάνεια. Όντως στο High επιτρέπει να έχει μια λίγο μεγαλύτερη απόσταση - δεν καταλαβαίνω το λόγο, αλλά δουλεύει. Το δοκίμασα προσθέτοντας διάφορους αποστάτες και στο low δεν λειτουργούσε, εντυπωσιάστηκα ομολογώ. DPI levels, με από 1 έως 5 θέσεις και δυνατότητα από 100 DPI έως 19.000 DPI με βήμα των 50. Reset to factory default, που τα επαναφέρει όλα στα εργοστασιακά εκτός από τα Sensitivity και Click speed - θυμίζω το ξαναείδαμε αυτό το πρόβλημα στην καρτέλα των προφίλ. Και τον συγχρονισμό σε όλα τα προφίλ με check box επάνω δεξιά, για όποιον και άμα το χρειαστεί. OΚ, καλά αυτά, αν και ίσως όχι αρκετά, να δουλεύανε τουλάχιστον … Το software κολλάει και καθυστερεί σε διάφορες φάσεις και ιδιαίτερα αν προσπαθήσεις να κάνεις γρήγορα αλλαγές, ειδικά τότε οι αλλαγές μπερδεύονται συχνά μεταξύ τους ή και μεταξύ των προφίλ ή στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν καταχωρούνται. Επίσης κατά τις αλλαγές ή βάζοντας κάποιον χαρακτήρα που δεν του αρέσει στον τίτλο του υπό δημιουργία προφίλ, μπορεί να εξαφανιστεί από την οθόνη παραμένοντας παράλληλα στην taskbar, με μόνο τρόπο επαναφοράς το σκότωμα της εφαρμογής από τον task manager και το ξανά άνοιγμα της. Η αυτόματη αλλαγή προφίλ δουλεύει μόνο όταν ανοίξεις το αντίστοιχο πρόγραμμα και όχι όταν κινείσαι μεταξύ προγραμμάτων. Αν για παράδειγμα έχεις ενεργοποιήσει ένα προφίλ για το word, ένα για το excel, ένα για το notepad (σημειωματάριο ) και ένα για το calculator (αριθμομηχανή) τότε ανοίγοντας το word ενεργοποιείται το αντίστοιχο προφίλ, κατόπιν ανοίγοντας το excel ενεργοποιείται και πάλι το αντίστοιχο, αν όμως επιστρέψεις στο word τότε δεν συμβαίνει τίποτα, δηλαδή παραμένει στο excel προφίλ. Αν τώρα ξανά ανοίξεις ένα word τότε ενεργοποιείται το word προφίλ ανεξάρτητα αν το word είναι ήδη στο προσκήνιο ή όχι. Επίσης η αυτόματη ενεργοποίηση δεν λειτουργεί για όλα τα προγράμματα, π.χ ανοίγοντας το calculator (αριθμομηχανή) δεν συνέβη τίποτα ποτέ. Το Base Camp κλείνει τελείως με το X (το γνωστό σύμβολο κλεισίματος των εφαρμογών) και δεν υπάρχει τρόπος να παραμένει ενεργό εκτός του minimize, πάλι καλά με τόσα προβλήματα. Η αυτόματη μεταβολή προφίλ με κλειστό το Base Camp λειτουργεί σχετικά ικανοποιητικά, πάντα με τους περιορισμούς που προανέφερα, αλλά αν το έχουμε ανοικτό τότε καθυστερεί πάρα πολύ και αν προσπαθήσουμε να ανοίξουμε και σχετικά γρήγορα άλλο πρόγραμμα με αντίστοιχο αυτοματισμό πριν ολοκληρωθεί τότε μπερδεύονται οι ρυθμίσεις των προφίλ μεταξύ τους και χάνονται και κάποιες εξ αυτών, συνήθως κολλάει προσπαθώντας να ανοίξει πολλές φορές το τελευταίο προφίλ στη λίστα. Αν αφαιρέσουμε το Makalu 67 από το PC και το βάλουμε αργότερα ή μετά από επανεκκίνηση και ειδικότερα αν το έχουμε βάλει σε άλλο PC ενδιάμεσα τότε έχοντας ανοικτό το Base Camp συχνά χαλάνε κάποιες από τις ρυθμίσεις ή μπερδεύονται μεταξύ των προφίλ. Επίσης εξαφανίζεται η εικόνα από κάποια ή όλα τα προφίλ ή/και τα ονόματά τους. Αν μεταφέρουμε το Makalu 67 σε άλλο PC δεν λειτουργεί η αυτόματη μεταβολή προφίλ και αν ανοίξουμε και εκεί το Base Camp δεν φαίνεται όνομα, εικονίδιο και πρόγραμμα σε κανένα από τα προφίλ, πολλές φορές χαλάνε και άλλες ρυθμίσεις. Αν δοκιμάσεις να βάλεις 2 Makalu 67 ταυτόχρονα τότε το δεύτερο λειτουργεί μεν κανονικά σαν συσκευή αλλά δεν αναγνωρίζεται καθόλου από το Base Camp και αν αφαιρέσεις αυτό που βλέπει το Base Camp ούτε τότε αναγνωρίζει το άλλο. Για να το δει πρέπει να κλείσεις το Base Camp και να το ξανά ανοίξεις ή να αφαιρέσεις το Makalu 67 και να το ξαναβάλεις, με το όποιο ενδεχομένως αντίστοιχο μπάχαλο στις ρυθμίσεις. Γενικά αν έχεις 1 μόνο Makalu 67 σε ένα συγκεκριμένο PC, το ρυθμίσεις και κλείσεις τελείως το Base Camp μέχρι να χρειαστεί να αλλάξεις κάτι και να το ξανακλείσεις τότε μια χαρά, αρκεί να μην θέλεις αυτόματες μεταβολές στα προφίλ πέραν του ανοίγματος της εφαρμογής, και όχι πάντα. Θα ήθελα να κάνω και κάποιες προτάσεις βελτιώσεις όσων αφορά το Base Camp αλλά ας λειτουργήσει πρώτα σωστά και βλέπουμε, πολύ κρίμα πάντως … Αποτελέσματα Μετρήσεων α Μετρήσεων Μετρήσεις φυσικά είχαμε μόνο για το Makalu 67 που παρουσίασε γενικώς αρκετά καλές τιμές όπως βλέπουμε και στους παρακάτω πίνακες. Ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το Makalu 67 μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Το polling rate εμφανίζεται ως μια ευθεία γραμμή μιας και με εξαίρεση τα 995Hz στα 400 DPI και τα 998Hz στα 800 DPI ήταν πάντα καρφωμένο στα 1000Hz για όλες τις υπόλοιπες, αλλά και σε δειγματοληπτικό έλεγχο για τα 125Hz, 250Hz και 500 Hz εμφάνισε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά. Σχετικά καλή απόδοση είχε και στις τιμές των μετρήσεων για την ακρίβεια (Accuracy), αν και οι μετρήσεις αδικούν την αίσθηση κατά τη χρήση που ήταν πολύ καλύτερη. Αντίστοιχα και οι τιμές για την ομαλότητα (smoothness) δεν είναι κακές, παρουσιάζοντας μια λογική αύξηση όσο ανεβαίνουν τα DPI, και εδώ όμως η αίσθηση είναι αρκετά καλύτερη των τιμών. Εμπειρία Χρήσης Ξεκινώντας και πάλι από το Glacier, ομολογώ ότι μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Με διαστάσεις 900 x 400 είναι σε μέγεθος desk pad και όχι απλά mouse pad. Αντιολισθητικό προς το γραφείο και με μια από τις καλύτερες επιφάνειες κύλισης, αν όχι την καλύτερη, από όσα έχουν περάσει από τα χέρια μου. Άψογο ποιοτικά με πολύ μαλακιά ραφή και αρκετά καλή τιμή στα 29,99€ για το XL θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα. Πιστεύω ότι αποτελεί σαφώς αναβάθμιση θέτοντας εντόνως υποψηφιότητα μόνιμης εγκατάστασης στο γραφείο μου. Περνώντας στο Makalu 67, και εδώ έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Εργονομικό, πανάλαφρο, ακριβέστατο, με πραγματικά ανύπαρκτο καλώδιο και αρκετές ρυθμίσεις, εύκολα θα ικανοποιήσει τον χρήστη του. Στιβαρότατο και σταθερότατο με απίστευτη κύλιση αλλά και ακρίβεια δεν θα απογοητεύσει πουθενά, ένα πραγματικό εργαλείο, από hardware τουλάχιστον. Μόνη σημαντική ένσταση η αδυναμία αυτόματης μεταβολής προφίλ κατά την αλλαγή εφαρμογών στο προσκήνιο/παρασκήνιο αλλά και τα μόλις 5 συνολικά ενεργά προφίλ που προσωπικά δεν τα βρίσκω αρκετά. Αυτό που δυστυχώς ήταν απογοητευτικότατο χαλώντας ιδιαίτερως την όλη καλή εικόνα του Makalu 67 είναι το Base Camp. Πολύ αργό και ασταθές, με σχετικά περιορισμένες ρυθμίσεις, όταν και αν αυτές λειτουργούν, κρατάει σαφώς πίσω το Makalu 67 από το να αναδείξει τις δυνατότητες του. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες αστοχίες και στο firmware που αφορούν τους αυτοματισμούς και τον συγχρονισμό με τις μνήμες, δεν ξέρω, πάντως γενικώς επιεικώς απαράδεκτο λογισμικό. Επίλογος - Συμπεράσματα Αυτό που ομολογώ ότι πραγματικά εντυπωσιάζει στο Makalu 67 πέραν από το απίστευτο καλώδιο είναι η στιβαρότητα και η σταθερότητά του, συνέπεια προφανώς της ποιοτικής και προσεγμένης κατασκευής, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θα περίμενα από μια τόσο ελαφριά και διάτρητη κατασκευή. Δίνει μια αίσθηση σαν να είναι μασίφ, ακόμα και τα κινητά μέρη του, κουμπιά και ρόδα, κινούνται πολύ εύκολα μεν αλλά με ακρίβεια και όσο χρειάζεται. Αντίστοιχα καλός είναι και ο sensor με τα 19.000 DPI υπεραρκετά αλλά και τις ρυθμίσεις του ικανοποιητικές. Αυτό που θέλει πολλή δουλειά, ή ενδεχομένως από την αρχή, είναι το Base Camp και η συνεργασία του με το Makalu 67. Για το Glacier έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δεν του βρήκα γενικώς ψεγάδι και η τιμή, που δεν είναι κακή, σε κάθε περίπτωση τα αξίζει. Θα ήθελα πάντως να το δω και σε άλλα χρώματα στη ραφή και το λογότυπο και γιατί όχι και σε μια RGB έκδοση, αλλά σίγουρα όχι με το παρόν λογισμικό. Προς το παρόν και κατ’ επιλογή της MOUNTAIN η διάθεση των προϊόντων της γίνεται μόνο μέσω της σελίδας της στα 59,99€ για το Makalu 67 mouse και στα 14,99€ για την medium ή 29,99€ για την extra large έκδοση του Glacier mousepad. Makalu 67 Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. Ποιοτικά πλαστικά και συναρμολόγηση. 6 πλήκτρα πλήρως προγραμματιζόμενα. Μαλακοί ακριβείς και ποιοτικοί όλοι οι διακόπτες. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθός του. Glacier Επιφάνεια κύλισης. Διαστάσεις. Αδιάβροχο. Αντιολισθητικό σε σχέση με το γραφείο Προσοχή στη λεπτομέρεια και το φινίρισμα. Makalu 67 Απαράδεκτο πρόγραμμα ρυθμίσεων (Base Camp). Δεν αλλάζει προφίλ κατά την εναλλαγή εφαρμογών. Αδυναμία μεταβολής προφίλ αν συνδεθεί σε άλλο υπολογιστή. Glacier Θα το ήθελα και σε άλλα χρώματα ειδικά στη ραφή και το λογότυπο. Η βαθμολογία αφορά to Makalu 67 μιας και για το Glacier δεν έχω να πω τίποτα πέραν του σχεδόν άψογο.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την MOUNTAIN για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.
  7. Πρόλογος Πρόσφατα παρέλαβα από την Corsair δυο νέα προϊόντα της, το ελαφρύ, λιτό, ενσύρματο, FPS/MOBA Gaming, σύμφωνα με την Corsair, mouse KATAR PRO XT και το ιδιαιτέρως ευμεγέθες RGB mousepad MM700. Συνηθισμένος χρόνια τώρα σε μεγάλα εργονομικά ασύρματα ποντίκια, έχοντας σπανίως ευτυχώς εμπειρίες από φτηνά και συνήθως άβολα, αδημονώ να δω αν ο κουρσάρος επιβεβαιώσει το ότι η άνεση μπορεί να βρίσκεται και στην απλότητα. Για το δε ποντικοδρόμιο δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένω ακριβώς, μιας και είναι η πρώτη μου ουσιαστικά εμπειρία με RGB και δει τέτοιου μεγέθους. Ομολογώ ότι γενικώς αποφεύγω τη χρήση τους, όπου δεν είναι απαραίτητο, κυρίως διότι αναγκάζομαι να μπαίνω στη διαδικασία να κεντράρω κάθε τόσο τη θέση μου σε αυτό, αλλά και διότι δεν μου αρέσει κάτω από το χέρι μου η αίσθηση διαφοράς ύψους και υφής σε σχέση με την επιφάνεια του γραφείου. Ενδεχομένως σας ακούγετε πολύ ψυχαναγκαστικό, είμαι όμως σίγουρος ότι τώρα που το διαβάζετε αρκετοί από εσάς θα συμφωνήσετε ότι καλό θα ήταν να απουσίαζε, ακόμα και αν δεν θέλετε να το παραδεχθείτε ούτε στον εαυτό σας. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Ο γνωστός πίνακας από τη σελίδα του κατασκευαστή μας ενημερώνει για τα διόλου ευκαταφρόνητα βασικά χαρακτηριστικά του KATAR PRO XT Ultra-Light Gaming Mouse, αν και λάθος με την πρώτη ματιά σε 1-2 σημεία τουλάχιστον. Αυτό με προτρέπει να ψάξω λίγο περισσότερο για να επιβεβαιώσω ότι είναι όντως έως 18.000 DPI, πράγμα που υποδηλώνει τόσο ο PMW3391 sensor, για όσους τον αναγνωρίζουν από άλλα προϊόντα, όσο και από τις εικόνες στη συσκευασία και στη σελίδα, έχει επίσης 1 RGB ζώνη, αυτή στη ρόδα, και όχι 2 σύμφωνα με τον πίνακα. Υποψιάζομαι εντόνως ότι και τα κουμπιά που μπορούμε να προγραμματίσουμε δεν θα είναι και τα 6 μιας και η Corsair δεν συνηθίζει να επιτρέπει μεταβολές στο αριστερό βασικό, αν και ελπίζω να με διαψεύσει σε αυτό. Με προτεινόμενη τιμή από την Corsair τα 39,99€ και με διάθεση μέχρι στιγμής μόνο από το στα Amazon στα 39,90€ - εγώ τουλάχιστον δεν μπόρεσα να το βρω αλλού - πολύ φτηνό δεν το λες αλλά για τα χαρακτηριστικά του ούτε και ακριβό. Στο ΜΜ700 τώρα αξιοπεριέργως απουσιάζει τόσο ο πίνακας τεχνικών χαρακτηριστικών όσο και η προτεινόμενη τιμή. Εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι η Corsair ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο παρουσίασης στις σελίδες της για όλα της τα προϊόντα, ακόμα και για τα απλά mousepad που δεν έχουν παρά μόνο διαστάσεις και υλικό. Υποθέτω ότι απλά κάτι δεν έχουν ολοκληρώσει στη σελίδα οπότε σας παραθέτω συγκεντρωτικά τα στοιχεία σε πίνακα, η δε τιμή του σύμφωνα με τον κατασκευαστή αλλά και το Amazon θα είναι στα 69.99€. Αλλού δεν το βρήκα ακόμα. Συσκευασία και περιεχόμενα Οι κλασικές γνώριμες Corsair κιτρινόμαυρες συσκευασίες με αυτή του ΜΜ700 να ξεχωρίζει για το μέγεθος και το βάρος της, αντίθετα σε αυτή του KATAR PRO XT για την ελαφρότητα της μιας και με μόλις 207g συνολικά, συγκριτικά μοιάζει άδεια. Κίτρινο εμπρός και πίσω για το κουτί του KATAR PRO XT και μαύρο για τις υπόλοιπες πλευρές, με το λογότυπο της εταιρείας επάνω αριστερά στο μπροστινό μέρος, το ποντίκι εικονιζόμενο στο κέντρο και κάτω, τον πλήρη τίτλο του προϊόντος και το χαρακτηριστικό λογότυπο που μας ενημερώνει για την συμβατότητα με το iCUE, το γνωστό λογισμικό της εταιρείας για ρυθμίσεις και αυτοματισμούς όλων των προϊόντων της. Πίσω τώρα ο τίτλος, το λογότυπο του iCUE και το ποντίκι από την αριστερή του πλευρά αυτή τη φορά στο επάνω μέρος και στο υπόλοιπο πληροφορίες για τα βασικά πλεονεκτήματα του και τις απαιτήσεις από το σύστημα στις γνωστές 7 γλώσσες. Αριστερά και δεξιά ομοίως και πάλι λιτά και ξεκάθαρα τα λογότυπα του κατασκευαστή και του προϊόντος με το ποντίκι στην αριστερή μεριά να μην πολυφαίνεται, μαύρο στο μαύρο φόντο αλλά το λευκό CONTROL FREAK που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προϊόντα της Corsair στη δεξιά πλευρά να βγάζει μάτι. Επάνω, πλευρά του ανοίγματος της συσκευασίας, απλά τα λογότυπα εταιρίας και προϊόντος και τέλος κάτω πληθώρα πληροφοριών για περιεχόμενο, εταιρεία, πιστοποιήσεις, προέλευση αλλά και διάφορα barcode με serial number, part number κ.α. Στο εσωτερικό υπάρχει ένα μαύρο διπλωμένο χαρτόνι που προστατεύει το προϊόν και τα τρία γνωστά φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν, την ασφαλή χρήση και συντήρηση και τις οδηγίες για την εξασφάλιση της εγγύησης σε αρκετές γλώσσες με τα Ελληνικά φυσικά να υπάρχουν μόνο στην επάνω ακρούλα στο τέλος του φυλλαδίου υποδείξεων ασφαλείας και μόνο για την υπόδειξη της υποχρέωσης των χρηστών για την προστασία του περιβάλλοντος. Περνώντας στο ΜΜ700 τώρα, η συσκευασία είναι εικαστικά πανομοιότυπη με μόνες διαφορές, πέραν του όγκου και του σχήματος, το ότι η μεγάλη φωτογραφία του mousepad καταλαμβάνει διαγωνίως δύο από τις μεγάλες πλευρές, ενώ στην τρίτη αντί του CONTROL FREAK, φυσικά, υπάρχει το LEVEL THE PLAYNG FIELD αλλά και ένα μικρό τετράγωνο κόψιμο στα δεξιά του που επιτρέπει να πάρουμε μια γεύση από την επιφάνεια απευθείας χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε τη συσκευασία. Οι δε άλλες δύο πλευρές, μαύρες, λιτές, ακολουθώντας την κλασική γραμμή τον υπολοίπων, με λογότυπο και barcode πληροφοριών. Μέσα τέλος, το ΜΜ700 τυλιγμένο σε ένα χάρτινο κύλινδρο για να μην τσαλακωθεί, το USB A to USB C καλώδιο σύνδεσης και δύο φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν και την εξασφάλιση της εγγύησης, ναι σωστά, απουσιάζει το αντίστοιχο με τις πληροφορίες για την ασφάλεια. Κάτω από το φακό Πρώτο ξεπακετάρω το KATAR PRO XT από την απλή χάρτινη συσκευασία που το προστατεύει ικανοποιητικά και μια διάφανη σακουλίτσα για τις σκόνες. Στα χέρια μου βρίσκεται ένα χαρακτηριστικά Corsair προϊόν σε μαύρο ματ χρώμα με τα γνώριμα ποιοτικά πλαστικά της, τα μεγάλα βασικά κουμπιά και το γνωστό λαστιχένιο ροδάκι ανάμεσα τους. Ακριβώς από κάτω του ένα εξάγωνο γυαλιστερό κουμπί που προδιαθέτει ως επιλογέας DPI και το //ΚΤΧΤ ως λογότυπο του προϊόντος να αχνοφαίνεται επάνω αριστερά, και φυσικά ενσωματωμένο το καλώδιο με το γνώριμο μεγάλο USB A βύσμα στην άκρη του. Mouse-2.mp4 Τα πλαϊνά είναι επίσης ματ σαγρέ αντιολισθητικά, ακολουθώντας τον συνολικό χρωματισμό, με το αριστερό να φιλοξενεί και τα δύο επιπλέον γυαλιστερά κουμπιά. Από κάτω τώρα βρίσκονται δύο μεγάλες τεφλόν επιφάνειες ολίσθησης και ένα ταμπελάκι με διάφορες πληροφορίες για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις του. Για το τέλος άφησα το διαφημισμένο ως Drag-Reducing Paracord καλώδιο το οποίο είναι πραγματικά σαν μαλακός σπάγκος, με το γνώριμο USB Α βύσμα στην άκρη του και ένα ενδιαφέρον λάστιχο για το δέσιμο του. Σειρά τώρα του μεγάλου πακέτου, του πολύ μεγάλου δηλαδή συγκριτικά. Ανοίγω πρώτα το σακουλάκι με το USB καλώδιο. Τίποτα καινούριο, έχω δει αρκετά πανομοιότυπα να συνοδεύουν και άλλα προϊόντα της Corsair. Ποιοτικό με τα μεγάλα USB A και USB C βύσματα στις άκρες του φαντάζει σκληρό, άκαμπτο και άβολο, συγκριτικά πάντα με αυτό του ποντικιού, ευτυχώς η προοπτική του είναι να μένει ακίνητο. Ξετυλίγω και το mousepad, ποιο mousepad, αυτό είναι ολόκληρη επιφάνεια εργασίας, έχω δει γραφεία που οριακά θα χωρούσε στο φάρδος επάνω τους, μπορεί και όχι. Με την πρώτη ματιά φαίνεται αρκετά ποιοτικό, δύσκαμπτο για υφασμάτινο, αρκετά παχύ, 4mm σύμφωνα με την Corsair, και με ενδιαφέρουσα υφή. Ολόμαυρο με μόνη πινελιά κάτω αριστερά στο πλάι γραμμένο με λευκά λιτά κεφαλαία γράμματα CORSAIR και γύρω γύρω διάφανο στρογγυλό πλαστικό γαζωμένο στο ύφασμα του ΜΜ700 με λεπτή επίσης διάφανη πλαστική κλωστή, προφανώς μέρος του RGB φωτισμού του. Στο επάνω δεξί του άκρο ένα παραλληλόγραμμο κουτάκι με μια USB C για τη σύνδεση με το PC, δύο USB Α - βολικό, έχει και USB Hub - και ένα μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στη USB C - αυτό πάλι γιατί; Να υποθέσω hardware μνήμη για τον φωτισμό; Α και φυσικά το καραβάκι, διάφανο, να δεσπόζει στο κέντρο του. Προφανώς θα φιλοξενεί και αυτό RGB φωτισμό. Λειτουργικότητα Φυσικά οι δοκιμές αλλά και το πλείστο της γενικότερης χρήσης του KATAR PRO XT έγιναν με το MM700 αλλά για λόγους σύγκρισης χρησιμοποίησα όπως πάντα και τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Λιτό και συμμετρικό το KATAR PRO XT σίγουρα δεν θυμίζει, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, gaming mouse, παρόλο που η Corsair για τέτοιο μας το προτείνει και μάλιστα για FPS/MOBA. Από την άλλη πάλι, με έξι κουμπιά, RGB και ηλεκτρονικά που συναντά κανείς σε ποντίκια υπερδιπλάσιας και πλέον τιμής γιατί όχι. Θα ξεκινήσω από το καλώδιο. Δεν υπάρχει. Και εννοώ ότι είναι όντως σαν να μην υπάρχει. Πιστέψτε με το ξέχασα σε τέτοιο βαθμό που κάποια στιγμή φέρνοντας το στο αριστερό μου χέρι ξαφνιάστηκα βρίσκοντας κόντρα, μιας και είχε τεντώσει, ξεχνώντας κατά τη χρήση του ότι δεν είναι ασύρματο. Δεν κάνει αισθητή την παρουσία για όσο έχει περιθώρια ακόμα και αν το μαγκώσει κανείς στα 15cm-20cm από το ποντίκι. Ομολογώ ότι δεν απέφυγα τον πειρασμό να δοκιμάσω να το τσαλακώσω, ακόμα και να το κάνω κόμπο, προσεκτικά μεν αλλά με επιτυχία, ανυπομονώ να δω την αίσθησή του στη χρήση. Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό, τα δύο πλαϊνά κουμπιά και η πρακτική της Corsair να μην επιτρέπει τον προγραμματισμό του αριστερού βασικού κουμπιού το κατατάσσουν στην κατηγορία των αμιγώς δεξιόχειρων. Παρόλα αυτά, προσωπικά, σε απλή καθημερινή χρήση το χρησιμοποίησα αρκετά και απροβλημάτιστα και με το αριστερό. Φυσικά χωρίς τη χρήση των δύο έξτρα πλαϊνών κουμπιών και με την παραδοχή ότι το «αριστερό πλήκτρο» εξακολουθεί να είναι αριστερά. Στην άνεση χρήσης, ακόμα και με το αριστερό, συμβάλουν ιδιαιτέρως η αίσθηση στιβαρότητας παρά το μικρό του βάρος, η ελαφρότητα στην κίνηση, αποτέλεσμα των μεγάλων τεφλόν και η σταθερή λαβή που προσφέρει, είτε σε claw είτε σε fingertip λαβή, όπως προτείνει να χρησιμοποιείται άλλωστε και η Corsair. Προσωπικά, το χρησιμοποίησα εξίσου άνετα και σε palm παρά τα όχι και τόσο μικρά μου χέρια. Εξαίρεση εργονομικά και μόνο σε αυτή τη λαβή αποτελεί η ρόδα, που με τη θέση της και σε συνδυασμό με το σχετικά μικρό μέγεθος του KATAR PRO XT δεν βολεύει, δεν προβλέπεται και από την εταιρία όμως η palm χρήση του, συνεπώς δεν μπορεί κανείς να της το χρεώσει. Πολύ μαλακά και με ακρίβεια είναι και τα κουμπιά, με την Omron που κατασκευάζει τους διακόπτες να υπόσχεται 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, αλλά και την Corsair να εξασφαλίζει μηδενικό κενό/καθυστέρηση μεταξύ δεξιού, αριστερού κουμπιού και των διακοπτών τους, πράγμα πολύ σημαντικό στο παιχνίδι και όχι μόνο. Και σε αυτό το ποντίκι της η Corsair επιλέγει λαστιχένια επένδυση για το ροδάκι και σκληρότερο κουμπί για να αποφεύγεται η ακούσια χρήση του κατά την εύκολή κατά τα άλλα κύλισή του. Η θέση του κουμπιού επιλογής των DPI κάτω από το ροδάκι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο μιας και είναι εύκολο να το βρει κανείς, χωρίς όμως να το πατήσει κατά λάθος, ελευθερώνοντας επιπροσθέτως τον φωτισμό της ρόδας που καλύπτεται από το δάκτυλό μας, για να μας ενημερώσει για την αλλαγή του DPI mode. Φυσικά και τα πλαϊνά δύο κουμπιά είναι εξίσου βολικά εργονομικά αλλά και με αντίστοιχη σκληρότητα και ακρίβεια των υπολοίπων. Τελευταίος αλλά σημαντικότερος, ο ακριβέστατος PMW3391 optical sensor προσφέρει 18.000 DPI σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αποθήκευσης τριών προεπιλογών, συν μια για sniper τέσσερις, με βήμα ανά 1 DPI, τις μεγάλες τεφλόν επιφάνειες κίνησης και τα 1000Hz Report Rate δεν θα επιτρέψουν κανένα παράπονο σε σχεδόν κάθε επιφάνεια και χρήση. Επιπλέον υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής 125Hz, 250Hz και 500Hz ώστε να μπορεί ο καθένας να επιλέξει το βέλτιστο συνδυασμό για τις επιδόσεις του συστήματος του. Ας περάσουμε τώρα στο ΜΜ700 Extended Mouse Pad, αν και μάλλον προς desk pad μου κάνει. Από την πρώτη στιγμή επιβεβαίωσα την αρχική μου εντύπωση, ωραία αίσθηση στην αφή και αξιοπεριέργως το τελείωμά του δεν με ενοχλεί. Όπως προανέφερα γενικά οι διαφορές στις υφές και τα επίπεδα με ενοχλούν, ίσως επειδή ακουμπάνε κοντά στον καρπό μου, σημείο που κουνάω συχνά κατά τη χρήση, αντίθετα με το τελείωμά του ΜΜ700 που ακουμπάει κοντά στον αγκώνα μου. Χρωματικά total black, mat αλλά με μια ανεπαίσθητη γυαλάδα σαν να έχει πέρλα, η δε λαστιχένια κάτω επιφάνειά του βεντουζάρει στο γραφείο και δεν μετακινείται παρά μόνο εκούσια. Αντίθετα, το ποντίκι κινείται επάνω του ομαλότατα και με ακρίβεια, άνετα και αθόρυβα, όπως ακριβώς μου αρέσει. Δοκίμασα φυσικά 4-5 ακόμα ποντίκια σε κατηγορίες από 10€ έως και πλέον των 100€, σε όλες τις περιπτώσεις η κίνηση ήταν ομαλότερη και πιο ευχάριστη σε σχέση με ένα οικονομικό υφασμάτινο ή ένα πλαστικό ή την επιφάνεια του γραφείου. Έχω ήδη αρχίσει να σκέπτομαι σοβαρά να το αφήσω μόνιμα στο γραφείο μου. Από φωτισμό τώρα έχουμε τρείς ζώνες, μια για το καραβάκι λογότυπο της εταιρείας και δύο για την μπορντούρα. Σίγουρα αυτοί οι RGB φωτισμοί είναι πιο ευδιάκριτοι σε σχέση με αυτούς των ποντικιών, που κατά τη χρήση τους καλύπτουμε με το χέρι, οπότε είναι και πιο πρακτικοί. MM700-3zone-RGB-Small.mp4 Με το λογότυπο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, απλά φωτίζεται σε ότι επιλέξουμε, το γύρω γύρω πάλι με μπέρδεψε λίγο μιας και αρχικά περίμενα κάποιου είδους συστοιχία LED. Ουσιαστικά πρόκειται απλά για ένα διάφανο πλαστικό σωλήνα που φωτίζεται ομοιόμορφα από τα δύο σημεία σύνδεσής του με τον controller, απλό αλλά λειτουργικό. Περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό θα σας δώσω παρακάτω που αναλύω τη σχέση του με το iCUE. Τελευταία πινελιά για το ΜΜ700 το ενσωματωμένο USB HUB. Αν και συνδέεται με USB C, πράγμα πολύ βολικό μιας και είναι το σύγχρονο στάνταρ, η ταχύτητα του είναι αυτή της USB 2.0, με την Corsair να το προτείνει για χρήση μόνο από συσκευές χαμηλής κατανάλωσης π.χ. mouse/keyboard ή ακουστικά κτλ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα διευκολύνει. Παρακάτω αντιπαραθέτω δύο πίνακες μετρήσεων ταχύτητας ενός USB 3 flash drive. Ο πρώτος μας δείχνει τις επιδόσεις του flash drive απευθείας συνδεδεμένο στον υπολογιστή και ο δεύτερος με το ΜΜ700 συνδεδεμένο στην ίδια USB 3 του υπολογιστή και το flash drive επάνω του. Corsair iCUE Να θυμίσω ότι το iCUE μας δίνει τη δυνατότητα να φτιάξουμε όσα profiles θέλουμε και να συνδέσουμε το κάθε ένα από αυτά με όποιο πρόγραμμα θέλουμε ώστε να ενεργοποιούνται αυτόματα τα αντίστοιχα εφέ που έχουμε φτιάξει για την κάθε μας συσκευή. Λέω να αρχίσω από τα εύκολα, δηλαδή από το ΜΜ700. Οι επιλογές αρκετά απλές και χωρισμένες σε δυο ομάδες, η LIGHTING EFFECTS και η LIGHTING LIBRARY. Στην LIGHTING EFFECTS υπάρχει η δυνατότητα να φτιάξουμε όσα εφέ θέλουμε και στο καθένα από αυτά να επιλέξουμε ό,τι θέλουμε από τη λίστα για όποιες από τις ζώνες θέλουμε. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο συνδυασμός όσων από αυτά είναι ενεργά. Εδώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, όπως προανέφερα οι ζώνες Left και Right είναι απλά ένας σωλήνας που φωτίζεται από τις δύο του άκρες επάνω στον controller, συνεπώς το αποτέλεσμα των εφέ θα είναι ο συνδυασμός των δύο ζωνών, από καθόλου στην αρχή τους έως και εντελώς στο κάτω αριστερό άκρο. Π.χ. αν επιλέξουμε και στα δύο σταθερό χρώμα τότε απλά θα έχει την διπλή ένταση αντίθετα η επιλογή rainbow wave είναι αυτή που φαίνεται στο παρακάτω βίντεο. MM700-All-Small.mp4 Στο lighting library τώρα μπορούμε να αποθηκεύσουμε εφέ είτε δημιουργώντας τα είτε μεταφέροντας τα από το lighting effects. Εδώ όμως οι επιλογές των εφέ είναι πολύ λιγότερες και δεν υπάρχει η επιλογή ζώνης, ενεργοποιούνται δηλαδή για όλες τις ζώνες. Συνεπώς αν φτιάξουμε ένα εφέ στο lighting effects που δεν υπάρχει στο lighting library τότε αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί σε αυτό. Επίσης αν φτιάξουμε ένα εφέ lighting effects που υπάρχει στο lighting library αλλά δεν ενεργοποιήσουμε όλες τις ζώνες τότε κατά την μεταφορά του θα ενεργοποιηθούν όλες οπότε και κατά την επιστροφή του στο lighting effects, είτε αυτού είτε άλλου profile, θα είναι ενεργές όλες οι ζώνες σε αυτό. --> --> Ομολογώ δεν έχω καταλάβει τη λογική αυτών των περιορισμών αλλά έτσι λειτουργεί, σε αυτή την έκδοση του λογισμικού τουλάχιστον. Τέλος υπάρχουν και 12 hardware profiles ενσωματωμένα για όπου δεν υπάρχει το iCUE και μάλλον προκαθορισμένα, μιας και δεν βρήκα τρόπο να τα μεταβάλω, η επιλογή των οποίων γίνεται κυκλικά από το μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στην USB C, αυτό που στην αρχή είχα απορία σε τι χρησιμεύει. Φυσικά, η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει αν το iCUE είναι ενεργό. Τα συμπεράσματα της ανάγκης και της λειτουργικότητας τους, δικά σας. Για το KATAR PRO XT τώρα τα πράγματα περισσότερα αλλά γνώριμα. Ξεκινάμε φυσικά με τα ACTIONS, με άπειρες επιλογές για το καθένα από τα 5 κουμπιά σε κάθε συνδυασμό και δυνατότητες που θα καλύψουν πραγματικά κάθε ανάγκη, για να μην πω φαντασία, και όχι δεν έκανα λάθος 6 κουμπιά έχει σύνολο αλλά το Left click, ως συνήθως, δεν προγραμματίζεται. Θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ στο πλήθος των επιλογών διότι χρειάζονται ένα ολόκληρο άρθρο, οι παρακάτω εικόνες από το αντίστοιχο μενού το επιβεβαιώνουν. Επόμενο menu το ACTION LIBRARY στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε ή να μεταφέρουμε από το ACTIONS τον όποιο προγραμματισμό αλλά χωρίς να αναφέρεται σε κουμπί, οπότε κατά την μεταφορά του στο ACTION θα πρέπει να επιλέξουμε και σε πιο κουμπί επιθυμούμε την ενέργεια μιας και όλα πλέον είναι ανενεργά για αυτό. Στη συνέχεια το LIGHTING EFFECTS με τις επίσης πολλές επιλογές χωρίς LIGHTING LIBRARY αυτή τη φορά αλλά για την μία και μόνο ζώνη, αυτή της ρόδας, με HARDWARE LIGHTING όμως αλλά με δύο όλες κι’ όλες επιλογές, τις RAINBOW και STATIC COLOR για την μία και μοναδική hardware θέση μνήμης. Στα DPI τα αναμενόμενα, όσες ομάδες θέλουμε με τρεις επιλογές στο κάθε ένα από αυτά, συν το sniper τέσσερις. Βεβαία για να χρησιμοποιήσουμε το sniper θα πρέπει να προγραμματίσουμε κάποιο από τα πλήκτρα. Στην κάθε θέση μπορούμε να έχουμε από 100 έως και 18.000 DPI και μάλιστα αν το επιθυμούμε και ασύγχρονα, δηλαδή διαφορετικά DPI για τον κάθε άξονα, κάθετο (Χ) ή οριζόντιο (Υ), και με δυνατότητα επιλογής διαφορετικού χρώματος για την κάθε θέση. Το χρώμα αυτό θα εμφανιστεί στο ροδάκι για λίγα δευτερόλεπτα την στιγμή που πατάμε το αντίστοιχο κουμπί αλλαγής DPI στο ποντίκι, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία της επιλογής μας με μια και μόνο ματιά. Τέλος το PERFORMANCE στο οποίο μπορούμε να επιλέξουμε την ταχύτητα του κέρσορα και το SURFACE CALIBRATION, που μπορεί να μας είναι αδιάφορα αλλά σε πολλές περιπτώσεις κάνουν δουλειά. Φυσικά το iCUE έχει και άλλες επιλογές όπως το INSTANT LIGTHING που ανάβει όλα τα φώτα από όλες τις συσκευές στο επιλεγμένο χρώμα και το SETINGS με επιλογές για το ίδιο το iCUE όπως check for update, dashboard, sensor logging αλλά και για τις συσκευές όπως firmware update, brightness και polling rate για όσες υποστηρίζουν τα αντίστοιχα όπως για παράδειγμα το KATAR PRO XT που έχει επιλογές για 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz στο polling rate. Αποτελέσματα Μετρήσεων Φυσικά οι μετρήσεις αφορούν το KATAR PRO XT και όπως πάντα χρησιμοποίησα ως πρόγραμμα Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300. Φυσικά, όπως προανέφερα, στο συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως το ΜΜ700, προτίμησα όμως να χρησιμοποιήσω το MM300 για λόγους απόλυτης ομοιομορφίας συνθηκών με τα υπόλοιπα, αν και το ΜΜ700 σε αρκετές δειγματοληπτικές μετρήσεις δεν έδωσε διαφορές από το MM300. Στην πρώτη στήλη βλέπουμε συγκεντρωτικά τις μετρήσεις του KATAR PRO XT και στη δεύτερη συγκριτικά με άλλα ποντίκια από παλιότερες δοκιμές. Μπορούμε ξεκάθαρα να παρατηρήσουμε ότι το KATAR PRO XT στέκεται επάξια δίπλα σε πολύ ακριβότερα ποντίκια τόσο σε polling rate, με εξαίρεση το Dark Core RGB Pro SE που υποστηρίζει 2000 Hz, όσο και σε accuracy. Εμπειρία Χρήσης Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό και το σχετικά μικρό του μέγεθος, το KATAR PRO XT παραμένει πολύ βολικό και ξεκούραστο στη πολύωρη χρήση. Τα μεγάλα τεφλόν κύλισης σε συνδυασμό με το πολύ μικρό βάρος και το εντυπωσιακά "ανύπαρκτο" καλώδιο συμβάλουν στην άνεση, χωρίς όμως να επιβαρύνουν στο παραμικρό τη σταθερότητα και την ακρίβεια, επήρεια υποθέτω των ποιοτικών υλικών. Όμορφη πινελιά ο RGB φωτισμός στα πλαϊνά της ρόδας χωρίς όμως ιδιαίτερη χρηστικότητα μιας και καλύπτεται από τα δάκτυλα κατά τη χρήση, αλλά και σε ποιο άλλο ποντίκι διαφέρει αυτό, βοηθάει πάντως σίγουρα όποιον το χρειάζεται κατά την εναλλαγή των DPI mode. Το μόνο θέμα που συνάντησα ήταν το ότι σε ανάλαφρη fingertip λαβή, σπανίως, πατούσα ακούσια το back πλήκτρο με τον αντίχειρα αλλά αυτό είναι περισσότερο θέμα θέσης του χεριού του εκάστοτε χρήστη παρά κακής εργονομικά τοποθέτησης. Το ίδιο μου συνέβαινε ορισμένες φορές και με το μικρό δάκτυλο όταν το κρατούσα με το αριστερό χέρι αλλά αυτό σαφώς δεν είναι στα μείον, μιας και από την Corsair το KATAR PRO XT προτείνεται για δεξιόχειρες. Πολύ καλή και η γενικότερη εικόνα του ΜΜ700, πρακτικά αλλά και αισθητικά. Με ιδιαίτερη ύφανση που καταλήγει σε ενδιαφέρουσα μαύρη mat περλέ απόχρωση και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα υφή, και με μια από τις καλύτερες αισθήσεις σε κύλιση που έχω συναντήσει, προσφέρει αβίαστη, ομαλή, ακριβή και αθόρυβη αίσθηση στο ποντίκι, βαρύ ή ελαφρύ, με μικρά ή μεγάλα τεφλον, φυσικά με τα σοβαρά εξ αυτών να περνούν σε άλλη διάσταση. Προσφέρει παράλληλα απαράμιλλή σταθερότητα στο πληκτρολόγιο ή και σε ότι άλλο φιλοξενήσει στον άπλετο χώρο του. Αλλά και η λαστιχένια σε ψαροκόκαλο σχεδίαση κάτω κάλυψη το κολλάει επάνω στο γραφείο, επιτρέποντάς μας όμως να το μετακινήσουμε σχετικά εύκολα αρκεί να ανασηκώσουμε τις άκρες του. Πολύ ενδιαφέρων και χρηστικός ο τριών ζωνών RGB φωτισμός, ξεκάθαρος και ευδιάκριτος, με μια μικρή εξαίρεση, ο συνδυασμός των δύο περιφερειακών σε διαφορετικά εφέ δημιουργεί ελαφρώς μπερδεμένο αποτέλεσμα σε αρκετές από τις προσφερόμενες επιλογές, και ιδιαίτερα όσο το φως απομακρύνεται από τον controller, σημείο εκκίνησής του. Παρόλα αυτά εύκολα καλύπτει και αυτός τόσο εικαστικές όσο και ενημερωτικές ανάγκες, και το σημαντικότερο, χωρίς να αποσπά απαραίτητα την προσοχή μας. Αρκετές και οι 12 hardware θέσεις για χρήση χωρίς το iCUE αν και θα προτιμούσα από τη στιγμή που υπάρχουν και να μπορώ να τις προγραμματίζω, ή έστω κάποιες από αυτές, παρόλο που προσωπικά δεν θεωρώ ότι γενικά θα έχουν χρησιμότητα, μιας και δεν νομίζω ότι θα μπει κανείς στη διαδικασία να το μεταφέρει. Πολύ σωστή και η επιλογή τής USB C για τη σύνδεση, μιας και καθιστά εύκολη την αντικατάσταση του καλωδίου σε περίπτωση φθοράς ή απώλειας, επιτρέποντας μας παράλληλα τη χρήση του σε στιγμές ανάγκης, βγάζοντας μας έτσι από την άχαρη αναζήτηση, μιας και έχουμε ένα από τα συνηθέστερα βύσματα πάντα συνδεδεμένο με το PC, πρόχειρο, δίπλα μας. Τέλος το ότι το hub είναι USB 2.0 και όχι USB 3.0 ή ταχύτερο, δεν είναι απαραιτήτως μειονέκτημα, διότι ο προορισμός του δεν είναι για γενική χρήση αλλά για περιφερειακές συσκευές χαμηλής ισχύος και μάλλον πιο πάγιας εγκατάστασης. Ευτυχώς, διότι η προσθαφαίρεση βυσμάτων σε αυτό δεν ήταν και πολύ εύκολή. Προσωπικά μετά από τις δοκιμές για τις ανάγκες του άρθρου έβαλα πληκτρολόγιο και ποντίκι και ξεμπέρδεψα. Επίλογος - Συμπεράσματα Τίμιο θα χαρακτήριζα το KATAR PRO XT μιας και προσφέρει ό,τι υπόσχεται στην αρκετά καλή τιμή των 39,99. Οι άπειρες ρυθμίσεις για τα 5 από τα 6 κουμπιά, η ακρίβεια και η αμεσότητα στην ανταπόκριση καθώς και οι εργονομικές τοποθετήσεις τους τιμούν τον control freak χαρακτηρισμό που του αποδίδει η εταιρεία αλλά και την FPS/MOBA Gaming κατηγοριοποίησή του. Όχι πολύ οικονομικό αλλά βολικό, ποιοτικό και ευρύχωρο το ΜΜ700 με 69,99€ πιστεύω ότι θα σταθεί επάξια στον ανταγωνισμό. Με διαστάσεις που αγγίζουν σχεδόν το ένα μέτρο (930mm) σε φάρδος και τα 40 εκατοστά (400mm) σε βάθος θα χωρέσει άνετα όλο σας τον εξοπλισμό και θα μείνουν και αρκετά περιθώρια τόσο για τη χρήση του όσο και για την αισθητική του συνόλου. Η δε πολύ καλή επιφάνεια του και οι τρεις RGB ζώνες θα καλύψουν τόσο εικαστικές όσο και χρηστικές ανάγκες. KATAR PRO XT Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. 6 πλήκτρα, με τα 5 πλήρως προγραμματιζόμενα. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθος του. Ποιοτικοί διακόπτες. ΜΜ700 Διαστάσεις. Επιφάνεια. RGB φωτισμός, ελεγχόμενος από το iCUE. Σύνδεση με ανεξάρτητο καλώδιο USB C. USB hub. KATAR PRO XT Αδυναμία προγραμματισμού αριστερού κουμπιού. Hardware lighting με μόνο δύο επιλογές. ΜΜ700 Τιμή. Οι δύο περιφερειακές RGB ζώνες μπλέκονται μεταξύ τους. Η βαθμολογία αφορά και τα δύο προϊόντα διότι κινούνται σε αναλογικά αντίστοιχα επίπεδα, αν και όχι σε αντίστοιχες κατηγορίες τιμής, μιας και το ΜΜ700 ανήκει σε μεγαλύτερη κατηγορία για mousepad σε σχέση με το KATAR PRO XT για mouse.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.
×
×
  • Create New...