Jump to content


Search the Community

Showing results for tags 'rgb'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • TheLab.gr
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Από το Εργαστήρι
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
    • Δημοσκοπήσεις
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες RAM DDR/DDR2/DDR3/DDR4/DDR5
    • Συσκευές Αποθήκευσης
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • Τεχνολογία VR
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα
    • Internet & Τηλεφωνία
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers - Ηardware & Cloud Apps
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Programming - Scripting & Databases
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Categories

  • Δελτία Τύπου
  • Hardware
  • Windows
  • Linux
  • Software
  • Artificial Intelligence
  • Gaming
  • Geek
  • Ασφάλεια
  • Διαδίκτυο
  • Crypto
  • FinTech
  • Κινητά
  • Επιστήμη
  • Tech Industry
  • Home Entertaiment
  • Προσφορές
  • Consumer's bulletin
  • Press Releases in English
  • Ειδήσεις

Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Categories

  • Desktop - Laptop
  • Monitors - TVs
  • Hardware Parts
  • Peripherals
  • Gaming Consoles
  • Mobile Devices
  • Gadgets
  • Hand - Electric Tools
  • Διάφορα
  • Ζήτηση
  • Προσφορά και ζήτηση εργασίας

Blogs

  • in|security
  • Advertorial
  • InfoLab
  • Co-LAB
  • Kingston`s Spot

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

  1. Πρόλογος Corsair, μια εταιρεία που μας έχει συνηθίσει σε κορυφαία περιφερειακά και όχι μόνο, με καινοτόμες τεχνολογίες και πρωτότυπα χαρακτηριστικά αλλά και αντίστοιχα σχετικά υψηλές τιμές. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχει στις λίστες της και οικονομικότερα προϊόντα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι κάνει σε αυτά εκπτώσεις ποιότητας. Πρόσφατα μας παρουσίασε ένα ακόμα τέτοιο προϊόν, το Corsair K70 Core. Ένα πληκτρολόγιο της σειράς Κ70 σε Full διάταξη με μερικά πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά, παρά την σχετικά χαμηλή του τιμή για Full Mechanical RGB Keyboard και μάλιστα με ενσωματωμένο τον νέο μοντέρνο περιστροφικό επιλογέα-διακόπτη για media και όχι μόνο. Επιπλέον το Corsair K70 Core μας προσφέρετε με συνοδεία Palmrest ή όχι και για την Ευρώπη σε δύο εναλλακτικές αποχρώσεις, αυτές του κλασικού μαύρου ή του γκρι, και λέω για την Ευρώπη διότι στην σελίδα της Αμερικής υπάρχει και σε λευκό. Ας δούμε λοιπόν τι μας προσφέρει το Corsair K70 Core για 99,99€ αντίτιμο σύμφωνα με την σελίδα της Corsair. Τεχνικά χαρακτηριστικά Εδώ βλέπουμε τον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών του Corsair K70 Core όπως μας τον δίνει ο κατασκευαστής στη σελίδα του. Έχουμε ένα ενσύρματο Full Size 104 Keys Keyboard NKRO με 100% Anti-Ghosting, 1.000Hz Report Ratre, FN Shortcuts και έξτρα Media and Volume Controls αλλά χωρίς Wrist Rest (Palmrest) δυστυχώς, παρόλο που έχει προβλεφθεί για το μοντέλο. Να σημειώσω εδώ ότι το Palmrest, παρόλο που υπάρχει επιλογή να συνοδεύσει το K70 Core κατά την αγορά, δεν έχει ακόμα τιμή, συνεπώς δεν μπορείτε να το προμηθευτείτε ακόμα. Συσκευασία και περιεχόμενα Και εδώ, φυσικά, η κιτρινόμαυρη χάρτινη γυαλιστερή συσκευασία σύμβολο πια της Corsair με τις απαραίτητες πληροφορίες για το προϊόν και τα βασικά του χαρακτηριστικά. Ξεχωρίζουν οι νέοι CORSAIR MLX Red διακόπτες, τα δύο επίπεδα απόσβεσης ήχου και τα επίσης νέα καπάκια διακοπτών δύο επιπέδων μεν αλλά ABS υλικού. Υποθέτω η επιλογή του ABS έγινε για μείωση κόστους, μιας και το ABS είναι οικονομικότερο του PBT, αλλά χωρίς να περάσουμε και στα υποδεέστερα σε διάρκεια και εικόνα κλασικά απλά ABS βαμμένα καπάκι ενός επιπέδου, δεν το βρίσκω καθόλου κακό. Ανοίγοντας την συσκευασία έχουμε το K70 Core τυλιγμένο σε ένα απλό λεπτό χαρτί, για προστασία, και το ενσωματωμένο καλώδιο του κάτω από ένα χαρτόνι ενσωματωμένο στη συσκευασία. Και τέλος κάτω από αυτό τα δύο κλασικά συνοδευτικά πολύπτυχα με οδηγίες εγγύησης και ασφάλειας. Στο κέντρο ακριβώς της συσκευασίας θα δούμε και το QR Code που μας στέλνει στη σελίδα οδηγιών του προϊόντος, δηλαδή στο QUICK START GUIDE του Corsair K70 Core. Κάτω από τον φακό Πρόκειται, προφανώς, για ένα Full 104 +2 Keys Mechanical RGB Keyboard με λιτό κλασικό στιλ και ποιοτικό φινίρισμα που παραπέμπει συμβολικά ξεκάθαρα προς Corsair από την πρώτη ματιά. Με το +2 στα Keys όπως ενδεχομένως καταλαβαίνεται αναφέρομε στους δυο έξτρα διακόπτες στην επάνω δεξιά γωνία, αυτόν με το σύμβολο του iCUE και τον περιστροφικό. Ο νέος περιστροφικός διακόπτης στην επάνω δεξιά γωνία προϊδεάζοντας ξεκάθαρα για την βασική του χρήση ως audio volume control. Τα double shot καπάκια αν και ABS παραμένουν ποιοτικά με πολύ καλό φινίρισμα και αίσθηση που προσθέτει στο σύνολο. Πολύ ποιοτικοί κατασκευαστικά είναι και οι νέοι Corsair MLX Red, αλλά και η επιλογή της Corsair να προσθέσει σταθεροποιητές σε όλα τα σχετικά μεγάλα πλήκτρα, εκτός από του Space μόνο, δείχνει την προσοχή στην ποιότητα και στιβαρότητα της εταιρείας στα προϊόντα της, ακόμα και σε αυτά με σχετιά χαμηλό κόστος. Δίπλα στον περιστροφικό επιλογέα υπάρχουν, εκτός από τα 3 κλασικά led για τις γενικές ενδείξεις και ένα ακόμα για το Win Lock αλλά και ένα ακόμα κουμπί με το σύμβολο του iCUE. Ατυχής επιλογή της Corsair, κατά τη γνώμη μου, το σταθερά τοποθετημένο καλώδιο, θα προτιμούσα μια USB Type C υποδοχή και ένα μαλακό εύκαμπτο καλώδιο, πείτε με καλομαθημένο Οκ. Συνδεσιμότητα Λαστιχένιο καλώδιο σταθερά τοποθετημένο στο επάνω αριστερό μέρος για το Corsair K70 Core με ποιοτικό βύσμα USB Type-A στην άκρη του και απαιτήσεις για USB 3.0 ή 3.1 για την λειτουργία του, λογικό για τα 1.000Hz ρυθμού ανανέωσης που προσφέρει. Η Corsair μας υπόσχεται ότι δεν θα μπλέκετε (Tangle-free) και μάλλον έτσι θα είναι μιας και είναι αρκετά σκληρό. Λειτουργικότητα Τα δύο χαρακτηριστικότερα πλεονεκτήματα του νέου Corsair K70 Core είναι σαφέστατα ο νέος μοντέρνος περιστροφικός διακόπτης που θα δούμε παρακάτω και οι νέοι Ultra-smooth Corsair MLX Red mechanical switches που σε συνδυασμό με δύο μαλακά επίπεδα απόσβεσης ήχου δίνοντας ένα πολύ απαλό αλλά και στιβαρό αποτέλεσμα συνολικά. Για τα δύο στρώματα μαλακού αφρώδους για την απόσβεση ήχου τα έχω ξανααναφέρει και σε παλιότερα άρθρα, όπως π.χ. το K65 PRO MINI RGB, και το μόνο που έχω να πω για αυτά είναι ότι κάνουν πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Αυτό που μας πρωτοπαρουσιάζει η Corsair με το K70 Core είναι οι νέοι MLX Red, ανταγωνιστική απάντηση θα έλεγα των κλασικών Cherry MX RED που προτιμούν οι περισσότεροι χρήστες και με παρόμοια γενικά χαρακτηριστικά με αυτούς. Εδώ μπορείτε να ακούσετε τον ήχο πληκτρολόγησης όπως μας τον δίνει η Corsair για τους MLX διακόπτες της, σε κανονική πληκτρολόγηση και μονού πλήκτρου αντίστοιχα, τα συμπεράσματα δικά σας. REGULAR TYPING SINGLE KEY MLX_Full_V2_Processed.mp3 MLX_Single.mp3 Αναλυτικότερα έχουμε 45g δύναμη ενεργοποίησης, 2mm για την ενεργοποίηση από τα 4mm συνολικής διαδρομής, λιπασμένους και με 70 εκατομμύρια εγγυημένα κτυπήματα από τον κατασκευαστή. Ok ναι, προφανές αντίστοιχο των CHERRY MX Red αν και στους δικούς της η CHERRY δίνει πλέων 100 εκατομμύρια κτυπήματα ως μοναδική διαφορά στα χαρακτηριστικά με τους Corsair, αλλά όχι ότι αυτό έχει να λέει κάτι στην πραγματικότητα. Επιπρόσθετο χαρακτηριστικό ο νέος μοντέρνος περιστροφικός διακόπτης που στην περίπτωση του Corsair K70 Core δεν περιορίζετε μόνο στην αυξομείωση και διακοπή ήχου αλλά μας προσφέρει έως και 5 εναλλακτικές επιλογές-συνδυασμούς λειτουργίας όπως θα δούμε αναλυτικότερα στην επόμενη ενότητα για το iCUE. Το καπάκι είναι σκληρό στιβαρό πλαστικό δύο επιπέδων, μαύρο σαγρέ εξωτερικά και κίτρινο για το εσωτερικό και τις τρεις κάθετες λωρίδες, με πολύ ενδιαφέρουσα διατομή έχω να παρατηρήσω παρόλο που δεν φαίνεται όταν είναι κουμπωμένο επάνω στον λευκό άξονα, προφανώς. Είναι βέβαια και εντελώς αδιάφανο, αν και αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα μιας και δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει φωτισμός. Τ Corsair iCUE Δεν θα σας κουράσω αναλύοντας για μια ακόμα φορά τις πολλές δυνατότητες του iCUE, απλά θα σας παραθέτω τις αντίστοιχες εικόνες στο τέλος αυτής της ενότητας, για όσους ενδιαφέρεστε περισσότερο μπορείτε να ανατρέξετε σε αντίστοιχα άρθρα του TheLab όπως π.χ. το Corsair K70 Pro RGB Optical - Mechanical Keyboard του φίλτατου @pol77 και το CORSAIR K70 MAX RGB Magnetic Mechanical αλλά και άλλα. Εδώ θα επικεντρωθώ περισσότερο στον νέο περιστροφικό διακόπτη και τις δυνατότητες που του έχει δώσει ο κουρσάρος. Λειτουργικά αρχικά τα πράγματα είναι πολύ απλά και αναμενόμενα αλλά και πρακτικότατα παράλληλα. Περιστροφή για μετακίνηση και πάτημα για απομόνωση ή αναίρεση της. Ωραία θα πει κανείς, και γιατί δεν μας λες αυξομείωση ήχου και mute αντίστοιχα; Μα διότι δεν είναι μόνο για αυτό. Η Corsair, μέσω φυσικά του iCUE, μας δίνει την δυνατότητα να το χρησιμοποιούμε και για έλεγχο της φωτεινότητας του, οριζόντια ή κάθετη κύλιση στα παράθυρα, το γνωστό μας scroll αλλά και zoom in/out, ενδιαφέρων θα έλεγα. Στις παρακάτω 6 εικόνες θα δείτε την παρουσίαση της Corsair μέσα από το iCUE για την νέα αυτή λειτουργία που μας ονομάζει “Control Dial”, την δυνατότητα δηλαδή μεταβολής της χρήσης του περιστροφικού διακόπτη και λίγο παρακάτω εξηγώ. Όπως παρατηρούμε υπάρχει η δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε ή να απενεργοποιήσουμε όποια από τις 6 εναλλακτικές χρήσης του περιστροφικού διακόπτη και να δώσουμε και στην κάθε μία από αυτές ένα χρώμα από την RGB γκάμα για να ξεχωρίζουμε ποια είναι επιλεγμένη κάθε φορά. Η μετάβαση αυτή μεταξύ των επιλογών γίνεται κυκλικά μέσω των “FN”+“F12” και ο χαρακτηριστικός φωτισμός τις επιλεγμένης λειτουργίας εμφανίζεται επάνω στο “F12” είτε κατά την χρήση του περιστροφικού διακόπτη είτε πατώντας το “FN”. Παρατηρούμε επίσης ότι οι επιλογές είναι οι συγκεκριμένες και μόνο και χωρίς άλλες επιλογές παρά μόνο on/off για την κάθε μια από αυτές και φυσικά το χρώμα του φωτισμού τους που το επιλέγουμε πατώντας επάνω στον κύκλο με τον τίτλο “Control Dial Mode Color”. Ο τρόπος επιλογής τους γίνετε μόνο μέσω των “FN”+“F12”, άλλωστε και το “F12” έχει επάνω του ως επιπλέον σύμβολο την εικόνα του περιστροφικού διακόπτη, για να γίνει υποθέτω ακόμα ποιο ξεκάθαρη η αποκλειστική χρήση του σε αυτό, ή και προς διευκόλυνση ίσως; Προσωπικά θα προτιμούσα να χρησιμοποιώ το επιφανειακό κουμπί με το σύμβολο του iCUE που βρίσκετε ανάμεσα από το “Pause” και τα led ενδείξεων, θα το έβρισκα βολικότερο. Ούτε και για το πάτημα του περιστροφικού διακόπτη δεν υπάρχει δυνατότητα μεταβολής, απλά έχει συγκεκριμένη λειτουργία για κάθε μία από τις 6 επιλογές. Τυπικά αναφέρω ότι οι επιλογές πατήματος του περιστροφικού διακόπτη είναι: Mute/unmute για το volume control. On/off lighting για το brightness control. Bottom of page για το vertical scrolling. Bottom of page/end of line για το horizontal scrolling. Reset to default zoom για το zoom. Συγχωρέστε με που δεν μετέφρασα αλλά θεώρησα ότι περισσότερο θα σας μπέρδευα παρά θα διευκόλυνα. Να πούμε εδώ ότι η προεπιλογή του επιφανειακού διακόπτη με το σύμβολο τουiCUE είναι το play/pause αλλά αυτό μπορούμε πάντα να το αλλάξουμε σε ότι θέλουμε. Σας παραθέτω τέλος και τις αντίστοιχες εικόνες τον υπολοίπων καρτελών του iCUE όπως είπα και στην αρχή. Αν και τελευταία στην λίστα θα ξεκινήσω με την καρτέλα “Device Settings” που μας προσφέρει τις επιλογές για Updates, Polling Rate, Current Layout αλλά και τις επιλογές για τις 5 hardware θέσεις αποθήκευσης profile και στην συνέχεια τις καρτέλες για ρυθμίσεις φωτισμού και διακοπτών είτε hardware είτε και όχι. HotKeys Εδώ έχουμε τα default & shortcut keys, ως γνωστών η εικόνα 1000 λέξεις ... Μετρήσεις Eεπιβεβαιωμένα φυσικά τα “Full Key” NKRO και το 100% Anti-Ghosting για το K70 Core παραθέτω και την παρακάτω εικόνα από το AquaKeyTest που χρησιμοποίησα για τον αντίστοιχο έλεγχο. Πολύ καλή και η επίδοση που κατάφερα να πιάσω και στην δοκιμή κτυπημάτων ανά δευτερόλεπτο στο γνωστό online εργαλείο. Εμπειρία χρήσης Παρόλο που αποφεύγω γενικώς τα μεγάλα πληκτρολόγια και προτιμώ 65% άντε έως και TKL το διάστημα που πέρασα με το K70 Core κάθε άλλο παρά δυσάρεστο θα το έλεγα. Πολύ καλοί οι MLX απαλοί και άμεσοι σε βοηθούν να δουλέψεις ξεκούραστα με το K70 Core. Δεν μπορώ να μην δώσω τα εύσημα μου για μια ακόμα φορά και στα δύο αφρώδη στρώματα απόσβεσης, ελπίζω να τα καθιερώσει η Corsair σε όλα τα μοντέλα της. Ο περιστροφικός διακόπτης δουλεύει άψογα σε όλες τις επιλογές του. Αν και δεν μου είναι πολύ άνετος ο τρόπος μετάβασης αρχικά με το FN+F12, το συνηθίζεις γρήγορα παρόλα αυτά. Θα ήθελα πάντως ένα εμφανέστερο τρόπο για το επιλεγμένο, το να ήταν φωτιζόμενος για παράδειγμα θα το έβρισκα πολύ ενδιαφέρον. Θεωρώ ότι το Palmrest του λείπει και καλό θα ήταν να επενδύσετε σε ένα αν επιλέξετε το K70 Core. Σε κάθε περίπτωση είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες επιλογές για 104 Keys RGB Keyboard. Επίλογος - Συμπεράσματα Τα Full keyboard είναι σίγουρα το format που επιλέγουν οι περισσότεροι χρήστες για βασικό τους πληκτρολόγιο, είναι λοιπόν λογικό και οι κατασκευαστές να έχουν πολλές εναλλακτικές στην γκάμα τους ώστε να καλύψουν κάθε γούστο και τσέπη. Με το K70 Core η Corsair επιλέγει να προσφέρει ένα πληκτρολόγιο σε ιδιαιτέρος καλή τιμή για τα χαρακτηριστικά του, θα ευχαριστήσει όποιον το επιλέξει αλλά δεν θα δυσαρεστήσει και όποιον απλά πέσει επάνω του τυχαία, ή και όχι, παρόλο που θα προτιμούσε κάτι διαφορετικό. Η επιλογή της Corsair σε εξαιρετικά απαλούς διακόπτες, ο συνδυασμός τους με τα δύο στρώματα αφρώδους απόσβεσης της πληκτρολόγησης και η δυνατότητα διπλής χρήσης σε όλους τους διακόπτες με την χρίση του “FN” το καθιστούν ικανό να ανταγωνιστεί πολύ ακριβότερα μοντέλα και μάλιστα με αξιώσεις. Η Corsair δείχνει να έχει τάσεις καθιέρωσης των αφρωδών στρωμάτων απόσβεσης σε όλα της τα νέα μοντέλα και το μόνο που μπορώ να πω για αυτό είναι ότι επικροτώ 100%. Σίγουρα πολύ βολικός και ο περιστροφικός διακόπτης ειδικά με τις 5 επιλογές λειτουργίας, θα ήθελα πάντως περισσότερες επιλογές ρύθμισης σε αυτόν και ειδικά στον τρόπο επιλογής λειτουργίας του, καλό θα ήταν επίσης να ήταν και φωτιζόμενος αλλά και έτσι είναι μια χαρά. Η αλήθεια είναι ότι προσωπικά με την ολοκλήρωση των δοκιμών και του εν λόγο άρθρου επέστρεψα σε μοντέλο με οπτικούς διακόπτες και μικρότερων διαστάσεων format αλλά και υπερδιπλάσια τιμή, οπότε δεν τίθεται θέμα σύγκρισης σε κανένα επίπεδο, άλλωστε αυτό είναι κυρίως θέμα γούστου. Αν όμως οι δικές σας απαιτήσεις δεν είναι τέτοιες και οι προτιμήσεις σας είναι στα 104 keys, τότε θα σας πρότεινα ξεκάθαρα να το εντάξετε μέσα στις επιλογές σας και όχι μόνο για την σχετικά χαμηλή του τιμή. Εκτεταμένη χρήση του FN σε όλα τα πλήκτρα. Περιστροφικός διακόπτης με 5 επιλογές λειτουργίας. Διπλής στρώσης (Double-Shot) κουμπιά αν και ABS. Δύο αφρώδη στρώματα απόσβεσης του ήχου πληκτρολόγησης. Ποιότητα, υλικά, φινίρισμα. Φωτισμός RGB, ανεξάρτητος σε κάθε πλήκτρο και με δυνατότητα αποθήκευσης σε hardware μνήμη. NKPRO χωρίς ghosting. Πρόγραμμα παραμετροποιήσεων iCUE. Σταθερά τοποθετημένο σκληρό USB καλώδιο. Δεν μπορείς να επιλέξεις διαφορετικό τρόπο από το FN+F12 για τις επιλογές του περιστροφικού διακόπτη. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του K70 Core είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  2. Η Phanteks δημοσίευσε την πρώτη της δήλωση ως απάντηση στις αναφορές σχετικά με την κατάθεση αγωγής παραβίασης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας από την Lian Li εναντίον της. Η Lian Li ισχυρίζεται ότι η σειρά σύνθετων ανεμιστήρων Phanteks D30 RGB, παραβιάζει ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σχεδιασμού που κατέχει η εταιρεία και ότι η σειρά Lian Li Uni Fan υλοποιεί τον αρχικό σχεδιασμό που ορίζεται στο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Συγκεκριμένα, η διαμάχη αφορά το σχεδιασμό του μηχανισμού που επιτρέπει τη σύνδεση μεμονωμένων ανεμιστήρων σε αλυσίδα χωρίς καλώδια. Προς υπεράσπισή της, η Phanteks αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της σειράς D30 RGB, οι δικηγόροι της συμβουλεύτηκαν δεόντως για να αναζητήσουν συγκρούσεις πνευματικής ιδιοκτησίας. Η εταιρεία δήλωσε ότι θα αντιμετωπίσει τη νομική πρόκληση και είναι σίγουρη ότι θα αποδείξει ότι το προϊόν της δεν παραβιάζει την πνευματική ιδιοκτησία της Lian Li. Ακολουθεί η δήλωση της Phanteks: Εμείς στη Phanteks μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την κατάθεση της αγωγής για παραβίαση διπλώματος ευρεσιτεχνίας που κατατέθηκε από μια άλλη εταιρία. Θέλουμε να ενημερώσουμε την κοινότητα ότι η νομική μας ομάδα χειρίζεται και χειρίζεται πάντα σωστά κάθε νομικό ζήτημα ή επικοινωνία που έχει προκύψει. Από την αρχή της ανάπτυξης του ανεμιστήρα Phanteks D30, θέσαμε ως στόχο να σχεδιάσουμε ένα πρωτότυπο προϊόν που καινοτομεί για να παρέχει νέες λύσεις στους λάτρεις των υπολογιστών. Συμβουλευτήκαμε δικηγόρους πατεντών κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και πριν από την ανακοίνωση των ανεμιστήρων D30 και διαπιστώθηκε ότι οι ανεμιστήρες δεν παραβιάζουν τις αξιώσεις της πατέντας. Οι ανεμιστήρες D30 της Phanteks είναι μια πρωτότυπη ιδέα και έχουν εκδοθεί διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε πολλές χώρες μέχρι σήμερα. Εκτιμούμε και σεβόμαστε τα έγκυρα και εκτελεστά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και είμαστε βέβαιοι ότι το αποτέλεσμα αυτής της νομικής υπόθεσης θα επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει παραβίαση. Θα συνεχίσουμε την αποστολή μας να εξυπηρετούμε την κοινότητα των υπολογιστών δημιουργώντας μοναδικές και καινοτόμες λύσεις.
  3. Πρόλογος Πληκτρολόγιο, η πρώτη και πλέον απαραίτητη περιφερειακή συσκευή ενός υπολογιστή από την εμφάνιση σχεδόν των υπολογιστών έως σήμερα και σιγουρά για αρκετό καιρό ακόμα. Συχνά συνδεδεμένο ακόμα και σε tablets, κονσόλες παιχνιδιών ή smartphones, ακόμα και σε TV ή TV Box, τερματικά που σε καμία περίπτωση δεν προοριζόταν για συνοδός τους. Συνηθέστερη όλων διάταξη είναι σαφώς η κλασική full ή 100%, αυτή που συνήθως αποκαλούμε και 104-key, αν και το τελευταίο συνήθως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα μιας και τα πληκτρολόγια αυτής της διάταξης τα συναντάμε κατά βάση με περισσότερα των “104 keys”, απλά μας έχει μείνει ως όρος από το παρελθόν. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, λίγο η εργονομία, λίγο το εικαστικό, λίγο η τάση διαφοροποίησης, ενδεχομένως και η σπανιότερη μεν, ανάγκη δε φορητότητάς τους, έχουν οδηγήσει τις εταιρίες να προσφέρουν μια αρκετά μεγάλη γκάμα σε μικρότερου μεγέθους πληκτρολόγια, με συνηθέστερα φυσικά τα ΤKL. Μέχρι και σχετικά πρόσφατα η πλειοψηφία των χρηστών που δεν θα επέλεγαν ένα Full keyboard θα προσανατολιζόταν προς τα TKL ή το πολύ προς τα 75%. Τελευταία όμως έχει παρατηρηθεί να δίνεται βάρος από τις εταιρίες στην ανάπτυξη περισσοτέρων keyboards στις κατηγορίες των 60% ή και 65%, προσπαθώντας παράλληλα να δώσουν μέσα από αυτά και έξτρα λειτουργίες που προσφέρουν μόνο μεγαλύτερα σε μέγεθος μοντέλα. Πρωτοπόρος στο είδος η Corsair, έχει να επιδείξει μια σημαντική γκάμα σε αυτά τα μοντέλα, με πρόσφατη προσθήκη σε αυτή την κατηγορία το K65 Pro Mini με OPX διακόπτες, την νέα τάση δηλαδή των οπτικών διακοπτών που είχαμε ξαναδεί πρόσφατα στο K60 PRO TKL RGB αλλά και στο K70 Pro RGB Optical. Προς διευκόλυνσή σας, στην παρακάτω εικόνα θα δείτε τις βασικές φόρμες πληκτρολογίων για να ξεδιαλύνουμε και τις διαφορές. Ας περάσουμε λοιπών στο δια ταύτα. Τεχνικά χαρακτηριστικά Αρχικά, όπως πάντα, παραθέτω τον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών του K65 Pro Mini από την σελίδα του κατασκευαστή για να δούμε συνοπτικά το τι θα αγοράσει κανείς με τα 149,99€ της τιμής καταλόγου. Πλούσια τα χαρακτηριστικά του K65 Pro Mini, θα έλεγε κανείς, για 65% keyboard. Πρώτο πρώτο το Corsair OPX που δηλώνει το είδος των 68 συνολικά διακοπτών για το ενσύρματο RGB πληκτρολόγιο με τα 8MB on board μνήμη, απαραίτητη για να χωρέσει τα 50 on board προφίλ, που φυσικά ρυθμίζονται μαζί με τα άπειρα θεωρητικά μη on board από το iCUE. Τα υπόλοιπα προσόντα του K65 Pro Mini είναι το, σχεδόν αυτονόητο πια, Full Key (NKRO) with 100% Anti-Ghosting, το FN για τα τα F keys αλλά και για Media keys, τα έως και 8000Hz Report Rate μέσω USB 3.0 ή νεότερο αλλά και η δυνατότητα σύνδεσης τόσο με PC/Windows όσο και με Mac/MacOS. Αυτό που δεν αναφέρεται είναι ότι, συμφώνα με τη συσκευασία, υποστηρίζει και XBOX και PlayStation, επίσημα πλέον. Συσκευασία και περιεχόμενα Το K65 Pro Mini έρχεται με τη γνώριμη γυαλιστερή συσκευασία της Corsair, πλήρης πληροφοριών και ενημερώσεων και καθώς οι εικόνες είναι ίσες με 1000 λέξεις έκαστη, δεν θα σας κουράσω με περισσότερες λεπτομέρειες που ομολογουμένως είναι και πολλές.. Επιτρέψτε μου μόνο να ξεχωρίσω την ενδιαφέρουσα προσθήκη των δύο επιπέδων απόσβεσης ήχου, και φυσικά το υπερ-ταχύ, OPX + AXON, αλλά και απαλό πάτημα των διακοπτών, ελπίζω - για να δούμε. Ανοίγοντας τώρα το πακέτο έχουμε το K65 Pro Mini τυλιγμένο σε ένα ελαφρύ άσπρο χαρτί και κάτω από αυτό, σε δεύτερη θέση, το καλώδιο και ένα ενδιαφέρον έξτρα καπάκι/κουμπί για το space. Α... και φυσικά τα δύο κλασικά βιβλιαράκια με οδηγίες ασφαλείας και εγγύησης. Κάτω από τον φακό Ανοίγοντας την συσκευασία και παίρνοντας στα χέρια μου το K65 Pro Mini αρχικά εκπλήσσομαι ελαφρώς με το δυσανάλογο βάρος για το μέγεθος του, αναμενόμενο μεν εξαετίας των αρκετών στρώσεων και της αλουμινένιας επιφάνειας αλλά δεν το περιμένεις να έχει το βάρος ενός TLK σχεδόν σε αυτές τις tiny διαστάσεις. Αν και τελικά τα 610 πραγματικά του γραμμάρια δεν τα λες και πολλά, προφανώς το μικρό του μέγεθος με ξεγέλασε. Απλό, ποιοτικό, κλασικό Corsair και με το λογότυπο του κουρσάρου να δεσπόζει επάνω δεξιά, δίπλα από το κλασικό μακρύ backspace, ως επικεφαλής της επιπλέον στήλης κουμπιών που το κάνουν και ουσιαστικά 65%. Εδώ θα δούμε και τη διαφορά μεταξύ 60% και K65 Pro Mini μέσα από ένα πολύ ωραίο video της Corsair. Copyless_Corsair_K65 Pro Mini_3D Video_Cut.mp4 Κλασική, φυσικά, US διάταξη πλήκτρων χωρίς βέβαια τα F keys που λόγω του 65% ενσωματώνονται στα επάνω αριθμητικά, αλλά και με πολλά δεύτερα σύμβολα στο κάθετο εμπρός των κουμπιών, δείγμα προφανώς της εκτεταμένης χρήσης του FN. Θα τα δούμε και παρακάτω. Κατά τα άλλα, απλά και κλασικά. Όμορφο προφίλ με ενδιαφέρον γώνιασμα μεταξύ αλουμινένιου πλατό και πλαστικής βάσης. Ποιοτική πλαστική βάση με μεγάλα ποδαράκια για αλλαγή κλίσης, μεγάλα αντιολισθητικά λαστιχάκια και κλασική βαθιά υποδοχή στο πίσω μέρος για την USB Type C υποδοχή του καλωδίου σύνδεσης. Συνδεσιμότητα Απλά και λειτουργικά πράγματα, USB Type C, το κλασικότερο βύσμα της εποχής. Αν όμως θέλετε τις επιδόσεις του θα πρέπει να το συνδέσετε σε USB 3.0 τουλάχιστον, λογικό με 8000Hz polling rate, sorry Report Rate το λέμε πλέον, και φυσικά το πολύ ποιοτικό καλώδιο που συνοδεύει το πακέτο ή έστω κάτι αντίστοιχο. Λειτουργικότητα Η Corsair συνεχίζει την ομάδα των πληκτρολογίων της με οπτικούς διακόπτες με το νέο K65 Pro Mini μειώνοντας έτσι το μέγεθος σε 65% μετά τα αρχικά Κ100 RGB και K70 RGB TLK αλλά και K70 Pro RGB και K60 RGB TLK που έχουμε δει στα αντίστοιχα άρθρα του TheLab.gr, συνεπώς οι OPX διακόπτες δεν είναι κάτι το πρωτοεμφανιζόμενο. Για τον λόγο αυτό επιλέγω να μην σας αναλύσω ξανά τον τρόπο λειτουργείας των οπτικών διακοπτών και τις διαφορές με τους κλασικούς των μεταλλικών επαφών. Για όσους ενδιαφέρεστε για λεπτομέρειες μπορείτε να τις βρείτε στο άρθρο για το M65 RGB ULTRA Tunable FPS Gaming Mouse και όχι μόνο. Δεν θα μπορούσα όμως να μην αναφέρω ότι σε κάθε περίπτωση η ταχύτητα, η αμεσότητα και η ευαισθησία έχει περάσει όντως σε άλλα επίπεδα με την χρήση των οπτικών διακοπτών φυσικά σε συνεργασία πάντα με το AXON. Το νέο σε αυτές τις σειρές των πληκτρολογίων του κουρσάρου είναι η προσθήκη δύο επιπλέον στρωμάτων επάνω και κάτω από την βασική πλακέτα με σκοπό να «απαλύνει», όπως χαρακτηριστικά περιγράφει, τον ήχο και να προσφέρει ικανοποιητικότερη εμπειρία πληκτρολόγησης. Το παρακάτω video της Corsair μας το ξεκαθαρίζει . Corsair_K65_Pro_mini_1.mp4 Εδώ θα δούμε και μερικές εικόνες από τους διακόπτες καθώς και τα πολύ καλά double-shot PBT key caps που έρχονται μαζί με το K65 Pro Mini. Εδώ έχουμε το έξτρα key cap για το space bar, που συνοδεύει το πακέτο. Και εδώ την πίσω πλευρά του για να δούμε συγκριτικά και τις διαφορές του με τα double-shot PBT. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η αντικατάσταση των key caps είναι μεν πολύ εύκολη, όπως άλλωστε σε όλα τα κλασικά μηχανικά πληκτρολόγια, θα περιορίσει παρόλα αυτά τις επιλογές μας παρά την ευρεία γκάμα της αγοράς και αυτό εξαιτίας της εκτεταμένης διπλής χρήσης των πλήκτρων, της δυνατότητας δηλαδή της διαφορετικής λειτουργίας πατώντας το γνωστό μας FN. Εδώ έχω και μια παρατήρηση για τα κατά τα άλλα πολύ καλά double-shot PBT key caps. Οι επιπλέον λειτουργία του κάθε πλήκτρου βρίσκεται αποτυπωμένη στο εμπρός κάθετο μέρος του αντίστοιχου key cap και, δυστυχώς, είναι απλά τυπωμένες επάνω στο εξωτερικό επίπεδό του. Συνεπώς δεν φωτίζονται όπως οι βασικές λειτουργίες στο επάνω μέρος, με αποτέλεσμα να είναι σχετικά δυσανάγνωστες ακόμα και με καλό εξωτερικό φωτισμό έως και εντελώς αφανείς σε κάθε άλλη περίπτωση. Βέβαια αυτό δεν μπορεί να χρεωθεί απαραίτητα ως κακό, δεδομένου ότι μέσω του iCUE μπορούμε να δώσουμε ότι λειτουργία θέλουμε για το FN και όχι μόνο ό,τι είναι τυπωμένο στο κουμπί, παρόλα αυτά θα μου άρεσε να ήταν κάπως πιο ευδιάκριτα τα σύμβολα, μιας και υπάρχουν. Κρίμα γιατί κάποιες από αυτές οι επιπλέον λειτουργίες είναι πολύ χρήσιμες, ειδικά σε ένα 65% keyboard που απουσιάζουν σχεδόν τα μισά κουμπιά σε σχέση με ένα full, ενώ κάποιες είναι και αρκετά καινοτόμες, όπως για παράδειγμα η εξομοίωση mouse, με αποτέλεσμα να είναι και αυτές τελικά δυσλειτουργικές, τουλάχιστον μέχρι να συνηθίσει κανείς τις θέσεις τους. Ευτυχές βοήθημα σε αυτό αποτελεί η έξυπνη κίνηση της Corsair να κλείνει τον φωτισμό των κουμπιών κατά την χρήση του FN αφήνοντας αναμμένα μόνο όσα έχουν και αυτή την λειτουργία. Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε το K65 Pro Mini σε συνθήκες με όχι πολύ μεν αλλά αρκετό φως. Και εδώ εμφανέστερα τα έξτρα σύμβολα. Εδώ έχουμε την χρήση του FN και κατά αντιστοιχία τον φωτισμό μόνο στα πλήκτρα που το υποστηρίζουν, πολύ βολικό αυτό. Παρατηρήστε ότι εκτός από τα default πλήκτρα που έχουν φωτιστεί, είναι φωτισμένα τα «J» και «M». Όχι δεν πρόκειται για σφάλμα, απλά ήθελα με αυτόν τον τρόπο να σας δείξω ότι μπορούμε να δώσουμε «FN» λειτουργίες σε όποιο πλήκτρο θέλουμε και φυσικά θα πάρει αυτομάτως και την αντίστοιχη λειτουργία φωτισμού κατά την χρήση του «FN». Για το τέλος άφησα το μαγικό 5% που κάνει το K65 Pro Mini να εντάσσεται στην κατηγορία των 65% και όχι στην σχετικά συνηθέστερη των 60%. Η επιμήκυνσή του κατά πλάτος με μία μόλις επιπλέον στήλη πλήκτρων προσφέρει τα εξής πολύ βολικά: Φαρδύτερο δεξί Shift, πράγμα πολύ βολικό, προσωπικά με ενοχλεί όπου το συναντώ σε διαστάσεις κλασικού μικρού πλήκτρου. Μεταφορά ελαφρώς δεξιότερα των τεσσάρων βελών, επίσης πολύ βολικό στη χρήση. Προσθήκη ως ανεξάρτητων/αυτόνομων των τριών συνηθέστερα χρησιμοποιούμενων πλήκτρων που συναντάμε στις TKL πλατφόρμες, δηλαδή των Page Up, Page Down και Delete - προσωπικά μου λείπουν πολύ όταν απουσιάζουν. Αρκετά χρηστικό αλλά και όμορφη πινελιά το επιπλέον πλήκτρο επάνω δεξιά με εικονιζόμενο το λογότυπο τις Corsair και φυσικά ελεύθερο στις διαθέσεις του κάθε χρήστη. Όλα αυτά αλλά και η ενσωμάτωση των F keys στα αριθμητικά με την χρήση του FN προσφέρουν ένα αποτέλεσμα που προσομοιάζει αρκετά την λειτουργικότητα ενός TKL σε πραγματικά mini διαστάσεις, πράγμα στο οποίο συμβάλει πολύ όπως προανέφερα και η αρκετά εκτεταμένη χρήση του FN. Corsair iCUE Το πολύ γνωστό μας iCUE έχει φτάσει στην έκδοση 5.5, με αρκετές αλλαγές και βελτιώσεις, αλλά και προσθήκες υποστήριξης των πλέον πρόσφατων προϊόντων του κουρσάρου. Ξεπερνώντας τα γνωστά και πολυ-ειπωμένα για, ρυθμίσεις φωτισμού στο κάθε πλήκτρο σε hardware και μη, επιλογές poling rate, layout, αποθηκεύσεις προφίλ και άλλα, για τα οποία φυσικά σας παραθέτω εικόνες στο τέλος της ενότητας, θα επικεντρωθώ περισσότερο στην ενδιαφέρουσα λειτουργία διπλής ενέργειας, φυσικά και αυτή σε hardware και μη, για το κάθε κουμπί με τη χρήση του «FN», και όχι μόνο. Αρχικά επιλέγουμε το μεγάλο κίτρινο κουμπί με το σύμβολο «+» στις καρτέλες «Key Assignments» ή «Hardware Key Assignments» για να προσθέσουμε μια λειτουργία σε πλήκτρο της επιλογής μας και στην συνέχεια τον τύπο ανάθεσης από τις αντίστοιχες επιλογές στο παράθυρο «Assignments Type». Εδώ παρατηρούμε, όσοι φυσικά γνωρίζουμε και παλαιότερες εκδόσεις του iCUE (παλαιότερες του 5.4 που πρωτοεμφανίστηκε αν δεν κάνω λάθος), ότι το γνωστό παράθυρο των επιλογών που εμφανιζόταν δεξιά από το παράθυρο «Assignments Type» έχει μετακινηθεί δεξιότερα για να αφήσει χώρο στο νέο παράθυρο «Key». Αυτό το νέο παράθυρο έχει τις επιλογές «Key» και «Modifier». Επιλέγοντας τώρα το ένα πλήκτρο του K65 Pro Mini, όποιο φυσικά θέλουμε εκτός βέβαια από το «FN», θα δούμε αυτό να εμφανίζεται στο πεδίο «Key» του νέου παραθύρου. Εδώ μπορούμε να αναθέσαμε σε αυτό το πλήκτρο ό,τι θέλουμε από τις αντίστοιχες κινήσεις. Στην παρακάτω εικόνα για παράδειγμα έχω αναθέσει στον διακόπτη «Corsair», αυτόν επάνω δεξιά με το καραβάκι, ξέρετε, να γράφει κατά την χρήση του το κείμενο «TheLAB.gr», ξέρετε. Επιλέγοντας στη συνέχεια το «Modifier» box στην εικόνα του K65 Pro Mini φωτίζονται ως ένδειξη επιλογών όχι μόνο το «FN» όπως θα περίμενε κανείς αλλά και τα «Shift», «Ctrl» και «Alt», ένδειξη ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όποιο από αυτά θέλουμε ως «Modifier». Στις παρακάτω εικόνες για παράδειγμα έχω επιλέξει το «Alt» ως «Modifier» του κουμπιού «Η» για αυτό και εμφανίζεται στο αντίστοιχο τετράγωνο του «Modifier» αλλά και αντίστοιχα γκριζαρισμένο επάνω στην εικόνα του K65 Pro Mini. Παρακάτω βλέπουμε τις διάφορες επιλογές για «Lighting Effects» σε hardware και μη καθώς και τα επιλεγμένα κουμπιά στα οποία θέλουμε να εφαρμοστούν επάνω στην εικόνα του K65 Pro Mini. Και εδώ, τέλος, οι επιλογές ρυθμίσεων της συσκευής κλπ. Όλα αυτά καλά αλλά δυστυχώς το iCUE παρά τις εξαιρετικές ρυθμίσεις εξακολουθεί να εμφανίζει πολλά bugs σε σημείο ακραίας δυσλειτουργίας για όσο είναι ενεργό. Για παράδειγμα, όταν δοκίμασα να χρησιμοποιήσω τις mouse moves με το iCUE ενεργό, παρατήρησα ότι κολλάει στην κίνηση, συνεχίζοντάς την παρόλο που ελευθερώνω το αντίστοιχο πλήκτρο. Για να σταματήσει έπρεπε να πατήσω την αντίθετη κίνηση αλλά τότε σταματούσαν να λειτουργούν και οι δύο, υποθέτω προφανώς ότι μένουν ενεργά και τα δύο για αυτό και δεν υπάρχει κίνηση αλλά ούτε δυνατότητα νέας επιλογής ενός εξ αυτών. Κλείνοντας τώρα το iCUE και αφού χρησιμοποιήσω 2-3 φορές τις κινήσεις αυτές, όλα επανέρχονται στην ομαλότητα. Κρίμα διότι οι δυσλειτουργίες με το iCUE τραβάνε αρκετές εκδόσεις τώρα, ελπίζω όχι για πολλές ακόμα. Και μην νομίζετε ότι αυτή είναι η μόνη του δυσλειτουργία, δυστυχώς. HotKeys Αρκετά πλούσιες οι on board ρυθμίσεις, τέσσερις σελίδες αφιερώνει το εγχειρίδιο σε αυτές, μέχρι και macro recording έχουμε. Βέβαια οι περισσότερες έχουν να κάνουν με το FN αλλά οκ. ω Μετρήσεις Φυσικά “Full Key” NKRO και το 100% Anti-Ghosting για το K65 Pro Mini, παρακάτω και η εικόνα από το AquaKeyTest που χρησιμοποίησα για τον αντίστοιχο έλεγχο. Εδώ αντιστοίχως η μέτρηση ταχύτητας, καλή σίγουρα αλλά όχι και η καλύτερη, θα το απέδιδα μάλλον στο ελατήριο επιστροφής του space παρά σε κάτι άλλο, κακή πάντως δεν τη λες σίγουρα. Εμπειρία χρήσης Δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιώ Corsair OPX διακόπτες μιας και τους πρωτοσυνάντησα στο K60 Pro TLK και μου άφησαν πολύ καλή άποψη για την ταχύτητα και την αμεσότητά τους. Αυτό που τελικά έλειπε από το σύνολο και που βελτίωσε πολύ την αίσθηση πληκτρολόγησης ήταν οι δύο αφρώδεις επιφάνειες απόσβεσης ήχου. Οροσωπικά μου δίνεται η εντύπωση ότι πέραν αυτού έχουν προσδώσει και μια γενικότερα ποιο δεμένη αίσθηση στο σύνολο. Πάρα πολύ μου άρεσε και η εκτεταμένη χρήση του FN σε όλους τους διακόπτες αλλά και η εξομοίωση mouse, ελπίζω ότι θα γίνει standard στα νεότερα μοντέλα, αν όχι το mouse τουλάχιστον το FN σε όλα τα κουμπιά. Σαφώς ενδιαφέρουσα και η δυνατότητα επιλογής των Shift ή Ctrl ή Alt αντί του FN, την εκμεταλλεύτηκα αρχικά αλλά τελικά επέστρεψα στο FN αποκλειστικά, πιθανότατα διότι μου αρέσει πολύ που ανάβουν μόνο τα κουμπιά στα οποία είναι ενεργοποιημένο, το βρήκα πολύ βολικό. Μέχρι τώρα αγαπημένο μου format ήταν το TLK σχεδόν αδιαπραγμάτευτα αλλά το K65 Pro Mini τείνει να μου αλλάξει γνώμη φέρνοντας το 65% άξιο διεκδικητή της κορυφής των προτιμήσεών μου. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αλλά και μόνο το δίλλημα κάτι λέει. Ομολογώ ότι δεν κάνω πάρα πολύ χρήση των F1 – F12 αλλά τα χρησιμοποιώ αρκετά ώστε να περίμενα να μου μου λείψει η ανεξάρτητη γραμμή επάνω από την οριζόντια αριθμητική, παρόλα αυτά τελικά δεν μου έλειψε καθόλου, με το FN βολεύτηκα μια χαρά. Φυσικά δεν περιμένω το ίδιο και από όλους σας. Όλα τα υπόλοιπα είναι γενικώς στην θέση τους και το «μάζεμα» των έξτρα κουμπιών των TLK, βελάκια κλπ. ξέρετε, δεν με προβλημάτισε καθόλου στη χρήση. Ειδικά τα βελάκια, Delete, Page Up/Down, που τα χρησιμοποιώ και πολύ. Με ξένισε για λίγο αρχικά ή χρήση των home, end μέσω του FN και όχι ως ανεξάρτητα, τα χρησιμοποιώ και αυτά πολύ, αλλά τα συνήθισα γρηγορότερα από ότι περίμενα και δεν μου κάνει καμία αίσθηση πλέον. Το iCUE να φτιάξουμε - από την Corsair ακούτε παρακαλώ; - κρίμα τέτοιο εργαλείο να δίνει τέτοια εικόνα. Επίλογος - Συμπεράσματα Η πολύ καλή εικόνα που μου είχαν αφήσει οι Corsair OPX διακόπτες στο K60 Pro TLK έχει ενισχυθεί από τις δύο στρώσεις αφρώδους για την απόσβεση του ήχου πληκτρολόγησης δίνοντας έτσι ένα πολύ βελτιωμένο ως αίσθηση σύνολο στο K65 Pro Mini. Η δυνατότητα διπλής χρήσης όλων των διακοπτών με το FN αλλά και δυνατότητα επιλογής των Shift ή Ctrl ή Alt αντί του FN αρχικά μπορεί να μην φαντάζει κάτι το ιδιαίτερο, ή και το αντίθετο δεν ξέρω, πάντως βολεύει πολύ, ακόμα περισσότερο η εξομοίωση mouse όσο και αν σας φαίνεται περίεργο. Επιπροσθέτως τα +5% στις διαστάσεις κάνει πολύ μεγαλύτερη διαφορά όσο ακούγεται σε σχέση με το 60% format. Ομολογώ ότι το αγαπημένο μου TLK format δεν μου έλειψε καθόλου, αντιθέτως ευχαριστήθηκα ιδιαιτέρως τις compact διαστάσεις του K65 Pro Mini, σε σημείο που έχω αποφασίσει ότι θα μείνει ως βασικό μου πληκτρολόγιο προς το παρόν, κυρίως διότι εκτός από το μικρότερο μέγεθος έχει και την απόσβεση του ήχου πληκτρολόγησης που λείπει από το K60 Pro TLK και που πολύ μου άρεσε ως προσθήκη. Το γενικότερο συμπέρασμά μου είναι ότι θα ευχαριστήσει ιδιαίτερως όσους προτιμούν κάτι μικρότερο από τα Full keyboards, με σύμμαχο τις καινοτομίες του όπως το FN σε όλα τα κουμπιά αλλά και την άριστη εκμετάλλευση του +5% στο μέγεθός. Θα ικανοποιήσει ακόμα και τους λάτρεις των TLK, είμαι ένας εξ αυτών άλλωστε, αλλά θα δώσει και το κάτι παραπάνω σε όσους προτιμούν κάτι αντίστοιχα μικρό. Αυτό που για μια ακόμα φορά με απογοήτευσε είναι τα αρκετά bugs του iCUE που με αναγκάζουν να το κλείνω για να λειτουργήσω το K65 Pro Mini όπως πρέπει. Εξαιρετικοί οπτικοί διακόπτες. Εκτεταμένη χρήση του FN σε όλα τα πλήκτρα αλλά και επιλογή των Shift, Ctrl ή Alt αντί του FN. Δύο αφρώδη στρώματα απόσβεσης του ήχου πληκτρολόγησης. Ποιότητα, υλικά, φινίρισμα. Αλουμινένιο πλατό και γενικότερη αισθητική. Φωτισμός RGB, ανεξάρτητος σε κάθε πλήκτρο και με δυνατότητα αποθήκευσης σε hardware μνήμη. Υποδοχή USB-C σύνδεσης. NKPRO χωρίς ghosting. Έως 8 ΚHz polling rate. Πρόγραμμα παραμετροποιήσεων iCUE. Πολύ ευαίσθητοι διακόπτες για χρήστες που δεν έχουν ακρίβεια στο πάτημα. Δεν περιλαμβάνεται εργαλείο αφαίρεσης των key caps στο πακέτο. Εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά bugs στο iCUE. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του K65 Pro Mini είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  4. Εισαγωγή Έχουν περάσει δύο χρόνια από την παρουσίαση του Corsair HS80 RGB Wireless από τον συνάδελφο @pol77 και η Corsair προχώρησε σε μία ανανέωσή του, παρουσιάζοντας σήμερα τη νέα ενισχυμένη έκδοσή του, HS80 MAX RGB Wireless, η οποία βρέθηκε τις προηγούμενες βδομάδες στον πάγκο των δοκιμών μας ώστε να σας το παρουσιάσουμε ταυτόχρονα με την παγκόσμια ανακοίνωσή του. Η επιλογή του διακριτικού τίτλου MAX πρέπει να ομολογήσουμε ότι μας θύμισε Apple και τους ARM επεξεργαστές της (οι εκδόσεις των οποίων είναι σαφώς ενισχυμένες σε σχέση με τους απλούς) οπότε το μόνο που μένει είναι δούμε κατά πόσον έχουμε σημαντική βελτίωση/διαφοροποίηση σε σχέση με την παλαιότερη έκδοση. Δεδομένου ότι το HS80 ήταν μέχρι σήμερα η ναυαρχίδα της σειράς HS, υπολειπόμενο μόνο του Virtuoso που σας παρουσιάσαμε προ τετραετίας, ας προχωρήσουμε τάχιστα στο σημερινό review για να δούμε τι επιπλέον έχει να δώσει στον χρήστη η έκδοση MAX. Συσκευασία Όπως πάντα, θα ξεκινήσουμε το review με την συσκευασία στην οποία κυριαρχεί το μαύρο χρώμα με κίτρινες πινελιές όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα τα gaming προϊόντα της Corsair. Στη μπροστινή πλευρά της συσκευασίας δεσπόζει - τι άλλο - μια φωτογραφία του headset καθώς και κάποιες βασικές και σημαντικές πληροφορίες για αυτό, ενώ στην πίσω πλευρά υπάρχουν σε επτά γλώσσες κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά του. Ζουμάροντας στην κάτω πλευρά της πρώτης φωτογραφίας βλέπουμε πως το headset είναι συμβατό τόσο με PC και Mac, όσο και με τις δύο τελευταίες γενιές κονσολών της Sony αλλά και με mobile συσκευές (smartphone και tablet). Πώς γίνεται το τελευταίο; Tο HS80 ΜΑΧ υποστηρίζει πέρα από τη συνδεσιμότητα μέσω του δικού του dongle και σύνδεση Bluetooth. Επιπλέον, όπως και ο προκάτοχός του, υποστηρίζει Dolby Atmos (με το οποίο θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα) καθώς και όπως φυσικά αναμέναμε σύνδεση με την εφαρμογή διαχείρισης των gaming περιφερειακών iCUE. Aφήσαμε για το τέλος το SoundID, το οποίο ο γράφων συνάντησε για πρώτη φορά σε headset. Tι να είναι αυτό άραγε; Υπομονή και θα φτάσουμε και εκεί. Στην κάτω πλευρά της συσκευασίας βρίσκουμε τα αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά του HS80 MAX και επειδή πλέον αρκετοί εδώ μέσα είμαστε και σε ηλικία που αρχίζει η πρεσβυωπία ας κάνουμε και ένα ζουμ. Αφαιρώντας το εξωτερικό sleeve βρίσκουμε ένα μαύρο ματ κουτί με το λογότυπο της Corsair σαν glossy λεπτομέρεια, το οποίο αφού ανοίξουμε μας αποκαλύπτει το headset. Aρκετά όμως με τη συσκευασία, ώρα να περάσουμε στο περιεχόμενο αυτής. Παρελκόμενα Ξεκινώντας με τα παρελκόμενα, όπως και στην περίπτωση του "απλού" HS80, βρίσκουμε τον πομποδέκτη που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα gaming headsets της Corsair, ένα ποιοτικό sleeved καλώδιο USB-A to USB-C, τον οδηγό εγγύησης, τις πληροφορίες ασφαλείας και μια κάρτα που αφορά το Dolby Atmos. O πομποδέκτης διαθέτει φωτιζόμενο λογότυπο, το οποίο πέρα από το εφέ προσφέρει και λειτουργικότητα μιας και χρησιμοποιεί τον φωτισμό για να μας ενημερώσει για την κατάσταση λειτουργίας του. Σε μια πρώτη ματιά, η μοναδική διαφοροποίηση των παρελκόμενων από την προηγούμενη έκδοση του HS80 είναι η αντικατάσταση της λαστιχένιας δέστρας του καλωδίου με ένα δεματικό velcro. Ελάχιστη μεν η διαφοροποίηση, ουσιαστικότατη δε. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 MAX RGB Wireless παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί. Headphones Frequency Response 20Ηz - 40.000 Hz Impedance 32 Ohms @ 1 kHz Sensitivity 116 dB (± 3 dB) Drivers Custom 50mm neodymium, matched pairs Microphone Type Omni-directional broadcast-grade Impedance 2.2k Ohms Frequency Response 100Hz – 10,000Hz Sensitivity -40 dB (± 3 dB) Wireless Type Wireless 2.4 GHz & Bluetooth 5.2 with A2DP, HFP and HSP support Connector USB Type A (2,4 GHz) Range Up to 50 feet (15.2m) over 2.4 GHz, up to 30 feet (9m) with Bluetooth Battery Life Up to 65 hours over 2.4 GHz, up to 130 hours with Bluetooth General USB Charging Cable 1.5m Type A - Type C Product Weight 354 g Dimensions 200mm x 97mm x 183mm Warranty 2 years Από τα χαρακτηριστικά ξεχωρίζουμε την ύπαρξη του broadcast grade μικροφώνου (το οποίο είχε εκθειάσει ο ιδιαίτερα ψείρας σε αυτά @pol77), την υποστήριξη Bluetooth 5.2 και αναπαραγωγής ήχου High Fidelity 24bit/96kHz καθώς και την φαινομενικά εξωπραγματική διάρκεια μπαταρίας έως και 130 ώρες (σίγουρα με πολλούς αστερίσκους). Επίσης αξίζει να σημειώσουμε πως πουθενά δεν αναφέρεται η υποστήριξη της τεχνολογίας SlipStream, η οποία μεταξύ άλλων επιτρέπει τη σύνδεση περισσοτέρων της μίας συσκευής στο ίδιο dongle (π.χ. ένα ποντίκι). Tο Corsair HS80 ΜΑΧ, θα είναι διαθέσιμο στην ελληνική αγορά σε δύο χρωματισμούς, το μαύρο που σας παρουσιάζουμε σήμερα και το λευκό, με επίσημη τιμή πώλησης 189.99€ και δύο χρόνια εγγύηση. Κατά το χρόνο συγγραφής του review είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του σε κάποια ελληνικά καταστήματα ως προϊόν για προπαραγγελία με τιμή 179.90€. Κάτω από το φακό - Η γενική εικόνα Οι έχοντες καλή μνήμη θα έχετε ήδη διαπιστώσει πως το Corsair HS80 MAX είναι οπτικά πανομοιότυπα με την προηγούμενη έκδοσή τους που σας είχαμε παρουσιάσει προ διετίας. Παρόλα αυτά, ας κάνουμε ένα γρήγορο πέρασμα γύρω από αυτό. Η πρώτη εντύπωση που δίνει τόσο από τις φωτογραφίες όσο και από το άγγιγμα (για αυτό θα χρειαστεί να με εμπιστευτείτε) είναι πως πρόκειται για ένα ποιοτικό προϊόν με στιβαρή κατασκευή και σοβαρή εμφάνιση (σε αντίθεση με άλλα gaming προϊόντα τα οποία χαρακτηρίζονται από στυλιστικές εξάρσεις που ενίοτε φτάνουν στα όρια αυτού που χαρακτηρίζουμε τσίρκο). Eίναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό με λεπτομέρειες αλουμινίου εκεί που απαιτείται επιπλέον στιβαρότητα, ενώ οι χρωματισμοί που κυριαρχούν είναι του μαύρου και των διάφορων τόνων του γκρι. Τα φωτιζόμενα λογότυπα της Corsair στους δύο οδηγούς είναι μικρά και διακριτικά, ενώ ένας λεπτός δακτύλιος στην περιοχή του μικροφώνου μας προϊδεάζει για την ύπαρξη φωτισμού και εκεί. Το μικρόφωνο εξακολουθεί να μην είναι αποσπώμενο αλλά αναδιπλούμενο και βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του headset. Όπως και στα υπόλοιπα headsets της Corsair που διαθέτουν αναδιπλούμενο μικρόφωνο, έτσι και εδώ η αναδίπλωσή του προς τα επάνω συνοδεύεται από την σίγαση αυτού Όπως είχε αναλυθεί και στο προηγούμενο review, η στήριξη του headset στο κεφάλι του χρήστη γίνεται μέσω μίας υφασμάτινης λωρίδας η οποία διαθέτει επένδυση δερματίνης στην πλευρά που έρχεται σε επαφή με το κεφάλι. Έτσι η στέκα παραμένει σταθερή και η όποια ρύθμιση γίνεται στη λωρίδα αυτή με τρόπο που θα δούμε παρακάτω. Στις φωτογραφίες που βλέπετε τα ακουστικά στον φελιζολένιο συνεργάτη μας, ο οποίος διαθέτει κεφάλι μικρού παιδιού, η λωρίδα είναι όσο πιο μαζεμένη γίνεται. Κλείνοντας τη γενική περιήγηση γύρω από το HS80 MAX, στην πίσω πλευρά του βρίσκουμε 3 συνολικά πλήκτρα. Στο αριστερό ακουστικό υπάρχει το μπουτόν ενεργοποίησης / απενεργοποίησης, το οποίο μπορεί να προγραμματιστεί και για επιπλέον λειτουργίες όπως θα δούμε σε επόμενη ενότητα και το ποτενσιόμετρο ελέγχου της έντασης, ενώ στη δεξιά πλευρά υπάρχει ένα μπουτόν με το λογότυπο του bluetooth το οποίο προφανώς θα χρησιμεύει για σχετικές με τον ασύρματο αυτό τρόπο σύνδεσης. Κάτω από το φακό - Οι λεπτομέρειες Ας ρίξουμε τώρα μια προσεκτικότερη ματιά στο HS80 MAX εστιάζοντας σε κάποιες λεπτομέρειες, ξεκινώντας από τη στέκα και τη ρύθμιση ύψους αυτής. Όπως είδαμε και στη γενική φωτογράφιση η στέκα είναι σταθερού μεγέθους και είναι κατασκευασμένη από πλαστικό. Στο επάνω μέρος της διαθέτει ένα μετρίου μεγέθους με ουδέτερη γραμματοσειρά λογότυπο της Corsair. O ρόλος της είναι 100% δομικός, συνδέοντας τα δύο ακουστικά και τον ιμάντα ρύθμισης ύψους. Ο ιμάντας αυτός στην πλευρά που έρχεται σε επαφή με το κεφάλι έχει ένα μικρού πάχους μαξιλαράκι με επικάλυψη από δερματίνη και είναι ελαστικός. Στα άκρα του διαθέτει velcro, και μέσω αυτού αφού κάνει ένα γύρισμα στην στέκα πάει και κουμπώνει στην εσωτερική πλευρά της. Μικρή αλλά ευχάριστη λεπτομέρεια το πλαστικό στο τελείωμα του ιμάντα που έχει τοποθετηθεί ώστε να αποφευχθούν τυχόν ξεφτίσματα. Η διαδικασία ρύθμισης του ιμάντα είναι σαφώς πιο χρονοβόρα σε σχέση με τους βαθμιδωτούς μηχανισμούς που βλέπουμε συνήθως στα headset. Το εύρος ρυθμίσεων είναι αρκετά μεγάλο, αν και για το κεφάλι του γράφοντος χρειάστηκε να τοποθετηθεί ο ιμάντας στο σημείο που ακουμπάει την κύρια στέκα. Να σημειώσουμε εδώ πως στην πλειοψηφία των headset ο γράφων χρειάζεται να φέρει τους μηχανισμούς στο μέγιστο σημείο ρύθμισης, οπότε η παραπάνω παρατήρηση δεν καταγράφεται ως κάτι αρνητικό. Κοιτάζοντας το σημείο με τα ακουστικά αναρτημένα σε βάση βλέπουμε τις βίδες που συνδέουν τα 2 τμήματα που αποτελούν τη σταθερή στέκα (από το εσωτερικό της διέρχεται το καλώδιο που συνδέει τα δύο ακουστικά) ενώ το ασημί δαχτυλίδι αποτελεί το αλουμινένιο τμήμα του μηχανισμού σύνδεσης του κάθε ακουστικού με τη στέκα ο οποίος δίνει και τη δυνατότητα περιστροφής αυτών. Έτσι το κάθε ακουστικό μπορεί να αγκαλιάσει καλύτερα το αυτί του χρήστη αυξάνοντας το επίπεδο άνεσης, ενώ στην περίπτωση που ο χρήστης επιθυμεί να τα αφήσει κρεμασμένα στο λαιμό του μπορούν να περιστραφούν έως και 90 μοίρες ώστε να ακουμπήσουν τα μαξιλαράκια στα κόκκαλα της κλείδας. Και μιας και τα αναφέραμε, τα μαξιλαράκια είναι ιδιαίτερα άνετα, με το εσωτερικό τους να αποτελείται από memory foam και την επικάλυψη να είναι από μαλακό ύφασμα, που εξασφαλίζει άνεση και κάποια στοιχειώδη αναπνοή του αυτιού (τουλάχιστον σε σχέση με τη χρήση δερματίνης). Η φόρτιση του HS80 MAX γίνεται από μία θύρα USB Type C η οποία βρίσκεται στο κάτω μέρος του αριστερού ακουστικού. Στο πίσω μέρος αυτού βρίσκεται όπως είδαμε και σε προηγούμενη φωτογραφία το ποτενσιόμετρο ρύθμισης της έντασης του ήχου και το μπουτόν ενεργοποίησης. Ακριβώς κάτω από το ποτενσιόμετρο βρίσκεται και ένα ενδεικτικό LED το οποίο αλλάζει χρώμα ενημερώνοντας είτε για την κατάστασταση της μπαταρίας είτε για την κατάσταση του Bluetooth. Λογισμικό - Corsair iCUE Όπως όλα τα gaming περιφερειακά της Corsair, έτσι και το HS80 MAX συνεργάζονται με το λογισμικό iCUE για ρυθμίσεις και παραμετροποίηση. Στην καρτέλα του πομποδέκτη όπως βλέπετε δεν μπορούμε να κάνουμε και κάτι το ιδιαίτερο πέραν του ελέγχου για κάποιο firmware update. Όπως είπαμε και στα τεχνικά χαρακτηριστικά λόγω απουσίας υποστήριξης της τεχνολογίας SlipStream δεν υπάρχει η επιλογή να ορίσουμε αυτόν ως multipoint και να συνδέσουμε περισσότερες από μία συσκευές. Δεδομένου ότι στα προηγούμενα HS80 υπήρχε αυτό το χαρακτηριστικό, ο μοναδικός λόγος στον οποίο μπορούμε να αποδώσουμε την έλλειψη αυτή είναι πως η έκδοση MAX υποστηρίζει αναπαραγωγή αρχείων 24bit/96kHz και ασύρματα ενώ η απλή έκδοση απαιτούσε τη σύνδεση με καλώδιο για την εν λόγω λειτουργία. Περνώντας στην καρτέλα του headset, αρχικά έχουμε τη δυνατότητα ρύθμισης ενός και μοναδικού μπουτόν, και συγκεκριμένα αυτού που έχει ενσωματωθεί στη ροδέλα ρύθμισης της έντασης. Μπορούμε να επιλέξουμε από μία μεγάλη γκάμα ρυθμίσεων, όπως mute του μικροφώνου, εναλλαγή των προρυθμίσεων του equalizer, play/pause αρχείου πολυμέσων ενώ μπορεί να προγραμματιστεί και για κάποια λειτουργία του λογισμικού επί πληρωμή Voicemod το οποίο συνεργάζεται με το iCUE. Φυσικά υπάρχει δυνατότητα αμέτρητων ρυθμίσεων για το χρωμα ή τα χρώματα που θα έχουν τα δύο λογότυπα της Corsair, και για αυτά θα σας παραπέμψουμε στο review του pol77 που είχε καλύψει εκτενέστατα το θέμα. Για την λειτουργία nVidia Broadcast δυστυχώς δεν μπορούμε να σας πούμε κάτι μιας και απαιτεί την ύπαρξη κάρτας γραφικών RTX2060 ή ανώτερης την οποία δυστυχώς δεν διαθέτουμε. Σίγουρα πάντως η υποστήριξή της δίνει επιπλέον πόντους στα τεχνικά χαρακτηριστικά της έκδοσης MAX. Περνώντας στο equalizer, αυτό είναι πανομοιότυπο με όσα έχουμε δει και στο παρελθόν, προσφέροντας 5 έτοιμες ρυθμίσεις δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα στον χρήστη να δημιουργήσει και τις δικές του. Στην ίδια καρτέλα βρίσκουμε και τα 2 slider για την ρύθμιση της έντασης του μικροφώνου και της επιστροφής ήχου (sidetone) ενώ ή ένδειξη stereo στο κάτω μέρος είναι καθαρά διακοσμητική μιας και σε αντίθεση με άλλα headset της Corsair δεν υποστηρίζεται Virtual 7.1 ώστε να δρα σαν μπουτόν εναλλαγής μεταξύ σε απλό stereo και σε Virtual 7.1. Στην περίπτωση που έχουμε επιλέξει μέσα από τα Windows τη λειτουργία Dolby Atmos, το equalizer εξαφανίζεται και πλέον όλα γίνονται αυτόματα σύμφωνα με τα δεδομένα που έρχονται απο το αρχείο που αναπαράγεται. Aς δούμε τώρα μία λειτουργία που δεν έχουμε ξαναδεί σε κάποιο headset της Corsair, το SoundID Personalization. To SoundID παρουσιάστηκε πριν περίπου ένα χρόνο με τα HS65 Surround και στην ουσία αποτελεί ένα τεστ ακοής και ηχητικών προτιμήσεων βάσει του οποίου το iCUE κάνει κάποιες ρυθμίσεις στον ήχο ώστε αυτός να ταιριάζει στα γούστα αλλά και στις ανάγκες του χρήστη. Για την εκτέλεση του τεστ, ο χρήστης πρέπει να βρίσκεται σε απόλυτη ησυχία και να έχει απενεργοποιήσει οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή δημιουργεί ήχους. Αφού φορέσουμε τα ακουστικά, πατάμε το auto set volume και ξεκινάμε. Αρχικά ακούγονται μία σειρά από ήχους, χωριστά στο δεξί και αριστερό κανάλι. Ο χρήστης πρέπει είτε να πατήσει ένα κουμπί μόλις ακούσει τον ήχο είτε να μειώσει την ένταση ώστε να μην ακούει τον ήχο. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται περίπου 20 φορές. Στη συνέχεια επιλέγει ανάμεσα σε επτά κομμάτια και συνεχίζει για το τελευταίο μέρος του τεστ. Εδώ σε κάθε υπο-τεστ έχει δύο εναλλακτικές επιλογές Α και Β και επιλέγει αυτή που προτιμά ηχητικά. Αφού εκτελέσει και αυτές τις δοκιμές δημιουργείται ένα SoundID βάσει των απαντήσεων που δόθηκαν. Για να φανούν και λίγο πιο επιστημονικά τα πράγματα, υπάρχει και μία καρτέλα παρουσίασης των αποτελεσμάτων του SoundID όπου βλέπουμε τις επιδόσεις του κάθε αυτιού χωριστά στις διάφορες ηχητικές συχνότητες βάσει των οποίων ο αλγόριθμος προσάρμοσε τον ήχο του headset. Κάτω αριστερά βλέπουμε και ενα disclaimer πως το τεστ δεν αποτελεί ιατρική εξέταση και τα αποτελέσματα παρέχονται μόνο για πληροφοριακούς λόγους. Kλείνουμε την ενότητα αυτή με την καρτέλα ρυθμίσεων διαφόρων λειτουργιών του headset, από όπου μπορούμε να ρυθμίσουμε αρκετά πραγματα. Τα έχουμε δει όλα αυτά πολλές φορές, οπότε δεν υπάρχει λόγος να τα ξαναπούμε, ώρα να δούμε τι γίνεται με το Dolby Atmos. Λογισμικό - Dolby Access Αμέσως μετά την εγκατάσταση του iCUE, λάβαμε μία ενημέρωση πως το HS80 MAX υποστηρίζει Dolby Atmos for Headphones και πως για την ενεργοποίηση αυτού θα έπρεπε να εγκαταστήσουμε μέσω του Microsoft Store την εφαρμογή Dolby Access. Πράγματι προχωρήσαμε στην εγκατάσταση αυτής, και προς ευχάριστη έκπληξή μας διαπιστώσαμε πως δεν χρειάστηκε να πληρώσουμε κάτι για αυτή μιας και προφανώς το HS80 MAX περιλαμβάνει το σχετικό licence από την Dolby. Όπως βλέπετε στα screenshot που ακολουθούν, υπάρχουν 4 κύριες κατηγορίες προρυθμίσεων, gaming, movie, music και voice με τις 3 πρώτες να έχουν κάποιες επιπλέον ρυθμίσεις χωρίς όμως περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Ο χρήστης μπορεί να δημιουργήσει και 3 custom ρυθμίσεις οι οποίες στην ουσία είναι ένα equalizer. Υπομονή μεχρι τις ηχητικές δοκιμές ώστε να δούμε εάν όλα αυτά έχουν κάποια ουσία ή αποτελούν τεχνάσματα του marketing. Λειτουργικότητα Άνεση - Εφαρμογή Με βάρος 354gr το HS80 MAX βρίσκεται κοντά στα περισσότερα ασύρματα gaming headsets, χάρη όμως στον τρόπο που στηρίζεται στο κεφάλι του χρήστη και στο συνδυασμό memory foam και ποιοτικού υφάσματος στα μαξιλαράκια παραμένει άνετο μετά και από πολύωρη χρήση. Βέβαια σε χρήση στους καλοκαιρινούς μήνες και σε θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών (πράγμα που συνέβη καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών) γίνεται λίγο άβολο λόγω της ζεστής αίσθησης που αφήνει. Δεδομένου όμως ότι σε συνθήκες ζέστης κανένα ακουστικό τέτοιου είδους δεν είναι πραγματικά άνετο, το προσπερνάμε. Κατά τα άλλα, πέραν της δυσκολίας ρύθμισης του ύψους που περιγράψαμε παραπάνω δεν βρήκαμε τίποτα που να μας προβληματίζει στην καθημερινή χρήση του, είτε αυτή ήταν φορώντας γυαλιά είτε όχι. Εμβέλεια Όσον αφορά το θέμα της εμβέλειας, με βάση τις δοκιμές μας μπορούμε να πούμε πως η Corsair υποεκτίμησε τις δυνατότητες του HS80 MAX μιας και τόσο στα 2.4 GHz όσο και στο Bluetooth πετύχαμε εμβέλεια 30 μέτρων σε ανοιχτό χώρο χωρίς εμπόδια. Βάζοντας εμπόδια στην εξίσωση (έως 3 τοίχους) η μεν σύνδεση των 2.4 GHz πήρε και εκεί άριστα, ενώ το Bluetooth ενοχλήθηκε μόνο από την ύπαρξη μεγάλου υποστηλώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα. Μπαταρία Λόγω του γεγονότος ότι λάβαμε το δείγμα της δοκιμής μέσα στην τούρλα του Αυγούστου και λίγο πριν τις καλοκαιρινές μας διακοπές και σε συνδυασμό με τα νούμερα που δίνει η Corsair για τη διάρκεια μπαταρίας του HS80 MAX καταλαβαίνετε πως ήταν αδύνατο να πραγματοποιήσουμε αξιόπιστες μετρήσεις. Έτσι θα σας αναφέρουμε απλώς πως η Corsair δίνει έως 65 ώρες εάν το συνδέσετε με το δικό τους dongle των 2.4 GHz και έχετε τον φωτισμό σβηστό, έως 24 ώρες εάν έχετε το φωτισμό ενεργοποιημένο και έως 130 ώρες εάν το συνδέσετε μέσω Bluetooth. Στην πράξη το μόνο που μπορούμε να σας πούμε πως μετά από μία πλήρη φόρτιση και κάπου 3 ώρες συνεχούς χρήσης σε υπολογιστή με το dongle με την ένταση στο μέγιστο και τον φωτισμό επίσης στην μέγιστη φωτεινότητα, το κινητό μας τηλέφωνο έδειξε ότι η μπαταρία βρίσκεται στο 91%, το οποίο συνάδει με τους ισχυρισμούς της Corsair. Μικρόφωνο Όπως είδαμε και στις φωτογραφίες προηγούμενης ενότητας, για το HS80 MAX η Corsair επέλεξε τη λύση του αναδιπλούμενου μικροφώνου, σχεδιασμό που έχουμε δει να ακολουθεί σε αρκετά headsets από την εποχή του Void. Αναδιπλώνοντάς το προς τα επάνω γίνεται ταυτόχρονα και σίγαση αυτού, ενώ όπως γράψαμε και στην ενότητα του iCUE μπορούμε να προγραμματίσουμε το μπουτόν που ενσωματώνεται στη ροδέλα ρύθμισης του ήχου να κάνει και αυτό σίγαση, εάν δεν προτιμούμε την αναδίπλωση. Το μικρόφωνο όπως είδαμε διαθέτει και έναν φωτιζόμενο δακτύλιο ο οποίος μας ενημερώνει για την κατάστασή του, με κόκκινο χρώμα για τη σίγαση και ψυχρό λευκό όταν αυτό είναι σε λειτουργία. Όσον αφορά το ηχητικό κομμάτι, με εύρος συχνοτήτων απο 100Hz έως 10ΚHz και ευαισθησία στα -40dB (+/- 3dB) άφησε τόσο εμάς όσο και τους συνομιλητές μας απόλυτα ικανοποιημένους. Ο χαρακτηρισμός broadcast grade ίσως να μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολή, εάν μπούμε σε διαδικασία να το συγκρίνουμε με μεμονωμένα μικρόφωνα κόστους όσο όλο το headset, σε κάθε περίπτωση όμως ο ήχος είναι πάρα πολύ καλός. Μοναδικό "μελανό" σημείο στο μικρόφωνο είναι πως είναι αρκετά δύσκολο στην ρύθμιση όσον αφορά το πόσο κοντά θέλετε να το φέρετε στο στόμα και έτσι εάν ο χρήστης είναι ιδιότροπος ως προς αυτό (ο γράφων συνηθισμένος από το Virtuoso είναι αρκετά) θα παιδευτεί αρκετά να το ρυθμίσει. Επιπλέον, εάν το μικρόφωνο έρθει κοντά στο στόμα του χρήστη, σε περίπτωση που αυτός θελήσει να το αναδιπλώσει αυτό θα βρεθεί να ακουμπά τον κρόταφό του. Χρηστικότητα Ο τομέας της χρηστικότητας είναι ένα κομμάτι στο οποίο το HS80 MAX σκοράρει υψηλότερα από κάθε άλλο headset που έχουμε δοκιμάσει (και πιστέψτε με είναι πολλά). Πέρα από όσα αναφέραμε στις παραπάνω υπο-ενότητες, το HS80 είναι ένα headset το οποίο χαίρεσαι να χρησιμοποιείς. Τα χειριστήρια βρίσκονται ακριβώς στις θέσεις που θα έπρεπε, χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο για λάθος (π.χ. το μπουτόν για το bluetooth που δεν χρειάζεται συχνά είναι στη δεξιά πλευρά, το οn/off και η ροδέλα ήχου είναι στα αριστερά) και ο χρόνος προσαρμογής στη χρήση τους είναι κυριολεκτικά μηδενικός. Ο βασικότερος λόγος όμως που απογειώνει την χρηστικότητά του είναι η δυνατότητα ταυτόχρονης σύνδεσης στα 2.4 GHz και μέσω Bluetooth. Στην περίπτωση αυτή, η σύνδεση με το κινητό σας π.χ. είναι σε μία μόνιμη κατάσταση αναμονής για κλήσεις. Έτσι στην περίπτωση που το έχετε σε λειτουργία 2.4 GHz (η εναλλαγή ανάμεσα στους 2 τρόπους ασύρματης σύνδεσης γίνεται με ενα tap στο on/off) και εφόσον το έχετε κάνει pair με κάποια συσκευή κινητού τηλεφώνου, τότε στην περίπτωση που υπάρξει κάποια τηλεφωνική κλήση, είτε εισερχόμενη είτε εξερχόμενη, αυτόματα γίνεται mute o ήχος των 2.4 GHz και το headset γυρίζει στο bluetooth ώστε να μιλήσετε από αυτό. Με το που τερματίσετε την κλήση, επανέρχεται η σύνδεση με τον ήχο του υπολογιστή. Στην περίπτωση αυτή το HS80 ΜΑΧ περνάει μέσω bluetooth μόνο ήχους κλήσεων, εάν επιθυμείτε να ακούσετε π.χ. μουσική από το κινητό σας, πρέπει με ένα tap στο on/off button να το γυρίσετε σε λειτουργεία bluetooth. Ηχητικές δοκιμές Όσον αφορά τις ηχητικές δοκιμές θα μπορούσαμε πολύ απλά να σας παραπέμψουμε στο review του HS80 του pol77 μιας και οι όποιες διαφοροποιήσεις των δύο μοντέλων δεν αφορούν τα κομμάτια που επηρεάζουν την ηχητική απόδοση. Δε θα το κάνουμε όμως οπότε ας ξεκινήσουμε. Όσοι έχετε διαβάσει προηγούμενα review από headset τα οποία υποστηρίζουν συχνότητες έως 40.000 Hz και δειγματοληψία 48 ή 96 ΚΗz ενδεχομένως να θυμάστε πως ούτε ο γράφων ούτε ο audiophile pol77 καταφέραμε να καταλάβουμε κάποια διαφορά. Ειδικά στο θέμα της αναπαραγωγής συχνοτήτων άνω των 20.000 Hz που αποτελεί το όριο του ανθρώπινου αυτιού (με το γράφοντα για διάφορους λόγους να βρίσκεται κάπου στις 17.000 Hz) θεωρούμε πως το εν λόγω χαρακτηριστικό υπάρχει για λόγους εντυπωσιασμού χωρίς να προσφέρει κάτι. Κάτι ανάλογο συνέβη και αυτή τη φορά και με την αναπαραγωγή high definition audio (υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό πως η έκδοση MAX μπορεί να αναπαράγει δειγματοληψία 96 HKz και ασύρματα) όπου δεν εντοπίστηκε κάποια διαφορά. Όσον αφορά την πιο καθημερινή τους χρήση, το HS80 ΜΑΧ απέδωσε όπως θα περιμέναμε από ένα headset αυτής της κατηγορίας τιμής. Ο ήχος είναι καθαρός, με βαθύ και σταθερό μπάσο, αρκετά λεπτομερή πρίμα και σωστή αναπαραγωγή των μεσαίων. Επιπλέον διαπιστώσαμε πως ακόμα και στην αναπαραγωγή "απλών" αρχείων ήχου με ενεργοποιημένο το Dolby Atmos παρουσιαζόταν μία βελτίωση της ηχητικής σκηνής και του διαχωρισμού των οργάνων. Κάποιοι στην Dolby φαίνεται να έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους, οπότε ας δούμε λίγο καλύτερα το θέμα. Πέρα από τα όποια παιχνίδια υποστηρίζουν το Dolby Atmos (ο γράφων ξεκαθαρίζει πως έχει πάψει να ασχολείται με το σπορ εδώ και πολλά χρόνια), όπως πιθανώς έχετε διαπιστώσει αρκετές νέες ή νεότερες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές διαθέτουν ήχο Dolby Atmos. Και ενώ η σωστή αναπαραγωγή των εν λόγω αρχείων με τους διάφορους media players είναι μία πονεμένη ιστορία όσον αφορά τον ήχο, δεν ισχύει το ίδιο για τις επίσημες εφαρμογές των Netflix και Disney+. Εγκαταστήσαμε λοιπόν από το Microsoft Store την εφαρμογή του Disney+, τσεκάραμε στο Dolby Access την επιλογή Movies - Detailed και περάσαμε αρκετές ώρες βλέποντας σκηνές δράσεις από ταινίες του Marvel Cinematic Universe, κάνοντας εναλλαγές ανάμεσα σε stereo και Atmos. Πρέπει να ομολογήσουμε πως το ηχητικό αποτέλεσμα στις παρακάτω ταινίες ήταν εντυπωσιακό. Χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί πολυκάναλος ήχος, υπήρχε σαφέστατη βελτίωση, και ο ήχος δεν είχε καμία σχέση με το Virtual 7.1 που κάνουν άλλα headsets όπως τα Virtuoso. Διαπιστώσαμε πως υπήρχε μία ελαφριά μείωση της μέγιστης έντασης του ήχου καθώς και κάποια διαφοροποίηση στην ηχητική στάθμη των διαφόρων πηγών ήχου. Παραδείγματος χάρην στη σκηνή του Avengers Εndgame που ο Captain America επιτίθεται στον Thanos με το Mjolnir (drops emoji) αισθανθήκαμε μία ελαφριά μείωση της μουσικής και καθαρότερη αναπαραγωγή των ήχων των ηχητικών εφέ. Κάτι αντίστοιχο καταλάβαμε και στη σκηνή με τα portals όπου ήχοι έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις. Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θεωρούμε πως το Dolby Atmos στην περίπτωση του HS80 MAX είναι κάτι παραπάνω από ένα equalizer πολυτελείας και μπορεί να προσφέρει μία καλύτερη εμπειρία ακρόασης στον χρήστη. Συμπεράσματα Kάπως έτσι φτάσαμε για μια ακόμα φορά στην ώρα του απολογισμού. Το πρώτο που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον αποτελεί το HS80 ΜΑΧ μία βελτιωμένη έκδοση του απλού HS80. Η απάντηση είναι λίγο δύσκολη. Με επιπλέον κόστος 30 ευρώ αυτό που κερδίζει ο αγοραστής τους είναι η συνδεσιμότητα Bluetooth με τα καλούδια που αναλύσαμε, η σαφώς καλύτερη μπαταρία και η δυνατότητα αναπαραγωγής ήχου δειγματοληψίας 96 ΚΗz ασύρματα. Αυτό που χάνει κυρίως είναι η δυνατότητα σύνδεσης πολλαπλών συσκευών στο ίδιο 2.4 GHz dongle μέσω της τεχνολογίας SlipStream. Δεδομένου ότι καταλάβατε την άποψή μας για τα 96 ΚΗz, το ερώτημα είναι Bluetooth και μπαταρία ή Slipstream, ένα dongle λιγότερο (εάν έχετε και άλλες ασύρματες συσκευές της Corsair συμβατές με αυτό) και 30 ευρώ επιπλέον στην τσέπη;. Δε θα το απαντήσουμε, είναι καθαρά υποκειμενικό και εξαρτάται από τα γούστα και τις ανάγκες του καθενός. Kατά τα άλλα, το HS80 MAX όπως καταλάβατε είναι ένα πολύ αξιόλογο headset τόσο από άποψη ηχητικής απόδοσης όσο και από άποψη λειτουργικότητας και χαρακτηριστικών. Εάν σκοπεύετε να αξιοποιήσετε το Dolby Atmos και σας ενδιαφέρει η συνδεσιμότητα με το κινητό σας τηλέφωνο μέσω bluetooth πρέπει σίγουρα να το βάλετε στα υπόψιν. Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Corsair HS80 ΜΑΧ RGB Wireless Headset: Πλεονεκτήματα Άνεση κατά τη χρήση Υποστήριξη Dolby Atmos Περιλαμβάνει Dolby Access licence Ηχητική απόδοση Ποιότητα κατασκευής Ποιότητα μικροφώνου Διάρκεια μπαταρίας Εμβέλεια RGB φωτισμός Συνδεσιμότητα 2.4 GHz και Bluetooth με δυνατότητα ταυτόχρονης σύνδεσης Συνεργασία με το iCUE. Sleeved καλώδιο. Μειονεκτήματα Δεν υποστηρίζει την τεχνολογία Corsair SlipStream Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Corsair HS80 ΜΑΧ RGB Wireless Headset είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Γεώργιος "GriGaS" Ρήγας 10/08/2023
  5. Πρόλογος Καιρός πέρασε από το τελευταίο case review και ακόμα περισσότερος από το τελευταίο mini ITX κουτί που είδαμε πάνω στον πάγκο δοκιμών μας. Για μερικούς τα μικρά λιλιπούτια κουτιά είναι ολόκληρη φιλοσοφία και αρκετοί ακόμα υποστηρίζουν (μέσα σε αυτούς και οι ορθοπαιδικοί) ότι όσο μεγαλώνεις θέλεις τα πράγματα να είναι πιο ελαφριά, για να μετακινούνται εύκολα. Σήμερα θα δούμε από κοντά το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, ένα mini ITX κουτί με πραγματικά μικρό footprint, που ταυτόχρονα όμως μπορεί να φιλοξενήσει μία full size κάρτα γραφικών. Γιατί μπορεί να μεγαλώνει κάποιος και να θέλει ένα μικρό και ελαφρύ κουτί, αλλά μη ξεχνάμε ότι τα μεγάλα παιδιά δεν σταματούν να παίζουν ποτέ!!! Λόγω του μικρού του μεγέθους υπάρχει μία ιδιαιτερότητα στη θέση για το τροφοδοτικό, όπου μπορεί να φιλοξενήσει μόνο SFX τροφοδοτικά και αυτός είναι και ο λόγος που η Corsair μας το έστειλε πακέτο μαζί με το SF850L. Ναι-ναι το 850 είναι 850Watt διότι μπορεί να είναι μικρό, αλλά είπαμε. Μπορεί να φιλοξενήσει Full Size GPU το κουτί, άρα θα πρέπει να είμαστε και άνετοι στο θέμα τροφοδοσίας. Και αν θέλετε ακόμα μεγαλύτερη άνεση το αδερφάκι του ακούει στον κωδικό μοντέλου SF1000L. Χαρακτηριστικά Στην εικόνα που ακολουθεί μπορούμε να δούμε μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, όπως αυτά εμφανίζονται στην ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρίας. Στα παραπάνω να συμπληρώσουμε ότι τα κύρια υλικά κατασκευής είναι πλαστικό και λαμαρίνα με τις κατάλληλες διαμορφώσεις προφανώς, δεν υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης 3.5" δίσκου στο κουτί και υπάρχουν διαθέσιμες δύο χρωματικές εκδοχές. Η μία είναι η μαύρη που θα δούμε σήμερα στην παρουσίαση και η άλλη η λευκή, καθώς white is the new black! Σε αυτό να προσθέσουμε ότι υπάρχουν και δύο εκδόσεις. Η μία είναι η iCUE που θα δούμε σήμερα και η άλλη η "απλή" που είναι σκέτο το κουτί. Στην πρώτη περιλαμβάνονται επιπλέον τρεις ανεμιστήρες πάχους 15mm και ο ελεγκτής τους, ενώ στην "απλή" τίποτα από τα δύο. Κλείνοντας με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος να αναφέρουμε ότι η εγγύηση είναι φυσικά διετής και η προτεινόμενη τιμή πώλησης από την κατασκευάστρια είναι 169,99€ για την έκδοση iCUE. Ένα ποσό αρκετά υψηλό για το μέγεθος του κουτιού, αλλά μένει να δούμε αν θα σταθεί επάξια και θα δικαιολογήσει την υψηλή τιμή του. Στην Ελληνική αγορά κατά την συγγραφή της παρουσίασης, το κουτί κοστίζει 143.98€ με άμεση διαθεσιμότητα και αν κάποιος θέλει την απλή του έκδοση, θα πρέπει να βγάλει από το πορτοφόλι του 113,98€ για επίσης άμεση διαθεσιμότητα. Συσκευασία και περιεχόμενα Η συσκευασία του κουτιού είναι πραγματικά πολύ απλή και λιτή και το μόνο που μας κάνει να καταλάβουμε ότι στα χέρια μας έχουμε την "πλούσια" έκδοση του κουτιού, είναι η μικρή ταμπελίτσα σε ένα από τα πλαϊνά της συσκευασίας (δεύτερη φωτογραφία που ακολουθεί). Κατά τα άλλα δεν υπάρχει καμία πληροφορία για τα χαρακτηριστικά του, ούτε ένα σκαρίφημα έστω για το πως μοιάζει το κουτί που περικλείει στο εσωτερικό της η συσκευασία. Εσωτερικά έχουμε την κλασική προστασία που βλέπουμε σχεδόν σε όλα τα κουτιά που έχουμε κάνει unboxing. Έχουμε μία χοντρή νάιλον σακούλα και δύο χοντρά κομμάτια φελιζόλ που το αγκαλιάζουν. Σε ένα από τα δύο κομμάτια φελιζόλ έχει γίνει μία υποδοχή και εκεί βρίσκουμε το κουτί με τα παρελκόμενα του προϊόντος. Προσωπικά προτιμώ κάτι τέτοιο από το να βρίσκεται στο εσωτερικό του κουτιού, καθώς ουκ ολίγες φορές έχει τύχει να ανοίξει το χάρτινο κουτάκι κατά τη μεταφορά και να μαζεύω βίδες και δεματικά μέσα από το κουτί. Όσον αφορά τα παρελκόμενα έχουμε ένα έντυπο με πληροφορίες ασφαλείας, 12 βίδες για ανεμιστήρες, 8 βίδες για την μητρική, 8 βίδες για την εγκατάσταση SSD δίσκων, 1 αποστάτη και δέκα δεματικά καλωδίων. Όποιος θέλει να ρίξει μία ματιά στο manual αρκεί ένα κλικ εδώ. Κάτι ακόμα που ο κάτοχος θα βρει εντός του κουτιού, είναι μία προέκταση που θα βοηθήσει για την τροφοδοσία του συστήματος. Αυτή δεν είναι άλλη από μία γωνιακή IEC C13 σε ίσια C14. Ο λόγος που χρειάζεται η γωνιακή θα το δούμε στη συνέχεια. Εξωτερικό Μέρος Ας προχωρήσουμε όμως στο κυρίως πιάτο και να ρίξουμε τις πρώτες μας ματιές πάνω στον μικρό κουρσάρο. Αρχικά βλέπουμε ένα κουτί με αρκετό mesh τριγύρω, στρογγυλεμένες γωνίες και στο κάτω μέρος της πρόσοψης το front panel. Όλα τα περιμετρικά τμήματα που περικλείουν το mesh είναι από πλαστικό που δίνει μια ωραία αίσθηση στην αφή. Δεν υπάρχουν σημεία να ενοχλούν τα χέρια κατά την μετακίνηση του κουτιού και τα τέσσερα πόδια του, φαίνεται να το σηκώνουν αρκετά από το γραφείο. Η πρόσοψη πέρα από το μεγάλο κομμάτι από mesh φέρει στο επάνω αριστερό της μέρος διακριτικά το μοντέλο του κουτιού. Στο κάτω μέρος έχουμε το front panel όπου έχουμε το κουμπί εκκίνησης και το power LED ενσωματωμένο σε αυτό, δύο θέσεις USB3.2 μία type-C, υποδοχή jack για μικρόφωνο και ακουστικά και το κουμπί επανεκκίνησης. Περιστρέφουμε το κουτί κατά 90 μοίρες και αντικρίζουμε το αριστερό πλαϊνό που δεν έχει να επιδείξει πολλά, τουλάχιστον από την εξωτερική του πλευρά. Στο πίσω μέρος έχουμε ένα μαγνητικό φίλτρο το οποίο εισάγεται συρταρωτά στις κατάλληλα διαμορφωμένες υποδοχές που έχει η λαμαρίνα στο πίσω μέρος. Εδώ βλέπουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης δύο ανεμιστήρων 120mm και στα δεξιά τρεις δέστρες καλωδίων από σκράτς. Τέρμα κάτω βλέπουμε την μία χειρόβιδα που φέρει ελαστική ροδέλα κίτρινου χρώματος για να αποτρέψει τραυματισμούς στο χρώμα του κουτιού και ακριβώς πάνω της, ένα βέλος που μας δείχνει προς ποια κατεύθυνση πρέπει να σπρώξουμε για να αφαιρέσουμε το πλαϊνό. Συνολικά έχουμε δύο χειρόβιδες για κάθε πλαϊνό. Στο επάνω μέρος πέρα από μία ακόμα χειρόβιδα και το αντίστοιχο βελάκι, βλέπουμε μία οπή στο πλαστικό της οροφής και loop καλωδίων με το λογότυπο της κατασκευάστριας. Τα δύο τελευταία είναι άμεσα συνδεδεμένα μεταξύ τους, καθώς από την οπή θα περάσει η προέκταση για την τροφοδοσία του συστήματός μας και τα τρία συνολικά loops θα κρατήσουν το καλώδιο στη θέση του. Το δεξιό πλαϊνό δεν έχει και αυτό να επιδείξει κάτι διαφορετικό σε σχέση με το αριστερό που είδαμε λίγο πριν. Η οροφή του κουτιού είναι και αυτή με πλαστικό περιμετρικά και mesh στο εσωτερικό πλαίσιο. Στο κέντρο της έχει ανοίξει τα πανιά του το καράβι της Corsair και η στήριξή της επάνω στο σασί είναι μέσω μαγνητών. Μόλις αφαιρεθεί βλέπουμε δύο δέστρες ακόμα πάνω από τη θέση του τροφοδοτικού που θα κατευθύνουν την προέκταση στην οπή που είδαμε λίγο πριν. Στο κάτω μέρος βλέπουμε τα τέσσερα πόδια του κουτιού μαζί με ένα πλαστικό καπάκι που βγαίνει από το κουτί αν πατήσουμε το πλαστικό έλασμα που φαίνεται στο πάνω μέρος. Αν το αφαιρέσουμε εσωτερικά μπορούμε να δούμε τις PCI θέσεις καθώς και το I/O της μητρικής. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε καλώδια. Τα πόδια που είναι εξοπλισμένα με ελαστική επένδυση προστατεύουν την επιφάνεια πάνω στην οποία θα τοποθετήσουμε το κουτί, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να απορροφούν τυχόν κραδασμούς και δίνουν μία απόσταση 18mm στο κουτί από την επιφάνεια του γραφείου ή του πατώματος. Εσωτερικό Μέρος Ώρα να δούμε και τα ενδότερα του κουτιού και ξεκινάμε από το αριστερό πλαϊνό του ξεβιδώνοντας τις χειρόβιδες και σπρώχνοντας προς την φορά που μας δείχνουν τα ανάγλυφα βελάκια που είδαμε λίγο πριν. Καλό είναι να αναφέρουμε εδώ ότι οι χειρόβιδες μένουν επάνω στο πλαϊνό, οπότε δύσκολα θα τις χάσουμε είτε αυτές, είτε τις ροδέλες προστασίας. Εσωτερικά βλέπουμε ένα αρκετά καλό φίλτρο αέρα και περιμετρικά εντοπίζουμε το μεταλλικό πλαϊνό πάνω στο οποίο κουμπώνουν όλα. Το φίλτρο μπορεί να αφαιρεθεί ξεβιδώνοντας κάμποσες βίδες περιμετρικά. Θα σας συμβούλευα να μην μπείτε σε αυτή τη διαδικασία και απλά να περιμένετε μία ηλιόλουστη μέρα (ειδικά αυτόν τον καιρό έχουμε μπόλικες) να το πλύνετε κάτω από τρεχούμενο νερό και μετά να το "απλώσετε" στον ήλιο. Θα είναι σίγουρα μια πιο γρήγορη και εύκολη διαδικασία. Ακόμη πιο εύκολη θα την κάνει, αν είστε από αυτούς που καθαρίζουν συχνά, οπότε ένα πινελάκι ή ένα απλό φύσημα με αέρα θα δώσουν την λύση. Εσωτερικά εντοπίζουμε λίγο ανάποδα τα πράγματα από ότι συνήθως. Στα περισσότερα κουτιά η αφαίρεση του πλαϊνού από τη μεριά που έχουμε τραβήξει την παρακάτω φωτογραφία, μας δίνει πρόσβαση στο εσωτερικό του κουτιού και στην μεριά που θα εγκατασταθεί η μητρική. Εδώ, βλέπουμε το πίσω μέρος του motherboard tray, με ένα CPU cut σχεδόν όσο η μητρική που θα φιλοξενηθεί, δέκα δέστρες καλωδίων και στο ρετιρέ εντοπίζουμε την θέση για το τροφοδοτικό. Η θέση για το τροφοδοτικό είναι αφαιρούμενη καθώς την στηρίζουν δύο βίδες στο εσωτερικό και δύο από την πλευρά της οροφής, καθιστώντας εύκολη την εγκατάσταση εκτός κουτιού. Τέτοια χαρακτηριστικά όταν μιλάμε για μικρά κουτιά είναι πάντα καλοδεχούμενα, καθώς μας δίνουν μία άνεση χώρου και κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη. Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία και για το άλλο πλαϊνό που σχεδιαστικά δεν διαφέρει και πολύ. Η Corsair για να μην μπερδευτεί ο χρήστης έχει βάλει μία έξτρα πινελιά στη χρηστικότητα και έχει "σημαδέψει" τα δύο πλαϊνά με τα γράμματα R και L, ώστε να ξέρει ο κάτοχος ποιο είναι το δεξιό και ποιο το αριστερό πλαϊνό. Από εδώ τα πράγματα είναι πιο ενδιαφέροντα. Αρχικά βλέπουμε ένα fan bracket δύο ή τριών θέσεων, ανάλογα αν ο χρήστης θα επιλέξει 140mm ή 120mm ανεμιστήρες. Η αφαίρεσή του είναι απλή και αρκεί να ξεβιδώσουμε δύο βίδες από το πάνω μέρος. Σε αυτό το bracket όπως θα δούμε και στη συνέχεια μπορούμε να εγκαταστήσουμε ψυγείο εφόσον επιλέξουμε υδρόψυξη για το σύστημά μας. Εντός τώρα και ξεκινώντας από το κάτω μέρος, βλέπουμε το εσωτερικό του front panel και πιο δεξιά εντοπίζουμε το σημείο με το πλαστικό που είδαμε στο κάτω μέρος του κουτιού και θα μας χαρίσει πρόσβαση στο I/O της μητρικής. Πιο δεξιά ακόμα έχουμε τις τρεις PCI θέσεις και κάτω από αυτές και ακόμα πιο δεξιά την ορθογώνια οπή από την οποία θα εξέλθουν τα καλώδια. Στην καρδιά του εσωτερικού βλέπουμε τους τέσσερις αποστάτες που θα αναλάβουν να στηρίξουν την μητρική και φυσικά για ακόμα μία φορά το "τεράστιο" CPU cut out συγκριτικά πάντα με το μέγεθος της μητρικής. Στα ψηλά βλέπουμε γνώριμες πλακετούλες που έχουν να κάνουν με τον έλεγχο των ανεμιστήρων μέσω του iCUE της Corsair. Τα έχουμε αναλύσει τόσες πολλές φορές που πραγματικά θα ήταν πλεονασμός να μπούμε στην διαδικασία μία ακόμα φορά. Όποιος θέλει να δει λίγο πιο αναλυτικά, μπορεί να ανατρέξει σε παλιότερη παρουσίαση όπως αυτή του 220T. Επίσης, στην πρώτη φωτογραφία που ακολουθεί και πάνω αριστερά βλέπουμε τις 3 από τις 4 οπές για την στήριξη ενός δίσκου 2.5". Εκεί πάνω στα ψηλά είδαμε και κάτι που δεν μας άρεσε και δεν είναι άλλο από μια μικρή "τσιγκουνιά" της κατασκευάστριας και έχει να κάνει με τις άλλες δύο θέσεις για δίσκους 2.5". Το κουτί έρχεται με ένα bracket για δίσκο 2.5" που μπορεί να μετατοπιστεί στην θέση που έχει σημειωθεί στη φωτογραφία, εφόσον ο χρήστης το επιθυμεί. Στο εύρος τιμής του κουτιού, θα έπρεπε η Corsair να παρέχει και δεύτερο bracket και ας μην το χρησιμοποιούσε ποτέ ο χρήστης. Η πρόσοψη είναι κουμπωτή και αρκεί ένα καλό τράβηγμα για να αφαιρεθεί και να γίνει και ο απαραίτητος καθαρισμός. Εσωτερικά κρύβει τρεις ανεμιστήρες 120mm και πάχους 15mm, οι οποίοι εισάγουν αέρα στο κουτί. Εσωτερικά της πρόσοψης βλέπουμε την συστοιχία των τριών ανεμιστήρων που είναι εφοδιασμένη και με τρία fan grill. Στο κάτω μέρος βλέπουμε την πλακέτα του front panel... ...Από την οποία ξεκινάνε τα διάφορα καλώδια για την σύνδεσή του πάνω στην μητρική. Αυτά είναι το power LED, το κουμπί εκκίνησης, το κουμπί επανεκκίνησης, USB-C, USB3.2 και το καλώδιο για τις εξόδους μικροφώνου και ακουστικών. Τροφοδοτικό Corsair SF850L SFX Μαζί με το κουτί η εταιρία μας έστειλε και συμβατό τροφοδοτικό. Αυτό δεν είναι άλλο από το SF850L που παρά το μικρό του μέγεθος είναι 850W. To τροφοδοτικό είναι πιστοποιημένο με 80plus Gold και συνοδεύεται από 7ετή εγγύηση καλής λειτουργίας από την κατασκευάστρια. Η τιμή του τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές στην Ελληνική αγορά ξεκινάει από τα 200€ περίπου συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και ανήκει στην κατηγορία των SFX τροφοδοτικών με εξωτερικές διαστάσεις 130x125x63.5mm. Οι καλωδιώσεις του είναι πλήρως αποσπώμενες, μαύρες και flat για να διευκολύνουν τον χρήστη κατά την διαδικασία του cable management. Φυσικά συνοδεύεται και από το αντίστοιχο καλώδιο τροφοδοσίας από σούκο σε C13. Οι καλωδιώσεις είναι 1x24pin, 2x EPS/ATX12V 8 Pin (4+4), 3xPCIe 6+2, 8xPower SATA και 3xMolex 4-pin. Εξωτερικά βλέπουμε τις υποδοχές των αποσπώμενων καλωδίων, την ετικέτα που μας ενημερώνει για τα Ampere ανά γραμμή και... Τον PWM 120 mm ανεμιστήρα με τεχνολογία Rifle Bearing και zero RPM. Το δεύτερο σημαίνει ότι μέχρι τα 340W ο ανεμιστήρας θα μείνει στις 0RPM και από εκεί και πάνω, θα αρχίσει σταδιακά να περιστρέφεται. Φυσικά δεν θα επεκταθούμε παραπάνω στην περιγραφή του τροφοδοτικού εξάλλου δεν το παρουσιάζουμε σήμερα αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε ότι διαθέτει Ιαπωνικούς ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές με max 105oC, είναι ΑΤΧ3.0 Certified και διαθέτει καλώδια PCIe 5.0 12VHPWR για να τροφοδοτήσει τις σύγχρονες κάρτες γραφικών, όπως τη σειρά NVIDIA® GeForce RTX™ 40. Εγκατάσταση Συστήματος Το σύστημα της σημερινής δοκιμής αναφέρεται στην παρακάτω φωτογραφία. Η εγκατάσταση των διαφόρων εξαρτημάτων ήταν σχετικά απλή και εύκολη υπόθεση και ας είναι το κουτί μικρό σε διαστάσεις. Εκεί που προβληματίζει είναι στη διαχείριση των καλωδίων, καθώς θα θέλαμε να δούμε περισσότερα σημεία δεσίματος. Όπως θα δείτε στην φωτογραφία παρακάτω επιλέξαμε την πάνω θέση για τον ssd... Για να καταφέρουμε να "πιάσουμε" τα διάφορα καλώδια των ανεμιστήρων. Στο σημείο ακριβώς κάτω από το τροφοδοτικό (τρίτη φωτογραφία παρακάτω) πιάσαμε σε δύο κενά με δεματικά το καλώδιο της GPU και στο πίσω μέρος με μόλις 5mm χώρο για να περάσουμε καλώδια τα πράγματα δυσκόλεψαν αρκετά. Θα θέλαμε να δούμε λοιπόν μια καλύτερη μελέτη ως προς τη συγκράτηση των καλωδιώσεων και γιατί όχι αυτές οι θέσεις να είναι εφοδιασμένες με σκρατς όπως ακριβώς αυτές που καθοδηγούν το καλώδιο τροφοδοσίας του τροφοδοτικού (τελευταία φωτογραφία που ακολουθεί) Μία ακόμα ματιά αξίζει να ρίξουμε στο μέρος από όπου θα περάσουν όλα τα καλώδια των περιφερειακών συσκευών μας όπου βλέπουμε ότι ο χώρος είναι αρκετός για να καταφέρουν όλα να στρίψουν και να τακτοποιηθούν. Και αφού μπει και το πλαστικό κάλυμμα, το κουτί αφήνει ένα πολύ καθαρό αποτέλεσμα. Κλείνοντας, όλα μπήκαν με άνεση χωρίς περιορισμούς και χωρίς να προβληματιστούμε όταν διαπιστώσαμε ότι θέλαμε ένα έξτρα καλώδιο τροφοδοσίας, όπου σε άλλα κουτιά τέτοιου μεγέθους η διαδικασία για να γίνει κάτι τέτοιο, προϋποθέτει καμιά φορά να αφαιρεθεί το τροφοδοτικό ή κάποιο άλλο εξάρτημα. Δε δυσκολευτήκαμε επίσης να εγκαταστήσουμε εκ των υστέρων τις μνήμες, όταν διαπιστώσαμε ότι είχαμε τραβήξει όλες τις φωτογραφίες, χωρίς να τις έχουμε εισάγει στα slots και για το οποίο ζητάμε την κατανόησή σας. Τι χωράει στο εσωτερικό Στον πίνακα που ακολουθεί μπορούμε να δούμε γρήγορα τις μετρήσεις που πήραμε από τα διάφορα σημεία του κουτιού για να γνωρίζει ο υποψήφιος αγοραστής τι χωράει και τι όχι εντός. O πίνακας παρακάτω διαφέρει σε κάποια σημεία του από τα στοιχεία που δίνει η Corsair στο site της. Ένα από αυτά είναι το ύψος της ψύκτρας του επεξεργαστή, που μετρήθηκε και το μέτρο έδειξε 15.9cm ενώ η εταιρία δίνει 16.5cm. Τα έξι χιλιοστά που εντοπίζουμε ως διαφορά, έχουν να κάνουν με το πλαϊνό καπάκι που προεξέχει ελαφρά σε σχέση με τα πλαϊνά του σασί του κουτιού. Παρόλα αυτά όμως δεν μετρήσαμε έξι χιλιοστά διαφορά αλλά λίγο μικρότερη και γι' αυτό εμφανίζουμε ως ασφαλή μέτρηση τα 16cm. Καλό θα είναι λοιπόν να το πάρει υπόψη του ο αγοραστής. Μία ακόμα διάσταση που θέλει διευκρίνηση είναι το μέγιστο μήκος κάρτας γραφικών. Η εταιρία αναφέρει 36,5cm και εμείς δίνουμε 36-37. Το εύρος αυτό έχει να κάνει με το αν επιλέξει ο χρήστης να αφήσει τις πλακέτες ελέγχου τον ανεμιστήρων στην αρχική τους θέση, άρα έχει 36cm διαθέσιμα ή θα τις αφαιρέσει και θα τις μετατοπίσει κάπου άλλου, άρα έχει διαθέσιμα 37cm. Αφού είδαμε τι διαστάσεις μπορεί να έχει το hardware που θα εγκαταστήσουμε στο εσωτερικό του Corsair 2000D, του φορέσαμε και τα πλαϊνά και προχωράμε στις μετρήσεις μας. Μετρήσεις θερμοκρασιών, θορύβου και "στατικής" πίεσης Αρχικά ας δούμε τι γίνεται με τις θερμοκρασίες του hardware που τοποθετήσαμε στο εσωτερικό του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB. Εδώ να σημειώσουμε τα εξής: Το στρεσάρισμα του επεξεργαστή έγινε με το OCCT ver. 12 και πιο συγκεκριμένα το CPU:LINPACK για τον συνολικό χρονικό διάστημα των 15 λεπτών, με Idle Periods 1 λεπτό και 5 λεπτά κατά την αρχή και το τέλος του test αντίστοιχα. To στρεσάρισμα της κάρτας γραφικών έγινε με το Furmark ver. 1.35.0.0 για 5 λεπτά σε ανάλυση 1280x720 και με επιλογές στα Options, Dynamic Backround και Burn in, ενώ το anti-aliasing έμεινε στο off. Ο επεξεργαστής και η κάρτα γραφικών βρίσκονταν σε stock συχνότητες. H ελάχιστη θερμοκρασία των σκληρών δίσκων λήφθηκε μετά από τη λειτουργία του συστήματος σε κατάσταση ηρεμίας για μισή ώρα. Τέλος η θερμοκρασία δωματίου κατά την διάρκεια των τεστ ήταν στους 24°C Εργοστασιακή συχνότητα Idle & Load Παρακάτω σε μορφή ραβδογράμματος τα αποτελέσματα τα οποία οφείλω να παραδεχτώ ότι ήταν αναμενόμενα. Έχουμε να κάνουμε με ένα κουτί που μπορεί να εισάγει και να εξάγει αέρα από παντού καθώς η airflow έκδοση είναι όνομα και πράμα. Διαθέτει διάτρητη πρόσοψη και διάτρητα πλαϊνά οπότε ο αέρας δεν είχε λόγο να μην κάνει πάρτι στο εσωτερικό του. Να τονίσω βέβαια εδώ ότι επειδή είχαμε αρκετά χρόνια να κάνουμε παρουσίαση mini itx κουτιού (οι εποχές αλλάζουν φαίνεται και από το σύστημα εξάλλου) αφαιρέσαμε από τα ραβδογράμματα τον σκληρό δίσκο, καθώς το σημερινό κουτί δεν διαθέτει θέση. Αυτό σημαίνει ότι είχε και λιγότερο θερμικό φορτίο να αντιμετωπίσει σε σχέση με τα παλαιότερα που είδαμε μαζί, αλλά βάση εμπειρίας ένας σκληρός δίσκος δεν θα άλλαζε τα παρακάτω αποτελέσματα ή και να τα άλλαζε, η διαφορά θα ήταν 1οC. Οι επιδόσεις ήταν οι καλύτερες που έχουμε καταγράψει, οπότε στον τομέα των θερμοκρασιών τα πήγε εξαιρετικά. Μέτρηση θορύβου Τελευταίο εμπόδιο για το κουτί είναι οι μετρήσεις θορύβου. Το db meter μας, στάθηκε απέναντι από το κουτί πάνω σε τρίποδο και σε απόσταση ενός μέτρου από αυτό. Οι μετρήσεις έγιναν ξημερώματα με κλειστές πόρτες και παράθυρα, για να περιοριστούν όσο ήταν δυνατόν οι επιδράσεις από το περιβάλλον. Από τα έως τώρα reviews και τις μετρήσεις μας με το παραπάνω db meter, έχει γίνει κατανοητό ότι, οτιδήποτε πάνω από τα 40db, αρχίζει να γίνεται αισθητό. Και οτιδήποτε που περνάει τα 42-43db, ενοχλητικό. Το κουτί καθ' όλη τη διάρκεια των δοκιμών ήταν ήσυχο χωρίς να μας προκαλέσει κάποια προβλήματα στα αυτιά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην απόλυτη ησυχία του δωματίου μας και πριν καν πατήσουμε το Power on του κουτιού, το db meter έδειξε 33,5dbΑ (μια ήσυχη νύχτα του Αυγούστου στην πρωτεύουσα). Αυτό για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης. Στατική πίεση Κλείνοντας και αυτό το κομμάτι από το σημερινό μας review, κάναμε έναν έλεγχο της "στατικής" πίεσης του κουτιού. Αυτό το βήμα έγινε πριν εγκαταστήσουμε hardware στο εσωτερικό του. Ακολουθώντας ευλαβικά το άρθρο Simple, PC-case Static Pressure Indicator (Home made) το αποτέλεσμα έδειξε θετική πίεση, κάτι που ήταν και αναμενόμενο εξάλλου καθώς το κουτί διαθέτει τρεις ανεμιστήρες εισαγωγής και κανέναν εξαγωγής αέρα. Εγκατάσταση υδρόψυξης H εγκατάσταση της υδρόψυξης σε ένα τόσο μικρό κουτί είναι αυτό που λέμε απλά πράματα. Και είναι απλά γιατί δεν μπορούν να γίνουν και άπειροι συνδυασμοί. Αν ψάξετε στο net θα βρείτε πληροφορίες να μιλάνε ακόμα και για τρία ψυγεία στο εσωτερικό του μικρού Κουρσάρου. Εδώ θα μιλήσουμε για το τι μπορεί να μπει χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς ναι μεν αλλά. Ένα ψυγείο θα πρέπει να χωράει μαζί με ανεμιστήρες και μαζί με το hardware που θα επιλέξει ο εκάστοτε χρήστης. Προς τη μεριά που είναι η κάρτα γραφικών δεν θα χωρέσει ψυγείο. Η κάρτα της παρουσίασης καταλαμβάνει δύο slots και αφήνει 3cm. Αν κάποιος επιλέξει κάρτα με ένα Slot θα πρέπει να συμβιβαστεί με ανεμιστήρες 1.5cm πάχους και να κολλήσει ουσιαστικά το ψυγείο με τους ανεμιστήρες στην κάρτα. Προς την μεριά της πρόσοψης όπου εσωτερικά έχουμε τη θέση για το PSU βλέπουμε ότι μένουν 2,5cm στο ύψος του PSU, ενώ πιο χαμηλά υπάρχει η πολύ "φιλική" συνάντηση με το 24pin καλώδιο της μητρικής μας. Οπότε, ούτε εκεί με αυτή τη διάταξη μπορούμε να έχουμε ψυγείο. Στο μόνο σημείο που μπορεί να φιλοξενήσει με 100% ασφάλεια ένα ψυγείο το 2000D είναι το αφαιρούμενο bracket που είδαμε κατά την πλοήγησή μας στο εσωτερικό του. Σε όλα τα υπόλοιπα σημεία του τα πράγματα εξαρτώνται από το τι hardware έχει επιλέξει ο εκάστοτε χρήστης. Απολογισμός Ήρθε η ώρα του απολογισμού για το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB. Μικρό-μικρό αλλά χωράει αρκετά πράγματα στο εσωτερικό του. Φυσικά δε θα σταθούμε ούτε σε αυτή τη παρουσίαση στο κομμάτι της αισθητικής καθώς είναι καθαρά υποκειμενικό, αλλά θα σταθούμε στην ουσία. Είναι ένα κουτί με μικρό μέγεθος που χωράει στο εσωτερικό του σχεδόν τα πάντα. Το μέγεθος δεν προβληματίζει στην εγκατάσταση ή σε αλλαγές που θα κάνουμε στο Hardware κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά αυτό που προβληματίζει περισσότερο, είναι το cable management το οποίο σίγουρα θα θέλαμε να το δούμε βελτιωμένο σε μία μελλοντική ανανέωση του κουτιού. Το airflow και τα φίλτρα του είναι σίγουρα το δυνατό του κομμάτι, καθώς όταν μπορείς να φιλοξενήσεις μεγάλες κάρτες γραφικών, άρα και αντίστοιχης ισχύος επεξεργαστές θα έχεις την δυνατότητα να τα δροσίσεις. Οι τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες στην έκδοση που είδαμε, δώσανε και το κάτι παραπάνω στο θέμα εμφάνισης, καθώς είναι RGB και μέσω του iCUE είναι πλήρως παραμετροποίησιμοι. Η τιμή του παρόλο που είναι πιο χαμηλή στην Ελλάδα σε σχέση με την προτεινόμενη (169.99€), την βρίσκουμε ελαφρά τσιμπημένη και ακριβώς επειδή είναι τσιμπημένη, θα περιμέναμε και κάποια πράγματα να υπάρχουν στο εσωτερικό, όπως για παράδειγμα ένα δεύτερο ssd bracket. Σε γενικές γραμμές λοιπόν μείναμε ευχαριστημένοι και τα μελανά σημεία τα οποία εντοπίσαμε όπως όμως και τα θετικά του, αναφέρονται σε μορφή λίστας παρακάτω. Πριν προχωρήσουμε στα πλεονεκτήματα και στα μειονεκτήματα του Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, να υπενθυμίσουμε ότι την στιγμή που γράφεται η παρουσίαση η τιμή για άμεσα διαθέσιμο προϊόν είναι 143.98€ και το προϊόν συνοδεύεται από διετή εγγύηση καλής λειτουργίας. Καλή ποιότητα βαφής και κατασκευής. Φίλτρα παντού. Πολύ καλό airflow. Κάρτες γραφικών έως 36,5cm. Αερόψυκτρες έως 16cm Δυνατότητα εγκατάστασης τριπλού ψυγείου. Τρεις προεγκατεστημένοι ανεμιστήρες RGB μαζί με τον controller. Καθαρό τελικό αποτέλεσμα από καλώδια εξωτερικά με το πλαστικό κάλυμμα που κρύβει το I/O. Δύο χρωματικές εκδοχές. Μόνο ένα bracket για 2.5" δίσκο. Δυσκολία στη διαχείριση καλωδίων. Θα θέλαμε λίγο παραπάνω χώρο στο πίσω μέρος του Motherboard tray και περισσότερα σημεία δεσίματος. Τιμή. Το I/O Βρίσκεται στο κάτω μέρος και χρειάζεται να ξαπλώσουμε το κουτί για να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε καλώδια. Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά το Corsair 2000D Airflow iCUE RGB, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr karmen1983 18/08/2023
  6. Πρόλογος Στα τελευταία της πληκτρολόγια η Corsair δείχνει μια σαφή τάση μετάβασης από τους κλασικούς μηχανικούς διακόπτες μεταλλικής επαφής προς τους οπτικούς, που προσφέρουν σαφώς βελτιωμένα χαρακτηριστικά. Και εκεί που περίμενε κανείς να δώσει το βάρος της προς αυτή την κατεύθυνση μας ξαφνιάζει ευχάριστα πρωτοπορώντας για μια ακόμα φορά και παρουσιάζοντάς μας το νέο K70 Max, το νέο της πληκτρολόγιο της σειράς Κ70 με μαγνητικούς διακόπτες. Οκ, αρχικά ακούγεται κάπως περίεργο. Τι θα πει "μαγνητικούς" και γιατί έχουν να μας προσφέρουν κάτι καλλίτερο ή έστω κάτι διαφορετικό σε σχέση με τους υπόλοιπους και δη τους οπτικούς, και λέω διαφορετικό διότι σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως όλοι υποθέτω καταλαβαίνουμε, το καλύτερο είναι σαφώς υποκειμενικό. Ομολογώ μια αγωνία την είχα όταν μου προτάθηκε να δοκιμάσω το K70 Max, μιας και ήξερα μεν κάποια πράγματα για το θέμα αλλά δεν είχε βρεθεί κάτι αντίστοιχο στα χέρια μου. Ας δούμε λοιπόν, έχει τελικά και πρακτική ουσία το όλο θέμα ή απλά πρόκειται marketing «επειδή απλά μπορούμε»; Τεχνικά χαρακτηριστικά Φυσικά θα αρχίσω με τον πίνακα των τεχνικών χαρακτηριστικών του Κ70 Max, όχι όμως από την σελίδα της Corsair όπως πάντα, μιας και την στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο το προϊόν δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, αλλά από το αντίστοιχο φυλλάδιο του Κ70 Max. Δεν νομίζω ότι θα υπάρχει και καμία διάφορά τελικά. OΚ, πρόκειται για ένα Full size keyboard με αλουμινένια αμμοβολισμένη επιφάνεια, nice, και CORSAIR MGX magnetic keyswitches - και εδώ είναι η ουσία. Μιλάμε για γραμμικούς διακόπτες, 45 γραμμαρίων πίεσης και ρυθμιζόμενους από 0,4 mm έως 3,6 mm εκ των 4,0 mm συνολικού βάθους και με βηματισμό 0,1 mm, απολύτως ρυθμιζόμενων δηλαδή ως προς το βάθος ενεργοποίησής τους. Αυτό που δεν φαίνεται στα τεχνικά χαρακτηριστικά του, αν και είναι ακόμα ποιο εντυπωσιακό, είναι το ότι οι διακόπτες έχουν και την δυνατότητα διπλού σημείου ενεργοποίησης με διαφορετική λειτουργεία στο κάθε ένα από αυτά, θα το δούμε αναλυτικότερα στην αντίστοιχη ενότητα. Φυσικά έχει και όλα τα υπόλοιπα καλούδια που μας έχει συνηθίσει η Corsair όπως RGB 16.8 εκατομμυρίων χρωμάτων, NKRO με 100% anti-ghosting, 8KHz hyper-polling, 8ΜΒ εσωτερική μνήμη για έως και 50 προφίλ on board, media keys, συμβατότητα με Windows, Apple, Xbox, PlayStation, USB Type C και άλλα. Συσκευασία και περιεχόμενα Κλασική Corsair χάρτινη συσκευασία, μαύρη παντού αυτή τη φορά και με αρκετές πληροφορίες για το προϊόν. Στο εμπρός μέρος δεσπόζει το K70 Max με το λογότυπό του κάθετα στο δεξί μέρος και κάτω από αυτό τα λειτουργικά συστήματα που υποστηρίζει. Στα αριστερά και κάτω από το λογότυπο της Corsair έχουμε τις βασικές του καινοτομίες, δηλαδή τους μαγνητικούς διακόπτες ρυθμιζόμενους ανά ένα στην καθ’ ύψος ενεργοποίηση, τα δύο επίπεδα απόσβεσης ήχου και το ότι στο πακέτο περιλαμβάνεται και στήριγμα παλάμης από αφρό μνήμης. Στο πίσω μέρος και πάλι έχουμε το K70 Max αλλά με περισσότερες πληροφορίες περιφερειακά του και πρωτοεμφανιζόμενη την πληροφορία για διπλή θέση ενεργοποίησης του κάθε διακόπτη. Στις υπόλοιπες επιφάνειες και πάλι οι παραπάνω πληροφορίες καθώς και τα περιεχόμενα της συσκευασίας αλλά και πληροφορίες για πιστοποιήσεις και ανακύκλωση. Περνώντας τώρα στο εσωτερικό έχουμε αρχικά το K70 Max τυλιγμένο σε λεπτό λευκό χαρτί και το γνωστό βιβλιαράκι οδηγιών εγγύησης. Κάτω από το πρώτο επίπεδο έχουμε το palm rest και αυτό τυλιγμένο σε λεπτό λευκό χαρτί καθώς και δύο διάφανα σακουλάκια, ένα για το USB Type C to Type A καλώδιο και δύο επιπλέον κουμπιά, ένα για το space και ένα κανονικού μεγέθους μe το λογότυπο της Corsair, καθώς και ένα εργαλείο αφαίρεσής τους. Καιρό έχω να δω να περιλαμβάνεται αυτό το τελευταίο και θεωρώ ότι θα έπρεπε πάντα. Και ιδού το ποθητό σύνολο. Κάτω από τον φακό Το K70 Max είναι ένα πολύ όμορφο δείγμα ενός Full keyboard με επιπλέον media key δεξιά επάνω από το αριθμητικό keypad και τρείς ακόμα διακόπτες επάνω αριστερά για επιλογή προφίλ, έντασης φωτισμού και κλειδώματος του windows key, πράγμα πολύ χρήσιμο σε gaming mode. Βέβαια σε όλα αυτά ξεχωριστή πινελιά αποτελεί η ρόδα αυξομείωσης ήχου που έχουμε δεi και σε άλλα Corsair keyboards. Αλλά και το κεντρικό γυαλιστερό πάνελ με τις φωτιζόμενες ενδείξεις για windows key lock, caps lock, num lock, scroll lock και το καραβάκι λογότυπο της Corsair στο κέντρο του Εξίσου προσεγμένη είναι και η κάτω πλευρά του, χωρισμένη σε 6 τμήματα με τα μεγάλα αντιολισθητικά pad’s να ξεχωρίζουν στις γωνίες του και τα δύο επάνω να φιλοξενούν στο εσωτερικό τους τα ποδαράκια μεταβολής του ύψους. Πολύ καλό είναι και το έξτρα palm rest με το memory foam και την σαγρέ αντιολισθητική επένδυσή του να προσθέτει εικαστικά στο σύνολο. Το μέγεθός του καλύπτει το σύνολο του φάρδους του K70 Max και προσαρτάται σε αυτό μαγνητικά και πολύ σταθερά με τα δύο εύκαμπτα αυτάκια στο επάνω μέρος του. Στην σταθερότητα του συνόλου βέβαια συμβάλουν και τα 6 αντιολισθητικά pad’s στο κάτω μέρος. Γυρνώντας και πάλι στο K70 Max και βλέποντας το τώρα από το μέρος που κοιτάει την οθόνη έχουμε στο κέντρο του μια οβάλ τρύπα που φιλοξενεί την USB Type C υποδοχή σύνδεσης και δίπλα της ένας διακόπτης μεταγωγής σε tournament mode με έξτρα ασφάλεια για να μην γυρίσει κατά λάθος σε normal. Στα πλαϊνά ξεχωρίζουμε την ένωση του πολύ ποιοτικού κάτω τμήματος με το αμμοβολησμένο αλουμινένιο πλατό μέσω μιας διακριτικής ασημί γραμμής που διατρέχει γύρω γύρω όλο K70 Max στην εν λόγω ένωση. Το πακέτο έρχεται με PBT double-shot keycaps εξαιρετικής ποιότητας, περιλαμβάνει όμως και δύο ακόμα, ένα για το space και ένα ακόμα κανονικού μεγέθους με το σύμβολο της Corsair. Εδώ βλέπουμε τα δύο έξτρα κουμπιά. Και εδώ τις διαφορές τους σε ποιότητα αλλά και βάρος με τα double-shot PBT Συνδεσιμότητα Όμορφο κλασικό ποιοτικό Corsair καλώδιο με τα δύο μεγάλα USB βύσματα Type C & Type A στα άκρα του να έχουν επάνω τους το καραβάκι σύμβολο του κατασκευαστή από τη μία και το σύμβολο της σύνδεσης από την άλλη, καθώς και ένα Velcro για να το μαζεύεις χωρίς να ψάχνεις πώς να το δέσεις. Και φυσικά 125 Hz, 250 Hz, 500 Hz, 1.000 Hz, 2.000 Hz, 4.000 Hz ή 8.000 Hz polling rate μέσω USB 3.0 και του εξαιρετικού AXON. Μαγνητικοί διακόπτες Παραθέτω κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες και μια μικρή ιστορική αναδρομή ελπίζοντας να μην σας κουράσω. Αρχικά έχουμε τους κλασικούς διακόπτες που απλά κλείνουν μια μεταλλική επαφή ή τους πιο πρόσφατα διαδεδομένους οπτικούς που διακόπτουν κάποια φωτοδίοδο, και στις δύο αυτές περιπτώσεις οι δυνατές θέσεις του κυκλώματος μπορούν να είναι είτε 1 είτε 0, δηλαδή ο διακόπτης είτε πατημένος είτε όχι. Οι μαγνητικοί διακόπτες αντίθετα εκμεταλλεύονται ένα φαινόμενο που ονομάζεται Hall Effect και έχει πάρει την ονομασία του από τον Αμερικανό φυσικό Edwin Hall που το 1879 παρατήρησε ότι τα ηλεκτρόνια που κινούνται κατά μήκος μιας μεταλλικής πλάκας που βρίσκεται σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα θα εκτραπούν αν πλησιάσουμε σε αυτήν κάθετα ένα μαγνητικό πεδίο. Το ενδιαφέρον σε αυτό είναι ότι η μεταβολή αυτή στο ηλεκτρικό κύκλωμα είναι μετρήσιμη, συνεπώς μπορεί να είναι μετρήσιμη και η μεταβολή του μαγνητικού πεδίου ή και κατ’ επέκταση η απόσταση του μαγνήτη που πλησιάζουμε στην πλάκα και μάλιστα με ιδιαιτέρως μεγάλη ακρίβεια. Ελπίζω ότι η παρακάτω αλληλουχία εικόνων θα σας βοηθήσει καλύτερα στην κατανόηση. Μεταφέροντας τώρα την θεωρία μπορούμε να έχουμε μια μεταλλική πλάκα στο board του keyboard για παράδειγμα και ένα μαγνήτη προσαρμοσμένο στο κινητό μέρος του διακόπτη, και ιδού. Η όλη ουσία δε της εφαρμογής είναι ότι πλέον μιας και είναι εύκολα, άμεση και με ακρίβεια μετρήσιμη η μεταβολή δυναμικού στην πλάκα μπορούμε να έχουμε και με ακρίβεια το πόσο έχει μετατοπισθεί/πατηθεί ο διακόπτης μας, περνώντας έτσι από το βαρετό 0-1 δηλαδή πατημένο ή όχι στο «αναλογικό» πλέον πόσο πατημένο. Επιπροσθέτως οι διακόπτες αυτοί έχουν θεωρητικά πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής ακόμα και από τους οπτικούς αλλά και την δυνατότητα καθολικής αδιαβροχοποίησης μιας και δεν έχουν καθόλου ανάγκη επαφής, ούτε καν οπτικής. Λειτουργικότητα Από πλευράς λειτουργικότητας περιμένει κανείς από το K70 Max να ανταποκριθεί προφανώς τα μέγιστα ως γνήσιο τέκνο μιας εταιρίας με παράδοση στο είδος. Ξεκινώντας από τα απλά και κλασικά, οι έξτρα διακόπτες media key’s κ.τ.λ., μεμβράνης μεν, αρκούντος εργονομικοί και ευχάριστοι όμως, δεν θα προβληματίσουν αλλά δεν θα εκπλήξουν κιόλας. Η δε ρόδα μεταβολής έντασης ήχου, όμοια και με άλλα μοντέλα του κουρσάρου, είναι και αυτή όσο λειτουργική απαιτείται. Η παρουσία έξτρα διακόπτη για την αλλαγή προφίλ είναι σαφώς βολική, ομοίως και αυτή της μεταβολής φωτεινότητας με βηματισμό ανά 20%, δηλαδή 6 θέσεις με την off, που είναι θεωρώ αρκετό. Και ο διακόπτης για tournament mode πολύ βολικός, δυστυχώς δεν τον συναντάμε σε όλα τα μοντέλα. Επιπλέον ενδιαφέρουσα προσθήκη και οι δύο αφρώδεις στρώσεις για την απόσβεση του θορύβου πληκτρολόγησης, τις έχουμε ξαναδεί και σε άλλα πρόσφατα μοντέλα και προσωπικά το αποτέλεσμα τους μου αρέσει πολύ. Αντίστοιχα πολύ βολικό βρήκα και το μαλακό palm rest που φέρνει τα χέρια σε αρκετά ξεκούραστη θέση. Και τώρα στην ουσία. Μαγνητικοί διακόπτες λοιπόν, συνεπώς δυνατότητα ανίχνευσης του βάθους πατήματος του διακόπτη. Και πού μας βοηθάει αυτό; Ξέραμε μέχρι τώρα ότι μπορούμε να επιλέξουμε διακόπτες με διαφορετικό βάθος ενεργοποίησης, από περίπου 1,0 mm έως και σχεδόν 3.5 mm αλλά σταθερά για τον καθένα. Η Corsair προσφέρει πλέον μέσα από αυτή την τεχνολογία την δυνατότητα επιλογής του βάθους ενεργοποίησης άμεσα και μεμονωμένα για τον κάθε ένα διακόπτη του K70 Max, από 0,4 mm έως και 3,6 mm και μάλιστα με βήμα μόλις 0,1 mm, εντυπωσιακά προσαρμόσιμο ε; Και φυσικά μιας και μιλάμε για την Corsair δεν σταμάτησε μόνο εδώ αλλά μας δίνει την δυνατότητα επιλογής και δεύτερης λειτουργίας για τον κάθε διακόπτη σε διαφορετική θέση/βάθος και μάλιστα και με δυνατότητα επιλογής σημείου επαναφοράς για την κάθε μία από αυτές τις θέσεις, άμα θέλουμε. Πόσο πιο προσαρμόσιμο πια; Λεπτομέρειες στην επόμενη ενότητα μιας και οι ρυθμίσεις γίνονται, προφανώς, από το iCue. Στο παρακάτω video θα δείτε ένα εμφανές παράδειγμα για το τι ακριβώς θα μπορούσατε να κάνετε με αυτό, φυσικά και όχι μόνο, φαντασία να έχετε. Corsair_K70_Max_Switch_1.mp4 Και εδώ έχουμε και το πρώτο bug. Ενώ η λειτουργία διπλής ενέργειας δείχνει να έχει ενδιαφέρον και έχει και κάθε απαραίτητη ρύθμιση, δυστυχώς παρόλο που λειτουργεί φαινομενικά άψογα δεν «ελευθερώνει» το κουμπί, αντιθέτως όταν το αφήνεις το θεωρεί πατημένο στο πρώτο σημείο ενεργοποίησης ή κάτι τέτοιο. Αν για παράδειγμα βάλουμε το κουμπί «Β» να γράφει το γράμμα «Ζ» στο επάνω σημείο π.χ. στα 1,2 mm και το γράμμα «Ο» στο κάτω π.χ. στα 3.0 mm Ανοίγοντας κάποιο κειμενογράφο και δοκιμάζοντας να πατήσουμε το κουμπί «Β» μέσα σε αυτόν έχουμε τα εξής: 1. Για όσο δεν φτάνουμε τα 3.0 mm : - Μόλις ξεπερνάμε τα 1,2 mm γράφεται το γράμμα «Ζ» - Για όσο είμαστε ανάμεσα στα 1,2 mm και 3.0 mm γράφετε συνεχώς το γράμμα «Ζ». - Μόλις βρεθούμε σε λιγότερο από τα 1,2 mm δεν γράφεται τίποτα. 2. Μόλις ξεπεράσουμε τα 3.0 mm : - Για όσο ξεπερνάμε τα 3,0 mm γράφεται συνεχώς το γράμμα «Ο» - Αν επανέλθουμε ανάμεσα στα 1,2 mm και 3.0 mm γράφεται συνεχώς το γράμμα «Ζ». - Αν ξανά ξεπερνάμε τα 3,0 mm γράφεται συνεχώς το γράμμα «Ο» Μέχρι εδώ όλα καλά, και τώρα το bug: 3. Αν ξεπερνάμε τα 3,0 mm γράφεται το γράμμα «Ο», αφήνοντας τώρα το κουμπί να βρεθεί σε θέση λιγότερο των 1,2 mm ή και ελεύθερο τότε: - Γράφεται μια φορά το το γράμμα «Ζ», φυσιολογικό γιατί πέρασε ανάμεσα από τα 1,2 mm και 3.0 mm. - Συνεχίζει να γράφεται συνεχώς το γράμμα «Ζ», σαν να συνεχίζει να είναι πατημένο ελαφρώς. Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από το αν έχουμε ενεργοποιήσει «Reset Point» ή όχι. Και πιστέψτε με το «Reset Point» γενικώς δουλεύει, τουλάχιστον όταν δεν έχουμε «Secondary Actuation Point». Προς καλύτερη κατανόηση του θέματος δείτε το παρακάτω video. Υπενθυμίζω ότι έχουμε στο κουμπί «Β» να γράφει το γράμμα «Ζ» στο επάνω σημείο στα 1,2 mm και το γράμμα «Ο» στο κάτω στα 3.0 mm. Αρχικά πατάω για περίπου 2” μεταξύ 1,2 mm και 3.0 mm, μετά μέχρι τέρμα για άλλο τόσο ακόμα και αφήνω. Στην συνέχεια και αφού σβήσω τα γραμμένα ξανά πατάω μέχρι τέρμα και αφήνω αμέσως. Untitled 30.mp4 Ο μόνος τρόπος που βρήκα για να σταματήσω το συνεχόμενο «γράψιμο» είναι να πατήσω το «FN» και τον διακόπτη που φαίνεται να κόλλησε, «Β» εν προκειμένω. Σχετικά με το «Reset Point» τώρα: Αν για παράδειγμα βάλουμε, φυσικά χωρίς «Secondary Actuation Point», το σημείο ενεργοποίησης στα 3.0 mm και το «Reset Point» στο 1,0 mm τότε ξεκινώντας να πατάμε κάποιο κουμπί αυτό θα αρχίσει να «γράφει» μετά τα 3.0 mm, αν μετά από αυτό αρχίσουμε να το αφήνουμε τότε θα συνεχίσει να «γράφει» μέχρι και να βρεθούμε σε βάθος λιγότερο του 1,0 mm και όχι νωρίτερα. Που βοηθάει; Δεν ξέρω αλλά είναι εντυπωσιακό, σωστά; Θα βοηθούσε σίγουρα περισσότερο σε «Secondary Actuation Point», αν δούλευε σωστά εκεί. Corsair iCUE iCUE, το γνωστό λογισμικό υπερόπλο του κουρσάρου με σχεδόν κάθε δυνατή ρύθμιση για όλα ουσιαστικά τα προϊόντα της εταιρείας, έχει φτάσει αισίως στην έκδοση 5.5, αυτή της δοκιμής μας, μιας και το Κ70 Max δεν λειτουργεί με παλιότερες. Επισήμως στη σελίδα είναι ακόμα στην 5.4 ως τελευταία, τουλάχιστον μέχρι την στιγμή που γραφόταν αυτό το άρθρο, δικαιολογημένα μιας και το Κ70 Max δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα. Συνεπώς οι εικόνες και οι ρυθμίσεις που θα δείτε είναι με την έκδοση 5.5 του iCUE για ευνόητους λόγους. Ας αρχίσουμε από τα εύκολα. Φωτιζόμενοι διακόπτες λοιπόν plus το logo καραβάκι. 16,8 εκατομμύρια χρώματα για το κάθε σημείο φωτισμού, δηλαδή για το κάθε κουμπί και δύο ζώνες για το logo. Φυσικά και οι εναλλακτικές ρυθμίσεις πολλές, για αυτό και μίας και μια εικόνα είναι 1.000 λέξεις και ένα video 1.000 εικόνες δείτε το παρακάτω, πιστεύω να σας καλύψει. Εννοείται ότι μπορείτε να κάνετε όσα προφίλ θέλετε σε νορμάλ και έως 50 θεωρητικά σε hardware, δηλαδή για να τα χρησιμοποιείτε χωρίς το iCUE, όπου να σημειώσουμε στο hardware οι επιλογές των effect είναι λιγότερες, αλλά και τι έγινε; Untitled 29.mp4 Στην καρτέλα Performance έχουμε κάποιες επιλογές για το τι θα απενεργοποιείται με το Win Lock και τι χρωματισμούς θα δίνει αντίστοιχα. Και στις ρυθμίσεις τα κλασικά για firmware, polling rate, brightness, clear memory, save profile κ.λπ. Και φυσικά οι ρυθμίσεις των διακοπτών. Δεν θα ξανά αναλύσω τα «Actuation Pointς» μιας και το έκανα λίγο παραπάνω αλλά θα περάσω κατευθείαν στο «Kay Assignment». Αρχικά να πω ότι και εδώ έχουμε νορμάλ και hardware για χρήση χωρίς iCUE στο οποίο βέβαια και οι επιλογές effect είναι μεν λιγότερες αλλά δεν θα σας λείψει και τίποτα. Κατ’ αρχήν έχουμε την δυνατότητα να δώσουμε έξτρα λειτουργία σε όποιο πλήκτρο θέλουμε με την γνωστή επιλογή «FN», και όταν λέω όλα εννοώ όλα ανεξαίρετως. π.χ. έβαλα στην ρόδα αυξομείωσης ήχου σαν κανονική λειτουργία, την κανονική λειτουργία, δηλαδή «volume up» και «volume down» αντίστοιχα και ως δεύτερη λειτουργία, δηλαδή με πατημένο το «FN», τα «επάνω» και «κάτω» βελάκια αντίστοιχα . Όπως βλέπουμε και στο video όταν δεν πατάω το «FN» αυξομειώνετε ο ήχος και όταν το πατάω ανεβοκατεβαίνει η σελίδα στον browser. Untitled 32.mp4 Στο παραπάνω παράδειγμα χρησιμοποίησα διακόπτες που δεν είναι μαγνητικοί, συνεπώς δεν έχουν και δεύτερη λειτουργία υπό αυτή τους την ιδιότητα, για αυτό στο παράθυρο «Key» και συγκεκριμένα στο κάτω μισό του έχουμε την επιλογή «Modifier» μόνο. Αν τώρα επιλέξουμε κάποιο μαγνητικό διακόπτη δίπλα στο «Modifier» εμφανίζεται και το «Actuation» και εδώ πλέον μπορούμε να επιλέξουμε το τι θα κάνει ο κάθε διακόπτης στην πρώτη και στην δεύτερη θέση. Μετρήσεις Αρχικά να επιβεβαιώσω το “Full Key” NKRO και το 100% Anti-Ghosting του K70 Max παραθέτοντας την παρακάτω εικόνα από το AquaKeyTest που χρησιμοποίησα για τον αντίστοιχο έλεγχο. Προσπάθησα να μετρήσω την ταχύτητα τους με ένα γνωστό online εργαλείο και κατάφερα να φτάσω τα 11,6 κτυπήματα το δευτερόλεπτο (116 hits of “space” in 10”). Με έκπληξη παρατήρησα ότι με το K70 Max κατάφερα να ξεπεράσω σε κτυπήματα ακόμα και οπτικούς διακόπτες. Υποθέτω ότι θα βρέθηκα σε καλή στιγμή γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι τόσο καλύτερο αν και ποτέ δεν ξέρει κανείς. Πάντως, εκπληκτικό. Εμπειρία χρήσης Παρόλο που γενικώς δεν προτιμώ πληκτρολόγια μεγαλύτερα από 75% άντε το πολύ TKL αμολώ ότι το διάστημα που έχω περάσει μέχρι στιγμής με το Corsair K70 Max είναι ιδιαιτέρως ευχάριστο. Η προσαρμοστικότητα που προσφέρει σε κάθε επίπεδο είναι απαράμιλλη και οι Corsair MGX magnetic εκπληκτικοί. Δεν θα μπω στη θέση να χρεώσω, ακόμα, το bug με την διπλή ενέργεια ελπίζοντας ότι πρόκειται για παιδική ασθένεια και θα διορθωθεί άμεσα, χαλάει πάντως πάρα πολύ την γενική εικόνα καθιστώντας πρακτικά την λειτουργεία αυτή άχρηστη - ευτυχώς μόνο αυτή. Πραγματικά μια TKL ή και μικρότερων διαστάσεων έκδοση ή ακόμα καλύτερα αποσπώμενου αριθμητικού, γιατί όχι, θα έπαιρνε εύκολα την βασική θέση στο γραφείο μου, μόνο και μόνο διότι με ενοχλεί να έχω μακριά το ποντίκι εξαιτίας του χώρου που πιάνει το αριθμητικό, αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό και δεν αγγίζει τους περισσότερους, αντιθέτως το προτιμούν. Τόσο με κέρδισαν οι διακόπτες, ακόμα και σε σχέση με τους εξαιρετικούς οπτικούς άλλων κατασκευών του κουρσάρου, που το κρατάω ακόμα και μετά την ολοκλήρωση του άρθρου χωρίς παράπονο, παρά το full size μέγεθος του. Εύσημα έχω να δώσω και για την δυνατότητα χρήσης του «FN» σε όλους τους διακόπτες, εμένα με εξυπηρέτησε πολύ. Τέλος, αν και το έχω ξανά αναφέρει και σε άλλο μοντέλο, οι δύο στρώσεις αφρώδους για την απόσβεση του ήχου πληκτρολόγησης κάνουν πολύ καλή δουλειά, πραγματικά μου λείπει πολύ πλέον όπου δεν υπάρχει και μιας και αλλάζω συχνά πληκτρολόγια για διάφορους λόγους, πιστέψτε με, την νοιώθω την έλλειψη και εγώ και οι γύρω μου. Επίλογος - Συμπεράσματα Το Κ70 Max είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν περάσει από τα χέρια μου. Άψογο ποιοτικά με πολύ καλό φινίρισμα, καλή αισθητική και PBT double-shot keycaps. Έχει όσους έξτρα διακόπτες χρειάζεται για να το κάνει αρκούντως αποτελεσματικό, χωρίς υπερβολές. Πολύ βολικό το να μπορείς να αναθέσεις «FN» λειτουργίες παντού, πρακτικά διπλασιάζει όλους τους διακόπτες, αν και σίγουρα είναι υπερβολή, αφήνει όμως κάθε περιθώριο στον χρήστη. Εκπληκτικοί οι μαγνητικοί διακόπτες με άψογες παραμετροποιήσεις σε κάθε επίπεδο. Δυστυχώς το πρόβλημα που παρουσιάζεται στην διπλή ενέργεια χαλάει την πραγματικά πολύ καλή εικόνα, ελπίζω ότι θα διορθωθεί γρήγορα. Τα 229,99€ που αναφέρονται στον ανεπίσημο ακόμα κατάλογο, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γραφόταν αυτό το άρθρο, πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλή τιμή για αυτά που προσφέρει. Εξαιρετικοί διακόπτες σε αίσθηση και μακράν οι πιο παραμετροποιήσιμοι όλων. Δυνατότητα επιλογής βάθους ενεργοποίησης για τον κάθε μαγνητικό διακόπτη και για τις δύο θέσεις ενεργοποίησης αλλά και για τις θέσεις «reset». Δυνατότητα διπλής ενέργειας στους μαγνητικούς διακόπτες, φυσικά διαφορετική στον καθένα. Δυνατότητα χρήσης του «FN» σε όλους τους διακόπτες για έξτρα λειτουργία. Διακόπτης μεταγωγής σε tournament mode με έξτρα ασφάλεια. Ποιότητα, υλικά, φινίρισμα. Αλουμινένιο πλατό και γενικότερη αισθητική. Βολικό αφρώδες palm rest που καλύπτει όλο το φάρδος. Φωτισμός RGB, ανεξάρτητος σε κάθε κουμπί και με δυνατότητα αποθήκευσης σε hardware μνήμη. Έως 50 hardware προφίλ. Υποδοχή USB-C σύνδεσης. NKPRO χωρίς ghosting. Έως 8 ΚHz polling rate. Πρόγραμμα παραμετροποιήσεων iCUE. Θα μπορούσε να έχει καλύτερο display, όχι ότι είναι κακό αλλά. Θα μπορούσε να έχει και 2-3 USB-A για σύνδεση mouse ή Flash drive. Θα πρέπει να διορθώσουν άμεσα το bug ελευθέρωσης με την διπλή ενέργεια των διακοπτών. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του K70 Max είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  7. Η προσθήκη μιας καλής οθόνης μπορεί να αναβαθμίσει σημαντικά το gaming setup με αποτέλεσμα μία συνολικά βελτιωμένη εμπειρία gaming. Ωστόσο, μπορεί να αποδειχθεί μια πραγματικά δύσκολη επιλογή, δεδομένου του μεγάλου αριθμού διαθέσιμων οθονών στην αγορά. Το XG2431 gaming monitor της Viewsonic σίγουρα προσφέρει αυτό το κάτι παραπάνω, που θα κάνει κάθε gamer να επενδύσει σε αυτό. Σχεδίαση και εργονομία Το ViewSonic XG2431 διαθέτει μινιμαλιστική σχεδίαση, χωρίς φανταχτερό design ή φώτα RGB, ώστε να μοιάζει με μια κανονική οθόνη και να ταιριάζει σε κάθε χώρο. Είναι ελαφρύ και μεταφέρεται αρκετά εύκολα. Φέρει μαύρο πλαίσιο με λεπτά bezels και στιβαρή βάση με πολλές λειτουργίες προσαρμογής ύψους, κλίσης και περιστροφής κατά 90 μοίρες. Στο κάτω μέρος της οθόνης υπάρχει μία πληθώρα κουμπιών που βοηθούν στην εύκολη περιήγηση στα διάφορα μενού. Στη συσκευασία θα βρείτε επίσης και το καλώδιο τροφοδοσίας. Στην πίσω πλευρά υπάρχουν τοποθετημένα δύο ειδικά πλήκτρα που συγκρατούν τα καλώδια από το πληκτρολόγιο, το ποντίκι ή άλλες εξωτερικές συσκευές, βοηθώντας στη μείωση του καλωδιακού χάους στο γραφείο. Απεικόνιση και FPS απόδοση Η απόδοση της οθόνης είναι αυτό που κάνει το XG2431 να ξεχωρίζει. Το συγκεκριμένο gaming monitor της ViewSonic έχει οθόνη Full HD 1080p με χρόνο απόκρισης 0,5 ms και ρυθμό ανανέωσης 240 Hz. Τα γραφικά σε όλα τα games εμφανίζονται ομαλά, χωρίς καθόλου αντιληπτό motion blur. Επίσης, επιτυγχάνει περίπου 240 FPS στην οθόνη σε διαφορετικά games χωρίς stutter. Η XG2431 είναι μία από τις λίγες οθόνες που έχουν λάβει πιστοποίηση Blur Busters, που εγγυάται το χαμηλότερο δυνατό motion blur. Ακόμη και κατά τη διάρκεια ενός γρήγορου παιχνιδιού, όταν τα frames εναλλάσσονται τάχιστα, δεν υπάρχει καμία ορατή αλλοίωση, κάτι που την καθιστά ιδανική για FPS και ανταγωνιστικά games. Το XG2431 διαθέτει ανάλυση 1080p, ενώ η ακρίβεια χρώματος είναι αρκετά καλή. Φέρει επίσης ματ φινίρισμα στην οθόνη, κάτι που βοηθά στην ελαχιστοποίηση των αντανακλάσεων, και πιστοποίηση VESA DisplayHDR 400. Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του είναι το backlight strobing που δεν προσφέρουν πολλά monitor της αγοράς. Οι χρήστες μπορούν να δοκιμάσουν διαφορετικές λειτουργίες από το μενού PureXP στις ρυθμίσεις της οθόνης. Οι hardcore gamers θα απολαύσουν τη χρήση αυτού του χαρακτηριστικού για να μειώσουν το αντιληπτό blur. Εκτός από αυτό, η οθόνη έχει επίσης πραγματικά χαμηλή καθυστέρηση εισόδου (2,8 ms στα 240 Hz) που είναι ιδανική για τους gamers. Συμπέρασμα Το ViewSonic XG2431 είναι ένα σταθερό monitor που προσφέρει μία πολύ καλή εμπειρία gaming. Χάρη στην πιστοποίηση Blur Busters 2.0 και την ελαχιστοποίηση του motion blur θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα πλήρως λειτουργικό esports monitor. Η συγκεκριμένη οθόνη της ViewSonic αποτελεί σίγουρα μία απαραίτητη προσθήκη στο setup κάθε gamer που ασχολείται με ανταγωνιστικά FPS παιχνίδια, καθώς διαθέτει υψηλό ρυθμό ανανέωσης, χαμηλή καθυστέρηση εισόδου και μειωμένο motion blur. Συνολικά, αποτελεί μία εξαιρετική επιλογή για κάθε gamer με απαιτήσεις σε μία άκρως φιλική τιμή. Τεχνικά χαρακτηριστικά ViewSonic XG2431 gaming monitor Ανάλυση 1920 x 1080 Ηχεία 3Watts x2 Μέγεθος εικόνας 24" Φωτεινότητα 350 cd/m² Τύπος panel Τεχνολογία IPS Θύρες USB 3.2 Type A x2, USB 3.2 Type B x1, 3.5mm Audio Out x1, HDMI 2.0 x2, DisplayPort x1 Αναλογία αντίθεσης 1.000:1
  8. Εισαγωγή Πριν από ένα χρόνο το TheLab.gr είχε δημοσιεύσει το review του Corsair K70 Pro RGB με διακόπτες Cherry MX Red και PBT keycaps ενώ πριν μόλις λίγες εβδομάδες είδαμε και το Corsair K60 Pro TKL RGB OPX που φέρει τους οπτικούς - μηχανικούς διακόπτες της Corsair με το όνομα Corsair OPX. Το σημερινό review έχει ως αντικείμενο το Corsair K70 Pro RGB OPX, που όπως μαρτυράει το όνομά του, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το Corsair K70 Pro RGB με διακόπτες Corsair OPX. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Corsair K70 RGB Pro OPX συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα: Βλέπουμε ότι το Corsair K70 Pro RGB OPX είναι ένα πληκτρολόγιο πλήρους μεγέθους με 104 πλήκτρα που διαθέτει φωτισμό RGB, NKRO με 100% anti-ghosting και 8MB μνήμη για την αποθήκευση προφίλ. Τα χαρακτηριστικά όμως που το κάνουν να ξεχωρίζει είναι το USB polling rate των 8000Hz και οι οπτικοί - μηχανικοί διακόπτες Corsair OPX. Άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι το αφαιρούμενο καλώδιο σύνδεσης USB C, ο διακόπτης λειτουργίας τουρνουά, τα επιπλέον πλήκτρα ελέγχου πολυμέσων, η ροδέλα ρύθμισης της έντασης του ήχου, το μαγνητικό palm rest και η τυποποιημένη τελευταία σειρά πλήκτρων. Όσον αφορά το τελευταίο, να εξηγήσω ότι επί πολλά χρόνια τα πληκτρολόγια της Corsair είχαν διαφορετικού μεγέθους keycaps στην τελευταία σειρά πλήκτρων, καθιστώντας αναγκαία τη χρήση των keycaps της εταιρίας, ενώ στο Corsair K70 Pro RGB OPX, όπως και σε άλλα πρόσφατα πληκτρολόγια της Corsair τα keycaps της τελευταίας σειράς πλήκτρων ακολουθούν το standard πρότυπο της αγοράς, επιτρέποντας στον χρήστη να χρησιμοποιήσει όποια keycaps επιθυμεί. Συσκευασία και Περιεχόμενα Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Corsair K70 Pro RGB OPX έρχεται σε μια ιλουστρασιόν χαρτονένια συσκευασία που φέρει φωτογραφίες και τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, την οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά στις παρακάτω φωτογραφίες. Ανοίγοντάς την βλέπουμε το πληκτρολόγιο προστατευμένο μέσα σε διάφανο νάιλον ενώ στο καπάκι υπάρχουν κολλημένα 2 κομμάτια αφρολέξ που εξασφαλίζουν ότι το προϊόν θα παραμένει σταθερό εντός της συσκευασίας κατά τη μεταφορά. Αφαιρώντας το πληκτρολόγιο και ανασηκώνοντας το διαχωριστικό, φτάνουμε στα παρελκόμενα. Αυτά είναι αρκετά φτωχά για την κατηγορία και το κόστος του προϊόντος και αποτελούνται από τα φυλλάδια της εγγύησης και των πληροφοριών ασφαλείας, το καλώδιο σύνδεσης και το palm rest. Δεν υπάρχει Quick Start Guide εντός της συσκευασίας αλλά μπορείτε να τον βρείτε στην ιστοσελίδα της εταιρίας, εδώ. Το palm rest είναι πλαστικό, με ανάγλυφη υφή που αποτρέπει το γλίστρημα ενώ φέρει το λογότυπο της εταιρίας κάθετα στο κέντρο. Δυστυχώς, δεν έχει κάποια επένδυση από memory foam ούτε κάλυμμα από δερματίνη όπως είχαν τα αντίστοιχα palm rests παλαιότερων πληκτρολογίων της εταιρίας σε αυτή την κατηγορία. Το κάτω μέρος φέρει λαστιχένιες επιφάνειες για να μη γλιστράει πάνω στο γραφείο και 2 ελαστικές προεκτάσεις με μαγνήτες που το ενώνουν με το πληκτρολόγιο. Και μια και το αναφέραμε, να το και το πληκτρολόγιο. Ας το βγάλουμε από το προστατευτικό νάιλον και ας ξεκολλήσουμε και το προστατευτικό από την επιφάνεια ενδείξεων. Το Corsair K70 Pro RGB OPX ακολουθεί σοβαρές, μινιμαλιστικές σχεδιαστικές γραμμές. Το επάνω μέρος της βάσης του αποτελείται από αλουμίνιο με μαύρη ανοδίωση και οριζόντιο εφέ βουρτσίσματος. Τα keycaps που φέρει το δείγμα που παρέλαβα δεν έχουν τους Ελληνικούς χαρακτήρες. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εκδόσεων του συγκεκριμένου πληκτρολογίου που πραγματικά μπερδεύει τον υποψήφιο αγοραστή καθώς ανάλογα με την επιλογή διακοπτών και υλικού των keycaps, διατίθενται με κάποιους διαθέσιμους τοπικούς χαρακτήρες. Φαίνεται λοιπόν ότι αν επιλέξουμε για παράδειγμα διακόπτες Cherry MX Red και PBT keycaps, υπάρχει διαθέσιμο με Ελληνικούς χαρακτήρες στα keycaps ενώ αν επιλέξουμε διακόπτες Corsair OPX και PBT keycaps, δεν διατίθεται με Ελληνικούς χαρακτήρες στα keycaps. Αν όμως θέλουμε το Corsair K70 Pro RGB OPX με Polycarbonate keycaps τότε και πάλι υπάρχει με Ελληνικούς χαρακτήρες στα keycaps. Μπερδεμένα πράγματα αλλά το τελικό συμπέρασμα είναι ότι αν θέλετε το συγκεκριμένο μοντέλο που έχω στα χέρια μου, θα πρέπει να ζήσετε χωρίς τους Ελληνικούς χαρακτήρες στα keycaps. Το εμπρός μέρος του είναι αρκετά λεπτό ενώ το παχύτερο πίσω μέρος φέρει στο κέντρο μία υποδοχή τύπου USB C και δίπλα της ένα διακόπτη. Τα πλαϊνά τονίζουν το λεπτό μπροστινό μέρος που σταδιακά γίνεται παχύτερο προς τα πίσω, δίνοντας μια φυσική κλίση στα πλήκτρα. Το πίσω μέρος που φέρει τα πλήκτρα λειτουργιών και την επιφάνεια ενδείξεων είναι υπερυψωμένο. Ας δούμε λοιπόν αυτό το υπερυψωμένο τμήμα στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου. Στο αριστερό του μέρος φέρει 3 πλήκτρα που όπως θα δούμε παρακάτω αφορούν τα προφίλ και τις μακροεντολές, το φωτισμό και το κλείδωμα συγκεκριμένων πλήκτρων. Στο δεξιό του μέρος φέρει το πλήκτρο της σίγασης και τη ροδέλα ελέγχου της έντασης του ήχου, ενώ κάτω από αυτά βρίσκουμε τα 4 πλήκτρα ελέγχου των πολυμέσων. Στο κέντρο του πάνω μέρους βρίσκουμε την επιφάνεια ενδείξεων που στο κέντρο της φέρει το λογότυπο της εταιρίας ενώ όπως θα δούμε παρακάτω προσφέρει και πληροφορίες για τη λειτουργία του πληκτρολογίου. Το κάτω μέρος του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό και φέρει κανάλια δρομολόγησης καλωδίων, 4 επιφάνειες σταθεροποίησης, το αυτοκόλλητο με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, την ανάγλυφη ένδειξη Κ70 και τις 2 επιφάνειες μαγνητικής σύζευξης του palm rest. Οι εμπρός επιφάνειες σταθεροποίησης είναι μεγάλες και αποτελούνται από ελαστικό υλικό υψηλής πρόσφυσης ενώ οι πίσω έχουν επιπλέον ένα κενό με αναδιπλούμενα ποδαράκια 2 σταδίων. Εδώ βλέπετε το αυτοκόλλητο με τις πληροφορίες για το προϊόν και το ανάγλυφο K70. Στο εμπρός μέρος της κάτω πλευράς του πληκτρολογίου υπάρχουν οι 2 εσοχές που θα υποδεχτούν τις προεξοχές του palm rest για να γίνει η μαγνητική σύζευξη. Πολύ πιο εύχρηστο και ανθεκτικό σύστημα από τα πλαστικά κλιπ που χρησιμοποιούσε η εταιρία για αυτόν τον σκοπό στο παρελθόν. Ας συνδέσουμε λοιπόν το palm rest και ας δούμε πώς φαίνεται το Corsair K70 Pro RGB OPX με αυτό. Δεν είναι άσχημο, αλλά θεωρώ ότι το πλαστικό palm rest χωρίς καμία επένδυση είναι ένα επίπεδο κάτω από το ίδιο το πληκτρολόγιο. Φινίρισμα Το φινίρισμα του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι αντάξιο της παράδοσης που έχει δημιουργήσει η εταιρία. Από το αλουμινένιο σώμα μέχρι την εξαιρετική ανοδίωση και τα PBT Double Shot Keycaps, το πληκτρολόγιο είναι άριστο από όλες τις απόψεις. Συνδεσιμότητα Η σύνδεση του Corsair K70 Pro RGB OPX με τον υπολογιστή γίνεται μέσω του αφαιρούμενου καλωδίου USB A σε USB C που παρέχεται στη συσκευασία. Το καλώδιο είναι υψηλής ποιότητας και sleeved. Φυσικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε καλώδιο USB A σε USB C ή και USB C σε USB C που να υποστηρίζει κατ' ελάχιστον το πρωτόκολλο USB 3.0. Τεχνολογία AXON Ένα από τα πλεονεκτήματα του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι η χρήση τεχνολογίας AXON. Στην ουσία πρόκειται για τη χρήση ενός ταχύτατου μικροελεγκτή που ελέγχει για πάτημα κάποιου πλήκτρου 4000 φορές το δευτερόλεπτο και επικοινωνεί με τον υπολογιστή 8000 φορές το δευτερόλεπτο, ενώ παράλληλα ελέγχει τη λειτουργία των RGB εφέ φωτισμού με μέχρι και 20 επίπεδα. Όλα αυτά εξασφαλίζουν το πλεονέκτημα της ταχύτατης δυνατής απόκρισης στο πάτημα ενός πλήκτρου που μπορεί να προσφέρει η τεχνολογία τη συγκεκριμένη στιγμή. Το πληκτρολόγιο έρχεται ρυθμισμένο να επικοινωνεί με τον υπολογιστή στα 1000Hz, για λόγους συμβατότητας με παλαιότερους υπολογιστές ενώ η αλλαγή της συγκεκριμένης ρύθμισης μπορεί να γίνει μέσω του συνοδευτικού λογισμικού iCUE. Διακόπτες Corsair OPX Οι διακόπτες που χρησιμοποιεί το Corsair K70 Pro RGB OPX είναι οι Corsair OPX. Εξωτερικά μοιάζουν όπως όλοι οι μηχανικοί διακόπτες, είναι συμβατοί με τα ίδια keycaps και υποστηρίζονται από τους ίδιους σταθεροποιητές στα μεγάλα πλήκτρα. Εσωτερικά, πρόκειται για οπτικούς - μηχανικούς διακόπτες που ενώ έχουν μηχανική κίνηση και λειτουργία με ελατήριο αντί για μεμβράνη, η καταχώρηση του πατήματος δεν γίνεται μέσω επαφής μεταλλικών ελασμάτων αλλά με τη διακοπή μιας συνεχούς υπέρυθρης ακτίνας. Ο συγκεκριμένος τρόπος λειτουργίας δίνει 3 πλεονεκτήματα και 1 διαφορά. Πρώτα απ' όλα, κάνει εφικτή την ενεργοποίηση του διακόπτη με μικρότερη απόσταση πατήματος, όπως συγκεκριμένα στους διακόπτες Corsair OPX όπου η ενεργοποίηση γίνεται μόλις στο 1 χιλιοστό. Αυτό δίνει πλεονέκτημα ταχύτητας στο competitive gaming που σε συνδυασμό με την τεχνολογία AXON που είδαμε παραπάνω ελαχιστοποιεί το χρόνο από τη στιγμή που ο χρήστης αρχίζει να κινεί το δάκτυλό του μέχρι τη στιγμή που ο υπολογιστής καταχωρεί το πάτημα του πλήκτρου. Δεύτερον, αφαιρεί την ανάγκη της καθυστέρησης που δημιουργεί η λειτουργία debounce η οποία είναι απαραίτητη στους κλασσικούς μηχανικούς διακόπτες με μεταλλικά ελάσματα αλλά δε χρειάζεται στην περίπτωση των οπτικών - μηχανικών διακοπτών. Έτσι ελαχιστοποιείται ο καθυστέρηση μεταξύ 2 ενεργοποιήσεων του ίδιου πλήκτρου ενώ παράλληλα ελαχιστοποιείται και ο κίνδυνος ακούσιων διπλών ενεργοποιήσεων. Τρίτον, λόγω της απουσίας των μεταλλικών ελασμάτων που φθείρονται με τη χρήση, οι οπτικοί - μηχανικοί διακόπτες έχουν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής που φτάνει τις 150 εκατομμύρια ενεργοποιήσεις. Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, αν πατούσατε συνεχώς το ίδιο πλήκτρο με ρυθμό 5 φορές το δευτερόλεπτο, θα χρειαζόσασταν σχεδόν 1 χρόνο για να φτάσετε αυτό τον αριθμό των ενεργοποιήσεων. Η διαφορά τώρα αφορά ότι ακριβώς λόγω της απουσίας των μεταλλικών ελασμάτων είναι αναπόφευκτο ότι η αίσθηση του πατήματος του πλήκτρου θα επηρεαστεί σε κάποιο βαθμό. Το αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό, αφορά τις προτιμήσεις του κάθε χρήστη. PBT Pro Keycaps Το Corsair K70 Pro RGB OPX έρχεται με PBT Double Shot keycaps. Το τι υλικό ακριβώς είναι το PBT και γιατί έχει μόνο πλεονεκτήματα έναντι του ABS από το οποίο αποτελούνται συνήθως τα περισσότερα keycaps που έρχονται προ-εγκατεστημένα στα πληκτρολόγια μπορείτε να το δείτε με λεπτομέρειες εδώ. Αυτό που έχει ακόμα περισσότερη σημασία είναι το "double shot". Ότι δεν πρόκειται δηλαδή για ένα διάφανο υλικό με βαμμένη επιφάνεια και αφαίρεση του χρώματος με laser στα σημεία που θέλει ο κατασκευαστής να περνάει το φως αλλά για 2 στρώματα υλικού, ενός εσωτερικού με διαφάνεια και ενός εξωτερικού που σχηματίζονται και ενώνονται όπως δείχνει το παρακάτω σχήμα. Είναι εμφανές ότι με αυτή την κατασκευή, όσο και να χρησιμοποιηθούν και φθαρούν τα keycaps, οι χαρακτήρες θα παραμείνουν αναλλοίωτοι, σε αντίθεση με τα βαμμένα ABS keycaps που όταν φθαρεί η μπογιά γίνεται όλο το πλήκτρο διάφανο. Η κατασκευή των keycaps του Corsair K70 Pro RGB OPX φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες. Πληκτρολόγηση - Αίσθηση - Ήχος Όπως ανέφερα ήδη, η απουσία των μεταλλικών ελασμάτων από τους οπτικούς - μηχανικούς διακόπτες τους δίνει τη δική τους, ελαφρώς αλλά ξεκάθαρα διαφορετική αίσθηση σε σχέση με τους κλασσικούς μηχανικούς διακόπτες. Το αν κάποιος προτιμάει τη μία αίσθηση ή την άλλη, είναι θέμα προσωπικής προτίμησης αλλά σίγουρα κάποιος χρήστης που προέρχεται από κλασσικούς μηχανικούς διακόπτες θα χρειαστεί μια περίοδο προσαρμογής. Σε αυτό φυσικά παίζει ρόλο και η πολύ χαμηλή απόσταση ενεργοποίησης του 1 χιλιοστού σε σχέση με τα 2 χιλιοστά όπου ενεργοποιούνται οι περισσότεροι κλασσικοί μηχανικοί διακόπτες. Ακόμα και στη δική μου περίπτωση που είχα συνηθίσει στη χρήση των Cherry MX Speed οι οποίοι ενεργοποιούνται στα 1,2 χιλιοστά, η διαφορά ήταν αισθητή. Καθώς λοιπόν η αίσθηση είναι υποκειμενική και αφορά τον κάθε χρήστη προσωπικά, το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι σαφώς και πρόκειται για αίσθηση ποιότητας, όπως και με τους κλασσικούς μηχανικούς διακόπτες, αλλά το πώς το βιώνει ο καθένας αυτό διαφέρει και θα πρέπει να δοκιμάσετε μόνοι σας για να αποφασίσετε. Αυτό που μπορώ όμως να σας δώσω αντικειμενικά, είναι ο ήχος της πληκτρολόγησης στο Corsair K70 Pro RGB OPX. Για σύγκριση παραθέτω τον ήχο της πληκτρολόγησης στο Corsair K95 RGB Platinum με διακόπτες Cherry MX Speed. Φωτισμός RGB Ο φωτισμός των πλήκτρων του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι έντονος, ρυθμιζόμενος ανά πλήκτρο και οι μεταβάσεις των χρωμάτων είναι ομαλές. Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος για λόγια, όταν μπορώ να αφήσω τις εικόνες και το βίντεο να μιλήσουν από μόνα τους. Επιπλέον Πλήκτρα - Έλεγχος - Ρυθμίσεις Πληκτρολογίου Τα πλήκτρα ελέγχου και οι ενδείξεις του Corsair K70 Pro RGB OPX φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Επάνω αριστερά στο πληκτρολόγιο έχουμε από αριστερά προς τα δεξιά το πλήκτρο επιλογής προφίλ και λειτουργιών μακροεντολών, το πλήκτρο ελέγχου της έντασης του φωτισμού και το πλήκτρο κλειδώματος του Windows key. Επάνω δεξιά έχουμε το πλήκτρο της σίγασης και τη ροδέλα ελέγχου της έντασης του ήχου. Από κάτω τους βρίσκουμε τα 4 κλασσικά πλήκτρα ελέγχου των πολυμέσων. Στο κέντρο του πληκτρολογίου βρίσκεται η επιφάνεια ενδείξεων, με το λογότυπο στο κέντρο και 3 εν δυνάμει ενδείξεις εκατέρωθεν αυτού. Στα αριστερά έχουμε με τη σειρά την ένδειξη μακροεντολών που αφορά την καταγραφή και τη διαγραφή μακροεντολών. Δίπλα της βρίσκουμε την ένδειξη της λειτουργίας σίγασης και τελευταία την ένδειξη κλειδώματος του Windows key. Στα δεξιά της επιφάνειας ενδείξεων έχουμε με τη σειρά τις ενδείξεις ενεργοποίησης του Number Lock, του Caps Lock και του Scroll Lock. Η διαδικασία καταγραφής και διαγραφής μακροεντολών απ' ευθείας στο πληκτρολόγιο, χωρίς τη χρήση του iCUE, περιγράφεται στο παρακάτω διάγραμμα. Ο έλεγχος των εφέ φωτισμού που είναι ενσωματωμένα στο Corsair K70 Pro RGB OPX και λειτουργούν χωρίς την ανάγκη της χρήσης του iCUE, γίνεται με τους παρακάτω συνδυασμούς πλήκτρων. Τέλος, στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου, δίπλα στη θύρα σύνδεσης USB C, συναντάμε τον διακόπτη λειτουργίας τουρνουά. Ο διακόπτης ενεργοποιείται με κίνησή του προς τα δεξιά, όπως φαίνεται το πληκτρολόγιο στις παρακάτω φωτογραφίες. Στη συνέχεια μπορείτε να περιστρέψετε προς τα πάνω ένα μικρό πλαστικό κομμάτι που θα κλειδώσει το διακόπτη στη θέση τουρνουά και θα αποκαλύψει το σχετικό ενδεικτικό LED. Η λειτουργία τουρνουά απενεργοποιεί τις προσαρμοσμένες ενέργειες και μακροεντολές για να αποτρέψει την κατά λάθος ενεργοποίησή τους, αλλάζει τον φωτισμό σε στατικό ενός χρώματος (που μπορείτε να επιλέξετε από το iCUE) για να ελαχιστοποιήσει την απόσπαση της προσοχής και θέτει το πληκτρολόγιο σε βασική λειτουργία χωρίς προφίλ ή εναλλαγή προφίλ. Η λειτουργία των πλήκτρων πολυμέσων, του ελέγχου της έντασης του ήχου, του ελέγχου της έντασης της φωτεινότητας και του κλειδώματος του Windows key δεν επηρεάζεται. Λογισμικό iCUE Ένα από τα πιο δυνατά σημεία του Corsair K70 Pro RGB OPX, όπως και όλων των πληκτρολογίων της Corsair, είναι το λογισμικό ελέγχου, που ονομάζεται iCUE. Τρέχοντας το iCUE, βρισκόμαστε στην αρχική καρτέλα Home όπου πάνω αριστερά βλέπουμε το επιλεγμένο προφίλ, αμέσως από κάτω του τα Murals και ακόμα πιο κάτω κάποιους αισθητήρες (Sensors). Η μετάφραση της λέξης Murals στα Ελληνικά είναι "τοιχογραφίες" και στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για προκαθορισμένα εφέ φωτισμού που μπορούν να εφαρμοστούν στις υποστηριζόμενες συσκευές μέσω του iCUE. Πατώντας πάνω στο μενού των προφίλ, μπορούμε να δούμε όλα μας τα προφίλ, να προσθέσουμε καινούρια, να θέσουμε κάποιο ως προεπιλεγμένο, να τα μετονομάσουμε, να τα επεξεργαστούμε, να αντιγράψουμε κάποιο προφίλ και να το χρησιμοποιήσουμε ως βάση για κάποιο νέο προφίλ ή και να διαγράψουμε κάποια προφίλ. Μπορούμε επίσης να εξάγουμε κάποια προφίλ και να τα αποθηκεύσουμε υπό μορφή αρχείου καθώς και να εισάγουμε προηγουμένως αποθηκευμένα σε μορφή αρχείου προφίλ. Αν θελήσουμε να επιλέξουμε κάποιο από τα Murals, εμφανίζονται μικροί κύκλοι στο κάτω αριστερά μέρος των εικονιδίων των συσκευών στις οποίες μπορούμε να εφαρμόσουμε τα εν λόγω εφέ. Επιλέγουμε όποιες και όσες συσκευές θέλουμε και το επιλεγμένο Mural εφαρμόζεται σε αυτές. Στην περίπτωση του δικού μου συστήματος, αυτό μπορεί να γίνει στο πληκτρολόγιο και στη μνήμη RAM. Όσον αφορά τους αισθητήρες, αυτοί μας δίνουν πληροφορίες για διάφορες συσκευές του συστήματος και μπορούμε να προσθέσουμε και να αφαιρέσουμε τους αισθητήρες που θέλουμε να φαίνονται πατώντας πάνω στο σύμβολο +. Για να πάμε τώρα στις ρυθμίσεις κάποιας συγκεκριμένης από τις υποστηριζόμενες συσκευές, αρκεί να πατήσουμε πάνω στο εικονίδιό της. Στην περίπτωση που μας αφορά στο συγκεκριμένο review, πατάμε στο εικονίδιο που αφορά το Corsair K70 Pro RGB OPX. Βλέπουμε ότι έχουμε 6 επιλογές στα αριστερά, κάτω από το όνομα της συσκευής, με πρώτη την Key Assignments. Η λειτουργία αυτή αφορά την ανάθεση μιας λειτουργίας σε ένα οποιοδήποτε πλήκτρο ή συνδυασμό πλήκτρων. Βλέπουμε ότι υπάρχουν πολλές δυνατότητες ανάθεσης τις οποίες δεν έχει νόημα να αναλύσουμε, καθώς είναι πάρα πολλές και συχνά εμπλουτίζονται στις νέες εκδόσεις του iCUE. Αξίζει να σημειωθεί ότι οποιαδήποτε ανάθεση πλήκτρου δημιουργήσουμε μπορεί να αντιγραφεί για να αποτελέσει βάση για μία άλλη, να μετονομαστεί, να διαγραφεί ή και να αποθηκευτεί στη βιβλιοθήκη αναθέσεων πλήκτρων για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε στο iCUE, όπως σε άλλα προφίλ ή και σε άλλα υποστηριζόμενα πληκτρολόγια. Η δεύτερη επιλογή από το μενού στα αριστερά είναι η Hardware Key Assignments που αφορά την ίδια λειτουργία που είδαμε παραπάνω, με τη διαφορά ότι τώρα όλα αποθηκεύονται στην μνήμη του ίδιου του πληκτρολογίου και μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς την ύπαρξη του iCUE. Οι δυνατότητες είναι και πάλι πολλές αλλά πιο περιορισμένες. Για παράδειγμα, δε θα μπορούσαμε να αντιστοιχίσουμε κάποιο πλήκτρο στην αυτόματη εκτέλεση ενός προγράμματος από τον υπολογιστή μας καθώς αυτό αλλάζει από υπολογιστή σε υπολογιστή και αν μεταφέραμε το Corsair K70 Pro RGB OPX σε έναν άλλο υπολογιστή, η ανάθεση της λειτουργίας θα υπήρχε στη μνήμη του πληκτρολογίου αλλά το πρόγραμμα μπορεί να μην υπήρχε σε εκείνον τον υπολογιστή. Όπως και προηγουμένως, υπάρχει και εδώ (ξεχωριστή) βιβλιοθήκη όπου μπορούμε να σώσουμε προγραμματισμένες αναθέσεις και να τις εφαρμόσουμε σε άλλα προφίλ ή και άλλα υποστηριζόμενα πληκτρολόγια. Η τρίτη επιλογή του μενού στα αριστερά είναι η Lighting Effects και αφορά τα εφέ του φωτισμού. Οι δυνατότητες είναι εξαιρετικά πολλές, η λειτουργικότητα του προγράμματος άριστη και μπορούν να εφαρμοστούν πολλαπλά επίπεδα φωτισμού. Υπάρχει όπως και πριν η σχετική βιβλιοθήκη για την αποθήκευση των εφέ και τη δυνατότητα χρήσης τους σε άλλα προφίλ ή υποστηριζόμενα πληκτρολόγια. Η τέταρτη επιλογή του μενού στα αριστερά είναι η Hardware Lighting και αφορά τα εφέ του φωτισμού που αποθηκεύονται στη μνήμη του πληκτρολογίου. Οι δυνατότητες είναι πιο περιορισμένες από πριν αλλά και πάλι πλούσιες ενώ τα επίπεδα φωτισμού μπορεί να φτάσουν μέχρι και τα 20. Υπάρχει και εδώ η σχετική βιβλιοθήκη για την αποθήκευση των εφέ και τη δυνατότητα χρήσης τους σε άλλα προφίλ ή υποστηριζόμενα πληκτρολόγια. Η πέμπτη επιλογή του μενού στα αριστερά είναι η Performance (επιδόσεις). Από εδώ μπορούμε να επιλέξουμε αν θέλουμε το πλήκτρο Win Lock εκτός από το Windows Key να απενεργοποιεί και κάποιους σημαντικούς συνδυασμούς πλήκτρων όταν είναι ενεργό, που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε το χρώμα του φωτισμού του Win Lock όταν είναι ενεργό και όταν είναι ανενεργό καθώς και τα χρώματα φωτισμού των πλήκτρων ελέγχου της έντασης του φωτισμού και την εναλλαγής των προφίλ. Η έκτη και τελευταία επιλογή του μενού στα αριστερά είναι η Device Settings (ρυθμίσεις συσκευής), η οποία ανοίγει ένα ξεχωριστό παράθυρο. Οι ρυθμίσεις που ελέγχει είναι σαφείς και φαίνονται στην εικόνα παρακάτω. Όπως σας είπα νωρίτερα, το Corsair K70 Pro RGB OPX έρχεται ρυθμισμένο να επικοινωνεί με τον υπολογιστή στα 1000Hz, για λόγους συμβατότητας με παλαιότερους υπολογιστές ενώ η αλλαγή της συγκεκριμένης ρύθμισης μπορεί να γίνει από αυτό το μενού. Η επιλογή οποιασδήποτε συχνότητας επικοινωνίας πάνω από τα 1000Hz συνοδεύεται από το παρακάτω μήνυμα που ενημερώνει ότι η εν λόγω επιλογή θα απαιτήσει μεγαλύτερη επεξεργαστική ισχύ. Τα διαθέσιμα layouts του για το Corsair K70 Pro RGB OPX φαίνονται εδώ. Δίπλα στην επιλογή του χρώματος του φωτισμού των πλήκτρων στη λειτουργία τουρνουά, υπάρχει ένα εικονίδιο πληροφοριών που εξηγεί τι ακριβώς κάνει η λειτουργία τουρνουά. Και κάπως έτσι τελειώσαμε με την καρτέλα Home και περνάμε στην καρτέλα Dashboard, όπου μπορούμε να δούμε όλους τους αισθητήρες που παρέχει το iCUE για το σύστημά μας αλλά και άλλες πληροφορίες όπως πιθανές αναθέσεις λειτουργιών πλήκτρων. Η καρτέλα Murals, κάτω από την επιλογή Effects, περιέχει τα murals που είναι διαθέσιμα από το iCUE. Αν πατήσουμε στο εικονίδιο + μπορούμε να δημιουργήσουμε νέα murals. Από την επιλογή Devices (συσκευές), μπορούμε να επιλέξουμε σε ποιες συσκευές θα εφαρμοστεί το επιλεγμένο mural. Τα υπόλοιπα εικονίδια στην κορυφή του iCUE θα τα δούμε επιγραμματικά. Το καραβάκι πάνω αριστερά περιέχει ένα μενού με συνδέσμους για τα social media της εταιρίας. Η καμπάνα μας δείχνει τυχόν ειδοποιήσεις και το ερωτηματικό ανοίγει ένα μενού με video tutorials. Το γρανάζι αφορά τις ρυθμίσεις του iCUE που είναι αρκετές και φαίνονται στις παρακάτω εικόνες. Συνολικά το iCUE είναι ένα εύχρηστο, ευπαρουσίαστο, ευχάριστο και πλούσιο συνοδευτικό λογισμικό που προσθέτει σημαντική αξία στο Corsair K70 Pro RGB OPX. Δοκιμές Στις δοκιμές που κάναμε, το Corsair K70 Pro RGB OPX τα πήγε εξαιρετικά. Το NKRO επιβεβαιώθηκε, αφού όπως μπορείτε να δείτε, μπορέσαμε να καταγράψουμε όλα τα πλήκτρα του πληκτρολογίου ταυτόχρονα. Ο έλεγχος για ghosting δεν έδειξε το παραμικρό πρόβλημα, κάτι που ήταν αναμενόμενο και από τα επιτυχή αποτελέσματα της λειτουργίας NKRO. Δοκιμάστηκαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί πλήκτρων που τυπικά μπορεί να προκαλούν ghosting και μπορέσαμε να γράψουμε τη φράση "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG" κρατώντας πατημένα και τα 2 πλήκτρα Shift ταυτόχρονα. Η πληκτρολόγηση ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη και η ποιότητα κατασκευής κορυφαία. Τόσο στη χρήση σε παιχνίδια όσο και στη συγγραφή του παρόντος review, το Corsair K70 Pro RGB OPX δεν άφησε κανένα παράπονο. Απολογισμός Το Corsair K70 Pro RGB OPX είναι ένα πληκτρολόγιο πλήρους μεγέθους 104 πλήκτρων που θα ικανοποιήσει ακόμα και τον πιο απαιτητικό χρήστη. Διαθέτει εξαιρετικά υλικά και κορυφαία ποιότητα κατασκευής, όσες επιπλέον λειτουργίες μπορεί να βάλει ο νους με onboard hardware αναθέσεις πλήκτρων και εφέ φωτισμού καθώς και το πλήρες και λειτουργικό λογισμικό iCUE για ακόμα μεγαλύτερη παραμετροποίηση. Οι διακόπτες που χρησιμοποιεί είναι οι Corsair OPX οπτικοί - μηχανικοί διακόπτες που συνδυάζουν την αίσθηση ποιότητας των κλασσικών μηχανικών διακοπτών με την άμεση απόκριση που εξασφαλίζει η ελάχιστη απόσταση ενεργοποίησης του μόλις 1 χιλιοστού και η απουσία καθυστέρησης λόγω debounce. Η χρήση της υπέρυθρης δέσμης αντί των μεταλλικών ελασμάτων αυξάνει τη διάρκεια ζωής των διακοπτών που φτάνει τις 150.000.000 ενεργοποιήσεις αλλά αλλάζει κάπως την αίσθηση σε σχέση με τους κλασσικούς μηχανικούς διακόπτες, κάτι που σε κάποιους χρήστες μπορεί να αρέσει ενώ σε άλλους όχι. Ο έλεγχος και η επικοινωνία του Corsair K70 Pro RGB OPX βασίζεται στην τεχνολογία AXON η οποία χρησιμοποιεί έναν ταχύτατο μικροελεγκτή που ελέγχει για πάτημά κάποιου πλήκτρου 4000 φορές το δευτερόλεπτο και επικοινωνεί με τον υπολογιστή έως 8000 φορές το δευτερόλεπτο, ενώ παράλληλα ελέγχει τη λειτουργία των RGB εφέ φωτισμού με μέχρι και 20 επίπεδα. Η Corsair επέλεξε να εξοπλίσει το Corsair K70 Pro RGB OPX με PBT Double Shot Keycaps, κάτι που βελτιώνει την αίσθηση και αυξάνει σημαντικά την αντοχή και την μακροζωία του προϊόντος. Η συνδεσιμότητα του πληκτρολογίου μέσω θύρας USB C και αφαιρούμενου καλωδίου εξασφαλίζουν την ευελιξία και μακροζωία του προϊόντος καθώς ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει καλώδια μεγαλύτερου μήκους αν χρειάζεται, να τα αλλάζει όταν φθείρονται αλλά και να μεταφέρει με ευκολία το πληκτρολόγιο μεταξύ διαφορετικών υπολογιστών. Δύο σημεία που θεωρώ ότι το Corsair K70 Pro RGB OPX χρίζει βελτίωσης είναι το πλαστικό και χωρίς καμία επένδυση (αλλά και πάλι λειτουργικό) palm rest και η απουσία ενός ενσωματωμένου USB hub. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών η λειτουργικότητά του Corsair K70 Pro RGB OPX αποδείχτηκε άψογη και απέδωσε τα υποσχόμενα χωρίς καμία παρέκκλιση. Το χαμηλότερο κόστος στο οποίο μπόρεσα να εντοπίσω το Corsair K70 Pro RGB OPX στην Ελληνική αγορά τη στιγμή της δημοσίευσης αυτού του review είναι τα 219,99 ευρώ, στο κατάστημα plaisio.gr. Πρόκειται για λογική τιμή, αν αναλογιστεί κανείς όλα όσα προσφέρει το εν λόγω πληκτρολόγιο. Λίγες ημέρες νωρίτερα όμως, κατά τη διάρκεια της συγγραφής του παρόντος review, εντόπισα το Corsair K70 Pro RGB OPX σε προσφορά στο ίδιο κατάστημα στην κατά τη γνώμη μου εξαιρετική τιμή των 129.99 ευρώ. Σε αυτή την τιμή δεν μπορώ παρά να το προτείνω ανεπιφύλακτα. Έχετε λοιπόν το νου σας για μελλοντικές προσφορές. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair K70 Pro RGB OPX: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, υλικών και φινίρισμα. + Οπτικοί - μηχανικοί διακόπτες Corsair OPX με ενεργοποίηση στo 1 χιλιοστό και χωρίς καθυστέρηση debounce. + Τεχνολογία AXON που ελέγχει για πάτημά κάποιου πλήκτρου 4000 φορές το δευτερόλεπτο και επικοινωνεί με τον υπολογιστή έως 8000 φορές το δευτερόλεπτο. + PBT Double Shot Key Caps. + Τυποποιημένη κάτω σειρά πλήκτρων που επιτρέπει τη χρήση οποιωνδήποτε τυποποιημένων keycaps. + Πολύ καλό λογισμικό ελέγχου iCUE. + Φωτισμός RGB. + NKRO και απουσία ghosting. + Multimedia Keys. + Ρόδα ελέγχου έντασης ήχου και πλήκτρο σίγασης. + Πλήκτρα ελέγχου προφίλ / λειτουργιών μακροεντολών, έντασης φωτισμού και Win Lock. + Αποθήκευση προφίλ στο πληκτρολόγιο και επιλογής τους μέσω ειδικού πλήκτρου. + Συνδεσιμότητα μέσω θύρας USB C και αφαιρούμενου καλωδίου. + Κόστος (λόγω προσφοράς κατά το χρόνο συγγραφής του παρόντος review). Μειονεκτήματα - Απουσία USB Hub. - Πλαστικό palm rest χωρίς καμία επένδυση. Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair K70 Pro RGB OPX είναι:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 03/04/2023
  9. Πρόλογος Η Corsair, γνωστή για τα gaming περιφερειακά της και όχι μόνο, έχει στον κατάλογό της μερικά από τα καλύτερα μηχανικά πληκτρολόγια που έχουν περάσει από τα εργαστήρια του ΤheLAB.gr, κυρίως στη full size αλλά και στις mini και TKL (tenkeyless) κατηγορίες που αρχίζουν να ανταγωνίζονται πλέoν σε ζήτηση τα κλασικά full size keyboards, ιδιαίτερα η TKL που έχει αρκετά μεγάλο και φανατικό κοινό μεταξύ τον οποίων και η αφεντιά μου. Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε με το K60 PRO TKL RGB, ένα tenkeyless πληκτρολόγιο όπως φανερώνει και το πλήρες όνομά του, μηχανικών διακοπτών φυσικά που είναι κοινό χαρακτηριστικό των περισσοτέρων gaming πληκτρολογίων και ειδικά του κουρσάρου. Πρόκειται για το πρώτο πληκτρολόγιο της σειράς K60 που δεν είναι full size αλλά και το πρώτο της σειράς K60 με οπτικούς διακόπτες, το τέταρτο στη σειρά με αυτούς τους διακόπτες για την Corsair μετά τα K70, K70 Pro και K100. Όπως είναι λογικό οι οπτικοί διακόπτες αποτελούν τη νέα τάση για τους περισσότερους κατασκευαστές περιφερειακών μιας και τα θεωρητικά τουλάχιστον πλεονεκτήματά τους είναι σημαντικά. Φυσικά η εταιρεία με σήμα το καραβάκι δεν θα μπορούσε να μείνει ουραγός σε αυτό, δεν θα της το επέτρεπε η ιστορία της μιας και μας έχει συνηθίσει γενικώς σε πρωτοπορίες. Δεν μένει λοιπόν παρά να δούμε αν και κατά πόσο και στην περίπτωση του K60 PRO TKL RGB η Corsair μας προσφέρει αυτά που υπόσχεται, κάτι στο οποίο μας έχει συνηθίσει άλλωστε. Τεχνικά χαρακτηριστικά Ξεκινάω όπως πάντα παραθέτοντάς σας τα τεχνικά χαρακτηριστικά του K60 PRO TKL RGB, όπως μας τα δίνει η Corsair στη σελίδα της, με τον γνωστό μας πλέον πίνακα, ενημερώνοντάς μας συνοπτικά για το τι ακριβώς μας προσφέρει ως αντίτιμο των 149,99€ που μας ζητάει για την απόκτησή του. Παρατηρούμε ότι πρόκειται για ένα 87 πλήκτρων, tenkeyless μορφολογίας, ενσύρματο, RGB πληκτρολόγιο της σειράς K60, με Fn πλήκτρο για τον έλεγχο των έξτρα λειτουργιών και με απαίτηση σύνδεσης σε θύρα USB 3.0 τουλάχιστον, φυσικό επακόλουθο της έως και 8ΚHz Polling Rate δυνατότητάς του. Είναι βεβαία και NKRO, με 100% Anti-Ghosting και - τι άλλο - φέρον CORSAIR OPX Optical-Mechanical διακόπτες. Βλέπω ότι έχει και on-board μνήμη, άρα θα κρατάει και ρυθμίσεις χωρίς να είναι απαραίτητη η παρουσία του iCUE. Και τώρα μερικές παρατηρήσεις στα υπόλοιπα. Το βάρος των 0,96kgr θα πρέπει να αναφέρεται στην συνολική συσκευασία που είναι 956gr μετρημένα και όχι στα ακριβώς 700gr καθαρού βάρους του K60 PRO TKL, χωρίς το καλώδιο φυσικά, αλλά και πάλι... Το “Adjustable Height” δηλαδή το Ρυθμιζόμενο ύψος αφορά απλά, δυστυχώς, τα δύο κλασικά αναδιπλούμενα ποδαράκια στο πίσω μέρος του. Ήλπιζα σε περισσότερα, κακώς ίσως, αλλά ήλπιζα σε ρυθμιζόμενο βάθος ενεργοποίησης των διακοπτών. Το “K60” στο “Keyboard Type Size” είναι προφανώς τυπογραφικό λάθος μιας και ούτε η σειρά K60 του κουρσάρου αποτελείται καθολικά από TKL πληκτρολόγια, αλλά ούτε και τα TKL είναι φόρμας 60%, αν ήθελαν να πουν κάτι τέτοιο, αλλά 87% όπως είναι και το εναλλακτικό τους όνομα. Συσκευασία και περιεχόμενα Πρόκειται για μια ακόμα λιτή συσκευασία της Corsair με κίτρινες τις δύο μεγάλες πλευρές και μαύρες τις υπόλοιπες. Στην μεγάλη μπροστινή επιφάνεια έχουμε το Corsair K60 PRO TKL, μαύρο και επιβλητικό, να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της κίτρινης επιφάνειας με καρφωμένο το καλώδιό του επάνω του για να μας επισημάνει προφανώς ότι δεν είναι ασύρματο. Στα δεξιά του, κάθετα, βρίσκεται το λογότυπό του. Αριστερά έχουμε κάποια εκ των βασικών του χαρακτηριστικών και κάτω δεξιά τις συσκευές που υποστηρίζει - φυσικά PC και MAC αλλά και XBOX πλέον -, το λογότυπο OPX των οπτικών διακοπτών του και το λογότυπο iCUE, του λογισμικού δηλαδή της Corsair για τις παραμετροποιήσεις των προϊόντων της. Στην πίσω επίσης κίτρινη πλευρά βλέπουμε και πάλι το K60 PRO TKL με το USB-C βύσμα οριακά εκτός σύνδεσης για να μας επισημάνει ότι το καλώδιο δεν είναι ενσωματωμένο - πολύ καλό αυτό - και περιφερειακά του κάπως αναλυτικότερα τα χαρακτηριστικά του. Φυσικά και εδώ στις γωνίες δεσπόζουν τα λογότυπα εταιρείας, διακοπτών, λογισμικού και υποστηριζόμενων συσκευών. Στην λεπτή μπροστινή πλευρά έχουμε στη σειρά από αριστερά τα λογότυπα εταιρείας και προϊόντος, το “PRESS THE ADVANTAGE” να μας προτρέπει θετικά για τους διακόπτες να υποθέσω, τρία χαρακτηριστικά (διακόπτες, μέγεθος και αλουμινένιο πλαίσιο) και τέλος ξανά εικονιζόμενο το K60 PRO TKL να αχνοφαίνεται, μαύρο στο μαύρο φόντο. Πίσω τώρα, έχουμε και πάλι τα λογότυπα εταιρείας και προϊόντος, τα χαρακτηριστικά του σε 4 γλώσσες, τα περιεχόμενα της συσκευασίας ακολουθούμενα από ένα εικονίδιο προτροπής ανακύκλωσης και τα γνωστά απαραίτητα barcodes. Τέλος στα δύο μικρά πλαϊνά βλέπουμε και πάλι τα λογότυπα εταιρείας και προϊόντος και στο ένα τις πιστοποιήσεις ενώ στο άλλο και πάλι την εικόνα του K60 PRO TKL. Ανοίγοντας το μεγάλο χάρτινο καπάκι βλέπουμε το K60 PRO TKL προστατευμένο μέσα σε διάφανη σακούλα και σκεπασμένο από τα δύο κλασικά φυλλάδια πληροφοριών εγγύησης και ασφάλειας που συνοδεύουν όλες τις συσκευές. Ανοίγοντας τώρα και το μικρότερο εσωτερικό χάρτινο καπάκι μπροστά από το K60 PRO TKL έχουμε το λαστιχένιο (όπως αναφέρεται και στα περιεχόμενα) USB-A to USB-C καλώδιο σύνδεσης, προστατευμένο και αυτό σε ένα μικρότερο φυσικά διάφανο σακουλάκι. Να παρατηρήσω ότι θεωρώ έλλειψη το ότι δεν περιλαμβάνεται σε μια συσκευασία πληκτρολογίου των 150€ και ένα εργαλείο αφαίρεσης των αφαιρούμενων keycaps, δεν κοστίζει και τόσο πια. Κάτω από τον φακό Η πρώτη εικόνα που παρουσιάζει το K60 PRO TKL δεν είναι τίποτα λιγότερο άλλα και τίποτα περισσότερο από αυτό που περιμένει κάνεις. Λιτή, απλή και απέριττη TKL διάταξης κατασκευή, όμορφο στο μάτι χωρίς να έχει κάτι το ιδιαίτερο, σε κερδίζει με τα κουμπιά να φαίνονται πολύ ποιοτικά, σταθερά τοποθετημένα επάνω από την μαύρη αλουμινένια επιφάνεια και με πολύ καθαρά τα σύμβολα επάνω τους. Αντίστοιχα ποιοτική είναι και η πίσω πλευρά, από πλαστικό αυτή την φορά, με 5 αντιολισθητικές λωρίδες και τα δύο ποδαράκια ανύψωσης του πίσω μέρους. Εικαστικά ενδιαφέρον είναι το κόψιμο στις πλαϊνές πλευρές που κάνει να ξεχωρίζει η ανύψωση της πίσω πλευράς αλλά και η απότομη προς τα κάτω κλίση της μπροστινής, η οποία υποθέτω ότι εξυπηρετεί και εργονομικά, πέραν του εικαστικού. Δεν έχω κάποια παρατήρηση για το εμπρός μέρος μιας και πέραν της κλίσης που προανέφερα δεν υπάρχει κάτι άλλο, όχι όμως ότι θα έπρεπε κιόλας. Στην πλάτη τώρα, το μόνο που ξεχωρίζει είναι η USB-C θύρα, πολύ βολικότερη από ενσωματωμένο καλώδιο δεν νομίζετε; Παρατηρώντας λίγο περισσότερο, βλέπουμε στο αριστερό μέρος κάτω χαμηλά και αρκετά διακριτικά το μοντέλο ενώ δεξιά βλέπουμε το καραβάκι - λογότυπο της Corsair να αχνοφαίνεται μαύρο και γυαλιστερό επάνω στο μαύρο αλουμίνιο καθώς και 3 LEDs ένδειξης για τα “Caps Lock “, “Scroll Lock” και “Windows Key Lock”. Πολύ βολικό το τελευταίο σε “gaming mode”. Συνδεσιμότητα Απλά τα πράγματα και εδώ, USΒ-C υποδοχή και ένα USΒ-C to USB-A λιτό, λαστιχένιο καλώδιο με κλασικά μεγάλα Corsair βύσματα, υποσχόμενο να μην μπερδεύεται - σύμφωνα με τον κατασκευαστή - και αλήθεια λέει. Βέβαια η σύνδεση μπορεί να είναι απλή ως hardware αλλά από επιδόσεις έχουμε αρκετές με 125Hz έως και 8.000Hz polling rate, φυσικά σε τουλάχιστον USB 3.0 για να υπάρχει και το αντίστοιχο bandwidth. Λειτουργικότητα Μιλώντας για το K60 PRO TKL αναφερόμαστε σε ένα καθαρά TKL πληκτρολόγιο και με προφανώς υψηλή ποιότητα όπως αρμόζει άλλωστε σε ένα Corsair προϊόν, αυτό όμως που το κάνει να ξεχωρίζει είναι προφανώς οι οπτικοί διακόπτες. Συνοπτικά... «Στην κλασική περίπτωση των “μηχανικών” διακοπτών έχουμε δύο μεταλλικές επαφές που θα πρέπει να έρθουν σε επαφή για να κλείσει το κύκλωμα, δύο μεταλλικά ελάσματα δηλαδή που πρέπει να ακουμπήσουν για να περάσει από μέσα τους ρεύμα. Στους “οπτικούς” διακόπτες η αντίστοιχη διαδικασία επιτυγχάνεται απλά μέσω της διακοπής μιας υπέρυθρης δέσμης φωτός» Η προηγούμενη παράγραφος είναι απόσπασμα από το άρθρο του TheLAB.gr για το M65 RGB ULTRA Tunable FPS όπου όσοι ενδιαφέρονται θα βρουν μια αρκετά καλή αναφορά για τις διαφορές των δύο τεχνολογιών και τα βασικά πλεονεκτήματα των οπτικών διακοπτών. Βέβαια όταν μιλάμε για οπτικούς διακόπτες μιλάμε - πέραν της ταχύτητας - και για μακροζωία μιας και η Corsair μας υπόσχεται 150 εκατομμύρια πιστοποιημένες ενεργοποιήσεις, νούμερο κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο μιας και είναι τριπλάσιο των πλέον εξελιγμένων κλασσικών μηχανικών. Αν τώρα συμπεριλάβουμε και την εξαιρετική απόσταση ενεργοποίησης (actuation distance) του 1mm και την ομαλή γραμμική διαδρομή των “linear” CORSAIR OPX διακοπτών του K60 PRO TK τότε είναι λογικό το ότι δεν συγχωρεί ανακρίβειες κατά την χρήση. Πραγματικά, το παραμικρό χάδι σε οποιοδήποτε κουμπί παράλληλα ή μη με οποιοδήποτε άλλο το ενεργοποιεί εκούσια ή ακούσια. Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στα keycaps που έχει επιλέξει η Corsair για το K60 PRO TKL. Πρόκειται μεν για απλά ABS αλλά με πολύ καλή αίσθηση στη αφή, πέραν του άψογου φινιρίσματος. Οι παρακάτω εικόνες παρατίθενται προς απόδειξη του δευτέρου. Όσο για το πρώτο, απλά πιστέψτε με, έχω δοκιμάσει αρκετά. Εδώ βλέπουμε τα βάρη κάποιων κουμπιών όμοιων ανά ζεύγη. - Και ένα κοντινό στους διακόπτες. Μια μικρή παρατήρηση για την αίσθηση, όχι απαραίτητα αρνητική αλλά ενδεικτική, είναι ότι οι άκρες των κουμπιών έχουν μια ελαφρά κοφτερή αίσθηση, αποτέλεσμα υποθέτω του καλού φινιρίσματος σε συνδυασμό με την εικόνα που θέλουν να δώσουν. Βέβαια θα ξαναθυμίσω ότι προανέφερα για την ακρίβεια στο πάτημα, συνεπώς το πάτημα στην άκρη κάποιου κουμπιού εγκυμονεί τον κίνδυνο να πατήσουμε ακούσια και το διπλανό του, πράγμα το οποίο θα καταγραφεί αδιαπραγμάτευτα ως κίνηση από το ταχύτατο K60 PRO TKL. Η ταχύτητα και η απόσταση ενεργοποίησης του 1mm έχουν και αυτή την πλευρά. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί το ότι μπορούμε να παραγγείλουμε το K60 PRO TKL σε 12 διαφορετικές διατάξεις/γλώσσες (Layout) πληκτρολογίου συμπεριλαμβανομένων και των Ελληνικών. Εδώ θα πρέπει να κάνω και μια παρατήρηση όχι και τόσο καλή. Το φυσιολογικά μακρύ “space” εκτός από τον διακόπτη του στηρίζεται και σε δύο βάσεις, μια στην κάθε του άκρη, αλλά χωρίς ουσιαστικά κάποιο αντικραδασμικό μηχανισμό. Ο συνδυασμός τώρα αυτού του βάρους του “space” λόγω του μεγέθους του και της υπερευαισθησίας των διακοπτών έχει σαν αποτέλεσμα την ακούσια χρήση του κουμπιού αυτού ως παρενέργεια κάθε έντονου κραδασμού. Για παράδειγμα αν χτυπήσουμε το γραφείο ή αν ανασηκώσουμε το εμπρός μέρος του K60 PRO TKL και το αφήσουμε να πέσει ακόμα και από 1 εκατοστό απόσταση. Αν αυτό τώρα το κάνουμε από το πλάι σε ύψος μεγαλύτερο των 5-6 εκατοστών τότε πατιούνται διάφορα κουμπιά, ανεξέλεγκτα. Το παρακάτω βίντεο είναι ενδεικτικό. Problem_2.mp4 Corsair iCUE Περνάμε τώρα στο πρόγραμμα ρυθμίσεων του K60 PRO TKL, το κλασικό και εδραιωμένο πλέον iCUE. Το πρόγραμμα δηλαδή που χρησιμοποιείται για την διαχείριση όλων τον προϊόντων της Corsair. Λίγες μεν οι επιλογές, μιας και το K60 PRO TKL δεν έχει τίποτα ουσιαστικά για να ρυθμίσει κανείς πέραν των βασικών ρυθμίσεων για RGB και Key Assignments αλλά ταυτόχρονα υπερπλήρεις σε αυτές τις κατηγορίες. Επιπροσθέτως, υπάρχει και η δυνατότητα για Hardware αποθηκεύσεις για RGB ρυθμίσεις σε ενσωματωμένη μνήμη και 8.000 Hz Polling Rate. Αρχικά να αναφερθούμε φυσικά στην δυνατότητα ρύθμισης της ταχύτητας επικοινωνίας, δηλαδή το Polling Rate που στην περίπτωση του K60 PRO TKL ξεκινάει από τα 125 Hz και φτάνει έως και τα 8.000 Hz με ενδιάμεσα τα 250 Hz , 500 Hz, 1.000 Hz, 2.000 Hz και 4.000 Hz. Φυσικά εδώ έχουμε και ρύθμιση για την φωτεινότητα αλλά και τα Layout. Δείτε και χαρείτε, έχουμε και Ελληνικά. Περνώντας στην ρύθμιση ανάθεσης εργασιών στα κουμπιά, υπάρχουν βέβαια τα πάντα. Ρυθμίσεις για απευθείας ανάθεση σε όποιο πλήκτρο είτε από άλλο του πληκτρολογίου ή συνδυασμό τους ή media ή ποντικιού είτε κάποια μακροεντολή είτε και πλήρες κείμενο. Υπάρχει φυσικά και η δυνατότητα ρυθμίσεων για το VOICEMOD, το λογισμικό που επιτρέπει αναδράσεις μεταξύ ήχων και συσκευών. Αντίστοιχα κάθε λογής ρυθμίσεις υπάρχουν και για RGB και από effect αλλά και από δυνατότητες ανάθεσης, είτε σε μεμονωμένα κουμπιά είτε σε ζώνες αποτελούμενες από ό,τι θέλουμε κυριολεκτικά. Ελαφρώς πιο περιορισμένα είναι τα πράγματα στην περίπτωση των Hardware RGB ρυθμίσεων μιας και εδώ δεν μπορούμε να έχουμε ζώνες ή VOICEMOD, πράγμα λογικό, αλλά από effect έχουμε και εδώ αρκετά. Τέλος, κάποιες λίγες αλλά πολύ σημαντικές ρυθμίσεις για ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση κάποιών συνδυασμών πλήκτρων ή του WinKey. HotKeys Παραθέτω το μόνο ουσιώδες απόσπασμα από το εγχειρίδιο χρήσης που μας περιγράφει τις λειτουργείες του K60 PRO TKL. Μετρήσεις Αρχικά να επιβεβαιώσω το “Full Key” NKRO και το 100% Anti-Ghosting του K60 PRO TKL παραθέτοντας την παρακάτω εικόνα από το AquaKeyTest που χρησιμοποίησα για τον αντίστοιχο έλεγχο και να αναφέρω ότι ήταν από τις πιο εύκολες αντίστοιχες μετρήσεις που έχω κάνει σε πληκτρολόγια, λόγω του πολύ μικρού βάθους ενεργοποίησης των πλήκτρων. Θα ήθελα εδώ να αναφέρω ότι η ταχύτητα είναι μάλλον πέραν κάθε μέτρησης. Προσπάθησα να μετρήσω την ταχύτητα τους με ένα γνωστό online εργαλείο και κατάφερα να φτάσω τα 9,3 κτυπήματα το δευτερόλεπτο (93 hits of “space” in 10”) περιορισμός που οφείλεται μάλλον στην δική μου δυνατότητα παρά σε αυτή του το K60 PRO TK. Αυτό το αντιλαμβάνεται κανείς και κατά την χρήση μιας και δεν υπάρχει απολύτως καμία καθυστέρηση πουθενά, αντιθέτως. Εμπειρία χρήσης Ομολογώ ότι ξεκίνησα την χρήση του K60 PRO TKL κάπως... και θετικά προκατειλημμένος αλλά και με κάποιες επιφυλάξεις. Θετικά προκατειλημμένος διότι η TKL κατηγορία είναι από τις πλέον αγαπημένες μου, με εξαίρεση τα εργονομικά πληκτρολόγια. Αλλά και με κάποιες επιφυλάξεις διότι αρχικά δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο καλύτεροι θα μπορούσαν να είναι οι οπτικοί διακόπτες, ειδικά μετά τις εξελίξεις που έχουν οι μηχανικοί τα τελευταία χρόνια και παρά την θετική έκπληξη που είχα από τους αντίστοιχους στο M65 RGB ULTRA Tunable FPS Gaming Mouse που δοκίμασα πρόσφατα. Έχοντας το K60 PRO TKL στο γραφείο μου όλο αυτό το διάστημα έχω να πω ότι εντυπωσιάστηκα από την διαφορά σε ταχύτητα και αμεσότητα που προσφέρουν οι οπτικοί του διακόπτες. Μου άφησαν ξεκάθαρη αίσθηση ότι εδώ είναι το μέλλον και ότι προς τα εκεί θα πρέπει να κινηθούν πλέον οι σοβαρές κατασκευές. Αν και σε γενικές γραμμές δεν εκμεταλλεύομαι όλο το βάθος που προσφέρουν στο πάτημα, μιας και γενικά προτιμώ το χαμηλό προφίλ, έχω να παρατηρήσω ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν με ενόχλησε, σίγουρα συμβάλει σε αυτό και το πολύ μικρό βάθος απόκρισής τους με μόλις 1mm. Βέβαια έχω να προσθέσω ότι μια βελτίωση στο πάτημα ενδεχομένως να είναι απαραίτητη για να αποφευχθούν ακούσια πατήματα από κάποιους κάπως ποιο «απρόσεκτους» χρήστες. Ενδεχομένως αυτό να επιτυγχάνονταν αν δεν ήταν linear αλλά tactile, από την άλλη πάλι αυτό είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής. Πάντως χρήστες με όχι και πολύ μεγάλη εμπειρία που δοκίμασαν το K60 PRO TKL συχνά πατούσαν και κάποιο παραπλήσιο κουμπί ακούσια, εξαιτίας του ότι είναι πολύ μαλακά και ευαίσθητα ενδεχομένως, ποτέ όμως δεν παρατηρήθηκε ακούσιο διπλοπάτημα του ιδίου κουμπιού. Αυτό που θα θεωρούσα πολύ σημαντική βελτίωση θα ήταν η δυνατότητα επιλογής του βάθους ενεργοποίησης από τον χρήστη, η τεχνολογία υπάρχει στα οπτικά και θα έφερνε το K60 PRO TKL σε άλλο επίπεδο. Επίλογος - Συμπεράσματα Κλασική ποιότητα Corsair, άψογη στις λεπτομέρειες με πολύ καλή εμφάνιση, κυρίως εξαιτίας του αλουμινένιου πλατό. Πολύ καλά ποιοτικά πλαστικά μέρη αλλά και μεγάλα αντιολισθητικά λαστιχάκια στο κάτω μέρος και στα αναδιπλούμενα ποδαράκια. Σαφώς ενδιαφέροντες οι οπτικοί διακόπτες, εκπληκτικά γρήγοροι αλλά και με πολύ καλή αίσθηση τόσο στο πάτημα όσο και στην απόκριση, αυτό όμως έχει και ως αντίτιμο το να απαιτεί ακρίβεια στο πάτημα και να μην συγχωρεί ούτε το παραμικρό ακούσιο χάδι σε κανένα κουμπί του διότι θα το εκλάβει ως πάτημα. Τα keycaps που έχει επιλέξει o κουρσάρος είναι απλά ABS μεν αλλά πολύ ποιοτικά με άψογο φινίρισμα και πολύ καλή αίσθηση, πάντως θα μπορούσε να έχει βάλει κάτι καλύτερο ή έστω να δίνει την επιλογή κατά την αγορά. Πολύ βολικό το διαγώνιο κόψιμο στο εμπρός μέρος που εκτός του ότι προσθέτει οπτικά στο σύνολο είναι και ευχάριστο σε αίσθηση, όταν για παράδειγμα ακουμπάνε εκεί οι αντίχειρές μας, έστω και ακούσια. Καλή είναι και η επιλογή του αφαιρούμενου USB–C καλωδίου σύνδεσης και πολύ καλή η επιλογή της τοποθέτησής του στο αριστερό άκρο του K60 PRO TKL, αντί του κέντρου του για παράδειγμα, αν και θα μου άρεσε να υπάρχει παράλληλα επιλογή τοποθέτησης του και δεξιά, κάτι που έχουμε δει αλλού και ήταν θετική πινελιά. Θα ήθελα να έχει μια τουλάχιστον USB–Α ή και USB–C - γιατί όχι - θύρα για USB stick ή και mouse επάνω στο K60 PRO TKL, όχι ότι είναι και καμία σοβαρή έλλειψη αλλά θα το εύρισκα πολύ βολικό. Θα έλεγα ότι τα 149,99€ που ζητάει η Corsair για να μας το προσφέρει είναι ένα τίμιο αντίτιμο για την κατηγορία και την ποιότητά του και δεν θα απογοητεύσει τους κατόχους του σε κανένα επίπεδο. Εξαιρετικοί οπτικοί διακόπτες. Ποιότητα, υλικά, φινίρισμα. Αλουμινένιο πλατό και γενικότερη αισθητική. Φωτισμός RGB, ανεξάρτητος σε κάθε κουμπί και με δυνατότητα αποθήκευσης σε hardware μνήμη. Υποδοχή USB-C σύνδεσης. NKPRO χωρίς ghosting. Έως 8 ΚHz polling rate. Πρόγραμμα παραμετροποιήσεων iCUE. Πολύ ευαίσθητοι διακόπτες για χρήστες που δεν έχουν ακρίβεια στο πάτημα. Απλά ABS keycaps χωρίς άλλες επιλογές κατά την αγορά. Δεν περιλαμβάνεται εργαλείο αφαίρεσης των keycaps στο πακέτο. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του K60 PRO TKL είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  10. Πρόλογος Η Corsair ανανέωσε την σειρά M65 gaming mouse με το 4ο μέλος της, το M65 RGB ULTRA Tunable FPS, ένα cable mouse με πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που καλείται να συνεχίσει την πρωτοποριακή παράδοση των M65 Tunable mice της εταιρείας. Πρόκειται για μια ελαφρύτερη και αρκετά οικονομικότερη έκδοση του M65 RGB ULTRA Wireless που δεν υστερεί όμως σε κανένα χαρακτηριστικό, αν εξαιρέσει κανείς το καλώδιο, αντιθέτως προσφέρει επιπλέoν επιλογές σε Report Rate αλλά και μια επιπλέoν RGB ζώνη. Τεχνικά χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του M65 RGB ULTRA Tunable FPS όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Από την πρώτη ματιά παρατηρούμε ότι δεν του λείπει τίποτα, αντιθέτως. Εφοδιασμένο με τον νέο MARKSMAN 26K optical sensor προσφέρει έως και 26.000 DPI αλλά και με οπτικούς διακόπτες της Omron που αποτελούν και την σύγχρονη τάση στους διακόπτες, δικαίως κατά τη γνώμη μου μιας και υπερτερούν των μηχανικών παρά την πολύ μεγάλη βελτίωση που έχουν πλέον και οι τελευταίοι. Συσκευασία και περιεχόμενα Και πάλι στα χέρια μου έχω το κλασικό κιτρινόμαυρο Corsair κουτί της πολυτελούς σειράς, αυτή τη φορά με μαύρες τις δύο μεγάλες πλευρές και κίτρινες τις περιφερειακές. Έχω παρατηρήσει ότι η εταιρεία με σήμα το καραβάκι διαχωρίζει κάπως τις συσκευασίες της επιλέγοντας το κίτρινο για τις μεγάλες τους πλευρές και το μαύρο τις υπόλοιπες όταν πρόκειται για τις, πιο απλές να το πω, πιο οικονομικές να το πω, δεν ξέρω, δεν έχω καταλάβει ακριβώς, και φυσικά ακριβώς το αντίθετο χρωματικά στις υπόλοιπες κάπως πολυτελέστερες συσκευασίες. Εδώ λοιπόν στο M65 RGB ULTRA έχουμε εμπρός μαύρη επιφάνεια καλυμμένη με αχνά, σχεδόν ανάγλυφα, καλαίσθητα τριγωνάκια και το προϊόν να αχνοφαίνεται, καθότι μαύρο και αυτό, στο κέντρο της παρόλο που την καλύπτει σχεδόν καθολικά. Επάνω αριστερά δεσπόζει λευκό το σήμα της εταιρείας και κάτω αριστερά του προϊόντος και δεξιά του λογισμικού ρυθμίσεών του. Στην πίσω πλευρά τώρα και κατά το προσφιλές συνήθειο της Corsair έχουμε επάνω ψηλά τα λογότυπα της εταιρείας, του επεξεργαστή και του λογισμικού και κάτω χαμηλά των λειτουργικών συστημάτων για τα οποία προορίζεται, ήτοι Windows και MAC. Στη συνέχεια το M65 RGB ULTRA εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά από επάνω και από κάτω με σημειωμένα τα 3 βασικότερα πλεονεκτήματά του και κάτω από αυτό τα βασικά του χαρακτηριστικά σε 8 γλώσσες. Οι δύο μεγάλες κίτρινες πλαϊνές πλευρές έχουν λιτά με μαύρο χρώμα τα λογότυπα της εταιρείας και του προϊόντος και ως μόνη διαφορά τους το ότι η αριστερή απεικονίζει το M65 RGB ULTRA από το αριστερό του πλάι ενώ η δεξιά μας ενημερώνει ότι πρόκειται για προϊόν της κατηγορίας των "Control Freak" ή αν θέλετε εναλλακτικά απευθύνεται σε αυτούς που απαιτούν τον απόλυτο έλεγχο. Στην κάτω πλευρά έχουμε πληθώρα πληροφοριών... Περιεχόμενα συσκευασίας, πληροφορίες για την εταιρεία, πιστοποιήσεις, εγγύηση, προέλευση, SN, PN, RMN, αρκετά, απαραίτητα και στην πλειοψηφία τους αδιάφορα για το κοινό, έτσι δεν είναι; Τέλος στην επάνω πλευρά που φιλοξενεί και το βασικό άνοιγμα της συσκευασίας υπάρχουν τα λογότυπα εταιρείας και προϊόντος και στο δεύτερο καπάκι ένα QR code που (θεωρητικά) μας προσφέρει σύνδεσμο προς μια σελίδα της Corsair η οποία όμως (πρακτικά) δεν υπάρχει συνεπώς αναδρομολογείται προς το γνωστό παιχνιδάκι με τον “πειρατή” ένδειξη του σφάλματος 404 για την εν λόγω σελίδα. Και περνάμε στα περιεχόμενα. Και πάλι κίτρινο λεπτό χαρτόνι με διάφανη ζελατίνα που περιλαμβάνει το M65 RGB ULTRA, φυσικά, και τα 6 βαρίδια για την μεταβολή του βάρους του ποντικιού, 3 σε μορφή ροδέλας και 3 σε μορφή βίδας, λεπτομέρειες στην πορεία. Α ναι, έχουμε και τα 3 πολύπτυχα, τα γνωστά δύο με τις πληροφορίες για εγγύηση και ασφάλεια αλλά και ένα ακόμα με οδηγίες για το προϊόν σε 9 γλώσσες, φυσικά όχι Ελληνικά. Κάτω από τον φακό Σαφέστατα πρόκειται για ιδιαίτερη κατασκευή που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, ακολουθώντας φυσικά τα πρότυπα της σειράς ποντικιών M65 της Corsair. Ωραίος σχεδιασμός, τουλάχιστον κατά την γνώμη μου, με ποιοτικά πλαστικά πάνω σε αλουμινένιο σασί και ένα πολύ μαλακό καλώδιο όμορφα στηριγμένο μπροστά από το ροδάκι. Ανάγλυφα αντιολισθητικά τριγωνάκια τόσο στις δύο πλαϊνές πλευρές όσο και στην λαστιχένια επένδυση της ρόδας. Πέρα των κλασικών κουμπιών, δηλαδή των δύο βασικών, της ρόδας και 2 πλαϊνών, έχουμε και ένα επιπλέον για sniper, κόκκινο και μεγάλο κάτω από το εμπρός πλαϊνό κουμπί αλλά και 2 για επιλογή DPI κάτω από το ροδάκι, μια χαρά. Και εδώ το τελευταίο αξεσουάρ, 6 βαρίδια, 3 σε σχήμα παχιάς ροδέλας και 3 σε βίδας για να επιλέξουμε το βάρος που επιθυμούμε τοποθετώντας τα στις αντίστοιχες θέσεις στο κάτω μέρος του M65 RGB Ultra, Tunable γαρ... Φυσικά δεν σας υποχρεώνει κανείς να τα βάλετε όλα, η επιλογή προσωπική σας υπόθεση, για να το φέρετε στα μέτρα σας πάντα. Στις παρακάτω εικόνες βλέπουμε τα ακριβή βάρη ποντικιού και βαριδίων, έκαστο ξεχωριστά. Παρατηρώ πολύ καλή ακρίβεια κατασκευής πολύ κοντά στις τιμές σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα από τον κατασκευαστή, θυμίζω 97gr χωρίς καλώδιο και έως 115 συνολικά. Συνδεσιμότητα USB A προφανώς και με προδιαγραφές συμβατότητας για Windows και Mac αλλά μπορεί φυσικά να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα λειτουργικά ως απλό ποντίκι και ας μην το ανακοινώνει η Corsair. Το δοκίμασα σε Android και Linux, προφανώς με επιτυχία, αλλά φυσικά χωρίς τα επιπλέων πλεονεκτήματα που προσφέρει το iCUE, λειτουργούσαν όμως οι hardware ρυθμίσεις για μεταβολή DPI και φωτισμού. Και να μην ξεχνάμε έως 8000Hz Report Rate. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pads Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα μεγάλο ποντίκι παρότι η Corsair το χαρακτηρίζει μεσαίο, αλλά χάριν κυρίως των μεγάλων του βασικών κουμπιών και της εύκολης χρήσης της ρόδας από κάθε γωνία, συνήθη χαρακτηριστικά των Corsair, δεν θα δυσκολέψει καθόλου και όσους έχουν μικρότερα χέρια. Σε αυτό που θα συμφωνήσω με την Corsair για το M65 RGB ULTRA είναι ότι η λαβή του είναι για Claw, όχι ότι δεν θα βολέψει και σε άλλες λαβές αλλά προσωπικά παρότι με έβαζα είτε σε Palm είτε σε Fingertip mode για να το δοκιμάσω έπιανα τον εαυτό μου μετά από λίγο να έχει γυρίσει ακούσια σε Claw. Κύρια αιτία αυτού κατά την γνώμη μου το μεγάλο κόκκινο πλαϊνό κουμπί στα αριστερά με το σύμβολο του στόχου επάνω τού που εργονομικά σε φέρνει εκεί, εμένα τουλάχιστον, αλλά και το μήκος του με το σχετικά ανυψωμένο πίσω μέρος που επίσης παροτρύνουν προς αυτό. Παραμένοντας στην εργονομία να σημειωθεί ότι η ελαφρά κλίση προς τα δεξιά και η μεγάλη αντιολισθητική βάση στήριξης για τον αντίχειρα συμβάλουν στην εργονομία περισσότερο από όσο τους φαίνεται αρχικά, για τους δεξιόχειρες πάντα, η χρήση δε με το αριστερό εφικτή μεν αλλά μόνο για πρόχειρα μικρά καθημερινά πράγματα, ο προσανατολισμός του είναι ξεκάθαρος. Μην παραλείψω να αναφέρω ότι μια εργονομική ελαφριά κλίση έχει αντίστοιχα και η δεξιά πλευρά αλλά πέραν της αντιολισθητικής της κάλυψης που συμβάλει δεν βοηθά ιδιαίτερα εργονομικά μιας και η κλίση της είναι πολύ προς τα πίσω σε σχέση με το πού βρίσκεται το μικρό δάκτυλο του χρήστη, αισθητικά πάντως συνεισφέρει πολύ στο σύνολο. Τα μεγάλα τεφλόν με την πολύ εύκολη και ιδιαίτερως αθόρυβη κύλισή τους σε κάθε επιφάνεια το κάνουν να κρύβει το βάρος των αρχικών 97gr του, πράγμα το οποίο αλλάζει καθολικά με την χρήση των βαριδίων που θα επιτρέψουν εύκολα να το φέρει ο κάθε χρήστης ακριβώς στα μέτρα του φτάνοντας τελικά τα έως και 115gr, μην ξεχνάμε ως “control freak” μας συστήνεται. + = Στον γενικότερο έλεγχο συμβάλουν φυσικά και τα δύο γυαλιστερά κουμπιά πίσω από το ροδάκι που με τα αντίστοιχα βελάκια τυπωμένα επάνω τους μας προτρέπουν για χρήση τους προς έλεγχο των DPI προεπιλογών μας, χωρίς φυσικά αυτό να είναι απαραίτητο. Από DPI επιλογές τώρα 25.900 για τις κάθετες και άλλες τόσες για τις οριζόντιες κινήσεις, ναι εντάξει 26.000 είναι τα DPI που υποστηρίζει και η μεταβολή τους ανά 1 αλλά ξεκινάμε με ελάχιστα τα 100 σε κάθε άξονα, και λίγα είναι, μην γινόμαστε και υπερβολικοί, ποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει λιγότερα και πού; Όχι πάλι ότι τα 26K δεν τα λες και υπερβολή για DPI, αλλά αφού μπορεί... Και που ξέρεις έχουμε και τις 8K οθόνες... Να αναφέρω και τα δύο οριζόντια πλαϊνά κουμπιά, γυαλιστερά και αυτά, που πέραν του να συμβάλουν όμορφα οπτικά στο σύνολο βρίσκονται ακριβώς εκεί που πρέπει εργονομικά, διευκολύνοντάς μας με την μαλακή αλλά ακριβείας αίσθηση και απόκρισή τους, συνηθισμένη πρακτική του κουρσάρου και εδώ. Προτελευταίο στην ενότητα άφησα το κόκκινο πλαϊνό κουμπί που προανέφερα, το “sniper”, κουμπί που δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα ποντίκι που χαρακτηρίζεται ως “FPS” και ακόμα περισσότερο ως “Battle Royale”. Βρίσκεται στην θέση ακριβώς που το περιμένει κανείς, άμεσο και απαλό δεν θα απογοητεύσει σε καμία περίπτωση και σε καμία μάχη ή όπου αλλού. Και τώρα η έκπληξη που ομολογουμένως δεν περίμενα. Έχοντας δοκιμάσει διψήφιο αριθμό κουμπιών σε δεκάδες ποντίκια, ειδικά των τελευταίων εξελίξεων, τόσο της πασίγνωστης και πολυφορεμένης Omron όπως εδώ όσο και άλλων εταιρειών, οι εκπλήξεις που περιμένω πια σε αυτά δεν είναι και πολλές, ειδικά σε απόκριση και αμεσότητα. Και εγένετο φως, κυριολεκτικά. Aναφέρομαι φυσικά στους νέους Omron Optical διακόπτες του M65 RGB ULTRA. Ε ωραία και, τα περισσότερα “σοβαρά“ ποντίκια και όχι μόνο, ειδικά του εν λόγω κατασκευαστή, τελούν υπό “zero lag” τεχνολογίες για τους δυο βασικούς διακόπτες τουλάχιστον. Ειδικά για την Corsair με τις "ZERO GAP" και “CORSAIR QUICKSTRIKE TECHNOLOGY” κάτω από τα κουμπιά για τις περισσότερες εκ των κατασκευών της πλέον, πόσο να διαφέρουν αυτοί εδώ οι οπτικοί; Κι όμως. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να δει κανείς σε μετρήσεις αλλά η διαφορά αμεσότητας και ταχύτητας είναι αισθητή, αν και δεν καταλαβαίνει γιατί θα έλεγα κανείς, παρόλα αυτά υπάρχει. Αυτό με παρότρυνε να σας παραθέσω ολίγα εκ των διαφορών μεταξύ των δύο τεχνολογιών που θα ξεδιαλύνουν τα πράγματα περιγραφικά αλλά και με ένα πολύ επεξηγηματικό διάγραμμα από την σελίδα της κοινότητας της Corsair. Καταρχήν να δούμε ποια ακριβώς είναι η βασική διαφορά μεταξύ των δύο τεχνολογιών. Στην κλασική περίπτωση των “μηχανικών” διακοπτών έχουμε δύο μεταλλικές επαφές που θα πρέπει να έρθουν σε επαφή για να “κλείσει” το κύκλωμα, δύο μεταλλικά ελάσματα δηλαδή που πρέπει να ακουμπήσουν για να περάσει από μέσα τους ρεύμα, φυσική γυμνασίου για τους περισσότερους από εμάς . Αυτό δυστυχώς όσο και αν έχει προχωρήσει η τεχνολογία εξακολουθεί και μας φέρνει αντιμέτωπους με προβλήματα όπως η ελάχιστη απόσταση μεταξύ των μετάλλων για να αποφευχθούν ακούσιες επαφές, μεταφράστε click, μεταξύ τους, είτε από το φαινόμενο "αναπήδησης" (debounce) είτε και από φυσιολογικές φθορές με την πάροδο του χρόνου και της χρήσης, αλλά και άλλα θέματα που ο κατασκευαστής θα πρέπει να λάβει υπόψιν του για την καλή τους λειτουργία. Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να εξηγήσω το φαινόμενο “αναπήδησης” (debounce) που είναι και από τους σημαντικότερους παράγοντες καθυστέρησης μιας και αναγκάζει τους κατασκευαστές να προβλέψουν χρόνο για “καθυστέρηση αναπήδησης” (debounce delay). Όταν πιέζεται ένας μηχανικός διακόπτης, δεν δημιουργεί απλώς μια επαφή on-off, στην πραγματικότητα δημιουργεί μια σειρά από σύντομες επαφές, πριν ενεργοποιηθεί ή απενεργοποιηθεί. Αυτό ονομάζεται «αναπήδηση διακόπτη» επειδή οι επαφές κυριολεκτικά αναπηδούν η μία πάνω στην άλλη πριν ολοκληρωθεί η μετάβαση από on σε off ή το ανάποδο. Οι κατασκευαστές διακοπτών συνήθως εγγυώνται ότι ο χρόνος αναπήδησης είναι μικρότερος από 5 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ακούγεται μεν σαν πολύ σύντομο χρονικό διάστημα παρόλα αυτά οι μικροελεγκτές σαρώνουν τους διακόπτες με παρόμοια ή και μεγαλύτερη πλέον ταχύτητα συνεπώς μπορεί να εγγραφούν έξι ή επτά επαφές σε ένα μας πραγματικό πάτημα του διακόπτη. Ερχόμενοι τώρα στους “οπτικούς” διακόπτες η αντίστοιχη διαδικασία επιτυγχάνεται απλά μέσω της διακοπής μιας υπέρυθρης δέσμης φωτός, εντάξει ίσως όχι τόσο απλά αλλά αυτό είναι στην ουσία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχουν όλα τα προαναφερθέντα “μηχανικά” προβλήματα των “μηχανικών” διακοπτών αλλά και η αναμενόμενη αντοχή του συνόλου να είναι πολύ μεγαλύτερη, απουσία γαρ των μεταλλικών επαφών που φθείρονται αλλά και της υπόλοιπης απαραίτητης κατασκευής για να τους υποστηρίξουν. Και μιας και η εικόνα είναι 1000 λέξεις παραθέτω το παρακάτω διάγραμμά που νομίζω ξεκαθαρίζει τα πράγματα εύκολα και απλά. Οι καινοτομίες όμως για το M65 RGB ULTRA δεν σταματούν εδώ, ο κουρσάρος ενσωμάτωσε στο νέο του ποντίκι γυροσκόπιο 6 αξόνων και επιταχυνσιόμετρο που προσφέρουν την δυνατότητα διατήρησης της σταθερότητας του κέρσορά ακόμα και σε μικρές ανυψώσεις του M65 RGB ULTRA. Καλό μου ακούγεται, θα χρησιμεύσει ενδεχομένως σε πολύ έντονες χρήσεις. Μιας όμως και τα βάλαμε, λέει η ομάδα ανάπτυξης υποθέτω, το γυροσκόπιο και το επιταχυνσιόμετρο εννοώ, ας μην σταματήσουμε εδώ. Ας τους προσφέρουμε και πιο ενεργή χρήση, τα smartphone και τα tablet το κάνουν, γιατί όχι και εμείς; Έχουμε λοιπόν πλέoν την δυνατότητα, μέσω πάντα του iCUE, να προσθέσουμε και τέσσερις - ναι τέσσερις - ακόμα ενεργές λειτουργίες, μέσω της ανύψωσης της αντίστοιχης πλευράς του M65 RGB ULTRA, δηλαδή εμπρός, πίσω, δεξiάς ή αριστερής... TILT. Εντυπωσιακό ε, πού να πω και ότι μας επιτρέπει να επιλέξουμε και τις μοίρες που θα ενεργοποιείται η εν λόγω ενέργεια και το είδος τις δράσης που θα κάνει σαν να ήταν ένα ακόμα κουμπί, από την αντίστοιχη καρτέλα γίνεται άλλωστε. Ακούγεται εντυπωσιακό αλλά είναι και στην πράξη. M65_Wired_SensorFusion_AngleCopy_v02.webm Η Corsair φυσικά προτείνει χρήσεις όπως επαναφόρτιση όπλων, FPS γαρ, που όντως προσφέρουν αμεσότητα και ευκολία αλλά και ακόμα καλύτερη αληθοφάνεια στο παιχνίδι, για φανταστείτε το. Προσωπικά πάντως το χρησιμοποίησα και σε απλούστερες, καθημερινότερες λειτουργίες με εντυπωσιακά χρηστικά αποτελέσματα, κατά την γνώμη μου τουλάχιστον. Το έβαλα δοκιμάζοντάς το για παράδειγμα να μου ανοίγει συχνά χρησιμοποιούμενα προγράμματα όπως το Word ή κάποιον browser κλπ. ή και να κάνει αντίστοιχα κάποιες ενέργειες σε αυτά, Undo ή New Tab ή Duplicate Tab ή... the sky is the limit… Corcair iCUE Επιλέγω στην ενότητα αυτή να μην σας ταλαιπωρήσω για μια ακόμα φορά με τα πλούσια ελέη του iCUE και την απλότητα, αμεσότητα και χρηστικότητα που αυτή η συνεχώς αναπτυσσόμενη εφαρμογή της Corsair τα προσφέρει, ούτε για την πληθώρα των παραμετροποιήσεων που προσφέρει για την κάθε Corsair συσκευή μας ξεχωριστά και προσανατολισμένα ταυτόχρονα, κάτω πάντα από το ίδιο περιβάλλον και λογική. Αυτά άλλωστε θα τα έχετε διαβάσει σε πολλά αντίστοιχα άρθρα του TheLab και αν όχι σας προτρέπω να το κάνετε. Στο άρθρο αυτό θα περιοριστώ κάπως πιο στοχευμένα στο M65 RGB ULTRA και περισσότερο στις ειδικές δυνατότητές του. Ανοίγοντας λοιπών το iCUE και μεταφερόμενοι στο περιβάλλον του M65 RGB ULTRA παρατηρούμε, πέραν των κλασικών καρτελών για αναθέσεις ενεργειών, φωτισμό, DPI και γενικότερες ρυθμίσεις της συσκευής, κάπου εκεί ανάμεσα στους φωτισμούς και τα DPI να έχει προστεθεί και η καρτέλα «χειρονομίες» (Gestures). Αρχικά παράξενο. Επιλέγοντάς τώρα την καρτέλα “Gestures” εμφανίζονται τα παράθυρα “Tilting” και “Tilt Setup”. Το πρώτο μας δίνει την δυνατότητα να διαλέξουμε μέσω του διακόπτη “Allow Multiple Tilts” αν θα πρέπει να επαναφέρουμε το M65 RGB ULTRA στην «φυσική» του θέση δηλαδή στις 0 μοίρες πριν ξανά κάνουμε την κίνηση - ενέργεια ή αν αυτές οι ενέργειες θα επαναλαμβάνονται ακατάπαυστα. Φανταστείτε πολλαπλά γεμίσματα ή πολλαπλά “gaming” μαχαιρώματα ίσως; Ναι ναι ναι ναι… Ή πολλά ανοίγματα του Word ή Undo κ.λπ., ε μάλλον όχι, δεν φαντάζομαι γιατί να... τέλος πάντων καλό το βρίσκω γενικά, καλά ξεκινάμε. Κάτω από τον διακόπτη “Allow Multiple Tilts” υπάρχει ένα κουμπί “Start” όπου πατώντας το μετονομάζεται σε “Stop” ενώ απενεργοποιούνται προσωρινά οι λειτουργείες που έχουμε ορίσει στις κινήσεις “Tilt” για τα επόμενα 30". Κάτω από το "Start" --> "Stop" βλέπουμε τον χρόνο να μετράει αντίστροφα και φυσικά επιλέγοντας το "Stop" μπορούμε να τερματίσουμε πρόωρα τη λειτουργία. Στο διάστημα αυτό των 30" μπορούμε αφού ανασηκώσουμε υπό γωνία το M65 RGB ULTRA να δούμε την κίνηση αυτή στην αντίστοιχη εικόνα δεξιά στο κάτω μέρος του παραθύρου “Tilt Setup”. Φυσικά ανά πάσα στιγμή μπορούμε να αναιρέσουμε αυτό το “test mode” απλά ξαναπατώντας το “Stop” επαναφέροντας το τώρα πλέον προφανώς σε “Start”. Όλα αυτά στο παρακάτω βιντεάκι ... iCUE-1.mp4 Στο επάνω μέρος του παραθύρου “Allow Multiple Tilts” υπάρχουν οι ρυθμίσεις για το σε ποιες ακριβώς μοίρες θέλουμε να ενεργοποιείται η κάθε κίνηση, φυσικά για την κάθε πλευρά ξεχωριστά και με βηματισμό 10 μοιρών, επιλέξιμα από τα αντίστοιχα + και -. Εντάξει δεν χρειάζεται και μικρότερος βηματισμός μην είμαστε και παράλογοι. Βέβαια όπως μας ενημερώνει και το αντίστοιχο Info μπορούμε να μεταβούμε έως και στις 80 μοίρες για την κάθε πλευρά, προφανώς μετά τις 90 μοίρες περνάμε στην αντίθετη πλευρά, ξανά φυσική γυμνασίου . Αν πατήσετε το “Start” και περιστρέψετε το M65 RGB ULTRA πέραν των 90 μοιρών θα το δείτε να μεταπηδά στο αντίστοιχο γραφικό και να συνεχίζει όπως είναι και το λογικό, πάντως έχει και πλάκα... ξανά . Θα το δείτε και αυτό στο παραπάνω βιντεάκι, μην το πάρετε για σφάλμα της εφαρμογής, απλά η φυσική κατάσταση απεικονίζεται πολύ καλά και άμεσα στα γραφικά, μπράβο iCUE. Και φυσικά το σημαντικότερο όλων αυτών, η ανάθεση της εργασίας. Περνάμε λοιπόν στις δύο καρτέλες ανάθεσης προς τα κουμπιά, την απλή και την Hardware, μιας και το M65 RGB ULTRA διαθέτει και μνήμη για την αποθήκευση επιλογών για την χρήση χωρίς την παρουσία του iCUE, σε περίπτωση μεταφοράς π.χ. ή σε λειτουργικό που δεν το υποστηρίζει. Να αναφέρω ότι όπως πάντα κατ’ επιλογήν της εταιρείας με σήμα το καραβάκι το βασικό αριστερό κουμπί δεν προγραμματίζεται σε καμία κατάσταση παραμένοντάς πάντα ως το βασικό αριστερό click. Περνώντας αρχικά στο “Hardware Key Assignments” έχουμε τα συνηθισμένα, 8 κουμπιά με τα 7 εξ αυτών να γίνονται πραγματικά σχεδόν ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, όλα cool. Στην καρτέλα “Key Assignments” πάλι η “έκπληξη” που όλοι περιμέναμε, εδώ τα εμφανιζόμενα “κουμπιά” γίνονται 12, βέβαια το αριστερό και πάλι είναι ανενεργό παρά την εμφάνισή του, άρα στην πραγματικότητα έχουμε 11 προγραμματιζόμενα. Τα 4 επιπλέον είναι οι 4 Tilt κινήσεις που έχουμε προαναφέρει και στις οποίες μπορούμε να αναθέσουμε, μαντέψτε, και πάλι σχεδόν ό,τι μπορούμε να φανταστούμε, πλήκτρα πληκτρολογίου ή ποντικιού ή και συστοιχίες αυτών, κείμενα, έναρξη εφαρμογών, media, macro, αυτά και άλλα πολλά με εξαιρετική ακρίβεια, ευκολία, παραμετροποίηση, εν ολίγης iCUE. Βέβαια υπάρχουν και δύο RGB ζώνες, αυτή με το καραβάκι/λογότυπο στο πίσω μέρος του ποντικιού και αυτή της ρόδας. Υπάρχει φυσικά και το λαμπάκι ανάμεσα στα δύο κουμπιά επιλογής DPI κάτω από την ρόδα, αυτό όμως λαμβάνει μεν RGB χρώματα αλλά μόνο για να μας ενημερώσει για τα επιλεγμένα DPI από την αντίστοιχη πάντα καρτέλα. Και ιδού και το φως, RGB φως. Untitled.mp4 Εμπειρία Χρήσης Λίγα πράγματα μπορεί να πει κανείς για την ποιότητα της Corsair, τα στάνταρ της υψηλά και το M65 RGB ULTRA τα καλύπτει και με το παραπάνω. Στιβαρό, θυμίζω αλουμινένιο σασί, άψογα πλαστικά τέλεια στηριγμένα, πολύ καλό εργονομικά με αντιολισθητικές επιλογές όπου χρειάζεται, εκπληκτική κύλιση σε κάθε επιφάνεια και με ό,τι βάρος επιλέξουμε - Tunable γαρ - και με το μαλακό καλώδιο να μην ενοχλεί πουθενά όντας σχεδόν ανύπαρκτο. Εξαιρετικά βολική η νέα λειτουργεία Tilt με τις 4 επιπλέον κινήσεις-ενέργειες, ή έστω τις 2-3 εξ αυτών καθώς η ανύψωση του πίσω μέρους προσωπικά δεν με πολυβόλεψε αλλά οι υπόλοιπες μια χαρά, ειδικά οι δύο πλαϊνές. Αυτό πάντως που πραγματικά ξεχώρισα είναι τελικά οι οπτικοί διακόπτες, αξιοπεριέργως η διαφορά από τους μηχανικούς είναι αισθητή. Δεν ξέρω για πόσο καιρό θα παραμείνει το βασικό μου εργαλείο, προς το παρόν πάντως με κέρδισε στα σημεία, θα το κρατήσω στο γραφείο μου και μετά τις δοκιμές. Επίλογος - Συμπεράσματα Όντως το M65 RGB ULTRA αποτελεί μια σοβαρή αναβάθμιση των προκατόχων του. Τα 79,99€ που ζητάει η Corsair για να μας το δώσει μπορεί αρχικά να μην φαίνονται λίγα, για ενσύρματο ειδικά ποντίκι, αλλά με τα 26K DPI και τα έως 8KHz polling rate αυτομάτως κατατάσσεται στις κορυφές. Βάλτε τώρα τα 8 κουμπιά με τα δύο βασικά να είναι οπτικά και την έξτρα λειτουργία Tilt, την αλουμινένια βάση, την ιδιαίτερη εμφάνιση, την εργονομική σχεδίαση καθώς και την επιλογή βάρους από τον χρήστη με τα έξτρα βαρίδια και έχουμε ένα σύνολο που μάλλον αξίζει περισσότερο από όσο κοστίζει. Η εργονομία του είναι πολύ καλή και τα έξτρα βαρίδια δίνουν την δυνατότητα να το φέρει κανείς εκεί που επιθυμεί εύκολα. Πολύ καλά είναι και τα επίπεδα βάρους γενικώς αν συνυπολογίσει κανείς και το αλουμινένιο σασί που το κάνει εντελώς άκαμπτο σε αίσθηση προσδίδοντας του δε και στην γενικότερη εικόνα. Τα πολύ καλά pads ολίσθησης βοηθάνε σε κάθε περίπτωση στην ξεκούραστη χρήση, τα δε βασικά κουμπιά ανεπανάληπτα σε ταχύτητα και σε ευχρηστία, αλλά και τα υπόλοιπα πολύ καλά, βολικά τοποθετημένα και εύχρηστα ειδικά το ροδάκι με την λαστιχένια επένδυση. OK με τις RGB ζώνες αλλά με εξαίρεση αυτή στο ροδάκι που αχνοφαίνεται και κατά την χρήση η άλλη του λογότυπου έχει νόημα μόνο όταν δεν χρησιμοποιείτε το M65 RGB ULTRA, το δε λαμπάκι ανάμεσα στα up/down κουμπιά επιλογής DPI mode μας ενημερώνει μια χαρά για το αντίστοιχο. Για την ανάλυση τέλος τι να πει κανείς, 26Κ DPI και έως 8Κ polling rate, που θα φτάσουν πια; Η συνολική εικόνα που αποκόμισα είναι πολύ καλή και παρότι προτιμώ γενικώς τα ασύρματα σίγουρα θα το κρατήσω για κάποιο διάστημα ως βασικό μου mouse και βλέπουμε. Γυροσκόπιο έξι αξόνων και επιταχυνσιόμετρο. 4 προγραμματιζόμενες κινήσεις ενεργοποιούμενες με την κλίση του ποντικιού (Tilt). Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1.000Hz, 2.000Hz, 4.000Hz, 8.000Hz. 100 – 26.000 DPI με βηματισμό ανά 1 και δυνατότητα διαφορετικής επιλογής στον κάθε άξονα. DPI Presets με 5 Stages + Sniper, σύνολο 6. 7 κουμπιά ρυθμιζόμενα και έξτρα επιλογές αποθήκευσης στη συσκευή. RGB φωτισμός δύο ζωνών και έξτρα επιλογές αποθήκευσης στη συσκευή. Ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI με ό,τι χρώμα θέλουμε. Αλουμινένιο σασί και γενικότερη ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση, αλλά και σε ποιο φαίνονται; Μεγάλο σχετικά μέγεθος. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του M65 RGB ULTRA Tunable FPS Gaming Mouse είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  11. Πρόλογος Πριν από 2 περίπου χρόνια ο φίλτατος @pol77 μας παρουσίασε την πρόσφατη τότε προσθήκη της Corsair στην γκάμα των ποντικιών της το Corsair Katar Pro Wireless Gaming Mouse, ένα "απλό ασύρματο ποντίκι με καλά χαρακτηριστικά, μεγάλη διάρκεια μπαταρίας και λογικό κόστος, που έλειπε από την αρκετά πλούσια γκάμα της" όπως πολύ σωστά παρατηρεί. Πρόσφατα η πολύ γνωστή για τα ποιοτικά της περιφερειακά και όχι μόνο Corsair αποφάσισε να εμπλουτίσει την εν λόγω κατηγορία με το Katar Elite Wireless Gaming Mouse. Αρχικά από το όνομα και μόνο περιμένει κανείς ότι πρόκειται για την αναβάθμιση του πολύ καλού για την κατηγορία του Katar Pro, πράγμα που επιβεβαιώνει και η εικόνα του τόσο εμφανισιακά όσο και αρχιτεκτονικά. Όχι όμως και η κατά 30€ διαφορά στην τιμή του που το φτάνει στα 79,99€ έναντι των 49,99€ του Katar Pro σύμφωνα με τη σελίδα της Corsair. Μένει λοιπόν να δούμε αν πρόκειται απλά για αναβάθμιση, αντικαταστάτη ή εσωτερικό ανταγωνιστή του Katar Pro και προφανώς το αν και για ποιους αξίζει την διόλου ευκαταφρόνητη διαφορά στην τιμή. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του Katar Elite Wireless Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Αρχικά ομολογουμένως εντυπωσιακά τα βασικά του χαρακτηριστικά και με υπερδιπλάσιες επιδόσεις σε γενικές γραμμές σε σχέση με αυτές του προκατόχου του, αν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε έτσι το Katar Pro. Παρατηρούμε ότι το Katar Elite εφοδιάστηκε με τον MARKSMAN 26K optical sensor που του επιτρέπει να φτάνει τα 26.000 DPI και με Omron διακόπτες των 60 εκατομμυρίων click, δίνοντας του έτσι χαρακτηριστικά κορυφαίων μοντέλων της αγοράς ανεξαρτήτου τιμής και κατηγορίας. Επιπροσθέτως έχουμε πλέον και τα 2.000Hz στις επιλογές των Report Rate διπλασιάζοντας το maximum, αλλά και αντικατάσταση της αφαιρούμενης τύπου ΑΑ αλκαλικής μπαταρία με εσωτερική επαναφορτιζόμενη λιθίου-πολυμερών, μεταβολή που συνέβαλε σαφώς στην μείωση του βάρους φέρνοντάς το στα 69gr από τα 96gr του Katar Pro. Φυσικά το πακέτο μας εφοδιάζει και με ένα USB A σε USB C καλώδιο 1,8m για την φόρτισή του. Φόρτιση λοιπόν με USB C που σημαίνει ότι θα βρούμε εύκολα να το φορτίσουμε μιας και είναι ο πλέον διαδεδομένος τρόπος σύνδεσης. Η ανάγκη φόρτισης τώρα δεν θα είναι και πολύ συχνή μιας και η Corsair μας υπόσχεται τουλάχιστον 60 ώρες αυτονομία με τον Slipstream δέκτη και τουλάχιστον 110 ώρες σε Bluetooth σύνδεση. ΟK η συνεχόμενη χρήση είναι κάτω του μισού σε σχέση με τον «προκάτοχο» αλλά υπολογίστε ότι έχει και περίπου τα 2/3 του βάρους του. Συσκευασία και περιεχόμενα Ξεκινώντας από το κουτί, τίποτα καινούριο, το κλασικό κιτρινόμαυρο κουτί με γυαλιστερές φωτογραφίες του προϊόντος στις τέσσερις μεγάλες πλευρές. Αναλυτικότερα... Στην εμπρός πλευρά δεσπόζει το Katar Elite με το λογότυπο τις Corsair επάνω αριστερά και τον τίτλο του προϊόντος δεξιά κάθετα. Κάτω αριστερά τα 3 βασικά χαρακτηριστικά του ήτοι wireless, ultra-lightweight, 26k DPI και κάτω δεξιά τα λογότυπα Slipstream και iCue για τον δέκτη και το λογισμικό αντίστοιχα. Στην πίσω πλευρά και πάλι το Katar Elite μικρότερο τώρα και με σημειωμένα περιφερειακά του πάλι τα χαρακτηριστικά πλεονεκτήματά του, λίγο αναλυτικότερα αυτή τη φορά. Επάνω αριστερά το λογότυπο τις Corsair και δεξιά τα λογότυπα Slipstream, iCue αλλά και Bluetooth. Όλα αυτά στο κάτι λιγότερο επάνω μισό και φυσικά μόνο στα Αγγλικά, στο υπόλοιπο κάτω μέρος αντίστοιχα και πάλι τα χαρακτηριστικά του αλλά σε 6 γλώσσες. Και τέλος κάτω δεξιά μικρά αλλά διόλου ασήμαντα τα δυο λογότυπα των λειτουργικών συστημάτων που συνεργάζεται πιστοποιημένα, δηλαδή Windows και Mac, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θα δουλέψει και αλλού. Δεξιά και αριστερά έχουμε κλασική διάταξη που συναντάμε σε όλα περίπου τα αντίστοιχα προϊόντα της Corsair, δείτε μην σας κουράζω... Και φυσικά επάνω και κάτω αντίστοιχα ... Εδώ να σημειώσουμε ότι το επάνω μέρος περιλαμβάνει και συνέχεια. Ανοίγοντας το πρώτο «καπάκι» του βλέπουμε εικονισμένο στο δεύτερο ένα QR code που μας δρομολογεί στην σελίδα του προϊόντος και συγκεκριμένα στην καρτέλα Downloads όπου θα βρούμε μόνο τα 3 παρακάτω έγραφα. KATAR ELITE WIRELESS Quick Start Guide UKCA Declaration of Conformity (DoC) document - UKCA-000261 Declaration of Conformity (DoC) document - CE-000541 Περνώντας τέλος στα περιεχόμενα έχουμε, το Katar Elite και ένα USB A to USB C καλώδιο σε διάφανα σακουλάκια, δύο πολύπτυχα φυλλάδια με οδηγίες εγγύησης και πληροφορίες ασφαλείας, όπως άλλωστε σε όλα τα προϊόντα της Corsair και τέλος. Όλα αυτά σε ένα απλό, οικονομικό, μαύρο, χάρτινο πολύπτυχο πάντα στα πλαίσια της οικολογίας... ή της οικονομίας; ΟK, η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται και κάτι περισσότερο. Κάτω από τον φακό Κλασικός Corsair, λιτός άλλα και όμορφος σχεδιασμός, κατάλληλος και για αριστερόχειρες με μόνη εξαίρεση τα 2 πλευρικά αριστερά κουμπιά εκ των 6 συνολικά. Κατά τα άλλα τα 2 βασικά κουμπιά καλύπτουν σχεδόν καθολικά το επάνω μισό με το γνώριμο λαστιχένιο Corsair ροδάκι/κουμπί ανάμεσα τους και κάτω από αυτό ένα εξάγωνο κουμπί επιλογής των DPI και ένα σχήματος V Led λαμπάκι, ενδεικτικό προφανώς για την DPI επιλογή. Τέλος στα χαμηλά στην βάση στήριξης της παλάμης δεσπόζει το καραβάκι σύμβολο της Corsair σε λευκό γαλακτερό για να φιλοξενήσει τον μοναδικό RGB φωτισμό του συνόλου, κάτι που έλειπε από το Katar Pro. Από κάτω δεσπόσουν δύο μεγάλες επιφάνειες ολίσθησης, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα και στο κέντρο ο οπτικός Corsair MARKSMAN sensor των 26K DPI περιτριγυρισμένος και αυτός από λευκό Teflon και στην συνέχεια από μαύρο αυτοκόλλητο με πληροφορίες και τέλος στα αριστερά του ο διακόπτης επιλογής ασύρματης σύνδεσης ή απενεργοποίησης. Οι δύο πλευρές καλύπτονται καθολικά από μικρά ανάγλυφα τρίγωνα τόσο για λόγους εμφάνισης όσο και για αντιολισθητικούς, με μικρή εξαίρεση τα δύο γυαλιστερά κουμπιά στο επάνω μέρος της αριστερής πλευράς. Τέλος στα χαμηλά του εμπρός μέρους έχουμε την USB C είσοδο για φόρτιση αλλά και ενσύρματη λειτουργία. Να παρατηρήσω εδώ ότι η υποδοχή όντας τοποθετημένη ελαφρώς βαθιά σε μια σχετικά στενή τρύπα περιορίζει κάπως τα καλώδια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε όσα δεν έχουν και πολύ φαρδύ USB C βύσμα. Εντάξει δεν είναι και τραγικό άλλα στην φορητότητα ένα περιορισμό τον δίνει και νομίζω ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί. Και εδώ έχουμε το εντυπωσιακό, για ασύρματο και όχι πολύ μικρό ποντίκι, νούμερο των 68,61gr ή 70.24 gr με τον Slipstream δέκτη, θυμίζω η Corsair μας δίνει 69gr, που δεν απέχουν καθόλου ουσιαστικά. Συνδεσιμότητα Εδώ έχουμε όλες τις επιλογές. Slipstream δέκτης στα 2,4GHz, Bluetooth ή καλώδιο. Αυτό δε το τελευταίο λειτουργεί ανεξάρτητα της θέσης του διακόπτη επιλογής. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Αρχικά φαντάζει λιτό εμφανισιακά, με κλασική σχεδίαση, χωρίς να δείχνει ως κάτι το ιδιαίτερο, μόλις όμως βρεθεί κάτω από το χέρι του χρήστη, δεξί ή αριστερό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, ξεδιπλώνει τα χαρίσματα του απλά και αθόρυβα. Τόσο αθόρυβα όσο αθόρυβα κινείται επάνω στα μεγάλα λευκά Teflon του ανεξάρτητα από το τι βάση «mouse pad» θα επιλέξουμε, σκληρή ή μαλακιά, ποιοτική και εξειδικευμένη ή απλά αυτή ενός γραφείου. Σύμμαχος φυσικά στην προσπάθεια κίνησης και τα μόλις 69gr του συνολικού βάρους που το κατατάσσουν δίπλα στις κορυφές της κατηγορίας φτερού, συμπεριλαμβανομένων και των ενσύρματων της κατηγορίας. Αν βάλουμε τώρα στο παιχνίδι και τον κορυφαίο αισθητήρα Marksman των 26k έχουμε ως αποτέλεσμα μια απαράμιλλή κίνηση τόσο σε ακρίβεια όσο και σε άνεση. Για να είμαι απολύτως ακριβής στις σκληρές επιφανείς υπάρχει το γνωστό «ξύσιμο» που κάνουν κατά την κίνησή τους όλα τα συγκεκριμένα περιφερειακά, αλλά εδώ είναι ιδιαιτέρως ήσυχο και εντελώς ανώδυνο, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά που συνήθως ενοχλούνται από τέτοιους θορύβους. Ενδεικτικά να σας πω ότι έχω αποκλείσει από την συλλογή μου αρκετά αξιόλογους ανταγωνιστές με αυτό ως κύριο μειονέκτημά τους. Και φυσικά στα «μαλακά» ποντικοδρόμια θα ακούσει κανείς κάτι μόνο σε αθόρυβο περιβάλλον και μόνο αν του δώσει προσοχή. Τα δύο μεγάλα βασικά κουμπιά τώρα, τι να πει κανείς για αυτά... Διακόπτες Omron, εγγύηση. Και μάλιστα της τελευταίας σειράς της Omron με πιστοποιημένα 60 εκατομμύρια click από την ίδια. Παράλληλα η μικρής διαδρομής σχεδίαση και μηδενικού κενού διακόπτες προσφέρουν και ταχύτερα εκτός από πιο ξεκούραστα πατήματα. Να σημειώσω δε ότι το μεγάλο μέγεθός τους σε συνδυασμό με την άνεση του πατήματος που προσφέρει σε όλη τους την επιφάνεια βοηθάει πολύ σε κάθε λαβή και μέγεθος παλάμης. Εδώ να πω ότι το βασικό αριστερό κουμπί είναι το μόνο που, παραδοσιακά στην Corsair, δεν ρυθμίζεται, αν όμως μπορούσε θα εξυπηρετούσε πολύ τους αριστερόχειρες. Για το ροδάκι δεν έχω να πω πολλά, σωστά σχεδιασμένο και εργονομικά τοποθετημένο, απλά ταιριάζει απόλυτα στο σύνολο βρισκόμενο πάντα εκεί που το αναζητάς χωρίς να σε δυσκολεύει ποτέ. Το κουμπί του φυσικά είναι σκληρότερο από των βασικών, αλλά έτσι πρέπει για να αποφεύγονται οι άστοχες κλήσεις του. Και τα πλαϊνά κουμπιά είναι άνετα, εντάξει, για τους δεξιόχειρες βασικά, αν και προσωπικά τα χρησιμοποίησα πολύ εύκολα με το μικρό μου αριστερό δάκτυλο και τον παράμεσο, παρότι δεξιόχειρας. Για να μην παρεξηγηθώ να σας πω ότι συνηθίζω, σε απλή φυσικά χρήση, να ξεκουράζω το δεξί μου χέρι χρησιμοποιώντας το ποντίκι με το αριστερό. Τελευταίο τώρα το μικρό εξάγωνο κουμπάκι κάτω από το ροδάκι, επιφορτισμένο κατά βάση για την επιλογή των DPI, δεν υστερεί καθόλου των υπολοίπων σε αίσθηση, αντιθέτως προσθέτει εικαστικά μαζί με το LED ενδείξεων που το αγκαλιάζει στο κάτω του μέρος. Προσθέστε τώρα και τα πλαϊνά ανάγλυφα που προσφέρουν στην σταθερότερη λαβή και θα έχετε ένα στιβαρό και ιδιαιτέρως αξιόλογο προϊόν. Το μόνο κομμάτι τις συλλογής που δεν μου άρεσε ιδιαιτέρως ήταν το καλώδιο. ΟK, είναι λεπτό, λαστιχένιο και ποιοτικό, αλλά συνηθισμένος στα μαλακά αέρινα ουσιαστικά ανύπαρκτα στη χρήση που συνόδευαν την πλειοψηφία των τελευταίων αποκτημάτων μου, μεταξύ αυτών και της Corsair, δεν κατάλαβα την επιλογή του συγκεκριμένου για το Katar Elite, και να πεις δεν είχαν στην Corsair να βάλουν άλλο; Φυσικά δεν πρόκειται να το χρεώσω ιδιαιτέρως στα αρνητικά μιας και η χρήση του θα είναι κατά βάση για φόρτιση παρά για λειτουργία, ειδικά με τον εκπληκτικό Slipstream και το 2kHz Polling Rate που είναι στην πράξη σαν να έχεις καλώδιο, αλλά γιατί να μην αναζητά κανείς το καλύτερο, έστω και στις «οικονομικές» επιλογές... των 80€. Corcair iCUE Το γνωστό μας πλέον λογισμικό διαχείρισης όλων των περιφερειακών τις Corsair το iCUE αναλαμβάνει και εδώ να φέρει το Katar Elite στα μέτρα και τις απαιτήσεις του κατόχου του όσο απαιτητικός και αν είναι ο τελευταίος. Δεν θα αναλύσω το πρόγραμμα μιας και αυτό έχει γίνει σε αρκετά άρθρα του theLAB.gr τόσο από εμένα όσο και από άλλους αρθρογράφους. Παραθέτω απλά μερικές εικόνες ενδεικτικά για να δείτε πόσο εύκολα και λειτουργικά μπορεί κανείς να μορφοποιήσει το Katar Elite, και όχι μόνο, αλλά και για να δείτε την αναγνώριση των χαρακτηριστικών του Katar Elite από το iCUE. Οι τρεις εικόνες που ακολουθούν μας δείχνουν, η πρώτη το κεντρικό menu του iCUE με όλα τα συνδεδεμένα προϊόντα, εδώ μόνο το Katar Elite και τον δέκτη του, η δεύτερη τις επιλογές σύνδεσης, ασύρματης στην περίπτωση μας και η τρίτη τις 5 θέσεις προεπιλογών DPI + 1 για Sniper. Κάτω αριστερά παρατηρούμε ότι υπάρχει και η επιλογή “HW DPI Mode 1” Που αναφέρεται στο αντίστοιχο set για τις τοποθετημένες στην μνήμη του Katar Elite επιλογές, ναι έχει και μία τέτοια. Εδώ οι εικόνες μας δείχνουν την ενημέρωση για διαθέσιμο update και την ολοκλήρωσή του. Και τέλος παίρνουμε μια ιδέα από τις άπειρες επιλογές χρωματικών εφέ και τις επίσης αναρίθμητες για τα κουμπιά, ξαναθυμίζω εκτός του αριστερού βασικού που δεν έχει την δυνατότητα. Φυσικά και εδώ υπάρχουν οι Hardware Lighting & Key Assignments, επάνω αριστερά, για τις αντίστοιχες θέσεις μνήμης. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιώ είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Και εδώ έχουμε την άχαρη διαδικασία των μετρήσεων και των τιμών και των διαγραμμάτων κλπ. Εντάξει το καλώδιο είναι καλώδιο αλλά και στην ασύρματη σύνδεση το Katar Elite μια χαρά τα πήγε, τόσο στα 1000Hz όσο και στα 2000Hz Polling Rate. Άλλωστε σε όλα τα Corsair με Slipstream οι τιμές επικοινωνίας είναι εξίσου καλές. Από ακρίβεια επίσης μια χαρά μιας και με εξαίρεση λίγες τιμές που κυμάνθηκαν μεταξύ 91% και 93% όλες οι υπόλοιπες ήταν πάνω από 95% - 96%. Από ομαλότητα πάλι αν και οι τιμές δεν είναι πολύ καλές μιας και κυμάνθηκαν μεταξύ 40% και 43% είναι όμως γενικά σταθερές. Πάντως εγώ πολύ καλό το βρήκα στην χρήση, δεν ξέρω. Εμπειρία Χρήσης Τα αέρινα 69gr σε συνδυασμό με τις πολύ καλές επιφάνειες κύλισης και την απουσία καλωδίου το κάνουν πραγματικά να πετάει ειδικά σε ποιοτικά υφασμάτινα mouse pad. Δυστυχώς το σχετικά σκληρό και δύσκαμπτο καλώδιο δεν συμβάλει αντίστοιχα, αλλά με τουλάχιστον 60 ώρες συνεχούς ασύρματης λειτουργίας πόσο συχνά θα χρειαστεί, πέραν τις φόρτισης; Άψογα τα δύο μεγάλα βασικά κουμπιά, ειδικά με τους αναβαθμισμένους νέους διακόπτες της Omron με το πολύ μικρό βάθος και το μηδενικό κενό, αλλά και το ροδάκι δεν υστερεί πουθενά. Ομολογουμένως ευχάριστη η γενικότερη εμπειρία και για τα δύο μου χέρια, ναι «φοριέται» άνετα και στο αριστερό. Παρότι είμαι συνηθισμένος σε περισσότερο εργονομικά προϊόντα δεν αισθάνθηκα πουθενά έντονη την ανάγκη να το αντικαταστήσω άμεσα με κάτι άλλο για «να κάνω την δουλειά μου τώρα και βλέπουμε» και σημειώστε, είμαι και «κακομαθημένος» και πολύωρος χρήστης . Δεν θα σας πω ψέματα, Θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ ένα άλλο πιο εργονομικό αλλά και πολύ ακριβότερο προϊόν στο βασικό μου σύστημα, το Katar Elite όμως έχει μάλλον κερδίσει την θέση του στο δεύτερό μου σύστημα στο σαλόνι αντικαθιστώντας το υπάρχον, κυρίως για την χρηστικότητα του και όχι ότι δεν έχω και αρκετές άλλες επιλογές αντί αυτού. Επίλογος - Συμπεράσματα Τελικά το Corsair Katar Elite είναι ιδιαίτερο χωρίς να φαίνεται κάτι το ιδιαίτερο. Προσφέρει ακρίβεια, άνεση και λιτότητα αλλά και κορυφαίες επιδόσεις μακράν του ανταγωνισμού, όπου και αν του ζητηθεί. Απίστευτα τα μόλις 69gr ειδικά για ασύρματο ποντίκι. Θυμίζω ότι ανταγωνιστικά προϊόντα για να πετύχουν κάτι παρόμοιο είναι διάτρητα και χωρίς μπαταρία. Εντάξει προσωπικά αρέσκομαι στα ελαφριά και ευκίνητα, το ομολογώ, αλλά αναγνωρίζω ότι υπάρχουν και πολλοί με αντίθετη επιθυμία. Επιπροσθέτως και οι επιλογές κάθε δυνατής σύνδεσης, Slipstream, Bluetooth και καλώδιο και μάλιστα USB C, δεν είναι πολύ συνηθισμένες ακόμα και σε αρκετά ακριβότερα μοντέλα. Εντυπωσιακά τα 26k DPI σίγουρα το βγάζουν από την κατηγορία ενός απλού ποντικιού τοποθετώντας το πολύ ψηλά στη κορυφή. Πόση ουσία έχουν όμως ακόμα και σε high end gaming επίπεδο; Ή μήπως τελικά είναι απλά επειδή μπορούν; Δεν ξέρω, τώρα με τις 8k οθόνες μπορεί τελικά και να αρχίζουν να έχουν κάποια χρησιμότητα, αλλά και πάλι 26k, διατηρώ επιφυλάξεις. Εμένα πάντως με δυσκόλεψαν στις δοκιμές αν και σημειώστε ότι με ενοχλεί ότι είναι κάτω από 3k ακόμα και σε απλή καθημερινή χρήση γραφείου. Τα ούτε λίγο ούτε πολύ 80€, OΚ, τα... 79,99€ που μας ζητά η Corsair για να το αποκτήσουμε δεν το κάνουν ένα φτηνό προϊόν, παρότι είναι από τα οικονομικότερά της, και δη στα ασύρματα. Δεν είναι όμως και ένα προϊόν που δεν δικαιολογεί την τιμή του. ΟK δεν έχει φαντεζί σχεδιασμό με καινοτόμες εργονομικές λεπτομέρειες, ούτε αρχιτεκτονικές παραμετροποιήσεις για να το φέρει ο χρήστης στα μέτρα του, ούτε πολλές RGB ζώνες για φωτορυθμικά που τελικά θα καλύψουμε με την παλάμη μας. Είναι όμως ένα ποιοτικό προϊόν με πολύ καλά χαρακτηριστικά εκεί που πραγματικά έχουν ουσία για όλους, χωρίς να υστερεί ιδιαίτερα ούτε σε εργονομία ούτε σε αίσθηση ούτε σε χρηστικότητα από άλλα κορυφαία προϊόντα με πολύ υψηλότερο κόστος. Τελικά έχει και η λιτότητα την ομορφιά της, ειδικά όταν δεν υστερεί σε ποιότητα, Corsair Katar Elite. Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz. Μόνο 69gr. 100 – 26.000 DPI με βηματισμό ανά 1 και δυνατότητα διαφορετικής επιλογής στον κάθε άξονά. DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE. 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE. Ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI με ό,τι χρώμα θέλουμε ρυθμιζόμενο από το iCUE. RGB φωτισμός ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμούς από το iCUE. 6 κουμπιά ρυθμιζόμενα από το iCUE (εκτός από το βασικό αριστερό) Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Στενή και βαθιά αποδοχή USB C. Σε περίπτωση χρήσης με το αριστερό χέρι, το αριστερό βασικό κουμπί δεν ρυθμίζεται. Η φωτιζόμενη επιφάνεια δεν φαίνεται κατά την χρήση. Άκαμπτο καλώδιο. Σχετικά υψηλή τιμή. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Katar Pro Wireless Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  12. Πωλείται το παρακάτω σαν ΣΕΤ ΜΟΝΟ! CPU : AMD Ryzen 2200G (AM4 - APU) με Wraith Spire ψυχτρα M/B : MSI B450-A ProMax RAM : 8GB (2x4) DDR4 - 2133 (Crucial) PSU : 450W Coolermaster BWE Bronze Case : Koolink Void (aRGB) & 1 x 120 aRGB Fan & 2 x 120 Coolermaster fan SSD : M.2 120GB Kingston OS : Windows 10 Pro (digital key) Authenticated Μαζί ΔΩΡΟ Keyb Motospeed K70L Mouse Zeroground MS-3100G HIRASHI Mouse pad Turbo-X Nemesis aRGB ΆΨΟΓΗ ΚΑΤΆΣΤΑΣΗ ΟΛΑ! ΤΙΜΗ 250 Ευρω Παράδοση απο Γλυφαδα ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ΑΠΌΛΥΤΩΣ ΚΑΜΊΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ
  13. Εισαγωγή Ήρθε η ώρα για το δεύτερο DIY project! Η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε ιδιαίτερα ποιο θα είναι το δεύτερο project, καθώς δεν ήθελα η καμπύλη δυσκολίας να είναι απότομη. Τελικά κατέληξα σε μια ενδιάμεση λύση, δηλαδή σε ένα σχετικά δύσκολο project, αν θελήσει κάποιος να το φτιάξει εκ του μηδενός, το οποίο όμως αν δεν μπει κάποιος στις τεχνικές λεπτομέρειες είναι πραγματικά πολύ εύκολο. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με φωτισμό, αλλά το καλύτερο είναι πως το project θα είναι ένα ωραίο hacking! Λέγοντας hacking μην πάει το μυαλό σας στο κακό, μιας και σαν έννοια δεν είναι πάντα κάτι κακό. Hacking κατά πολλούς πλέον είναι το να παίρνει κάποιος π.χ. μια συσκευή και να επεκτείνει ή να αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας και τον σκοπό της, ώστε να κάνει μια άλλη λειτουργία. Οι λόγοι για να κάνει κάποιος αυτό είναι πολλοί, αλλά για το παρόν project είναι για να γλυτώσουμε χρήματα. Θα δούμε και στην συνέχεια ποιο θα είναι αυτό το hacking, αλλά ας δούμε πρώτα με τι θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά. Όπως είπαμε το project αυτό αφορά τον φωτισμό. Ο φωτισμός όπως γνωρίζουμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πάρα πολλούς λόγους, από τον απλό οικιακό φωτισμό που μπορεί να είναι λειτουργικός ή διακοσμητικός, μέχρι τον επαγγελματικό φωτισμό που βλέπουμε στις συναυλίες. Ο φωτισμός είναι ένας μεγάλος και αναπτυσσόμενος τομέας της τεχνολογίας, στον οποίο έχει υπάρξει μεγάλη έρευνα και ανάπτυξη, ειδικά μετά την επικράτηση, την μαζική παραγωγή και τις μειωμένες ενεργειακές απαιτήσεις των LED. Στο συγκεκριμένο project θα ασχοληθούμε με τον επαγγελματικό φωτισμό και συγκεκριμένα με το DMX, αλλά θα τον εφαρμόσουμε σε οικιακή χρήση, όπως συμβαίνει πλέον πολύ συχνά. DMX Ψάχνοντας κάποιος στο google για “DMX”, μάλλον το πρώτο αποτέλεσμα που θα δει είναι ένας κακομούτσουνος ράπερ. Τουλάχιστον αυτό έπαθα εγώ... Ευτυχώς δεν έχει να κάνει τίποτα με το project μας. Ψάχνοντας όμως για DMX512, που είναι η σωστή ορολογία θα πάρει το αποτέλεσμα που θέλουμε. Όσοι έχουν ασχοληθεί με το DJing ίσως να έχουν ακούσει τι είναι το DMX, για τους υπόλοιπους θα προσπαθήσω να το αναφέρω περιληπτικά. Το DMX (Digital MultipleX) λοιπόν, είναι ψηφιακό πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο χρησιμοποιείται στον επαγγελματικό φωτισμό και μεταφέρει πληροφορίες από μια συσκευή, η οποία ορίζεται σαν master σε άλλες συσκευές οι οποίες ορίζονται σαν slaves. Αυτή η σχέση master-slave είναι ακριβώς όπως ακούγεται, ο ένας διατάζει και οι άλλοι υπακούν. Ο master λοιπόν, είναι μια συσκευή η οποία ορίζει το πως θα λειτουργήσουν οι slave συσκευές, βάση όμως ορισμένων και συγκεκριμένων κανόνων που ορίζει το πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο DMX λοιπόν, είναι η γλώσσα με την οποία επικοινωνούν και μιλά ο master στους slaves. Επομένως στο παρόν άρθρο, η συσκευή που θα φτιάξουμε θα είναι ο master και slaves θα είναι τα φώτα. Το DMX λοιπόν είχε ξεκινήσει από το USITT, ο οποίος είναι ένας οργανισμός που ασχολείται με την τεχνολογία των οπτικοακουστικών τεχνών και είδε από νωρίς την ανάγκη για ένα τέτοιο πρωτόκολλο επικοινωνίας, ώστε να μπορούν να ελέγχονται ταυτόχρονα πολλά φώτα με διαφορετική πληροφορία το καθένα. Τελικά σήμερα το DMX512-Α, όπως είναι το πλήρες όνομά του, αποτελεί ένα ANSI standard, δηλαδή οι προδιαγραφές του είναι πλήρως καθορισμένες και ελέγχονται από μια συγκεκριμένη αρχή. Αυτό γίνεται ώστε να υπάρχει συμβατότητα μεταξύ των συσκευών των κατασκευαστών και να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει, αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη πιστοποίηση την οποία θα πρέπει να πάρει ο κάθε κατασκευαστής. Οπότε είναι αρμοδιότητα του κατασκευαστή να πιστοποιεί μόνος του ότι το προϊόν του είναι συμβατό με το πρωτόκολλο και τα standards. Πλέον το DMX έχει ξεφύγει από τον καθαρά επαγγελματικό φωτισμό και δεν χρησιμοποιείται μόνο σε φωτισμό συναυλιών ή clubs και μαγαζιών. Έχει εισέλθει εδώ και χρόνια ακόμα και στον οικιακό φωτισμό και δεν είναι λίγοι αυτοί που το προτιμούν ανάμεσα από άλλους ισχυρούς ανταγωνιστές (όπως το DALI), λόγο του μικρότερου κόστους και της πληθώρας περιφερειακών και φωτιστικών στοιχείων. Πρωτόκολλο DMX512-A Το πρωτόκολλο του DMX512-A είναι πολύ απλό και αυτός είναι ο λόγος ο οποίος αποκαλείται και βασιλιάς του φωτισμού. Φυσικά έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, όπως θα δούμε στην συνέχεια, αλλά θα δούμε όμως μόνο τα βασικά του χαρακτηριστικά. Επειδή είναι πρωτόκολλο επικοινωνίας χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Αυτές είναι ο τρόπος μετάδοσης, η τοπολογία και το καθαυτό πρωτόκολλο. Τρόπος μετάδοσης Ο τρόπος μετάδοσης γίνεται μέσω ενός χάλκινου καλωδίου και το πρωτόκολλο μετάδοσης είναι το ΕΙΑ-485 γνωστό στους παλιούς και ως RS-485, μιας και ήταν το διαφορικό αδερφάκι του RS-232 με το οποίο έχουν πολλές ομοιότητες. Εδώ να πούμε ότι δεν πρέπει να συγχέεται το πρωτόκολλο μετάδοσης με αυτό της επικοινωνίας, το πρώτο αφορά το ηλεκτρικό κομμάτι και τον φυσικό τρόπο μετάδοσης με την χρήση ενός μέσου, ενώ το δεύτερο την κωδικοποίηση των δεδομένων πάνω στο μέσο. Τα καλώδια του RS-485 γενικά μεγάλο κόστος, αλλά ευτυχώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα πολύ πιο φθηνά καλώδια, ειδικά στον οικιακό φωτισμό, όπως π.χ. καλώδια Ethernet. Τοπολογία Η τοπολογία του DMX512-A, είναι η λεγόμενη daisy chain, δηλαδή μια αλυσίδα. Στην τοπολογία αυτή πρώτος είναι ο master που έχει μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του πρώτου slave. Ο slave έχει επίσης μια έξοδο η οποία συνδέεται στην είσοδο του επόμενου slave και αυτό συνεχίζεται για όλους τους slave που υπάρχουν στην αλυσίδα. Στο τέλος της αλυσίδας υπάρχει μια τερματική αντίσταση, η οποία εμποδίζει την δημιουργία στάσιμων κυμάτων, καθώς ηλεκτρικά το RS-485 είναι πρωτόκολλο διαφορικής τάσης. H τερματική αντίσταση πρέπει να έχει τιμή ίση με την εμπέδηση του καλωδίου και συνήθως είναι 120Ω. Η συνδεσμολογία φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. DMX512-A daisy chain (1 DMX Universe) Μια τέτοια τοπολογία μπορεί να έχει μέχρι και 512 συσκευές (ή διευθύνσεις) και ονομάζεται “DMX Universe”. Ένας master μπορεί να υποστηρίζει περισσότερα από ένα DMX Universes, αλλά πάντα σε ένα Universe δεν μπορούν να υπάρχουν πάνω από 512 διευθύνσεις. Πρωτόκολλο Το πρωτόκολλο του DMX είναι ένα 8Ν2 σειριακό πρωτόκολλο με ταχύτητα 250Kbps. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Byte πληροφορίας ξεκινά με ένα start bit, έχει 8 bit δεδομένων, δεν έχει parity bit και στο τέλος ακολουθούν 2 stop bits. Οπότε κάθε Byte πληροφορίας έχει 11 bits. Κάθε πακέτο περιέχει μέχρι και 512 Bytes πληροφορίας, αλλά όμως μπορεί να είναι και λιγότερα. Η διάκριση μεταξύ των πακέτων γίνεται χρησιμοποιώντας κάποιους παλμούς συγχρονισμού. Ο πρώτος παλμός ονομάζεται Break ο οποίος αυτό που κάνει είναι να κρατάει για κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή την στάθμη της γραμμής στο low, δηλαδή στα 0V. Αυτός ο παλμός πρέπει να είναι το ελάχιστο 92μsec ώστε να μπορούν όλες οι slave συσκευές να τον αναγνωρίσουν. Ο δεύτερος παλμός ονομάζεται Mark-After-Break (ή MAB) και αντίθετα με το Break κρατάει την στάθμη της γραμμής στο high, δηλαδή στο 1V και πρέπει να διαρκεί το ελάχιστο 12μsec. Μετά ακολουθεί το πρώτο byte (11 bits) το οποίο έχει πάντα τιμή 0x00 και ονομάζεται start code και βάση αυτού συγχρονίζουν όλοι οι slave στην αλυσίδα. Τα επόμενα bytes που ακολουθούν είναι η ουσιαστική πληροφορία. Στις εικόνες παρακάτω παραθέτω τους δικούς μου χρονισμούς, μετρώντας την συσκευή με το δικό μου firmware, που θα δούμε λεπτομέρειές του αργότερα. Όπως θα δείτε δεν επέλεξα τις ελάχιστες τιμές που ορίζει το DMX standard, αλλά έδωσα "αέρα" ανάμεσα από κάθε πακέτο και μεγάλωσα το MAB. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια σειρά από bytes. DMX512-A data bytes Όπως βλέπουμε στην φωτογραφία από τον παλμογράφο, το data rate είναι 250Khz δηλαδή 250Kbps, όπως ορίζει το DMX standard. DMX512-A packet Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε πως η περίοδος του κάθε πακέτου είναι 60ms, οπότε με την ταχύτητα αυτή μπορούμε να πετύχουμε, μιλώντας για RGB δεδομένα, μέχρι και 16.5 fps. Πως προκύπτει αυτό; Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε μια DMX οθόνη με 170 RGB pixels (όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε συναυλίες ή στα στάδια), όσα pixels δηλαδή υποστηρίζει ένα DMX universe, τότε αν το κάθε pixel ανανεώνεται κάθε 60ms (σε ένα πακέτο DMX παίρνουν και τα 3 χρώματα τιμή), τότε σε ένα δευτερόλεπτο το κάθε pixel ανανεώνεται 1000/60=16.6 φορές. Οπότε έχουμε 16.6 frames per second. Το θεωρητικό maximum του DMX512-A είναι τα 44fps, το οποίο είναι πάρα πολύ καλό και μπορούμε να το πετύχουμε και με την δική μας συσκευή, απλά ο DMX RGB decoder που χρησιμοποιώ στο άρθρο (όπως και στην πραγματικότητα), δεν μπορεί να πιάσει αυτές τις ταχύτητες, οπότε μειώνοντας τον χρόνο αυτό, μου έλυσε αρκετά προβλήματα. Περισσότερα για το DMX512-A Μόλις τελειώσει αυτή η αρχική διαδικασία συγχρονισμού, που αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα, ακολουθούν 512 bytes δεδομένων, τα οποία μόλις τελειώσουν επαναλαμβάνεται πάλι όλη η διαδικασία από την αρχή. Το κάθε byte δεδομένων τώρα, ονομάζεται slot (ή διεύθυνση αν θέλετε). Επομένως κάθε slot μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 0xFF (ή 0-255). Την τιμή αυτή μπορείτε να την σκεφτείτε σαν στάθμη έντασης του φωτός για ευκολία, αν και εξαρτάται περισσότερο από τον τύπο συσκευής, οπότε μπορεί να αντιπροσωπεύει και μοίρες ή κάτι άλλο. Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τι είναι αυτά τα slots και πως χρησιμοποιούνται. Κάθε συσκευή φωτισμού (ένας slave δηλαδή), πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα slot. Το slot αυτό προγραμματίζεται επάνω στην συσκευή συνήθως με την χρήση κάποιων dip-switches και μπορεί να πάρει τιμές από 0 έως 255. Μία συσκευή μπορεί να έχει παραπάνω από ένα slots, οπότε όταν ορίζουμε στην συσκευή ποιο slot θα πάρει, τότε αυτόματα η συσκευή ξέρει ότι θα τις ανήκουν το πρώτο slot που έχει προγραμματιστεί συν όσα άλλα υποστηρίζει. Επομένως αν θέλετε να δώσετε σε μια συσκευή που υποστηρίζει 5 slots, την διεύθυνση 100, τότε αυτή θα ακούει από μόνη της στα slots από 100 έως και 104, δηλαδή 5 slots. Επομένως η επόμενη συσκευή θα πρέπει να ξεκινά από το 105. Τι σημαίνει τώρα το slot για την κάθε συσκευή; Μια συσκευή για παράδειγμα που είναι ένας απλός προβολέας, έχει μόνο ένα φωτιστικό στοιχείο, οπότε μπορεί να καταλάβει μόνο ένα slot επάνω στην αλυσίδα (1 slot στο Universe δηλαδή). Οπότε στην αλυσίδα μπορούν να συνδεθούν μέχρι και 512 τέτοιοι προβολείς. Αν όμως έχουμε έναν άλλο προβολέα ο οποίος έχει τρία φώτα, δηλαδή είναι RGB προβολέας (Red/Green/Blue) που μπορεί να δημιουργήσει μια παλέτα από διαφορετικά χρώματα, τότε αυτός θα καταλάβει 3 slots στην αλυσίδα! Δηλαδή ένα slot για κάθε χρώμα. Οπότε αν του δώσουμε την διεύθυνση 1 τότε αυτός θα ακούει στα slots από 1 έως και 3 και το κάθε slot θα αντιστοιχεί σε ένα από τα χρώματα R, G και B και κάθε slot θα είναι μια στάθμη από 0 έως 255 για κάθε χρώμα. Θεωρητικά με τον τρόπο αυτό μπορούν να αναπαρασταθούν όλα τα χρώμα. Έτσι αν έχουμε μόνο RGB προβολείς στο Universe, τότε μπορούν να τοποθετηθούν μέχρι 512/3=170 τέτοιοι προβολείς και να περισσέψουν και 2 slots (3x170+2=512). Αυτές είναι οι πιο απλές περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν όμως όπως θα έχετε δει στα διάφορα clubs, προβολείς που υποστηρίζουν pan/tilt (δηλαδή περιστρέφονται) και γενικά έχουν διάφορους βαθμούς ελευθερίας κίνησης. Κάθε βαθμός λοιπόν ελευθερίας είναι ουσιαστικά ένα slot από το DMX Universe. Επομένως αν έχουμε έναν WRGB (= RGB με ξεχωριστό λευκό) προβολέα με βαθμούς ελευθερίας κίνησης , τότε θα έχει 4 slots για το χρώμα, ένα slot για την οριζόντια περιστροφή, ένα για την κάθετη, ένα για την περιστροφική κ.λ.π. Εδώ βλέπουμε ότι η τιμή του κάθε slot πλέον δεν είναι μόνο μια στάθμη έντασης φωτεινότητας όπως στο WRGB, αλλά οι υπόλοιπες τιμές αφορούν μοίρες. Αντίστοιχα σε μια συσκευή καπνού η τιμή του slot αντιπροσωπεύει την ροή του καπνού κ.ο.κ. DMX Controllers Αν και προσωπικά δεν ασχολούμαι με τον φωτισμό και δεν έχω κάποια σχέση με το επαγγελματικό αυτό αντικείμενο (είτε του DJ του οποίου ο φωτισμός πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματός του), με εντυπωσίαζε πάντα σαν τεχνολογία και ακόμα περισσότερο με εντυπωσίαζε το κόστος των υλικών του. Δηλαδή οι DMX συσκευές ακόμα είναι ακριβές να τις αποκτήσει κανείς, παρόλο που οι Κινέζοι έχουν εισέλθει χρόνια σε αυτή την αγορά. Επομένως ήθελα να φτιάξω ένα DMX controller (master δηλαδή) με φθηνά υλικά, ο οποίος θα υποστηρίζει τουλάχιστον ένα DMX Universe. Οι πιο “γνωστοί” controllers αυτή τη στιγμή στον χώρο είναι της DMXkingκαι οι OpenDMX της Enttec. Υπάρχουν διάφοροι τύποι DMX controllers και χωρίζονται σε δυο βασικές κατηγορίες αυτές που έχουν USB interface και αυτές που έχουν Ethernet interface. Οι USB είναι οι φθηνότερες φυσικά και το κόστος μια τέτοιας συσκευής είναι περίπου $150, αν υποστηρίζει και buffering. Το buffering ουσιαστικά σημαίνει ότι η συσκευή έχει έναν buffer, ο οποίος επαναλαμβάνει πάντα το τελευταίο πακέτο που έλαβε, ώστε να μειώνεται το flickering στα φώτα. Επίσης δεν χρειάζεται το PC ή η κονσόλα που στέλνει συνέχεια δεδομένα στον controller ή να αναλαμβάνει τον χρονισμό και επομένως μειώνεται το bandwidth και η επεξεργαστική ισχύ που χρειάζεται. Enntec OpenDMX USB controller Ο άλλος τύπος DMX controller είναι ο Ethernet (ή Art-Net όπως θα δούμε παρακάτω) και αυτοί οι τύποι controller είναι πιο ακριβοί, ξεκινώντας από $150 στην πιο απλή μορφή τους. Οι πιο “γνωστές” συσκευές αυτού του τύπου είναι το OpenDMX ODE της Enttec στα €199 και το eDMX1 της DMXking. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές που μπορείτε να βρείτε στο eBay, απλά αυτές είναι μέχρι στιγμής οι πιο διαδομένες στον χώρο, αν και οι δυναμικές στον χώρο αλλάζουν γρήγορα και μπορεί να βρει κανείς ακόμα και controllers από το Ισραήλ που να υποστηρίζουν μέχρι και 6 Universes στα ίδια χρήματα. Enntec OpenDMX Ethernet controller Και στις δυο περιπτώσεις των παραπάνω τύπων, το μόνο που αλλάζει είναι το interface της επικοινωνίας από την κονσόλα (π.χ. ένα PC) με τον controller (την συσκευή μας). Το υπόλοιπο κομμάτι, δηλαδή η επικοινωνίας του controller (master) με τις slave συσκευές, είναι ακριβώς το ίδιο. Οπότε για πιο λόγο να επιλέξει κανείς το ένα από το άλλο; O λόγος είναι απλός και έχει να κάνει με την συνδεσιμότητα και την επεκτασιμότητα. Στην περίπτωση του USB θα πρέπει πάντα ο controller να είναι δίπλα στην κονσόλα και ο αριθμός των DMX Universes (δηλαδή των controllers) περιορίζεται πάντα στον μέγιστο αριθμό των θυρών USB που έχει η κονσόλα. Στην περίπτωση όμως του Ethernet δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί! Οπότε μπορούμε να έχουν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό από DMX Universes και σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη. Οπότε επέλεξα να κινηθώ προς το Ethernet. Τι θα λέγατε λοιπόν αν αντί να δώσουμε $150 ή €199 ευρώ για να πάρουμε μια τέτοια συσκευή φτιάχναμε μία μόνοι μας με... €15; Ναι και όμως, δεν χρειάζονται παραπάνω χρήματα. Πριν πάμε όμως σε αυτό το σημείο, ας πούμε λίγη ακόμα βαρετή θεωρία που αφορά τους Ethernet controllers. Art-Net και λοιποί δαίμονες Για να δουλέψει ένας Ethernet DMX controller, χρειάζονται κάποια πράγματα. Βασικά χρειάζονται κάποια πρωτόκολλα επικοινωνίας μεταξύ του controller και της κονσόλας, ώστε να μπορεί να μεταφερθεί η πληροφορία στον controller. Παλιά σε αυτό τον τομέα υπήρχε το χάος και η κάθε εταιρία είχε το δικό της πρωτόκολλο, αλλά πλέον έχουν υπερισχύσει 2-3 εκ των των οποίων το ένα ονομάζεται Art-Net. Υπάρχουν και άλλα πρωτόκολλα, όπως το sACN, αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτό και δεν θα το υλοποιήσουμε μιας και το πρώτο χρησιμοποιείται παντού και συνεργάζεται με όλες τις Ethernet κονσόλες. Ένας Ethernet controller μπορεί να υποστηρίζει και περισσότερα από ένα πρωτόκολλα ή και όλα μαζί, αν φτάνουν οι δυνατότητες του hardware. Επίσης έχω υλοποιήσει και ένα δικό μου απλό πρωτόκολλο για να μπορεί κάποιος να πειραματιστεί πιο εύκολα, χωρίς να χρειάζεται να μπει στα υπόλοιπα δυσνόητα πρωτόκολλα. Το Art-Net είναι ένα UDP Ethernet πρωτόκολλο και δημιουργήθηκε από την Artistic License Engineering για τις δικές της ανάγκες, αλλά λόγο του ότι ο δημιουργός του επέλεξε να το κάνει ανοιχτό πρωτόκολλο, ήταν στιβαρό και τεχνικά βελτιστοποιημένο από τον ανταγωνισμό επικράτησε. Το Art-Net αυτή τη στιγμή έχει φτάσει στην τρίτη έκδοσή του και λεπτομέρειες γι' αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η δύναμη του Art-Net, μεταξύ άλλων, είναι ότι μπορεί να υποστηρίξει μέχρι και 32.768 DMX Universes. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν στο ίδιο δίκτυο μέχρι 32.768 controllers από 512 slots o καθένας ή σύνολο 16.777.216 φώτα, μόνο. Εδώ να επαναλάβω ότι το Art-Net αφορά μόνο την επικοινωνία του controller με την κονσόλα και όχι το ίδιο το DMX. Γι' αυτό θα δώσω και ένα παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια κονσόλα (ένα PC δηλαδή) και θέλουμε να ελέγξουμε ένα DMX προβολέα με την χρήση ενός Ethernet controller. Τότε χρειαζόμαστε έναν Ethernet controller που να υποστηρίζει Art-Net πρωτόκολλο και στον οποίο επάνω του έχουμε συνδέσει μέσω RS-485 ένα DMX προβολέα. Άρα ο controller σαν master επικοινωνεί με τον slave προβολέα μέσω του DMX512-A πρωτοκόλλου, αλλά ο controller παίρνει τις εντολές από την κονσόλα μέσω Ethernet και του Art-Net πρωτοκόλλου. Δηλαδή τα DMX512-A δεδομένα ξεκινούν από την κονσόλα ενσωματωμένα μέσα στο Art-Net πρωτόκολλο, μόλις φτάσουν στον controller αυτός τα ξεφλουδίζει και αφαιρεί το Art-Net και στην συνέχεια επαναλαμβάνει τα DMX δεδομένα στο RS-485 κανάλι για να τα ακούσουν όλοι οι slaves πάνω στην αλυσίδα. Το Art-Net εκτός από τo DMX512-A υποστηρίζει το encapsulation (την ενσωμάτωση δηλαδή) και του RDM πρωτοκόλλου, για το οποίο δεν αναφέραμε τίποτα μέχρι στιγμής καθώς δεν θα το υλοποιήσουμε, γιατί αφορά μόνο επαγγελματικό και ακριβό εξοπλισμό. To RDM ή αλλιώς Remote Device Management protocol, είναι ένα πρωτόκολλο, το οποίο χρησιμοποιείται στον φωτισμό για να ελέγχει τις DMX συσκευές, να τις αναγνωρίζει πάνω στην αλυσίδα και να τις προγραμματίζει (π.χ. την διεύθυνση, αλλά και άλλες παραμέτρους). Όπως και το DMX512-A, το RDM είναι ελεγχόμενο πρωτόκολλο και υπόκειται στα ESTA standards και το αναφέρω για να υπάρχει μια πιο πλήρης εικόνα. Τέλος σαν το Art-Net υπάρχουν και άλλα IP πρωτόκολλα όπως το sACN/ACN, το οποίο είναι μεν πιο σύνθετο και πιο πλήρης καθώς υποστηρίζει και ανίχνευση συσκευών στο IP δίκτυο, αλλά δεν υπερισχύει του Art-Net σε κάτι ουσιαστικό στην χρήση. Γενικά μόνο αναφέρω ότι από άποψη δυσκολίας όσων αφορά την υλοποίηση του πρωτοκόλλου, περιέχει multicast και service discovery (SDP) δικτυακά πρωτόκολλα, τα οποία είναι φυσικά υλοποιήσιμα, αλλά απαιτούν μεγαλύτερη χωρητικότητα στην ROM του controller και μνήμη, τα οποία όμως στην κατασκευή μας είναι περιορισμένα. Κατασκευή Επιτέλους φτάσαμε στην κατασκευή. Απ' ότι έχετε καταλάβει μέχρι στιγμής για να υλοποιήσουμε έναν DMX controller, από άποψη hardware χρειαζόμαστε τρία πράγματα. Έναν επεξεργαστή, ένα Ethernet interface και ένα RS-485 interface. Για καλή μας τύχη, υπάρχουν πάρα πολλές έτοιμες συσκευές στο εμπόριο που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Μια τέτοια συσκευή λοιπόν θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς και με το απαραίτητο software hacking θα την μετατρέψουμε σε έναν Ethernet DMX controller. Η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε ονομάζεται USR-TCP232-24, η χρήση της είναι ως RS232/485 to Ethernet interface και μπορείτε να την αγοράσετε με €15 περίπου στο eBay! USR-TCP232-24 RS-232/485 to Ethernet controller Αυτή η συσκευή έχει ακριβώς ότι χρειαζόμαστε και συγκεκριμένα έναν επεξεργαστή 32-bit ARM Cortex της NXP και συγκεκριμένα τον LPC1114/302, ένα DM9000 ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο το 10/100 PHY, ένα RS-232 interface και ένα RS-485 interface. Ας δούμε λίγο περιληπτικά τα chips τα οποία βρίσκονται στην συσκευή αυτή. NXP LPC1114/302 Αυτός είναι ένας 32-bit ARM Cortex επεξεργαστής με συχνότητα 50MHz, 32KByte flash ROM, 8KByte SRAM και ένα UART με full modem interface. Τα υπόλοιπα του χαρακτηριστικά δεν έχουν σημασία για το project μας. Ο επεξεργαστής αυτός θα κάνει όλη τη δουλειά. Θα επικοινωνεί μέσω του Ethernet interface με την κονσόλα, θα στέλνει τα DMX δεδομένα στο RS-485, θα παραμετροποιείται και θα προγραμματίζεται μέσω της σειριακής RS-232 και θα υλοποιεί εσωτερικά όλα τα πρωτόκολλα. Δηλαδή θα κάνει όλη τη δουλειά με το firmware που θα τρέχει. DM9000 Το DM9000 της Davicom, είναι ένας ISA to Ethernet MAC controller με ενσωματωμένο ένα 10/100 PHY. Βαρύγδουπος τίτλος για ένα τόσο μικρό εξάρτημα. Το μόνο που κάνει ουσιαστικά είναι ότι αναλαμβάνει την επικοινωνία πάνω στο Ethernet δίκτυο. Έχει δικό του επεξεργαστή ο οποίος προγραμματίζεται σε πραγματικό χρόνο από τον ARM μέσω του firmware, ώστε να τελεί συγκεκριμένες λειτουργίες. Ο προγραμματισμός του αφορά το σετάρισμα του PHY ώστε να συνδεθεί σε ένα Ethernet δίκτυο και στην συνέχεια η αποστολή και παραλαβή των δεδομένων από αυτό. Αυτό ίσως είναι από τα δυσκολότερα κομμάτια στην υλοποίηση, γιατί οι παράμετροι είναι πάρα πολλές και η φύση του Ethernet τέτοια, που απαιτούνται γνώσεις όχι μόνο σε software, αλλά σε και σε hardware επίπεδο ώστε να λειτουργήσει σωστά. Είναι η βάση του Ethernet και λίγο πολύ όλες οι κάρτες δικτύου λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, μιας και το DM9000 το συναντά κανείς σε πολλές παλιές κάρτες δικτύου. RS-232/RS-485 Το UART του ARM συνδέεται ταυτόχρονα σε ένα RS-232 και ένα RS-485 interface. Υπήρχε μια παλιότερη έκδοση του ίδιου PCB που επιλογή ανάμεσα στα δυο γινόταν μέσω jumpers, αλλά στην νέα έκδοση που υπάρχει πλέον στο eBay συνδέονται και τα δυο ταυτόχρονα. To RS-485 χρησιμοποιείται μόνο για την μετάδοση των DMX δεδομένων, ενώ το RS-232 επέλεξα να το χρησιμοποιώ για τον προγραμματισμό του controller και για να του σετάρω την MAC address, την IP και κάποιες άλλες παραμέτρους που θα δούμε αργότερα. Επομένως αυτή είναι η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε. Θα την hack-άρουμε γράφοντας άλλο firmware και θα την κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς, δηλαδή έναν Ethernet DMX controller με υποστήριξη Art-Net. DMX slave Είδαμε λοιπόν ποιος θα είναι ο controller, αλλά με τα φώτα τι γίνεται; Θα χρειαστούμε κάποιο ακριβό εξοπλισμό DMX; Ευτυχώς όχι. Αυτό είναι είναι ένα ανεξάρτητο κομμάτι από το υπόλοιπο project, αλλά θα πρέπει να το δούμε γιατί δεν έχει νόημα να φτιάξουμε έναν controller χωρίς να έχει κάτι να ελέγχει. Επομένως αποφάσισα να φτιάξω ένα ρεαλιστικό σενάριο RGB φωτισμού για ένα σπίτι. Γι' αυτό θα χρειαστούμε μερικά μέτρα RGB ταινίες LED, 12V τροφοδοτικά για την τροφοδοσία των LED και ένα RGB DMX Decoder/Driver. Τι είναι το τελευταίο; Ο RGB DMX decoder είναι μια συσκευή η οποία θα μετατρέψει την RGB ταινία LED, σε έναν DMX slave και η συσκευή που θα χρησιμοποιήσουμε είναι η PX24506 και η τιμή της στο eBay είναι στα €15 περίπου. Αυτό είναι ένα εξτρά κόστος, όπως και οι ταινίες LED, αλλά όπως είπαμε δεν είναι μέρος του project. PX24506 3A 3 Channels RGB DMX Constant Voltage Decoder Αυτό που κάνει το PX24506 είναι ότι έχει μια είσοδο και μια έξοδο για DMX512-A, από την οποία είσοδο λαμβάνει τα DMX δεδομένα. Έχει μια είσοδο τροφοδοσίας 12V την οποία χρησιμοποιεί ο driver για να μετατρέψει τα DMX δεδομένα σε ρεύμα στα 3 κανάλια εξόδου RGB. Και τέλος έχει μια RGB έξοδο στην οποία συνδέεται η ταινία LED. Όπως βλέπετε και στην εικόνα του decoder έχει κάποια dip-switches. Αυτά όπως είχαμε αναφέρει και νωρίτερα είναι τα dip-switches τα οποία δίνουν διεύθυνση στον decoder και καθορίζουν τα slots τα οποία αποκωδικοποιεί. Επομένως αν έχει την διεύθυνση 0 (μην μπερδευτείτε με το slot 0 του DMX που χρησιμοποιείται για τον συγχρονισμό), τότε ο decoder όταν έρχεται ένα DMX πακέτο ξέρει ότι του ανήκουν τα slots 1 έως και 3, οπότε από αυτά θα αποκωδικοποιεί τις στάθμες για τα RGB και ο driver θα δίνει ένα ρεύμα αντίστοιχο της στάθμης σε κάθε κανάλι χρώματος. Firmware Όσον αφορά το firmware της συσκευής γι' αυτό το άρθρο, δεν θα δώσω το source code, αλλά μόνο το HEX αρχείο το οποίο χρειάζεται κάποιος ώστε να λειτουργήσει η συσκευή. Με το firmware αυτό η συσκευή έχει πλήρη λειτουργικότητα και υποστηρίζει DMX512-A και Art-Net v3. Επειδή το Art-Net είναι μεγάλο πρωτόκολλο και το API του υποστηρίζει πολλές λειτουργίες, έχω καλύψει τις πιο ουσιαστικές. Η πλήρης λίστα με τις υποστηριζόμενες λειτουργίες του API ακολουθεί στο τέλος αυτής της σελίδας. Για να γράψετε το firmware στην συσκευή θα χρειαστείτε ένα πρόγραμμα που λέγεται Flash Magic, μια σειριακή RS-232 θύρα και ένα null modem RS-232 καλώδιο. Την στιγμή που γράφεται το άρθρο, το Flash Magic είναι στην έκδοση 9.30, προσωπικά χρησιμοποιώ παλιότερη έκδοση, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σας επηρεάσει. Συνεχίζοντας, αν ο υπολογιστής σας δεν έχει σειριακή θύρα, τότε χρειάζεστε ένα USB-to-RS-232 καλώδιο, το οποίο συνδέεται σε μια USB θύρα του υπολογιστή και στην άλλη άκρη του έχει το κλασσικό DB9 αρσενικό βύσμα του RS-232. Επομένως συνδέετε την μια άκρη του καλωδίου στην θύρα USB και την άλλη στην RS-232 θύρα της πλακέτας. Στο σημείο αυτό, πριν προγραμματίσετε την πλακέτα θα πρέπει πρώτα να καταγράψετε την MAC address που έχει ήδη η συσκευή. Αυτό δεν είναι απαραίτητο βήμα, αλλά δεν είναι κακό να χρησιμοποιήσετε την ήδη υπάρχουσα MAC, κυρίως για να μην υπάρχουν conflicts πάνω στο δίκτυο σας. Αν δεν σας νοιάζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια θέλετε. Επομένως, για να διαβάσετε την ήδη υπάρχουσα MAC address, συνδέστε το βύσμα του Ethernet στην συσκευή και δώστε της τροφοδοσία. Περιμένετε μερικά δευτερόλεπτα να συνδεθεί στο δίκτυο και μετά υπάρχουν διάφοροι τρόποι να δείτε την MAC. Αν έχετε πχ κινητό android μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Fing ή κάτι άλλο αντίστοιχο αν έχετε κάποιο i-phone. Μια άλλη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα που δίνει η εταιρία στο cd με το οποίο έρχεται με την συσκευή, το οποίο θα χρειαστεί ούτως ή άλλως να τρέξετε για να δώσετε IP διεύθυνση στο module. Αφού δώσετε IP με τον τρόπο που περιγράφεται στο manual, τότε κάνετε από ένα command prompt την συσκευή ping με την εντολή π.χ. “ping 192.168.1.7”, αν αυτή είναι η IP της πλακέτας. Επομένως με τον τρόπο αυτό ενημερώνεται το ARP table του υπολογιστή, οπότε αν τρέξετε στο prompt την εντολή “arp -a”, τότε θα τυπωθεί μια λίστα με όλες τις γνωστές IP και τις MAC διευθύνσεις τους, οπότε σημειώνετε κάπου την MAC της συσκευής από την IP της. Ας επιστρέψουμε στον προγραμματισμό της συσκευής. Το Flash Magic λοιπόν, μπορεί να προγραμματίσει όλες τις συσκευές της NXP που ανήκουν στην κατηγορία LPC και επομένως τον LPC1114/301. Αφού κατεβάσετε το πρόγραμμα και το κάνετε εγκατάσταση, συνδέστε την συσκευή με το RS-232 καλώδιο, χωρίς τροφοδοσία. Πάνω στην συσκευή υπάρχει ένα pin header με ένα jumper το οποίο έχει 3 θέσεις, μια που λέει UDP μια GND και μια CFG. Η default θέση του είναι στο GND. Function mode selector jumper Τοποθετήστε το jumper αυτό στην θέση CFG και τροφοδοτήστε την με ένα dc τροφοδοτικό από 5 έως 12V (προσωπικά χρησιμοποιώ ένα τροφοδοτικό 6V). Μόλις δώσετε ρεύμα στην συσκευή, τότε αυτή μπαίνει σε flash mode, οπότε μπορείτε να την προγραμματίσετε. Στην συνέχεια στο Flash Magic πατήστε το Browse και διαλέξτε το HEX file (που κατεβάζετε από εδώ). Πατήστε “Select Device” και διαλέξτε τον LPC1114/301, διαλέξτε την COM port που αντιστοιχεί στο σειριακό σας καλώδιο, επιλέξτε “None (ISP)” στο Interface και πληκτρολογήστε 25 στο πεδίο του “Oscillator”, όσα δηλαδή τα Mhz του κρυστάλλου. Flash Magic Τέλος επιλέξτε στο Step 2 το “Erase all Flash+Code Rd Prot” και στο Step 4 το “Verify after programming” και πατήστε το κουμπί “Start” για να ξεκινήσει η εγγραφή του δικού μας firmware στην συσκευή. Flash Magic firmware write Συγχαρητήρια μόλις καταστρέψατε την προηγούμενη σας συσκευή και χάσατε την εγγύηση... Όμως τώρα έχετε ένα DMX controller, κάτι είναι και αυτό. Αυτή είναι και η λίστα με τις υποστηριζόμενες εντολές του Art-Net πρωτοκόλλου, που αναφέρθηκε στην αρχή (την κάνω copy-paste) κατευθείαν από τον κώδικα. typedef enum { ARTNET_POLL = 0x2000, ARTNET_REPLY = 0x2100, ARTNET_DMX = 0x5000, ARTNET_ADDRESS = 0x6000, ARTNET_INPUT = 0x7000, ARTNET_TODREQUEST = 0x8000, ARTNET_TODDATA = 0x8100, ARTNET_TODCONTROL = 0x8200, ARTNET_RDM = 0x8300, ARTNET_VIDEOSTEUP = 0xa010, ARTNET_VIDEOPALETTE = 0xa020, ARTNET_VIDEODATA = 0xa040, ARTNET_MACMASTER = 0xf000, ARTNET_MACSLAVE = 0xf100, ARTNET_FIRMWAREMASTER = 0xf200, ARTNET_FIRMWAREREPLY = 0xf300, ARTNET_IPPROG = 0xf800, ARTNET_IPREPLY = 0xf900, ARTNET_MEDIA = 0x9000, ARTNET_MEDIAPATCH = 0x9200, ARTNET_MEDIACONTROLREPLY = 0x9300 } artnet_packet_en; Και αυτά είναι τα αποτελέσματα από το compilation του κώδικα, οπότε είναι ~21KB ο κώδικας στην flash και 4.5KB στην RAM. Για το compilation χρησιμοποιήθηκε ο compiler MDK-ARM για ARMv7 της Keil, ο οποίος για μέχρι 32ΚΒ κώδικα στην flash είναι δωρεάν και μπορείτε να τον κατεβάσετε από το site της Keil, σε περίπτωση που θελήσετε να επιχειρήσετε κάτι παρόμοιο. Επίσης η βιβλιοθήκη για το TCP/IP stack που χρησιμοποίησα είναι η UIP την οποία την έκανα port για τον LPC1114, αλλά χρειάστηκε να της κάνω αρκετές μετατροπές ώστε να υποστηρίζει UDP broadcasting και multicasting και το IGMP πρωτόκολλο, τα οποία δεν υποστηρίζει από μόνη της. Επίσης για όσους θελήσουν να ασχοληθούν, το πιο δύσκολο ακόμα και από το να κάνετε port το UIP στον ARM είναι να γράψετε τον driver για τον DM9000 ώστε να τον ενσωματώσετε στο UIP, οπότε αν κάποιος χρειαστεί βοήθεια με αυτό ας μου στείλει μήνυμα ή να μου γράψει εδώ, καθώς δεν θα βρείτε τίποτα έτοιμο από αυτά στο internet. Συνδεσμολογία Ήρθε η ώρα τώρα να ενώσετε το παζλ με όλα τα κομμάτια που χρειάζονται. Αρχικά ας κάνουμε μια λίστα με τα υλικά που χρειάζονται USR-TCP232-24 (προγραμματισμένο με το δικό μου firmware) PX24506, που είναι ο RGB decoder Μια RGB ταινία LED Ένα τροφοδοτικό 12V ebay GND για το RS485 Στην συνέχεια θα πρέπει να συνδέσετε το DMX ανάμεσα στον controller και τον decoder. Η μικρή πράσινη κλέμα που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω είναι η έξοδος του RS485 του DMX controller και αυτή θα πρέπει να συνδεθεί στον PX24506 decoder όπως δείχνει η παρακάτω εικόνα. Σύνδεση DMX Όπως βλέπετε και στην προηγούμενη εικόνα το D+ του DMX IN του decoder συνδέεται στο εσωτερικό μέρος της κλέμας του controller και το D- του DMX IN στο εξωτερικό. Επίσης το GND του DMX IN συνδέεται στο GND του controller που κολλήσαμε στο προηγούμενο βήμα. H τροφοδοσία του DMX decoder που είναι το V- και V+ στην κλέμα του 12V-24V DC INPUT, την συνδέετε σε ένα τροφοδοτικό όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Τροφοδοσία Βλέπετε πως το άσπρο/μαύρο καλώδιο συνδέετε στο V- και στις δυο περιπτώσεις, ενώ το σκέτο μαύρο στο V+. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση του τροφοδοτικού γιατί στην ίδια κλέμα βρίσκονται και τα 220V της AC τροφοδοσίας του τροφοδοτικού, οπότε ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν τώρα έχετε περισσότερους από έναν decoders με διαφορετικές RGB ταινίες στον καθένα, τότε θα πρέπει το DMX output του κάθε decoder να συνδέεται στο DMX input του επόμενου decoder στην αλυσίδα, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Για να συνδέσετε την ταινία LED με τον decoder θα πρέπει να συνδέσετε σωστά τα χρώματα και την άνοδο. Προσοχή όμως, καθώς κάποιες ταινίες LED μπορεί να μην έχουν την ίδια σειρά στα R,G,B, οπότε θα πρέπει να κάνετε μόνοι σας την σωστή αντιστοιχία βάση των γραμμάτων επάνω στην ταινία LED και στον decoder. Αλλά αυτό ορισμένες φορές δεν αρκεί! Όσο περίεργο και να ακούγεται, υπάρχουν και κινέζικες παρτίδες από ταινίες LED που η μεταξοτυπία πάνω στην ταινία είναι... λάθος. Οπότε μπορεί να γράφει G και να είναι μπλε και Β και να είναι πράσινο, δηλαδή να είναι ανάποδα τα δυο χρώματα. Αυτό μπορείτε να το καταλάβετε είτε στέλνοντας στον controller τρεις τιμές που να είναι [R,G,B] 255,0,0 - 0,255,0 - 0,0,255 ώστε να δείτε κάθε χρώμα ξεχωριστά. Αφού κάνετε τις συνδεσμολογίες τότε διπλο-τριπλο-ελέγξτε ότι είναι όλα σωστά πριν βάλετε κάτι στο ρεύμα, γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα αντί για χρωματιστά φώτα να να δείτε χρωματιστούς καπνούς, οι οποίοι δεν θα μυρίζουν καθόλα ωραία. Πριν πάρετε την ταινία με τα LED είναι σημαντικό να ξέρετε εκ των προτέρων τις απαιτήσεις για την εφαρμογή που θέλετε να κάνετε. Δυστυχώς στο σημείο αυτό, δεν μπορώ να κάνω πλήρη ανάλυση, καθώς δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, οπότε θα μείνω σε μερικά βασικά στοιχεία. Όσον αφορά την ταινία LED υπάρχουν 2 κύριες κατηγορίες και μετά διάφορες υποκατηγορίες. Οι 2 κύριες κατηγορίες είναι αν τα LED θα είναι μονοχρωματικά ή έγχρωμα (RGB). Ο καθένας χρησιμοποιεί ότι θέλει, αλλά προσωπικά χρησιμοποιώ RGB και αυτό θα δούμε και στο άρθρο. Ωστόσο θα κάνω μια παρένθεση εδώ για τα μονοχρωματικά για να επισημάνω ότι με το setup που έχουμε ο PX24506, μπορεί να χειριστεί 3 διαφορετικά κανάλια, οπότε μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε ώστε να χειριστούμε 3 μονοχρωματικές ταινίες LED αν θέλουμε. Συνεχίζοντας στις RGB ταινές LED, υπάρχουν 2 κατηγορίες ανάλογα με τον τύπο του LED, ο οποίος μπορεί να είναι ο 3528 ή ο 5050 (οι πιο διαδεδομένοι τύποι αυτή τη στιγμή). Οι κύριες διαφορές τους είναι από την μια το μέγεθος, η κατανάλωση και η φωτεινότητα που στην περίπτωση του 3528 είναι μικρότερα. Ο κωδικός 3528 σημαίνει 3.5x2.8mm που είναι η διάσταση του LED, οπότε αντίστοιχα 5050 σημαίνει 5.0x5.0mm. Επίσης η άλλη διαφορά είναι ότι η 3528 ταινία αποτελείται από 3 ξεχωριστά μονοχρωματικά LEDs που κάνουν το RGB, ενώ η 5050 μόνο από τριχρωματικά RGB LEDs. Τέλος θα συναντήσετε άλλες 2 κατηγορίες που είναι οι αδιάβροχες ή μη ταινίες, που η διαφορά τους είναι ότι οι πρώτες είναι κυρίως για εξωτερικούς χώρους. Ταινίες LED θα βρείτε πολύ φθηνές στο , απλά προτείνω να επιλέξτε να είναι 5050 και όχι αδιάβροχες αν είναι για κλειστό χώρο, γιατί αλλιώς θερμαίνονται πολύ. Για να παίξει κάποιος ένα reel των 5m RGB ταινίας είναι αρκετά, αλλά εξαρτάται και τι θέλει να κάνει κάποιος, οπότε θα πρέπει να υπολογίσει να έχει και κάποιο ανάλογο τροφοδοτικό που να μπορεί να δώσει τόσο ρεύμα. Συνήθως την κατανάλωση της ταινίας την μετράνε ανά μέτρο, οπότε μια RGB ταινία από αυτές που κυκλοφορούν στο ebay, μπορεί να έχει κατανάλωση από 7.5W/m μέχρι και 14W/m. Γενικά όμως στις φθηνές ταινίες LED που θα βρείτε στο ebay θα δείτε ότι είναι ταινίες με 60 LEDs ανά μέτρο και οι πωλητές δίνουν τροφοδοτικά των 12W/m, δηλαδή 60W στα 5m, οπότε κάτι παρόμοιο μπορείτε να υπολογίσετε και εσείς. Υπόψη ότι μέσα στην ισχύ αυτή έχει υπολογιστεί ένας “αέρας”, ώστε το τροφοδοτικό να μην δίνει το μέγιστο του ρεύμα και να δουλεύει οριακά, ώστε να μην υπερθερμαίνεται. Οπότε προχωράμε με τον κανόνα των 60W/m για τις ταινίες με RGB led τύπου 5050. Για μεγάλα μήκη θα χρειαστείτε περισσότερα τροφοδοτικά ή να φτιάξετε loops, αλλά δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Από το ίδιο τροφοδοτικό μπορείτε αν θέλετε να τροφοδοτήσετε ταυτόχρονα και τον DMX controller και το PX24506. Εδώ θα χρειαστεί να κάνετε μια μικρή τροποποίηση στην πλακέτα ώστε να πάρετε ένα GND το οποίο χρειάζεται για το RS485. Για να το κάνετε αυτό θα πρέπει να κολλήσετε ένα καλώδιο στο GND της τροφοδοσίας που είναι πιο εύκολο. Η επόμενη εικόνα δείχνει που το κολλάτε στο κάτω μέρος της πλακέτας και όπως θα δείτε έχω κολλήσει ένα ποδαράκι από μια αντίσταση για ευκολία και να το χρησιμοποιώ και σαν pin για τον παλμογράφο και ότι άλλο χρειαστεί. Χρήση και παραμετροποίηση Για να ρυθμίσετε τις παραμέτρους της συσκευής, αφαιρέστε την τροφοδοσία από την συσκευή και τοποθετήστε το jumper στην θέση CFG. Τώρα μόλις επαναφέρετε την τροφοδοσία η συσκευή θα μπει στο configuration mode που έχω φτιάξει. Στο mode αυτό, δεν λειτουργεί πια το RS485, αλλά το UART γίνεται ένα σειριακό με στοιχεία 115200 8Ν1. Για να συνδεθείτε στην συσκευή κατεβάστε το Terminal από εδώ, αποσυμπιέστε το και τρέξτε το exe αρχείο. Δώστε τα στοιχεία που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα, αλλάζοντας την COM στην δική σας αντίστοιχη, πατήστε Connect, συνδέστε και ένα Ethernet καλώδιο στην συσκευή και δώστε τροφοδοσία και θα πρέπει να δείτε τα παρακάτω. Br@y's Terminal Αυτό σημαίνει ότι ο επεξεργαστής τρέχει στα 48Mhz η MAC address είναι η default (10:20:30:40:50:60) και οι default πόρτες είναι οι 6454 (UDP για το Art-Net) και 7171 (TCP για το δικό μου πρωτόκολλο). Αν τώρα στο πεδίο του Send γράψετε HELP και πατήστε Enter, τότε θα δείτε έναν οδηγό με τις υποστηριζόμενες εντολές. Serial commands Με την TRACE μπορείτε το level με το οποίο θα κάνει debug tracing η συσκευή. Το default είναι να κάνει tracing τα πάντα, αλλά αν θέλετε να το αλλάξετε θα πρέπει να δηλώσετε τα levels που θέλετε βάση του επόμενου structure. typedef enum { TRACE_LEVEL_GENERIC = 1, TRACE_LEVEL_DM9K = 2, TRACE_LEVEL_UIP = 4, TRACE_LEVEL_RGB = 8, TRACE_LEVEL_DMX = 16, TRACE_LEVEL_ARTNET = 32, TRACE_LEVEL_UDP = 64 } en_TRACE_LEVELS; Το level 1 δηλαδή το bit-0 είναι μόνο οι γενικές πληροφορίες, το οποίο μάλλον αυτό θα χρειαστείτε τις περισσότερες φορές. Το bit-1 είναι για το debugging του DM9000, το bit-2 για την βιβλιοθήκη του UIP, το bit-3 για το RGB, bit-4 για το DMX, bit-5 για το Art-Net και το bit-6 για το UDP. Οπότε αν θέλετε μόνο γενικές πληροφορίες στέλνετε το “TRACE=1”, αν θέλετε να δείτε τι trace level έχει τώρα στέλνετε “TRACE?”, οπότε η συσκευή θα απαντήσει 127. Οι σημαντικές εντολές είναι αυτές που προγραμματίζετε την συσκευή, οπότε αν θέλετε να δείτε πως είναι ήδη προγραμματισμένη στέλνετε τις εντολές με ερωτηματικό στο τέλος και για να αλλάξετε μια τιμή βάζετε ένα ίσον και την τιμή που θέλετε. Οπότε για να δείτε όλες τις παραμέτρους της συσκευής στέλνετε “HOSTIP?” και απαντά “Host IP: 192.168.1.234” “MAC?” και απαντά “MAC: 10:20:30:40:50:60” “GATEWAY?” και απαντά “Gateway: 192.168.1.1” “SUBNET?” και απαντά “Subnet: 255.255.255.0” Αυτά είναι οι default τιμές και μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το δίκτυο σας ή αυτές που θέλετε, οπότε για να τις αλλάξετε γράφετε τα παρακάτω: HOSTIP=192.168.0.12 απάντηση: “IP from: 192.168.1.234 is set to: 192.168.0.12” MAC= 34:34:DF:23:10:30 απάντηση: “MAC from: 10:20:30:40:50:60 is set to: 34:34:DF:23:10:30” GATEWAY= 192.168.0.1 απάντηση: “Gateway from: 192.168.1.1 is set to: 192.168.0.1” SUBNET= 255.255.0.0 απάντηση: “Subnet from: 255.255.255.0 is set to: 255.255.0.0” Οι τιμές είναι τυχαίες, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις δικές σας ή να αφήσετε τις default. Με την "RATE" αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο controller από το ένα χρώμα στο άλλο, όταν χρησιμοποιήσετε το TCP πρωτόκολλο. Με την "TCPMODE" επιλέγεται το mode του TCP πρωτοκόλλου, το default είναι το 0, που είναι το ASCII πρωτόκολλο (θα δούμε λεπτομέρειες αργότερα). Με την "SAVE" σώζετε στην συσκευή τις αλλαγές που κάνατε και με την "RESTORE" επαναφέρεται τις default τιμές για όλο το configuration της συσκευής. Αφού προγραμματίσετε και σετάρετε την συσκευή είναι πλέον έτοιμη προς χρήση. Αφαιρέστε την τροφοδοσία, αλλάξτε το jumper στην θέση GND και επαναφέρετε την τροφοδοσία ώστε να ξεκινήσει η συσκευή κανονικά την λειτουργία της ως DMX controller. Παράδειγμα με την χρήση του TCP πρωτοκόλλου Αφού έχετε τελειώσει με όλα τα προηγούμενα βήματα, τώρα μπορείτε να παίξετε με τα φώτα σας. Όπως είπαμε υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το κάνετε αυτό, ο ένας είναι με κάποιο Art-Net console software από το PC ή το κινητό σας και ο άλλος με το δικό μου TCP πρωτόκολλο που έχω γράψει για την συσκευή. Θα δούμε και τους δυο τρόπους ξεκινώντας από το δικό μου πρωτόκολλο. Το πρωτόκολλο είναι πολύ εύκολο, αλλά χρειάζεται μια μικρή διευκρίνηση για το πως λειτουργεί. Ενώ σε όλο το προηγούμενο άρθρο έχω αναφέρει για DMX slots κλπ, επέλεξα λόγο πρακτικής ευκολίας στο πρωτόκολλο να μην έχω slots, αλλά RGB πεδία. Επομένως έχω σπάσει τα 512 slots σε 170 RGB πεδία (οπότε περισσεύουν 2 slots στο τέλος), άρα στο πρωτόκολλο αυτό αναφερόμαστε σε RGB πεδία. Αυτό το έκανα ώστε να διευκολύνω την χρήση της συσκευής η οποία θα χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο σε RGB φωτισμό, που είναι και το πιο σύνηθες. Έτσι το κάθε RGB πεδίο πιάνει 3 slots ξεκινώντας από το πεδίο 1 που καταλαμβάνει τα slots 1,2 και 3 για τις τιμές του RGB του πρώτου πεδίου, οπότε αν έχετε πολλούς PX24506 RGB drivers (που ο καθένας χειρίζεται μια RGB ταινία LED), τότε μπορείτε μια εντολή να αλλάζετε την τιμή του driver και για τα τρία χρώματα. Ως αποτέλεσμα αυτού επίσης, διευκολύνεστε στο ότι όταν αναφέρεστε σε κάποιο πεδίο, τότε αυτό θα έχει τον ίδιο αριθμό με την DMX διεύθυνση του RGB controller γιατί και ο το κάθε PX24506 καταλαμβάνει ουσιαστικά 3 slots, ξεκινώντας από το slot της διεύθυνσης που έχει οριστεί στην συσκευή. Για να συνδεθείτε στην συσκευή χρειάζεστε ένα απλό TCP client όπως το Hercules. Αφού το κατεβάσετε και το τρέξετε, τότε στο tab TCP client δώστε για IP την διεύθυνση της συσκευής και ως TCP πόρτα την 7171, πατήστε το Ping ώστε να δείτε αν βλέπετε την συσκευή πάνω στο δίκτυο και εν συνεχεία αφού δείτε ότι λάβατε ICMP ECHO απάντηση, πατήστε connect. Αφού συνδεθεί η συσκευή, έχετε τώρα 3 διαθέσιμες εντολές να στείλετε οι οποίες είναι οι παρακάτω: RGB? - Μόλις στείλετε αυτή την εντολή τότε η συσκευή απαντά με όλες τις τιμές από όλα τα RGB πεδία. RGB=<πεδίο>,<R>,<G>,<B> όπου <πεδίο>: ο αριθμός του RGB πεδίου (που αντιστοιχεί σε ένα PX24506) με τιμή από 1 έως 512 <R>: η τιμή του κόκκινου χρώματος από 0 έως 255 <G>: η τιμή του πράσινου χρώματος από 0 έως 255 <B>: η τιμή του μπλε χρώματος από 0 έως 255 - Με την εντολή αυτή μπορείτε να αλλάξετε το χρώμα από οποιοδήποτε RGB πεδίο. Υπόψη το πεδίο θα έχει πάντα τον ίδιο αριθμό με την διεύθυνση του PX24506 που απευθύνεται. RATE=<color change rate> -Με την εντολή αυτή αλλάζετε την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο ρυθμός εναλλαγής από το ένα RGB χρώμα στο άλλο. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός τόσο πιο γρήγορη η εναλλαγή. Στην παρακάτω εικόνα φαίνονται τα δεδομένα που παίρνει ο TCP client όταν έχουμε συνδεθεί και στέλνουμε την εντολή “RGB?”. Και στην παρακάτω εικόνα αφού έχουμε στείλει στο RGB κανάλι 1, την τιμή 255 για το κόκκινο και 0 για το πράσινο και το μπλε. Κλείνοντας με το παράδειγμα του απλού πρωτοκόλλου, μπορείτε να δείτε το παρακάτω βίντεο στο οποίο στέλνω διάφορες τιμές στον controller μέσω του TCP client. Το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Παράδειγμα με την χρήση του Art-Net Εδώ τώρα μπαίνουμε στα χωράφια του επαγγελματικού φωτισμού, οπότε απευθύνεται κυρίως σε DJs που χρησιμοποιούν φωτισμό, light engineers, χομπίστες κλπ. Όπως είπαμε και πριν η συσκευή υποστηρίζει το πρωτόκολλο Art-Net v3 και επομένως η συσκευή υποστηρίζεται απ' όλες τις επαγγελματικές εφαρμογές φωτισμού που υποστηρίζουν το Art-Net πρωτόκολλο. Από όλες αυτές τις εφαρμογές θα αναφέρω μόνο το DMX-Workshop II της Artistic License, το οποίο αυτή τη στιγμή που γράφετε το άρθρο έχει φτάσει στην έκδοση 7.4, το αναπτύσσει η ίδια εταιρία που έχει φτιάξει το πρωτόκολλο του Art-Net και χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές για να πιστοποιούν την σωστή και εύρυθμη λειτουργία των συσκευών τους. Οπότε θα το χρησιμοποιήσουμε και εμείς για να κάνουμε debugging και testing τον controller που φτιάξαμε. Αφού έχουμε κάνει όλες τις συνδέσεις (controller, decoder, ταινίες LED και τροφοδοσία) και έχουμε βεβαιωθεί ότι όλα δουλεύουν σωστά, τότε κάνουμε εγκατάσταση και τρέχουμε το DMX-Workshop II και εμφανίζεται το παρακάτω παράθυρο. DMX-Workshop II Στο παράθυρο αυτό υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά ξεκινάμε πατώντας το "Node List". Πατώντας το, το πρόγραμμα ψάχνει (με τον τρόπο που θα δούμε παρακάτω) όλες τις συσκευές πάνω στο LAN δίκτυό μας, που υποστηρίζουν Art-Net. Αν όλα είναι σωστά, τότε θα δείτε στο παράθυρο του node status την συσκευή σας να αναφέρεται σαν "Jaco Art-Net Ethernet to DMX node", όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα. Art-Net nodes Κάνοντας expand βλέπουμε ότι είναι μια OEM συσκευή (καθώς δεν έχω πάρει κάποιον κωδικό και πιστοποίηση από την Artistic License), την IP της, την MAC address της, ότι δεν είναι RDM capable και ότι έχει ένα DMX input, το οποίο ανήκει στο Universe 00-0-0. Κάνοντας δεξί κλικ στην συσκευή και πατώντας το configure node ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε κάποιες ρυθμίσεις, αλλά έχω αφήσει ξεκλείδωτες στην συσκευή μόνο τις ρυθμίσεις του Universe, δηλαδή σε ποιο Net address και Sub-Net address ανήκει η συσκευή. Κανονικά μπορείς αν θες να προγραμματίσεις και το όνομα της συσκευής, αλλά στο παρών firmware το έχω κλειδωμένο. Επομένως, αν αλλάξετε το net ή sub-net πατήστε το κουμπί "Programme Node" και οι παράμετροι θα γίνουν upload στον controller και θα σωθούν στην flash του ARM. Για να ελέγξουμε την λειτουργία του controller, πατάμε στο κυρίως παράθυρο του DMX-Workshop το "Transmit" και επιλέγουμε το "Transmit preset", οπότε ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό αυτό μπορούμε να στείλουμε preset τιμές μέχρι και σε 10 slots στο universe που θέλουμε. Επειδή για το test αυτό έχω συνδέσει 2 decoders στον controller έχω δώσει στον ένα την διεύθυνση 1 και στον άλλο την διεύθυνση 4, ώστε ο πρώτος να έχει τα slots 1,2,3 για τα R,G,B ενώ ο άλλος τα slots 4,5,6 αντίστοιχα. Οι διευθύνσεις στους decoders φαίνονται και στην επόμενη εικόνα. Αφού λοιπόν έχετε δώσει τις προηγούμενες τιμές σαν preset (ή κάποιες άλλες), πατάτε το "On" στο πεδίο του "Output", οπότε θα δείτε κάτι σαν το παρακάτω. Αφήνοντας το ouput στο On, κάθε φορά που αλλάζετε ένα slider στα presets βλέπετε ακαριαία την αλλαγή να εμφανίζεται στα LEDs. Αν τα κλείσετε όλα τα sliders θα σβήσουν και όλα τα LEDs. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα από πίσω στέλνει συνεχώς στο LAN δίκτυο τις τιμές για τα slots του DMX universe 00-0-0, ο controller μας τα αναγνωρίζει, ξεπακετάρει τα UDP δεδομένα, κάνει τις κατάλληλες μετατροπές και μετατρέπει το Art-Net σε DMX πάνω στο RS485. Και όλ' αυτά γίνονται σε πολύ υψηλές ταχύτητες και μεγάλες αποστάσεις! Επίσης από το "Transmit" του κεντρικού μενού μπορείτε να επιλέξετε την επιλογή "Transmit Dynamic DMX", οπότε θα ανοίξει το παρακάτω παράθυρο. Στο παράθυρο αυτό μπορείτε να κάνετε στέλνετε δυναμικές τιμές στο Art-Net δίκτυο με διάφορα modes. Για να το κάνετε αυτό, διαλέξτε το mode "Group RGB" και πατήστε το "On" στο output. Στην συνέχεια επιλέξτε στο Start το 1 και στο End το τελευταίο slot που έχετε στο setup σας, πχ τώρα που έχω συνδέσει 2 decoders είναι 2x3=6 slots. Μόλις πατήσετε το "On" θα δείτε τα χρώματα και στους δυο decoders να εναλλάσσονται με τον ίδιο τρόπο και ουσιαστικά να ξεκινάνε από λιγότερο έντονο κόκκινο, σε πολύ έντονο, μετά λιγότερο έντονο πράσινο σε εντονότερο και λιγότερο εντονότερο μπλε σε έντονο. Οπότε ουσιαστικά το πρόγραμμα στέλνει τιμές από 0 έως 255 σε κάθε slot ξεχωριστά. Από το slider του speed διαλέγετε πόσο γρήγορος είναι ο ρυθμός αυτής της εναλλαγής. Παρακάτω ακολουθεί ένα βίντεο που δείχνει το αποτέλεσμα, αλλά όμως προσοχή, για να το κάνω λίγο πιο εντυπωσιακό, έκανα shift ένα slot αριστερά τον δεύτερο decoder, δηλαδή του έδωσα την διεύθυνση 3, ώστε να μην φαίνονται τα ίδια χρώματα (αν μπερδευτήκατε παραλείψτε τι έγραψα). Επίσης σε κάποια στιγμή που δείχνω την οθόνη του υπολογιστή θα δείτε μια παλιότερη version του DMX-Workshop II (version 6.08), την οποία απεγκατέστησα όμως για να βάλω την τελευταία, ώστε να screenshots να αντιστοιχούν στην νεότερη version μιας και έχει αλλάξει όλο το user interface. DMX με 2 RGB decoders και Art-Net v3 Όπως και στην προηγούμενη σελίδα, επαναλαμβάνω πως: το βίντεο δεν είναι πολύ καλής ποιότητας αφενός γιατί η κάμερα του κινητού μου είναι μιας παλιάς εποχής και αφετέρου οι κάμερες αυτές δυσκολεύονται πολύ στις εναλλαγές φωτεινότητας, καθώς προσπαθούν σε πραγματικό χρόνο να αντισταθμίσουν συνεχώς την φωτεινότητα ώστε να είναι σταθερή. Πράγμα το οποίο ειδικά στην περίπτωση είναι ότι χειρότερο, γιατί δεν φαίνονται οι εναλλαγές στην φωτεινότητα που είναι σημαντικές, οπότε σε πολλές περιπτώσεις θα βλέπετε το φως από τα LEDs να παραμένει σταθερό και να σκοτεινιάζει ή να γίνεται πιο φωτεινό το background. Φυσικά το DMX-Workshop επειδή είναι εργαλείο για την πιστοποίηση του Art-Net πρωτοκόλλου, παρέχει και ένα άλλο σωρό από εργαλεία για testing και debugging, τα οποία όμως δεν θα αναλύσω μιας και δεν είναι ο σκοπός του άρθρου, αλλά μπορεί όποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο. Όμως θα κάνω μια αναφορά στα πακέτα του Art-Net που κυκλοφορούν επάνω στο LAN δίκτυο μας. Ένας τρόπος να τα δείτε είναι το πατώντας στο κεντρικό μενού του DMX-Workshop το "Developer" και επιλέγοντας το "Network packet dissector", οπότε θα ανοίξει ένα παράθυρο που μπορείτε να βλέπετε τα πακέτα του Art-Net. Δυστυχώς όμως αυτός ο τρόπος δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος μιας και πρώτον, δεν φαίνονται όλα τα πακέτα και δεύτερον κατά την διάρκεια της ανάπτυξης που τα πακέτα δεν θα είναι κατά πάσα πιθανότητα σωστά εξ' αρχής δεν θα εμφανίζονται σ' αυτό το παράθυρο. Επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσετε ποιο δραστικές λύσεις όπως το Winshark. Το Winshark είναι ένα πρόγραμμα ανάλυσης δικτυακών πακέτων, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να αναλύσω σε βάθος το πως το χρησιμοποιείται, λόγο χρόνου, χώρου και δυσκολίας, οπότε θεωρώ πως ξέρετε να το χρησιμοποιείτε. Επομένως, αφού τρέξουμε το Winshark, επιλέξουμε το φίλτρο "udp.port == 6454" ώστε να βλέπουμε μόνο τα πακέτα που χρησιμοποιούν την UDP πόρτα 6454 που χρησιμοποιείται για το Art-Net και στην συνέχεια κάνοντας δεξί κλικ στα δεδομένα επιλέγουμε να τα κάνει decode ως Art-Net πακέτα (ναι! το wireshark έχει ενσωματωμένο Art-Net dissector). Οπότε κάνοντας τα βήματα αυτά, μόλις τροφοδοτήσουμε την συσκευή ενώ τρέχουμε το DMX-Workshop θα δούμε το παρακάτω. Εδώ φαίνονται τα εξής: το πρόγραμμα κάνει poll στο δίκτυο (με broadcast) για να δει αν υπάρχουν Art-Net συσκευές (ArtPoll) η συσκευή απαντά με (ArtPollReply) το πρόγραμμα ζητά αν η συσκευή υποστηρίζει προγραμματισμό της IP της (ArtIpProg) η συσκευή απαντά ότι υποστηρίζει (ArtIpProgReply) το πρόγραμμα ρωτά τον πίνακα των RDM συσκευών (ArtTodControl) η συσκευή αγνοεί το πακέτο, αφού έχουμε πει ότι δεν θα υποστηρίξουμε RDM σ' αυτό το firmware. συνεχίζει ένα συνεχόμενο ArtPoll / ArtPollReply μεταξύ προγράμματος και συσκευής. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε μια αλληλουχία ArtDMX πακέτων από το πρόγραμμα στον controller. Όπως βλέπετε τα πακέτα αυτά που στέλνονται από το πρόγραμμα δεν παίρνουν ποτέ απάντηση, δεν υποστηρίζουν δηλαδή κάποιο reply και αυτό γίνεται λόγο ταχύτητας της επικοινωνίας. Επίσης βλέπεται ότι οι τιμές 0-255 μεταφράζονται ως ποσοστά, γιατί ουσιαστικά η τιμή για κάθε slot σημαίνει το ποσοστό της μέγιστης τιμής της μεταβλητής, είτε είναι ένταση χρώματος, είτε μοίρες κλπ. Στο σημείο τελειώσαμε και με το τεστάρισμα της συσκευής και εξακριβώσαμε ότι υποστηρίζει σωστά το πρωτόκολλο του Art-Net, οπότε μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε τον controller με οποιοδήποτε άλλο επαγγελματικό πρόγραμμα για Art-Net φωτισμό. Χρήσεις του DMX512-A Υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές εφαρμογές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας DMX decoder σαν αυτό που φτιάξαμε. Στην ενότητα αυτή θα δείξω ορισμένες μόνο, αλλά το ουσιαστικό είναι με μία ή περισσότερες συσκευές σαν αυτή που φτιάξαμε σε αυτό το άρθρο, μπορούμε να κάνουμε όλα τα παρακάτω. 24x56 pixels DMX οθόνη Art-Net control Συναυλία με DMX φωτισμό Χειρισμός strobe light με Art-Net 176 DMX Universes Infinity mirror με DMX θα είναι ένα από τα επόμενά μου projects σπίτι Και έτσι κλείνει και αυτό το άρθρο! Είδαμε ωραίες τεχνολογίες, μπήκαμε σε αρκετές λεπτομέρειες σχετικά με τον σύγχρονο φωτισμό και φτιάξαμε και έναν DMX Ethernet controller γενικής χρήσης, που υποστηρίζει και σύγχρονα πρωτόκολλα όπως το Art-Net. Ο φωτισμός είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο απ' όλες τις απόψεις, οπότε και οικονομικής άποψης, αλλά είδαμε ότι με πολύ λίγα χρήματα μπορούμε να φτιάξουμε συσκευές που κοστίζουν πολύ περισσότερα. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε και δικά μας φώτα και προβολείς, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος και ίσως απασχολήσει κάποιο επόμενο άρθρο. Καλό παιχνίδι σε όσους ασχοληθούν (και ελπίζω να υπάρξουν κάποιοι που να ασχοληθούν με αυτό το ενδιαφέρον project). ΥΓ. Ακολουθεί μια τελευταία σελίδα με κάποια video tutorials για το DMX. ΥΓ2. Για τους TL;DR τύπους (respect) ή γι' αυτούς που τους φάνηκαν όλ' αυτά βουνό, είναι απλά τα πράγματα. Αγοράζετε απλά το υλικά, γράφετε στην συσκευή το firmware που δίνω στην σελίδα [Firmware] με τον τρόπο που περιγράφετε εκεί, κάνετε τις συνδέσεις και είστε έτοιμοι. Αυτό είναι όλο και δεν χρειάζεται άλλες τεχνικές ή εξειδικευμένες γνώσεις, πέρα από τα προγράμματα που θα χρησιμοποιήσετε εσείς μετά ή χρησιμοποιείτε ήδη. DMX video tutorials Και τέλος μερικά video tutorials για το DMX, στα οποία αναφέρονται και οι controllers, σαν αυτόν που φτιάξαμε. <
  14. Σήμερα στο εργαστήρι, έχουμε το μηχανικό πληκτρολόγιο K70 RGB Pro της Corsair. Η σειρά Κ70 είναι μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές της Corsair στον τομέα των πληκτρολογίων με μηχανικούς διακόπτες, φέροντας χαρακτηριστικά όπως το σώμα αλουμινίου, τους Cherry MX διακόπτες και επιλογή περιφερειακών κουμπιών με λειτουργίες media και συστήματος. Η πρώτη επαφή με τη σειρά αυτή είχε γίνει το μακρινό 2015 με την παρουσίαση του Corsair Gaming K70 RGB. Από τότε μέχρι τώρα έχουν περάσει πολλές υλοποιήσεις και παρουσιάσεις, οδηγώντας μας στο σήμερα και στο πληκτρολόγιο που γράφεται η παρουσίαση αυτή τη στιγμή. Με μικρές βελτιώσεις σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα και χαρακτηριστικά που υπερτερούν σε σχέση με το μέσο όρο, η Corsair φιλοδοξεί να κατακτήσει για άλλη μια φορά μια θέση στο γραφείο σας. Ας δούμε λοιπόν τι έχουμε και αν θα τα καταφέρει. Χαρακτηριστικά Το μηχανικό πληκτρολόγιο CORSAIR K70 RGB PRO αποτελείται από πλαίσιο αλουμινίου το οποίο είναι ανοδιωμένο και έχει βουρτσισμένη υφή για καλύτερη αίσθηση. Κάτω από το "καπώ", υπάρχει η τεχνολογία υπερ-επεξεργασίας CORSAIR AXON, όπου σε συνδυασμό με τους πασίγνωστους διακόπτες CHERRY MX, παραδίδουν μια κλασσάτη εμπειρία χρήσης, τόσο αναφορικά με τη πληκτρολόγηση, όσο και στον τομέα για τον οποίο προορίζονται, το gaming. Επιπλέον πινελιές δίνει η δυνατότητα δυναμικού οπίσθιου φωτισμού RGB ανά πλήκτρο, ενώ η συνδεσιμότητα στον υπολογιστή γίνεται με ένα καλώδιο USB-C το USB-A, το οποίο προσφέρει λιγότερο όγκο πάνω στο γραφείο του χρήστη. Το CORSAIR K70 RGB PRO, συνδέεται με το λογισμικό iCUE το οποίο διαχειρίζεται επαρκώς όλες τις λειτουργίες του πληκτρολογίου, όπως τον προσαρμοσμένο προγραμματισμό μακροεντολών, φωτισμό πλήκτρων και πολλά άλλα, ενώ τα ειδικά πλήκτρα πολυμέσων και ο κύλινδρος έντασης ήχου πολλαπλών λειτουργιών αλουμινίου προσφέρουν άνετη πρόσβαση στον έλεγχο πολυμέσων. Μια καινοτομία που εισαγάγει η Corsair, είναι ο διακόπτης τουρνουά, με τον οποίο γίνεται άμεση συμμόρφωση με τις οδηγίες του ανταγωνισμού, κόβοντας λειτουργίες που δεν χρειάζονται και αναδεικνύοντας τις επιδόσεις του πληκτρολογίου. Τέλος, υπάρχει ο ενσωματωμένος χώρος αποθήκευσης για έως και 50 προφίλ χρήστη. k70-headerloop.webm Με μια ματιά: Διακόπτες CHERRY® MX Red Τεχνολογία υπερ-επεξεργασίας AXON Συνδεσιμότητα USB-C Λογισμικό I-CUE σε Windows και MacOS Πολυμεσικά και λειτουργικά πλήκτρα Διακόπτης για λειτουργία Τουρνουά 50 θέσεις αποθήκευσης προφίλ Πιο αναλυτικά: Χαρακτηριστικό Περιγραφή Form-Factor Πλήρους μεγέθους με numpad Σασί Μαύρο αλουμίνιο ανοδιωμένο με βουρτσισμένο φινίρισμα Διακόπτες CHERRY MX RGB, μηχανικοί Κόκκινος (γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 2,0 mm, διαδρομή 4,0 mm Μπλε (κλικ) - δύναμη ενεργοποίησης 60 g, ενεργοποίηση 2,2 mm, διαδρομή 4,0 mm Καφέ (απτικός) - δύναμη ενεργοποίησης 55 g, ενεργοποίηση 2,0 mm, διαδρομή 4,0 mm Κόκκινος silent(γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 1,9 mm, διαδρομή 3,7 mm Ασημένιος speed (γραμμικός) - δύναμη ενεργοποίησης 45 g, ενεργοποίηση 1,2 mm, διαδρομή 3,4 mm Αριθμός πλήκτρων 104-108 (ανάλογα με την περιφερειακή διάταξη) Αποκλειστικά πλήκτρα Macro Όχι Ενσωματωμένη εγγραφή μακροεντολών Ναι, εγγραφή και αποθήκευση στο συνδυασμό πλήκτρων FN + Οπίσθιος φωτισμός Ατομικά φωτισμένος και προγραμματιζόμενος ανά πλήκτρο Χρώμα LED RGB, 16,8 εκατομμύρια χρώματα Πλήκτρα Σετ πλήκτρων PBT διπλής επίστρωσης, πάχους 1,5mm, συμβατό με οπίσθιο φωτισμό Ενσύρματη συνδεσιμότητα USB 3.0 Type-A Ρυθμός αναφοράς USB Έως 8.000 Hz hyper-polling Σάρωση ενεργοποιήσεων 4,000Hz Matrix Full key rollover (NKRO) με 100% anti-ghosting Ενσωματωμένη μνήμη 8MB Ενσωματωμένα προφίλ Έως 50 (ανάλογα με την πολυπλοκότητα) Ενσωματωμένος φωτισμός Έως 20 επιπέδων εφέ φωτισμού Πλήκτρα πολυμέσων Ναι, πέντε αποκλειστικά πλήκτρα πρόσβασης και κύλινδρος έντασης Κλειδί προφίλ Ναι Πλήκτρο φωτεινότητας Ναι Πλήκτρο κλειδώματος Windows Ναι Ρυθμιζόμενο ύψος Ναι, κλίση δύο σταδίων Συμβατότητα πλατφόρμας Windows PC, Apple Mac, Microsoft Xbox One ή Series X|S iCUE (Λογισμικό) Υποστηρίζεται σε Windows 10 και macOS 10.15 Καλώδιο 1,82m, USB Type-C σε Type-A, αποσπώμενο, μαύρο, πλεγμένη ίνα Διαστάσεις Διαστάσεις 444(Π) x 166(Π) x 40(Υ) χιλ. (χωρίς στήριγμα παλάμης) Βάρος 1,15 kg / 2,54 λίβρες (χωρίς στήριγμα παλάμης) Προτεινόμενη Τιμή Λιανικής €189.99-199.99 Τη στιγμή που γραφόταν η συγκεκριμένη παρουσίαση, το συγκεκριμένο πληκτρολόγιο δεν είχε κυκλοφορήσει στην Ελληνική αγορά (skroutz.gr, bestprice.gr) ή στην Ευρώπή (amazon.de) Unboxing Η συσκευασία στην οποία περιέχεται το Corsair Gaming K70 Pro RGB είναι στιβαρή στην κατασκευή, έτσι ώστε να μπορεί να διαφυλάξει ότι το πληκτρολόγιο θα φτάσει στα χέρια του τελικού καταναλωτή σε ένα κομμάτι και όχι στη μορφή πάζλ ή κυματιστό. Όπως μπορείτε να δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες, στο εξωτερικό του κυριαρχεί το νέο σήμα της Corsair, το Corsair Gaming μαζί με διάφορες πληροφορίες σχετικές με το προϊόν το οποίο περιέχεται σε αυτό. Δυσάρεστη έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι το περιεχόμενο της συσκευασίας ήταν λιτό, χωρίς έξτρα καλούδια. Δεν υπήρχε ούτε εξολκέας πλήκτρων (keycap puller) ούτε ανταλλακτικά πλήκτρα που χρησιμοποιούνται από όσους ασχολούνται με παιχνίδια FPS (WASD) και MOBA (QWERDF). Σε μια τιμή της τάξης κοντά στα 200 €, θα περιμέναμε περισσότερα. Στη συσκευασία όπως βλέπετε και παρακάτω, υπήρχε το πληκτρολόγιο, το μαγνητικό στήριγμα καρπού, το κλασσικό βιβλιαράκι οδηγιών/εγγύησης και το καλώδιο. Εξωτερική Εμφάνιση Στην πρώτη επαφή με το Corsair K70 Pro RGB υπήρξαν αισθητές διαφορές σε σχέση με τον "πρόγονό" του που είχαμε δοκιμάσει πίσ στο 2015. Τα πλήκτρα (επιτέλους) είναι ποιοτικότερα και δη διπλής επίστρωσης, με καλή χρωματική απόδοση του οπίσθιου φωτισμού, ενώ στο πάνω μέρος, εκεί που παραδοσιακά βρίσκεται το logo της Corsair, πλέον έχει αφαιρεθεί το λεκτικό, αφήνοντας μόνο το σήμα της εταιριίας, ενώ έχει προστεθεί μια λειτουργική οθόνη προβολής μηνυμάτων συστήματος. Βέβαια, διαπιστώθηκε ένα bug, το οποίο αφορά την εμφάνιση του εικονιδίου mute, όταν πατιέται το αντίστοιχο κουμπί. Το πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι όταν απενεργοποιείται η λειτουργία της σίγασης, το σηματάκι δεν εξαφανίζεται και εξακολουθεί να είναι ενεργοποιημένο. Πλέον όπως μπορείτε να παρατηρήσετε τα κουμπιά ελέγχου βρίσκονται ακροβολισμένα δεξιά και αριστερά του πληκτρολογίου, ενώ η οθόνη προβολής βρίσκεται στο κέντρο του άνω μέρους του πληκτρολογίου. Μια καλή διάταξη, αν και θα προτιμούσαμε ο ελεγκτής ήχου να ήταν λίγο πιο εργονομικός και να έδινε περισσότερες επιλογές ελέγχου του και από τα πλάγια του πληκτρολογίου. Η αίσθηση πληκτρολόγησης ήταν λίγο διαφορετική από το προηγούμενο πληκτρολόγιο με τους μηχανικούς διακόπτες της Razer. Μπορώ να πω ότι ήταν πιο σταθερή και τα λάθη πληκτρολόγησης ήταν λιγότερα σε σχέση με το παλαιό Razer BlackWindow Elite που είχα μέχρι τώρα. Η υφή των πλήκτρων είναι πολύ καλή και φαίνεται σαν να καθοδηγούν τα δάκτυλά εκεί που πρέπει να πάνε. Γενικότερα η αίσθηση της πληκτρολόγησης στο Corsair K70 Pro RGB ήταν πολύ καλή. Το μόνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ο μεταλλικός ήχος κατά τη πληκτρολόγηση, ο οποίος πρέπει να οφείλεται στον τερματισμό του διακόπτη και την επαφή του με το σασί του πληκτρολογίου. Ο ήχος δεν είναι ενοχλητικός, αλλά ο χρήστης τον αντιλαμβάνεται σίγουρα. Ένα βήμα παρακάτω πήγε η Corsair, δίνοντας στο στήριγμα καρπού που συνοδεύει το πληκτρολόγιο την δυνατότητα του μαγνητικού κουμπώματος, κάνοντας την διαδικασία της σύνδεσης λίγο πιο απροβλημάτιστη, ενώ έχει και το μηχανισμό σύνδεσης για να κρατάει το στήριγμα καρπού συνέχεια συνδεδεμένο με το πληκτρολόγιο. Εκεί που κατά τη γνώμη μας υστερεί, είναι στο υλικό που το αποτελεί. Ναι μεν έχει μια μαλακή υφή (προσέξτε, υφή, όχι αίσθηση), αλλά εξακολουθεί να είναι σκληρό. Δεν είναι μαξιλαράκι όπως έχει πχ η Razer στο BlackWidow Elite που σας είχαμε παρουσιάσει πριν από 3 χρόνια (πότε πέρασαν 3 χρόνια;), αλλά σαφώς είναι μια αναβάθμιση από την προηγούμενη έκδοση. Σαφώς και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης και ανυπομονούμε να το δούμε στα επόμενα μοντέλα της εταιρίας. Ας προχωρήσουμε στο πίσω μέρος, το οποίο δε σας κρύβω ότι εντυπωσίασε. Δεν βλέπουμε το κλασικό βαρετό πίσω μέρος όπου έχει τους ολισθητήρες και τους ρυθμιστές ύψους του πληκτρολογίου. Όπως βλέπετε και στην φωτογραφία παραπάνω, το πίσω μέρος διατρέχεται από τη μια μεριά μέχρι την άλλη από αυλάκια. Αυτά τα αυλάκια, χρησιμεύουν για την καλύτερη διαχείριση του καλωδίου ή των καλωδίων που μπορεί να υπάρχουν στο γραφείο σας, δίνοντας σας τη δυνατότητα να τα διαχειριστείτε καλύτερα, χωρίς να επηρεάσει η εμπειρία χρήσης του πληκτρολογίου. Μπράβο στην Corsair για αυτό και ελπίζουμε και άλλοι κατασκευαστές να προχωρήσουν στην υιοθέτηση της συγκεκριμένης πρακτικής. Μια άλλη καινοτομία της Corsair στον σχεδιασμό του K70 Pro RGB, είναι η προσθήκη του διακόπτη τουρνουά (Tournament Switch). Ο διακόπτης τουρνουά (N) βρίσκεται στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου και όταν είναι ενεργοποιημένος θέτει το πληκτρολόγιο σε μια ειδική λειτουργία όπου: Απενεργοποιούνται οι προσαρμοσμένες ενέργειες και μακροεντολές για να αποτραπεί η τυχαία ενεργοποίηση Αλλάζει τον οπίσθιο φωτισμό σε στατικό μονόχρωμο για να μειώσει την απόσπαση της προσοχής Προσφέρει βασική λειτουργία χωρίς προφίλ ή εναλλαγή προφίλ Για να ενεργοποιηθεί η λειτουργία τουρνουά: Μετακινήστε το διακόπτη στη θέση 1. Η ένδειξη λειτουργίας θα ανάψει με κόκκινο χρώμα όταν είναι ενεργοποιημένη Ανασηκώστε το κάλυμμα του διακόπτη για να ασφαλίσει στη θέση 1. Αυτό κάνει επίσης το LED πιο ορατό για τους διαγωνιζόμενους Άλλες λειτουργίες πληκτρολογίου, συμπεριλαμβανομένων των πλήκτρων πρόσβασης ελέγχου πολυμέσων, των λειτουργιών ελέγχου έντασης ήχου, το πλήκτρο πρόσβασης φωτεινότητας (Β) και το πλήκτρο πρόσβασης κλειδώματος των Windows (C), θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά με τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις. Λειτουργίες Πληκτρολογίου Εκτός από τα ειδικά πλήκτρα πρόσβασης ελέγχου πολυμέσων, το πληκτρολόγιο διαθέτει τα παρακάτω πλήκτρα πρόσβασης: Ο διακόπτης προφίλ, εναλλάσσει όλα τα διαθέσιμα προφίλ είτε βρίσκονται αποθηκευμένα στο πληκτρολόγιο είτε είναι αποθηκευμένα στον υπολογιστή μας μέσω iCUE. To πλήκτρο φωτεινότητα έχει να κάνει με την ρύθμιση της φωτεινότητας των πλήκτρων σε σκάλα των 20% σε κάθε πάτημα του πλήκτρου. Το πλήκτρο Windows Lock, χρησιμεύει στην άμεση απενεργοποίηση του πλήκτρου Windows, με το οποίο εμφανίζεται η γραμμή έναρξης των Windows. Χρησιμοποιείται για να μην χάνεται η εστίαση στο παιχνίδι που καταλαμβάνει την οθόνη από μια τυχαία ενεργοποίησή του. Σχετικά με την επιλογή φωτισμού, δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να επιλέξει τον φωτισμό που θέλει με την χρήση συντομεύσεων πληκτρολογίου. Έτσι η χρήση των παρακάτω συντομεύσεων δίνει τα εξής αποτελέσματα: Συντόμευση Εφέ Φωτισμού FN + 1 Σπειροειδές Ουράνιο Τόξο FN + 2 Βροχή FN + 3 Κύμα Ουράνιου Τόξου FN + 4 Προσωπίδα FN + 5 Τύπος Φωτισμού (ανά κλειδί) FN + 6 Τύπος Φωτισμού (Κυμματισμός) FN + 7 Μετατόπιση χρωμάτων FN + 8 Παλμός Χρώματος FN + 9 Κύμα χρώματος FN + 0 Στατικό χρώμα (Εναλλαγή με πάτημα) Εκτός από την κλασσική επιλογή εφέ χρωματισμού, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει και το είδος του εφέ με τη χρήση των παρακάτω συντομεύσεων. Συντόμευση Λειτουργία FN + ' Επαναφορά σε ενσωματωμένο αποθηκευμένο εφέ FN + - Μειώστε την ταχύτητα εφέ* FN + = Αύξηση ταχύτητας εφέ* FN + [ Περιστροφή εφέ αριστερά* FN + ] Περιστροφή εφέ δεξιά* *Οι λειτουργίες αυτές υποστηρίζουν συγκεκριμένα εφέ Στη συνέχεια θα μιλήσουμε για την καταγραφή μακροεντολών με την βοήθεια του πληκτρολογίου, χωρίς τη χρήση του λογισμικού iCUE. Η διαδικασία είναι σχετικά απλή, μιας και με τη χρήση του πλήκτρου Windows Lock, μπορείτε να καταγράψετε όποιο συνδυασμό πλήκτρων θέλετε και να το αναθέσετε σε όποιο πλήκτρο εσείς επιθυμείτε. Η διαδικασία της εγγραφής και διαγραφής μακροεντολών με τη βοήθεια του πληκτρολογίου, φαίνεται παρακάτω: Τεχνολογία AXON Το AXON είναι ένα ενσωματωμένο σύστημα της CORSAIR το οποίο λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, με λειτουργικό σύστημα που λειτουργεί σε μια ισχυρή μονάδα MCU (μονάδα μικροελεγκτή) που προσφέρει πολύ καλές επιδόσεις του πληκτρολογίου με εξαιρετικά χαμηλές καθυστερήσεις. Το AXON είναι βελτιστοποιημένο για να επεξεργάζεται οδηγίες πιο γρήγορα και αποτελεσματικά από τα πληκτρολόγια προηγούμενης γενιάς. Μπορεί να έχει πολλαπλά νήματα επεξεργασίας για την πλήρη εκμετάλλευση του μικροελεγκτή που διαθέτει έτσι ώστε να επεξεργάζεται πολλές σύνθετες οδηγίες παράλληλα. Τέλος, διαθέτει έναν προηγμένο αλγόριθμο για να διασφαλίζει ότι δε θα χαθεί κάποιο κτύπημα πλήκτρου κάποια κρίσιμη στιγμή. Όπως γίνεται αντιληπτό, αυτή η τεχνολογία έχει σκοπό να υποβοηθήσει κάποιον που παίζει παιχνίδια στον υπολογιστή του τα οποία είναι απαιτητικά στην ακρίβεια και στην ταχύτητα εκτέλεσης εντολών. Εκεί, η τεχνολογία AXON, λόγω της ταχύτητας καταγραφής και μετάδοσης πατημάτων πλήκτρων, δίνει πλεονέκτημα στον παίκτη. Από προεπιλογή, η συχνότητα σάρωσης (polling), έχει ρυθμιστεί στα 1.000 Hz για να διασφαλιστεί η συμβατότητα με παλαιότερους υπολογιστές. Για να αλλαχθεί η ρύθμιση αυτή, πηγαίνετε στο iCUE στο μενού Ρυθμίσεις Συσκευής. Λογισμικό iCUE Όταν ανοίξετε για πρώτη φορά το iCUE, θα δείτε ένα πλακίδιο συσκευής για το K70 RGB PRO. Αν τοποθετήσετε το δείκτη του ποντικιού πάνω ή κάνοντας κλικ στο πλακίδιο της συσκευής, θα δείτε ορισμένες επιλογές για να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το K70 RGB PRO, όπως: Βασικές Εργασίες Εργασίες κλειδιών υλικού Εφέ φωτισμού Φωτιστικά υλικού Εκτέλεση Ρυθμίσεις συσκευής Εάν δείτε μια ειδοποίηση ενημέρωσης στο κάτω μέρος του παραθύρου iCUE, κάντε κλικ για να ενημερώσετε τη συσκευή σας στην πιο πρόσφατη έκδοση. Γενικότερα, αν θέλετε να ελέγξετε χειροκίνητα για νέες ενημερώσεις, μπορείτε να το κάνετε από την ενότητα "Ρυθμίσεις Συσκευής". Επιλέγοντας το προφίλ Default, όπως βλέπετε πάνω αριστερά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στο μενού του προφίλ και από εκεί να δημιουργήσετε προφίλ ή να μετονομάσετε τα ήδη υπάρχοντα. Στην ενότητα "Key Assignments" μπορείτε να ορίσετε λειτουργίες των πλήκτρων μέσω της εφαρμογής. Στο κάτω μέρος της οθόνης, στην ομάδα Assignments, πατώντας το +, επιλέγετε τον τύπο της εντολής που θέλετε να αναθέσετε, μετά επιλέγετε το πλήκτρο στο οποίο θέλετε να την αναθέσετε και στο τέλος ορίζετε τις παραμέτρους τις ανάθεσης που κάνετε. Μπορείτε να προγραμματίσετε όποιο πλήκτρο θέλετε, ακόμα και τη ροδέλα του ήχου. Στην ενότητα Lighting Effects, μπορείτε να προγραμματίσετε τον φωτισμό του πληκτρολογίου σας. Πάλι, στο κάτω μέρος της οθόνης του προγράμματος, στην ομάδα Lighting Layers, κάντε κλικ στο [ + ] για να προσθέσετε ένα νέο επίπεδο, ενώ μπορείτε να τα αναδιατάξετε με drag n drop. Στη συνέχεια επιλέξτε τύπο φωτισμού (δεν φαίνονται όλοι οι τύποι, με σκρολάρισμα προς τα κάτω θα τους δείτε όλους). Μετά επιλέξτε πού θέλετε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη ρύθμιση από την ομάδα Quick Lighting Zone και τέλος επιλέγετε τις παραμέτρους του εφέ που έχετε επιλέξει. Εκτός από τον προγραμματισμό από την εφαρμογή, μπορείτε με το μενού Hardware Lightings να προγραμματίζετε εφέ φωτισμού στο προφίλ υλικού που είναι ενεργό όταν το iCUE δεν εκτελείται. Μπορούν να προγραμματιστούν έως και 20 επίπεδα φωτισμού ανάλογα με την πολυπλοκότητα των εφέ. Αυτές οι επιλογές διαφέρουν επειδή το iCUE απαιτείται για ορισμένα εφέ. Για να αποθηκεύσετε το Hardware Lightings στον ενσωματωμένο χώρο αποθήκευσης, μεταβείτε στις Ρυθμίσεις συσκευής. Το μενού Performance επιτρέπει την παραμετροποίηση της συμπεριφοράς του πλήκτου Win Lock και τις χρωματικές ενδείξεις του. Για να το κάνετε αυτό, κάντε κλικ σε ένα χρώμα για να αλλάξετε τη ρύθμιση χρώματος για το τρέχον προφίλ. Έχετε τις εξής επιλογές: Κλείδωμα - Αυτά τα χρώματα εμφανίζονται στο πλήκτρο Win Lock όταν είναι ON ή OFF Φωτεινότητα - Αυτό το χρώμα εμφανίζεται στο πλήκτρο φωτεινότητας Προφίλ - Αυτό το χρώμα εμφανίζεται στο πλήκτρο προφίλ Αυτές οι ρυθμίσεις αποθηκεύονται αυτόματα στο προφίλ λογισμικού και στον ενσωματωμένο χώρο αποθήκευσης μέσω της επιλογές Ρυθμίσεις Συσκευής. Τέλος στο μενού Device Settings, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει προηγμένες ρυθμίσεις σχετικά με την λειτουργία του λογισμικού διαχείρισης iCUE, όπως επίσης να κάνει και ενημερώσεις λογισμικού και υλικού. Οι ρυθμίσεις είναι οι παρακάτω: Polling Rate - Επιλέξτε την συχνότητα σάρωσης [ 8.000 Hz ] για την πλήρη εμπειρία AXON Brightness - Ρυθμίστε χειροκίνητα τη φωτεινότητα του πληκτρολογίου σε βήματα 20%. Current Layout - Επιλέξτε μια διαφορετική διάταξη γλώσσας για το πληκτρολόγιό σας Increase Key Switch Debounce - Ρυθμίστε με ακρίβεια την καθυστέρηση αναπήδησης (σε χιλιοστά του δευτερολέπτου) Show Tutorial Tooltips - Ενεργοποιήστε το για να εμφανίζονται συμβουλές εργαλείων προϊόντος Profile / Brightness / Win Lock Status Colors - Ενεργοποιήστε για να εμφανίζονται πάντα τα χρώματα ένδειξης στο πλήκτρο από τις ρυθμίσεις απόδοσης Tournament Mode Backlighting Color - Αλλαγή χρώματος LED λειτουργίας τουρνουά Αναφορικά με την ενσωματωμένη μνήμη (Ενσωματωμένα προφίλ), μπορείτε να προσθέσετε έως και 50 προφίλ στη μνήμη των 8 MB, ανάλογα με την πολυπλοκότητα τους, ενώ με την επιλογή "Εκκαθάριση όλων" μπορείτε να εκκαθαρίσετε τον ενσωματωμένο αποθηκευτικό χώρο ή αν θέλετε να διαγράψετε μόνο ένα προφίλ, κανετε κλικ στις τελίτσες δίπλα στο όνομα του προφίλ και επιλέγετε διαγραφή, αντικατάσταση ή αποθήκευση αυτού του προφίλ υλικού στο ICUE. Να έχετε πάντα υπόψη σας ότι οι Ρυθμίσεις συσκευής, εκτός από τα ενσωματωμένα προφίλ, αποθηκεύονται αυτόματα στο υλικό. Μετρήσεις Για την μέτρηση των χαρακτηριστικών χρησιμοποιήθηκε το PassMark Keyboard Test. Αρχικά δοκιμάστηκε λειτουργία NKRO την οποία είδαμε στα χαρακτηριστικά του πληκτρολογίου ότι υποστηρίζεται και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε παρακάτω: Στη συνέχεια έγιναν έλεγχοι για την ύπαρξη ή όχι ghosting, δηλαδή να μην κατοχυρώνεται το πάτημα κάποιου πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Συνδυασμοί που προκαλούν ghosting Στον παραπάνω συνδυασμό πλήκτρων, είτε τριών είτε τεσσάρων, το πληκτρολόγιο ανταποκρίθηκε τέλεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καθόλου ghosting! Επίσης δοκιμάστηκε και το τεστ με το οποίο κρατώντας πατημένα τα δύο πλήκτρα shift, δοκιμάσαμε να γράψουμε με απόλυτη επιτυχία και μηδενικές απώλειες το κείμενο "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG". Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του πληκτρολογίου ήταν πάρα πολύ καλές, μιας και η αίσθηση και η αντοχή των πλήκτρων ήταν πολύ καλή, ενώ σε συνδυασμό με την κατασκευή του πληκτρολογίου και το σώμα αλουμινίου που έχει, η εμπειρία τόσο στην χρήση για συγγραφή κειμένων, όσο και στο gaming ήταν άνω του μετρίου, δικαιολογώντας την τιμή αγοράς του. Οι δοκιμές έγιναν πάνω στο παιχνίδι Shadow of the Tomb Raider Definitive Edition (Ευχαριστούμε Epic Games), όπου ο χειρισμός μέσω του πληκτρολογίου ήταν υποδειγματικός και μειώθηκαν κατά πολύ τα λάθος πατήματα, μιας και υπήρχε η αίσθηση ότι τα δάκτυλά μας κόλλαγαν στα πλήκτρα. Εν Κατακλείδι Ήταν μια γερή βόλτα με το Corsair K70 Pro RGB, η οποία με βοήθησε να θυμηθώ γιατί η Corsair είναι στις κορυφαίες εταιρίες κατασκευής πληκτρολογίων. Βέβαια κάθε προϊόν επιδέχεται βελτίωσης, όπως και αυτό. Θα θέλαμε το καλώδιο να είναι πιο εύκαπτο και πιο "υπάκουο" στις χωροταξικές επιθυμίες μας, θα θέλαμε να είχαμε μια έξοδο ήχου ή και κάποια θύρα USB-A. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει έλλειψη επεξεργαστικής ισχύος για να υποστηρίξει αυτά τα δύο. Τέλος, θα θέλαμε να δούμε μια προσιτή τιμή, μιας και η προτεινόμενη τιμή λιανικής στα 190-200 ευρώ είναι αρκετά υψηλή. Βέβαια, από την άλλη, έχεις κορυφαίους διακόπτες Cherry MX, έχεις την τεχνολογία AXON, έχεις τα διπλής στρώσης πλήκτρα, έχεις το στιβαρό σώμα αλουμινίου και έχεις κορυφαία αίσθηση τόσο στη πληκτρολόγηση, όσο και στο gaming. Η τελική επιλογή είναι πάντα του χρήστη, αλλά εμένα μου άρεσε και θα το κρατήσω. Και ας μην έχω extra θύρα USB και 3.5" έξοδο. Χαλάλι του. Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Corsair K70 Pro RGB έχουμε τα εξής: Ο καλός - Αλουμινένιο σώμα - Τεχνολογία AXON - Μαγνητικό στήριγμα καρπών - Πλήκτρα διπλής επίστρωσης - Μνήμη 8 MB για αποθήκευση πολλών προφίλ - Όχι τόσο ογκώδες καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή Ο Κακός - Η τιμή του. - Το δύσκαμπτο καλώδιο σύνδεσης με υπολογιστή Ο Αδιάφορος - Το στήριγμα καρπού. - Η έλλειψη επιπλέον θυρών USB και ήχου Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair K70 RGB Pro είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος.
  15. Εισαγωγή Από τον πάγκο των δοκιμών μας έχουν ήδη περάσει πολλά μέλη της οικογένειας HS των headsets της Corsair. Κάποια από αυτά έφεραν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα έκαναν να ξεχωρίζουν, όπως τo Corsair HS60 Haptic που είδαμε πριν από μερικούς μήνες. Σήμερα θα δούμε άλλο ένα headset της ίδιας οικογένειας, του οποίου τα χαρακτηριστικά το κάνουν να ξεχωρίζει και του δίνουν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα. Πρόκειται για το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Είναι εμφανές από το όνομα ότι πρόκειται για ασύρματο headset με φωτισμό RGB, όμως αυτά δεν είναι καν τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά χαρακτηριστικά που διαθέτει. Αντιθέτως, οι ιδιότητες που κάνουν το Corsair HS80 RGB Wireless Headset να ξεχωρίζει είναι άλλες, πολύ πιο ουσιώδεις και σημαντικές. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Συσκευασία - Παρελκόμενα Και αρχή σημαίνει συσκευασία. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε μια ευχάριστα σοβαρή και καλαίσθητη συσκευασία όπου κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι, όπως άλλωστε και στο ίδιο το προϊόν. Το εμπρός και πίσω μέρος φέρουν φωτογραφίες του headset και τα βασικά του χαρακτηριστικά. Τα 2 πλαϊνά είναι επίσης μαύρου χρώματος με το λογότυπο της εταιρίας περιστοιχισμένο από ηχητικά κύματα. Στα άλλα 2 πλαϊνά κυριαρχεί το κίτρινο. Το ένα (επάνω μέρος) φέρει το μοντέλο και το άλλο (κάτω) αναφέρει τα περιεχόμενα της συσκευασίας, τα στοιχεία της εταιρίας και τα σχετικά barcodes και σειριακούς αριθμούς. Αφαιρώντας το sleeve, μας μένει ένα μαύρο κουτί με το λογότυπο της Corsair στο κέντρο. Εντός, βρίσκουμε το headset, προστατευμένο σε διάφανο πλαστικό. Κάτω από αυτό βρίσκουμε ένα μικρότερο κουτί με τα παρελκόμενα. Αυτά περιλαμβάνουν το φυλλάδιο με τις οδηγίες χρήσης, τον οδηγό της εγγύησης, τις πληροφορίες ασφαλείας, μια κάρτα που αφορά το Dolby Atmos που είναι ένα από τα σημαντικά ατού του προϊόντος, τον ασύρματο USB δέκτη και ένα USB A σε USB C sleeved καλώδιο. Το καλώδιο είναι υψηλής ποιότητας και με ωραίο sleeving. Το συνολικό του μήκος είναι 192 εκατοστά, συμπεριλαμβανομένων των βυσμάτων και είναι αρκετά λεπτό και εύκαμπτο ώστε να είναι άνετο για τη χρήση που προορίζεται. Ο δέκτης είναι αρκετά ευμεγέθης και φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό. Στην άλλη του όψη φέρει αυτοκόλλητο με το μοντέλο και τον σειριακό αριθμό. Θεωρώ ότι απουσιάζει αδικαιολόγητα κάποια θήκη μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον ασύρματο δέκτη και το καλώδιο. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει οδηγούς διαμέτρου 50mm με μαγνήτες Νεοδυμίου που του προσδίδουν ένα εξαιρετικό εύρος απόκρισης συχνοτήτων, 20Hz - 40KHz, το οποίο συναντάμε συνήθως σε προϊόντα επιπέδου audiophile. Η ασύρματη εμβέλεια είναι στα 18 μέτρα, η διάρκεια της μπαταρίας φαίνεται επαρκέστατη καθώς μπορεί να φτάσει έως και τις 20 ώρες και το μικρόφωνο διαθέτει απόκριση συχνοτήτων 100Hz - 10KHz και χαρακτηρίζεται ως broadcast grade. To Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει επίσημη τιμή πώλησης στην Ελλάδα τα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και καλύπτεται από διετή εγγύηση. Κάτω από το φακό Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι απρόσμενα "σοβαρό" για gaming και RGB headset. Είναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό και αλουμίνιο και κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι του γκρι. Η στέκα και τα ηχεία είναι από πλαστικό ενώ οι αρθρώσεις που τα συνδέουν είναι κατασκευασμένες από αλουμίνιο, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται χαμηλό βάρος με ελαστικότητα, όπου χρειάζεται, και αντοχή, όπου χρειάζεται. Εντός της στέκας, βρίσκουμε μια υφασμάτινη λωρίδα, επενδεδυμένη με δερματίνη στο κάτω μέρος, η οποία - προφανώς - θα κάνει την επαφή με το κεφάλι του φέροντος το headset. Τα χειριστήρια και η υποδοχή USB C βρίσκονται στο πίσω και κάτω μέρος του αριστερού ηχείου αντίστοιχα. Το μικρόφωνο δεν είναι αποσπώμενο αλλά ο βραχίονάς του κινείται έτσι ώστε να διπλώνει παράλληλα με το αριστερό ηχείο, όταν δε χρησιμοποιείται. Κάθε ηχείο φέρει στην εξωτερική του επιφάνεια το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό, όπως ακριβώς είδαμε και στον δέκτη. Άνεση - Λειτουργικότητα - Ποιότητα Κατασκευής To Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει ποιοτικά υλικά και κατασκευή, παρά την εκτεταμένη χρήση του πλαστικού. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα περισσότερο αλουμίνιο, αλλά από λειτουργικής άποψης δε θα υπήρχε κάποιο όφελος. Εξ' άλλου, η έμφαση έχει δοθεί στην άνεση, με σημαντικές σχεδιαστικές επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση. Έτσι, τα μαξιλαράκια των ηχείων δεν καλύπτονται από δερματίνη ως συνηθίζεται αλλά από μαλακό ύφασμα που από κάτω κρύβει memory foam. Στόχος, η απόλυτη άνεση κατά την πολύωρη χρήση. Αλλά και η στέκα, δεν είναι ρυθμιζόμενου μήκους όπως συνηθίζεται, αλλά μεγάλη και σταθερή, σαν να έχουμε μια συμβατική στέκα ακουστικών μονίμως στο μέγιστο μήκος της. Εξ άλλου, στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset η στέκα δεν κάνει επαφή με το κεφάλι του χρήστη αλλά έχει μόνο δομικό ρόλο. Την επαφή με το κεφάλι του φέροντος την κάνει μια ελαστική, υφασμάτινη λωρίδα με δερματίνη στο κάτω μέρος που αναρτάται στα 2 άκρα της στέκας μέσω οπών από τις οποίες περνάει. Βγαίνει δηλαδή στο έξω μέρος της στέκας, διανύει 2 εκατοστά προς τα πάνω και ξαναμπαίνει μέσω άλλων οπών στο εσωτερικό της, όπου κολλάει με hook and loop στο εσωτερικό της στέκας. Ο χώρος στον οποίο κολλάει η υφασμάτινη ελαστική λωρίδα έχει αρκετό μήκος ώστε να μπορούμε να την κολλήσουμε ψηλότερα ή χαμηλότερα και έτσι να ρυθμίσουμε το μήκος και την ελαστικότητά της ανάλογα με το μέγεθος του κεφαλιού του χρήστη. Ο μηχανισμός αυτός αναλαμβάνει ουσιαστικά το ρόλο του ρυθμιζόμενου μήκους της στέκας στα συμβατικά σχέδια ακουστικών, μόνο που εδώ έχουμε ρυθμιζόμενο μήκος της υφασμάτινης λωρίδας ανάρτησης. Με αυτόν τον τρόπο, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε επαφή με τον χρήστη μόνο μέσω υφάσματος και μαλακών υλικών, εξασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή άνεση κατά τη μακροχρόνια χρήση. Πραγματικά, είναι το πιο άνετο headset που έχω φορέσει. Την ίδια άποψη είχε και η Kate που το δοκίμασε και εξέφρασε με ενθουσιασμό την ικανοποίησή της όσον αφορά την άνετη και ξεκούραστη χρήση, προσφέροντας στο προϊόν το σπάνιο Spouse Approved award! Οι αλουμινένιοι βραχίονες που συνδέουν τη στέκα με τα ηχεία προσφέρουν δυνατότητα περιστροφής σε 2 άξονες, έτσι ώστε τα μαξιλαράκια των ηχείων να αγκαλιάζουν συμμετρικά το κεφάλι του χρήστη, χωρίς να υπάρχουν σημεία συγκεντρωμένης πίεσης. Το καλώδιο περνάει από τη στέκα στα ηχεία με τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύεται και το ίδιο αλλά και να μη δημιουργεί κάποιο είδος τάσης ή πίεσης. Συνολικά, η ποιότητα τον υλικών και η συναρμογή είναι άψογη, αν και όπως είπα θα προτιμούσα λιγότερο πλαστικό και περισσότερο αλουμίνιο, κυρίως από προσωπική προτίμηση παρά από ανάγκη. Η λειτουργικότητα και η άνεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Η ρύθμιση του μήκους της λωρίδας στήριξης είναι πιο χρονοβόρα από εκείνη μιας κλασσικής στέκας, καθώς πρέπει να γίνει πριν την τοποθέτηση των ακουστικών στο κεφάλι του χρήστη και ίσως χρειαστεί μερικές δοκιμές, αλλά δεν είναι κάτι που γίνεται συχνά και το αποτέλεσμα αυτού του τρόπου στήριξης, σε συνδυασμό με τα μαξιλαράκια από memory foam και το μαλακό ύφασμα, προσφέρει απαράμιλλη άνεση! Συνδεσιμότητα Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί σε PC, PS5 και PS4, μέσω του USB δέκτη που περιλαμβάνει. Ο δέκτης φέρει ενδεικτικό LED στο σχήμα του λογότυπου της εταιρίας που ανάβει λευκό όταν έχει επιτευχθεί η σύνδεση με το headset ενώ αναβοσβήνει κόκκινο σε αδυναμία σύνδεσης. Η ασύρματη σύνδεση χρησιμοποιεί την τεχνολογία της Corsair που η εταιρία ονομάζει Slipstream και επιτυγχάνει έτσι ιδιαίτερα χαμηλό latency και ανάλυση ήχου 24bit στα 48KHz! Παράλληλα, με το Intelligent Frequency Shift (IFS), έχει τη δυνατότητα να αλλάζει αυτόματα κανάλι έτσι ώστε να παραμένει στο βέλτιστο κανάλι με τις λιγότερες παρεμβολές και να προσφέρει καθαρό ήχο, με εντυπωσιακή εμβέλεια 18 μέτρων. Πραγματικά, δεν άκουσα ποτέ την παραμικρή παραμόρφωση ή θόρυβο λόγω παρεμβολών σε όλη τη διάρκεια των δοκιμών στο χώρο μου. Σπασίματα στον ήχο παρατήρησα μόνο όταν έβαλα έναν τοίχο και μια ντουλάπα ανάμεσα στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset και τον δέκτη του. Εναλλακτικά, και μόνο για PC, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί ενσύρματα, μέσω του παρεχόμενου USB A σε USB C καλωδίου. Με τον τρόπο αυτόν φορτίζεται η μπαταρία του headset ενώ ταυτόχρονα ο ρυθμός δειγματοληψίας του ήχου ανεβαίνει στα 96KHz, με την ανάλυση να παραμένει στα 24bit! Το καλώδιο είναι αρκετά μακρύ (192 εκατοστά) και άνετο ενώ η τριβή του στα ρούχα ακούγεται σε μέτριο βαθμό από τον χρήστη. Χειρισμός Τα χειριστήρια του Corsair HS80 RGB Wireless Headset βρίσκονται στο πίσω μέρος του αριστερού ηχείου και είναι μόλις 2: Το πλήκτρο ενεργοποίησης και η ρόδα ελέγχου της έντασης. Το πλήκτρο ενεργοποίησης κάνει απλά το αυτονόητο και χρειάζεται να πατηθεί για 2-3 δευτερόλεπτα να λειτουργήσει η ενεργοποίηση και η απενεργοποίηση, εξασφαλίζοντας έτσι ότι δε θα συμβαίνει από κατά λάθος πάτημα του πλήκτρου. Η ρόδα ελέγχου της έντασης περιστρέφεται ατέρμονα και ελέγχει με ηλεκτρονικό τρόπο την ένταση του ήχου στα windows. Σε PlayStation, συνίσταται να τίθεται η ένταση στο μέγιστο από το PlayStation και να ελέγχεται έπειτα από τη ρόδα ελέγχου στο headset. Η ρόδα ελέγχου είναι όμως παράλληλα και πλήκτρο, το οποίο σε PC και με τη χρήση του λογισμικού iCUE εναλλάσσει τα ΕQ Presets που θα δούμε στην ανάλυση του λογισμικού. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δε μας δίνεται με κάποιο τρόπο η πληροφορία του ποιο EQ Preset ενεργοποιούμε με κάθε πάτημα και με δεδομένο ότι υπάρχουν 5 EQ Presets προεγκατεστημένα και η δυνατότητα δημιουργίας πολλών άλλων από τον χρήστη (σταμάτησα στα 20), είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποιο EQ Preset έχει ενεργό. Θα προτιμούσα είτε να είχε άλλη λειτουργία το πάτημα της ρόδας ελέγχου, όπως τη σίγαση, που άλλωστε συνηθίζεται, είτε να υπήρχε μια οπτική ένδειξη στην οθόνη του υπολογιστή που να δείχνει για λίγα δευτερόλεπτα σε overlay το όνομα του EQ Preset που μόλις ενεργοποιήθηκε. Κάτω από τη ρόδα ελέγχου, βρίσκεται ενδεικτικό LED που μας δείχνει το επίπεδο της μπαταρίας, τόσο κατά τη χρήση όσο και κατά τη φόρτιση, σε 3 επίπεδα, πράσινο, πορτοκαλί και κόκκινο. Το μικρόφωνο ενεργοποιείται και απενεργοποιείται αυτόματα με το άνοιγμα και κλείσιμο του βραχίονά του ενώ παράλληλα το ενδεικτικό LED που φέρει κοντά στο άκρο του ο βραχίονας αλλάζει χρώμα σε λευκό ή κόκκινο αντίστοιχα. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει αναλυτικά τα χειριστήρια και τα ενδεικτικά LEDs του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. RGB Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε κάθε ένα από τα ηχεία του. Το λογότυπο είναι διακριτικό και καλαίσθητο και έχει προαιρετικό RGB φωτισμό που ελέγχεται από το λογισμικό iCUE. Ας δούμε μερικά ενδεικτικά χρώματα. Όπως θα δούμε αργότερα, στην ανάλυση του iCUE, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει και κάποια προ-ρυθμισμένα RGB εφέ. Ας τα δούμε λοιπόν: Το Rainbow. Το Color Pulse. Το Color Shift. Και το Watercolor Spectrum. Φυσικά, ο φωτισμός αυξάνει την κατανάλωση της μπαταρίας και μειώνει τη διάρκεια χρήσης ανά φόρτιση, συνεπώς αν θέλει ο χρήστης μπορεί να τον απενεργοποιήσει από το λογισμικό. Αλλά ας πάμε να δούμε συνολικά τι μπορεί να κάνει ο χρήστης μέσω του iCUE. Corsair iCUE Ο ασύρματος δέκτης και το Corsair HS80 RGB Wireless Headset εμφανίζονται ως ξεχωριστές συσκευές στο λογισμικό iCUE. Με το που τα συνέδεσα, εμφανίστηκε αμέσως επάνω δεξιά μία ειδοποίηση (κόκκινος κύκλος με τον αριθμό 1). Η ειδοποίηση αφορούσε τη διαθέσιμη αναβάθμιση για το firmware του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Την οποία φυσικά και έκανα πριν προχωρήσω στις δοκιμές. Η αναβάθμιση απαιτεί τη σύνδεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset μέσω καλωδίου. Μετά το τέλος της αναβάθμισης εξακολουθούμε να βλέπουμε ξεχωριστά το headset και τον δέκτη. Παρατηρήστε ότι τώρα το headset είναι συνδεδεμένο με καλώδιο και έτσι το σύμβολο του ασύρματου επάνω δεξιά στο εικονίδιο των ακουστικών έχει αλλάξει με το σύμβολο του καλωδίου ενώ το σύμβολο του επιπέδου φόρτισης της μπαταρίας έχει αλλάξει με το σύμβολο της φόρτισης, καθώς ενσύρματη σύνδεση σημαίνει ότι συμβαίνει αυτόματα και φόρτιση της μπαταρίας. Ας ξεκινήσουμε με τα επί μέρους που αφορούν τον δέκτη. Πατώντας πάνω στο εικονίδιο του δέκτη, ερχόμαστε στην παρακάτω καρτέλα, με 2 επιλογές για σελίδες στα αριστερά: Connections (συνδέσεις) και Device Settings (ρυθμίσεις συσκευής). Η σελίδα Connections μας ανοίγει το παράθυρο κάτω αριστερά όπου μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε PlayStation και Multipoint Mode. To εικονίδιο πληροφοριών επάνω δεξιά στο παράθυρο μας ενημερώνει ότι ο δέκτης υποστηρίζει τεχνολογία Slipstream. Η πρώτη επιλογή (PlayStation) επιτρέπει σύνδεση του δέκτη μόνο με μία συσκευή και είναι συμβατή τόσο με PC όσο και με PlayStation. Η επιλογή Multipoint επιτρέπει τη σύνδεση επιπλέον ασύρματων συσκευών Slipstream στον ίδιο δέκτη και είναι συμβατή μόνο με PC. Όταν είναι ενεργή η ασύρματη σύνδεση του headset, το πρώτο "Pair"απενεργοποιείται, καθώς η εν λόγω σύζευξη είναι ενεργή. Η σελίδα Device Settings ανοίγει το παρακάτω παράθυρο, από όπου μπορεί να γίνει έλεγχος για νεότερο firmware. Προχωράμε τώρα στην καρτέλα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Αυτή διαθέτει 3 σελίδες και η πρώτη αφορά τα Lighting Effects (εφέ φωτισμού). Τα εφέ φωτισμού έχουν 5 Presets (προεπιλογές), Custom επιλογές καθώς και επιλογές Lighting Link, που συνδέουν και συγχρονίζουν το φωτισμό σε όλες τις συμβατές συσκευές στο σύστημά μας. Η πρώτη από τις προεπιλογές είναι η απενεργοποίηση του φωτισμού, που θα μας δώσει και τη μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει μόνο μία ζώνη φωτισμού που αποτελείται από τα 2 λογότυπα, ένα σε κάθε ηχείο. Δεύτερη προεπιλογή φωτισμού είναι το Rainbow, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε την ταχύτητα σε 3 επίπεδα. Εδώ το βλέπετε στο μεσαίο επίπεδο ταχύτητας, που είναι και η προεπιλογή. Η τρίτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Pulse, που μπορεί να συμβαίνει μεταξύ τυχαίων χρωμάτων ή 2 προεπιλεγμένων χρωμάτων, επίσης με 3 επιλογές ταχύτητας. Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές. Και εδώ βλέπουμε το παράθυρο επιλογής χρωμάτων, από όπου ορίζουμε τα 2 χρώματα της επιλογής μας. Η τέταρτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Shift, που έχει τις ίδιες επιλογές με το Color Pulse. Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές. Πέμπτη και τελευταία προεπιλογή φωτισμού είναι το Watercolor Spectrum, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε μόνο την ταχύτητα. Εδώ το βλέπουμε στη μεσαία ταχύτητα, που είναι και η προεπιλογή. Περνάμε τώρα στις Custom ρυθμίσεις του φωτισμού. Πρώτη και απλούστερη, το στατικό χρώμα. Αυτό μπορούμε να το επιλέξουμε μέσω του γνωστού παραθύρου επιλογής χρώματος. Δεύτερη επιλογή είναι το Solid. Εδώ έχουμε ένα πολύ ωραίο διάγραμμα όπου στον οριζόντιο άξονα έχουμε το χρόνο, που ορίζουμε εμείς (ορισμένος εδώ εκ προεπιλογής στο 1 δευτερόλεπτο - κάτω δεξιά) και στον κάθετο θέτουμε όποια και όσα χρώματα θέλουμε εμείς, σε όποια ένταση θέλουμε το καθένα. Δημιουργούμε έτσι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται. Τρίτη και τελευταία επιλογή είναι το Gradient. Εδώ έχουμε ό,τι και στο Solid, αλλά με επιπλέον δυνατότητες την βαθμιδωτή εναλλαγή χρωμάτων και εντάσεων! Ουσιαστικά, δημιουργία μοτίβου φωτισμού χωρίς περιορισμούς! Οι ρυθμίσεις φωτισμού Lighting Link δεν αφορούν συγκεκριμένα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και συνεπώς κάποιες από αυτές δεν προσφέρονται για ενδιαφέροντα οπτικά αποτελέσματα στην εν λόγω συσκευή. Είναι το σύνολο των Presets που προσφέρει το iCUE όσον αφορά τον RGB φωτισμό και εφαρμόζονται ταυτόχρονα σε όλες τις υποστηριζόμενες RGB συσκευές του συστήματος. Η κάθε προεπιλογή έχει φυσικά τις ρυθμίσεις της. Περνάμε τώρα στη σελίδα του Equalizer. Εδώ έχουμε 3 παράθυρα. Στο πρώτο, General, μπορούμε να ρυθμίσουμε την ένταση με την οποία καταγράφει το μικρόφωνο καθώς και την ένταση του Sidetone. Το Sidetone είναι η ένταση με την οποία τα ηχεία αναπαράγουν τον ήχο που συλλαμβάνει το μικρόφωνο, έτσι ώστε ο ομιλητής να ακούει τις λέει και να μη φωνάζει, καθώς η ηχητική μόνωση που παρέχουν τα ακουστικά του δημιουργεί αυτή την τάση. Στο δεύτερο παράθυρο βρίσκουμε 5 EQ Presets, τα οποία δεν μπορούμε να αλλάξουμε ή να σβήσουμε, παρά μόνο να δούμε τις ρυθμίσεις τους στο τρίτο παράθυρο. Πατώντας το + στο παράθυρο των EQ Presets μπορούμε να προσθέσουμε τα δικά μας EQ Presets τα οποία και ρυθμίζουμε στο τρίτο παράθυρο. Το κάθε ένα από τα 10 sliders λειτουργεί ανεξάρτητα και μπορεί να ρυθμίσει την αντίστοιχη συχνότητα κατά έως και 12dB + ή -. Αν ενεργοποιήσουμε το Link EQ Sliders η μετακίνηση του κάθε slider επηρεάζει τα 2 γειτονικά του προς κάθε κατεύθυνση. Συγκεκριμένα τα άμεσα γειτονικά δεξιά και αριστερά το ακολουθούν κατά το ήμισυ ενώ τα επόμενα γειτονικά κατά το 1/4. Έτσι επιτυγχάνεται πιο ομαλή ρύθμιση των συχνοτήτων, αν το επιθυμεί ο χρήστης. Το κάθε ένα από τα προεπιλεγμένα Presets που φτιάξαμε μπορεί να αντιγραφεί για να αποτελέσει βάση για κάποιο νέο, ή να διαγραφεί. Ενώ τα 5 αρχικά μπορούν μεν να αντιγραφούν, όχι όμως και να διαγραφούν. Η τελευταία σελίδα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι το Device Settings. Αυτή ανοίγει το παρακάτω παράθυρο που παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου για νέο firmware καθώς και ρυθμίσεις της συσκευής. Συγκριμένα: Μας δείχνει τη μορφή σύνδεσης (ενσύρματη ή ασύρματη) και το επίπεδο της μπαταρίας. Μας δίνει τη δυνατότητα επιλογής της έντασης του φωτισμού μεταξύ τριών επιπέδων ή και εντελώς σβηστό. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης της αυτόματης απενεργοποίησης της συσκευής καθώς και του ορισμού του χρόνου αδράνειας μετά από τον οποίον συμβαίνει αυτή. Μας δίνει τη δυνατότητα να εμφανίσουμε εικονίδιο του επιπέδου της μπαταρίας της συσκευής στο System Tray. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης των ηχητικών μηνυμάτων. Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης του ενδεικτικού LED του μικροφώνου όταν το μικρόφωνο είναι ενεργό. Μας δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης του headset με το δέκτη, όταν το headset είναι συνδεδεμένο ενσύρματα. Αν ποτέ χρειαστεί να περάσουμε το firmware ακόμα και αν δεν υπάρχει νεότερο ή από κάποιο αρχείο (σε περιπτώσεις troubleshooting), αυτό είναι δυνατό. Και κάπως έτσι, ολοκληρώσαμε την παρουσίαση του iCUE, όσον αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Ας δούμε όμως εν τάχει και τις γενικές ρυθμίσεις του iCUE, που ανοίγουν από το γρανάζι επάνω δεξιά, χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό, καθώς είναι αυτονόητες. Και ας τελειώσουμε την παρουσίαση του iCUE με το εντυπωσιακό Dashboard. Στο επάνω δεξιά μέρος του, βλέπουμε το τμήμα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το iCUE είναι ένα πραγματικά καλοσχεδιασμένο, πλήρες, ισχυρό και ευχάριστο στη χρήση λογισμικό που προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο hardware που υποστηρίζει. Φόρτιση - Μπαταρία Βασικό στοιχείο κάθε ασύρματης συσκευής είναι η μπαταρία και οι προδιαγραφές της μπαταρίας του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι καλές, καθώς υπόσχεται μέχρι και 20 ώρες αυτονομίας. Είναι φυσικά αδύνατον να μετρηθεί επακριβώς η διάρκεια της μπαταρίας καθώς αυτή εξαρτάται από τη χρήση ή μη του φωτισμού RGB και ακόμη και από την ένταση και το είδους αυτού, από την απόσταση του headset από τον δέκτη, τις πιθανές παρεμβολές, την ένταση και το είδος του ήχου που αναπαράγεται κλπ. Εν τούτοις, μπορώ να πω ότι στις δοκιμές που έκανα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μου έβγαλε τουλάχιστον ένα 8ωρο, με υψηλή ένταση μουσικής και φωτισμό στo μέγιστo, συνεπώς η μπαταρία είναι επαρκής για να καλύψει οποιεσδήποτε φυσιολογικές ανάγκες. Συνηθίζω να δοκιμάζω τις συσκευές που φορτίζουν μέσω βύσματος USB C για την υποστήριξη Power Delivery, δηλαδή απλοϊκά αν υποστηρίζουν φόρτιση με καλώδιο USB C σε USB C. Αυτό γίνεται όλο και πιο σημαντικό καθώς όλο και περισσότεροι φορτιστές έρχονται με υποδοχή USB C και συνεπώς είναι βολικό οι συσκευές να υποστηρίζουν το συγκεκριμένο πρωτόκολλο (Power Delivery ή PD). Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset υποστηρίζει φόρτιση PD (USB C σε USB C) καθώς και φόρτιση από οποιονδήποτε USB φορτιστή και USB θύρα (USB 2.0 ή νεότερη). Πολύ βολικό. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Στις οδηγίες που έλαβα από την εταιρία αναφέρεται ότι είναι καλό να γίνεται αποσύνδεση του headset όταν ολοκληρώνεται η φόρτιση. Με έζωσαν τα φίδια. Ένα έξυπνο chip φόρτισης, οφείλει να διακόπτει τη φόρτιση όταν η μπαταρία γεμίσει. Ακόμη περισσότερο, μια συσκευή που φορτίζει από το ίδιο καλώδιο με το οποίο λειτουργεί ως ενσύρματη, οφείλει να έχει έξυπνη λειτουργία φόρτισης, διότι πώς και γιατί να αφαιρέσω το καλώδιο όταν δικαιούμαι να θέλω να χρησιμοποιήσω τη συσκευή ως ενσύρματη; Και γιατί να μην το θέλω μάλιστα, όταν η ενσύρματη λειτουργία προσφέρει διπλάσιο sample rate από ότι η ασύρματη; Για να δούμε λοιπόν τι γίνεται κατά τη φόρτιση. Η φόρτιση πραγματοποιήθηκε ξεκινώντας από άδεια μπαταρία (όταν έσβησε η συσκευή λόγω αποφόρτισης) και χωρίς η ένταση του ρεύματος να υπερβεί τα 0,4585A. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε θύρα USB σε PC ή σε PS4 / PS5, ακόμα και USB 2.0, μπορεί να παρέχει το μέγιστο ρεύμα που δύναται να λάβει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset για τη φόρτιση της μπαταρίας του. Εντάξει, το ρεύμα της φόρτισης είναι χαμηλό και συνεπώς η φόρτιση θα είναι αργή, αλλά τουλάχιστον αυτό θα βοηθήσει στη μακροβιότητα της μπαταρίας και εξ άλλου το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ενσύρματα, σωστά; Περίπου. Πρώτα απ' όλα, η ενσύρματη χρήση υποστηρίζεται μόνο σε PC και όχι σε PlayStation. Αλλά τουλάχιστον ακόμα και σε ασύρματη σύνδεση, μπορεί να συνδεθεί ένα USB C καλώδιο και να φορτίσει το headset, ενώ αυτό λειτουργεί σε ασύρματη σύνδεση. Τότε που είναι το πρόβλημα; Αυτό που κάνει την κατάσταση προβληματική είναι ότι ενώ η φόρτιση θεωρητικά ολοκληρώνεται σε τρεισήμισι ώρες, δηλαδή το ενδεικτικό LED από κόκκινο που αναβοσβήνει γίνεται πορτοκαλί που αναβοσβήνει και μετά πράσινο που αναβοσβήνει και τελικά σταθερά αναμμένο πράσινο στο χρόνο αυτό, η φόρτιση στην πραγματικότητα συνεχίζεται για ακόμη 2 ώρες και 20 λεπτά, όπως φαίνεται στο διάγραμμα φόρτισης παρακάτω, όπου το σημείο στο οποίο ολοκληρώθηκε θεωρητικά η φόρτιση και το ενδεικτικό LED έμεινε σταθερά πράσινο σημειώνεται με το πράσινο βέλος. Είναι πραγματικά απογοητευτικό όταν η ίδια η εταιρία σημειώνει ότι στο χρονικό σημείο όπου μένει σταθερά αναμμένο πράσινο το ενδεικτικό LED είναι καλό να διακόπτεται η φόρτιση και σε μία συσκευή που μπορεί να την έχουμε μόνιμα συνδεδεμένη καθώς υποστηρίζει ενσύρματη χρήση και μάλιστα με ποιοτικό πλεονέκτημα, το να μην υπάρχει έξυπνος έλεγχος της φόρτισης που να τη διακόπτει και να φροντίζει τη μπαταρία. Ήχος Η ποιότητα του ήχου είναι ένα κομμάτι άκρως υποκειμενικό και εξαρτάται από τα βιώματα και τις απαιτήσεις του κάθε χρήστη. Προσωπικά, θεωρούμαι σχετικά απαιτητικός ακροατής με βιώματα στον χώρο του ήχου κυρίως στην κατηγορία Audiophile και προσωπικό ηχοσύστημα της τάξης των 10.000€. Εν τούτοις, έχω εκτεταμένη εμπειρία που κυμαίνεται από ακουστικά των 3€ έως ηχοσυστήματα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. To Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ένα gaming headset που, σύμφωνα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά, μοιράζεται τα ηχητικά χαρακτηριστικά του ακριβότερου Corsair Virtuoso RGB Wireless High Fidelity Gaming Headset που μας είχε παρουσιάσει ο συνάδελφος @GriGaS. Θα έλεγα λοιπόν ότι και τα δικά μου συμπεράσματα σχετικά με τον ήχο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι αντίστοιχα. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset παράγει καθαρό ήχο, με βαθύ και σταθερό μπάσο ενώ με εντυπωσίασε η δυνατότητά του να αναπαράγει τις μπάσες συχνότητες του Adagio In G Minor (Tomaso Albinoni) από το album Super Double-Bass - The Artistry of Gary Karr - A Celebration of the Classics of the Masters. Ειλικρινά δεν το περίμενα από ακουστικά αυτής της κατηγορίας και μάλιστα ασύρματα. Τα πρίμα αναπαράγονται με σχετική λεπτομέρεια και χωρίς να τσιρίζουν και οι μεσαίες είναι εκεί που πρέπει. Το σύνολο είναι αρμονικό και ευχάριστο και για το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δύσκολα θα βρει κάποιος καλύτερο ήχο, ακόμα και σε κάποιο ενσύρματο προϊόν. Η δυνατότητα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset να δημιουργήσει ηχητική σκηνή και διαχωρισμό των οργάνων είναι ιδιαίτερα περιορισμένη έως ανύπαρκτη αλλά αυτό δεν ήταν κάτι που περίμενα από ένα προϊόν αυτής της κατηγορίας και τιμής οπότε δεν το θεωρώ αρνητικό. Όσον αφορά τη χρήση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset για το σκοπό που κυρίως προορίζεται, δηλαδή το gaming, τις ταινίες, τις συνομιλίες και το broadcasting, δεν είχα κανένα παράπονο. Ακόμα και η δύσκολο να επιτευχθεί με 2 μόνο ηχεία τρισδιάστατη αίσθηση ήταν αρκετά εντυπωσιακή λόγω του Dolby Atmos που υποστηρίζει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, προκαλώντας αρκετά χαμόγελα και εξασφαλίζοντας για ακόμα ένα λόγο το ακριβοθώρητο Spouse Approved award! Το χαμηλό latency και η σχετικά καλή τρισδιάστατη αίσθηση (για ακουστικά) μέσω του Dolby Atmos μπορούν να δώσουν το πλεονέκτημα σε κάποιον gamer που θα έχει την ηχητική πληροφορία ότι κάτι έρχεται από συγκεκριμένη κατεύθυνση και βρίσκεται σε συγκεκριμένη απόσταση, με συγκεκριμένη ταχύτητα. Σίγουρα πάντως κανένα σύστημα με 2 ηχεία δεν μπορεί να αποδώσει τρισδιάστατο ήχο όπως ένα πολυκάναλο σύστημα. Τώρα όσον αφορά την υποστήριξη του high definition audio, με βάθος ήχου 24bit (ασύρματα ή ενσύρματα) και δειγματοληψία 48Hz (ασύρματα) ή 96KHz (ενσύρματα), προσωπικά δεν έχω καταφέρει να εντοπίσω το ποιοτικό όφελος με βεβαιότητα, ακόμα και σε πολύ ακριβότερα συστήματα. Κι αυτό γιατί οι παραγωγές του high definition audio είναι εξ ορισμού πιο προσεγμένες και αυτό νομίζω κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά παρά το βάθος και η δειγματοληψία. Σε κάθε περίπτωση, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει τη δυνατότητα, για όποιον την επιθυμεί. Dolby Atmos Αξίζει να σταθούμε στην υποστήριξη του Dolby Atmos, καθώς είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset, που μαζί με την άνετη αίσθηση του εξασφάλισε το Spouse Approved award. Η ενεργοποίηση του Dolby Atmos γίνεται από το εικονίδιο ελέγχου του ήχου των Windows, στo System Tray, όπως φαίνεται παρακάτω. Με την ενεργοποίησή του Dolby Atmos, αυτόματα απενεργοποιείται οποιαδήποτε λειτουργία Equalizer στο iCUE, πράγμα λογικό εφ' όσον αυτή θα είναι και εν πολλοίς η λειτουργία που θα επιτελέσει - θεωρητικά καλύτερα - το Dolby Atmos. Για να είναι βέβαια υπαρκτή η εν λόγω επιλογή, πρέπει να κατεβάσουμε το application Dolby Access από το Microsoft Store. Η χρήση του Dolby Access είναι δωρεάν εφ' όσον στο σύστημά μας είναι εγκατεστημένο το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το Dolby Access έχει 3 καρτέλες. Στην καρτέλα Home βρίσκουμε διάφορα clips παιχνιδιών και ταινιών καθώς και ειδικά demo που αναδεικνύουν τη διαφορά που προσφέρει το Dolby Atmos. Η ακρόασή τους με και χωρίς το Dolby Atmos είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική όσον αφορά τη διαφορά που προσφέρει η χρήση του Dolby Atmos. Στην καρτέλα Products βρίσκουμε τα υποστηριζόμενα προϊόντα, εν προκειμένω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset επάνω δεξιά. Στη συνέχεια μπορούμε να ολοκληρώσουμε το Setup που αφορά το συγκεκριμένο προϊόν. Η διαδικασία είναι απλή και γρήγορη. Και έτσι, απλά και γρήγορα, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι έτοιμο να λειτουργήσει με Dolby Atmos. Στην καρτέλα Settings, βρίσκουμε 4 προεπιλεγμένες ρυθμίσεις, για παιχνίδια, ταινίες, μουσική και φωνή, που η κάθε μία έχει τις δικές της επιλογές. Υπάρχουν ακόμα και 3 Custom επιλογές, που μπορεί ο χρήστης να ρυθμίσει σύμφωνα με τα δικά του γούστα. Όπως φαντάζομαι ότι έγινε αντιληπτό, το Dolby Atmos δεν είναι παρά ένα Equalizer πολυτελείας που όμως με την εμπειρία των μηχανικών ήχου της Dolby και την πιστοποίηση ότι το hardware μπορεί να αποδώσει τον απαραίτητο ήχο, εξασφαλίζει μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Μικρόφωνο Και αφού ολοκληρώσαμε, στο βαθμό του υποκειμενικά εφικτού, την ανάλυση της ποιότητας του ήχου που ακούμε από το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το άλλο κομμάτι της εξίσωσης, τον ήχο που ακούνε οι άλλοι, αυτοί με τους οποίους συνομιλούμε μέσω κάποιου παιχνιδιού ή προγράμματος επικοινωνίας ή broadcasting. Μιλάω προφανώς για το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δεν είναι ούτε σταθερό ούτε αποσπώμενο. Είναι ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός των 2, δηλαδή αναδιπλούμενο. Παραμένει σταθερά τμήμα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset αλλά μπορεί να κλείσει προς τα επάνω όταν δεν χρησιμοποιείται και έτσι να είναι εντελώς εκτός οπτικού πεδίου του χρήστη, σαν να μην υπάρχει. Μάλιστα, η αναδίπλωση προς τα επάνω, αυτόματα προκαλεί και τη σίγασή του ενώ το άνοιγμά του προς τα κάτω, την ενεργοποίησή του, κάτι που γίνεται εμφανές και από το αντίστοιχο χρώμα στο ενδεικτικό LED. Το σημείο της διαδρομής στο οποίο γίνεται η ενεργοποίηση / απενεργοποίηση φαίνεται παρακάτω. Η ποιότητα του ήχου που λαμβάνει το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset χαρακτηρίζεται από την εταιρία ως broadcast grade. Το εύρος συχνοτήτων που μπορεί να πιάσει είναι από 100Hz έως 10KHz και η ευαιστησία του είναι στα -40dB (+/- 3dB). Στο παρακάτω video σας παραθέτω μια ηχητική σύγκριση μεταξύ διαφόρων μικροφώνων, για να δείτε την ποιότητα του μικροφώνου του Corsair HS80 RGB Wireless Headset που προσωπικά τη βρίσκω εξαιρετική και όντως broadcast grade, τηρουμένων πάντα των αναλογιών και του κόστους του προϊόντος. Συμπεράσματα Ήρθε η ώρα να κρεμάσω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και να γράψω τα συμπεράσματά μου. Η συνολική εικόνα που μου άφησε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ομολογουμένως άκρως θετική. Η ποιότητα του ήχου, χωρίς να είναι φυσικά επιπέδου audiophile, είναι καλύτερη από ότι περίμενα και αρκετά ευχάριστη για την κατηγορία της τιμής του προϊόντος. Άκουσα μουσικά κομμάτια υψηλών απαιτήσεων και, χωρίς να τα απογειώσει, τα απέδωσε αξιοπρεπώς. Το μικρόφωνο δεν υπολείπεται, προσφέροντας καθαρό και πιστό ήχο, χωρίς παραμορφώσεις και θορύβους. Άνετα θα το χρησιμοποιούσα για broadcasting. Η χρήση για το σκοπό που κατασκευάστηκε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι όμως περισσότερο το gaming, οι ταινίες και το broadcasting και εκεί πραγματικά ήταν εξαιρετικό. Σημαντικό ρόλο σε αυτό, εκτός από την ποιότητα του ήχου, έπαιξαν τα 2 μεγάλα πλεονεκτήματα που διαθέτει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset: Ο σχεδιασμός και κατασκευή για άνετη, πολύωρη χρήση και το Dolby Atmos. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά είναι εξ άλλου αυτά που έφεραν χαμόγελα και του χάρισαν το ακριβοθώρητο Spouse Approved award! Μοναδικό ουσιώδες παράπονο είναι η απουσία έξυπνου ελέγχου της φόρτισης της μπαταρίας, η οποία συνεχίζει να φορτίζει ακόμα και αφού το ενδεικτικό LED ανάψει σταθερά πράσινο. Αυτό, σε ένα προϊόν που αφ' ενός μπορεί να λειτουργεί και ενσύρματα (και μάλιστα με πλεονέκτημα στη συχνότητα δειγματοληψίας) και αφ' ετέρου η ίδια η εταιρία παροτρύνει την αποσύνδεσή του από τη φόρτιση μετά την ολοκλήρωσή της, φαίνεται σαν σημαντική παράλειψη. Ένα ακόμα μικρό παράπονο είναι ότι θα ήθελα να παρέχεται μια θήκη αποθήκευσης και μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον δέκτη και το καλώδιο, έτσι ώστε να μπορώ να μεταφέρω με ασφάλεια το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset στην Ελληνική αγορά ορίζεται στα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, τιμή λογική για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset: O καλός Εξαιρετική άνεση - σχεδιασμένα για πολύωρη χρήση. Dolby Atmos. Ηχητική απόδοση. Ποιότητα κατασκευής. Ποιότητα μικροφώνου. Διάρκεια μπαταρίας. Εμβέλεια. RGB φωτισμός. Συνδεσιμότητα μέσω Slipstream και USB C. Συνεργασία με το iCUE. Sleeved καλώδιο. Ο κακός Απουσία έξυπνης λειτουργίας φόρτισης - η μπαταρία συνεχίζει να φορτίζει συνεχώς, ελαττώνοντας το προσδόκιμο ζωής της. Απουσία οπτικής ένδειξης του ποιο EQ Preset ενεργοποιείται κάθε φορά που πατιέται η ρόδα στο headset. Απουσία θήκης αποθήκευσης / μεταφοράς. Ο αδιάφορος Μήκος καλωδίου. Αδυναμία δημιουργίας ηχητικής σκηνής και διαχωρισμού των οργάνων - αναμενόμενο για την κατηγορία του. Δεν κατάλαβα διαφορά με ήχο 24bit/48KHz και 24bit/96ΚHz. Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 19/08/2021
  16. Πρόλογος Και ο χορός των εντυπώσεων καλά κρατεί ! Ευτυχώς που η αισθητική εντύπωση που προκαλεί το συγκεκριμένο προϊόν είναι πραγματικά σε δικό της επίπεδο! Ο λόγος για την νέα έκδοση της πολύ γνωστής μας ΑΙΟ Corsair H115i που από καιρό ενταγμένη στο σύστημα ελέγχου -και όχι μόνον!- iCUE της Corsair, αναβαθμίζεται ακόμα περισσότερο αποκτώντας σημαντικά περισσότερες δυνατότητες ρύθμισης του φωτισμού του Block της AIO σε σημείο που πλέον δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τους επίσης εντυπωσιακού φωτισμού ανεμιστήρες που την συνοδεύουν ! Τα "φώτα" στην νέα iCUE H115i Elite Capellix της Corsair, η οποία έρχεται εξοπλισμένη σαν "αστακός" για να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα έχουμε, είτε θερμικό είτε φωτιστικό είναι αυτό και σε αυτό το εγχείρημα σημαντική βοήθεια βρίσκει από τον εξαιρετικό controller που την συνοδεύει! Με radiator που μπορεί να δεχτεί δύο ανεμιστήρες των 140mm (οι οποίοι είναι της σειράς ML που έχει έδρανα μαγνητικής αιώρησης και φωτισμό RGB με οκτώ LEDs) και μια καλοσχεδιασμένη και αθόρυβη αντλία, εξοπλισμένη με 21 LEDs υπόσχεται μια οπτική πανδαισία που δεν αμελεί της ψυκτικές υποχρεώσεις της! Τεχνικά χαρακτηριστικά Στους πίνακες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Corsair iCUE H115i Elite Capellix. Όπως θα διαπιστώσετε παρατίθενται πολλά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων αρκετά, δεν δίνονται από την κατασκευάστρια αλλά αποτελούν δικές μας προσθήκες. Να σημειώσουμε ότι τα χαρακτηριστικά που προσθέσαμε εμείς έχουν κίτρινους ορισμούς και μπλε τιμές. Επίσης με μπλε χαρακτήρες, δίπλα σε κάποιες "εργοστασιακές" τιμές, είναι σημειωμένες οι τιμές που μετρήσαμε εμείς κατά την διάρκεια των δοκιμών και επιπλέον, με πράσινους χαρακτήρες μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά για τα οποία, κάνουμε μια πιθανή υπόθεση καθώς δεν βρήκαμε κάτι σχετικό. Σημειώνουμε τις μικρές διαστάσεις του block / pump οι οποίες δεν υπερβαίνουν το INTEL footprint και έτσι δεν θα έχουμε πρόβλημα με τα πέριξ του socket εξαρτήματα. Φυλλάδιο οδηγιών εγκατάστασης , Corsair iCUE software Σημειώνουμε τους καλούς και λίαν εντυπωσιακού φωτισμού ανεμιστήρες για το οπτικό ζήτημα και επί της ουσίας κρατάμε την σημαντική προσφορά ενός πολύ καλού fan + RGB controller που μπορεί να ελέγξει μέχρι έξι ανεμιστήρες. Η πυκνότητα των πτερυγίων είναι ελαφρά μικρότερη από την "συνονόματη" και υπάρχουν και άλλες μικρές διαφορές το αποτέλεσμα των οποίων είμαστε περίεργοι να δούμε στις μετρήσεις. Πριν πάμε παρακάτω να σημειώσουμε ότι η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έχει πενταετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την εταιρία 169,99€, την στιγμή δε που γράφονται αυτές οι γραμμές την βρίσκουμε σε λίγα μαγαζιά στην Ελλάδα με τη χαμηλότερη τιμή να είναι 159,43€ (χωρίς λοιπά έξοδα ). Συσκευασία και παρελκόμενα Το κουτί που φιλοξενεί και προστατεύει αποτελεσματικά την ΑΙΟ μας, έχει τη νέα κλασική και τελικώς, ευχάριστα αποτελεσματική κιτρινόμαυρη αντίθεση . . . Αυτό βέβαια εξακολουθεί και συνοδεύεται με την "καλλιτεχνική" σπατάλη του διαθέσιμου χώρου για πληροφορίες περί του προϊόντος, με αποτέλεσμα μόνο σε δύο πλευρές υπάρχουν κάποιες από τις απαραίτητες τεχνικές λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά. Οι φωτογραφίες είναι αρκετά εύγλωττες από μόνες τους, οπότε το μόνο που θα σημειώσω και είναι εξαιρετικά θετικό, είναι ο καλός Fan + RGB controller που συνοδεύει την ψύκτρα και την νέα αθόρυβη αντλία με το πολύ αποδοτικό cold plate. Ανοίγοντας την κούτα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πολύ ευχάριστα συνηθισμένη -προς τιμήν Corsair!- εικόνα . . . Τα πάντα είναι προστατευμένα μέσα σε ειδικές εσοχές και ξεχωρισμένα με ένα πλήθος σακουλάκια που κάνουν την ζωή μας πανεύκολη καθώς ότι θέλουμε και μπορεί να χρειαστούμε, έχει το δικό του ταμπελάκι. Ξεχωρίζοντας σε κατηγορίες ανάλογα με τη χρήση τους τα παρελκόμενα, έχουμε αριστερά το CPU back plate για τα INTEL sockets και τους απαραίτητους βιδωτούς αποστάτες (αριστερά αυτούς για τα LGA 2011/2011-3/2066 sockets και δεξιά για τα INTEL 1150/1151/1156/1366). Στην άνω δεξιά φωτογραφία έχουμε τα δύο retention brackets που προσαρμόζονται στο block της αντλίας και την κάνουν συμβατή με τα sockets της AMD (αριστερά για AM3 / AM4 και δεξιά για sTR4 socket) και στο κέντρο των brackets είναι οι απαραίτητες βίδες. Στα κοινά εξαρτήματα που βοηθούν στη στήριξη του block έχουμε τις τέσσερις χειρόβιδες να κάνουν παρέα στις 16 μακριές και 8 κοντές βίδες για την στήριξη των ανεμιστήρων τόσο αυτών που συνοδεύουν την ΑΙΟ, αλλά και των δύο που μπορούμε να προσθέσουμε αν θέλουμε να υλοποιήσουμε ένα Push-Pull Setup! Υπάρχουν και 16 ροδέλες, από τις οποίες θα μας χρειαστούν οι 8, για να στηρίξουμε το radiator στο κουτί μας. Και τα παρελκόμενα κλείνουν με το εναλλακτικό καπάκι του block που επιτρέπει τα εντονότερα φωτιστικά εφέ. Η Corsair πρόβλεψε ακόμα και για το κατάλληλο κλειδί allen για την αλλαγή των καπακιών ! Το μόνο που μας λείπει είναι ένα σωληνάριο με θερμοαγώγιμη πάστα, για να πούμε ότι υπάρχουν τα πάντα! Βεβαίως μικρό το κακό καθώς η ΑIO μας συνοδεύεται από μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη, την οποία θα δούμε αμέσως μετά ! Η ψύκτρα από κοντά Να βάλω αρχή από το "δώρο" της Corsair για τους χρήστες που θα την προτιμήσουν, το οποίο είναι τόσο σημαντικό που θα βοηθήσει πολύ στο να "πάει πιο εύκολα κάτω" η ομολογουμένως υψηλή τιμή της ψύκτρας. Ο Corsair Commander Core fan and RGB Controller Είναι πραγματικά ουσιαστική αναβάθμιση της χρήσης της AIO μας αυτή η προσθήκη στο συνοδό hardware. Τα καλώδια σύνδεσής του είναι μόνιμα στερεωμένα επάνω του και συνοδεύεται από δύο αφρώδεις αυτοκόλλητες ταινίες διπλής όψης για την στερέωση του controller στο εσωτερικό του κουτιού μας. Διαθέτει έξι θύρες ελέγχου του RGB φωτισμού των ανεμιστήρων που συνοδεύουν την ΑΙΟ και τεσσάρων ακόμα του ίδιου τύπου (είτε για υλοποίηση κάποιου push-pull setup, είτε για τον έλεγχο τεσσάρων ανεμιστήρων του κουτιού. Και όπως είναι λογικό έχει και έξι θύρες για την τροφοδότηση ισάριθμων ανεμιστήρων. Η σύνδεσή του με την αντλία γίνεται με ένα βύσμα 24pin, η σύνδεση με την τροφοδοσία του controller γίνεται με ένα βύσμα Sata Power και η επικοινωνία με τον υπολογιστή μας γίνεται από ένα βύσμα USB (9pin) που συνδέεται σε ένα USB header της μητρικής μας. Στην δεξιά φωτογραφία διακρίνεται και μια θύρα για σύνδεση αισθητήρα θερμοκρασίας, αλλά τέτοιος αισθητήρας δεν συνοδεύει την ΑΙΟ. Οι ανεμιστήρες Είναι η πολύ γνωστή μας σειρά ML 140 PWM με τη διαφορά ότι εδώ έχουν RGB φωτισμό και μάλιστα πολύ εντυπωσιακό! Τα καλώδια σύνδεσής τους έχουν μήκος ~60cm και λόγω του μικρού πάχους τους θα επιτρέψουν την διακριτική τακτοποίησή τους μέσα στο κουτί μας, παρά το ότι ο κάθε ένας ανεμιστήρας έχει δύο τετραπολικά καλώδια (ένα για την τροφοδοσία του κινητήρα και ένα για τον έλεγχο των οκτώ RGB LEDs που διαθέτει ο ανεμιστήρας. Τα τέσσερα ίσια μπράτσα στήριξης του κινητήρα έχουν αεροδυναμικές διαμορφώσεις που ελαττώνουν το θόρυβο και η κάλυψη της διατομής του ανεμιστήρα είναι περίπου 66% πράγμα που σε συνεργασία με την μικρή κλίση των ακροπτερυγίων μας δίνει ένα ανεμιστήρα που έχει στόχο τον συνδυασμό του καλού air flow με την "στατική" πίεση που χρειάζεται το radiator! Και με ένα κοντινό στα καλώδια / βύσματα ενός ανεμιστήρα πάμε να δούμε την σημερινή φιλοξενούμενή μας! Το Radiator "Κλασική" κατασκευή με ελαφρά μικρότερο radiator και αισθητά υψηλότερο block, με τα γνωστά "βαθουλώματα" στα καπάκια των τερματικών δεξαμενών του. Οι σωλήνες διαθέτουν πλεκτή επένδυση πολύ καλής ποιότητας, είναι αρκετά ελαστικοί και με την βοήθεια των περιστρεφόμενων ρακόρ δεν θα συναντήσουμε ιδιαίτερα προβλήματα στην τοποθέτησή της. Το Block Το block έρχεται με ήδη επιστρωμένη την θερμοαγώγιμη στο cold plate: Χωρίς αυτή τη φορά να υπάρχει κάποιο pattern στην τοποθέτησή της, απλά μια λεπτή στρώση, η οποία απεδείχθη αυτό ακριβώς που χρειαζόταν για μια πολύ καλή θερμική σύζευξη του cold plate με το hot plate του Loader των δοκιμών μας. Το "καπάκι" της "αντλίας" στηρίζεται με τέσσερις βίδες allen και η επιφάνειά του είναι αρκετά ευαίσθητη σε μικροχαράξεις, γι' αυτό το προστατευτικό πλαστικό καλό είναι να παραμείνει μέχρι που θα κλείσουμε το κουτί μας και από εκεί και πέρα σε επόμενο καθάρισμα, θέλει . . . "αγάπη και Proderm"! Τα καλώδια της αντλίας είναι -πλην ενός- ενσωματωμένα σε ένα πλακέ συμπαγές sleeve το οποίο είναι κάπως δύσκαμπτο αλλά με λίγο προσοχή θα βρει τη θέση τη σωστή! Εκτός του sleeve αυτού είναι το αρκετά πιο κοντό καλώδιο που ενημερώνει την μητρική μας για τις στροφές της αντλίας. Τα ρακόρ είναι περιστρεφόμενα και η σωλήνες σφίγγουν σε αυτά με τη βοήθεια μεταλλικών δαχτυλιδιών τα οποία εξασφαλίζουν πολύ καλή στεγανότητα στη σύνδεση και καλή στερέωση του sleeve στο άκρο της σωλήνας! Στην αντίθετη πλευρά του block βλέπουμε την τάπα πλήρωσης της ΑΙΟ στο εργοστάσιο η οποία είναι ασφαλισμένη με ειδική ασφάλεια / πίρο που δεν επιτρέπει -και λογικά- το ξεβίδωμά της από εμάς. Η ΑΙΟ μας Ώρα είναι όμως να "στήσουμε" την ψύκτρα μας . . . Η αλήθεια είναι ότι όταν "ανάψει" γίνεται υπερθέαμα, αλλά εδώ στο "ασπρόμαυρο" έχουμε όλα όσα μας χρειάζονται για την εκτίμηση της σύνθεσής της χωρίς οπτικούς "περισπασμούς" ! Τα καλώδια ομολογουμένως είναι πολλά, αλλά ευτυχώς λόγω του ότι είναι λεπτά μπορούμε να τα κουμαντάρουμε ευκολότερα από ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως! Και εδώ έχουμε όλο το πακέτο με την αναπόφευκτη "μακαρονάδα" των καλωδίων τα οποία καλό είναι να σημαδέψετε με κάποιο βολικό τρόπο καθώς στο πρόγραμμα ελέγχου iCUE οι θύρες του controller είναι αριθμημένες και θα πρέπει -για να αποφύγουμε τα μπερδέματα- να μπουν τα καλώδια κάθε ανεμιστήρα στις αντίστοιχες / ομόλογες θύρες. Ζητήματα συμβατότητας Από μια ΑΙΟ γενικά δεν περιμένουμε ζητήματα ασυμβατότητας με το πέριξ του socket hardware, αλλά από την συγκεκριμένη υλοποίηση, πραγματικά δεν θα έχουμε κανένα, καθώς, ακόμα και τα ρακόρ των σωλήνων -όντας τουλάχιστον 2mm πιο μέσα από τις "γωνίες" των retension brackets- απέχουν αρκετά από τα όρια του INTEL foot print. To πρόγραμμα ελέγχου iCUE και ο Commander Core Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα διαχείρισης και έτσι θα κάνουμε μια μικρή αναφορά σχετικά με τις RGB δυνατότητες του Commander Core και θα ασχοληθούμε περισσότερο με την λειτουργία του σαν Fan Controller. Α. Ρυθμίσεις RGB φωτισμού 1. Πρώτη κίνηση μετά σύνδεση του Commander Core με την ΑΙΟ μας, είναι να "πιάσουμε" και να μετακινήσουμε τα LED ports έτσι ώστε αυτά να ταιριάζουν με τη φυσική τοποθέτηση των ανεμιστήρων στο κουτί μας. Οι ανεμιστήρες διακρίνονται μεταξύ τους από ένα αναμμένο LED που το πρόγραμμα του δίνει ένα αποκλειστικό χρωματισμό. 2. Οι δυνατότητες RGB ρύθμισης είναι σε επίπεδο ενός LED ! Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί η αντλία και οι δύο πρώτοι ανεμιστήρες λειτουργούν με Marquee effect, οι δύο επόμενοι σε Rainbow Wave και οι δύο τελευταίοι, σε Sequential effect. Στο επόμενο στιγμιότυπο τα τρία effects επιδρούν σε όλα τα RGB στοιχεία που είναι συνδεμένα στον Commander Core και αλληλοεπικαλύπτονται εμφανιζόμενα όταν κάποιο LED μείνει "διαθέσιμο". Και εδώ στη συνέχεια , έχουμε όλο το φωτισμό να ακολουθεί το Rainbow Wave effect. Β. Ρυθμίσεις ταχύτητας περιστροφής των ανεμιστήρων Εδώ θα μείνουμε λίγο περισσότερο καθώς είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά -έστω και με συντομία- τις ομολογουμένως εντυπωσιακές δυνατότητες που έχει ο Commander Core όσον αφορά στον έλεγχο του κινητήρα των ανεμιστήρων που συνδέονται στις έξη θύρες του. Τα όρια ρύθμισης αλλάζουν ανάλογα με τον τρόπο ελέγχου που επιλέγουμε και τον τύπο του ανεμιστήρα που έχουμε συνδέσει σε κάθε θύρα. Στα στιγμιότυπα που ακολουθούν στον Commander Core έχουν συνδεθεί τρεις ανεμιστήρες ML 140 RGB 4-pin (F1, F2, F3), ένας ανεμιστήρας SP120 RGB 3-pin (F4), ένας LL 140 RGB 4-pin (F5) και ένας Noctua NF-A12x25 PWM 4-pin (F6). 1. Λειτουργία "Zero RPM" O Commander Core σε αυτή τη λειτουργία, μηδενίζει το σήμα PWM χωρίς να μεταβάλει την τάση τροφοδοσίας των ανεμιστήρων (σε αντίθεση με τον Commander PRO). Αυτό έχει σαν συνέπεια να "υπακούσουν" στην εντολή μόνο οι ανεμιστήρες που έχουν την δυνατότητα για Zero rpm (F1, F2, F3, F6), ενώ ο F4 που είναι 3-pin και ελέγχεται μόνο με μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας του, παραμένει στις μέγιστες στροφές του. Ο ανεμιστήρας F5 μολονότι είναι 4-pin και ελέγχεται με σήμα PWM, δεν ακολουθεί γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να δεχτεί εντολή Zero rpm, έτσι όταν το σήμα αυτό μηδενιστεί αυτός εξακολουθεί να περιστρέφεται με κάποιο προκαθορισμένο από το κατασκευαστή ελάχιστο Duty Cycle. Με αυτά υπ' όψη μας , ας πάμε να δούμε και τα άλλα δύο "zero rpm" modes: 2. Zero RPM σε Fixed rpm έλεγχο στροφών. Εδώ εμείς έχουμε ρυθμίσει τις στροφές των ανεμιστήρων να είναι μηδενικές. Και το αποτέλεσμα δεν διαφέρει από αυτό του προκαθορισμένου "Zero RPM" setup. 3. Zero RPM σε Fixed % έλεγχο στροφών. Και όπως είναι φυσικό το αποτέλεσμα δεν αλλάζει! Δυστυχώς αυτή η δυνατότητα που έχει ο Commander PRO να ελέγχει και την τάση τροφοδοσίας των θυρών οδήγησης των ανεμιστήρων, εδώ στον Commander Core λείπει και έτσι αυτός μπορεί να ρυθμίσει τις στροφές μόνο ανεμιστήρων 4-pin που ελέγχονται από σήμα PWM. 4. Ελάχιστες στροφές σε ρύθμιση Fixed rpm Οι ανεμιστήρες της Corsair που έχουν τη δυνατότητα zero rpm, ακολουθούν ακριβώς τις ελάχιστες στροφές (300rpm) που δέχεται το πρόγραμμα ελέγχου σε αυτό το mode. O ανεμιστήρας F5 και F6 δεν μπορούν να ακολουθήσουν και ο ανεμιστήρας της Noctua (F6) μολονότι μπορεί να κατέβει αρκετά χαμηλότερα από τις 300rpm, εδώ, δεχόμενος το συγκεκριμένο ποσοστό Duty Cycle του σήματος PWM που χρειάζονται οι ανεμιστήρες της Corsair για να στραφούν με 300rpm, αποδεικνύεται πιο εύστροφος και πιάνει τις 482 rpm! 5. Ελάχιστες στροφές σε ρύθμιση Fixed % Το Duty cycle του σήματος PWM μειώνεται στο 20% και οι στροφές των ανεμιστήρων F1, F2, F3 χαμηλώνουν λίγο ακόμα και τα άλλα πρακτικώς παραμένουν ίδια. 6. Έλεγχος όλων των ανεμιστήρων με μία κοινή ρύθμιση Ενεργοποιώντας το "κουμπί" της επιλογής "ALL DEVICES" όλοι οι ανεμιστήρες εντάσσονται στο σχήμα ελέγχου που έχει επιλεγεί γι' αυτήν την λειτουργία το οποίο εν προκειμένω είναι Fixed 55%. Και φυσικά με την απενεργοποίηση αυτής της επιλογής, οι ανεμιστήρες επιστρέφουν ο κάθε ένας στο σχήμα ελέγχου που είχε πριν δοθεί η εντολή "ALL DEVICES". 7. O Commander Core "μόνος" του Τόση ώρα λέμε για τον συγκεκριμένο controller αλλά δεν τον έχουμε "δει" ακόμα ! Ο λόγος είναι ότι η σύνδεση της αντλίας πάνω στον Commander Core, τον "εξαφανίζει" καθώς τον επικαλύπτει με την παρουσία της. Αν όμως συνδέσεις μόνο του τον controller, το iCUE τον βλέπει κανονικά! Και αφού κάνεις τις γνωστές ρυθμίσεις για την θέση και το φωτισμό των ανεμιστήρων . . . . . . μπορείς στη συνέχεια να ελέγξεις τους ανεμιστήρες όπως και αν η ΑΙΟ ήταν συνδεδεμένη στον controller. Στο στιγμιότυπο που ακολουθεί όλοι οι ανεμιστήρες είναι της Corsair, οι τέσσερις πρώτοι είναι οι ML 140 RGB και οι δύο τελευταίοι είναι οι LL 140 RGB. Πρακτικά και συνοψίζοντας για τον Commander Core η εντύπωση που άφησε είναι εξαιρετική! Εντάξει, του λείπει η δυνατότητα να οδηγήσει ανεμιστήρες 3-pin που ελέγχονται από μεταβολή της τάσης τροφοδοσίας τους, αλλά αυτό είναι μικρό ψεγάδι , καθώς αφενός η κατασκευαστική τάση ευνοεί πλέον αισθητά τις λύσεις PWM και αφετέρου -να σημειωθεί αυτό- η κατασκευάστρια τον διαθέτει σαν παρελκόμενο της ΑΙΟ! Μια τελευταία σημείωση για το iCUE πρόγραμμα για να έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα, είναι απαραίτητη. Όταν κάνουμε όλες τις ρυθμίσεις μας, μπορούμε να τις επιθεωρήσουμε συνολικά, είτε επιλέγοντας το tab "DASHBOARD" : Ή αν όπως είναι ενδεχόμενο, θέλουμε κάτι πιο συνοπτικό και συνάμα πιο "διακριτικό" μπορούμε από το το tray του PC μας να επιλέξουμε με αριστερό click στο εικονίδιο του iCUE την επιλογή : "Show iCUE Space" Και να έχουμε όλη όση πληροφορία θέλουμε, να ικανοποιηθεί και ο πιο control freak της παρέας ! Όλα αυτά σε συντομία μπορείτε να τα δείτε σε ένα μικρό αλλά άκρως εντυπωσιακό video της κατασκευάστριας: Όπου πράγματι έχουμε μια ματιά από διαφορετική "γωνία" ! Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά Οι συνδέσεις Το μόνο σημείο που θα χρειαστεί λίγη λιγότερη (!) προσοχή είναι η σύνδεση της αντλίας πάνω στον controller Commander Core. Ο λόγος είναι ότι το μηχανικό "κλειδί" που δεν επιτρέπει την λάθος τοποθέτηση είναι δυσδιάκριτο, και για να μας διευκολύνει η Corsair, φρόντισε να μαρκάρει με μια λευκή λωρίδα πάνω στο βύσμα αλλά και πάνω στον controller, την σωστή τοποθέτηση του βύσματος. Το Radiator Οι σωλήνες μέσα στους οποίους κυκλοφορεί το ψυκτικό υγρό είναι 13 στο πλήθος και έτσι αναγκαστικά είναι χωρισμένες σε δυο άνισες ομάδες, με την πρώτη που υποδέχεται το ζεστό υγρό από το block (δεξιά στην φωτογραφία που ακολουθεί) να έχει επτά σωλήνες και δεύτερη που επιστρέφει το ψυχρότερο υγρό ψύξης προς το block (αριστερά) να αριθμεί έξη σωλήνες. Η κατανομή αυτή δίνοντας μεγαλύτερη επιφάνεια ακτινοβολίας στην θερμότερη διαδρομή του ψυκτικού υγρού, αυξάνει τις επιδόσεις του radiator! Φυσικά ανάλογο σκοπό εξυπηρετούν και τα πολυπληθή μικροσκοπικά πτερύγια (Louvers) που έχουν κοπεί πάνω σε κάθε πτερύγιο! Η διασπορά της θερμοαγώγιμης πάστας Η Stock T.I.M. Στις δύο φωτογραφίες που ακολουθούν έχουμε την εικόνα που έδωσε η αποκόλληση του block από τον Loader. Η εικόνα από το Hot plate του Loader είναι πάρα πολύ καλή, αλλά αυτή που είναι πραγματικά εντυπωσιακή είναι η εικόνα της διασποράς της T.I.M. που παίρνουμε από το Cold plate του block της ΑΙΟ μας! Παντού ομοιόμορφες και ευδιάκριτες δενδροειδείς δομές με ελάχιστη εναπομένουσα πάστα, μαρτυρούν αφενός την πολύ σωστή επιλογή της ποσότητας που έκανε η Corsair, και κυρίως την πάρα πολύ καλή θερμική σύζευξη μεταξύ των δύο επιφανειών! Πράγμα που φάνηκε και στις μετρήσεις! H Reference T.I.M. Ανάλογα καλή εικόνα -λίγο πιο "κουνημένη" - πήραμε από την Arctic MX4 που χρησιμοποιούμε σαν Τ.Ι.Μ. αναφοράς. Η επιπεδότητα του Cold Plate Η ρίγα πάνω στο Cold plate αποκαλύπτει ότι αυτό είναι ελαφρά κυρτό . . . . . . και η γνωστή διαδικασία με τα φίλερ έδειξε ότι: Αυτή η κυρτότητα είναι ουσιαστικά ομοιόμορφη. Αυτό όμως που έχει την μεγαλύτερη σημασία και προκύπτει από την εξαιρετική εικόνα της διασποράς της θερμοαγώγιμης πάστας, είναι ότι το Cold plate έχει μια μικρή ελαστικότητα που του επιτρέπει να προσαρμόζεται στην επιφάνεια του CPU lid, με ευνόητα θετικά αποτελέσματα στην αποτελεσματική θερμοαπαγωγή που μπορεί να εξασφαλίσει! Η υφή της επιφάνειας του Cold Plate Ακολουθεί την αποδεδειγμένα αποδοτική λύση της ελαφρά "άγριας" επιφάνειας, που "απορροφώντας" την όποια περίσσεια θερμοαγώγιμης πάστας, επιτρέπει την καλύτερη επαφή του Cold plate - CPU heat spreader. Η στήριξη των ανεμιστήρων Στην στήριξη αυτή χρησιμοποιούνται οι πλατυκέφαλες βίδες που ήδη ξέρουμε, με τη διαφορά ότι εδώ το μήκος τους, είναι αναλογικά λίγο μεγαλύτερο από ότι χρειάζεται. Στην επάνω φωτογραφία το άκρο της βίδας ήδη "πατάει" πάνω στα πτερύγια του radiator και άρα, όταν βιδωθεί, ενώ θα έχει ήδη βγει από την κάτω πλευρά του ελάσματος στήριξης, και θα ακουμπάει στα πτερύγια, θα χρειάζεται για να "πατήσει" σωστά και να σφίξει τον ανεμιστήρα, να εισχωρήσει μέσα στα πτερύγια του radiator τουλάχιστον 5 mm ! Αυτό φυσικά δεν είναι κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, το πρόβλημα υπάρχει στη συνέχεια. Αναφερόμενος στην πολύ συνήθη τοποθέτηση του radiator στην οροφή του κουτιού, η οποία εξασφαλίζει παράλληλα και το πιο άμεσο θέαμα στον RGB φωτισμό και σε ενδεχόμενο στήσιμο του σε Push-Pull setup, διαπιστώνονται κάποιες κατασκευαστικές επιλογές που προκαλούν αυξημένο θόρυβο και συγκεκριμένα: 1. Στην αριστερή φωτογραφία που ακολουθεί έχουμε ένα κοντινό στο έλασμα στήριξης των ανεμιστήρων στην πλευρά του radiator που φέρει τα ρακόρ των σωλήνων (θέση για τους PUSH ανεμιστήρες) και το έλασμα αυτό, μολονότι είναι πλησιέστερα στο επίπεδο των πτερυγίων, απέχει ~1,5mm. 2. Στην δεξιά φωτογραφία είναι τα αντίστοιχα ελάσματα στήριξης στην άλλη πλευρά του radiator (Θέση για τους PULL ανεμιστήρες), τα οποία βρίσκονται -παραδόξως- σε επαφή με τα πτερύγια του radiator! 3. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, αν η ΑΙΟ τοποθετηθεί στην επάνω πλευρά του κουτιού (όπου ο αέρας ψύξης της έρχεται από το εσωτερικό του κουτιού) και στηθεί σε διάταξη Push-Pull, οι Pull ανεμιστήρες να στηριχτούν πολύ κοντά στο επίπεδο των πτερυγίων του radiator. 4. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η φτερωτή τους (ιδιαίτερα τα άκρα της) να περνά με πολύ μεγάλη ταχύτητα και σε πολύ μικρή απόσταση από το radiator. Αυτό δίνει έδαφος στο φαινόμενο της σειρήνας να εκδηλωθεί πολύ έντονα και ο ήδη υψηλός θόρυβος των ανεμιστήρων (στο υψηλό air flow), να αποκτήσει και μια πολύ ενοχλητική συρίζουσα χροιά, η οποία είναι ευδιάκριτη ακόμα και στο μέσο air flow! Η βαθμίδα του RGB φωτισμού Στον φωτισμό του block η Corsair επιλέγει έναν νέο τρόπο όσον αφορά στην ενσωμάτωση του σχετικού hardware. Όταν ξεβιδώσουμε το καπάκι, δεν αντικρίζουμε κάποια πλακέτα, αλλά ένα κλειστό κουτί με μια γαλακτερή επιφάνεια. Αυτό το "κουτί" αν το τραβήξουμε ελαφρά αποχωρίζεται από το κυρίως σώμα της αντλίας καθώς η μόνη σύνδεση που έχει με αυτό είναι ένα βύσμα των 8pin. Το αντίστοιχο βύσμα υπάρχει φυσικά και στην αντλία και με πρόβλεψη να έχει χείλος περιμετρικά του το οποίο επιβάλει το κεντράρισμα των δύο βυσμάτων κατά την συναρμολόγηση των δύο κομματιών. Η ίδια προσοχή έχει δοθεί και στις τέσσερις γωνίες όπου περνάνε οι βίδες στήριξης / συναρμολόγησης της όλης κατασκευής, όπου στην αντλία υπάρχουν εξογκώματα με εμφυτευμένο μεταλλικό σπείρωμα και στο κινητό κομμάτι, υπάρχουν οι αντίστοιχες εσοχές. Η όλη κατασκευή είναι εξαιρετικά στιβαρή και κάνει την αποσυναρμολόγηση και την συναρμολόγηση πραγματικά τυφλοσούρτη καθώς δεν επιτρέπει κανένα λάθος ή αβεβαιότητα! Αυτή η γαλακτερή επιφάνεια χωρίζεται σε τρεις απομονωμένες φωτιστικά ζώνες, των οποίων ο φωτισμός είναι ανεξάρτητος. Έτσι η κάθε ζώνη μπορεί να έχει διαφορετικά χρώματα και διαβαθμίσεις αυτών με αποτέλεσμα η τελική εντύπωση του RGB φωτισμού του καπακιού της αντλίας να είναι πραγματικά "υπνωτική" ! Αλλά επειδή πολλά είπαμε για το block ας δούμε και τους ανεμιστήρες της σε όλη τους τη "δόξα", σε μια "ghetto mode" ( ) φωτογραφία της ΑΙΟ στο "κρεβάτι του πόνου" ! Μετρήσεις Εδώ μπορούμε να δούμε την συνοπτική εικόνα της Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έτσι όπως καταγράφηκε στις τυπικές δοκιμές (60 - 360 Watt) -αλλά και "λίγο" παραπάνω- που έγιναν και μιλάμε τόσο για την PUSH διάταξη των ανεμιστήρων, όσο και την PUSH-PULL για όσους δεν έχουν πρόβλημα χώρου στο κουτί τους. Αλλά πριν προχωρήσετε καλό είναι για όσους θέλουν να θυμηθούν τις συντομογραφίες που χρησιμοποιούμε, να διαβάσουν τις επεξηγήσεις που ακολουθούν στο spoiler! Σύνοψη βασικής θερμικής συμπεριφοράς Στον πίνακα που ακολουθεί έχουν συμπεριληφθεί οι δοκιμές που έγιναν σε διάφορα airflow και θερμικές καταπονήσεις στους ακόλουθους προσανατολισμούς ροής αέρα, μέγιστου θερμικού φορτίου και setup : Α. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH και την Reference TIM (Arctic MX-4) Β. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH και την Stock TIM Γ. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 480Watt, σε διάταξη PUSH και την Reference TIM (Arctic MX-4) Δ. Μέτρηση πλάγιου προσανατολισμού με εναλλακτικό ανεμιστήρα τον Noctua NF-A12x25 PWM, έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH (High Air flow) και την Reference TIM (Arctic MX-4) E. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού έως τα 360Watt, σε διάταξη PUSH-PULL και την Reference TIM (Arctic MX-4) Να σημειώσω εδώ ότι οι δοκιμές έγιναν με το Corsair iCUE ενεργό να δίνει εντολές στον Corsair Commander Core Fan + RGB Controller. H Corsair αποδεικνύει -για μια φορά ακόμα- γιατί στο χώρο της compact υδρόψυξης είναι από τους πολύ μεγάλους παίκτες! 1. Η νέα iCUE H115i Elite Capellix μολονότι δεν φαίνεται να έχει κάποια διαφορά από την "προκάτοχό" της (iCUE H115i RGB PRO XT) κατορθώνει να είναι λίγο καλύτερη σε θερμοκρασίες χωρίς να γίνεται πιο θορυβώδης. 2. Αν δε, πάμε σε Push-Pull διάταξη, απλά -έστω και με μικρή διαφορά- δεν έχει συναγωνισμό! 3. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζει φορτίο ουσιαστικά διπλάσιο από το "TDP" της, με ένα "ατάραχο" Δθ των 41,5o C, είναι μια ακόμα ένδειξη των αποθεμάτων ισχύος που έχει! Καλά είναι βέβαια όλα αυτά, αλλά ας πάμε και στα ζητήματα ουσίας που κατά βάση σηματοδοτούν την καθημερινή χρήση της ΑΙΟ μας. 4. Στα 240W και στα τρία βασικά air flow, το Δθ κυμαίνεται από 21,4o C έως 25,4o C, δίνοντας άπλετα περιθώρια για υπερχρονισμό της CPU μας ανεξάρτητα με το πόσο "θερμή" είναι αυτή. 5. Ακόμα όμως και στα δύο χαμηλότερα air flow (VLo, ULo) τα πράγματα είναι πολύ χαλαρά, καθώς το αντίστοιχο Δθ κυμαίνεται από ~28o C έως ~34o C. Αυτή τη ρόδινη εικόνα μας την χαλάει όμως κάτι που από καιρό η κατασκευάστρια θα έπρεπε να του έχει δώσει μεγαλύτερη προσοχή, και αυτό δεν είναι άλλο από τον θόρυβο που παράγει η ΑΙΟ μας. 6. Στο υψηλό air flow, η ΑΙΟ δουλεύει, και με τα 48 dB(A) της . . . κανείς δεν αμφιβάλει γι' αυτό ! 7. Παρά το γεγονός ότι σε Push Pull διάταξη δεν κάνει αισθητά υψηλότερο θόρυβο (49 dB(A)), αυτός περιέχει μια έντονη και πολύ ενοχλητική χροιά που πραγματικά είναι αποθαρρυντική στη χρήση αυτού του setup. 8. Βεβαίως, στα χαμηλότερα air flow ο θόρυβος μειώνεται και μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τα πλεονεκτήματα του Push-Pull που κυμαίνονται από τους 3o C έως τους 6o C. 9. Το σημαντικό όμως εδώ, είναι ότι τα τεχνολογικά περιθώρια, υπάρχουν και εναπόκειται στην Corsair να ρίξει βάρος και στο θέμα της ηχητικής παραμέτρου των προϊόντων της. Αψευδής μάρτυρας αυτών των περιθωρίων, είναι η μέτρηση που κάναμε χρησιμοποιώντας στη θέση των ανεμιστήρων της Corsair (140mm), δύο ανεμιστήρες των 120mm της Noctua (NF-A12x25 PWM, 2000rpm) (120mm) με τα κατάλληλα πλαίσια προσαρμογής στα 140mm και οι θερμοκρασίες που πήραμε υστερούν μόνο ένα ασήμαντο 0,5o C , ενώ αντίθετα ο θόρυβος που παράγουν είναι σχεδόν ο μισός από το θόρυβο των stock ανεμιστήρων! Αυτά και άλλα πολλά μπορείτε να δείτε στο γράφημα που ακολουθεί και δίνει -με πολύ μεγάλη σαφήνεια- τη θερμική συμπεριφορά της Corsair iCUE H115i Elite Capellix. "Τα λόγια είναι περιττά! " . . . Η ανάλυση του γραφήματος θα μπορούσε να μείνει εδώ, και μάλλον θα το κάνω, με ένα μόνο σχόλιο: Η γραμμικότητα της θερμικής συμπεριφοράς της ΑΙΟ μας, είναι πραγματικά υποδειγματική ! Τα υπόλοιπα τα αφήνω στα -έμπειρα πλέον- δικά σας μάτια! Μετρήσεις εις βάθος Εδώ η σημερινή φιλοξενούμενη δεν μας αφήνει να πούμε και πολλά, απλά θα παραθέσω ένα δυο γραφήματα για να φανεί το πόσο σημαντική είναι η γραμμικότητα και η προβλεψιμότητα της θερμικής συμπεριφοράς μιας ψύκτρας. Πέρα από τις μετρήσεις που ακολουθούν, μπορείτε να βρείτε και τις υπόλοιπες μετρήσεις που έγιναν στα παρακάτω link: I. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την stock TIM. ( Table, Delta-T / CoolCap / Step Delta-T Graph) II. Μετρήσεις οριζόντιου προσανατολισμού, με τους ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την reference TIM. ( Table, Delta-T / CoolCap / Step Delta-T Graph ) III. Μετρήσεις πλάγιου προσανατολισμού, με εναλλακτικούς ανεμιστήρες σε διάταξη PUSH με την reference TIM. (Table, Delta-T Graph, CoolCap Graph ) A. Θερμική συμπεριφορά σε πλάγια θέση με Push setup και σε πέντε air flow (reference Τ.Ι.Μ.: Arctic MX4) Ο πίνακας των μετρήσεων μπορεί να βρεθεί εδώ. Όλα βαίνουν κατά πως πρέπει . . . εξαιρετικά! Σε όλα τα air flow, οι θερμοκρασίες αυξάνονται ομαλά και προβλέψιμα ακόμα και όταν η θερμική καταπόνηση φτάνει τα 480W! B. Θερμική συμπεριφορά σε πλάγια θέση με Push-Pull setup και σε πέντε air flow (reference Τ.Ι.Μ.: Arctic MX4) Ο πίνακας των μετρήσεων μπορεί να βρεθεί εδώ. Εδώ είναι που στην Corsair iCUE H115i Elite Capellix, βγάζουμε το . . . καπέλο! Σε Push-Pull, στο υψηλό air flow και χωρίς ο θόρυβος να ανέβει αισθητά, πετυχαίνει το χαμηλότερο Δθ που έχουμε μετρήσει μέχρι τώρα ! Αν η Corsair είχε μελετήσει λίγο καλύτερα την κατασκευή του radiator, έτσι ώστε η φτερωτή των Pull ανεμιστήρων να μην στρέφεται τόσο κοντά στα πτερύγια του, δεν θα υπήρχε αυτή η τόσο ενοχλητική συνιστώσα στον θόρυβο που παράγουν! Βεβαίως, τα μεγάλα κέρδη του Push-Pull setup βρίσκονται στις χαμηλότερες στροφές και όπως και να έχει, πάντα με λίγη επιδεξιότητα (τι "παιδιά" είμαστε άλλωστε! ), μπορεί με μια φλάντζα σιλικόνης να φέρουμε τους ανεμιστήρες σε πιο σωστή απόσταση από το radiator και να εκλείψει το πρόβλημα! Συγκριτική κατάταξη Ώρα όμως να δούμε πως διαμορφώνεται με την προσθήκη της Corsair iCUE H115i Elite Capellix το διάγραμμα συγκριτικής παρουσίασης των επιδόσεων των ψυκτρών, που έχουν περάσει από τον πάγκο του TheLab ! Ι. Κατάταξη με ευθεία σύγκριση, άνευ αντιστάθμισης Σε αυτά τα γραφήματα η κατάταξη γίνεται με βάση τα πρωτογενή μεγέθη του "CPU" Δθ και του Θορύβου, βοηθητικά παρατίθεται σαν τρίτος ιεραρχικά παράγων κατάταξης, η Σταθμισμένη Απόκλιση ( Deviation Weighted ). Α. Σύνθετη κατάταξη με βάση το Δθ και τον θόρυβο, με πρωτεύον κριτήριο το Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Και ναι, αυτό που μπορεί να υποψιαστήκατε από την σύνοψη της θερμικής συμπεριφοράς, είναι ακριβές! Η ψύκτρα μας σε Push setup βρίσκεται στην 9η θέση και υπολείπεται -για λιγότερο από 1o C- μόνο από δύο αρκετά πιο θορυβώδεις "εξαδέλφες" της και σε Push-Pull, παίρνει την πρωτιά της κατάταξης, εκθρονίζοντας την -εδώ και πολύ καιρό- ηγέτιδα του πίνακα ομόσταυλή της! Το σημαντικό όμως βρίσκεται στο ότι αυτή τη κατάταξη, την επιτυγχάνει παράγοντας από 4 έως 8 dB(A) λιγότερο θόρυβο από τις κορυφαίες του ανταγωνισμού της! Το "παρήγορο" βέβαια και αυτό που δείχνει το μέλλον (!), είναι ότι μέσα στον κορυφαίο ένα βαθμό Δθ της κατάταξης, βρίσκονται έξι ΑΙΟ, εκ των οποίων οι τρεις παράγουν θόρυβο από 49 έως ~50 dB(A). Από αυτή θέση έχουμε "γκρινιάξει" πολλές φορές για την ανάγκη να βελτιωθεί η παράμετρος του θορύβου στα προϊόντα της Corsair, και από ό,τι φαίνεται υπάρχει κάποια αισθητή πρόοδος, παρ' όλα αυτά όμως, εμείς θα συνεχίσουμε την κριτική μας γιατί τα τεχνικά περιθώρια υπάρχουν και είναι πολύ μεγάλα! Β. Σύνθετη κατάταξη με βάση το θόρυβο και το Δθ, με πρωτεύον κριτήριο το θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Εδώ η 19η θέση είναι δίκαια και το μόνο που είναι "λάθος" είναι η η 22η θέση στο Push-Pull setup, καθώς σε αυτόν τον πολύ ενοχλητικό θόρυβο που κάνει η φτερωτή των pull ανεμιστήρων (και τον οποίον δεν μπορεί να τον αναδείξει με ακρίβεια το dB(A) meter που χρησιμοποιούμε), θα άρμοζε μια ακόμα χαμηλότερη θέση ! Το θέμα απαιτεί αναλυτή φάσματος, αλλά αυτό ανήκει σε πολύ μελλοντικά σχέδια! III. Συνδυαστική κατάταξη με σταθμισμένο σύστημα βαρών Ο τίτλος δεν είναι και ο πιο δόκιμος, αλλά δίνει έμφαση σε αυτό που επιχειρεί να δώσει απάντηση σε σύνθετα και πραγματικά ζητήματα, όπως: "Ποια ψύκτρα έχει καλές επιδόσεις, αλλά παράλληλα έχει και χαμηλό θόρυβο; " " Θέλω μια ψύκτρα που να έχει επιδόσεις αλλά να μη μου "παίρνει" τα αυτιά ! " " Χρειάζομαι μια ψύκτρα που να είναι ήσυχη, χωρίς να είναι και "ψοφίμι ! " Στη συνέχεια ακολουθούν τρία σύνθετα ραβδογράμματα, στα οποία υπάρχουν όλες οι βασικές παράμετροι ανάλυσης της συμπεριφοράς μιας ψύκτρας στην μέγιστη -για την ώρα- καταπόνηση! Γ. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένης και ισόποσης συμμετοχής του Δθ και του Θορύβου, με βάση σύστημα βαρών. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Στο ραβδόγραμμα που ακολουθεί υπάρχουν τα πρωτογενή, ακατέργαστα δεδομένα (Δθ και Noise) σαν βάση αναφοράς και η παράμετρος Δθ/Noise Weighted Average που αποτελεί και το πρώτο κριτήριο κατάταξης μέσα σε κάθε ομάδα ψυκτρών, έτσι όπως αυτές διαχωρίστηκαν με βάση την θερμική ισχύ της δοκιμής τους. Σε αυτό το ραβδόγραμμα αναδεικνύονται οι ψύκτρες που έχουν πιο ισορροπημένη σχέση μεταξύ των θερμικών επιδόσεων τους και του θορύβου που συνεπάγεται η επίτευξή τους. Η 11η και 13η θέση στην κατάταξη που προκρίνει τις ψύκτρες με τις πιο ισορροπημένες επιδόσεις είναι μια καλή θέση, καθώς ο θόρυβος που παράγει "απομειώνει" την πολύ καλή της θερμική επίδοση. Εδώ βέβαια, πάντα θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι, σε χαμηλότερα και κυρίως πιο καθημερινά air flow, η ΑΙΟ μας έχει πάρα πολύ καλές επιδόσεις και το πόσο σημαντικό είναι αυτό, θα έχουν την χαρά να το διαπιστώσουν οι ευτυχείς κάτοχοι! Δ. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένο για Χαμηλότερο Δθ. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Εδώ στη συνταγή αξιολόγησης έχουμε δώσει μεγαλύτερο βάρος στις επιδόσεις και μικρότερο στο Θόρυβο. Το κριτήριο κατάταξης είναι η πρώτη ράβδος κάθε τριάδας (Δθ / Noise Weighted Average). Η κατάταξη εδώ λόγω των πολύ καλών θερμικών επιδόσεων αναβαθμίζεται μεν , αλλά ο υψηλός θόρυβος την "συγκρατεί" στην 7η και 10η θέση αντίστοιχα για το Push-Pull και το Push setup. Επαναλαμβάνω ότι, σε πραγματική χρήση όπου δεν χρειάζεται οι ανεμιστήρες να δουλεύουν στις μέγιστες στροφές τους, η εικόνα είναι αισθητά βελτιωμένη. Ε. Σταθμισμένη κατάταξη με βάση το συνδυασμό του Δθ και του θορύβου, στο μέγιστο θερμικό φορτίο και air flow. Γράφημα σταθμισμένο για Χαμηλότερο Θόρυβο. (Pthermal = Max, Air flow = Max, Noise measurement distance = 0,5m) Και ήρθε η ώρα για να απαντηθεί το ερώτημα όλων αυτών που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους, αλλά δεν "θυσιάζουν" τα αυτιά τους! Η "καταβαράθρωση" στην 17η και 20η θέση, μοιάζει -και είναι- δίκαιη, καθώς υπάρχουν πολλές άλλες τεχνικές προσεγγίσεις με πολύ πιο "πολιτισμένες" επιδόσεις! Εδώ σαν σχόλιο στην ανάγκη για βελτίωση των ηχητικών χαρακτηριστικών των ανεμιστήρων της iCUE H115i Elite Capellix υπενθυμίζω ότι με τους ανεμιστήρες NF-A12x25 PWM της Noctua, οι επιδόσεις ήταν Δθ=31,9o C και 39,7 dB(A). Εύκολα λοιπόν μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη θέση θα βρισκόταν η ΑΙΟ μας με ανεμιστήρες που θα έχουν πιο διακριτική ηχητική υπογραφή! Στο ερώτημα όμως, αν η σημερινή φιλοξενούμενη του TheLab.gr είναι σε θέση να "παίξει" και σε αυτό το τομέα, η απάντησή μας είναι ανεπιφύλακτα θετική, καθώς η βελτιωμένη κατασκευή της περιορίζει το θερμικό κόστος των χαμηλότερων air flow σε μερικούς μόνο βαθμούς, ενώ το ηχητικό κέρδος είναι ασυγκρίτως υψηλότερο! Επίλογος Και ήρθε η ώρα του απολογισμού, που αυτή τη φορά είναι η "χαρά" του reviewer καθώς η φιλοξενούμενή μας, μας έκανε σχεδόν όλα τα χατίρια ! Εξαιρετική θερμοαπαγωγική ικανότητα συνδυασμένη με έναν RGB εξοπλισμό ικανό να δημιουργήσει τη δικιά σας οπτική πανδαισία και επιπλέον, δώρο, έναν εξειδικευμένο fan and RGB controller, απαρτίζουν ένα από τα πιο προκλητικά πακέτα της αγοράς! Η Corsair πατώντας στην δοκιμασμένη λύση της H115i RGB PRO XT, ραφινάρει τις λεπτομέρειες του radiator, και υιοθετεί μια ολοκληρωτικά νέα προσέγγιση στο θέμα του Block, όπου ξεχωρίζει μηχανικά την αντλία από τον RGB φωτισμό και βελτιώνοντας σημαντικά τον τελευταίο, μας δίνει ένα πολύ εντυπωσιακό καπάκι block. Αλλά ακόμα πιο σημαντικό, είναι ότι δεν παραμελεί και το θερμικό τμήμα του block, όπου με ένα cold plate με πολύ πυκνά μικροπτερύγια χαλκού και τον διαχωρισμό της ροής του υγρού ψύξης, πετυχαίνει ένα από τα πιο αποδοτικά και αθόρυβα συστήματα compact αντλίας! Με τους αποδοτικούς και οπτικά εντυπωσιακούς ανεμιστήρες της, διαθέτει στον χρήστη ολόκληρο το φάσμα στροφών (0 -1800rpm) και μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε σχέδιο χρήσης, από την dead silent λειτουργία μέχρι τον βαρύ υπερχρονισμό, με χαρακτηριστική άνεση και πάντα, κάτω από το "άγρυπνο" βλέμμα του προγράμματος διαχείρισης (iCUE) της κατασκευάστριας, να εξασφαλίζει την πλήρη πνευματική σας ηρεμία σε συνεργασία με τον νέο Commander Core, PWM Fan και RGB controller που μας κάνει όλα τα χατίρια! Βεβαίως δεν είναι όλα ρόδινα, αλλά ευτυχώς αυτά δεν αμαυρώνουν την θετικότατη εικόνα της H115i Elite Capellix! Φυσικά ο λόγος -κυρίως- για το θόρυβο των ανεμιστήρων -ιδιαίτερα σε διάταξη Push-Pull!- ο οποίος στερεί από την ΑΙΟ μας τη δυνατότητα να αριστεύσει και στον τομέα αυτό. Αλλά έστω και έτσι -εκμεταλλευόμενοι τα μεγάλα θερμικά περιθώριά της- στο αμέσως χαμηλότερο του μεγίστου air flow και με "κόστος" δύο μόνο βαθμούς, μπορούμε να έχουμε έχουμε ένα ηχητικά διακριτικό σύστημα. Όποιος λοιπόν, βρίσκεται στο ψάξιμο για την ΑΙΟ εκείνη που έχει απεριόριστες δυνατότητες RGB φωτισμού, αλλά ταυτόχρονα διαπρέπει και στις θερμικές επιδόσεις και στην συνολική διαχείριση ψύξης και φωτισμού στο PC του, μπορεί με μια μικρή παραχώρηση στο θέμα του θορύβου, να πάψει να θεωρεί τις απαιτήσεις του ουτοπικές! Η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, έχει την απάντηση! Στο σημείο αυτό να σας υπενθυμίσουμε ότι η Corsair iCUE H115i Elite Capellix έχει έχει πενταετή εγγύηση και συνιστώμενη τιμή από την εταιρία 169,99€, την στιγμή δε που γράφονται αυτές οι γραμμές την βρίσκουμε σε λίγα μαγαζιά στην Ελλάδα με τη χαμηλότερη τιμή να είναι 159,43€ (χωρίς λοιπά έξοδα). Η τιμή έπεσε από την πρώτη της εμφάνιση δικαιώνοντας το ότι η υπομονή είναι μεγάλο προσόν, καθώς η αύξηση της διαθεσιμότητας μείωσε τις τιμές! Συνοψίζοντας λοιπόν, ας δούμε επιγραμματικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της Η συσκευασία της ψύκτρας εξασφαλίζει την προστασία των περιεχομένων της και την τάξη σε όλα τα παρελκόμενά της. Συμβατότητα με όλες τις σύγχρονες πλατφόρμες. Σύστημα στερέωσης με πολύ εύκολη και στιβαρή εγκατάσταση. Δεν εμποδίζει την πρόσβαση σε βύσματα και κάρτες που είναι κοντά στο socket. Ανεμιστήρες με μαγνητικά έδρανα αιώρησης χαμηλού θορύβου και σχετικά υψηλής στατικής πίεσης. Ανεμιστήρες με πολύ μεγάλο φάσμα ελέγχου των στροφών τους και με δυνατότητα zero rpm Οι ανεμιστήρες και το block διαθέτουν RGB φωτισμό με addressable LEDs και εξαιρετικά ομαλή και βαθμιαία εναλλαγή των χρωμάτων. Η τροφοδοσία και ο PWM έλεγχος των ανεμιστήρων, εξασφαλίζεται από τον συμπαραδιδόμενο Commander Core fan controller. Ο θόρυβος που παράγει, από τις μέσες στροφές είναι διακριτικός και μειώνεται ακόμα περισσότερο σε χαμηλότερα air flow, μέχρι του σημείου να μην ανιχνεύεται. Δυνατότητα ακινητοποίησης των ανεμιστήρων (Zero RPM ) σε χαμηλά θερμικά φορτία για την επίτευξη ακόμα χαμηλότερου θορύβου. Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο και αποτελεσματικό controller (Commander Core) για τον έλεγχο της κίνησης και του RGB φωτισμού, μέχρι και έξι ανεμιστήρων που ελέγχονται από pwm παλμούς. Cold plate με εξαιρετικό "πάτημα", και ειδική επεξεργασία για καλύτερη θερμική σύζευξη με τεχνολογία skived micro fins (128 FPI) και Split flow για χαμηλότερη αντίσταση ροής του ψυκτικού υγρού. Σωλήνες που δεν διπλώνουν. Sleeving στις σωλήνες που εξυπηρετεί και λόγους anti-kink. Οι τερματισμοί των σωλήνων είναι ασφαλισμένοι με μεταλλικά κολάρα, τα οποία συγκρατούν και το sleeve. Η θερμοαγώγιμη πάστα είναι ήδη τοποθετημένη στο block και έχει καλή θερμική αγωγιμότητα. Φωτιζόμενο μεγάλο logo στο block, και δυο περιμετρικές ζώνες των οποίων ο RGB χρωματισμός στηρίζεται σε 33 ανεξάρτητα ελεγχόμενα LEDs, και πέρα από τα χρωματικά effect μπορεί να "συνδεθεί" και με την θερμοκρασία του συστήματος που επιλέγει ο χρήστης. Αποδοτικό radiator, το οποίο έχει υψηλή απόδοση σε σχετικά χαμηλό air flow, ευνοώντας την αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ. Η απόδοσή της επιτρέπει την ουσιαστικά αθόρυβη λειτουργία της ΑΙΟ σε πολύ χαμηλό airflow, χωρίς σημαντική θερμική επιβάρυνση Συνοδεύεται από ένα πολύ ευέλικτο software ελέγχου iCUE, το οποίο επιτηρεί συνεχώς την λειτουργία της ψύξης και την ασφάλεια του συστήματος και παράλληλα ελέγχει τον RGB φωτισμό του block παράγοντας εξαιρετικά χρωματικά θέματα και εναλλαγές αυτών. Τα 33 addressable LEDs του block και τα 16 των ανεμιστήρων ελέγχονται με τρόπο που εξασφαλίζει εντυπωσιακά ομαλή κίνηση και εναλλαγή των χρωμάτων. Παρέχει βίδες για την στήριξη 4 ανεμιστήρων. Εξαιρετικά αναλυτικές οδηγίες εγκατάστασης. Πενταετής εγγύηση. Οι ανεμιστήρες της δεν διαθέτουν κανένα αντικραδασμικό μέτρο. Ο Θόρυβός τους στις υψηλές στροφές, αν και δεν είναι ενοχλητικός, είναι ευδιάκριτος ακόμα και σε σχετικά θορυβώδες δωμάτιο. Δεν διαθέτει CPU back plate για την πλατφόρμα της AMD. Δεν συνοδεύεται με επιπλέον θερμοαγώγιμη πάστα, πέρα από αυτή που είναι προεγκαταστημένη στο cold plate. Η τιμή της, τηρουμένων των αναλογιών με τον ανταγωνισμό, χωρίς να είναι πολύ υψηλή, θα θέλαμε να την δούμε να χαμηλώνει για να γίνει προσβάσιμη από ευρύτερη μερίδα χρηστών. O controller Commander Core, οδηγεί μόνο ανεμιστήρες που ελέγχονται μέσω PWM σήματος (4-pin). Με βάση όλα τα παραπάνω η γενική βαθμολογία που αποσπά η Corsair iCUE H115i Elite Capellix, δε μπορεί να είναι μικρότερη από:  theLAB.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Για το TheLab.gr, Seafalco 23/4/2021
  17. Πρόλογος Με το gaming να αυξάνει συνεχώς τις απαιτήσεις του και τους σύγχρονους οπαδούς του είδους να συναγωνίζονται στα όρια ψάχνοντας για το κάτι που θα τους δώσει τη δυνατότητα να προηγηθούν, οι εταιρείες κατασκευής περιφερειακών δεν θα μπορούσαν να υστερούν σε προσφορές αυξημένων επιδόσεων. Με τις διπλές ή τριπλές οθόνες από FHD να αντικαθίστανται όλο και συχνότερα με 4k ή ακόμα και 8k αναγκάζοντας έτσι ένα εκ τον βασικότερων περιφερειακών, το ποντίκι, να εργάζεται σε τετραψήφια και πενταψήφια DPI, φλερτάροντας όλο και συχνότερα το φάσμα μεταξύ των 10.000 και 20.000 ώστε να καταφέρει να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς στα τεράστια πλέον μεγέθη της σύγχρονης εργασιακής επιφάνειας. Όλα αυτό έχουν σαν αποτέλεσμα το σημερινό στάνταρ των 1.000Hz polling rate να είναι σχετικά οριακό για τους απαιτητικούς χρήστες, ιδίως των FSB MOBA παιχνιδιών και όχι μόνο. Η Corsair, πάντα πρωτοπόρος στα σύγχρονα περιφερειακά, έχοντας καθιερώσει καιρό τώρα τα 18.000 DPI και τα 1.000Hz polling rate στην πλειοψηφία των ποντικιών της, ασύρματων και ενσύρματων, παρουσίασε πρόσφατα το επόμενο βήμα, τα νέα SABRE PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse και SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse αμφότερα στα 8.000Hz polling rate και μάλιστα στην ultra-lightweight τάση της εποχής με μόλις 69gr και 74gr αντίστοιχα. Πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο ποντίκι με μόνη διαφορά τον RGB φωτισμό, εξού και τα 5gr στο βάρος. Παρακάτω θα δούμε αναλυτικότερα το SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse, την έκδοση δηλαδή με τον διζωνικό φωτισμό σε ρόδα και λογότυπο, προσφερόμενο σε δελεαστική μάλιστα τιμή μιας και με 59,99€ (προτεινόμενα από την Corsair στη σελίδα της) κάθε άλλο παρά πολλά θα τα έλεγε κανείς για ένα ποντίκι με 8.000Hz polling rate. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της. Παρατηρούμαι λοιπών ότι πρόκειται για ενσύρματο ποντίκι με 2,1 μέτρα καλώδιο (θυμίζω ότι το συνηθισμένο είναι 1,8 μετρά) και μάλιστα με έμφαση την μείωση της αντίστασης κατά τη χρήση, και φυσικά τα από 125Hz έως και 8.000Hz report rate (γνωστότερο και ως polling rate). Φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SABRE RGB PRO, ως gaming FPS/MOBA ποντίκι, δεν θα μπορούσαν να μην περιλαμβάνουν τα έως και 18.000 DPI, απόρροια του PMW3392 sensor, και τους κορυφαίους Omron διακόπτες των τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων χρήσεων. Επιπροσθέτως έχει 6 προγραμματιζόμενα πλήκτρα (υποψιάζομαι 5 μιας και η corsair δεν συνηθίζει επιτρέπει την μεταβολή του βασικού αριστερού), RGB φωτισμό δύο ζωνών και βέβαια συνεργασία με το iCUE για την ρύθμιση όλων αυτών και όχι μόνο. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι θα πρέπει να έχουμε iCUE έκδοσης 4 μιας και οι παλιότερες εκδόσεις δεν αναγνωρίζουν το SABRE RGB PRO. Συσκευασία και περιεχόμενα Και πάλι η γνώριμη κιτρινόμαυρη συσκευασία της Corsair, με μαύρες τις μεγάλες της πλευρές αυτή τη φορά και κίτρινες τις περιφερειακές. Συνηθισμένο πλέον από την Corsair να μεταβάλει ανάλογα με την σειρά το που θα είναι η μαύρες και που οι κίτρινες επιφάνειες. Αναβαθμισμένη η μπροστινή πλευρά με ελαφρός ανάγλυφα τρίγωνα να δημιουργούν ένα ενδιαφέρον ρομβοειδές πλέγμα, δίνοντας έτσι μια επιπλέον αίσθηση πολυτέλειας. Θυμάμαι πρωτοσυνάντησα παρόμοια πλέξη να διακοσμεί διακριτικά ως αντιολισθητική επιφάνεια το δεξί πλαϊνό του SCIMITAR RGB ELITE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ), αλλά και ποιο πρόσφατα τα πλαϊνά του KATAR PRO XT (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) καθώς και το κίτρινο μπροστινό του κουτιού του τελευταίου, πιο διακριτικά όμως σε σχέση με αυτό του SABRE RGB PRO. Μάλλον η Corsair τείνει να το καθιερώσει, πράγμα καθόλου κακό. Από πληροφορίες τα γνωστά, το SABRE RGB PRO να δεσπόζει στο κέντρο, επάνω αριστερά το λογότυπο της Corsair, κάτω αριστερά το λογότυπο του προϊόντος ή σειρά και ο προορισμός του και τέλος δεξιά to λογότυπο iCUE να μας υποδεικνύει τη συμβατότητα του με αυτό. Πίσω τώρα πληθώρα πληροφοριών. Αρχικά επάνω βλέπουμε όλες οι πληροφορίες που υπάρχουν και στην μπροστινή πλευρά συν το λογότυπο της νέας τεχνολογίας AXON Hyper-Processing της Corsair. Στη συνέχεια το SABRE RGB PRO εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά και από κάτω με σημειώσεις για βασικά του πλεονεκτήματα. Ακολουθεί κείμενο σε οκτώ γλώσσες που αναφέρει τέσσερα ακόμα χαρακτηριστικά του, και τέλος ένα μικρό πινακάκι με τις βασικές απαιτήσεις και τις συμβατότητες τόσο για Windows όσο και για Mac. Φυσικά αναφέρεται ότι λειτουργεί και στο Xbox One, προφανώς μιας και η Corsair είναι εξουσιοδοτημένος συνεργάτης υλικών για Xbox One από την Microsoft, αλλά χωρίς δυνατότητες ρυθμίσεων και αυτοματισμών μιας και δεν υπάρχει iCUE για αυτό. Περιφερειακά τώρα. Στις δεξιά, αριστερή και επάνω πλευρές έχουμε ότι πληροφορίες και στο μπροστινό μέρος με μόνες διαφορές το SABRE RGB PRO να απεικονίζεται φωτογραφισμένο από δεξιά στον αριστερό πλαϊνό και στο δεξί πλαϊνό να αναγράφεται το γνωστό και από άλλα προϊόντα της Corsair λογότυπο CONTROL FREAK. Τέλος στην κάτω πλευρά ως συνήθως συναντάμε τα περιεχόμενα, τον κατασκευαστής, την διάρκεια εγγύηση, τα λογότυπα πιστοποιήσεων και το αυτοκόλλητο με τα γνωστά barcode. Μέσα στη συσκευασία τέλος έχουμε το SABRE RGB PRO προστατευμένο στην κλασική χάρτινη συσκευασία με τη ζελατίνη και τα τρία πολύπτυχα φυλλάδια με πληροφορίες για ασφάλεια, εγγύηση και τις βασικές οδηγίες για το ποντίκι. Κάτω από το φακό Η πρώτη επαφή με το SABRE RGB PRO είναι ενδιαφέρουσα. To ιδιαιτέρως μεγάλων διαστάσεων ποντίκι (129 x 70 x 43mm κατά την Corsair), με RGB φωτισμό ως επιπρόσθετο βάρος, είναι εντελώς πουπουλένιο και φαίνεται ελαφρύτερο από τα 74gr που δηλώνει ο κατασκευαστής, ειδικά για τον όγκο του αλλά και την πολύ στιβαρή κατασκευή του. Και στην αφή όμως είναι κάπως περίεργο. Η επιφάνεια του είναι ελαφρός σαγρέ με μια αμμουδερή αίσθηση αλλά κάθε άλλο παρά δυσάρεστη συνολικά. Ευχάριστες είναι επίσης και οι γυαλιστερές λεπτομέρειες, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Τέλος το πολύ μαλακό καλώδιο σίγουρα προδιαθέτει ευχάριστα για την ευχρηστία του. SabreRGBpro.mp4 Ας δούμε αναλυτικότερα. Βλέποντας το από επάνω έχουμε ένα κλασικό μαύρο ματ συμμετρικό ποντίκι, με μια ελαφριά καμπύλη εξόγκωση προς το κάτω δεξιά τμήμα, σημάδι δεξιόχειρης εργονομικά σχεδίασης. Μια γυαλιστερή λωρίδα χωρίζει τα δύο βασικά κουμπιά ξεκινώντας από την επάνω κορυφή ως εικαστική συνέχεια της πλαστικής βάσης του καλωδίου και συνεχίζεται έως και την βάση των κουμπιών. Συνέχεια αυτής αποτελεί το κουμπί επιλογής DPI ομοίως γυαλιστερό με αυτή. Στη μέση της διακόπτετε από τη μαύρη, ματ, λαστιχένιά, γραμμωτή ρόδα με τις πλαϊνές ημιδιαφανής επιφάνειάς που ελευθερόνουν την πρώτη ζώνη φωτίσου. Αντηδιαμετρικά στο κάτω κέντρο δεσπόζει το καραβάκι, λογότυπο της Corsair, ημιδιάφανο και αυτό για τη δεύτερη και τελευταία ζώνη φωτισμού. Τέλος επάνω αριστερά κάθετα γραμμένος ό τίτλος του προϊόντος, //SABRE, και κάτω από αυτόν να αχνοφαίνονται τα δύο αριστερά κουμπιά. Από εμπρός βλέπουμε την προαναφερθείσα γυαλιστερή λωρίδα να συνεχίσει προς τα κάτω και να ενώνεται με μια όμοια της οριζόντια η οποία, όπως θα δούμε παρακάτω, συνεχίζει καμπυλωτά γύρο από το SABRE RGB PRO τονίζοντας το σχήμα του. Κάτω από αυτή υπάρχουν κάθετες ματ γρίλιες με γυαλιστερό εσωτερικό, σχήμα που συναντάμε συχνά σε προϊόντα της εταιρείας σε αυτή τη θέση. Παρατηρεί επίσης κανείς και μια ελαφριά αριστερή κλήση, σημάδι δεξιόχειρης της εργονομικής σχεδίασης. Αριστερά συναντάμε την καμπυλωτή συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας να διακόπτεται αρχικά από τρις κάθετες ημιδιάφανες λωρίδες, που αποτελούν την ένδειξη της επιλεγμένης DPI θέσης, και στη πορεία από τα δύο ματ αριστερά κουμπιά. Ομοίως και δεξιά δεσπόζει μόνη της η γυαλιστερής λωρίδας τονίζοντας τις καμπύλες του προϊόντος από το πλάι. Τέλος από πίσω πέραν του γνωστού λογότυπου στο κέντρο και τη συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας στη βάση φαίνεται ξεκάθαρα και η ελαφριά εργονομική κλήση προς τα δεξιά. Εξετάζοντας το τέλος υπό γωνία παρατηρούμε ποιο κάθαρα τις εργονομικές του τάσεις με κύρια αυτή της κλήσης προς τα δεξιά και κάτω, ιδιαίτερος του εμπρός μέρους. Από κάτω έχουμε αρχικά στην κορυφή τη συνέχεια από τις γρίλιες που συναντήσαμε στο μπροστινό, τα τέσσερα συμπαθητικού μεγέθους τεφλόν ολίσθησης στις αντίστοιχες τέσσερις άκρες και στο τέλος τον οπτικό αισθητήρα να περιστοιχίζεται αρχικά από μια λεπτή λωρίδα τεφλόν και στη συνέχεια από πληθώρα πληροφοριών για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις τού. Τελευταίο αλλά καθόλου ασήμαντο το πραγματικά πολύ μαλακό καλώδιο. Αρκετά μαλακότερο και ποιο εύκαμπτο από αυτό που πρωτοσυνάντησα στο KATAR PRO XT. Πρόκειται για ένα πολύ μαλακό υφασμάτινο πλεκτό περίβλημα που αγκαλιάζει χωρίς όμως να το σφίγγει το πολύ εύκαμπτο καλώδιο προστατεύoντας στο εσωτερικό του. Έχοντα συνολικά 213 cm μήκος, συμπεριλαμβανομένου των 4,5 cm USB type A βύσματος και της 1 cm περίπου σκληρής αλλά ελαφρός εύκαμπτης βάσης σύνδεση του με το ποντίκι, παραμένει ξεχασμένο ως ύπαρξη στο γραφείο και κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά ή αν το μαγκώσεις κάπως σε απόσταση λιγότερη τις μιας σπιθαμής από το ποντίκι. Λειτουργικότητα Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Πολύ άνετο σε γενικές γραμμές και με πολύ καλή κύλιση σε όλες τις επιφάνειες θα εξυπηρετήσει σε κάθε χρήση. Με σαφή προσανατολισμό για χρήση με το δεξί χέρι είναι ικανοποιητικά εργονομικό και με τα κουμπιά του να βρίσκονται πάντα στην κατάλληλη θέση, είτε σε palm είτε σε claw λαβή. Δεν θα αρνηθεί όμως να εξυπηρετήσει αρκετά άνετα και τους αριστερόχειρες σε καθημερινή χρήση, αν και προφανώς δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Τα βασικά κουμπιά ανταποκρίνονται αμεσότατα και με χαρακτηριστική ακρίβεια, όπως φυσικά αναμενόταν, και τα υπόλοιπα όμως δεν υστερούν, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα αλλά και αυτού για την επιλογή DPI. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μια ανεπαίσθητη δυσκολία εξαετίας μάλλον του ότι δεν προεξέχει από το επίπεδο, αυτό βέβαια θα φανεί μόνο αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη χρήση του από επιλογή DPI σε μια συχνότερη και απαιτητικότερη. Η δε ρόδα με το γραμμωτό λάστιχο εκτός από ακριβής είναι και πολύ άνετη μη επιτρέποντας παράλληλα την ακούσια χρήση του κουμπιού της. Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο και από το καλώδιο που πραγματικά κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά συμβάλλοντας παράλληλα τα μέγιστα στην απόκριση των εντολών του χρήστη. Για τον διζωνικό φωτισμό (ρόδα και λογότυπο) δεν έχω να πω και πολλά αν και δεν είναι και λίτος. Όπως πάντα έχουμε και εδώ ατελείωτες επιλογές σε κάθε δυνατή RGB απόχρωση και με άπειρους αυτοματισμούς, όπως άλλωστε συνηθίσει η Corsair σε όλα τις τα προϊόντα. Φυσικά όπως πάντα οι αναλυτικότατες επιλογές DPI σε κάθε άξονα και οι αυτοματισμοί θα το φέρουν πολύ εύκολα στα μέτρα κάθε χρήστη. Περνώντας τέλος στο hit point, αυτό δηλαδή των 2kHz, 4kHz και 8kHz report rate, πέραν των τυπικών πλέον 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz που έχουν καθιερωθεί ουσιαστικά, από την Corsair τουλάχιστον. Έχοντας ξαναδουλέψει με 2kHz report με το DARK CORE RGB PRO SE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) δεν μου είναι πρωτόγνωρο το να υπάρχει μια, μικρή μεν, αλλά αισθητή διαφορά στην ομαλότητα και την ακρίβεια, φυσικά σε ακραία πάντα χρήση. Στο SABRE RGB PRO πάλι με το μισό βάρος από το DARK CORE RGB PRO SE η διαφορά αυτή μεταξύ των 1kHz και 2kHz είναι και λίγο ποιο αισθητή όχι όμως ουσιώδης. Ομολογώ βέβαια ότι χρειάστηκε να δοκιμάσω και τα δύο μαζί για να συγκρίνω και να αποφασίσω. Ανεβάζοντας τώρα το report rate στα 4kHz με πολύ προσοχή παρατήρησα και εδώ μια ακόμα πολύ μικρή διαφορά από αυτή των 2kHz αλλά μάλλον άνευ ουσίας. Τέλος στα 8kHz δεν κατάφερα να καταλάβω διαφορά από τα 4kHz όσο και αν προσπάθησα. Πρέπει βέβαια να σημειώσω ότι η Corsair κάνει σαφές (τόσο στη σελίδα της όσο και στο iCUE) ότι για τα 8kHz οι ελάχιστες απαιτήσεις σε επεξεργαστή είναι ο Intel® i7 9th generation ή ο AMD Ryzen™ 7 2nd generation και οι δοκιμές έγιναν με έναν Intel® i5-9600K, ό οποίος όμως δεν έδειξε να πιέζεται πουθενά και ποτέ κατά την χρήση του SABRE RGB PRO στα 8kHz, ότι και αν λέει αυτό. Η απάντηση της Corsair για το θέμα έπειτα από ερώτηση μας είναι ότι : Έπειτα από δοκιμές σε διάφορες πλατφόρμες καταλήξαμε ότι αυτές είναι οι απαιτήσεις για την «καλύτερη εμπειρία» με ελάχιστη επίδραση στη χρήση της CPU. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα λειτουργήσει σε διαφορετικά ή χαμηλότερα τελικά συστήματα, αλλά η χρήση της CPU θα αυξηθεί, με τις όποιες πιθανές επιπτώσεις στη γενικότερη χρήση και εμπειρία. Corsair iCUE Εδώ έχουμε μια αναγκαστική αναβάθμιση περνώντας πλέον στην έκδοση 4 μιας και το SABRE RGB PRO δεν αναγνωρίζεται από παλαιότερες. Εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ελαφρός εικαστική αναβάθμιση σε ποιο εκμοντερνισμένο περιβάλλον με βελτιωμένα γραφικά χωρίς όμως να απέχει ουσιαστικά από την διάταξη των πραγμάτων της έκδοσης 3, έχοντας όμως παράλληλα πολλές βελτιώσεις στα σημεία. Ξεκινώντας από την πρώτη καρτέλα, δηλαδή το Home, έχουμε και πάλι χωρισμένο το χώρο σε δύο βασικά τμήματα. Το αριστερό, όπως και στην παλαιότερες εκδόσεις, στην κορυφή έχουμε την λίστα με τα profiles τώρα όμως, όταν αυτή παραμένει κλειστή, από κάτω της υπάρχουν δύο ακόμα λίστες, οι Scenes για το iCUE και Sensors του συστήματος, στις οποίες μπορούμε να προσθαφαιρήσουμε κατά βούληση τα αντίστοιχα. Στη λίστα με τους Sensors έχουμε ότι επιλογές υπήρχαν (και υπάρχουν) και στο Dashboard, στο δε τελευταίο εκτός από τα πολύ βελτιωμένα και ποιο ευανάγνωστα γραφικά έχουμε και μερικές επιπλέων πληροφορίες, όπως για παράδειγμα τις μέγιστες και ελάχιστες τιμές για θερμοκρασίες ή στροφές ανεμιστήρων. Στο δεξί και μεγαλύτερο παράλληλα τμήμα εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα παράθυρα με τις συνδεδεμένες συσκευές απουσιάζει όμως ή μεγάλη εικόνα καλωσορίσματος του iCUE που περιελάβανε και link προς help video στο YouTube για το πρόγραμμα. Αυτό το τελευταίο έχει αντικατασταθεί από ένα διακριτικό κουμπί με ένα ερωτηματικό (το γνωστό help) επάνω δεξιά στην μπάρα του προγράμματος ανοίγοντας τα σε παράθυρο εντός του προγράμματος και όχι σε web browser όπως την έκδοσης 3. Δίπλα στο help υπάρχει και το γνωστό γρανάζι των ρυθμίσεων που και αυτό έχει μεταφερθεί εδώ σε σχέση με την καρτέλα της έκδοσης 3 ανοίγοντας και αυτό σε παράθυρο τις εμπλουτισμένες πλέον ρυθμίσεις. Πολύ βολικό θεωρώ επίσης το ότι στο κάθε παράθυρο των συνδεδεμένων συσκευών έχει προστεθεί ενεργή λίστα με τις ομάδες ρυθμίσεων, διευκολύνοντας έτσι την απευθείας μετάβαση στην επιθυμητή. Επιπροσθέτως στην επιλογή των DPI ανοίγει επιτόπου λίστα με τις αποθηκευμένες επιλογές σε όλες τις αντίστοιχες θέσεις και τη δυνατότητα επιλογής από εδώ χωρίς καν να χρειαστεί να μεταφερθούμε στις ρυθμίσεις. Περνώντας τώρα στην ουσία της όλης εφαρμογής, τις ρυθμίσεις δηλαδή των συσκευών μας και στην περίπτωση μας του SABRE RGB PRO. Πρώτη εμφανής διαφορά, εκτός των πολύ βελτιωμένων γραφικών, είναι η μετονομασία του “Actions” σε “Key Assignments”, αλλά και μέσα στο περιβάλλον των επιλογών έχουμε πολλές διαφορές. Αναλυτικότερα, χωρίς ουσιαστικά να διαφέρει η όλη λογική τα πράγματα πλέων είναι πιο εμφανή και εύκολα καθώς τα “drop down menu” και τα “check box” ή “radio buttons” έχουν αντικατασταθεί με μεγάλα περιγραφικά κουμπιά με σύμβολα και εικόνες δομημένα σε ομάδες. Οι επιλογές μπορούν να γίνουν με όποια σειρά θέλουμε και η δημιουργία νέου “Assignments” μπορεί να γίνει και απευθείας από το κουμπί που θέλουμε να μεταβάλουμε κάνοντας δεξί κλικ επάνω στην εικόνα του SABRE RGB PRO. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μενού επιλογών που η κάθε μια από αυτές δημιουργεί νέο “Assignments” με όλη την απαραίτητη ακολουθία αφήνοντάς μας λίγες τελικές πινελιές για την ολοκλήρωση του. Φυσικά όπως πάντα όλες οι δυνατότητες σε όλα τα κουμπιά έκτος από το βασικό αριστερό, πάγια επιλογή της Corsair. Στα υπόλοιπα τα γνωστά… RGB φωτισμός σε ρόδα και logo με όλες τις γνωστές επιλογές στο “Lighting Effects” και “Hardware Lighting” για όπου δεν υπάρχει ή είναι κλειστό το iCUE. 5 θέσεις DPI μεταβαλλόμενες από το αντίστοιχο κουμπί, ή όποιο άλλο επιλέξουμε να προγραμματίσουμε, συν μια για Sniper, που θα πρέπει φυσικά να τοποθετηθεί σε άλλο κουμπί, και όπως πάντα σε όλες η δυνατότητα από 100 έως 18.000 DPI, και διαφορετικά σε κάθε άξονα αν θέλουμε. Surface Calibration, πού κάνει δουλίτσα σε κάποιες περιπτώσεις, πιστέψτε με. Και τελευταίο το “Device Settings” που του έχουν προστεθεί μερικές καλές επιλογές και έχει μεταφερθεί εδώ από το γενικότερο “Settings” που βρισκότανε στην έκδοση 3 του iCUE, πράγμα σαφώς λογικότερο. Αποτελέσματα Μετρήσεων Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιό είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ. Να σημειώσω επίσης ότι ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το SABRE RGB PRO μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Ξεκινώντας από το Polling Rate (Report Rate πλέον για την Corsair) βλέπουμε εντελώς γραμμική απόδοση στο διάγραμμα τόσο στα 1000Hz όσο και στα 4000Hz μιας και στις μετρήσεις δεν υπήρχε απόκλιση μεγαλύτερη από το 0,2% και 0,3% αντίστοιχα, ουσιαστικά μηδενική. Εκεί που έχουμε μεγάλη απόκλιση είναι στην περίπτωση των 8000Hz Polling Rate όπου το Enotus Mouse Test ξεκίνησε από τα 4170Hz και κατάφερε μετά βίας να φτάσει τα 4613Hz όσο ανεβαίναμε σε DPI. Δεν μπορώ παρά να υποθέσω αδυναμία του συγκεκριμένου λογισμικού μετρήσεων, δεν μπόρεσα όμως να πιστοποιήσω την αλήθεια με κάποιον άλλο τρόπο. Και στο Accuracy πάρα τα όποια σκαμπανεβάσματα οι τιμές διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Στο Smoothness πάλι τα πράγματα είναι αρκετά αντιφατικά, σε σχέση με την αίσθηση τουλάχιστον. Πολύ άτακτες οι μετρήσεις στα 4000Hz και με ελαφρός περίεργη αυξητική τάση στα 1000Hz, αρκετά ποιο λογικά στα 8000Hz αν και θυμίσω δεν μπόρεσα να πάρω μέτρηση των τιμών τους εκεί. Προσωπικά θα το αποδώσω και πάλι σε ενδεχόμενο σφάλμα του Enotus Mouse Test, πράγμα που έχουμε ξανασυναντήσει αρκετές φορές στη συγκεκριμένη μέτρηση και στο παρελθόν. Σε κάθε περίπτωση σας παραθέτω τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα δικάσας. Εμπειρία Χρήσης Όμορφο, άνετο και πανάλαφρο το SABRE RGB PRO, στιβαρότατο και με πολύ μαλακά κουμπιά τοποθετημένα ακριβός εκεί που πρέπει, συνοδευόμενο από ανύπαρκτο καλώδιο, κάνει συνολικά εξαιρετικά τη δουλειά του. Τα 2.000Hz και 4.000Hz report rate έχουν μια κάποια διαφορά στην αίσθηση από τα 1000Hz που αποτελούν το σημερινό στάνταρ αλλά στα 8.000Hz δεν κατάφερα να δω κάτι. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν δεν έχει έρθει ήδη ο καιρός που αρκετοί θα χρειαστούν αυτά τα report rate δεν είναι και μακριά. Το καλώδιο των 2,1m είναι όντος σαν να μην υπάρχει κατά τη χρήση αλλά η εικόνα του επάνω στο γραφείο εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε. Παραμένει άχαρο και δείχνει ελαφρός τσαλακωμένο εξαετίας του μαλακού περιβλήματος του. Λογικό μεν αλλά. Ο RGB φωτισμός μπορεί μεν να χάνετε κάτω από το χέρι κατά τη χρήση αλλά όπως πάντα εντυπωσιάζει όταν το SABRE RGB PRO είναι ελεύθερο. Παράλληλα οι αυτοματισμοί στους οποίους μπορεί να ανταποκριθεί, για παράδειγμα κατά την εναλλαγή προγραμμάτων, τον κάνουν και χρηστικό. Πολύ εύχρηστο είναι επίσης και με το αριστερό χέρι παρόλο που δεν είναι αυτός ο προορισμός του. Θα πρέπει να σημειώσω και την πολύ ευχάριστη ανανέωση του iCUE που μας επιτρέπει πλέων πολύ ευκολότερα και αμεσότερα κάθε παραμετροποίηση. Επίλογος - Συμπεράσματα Η περίοδο που πέρασα με το SABRE RGB PRO ήταν γενικά πολύ ευχάριστη, χωρίς όμως να μου αφήσει και κάτι το αξιοσημείωτο πέραν των 8.000Hz report rate. Το εξαιρετικά μαλακού USB καλωδίου δίνει αίσθηση ασύρματου και το βάρους που φαίνεται ακόμα μικρότερο από το πολύ μικρό πραγματικό το κάνουν συνολικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μεν αλλά όχι πρωτοπόρο. Ο γνωστός RGB φωτισμός της Corsair θα πραγματοποιήσει κάθε απαίτηση όπως και τα 6 συνολικά κουμπιά με τα 5 από αυτά να μας επιτρέπουν να τα προγραμματίσουμε σε ότι θέλουμε. Αρκετά βελτιωμένη είναι η νέα έκδοση του iCUE έχοντας ποιο σύγχρονη εμφάνιση αλλά κυρίως μεγαλύτερη ευχρηστία. Με τιμή κάτω των 60€ αποτελεί σίγουρα πολύ καλή πρόταση γενικότερα αλλά και σπάνιο ανταγωνιστικά αν υπολογίσουμε και τα 8.000Hz report rate με ελάχιστα μέχρι στιγμής προϊόντα να τα διαθέτουν. Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz, 4000Hz, 8000 Hz. Μόνο 74gr. Πολύ μαλακό καλώδιο μακρύτερο των συνηθισμένων. Αναρίθμητα DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE. Εμφανής ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI. RGB φωτισμός 2 ζωνών, ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμοί από το iCUE. RGB φωτισμός αποθηκευμένος στη συσκευή ρυθμιζόμενος από το iCUE. Ποιότητα υλικών. Σχεδιασμός και εμφάνιση. Άνεση χρήσης. Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness και report rate μετά τα 4000Hz. Αν και υποψιάζομαι ασυμβατότητα με το Enotus Mouse Test . Κακή εικόνα καλωδίου, δείχνει τσαλακωμένο. Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse είναι  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.
  18. Πρόλογος Πριν από λίγες ημέρες μου τηλεφώνησε ο φίλτατος @pol77 να με ρωτήσει αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω ένα προϊόν μιας νεοφυούς εταιρείας που κατασκευάζει περιφερειακά, έχοντας ως βασικό στόχο τους απανταχού gamers. Αναφερόταν στο Makalu 67 της MOUNTAIN. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στη σελίδα της MOUNTAIN- ομολογώ δεν την ήξερα - αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα gaming mouse της κατηγορίας φτερού με βάρος μόλις 67gr, έξι προγραμματιζόμενα πλήκτρα, 19.000 DPI και διάτρητο κέλυφος, προσφερόμενο σε μαύρο ή λευκό χρώμα. Και από τεχνικά χαρακτηριστικά, δεν είναι καθόλου κακό. Πριν προχωρήσω σε παρακάτω λεπτομέρειες είχα ήδη αποφασίσει ότι πρόκειται, προφανώς, για ενδιαφέρον προϊόν που θα ήθελα να δοκιμάσω. Κατόπιν των απαραίτητων συνεννοήσεων το προϊόν έφτασε στα χέρια μου σε λιγότερο από μια εβδομάδα, συνοδευόμενο μάλιστα από το Glacier Mousepad της εταιρείας στην έκδοση XL των 29,99€. Τεχνικά χατακτηριστικά Κατά την προσφιλή μου συνήθεια σας παραθέτω αρχικά τον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών, όπως τον έχει αναρτήσει η εταιρεία στη σελίδα της. Παρατηρεί κανείς με την πρώτη ματιά ότι πρωταγωνιστεί ο καινούριος PAW3370 sensor της PixArt, εξ' ου και τα 19.000 DPI, αλλά και οι κορυφαίοι M50 διακόπτες της Omron για τα βασικά κουμπιά, τα 1000HZ polling rate, τα 67 γραμμάρια βάρος - με σημείωση ότι είναι το βάρος του ποντικιού προφανώς χωρίς το καλώδιο -, αλλά και οι διόλου ευκαταφρόνητες διαστάσεις για το βάρος του που το κατατάσσουν στην κατηγορία των μεσαίων προς μεγάλων mouse, μέγεθος απαραίτητο για να μπορεί να υποστηρίξει την προτεινόμενη από τον κατασκευαστή λαβή παλάμης (palm grip). Οι λίγο πιο παρατηρητικοί και αρκετά πιο ψαγμένοι πιθανόν να σταματήσουν και στον ισχυρό 32 bit Cortex M0 επεξεργαστή, τον μικρότερο (tiny 32-bit processor) μέχρι στιγμής ARM σχεδιασμού, κατασκευασμένο ειδικά για όπου μετράει το μέγεθος, η χαμηλή κατανάλωση αλλά και οι ικανοποιητικές επιδόσεις. Για το Glacier Mousepad δεν έχω να πω πολλά πράγματα, μιας και ο αντίστοιχος πίνακας είναι αρκετά αναλυτικός, δίνοντάς μας τα πλήρη στοιχεία και για τις δύο εκδόσεις, με μόνη τους διαφορά το μέγεθος. Ενδιαφέρον στοιχείο βέβαια αποτελεί το ότι ο παγετώνας (Glacier) είναι και αδιάβροχος! Λογικό, ποιος παγετώνας άλλωστε φοβάται το νερό; Συσκευασία και περιεχόμενα Θα ξεκινήσω από το Glacier Mousepad. Απλή ορθογώνια παραλληλεπίπεδη συσκευασία, πλήρης πληροφοριών, παρόμοιας σχεδίασης με αυτή του Makalu 67, με καλής ποιότητας χαρτόνι, που περιέχει το Glacier XL μόνο του, τυλιγμένο σε κύλινδρο. Η πρώτη και κύρια πλευρά τα λέει όλα με σκούρα γκρι γυαλιστερά γράμματα να αχνοφαίνονται πάνω στο μαύρο φόντο. Αριστερά τους, το μεγάλο λογότυπο της εταιρείας που καταλαμβάνει το μισό σχεδόν της πρόσοψης. Μας ενημερώνει ότι πρόκειται για την XL έκδοση του παγετώνα (Glacier), μαλακής, βελτιστοποιημένης για παιχνίδι, αδιάβροχης επιφάνειας, με ραμμένες άκρες και αντιολισθητικό λάστιχο. Μια χαρά το βλέπω για αρχή, για να δούμε και στη χρήση. Δεν βρίσκω λόγο να σας κουράσω αναλύοντας τις υπόλοιπες πλευρές μιας και θα αναφερθώ αντίστοιχα παρακάτω για τη συσκευασία του Makalu 67. Απλά σας τις παραθέτω και αυτό νομίζω αρκεί. Στο Makalu 67 τώρα, έχω στα χέρια μου ένα πολύ καλής ποιότητας, σκληρό, χάρτινο, σκούρο γκρι-ποντικί με μπλε πλαϊνά κουτί. Αν δεν αναγνωρίσει κανείς το λογότυπο της MOUNTAIN στην εμπρός επιφάνεια και με το “REACH YOUR SUMMIT” ίσα που να αχνοφαίνεται στο κέντρο επάνω του μέρους, μάλλον θα το γυρίσει από την άλλη μπερδεύοντάς το με αναποδογυρισμένο λογότυπο γνωστής εταιρείας αθλητικών. Στην πίσω πλευρά όλα ξεκαθαρίζουν αμέσως. Το Makalu 67 κυριαρχεί με δύο φωτογραφίες στο κέντρο, μια από εμπρός υπό γωνία και μια από επάνω. Γύρω του τα πέντε βασικότερα, κατά την MOUNTAIN, χαρακτηριστικά του και τρεις ακόμα εξίσου σημαντικές λεπτομέρειες στο κάτω μέρος, μεταξύ των οποίων και το αντίστοιχα συμβατό λογισμικό να υπόσχεται μάλιστα ότι θα κατακτήσουμε την κορυφή μέσα από απεριόριστη προσαρμογή, βουνό γαρ (MOUNTAIN). Όλα αυτά με τα αγγλικά να κυριαρχούν αλλά και 7 ακόμα γλώσσες να έπονται. Στις δύο μικρές πλευρές έχουμε τα εξής. Το λογότυπο της εταιρείας μόνο του να κυριαρχεί πραγματικά τρισδιάστατο στην κάτω πλευρά και στην επάνω το λογότυπο, το μοντέλο με μια περιγραφή, στα Αγγλικά φυσικά, που μας εξηγεί γιατί δεν θα πρέπει να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από “ασυμβίβαστη απόδοση” και σε επτά επιπλέον γλώσσες μικρότερες περιγραφές με τα αρχικά της καθεμίας σε εικονικά τρισδιάστατο μπλε οβάλ. Τέλος οι δύο εναπομείνασες πλευρές, τοποθετημένες ελαφρώς πιο εσωτερικά, αλλάζουν το σκούρο γκρι φόντο των υπολοίπων σε μπλε και μας ενημερώνουν, η αριστερή για το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά του με λευκά γράμματα και σχέδια και η δεξιά για τον κατασκευαστή, τον συνεργάτη του και τις γνωστές πιστοποιήσεις με τα αντίστοιχα λογότυπα και φυσικά τα επίσης γνωστά barcode. Εδώ έρχομαι αντιμέτωπος και με το πρώτο ερώτημα μιας και άνοιγμα, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, δεν φαίνεται πουθενά. Αρχικά υποψιάζομαι ότι πρόκειται για συρταρωτό πακέτο, εξ' ου και οι εσοχές στα μπλε πλαϊνά που προανέφερα. Δεν είναι όμως εφικτό να μετακινηθεί, με μικρή εξαίρεση το άκρο του στο κάτω μέρος, συνέπεια της επιπλέον πίεσης που άσκησα επάνω του. Αυτό σε συνδυασμό με το κόψιμο της συνέχειας στο χαρτόνι κάτω από το λογότυπο με προϊδεάζει για το πως ανοίγει. Τελικά πρόκειται για ενιαίο κουτί που ανοίγει τραβώντας το κάτω μέρος της πλευράς με το λογότυπο η οποία είναι κολλημένη επάνω στο υπόλοιπο με δύο αρκετά ισχυρούς μαγνήτες. Αυτή η κίνηση ελευθερώνει από αυτή την μεριά και το επάνω μέρος, αυτό ανασηκώνει σε συνέχεια του και την μικρή πλευρά με τους μαγνήτες, αφήνοντας τελικά με αυτό τον τρόπο να φανεί ο εσωτερικός κόσμος της συσκευασίας. Ωραίο και όχι πολύ συνηθισμένο σε τέτοιες συσκευές, σίγουρα ο κάτοχος του Makalu 67 θα βρει μια εναλλακτική χρήση για αυτό το κουτί. Ανοίγοντας τη συσκευασία βλέπουμε να δεσπόζει το Makalu 67 μέσα σε μαύρο χοντρό αφρολέξ, κολλημένο κάτω από μαύρο χαρτόνι. Στο επάνω μέρος του υπάρχει χάρτινο καπάκι για να στεγάσει το καλώδιο και ένα διάφανο σακουλάκι με ένα σετ αυτοκόλλητα ανταλλακτικά τεφλόν, και αυτό το τελευταίο δεν το συναντά κανείς συχνά. Στο καπάκι τέλος υπάρχει κολλημένος ένας μπλε φάκελος με λευκά σχέδια και ένα τετράγωνο μαύρο σαν αυτοκόλλητο που ενημερώνει για τη φιλοσοφία και τον προορισμό της MOUNTAIN και μάλιστα με το όνομα και την υπογραφή του ιδρυτή της στο τέλος. Περιεχόμενα σε αυτόν είναι ένα τρίπτυχο φυλλάδιο και ένα λευκό καρτελάκι με έξι αυτοκόλλητα του λογότυπου της MOUNTAIN σε δύο διαστάσεις και το όνομα της εταιρείας σε λευκό ή σε μαύρο για να μην μας περιορίσει σε σχέση με το χρώμα της επιφάνειας που θα τα κολλήσουμε. Ίσως το παράκανα λίγο με την ανάλυση της συσκευασίας, αλλά με συνεπήρε η γενικότερη ποιότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια, πράγμα που με προδιαθέτει να βάλω ψηλά και τις προσδοκίες μου για το προϊόν. Ελπίζω ότι δε θα απογοητευτώ. Κάτω από το Φακό Με την πρώτη ματιά το Makalu 67 τραβάει το βλέμμα. Αν και με κλασικό οβάλ σχήμα φαντάζει ταυτόχρονα και διαφορετικό, βάζοντάς με στη διαδικασία να το περιεργαστώ για να ανακαλύψω το γιατί. Πανάλαφρο και διάτρητο στο μεγαλύτερο μέρος του, αρχικά με ανησυχεί για τις αντοχές και τη στιβαρότητα της κατασκευής του. Αρχίζω να το πιέζω σε διάφορα σημεία, δεν κουνιέται ούτε τρίζει τίποτα, όσο δυνατά ή βίαια και αν προσπάθησα. Ακόμα και τα κουμπιά του είναι σταθερότατα παρόλο που πατιούνται πολύ εύκολα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα, πράγμα σχετικά ασυνήθιστο ως συνδυασμός. Τα δε πλαστικά είναι γενικότερα πολύ καλής ποιότητας, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή. Με εντυπωσίασε κυρίως η στιβαρότητα του πλέγματος που ξεπερνάει ακόμα και κάποιες μη διάτρητες κατασκευές που έχω συναντήσει, και προφανώς δεν αναφέρομαι σε φτηνές ανώνυμες ή ό,τι σχετικό. Όμορφα σχεδιασμένο πλέγμα, αισθητικά δύο επιπέδων, καλύπτει όλο το πίσω μέρος από κάτω και από επάνω, αφήνοντας υπό έντονο φως να φανούν ελαφρά οι δυο πλακέτες στο εσωτερικό του. Με το πίσω αριστερό μέρος να προεξέχει, υποθέτω για λόγους εργονομίας, αλλά και το εμπρός δεξιά να έχει μια κλίση προς τα κάτω για τους ίδιους λόγους, φαίνεται ξεκάθαρα κατασκευασμένο για δεξιόχειρες. Κατάμαυρο ματ, με μια ελαφρά αίσθηση πέρλας, αφήνει να ξεχωρίσουν τα δύο αριστερά πλαϊνά κουμπιά σε σκούρο γκρι-ποντικί μεταλλιζέ και ένα ημιδιάφανο γκρι οβάλ που ξεκινάει επάνω από τη ρόδα συνεχίζοντας έως κάτω από το κουμπί επιλογής DPI. Αυτό το τελευταίο γκρι οβάλ είναι προφανώς ο 8 σημείων RGB φωτισμός του. Συμπλήρωμα τέλος και οι τέσσερις γκρι κουκίδες που υπάρχουν ανάμεσα σε ρόδα και κουμπί επιλογής DPI, προορισμένες για να μας ενημερώνουν για την επιλεγμένη DPI θέση εκ των έως και 5 συνολικά. Από κάτω τώρα, υπάρχουν τα δυο κατάλευκα τεφλόν κύλισης σε χαμογελαστό σχήμα και ένα μικρό ταμπελάκι επάνω από τον οπτικό αισθητήρα με πληροφορίες για μοντέλο, πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό (αν και αλφαριθμητικό στην πραγματικότητα) και χώρες σχεδιασμού και κατασκευής, Γερμανία και Κίνα αντίστοιχα. Το εντυπωσιακότερο όμως το άφησα για το τέλος. Ουρά του ποντικιού είναι ένα απίστευτα μαλακό καλώδιο, όχι μόνο σε κάμψη αλλά και σε πίεση, μόνο στο τράβηγμα δεν έχει ελαστικότητα. Αν δεν προσέξει κανείς τις άκρες του θα έβαζε στοίχημα ότι δεν πρόκειται για καλώδιο αλλά για μαλακό κορδόνι. Έχοντας συναντήσει ξανά, προσφάτως, ποντίκια με μαλακά καλώδια ομολογώ ότι μπήκα στη διαδικασία σύγκρισης καθαρά από περιέργεια. Κανένα δεν το πλησίαζε για κανένα λόγο, τουλάχιστον από όσα έπεσαν στα χέρια μου. Με την MOUNTAIN να διαφημίζει ότι το καλώδιο της είναι ό,τι πλησιέστερο ως αίσθηση προς το ασύρματο, ανυπομονώ να το δοκιμάσω. Λειτουργικότητα Και πάλι θα ξεκινήσω με το Glacier ως συνοπτικότερη παρουσίαση, αν και όπως αποδείχτηκε όχι λιγότερο εντυπωσιακό ως προϊόν . Από την πρώτη επαφή σε κερδίζει. Μαλακό και ευχάριστο σε υφή, με μαύρη ματ περλέ επιφάνεια, λευκή μαλακιά ραφή περιφερειακά και το λογότυπο της εταιρείας επάνω δεξιά. Ως υφή και εικόνα εμένα μου κάνει, αν και για να πω την αλήθεια θα προτιμούσα κάποιο άλλο χρώμα για τις ραφές και το λογότυπο, αυτό όμως είναι θέμα γούστου . Στο παρακάτω βίντεο προσπάθησα να κάνω, όσο μπόρεσα, εμφανές το πόσο κολλάει επάνω στο γραφείο αλλά και το πόσο μαλακό είναι, πράγμα που φαίνεται από την παραμόρφωση του μέχρι να γλιστρήσει. Φυσικά, κατά τη διάρκεια του βίντεο το Glacier ήταν επάνω στο γραφείο χωρίς να έχει απολύτως τίποτα τοποθετημένο επάνω του ούτε και κάποιο άλλο εμπόδιο γύρω του που να το επιβαρύνει ή να το εμποδίζει, αλλά και το πενσάκι το πάταγα όσο μαλακά χρειαζόταν, ίσα ίσα να μην γλιστρήσει. Το ποιο ευχάριστο όμως από όλα στο Glacier είναι ότι η επιφάνειά του επιτρέπει στο ποντίκι τόσο αβίαστη κύλιση όσο σχεδόν και μια σκληρή, παράλληλα με το ότι κάνει τόσο αθόρυβη την κύλιση που για να ακούσει κανείς τον ανεπαίσθητο ήχο της τριβής πρέπει πραγματικά να μην υπάρχει ο παραμικρός θόρυβος στο χώρο. Δεν ξέρω πως το πέτυχαν αλλά ο συνδυασμός είναι πολύ καλός. Φυσικά αυτό δεν ισχύει αποκλειστικά για τη χρήση του Makalu 67 αλλά και για 6-7 ακόμα ποντίκια που δοκίμασα, σε ποικιλία τιμών και ποιοτήτων, φυσικά με την αντιστοιχία κύλισης και θορύβου στα χαρακτηριστικά του καθενός, όλα λειτουργούν πιο ευχάριστα από οπουδήποτε αλλού τα έχω δουλέψει. Επιπροσθέτως όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο δεν θα μας ανησυχήσει και κάποιο μικροατύχημα μιας και είναι όντως και αδιάβροχο Water-1.mp4 Περνώντας τώρα στο Makalu 67, να σημειώσω ότι αν και το μέγιστο της χρήσης του έγινε με το Glacier που περιλαμβάνεται στο άρθρο, οι δοκιμές όπως πάντα για λόγους σύγκρισης έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Εξ αρχής παρατηρώ ότι η όλη αίσθηση του Makalu 67 επιβεβαιώνει και με το παραπάνω την αρχική εικόνα. Όντως το πραγματικό βάρος του είναι ανεπαίσθητα πάνω από τα 67gr όπως φαίνεται και στη ζυγαριά ακριβείας. Στις δύο παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε την μέγιστη και ελάχιστη τιμή βάρους που μπόρεσα να πετύχω σε ζυγαριά ακριβείας, ανάλογα με το πως άφηνα το καλώδιο, φυσικά πάντα προσπαθώντας το τελευταίο να ενοχλεί το ελάχιστο δυνατό, πράγμα που από ότι φαίνεται συμβαίνει. Και εδώ έχουμε τις διαστάσεις του με την εταιρεία να μας δίνει 127 x 70,2 x 42,2 mm και την πραγματικότητα να το επιβεβαιώνει με ελάχιστη απόκλιση απόλυτα δικαιολογημένη ακόμα και από τις συνθήκες μέτρησης μιας και πραγματικά μετρήθηκε 125,1 x 70,25 x 43,13 mm. Συνυπολογίζοντας τώρα ότι και η στιβαρότητα του θυμίζει περισσότερο μασίφ κατασκευή παρά μια τόσο ελαφριά και διάτρητη, σίγουρα θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης στην κατηγορία του. Το δε μικρό του βάρος σχεδόν εξαφανίζεται μόλις το Makalu 67 ακουμπήσει στο γραφείο. Εκεί κινείται αέρινα και σχεδόν αθόρυβα σε κάθε επιφάνεια, με αποκορύφωμα τις σκληρές. Όποιο ποντίκι έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο, δημιουργεί ένα ήχο γρατσουνίσματος κατά την κύλιση στις σκληρές επιφάνειες που εμένα προσωπικά με ενοχλεί. Στο Makalu 67 όμως αυτός ο θόρυβος είναι τόσο αχνός και λιγότερο τραχύς που αν το περιβάλλον δεν είναι αρκετά ήσυχο μάλλον δεν ακούγεται καν και αν ακουστεί σίγουρα δεν ενοχλεί. Στο παρακάτω video προσπάθησα να σας δώσω την διαφορά ήχου σε σχέση με ένα επώνυμο και με αρκετά καλά τεφλόν ποντίκι. 4.mp4 Τα 100% τεφλόν ολίσθησης κάνουν πολύ καλή δουλειά. Αλλά και στα πάνινα mousepad που δοκίμασα εξακολουθεί να είναι πανάλαφρο και αέρινο, λιγότερο μεν όπως και όλα τα ποντίκια άλλωστε εξαιτίας του υφάσματος, με μικρή διαφορά όμως και εντελώς αθόρυβα αυτή τη φορά σε σχέση με τις σκληρές επιφάνειες. Με αποκορύφωμα τέλος το συνδυασμό του με το Glacier, που επιτυγχάνει το μέγιστο κατ’ εμέ ταίριασμα μεταξύ αβίαστης κύλισης και απουσίας θορύβου συγκριτικά με όσα έχω συναντήσει μέχρι τώρα. Τι να πω τώρα και για το καλώδιο. Πραγματικά δείχνει να είναι η αμέσως προηγούμενη στάση ως αίσθηση από το ασύρματο, όπως υποστηρίζει και η MOUNTAIN. Αν δεν μαγκώσει κάπου ή δεν βρεθεί σε κάποια πολύ τραχεία γωνία, που να το γδέρνει κατά την τριβή, δεν το αισθάνεσαι καθόλου και μόνο όταν το βλέπεις θυμάσαι την ύπαρξή του. Θυμάμαι από πρόσφατη εμπειρία άλλου ποντικιού με αντίστοιχα μαλακό καλώδιο το πόσο με εντυπωσίασε, εδώ όμως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά και σε υφή και σε χρήση. Ακόμα και η σύνδεση του καλωδίου με το ποντίκι φαίνεται να βοηθάει, με την ελαφρά κλήση των 5 μοιρών προς τα επάνω, μη επιτρέποντάς του να ακουμπήσει άμεσα στην επιφάνεια, ομολογώ δεν του το είχα. Με τα 43mm ύψος (42,2 κατά την MOUNTAIN) σίγουρα δεν το λες ρηχό, αλλά με την ελαφριά κλίση του προς τα δεξιά, το δεξί χέρι βολεύεται άνετα επάνω του. Τα 125mm (127 κατά την MOUNTAIN) μήκος επιτρέπουν ευχάριστη palm λαβή, αν και στο δικό μου όχι πολύ μικρό χέρι η χρήση της μεσαίας ρόδας δεν ήταν πολύ εύκολη μιας και απαιτούσε να κουνήσω το δάκτυλο μου αρκετά προς τα πίσω. Ευτυχώς η πολύ εύκολη και ακριβής κύλιση της ρόδας αλλά και το πολύ μαλακό κουμπί της διευκόλυναν την κατάσταση. Ακόμα δυσκολότερα είναι τα πράγματα κατά τη χρήση του κουμπιού επιλογής DPI, σε palm πάντα λαβή, όπου έπρεπε να σηκώσω και τα τέσσερα δάκτυλα μου για να το φτάσω. Αυτό βέβαια δεν το λες πρόβλημα μιας και δεν απαιτείται η τόσο συχνή του χρήση. Όλα αυτά βέβαιά διορθώνονται αν επιλέξει κανείς grip ή ακόμα και fingertip λαβή. Σε αυτό συμβάλλουν και τα κουμπιά όντας ευκολοπροσβάσιμα και πολύ μαλακά στο πάτημα αλλά παράλληλα και πολύ ακριβή. Τα πλαϊνά κουμπιά πάλι, εξίσου μαλακά με τα υπόλοιπα, είναι πάντα ευκολοπροσβάσιμα από τον αντίχειρα του δεξιού χεριού, όπως και αν πιάσεις το Makalu 67, αλλά ακόμα και με το αριστερό η προσπάθεια ανεύρεσης τους και χρήσης τους με το μικρό ή με το παράμεσο δάκτυλο δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, σε απλές δουλειές τουλάχιστον όπως για παράδειγμα το εμπρός-πίσω σε σελίδες του web browser. Ναι το Makalu 67 είναι τόσο άνετο και εύχρηστο που αν και αμιγώς για δεξιόχειρες μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και με το αριστερό, με τις αντίστοιχες παραδοχές πάντα. Πολύ ευχάριστη είναι επίσης και η απουσία τις ελαφριάς αστάθειας που παρουσιάζεται συνήθως στα πλαϊνά κουμπιά στα περισσότερα ποντίκια, εδώ και αυτά ακολουθούν κατά πόδας την ακρίβεια και τη σταθερότητα των υπολοίπων, μπράβο στην MOUNTAIN για την προσοχή στη λεπτομέρεια. Τέλος τα δυο βασικά κουμπιά με τους γνωστούς και από άλλες κατασκευές διακόπτες της Omron, εγγυημένους από την ίδια για τουλάχιστον 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, δεν θα δυσαρεστήσουν σε καμία περίπτωση. Μεγάλα - καταλαμβάνουν κάτι λιγότερο από το μισό επάνω μέρος του Makalu 67 - αλλά και πανάλαφρα, σταθερότατα και ακριβέστατα σε κάθε τους σημείο, με εξαίρεση το πρώτο ένα περίπου εκατοστό από τη βάση τους που είναι αρκετά σκληρά στο πάτημα, πράγμα όμως εκτός από λογικό και εντελώς αδιάφορο διότι ποιος τα πατάει σε αυτό το σημείο; Αυτό που ομολογώ με ξένισε κάπως είναι το ανάγλυφο διάτρητο του σώματος του Makalu 67 που αν και σίγουρα προσθέτει στην εξοικονόμηση βάρους και την σταθερότητα στη λαβή τουλάχιστον στα πλαϊνά, δεν με ευχαρίστησε πολύ στην αφή, χωρίς όμως να μου δημιουργεί και πρόβλημα. Αντίθετα η υφή του πλαστικού γενικότερα είναι πολύ καλή. Base Camp Κάθε σύγχρονο περιφερειακό με ρυθμίσεις και φωτισμό απαιτεί, προφανώς, για την παραμετροποίησή του και το αντίστοιχο λογισμικό. Στην περίπτωση της MOUNTAIN (βουνό) λογική η ανάγκη μιας Base Camp (βασική κατασκήνωση) για να ανασυνταχθούμε και να οργανώσουμε την εξόρμησή μας προς τόπους διασκέδασης (gaming mouse γαρ) και όχι μόνο. Μετά την εγκατάσταση και το πρώτο άνοιγμα του Base Camp έρχομαι αντιμέτωπος με την εικόνα ενός σύγχρονου λογισμικού στα βασικά χρώματα της MOUNTAIN, που προσομοιάζει κατά αντιστοιχία και τη σελίδα της. Επιτρέψτε μου να είμαι σχετικά αναλυτικός μιας και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται το συγκεκριμένο λογισμικό, από το TheLab.gr τουλάχιστον. Στην επάνω μπάρα έχουμε αριστερά την επιλογή της βασικής καρτέλας συμβολισμένη με το λογότυπο της MOUNTAIN και δίπλα της τις καρτέλες των συνδεδεμένων προϊόντων, στην περίπτωση μας μόνο το Makalu 67, με popup παράθυρο για προτροπή αναβάθμισης στο τελευταίο firmware αν δεν το έχει ήδη η συσκευή μας. Δεξιά, το γνωστό γρανάζι, σύμβολο τον ρυθμίσεων και τα αντίστοιχα γνωστά για σμίκρυνση ή κλείσιμο της εφαρμογής, απουσιάζει αυτό της μεγέθυνσης μιας και δεν υποστηρίζεται καμία αλλαγή μεγέθους ούτως η άλλως. Η δε σήμανση της επιλεγμένης καρτέλας γίνεται με μια οριζόντια πορτοκαλί γραμμή, ακριβώς από επάνω της. Στην πρώτη καρτέλα συναντάμε στο επάνω μισό της τα συνδεδεμένα προϊόντα και στο κάτω τρία μεγάλα εικονίδια με συνδέσμους προς τα αντίστοιχα σημεία της σελίδας της εταιρείας. Τέλος, στο κάτω μέρος, αριστερά βρίσκουμε συνδέσμους για την παρουσία της MOUNTAIN στα γνωστότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεξιά την έκδοση του προγράμματος. Περνώντας εν τάχει στις ρυθμίσεις του Base Camp, τα πράγματα είναι πολύ απλά και ιδιαιτέρως περιορισμένα. Τρεις στήλες συνολικά με την αριστερή να μας ενημερώνει για την έκδοση του Base Camp και να μας παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου και αναβάθμισής του σε ένα κουμπί, τη δεξιά να μας προσφέρει δύο συνδέσμους για τη σελίδα της εταιρείας και να επαναλαμβάνει και τους 8 προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και τέλος την μεσαία να μας δίνει τις πέντε μόλις επιλογές για εκκίνηση κατά την έναρξη του υπολογιστή, εκκίνηση ως μικρό στην μπάρα των windows (minimized), αποστολή δεδομένων ανώνυμα, αυτόματο έλεγχο για αναβαθμίσεις και τη δυνατότητα αλλαγής σε τέσσερις μόνο γλώσσες, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Θα μπορούσαν και να την είχαν αποφύγει ολόκληρη καρτέλα για αυτά εκτός αν σκοπεύουν να την εμπλουτίσουν άμεσα. Πάμε τώρα και στο φλέγον, δηλαδή την καρτέλα του Makalu 67. Δομημένα και ευδιάκριτα τα πράγματα, χωρισμένα σε τρεις κάθετες περιοχές και εδώ. Πρώτη περιοχή από αριστερά, μια στήλη με τις βασικές κατηγορίες/καρτέλες για προφίλ, φωτισμό, κουμπιά, μακροεντολές και ρυθμίσεις. Μια κάθετη πορτοκαλί γραμμή στα αριστερά αυτών δείχνει ποια είναι η επιλεγμένη καρτέλα. Δεύτερη περιοχή/στήλη αυτή με τις βασικές επιλογές της κατηγορίας/καρτέλας που έχουμε επιλέξει από την πρώτη στήλη. Και τέλος το μεγαλύτερο περιθώριο στα δεξιά, που καταλαμβάνει σχεδόν τα 2/3 του συνόλου, με τις ρυθμίσεις ανάλογα με τη βασική επιλογή από τη δεύτερη περιοχή/στήλη. Αναλυτικότερα και παρακάμπτοντας ελαφρώς τη σειρά θα αναφερθώ πρώτα στο πακέτο των μακροεντολών (macro) μιας και η δημιουργία καθώς και η λίστα τους αφορά το σύνολο και είναι ανεξάρτητη των προφίλ. Φυσικά το που θα αποδοθεί κάθε μια από τις μακροεντολές τελικά είναι άμεσα εξαρτώμενο από το προφίλ αλλά αφορά το πακέτο δέσμευσης των κουμπιών μιας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο από εκεί, οπότε θα το δούμε στην αντίστοιχη παράγραφο. Εδώ οι επιλογές είναι απλές και ξεκάθαρες… Στη μεσαία στήλη απλά δημιουργείς μια νέα μακροεντολή ή επιλέγεις μια από τις υπάρχουσες - προφανώς αρχικά δεν υπάρχει καμία - και στη συνέχεια πρέπει πρώτα από όλα να δώσουμε ένα όνομα. Κατόπιν ανοίγουν οι επιλογές για το ποιες θα είναι οι συσκευές που θα καταγραφούν, πληκτρολόγιο ή/και ποντίκι, ποια θα είναι η καθυστέρηση μεταξύ των εντολών δηλαδή η καταγραφή πραγματικού χρόνου ή ενός προκαθορισμένου χρόνου που επιλέγουμε (εδώ - default - 50ms) ή καθόλου (0ms), και η επιλογή έναρξης καταγραφής (start recording), επάνω από την οποία υπάρχει και η επιλογή για το αν θα εμφανίζεται στη λίστα αναλυτικά η πίεση και η ελευθέρωση ή όχι για το κάθε κουμπί/εντολή. Τέλος αφού ξαναπατήσουμε την ίδια επιλογή που πλέον έχει μεταφερθεί στο τέλος της λίστας και έχει μετονομαστεί σε τέλος καταγραφής (stop recording) ανοίγουν δεξιά και οι τελευταίες επιλογές, του playback για το αν δηλαδή θα λειτουργεί μια φορά στο κάθε πάτημα του κουμπιού που έχει ανατεθεί η συγκεκριμένη μακροεντολή ή αν θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του πατήματος επαναλαμβανόμενα ή αν θα ξεκινάει με το πρώτο πάτημα και θα επαναλαμβάνεται μέχρι να το ξαναπατήσουμε και τέλος η ένδειξη για το αν έχει ανατεθεί κάπου αυτή η μακροεντολή, προφανώς για να μας αποτρέψει από την διαγραφή της, μιας και το πρόγραμμα δεν απαγορεύει να τη διαγράψουμε ακόμα και αν έχει ανατεθεί σε κουμπί, και φυσικά η επιλογή αποθήκευσης. Στην μακροεντολή βέβαια, όσον αφορά το ποντίκι ή κάποιο macro key του πληκτρολογίου, θα περάσει η αντίστοιχη ακολουθία ή η εντολή που υπάρχει καταχωρημένη στο κουμπί κατά τη στιγμή που δημιουργούμε την μακροεντολή και όχι ότι θα έκανε το αντίστοιχο κουμπί κατά την χρήση του, αν αυτό είναι διαφορετικό. Να σημειώσω εδώ ότι μπροστά από το όνομα της κάθε αποθηκευμένης μακροεντολής εμφανίζεται το σύμβολο του μέσου εισαγωγής, πληκτρολόγιο ή ποντίκι ή το γράμμα Μ σε κύκλο συμβολίζοντας την μίξη τους, αυτό όμως είναι εικονικό και αναφέρεται στις επιλογές (check box) των αντίστοιχων συσκευών (DEVICES) και όχι στην πραγματική ακολουθία. Αν δηλαδή για παράδειγμα καταγράψουμε μια μακροεντολή με συνδυασμό πληκτρολόγιου ή ποντικιού ή μόνο ποντικιού και έπειτα αφαιρέσουμε το ποντίκι αφήνοντας μόνο το πληκτρολόγιο, και φυσικά το αποθηκεύσουμε, η μακροεντολή κατά την εκτέλεσή της θα κάνει όλη την ακολουθία όλων των συσκευών που περιλαμβάνει παρόλο που θα έχει το σύμβολο του πληκτρολογίου. Θα περίμενε κανείς από ένα έξυπνο πρόγραμμα να απενεργοποιεί τις εντολές της απεπιλεγμένης συσκευής ή έστω να μην σου επιτρέπει να αφαιρέσεις το check από τη συσκευή εφόσον λαμβάνει μέρος. Στα προφίλ τώρα, έχουμε τη δυνατότητα δημιουργίας έως και πέντε, τα οποία καταχωρούνται κατευθείαν και μόνο στη συσκευή, στις πέντε συνολικά αντίστοιχες hardware θέσεις. Ως επικεφαλίδα έχουμε τον τίτλο YOUR PROFILES ακολουθούμενο από τον αριθμό των προφίλ που έχουμε δημιουργήσει και αυτών της συνολικής δυνατότητας, ξαναθυμίζω πέντε μόνο, και δύο εικονίδια/κουμπιά για διαγραφή ή εισαγωγή. Δεξιά στις επιλογές του κάθε προφίλ έχουμε τη δυνατότητα να του δώσουμε ένα τίτλο, να επιλέξουμε ένα εικονίδιο από μια λίστα 36 συνολικά εικονιδίων ή να εισάγουμε δικό μας από jpg, bmb ή png αρχείο, αρκεί να είναι κάτω των 2mb. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε ένα πρόγραμμα που θα ενεργοποιεί το προφίλ κατά την εκκίνηση του, να εξάγουμε το επιλεγμένο προφίλ για να το αποθηκεύσουμε σε xml ώστε να μπορούμε να το επανεισάγουμε αργότερα, να το αντιγράψουμε και τέλος να το επαναφέρουμε στις αρχικές του, εργοστασιακές θεωρητικά, ρυθμίσεις. Να σημειώσω πάντως πως αυτό το τελευταίο με την επαναφορά των ρυθμίσεων δεν λειτουργεί σωστά μιας και δεν τις επαναφέρει όλες, για παράδειγμα επαναφέρει όλα τα κουμπιά από την καρτέλα εκτός από τα δύο πλαϊνά που τα αφήνει σε ό,τι επιλογή υπήρχε, αλλά και στα settings αλλάζει μόνο τα DPI και το Polling Rate. Ομολογώ δεν καταλαβαίνω τη λογική, πιο πολύ σε bug μου κάνει. Εδώ βλέπετε την επιλογή ή εισαγωγή εικόνων για αντιστοίχιση στο κάθε προφίλ. Κάθε δημιουργία νέου προφίλ, ή εισαγωγή από τα αποθηκευμένα στο PC, το κατατάσσει τελευταίο στη λίστα χωρίς δυστυχώς τη δυνατότητα μεταβολής της θέσης του. Περνώντας στα εφέ φωτισμού έχουμε τις 6 παρακάτω περιπτώσεις και με συνολικά τη δυνατότητα να συγχρονιστούν σε όλα τα προφίλ ή/και σε όλες τις συσκευές. Off … σαφές. Static, με ενός χρώματος επιλογή για όλα τα led, από πλήρη γραφική παλέτα ή HEX τιμές ή RGB τιμές, και αποθήκευση 10 επιλογών, καθώς και 5 θέσεων φωτεινότητας. Color Wave, δηλαδή κύμα που περιστρέφεται με μόνες επιλογές τις 3 θέσεων ταχύτητα, 5 θέσεων φωτεινότητα και δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη κατεύθυνση. Breathing, με επιλογές ενός ή δύο χρωμάτων από την ίδια με επάνω παλέτα/HEX/RGB ή ουράνιο τόξο (Rainbow) και τις γνώστες επιλογές για ταχύτητα και φωτεινότητα 3ων και 5 θέσεων αντίστοιχα. Custom, με επιλογή της γνωστής παλέτας/HEX/RGB ξεχωριστά για το κάθε ένα από τα 6 συνολικά led που απαρτίζουν το οβάλ, συν την 5 θέσεων φωτεινότητα αλλά για όλα τα LED ταυτόχρονα. Και τέλος το Reactive όπου ανάβει για λίγο σε ένα επιλεγμένο χρώμα όλο το οβάλ κάθε φορά που πατάμε κάποιο από τα 6 κουμπιά του Makalu 67, δεν ανάβει όμως κατά την κίνηση της ρόδας. Η επιλογή του χρώματος γίνεται με την γνωστή παλέτα ή HEX ή RGB και η επιλογή της φωτεινότητας από μπάρα 5 θέσεων. Τώρα τα κουμπιά (Key Binding), έχουν και τα 6 δυνατότητα μεταβολής της λειτουργίας τους, αλλά με προειδοποίηση για το βασικό αριστερό κατά την επιλογή του, προς αποφυγή προβλημάτων. Με δυνατότητα διαγραφής για το κάθε κουμπί ή επαναφοράς έως και των 6, αν και δεν φαίνεται να λειτουργεί η διαγραφή τελικά. Έχουμε πάντως τα εξής. Default δηλαδή ότι προβλέπεται από το σύστημα για αυτό το κουμπί. Disable … δεν το διαγράφει από τη λίστα, απλά το απενεργοποιεί, θα είχε ενδεχομένως το ίδιο αποτέλεσμα αν λειτουργούσε η διαγραφή. OS Commands, με πρώτη επιλογή το Select OS Commands (μην το βάλετε, απλά διαγράφει το κουμπί από τη λίστα, μάλλον πάλι για bug πρόκειται) Run task manager, Run browser (υποθέτω του προεπιλεγμένου, ανοίγει και πεδίο για να βάλουμε url, αλλά τελικά δεν κάνει τίποτα) και τα Lock computer, Shutdown, Sleep και Hibernate, που ευτυχώς δουλεύουν. Run Program, με επιλογή του επιθυμητού προγράμματος, που όμως επίσης δεν δουλεύει. Run Macro, με επιλογή από τις macro που έχουμε φτιάξει, αυτό ευτυχώς δουλεύει. Media, με πρώτη επιλογή το Select Media Function που και πάλι δεν κάνει τίποτα και τα κλασικά Play/Pause, Stop, Previous track, Next track, Volume up, Volume down και Mute, και αυτά λειτουργούν. Keyboard Shortcuts, ότι κουμπί επιλέξουμε από το πληκτρολόγιο συμπεριλαμβανομένων των CTRL, SHIFT, ALT και WIN (Windows key) με check box επιλογή Mouse, με Select Mouse Function ως décor μόνο και τα Left button, Right button, Middle button, Forward, Backward, Scroll up, Scroll down, DPI + DPI -, Next profile, Previous profile, Brightness cycle και Effect cycle. Αυτά είναι όλα, άλλα δεν θα βρείτε - όσα από αυτά λειτουργούν δηλαδή. Και να μην ξεχάσω και εδώ έχουμε τη δυνατότητα συγχρονισμού σε όλα τα προφίλ, δεν ξέρω αν και που χρησιμεύει, αλλά υπάρχει. Και τέλος περνάμε στα Settings, τις ρυθμίσεις δηλαδή των επιδόσεων του Makalu 67 με πρώτη πρώτη την επιλογή ελέγχου και αναβάθμισης του firmware κάτω από το δεσπόζον Makalu 67 δεξιά από την τρέχουσα έκδοση του. Δεξιά τώρα όλο το παρακάτω πακέτο … Poling rate με επιλογές 125, 250, 500 και 1000 Sensitivity, αναφερόμενο στην ταχύτητα του κέρσορα και όχι, προφανώς, στα DPI, με 11 επιλογές παρακαλώ. Click speed, με 11 επιλογές επίσης για το πόσο γρήγορο θα είναι το διπλό κλικ. Button response time, σε ms (χιλιοστά του δευτερολέπτου) με επιλογές 2,4,6,8,10 και 12 που αφορούν το πόσο γρήγορα θα σταλθεί το click στο PC. Angle snapping, που προβλέπει την κίνηση του ποντικιού για να βελτιώσει την ομαλότητα της κίνησης σε κακές (μη σωστά καθρεπτίζουσες) επιφάνειες. Προσωπικά δεν μπόρεσα να παρατηρήσω βελτίωση κάπου, ούτε στις μετρήσεις, οπότε δεν ξέρω υπό ποιες συνθήκες βοηθάει. Lift-off distance, για μεγαλύτερη ή μικρότερη απόσταση από την επιφάνεια. Όντως στο High επιτρέπει να έχει μια λίγο μεγαλύτερη απόσταση - δεν καταλαβαίνω το λόγο, αλλά δουλεύει. Το δοκίμασα προσθέτοντας διάφορους αποστάτες και στο low δεν λειτουργούσε, εντυπωσιάστηκα ομολογώ. DPI levels, με από 1 έως 5 θέσεις και δυνατότητα από 100 DPI έως 19.000 DPI με βήμα των 50. Reset to factory default, που τα επαναφέρει όλα στα εργοστασιακά εκτός από τα Sensitivity και Click speed - θυμίζω το ξαναείδαμε αυτό το πρόβλημα στην καρτέλα των προφίλ. Και τον συγχρονισμό σε όλα τα προφίλ με check box επάνω δεξιά, για όποιον και άμα το χρειαστεί. OΚ, καλά αυτά, αν και ίσως όχι αρκετά, να δουλεύανε τουλάχιστον … Το software κολλάει και καθυστερεί σε διάφορες φάσεις και ιδιαίτερα αν προσπαθήσεις να κάνεις γρήγορα αλλαγές, ειδικά τότε οι αλλαγές μπερδεύονται συχνά μεταξύ τους ή και μεταξύ των προφίλ ή στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν καταχωρούνται. Επίσης κατά τις αλλαγές ή βάζοντας κάποιον χαρακτήρα που δεν του αρέσει στον τίτλο του υπό δημιουργία προφίλ, μπορεί να εξαφανιστεί από την οθόνη παραμένοντας παράλληλα στην taskbar, με μόνο τρόπο επαναφοράς το σκότωμα της εφαρμογής από τον task manager και το ξανά άνοιγμα της. Η αυτόματη αλλαγή προφίλ δουλεύει μόνο όταν ανοίξεις το αντίστοιχο πρόγραμμα και όχι όταν κινείσαι μεταξύ προγραμμάτων. Αν για παράδειγμα έχεις ενεργοποιήσει ένα προφίλ για το word, ένα για το excel, ένα για το notepad (σημειωματάριο ) και ένα για το calculator (αριθμομηχανή) τότε ανοίγοντας το word ενεργοποιείται το αντίστοιχο προφίλ, κατόπιν ανοίγοντας το excel ενεργοποιείται και πάλι το αντίστοιχο, αν όμως επιστρέψεις στο word τότε δεν συμβαίνει τίποτα, δηλαδή παραμένει στο excel προφίλ. Αν τώρα ξανά ανοίξεις ένα word τότε ενεργοποιείται το word προφίλ ανεξάρτητα αν το word είναι ήδη στο προσκήνιο ή όχι. Επίσης η αυτόματη ενεργοποίηση δεν λειτουργεί για όλα τα προγράμματα, π.χ ανοίγοντας το calculator (αριθμομηχανή) δεν συνέβη τίποτα ποτέ. Το Base Camp κλείνει τελείως με το X (το γνωστό σύμβολο κλεισίματος των εφαρμογών) και δεν υπάρχει τρόπος να παραμένει ενεργό εκτός του minimize, πάλι καλά με τόσα προβλήματα. Η αυτόματη μεταβολή προφίλ με κλειστό το Base Camp λειτουργεί σχετικά ικανοποιητικά, πάντα με τους περιορισμούς που προανέφερα, αλλά αν το έχουμε ανοικτό τότε καθυστερεί πάρα πολύ και αν προσπαθήσουμε να ανοίξουμε και σχετικά γρήγορα άλλο πρόγραμμα με αντίστοιχο αυτοματισμό πριν ολοκληρωθεί τότε μπερδεύονται οι ρυθμίσεις των προφίλ μεταξύ τους και χάνονται και κάποιες εξ αυτών, συνήθως κολλάει προσπαθώντας να ανοίξει πολλές φορές το τελευταίο προφίλ στη λίστα. Αν αφαιρέσουμε το Makalu 67 από το PC και το βάλουμε αργότερα ή μετά από επανεκκίνηση και ειδικότερα αν το έχουμε βάλει σε άλλο PC ενδιάμεσα τότε έχοντας ανοικτό το Base Camp συχνά χαλάνε κάποιες από τις ρυθμίσεις ή μπερδεύονται μεταξύ των προφίλ. Επίσης εξαφανίζεται η εικόνα από κάποια ή όλα τα προφίλ ή/και τα ονόματά τους. Αν μεταφέρουμε το Makalu 67 σε άλλο PC δεν λειτουργεί η αυτόματη μεταβολή προφίλ και αν ανοίξουμε και εκεί το Base Camp δεν φαίνεται όνομα, εικονίδιο και πρόγραμμα σε κανένα από τα προφίλ, πολλές φορές χαλάνε και άλλες ρυθμίσεις. Αν δοκιμάσεις να βάλεις 2 Makalu 67 ταυτόχρονα τότε το δεύτερο λειτουργεί μεν κανονικά σαν συσκευή αλλά δεν αναγνωρίζεται καθόλου από το Base Camp και αν αφαιρέσεις αυτό που βλέπει το Base Camp ούτε τότε αναγνωρίζει το άλλο. Για να το δει πρέπει να κλείσεις το Base Camp και να το ξανά ανοίξεις ή να αφαιρέσεις το Makalu 67 και να το ξαναβάλεις, με το όποιο ενδεχομένως αντίστοιχο μπάχαλο στις ρυθμίσεις. Γενικά αν έχεις 1 μόνο Makalu 67 σε ένα συγκεκριμένο PC, το ρυθμίσεις και κλείσεις τελείως το Base Camp μέχρι να χρειαστεί να αλλάξεις κάτι και να το ξανακλείσεις τότε μια χαρά, αρκεί να μην θέλεις αυτόματες μεταβολές στα προφίλ πέραν του ανοίγματος της εφαρμογής, και όχι πάντα. Θα ήθελα να κάνω και κάποιες προτάσεις βελτιώσεις όσων αφορά το Base Camp αλλά ας λειτουργήσει πρώτα σωστά και βλέπουμε, πολύ κρίμα πάντως … Αποτελέσματα Μετρήσεων α Μετρήσεων Μετρήσεις φυσικά είχαμε μόνο για το Makalu 67 που παρουσίασε γενικώς αρκετά καλές τιμές όπως βλέπουμε και στους παρακάτω πίνακες. Ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το Makalu 67 μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση. Το polling rate εμφανίζεται ως μια ευθεία γραμμή μιας και με εξαίρεση τα 995Hz στα 400 DPI και τα 998Hz στα 800 DPI ήταν πάντα καρφωμένο στα 1000Hz για όλες τις υπόλοιπες, αλλά και σε δειγματοληπτικό έλεγχο για τα 125Hz, 250Hz και 500 Hz εμφάνισε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά. Σχετικά καλή απόδοση είχε και στις τιμές των μετρήσεων για την ακρίβεια (Accuracy), αν και οι μετρήσεις αδικούν την αίσθηση κατά τη χρήση που ήταν πολύ καλύτερη. Αντίστοιχα και οι τιμές για την ομαλότητα (smoothness) δεν είναι κακές, παρουσιάζοντας μια λογική αύξηση όσο ανεβαίνουν τα DPI, και εδώ όμως η αίσθηση είναι αρκετά καλύτερη των τιμών. Εμπειρία Χρήσης Ξεκινώντας και πάλι από το Glacier, ομολογώ ότι μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Με διαστάσεις 900 x 400 είναι σε μέγεθος desk pad και όχι απλά mouse pad. Αντιολισθητικό προς το γραφείο και με μια από τις καλύτερες επιφάνειες κύλισης, αν όχι την καλύτερη, από όσα έχουν περάσει από τα χέρια μου. Άψογο ποιοτικά με πολύ μαλακιά ραφή και αρκετά καλή τιμή στα 29,99€ για το XL θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα. Πιστεύω ότι αποτελεί σαφώς αναβάθμιση θέτοντας εντόνως υποψηφιότητα μόνιμης εγκατάστασης στο γραφείο μου. Περνώντας στο Makalu 67, και εδώ έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Εργονομικό, πανάλαφρο, ακριβέστατο, με πραγματικά ανύπαρκτο καλώδιο και αρκετές ρυθμίσεις, εύκολα θα ικανοποιήσει τον χρήστη του. Στιβαρότατο και σταθερότατο με απίστευτη κύλιση αλλά και ακρίβεια δεν θα απογοητεύσει πουθενά, ένα πραγματικό εργαλείο, από hardware τουλάχιστον. Μόνη σημαντική ένσταση η αδυναμία αυτόματης μεταβολής προφίλ κατά την αλλαγή εφαρμογών στο προσκήνιο/παρασκήνιο αλλά και τα μόλις 5 συνολικά ενεργά προφίλ που προσωπικά δεν τα βρίσκω αρκετά. Αυτό που δυστυχώς ήταν απογοητευτικότατο χαλώντας ιδιαίτερως την όλη καλή εικόνα του Makalu 67 είναι το Base Camp. Πολύ αργό και ασταθές, με σχετικά περιορισμένες ρυθμίσεις, όταν και αν αυτές λειτουργούν, κρατάει σαφώς πίσω το Makalu 67 από το να αναδείξει τις δυνατότητες του. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες αστοχίες και στο firmware που αφορούν τους αυτοματισμούς και τον συγχρονισμό με τις μνήμες, δεν ξέρω, πάντως γενικώς επιεικώς απαράδεκτο λογισμικό. Επίλογος - Συμπεράσματα Αυτό που ομολογώ ότι πραγματικά εντυπωσιάζει στο Makalu 67 πέραν από το απίστευτο καλώδιο είναι η στιβαρότητα και η σταθερότητά του, συνέπεια προφανώς της ποιοτικής και προσεγμένης κατασκευής, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θα περίμενα από μια τόσο ελαφριά και διάτρητη κατασκευή. Δίνει μια αίσθηση σαν να είναι μασίφ, ακόμα και τα κινητά μέρη του, κουμπιά και ρόδα, κινούνται πολύ εύκολα μεν αλλά με ακρίβεια και όσο χρειάζεται. Αντίστοιχα καλός είναι και ο sensor με τα 19.000 DPI υπεραρκετά αλλά και τις ρυθμίσεις του ικανοποιητικές. Αυτό που θέλει πολλή δουλειά, ή ενδεχομένως από την αρχή, είναι το Base Camp και η συνεργασία του με το Makalu 67. Για το Glacier έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δεν του βρήκα γενικώς ψεγάδι και η τιμή, που δεν είναι κακή, σε κάθε περίπτωση τα αξίζει. Θα ήθελα πάντως να το δω και σε άλλα χρώματα στη ραφή και το λογότυπο και γιατί όχι και σε μια RGB έκδοση, αλλά σίγουρα όχι με το παρόν λογισμικό. Προς το παρόν και κατ’ επιλογή της MOUNTAIN η διάθεση των προϊόντων της γίνεται μόνο μέσω της σελίδας της στα 59,99€ για το Makalu 67 mouse και στα 14,99€ για την medium ή 29,99€ για την extra large έκδοση του Glacier mousepad. Makalu 67 Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. Ποιοτικά πλαστικά και συναρμολόγηση. 6 πλήκτρα πλήρως προγραμματιζόμενα. Μαλακοί ακριβείς και ποιοτικοί όλοι οι διακόπτες. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθός του. Glacier Επιφάνεια κύλισης. Διαστάσεις. Αδιάβροχο. Αντιολισθητικό σε σχέση με το γραφείο Προσοχή στη λεπτομέρεια και το φινίρισμα. Makalu 67 Απαράδεκτο πρόγραμμα ρυθμίσεων (Base Camp). Δεν αλλάζει προφίλ κατά την εναλλαγή εφαρμογών. Αδυναμία μεταβολής προφίλ αν συνδεθεί σε άλλο υπολογιστή. Glacier Θα το ήθελα και σε άλλα χρώματα ειδικά στη ραφή και το λογότυπο. Η βαθμολογία αφορά to Makalu 67 μιας και για το Glacier δεν έχω να πω τίποτα πέραν του σχεδόν άψογο.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την MOUNTAIN για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.
  19. Πρόλογος Πρόσφατα παρέλαβα από την Corsair δυο νέα προϊόντα της, το ελαφρύ, λιτό, ενσύρματο, FPS/MOBA Gaming, σύμφωνα με την Corsair, mouse KATAR PRO XT και το ιδιαιτέρως ευμεγέθες RGB mousepad MM700. Συνηθισμένος χρόνια τώρα σε μεγάλα εργονομικά ασύρματα ποντίκια, έχοντας σπανίως ευτυχώς εμπειρίες από φτηνά και συνήθως άβολα, αδημονώ να δω αν ο κουρσάρος επιβεβαιώσει το ότι η άνεση μπορεί να βρίσκεται και στην απλότητα. Για το δε ποντικοδρόμιο δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένω ακριβώς, μιας και είναι η πρώτη μου ουσιαστικά εμπειρία με RGB και δει τέτοιου μεγέθους. Ομολογώ ότι γενικώς αποφεύγω τη χρήση τους, όπου δεν είναι απαραίτητο, κυρίως διότι αναγκάζομαι να μπαίνω στη διαδικασία να κεντράρω κάθε τόσο τη θέση μου σε αυτό, αλλά και διότι δεν μου αρέσει κάτω από το χέρι μου η αίσθηση διαφοράς ύψους και υφής σε σχέση με την επιφάνεια του γραφείου. Ενδεχομένως σας ακούγετε πολύ ψυχαναγκαστικό, είμαι όμως σίγουρος ότι τώρα που το διαβάζετε αρκετοί από εσάς θα συμφωνήσετε ότι καλό θα ήταν να απουσίαζε, ακόμα και αν δεν θέλετε να το παραδεχθείτε ούτε στον εαυτό σας. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Ο γνωστός πίνακας από τη σελίδα του κατασκευαστή μας ενημερώνει για τα διόλου ευκαταφρόνητα βασικά χαρακτηριστικά του KATAR PRO XT Ultra-Light Gaming Mouse, αν και λάθος με την πρώτη ματιά σε 1-2 σημεία τουλάχιστον. Αυτό με προτρέπει να ψάξω λίγο περισσότερο για να επιβεβαιώσω ότι είναι όντως έως 18.000 DPI, πράγμα που υποδηλώνει τόσο ο PMW3391 sensor, για όσους τον αναγνωρίζουν από άλλα προϊόντα, όσο και από τις εικόνες στη συσκευασία και στη σελίδα, έχει επίσης 1 RGB ζώνη, αυτή στη ρόδα, και όχι 2 σύμφωνα με τον πίνακα. Υποψιάζομαι εντόνως ότι και τα κουμπιά που μπορούμε να προγραμματίσουμε δεν θα είναι και τα 6 μιας και η Corsair δεν συνηθίζει να επιτρέπει μεταβολές στο αριστερό βασικό, αν και ελπίζω να με διαψεύσει σε αυτό. Με προτεινόμενη τιμή από την Corsair τα 39,99€ και με διάθεση μέχρι στιγμής μόνο από το στα Amazon στα 39,90€ - εγώ τουλάχιστον δεν μπόρεσα να το βρω αλλού - πολύ φτηνό δεν το λες αλλά για τα χαρακτηριστικά του ούτε και ακριβό. Στο ΜΜ700 τώρα αξιοπεριέργως απουσιάζει τόσο ο πίνακας τεχνικών χαρακτηριστικών όσο και η προτεινόμενη τιμή. Εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι η Corsair ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο παρουσίασης στις σελίδες της για όλα της τα προϊόντα, ακόμα και για τα απλά mousepad που δεν έχουν παρά μόνο διαστάσεις και υλικό. Υποθέτω ότι απλά κάτι δεν έχουν ολοκληρώσει στη σελίδα οπότε σας παραθέτω συγκεντρωτικά τα στοιχεία σε πίνακα, η δε τιμή του σύμφωνα με τον κατασκευαστή αλλά και το Amazon θα είναι στα 69.99€. Αλλού δεν το βρήκα ακόμα. Συσκευασία και περιεχόμενα Οι κλασικές γνώριμες Corsair κιτρινόμαυρες συσκευασίες με αυτή του ΜΜ700 να ξεχωρίζει για το μέγεθος και το βάρος της, αντίθετα σε αυτή του KATAR PRO XT για την ελαφρότητα της μιας και με μόλις 207g συνολικά, συγκριτικά μοιάζει άδεια. Κίτρινο εμπρός και πίσω για το κουτί του KATAR PRO XT και μαύρο για τις υπόλοιπες πλευρές, με το λογότυπο της εταιρείας επάνω αριστερά στο μπροστινό μέρος, το ποντίκι εικονιζόμενο στο κέντρο και κάτω, τον πλήρη τίτλο του προϊόντος και το χαρακτηριστικό λογότυπο που μας ενημερώνει για την συμβατότητα με το iCUE, το γνωστό λογισμικό της εταιρείας για ρυθμίσεις και αυτοματισμούς όλων των προϊόντων της. Πίσω τώρα ο τίτλος, το λογότυπο του iCUE και το ποντίκι από την αριστερή του πλευρά αυτή τη φορά στο επάνω μέρος και στο υπόλοιπο πληροφορίες για τα βασικά πλεονεκτήματα του και τις απαιτήσεις από το σύστημα στις γνωστές 7 γλώσσες. Αριστερά και δεξιά ομοίως και πάλι λιτά και ξεκάθαρα τα λογότυπα του κατασκευαστή και του προϊόντος με το ποντίκι στην αριστερή μεριά να μην πολυφαίνεται, μαύρο στο μαύρο φόντο αλλά το λευκό CONTROL FREAK που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προϊόντα της Corsair στη δεξιά πλευρά να βγάζει μάτι. Επάνω, πλευρά του ανοίγματος της συσκευασίας, απλά τα λογότυπα εταιρίας και προϊόντος και τέλος κάτω πληθώρα πληροφοριών για περιεχόμενο, εταιρεία, πιστοποιήσεις, προέλευση αλλά και διάφορα barcode με serial number, part number κ.α. Στο εσωτερικό υπάρχει ένα μαύρο διπλωμένο χαρτόνι που προστατεύει το προϊόν και τα τρία γνωστά φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν, την ασφαλή χρήση και συντήρηση και τις οδηγίες για την εξασφάλιση της εγγύησης σε αρκετές γλώσσες με τα Ελληνικά φυσικά να υπάρχουν μόνο στην επάνω ακρούλα στο τέλος του φυλλαδίου υποδείξεων ασφαλείας και μόνο για την υπόδειξη της υποχρέωσης των χρηστών για την προστασία του περιβάλλοντος. Περνώντας στο ΜΜ700 τώρα, η συσκευασία είναι εικαστικά πανομοιότυπη με μόνες διαφορές, πέραν του όγκου και του σχήματος, το ότι η μεγάλη φωτογραφία του mousepad καταλαμβάνει διαγωνίως δύο από τις μεγάλες πλευρές, ενώ στην τρίτη αντί του CONTROL FREAK, φυσικά, υπάρχει το LEVEL THE PLAYNG FIELD αλλά και ένα μικρό τετράγωνο κόψιμο στα δεξιά του που επιτρέπει να πάρουμε μια γεύση από την επιφάνεια απευθείας χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε τη συσκευασία. Οι δε άλλες δύο πλευρές, μαύρες, λιτές, ακολουθώντας την κλασική γραμμή τον υπολοίπων, με λογότυπο και barcode πληροφοριών. Μέσα τέλος, το ΜΜ700 τυλιγμένο σε ένα χάρτινο κύλινδρο για να μην τσαλακωθεί, το USB A to USB C καλώδιο σύνδεσης και δύο φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν και την εξασφάλιση της εγγύησης, ναι σωστά, απουσιάζει το αντίστοιχο με τις πληροφορίες για την ασφάλεια. Κάτω από το φακό Πρώτο ξεπακετάρω το KATAR PRO XT από την απλή χάρτινη συσκευασία που το προστατεύει ικανοποιητικά και μια διάφανη σακουλίτσα για τις σκόνες. Στα χέρια μου βρίσκεται ένα χαρακτηριστικά Corsair προϊόν σε μαύρο ματ χρώμα με τα γνώριμα ποιοτικά πλαστικά της, τα μεγάλα βασικά κουμπιά και το γνωστό λαστιχένιο ροδάκι ανάμεσα τους. Ακριβώς από κάτω του ένα εξάγωνο γυαλιστερό κουμπί που προδιαθέτει ως επιλογέας DPI και το //ΚΤΧΤ ως λογότυπο του προϊόντος να αχνοφαίνεται επάνω αριστερά, και φυσικά ενσωματωμένο το καλώδιο με το γνώριμο μεγάλο USB A βύσμα στην άκρη του. Mouse-2.mp4 Τα πλαϊνά είναι επίσης ματ σαγρέ αντιολισθητικά, ακολουθώντας τον συνολικό χρωματισμό, με το αριστερό να φιλοξενεί και τα δύο επιπλέον γυαλιστερά κουμπιά. Από κάτω τώρα βρίσκονται δύο μεγάλες τεφλόν επιφάνειες ολίσθησης και ένα ταμπελάκι με διάφορες πληροφορίες για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις του. Για το τέλος άφησα το διαφημισμένο ως Drag-Reducing Paracord καλώδιο το οποίο είναι πραγματικά σαν μαλακός σπάγκος, με το γνώριμο USB Α βύσμα στην άκρη του και ένα ενδιαφέρον λάστιχο για το δέσιμο του. Σειρά τώρα του μεγάλου πακέτου, του πολύ μεγάλου δηλαδή συγκριτικά. Ανοίγω πρώτα το σακουλάκι με το USB καλώδιο. Τίποτα καινούριο, έχω δει αρκετά πανομοιότυπα να συνοδεύουν και άλλα προϊόντα της Corsair. Ποιοτικό με τα μεγάλα USB A και USB C βύσματα στις άκρες του φαντάζει σκληρό, άκαμπτο και άβολο, συγκριτικά πάντα με αυτό του ποντικιού, ευτυχώς η προοπτική του είναι να μένει ακίνητο. Ξετυλίγω και το mousepad, ποιο mousepad, αυτό είναι ολόκληρη επιφάνεια εργασίας, έχω δει γραφεία που οριακά θα χωρούσε στο φάρδος επάνω τους, μπορεί και όχι. Με την πρώτη ματιά φαίνεται αρκετά ποιοτικό, δύσκαμπτο για υφασμάτινο, αρκετά παχύ, 4mm σύμφωνα με την Corsair, και με ενδιαφέρουσα υφή. Ολόμαυρο με μόνη πινελιά κάτω αριστερά στο πλάι γραμμένο με λευκά λιτά κεφαλαία γράμματα CORSAIR και γύρω γύρω διάφανο στρογγυλό πλαστικό γαζωμένο στο ύφασμα του ΜΜ700 με λεπτή επίσης διάφανη πλαστική κλωστή, προφανώς μέρος του RGB φωτισμού του. Στο επάνω δεξί του άκρο ένα παραλληλόγραμμο κουτάκι με μια USB C για τη σύνδεση με το PC, δύο USB Α - βολικό, έχει και USB Hub - και ένα μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στη USB C - αυτό πάλι γιατί; Να υποθέσω hardware μνήμη για τον φωτισμό; Α και φυσικά το καραβάκι, διάφανο, να δεσπόζει στο κέντρο του. Προφανώς θα φιλοξενεί και αυτό RGB φωτισμό. Λειτουργικότητα Φυσικά οι δοκιμές αλλά και το πλείστο της γενικότερης χρήσης του KATAR PRO XT έγιναν με το MM700 αλλά για λόγους σύγκρισης χρησιμοποίησα όπως πάντα και τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου. Λιτό και συμμετρικό το KATAR PRO XT σίγουρα δεν θυμίζει, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, gaming mouse, παρόλο που η Corsair για τέτοιο μας το προτείνει και μάλιστα για FPS/MOBA. Από την άλλη πάλι, με έξι κουμπιά, RGB και ηλεκτρονικά που συναντά κανείς σε ποντίκια υπερδιπλάσιας και πλέον τιμής γιατί όχι. Θα ξεκινήσω από το καλώδιο. Δεν υπάρχει. Και εννοώ ότι είναι όντως σαν να μην υπάρχει. Πιστέψτε με το ξέχασα σε τέτοιο βαθμό που κάποια στιγμή φέρνοντας το στο αριστερό μου χέρι ξαφνιάστηκα βρίσκοντας κόντρα, μιας και είχε τεντώσει, ξεχνώντας κατά τη χρήση του ότι δεν είναι ασύρματο. Δεν κάνει αισθητή την παρουσία για όσο έχει περιθώρια ακόμα και αν το μαγκώσει κανείς στα 15cm-20cm από το ποντίκι. Ομολογώ ότι δεν απέφυγα τον πειρασμό να δοκιμάσω να το τσαλακώσω, ακόμα και να το κάνω κόμπο, προσεκτικά μεν αλλά με επιτυχία, ανυπομονώ να δω την αίσθησή του στη χρήση. Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό, τα δύο πλαϊνά κουμπιά και η πρακτική της Corsair να μην επιτρέπει τον προγραμματισμό του αριστερού βασικού κουμπιού το κατατάσσουν στην κατηγορία των αμιγώς δεξιόχειρων. Παρόλα αυτά, προσωπικά, σε απλή καθημερινή χρήση το χρησιμοποίησα αρκετά και απροβλημάτιστα και με το αριστερό. Φυσικά χωρίς τη χρήση των δύο έξτρα πλαϊνών κουμπιών και με την παραδοχή ότι το «αριστερό πλήκτρο» εξακολουθεί να είναι αριστερά. Στην άνεση χρήσης, ακόμα και με το αριστερό, συμβάλουν ιδιαιτέρως η αίσθηση στιβαρότητας παρά το μικρό του βάρος, η ελαφρότητα στην κίνηση, αποτέλεσμα των μεγάλων τεφλόν και η σταθερή λαβή που προσφέρει, είτε σε claw είτε σε fingertip λαβή, όπως προτείνει να χρησιμοποιείται άλλωστε και η Corsair. Προσωπικά, το χρησιμοποίησα εξίσου άνετα και σε palm παρά τα όχι και τόσο μικρά μου χέρια. Εξαίρεση εργονομικά και μόνο σε αυτή τη λαβή αποτελεί η ρόδα, που με τη θέση της και σε συνδυασμό με το σχετικά μικρό μέγεθος του KATAR PRO XT δεν βολεύει, δεν προβλέπεται και από την εταιρία όμως η palm χρήση του, συνεπώς δεν μπορεί κανείς να της το χρεώσει. Πολύ μαλακά και με ακρίβεια είναι και τα κουμπιά, με την Omron που κατασκευάζει τους διακόπτες να υπόσχεται 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, αλλά και την Corsair να εξασφαλίζει μηδενικό κενό/καθυστέρηση μεταξύ δεξιού, αριστερού κουμπιού και των διακοπτών τους, πράγμα πολύ σημαντικό στο παιχνίδι και όχι μόνο. Και σε αυτό το ποντίκι της η Corsair επιλέγει λαστιχένια επένδυση για το ροδάκι και σκληρότερο κουμπί για να αποφεύγεται η ακούσια χρήση του κατά την εύκολή κατά τα άλλα κύλισή του. Η θέση του κουμπιού επιλογής των DPI κάτω από το ροδάκι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο μιας και είναι εύκολο να το βρει κανείς, χωρίς όμως να το πατήσει κατά λάθος, ελευθερώνοντας επιπροσθέτως τον φωτισμό της ρόδας που καλύπτεται από το δάκτυλό μας, για να μας ενημερώσει για την αλλαγή του DPI mode. Φυσικά και τα πλαϊνά δύο κουμπιά είναι εξίσου βολικά εργονομικά αλλά και με αντίστοιχη σκληρότητα και ακρίβεια των υπολοίπων. Τελευταίος αλλά σημαντικότερος, ο ακριβέστατος PMW3391 optical sensor προσφέρει 18.000 DPI σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αποθήκευσης τριών προεπιλογών, συν μια για sniper τέσσερις, με βήμα ανά 1 DPI, τις μεγάλες τεφλόν επιφάνειες κίνησης και τα 1000Hz Report Rate δεν θα επιτρέψουν κανένα παράπονο σε σχεδόν κάθε επιφάνεια και χρήση. Επιπλέον υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής 125Hz, 250Hz και 500Hz ώστε να μπορεί ο καθένας να επιλέξει το βέλτιστο συνδυασμό για τις επιδόσεις του συστήματος του. Ας περάσουμε τώρα στο ΜΜ700 Extended Mouse Pad, αν και μάλλον προς desk pad μου κάνει. Από την πρώτη στιγμή επιβεβαίωσα την αρχική μου εντύπωση, ωραία αίσθηση στην αφή και αξιοπεριέργως το τελείωμά του δεν με ενοχλεί. Όπως προανέφερα γενικά οι διαφορές στις υφές και τα επίπεδα με ενοχλούν, ίσως επειδή ακουμπάνε κοντά στον καρπό μου, σημείο που κουνάω συχνά κατά τη χρήση, αντίθετα με το τελείωμά του ΜΜ700 που ακουμπάει κοντά στον αγκώνα μου. Χρωματικά total black, mat αλλά με μια ανεπαίσθητη γυαλάδα σαν να έχει πέρλα, η δε λαστιχένια κάτω επιφάνειά του βεντουζάρει στο γραφείο και δεν μετακινείται παρά μόνο εκούσια. Αντίθετα, το ποντίκι κινείται επάνω του ομαλότατα και με ακρίβεια, άνετα και αθόρυβα, όπως ακριβώς μου αρέσει. Δοκίμασα φυσικά 4-5 ακόμα ποντίκια σε κατηγορίες από 10€ έως και πλέον των 100€, σε όλες τις περιπτώσεις η κίνηση ήταν ομαλότερη και πιο ευχάριστη σε σχέση με ένα οικονομικό υφασμάτινο ή ένα πλαστικό ή την επιφάνεια του γραφείου. Έχω ήδη αρχίσει να σκέπτομαι σοβαρά να το αφήσω μόνιμα στο γραφείο μου. Από φωτισμό τώρα έχουμε τρείς ζώνες, μια για το καραβάκι λογότυπο της εταιρείας και δύο για την μπορντούρα. Σίγουρα αυτοί οι RGB φωτισμοί είναι πιο ευδιάκριτοι σε σχέση με αυτούς των ποντικιών, που κατά τη χρήση τους καλύπτουμε με το χέρι, οπότε είναι και πιο πρακτικοί. MM700-3zone-RGB-Small.mp4 Με το λογότυπο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, απλά φωτίζεται σε ότι επιλέξουμε, το γύρω γύρω πάλι με μπέρδεψε λίγο μιας και αρχικά περίμενα κάποιου είδους συστοιχία LED. Ουσιαστικά πρόκειται απλά για ένα διάφανο πλαστικό σωλήνα που φωτίζεται ομοιόμορφα από τα δύο σημεία σύνδεσής του με τον controller, απλό αλλά λειτουργικό. Περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό θα σας δώσω παρακάτω που αναλύω τη σχέση του με το iCUE. Τελευταία πινελιά για το ΜΜ700 το ενσωματωμένο USB HUB. Αν και συνδέεται με USB C, πράγμα πολύ βολικό μιας και είναι το σύγχρονο στάνταρ, η ταχύτητα του είναι αυτή της USB 2.0, με την Corsair να το προτείνει για χρήση μόνο από συσκευές χαμηλής κατανάλωσης π.χ. mouse/keyboard ή ακουστικά κτλ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα διευκολύνει. Παρακάτω αντιπαραθέτω δύο πίνακες μετρήσεων ταχύτητας ενός USB 3 flash drive. Ο πρώτος μας δείχνει τις επιδόσεις του flash drive απευθείας συνδεδεμένο στον υπολογιστή και ο δεύτερος με το ΜΜ700 συνδεδεμένο στην ίδια USB 3 του υπολογιστή και το flash drive επάνω του. Corsair iCUE Να θυμίσω ότι το iCUE μας δίνει τη δυνατότητα να φτιάξουμε όσα profiles θέλουμε και να συνδέσουμε το κάθε ένα από αυτά με όποιο πρόγραμμα θέλουμε ώστε να ενεργοποιούνται αυτόματα τα αντίστοιχα εφέ που έχουμε φτιάξει για την κάθε μας συσκευή. Λέω να αρχίσω από τα εύκολα, δηλαδή από το ΜΜ700. Οι επιλογές αρκετά απλές και χωρισμένες σε δυο ομάδες, η LIGHTING EFFECTS και η LIGHTING LIBRARY. Στην LIGHTING EFFECTS υπάρχει η δυνατότητα να φτιάξουμε όσα εφέ θέλουμε και στο καθένα από αυτά να επιλέξουμε ό,τι θέλουμε από τη λίστα για όποιες από τις ζώνες θέλουμε. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο συνδυασμός όσων από αυτά είναι ενεργά. Εδώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, όπως προανέφερα οι ζώνες Left και Right είναι απλά ένας σωλήνας που φωτίζεται από τις δύο του άκρες επάνω στον controller, συνεπώς το αποτέλεσμα των εφέ θα είναι ο συνδυασμός των δύο ζωνών, από καθόλου στην αρχή τους έως και εντελώς στο κάτω αριστερό άκρο. Π.χ. αν επιλέξουμε και στα δύο σταθερό χρώμα τότε απλά θα έχει την διπλή ένταση αντίθετα η επιλογή rainbow wave είναι αυτή που φαίνεται στο παρακάτω βίντεο. MM700-All-Small.mp4 Στο lighting library τώρα μπορούμε να αποθηκεύσουμε εφέ είτε δημιουργώντας τα είτε μεταφέροντας τα από το lighting effects. Εδώ όμως οι επιλογές των εφέ είναι πολύ λιγότερες και δεν υπάρχει η επιλογή ζώνης, ενεργοποιούνται δηλαδή για όλες τις ζώνες. Συνεπώς αν φτιάξουμε ένα εφέ στο lighting effects που δεν υπάρχει στο lighting library τότε αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί σε αυτό. Επίσης αν φτιάξουμε ένα εφέ lighting effects που υπάρχει στο lighting library αλλά δεν ενεργοποιήσουμε όλες τις ζώνες τότε κατά την μεταφορά του θα ενεργοποιηθούν όλες οπότε και κατά την επιστροφή του στο lighting effects, είτε αυτού είτε άλλου profile, θα είναι ενεργές όλες οι ζώνες σε αυτό. --> --> Ομολογώ δεν έχω καταλάβει τη λογική αυτών των περιορισμών αλλά έτσι λειτουργεί, σε αυτή την έκδοση του λογισμικού τουλάχιστον. Τέλος υπάρχουν και 12 hardware profiles ενσωματωμένα για όπου δεν υπάρχει το iCUE και μάλλον προκαθορισμένα, μιας και δεν βρήκα τρόπο να τα μεταβάλω, η επιλογή των οποίων γίνεται κυκλικά από το μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στην USB C, αυτό που στην αρχή είχα απορία σε τι χρησιμεύει. Φυσικά, η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει αν το iCUE είναι ενεργό. Τα συμπεράσματα της ανάγκης και της λειτουργικότητας τους, δικά σας. Για το KATAR PRO XT τώρα τα πράγματα περισσότερα αλλά γνώριμα. Ξεκινάμε φυσικά με τα ACTIONS, με άπειρες επιλογές για το καθένα από τα 5 κουμπιά σε κάθε συνδυασμό και δυνατότητες που θα καλύψουν πραγματικά κάθε ανάγκη, για να μην πω φαντασία, και όχι δεν έκανα λάθος 6 κουμπιά έχει σύνολο αλλά το Left click, ως συνήθως, δεν προγραμματίζεται. Θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ στο πλήθος των επιλογών διότι χρειάζονται ένα ολόκληρο άρθρο, οι παρακάτω εικόνες από το αντίστοιχο μενού το επιβεβαιώνουν. Επόμενο menu το ACTION LIBRARY στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε ή να μεταφέρουμε από το ACTIONS τον όποιο προγραμματισμό αλλά χωρίς να αναφέρεται σε κουμπί, οπότε κατά την μεταφορά του στο ACTION θα πρέπει να επιλέξουμε και σε πιο κουμπί επιθυμούμε την ενέργεια μιας και όλα πλέον είναι ανενεργά για αυτό. Στη συνέχεια το LIGHTING EFFECTS με τις επίσης πολλές επιλογές χωρίς LIGHTING LIBRARY αυτή τη φορά αλλά για την μία και μόνο ζώνη, αυτή της ρόδας, με HARDWARE LIGHTING όμως αλλά με δύο όλες κι’ όλες επιλογές, τις RAINBOW και STATIC COLOR για την μία και μοναδική hardware θέση μνήμης. Στα DPI τα αναμενόμενα, όσες ομάδες θέλουμε με τρεις επιλογές στο κάθε ένα από αυτά, συν το sniper τέσσερις. Βεβαία για να χρησιμοποιήσουμε το sniper θα πρέπει να προγραμματίσουμε κάποιο από τα πλήκτρα. Στην κάθε θέση μπορούμε να έχουμε από 100 έως και 18.000 DPI και μάλιστα αν το επιθυμούμε και ασύγχρονα, δηλαδή διαφορετικά DPI για τον κάθε άξονα, κάθετο (Χ) ή οριζόντιο (Υ), και με δυνατότητα επιλογής διαφορετικού χρώματος για την κάθε θέση. Το χρώμα αυτό θα εμφανιστεί στο ροδάκι για λίγα δευτερόλεπτα την στιγμή που πατάμε το αντίστοιχο κουμπί αλλαγής DPI στο ποντίκι, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία της επιλογής μας με μια και μόνο ματιά. Τέλος το PERFORMANCE στο οποίο μπορούμε να επιλέξουμε την ταχύτητα του κέρσορα και το SURFACE CALIBRATION, που μπορεί να μας είναι αδιάφορα αλλά σε πολλές περιπτώσεις κάνουν δουλειά. Φυσικά το iCUE έχει και άλλες επιλογές όπως το INSTANT LIGTHING που ανάβει όλα τα φώτα από όλες τις συσκευές στο επιλεγμένο χρώμα και το SETINGS με επιλογές για το ίδιο το iCUE όπως check for update, dashboard, sensor logging αλλά και για τις συσκευές όπως firmware update, brightness και polling rate για όσες υποστηρίζουν τα αντίστοιχα όπως για παράδειγμα το KATAR PRO XT που έχει επιλογές για 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz στο polling rate. Αποτελέσματα Μετρήσεων Φυσικά οι μετρήσεις αφορούν το KATAR PRO XT και όπως πάντα χρησιμοποίησα ως πρόγραμμα Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300. Φυσικά, όπως προανέφερα, στο συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως το ΜΜ700, προτίμησα όμως να χρησιμοποιήσω το MM300 για λόγους απόλυτης ομοιομορφίας συνθηκών με τα υπόλοιπα, αν και το ΜΜ700 σε αρκετές δειγματοληπτικές μετρήσεις δεν έδωσε διαφορές από το MM300. Στην πρώτη στήλη βλέπουμε συγκεντρωτικά τις μετρήσεις του KATAR PRO XT και στη δεύτερη συγκριτικά με άλλα ποντίκια από παλιότερες δοκιμές. Μπορούμε ξεκάθαρα να παρατηρήσουμε ότι το KATAR PRO XT στέκεται επάξια δίπλα σε πολύ ακριβότερα ποντίκια τόσο σε polling rate, με εξαίρεση το Dark Core RGB Pro SE που υποστηρίζει 2000 Hz, όσο και σε accuracy. Εμπειρία Χρήσης Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό και το σχετικά μικρό του μέγεθος, το KATAR PRO XT παραμένει πολύ βολικό και ξεκούραστο στη πολύωρη χρήση. Τα μεγάλα τεφλόν κύλισης σε συνδυασμό με το πολύ μικρό βάρος και το εντυπωσιακά "ανύπαρκτο" καλώδιο συμβάλουν στην άνεση, χωρίς όμως να επιβαρύνουν στο παραμικρό τη σταθερότητα και την ακρίβεια, επήρεια υποθέτω των ποιοτικών υλικών. Όμορφη πινελιά ο RGB φωτισμός στα πλαϊνά της ρόδας χωρίς όμως ιδιαίτερη χρηστικότητα μιας και καλύπτεται από τα δάκτυλα κατά τη χρήση, αλλά και σε ποιο άλλο ποντίκι διαφέρει αυτό, βοηθάει πάντως σίγουρα όποιον το χρειάζεται κατά την εναλλαγή των DPI mode. Το μόνο θέμα που συνάντησα ήταν το ότι σε ανάλαφρη fingertip λαβή, σπανίως, πατούσα ακούσια το back πλήκτρο με τον αντίχειρα αλλά αυτό είναι περισσότερο θέμα θέσης του χεριού του εκάστοτε χρήστη παρά κακής εργονομικά τοποθέτησης. Το ίδιο μου συνέβαινε ορισμένες φορές και με το μικρό δάκτυλο όταν το κρατούσα με το αριστερό χέρι αλλά αυτό σαφώς δεν είναι στα μείον, μιας και από την Corsair το KATAR PRO XT προτείνεται για δεξιόχειρες. Πολύ καλή και η γενικότερη εικόνα του ΜΜ700, πρακτικά αλλά και αισθητικά. Με ιδιαίτερη ύφανση που καταλήγει σε ενδιαφέρουσα μαύρη mat περλέ απόχρωση και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα υφή, και με μια από τις καλύτερες αισθήσεις σε κύλιση που έχω συναντήσει, προσφέρει αβίαστη, ομαλή, ακριβή και αθόρυβη αίσθηση στο ποντίκι, βαρύ ή ελαφρύ, με μικρά ή μεγάλα τεφλον, φυσικά με τα σοβαρά εξ αυτών να περνούν σε άλλη διάσταση. Προσφέρει παράλληλα απαράμιλλή σταθερότητα στο πληκτρολόγιο ή και σε ότι άλλο φιλοξενήσει στον άπλετο χώρο του. Αλλά και η λαστιχένια σε ψαροκόκαλο σχεδίαση κάτω κάλυψη το κολλάει επάνω στο γραφείο, επιτρέποντάς μας όμως να το μετακινήσουμε σχετικά εύκολα αρκεί να ανασηκώσουμε τις άκρες του. Πολύ ενδιαφέρων και χρηστικός ο τριών ζωνών RGB φωτισμός, ξεκάθαρος και ευδιάκριτος, με μια μικρή εξαίρεση, ο συνδυασμός των δύο περιφερειακών σε διαφορετικά εφέ δημιουργεί ελαφρώς μπερδεμένο αποτέλεσμα σε αρκετές από τις προσφερόμενες επιλογές, και ιδιαίτερα όσο το φως απομακρύνεται από τον controller, σημείο εκκίνησής του. Παρόλα αυτά εύκολα καλύπτει και αυτός τόσο εικαστικές όσο και ενημερωτικές ανάγκες, και το σημαντικότερο, χωρίς να αποσπά απαραίτητα την προσοχή μας. Αρκετές και οι 12 hardware θέσεις για χρήση χωρίς το iCUE αν και θα προτιμούσα από τη στιγμή που υπάρχουν και να μπορώ να τις προγραμματίζω, ή έστω κάποιες από αυτές, παρόλο που προσωπικά δεν θεωρώ ότι γενικά θα έχουν χρησιμότητα, μιας και δεν νομίζω ότι θα μπει κανείς στη διαδικασία να το μεταφέρει. Πολύ σωστή και η επιλογή τής USB C για τη σύνδεση, μιας και καθιστά εύκολη την αντικατάσταση του καλωδίου σε περίπτωση φθοράς ή απώλειας, επιτρέποντας μας παράλληλα τη χρήση του σε στιγμές ανάγκης, βγάζοντας μας έτσι από την άχαρη αναζήτηση, μιας και έχουμε ένα από τα συνηθέστερα βύσματα πάντα συνδεδεμένο με το PC, πρόχειρο, δίπλα μας. Τέλος το ότι το hub είναι USB 2.0 και όχι USB 3.0 ή ταχύτερο, δεν είναι απαραιτήτως μειονέκτημα, διότι ο προορισμός του δεν είναι για γενική χρήση αλλά για περιφερειακές συσκευές χαμηλής ισχύος και μάλλον πιο πάγιας εγκατάστασης. Ευτυχώς, διότι η προσθαφαίρεση βυσμάτων σε αυτό δεν ήταν και πολύ εύκολή. Προσωπικά μετά από τις δοκιμές για τις ανάγκες του άρθρου έβαλα πληκτρολόγιο και ποντίκι και ξεμπέρδεψα. Επίλογος - Συμπεράσματα Τίμιο θα χαρακτήριζα το KATAR PRO XT μιας και προσφέρει ό,τι υπόσχεται στην αρκετά καλή τιμή των 39,99. Οι άπειρες ρυθμίσεις για τα 5 από τα 6 κουμπιά, η ακρίβεια και η αμεσότητα στην ανταπόκριση καθώς και οι εργονομικές τοποθετήσεις τους τιμούν τον control freak χαρακτηρισμό που του αποδίδει η εταιρεία αλλά και την FPS/MOBA Gaming κατηγοριοποίησή του. Όχι πολύ οικονομικό αλλά βολικό, ποιοτικό και ευρύχωρο το ΜΜ700 με 69,99€ πιστεύω ότι θα σταθεί επάξια στον ανταγωνισμό. Με διαστάσεις που αγγίζουν σχεδόν το ένα μέτρο (930mm) σε φάρδος και τα 40 εκατοστά (400mm) σε βάθος θα χωρέσει άνετα όλο σας τον εξοπλισμό και θα μείνουν και αρκετά περιθώρια τόσο για τη χρήση του όσο και για την αισθητική του συνόλου. Η δε πολύ καλή επιφάνεια του και οι τρεις RGB ζώνες θα καλύψουν τόσο εικαστικές όσο και χρηστικές ανάγκες. KATAR PRO XT Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης. 6 πλήκτρα, με τα 5 πλήρως προγραμματιζόμενα. Σχεδιασμός. Εργονομία, για το είδος και το μέγεθος του. Ποιοτικοί διακόπτες. ΜΜ700 Διαστάσεις. Επιφάνεια. RGB φωτισμός, ελεγχόμενος από το iCUE. Σύνδεση με ανεξάρτητο καλώδιο USB C. USB hub. KATAR PRO XT Αδυναμία προγραμματισμού αριστερού κουμπιού. Hardware lighting με μόνο δύο επιλογές. ΜΜ700 Τιμή. Οι δύο περιφερειακές RGB ζώνες μπλέκονται μεταξύ τους. Η βαθμολογία αφορά και τα δύο προϊόντα διότι κινούνται σε αναλογικά αντίστοιχα επίπεδα, αν και όχι σε αντίστοιχες κατηγορίες τιμής, μιας και το ΜΜ700 ανήκει σε μεγαλύτερη κατηγορία για mousepad σε σχέση με το KATAR PRO XT για mouse.  TheLAB.GR Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.