Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'thelab2014'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Cases Reviews
  • Heatsinks, Coolers & Watercooling Reviews
  • Input Devices & Peripherals Reviews
  • Barebones, NAS, Media Players Reviews
  • SSDs, HDDs and Controllers Reviews
  • Smartphones, Tablets and Gadgets Reviews
  • VGAs, Motherboards, CPUs & RAM Reviews
  • Power Supplies Reviews
  • Software & Games Reviews
  • Από το Εργαστήρι
  • Reviews in English

Forums

  • TheLab.gr
    • Ειδήσεις
    • Reviews
    • Από το Εργαστήρι
    • Thelab.gr Νέα και σχόλια
    • Δημοσκοπήσεις
    • Παρουσιάσεις Μελών
    • Τεχνολογικοί Προβληματισμοί
  • Talk to...
    • GearBest.com
    • Geekbuying.com
    • Coolicool.com
    • TomTop.com
  • Hardware & Overclocking
    • Intel Platform
    • AMD Platform
    • Κάρτες Γραφικών
    • Μνήμες DDR/DDR2/DDR3/DDR4
    • Αποθήκευση (HDD, SSD, NAS)
    • Κουτιά
    • Ψύξη
    • Τροφοδοτικά
    • Γενικά για Η/Υ
    • Modding & DIY
    • Μετρήσεις & Αποτελέσματα Υπερχρονισμών
  • Εργαλεία και Ιδιοκατασκευές (DIY)
    • Το στέκι του μάστορα
  • Περιφερειακά
    • Οθόνες & Projectors
    • Πληκτρολόγια και ποντίκια
    • Ήχος και Multimedia
    • 3D Εκτύπωση & CNC machines
    • Εκτυπωτές
    • Λοιπά Περιφερειακά
    • VR Technology
  • Software & Δίκτυα
    • Windows
    • Linux
    • Mac OS
    • Δίκτυα & Internet
    • Antivirus & Security
  • Gaming
    • PC Gaming
    • Steam & άλλες κοινότητες
    • Console & Handheld Gaming
  • Κινητές πλατφόρμες
    • Φορητοί υπολογιστές
    • Smartphones
    • Tablets
    • Gadgets, GPS, κτλ
    • Γενική Συζήτηση
  • Φωτογραφία κι εξοπλισμός
    • Φωτογραφικές μηχανές και λοιπά αξεσουάρ
    • Φωτογραφίες, επεξεργασία και δοκιμές
  • IT Section
    • Servers & hardware
    • Server OS & Virtualisation
    • Networking
    • Databases
    • Programming & Scripting
    • Web Development & DTP
  • Προσφορές & καταστήματα
    • Προσφορές και ευκαιρίες αγορών
    • Τι-Που-Πόσο
  • Το Παζάρι
    • Πωλήσεις
    • Ζήτηση
  • Γενική Συζήτηση
    • Off topic
    • The Jungle
    • Forum Δοκιμών
    • Αρχείο

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας
  • Ημερολόγιο Gaming

Blogs

  • in|security
  • freesoft.gr
  • Virtual[DJD]
  • Οι αυτοματισμοί του τεμπέλη...

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Skype


Website URL


Περιοχή


Ενδιαφέροντα


Επάγγελμα


Steam


Biography

Found 44 results

  1. Εισαγωγή Η πρωτιά είναι πάντα ο στόχος και ο Trion 100 της OCZ έρχεται προικισμένος όχι με μία, αλλά με πέντε πρωτιές! Είναι ο πρώτος SSD της OCZ με TLC NAND Flash. Είναι ο πρώτος consumer SSD της αγοράς με Toshiba A19 TLC NAND. Είναι ο πρώτος SSD στον οποίον χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία της Toshiba και ελέγχθηκε από την OCZ. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ που υποστηρίζει DevSleep. Είναι ο πρώτος SSD της OCZ του οποίου το endurance rating υπολογίζεται με βάση τα industry standards της JEDEC. Είναι η πρώτη φορά που εξετάζουμε ένα drive με τόσες πρωτιές και αν και δεν στοχεύει στην πρώτη θέση του πίνακα των επιδόσεων, καθώς είναι ένα value for money drive, σίγουρα θα ήθελε να φιγουράρει στην πρώτη θέση των χαμηλότερων τιμών. Και κάπως έτσι τελειώνει η πρώτη σελίδα αυτού του review. Αν θέλετε να μάθετε τι θυσιάζει και αν θυσιάζει κάτι ο OCZ Trion 100 για να διεκδικήσει την πρωτιά των χαμηλότερων τιμών, ακολουθήστε μας στις υπόλοιπες σελίδες. Πρωτιά. Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Μεταξύ του ένα, που συμβολίζει την πρωτιά και του τρία, πάνω στο οποίο βασίζεται το όνομα του Trion 100, υπάρχει φυσικά το δύο. Δύο είναι λοιπόν και τα δείγματα που μας προσέφερε η OCZ για να σας παρουσιάσουμε. Είναι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB. Η συσκευασία τους είναι η κλασσική συσκευασία των SSD της OCZ, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα, όπως λευκό είναι και το χρώμα του sticker που βρίσκεται πάνω στο ίδιο το drive. Η άνω όψη της συσκευασίας αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ στην πίσω όψη αναγράφονται βασικές πληροφορίες για τον OCZ Trion 100 καθώς και το γεγονός ότι καλύπτεται από τριετή εγγύηση. Εντός της συσκευασίας συναντάμε το drive προστατευμένο σε σκληρό διαφανές πλαστικό, ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης και ένα ακόμη που αφορά την εγγύηση και το οποίο εξηγεί ότι σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την εγγύηση, να μην επικοινωνήσετε με το κατάστημα από όπου αγοράσατε το drive, αλλά να επικοινωνήσετε απ' ευθείας με την OCZ. Αυτό είναι μέρος της ShieldPlus εγγύησης της OCZ για την οποία θα πούμε περισσότερα παρακάτω. Τα παρελκόμενα λάμπουν δια της απουσίας τους τονίζοντας τον value χαρακτήρα του drive. Το ίδιο το drive έχει ασημί κέλυφος με λευκό αυτοκόλλητο στην άνω όψη που φέρει το διακριτικό σήμα της OCZ στα κλασσικά της χρώματα. Η κάτω όψη φέρει αυτοκόλλητο με πληροφορίες για το drive, όπως η χωρητικότητα, οι πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό κλπ. Επίσης φέρει προειδοποίηση ότι χάνεται η εγγύηση αν πειραχτούν ή αφαιρεθούν οι ετικέτες. Εν τούτοις, δε χρειάζεται να πειράξει κανείς τις ετικέτες για να ανοίξει το drive. Το κέλυφος μένει σφραγισμένο με τη χρήση μεταλλικών clips μεταξύ των δύο τμημάτων του, τα οποία είναι αρκετά δύσκολο να ανοίξουν χωρίς να γίνει κάποιο σημάδι. Ίσως με αυτόν τον τρόπο η OCZ να ελέγχει αν έγινε παρέμβαση στο drive για να ακυρώσει την εγγύηση, πάντως οι ετικέτες δεν παίζουν κάποιο ρόλο στο άνοιγμα του drive. Ανοίξαμε λοιπόν τα δύο drives και αντικρίσαμε πανομοιότυπες πλακέτες. Η ορατή πλευρά δε φέρει κάποιο από τα βασικά εξαρτήματα των drives. Οπότε το ζουμί είναι από την άλλη μεριά. Σημειώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο thermal pad που να φέρει εξαρτήματα σε επαφή με το κέλυφος, παρά το γεγονός ότι κατά τις δοκιμές παρατηρήθηκε αρκετή θέρμανση των drives. Βγάλαμε τα PCB έξω και τα γυρίσαμε από την "καλή" μεριά. Σε όλες τις φωτογραφίες αριστερά έχουμε τον OCZ Trion 100 240GB και δεξιά τον OCZ Trion 100 480GB. Οι πλακέτες μοιάζουν πανομοιότυπες και όπως θα δούμε παρακάτω, σχεδόν είναι. Διαθέτουν από έναν ελεγκτή, από ένα cache chip και από 4 NAND chips. Ξεκινάμε την περιήγηση στα PCB από το βασικότερο εξάρτημα, που είναι ο ελεγκτής. Βλέπουμε ότι πρόκειται για έναν καινούριο ελεγκτή κατασκευασμένο από την Toshiba για τον οποίον η OCZ δεν μπόρεσε να μας δώσει καμία πληροφορία πέρα του ότι στην OCZ είναι γνωστός ως "The Toshiba Controller". Το chip φέρει το όνομα της εταιρείας κατασκευής και κωδικό TC58NC1000GSB-00, είναι κατασκευασμένο στην Taiwan και είναι κοινό και για τις δύο χωρητικότητες που έχουμε στη διάθεσή μας. Συνεχίζουμε με τα NAND chips. Αριστερά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 240GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEG9UDKBADE. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 64GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 64GB x 4 = 256GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Δεξιά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 480GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEΤ0UDKBAEF. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 128GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 128GB x 4 = 512GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. Τελευταίες θα δούμε τις μνήμες cache των δύο drives. Αριστερά, για τον OCZ Trion 100 240GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 256ΜΒ. Δεξιά, για τον OCZ Trion 100 480GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC256M16DP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 512GBΜΒ. Συνεπώς βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB διαφέρουν μόνο στο ότι ο πρώτος χρησιμοποιεί 4 NAND των 64GB και έχει 256MB cache ενώ ο δεύτερος 4 NAND των 128GB και έχει 512MB cache. Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα; Η OCZ κατατάσσει τον OCZ Trion 100 στο πρώτο σκαλοπάτι των Consumer SSD της. Το σκαλοπάτι αυτό το ονομάζει Value, κάνοντας ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για το πιο οικονομικό και το πιο χαμηλών επιδόσεων μοντέλο της. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο OCZ Trion 100 στοχεύει σε χρήστες που δεν έχουν ακόμη κάνει τη μετάβαση από το μηχανικό σκληρό δίσκο σε κάποιον SSD και θέλουν να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα του τελευταίου στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς να ενδιαφέρονται για κορυφαίες επιδόσεις. Πράγματι, όπως φαίνεται στον πρώτο μας πίνακα, οι τιμές των μοντέλων του OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Και αν αυτές είναι η προτεινόμενες τιμές κατά την εμφάνιση του δίσκου στην αγορά, σίγουρα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορούμε να περιμένουμε ακόμη καλύτερες! Για να δούμε όμως, πόσο θα υποφέρουν οι επιδόσεις για να έχουμε τόσο καλές τιμές. Ο επόμενος πίνακας δείχνει ότι μάλλον όχι και πολύ. Βλέπουμε ιδιαίτερα καλές θεωρητικές επιδόσεις που φαίνεται ότι είναι επικεντρωμένες περισσότερο στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές, όπως είναι λογικό για ένα drive που στοχεύει στο συγκεκριμένο κοινό. Αυτό που πάσχει κυρίως είναι τα IOPS των εγγραφών και ιδιαίτερα αυτά του Steady State όπου μας είχε συνηθίσει σε κορυφαίες επιδόσεις η OCZ με τον ελεγκτή Barefoot 3. Φαίνεται πως ο ελεγκτής της Toshiba έχει διαφορετική φιλοσοφία, κάτι που όμως δεν ενδιαφέρει καθόλου το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο OCZ Trion 100. Οι αντοχές του OCZ Trion 100 σε εγγραφές φαίνονται στον επόμενο πίνακα και δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως είναι λογικό για TLC NAND, αλλά και αυτό μάλλον δεν έχει μεγάλη σημασία καθώς το drive στοχεύει σε κοινό που κάνει ελαφριά, μη επαγγελματική και επικεντρωμένη στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές χρήση. Όσον αφορά την αξιοπιστία, το drive έχει MTBF 1.5 εκατομμύριο ώρες χρήσης και διαθέτει λειτουργία S.M.A.R.T.. Δεν έχει όμως καμία λειτουργία encryption, κάτι που βέβαια δεν χρειάζεται στην κατηγορία στην οποία απευθύνεται. Ακολουθούν τα environmental και physical specifications του OCZ Trion 100 στα οποία το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι η παρουσία του DevSleep για πρώτη φορά σε κάποιο drive της OCZ. Καλά νέα για τους χρήστες φορητών υπολογιστών λοιπόν! Και τελειώνουμε με ένα συγκριτικό πίνακα που παραθέτει τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100 σε αντιπαράθεση με διάφορα ανταγωνιστικά μοντέλα. Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100. Στην επόμενη σελίδα αναλύουμε κάποιες ιδιαιτερότητες που παρατηρήσαμε κατά τις δοκιμές που κάναμε στα δείγματα που διαθέτουμε καθώς και την πολύ ιδιαίτερη εγγύηση που παρέχει η OCZ. Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus Μη έχοντας κάποια ενημέρωση για τον νέο ελεγκτή της Toshiba, αναγκαστήκαμε να μελετήσουμε τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των δοκιμών, έτσι ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο λειτουργίας του. Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 100 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 100 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 100 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 100 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TRC NAND ως SLC. Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 100 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 100 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru". H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows. Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows. Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Savage 240GB, o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 100 240GB και OCZ Trion 100 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB έχουν μέτριες επιδόσεις που όμως δεν είναι καθόλου άσχημες για την κατηγορία του drive. Και στις εγγραφές τα αποτελέσματα είναι αρκετά καλά, με το μεγαλύτερο drive να πλεονεκτεί έναντι του μικρότερου. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access οι δύο OCZ Trion 100 εμφανίζουν χαμηλές επιδόσεις. Στο Average Write Access οι επιδόσεις παραμένουν χαμηλές, με τα spikes του OCZ Trion 100 480GB που είδαμε πριν να προκαλούν εντυπωσιακά υψηλό μέγιστο write access. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Trion 100 240GB είχε πολύ καλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 480GB είχε ακόμη καλύτερες. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως οι επιδόσεις δεν ήταν και τόσο καλές, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για read oriented drives. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις ήταν ανάμικτες. Και τα δύο drives πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις στη δοκιμασία ISO, ενώ στις άλλες δύο δοκιμασίες o OCZ Trion 100 480GB εξακολούθησε να έχει υψηλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μέτριες στις δοκιμασίες 4K. Στις δοκιμασίες σειριακές δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ Trion 100 480GB έχει υψηλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες, αλλά στις υπόλοιπες δοκιμασίες και ειδικά στα 4K, και τα δύο drives πέφτουν αρκετά χαμηλότερα, ειδικά ο OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Και εδώ τα drives πάνε εξ ίσου καλά στις αναγνώσεις, μένοντας πάνω από το μέσο όρο, αλλά αρκετά χαμηλά στις εγγραφές, όπου και ξεχωρίζουν αρκετά μεταξύ τους με τον OCZ Trion 100 480GB να έχει όχι καλές αλλά αξιοπρεπείς επιδόσεις ενώ τον OCZ Trion 100 240GB να καταποντίζεται. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ και τα 2 drives έχουν εξαιρετικές επιδόσεις στο XP Startup, το App. Loading και το General Usage, ενώ τα πάνε μέτρια στο Virus Scan και το File Write. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Εδώ βλέπουμε τα δοκιμαζόμενα drives να συμπορεύονται με τον ανταγωνισμό εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps όπου οι επιδόσεις τους πέφτουν κάτω από το μέτριο. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου και οι δύο OCZ Trion 100 υπολείπονται κάπως του ανταγωνισμού και δεν παίρνουν καλή θέση. Βλέπουμε λοιπόν μια ξεκάθαρη αναγνωστο-κεντρική νοοτροπία να διαγράφεται για τον OCZ Trion 100 μέσα από τις πρώτες μας δοκιμές. Βλέπουμε επίσης τον OCZ Trion 100 480GB να υπερισχύει του OCZ Trion 100 240GB σε αρκετές δοκιμές. Για να δούμε αν τα πρώτα μας ευρήματα θα επιβεβαιωθούν στη συνέχεια. Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος δεν δυσκόλεψε πολύ τον OCZ Trion 100 480GB που κρατάει μια πολύ καλή θέση, ενώ αντίθετα ο OCZ Trion 100 240GB έπεσε στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι σε TLC υλοποιήσεις που χρησιμοποιούν μέρος της TLC NAND ως SLC ο ελεύθερος χώρος του drive παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο OCZ Trion 100 480GB έχει πολύ καλή ανταπόκριση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB όχι και τόσο. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου και τα δύο drives τα πήγαν πολύ καλά και διαφοροποιήθηκαν μόνο στη δοκιμή 4K όπου ο OCZ Trion 100 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB, μέτριες. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, οι επιδόσεις και των δύο drives δεν ήταν καλές, με τον OCZ Trion 100 480GB να κρατάει λίγο καλύτερα τα προσχήματα. Τέλος, στη δοκιμασία των αντιγραφών, στην πρώτη ο OCZ Trion 100 480GB διατηρεί την πρώτη επίδοση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB δεν τα πάει και τόσο καλά. Στις υπόλοιπες δύο, και τα δύο drives δεν έχουν καλές επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου έχουμε παρόμοια εικόνα με πριν, αλλά ο OCZ Trion 100 480GB ξεχωρίζει περισσότερο από τον OCZ Trion 100 240GB. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο την έκπληξη έκανε ο OCZ Trion 100 480GB χάνοντας μεγάλο μέρος των επιδόσεών του στις εγγραφές και προσεγγίζοντας την κακή επίδοση του OCZ Trion 100 240GB. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στο PCMark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος στα drives είχε καταλυτική σημασία και οι επιδόσεις τους έπεσαν κάτω του μέσου όρου σε όλα τα τεστ. Αντιθέτως, τα PCMark 7 και PCMark 8 δεν επηρεάστηκαν και έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα με πριν. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους αρκετά καλούς, κοντά στο μέσο όρο, με τον OCZ Trion 100 480GB να πλεονεκτεί ελαφρώς. Βλέπουμε λοιπόν να επιβεβαιώνονται οι αρχικές μας παρατηρήσεις αλλά και να ανοίγει η ψαλίδα μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. για να δούμε τι θα γίνει παρακάτω. IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Βέβαια οι σημερινοί SSD κάθε άλλο παρά για βαριά εργασία προορίζονται και ως εκ τούτου, όπως ήταν αναμενόμενο, παρατηρούμε χαμηλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμές αυτής της κατηγορίας. Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 480GB έχει λίγο καλύτερο Steady State από τον OCZ Trion 100 240GB αλλά και οι δύο βρίσκονται αρκετά χαμηλά. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, οι επιδόσεις δεν ήταν καλές και ο OCZ Trion 100 480GB είχε αρκετή διαφορά από τον OCZ Trion 100 240GB. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Στην εκκίνηση λοιπόν των windows ο OCZ Trion 100 240GB καταλαμβάνει μία μέτρια θέση ενώ ο OCZ Trion 100 480GB τη δεύτερη καλύτερη από τα 10 drives της δοκιμής. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τους δύο OCZ Trion 100 να έχουν χαμηλές επιδόσεις στην αντιγραφή 4K. Από εκεί και πέρα οι επιδόσεις τους διαφοροποιούνται και ενώ είναι σε όλες τις δοκιμές ιδιαίτερα χαμηλές, ο OCZ Trion 100 480GB τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον OCZ Trion 100 240GB. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου οι OCZ Trion 100 έχουν μέτρια επίδοση με το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα μοντέλο να πλεονεκτεί ελαφρώς του μικρότερου. Κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας παρόμοιες επιδόσεις με το προηγούμενο τεστ. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά και ο OCZ Trion 100 δεν είναι εξαίρεση. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία οι OCZ Trion 100 μετρήθηκαν λίγο κάτω από το μέσο όρο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ οι OCZ Trion 100 είχαν από τις χειρότερες επιδόσεις που έχουμε καταγράψει. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013. Εδώ φάνηκε η αδυναμία των OCZ Trion 100 να διατηρήσουν υψηλές ταχύτητες για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οι επιδόσεις είναι με διαφορά οι χειρότερες που έχουμε δει από SSD, αλλά παραμένουν μακράν καλύτερες από οποιονδήποτε HDD. Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής: Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μοντέλο χαμηλών επιδόσεων, που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα ακριβότερα μοντέλα με τα οποία συναγωνίζεται. Εξ' άλλου, δε στοχεύει στο να τα ανταγωνιστεί. Ο σαφής του στόχος είναι το να αποτελέσει μια οικονομική λύση αντικατάστασης του HDD όσων δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει την τεχνολογία των SSD. Βλέπουμε ακόμη μια σημαντική διαφορά σε επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει το σαφές προβάδισμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μοντέλο μπορεί να διατηρήσει υψηλές επιδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν χρειαστεί να "ηρεμήσει" για να ανακτήσει τις επιδόσεις του και έτσι πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες που διαρκούν περισσότερο. Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό. Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Είναι σαφές πλέον ότι ο OCZ Trion 100 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που δεν έχει κάνει ακόμη τη μετάβαση από τον παραδοσιακό, αργό σκληρό δίσκο. Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι περισσότερο προς το μέτριο και για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές. Θα μου πείτε, αυτό πειράζει; Και αν ναι, πόσο; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 100 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς. Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις. Θυμίζουμε ότι το drive δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει μιας και σήμερα παρουσιάζεται αλλά οι προτεινόμενες τιμές για την Ελλάδα είναι στα 94.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 240GB και στα 189.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 480GB. Ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εξ αρχής δηλαδή και ειδικά αφού σίγουρα θα πέσουν λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του μοντέλου. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 100: Πλεονεκτήματα + Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες + Πολύ ανταγωνιστική τιμή + Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus + Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό + Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac + Υποστήριξη DevSleep Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές - Καμία υποστήριξη για encryption Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 100 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 9/7/2015
  2. Εισαγωγή Κάθε καλή ιστορία έχει μια μεγάλη ανατροπή, αλλά αυτό παραπάει. Δύο όμοια πράγματα αποδείχτηκαν διαφορετικά ενώ οι προσδοκίες και για τα δύο, ανατράπηκαν. ο Ρόμπερτ δεν ήξερε πλέον που να πατήσει τη σκέψη του για να σχεδιάσει το επόμενο βήμα, καθώς ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα αποδείχτηκε μάταιο. Οι κατάσκοποί του στα δύο ανταγωνιστικά εργαστήρια του είχαν φέρει πανομοιότυπες φωτογραφίες και η αρχική του σκέψη ήταν ότι τα δύο εργαστήρια συνεργάζονται στην κατασκευή του ίδιου αντικειμένου. Όμως οι αναφορές για τα αποτελέσματα των δοκιμών είχαν σημαντικές διαφορές και τα υλικά που ήξερε ότι έφταναν στα δύο εργαστήρια ήταν σχεδόν τα ίδια και σαφώς ανεπαρκή για να δώσουν τα αποτελέσματα που έβλεπε. Έτσι ο Ρόμπερτ, απελπισμένος, στράφηκε στη μοναδική λύση που του έμενε: Επικοινώνησε με τα υπερσύγχρονα ερευνητικά εργαστήρια του TheLab.gr και έναντι αδρής αμοιβής, δεχτήκαμε να λύσουμε το μυστήριο που τον βασάνιζε τόσο καιρό. Μέσω του εκτενούς δικτύου μας, εξασφαλίσαμε τα σχετικά δείγματα και οι αναλύσεις μας εξήγησαν όλες τις αντιφάσεις που βασάνιζαν τον Ρόμπερτ για τόσο καιρό. Η αναφορά που ακολουθεί έχει διαβαθμιστεί ως άκρως απόρρητη. Αν αποφασίσετε να τη διαβάσετε, ο κίνδυνος που διατρέχετε είναι δική σας ευθύνη. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Στο εργαστήριό μας λοιπόν έφτασαν δύο δείγματα του SanDisk Ultra II. Το ένα ήταν χωρητικότητας 240GB και το άλλο 480GB. Οι συσκευασίες τους είναι πανομοιότυπες με μόνη διαφορά την ένδειξη της χωρητικότητας. Οι θεωρητικές ταχύτητες που αναγράφονται στις συσκευασίες ακριβώς κάτω από τη χωρητικότητα είναι κοινές και φτάνουν τα 550MB/s για την ανάγνωση και 500MB/s για την εγγραφή. Η πίσω πλευρά της συσκευασίας αναγράφει γενικές πληροφορίες για τα drives και αναφέρει τις πιστοποιήσεις που διαθέτουν καθώς και τα τρία χρόνια εγγύησης που παρέχει η SanDisk. Εντός των χάρτινων συσκευασιών βρίσκουμε πανομοιότυπες συσκευασίες από διάφανο σκληρό νάιλον που περιέχουν τα drives προστατευμένα σε διάφανες αντιστατικές συσκευασίες. Κάτω από τα drives βρίσκονται ακόμη από ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης, ένα με οδηγίες για να κατεβάσουν οι χρήστες το διαχειριστικό πρόγραμμα της SanDisk, το SanDisk SSD Dashboard και έναν αυτοκόλλητο αντάπτορα για να μετατρέψουν το ύψος του drive από 7 σε 9 χιλιοστά. Τα drives όπως βλέπετε είναι εντελώς πανομοιότυπα, τουλάχιστον όσον αφορά την άνω τους όψη και τίποτα δε μαρτυρά τα χαρακτηριστικά τους, ούτε καν τη χωρητικότητα. Για διευκόλυνση των αναγνωστών, σε όλες τις φωτογραφίες όπου παρουσιάζονται και τα δύο drives ή μέρη και από τα δύο drives, αριστερά βρίσκεται ο SanDisk Ultra II 240GB και δεξιά ο SanDisk Ultra II 480GB. Η πίσω όψη είναι μια άλλη ιστορία. Εδώ ένα λευκό αυτοκόλλητο δείχνει αρκετές πληροφορίες για τα δύο drives, συμπεριλαμβανομένης και της χωρητικότητας. Επίσης καλύπτει τις 4 βίδες που κρατούν κλειστό το κέλυφος, οπότε και ακυρώνει της εγγύηση σε περίπτωση αφαίρεσής του. Ξεβιδώνουμε ανασηκώνουμε τα αυτοκόλλητα και ξεβιδώνουμε τις βίδες, και αρχίζουν οι εκπλήξεις. Τα δύο φαινομενικά ίδια drives έχουν έναν άκρως διαφορετικό εσωτερικό κόσμο. Κατ' αρχάς, και στα δύο, το άνω μέρος του κελύφους είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, προφανώς για λόγους οικονομίας, ενώ το κάτω είναι από αλουμίνιο και φέρει thermal pads για την επαφή με και την ψύξη διαφόρων στοιχείων της πλακέτας. Επιπλέον βλέπουμε ότι το PCB του SanDisk Ultra II 240GB στα αριστερά είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό του SanDisk Ultra II 480GB. Αφαιρούμε εντελώς το κέλυφος και παρατηρούμε ότι ενώ στον SanDisk Ultra II 240GB το μικρό PCB χρησιμοποιείται και από τις δύο πλευρές, στον SanDisk Ultra II 480GB το PCB χρησιμοποιείται μόνο από τη μία πλευρά. Στον SanDisk Ultra II 240GB βλέπουμε έναν ελεγκτή, μια μνήμη cache και 4 πακέτα NAND, ενώ στον SanDisk Ultra II 480GB βλέπουμε ελεγκτή, cache και 8 πακέτα NAND. Για να πλησιάσουμε τώρα πιο κοντά να δούμε τι άλλες ομοιότητες και διαφορές έχουν τα δύο drives. Και ξεκινάμε από το βασικότερο, τον ελεγκτή. Όπως φαίνεται από το χαρακτηριστικό σήμα, πρόκειται για ελεγκτές της Marvell με κωδικό Marvell 88SS9190 για τον SanDisk Ultra II 240GB και κωδικό Marvell 88SS9189 για τον SanDisk Ultra II 480GB. Πρόκειται ουσιαστικά για τον ίδιο ελεγκτή με μια σημαντική διαφορά. ο ελεγκτής του SanDisk Ultra II 480GB διαθέτει 8 κανάλια επικοινωνίας με τις NAND ενώ αυτός του SanDisk Ultra II 240GB μόνο 4. Αυτό είναι και λογικό, αφού όπως είδαμε πριν ο SanDisk Ultra II 240GB έχει μόνο 4 πακέτα NAND οπότε δεν υπάρχει νόημα να διαθέτει περισσότερα κανάλια ο ελεγκτής του. Σημειώστε ότι ο Marvell 88SS9190 με τα 4 κανάλια χρησιμοποιείται στις χωρητικότητες των 120GB και 240GB του SanDisk Ultra IΙ ενώ ο Marvell 88SS9189 με τα 8 κανάλια χρησιμοποιείται για τις χωρητικότητες των 480GB και 960GB. Κατά τα άλλα, η SanDisk χρησιμοποιεί δικό της Firmware που απενεργοποιεί τις δυνατότητες Encryption και DevSleep του ελεγκτή. Τα πακέτα NAND που χρησιμοποιούν και τα δύο drives είναι πανομοιότυπα, κατασκευής της ίδιας της SanDisk και φέρουν τον κωδικό SanDisk 05444 064G. Πρόκειται για TLC 19nm toggle NAND χωρητικότητας 64GB έκαστο που προσδίδουν 64GB x 4 = 256GB στον SanDisk Ultra II 240GB και 64GB x 8 = 512GB στον SanDisk Ultra II 480GB. Στον χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB και 480GB αντίστοιχα οπότε τα drives διαθέτουν 16GB και 32GB χωρητικότητας για over provisioning. Η μνήμη cache που χρησιμοποιούν τα drives είναι της Micron και είναι ένα chip με κωδικό D9QNP και χωρητικότητα 256MB για τον SanDisk Ultra II 240GB και ένα chip με κωδικό D9QLJ και χωρητικότητα 512MB για τον SanDisk Ultra II 480GB. Και τα δύο chips είναι κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz και CL11. Όπως είδαμε τα φαινομενικά ίδια εκτός από τη χωρητικότητα drives έχουν αρκετές διαφορές στην πραγματικότητα, με σημαντικότερη εκείνη των 8 έναντι 4ων καναλιών επικοινωνίας με τις NAND. Το κατά πόσο αυτό θα επηρεάσει τις επιδόσεις τους, θα φανεί στις δοκιμές. Προς το παρόν ας πάμε να δούμε τα χαρακτηριστικά του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB. Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι επιδόσεις και οι δυνατότητες των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι αρκετά καλές, με εξαίρεση την απουσία encryption, κάτι χωρίς μεγάλη σημασία για desktop drives αλλά και την απουσία DevSleep, κάτι που έχει σημασία σε χρήση σε φορητούς υπολογιστές με μπαταρία. Επίσης βλέπουμε ότι τα drives χρησιμοποιούν NAND τεχνολογίας TLC που έχουν μικρότερο κόστος κατασκευής αλλά και μικρότερη διάρκεια ζωής. Για να αντιμετωπίσει αυτό το θέμα η SanDisk χρησιμοποιεί την τεχνολογία nCache 2.0 κατά την οποία ένα μέρος της NAND χρησιμοποιείται ως SLC και λειτουργεί ως ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στην cache και τις TLC NAND. Το αποτέλεσμα είναι σταθερότερη απόδοση, μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο και αντίσταση σε βλάβες λόγω απότομης απώλειας ενέργειας. Τέλος, οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαθέτουν την τεχνολογία Multi Page Recovery (M.P.R) χάρη στην οποία μπορούν να διορθωθούν λάθη κατά τη λειτουργία του drive που δε μπορεί να διορθώσει το κλασσικό ECC. Έτσι αντισταθμίζεται η εγγενής στις TLC NAND μεγαλύτερη τάση για λάθη. Συνολικά λοιπόν βλέπουμε 2 drives που χρησιμοποιούν TLC NANDs και συνεπώς στοχεύουν στο να έχουν ανταγωνιστικές τιμές, αλλά η SanDisk τα έχει επιπλέον εξοπλίσει με εξειδικευμένες τεχνολογίες που στοχεύουν στο να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες που έχουν οι TLC NANDs έναντι των ακριβότερων MLC. Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό Το διαχειριστικό λογισμικό που διαθέτει η SanDisk για τους SSD της δεν παρέχεται μαζί με τα drives αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Το λογισμικό αυτό ονομάζεται SanDisk SSD Dashboard και στοχεύει στο να βοηθήσει το χρήστη να εκτελέσει όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται για τη διαχείριση και την παρακολούθηση του SSD. Το λογισμικό έχει 5 tabs το πρώτο εκ των οποίων είναι το Status που περιέχει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα. Όπως επίσης βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, ένα αρκετά σημαντικό μέρος στα δεξιά του παραθύρου του προγράμματος είναι αφιερωμένο σε διαφημιστικό περιεχόμενο και shortcuts. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι άσχημο και κακόγουστο. Όταν πληρώνεις ένα προϊόν και μαζί με αυτό προσφέρεται ένα διαχειριστικό λογισμικό αυτό θα έπρεπε να είναι χωρίς διαφημίσεις. Το δεύτερο tab είναι το Performance και όπως βλέπετε στα αριστερά της εικόνας που ακολουθεί, έχει 2 υποσελίδες. Η πρώτη παρουσιάζει έναν πίνακα επιδόσεων για τον SSD, ο οποίος βασίζεται στο Windows Performance Monitor. Η δεύτερη υποσέλιδα του Performance επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση της λειτουργίας TRIM των Windows, αλλά δυστυχώς όχι την κατ επιλογήν εκτέλεσή της. Το τρίτο tab ονομάζεται Tools (εργαλεία) και περιέχει πολλά από αυτά. Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης του Firmware, είτε on-line είτε από αρχείο αποθηκευμένο στον υπολογιστή. Το δεύτερο εργαλείο είναι το secure erase που θεωρητικά σβήνει με ασφάλεια τα περιεχόμενα του drive έτσι ώστε να μη μπορούν να ανακτηθούν. Δυστυχώς δε μπορέσαμε να το χρησιμοποιήσουμε ούτε με το drive ως system disk ούτε ως δευτερεύον, καθώς το drive φαινόταν πάντα σε Security Frozen state και το τρικ που περιγράφει το λογισμικό για το ξεπάγωμα δεν δούλεψε. Ευτυχώς το SanDisk SSD Dashboard περιέχει τη δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive για αυτό το σκοπό. Μέσω αυτού το Secure Erase ήταν εφικτό. Η επόμενη επιλογή είναι το Sanitize, που με παρόμοιο τρόπο σβήνει τα κελιά του drive έτσι ώστε να βρίσκονται όλα σε κατάσταση έτοιμη να δεχτούν εγγραφές και το drive να είναι στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του. Και εδώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive αλλά όπως βλέπετε δεν ήταν απαραίτητο. Η λειτουργία Crypto Erase μπορεί να επαναφέρει ένα drive που είναι OPAL-activated ή eDrive-activated στην εργοστασιακή κατάσταση, σβήνοντας από αυτό όλα τα security keys. Εννοείται ότι χάνονται και τα δεδομένα. Φυσικά η λειτουργία αυτή αφορά μόνο τους SSD της SanDisk που έχουν δυνατότητες Security. Η πέμπτη υποσελίδα του tab Tools παρουσιάζει τα δεδομένα του S.M.A.R.T. του drive. Και οι τελευταίες δύο, λεπτομέρειες για Drive και System αντίστοιχα. Προχωράμε στο tab Settings. Η πρώτη του υποσελίδα ονομάζεται Application Update και από εκεί μπορείτε να κάνετε έλεγχο για ενημερώσεις της εφαρμογής. Η δεύτερη υποσελίδα ονομάζεται Options και εκεί επιλέγουμε αν θα ανοίγει το SanDisk SSD Dashboard με την έναρξη των Windows, αν θα λειτουργεί το Windows write-cache buffer flushing και τη γλώσσα του προγράμματος (δεν έχει Ελληνικά). Η τελευταία υποσελίδα του Settings αφορά τη δυνατότητα αποστολής email όταν το πρόγραμμα χρειάζεται την προσοχή μας, όπως όταν υπάρχουν Firmware Updates. Τελευταίο tab είναι το Help. Σε αυτό μπορούμε να δούμε links για Support Page, User Forums και User Manual, Live Chat κλπ. Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Bootable USB Drive που θα μπορεί να απενεργοποιήσει τη λειτουργία eDrive των Windows 8 σε περίπτωση που έχουμε κάποιο Self Encrypting Drive (SED) που δε θέλουμε να μπει σε λειτουργία eDrive. Και οι δυνατότητες του προγράμματος ολοκληρώνονται με τη δυνατότητα δημιουργίας report που μπορεί να μας ζητηθεί σε κάποιες περιπτώσεις support και το About του προγράμματος. Συνολικά είναι ένα αρκετά πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό για SSD με δύο σημαντικά αρνητικά σημεία: Την απουσία δυνατότητας για χειροκίνητη εκτέλεση της εντολής ΤΡΙΜ και το ενοχλητικό και άσχημο διαφημιστικό panel στα δεξιά. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον SanDisk Ultra II 240GB και τον SanDisk Ultra II 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston HyperX Savage 240GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστής μας, SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές τους: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις που θα λέγαμε ότι είναι μέτριες. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πάλι όμοιες επιδόσεις αλλά αυτή τη φορά αρκετά κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε πολύ καλά έχοντας latency αντίστοιχο με τα καλύτερα drives ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε τόσο καλές επιδόσεις. Στο Average Write Access και τα δύο drives δεν είχαν πολύ καλές επιδόσεις, αλλά είχαν το θετικό στοιχείο ότι δεν είχαν ιδιαίτερα υψηλό μέγιστο latency. O SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε ελαφρώς καλύτερα από τον SanDisk Ultra II 240GB. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB έχουν αρκετά καλές επιδόσεις που όμως δε φτάνουν την ονομαστική ταχύτητα των drives. Το μεγαλύτερο drive είναι λίγο καλύτερο, προφανώς λόγω των περισσότερων καναλιών επικοινωνίας του ελεγκτή με τις NAND. Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα δύο drives έχουν παρόμοια και μέτρια αποτελέσματα. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις των δύο drives διαφέρουν αρκετά με αυτές του SanDisk Ultra II 480GB να είναι άριστες και αυτές του SanDisk Ultra II 240GB να είναι μέτριες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες ανάγνωσης, όπου ο SanDisk Ultra II 480GB φτάνει οριακά τις ονομαστικές του επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μένει λίγο πιο πίσω. Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες επιδόσεις οι οποίες μάλιστα ξεπερνούν οριακά τις θεωρητικές τους επιδόσεις, που όμως είναι έτσι κι αλλιώς μέτριες. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου SanDisk Ultra II 480GB παίρνει βραχύα κεφαλή από τον SanDisk Ultra II 240GB ενώ τα δύο drives είναι κοντά στο μέσο όρο των επιδόσεων. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες και καλές επιδόσεις. Η καλύτερη ταχύτητα του SanDisk Ultra II 240GB έναντι του SanDisk Ultra II 480GB στη δοκιμασία XP Startup μας εξέπληξε και μάλλον είναι περιστασιακή, σε ένα έτσι κι αλλιώς γερασμένο benchmark. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB τα πήγαν μια χαρά. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις με μικροδιαφορές μόνο στις δοκιμασίες του Photoshop και γενικά επιδόσεις στο μέσο όρο. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να είναι ότι έχουν μέτριες προς καλές επιδόσεις και το μεγαλύτερο drive με τα περισσότερα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND να τα πηγαίνει καλύτερα. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος άλλαξε δραστικά τα δεδομένα με τον SanDisk Ultra II 480GB να διατηρεί σχετικά καλές επιδόσεις αλλά τον SanDisk Ultra II 240GB να υπολείπεται αρκετά και να πέφτει σε επιδόσεις κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και εδώ ο SanDisk Ultra II 480GB διαφοροποιείται από το μικρότερο μοντέλο πετυχαίνοντας άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB βρίσκεται στην περιοχή του μέτριου. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν σχετικά καλές επιδόσεις, με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει σαφές πλεονέκτημα. Στις εγγραφές, οι επιδόσεις πέφτουν στο μέτριο και οι διαφορές μεταξύ SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB μικραίνουν. Στις δοκιμασίες αντιγραφών τα δύο drives έχουν και πάλι πολύ καλές επιδόσεις με σαφέστατο προβάδισμα του SanDisk Ultra II 480GB. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου στις αναγνώσεις ο SanDisk Ultra II 480GB διατηρεί την πολύ καλή του θέση ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB είναι μέτριος. Στις εγγραφές και τα δύο drives έχουν και πάλι όμοια και μέτρια επίδοση. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο υπάρχει μικρή πτώση και για τα δύο drives που κατατάσσονται στο μέσο όρο. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν άριστους χρόνους που τους κατατάσσουν μεταξύ των κορυφαίων drives, με τον SanDisk Ultra II 480GB να χάνει την πρώτη θέση από το Samsung 850 Pro 256GB για μόλις 20ms. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαχωρίστηκαν αρκετά μεταξύ τους με το μεγαλύτερο μοντέλο να παίζει στη μεγάλη κατηγορία και να κοντράρει κορυφαία drives ενώ το μικρότερο να παραμένει κοντά στο μέσο όρο. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB δε φαίνεται να έχουν κάτι το ιδιαίτερο, αφού αρχίζουν ήδη από αρκετά χαμηλά IOPS και καταλήγουν κάπου κάτω από 5000 IOPS στο Steady State, με τον SanDisk Ultra II 240GB να πηγαίνει ακόμη χαμηλότερα. Αυτό που αξίζει προσοχή είναι το πολύ σημαντικό πλατό που πετυχαίνουν λίγο πάνω από τις 20000 IOPS για αρκετή ώρα και συγκεκριμένα για περίπου 45 λεπτά ο SanDisk Ultra II 240GB και για το διπλάσιο χρόνο ο SanDisk Ultra II 480GB. Αυτό προφανώς οφείλεται στη λειτουργία του nCache 2.0 και εξασφαλίζει αξιοπρεπέστατες επιδόσεις σε κάθε λογικό σενάριο οικιακής χρήσης. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, SanDisk Ultra II 480GB πραγματικά εντυπωσίασε έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα σε όλα εκτός από ένα εκ των τεστ, ενώ αντίθετα ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε καλές επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Συγκεκριμένα o SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν όπως και στο BootTimer πολύ καλούς χρόνους που τους κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους SSD σε αυτή τη δοκιμασία. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να έχουν παρόμοια και όχι καλή επίδοση στα πολύ μικρά αρχεία, παρόμοιες και μέτριες επιδόσεις στα μεσαίου μεγέθους αρχεία και να διαφοροποιούνται αρκετά στα μεγάλα αρχεία. Εκεί ο SanDisk Ultra II 480GB έχει άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μέτριες. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πολύ καλές επιδόσεις με το μεγαλύτερο drive να προπορεύεται. ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ βλέπουμε αντίστοιχη εικόνα. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες, μέτριες επιδόσεις. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι μέτριοι με το μεγαλύτερο drive να είναι και πάλι λίγο καλύτερο. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB παρουσιάζουν την ίδια εικόνα με τη δοκιμασία του Photoshop. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο, με το μεγαλύτερο drive να έχει για μία ακόμη φορά καλύτερες επιδόσεις. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο SanDisk Ultra II 240GB πετυχαίνει την 8η από τις 10 θέσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 480GB την 4η. Πολύ σημαντική διαφορά για δύο θεωρητικά ισοδύναμα drives. Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές το τι μπορούν να κάνουν τα δύο drives της σημερινής παρουσίασης. Ας προχωρήσουμε λοιπόν στον επίλογο για να δούμε τι ψάρια έπιασαν. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στο δια ταύτα. Έχει γίνει σαφές ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα αλλά με δύο πολύ διαφορετικά drives. Τα 8 κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND καθώς και η περισσότερη cache δίνουν άλλον αέρα στον SanDisk Ultra II 480GB που επιτυγχάνει πολύ καλύτερες και σταθερότερες επιδόσεις από τον SanDisk Ultra II 240GB. Οι SanDisk Ultra II είναι οι δεύτεροι ταχύτεροι SATA SSDs που διαθέτει η SanDisk και ενώ χρησιμοποιούν TLC NANDs διαθέτουν τεχνολογίες όπως η nCache 2.0 και M.P.R που ανεβάζουν αρκετά τις επιδόσεις και την αξία τους. Όμως οι επιδόσεις μεταξύ του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB είναι τόσο διαφορετικές που δε μπορούμε να τους δώσουμε κοινή βαθμολογία. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το review, οι τιμές των δύο drives στην Ελληνική αγορά ξεκινούν από τα 111,32 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 240GB και τα 215 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 480GB. Για τον SanDisk Ultra II 240GB λοιπόν έχουμε: Πλεονεκτήματα + Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R + Διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Μέτριες επιδόσεις - Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep - Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό Χαρακτηριστικά: 8.50 Επιδόσεις: 5.50 Απόδοση/Τιμή: 7.00 Για τον SanDisk Ultra II 480GB λοιπόν έχουμε: Πλεονεκτήματα + Καλές επιδόσεις + Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R + Διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep - Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό Χαρακτηριστικά: 8.50 Επιδόσεις: 8.00 Απόδοση/Τιμή: 9.00 Ευχαριστούμε θερμά την MSystems για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 31/8/2015
  3. Εισαγωγή Η βιομηχανική κατασκοπεία, ειδικά στον αδυσώπητο αγώνα των ηλεκτρονικών, είναι ένα αναπόσπαστο και πολύ επικερδές κομμάτι της πραγματικότητας. Η Τζέμα το ξέρει πολύ καλά και η σκέψη της δίνει κουράγιο καθώς κρέμεται ανάποδα από ένα λεπτό μεταξένιο σχοινί, πάνω από το κεντρικό τερματικό. Δεν τη φοβίζουν οι ανιχνευτές πίεσης που βρίσκονται παντού στο δωμάτιο και η ειδικά σχεδιασμένη εφαρμοστή φόρμα της την κάνει αόρατη στους ανιχνευτές θερμότητας. Το πρόβλημα είναι άλλο. Η μεταφορά του αρχείου των 3GB πρέπει να έχει ολοκληρωθεί σε 10 δευτερόλεπτα, γιατί τόσος είναι ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των ελέγχων ασφαλείας του συστήματος. 10 δευτερόλεπτα και 1ms και το σχέδιο που ετοίμαζε η ομάδα της εδώ και 6 μήνες καταρρέει μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από φώτα και σειρήνες, ενώ η ίδια θα καταλήξει... δε θέλει ούτε να το σκεφτεί. Το μπουλντόγκ, ο μάγος των ηλεκτρονικών της ομάδας, την είχε διαβεβαιώσει ότι το USB Flash Drive που σχεδίαζε τους τελευταίους 4 μήνες, βασισμένο σε SSD Controller, μπορεί να γράψει 1 GB σε 3 δευτερόλεπτα. Είχαν γίνει δοκιμές αλλά όχι φυσικά στο κεντρικό τερματικό που είχε μπροστά της. Με μια βαθιά ανάσα, συνέδεσε το USB Flash Drive και πάτησε το χρονόμετρο. Ο χρόνος άρχισε να μετράει αργά αλλά αδυσώπητα. 7, 8, 9... Η εγγραφή ολοκληρώθηκε. Ο συναγερμός δεν ενεργοποιήθηκε. Η Τζέμα πήρε το Flash Drive με τις κρυπτογραφημένες πληροφορίες και εξαφανίστηκε στη μαύρη νύχτα. Λίγες μέρες μετά, ο κώδικας είχε σπάσει. Τα τόσο καλά φυλαγμένα σχέδια αφορούσαν... ένα καινούριο, πολύ γρήγορο USB Flash Drive. Τόσο γρήγορο που μπορούσε να γράψει 1GB δεδομένων σε 5 δευτερόλεπτα. Η ειρωνεία χτύπησε τη Τζέμα σαν ένας τόνος τούβλα. Στην προσπάθεια να κλέψουν τα σχέδια για το πιο γρήγορο USB Flash Drive πριν αυτό βγει στην αγορά, είχαν κατασκευάσει ένα ακόμη ταχύτερο. Τελικά, πούλησαν τα σχέδια του δικού τους drive στην Corsair και αυτή έβγαλε στην αγορά το Corsair Voyager GTX, το πιο γρήγορο USB Flash Drive του κόσμου. Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και η Corsair έστειλε στο TheLab.gr δείγματα του Corsair Voyager GTX για να σας παρουσιάσουμε. Όσο για τη Τζέμα, πίνει το εξωτικό ποτό της σε κάποια μακρινή παραλία, απολαμβάνοντας τα τίμια κέρδη μια ανέντιμης δουλειάς. Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Το Corsair Voyager GTX έρχεται σε κλασσική συσκευασία από σκληρό διάφανο νάιλον με χαρτονένια πλάτη. Βγαίνει σε 2 χωρητικότητες, 128GB και 256GB και η Corsair μας έδωσε να δοκιμάσουμε και τις 2. Στις φωτογραφίες βλέπετε την έκδοση των 256GB καθώς εμφανισιακά οι 2 χωρητικότητες είναι πανομοιότυπες. Στην μπροστινή πλευρά της συσκευασίας μπορούμε να δούμε το ίδιο το Corsair Voyager GTX καθώς και το ότι υποστηρίζει σύνδεση USB 3.0 και καλύπτεται από 5ετή εγγύηση. Επίσης ότι είναι γρήγορο, αφού τερματίζει το κοντέρ και ότι έχει κάτι να κάνει με τον ψευδάργυρο (Zn). Η άλλη όψη της συσκευασίας επεξηγεί τα εικονίδια και έτσι μαθαίνουμε ότι το κέλυφος του Corsair Voyager GTX είναι από κράμα ψευδαργύρου. Επίσης βλέπουμε ένα πινακάκι με εντυπωσιακές επιδόσεις στο ATTO και στο CrystalDiskMark που θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε στην πορεία. Ανοίγοντας τη συσκευασία βρίσκουμε το Flash Drive Και ένα μικρό φυλλάδιο της εγγύησης. Το Flash Drive από την άλλη δεν το λες μικρό μιας και οι διαστάσεις του είναι 78 x 26.4 x 9.6 χιλιοστά με το καπάκι, το οποίο έχει μάλιστα πάχος που φτάνει τα 10.75 χιλιοστά. Η ποιότητα κατασκευής είναι πραγματικά εξαιρετική και η αισθητική του διαχρονική. Το σήμα και το όνομα της Corsair είναι ανάγλυφα, ενώ το κόκκινο GTX του προσδίδει ένα σπορ χαρακτήρα. Στο πίσω μέρος υπάρχει διαφανές ενδεικτικό LED που ανάβει σε μπλε χρώμα και υποδοχή για να το περάσετε σε κλειδιά (και να το γεμίσετε γρατσουνιές. Ιεροσυλία!). Το καπάκι του βγαίνει και μπαίνει με απαλό, ασφαλή τρόπο που βασίζεται στο σκληρό αφρώδες που περιέχει. Η χωρητικότητα αναγράφεται αχνά πάνω στο βύσμα και αυτό είναι το μόνο σημείο που διαφοροποιεί οπτικά τις 2 εκδόσεις του Corsair Voyager GTX. Και κάπως έτσι τελειώνει η φωτογράφιση του Corsair Voyager GTX το οποίο αισθητικά και ποιοτικά μας εντυπωσίασε. Πάμε να δούμε τώρα αν τα χαρακτηριστικά του είναι εξ' ίσου εντυπωσιακά. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του Corsair Voyager GTX αναγράφονται στον παρακάτω πίνακα. Οι επιδόσεις είναι κοινές για τις 2 προσφερόμενες χωρητικότητες των 128GB και 256GB και είναι πραγματικά εντυπωσιακές για USB Flash Drive. Βλέπουμε στον πίνακα ότι η Corsair μας δίνει μετρήσεις στο ATTO, οι οποίες δείχνουν τις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX με συμπιέσιμα δεδομένα. Στη συνέχεια μας δίνει τις επιδόσεις του στο CrystalDiskMark, οι οποίες αφορούν μη συμπιέσιμα δεδομένα, εξ' ου και η εμφανής διαφορά στις επιδόσεις των εγγραφών. Τέλος μας δίνει τα μέγιστα IOPS του Corsair Voyager GTX που είναι εξαιρετικά για συσκευή USB. Τα διαγράμματα που ακολουθούν είναι από την ιστοσελίδα της Corsair. Το πρώτο δείχνει τις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX σε σύγκριση με αυτές ενός τυπικού high end USB Flash Drive. Πέρα από τη σαφή υπεροχή του Corsair Voyager GTX, έχω την εντύπωση ότι οι επιδόσεις του ανταγωνιστικού drive, με τις μπάρες λευκού χρώματος, θα έπρεπε να είναι ανάποδα, με αυτές που αναφέρονται για το ATTO να αφορούν το CrystalDiskMark και το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι οι πραγματικά απίστευτες ταχύτητες που υπόσχεται η Corsair. Στη συνέχεια βλέπουμε περίπου πόσες φωτογραφίες και πόσες ώρες HD Video μπορεί να αποθηκεύσει κανείς σε 128GB και σε 256GB. Εντυπωσιακές και οι προδιαγραφές λοιπόν, όπως και η εμφάνιση. Ήρθε όμως η ώρα να δούμε με ποιον τρόπο ακριβώς θα τις επιβεβαιώσουμε. Πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τη μεθοδολογία μας. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις USB 3.0 και USB 2.0 ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις δοκιμασίες που χρειάζονται για να εκτιμήσουμε τις επιδόσεις του υπό δοκιμή προϊόντος. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των μέσων αποθήκευσης και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Όμως το Corsair Voyager GTX δεν είναι ένα συνηθισμένο USB flash drive. Χρησιμοποιεί SSD Controller και για να πετύχει τις μέγιστες επιδόσεις του, αυτές που διαφημίζει η corsair, χρειάζεται παράλληλη διαμεταγωγή δεδομένων. Η ASRock το παρέχει αυτό μέσω του utility XFast. Αλλά για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα, χρησιμοποιήσαμε και ένα ακόμη σύστημα βασισμένο σε μητρική της ASUS, ώστε να πάρουμε αποτελέσματα με το αντίστοιχο utility της ASUS, που ονομάζεται USB 3.1 Boost. Τα χαρακτηριστικά αυτού του συστήματος είναι τα ακόλουθα: Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Corsair Voyager GTX χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: ATTO για να επιβεβαιώσουμε τις θεωρητικές επιδόσεις. 2: Συνθετικά Benchmarks. 3: Το εξειδικευμένο για USB Flash Drives Benchmark, FlashBench. 4: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων. Τα USB Flash Drives που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το Corsair Flash Voyager GT 16GB USB 2.0, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB, το SanDisk Ultra 16GB USB 3.0 και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Corsair Voyager GTX. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! ATTO Ξεκινάμε λοιπόν τις δοκιμές μας με το ATTO και βλέπουμε ότι το Corsair Voyager GTX έχει επιδόσεις πέρα από κάθε άλλο USB Flash Drive έχουμε δει, αλλά χωρίς να φτάνει καν κοντά στις επιδόσεις που υπόσχεται η Corsair. Όπως σας είπαμε και στην προηγούμενη σελίδα, αυτό δεν οφείλεται στο drive, αλλά στον τρόπο λειτουργίας της USB. Χρησιμοποιούμε λοιπόν το ASRock XFast USB και το ASUS USB Boost για να δούμε αν το drive θα φτάσει τις επιδόσεις που υπόσχεται. Πράγματι βλέπουμε ότι με το ASRock XFast USB το Corsair Voyager GTX φτάνει την θεωρητική ταχύτητα εγγραφής αλλά όχι της ανάγνωσης. Αντίθετα, με το ASUS USB Boost, φτάνει σχεδόν τη θεωρητική ταχύτητα ανάγνωσης αλλά υπολείπεται σε αυτή της εγγραφής. Είναι σαφές από αυτές τις δοκιμές ότι το Corsair Voyager GTX μπορεί να πιάσει τις θεωρητικές του επιδόσεις, αλλά χρειάζεται καλύτερη υποστήριξη από τις μητρικές. Δε γνωρίζουμε αν υπάρχει αυτή τη στιγμή κάποια μητρική που να του δίνει τη δυνατότητα να λειτουργήσει με τις πλήρεις του δυνατότητες, αλλά όπως και να έχει, οι επιδόσεις του είναι ότι καλύτερο μπορεί κάποιος να αγοράσει σε USB Flash Drive αυτή τη στιγμή. Συνθετικά Benchmarks Ας περάσουμε τώρα στα υπόλοιπα συνθετικά Benchmarks για να δούμε πώς θα τα πάει το Corsair Voyager GTX. Η συνεχής γραμμή περιβάλλει την επίδοση του drive χωρίς κάποια τεχνολογία ενίσχυσης της USB. Η διακεκομμένη γραμμή περιβάλλει τις επιδόσεις με το ASUS USB Boost ενεργοποιημένο και η στικτή γραμμή τις επιδόσεις με το ASRock XFast. Ξεκινάμε τις δοκιμές μας με το Average Access του AIDA 64 4.50. Η δοκιμή αυτή μας δείχνει την αμεσότητα στην ανταπόκριση του drive και όπως βλέπετε το Corsair Voyager GTX έχει πολύ χαμηλό latency. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία αυτή δεν συμπεριλάβαμε το Corsair Voyager GTX 16GB USB 2.0 καθώς φαινόταν ότι θα χρειαζόταν περίπου 5 μέρες για να ολοκληρώσει τις δοκιμασίες των 4K και 4K-64Thrd. Το Corsair Voyager GTX επιτυγχάνει τις θεωρητικές του επιδόσεις στην ανάγνωση στο sequential test μόνο με τη χρήση του ASUS USB Boost. To ASRock XFast USB ακολουθεί αλλά και χωρίς κάποια τεχνολογία ενίσχυσης του USB, οι επιδόσεις είναι εξαιρετικές. Στα 4K οι επιδόσεις θυμίζουν entry level SSD ενώ δεν παρατηρείται scaling με την αύξηση του queue depth, λόγω της σύνδεσης μέσω USB. Στην εγγραφή, σε αντίθεση με το ATTO όπου τον πρώτο λόγο είχε το XFast USB της ASRock, οι καλύτερες επιδόσεις και σχεδόν στο επίπεδο των θεωρητικών, δίνονται από το USB Boost της ASUS. Στην αντιγραφή όμως, το ASRock XFast USB περνάει μπροστά ενώ το ASUS USB Boost υπολείπεται ακόμη και της μη χρήσης κάποιας τεχνολογίας ενίσχυσης του USB. Αυτό υποδηλώνει προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί ακόμη στην τεχνολογία της ASUS. Στη συνέχεια έχουμε ακόμη ένα παρόμοιο τεστ, το CrystalDiskMark 3.03b x64, το οποίο μπόρεσαν να ολοκληρώσουν όλα τα drives και που επιβεβαιώνει την κυριαρχία του Corsair Voyager GTX. Οι επιδόσεις του ASUS USB Boost σε εγγραφές και αναγνώσεις είναι ακριβώς στο όριο που υπόσχεται η Corsair ενώ το ASRock XFast USB υπολείπεται στις αναγνώσεις. Το Anvils Storage Utilities 1.1.0 και το HD Tune Pro 5.50 ολοκληρώνουν τα συνθετικά μας Benchmarks επιβεβαιώνοντας για δύο ακόμη φορές τα ευρήματά μας. Όπως βλέπετε, όλα μας τα σχόλια αφορούν τον ανταγωνισμό του Corsair Voyager GTX με τον εαυτό του, αφού τα υπόλοιπα drives που είχαμε στη διάθεσή μας δεν αποτελούν ουσιαστικά ανταγωνισμό. Ακολουθεί το FlashBench, ένα εξειδικευμένο ημισυνθετικό Benchmark, ειδικό για USB Flash Drives. FlashBench To FlashBench μετράει τις ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής σε USB Flash Drives κάνοντας δοκιμές με διάφορα μεγέθη αρχείων για να δείξει πώς συμπεριφέρεται το κάθε drive σε κάθε μέγεθος αρχείου που του ζητείται να αναγνώσει ή να γράψει. Επαναλαμβάνει τα τεστ και δίνει ως αποτελέσματα τους μέσους όρους. Στο πρώτο διάγραμμα βλέπετε τις ταχύτητες που επιτυγχάνουν τα drive της δοκιμής, στην ανάγνωση διαφόρων μεγεθών αρχείων. Παρατηρείστε πώς το Corsair Voyager GTX πετυχαίνει τις καλύτερες επιδόσεις του με τη χρήση του ASUS USB Boost μέχρι να πέσουμε στα αρχεία των 32ΚΒ όπου οι επιδόσεις πέφτουν και συναντάνε αυτές που δίνει το drive χωρίς υποβοήθηση της USB. Αντιθέτως, το ASRock XFast αν και δεν έχει τις ίδιες επιδόσεις αρχικά, παραμένει σε υχηλά επίπεδα μέχρι το τέλος των δοκιμών. Άξιο παρατήρησης είναι ότι χωρίς το ASRock XFast USB, το Corsair Voyager GTX πέφτει οριακά κάτω από τις επιδόσεις του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στα αρχεία των 2KB και 1KB. Βέβαια αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία για ένα USB Flash Drive, καθώς ουσιαστικά ποτέ δεν το χρησιμοποιεί κανείς για τόσο μικρά αρχεία. Στις εγγραφές η κυριαρχία του Corsair Voyager GTX με ASRock XFast USB είναι ξεκάθαρη σε όλα τα μεγέθη αρχείων. Μάλιστα σε αρχεία κάτω των 32ΚΒ οι επιδόσεις του Corsair Voyager GTX χωρίς την τεχνολογία ASRock XFast USB πέφτουν πολύ κάτω από αυτές του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Αυτό είναι και το μοναδικό μελανό σημείο που βρήκαμε στις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX. Ας προχωρήσουμε τώρα και στις πραγματικές δοκιμές ανάγνωσης και εγγραφής αρχείων στα drives. Πραγματικές Δοκιμές Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τα USB Flash Drives. Ξεκινάμε με τις αναγνώσεις και βλέπουμε το Corsair Voyager GTX έχει σε κάθε περίπτωση μακράν τις καλύτερες επιδόσεις. Το ASUS USB Boost βελτιώνει σημαντικά τις επιδόσεις του drive σε όλες τις δοκιμές εκτός από την ανάγνωση 32000 αρχείων μεγέθους 4K, που για κάποιον περίεργο λόγο, τις χειροτερεύει και μάλιστα σημαντικά αφού διπλασιάζει το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση της δοκιμασίας. Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα πράγματα είναι διαφορετικά αφού οι τεχνολογίες ενίσχυσης της USB δεν αποδίδουν ουσιαστικά αποτελέσματα. Μάλιστα, η τεχνολογία ASUS USB Boost φαίνεται να έχει μεγάλο πρόβλημα με την εγγραφή 32000 αρχείων 4K αφού αυξάνει το χρόνο που απαιτείται από 7,54 δευτερόλεπτα σε σχεδόν 83 δευτερόλεπτα!!! Σίγουρα δε θα χρησιμοποιήσει κανείς το drive αυτό για να μεταφέρει 32000 αρχεία τόσο μικρού μεγέθους, αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε την αδυναμία αυτή, η οποία οφείλεται ξεκάθαρα στην ASUS και όχι στο Corsair Voyager GTX. Επιβεβαιώσαμε λοιπόν και με τις πραγματικές δοκιμές ότι το Corsair Voyager GTX έχει επιδόσεις που είναι πολύ μακρυά από αυτές του ανταγωνισμού, αφού και σε αυτή τη σελίδα το μόνο που είχαμε να σχολιάσουμε ήταν οι διαφορετικές επιδόσεις του ίδιου του Corsair Voyager GTX με διάφορες τεχνολογίες ενίσχυσης της USB. Παρεμπιπτόντως, για να μην πείτε ότι δεν χρησιμοποιήσαμε τις τεχνολογίες αυτές για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις και των άλλων drives, να σας πούμε ότι φυσικά και το δοκιμάσαμε, γνωρίζοντας όμως από πριν ότι δε θα βλέπαμε διαφορά καθώς η τεχνολογία αυτή ουσιαστικά εξυπηρετεί την παράλληλη μεταφορά δεδομένων, κάτι που μόνο το Corsair Voyager GTX με τον SSD Controller του μπορεί να εκμεταλλευτεί. Πάμε τώρα στον απολογισμό. Ο Απολογισμός Για τους εκλεκτούς που δεν πηδάνε από την εισαγωγή στον απολογισμό, ο σημερινός απολογισμός είναι σχεδόν περιττός. Οι επιδόσεις του Corsair Voyager GTX κινούνται κοντά σε αυτές ενός entry level SSD, πράγμα απόλυτα αναμενόμενο, εφ' όσον το drive έχει SSD Controller. Οι επιδόσεις του περιορίζονται κυρίως από τους περιορισμούς της διεπαφής USB 3.0 και γι αυτό το λόγο είναι πολύ μεγάλης σημασίας η χρήση κάποιας τεχνολογίας ενίσχυσης της USB, όπως είναι το ASRock XFast USB ή το ASUS USB Boost, έτσι ώστε να μπορέσει το Corsair Voyager GTX να δείξει τις δυνατότητές του. Η ποιότητα κατασκευής είναι άριστη και το μέγεθος αν και σαφώς επιβλητικό, δεν είναι απαγορευτικό ως προς τη φορητότητα. Πρέπει όμως να έχετε υπ' όψιν ότι ενδέχεται να εμποδίσει κάποια διπλανή USB θύρα. Τα υλικά του είναι εξαιρετικά με το μεταλλικό σώμα να αποτελείται από κράμα ψευδαργύρου και το καπάκι να κλείνει με χρήση ποιοτικού αφρώδους. Όλα αυτά βέβαια δεν έρχονται χωρίς κάποιο κόστος. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το κόστος στην Ελληνική αγορά ξεκινάει από τα 124.40 ευρώ για το Corsair Voyager GTX 128GB και τα 237.72 ευρώ για το Corsair Voyager GTX 256GB. Τιμές που δεν είναι καθόλου χαμηλές αλλά και καθόλου αδικαιολόγητες, δεδομένης της κατηγορίας του προϊόντος. Όποιος θέλει τα καλύτερα θα πρέπει να προτίθεται να πληρώσει και το τίμημα, που κατά τη γνώμη μας είναι λογικό σε αυτή την περίπτωση. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair Voyager GTX: Πλεονεκτήματα + Είναι το ταχύτερο USB Flash Drive + Άριστη ποιότητα κατασκευής + Εξαιρετικής ποιότητας υλικά + Μεγάλη χωρητικότητα με επιλογή ανάμεσα σε 128GB και 256GB + Ενδεικτικό LED Μειονεκτήματα - Είναι αρκετά μεγάλο σε μέγεθος - Θα μπορούσε να είχε καλύτερες επιδόσεις στις εγγραφές 4K Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair Voyager GTX είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 26/6/2015
  4. Εισαγωγή Είναι παράξενο που σε έναν κόσμο πολιτισμένο, το άγριο έχει τόσο μεγάλη γοητεία. Ίσως γιατί κατά βάθος γνωρίζουμε ότι έξω από την εύθραυστη φυσαλίδα του πολιτισμού μας, ο κόσμος παραμένει στον πυρήνα και στην ουσία του άγριος. Το φοβόμαστε το άγριο γιατί δεν ξέρουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε εμείς που έχουμε ημερέψει. Θαυμάζουμε την άγρια ομορφιά του, σεβόμαστε την άγριά του δύναμη και ποθούμε τον άγριο μαγνητισμό του. Ίσως γιατί στον πολιτισμό, το άγριο είναι απαγορευμένο. Κι εμείς, γνήσιοι απόγονοι των μηλοφάγων του παραδείσου, στο απαγορευμένο, δύσκολο να αντισταθούμε. Κι έρχεται η HyperX με τον πειρασμό του άγριου σε κόκκινο και μαύρο, τα πρωτόγονα χρώματα, να μας δελεάσει με τη νέα ναυαρχίδα των SATA Consumer SSD της, τον HyperX Savage. Το δείγμα που έφτασε στα χέρια μας έχει χωρητικότητα 240GB και υπόσχεται άγριες ταχύτητες. Ακολουθήστε μας για να δούμε μαζί τι συμβαίνει στην πράξη. Αν τολμάτε. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Ο HyperX Savage 240GB έρχεται σε μια πολυτελή συσκευασία από ιλουστρασιόν χαρτόνι. Μάλιστα το δείγμα μας είναι η πλούσια έκδοση με τα έξτρα αξεσουάρ και έτσι η συσκευασία του είναι μεγαλύτερη σε ύψος από αυτήν της απλής έκδοσης. Στο εμπρός μέρος βλέπουμε τη φωτογραφία του HyperX Savage 240GB σε ένα άγριο φόντο, ενώ πάνω δεξιά αναφέρεται η χωρητικότητα και εντυπωσιακές επιδόσεις στο ATTO (συμπιέσιμα δεδομένα). Κάτω αριστερά αναγράφεται η διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία χρόνια. Το πίσω μέρος αναφέρει λεπτομέρειες σχετικά με το τι ακριβώς περιέχεται στη συσκευασία. Η HyperX επέλεξε να συνδυάσει την αγριότητα του προϊόντος της με την πολυτέλεια και έτσι η συσκευασία ανοίγει σε στυλ κασετίνας και αντικρίζουμε τον HyperX Savage 240GB προστατευμένο σε πολυτελές ποιοτικό αφρολέξ. Ανασηκώνοντας το αφρολέξ από την ειδική λαβή αποκτούμε πρόσβαση στα παρελκόμενα του πακέτου που είναι πολλά! υπάρχει μετατροπέας 2,5" σε 3,5", μετατροπέας πάχους από 7 σε 9,5 χιλιοστά, στυλό-κατσαβίδι, καλώδιο SATA, βίδες, κωδικός ενεργοποίησης για το Acronis True Image HD, ένα αυτοκόλλητο HyperX και μία εξωτερική θήκη δίσκου 2,5". H θήκη είναι φτιαγμένη από ποιοτικό πλαστικό και είναι tool-less. Ανοίγει και κλείνει με ειδικό διακόπτη στο εμπρός μέρος της ενώ στο πίσω φέρει υποδοχή βύσματος USB 3.0 και ενδεικτικό LED. Στο εσωτερικό της κρύβεται ακόμη και το USB καλώδιο που θα χρειαστείτε για τη σύνδεσή της. Συγχαρητήρια στην HyperX για την πληρότητα του πακέτου. Και περνάμε στον ίδιο τον SSD. Η κατασκευή είναι πραγματικά εξαιρετικής ποιότητας και ενώ η ομορφιά είναι σίγουρα θέμα προσωπικού γούστου, σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και προσεγμένο drive. Στο πίσω μέρος φέρει αυτοκόλλητο με τα βασικά χαρακτηριστικά και τις πιστοποιήσεις του. 4 βίδες κρατάνε το κέλυφος κλειστό, μία εκ των οποίων καλύπτεται από αυτοκόλλητο ασφαλείας. Το αυτοκόλλητο ξεκαθαρίζει ότι αν αφαιρεθεί χάνεται η εγγύηση, ενώ οι βίδες είναι torx με καρφάκι στη μέση που απαιτούν ειδικό κατσαβίδι. Φυσικά εμείς το έχουμε στην ειδική εργαλειοθήκη μας οπότε ορίστε ο εσωτερικός κόσμος του μαυρο-κόκκινου HyperX Savage 240GB που είναι τελικά μαύρος-μπλε. Η πλακέτα είναι πολύ καλής κατασκευής και στην πλευρά που βλέπουμε περιλαμβάνει 8 NAND chips, 1 Cache Memory chip και τον Controller, καθώς και voltage regulators και δευτερεύοντα στοιχεία. Ο Controller είναι καλυμμένος από θερμοαγώγιμο pad που τον φέρνει σε επαφή με το κέλυφος του drive το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα. Αφαιρούμε και το pad και... ...βλέπουμε ότι ο controller είναι ένα νέο μοντέλο της Phison το Phison PS3110-S10. Η Phison μας έχει συνηθίσει σε οικονομικούς controllers που χρησιμοποιούνται σε μέσης κατηγορίας drives. Ο συγκεκριμένος όμως φέρει 4 πυρήνες και 8 κανάλια και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις που φτάνουν έως και 100.000 IOPS. Ο controller είναι πλήρης χαρακτηριστικών και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων δυνατότητες AES-256, Opal-TCG, End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC™, SmartRefresh™, SmartFlush™, GuaranteedFlush™ και DEVSLP. Οι NAND που χρησιμοποιεί ο HyperX Savage 240GB έχουν το λογότυπο της Kingston και τον κωδικό FD16B08UCT1-AF και πρόκειται για MLC NAND chips με χωρητικότητα 16GB έκαστο. Η Cache του drive παρέχεται από ένα chip DDR3 Nanya NT5CC128M16FP, χωρητικότητας 256MB και χρονισμένο στα 1600MHZ, με main latencies 11-11-11. Η άλλη πλευρά του PCB έχει άλλα 8 NAND chips χωρίς επιπλέον cache. Η συνολική χωρητικότητα NAND του HyperX Savage 240GB είναι λοιπόν 16 x 16GB = 256GB εκ των οποίων 240GB είναι διαθέσιμα στο χρήστη (πριν το format) και τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. H συνολική cache είναι 256MB. Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα για να δούμε τι αποφέρει όλη αυτή η τεχνολογία σε επιδόσεις. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του HyperX Savage 240GB. Όπως βλέπετε ο HyperX Savage 240GB έχει αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά, εντυπωσιακή αξιοπιστία που φτάνει τα 306TB εγγραφών, άγριες ταχύτητες που αγγίζουν τα όρια του πρωτοκόλλου SATA 3 και τα καλύπτει όλα αυτά με 3 χρόνια εγγύησης. Αν και θα προτιμούσαμε 5 χρόνια, όπως συνηθίζεται για τα μεγάλα μοντέλα των εταιριών, τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του πίνακα είναι σίγουρα εντυπωσιακά. Στην επόμενη σελίδα θα αναλύσουμε τη μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε κατά τη δοκιμασία του HyperX Savage 240GB. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον HyperX Savage 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Predator 480GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, οι OCZ Vector 180 480GB και OCZ Vector 180 960GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, HyperX Savage 240GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον HyperX Savage 240GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο HyperX Savage 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων βλέπουμε τον HyperX Savage 240GB να έχει αρκετά ήμερες επιδόσεις πετυχαίνοντας μάλιστα αρνητικό ρεκόρ στο 1MB που συμπαρασύρει και το Random. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, παρατηρούμε και πάλι χαμηλές επιδόσεις στα μικρά αρχεία αλλά τις καλύτερες επιδόσεις που έχουμε πάρει από SATA δίσκο στο 1MB και σχεδόν τις καλύτερες στο Random. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο HyperX Savage 240GB έχει αρκετά μεγάλο latency που τον κατατάσσει στην προ-τελευταία θέση. Στο Average Write Access βλέπουμε όπως και πριν καλύτερες επιδόσεις και μια μέτρια κατάταξη. Και περνάμε τώρα στις δοκιμασίες ταχύτητας ξεκινώντας με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB εντυπωσιάζει πραγματικά με τις επιδόσεις του ερχόμενος πρώτος μεταξύ των SATA drives και ξεπερνώντας ακόμη και τον Kingston HyperX Predator 480GB στη δοκιμασία 4K με ένα εντυπωσιακό 48,51MB/s! Στις δοκιμασίες εγγραφών, οι επιδόσεις του στα 4K μετριάζονται αλλά παίρνει τη SATA πρωτιά στις σειριακές εγγραφές και στις εγγραφές 4Κ-64Thrd ξεπερνάει ακόμη και τον M.2 αδελφό του. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB είναι άνω του μετρίου αλλά όχι κορυφαίος. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB έχει καλές άλλα όχι κορυφαίες επιδόσεις. Αντιθέτως στις δοκιμασίες εγγραφής τα πηγαίνει πολύ καλύτερα αποσπώντας άνετα την πρώτη θέση μεταξύ των SATA drives. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο HyperX Savage 240GB παίρνει την τρίτη θέση μεταξύ των SATA drives έχοντας τη δεύτερη θέση στις εγγραφές και την τρίτη στις αναγνώσεις. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καθόλου καλά για high end drive έχοντας επιδόσεις κάτω του μετρίου. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Και σε αυτή τη δοκιμή ο HyperX Savage 240GB είναι ανάμεσα στα πιο αργά drives. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ ο HyperX Savage 240GB τα πάει όπως και στις προηγούμενες δοκιμασίες της εταιρίας. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον HyperX Savage 240GB να είναι ανάμικτες. Σε κάποια benchmarks ήταν κορυφαίος και επέδειξε άγριες ταχύτητες ενώ σε άλλα ήταν κάτω του μετρίου. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δυσκόλεψε όλα τα drives, μαζί και τον HyperX Savage 240GB που διατήρησε την τελευταία θέση στη δοκιμή. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει σταθερό αλλά σχετικά υψηλό latency που πάντως δεν έχει spikes όπως συμβαίνει σε κάποια άλλα drives. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει και με το λειτουργικό κορυφαίες επιδόσεις για SATA drive. Το ίδιο κάνει και στις δοκιμασίες των εγγραφών. Ενώ στις δοκιμασίες αντιγραφών έχει και πάλι μέτριες επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου η ύπαρξη του λειτουργικού δεν άλλαξε ουσιωδώς τα πράγματα. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου και πάλι είχαμε αποτελέσματα αντίστοιχα με αυτά που είδαμε σε άδειο drive. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε, είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο HyperX Savage 240GB πέτυχε την 4η θέση ανάμεσα στα 10 SATA drives. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο HyperX Savage 240GB εξακολουθεί να δίνει ανάμικτα και ακραία αποτελέσματα. Για να δούμε πώς θα τα πάει στην επόμενη σελίδα, στις δοκιμασίες αντοχής του IOMeter. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο HyperX Savage 240GB δείχνει να ξεκινάει τις εγγραφές περίπου στις 33000 IOPS, πολύ κάτω από τις διαφημιζόμενες επιδόσεις του. Κρατάει τις επιδόσεις αυτές για περίπου 40 λεπτά, που δεν είναι καθόλου άσχημο, και κατόπιν έχει μια απότομη πτώση για να ακολουθήσει μια σταδιακή πτώση έως το steady state. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Βλέπουμε ότι ο HyperX Savage 240GB δεν καταφέρνει να κρατήσει ένα steady state με ταχύτητες ανάλογες της θέσης που κατέχει στη σειρά SSD της HyperX. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και σε αυτή τη δοκιμασία, ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καλά. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα o HyperX Savage 240GB έχει τον 2ο χειρότερο χρόνο που έχουμε καταγράψει έως τώρα. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον HyperX Savage 240GB να αποκαλύπτει αρκετές αδυναμίες. Η σημαντικότερη είναι στην αντιγραφή των μικρών αρχείων 4K όπου έχει πραγματικά πολύ κακές επιδόσεις. Αλλά και στις υπόλοιπες αντιγραφές οι επιδόσεις του είναι κάτω του μετρίου. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο HyperX Savage 240GB να παίρνει τη 2η θέση μεταξύ των SATA drives... ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ φαίνεται ότι ο HyperX Savage 240GB δεν πάει καλά, έχοντας την τρίτη χειρότερη επίδοση που έχουμε καταγράψει. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει την προτελευταία ταχύτητα μεταξύ των drives που δοκιμάσαμε. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει επιδόσεις κάτω του μετρίου. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Σε αυτή τη δοκιμασία ο HyperX Savage 240GB είχε τη χειρότερη επίδοση που έχουμε δει, όντας πιο αργός από πολύ οικονομικότερα drives. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο HyperX Savage 240GB τα πήγε καλά, με την τρίτη καλύτερη επίδοση μεταξύ των SATA drives. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο HyperX Savage 240GB έχει ένα συνολικό χρόνο που τον κατατάσσει στην 5η θέση μεταξύ των 10 SATA drives. Μια μέτρια θέση που δεν αντιστοιχεί στις θεωρητικές του δυνατότητες. Ας πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, του απολογισμού, για να δούμε πώς τα πήγε συνολικά ο άγριος της HyperX. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στον απολογισμό. Και ο HyperX Savage 240GB θυμίζει Dr. Jekyll και Mr. Hyde. Σε κάποιες δοκιμές ο άγριος, αχαλιναγώγητος χαρακτήρας του Mr. Hyde έφερνε το drive σε κορυφαίες θέσεις κατάταξης, ενώ σε άλλες το drive "ξεφούσκωνε" και εμφάνιζε τον συνεσταλμένο χαρακτήρα του Dr. Jekyll, αρκούμενο σε κάποια από τις τελευταίες θέσεις. Τι να πούμε λοιπόν για τις συνολικές επιδόσεις του HyperX Savage 240GB; Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, αυτό που έχει τη μέγιστη βαρύτητα στις επιδόσεις, είναι οι δοκιμασίες Real Life, και αυτό θα συμβεί και εδώ. Οπότε οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB θα χαρακτηριστούν αντίστοιχες ενός budget drive και όχι της θέσης που του έχει δώσει η HyperX στην κατάταξή της. Η κατανομή των επιδόσεων του HyperX Savage 240GB και οι 4 πυρήνες του controller αφήνουν ελπίδες βελτιώσεων με κάποια αναβάθμιση του Firmware, αλλά προς το παρόν εμείς θα βαθμολογήσουμε την τρέχουσα κατάσταση. Με τιμή που ξεκινάει στην Ελληνική αγορά από τα 110 ευρώ για την απλή έκδοση και τα 131,30 ευρώ για το πλούσιο Upgrade Bundle Kit που σας παρουσιάσαμε, δε θα λέγαμε ότι ανήκει στα οικονομικά drives αλλά ούτε και στα πολύ ακριβά. Αν οι επιδόσεις που επέδειξε σε κάποια από τα συνθετικά benchmarks είχαν εμφανιστεί και στις δοκιμασίες Real Life, τότε η τιμή του θα ήταν πολύ καλή. Δεν εμφανίστηκαν όμως και έτσι η βαθμολογίας απόδοσης προς τιμή θα είναι μέτρια. Όσον αφορά την ποιότητα κατασκευής, την εμφάνιση, την πληρότητα του πακέτου, την αντοχή σε εγγραφές και το παρεχόμενο migration software, το drive είναι πολύ καλό και αυτό έχει τη σημασία του. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του HyperX Savage 240GB: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής + Πλήρες πακέτο χαρακτηριστικών του Controller + Μεγάλη θεωρητική αντοχή σε εγγραφές + Εμφάνιση + Πλήρες πακέτο αξεσουάρ + Πολύ καλό Migration Software (Acronis True Image HD) Μειονεκτήματα - Επιδόσεις - Τιμή - Απουσία διαχειριστικού λογισμικού Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του HyperX Savage 240GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την HyperX για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 29/6/2015
  5. Εισαγωγή Η αντανάκλαση του ήλιου στο καλοκαιρινό χορτάρι θαμπώνει τα μάτια και το αεράκι που δροσίζει το κοπάδι προκαλεί ελαφρά κύματα στη χρυσαφένια του θάλασσα. Τίποτα στη γαλήνια εικόνα δεν προδίδει αυτό που θα επακολουθήσει. Γιατί μέσα στα χρυσαφένια κύματα κρύβεται μια μαύρη απειλή. Πλησιάζει αργά από την πλευρά του ανέμου και ξεχωρίζει το στόχο του. Είναι μια νεαρή, άπειρη αντιλόπη που έχει ξεφύγει ελάχιστα από τον προστατευτικό κλοιό του κοπαδιού. Με ρευστές κινήσεις φτάνει κοντά και πριν το κοπάδι προλάβει να αντιληφθεί το παραμικρό ξεκινάει τη σύντομη αλλά απίστευτα γρήγορη κούρσα του. Η αντιλόπη τρομαγμένη τινάζεται προς την αντίθετη κατεύθυνση αλλά η δύναμή της είναι στην αντοχή και όχι στην ταχύτητα. Αν καταφέρει να μείνει μπροστά για μερικά δευτερόλεπτα, το αρπακτικό θα τελειώσει την κούρσα του με απογοήτευση. Αλλά όχι αυτή τη φορά. Η απόσταση μεταξύ τους κλείνει γοργά και με ένα αξιοζήλευτο σάλτο κάτι μαύρο πέφτει πάνω στην αντιλόπη και μετά, κόκκινο. Την τρομακτική ταχύτητα αυτής της κούρσας ήθελε να οικειοποιηθεί η Kingston όταν ονόμασε τον καινούριο της SSD Predator (αρπακτικό). Σήμερα λοιπόν θα αναλύσουμε και θα δοκιμάσουμε το αρπακτικό της Kingston για να δούμε αν είναι άξιος του ονόματός του ο Kingston HyperX Predator 480GB. Ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα για να κάνουμε μαζί την ανατομία ενός αρπακτικού. Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Κατ' αρχάς και πριν προχωρήσουμε παρακάτω, να πούμε ότι ο Kingston HyperX Predator 480GB δεν είναι ένας κλασικός SATA δίσκος των 2.5" αλλά ένα drive μορφής M.2 πάνω σε μια PCI Express κάρτα. Έτσι δίνει τη δυνατότητα διπλής τοποθέτησης, είτε ως Μ.2 drive πάνω στη μητρική αν αυτή το υποστηρίζει, είτε τοποθετημένος πάνω στην κάρτα του, όπως έρχεται, σε μία θύρα PCIe 2.0 4X. Έτσι, βλέπουμε πάνω στη συσκευασία του που αποτελείται από ιλουστρασιόν χαρτόνι, την εικόνα μιας PCI-E κάρτας πάνω στην οποία υπάρχει μια θύρα M.2 όπου και είναι τοποθετημένος ο ίδιος ο Kingston HyperX Predator 480GB. Το εμπρός μέρος της συσκευασίας μας λέει ακόμη ότι πρόκειται για ένα Μ.2 drive που χρησιμοποιεί 4 lanes PCIe Generation 2. Το γεγονός ότι το drive χρησιμοποιεί PCIe 2ης και όχι 3ης γενιάς εξασφαλίζει πλήρεις επιδόσεις σε παλαιότερα συστήματα. Αυτό σε συνδυασμό με τον adaptor είναι εξαιρετική ευκαιρία για όσους θέλουν να αποκτήσουν γρήγορο αποθηκευτικό μέσο στον υπολογιστή τους που όμως δεν υποστηρίζει SATA 3 και προφανώς ούτε έχει Μ.2 θύρα. Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βλέπουμε λεπτομέρειες για το drive και την εγγύησή του καθώς και τα πλήρη περιεχόμενα της συσκευασίας. Μαζί με το drive βλέπουμε ότι παρέχεται και bracket half height για να χωράει σε κουτιά μικρού ύψους καθώς και άδεια χρήσης για το Acronis cloning software. Το κουτί ανοίγει ως κασετίνα και αντικρίζουμε ένα μαύρο σκληρό αφρολέξ με το λογότυπο HyperX. Κάτω από το αφρολέξ βρίσκεται ο Kingston HyperX Predator 480GB προστατευμένος από το ίδιο πολύ καλής ποιότητας μαύρο αφρολέξ. Επίσης βρίσκουμε το κοντό bracket, ένα φυλλάδιο με βασικές οδηγίες χρήσης, ένα αυτοκόλλητο HyperX και το Activation Key του Acronis True Image HD. Και φτάνουμε στο ίδιο το αρπακτικό της Kingston, τον Kingston HyperX Predator 480GB. Πρόκειται λοιπόν για μια half height κάρτα, εδώ με το full height bracket, σε μαύρο χρώμα και με χρυσαφί λεπτομέρειες. Μίνιμαλ εμφάνιση που εμπνέει ποιότητα. Πάνω στην κάρτα, η M.2 υποδοχή με το ίδιο το drive, στα ίδια χρώματα. Ξεβιδώνουμε τη βίδα που συγκρατεί το drive πάνω στην κάρτα και βλέπουμε ότι υπάρχει ένα thermal pad πάνω στην κάρτα με εντυπώσεις από τα εξαρτήματα του drive και συγκεκριμένα της δεξιάς πλευράς του όπως το βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία. Πρόκειται για το σημείο όπου από την άλλη πλευρά του PCB του drive βρίσκεται ο controller του. Παρατηρούμε 4 NAND chips και 1 cache. Τα NAND chips είναι της Toshiba και συγκεκριμένα τα Toshiba TH58TEG9DDKBA8H που είναι Toggle Mode MLC NAND Flash Chips των 64GB έκαστο. Οπότε σε αυτήν την πλευρά του PCB μετράμε 4 X 64GB = 256GB Στη δεξιά φωτογραφία βλέπουμε ένα chip της Kingston με κωδικό D2516EC4BXGGB. Πρόκειται για μνήμη DDR 3 χρονισμένη στα 1600MHz και χωρητικότητας 512ΜΒ. Περνάμε στην άλλη πλευρά του PCB του Kingston HyperX Predator 480GB όπου βλέπουμε άλλα 4 NAND chips και άλλο ένα Cache chip καθώς και τον controller του drive. Συνεπώς, έχουμε και από αυτήν την πλευρά 4 X 64GB = 256GB αποθηκευτικού χώρου που δίνει συνολικά 512GB για όλο το drive. Στον χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB, άρα 32GB χρησιμοποιούνται από το drive για over provisioning. H cache, με άλλα 512MB σε αυτήν την πλευρά, γίνεται συνολικά 1024MB ή αν προτιμάτε, 1GB. Και φτάνουμε στην καρδιά του θηρίου, τον controller του που είναι ο νέος Marvel 88SS9293. Οι πληροφορίες για το συγκεκριμένο controller είναι λίγες, αλλά ξέρουμε ότι χρησιμοποιεί 4 PCIe lanes 2ης γενιάς, δεν απαιτεί τη χρήση ψύκτρας και μπορεί να πετύχει θεωρητικά ταχύτητες που φτάνουν τα 1400MB/s στην ανάγνωση και τα 1000MB/s στην εγγραφή. Μιλάμε δηλαδή για πολύ καλύτερες επιδόσεις από αυτές που μπορούν να επιτύχουν οι SSD που περιορίζονται από το πρωτόκολλο SATA 3. Και με αυτή την υπόσχεση να αντηχεί ακόμη στ' αφτιά μας, ας πάμε στην επόμενη σελίδα για να δούμε τι χαρακτηριστικά υπόσχεται ο Kingston HyperX Predator 480GB. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του Kingston HyperX Predator 480GB. Όπως βλέπετε οι θεωρητικές του επιδόσεις είναι εντυπωσιακές και ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις του controller του. Εντυπωσιακό επίσης είναι και το reliability του drive με την Kingston να υποστηρίζει ότι φτάνει τα 882ΤΒ εγγραφών. Κάτι που πρέπει να προσέξουμε είναι οι σχετικά υψηλές καταναλώσεις που φυσικά θα συνοδεύονται από έκλυση θερμότητας. Προσοχή λοιπόν στον αερισμό του κουτιού, ειδικά όταν ο Kingston HyperX Predator 480GB χρησιμοποιείται χωρίς τον adaptor, ο οποίος παίζει και το ρόλο ψύκτρας. Στην επόμενη σελίδα θα αναλύσουμε τη μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε κατά τη δοκιμασία του Kingston HyperX Predator 480GB. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Kingston HyperX Predator 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, οι OCZ Vector 180 480GB και OCZ Vector 180 960GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, Kingston HyperX Predator 480GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον Kingston HyperX Predator 480GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive. Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Kingston HyperX Predator 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων βλέπουμε κάτω του μέσου όρου επιδόσεις στα μικρά πακέτα και εξαιρετικές επιδόσεις στις δοκιμασίες που αφορούν 64K και 1MB. Αυτό μας δημιουργεί υποψίες ότι οι εξαιρετικές επιδόσεις που υπόσχεται ο Kingston HyperX Predator 480GB είναι αληθείς αλλά με κάποια αδυναμία στα πολύ μικρά αρχεία. Θα δούμε στην πορεία. Στις δοκιμασίες των εγγραφών, παρατηρούμε το ίδιο μοτίβο. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει φυσιολογική απόκριση, ασήμαντα πιο αργή (0,01ms) από άλλα drives. Στο Average Write Access βλέπουμε επίσης υψηλό ελάχιστο χρόνο απόκρισης αλλά έναν εξαιρετικό μέγιστο χρόνο απόκρισης. Και περνάμε τώρα στις δοκιμασίες ταχύτητας ξεκινώντας με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο Kingston HyperX Predator 480GB κερδίζει κατά κράτος στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μένει οριακά πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB στις αναγνώσεις μικρών αρχείων 4K. Στις αναγνώσεις 4Κ με 64 threads ανακάμπτει και περνάει καθαρά μπροστά αλλά όχι με την εντυπωσιακή διαφορά που έχει στις σειριακές αναγνώσεις. Στις δοκιμασίες εγγραφών, οι σειριακές εγγραφές παραμένουν εντυπωσιακά γρήγορες αλλά οι εγγραφές 4K είναι χαμηλά, παίρνοντας την προ-τελευταία θέση και ούτε οι εγγραφές 4K με 64 threads δεν μπορούν αυτή τη φορά να φέρουν τον Kingston HyperX Predator 480GB σε καλύτερη από την 6η στις 10 θέσεις. Εντοπίζουμε λοιπόν συνολικά μια σχετική αδυναμία στις μεταφορές πολύ μικρών αρχείων που δεν ανταποκρίνεται στα διαφημιζόμενα IOPS του drive. Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του Kingston HyperX Predator 480GB είναι πραγματικά εκτός ανταγωνισμού! Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές επιβεβαιώνουμε τα ευρήματα του προηγούμενου τεστ. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει άνετα την πρώτη θέση, κυρίως λόγω των εξαιρετικών του επιδόσεων στις δοκιμασίες ανάγνωσης αλλά υπολείπεται του διαφημιζόμενου σκορ των 6700 Points, λόγω του μέτριου σκορ που πέτυχες στις δοκιμασίες εγγραφών. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έδειξε διττό χαρακτήρα πετυχαίνοντας τα χαμηλότερα σκορ στις 3 πρώτες δοκιμασίες και τα υψηλότερα στις 2 τελευταίες. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει συνολικά την πρώτη θέση έχοντας στη χειρότερη περίπτωση από τα καλύτερα και συνηθέστερα τα καλύτερα αποτελέσματα στις δοκιμασίες. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει παρόμοια συμπεριφορά με το PCMark 7 και είναι συνολικά ο καλύτερος SSD που έχουμε δοκιμάσει. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Kingston HyperX Predator 480GB να είναι πολύ θετικές με τη σημαντική σημείωση των χαμηλότερων του επιθυμητού IOPS. Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος έκοψε κάτι από τις επιδόσεις του Kingston HyperX Predator 480GB, αλλά η συνολική εικόνα παρέμεινε αντίστοιχη με το drive να έχει λιγότερα από τα θεωρητικά του IOPS στα μικρά αρχεία και να έχει την πρωτιά, έστω και μικρότερη από πριν, στα μεγαλύτερα αρχεία. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει σταθερή συμπεριφορά χωρίς latency spikes και επιδόσεις αντίστοιχες του Samsung 850 Pro 256GB. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. To μοτίβο παραμένει ίδιο και με το λειτουργικό στο δίσκο, εκτός από μια μικρή αναμενόμενη πτώση στις επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου και πάλι τα πράγματα δεν άλλαξαν σημαντικά. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο μια μικρή πτώση έκλεισε κάπως την ψαλίδα ανάμεσα στον Kingston HyperX Predator 480GB και τον 2ο Samsung 850 Pro 256GB, αλλά το δοκιμαζόμενο drive παραμένει σταθερά πρώτο. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε, είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έκανε νέο ρεκόρ και πήρε την πρώτη θέση. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Kingston HyperX Predator 480GB εκμεταλλευόμενος το δίαυλο PCIe και το νέο controller της Marvel, είναι ο καθαρός νικητής των συνθετικών Benchmarks. Ο ενθουσιασμός μας μετριάζεται ελαφρώς από την αδυναμία του να είναι το ίδιο γρήγορος και στα μικρές αναγνώσεις και ιδίως εγγραφές. Για να δούμε πώς θα τα πάει στην επόμενη σελίδα, στις δοκιμασίες αντοχής του IOMeter. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB ξεκινάει τις εγγραφές από τις 65000 IOPS, σημαντικά χαμηλότερα από τις 118000 IOPS των θεωρητικών χαρακτηριστικών του. Κάπου εκεί βρίσκεται και η εξήγηση όσων παρατηρήσαμε στις προηγούμενες δύο σελίδες. Ελπίζω να είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί με κάποιο firmware update. Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state. Βλέπουμε ότι εκτός από τα drives της OCZ που παραδοσιακά έχουν μακράν τις καλύτερες επιδόσεις σε steady state, ο Kingston HyperX Predator 480GB ξεπερνάει όλα τα υπόλοιπα drives πετυχαίνοντας ένα steady state γύρω στις 15.000 IOPS. Πολύ καλά. Επίσης παρατηρούμε ότι το steady state του δεν είναι και τόσο... steady, δίνοντας ένα πριονωτό γράφημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να οφείλεται σε κάποιο thermal throttling του controller. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Σε αυτή τη δοκιμασία, ο Kingston HyperX Predator 480GB δείχνει πραγματικά τα δόντια του αρπακτικού που διαθέτει και πετυχαίνει πραγματικά μακράν τις καλύτερες επιδόσεις. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα o Kingston HyperX Predator 480GB πετυχαίνει πολύ καλές επιδόσεις, αρκετά πάνω από το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Kingston HyperX Predator 480GB να δείχνει ξεκάθαρα για μία ακόμη φορά μια μικρή αδυναμία στα μικρά αρχεία αλλά από εκεί και πέρα να είναι εκτός ανταγωνισμού! Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει άλλη μια πρωτιά ...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ φαίνεται ότι ο Kingston HyperX Predator 480GB είναι το ταχύτερο drive που έχουμε δοκιμάσει. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει τη 2η καλύτερη επίδοση που έχουμε δει. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει ακόμη μία πρωτιά κερδίζοντας οριακά τον Samsung 850 Pro 256GB. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Λόγω της αυξημένης χρήσης CPU σε αυτή τη δοκιμασία και επειδή όπως παρατηρήσαμε ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει αρκετά υψηλή χρήση CPU, η επιδόσεις του εδώ δεν ήταν και τόσο καλές. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB πετυχαίνει τον 2ο καλύτερο χρόνο. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει με διαφορά τον καλύτερο συνολικό χρόνο! Έτσι λοιπόν και μετά από αρκετό καιρό ο νέος βασιλιάς των επιδόσεων στις δοκιμές μας είναι ο Kingston HyperX Predator 480GB. Πάμε τώρα να δούμε τα συμπεράσματά που μπορούμε να βγάλουμε αλλά και αν οι αυξημένες επιδόσεις του αξίζουν την αυξημένη του τιμή σε σχέση με τα άλλα drives που έχουμε δοκιμάσει. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στον απολογισμό. Το αρπακτικό της Kingston άρπαξε με την άνεση και τη χάρη αιλουροειδούς το στέμμα των επιδόσεων. Πρέπει όμως να εξετάσουμε και άλλους παράγοντες. Για αρχή, η χρήση PCIe G2 δίνει τη δυνατότητα σε όσους έχουν παλιότερους υπολογιστές αλλά επιθυμούν κορυφαίες επιδόσεις από τον SSD τους να το πετύχουν χωρίς συμβιβασμούς και αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν μητρική που διαθέτει Μ.2 2X και όχι Μ.2 Ultra 4X. Εξαιρετικές επιδόσεις για όλα τα συστήματα λοιπόν με τον Kingston HyperX Predator 480GB. Στην απέναντι όχθη βρίσκεται η τιμή με την Μ.2 έκδοση του Kingston HyperX Predator 480GB να ξεκινάει από τα 472.42 euro και την έκδοση με τον HHHL Adaptor που δοκιμάσαμε να κοστίζει τουλάχιστον 537.62 euro. Είναι σαφές ότι η αυξημένες επιδόσεις έρχονται με αυξημένο τίμημα αλλά όποιος θέλει premium hardware πάντα πλήρωνε και θα πληρώνει premium τιμές. Ένα ακόμη παράπονο είναι οι επιδόσεις που είδαμε στα IOPS και συνεπώς στα μικρά αρχεία, οι οποίες είναι μεν πολύ καλές, όχι όμως αντίστοιχες με τις επιδόσεις του drive στους υπόλοιπους τομείς. Τέλος, θα σημειώσουμε και τις σχετικά υψηλές καταναλώσεις, σε σχέση πάντα με τα υπόλοιπα drives που έχουμε δοκιμάσει και τα οποία είναι SATA 3, καθώς και την αυξημένη έκλυση θερμότητας, αν και το γεγονός ότι ο controller του Kingston HyperX Predator 480GB δεν απαιτεί χρήση ψύκτρας για τη λειτουργία του είναι σημαντικό. Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston HyperX Predator 480GB: Πλεονεκτήματα + Εντυπωσιακές επιδόσεις σε σχεδόν όλες τις δοκιμασίες + Δυνατότητα χρήσης σε κάθε υπολογιστή με PCIe G2 θύρα + Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής + Άδεια χρήσης του Acronis True Image HD + HHHL PCIe και M.2 Form Factor Μειονεκτήματα - Χαμηλότερες από το αναμενόμενο επιδόσεις IOPS - Απουσία διαχειριστικού λογισμικού - Τιμή - Υψηλή κατανάλωση Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston HyperX Predator 480GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Kingston για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής. Πολύμερος Αχανιώτης 27/05/2015
  6. Εισαγωγή Σήμερα στον πάγκο των βασανιστηρίων δεν έχουμε κάτι κοινό. Όχι κυρίες και κύριοι. Σήμερα έχουμε drive γαλαζοαίματο που πρέπει να κάνει μεγάλη προσπάθεια για να γεμίσει τα παπούτσια του προκατόχου του. Η OCZ, στα πλαίσια της ανανέωσης της consumer σειράς των SSD που προσφέρει, αντικαθιστά τον καταξιωμένο Vector 150 με το νέο OCZ Vector 180. Και τι είναι όλα αυτά τα γυμνά καλώδια, οι αστραπές και ο κακός χαμός στην εικόνα; Διαφημιστικό τρικ, άνευ ουσίας; Όχι, δε θα το λέγαμε. Σχετίζονται με τη νέα λειτουργία που διαθέτει ο OCZ Vector 180 και που τον διαφοροποιεί από τον προκάτοχό του. Και ποια είναι αυτή, θα μου πείτε. Και σιγά μη σας τα πω όλα στην εισαγωγή! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τα βασανιστήρια καθώς όπως είναι γνωστό, στα δύσκολα φαίνεται η αξία του SSD. Και πρώτα απ' όλα, η ανατομία. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η συσκευασία του OCZ Vector 180 είναι στα συνηθισμένα πρότυπα της OCZ, χάρτινο ιλουστρασιόν κουτί προστατευμένο από νάιλον, το οποίο αφαιρέσαμε για να φαίνεται καλύτερα το κουτί στη φωτογραφία. - "Το" κουτί; Πιωμένος είσαι; Αυτά είναι δύο! Εντάξει, εντάξει, δεν έχω πιει (πολύ). Δύο είναι τα κουτιά, καθώς η OCZ μας έστειλε δύο διαφορετικές χωρητικότητες του OCZ Vector 180 να δοκιμάσουμε για εσάς. Για εσάς λοιπόν, τους αναγνώστες του TheLab.gr, η σημερινή δοκιμή περιλαμβάνει τη γενναιόδωρη χωρητικότητα των 480GB και την ακόμη πιο γενναιόδωρη των 960GB! Στα επί μέρους της συσκευασίας, το εμπρός μέρος είναι λιτό και κομψό, με μια εικόνα του SSD και το μοντέλο του, ενώ ένα αυτοκόλλητο κάτω δεξιά δηλώνει τη χωρητικότητα. Το πίσω μέρος είναι πιο πληθωρικό και περιλαμβάνει πληροφορίες για τα βασικά χαρακτηριστικά του drive και τις επιδόσεις που έχουν οι διάφορες χωρητικότητές του. Περιλαμβάνει ακόμη τις πιστοποιήσεις, δύο αυτοκόλλητα με το μοντέλο, το serial number και bar-codes καθώς και τη διαπίστωση, σε 12 γλώσσες συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής, ότι οι OCZ Vector 180 αντικαθιστούν πλεονεκτικά τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους. Μια χαρά συσκευασία θα μου πείτε, αλλά πάμε στην ουσία! Εντάξει, αμέσως! Ανοίγουμε τη συσκευασία και βρίσκουμε το drive προστατευμένο σε θήκη από σκληρό διάφανο πλαστικό, κατά τα συνήθη πρότυπα της OCZ και μαζί του μια προίκα αντάξια της ευγενικής καταγωγής του. Αυτή περιλαμβάνει μετατροπέα 2,5" σε 3,5", βίδες στερέωσης, πολυσέλιδο αναλυτικό manual εγκατάστασης σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής και 2 φυλλάδια, εκ των οποίων το ένα αφορά οδηγίες για να κατεβάσετε το Acronis True Image 2013 και τον κωδικό για να το ενεργοποιήσετε. Νομίζατε ότι ξέχασα το δεύτερο φυλλάδιο, έτσι; Να το λοιπόν και από τις δύο όψεις! Στο φυλλάδιο αυτό γίνεται ειδική μνεία διότι αφορά την εγγύηση της του OCZ Vector 180 η οποία ξεκινάει από την προτροπή του φυλλαδίου σε 11 γλώσσες να μην επιστρέψουμε το προϊόν στο κατάστημα σε περίπτωση βλάβης, αλλά να επικοινωνήσουμε απ' ευθείας με την OCZ. Το γιατί, θα το δούμε στην επόμενη σελίδα. Βάζουμε τώρα στην άκρη τα πολύ ωραία παρελκόμενα και χαρτιά και πάμε στο ζουμί! Λιτός και όμορφος ο OCZ Vector 180, με κοινό επάνω μέρος για όλες τις χωρητικότητες. Το αυτοκόλλητο της πίσω όψης φέρει πληροφορίες όπως το μοντέλο, κωδικό προϊόντος, σειριακό αριθμό, πιστοποιήσεις, χώρα κατασκευής (Taiwan), Firmware με το οποίο έρχεται ο δίσκος από το εργοστάσιο, καθώς και την τάση και ρεύμα λειτουργίας. Οι τέσσερις βίδες στις γωνίες είναι εμφανώς αυτές που πρέπει να ξεβιδώσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive. Η μία, καλύπτεται από αυτοκόλλητο που φέρει την προειδοποίηση ότι θα χαθεί η εξαιρετική του εγγύηση αν αφαιρεθεί. Πάει το αυτοκόλλητο, πάει και η εγγύηση και με ένα απλό κατσαβίδι Philips, αφαιρέθηκαν και οι τέσσερις βίδες. Τέσσερις ακόμα βίδες κρατάνε την πλακέτα του OCZ Vector 180 σταθερά στο πάνω μέρος του σασί και ένα θερμικό pad αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή τον ελεγκτή του με το καπάκι που αφαιρέσαμε, το οποίο λειτουργεί και ως ψήκτρα για τον ελεγκτή. Επίσης, ένα αυτοκόλλητο με έναν κωδικό κολλημένο πάνω στις NAND, μας δίνει την αίσθηση ότι αφορά την παρτίδα των NAND που έχουν χρησιμοποιηθεί στον συγκεκριμένο SSD. Αφαιρούμε και τις τέσσερις αυτές βίδες και βλέπουμε τις πλακέτες των δίσκων και από την άλλη πλευρά. Σημειώστε ότι σε όλες τις φωτογραφίες, στα αριστερά έχουμε τον OCZ Vector 180 480GB και δεξιά τον OCZ Vector 180 960GB. Κάτω από το thermal pad, και στα δύο μοντέλα, κρύβεται ο γνωστός Indilinx Barefoot 3 M00 με κωδικό IDX500M00-BC. Πρόκειται ακριβώς για τον ίδιο ελεγκτή που συναντάμε στον Vector 150, και τον AMD R7 που κατασκευάζεται από την OCZ και του οποίου ο χρονισμός είναι στα 397MHz. Η μνήμη cache που συνοδεύει τον ελεγκτή προσφέρεται από ένα chip της Micron σε κάθε πλευρά του PCB, δηλαδή συνολικά δύο chips για τον OCZ Vector 180 460GB και άλλα δύο για τον OCZ Vector 180 960GB. Τα chips αυτά αν και είναι από διαφορετικές παρτίδες, όπως φαίνεται από τον πρώτο αριθμό πάνω τους, είναι του ίδιου τύπου προδιαγραφών και χωρητικότητας και στα δύο μοντέλα, όπως φαίνεται από το δεύτερο αριθμό που έχουν πάνω τους. Πρόκειται για τα Micron D9QBJ που είναι DDR3 1600Mhz CL11 chips με χωρητικότητα 4Mbit, δηλαδή 512ΜΒ έκαστο. Αυτό σημαίνει ότι το κάθε drive που έχει από δύο τέτοια chip διαθέτει από 1GB μνήμη cache, όση είχε δηλαδή και το μοντέλο των 480GB του Vector 150. Εκεί που διαφέρουν τα δύο drives είναι η χωρητικότητα των NAND που διαθέτουν. Όπως είδατε, το κάθε drive έχει 16 NAND chips, 8 από κάθε πλευρά του PCB. Η διαφορά είναι ότι o OCZ Vector 180 480GB διαθέτει τα Toshiba TH58TEG8DDKBA8C A19 256Gbit NAND chips ενώ ο OCZ Vector 180 960GB τα Toshiba TH58TFG9DFKBA8K A19 512GBit NAND chips. Ας κάνουμε λίγα μαθηματικά για να επιβεβαιώσετε ότι είμαι απολύτως νηφάλιος. Στο Drive των 480GB έχουμε: 16 x 256Gbit = 16 x 32GB = 512GB συνολικά. Το drive διαθέτει 480GB προς χρήση, συνεπώς τα υπόλοιπα 32GB, το ένα από τα 16 NAND chips ή το 6,25% της συνολικής χωρητικότητας διατίθεται για το over provisioning του drive. Στο Drive των 960GB έχουμε: 16 x 512Gbit = 16 x 64GB = 1024GB συνολικά. Το drive διαθέτει 960GB προς χρήση, συνεπώς τα υπόλοιπα 64GB, το ένα από τα 16 NAND chips ή το 6,25% της συνολικής χωρητικότητας διατίθεται για το over provisioning του drive. Και τελειώνουμε με τα τμήματα των PCB που περιέχουν ένα μεγάλο πορτοκαλί SMD στοιχείο. Πρόκειται για πυκνωτή, μεγάλης για τα δεδομένα των PCB χωρητικότητας που σχετίζεται με την ιδιαιτερότητα του OCZ Vector 180. Αρχίζετε να σκέφτεστε αστραπές και κακό; Υπομονή! Σε λίγο θα μάθετε. Οι παρατηρητικοί θα πρόσεξαν ότι στο δεξί PCB, του OCZ Vector 180 960GB λείπει και ένα Voltage Step Down chip και ένα πηνίο. Είναι επειδή στην έκδοση αυτή του drive, δε χρειάζονται. Αφού λοιπόν κάνουμε μια σύντομη μνεία στην εξαιρετική ποιότητα κατασκευής που παρατηρήσαμε, ας πάμε στην επόμενη σελίδα για να μάθουμε τι ακριβώς κάνουν όλα αυτά τα εξαρτήματα. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα; Τι θα μπορούσε κανείς να βελτιώσει στα τεχνικά χαρακτηριστικά του ήδη εξαιρετικού OCZ Vector 150; Όχι και πολλά σίγουρα, δεδομένου ότι ήδη αγγίζει τα όρια του SATA 6GB/s. Τότε που βρίσκονται οι βελτιώσεις και γιατί βγαίνει νέο μοντέλο; Όπως μπορείτε να δείτε στον παρακάτω πίνακα, ο OCZ Vector 180 έρχεται να προσθέσει μία ακόμη χωρητικότητα που δε διέθετε ο προκάτοχός του, αυτή των 960GB. Επίσης, αντικαθιστά τις NAND 19nm της Toshiba με τις νεότερες A19 οι οποίες μπορεί να είναι ελαφρώς πιο αργές αλλά είναι και οικονομικότερες με αποτέλεσμα να μπορούμε να περιμένουμε πιο ανταγωνιστικές οικονομικά υλοποιήσεις. Η 5ετής εγγύηση παραμένει αλλά αναβαθμίζεται σε ShieldPlus, που όσοι δεν ξέρετε τι είναι θα το μάθετε στην επόμενη σελίδα. Τέλος, προστίθεται λειτουργία Power Failure Management Plus! Να λοιπόν τι ήταν όλες οι οι αστραπές και η φασαρία. Τώρα τι ακριβώς είναι αυτό και τι κάνει, θα το μάθετε κι αυτό στην ανάλυση της επόμενης σελίδας. Ξεκινάμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του OCZ Vector 180 με ένα πίνακα που δείχνει τις επιδόσεις του στις διάφορες χωρητικότητες που διατίθεται. Σημειώστε ότι τις καλύτερες επιδόσεις τις έχει το μοντέλο των 480GB που είναι και το μεγαλύτερο μοντέλο με NAND των 256GBit, ενώ το μοντέλο των 960GB που φέρει NAND των 512GBit, έρχεται δεύτερο. Σε αυτόν τον πίνακα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά αξιοπιστίας του OCZ Vector 180. Και πρώτα η δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων που διαθέτει και είναι 256-bit AES-compliant υποστηρίζοντας μόνο ATA passwords ενώ η τάση πάει προς την ασφαλέστερη και ευκολότερα χρησιμοποιήσιμη TCG Opal encryption. Πάντως για χρήση σε desktop υπολογιστές, είναι μια χαρά. Ακόμη βλέπουμε την ECC διόρθωση λαθών που διαθέτει ο OCZ Vector 180, την ύπαρξη S.M.A.R.T. και το γεγονός ότι ο OCZ Vector 180 είναι κατασκευασμένος για εγγραφές 50GB ανά ημέρα για 5 χρόνια. Στη συνέχεια βλέπουμε τα φυσικά χαρακτηριστικά και εξαρτήματα του OCZ Vector 180 τα οποία και αναλύσαμε στην προηγούμενη σελίδα. Δίνονται επίσης οι ακριβείς διαστάσεις και το βάρος του. Εδώ βλέπουμε την κατανάλωση του OCZ Vector 180 και τις μεγάλες αντοχές που έχει στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως άλλωστε όλοι οι SSD. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο OCZ Vector 180 δυστυχώς δε διαθέτει καταστάσεις χαμηλής ισχύος (slumber και DevSleep), οπότε η κατανάλωσή του σε κατάσταση αδράνειας είναι σχετικά υψηλή σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις προτεινόμενες τιμές από την OCZ για τις διάφορες χωρητικότητες του OCZ Vector 180. Παρατηρούμε ότι η επιθετική τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόζει η OCZ τον τελευταίο καιρό επεκτείνεται και στον OCZ Vector 180. Η τιμή ανά GB είναι άκρως δελεαστική για ένα τόσο premium drive, ειδικά όσο ανεβαίνει η χωρητικότητα. Ακολουθεί η σύγκριση των διαφόρων μοντέλων που διαθέτει η OCZ στην κατηγορία consumer και η κατάταξη του OCZ Vector 180 σε αυτά. Παρατίθενται ακόμη συγκριτικά τα χαρακτηριστικά και το κόστος τους. Και τέλος ένας πίνακας όπου συγκρίνονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά και το κόστος του OCZ Vector 180 με αυτά κάποιων από τους κυριότερους ανταγωνιστές του. Η τιμή του OCZ Vector 180 είναι η προτεινόμενη, καθώς δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, ενώ των ανταγωνιστικών προϊόντων είναι από το newegg.com στις 2/2/2015. Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα για να λύσουμε τις απορίες που σας έχουμε δημιουργήσει σχετικά με τις ιδιαιτερότητες του OCZ Vector 180. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus - Τι δεν έχουν οι άλλοι Ας δούμε επιτέλους τι είναι αυτό το Power Failure Management Plus (PFM+). Όπως βλέπετε στο παρακάτω διάγραμμα, χάρη σε ειδικές ρουτίνες στο firmware αλλά και εκείνον τον μεγάλο πορτοκαλί πυκνωτή που είδαμε, ο OCZ Vector 180 μπορεί προστατέψει τον εαυτό του και τα δεδομένα σας από ανωμαλίες στην τροφοδοσία ή και ολική της απώλεια. Διευκρινίζουμε ότι όπως περιγράφεται και στο διάγραμμα, η προστασία αφορά τα αποθηκευμένα δεδομένα και όχι αυτά που τυχόν γράφονται την ώρα της απώλειας τροφοδοσίας. Εξαιρετική λειτουργία και πραγματικά αξίζει να βγει καινούριο μοντέλο μόνο γι' αυτήν. Όμως είναι εύλογο να ρωτήσει κανείς, μια τέτοιου είδους λειτουργία που απαιτεί συνεχείς και περιοδικούς ελέγχους, δεν έχει κάποια επίπτωση στις επιδόσεις; Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Όπως βλέπετε στο screenshot του AIDA 64 Average Write Access, παρατηρείται ένα και μοναδικό αλλά αρκετά μεγάλο latency spike κατά τον έλεγχο του OCZ Vector 180 960GB. Παρόμοιο φαινόμενο, με κάπως μικρότερη διάρκεια, παρατηρείται και στον OCZ Vector 180 480GB. Αυτό το latency spike δεν είναι ιδιαίτερα αισθητό, αλλά είναι μετρήσιμο και όπως θα δείτε στις δοκιμασίες στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Vector 180, σε κάποιες περιπτώσεις προκαλεί καθυστερήσεις. Είναι το τίμημα που πληρώνει ο OCZ Vector 180 για να παρέχει τη σημαντική επιπλέον ασφάλεια με το PFM+. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το drive είναι ακόμη στην πρώτη έκδοση του firmware και είναι πιθανόν το φαινόμενο να βελτιωθεί στο μέλλον με ένα firmware update. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Vector 180 πλεονεκτεί του προκατόχου του που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση. Η OCZ λανσάρει ένα νέο τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη νέα αυτή εγγύηση που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος. Πράγματι, η OCZ μας έδωσε επιτέλους τα ποσοστά βλαβών των drives της τα τελευταία χρόνια και βλέπουμε ότι από το 2010 έως το 2014 παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας. Ορίστε λοιπόν τα επιπλέον χαρακτηριστικά του OCZ Vector 180! Πάμε να δούμε τώρα και το λογισμικό που τον συνοδεύει. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό Ταυτόχρονα με τον OCZ Vector 180 η OCZ παρουσιάζει το νέο της διαχειριστικό λογισμικό που θα συνοδεύει τους SSD της εταιρίας, το οποίο ονομάζει SSD Guru. Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του. Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται. Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του. Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard". Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition. Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?". Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν. Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο). Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date). Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive. Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD. Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD. Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive. Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες. Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner". Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο. Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools". Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή. Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings". Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο. Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Help". Αυτή εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους OCZ Vector 180 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Vector 180 960GB και OCZ Vector 180 480GB. Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να σημειώσουμε το εξής. Λόγω της ιδιαίτερης φύσης του OCZ Vector 180 και εξ' αιτίας της λειτουργίας PFM+, σε κάποιες εκτελέσεις κάποιων δοκιμών που τύχαινε να πέσουν πάνω σε latency spike, παίρναμε ανώμαλα χαμηλές μετρήσεις. Οι μετρήσεις αυτές απορρίφθηκαν και δε συνυπολογίστηκαν στο μέσο όρο, διότι για να γίνει σωστή στατιστική ενσωμάτωση τέτοιων μετρήσεων έπρεπε να τρέξουμε την κάθε δοκιμή χιλιάδες φορές, κάτι το οποίο δεν είναι δυνατόν. Οπότε να γνωρίζετε ότι οι μετρήσεις που βλέπετε δεν περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις των latency spikes, εκτός όπου αναφέρεται ότι τις περιλαμβάνουν. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Vector 180 είναι κορυφαίος και στις δύο χωρητικότητες που δοκιμάσαμε ενώ το μοντέλο των 480GB δείχνει να έχει περισσότερα IOPS από αυτό των 960GB. Αντίστοιχα αποτελέσματα έδωσαν και οι δοκιμασίες των εγγραφών. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο OCZ Vector 180 έχει άριστες επιδόσεις και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο γρήγορα drives. Στο Average Write Access οι επιδόσεις είναι και πάλι από τις καλύτερες, αλλά βλέπουμε και το ένα και μοναδικό latency spike που είναι πιο μεγάλο και εμφανές στο μοντέλο των 960GB. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Vector 180 είναι εξαιρετικός, καθώς φτάνει σε απόσταση αναπνοής από τον κορυφαίο Samsung 850 Pro 256GB, χωρίς όμως να του πάρει τα πρωτεία. Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως παίρνει το σκήπτρο, έστω και οριακά, καθώς και οι δύο χωρητικότητες λειτούργησαν υποδειγματικά! Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του OCZ Vector 180 ήταν επίσης από τις κορυφαίες. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις αναγνώσεις όπου ο OCZ Vector 180 υπολείπεται μόνο από τα δύο drives της Samsung, ενώ... στις δοκιμασίες εγγραφών ουσιαστικά ισοβαθμεί στην πρώτη θέση με τον Samsung 850 Pro 256GB και τον AMD R7 240GB. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Και εδώ ο OCZ Vector 180 και στις δύο χωρητικότητες που δοκιμάσαμε υπολείπεται των υλοποιήσεων της Samsung, κυρίως λόγω των διαφορών στις δοκιμασίες ανάγνωσης. Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο OCZ Vector 180 κρατάει καλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες εκτός από το Virus Scan που είναι η Αχίλλειος πτέρνα όλων των drives της OCZ που έχουμε δοκιμάσει. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Εδώ βλέπουμε παντού καλές επιδόσεις από τον OCZ Vector 180 που υπολείπεται συνολικά μόνο του Samsung 850 Pro 256GB. Παρατηρούμε όμως και μια διαφοροποίηση μεταξύ των δύο χωρητικοτήτων του OCZ Vector 180 όσον αφορά τη δοκιμασία "Starting Apps" (εκκίνηση εφαρμογών) όπου OCZ Vector 180 480GB είναι ταχύτερος της έκδοσης των 960GB. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου δεν έχουμε κάτι ιδιαίτερο να παρατηρήσουμε εκτός από την καλή επίδοση του OCZ Vector 180 480GB στη δοκιμή "Photoshop Heavy". Καλά φαίνεται να τα πηγαίνει ο νέος γαλαζοαίματος της OCZ. Πάμε στην επόμενη σελίδα να του βάλουμε λίγο πιο δύσκολα. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος περιόρισε τις επιδόσεις όλων των drives, δίνοντας παράλληλα όμως περισσότερο αέρα στην πρωτοκαθεδρία του OCZ Vector 180. Αυτό το drive δείχνει να έχει εξαιρετικούς χρόνους απόκρισης. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Και επιβεβαιώνουμε τα προηγούμενα ευρήματά μας, καθώς ο OCZ Vector 180 έχει απίθανα χαμηλά latencies! Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου δεν έχουμε κάτι να σχολιάσουμε καθώς τα αποτελέσματα είναι ανάλογα με αυτά που είδαμε στον OCZ Vector 180 όταν δεν είχε εγκατεστημένο πάνω του λειτουργικό σύστημα. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου συμβαίνει το ίδιο. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο δε βλέπουμε ουσιώδεις διαφορές από τη δοκιμασία χωρίς λειτουργικό. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Σε όλες τις δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν ουσιώδεις αλλαγές λόγω της ύπαρξης του λειτουργικού συστήματος. Για του λόγου το αληθές, σας τις παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους ανάλογους με αυτούς του AMD R7 240GB, ελάχιστα πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB και τον Corsair Force LX 256GB. Στο ίδιο μοτίβο λοιπόν, ο OCZ Vector 180 κρατάει σταθερά υψηλές θέσεις στην κατάταξη των SSD στα συνθετικά Benchmarks. Πάμε τώρα σε κάτι διαμετρικά αντίθετο από τις υπό ιδανικές συνθήκες δοκιμές. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Η OCZ διακρίνεται στις επιδόσεις της στη συγκεκριμένη δοκιμή και ο OCZ Vector 180 δεν είναι εξαίρεση. Τα νούμερα των Steady State IOPS του OCZ Vector 180 βρίσκονται ανάμεσα στα καλύτερα και κοντά τους βρίσκονται μόνο άλλα μοντέλα της OCZ. Επίσης, λόγω και της μεγάλης χωρητικότητας που έχουν τα δείγματά μας, διατηρούν τις κορυφαίες επιδόσεις τους για αρκετή ώρα πριν αρχίσουν να πέφτουν, κάτι που διακρίνεται στην αρχή των αντίστοιχων καμπυλών. Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Vector 180 480GB κρατάει κάτι περισσότερο από 22000 IOPS σε Steady State, λίγο λιγότερα δηλαδή από τις 23000 που λέει στις προδιαγραφές του και λίγο περισσότερα από τον AMD R7 240GB που ξεπέρασε τις προδιαγραφές του που του έδιναν 20000 IOPS. Ο OCZ Vector 180 960GB από την άλλη, πέφτει έως και στις 18200 IOPS, αρκετά λιγότερα από τις προδιαγραφές του που είναι 20000 και μάλιστα λιγότερα από το εισαγωγικό μοντέλο της εταιρίας, τον ARC 100 240GB που και αυτός σαν τον R7 απέδωσε πάνω από τις προδιαγραφές του των 18000 IOPS. Είναι η πρώτη φορά λοιπόν που βλέπουμε SSDs της OCZ να μην επιτυγχάνουν τα IOPS των προδιαγραφών τους στο Steady State Test και δεν ξέρουμε αν φταίνε οι νεότερες και οικονομικότερες αλλά λίγο πιο αργές NAND, η λειτουργία του PFM+ ή ότι είναι ακόμη στο πρώτο firmware, αλλά σε κάθε περίπτωση τα IOPS toy Steady State είναι μακράν ανώτερα από του ανταγωνισμού. Θυμίζουμε ότι ο OCZ Vector 150 480GB έχει προδιαγραφές για 26000 IOPS σε Steady State. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, o OCZ Vector 180 480GB ξεπερνάει οριακά τον AMD R7 240GB ενώ ο OCZ Vector 180 960GB κυμαίνεται στα επίπεδα του OCZ ARC 100 240GB. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Στην εκκίνηση λοιπόν των windows οι δύο OCZ Vector 180 πέτυχαν τον δεύτερο και τρίτο καλύτερο χρόνο μετά από τον Kingston KC300 240GB που είχε πετύχει έναν πραγματικά απίστευτο χρόνο. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον OCZ Vector 180 να έχει λίγο καλύτερους χρόνους από τον AMD R7 240GB στις τρεις πρώτες δοκιμές, αλλά λίγο πιο αργούς στις αντιγραφές μεγάλων αρχείων. Εκεί φαίνεται ότι υπεισέρχεται το θέμα με τα latency spikes. Συνολικά οι χρόνοι των αντιγραφών είναι εξαιρετικοί. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου ο OCZ Vector 180 κάνει τον καλύτερο χρόνο από όλα τα drives και... ...κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας πάλι την πρώτη επίδοση. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά. Βλέπουμε ότι ο OCZ Vector 180 μετριάζει την κατάσταση, χωρίς όμως να πιάσει τις επιδόσεις άλλων ανταγωνιστικών drives. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία ο OCZ Vector 180 480GB και ο OCZ Vector 180 960GB μοιράζονται την τρίτη θέση, πίσω από τα drives της Samsung, αλλά με διαφορά αμελητέα. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Εδώ ο OCZ Vector 180 960GB πέτυχε τον καλύτερο χρόνο και ο OCZ Vector 180 480GB είναι οριακά πιο πίσω, αλλά οι διαφορές μεταξύ όλων των δίσκων είναι μικρές έως αμελητέες. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου τα latency spikes κάνουν πάλι αισθητή την παρουσία τους και είναι αναπόφευκτα καθώς η δοκιμασία κρατάει περισσότερο από 3 λεπτά. Αποτέλεσμα, οι όχι και τόσο καλές επιδόσεις των δύο OCZ Vector 180 σε αυτή τη δοκιμασία, ειδικά του μοντέλου των 960GB. Οφείλουμε να πούμε μάλιστα ότι είδαμε και ακόμη μεγαλύτερους χρόνους σε κάποια runs του συγκεκριμένου τεστ, τα οποία δε μπορούσαμε να συνυπολογίσουμε στο μέσο όρο που σας δίνουμε, για στατιστικούς λόγους. Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής: Καθόλου άσχημα καθώς ο OCZ Vector 180 480GB έλαβε τη δεύτερη θέση, πίσω από τον ακλόνητο πρωτοπόρο Samsung 850 Pro 256GB, ενώ ο OCZ Vector 180 960GB πήρε την τέταρτη θέση, λόγω των μεγαλύτερων latency spikes. Σίγουρα ο OCZ Vector 180 δεν είναι ένα απλό ως προς την εκπόνηση review drive. Πώς να τα αξιολογήσει κανείς όλα αυτά τα θετικά και αρνητικά που είδαμε τελικά; Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό. 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και λεπτές ισορροπίες. Ο νέος γαλαζοαίματος της OCZ μας εξέπληξε αλλά και μας προβλημάτισε και τώρα πρέπει να βρούμε την ισορροπία. Πρόκειται για ένα drive με εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, καταξιωμένο controller, πολλή cache και δοκιμασμένες, πολύ καλές NAND. Ενσωματώνει όμως και την πρωτοποριακή για Consumer Grade SSD τεχνολογία του PFM+ που προστατεύει το drive και τα αποθηκευμένα σε αυτό δεδομένα από καταστροφική απώλεια ισχύος αλλά η οποία έχει και το τίμημά της με τη μορφή των latency spikes. Παράλληλα, προσφέρει την εξαιρετική νέα εγγύηση της OCZ, την ShieldPlus σύμφωνα με την οποία η οποιαδήποτε αντικατάσταση χρειαστεί κατά τη διάρκεια της εγγύησης γίνεται στο σπίτι σας με απλές και γρήγορες διαδικασίες. Στον τομέα των χαρακτηριστικών λοιπόν, ο OCZ Vector 180 χάνει το άριστα 10 για λίγο, επειδή ο controller του δεν υποστηρίζει κωδικοποίηση TCG/Opal και κατάσταση μειωμένης κατανάλωσης DevSleep. Στον τομέα των επιδόσεων, θα του φερθούμε ακόμη πιο σκληρά και θα του αφαιρέσουμε βαθμούς τόσο για τα συνήθως ανεπαίσθητα αλλά μερικές φορές αισθητά latency spikes, όσο και για το ότι δεν μπορέσαμε να πετύχουμε στην πράξη τα Steady State IOPS που αναφέρονται στα χαρακτηριστικά. Εδώ ο OCZ Vector 180 960GB χάνει περισσότερους πόντους από τον OCZ Vector 180 480GB καθώς στο μοντέλο με τη μεγαλύτερη χωρητικότητα τα latency spikes είναι πιο έντονα και με μεγαλύτερες εμφανείς επιπτώσεις. Στον τομέα της τιμής, δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο από κατάστημα, καθώς το drive δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη αλλά αν δείτε τις προτεινόμενες τιμές που αναφέρονται στη σελίδα 3 του παρόντος review (όσοι την προσπεράσατε, μπορείτε να την επισκεφθείτε μετανιωμένοι τώρα), είναι απλά εξαιρετικές για τέτοιας κατηγορίας drive. Ειδικά όσο ανεβαίνει η χωρητικότητα, τόσο πιο καλή γίνεται η τιμή. Έτσι στην τιμή ο OCZ Vector 180 960GB καλύπτει τη διαφορά που του πήρε στη βαθμολογία το μικρότερης χωρητικότητας μοντέλο, ο OCZ Vector 180 480GB και τον ισοφαρίζει. Συνεπώς θα έχουμε κοινή βαθμολογία και για τις δύο χωρητικότητες του OCZ Vector 180 που δοκιμάσαμε. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Vector 180: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλές επιδόσεις σε όλα τα Benchmarks + Πολύ καλές επιδόσεις στα Steady State Tests + Πολύ καλές επιδόσεις στα Real Life Tests + Λειτουργία Power Failure Management Plus (PFM+) + 5ετής εγγύηση ShieldPlus + Προδιαγραφές εγγραφών 50GB / ημέρα για 5 χρόνια + Υποστήριξη TRIM και Garbage Collection + Υποστήριξη κρυπτογράφησης AES 256 + Πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό λογισμικό Μειονεκτήματα - Latency Spikes - Χαμηλότερες επιδόσεις στο Steady State Test από ότι λένε οι προδιαγραφές - Απουσία υποστήριξης TCG/Opal - Απουσία υποστήριξης DevSleep Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Vector 180 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 24/03/2015 1: Εισαγωγή // 2: Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο // 3: Τεχνικά Χαρακτηριστικά // 4: Power Failure Management Plus & Εγγύηση ShieldPlus // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive // 8: Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος // 9: IOMeter Steady State Tests // 10: Real Life Tests // 11: Συμπεράσματα και Βαθμολογία
  7. Εισαγωγή Παράλληλα εμφανίστηκαν πολλές κατηγορίες USB Flash Drives, άλλα με μεγάλες ταχύτητες, άλλα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως αντοχή στις κακουχίες ή αδιάβροχα, άλλα με δυνατότητες κρυπτογράφησης, άλλα απλά και οικονομικά, πολλές επιλογές δηλαδή για όλα τα γούστα και όλες τις τσέπες. Σήμερα έχουμε στον πάγκο των δοκιμών ένα ιδιαίτερο USB Flash Drive της πολύ γνωστής στο χώρο Kingston, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Το κάθε τμήμα του χορταστικού ονόματος υποδηλώνει κάτι. Η λέξη DataTraveler είναι το όνομα που δίνει η Kingston σε όλα της τα USB Flash Drives. Η λέξη Locker+ συμβολίζει τη δυνατότητα κλειδώματος του περιεχομένου και το G3 σημαίνει Generation 3, δηλαδή τρίτη γενιά. Ε, για να είναι τρίτη γενιά, θα είναι εξελιγμένο, δε μπορεί! Απολαύστε τώρα ένα σύντομο teaser της Kingston για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB... ...και στη συνέχεια ακολουθήστε μας στην αναλυτικότερη παρουσίασή του που ξετυλίγεται στις επόμενες σελίδες. Από τότε που το CD πήρε το δρόμο της δισκέτας και οδεύει σταθερά προς την εξαφάνιση, τα USB Flash Drives είναι ο μοναδικός πρόσφορος τρόπος διαμοιρασμού αρχείων χωρίς τη χρήση του διαδικτύου. Η μείωση στις τιμές που συνοδεύτηκε από αύξηση στις χωρητικότητες και τις ταχύτητες, έδωσε επιπλέον ώθηση στην υιοθέτηση του συγκεκριμένου μέσου από τους χρήστες των υπολογιστών. Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Η συσκευασία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι από από ιλουστρασιόν χαρτόνι ενώ το ίδιο το drive προστατεύεται από διάφανο σκληρό νάιλον. Η προστασία που παρέχει η συσκευασία φαίνεται αρκετή για να φέρει το προϊόν στα χέρια σας σε άριστη κατάσταση. Επάνω στη συσκευασία μπορούμε να διακρίνουμε τον τύπο, τη χωρητικότητα και τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως τη δυνατότητα κλειδώματος του περιεχομένου, τη λειτουργία USB Cloud, που θα αναλύσουμε στην πορεία, τη συμβατότητα με πρωτόκολλα USB 3.0 αλλά και USB 2.0 και τα 5 χρόνια εγγύησης που καλύπτουν το προϊόν. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά των ταχυτήτων ανάγνωσης και εγγραφής, τόσο με διεπαφή USB 3.0 όσο και με USB 2.0. Ένα μπράβο στην Kingston για την ξεκάθαρη ενημέρωση του πελάτη σχετικά με τις επιδόσεις του drive, ενώ πολλοί ανταγωνιστές επιμένουν να αναφέρουν μόνο την ταχύτητα ανάγνωσης σε USB 3.0, που είναι και το μεγαλύτερο και εντυπωσιακότερο νούμερο, αποπροσανατολίζοντας τους αγοραστές οι οποίοι πολλές φορές (μάταια) περιμένουν αντίστοιχες επιδόσεις και στις εγγραφές. Οι επιδόσεις που αναφέρονται είναι 135 MB/s ανάγνωση και 40 ΜΒ/s εγγραφή σε διεπαφή USB 3.0 και 30 MB/s ανάγνωση και 20 ΜΒ/s εγγραφή σε διεπαφή USB 2.0. Αρκετά καλές επιδόσεις, που δεν τοποθετούν το συγκεκριμένο drive στην ομάδα των πολύ μεγάλων επιδόσεων, ούτε όμως και είναι πολύ αργό. Εξ' άλλου, άλλα είναι τα χαρίσματα του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Στην πίσω πλευρά βλέπουμε κάποιες λεπτομέρειες για την εγγύηση, τις διάφορες πιστοποιήσεις που διαθέτει το drive καθώς και τη συμβατότητα της λειτουργίας USB to Cloud με όλες τις εκδόσεις των Windows από τα Vista και μετά, ενώ δεν υπάρχει συμβατότητα αυτής της λειτουργίας με λειτουργικά συστήματα για Mac. Η εφαρμογή DTL+G3 που σχετίζεται με το κλείδωμα των δεδομένων που περιέχει το drive, είναι συμβατή τόσο με λειτουργικά συστήματα Windows από την έκδοση Vista και μετά, όσο και με Mac OS 10.6.x ή νεότερο. Ας αφήσουμε όμως τη συσκευασία και ας πάμε στην ουσία. Ή μάλλον στην πεμπτουσία της στιβαρότητας και της ποιότητας κατασκευής. Το drive έχει κλασσική φόρμα και είναι κατασκευασμένο από μέταλλο. Είναι βαρύ και στιβαρό και δείχνει ότι άνετα θα μπορούσε να μείνει για ώρες κάτω από τη ρόδα ενός φορτηγού χωρίς πρόβλημα. Η μία του πλευρά φιλοξενεί μεταξοτυπία που αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα καθώς και παραθυράκι από όπου διακρίνουμε ένα SMD LED. Το LED έχει λευκή περίμετρο και βαθύ κόκκινο εσωτερικό αλλά όταν ανάβει, το χρώμα του είναι μπλε και προφανώς δείχνει τη δραστηριότητα (εγγραφή ή ανάγνωση) του drive. Στην άλλη πλευρά δεσπόζει ανάγλυφο το λογότυπο της Kingston με πολύ καλή ποιότητα χάραξης, ενώ την αρμονία χαλάει το ευμεγέθες εγχάρακτο CE, που θα προτιμούσαμε να έλειπε. Το σύνολο συμπληρώνει μια διαμπερής τρύπα στο πίσω μέρος για να βάλετε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στα κλειδιά σας και μια διαμόρφωση για να κουμπώνει το καπάκι όταν χρησιμοποιείτε το drive, ώστε να μην το χάσετε Η βαφή είναι ασημί, μεταλλική και πανέμορφη, χωρίς ψεγάδια, και ενισχύει την αίσθηση στιβαρότητας του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB ενώ τα μόνα πλαστικά μέρη είναι στο σημείο που κουμπώνει το καπάκι και στο USB βύσμα. Πανέμορφο, δεν είναι; Πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τι υποτίθεται ότι μπορεί να κάνει. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB όπως τα αναφέρει η Kingston στην ιστοσελίδα της. Παρατηρείστε ότι το drive έρχεται σε τέσσερις χωρητικότητες, ενώ τις καλύτερες επιδόσεις έχουν τα μεγέθη των 32 και 64 GB. Πάμε να δούμε τώρα το λογισμικό που συνοδεύει το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και που το κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα USB Flash Drives. Συνοδευτικό Λογισμικό Όταν λέμε συνοδευτικό λογισμικό, περιμένει κανείς να δει κάποιο CD μέσα στο πακέτο ή να κατεβάσει κάτι από το διαδίκτυο. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια συσκευή αποθήκευσης, οπότε είναι εφικτό - και λογικό - το συνοδευτικό της λογισμικό να εμπεριέχεται στην ίδια τη συσκευή. Ας συνδέσουμε λοιπόν για πρώτη φορά το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στο σύστημά μας. Βλέπουμε τη γνώριμη εγκατάσταση λογισμικού προγράμματος οδήγησης των Windows 7 και σε λίγο η συσκευή μας είναι έτοιμη για χρήση. Παρατηρήστε ότι εντοπίστηκαν τρεις συσκευές. Με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης, ανοίγει το Auto-run και μας δίνει τη δυνατότητα εκτέλεσης ενός προγράμματος της Kingston. Ας το αφήσουμε για μια στιγμή στην άκρη και ας δούμε τι συνέβη με τα drives των Windows. Βλέπουμε ότι στο σύστημά μας προστέθηκαν όχι ένα αλλά δύο drives. To Πρώτο μάλιστα είναι ένα εικονικό DVD drive στο οποίο δεν μπορούμε να αλλάξουμε το περιεχόμενο και εμφανώς περιέχει 14,1 MB δεδομένων. Αυτό δημιουργείται αυτόματα από το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και περιέχει το λογισμικό ασφαλείας που κλειδώνει τα αρχεία που περιέχονται στο drive. Το δεύτερο αναφέρεται ως αφαιρούμενος δίσκος, χωρίς χωρητικότητα και προς το παρόν δε μπορούμε να το προσπελάσουμε. Μέχρι στιγμής, είναι τουλάχιστον εμφανές ότι το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB απαιτεί τη χρήση δύο γραμμάτων καθώς δημιουργεί δύο drives. Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο Auto-run και ας εκτελέσουμε το πρόγραμμα της Kingston. Η πρώτη οθόνη που παίρνουμε μας ξεκαθαρίζει ότι θα χρειαστεί να κάνουμε τέσσερα βήματα, το πρώτο εκ των οποίων θα είναι να επιλέξουμε τη γλώσσα στην οποία επιθυμούμε να επικοινωνήσουμε με το πρόγραμμα. Τα Ελληνικά, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνονται. Ας επικοινωνήσουμε λοιπόν στα Αγγλικά. Τα επιλέγουμε και πατάμε Next (επόμενο). Το δεύτερο βήμα είναι η αποδοχή της άδειας χρήσης. Accept (αποδοχή) και Next (επόμενο). Στο τρίτο βήμα ορίζουμε το password που θέλουμε να έχει το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB και με το οποίο θα προστατέψουμε τα δεδομένα μας. Το δίνουμε δύο φορές για να είμαστε σίγουροι ότι δεν κάναμε κάποιο λάθος, καθώς οι χαρακτήρες δε φαίνονται για να μη μπορεί κάποιος να το δει όταν το δίνουμε. Μπορούμε επίσης να δώσουμε ένα Hint (βοήθεια) που θα μας δοθεί να για μπορέσουμε αργότερα να θυμηθούμε το password που θέσαμε. Next (επόμενο). Το τέταρτο και τελευταίο βήμα είναι να δώσουμε τα στοιχεία μας και στοιχεία επικοινωνίας που καταγράφονται στο drive και μπορεί να τα δει κάποιος τίμιος άγνωστος που θα βρει το drive που χάσαμε ώστε να μας το επιστρέψει, γιατί έτσι κάνουν οι καλοί άνθρωποι. Για να μη χάνει λοιπόν ο άνθρωπος τον ύπνο του και πληρώνει detectives για να μας εντοπίσουν, ας τον διευκολύνουμε δίνοντάς του έναν εύκολο τρόπο να επικοινωνήσει μαζί μας και να ολοκληρώσει το όνειρό του, να μας επιστρέψει το χαμένο μας drive. Finish (τέλος) λοιπόν και ολοκληρώνεται η παραμετροποίηση του drive. Σε κάθε βήμα μπορείτε να κάνετε Back (πίσω) για να διορθώσετε κάτι που στο προηγούμενο βήμα ή Cancel (ακύρωση) για να ακυρώσετε όλη τη διαδικασία. Με το που θα πατήσετε Finish (τέλος), ξεκινάει αυτόματα το format του drive. Αυτό σύντομα ολοκληρώνεται και πατώντας OK τελειώνει η όλη διαδικασία. Σημαντική σημείωση: Το format γίνεται σε FAT32. Αυτό εξασφαλίζει συμβατότητα με τις περισσότερες συσκευές αλλά δεν επιτρέπει να αποθηκεύσουμε στο drive αρχεία μεγαλύτερα από 4GB. Εμείς προχωρήσαμε σε format του drive σε NTFS που επιτρέπει την αποθήκευση μεγαλύτερων αρχείων και έχει και καλύτερες επιδόσεις, κυρίως στις μεταφορές μικρών αρχείων. Το format το κάναμε κανονικά με τη σχετική εφαρμογή των Windows 7, χωρίς κανένα πρόβλημα και χωρίς να επηρεαστεί η λειτουργία του DTL+G3, του προγράμματος της Kingston που φροντίζει για το κλείδωμα του drive. Ας πάμε πάλι στον Explorer των Windows (Ο Υπολογιστής μου). Βλέπουμε ότι το δεύτερο drive έχει πλέον αποκτήσει υπόσταση και χωρητικότητα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κανονικά. Δεν τελειώσαμε όμως με την εγκατάσταση. Τώρα βλέπουμε να τρέχει το πρόγραμμα USB to Cloud της ClevX. Αν δε θέλετε να κάνετε χρήση της λειτουργίας, πατάτε Decline (άρνηση) και ξεμπερδεύετε. Εμείς όμως θα πατήσουμε Accept (αποδοχή) για να σας δείξουμε τη διαδικασία εγκατάστασης και χρήσης αυτής της λειτουργίας. Μετά την αποδοχή ακολουθεί μια σύντομη εγκατάσταση. Μόλις ολοκληρωθεί η εγκατάσταση, το πρόγραμμα μας προτρέπει να επιλέξουμε το σύννεφό μας. Προσφέρει τα δημοφιλέστερα σύννεφα σε άμεση διαθεσιμότητα καθώς και άλλα στην επιλογή "More Clouds". Εμείς για παράδειγμα θα επιλέξουμε το OneDrive της Microsoft. Με την επιλογή το μεγάλο κουμπάκι που έγραφε "Pick Your Cloud" (διάλεξε το σύννεφό σου) έγινε μπλε και τώρα γράφει Start Backup to OneDrive (Ξεκίνησε το αντίγραφο ασφαλείας στο OneDrive). Πατάμε λοιπόν το μεγάλο κουμπί και... ...μας ζητάει να δώσουμε τα στοιχεία εισόδου μας στο OneDrive για να μπορέσει να συνδεθεί με το λογαριασμό μας. Δίνουμε λοιπόν τα στοιχεία και επιλέγουμε "Είσοδος". Το πρόγραμμα συνδέεται με το λογαριασμό μας και ζητάει την άδειά μας για όλα αυτά τα πράγματα που μπορείτε να διαβάσετε στην παρακάτω εικόνα. Του τη δίνουμε, φυσικά. Παρατηρείστε ότι πάνω αριστερά λείπει μια εικόνα. Είναι το λογότυπο της ClevX που για κάποιο λόγο το πρόγραμμα δεν το εντοπίζει. Μάλλον χρειάζεται κάποια διόρθωση στην επόμενη έκδοση. Πάντως πέρα από το αισθητικό, δε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα. Οπότε "Ναι" και ολοκληρώνεται η διαδικασία. Εδώ βλέπουμε τις ρυθμίσεις του USB to Cloud όπου φαίνεται ότι έχουμε επιλέξει το OneDrive και μπορούμε να επιλέξουμε ποια αρχεία θα αντιγράφονται και αν θα περνάνε από AntiVirus. Μπορούμε επίσης να ρυθμίσουμε τις αυτόματες ανανεώσεις του προγράμματος και αν θέλουμε να κάνουμε Reset τα δεδομένα του cloud μας που θα φυλάσσονται στο drive. Έχουμε ήδη τελειώσει με την εγκατάσταση και του USB to Cloud, που όπως σας είπαμε από την αρχή, είναι προαιρετική. Βγάζουμε λοιπόν το drive από το σύστημά μας και το ξανασυνδέουμε για να δούμε τι γίνεται τώρα κατά τη χρήση. Βλέπουμε πάλι το Auto-run και φυσικά επιλέγουμε να τρέξει το πρόγραμμα της Kingston. Προσοχή, αν δεν το κάνουμε θα βλέπουμε στον Windows Explorer τα δύο drives που δημιουργεί το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB αλλά το δεύτερο θα είναι όπως πριν την εγκατάσταση, "Αφαιρούμενος Δίσκος" και μη προσβάσιμο. Τρέχουμε λοιπόν το πρόγραμμα της Kingston αλλά αυτή τη φορά μας ζητάει απλά το password. Το δίνουμε και επιλέγουμε Login και αυτό είναι όλο. Ο "Αφαιρούμενος Δίσκος" μετατρέπεται σε flash drive και τα αρχεία μας είναι προσβάσιμα κανονικά. Υπάρχουν επίσης και τρεις επιλογές. "Show Password Hint" (δείξε τη βοήθεια για το password) που μας δείχνει τη βοήθεια που εμείς ορίσαμε όταν ορίσαμε και το password για να μας βοηθήσει να το θυμηθούμε αν το ξεχάσαμε. "Reset Password" (επανεκκίνηση της διαδικασίας ορισμού του password). Μα θα μου πείτε, τι νόημα έχει τότε, αν κάποιος μπορεί να ορίσει έτσι απλά νέο password; Αποκτά νόημα διότι με τον ορισμό νέου password το drive υποβάλλεται σε format και τα δεδομένα που περιέχει καταστρέφονται. Αυτή η επιλογή είναι για περιπτώσεις που ξεχάσουμε το password. Τότε χάνουμε τα αρχεία που περιέχει το drive αλλά τουλάχιστον δε χάνουμε το drive. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτή η λειτουργία ενεργοποιείται αυτόματα αν δώσετε 10 φορές λάθος password. "Show Contact Information" (δείξε πληροφορίες επικοινωνίας). Αυτή η λειτουργία είναι για τον καλό άνθρωπο που θα βρει το drive που χάσατε και που σε καμία περίπτωση δε θα σκεφτεί να χρησιμοποιήσει την προηγούμενη λειτουργία για να αποκτήσει ένα καινούριο δωρεάν USB Flash Drive αλλά θα επιθυμεί διακαώς να σας το επιστρέψει. Έτσι, επιλέγοντάς την, θα μπορέσει να δει τα στοιχεία που δώσατε κατά την εγκατάσταση και να επικοινωνήσει μαζί σας για να σας το επιστρέψει και να μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Αφού λοιπόν δώσουμε το password, και ξεκλειδωθεί το drive, στο system tray, δίπλα στο ρολόι κάτω δεξιά, εμφανίζεται ένα εικονίδιο με το λογότυπο της Kingston μέσα σε μία ασημί ασπίδα. Με δεξί κλικ σε αυτό, έχουμε ένα μενού που μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε το περιεχόμενο του drive, να του κάνουμε format, να δούμε την on-line υποστήριξή του, να δούμε πληροφορίες σχετικά με το drive και να του κάνουμε Shutdown, το οποίο ισοδυναμεί με την ασφαλή αφαίρεση. Η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή είναι τα Settings (ρυθμίσεις) που αν την επιλέξουμε... Μπορούμε να αλλάξουμε όλες τις επιλογές που κάναμε κατά την εγκατάσταση, χωρίς όμως να χάσουμε τα περιεχόμενα του drive. Και τώρα για το κερασάκι στην πολύ ωραία αυτή τούρτα, να σας πούμε ότι όλες αυτές οι εγκαταστάσεις και επιλογές και ρυθμίσεις, γίνονται στο ίδιο το drive οπότε δε χρειάζεται να τις επαναλαμβάνετε σε κάθε υπολογιστή που το συνδέετε. Απλά τις κάνετε μία φορά και κατόπιν απλά δίνεται το password κάθε φορά που το συνδέεται. Τόσο απλά! Τα δεδομένα σας είναι κωδικοποιημένα με encryption που γίνεται σε επίπεδο hardware, προστατευμένα με τον κωδικό σας. Συνολικά τη λύση που έχει επιλέξει η Kingston θα την κρίναμε ολοκληρωμένη, λειτουργική και κομψή. Το μόνο ψεγάδι είναι που κατά το format χρησιμοποιεί το FAT32 χωρίς να μας δίνει επιλογές και θα θέλαμε στην επόμενη έκδοση να το διορθώσει αυτό. Προχωράμε στην επόμενη σελίδα για να δούμε το σύστημα πάνω στο οποίο θα γίνουν οι δοκιμές και τη μεθοδολογία μας. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις USB 3.0 και USB 2.0 ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις δοκιμασίες που χρειάζονται για να εκτιμήσουμε τις επιδόσεις του υπό δοκιμή προϊόντος. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των μέσων αποθήκευσης και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Kingston DataΤraveler Locker+ G3 32GB χωρίζονται σε 3 κατηγορίες: 1: Συνθετικά Benchmarks με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0. 2: Το εξειδικευμένο για USB Flash Drives Benchmark FlashBench, με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0. 3: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων, με σύνδεση USB 3.0 και με σύνδεση USB 2.0. Τα USB Flash Drives που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το SanDisk Ultra USB 3.0, το Corsair Flash Voyager GT USB 2.0 και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Συνθετικά Benchmarks Ξεκινάμε τις δοκιμές μας με το Average Access του AIDA 64 4.50. Η δοκιμή αυτή μας δείχνει την αμεσότητα στην ανταπόκριση του drive και όπως βλέπετε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι με διαφορά το γρηγορότερο της δοκιμής, ειδικά σε διασύνδεση USB 3.0 αλλά και σε διασύνδεση USB 2.0, με μικρή διαφορά μεταξύ τους. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία αυτή δεν συμπεριλάβαμε το Corsair Voyager GTX 16GB USB 2.0 καθώς φαινόταν ότι θα χρειαζόταν περίπου 5 μέρες για να ολοκληρώσει τις δοκιμασίες των 4K και 4K-64Thrd. Από τα drives που συμμετείχαν στη δοκιμασία, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι σαφώς πολύ πιο γρήγορο, ξεπερνώντας μάλιστα άνετα και τις προδιαγραφές του που αναφέραμε ότι αναγράφονται στη συσκευασία και τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Αξιοσημείωτη είναι η διαφορά στις δοκιμασίες 4K και ειδικά στις εγγραφές! Στη συνέχεια έχουμε ακόμη ένα παρόμοιο τεστ, το CrystalDiskMark 3.03b x64, το οποίο μπόρεσαν να ολοκληρώσουν όλα τα drives και που επιβεβαιώνει την κυριαρχία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB, ειδικά στις εγγραφές μικρών αρχείων. Το Anvils Storage Utilities 1.1.0 και το HD Tune Pro 5.50 ολοκληρώνουν τα συνθετικά μας Benchmarks επιβεβαιώνοντας για δύο ακόμη φορές τα ευρήματά μας. Ακολουθεί το FlashBench, ένα εξειδικευμένο ημισυνθετικό Benchmark, ειδικό για USB Flash Drives. FlashBench To FlashBench μετράει τις ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής σε USB Flash Drives κάνοντας δοκιμές με διάφορα μεγέθη αρχείων για να δείξει πώς συμπεριφέρεται το κάθε drive σε κάθε μέγεθος αρχείου που του ζητείται να αναγνώσει ή να γράψει. Επαναλαμβάνει τα τεστ και δίνει ως αποτελέσματα τους μέσους όρους. Στο πρώτο διάγραμμα βλέπετε τις ταχύτητες που επιτυγχάνουν τα drive της δοκιμής, σε USB 3.0 και USB 2.0 διασύνδεση, στην ανάγνωση διαφόρων μεγεθών αρχείων. Παρατηρείστε πώς το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB διατηρεί λειτουργικές επιδόσεις ακόμη και σε μέγεθος αρχείων ασυνήθιστα μικρό για USB Flash Drive. Στις εγγραφές η κυριαρχία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι ακόμη πιο έντονη και ξεπερνάει τον ανταγωνισμό της δοκιμής ακόμη και με USB 2.0 διασύνδεση Ας προχωρήσουμε τώρα και στις πραγματικές δοκιμές ανάγνωσης και εγγραφής αρχείων στα drives. Πραγματικές Δοκιμές Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τα USB Flash Drives. Ξεκινάμε με τις αναγνώσεις και βλέπουμε το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB να κυριαρχεί σε όλα τα μεγέθη αρχείων, τόσο σε USB 3.0 όσο και συ USB 2.0 σύνδεση. Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα πράγματα είναι ακόμα πιο καλά για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB το οποίο είναι το γρηγορότερο ακόμη και αν είναι συνδεδεμένο σε USB 3.0 και ανταγωνίζεται το SanDisk Ultra USB 3.0 σε σύνδεση USB 3.0! Επιβεβαιώσαμε λοιπόν και με τις πραγματικές δοκιμές ότι το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB μπορεί να επιτύχει τις ταχύτητες που διαφημίζει και κάτι παραπάνω αλλά και να κρατήσει καλές επιδόσεις σε δύσκολες συνθήκες. Πάμε τώρα στον απολογισμό. Ο Απολογισμός Ήρθε η ώρα της κρίσης για το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Τι μπορούμε να πούμε λοιπόν; Από επιδόσεις, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB δεν είναι εξαιρετικό. Δε στοχεύει άλλωστε να είναι, καθώς δεν ανήκει σε εκείνη την κατηγορία, ούτε από άποψη θεωρητικών επιδόσεων, ούτε και από άποψη κόστους. Έχει όμως πολύ καλές, επαρκέστατες και σταθερές επιδόσεις που διατηρούνται καλές σε κάθε δοκιμασία που του βάλαμε, όσο βάναυση και αν ήταν. Οπότε δε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε παράπονο. Από ποιότητα κατασκευής, τι να πούμε... Δείτε τη φωτογραφία του και κρίνετε μόνοι σας. Απλά εξαιρετικό! Από λειτουργικότητα και συνοδευτικό λογισμικό, πέρα το παράπονο ότι δε μας επιτρέπει να επιλέξουμε το file system κατά το format, δε βρήκαμε κάτι κακό να πούμε για να ικανοποιήσουμε τη φυσική μας τάση. Εντάξει, και το ότι η εφαρμογή δεν υποστηρίζει Ελληνικά. Η τιμή του, στα 31,65 ευρώ με Φ.Π.Α. είναι πολύ λογική για την ποιότητα κατασκευής του και την ασφάλεια που προσφέρει στα δεδομένα σας, αν και υπάρχουν πολύ πιο γρήγορα drives σε αυτήν την τιμή, οπότε μπορείτε να επιλέξετε την ποιότητα και την ασφάλεια των δεδομένων ή τη μεγαλύτερη ταχύτητα, ανάλογα με τις ανάγκες σας. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, αντοχή και στιβαρότητα + Hardware Encryption και password protection των δεδομένων που περιέχει το drive + Πλήρες, απλό και κομψό λογισμικό για το password protection + USB to Cloud + Καλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες, ακόμη και τις πολύ δύσκολες + Ενδεικτικό LED λειτουργίας Μειονεκτήματα - Έλλειψη επιλογής file system κατά το format που γίνεται από το λογισμικό του - Απουσία της Ελληνικής γλώσσας από το λογισμικό Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Kingston για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 9/2/2015
  8. Εισαγωγή Όταν μιλάει κανείς για SSD συνήθως τον απασχολεί η ταχύτητα. Οι μεγάλες χωρητικότητες, αν και υπαρκτές σε επίπεδο enterprise, έχουν απαγορευτική τιμή για τον απλό χρήστη. Εν τούτοις, η τεχνολογία των SSD ωριμάζει και μαζί με τις συνεχώς αυξανόμενες ταχύτητες, έρχονται σιγά σιγά και οι αυξημένες χωρητικότητες σε λογικές τιμές. Η Kingston, παλιά καραβάνα στο χώρο των μνημών και γνώστης της αγοράς, επεκτείνει την consumer σειρά της με την προσθήκη του Kingston SSDNow V310 960GB. Το συγκεκριμένο μοντέλο έρχεται σε μία και μόνο χωρητικότητα, αυτή των 960GB που το καθιστά τον μεγαλύτερο SSD της εταιρείας στην κατηγορία consumer. Φυσικά, εμείς δεν αρκούμαστε στη μεγάλη χωρητικότητα. Ως θαμώνες του εργαστηρίου έχουμε τη φυσική ανάγκη να ξεκλειδώσουμε όλα τα μυστικά του drive που έπεσε στα χέρια μας. Θα δούμε λοιπόν αν η χωρητικότητα συνοδεύεται από την απαραίτητη ταχύτητα, αξιοπιστία και λειτουργικότητα που θέλουμε και περιμένουμε από έναν καλό SSD. Περάστε στην αίθουσα του ανατομείου στην επόμενη σελίδα για να ξεκινήσουμε! Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε Αρχικά να σας πούμε ότι ο Kingston SSDNow V310 960GB πωλείται σε τέσσερις εκδόσεις, ανάλογα με τα παρελκόμενα που τον συνοδεύουν: 1. Απλή έκδοση 7 mm to 9.5 mm adapter 2. Desktop Upgrade Kit 3.5" bracket & mounting screws SATA data & power cables Hard drive cloning software Installation video 3. Notebook Upgrade Kit 2.5" USB enclosure Hard drive cloning software Installation video 7 mm to 9.5 mm adapter 4. Desktop/Notebook Upgrade Kit 2.5" USB enclosure 3.5" bracket & mounting screws SATA data & power cables Hard drive cloning software Installation video 7 mm to 9.5 mm adapter Εμείς έχουμε στα χέρια μας την τέταρτη και πιο πλούσια έκδοση, την οποία και θα σας παρουσιάσουμε. Ξεκινάμε με την ευμεγέθη χάρτινη συσκευασία όπου στο εμπρός μέρος βλέπουμε κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά του drive, όπως το μοντέλο, την χωρητικότητα, τις θεωρητικές ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής και τη διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία χρόνια. Στο πίσω μέρος της συσκευασίας περιγράφεται η διαδικασία της εγκατάστασης και τα παρελκόμενα που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο kit. Εντός της συσκευασίας βλέπουμε την πλουσιότερη προίκα που έχουμε δει έως τώρα σε SSD και η οποία περιλαμβάνει ακριβώς όσα αναφέραμε πριν. Το DVD περιέχει το πολύ επεξηγηματικό βίντεο για τη διαδικασία της εγκατάστασης καθώς και το Acronis True Image που είναι το "Hard Drive Cloning Software" που προσφέρει το kit. Το 2.5" USB Enclosure συνοδεύεται και από καλώδιο Mini-USB φροντίζοντας να μη χρειαστείτε τίποτα που δεν περιέχεται στο kit. Βέβαια το εν λόγω καλώδιο μαρτυρά ότι το 2.5" USB Enclosure είναι USB 2.0 και συνεπώς αρκετά αργό, ειδικά αν πρόκειται να μεταφέρετε πολλά δεδομένα, μιας και o Kingston SSDNow V310 960GB έχει τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο. Εδώ βλέπετε από κοντά τη θηκούλα που συζητάμε. Μπορεί να είναι αργή αλλά ανοίγει και κλείνει με ένα απλό διακοπτάκι και η τοποθέτηση του drive γίνεται απλά, γρήγορα και χωρίς εργαλεία. Από πλευράς ευκολίας, άριστα. Να και ο ίδιος ο Kingston SSDNow V310 960GB. Στιβαρή κατασκευή από αρκετά χοντρό μέταλλο, βαμμένο με ποιοτική γκρι βαφή και όλες οι πληροφορίες και πιστοποιήσεις συγκεντρωμένες στο μοναδικό αυτοκόλλητο που βρίσκεται στην πάνω πλευρά. Λάμπουν για της απουσίας τους οι βίδες που θα πρέπει να αφαιρέσουμε για να ξεκινήσει η ανατομία του Kingston SSDNow V310 960GB. Απούσες βίδες, μεγάλο αυτοκόλλητο... Κάπου το έχουμε ξαναδεί το έργο... Πράγματι, και εδώ όπως και στον OCZ ARC 100 240GB που είχαμε δει παλιότερα, οι τέσσερις βίδες που συγκρατούν ενώνουν το πάνω με το κάτω κομμάτι του κελύφους βρίσκονται κρυμμένες κάτω από το μεγάλο αυτοκόλλητο. Εννοείται ότι οποιαδήποτε βλάβη που θα προκληθεί στο συγκεκριμένο αυτοκόλλητο για να φτάσουμε στις βίδες και να τις αφαιρέσουμε, ακυρώνει την τριετή εγγύηση. Οι βίδες είναι Torx Τ6 με μπιμπίκι στο κέντρο, μια αρκετά σπάνια βίδα που χρησιμοποιήθηκε για να αποτρέψει την παραβίαση του κελύφους. Εμάς δε μας αποτρέπει τίποτα και ως εκ τούτου δεξιά βλέπετε το ένα από τα δύο τμήματα του κελύφους το οποίο φέρει ένα thermal pad. Αυτό το thermal pad φροντίζει για τη μεταφορά της θερμότητας από τον controller του Kingston SSDNow V310 960GB στο κέλυφος που λειτουργεί και ως ψύκτρα. Το άλλο κομμάτι του κελύφους είναι βαρετό καθώς δεν έχει τίποτα και γι αυτό δε σας το δείχνουμε. Και φτάσαμε στο ζουμί, στην πλακέτα δηλαδή του Kingston SSDNow V310 960GB. Όπως και στο κέλυφος, έτσι και στην πλακέτα η ενδιαφέρουσα πλευρά είναι η από κάτω και γι αυτό ξεκινάμε από εκεί. Βλέπουμε 8 πανομοιότυπα chips που δε μπορεί παρά να είναι κάποια από τα NAND chips του drive και δύο ακόμη chips, τον ελεγκτή και τη μνήμη cache. Ο ελεγκτής είναι ο Phison PS3108-S8 που συναντάμε και σε άλλες οικονομικές υλοποιήσεις SSD. O PS3108-S8 υποστηρίζει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζονται σε έναν SSD συμπεριλαμβανομένων των AES encryption, S.M.A.R.T., NCQ/TRIM και Device Sleep (DEVSLP) mode. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον εν λόγω ελεγκτή, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τον παραπάνω σύνδεσμο. Τα NAND chips του Kingston SSDNow V310 960GB είναι κατασκευασμένα από τη Micron και συγκεκριμένα πρόκειται για τα Micron MT29F512G08CKCABH7 που είναι τύπου MLC και λιθογραφίας 20nm. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα συγκεκριμένα NAND chips, μπορεί να ακολουθήσει το σχετικό σύνδεσμο. Εμείς θα σας πούμε ακόμη ότι τα συγκεκριμένα chips έχουν χωρητικότητα 51Gb (Gigabits) έκαστο, δηλαδή 512 / 8 = 64GB (GigaBytes). Σε αυτή την πλευρά της πλακέτας βλέπουμε 8 τέτοια chips. Αν υποθέσουμε ότι θα βρούμε άλλα 8 στην άλλη πλευρά, η συνολική τους χωρητικότητα είναι 16 x 64GB = 1024GB. Καθώς ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι προφανώς 960GB, τα υπόλοιπα 64GB διατίθενται στο drive για over provisioning. Η μνήμη cache του drive παρέχεται από ένα chip της ίδιας της Kingston, το Kingston D2516EC4BXGGB. Πρόκειται για 512ΜΒ DDR3 μνήμης που είναι χρονισμένη στα 1600MHz. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το chip, μπορεί να ακολουθήσει το σύνδεσμο. Και τελειώνουμε με την περιοχή της πλακέτας που περιέχει το τροφοδοτικό του Kingston SSDNow V310 960GB στην οποία συναντάμε ως συνήθως πυκνωτές και πηνία και το chip ελέγχου της τροφοδοσίας. Ας τακτοποιήσουμε το τραπέζι της ανατομίας και όσο οι τεχνικοί μας συναρμολογούν το drive, ας πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τι κάνουν όλα αυτά που μόλις είδαμε. Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα; Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Kingston SSDNow V310 960GB. Θα θέλαμε να προσέξετε τις αρκετά χαμηλές επιδόσεις στα IOPS που προδιαθέτουν αρνητικά. Θα δούμε όμως όταν θα κάνουμε τις δοκιμές μας. Επίσης αξιομνημόνευτη είναι και η διαφημιζόμενη αντοχή του Kingston SSDNow V310 960GB που φτάνει στα 2728ΤΒ εγγραφών!!! Κανονικά θα ακολουθούσε η ανάλυση του συνοδευτικού λογισμικού του drive αλλά δεδομένου ότι ο Kingston SSDNow V310 960GB δε συνοδεύεται από κάτι τέτοιο, εκτός από το commercial Acronis True Image, θα περάσουμε κατ' ευθείαν στο σύστημα δοκιμών και τη μεθοδολογία των μετρήσεων. Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε; Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0. Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών! Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Kingston SSDNow V310 960GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: 1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση. 2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά. 3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers. 4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, ο AMD R7 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο εξαιρετικός και κορυφαίος σε επιδόσεις μέχρι τώρα Samsung 850 Pro 256GB και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, Kingston SSDNow V310 960GB. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Kingston SSDNow V310 960GB απέναντι στους ανταγωνιστές του: Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο Kingston SSDNow V310 960GB παίρνει την τέταρτη θέση ξεπερνώντας τον Kingston SSDNow KC300 240GB που είναι μεγαλύτερο και ταχύτερο μοντέλο. Στις δοκιμασίες των εγγραφών... ...τα πάει... χειρότερα και στα 4K, που έχουν και τη μεγαλύτερη σημασία, μένει σημαντικά πίσω από όλους τους συμμετέχοντες SSD. Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο. Στο Average Read Access ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι λίγο πιο αργός από τον ανταγωνισμό ενώ ο Kingston KC300 240GB έχει σημαντικά μεγαλύτερο latency από όλους τους άλλους. Στο Average Write Access ο Kingston SSDNow V310 960GB τα πάει χειρότερα και έχει το μεγαλύτερο latency μαζί με τον Kingston SSDNow KC300 240GB. Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει πολύ καλές επιδόσεις στη σειριακή ανάγνωση καταλαμβάνοντας μάλιστα τη δεύτερη θέση πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB αλλά στις δοκιμασίες 4K, που είναι και οι σημαντικές, καταποντίζεται έχοντας μακράν τις χειρότερες επιδόσεις! Στις δοκιμασίες εγγραφών παρατηρούμε ένα παρόμοιο σενάριο, με τον Kingston SSDNow V310 960GB να έχει αξιοπρεπείς επιδόσεις στις σειριακές εγγραφές και αβυσσαλέες στις εγγραφές των 4K. Στις δοκιμασίες αντιγραφής ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει μέτριες επιδόσεις. Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64 Και εδώ παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις, αλλά κακές επιδόσεις στις αναγνώσεις 4K και 512Κ. Λες και αυτός ο SSD έχει φτιαχτεί για αποθήκη και όχι για χρήση με λειτουργικό σύστημα. Το ίδιο και στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark. Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0... Όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB καταλαμβάνει την τελευταία θέση και μάλιστα με διαφορά! Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05. Εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB βρίσκεται περίπου στο μέσο όρο, εκτός από την τελευταία δοκιμασία όπου υστερεί σημαντικά του ανταγωνισμού. Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7. Σε αυτή τη δοκιμή ο Kingston SSDNow V310 960GB βρίσκεται στην τελευταία θέση σε όλες τις δοκιμασίες, με αποκορύφωμα τη δοκιμασία Starting Apps όπου υστερεί κατά πολύ του ανταγωνισμού. Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο. Και εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει συνολικά το χειρότερο χρόνο, αλλά με μικρές διαφορές. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Kingston SSDNow V310 960GB να μην είναι καθόλου καλές αφού μόνο στις σειριακές αναγνώσεις και εγγραφές μένει κοντά στον ανταγωνισμό ενώ στις δοκιμασίες των 4K υπολείπεται κατά πολύ. Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα έιναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD. Για ακόμη μία φορά παρατηρούμε μέτριες επιδόσεις για τον Kingston SSDNow V310 960GB ενώ στα 4K και κάτω οι επιδόσεις του είναι κακές. Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται. Εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB έχει την πέμπτη θέση, ξεπερνώντας μόνο τον ομόσταυλό του Kingston SSDNow KC300 240GB. Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088. To μοτίβο παραμένει ίδιο και με το λειτουργικό στο δίσκο με τον Kingston SSDNow V310 960GB να τα πηγαίνει καλά στις σειριακές αναγνώσεις αλλά να καταποντίζεται στις αναγνώσεις των 4K. Στις δοκιμασίες εγγραφών... ...παρατηρείται το ίδιο ακριβώς φαινόμενο. Στις δοκιμασίες αντιγραφών παρατηρούνται γενικά χαμηλές επιδόσεις αλλά με όχι και τόσο μεγάλη διαφορά από τον ανταγωνισμό όση στις προηγούμενες δοκιμασίες. Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64. Και εδώ δεν έχουμε να παρατηρήσουμε κάτι διαφορετικό με πριν... ...όπως επίσης και στις δοκιμασίες εγγραφών. Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0... όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB διατηρεί την τελευταία θέση που είχε πάρει στις δοκιμασίες χωρίς λειτουργικό. Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark. Πρώτα το PC Mark 05... ...όπου το λειτουργικό σύστημα στο δίσκο έριξε ακόμη περισσότερο τις επιδόσεις του σε σχέση με τον ανταγωνισμό ανοίγοντας την ψαλίδα των επιδόσεων εις βάρος του Kingston SSDNow V310 960GB Αντίθετα, στα PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε. Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop. όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB έκανε την έκπληξη και κατέλαβε την τρίτη θέση. Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Kingston SSDNow V310 960GB είχε και εδώ χαμηλές επιδόσεις. Περιμένουμε να δούμε αν θα ανακάμψει στις υπόλοιπες δοκιμασίες. IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει; Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του. Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Δυστυχώς και εδώ ο Kingston SSDNow V310 960GB δεν καταφέρνει κάποια καλή επίδοση καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση. Παρατηρούμε ότι ακόμη και στην αρχή της δοκιμής, τα IOPS είναι αρκετά χαμηλά, στις 20.000, όπως έλεγε και ο πίνακας των επίσημων χαρακτηριστικών του. Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking. Παρόμοιες επιδόσεις έχουμε και σε αυτή τη δοκιμασία. Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση. Μένει μία μόνο ευκαιρία στον Kingston SSDNow V310 960GB. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους. Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι; Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα... ...ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι με αρκετή διαφορά ο πιο αργός SSD που έχουμε δοκιμάσει. Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων. Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Kingston SSDNow V310 960GB να έχει τις χειρότερες επιδόσεις και ειδικά στην αντιγραφή μικρών αρχείων 4K να κάνει σχεδόν τριπλάσιο χρόνο από τους άλλους SSD. Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store"... ...όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι και πάλι ο πιο αργός και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013. Και εδώ τελευταία θέση για τον Kingston SSDNow V310 960GB. Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου... ...ο Kingston SSDNow V310 960GB έρχεται πίσω ακόμη και από τις υλοποιήσεις της OCZ για τις οποίες έχουμε πει σε προηγούμενα review ότι έχουν πρόβλημα στη συγκεκριμένη λειτουργία. Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Και σε αυτή τη δοκιμή τελευταίο το drive της δοκιμής, αν και όχι με μεγάλη διαφορά. Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Τα ίδια με τη δοκιμασία του Photoshop. Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013... Όπου ο Kingston SSDNow V310 960GB είχε με διαφορά το χειρότερο χρόνο. Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου... ...όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο Kingston SSDNow V310 960GB πετυχαίνει τον χειρότερο χρόνο με διαφορά και καταλαμβάνει την τελευταία θέση. Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα Φτάσαμε στον απολογισμό και ελπίζουμε ότι οι προηγούμενες σελίδες έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα, τα οποία είναι απλά: Ο Kingston SSDNow V310 960GB είναι ένας SSD που παρέχει πολύ χώρο, αλλά πάσχει σοβαρά στο θέμα των επιδόσεων. Ο ελεγκτής Phison PS3108-S8 καθώς και οι NAND της Micron που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του Kingston SSDNow V310 960GB έχουν σαφώς τις δυνατότητες να προσφέρουν καλύτερες επιδόσεις, όπως μαρτυρούν άλλες υλοποιήσεις που τα χρησιμοποιούν. Εν τούτοις, οι τελικές επιδόσεις του Kingston SSDNow V310 960GB είναι τέτοιες που μόνο ενάντια σε ένα HDD θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι γρήγορος. Από την άλλη πλευρά, η διαφημιζόμενη αντοχή του στο χρόνο, με δυνατότητα 2728TB εγγραφών είναι εξαιρετική! Το νούμερο είναι τόσο εξωπραγματικό που μας μένει η απορία μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος, αλλά είναι αδύνατον να το επιβεβαιώσουμε στο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας. Η προίκα του Kingston SSDNow V310 960GB είναι σαφώς πληρέστατη, όμως η απουσία κάποιου λογισμικού διαχείρισης αφήνει μια πικρή επίγευση. Ελπίζει κανείς ότι η κατάσταση θα σωθεί από την τιμή. Όμως το κόστος του Kingston SSDNow V310 960GB ξεκινάει στην Ελληνική αγορά από τα 509,60 ευρώ για την απλή έκδοση σε ιντερνετικό μαγαζί και 549,99 ευρώ σε φυσικό κατάστημα. Η έκδοση Desktop/Notebook Upgrade που έχουμε στα χέρια μας ξεκινάει από τα 535,64 ευρώ σε ιντερνετικό μαγαζί και 565,92 ευρώ σε φυσικό κατάστημα. Όλες οι τιμές περιλαμβάνουν Φ.Π.Α. και δεν περιλαμβάνουν μεταφορικά. Οι τιμές αυτές κάθε άλλο παρά ανταγωνιστικές μπορεί να θεωρηθούν καθώς υπάρχουν πολλές οικονομικότερες προτάσεις με πολύ καλύτερες επιδόσεις. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston SSDNow V310 960GB: Πλεονεκτήματα + Μεγάλη χωρητικότητα + Μεγάλη αντοχή σε εγγραφές + Πλήρες συνοδευτικό υλικό + Εξαιρετικό Migration Software Μειονεκτήματα - Κακές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες - Τιμή - Απουσία λογισμικού διαχείρισης Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston SSDNow V310 960GB είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Kingston για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 28/11/2014
  9. Εισαγωγή Από το 2001 που η VIA παρουσίασε τις πρώτες mini-ITX μητρικές, η χρήση τους έχει επεκταθεί αλλά και διευρυνθεί σημαντικά. Τα χαμηλής ισχύος, κατανάλωσης και μικρού όγκου συστήματα που υποστηρίζουν, καλύπτουν ανάγκες σε εμπορικά καταστήματα, γραφεία αλλά και στα σαλόνια των σπιτιών μας. H ASRock μας φέρνει αυτή τη φορά την ASRock Q2900-ITX που φέρει ενσωματωμένο τον επεξεργαστή της Intel, Intel Pentium Processor J2900, καθώς και αρκετές πρόσθετες λειτουργίες που συμπληρώνουν ένα δυνατό σύνολο. Στην εκτενή παρουσίαση που ακολουθεί, θα μπορέσουμε να δούμε αναλυτικά τα χαρίσματα της ASRock Q2900-ITX και τις δυνατότητές της, ώστε να γίνουν σαφή και τα πιθανά σενάρια χρήσης της. Θα αναδείξουμε παράλληλα τυχόν αδυναμίες και το πού θα μπορούσαν αυτές να δημιουργήσουν πρόβλημα κατά τη χρήση. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την περιήγηση στις σελίδες της παρουσίασης. 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Συσκευασία και Περιεχόμενα - Απ' το Χαρτόνι ως το Πυρίτιο Η ASRock Q2900-ITX έρχεται συσκευασμένη σε σκληρό χαρτονένιο κουτί με πολύχρωμη γυαλιστερή επικάλυψη. Η συσκευασία φαίνεται ικανή να προστατέψει τη μητρική από κάθε λογική κακουχία κατά τη μεταφορά ενώ παράλληλα είναι γεμάτη με πληροφορίες για το προϊόν. Από τα πολλά χαρίσματα που παρατίθενται, η ASRock έχει επιλέξει να αναδείξει περισσότερο τη λειτουργία "Full Spike Protection", δηλαδή την προστασία από υπέρταση δικτύου, κεραυνούς και ηλεκτροστατικές εκφορτίσεις. Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε τα συνήθη παρελκόμενα, Manual, CD με Drivers και Συνοδευτικό Λογισμικό, I/O Shield, δύο καλώδια SATA, μια μικρή βίδα για τη συγκράτηση της κάρτας mini-PCIe που δέχεται η μητρική, ένα φυλλάδιο για το ASRock Cloud και ένα ακόμη που μας ενημερώνει ότι η μητρική διαθέτει δύο διαύλους μνήμης και συνεπώς για την πλήρη εκμετάλλευσή τους πρέπει να εγκαταστήσουμε δύο SO-DIMM μνήμες. Ω, ναι, σωστά, η μητρική αυτή χρησιμοποιεί τον SO-DIMM τύπο μνημών, αυτόν δηλαδή που συνηθίζεται να βρίσκουμε στα Laptops και όχι στα Desktops. Γενικά οι μνήμες αυτές είναι ακριβότερες και με χαμηλότερες επιδόσεις, αλλά έχουν μικρότερη κατανάλωση και καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο. Η ίδια η μητρική έρχεται πακεταρισμένη σε κλασσικό αντι-στατικό σακουλάκι και υποστηρίζεται από λεπτή στρώση αφρώδους υλικού. Εδώ βλέπουμε τη μητρική απελευθερωμένη από τα δεσμά της. Οι διαστάσεις που επιβάλλει το mini-ITX πρότυπο είναι 17 x 17 εκατοστά. Είναι δηλαδή ελαφρώς μεγαλύτερη από το I/O Shield. Ξεκινώντας από την κάτω δεξιά γωνία, βρίσκουμε την 24-pin ATX υποδοχή τροφοδοσίας της μητρικής, που αποτελεί και τη μόνη πηγή τροφοδοσίας της καθώς βοηθητικές 4-pin και 8-pin υποδοχές απουσιάζουν και καλά κάνουν σε μια μητρική χαμηλής κατανάλωσης. Η μαύρη fanless ψύκτρα δεσπόζει στο κέντρο και δείχνει ικανή να επιτελέσει το έργο της με επιτυχία, ενώ οι δύο υποδοχές SO-DIMM μνήμης βρίσκονται περιμετρικά αυτής, σε γωνία 90 μοιρών μεταξύ τους. Η τροφοδοσία του επεξεργαστή δεν είναι καθόλου εντυπωσιακή, με μόνο δύο φάσεις, αλλά δεδομένης της μικρής κατανάλωσης και του γεγονότος ότι το σύστημα δεν προφέρεται για υπερχρονισμό, δε θα έπρεπε και να είναι. Μικρό παράπονο αφήνουν τα τέσσερα υπόλευκα πλαστικά ασφάλισης των μνημών που χαλάνε το όμορφο μαύρο σύνολο θυμίζοντας κάτι που ήταν λευκό αλλά έχει παλιώσει και κιτρινίσει. Ακολουθούν δύο διαγώνιες λήψεις που αναδεικνύουν τον ενδιαφέροντα σχεδιασμό της εντυπωσιακής, μαύρης, αλουμινένιας ψύκτρας. Και πάμε τώρα στο Rear I/O Panel της μητρικής. Το I/O της περιλαμβάνει ξεχωριστές PS/2 υποδοχές για ποντίκι και πληκτρολόγιο, μια επιλογή που υπογραμμίζει τη δυνατότητα χρήσης της μητρικής σε καταστήματα ως σύστημα αποδείξεων ή selling point αλλά είναι παράλληλα και αναχρονιστική καθώς τα USB πληκτρολόγια και ποντίκια είναι πλέον ο κανόνας και τα PS/2 ιδιαιτέρως δυσεύρετα. Δεξιότερα συναντάμε τις εξόδους εικόνας D-Sub και DVI-D και αμέσως μετά την HDMI μαζί με δύο θύρες USB 2.0. Συνεχίζοντας βρίσκουμε δύο USB 3.0 θύρες μαζί με υποδοχή RJ-45 για το Gigabit LAN της Realtek. Τέλος έχουμε τις υποδοχές που σχετίζονται με τον ήχο και περιλαμβάνουν αναλογικές υποδοχές για 7.1 ήχο καθώς και για οπτική ίνα. Θα προτιμούσαμε περισσότερες USB θύρες, αντί για τις δύο PS/2, καθώς είναι πολύ πιο πολυχρηστικές και σε κάποιες περιπτώσεις όπως τη χρήση HTPC, τέσσερις συνολικά USB θύρες είναι οριακές έως ανεπαρκείς. Να δούμε όμως, γιατί μπορεί να δίνει περισσότερες θύρες USB μέσω υποδοχών πάνω στη μητρική. Εξ' άλλου, η δεξιά φωτογραφία δείχνει ένα πλούσιο σε headers τμήμα της μητρικής που θα εξερευνήσουμε αμέσως. Πριν πάμε όμως στα headers, ας δούμε λίγο τα chips που τα οδηγούν. Ξεκινώντας από αριστερά, έχουμε το ALC892 της Realtek που είναι υπεύθυνο για τον ήχο της ASRock Q2900-ITX. Υποστηρίζει 7.1+2 κανάλια HD ήχου και αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για αυτό, μπορείτε να πατήσετε πάνω στο όνομά του. Επόμενο είναι το NCT6776D Super I/O chip της Nuvoton που είναι υπεύθυνο για τις περισσότερες εισόδους/εξόδους της μητρικής. Ακολουθούν δύο chips της asmedia, το ASM1074 που ελέγχει τις USB 3.0 θύρες της μητρικής και το ASM1061 που ελέγχει τις δύο (μόνο) SATA 6GB/s θύρες της μητρικής. Τελευταίο στη σειρά, το GL850G της Genesys Logic, που ελέγχει τις θύρες USB 2.0. Στη δεξιά εικόνα έχουμε σημειώσει την πληθώρα των headers της μητρικής. Από πάνω προς τα κάτω και από αριστερά προς δεξιά, βλέπουμε το σύμβολα των ανεμιστήρων με τρία φτερά που συμβολίζει το ένα από τα δύο 3-pin (DC) headers της μητρικής και το ATX Power. Ακολουθεί μια υποδοχή mini PCI-E 1x που μπορεί να φιλοξενήσει μια ασύρματη κάρτα δικτύου για laptop. Σε αυτή χρησιμοποιείται και η βίδούλα στήριξης που είδαμε στα παρελκόμενα. Στη συνέχεια βρίσκουμε το ένα και μοναδικό USB 2.0 header που δίνει δύο ακόμη θύρες USB 2.0 στο εμπρός μέρος του κουτιού, ή και στο πίσω μέρος με το σχετικό PCI Slot Shield, που όμως δεν παρέχεται. Ακολουθεί το header για τις μπροστινές υποδοχές του HD Audio, οι δύο SATA 6GB/s και οι δύο SATA 3GB/s θύρες, το USB 3.0 header, για 2 ακόμη USB θύρες στο μπροστινό μέρος του κουτιού και το header του Front Panel που περιλαμβάνει τη σύνδεση για τα πλήκτρα Power και Reset και τα Power και HDD LEDs. H επόμενη σειρά περιλαμβάνει μια θύρα PCI-E 1x, ένα header για Παράλληλη θύρα (LPT και ένα για Σειριακή (COM), που τονίζουν την business πλευρά της μητρικής, το header του Trusted Platform Module (TPM) που υπογραμμίζει την πολύ σοβαρή business πλευρά της μητρικής και τέλος το δεύτερο 3-pin fan header. Η τελευταία σειρά διαθέτει jumper για τη λειτουργία Clear CMOS, Chasis Intrusion Detection header και την υποδοχή για beeper. Όλα αυτά! Μιλάμε για πληθωρικότητα και πολυπροσωπία σε συσκευασία δείγματος! Εδώ μπορείτε να δείτε μια κάτοψη με τις θέσεις των δύο fan headers. Η πίσω όψη αποκαλύπτει καλό σχεδιασμό και ποιοτική κατασκευή. Βλέπουμε 4 πλαστικά pins που αν τα πιέσουμε, μπορούμε να αφαιρέσουμε την ψύκτρα, την οποία και βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία. Να και ο επεξεργαστής ξεσκέπαστος. Πρόκειται για τον Intel Pentium Processor J2900 που είναι 64bit, τετραπύρηνος, χωρίς Hyper Threading και χρονισμένος στα 2.41GHz. Διαθέτει επίσης Burst Speed στα 2.66GHz, 2MB L2 Cache και υποστηρίζει DDR3 και DDR3 Low Power SO-DIMM μνήμες έως 8GB σύμφωνα με την Intel, αν και η ASRock τον έπεισε να υποστηρίξει 16GB στην ASRock Q2900-ITX! Η λιθογραφία του είναι στα 22nm και το TDP του, μόλις 10W. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις ικανότητες και τα ταλέντα του, μπορείτε να ακολουθήσετε το link που συνοδεύει το όνομά του, λίγες γραμμές παραπάνω. Δε νομίζω να μείνατε παραπονεμένοι, ε; Πλήρης η μητρική, πλήρης και η ανάλυση. Θέλετε να δούμε τώρα τι κάνουν όλα αυτά; Πάμε στην επόμενη σελίδα! 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Χαρακτηριστικά - Μικρή στο μάτι... Με τόσα και τόσα chips και headers που διαθέτει η ASRock Q2900-ITX καταλαβαίνει κανείς ότι ο πίνακας των χαρακτηριστικών της θα είναι εκτενής. Σας παραθέτουμε λοιπόν τον πίνακα αυτόν, όπως τον δίνει η ASRock στην ιστοσελίδα της. Αξίζει να προσέξετε κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως το ASRock Full Spike Protection που εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό τη μητρική από εξάρσεις του ρεύματος, είτε αυτές προέρχονται από το δίκτυο, είτε από κεραυνό, είτε είναι ηλεκτροστατικής φύσης. Και μετά τον αναλυτικό πίνακα, παραθέτουμε με πιο όμορφο και γραφικό τρόπο τα κυριότερα χαρίσματα της ASRock Q2900-ITX. Σίγουρα περισσότερη τεχνολογία απ' ότι θα περίμενε κανείς ότι χωράει σε ένα όμορφο, μαύρο PCB 17 x 17 εκατοστά! Αφού εξερευνήσαμε τόσο διεξοδικά το υλικό κομμάτι, οφείλουμε να δούμε και το άυλο. Και φυσικά θα ξεκινήσουμε από το πρωταρχικότερο άυλο μέρος μιας μητρικής, το BIOS. Μας περιμένει στην επόμενη σελίδα. 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός BIOS - Η χαρά του κατσαβιδάκια Η ASRock Q2900-ITX διαθέτει UEFI BIOS, το οποίο παρέχει γραφικό και ευχάριστο περιβάλλον για τις ρυθμίσεις. Είναι εύκολο και ξεκάθαρο και περιέχει όλες τις βασικές ρυθμίσεις που χρειάζεται ένα σύστημα χαμηλής κατανάλωσης. Τις βασικές όμως και μόνο αυτές. Θυμίζει δηλαδή BIOS από laptop και κάθε ιδέα υπερχρονισμού οποιασδήποτε φύσεως ή ρυθμίσεων πέρα των βασικών απέχει έτη φωτός από το BIOS της ASRock Q2900-ITX. Είναι αυτό πρόβλημα; Θα λέγαμε, όχι, καθόλου. Η μητρική είναι αυτό που είναι και αυτό το κάνει πολύ καλά. Ακολουθούν όλες οι οθόνες του BIOS της ASRock Q2900-ITX. Για περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να ανατρέξετε στο Manual της μητρικής. Ευχάριστο και χρηστικό. Όπως και το Λογισμικό που συνοδεύει την ASRock Q2900-ITX και το οποίο θα δούμε στην επόμενη σελίδα. 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Συνοδευτικό Λογισμικό - Για να Κάνουμε τη Ζωή μας Εύκολη Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του συνοδευτικού λογισμικού της ASRock Q2900-ITX είναι το Asrock A-Tuning το οποίο βλέπετε στις ακόλουθες φωτογραφίες και εκτελεί μια πληθώρα λειτουργιών κατ' ευθείαν μέσα από τα windows. Λεπτομερής ανάλυση των λειτουργιών του A-Tuning γίνεται στη σελίδα 19 του Manual της ASRock Q2900-ITX για όποιον ενδιαφέρεται και δε θα σας κουράσουμε επαναλαμβάνοντάς τα ίδια εδώ. Ακολουθεί το Intel Smart Connect που αναλαμβάνει να "ξυπνάει" τον υπολογιστή περιοδικά αν τον έχετε θέσει σε λήθαργο (sleep) και να ελέγχει αν έχετε μηνύματα σε email, twitter, facebook κλπ. Λεπτομέρειες πάλι στο Manual, για το οποίο δε θα ξαναβάλουμε link. Το XFastLan μας δίνει με πολύ όμορφο και γραφικό τρόπο πληροφορίες για τη ροή δεδομένων κατά είδος από το δίκτυό μας. Το πρόγραμμα Restart to UEFI αναλαμβάνει να κάνει ακριβώς αυτό που λέει το όνομά του, δηλαδή να επανεκκινήσει τον υπολογιστή κατ' ευθείαν στο UEFI BIOS. Ανάγκη που προέκυψε λόγω της τόσο μεγάλης ταχύτητας εκκίνησης που δύσκολα προλαβαίνει κανείς να πατήσει το "Del" για να μπει στο BIOS. Τελευταίο σας παρουσιάζουμε το Asrock APP Shop που μας δίνει τη δυνατότητα να κατεβάζουμε από το διαδίκτυο εφαρμογές, BIOS Update και drivers για τη μητρική μας. Επίσης η ASRock παρέχει το 3TB+ για τη χρήση μεγάλων partitions, το OrbWebMe και τη δοκιμαστική έκδοση του Stardock Start8 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Getting ready to rumble! Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στο Cooler Master Lab Test Bench V1.0, εξοπλισμένο με το τροφοδοτικό V650, επίσης της Cooler Master, την οποία και ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρηση των εν λόγω εξαρτημάτων. H μνήμη είναι στα 8GB και χρονισμένη ανάλογα με τη μητρική. Ο SSD που χρησιμοποιήθηκε είναι ο OCZ ARC 100 240GB που είχαμε δει σε πρόσφατο review. Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη δοκιμαζόμενη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode. Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε την ASRock Q2900-ITX χωρίζονται σε 7 κατηγορίες: 1: Δοκιμασίες επεξεργαστή και μνήμης με συνθετικά μετροπρογράμματα αλλά και λειτουργικά προγράμματα που παρέχουν την δυνατότητα μέτρησης επιδόσεων. Εδώ θα δούμε πόσο καλά λειτουργούν τα υποσυστήματα της μητρικής που σχετίζονται με την επικοινωνία του επεξεργαστή και της μνήμης. 2: Δοκιμασίες με μετροπρογράμματα 3D επιδόσεων για να βάλουμε στο παιχνίδι και την επικοινωνία της κάρτας γραφικών. 3: Δοκιμασίες απόδοσης με πραγματικά παιχνίδια που διαθέτουν και λειτουργία μέτρησης επιδόσεων. 4: Δοκιμασίες πραγματικών εφαρμογών! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης. 5: Δοκιμασίες αναπαραγωγής Full HD Video, στα 24p αλλά και στα 60p, τόσο με τη χρήση GPU για την αποκωδικοποίηση, όσο και με τη χρήση CPU. 6: Δοκιμασίες ταχύτητας του SSD μας σε σύνδεση SATA αλλά και USB με το γνωστό μετροπρόγραμμα CrystalDiskMark για να δούμε την εύρυθμη λειτουργία του διαύλου SATA αλλά και των θυρών USB. 7: Μετρήσεις της ποιότητας του ήχου που παρέχει η ενσωματωμένη στη μητρική κάρτα ήχου. 8: Μετρήσεις κατανάλωσης του συστήματος. Οι μητρικές που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι, η Gigabyte GA-E350N-USB3, η ASRock Z97 Anniversary Edition με τον επεξεργαστή Intel G3258 Anniversary Edition και φυσικά, η πρωταγωνίστριά μας, ASRock Q2900-ITX. Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία! 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Δοκιμασίες επεξεργαστή και μνήμης - Αρχίζουν τα Όργανα Ξεκινάμε με τις δοκιμασίες του AIDA64 για επεξεργαστή και μνήμη Είναι εμφανές ότι η ASRock Q2900-ITX είναι πολύ πιο γρήγορη από την Gigabyte GA-E350N-USB3 παρά τον χαμηλότερο χρονισμό στη μνήμη. Φυσικά καμία μητρική δεν μπορεί να φτάσει την υλοποίηση με το Z97 chipset και τον G3258 που βρίσκονται στα συγκριτικά για να δείξουν ποιο είναι το επόμενο βήμα αν θέλει κάποιος να πάει λίγο παραπέρα σε κόστος και κατανάλωση. Πάντως για την κατηγορία της, η ASRock Q2900-ITX τα πάει πολύ καλά. Συνεχίζουμε με τις δοκιμασίες του SiSoftware Sandra Είναι πασιφανές ότι η ASRock Q2900-ITX βρίσκεται αρκετά κοντά στις επιδόσεις του G3258 και σίγουρα πιο κοντά σε αυτές από ότι είναι η Gigabyte GA-E350N-USB3 σε αυτήν. Ακολουθεί το SuperPi που μετράει τις επιδόσεις σε ένα πυρήνα, καθώς είναι single threaded. Εδώ η ASRock Q2900-ITX αδικείται καθώς έχει το μοναδικό τετραπύρηνο επεξεργαστή της δοκιμής και βασίζεται περισσότερο στο multi-threading από τους δύο διπύρηνους ανταγωνιστές της Είναι προφανές και αναμενόμενο ότι ο G3258 κυριαρχεί και με διαφορά στη δοκιμασία αυτή, πάντως μεταξύ των mini ITX υλοποιήσεων, η ASRock Q2900-ITX κερδίζει την Gigabyte GA-E350N-USB3 με σημαντική διαφορά. Ακολουθεί το wPrime 2.10 για να δούμε τώρα τις υπολογιστικές επιδόσεις με ενεργούς όλους τους πυρήνες Εντυπωσιακό! To οικονομικότερο και με πολύ χαμηλότερο TDP (10 έναντι 53W) chip της ASRock Q2900-ITX κερδίζει οριακά τον G3258 εξώ ο E350 της AMD μένει πολύ πίσω. Στο Fritz Chess Benchmark... ...ο G3258 παίρνει κεφάλι με τον J2900 της ASRock Q2900-ITX σχετικά κοντά και μακρινό ουραγό τον E350 της Gigabyte GA-E350N-USB3. Στο WinRAR και το Truecrypt... ...ο J2900 της ASRock Q2900-ITX είναι και πάλι απρόσμενα πρωτοπόρος, κερδίζοντας τον G3258 και όντας εντελώς εκτός συναγωνισμού για τον Ε350 της Gigabyte GA-E350N-USB3. Στο Cinebench R15 βλέπουμε... ...τις επιδόσεις του CPU rendering να δίνουν τα ηνία στον δικαιούχο G3250 αλλά και να δίνουν πάλι εντυπωσιακή διαφορά του Intel J2900 έναντι του AMD E350. Στο OpenGL GPU Rendering, o G3258 είναι με διαφορά μπροστά αφού το μεγαλύτερο TDP του επιτρέπει πολύ καλύτερα γραφικά, αλλά το εντυπωσιακό είναι ότι ο J2900 είναι ουσιαστικά εφάμιλλος του Ε350, του οποίου τα γραφικά είναι το δυνατό σημείο. Ακολουθούν το Η264 HD Benchmark και το POV Ray Benchmark που μετράνε επεξεργαστική ισχύ κωδικοποίησης βίντεο και rendering αντίστοιχα και όπου... Τα πράγματα πάνε όπως περιμέναμε, με τον J2900 της ASRock Q2900-ITX στη μέση ανάμεσα στον G3258 πάνω στην ASRock Z97 Anniversary και τον AMD E350 της Gigabyte GA-E350N-USB3 ο οποίος επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά τις χαμηλές του επιδόσεις όσον αφορά την επεξεργαστική ισχύ. Ακολουθεί η Hardware Accelerated κωδικοποίηση video με το Cyberlink Media Espresso. Και οι 3 ανταγωνιστές συμπίεσαν το ίδιο video με τις ίδιες ρυθμίσεις αλλά εδώ ο E350 ξεπέρασε για πρώτη φορά τον J2900 χάρη στην ισχυρή κάρτα γραφικών του με πολύ καλό για την κατηγορία hardware video acceleration. Ακολουθούν τα Benchmarks της Futuremark, PCMark 7 και PCMark 8. Βλέπουμε ότι και οι τρεις υλοποιήσεις μπορούν να αναπαράγουν τέλεια στο Video Test του PCMark 7 ενώ στα τελικά σκορ η κατάταξη είναι αυτή που έχουμε πλέον συνηθίσει και περιμένουμε. Ο E350 της Gigabyte GA-E350N-USB3 δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το Work 2.0 test του PCMark 8. Συνολικά λοιπόν πολύ καλές επιδόσεις για την ASRock Q2900-ITX! Πάμε να δούμε τώρα και μερικά 3D Benchmarks. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Δοκιμασίες 3D - Για να το Δούμε Σφαιρικά Εδώ παραθέτουμε τα αποτελέσματα από 3 δημοφιλή μετροπρογράμματα για να δούμε τις 3D επιδόσεις των Υλοποιήσεων... Είναι εμφανές και πάλι ότι τα γραφικά του G3258 είναι εκτός συναγωνισμού. Από τις μικρότερες υλοποιήσεις, είναι εντυπωσιακό ότι η ASRock Q2900-ITX χτυπάει στα ίσια και θα λέγαμε ισοφαρίζει κατά μέσο όρο την Gigabyte GA-E350N-USB3 στο δυνατό της σημείο, τα γραφικά. Αν συνυπολογίσουμε τη μεγαλύτερη επεξεργαστική ισχύ και τη μικρότερη κατανάλωση, τότε αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία. Επίσης, οι μνήμες που χρησιμοποιήσαμε στην ASRock Q2900-ITX είναι χρονισμένες στα 1066MHz ενώ αυτές της Gigabyte GA-E350N-USB3 στα 1333MHz και της Ζ97 Anniversary με τον G3258 στα 1600MHz, δίνοντας αντίστοιχα πλεονεκτήματα στις ενσωματωμένες λύσεις γραφικών. Ας πάμε τώρα να δούμε και μερικά πραγματικά παιχνίδια. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών - Η Ουσία Εδώ δοκιμάζουμε πέντε δημοφιλή παιχνίδια που διαθέτουν το δικό τους Benchmark ώστε να έχουμε αξιόπιστη επαναληψιμότητα. Είναι εμφανές ότι τα γραφικά της ASRock Q2900-ITX είναι εφάμιλλα με της Gigabyte GA-E350N-USB3 και κατά περιπτώσεις και λίγο καλύτερα. Πάμε τώρα να δούμε πώς τα πάει η ASRock Q2900-ITX σε δοκιμασίες πραγματικών εφαρμογών. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών - Η Πεμπτουσία Οι δοκιμασίες πραγματικών εφαρμογών αναπτύχθηκαν ειδικά για τις δοκιμές μας, όπως σας αναλύσαμε στη σελίδα της μεθοδολογίας, με σκοπό να μας δείξουν πως συμπεριφέρεται ένα σύστημα όταν εκτελεί πραγματικές εφαρμογές και διεργασίες. Ακολουθούν τα σχετικά διαγράμματα: Η ζωή αυτή τη φορά επιβεβαιώνει το εργαστήριο αφού οι πραγματικές δοκιμές κατέταξαν την ASRock Q2900-ITX ανάμεσα στους δύο ανταγωνιστές της, όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο από τα αποτελέσματα των Benchmarks. Συνεχίζουμε με μια πολύ σημαντική δοκιμή, για ένα HTPC, την αναπαραγωγή HD Video. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video - Πώς παίζει; Για τις δοκιμασίες αναπαραγωγής χρησιμοποιήθηκε ο Media Player Classic 1.7.8 x64 και δύο Video Clips. Το ένα είχε διάρκεια 1 λεπτό και 31 δευτερόλεπτα και ήταν Full HD 24p ενώ το άλλο 2 λεπτά και 2 δευτερόλεπτα και ήταν Full HD 60p. Τα αποτελέσματα που πήραμε με τη χρήση Hardware Acceleration (GPU) ήταν τα εξής: Βλέπουμε ότι όλες οι υλοποιήσεις μπορούν να παίξουν Full HD 24p άψογα με GPU Hardware Acceleration αν και η Gigabyte GA-E350N-USB3 απαιτεί και αρκετή χρήση CPU. Αντίθετα, όταν ανεβαίνουμε στα 60p, η Gigabyte GA-E350N-USB3 παρουσιάζει απώλεια FPS και dropped frames ενώ η ASRock Q2900-ITX συμπεριφέρεται άψογα και ανάλογα με τη μεγαλύτερη υλοποίηση του Z97 και G3258. Πάμε τώρα να κάνουμε τις ίδιες αναπαραγωγές, χωρίς τη χρήση GPU Hardware Acceleration, δηλαδή μόνο με τη χρήση CPU Εδώ τα πράγματα είναι χειρότερα για την Gigabyte GA-E350N-USB3 που δε μπορεί να παίξει ομαλά ούτε καν στα 24p, πόσο μάλλον στα 60p. Αντιθέτως, η ASRock Q2900-ITX συνεχίζει απροβλημάτιστα και εφάμιλλα με την μεγαλύτερη υλοποίηση. Κανένα πρόβλημα λοιπόν στην αναπαραγωγή video με όποιον τρόπο θέλετε για τηn ASRock Q2900-ITX! Συνεχίζουμε στην επόμενη σελίδα με τις επιδόσεις SSD. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός SSD σε SATA και USB - Περί δεδομένων Εδώ δοκιμάζουμε τον ίδιο SSD πάνω στις τρεις υλοποιήσεις, τόσο σε σύνδεση SATA 6GB/s όσο και σε σύνδεση USB 3.0 μέσα σε εξωτερική θήκη της Icy Box. Θα αναρωτηθεί κανείς τι νόημα έχει μιας και οι επιδόσεις του SSD θα πρέπει να είναι θεωρητικά ίδιες. Λοιπόν, αυτό δεν ισχύει, ειδικά για χαμηλής ισχύος επεξεργαστές που μπορεί κάλλιστα να φρενάρουν έναν SSD, ειδικά σε εφαρμογές που απαιτούν υψηλά IOPS. Για του λόγου το αληθές, δείτε τα διαγράμματα. Παρατηρούμε ότι οι επεξεργαστές αποδίδουν ανάλογα με το χρονισμό τους (και όχι τους πυρήνες τους), ειδικά στις δοκιμασίες 4K που απαιτούν υψηλά IOPS. Μόνο ο G3258 πάνω στην ASRock Z97 Anniversary πετυχαίνει τη μέγιστη απόδοση του SSD, ενώ στην ASRock Q2900-ITX έχουμε μειωμένες επιδόσεις λόγω του πιο αργού από το απαραίτητο επεξεργαστή και στην Gigabyte GA-E350N-USB3 οι επιδόσεις του SSD πραγματικά υποφέρουν. Χρήσιμα τα συμπεράσματα, μιας και βλέπουμε ότι σε χαμηλής ισχύος συστήματα δεν έχει νόημα η χρήση του πιο γρήγορου SSD της αγοράς, μιας και δε θα δούμε ποτέ τις επιδόσεις του. Στην ASRock Q2900-ITX πάντως το πρόβλημα είναι υπαρκτό αλλά όχι τραγικό. Αντίθετα στην Gigabyte GA-E350N-USB3 βλέπουμε μεγάλες καθυστερήσεις που είναι αισθητές κατά τη χρήση. Πάμε τώρα σε κάτι πιο καλλιτεχνικό... 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Μετρήσεις Ήχου - Είναι η μητρική καλλίφωνος; Στη σελίδα αυτή θα δούμε τις καλλιτεχνικές δυνατότητες της ASRock Q2900-ITX και συγκεκριμένα αν τραγουδάει καλά. Συνήθως οι ενσωματωμένες λύσεις ήχου των μητρικών δε διεκδικούν δάφνες ποιότητας αλλά για να δούμε και την αναφορά που μας έδωσε για τον ήχο της Asrock Z97 Anniversary το RightMark Audio Analyzer: Καθόλου άσχημα για την ενσωματωμένη κάρτα ήχου μίας μητρικής αυτής της κατηγορίας! Πάμε τώρα να δούμε και τι ρεύμα καίει για να μας τα παρέχει όλα αυτά. 71: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Κατανάλωση - Τι καίει; Τελειώνουμε τις μετρήσεις μας με τη μέτρηση της κατανάλωσης του συστήματος (μέτρηση στην πρίζα). Όπως βλέπουμε στο ακόλουθο διάγραμμα... ...η ASRock Q2900-ITX είναι η οικονομικότερη σε κατανάλωση μητρική της δοκιμής και το κάνει αυτό ενώ παράλληλα διατηρεί αξιοπρεπέστατες επιδόσεις. Πολύ καλό power management! Ώρα λοιπόν για τα συμπεράσματα. 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα Η ASRock Q2900-ITX είναι μια μητρική που εμφανίζει διττό χαρακτήρα. Η παράλληλη και η σειριακή της θύρα καθώς και το Trusted Platform Module (TPM) αναδεικνύουν την επαγγελματική της πλευρά και την κάνουν κατάλληλη για χρήση σε καταστήματα και Office Desktops ενώ οι επιδόσεις της στην αναπαραγωγή πολυμέσων και η πληθώρα διασυνδέσεων την κάνουν ιδανική για χρήση σε ένα χαμηλής κατανάλωσης HTPC. Όπως είδαμε στις μετρήσεις που κάναμε, η ASRock Q2900-ITX μπορεί να επιτελέσει τα έργα αυτά με άριστο και απροβλημάτιστο τρόπο. Η ποιότητα κατασκευής της καθώς και το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίσαμε ούτε ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια των πολυήμερων δοκιμών υπόσχονται μια ευχάριστη και απροβλημάτιστη συμβίωση, είτε τη θέλετε για την εργασία σας, είτε για μετά από αυτήν. Στον τομέα των χαρακτηριστικών η ASRock Q2900-ITX τα πάει αρκετά καλά για το μέγεθός της καθώς διαθέτει τόσο SATA 6GB/s όσο και USB 3.0, LPT, COM, TPM, PCI-E 1x, Mini PCI-E 1x... Θα προτιμούσαμε όμως να είναι και οι τέσσερις διαθέσιμες SATA θύρες κατηγορίας 6GB/s και όχι μόνο οι δύο, καθώς δε θα μας πείραζε και καμία επιπλέον USB. Στη χρηστικότητα δεν είχαμε ιδιαίτερα παράπονα αφού η τοπολογία της μητρικής είναι προσεγμένη και όλα τα headers εκεί που θα έπρεπε να είναι, παρά το μικρό μέγεθος του PCB. Επίσης το συνοδευτικό λογισμικό είναι έξυπνο, πλήρες και ευχάριστο. Η ποιότητα κατασκευής είναι πολύ καλή με μοναδικό μελανό σημείο τα σαν κιτρινισμένα πλαστικά ασφάλισης των μνημών αλλά και με πολλά επιπλέον ποιοτικά χαρακτηριστικά όπως το Full Spike Protection, την υποστήριξη κανονικών και low-voltage SO-DIMMs, τη χρήση πυκνωτών στερεής φάσης κλπ. Οι επιδόσεις είναι εξαιρετικές για την κατηγορία της και σε πολλές περιπτώσεις πλησιάζει και ξεπερνάει ακριβότερες και πιο ενεργοβόρες λύσεις. Η τιμή της, στα 120,19 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ δε μπορεί να θεωρηθεί ούτε υψηλή αλλά ούτε και χαμηλή για αυτά που προσφέρει. Και ας μην ξεχνάμε ότι περιλαμβάνει τη μητρική και τον επεξεργαστή. Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ASRock Q2900-ITX: Πλεονεκτήματα + Πολύ καλές επιδόσεις για την κατηγορία της + Πολύ χαμηλή κατανάλωση για τις επιδόσεις της + Πληθώρα ποιοτικών χαρακτηριστικών + Πληθώρα διασυνδέσεων + Πλήρες και ευχάριστο συνοδευτικό λογισμικό + Προσεγμένη τοπολογία + Fanless design + Υποστήριξη standard και low-voltage SO-DIMM Μειονεκτήματα - Μόνο 2 θύρες SATA 6GB/s - Θα θέλαμε περισσότερες USB - Τα "λευκά" πλαστικά συγκράτησης των SO-DIMM Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία της ASRock Q2900-ITX είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την ASRock για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 1/3/2015 1: Εισαγωγή // 2: Συσκευασία και Περιεχόμενα // 3: Χαρακτηριστικά // 4: BIOS // 5: Συνοδευτικό Λογισμικό // 6: Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία // 7: Δοκιμασίες Επεξεργαστή και Μνήμης // 8: Δοκιμασίες 3D // 9: Δοκιμασίες Πραγματικών Παιχνιδιών // 10: Δοκιμασίες Πραγματικών Εφαρμογών // 11: Δοκιμασίες Αναπαραγωγής HD Video // 12: Δοκιμασίες SSD σε Σύνδεση SATA 6GB/s και USB 3.0 // 13: Μετρήσεις Ήχου // 14: Κατανάλωση // 15: Ο Απολογισμός
  10. Εισαγωγή Η πρόοδος της τεχνολογίας των ημιαγωγών μετριέται με τη σμίκρυνση. Όσο προχωράει η τεχνολογία και μικραίνουν τα εξαρτήματα, τόσο αυτή εισβάλει περισσότερο στη ζωή μας. Στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα, σειρά έχουν τα wearables, αντικείμενα δηλαδή που φοράμε. Και ποιο είναι το σημαντικότερο και βασικότερο wearable; Μα, το ρολόι φυσικά! Έτσι όλοι οι κατασκευαστές προϊόντων υψηλής τεχνολογίας κατασκεύασαν και κατασκευάζουν ρολόγια με κάποιους να μετράνε ήδη αρκετές γενεές. Δε μιλάμε φυσικά για κλασικά ρολόγια, αλλά για έξυπνα ρολόγια, τα λεγόμενα και smartwatches, το ιδανικό ταίρι δηλαδή των γνωστών σε όλους μας smartphones. Όπως πάντα, οι Κινέζοι ακολουθούν κατά πόδας, προσφέροντας οικονομικότερες λύσεις που άλλες φορές πάσχουν στην ποιότητα και άλλες μας εκπλήσσουν με την ποιότητα που προσφέρεται σε τόσο χαμηλές τιμές. Η Νο1 είναι μια νέα Κινέζικη φίρμα, που μέχρι στιγμής διαθέτει πέντε κινητά τηλέφωνα και ένα smartwatch, το No1 G2. Το No1 G2 είναι εμφανισιακά αντίγραφο του Samsung G2 και διατίθεται σε ασημί και χρυσαφί χρώμα με αντίστοιχο χρώμα στο μεταλλικό μέρος στο λουράκι. Το ασημί διατίθεται ακόμη με μεταλλικό ασημί μπρασελέ και το χρυσαφί με καφέ λουράκι από δερματίνη. Το No1 G2 δε διαθέτει δική του SIM και δε συνδέεται με δίκτυο κινητής τηλεφωνίας. Αντιθέτως, συνδέεται με smartphones που τρέχουν Android ή IOS μέσω bluetooth και λειτουργεί σε συνεργασία με αυτά. Στην περίπτωσή μας, οι δοκιμές έγιναν με ένα Samsung Note 2 και έκδοση Android 4.4.2. Δυστυχώς δεν είχαμε στην κατοχή μας κάποιο iPhone για να ελέγξουμε τη συνεργασία του No1 G2 με IOS. Ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα για να ξεκινήσουμε την επαφή μας με το No1 G2 με, τι άλλο, το unboxing και τη φωτογράφιση του προϊόντος! Φωτογράφιση Το No1 G2 έφτασε στα χέρια μας προστατευμένο από άφθονο αεροπλάστ σε βαθμό που αν το αεροπλάνο που το μετέφερε το έριχνε στην ταράτσα μας, δεν υπάρχει περίπτωση να πάθαινε κάτι. Έτσι και η πραγματική συσκευασία αλλά και το ίδιο το No1 G2 ήταν σε άριστη κατάσταση. Η συσκευασία είναι από σκληρό, ιλουστρασιόν χαρτόνι με το διακριτικό της εταιρίας No1 χωρίς όμως καμία ένδειξη για το τι περιέχει. Ο σχεδιασμός της είναι "γενικός" αλλά και λιτός και παραπέμπει σε ποιότητα. Βγάζοντας το καπάκι ερχόμαστε σε πρώτη επαφή με το ίδιο το smartwatch, οι περισσότερες επιφάνειες του οποίου είναι καλυμμένες από αντιχαρακτική αυτοκόλλητη μεμβράνη, που αφαιρέσαμε για να δείτε την πραγματική υφή του ρολογιού στις φωτογραφίες. Το κουτί χωρίζεται σε 2 μέρη οριζόντια από ένα χαρτόνι που συγκρατεί και όρθιο το ρολόι. Στο κάτω διαμέρισμα συναντάμε τα αξεσουάρ που είναι μόνο ένα manual, ένα καλώδιο micro-USB και ένας προσαρμογέας που κουμπώνει στο ρολόι για να συνδέεται το micro-USB Το ίδιο το ρολόι χαρακτηρίζεται από ποιοτικά υλικά και καλή ποιότητα κατασκευής. Το κρύσταλλο είναι sapphire glass, με δείκτη σκληρότητας 9, δηλαδή σκληρότερο (αν και πιο εύθραυστο σε χτυπήματα) από το gorilla glass, και αυτό θα προστατέψει θεωρητικά πολύ καλά την οθόνη από γρατσουνιές. Το κέλυφος είναι από ατσάλι και διαθέτει ένα μηχανικό πλήκτρο και ένα παραθυράκι για τη φωτογραφική μηχανή και τον πομπό υπερύθρων. Η κάμερα και ο πομπός υπερύθρων φαίνονται καλύτερα στην ακόλουθη φωτογραφία ενώ στην επόμενη διακρίνουμε το κάτω μέρος του ρολογιού. Εκεί βλέπουμε τις επιχρυσωμένες επαφές της φόρτισης μαζί με τον αισθητήρα καρδιακών παλμών. οι τέσσερις βίδες στις άκρες απελευθερώνουν το καπάκι αλλά δεδομένου ότι το ρολόι είναι αδιάβροχο καλό θα είναι να μην τις πειράξετε αν θέλετε να παραμείνει έτσι. Επίσης ένα αυτοκόλλητο πάνω σε μία από αυτές εξασφαλίζει την εγγύηση, η οποία χάνεται αν το αφαιρέσουμε. Οι δύο παράλληλες σχισμές στο πάνω αριστερό μέρος όπως βλέπουμε το ρολόι είναι το ηχείο του ενώ μια μοναχική και κάθετη προς τις δύο προαναφερθείσες σχισμές εξασφαλίζει το κούμπωμα του μετατροπέα σύνδεσης micro-USB, μαζί με μια αντίστοιχη σχισμή στην απέναντι πλευρά του ρολογιού. Ακολουθεί η απέναντι πλευρά που είπαμε, με την αντίστοιχη σχισμή για τον μετατροπέα micro-USB και μια στρογγυλή οπή που είναι το μικρόφωνο της συσκευής. Η τοποθέτηση ηχείου και μικροφώνου σε αντίθετες πλευρές της συσκευής, έχει σκοπό την αποφυγή των μικροφωνισμών. Το λουρί είναι από ποιοτικό ελαστικό πλαστικό, ρυθμιζόμενο σε μέγεθος και κλείνει με ασφάλεια. Το λουράκι είναι τύπου 22mm και μπορείτε να το αντικαταστήσετε εύκολα με οποιοδήποτε επιθυμείτε του εμπορίου. Η αφαίρεσή του γίνεται εύκολα χάρη στον ειδικό μηχανισμό της καρφίτσας, με μοχλό. Η τοποθέτηση του προσαρμογέα micro-USB είναι απλή και εύκολη και το καλώδιο micro-USB συνδέεται στο πλάι του. Παρατηρήστε το υπερυψωμένο χείλος του μεταλλικού πλαισίου που προστατεύει την οθόνη σε περίπτωση που το ρολόι πέσει με την οθόνη προς τα κάτω. Σε γενικές γραμμές η ποιότητα των υλικών και της κατασκευής δε θυμίζει καθόλου "κινεζιά". Το No1 G2 χρησιμοποιεί πολύ καλά υλικά και η συναρμογή του είναι καλή ακόμη και κάτω από τον φωτογραφικό μακρο-φακό! Στην επόμενη σελίδα θα δούμε τις προδιαγραφές και τις δυνατότητές του. Χαρακτηριστικά Τα χαρακτηριστικά του No1 G2 είναι αρκετά και παρατίθενται όλα στο παρακάτω πίνακα. Στα δυνατά του σημεία θα λέγαμε ότι είναι η πληθωρικότητα που διακρίνει τις λειτουργίες του ενώ εντύπωση κάνει η πολύ λίγη μνήμη RAM (128ΜΒ) και τα μόλις 32ΜΒ αποθηκευτικού χώρου, εκ των οποίων μόλις 3,5MB μένουν διαθέσιμα στον χρήστη. Συνεπώς η αποθήκευση μουσικής, φωτογραφιών και video στο ρολόι είναι περισσότερο θεωρητική, αλλά θα το δούμε στην πορεία. Για να πάμε τώρα στο μενού του No1 G2 για να δούμε πώς έχουμε πρόσβαση σε όλες αυτές τις λειτουργίες. Μενού Το No1 G2 δεν τρέχει android wear αλλά λογισμικό της Mediatek, η οποία κατασκευάζει και το SoC του ρολογιού. Παρακάτω θα δείτε πραγματικές φωτογραφίες από τα μενού του smartwatch. Watchfaces Ξεκινάμε με τα 4 watchfaces που περιλαμβάνει το λογισμικό του No1 G2, συν ένα ακόμα που περνάει στο ρολόι μέσω του διαχειριστικού προγράμματος στο smartphone με το οποίο συνδέεται και το οποίο θα δούμε αργότερα. Αν και είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα, δε θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά και καινοτόμα τα watchfaces, ούτε όμως και άσχημα. Σίγουρα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Πιο λειτουργικό είναι σίγουρα το αρχικό watchface με περισσότερες πληροφορίες και shortcuts στην ίδια οθόνη. Backgrounds Στη συνέχεια βλέπουμε ότι το ρολόι διαθέτει τρία backgrounds, τα οποία εμφανίζονται στο βασικό watchface αλλά και σε όλα τα βασικά μενού. Ουσιαστικά πρόκειται για παρόμοια backgrounds σε δύο χρωματικές παραλλαγές και για την απουσία background. Στην επιλογή της απουσίας background και ειδικά με υψηλή φωτεινότητα στην οθόνη, βλέπουμε αρκετό bleeding, αλλά έχουμε παράλληλα και καλύτερο contrast όταν βλέπουμε το ρολόι υπό τον ήλιο. Κύριο Μενού Ας δούμε τώρα το κύριο μενού του No1 G2. Η πρώτη οθόνη έχει να κάνει με τις λειτουργίες του τηλεφώνου και συγκεκριμένα μας δίνει πρόσβαση στον τηλεφωνικό κατάλογο του συνδεδεμένου τηλεφώνου, σε έναν απλό dialer για να καλέσουμε απ' ευθείας αριθμό, στα τηλεφωνικά logs και στα μηνύματα SMS. Όλα αυτά αφορούν το τηλέφωνο και όχι το ρολόι μιας και το ρολόι δεν αποθηκεύει τίποτα από όλα τα παραπάνω αλλά έχει πρόσβαση στο τηλέφωνο μέσω της σύνδεσης bluetooth. Η σύνδεση είναι γρήγορη και όλες οι λειτουργίες, αν και τα μενού είναι μόνο στα Αγγλικά ή στα Κινέζικα, υποστηρίζουν πλήρως τα Ελληνικά, με δυνατότητα χρήσης μικρών γραμμάτων και τόνων. Η δεύτερη οθόνη μας ανοίγει τις απομακρυσμένες ειδοποιήσεις, που μπορεί να είναι από οποιοδήποτε πρόγραμμα βγάζει ειδοποιήσεις στην πάνω μπάρα του android. Επιλέγουμε μέσα από την διαχειριστική εφαρμογή του τηλεφώνου ποιων προγραμμάτων οι ειδοποιήσεις θα περνάνε στο ρολόι και ποιων όχι. Επίσης μπορούμε να κάνουμε block τις ειδοποιήσεις μιας εφαρμογής την πρώτη φορά (ή και κάθε φορά) που εμφανίζονται στο ρολόι και αν το μετανιώσουμε να τις επανενεργοποιήσουμε από το διαχειριστικό λογισμικό στο τηλέφωνο. Επόμενη λειτουργία είναι η εύρεση του τηλεφώνου το οποίο, εφ όσον παραμένει συνδεδεμένο με το ρολόι μέσω bluetooth, θα εκπέμψει ένα δυνατό ήχο ώστε να μπορέσουμε να το εντοπίσουμε. Επίσης περιλαμβάνεται ξυπνητήρι με βασικές λειτουργίες και ημερολόγιο. Η επόμενη οθόνη παρέχει τη δυνατότητα αναπαραγωγής της μουσικής που έχουμε αποθηκευμένη στο κινητό μας από το ρολόι, μέσω bluetooth, τη δυνατότητα να δώσουμε εντολή μέσω bluetooth στο κινητό μας να τραβήξει μια φωτογραφία (απαιτείται να είναι είναι ανοιχτή η εφαρμογή φωτογράφισης του κινητού), το μενού αναζήτησης και σύνδεσης μέσω bluetooth και έναν απλό file manager για τα αρχεία που είναι αποθηκευμένα στο ρολόι. Στη δεξιά οθόνη έχουμε το πεδόμετρο, το πρόγραμμα δηλαδή που μετράει τα βήματά μας και τις αποστάσεις που διανύουμε, το sleep monitor που παρακολουθεί τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου μας, το πρόγραμμα υπενθύμισης να αλλάζουμε στάση κάθε όσα λεπτά ορίζουμε για να μην προκαλούμε βλάβη στη σπονδυλική μας στήλη και τον μετρητή παλμών. Επόμενη οθόνη και έχουμε ηχογράφηση ήχου, viewer φωτογραφιών, φωτογραφική μηχανή και κάμερα. Η ανάλυση της φωτογραφικής μηχανής και κάμερας μπορεί να είναι είτε 240 x 240, δηλαδή αυτή της οθόνης του ρολογιού, είτε 640 x 480 που είναι και η μέγιστη που υποστηρίζει ο αισθητήρας. Στην δεξιά φωτογραφία βλέπουμε το video player που παίζει αποθηκευμένα στο ρολόι video, το smart home που θα ελέγχει μέσω IR τηλεοράσεις και κλιματιστικά στο σπίτι σας, όταν βγει το καινούριο firmware που θα υποστηρίζει πλήρως τη λειτουργία του, ένα χρήσιμο χρονόμετρο και την ένδειξη Quick Response το οποίο απλά δείχνει ένα QR Code που οδηγεί το κινητό σας στο link για να κατεβάσετε το διαχειριστικό λογισμικό για το ρολόι. Προχωράμε στην τελευταία οθόνη με την οποία έρχεται το ρολόι και η οποία προσφέρει μια απλή αλλά χρήσιμη αριθμομηχανή, έναν υποτυπώδη φακό, που απλά κάνει λευκή όλη την οθόνη, τη λειτουργία power saving για να αυξήσουμε σε περίπτωση ανάγκης τη διάρκεια της μπαταρίας θυσιάζοντας φωτεινότητα στην οθόνη και τις ρυθμίσεις. Η φωτογραφία δεξιά δείχνει την εφαρμογή yahoo weather η οποία μπορεί να προστεθεί στο ρολόι μέσω του διαχειριστικού λογισμικού από το ρολόι. Στο μέλλον μπορεί να προστεθούν και άλλες εφαρμογές και watchfaces με τον ίδιο τρόπο. Αυτά για τα βασικά μενού. Ας δούμε τώρα, ενδεικτικά και μερικά από τα ενδότερα. Και λίγο παραμέσα Ο τηλεφωνικός κατάλογος του ρολογιού δεν είναι παρά αυτός του τηλεφώνου σας. Τα Ελληνικά υποστηρίζονται πλήρως. Μπορεί να γίνει κλήση κατ' ευθείαν από το No1 G2. Επίσης μπορεί να γίνει απ' ευθείας κλήση μέσω του dialer κάποιου μη αποθηκευμένου αριθμού καθώς και επισκόπηση των Call Logs. Τα μηνύματα SMS που υπάρχουν στο κινητό μπορούν να διαβαστούν κανονικά καθώς και να σταλεί απάντηση από δέκα προεγκατεστημένα και μη παραμετροποιήσιμα μηνύματα στα Αγγλικά. Εδώ βλέπουμε ένα παράδειγμα ειδοποίησης για email από την εφαρμογή Gmail του κινητού. Βλέπουμε τη δυνατότητα να κάνουμε View και Block της εφαρμογής. Ακολουθεί η λειτουργία εύρεσης του κινητού, όπου πιέζοντας το "Start" το κινητό θα αρχίσει να εκπέμπει ένα πολύ δυνατό ήχο, εφ όσον βέβαια παραμένει σε σύνδεση με το ρολόι μέσω bluetooth. Στη συνέχεια έχουμε το πολύ ενδιαφέρον αλλά και ολίγον λειτουργικό Smart Home. Περιμένουμε εναγωνίως την πλήρη υποστήριξή του από το firmware. Προς το παρόν κατόρθωσα να ανάψω το κλιματιστικό αλλά ούτε να το ρυθμίσω ούτε να το σβήσω. Και τέλος το Yahoo Weather. Πληθωρικό το μενού του No1 G2 όπως αρκετές είναι και οι λειτουργίες που προσφέρει! Η λειτουργία του είναι απροβλημάτιστη και χωρίς το παραμικρό ίχνος από lag! Τηλέφωνο Ακολουθώντας το QR Code που παρέχει το ρολόι, κατεβάζουμε το λογισμικό της Mediatek στο κινητό μας. Μέσω του λογισμικού αυτού μπορούμε να κάνουμε αρκετά πράγματα στο No1 G2. Ξεκινάμε με την πρώτη οθόνη που μας δείχνει ότι το No1 G2 έχει συνδεθεί και μας δίνει τη δυνατότητα να το εντοπίσουμε πιέζοντας το "Find Device" ώστε το ρολόι να αρχίσει να εκπέμπει ένα δυνατό ήχο. Το "My Applications" μας δείχνει τις διαθέσιμες εφαρμογές που μπορούμε να εγκαταστήσουμε από το κινητό μας στο No1 G2, πράγμα που γίνεται πολύ απλά πατώντας απλά "Install". Στη συνέχεια μπορούμε να αφαιρέσουμε όποιες δε θέλουμε επιλέγοντας το "Uninstall" που παίρνει τη θέση του "Install" μετά από την εγκατάσταση. Προς το παρόν η πλατφόρμα διαθέτει 2 μόνο πρόσθετα, ένα watchface και το πρόγραμμα Yahoo Weather. Με την επιλογή "Notifications" μπορούμε να επιλέξουμε ποιων προγραμμάτων οι πιθανές ειδοποιήσεις θα περνάνε στο No1 G2. Οι εφαρμογές είναι όλες όσες είναι εγκατεστημένες στο κινητό μας και είναι χωρισμένες σε Personal, που έχουμε εγκαταστήσει εμείς και σε εφαρμογές του συστήματος. Το γρανάζι πάνω δεξιά μας δίνει πρόσβαση... Στην παρακάτω απλή μαύρη οθόνη όπου επιλέγουμε πού θα κατευθύνονται οι ειδοποιήσεις. Το Alert Settings της αρχικής οθόνης εκτός από πλήρη απενεργοποίηση επιτρέπει και παραμετροποίηση μέσω της οθόνης στα δεξιά. Βλέπετε ότι έχω απενεργοποιήσει το Range Alert και το Disconnect Alert διότι αυτά δε λειτουργούν καθόλου καλά και ενεργοποιούνται αρκετές φορές την ημέρα ακόμη και όταν το τηλέφωνο και το ρολόι είναι πολύ κοντά. Κάτι ακόμα που πρέπει να διορθωθεί με firmware, αλλιώς το θεωρώ σαν να μην υπάρχει. Τέλος, από το λογισμικό του τηλεφώνου μπορούμε να αλλάξουμε το όνομα του No1 G2 στη σύνδεση bluetooth και να ελέγξουμε την έκδοση του λογισμικού καθώς και να κάνουμε firmware update στο No1 G2 και να ψάξουμε για νέα έκδοση του διαχειριστικού λογισμικού. Ωραίο και το λογισμικό της Mediatek που λειτουργεί αρμονικά με το No1 G2, αν εξαιρέσουμε τις στιγμιαίες αποσυνδέσεις που προκαλούν τους συναγερμούς. Πάντως σε ώρα χρήσης ουδέποτε αποσυνδέθηκε το ρολόι από το τηλέφωνο. Εμπειρία Περνάμε τώρα στο πιο σημαντικό μέρος της παρουσίασης, την εμπειρία που είχα με το No1 G2. Η εμπειρία αυτή θα επικεντρωθεί στα βασικότερα χαρακτηριστικά του και στη συνολική εμπειρία χρήσης που μου προσέφερε κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες που περάσαμε μαζί. Ρολόι Και ξεκινάμε από το πιο βασικό, γιατί όπως και να το κάνουμε, μπορεί να είναι όσο έξυπνο θέλει, αλλά το No1 G2 παραμένει ρολόι! Ως ρολόι λοιπόν μου άφησε ένα παράπονο. Πρέπει να πατήσεις το κουμπί για να δεις την ώρα. Αυτό μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικό, καθώς δεν είναι πάντα διαθέσιμο το απαραίτητο δάχτυλο για την πίεση του πλήκτρου. Από τη στιγμή που το τηλέφωνο περιέχει G-Sensor, θα μπορούσε να ενεργοποιεί την οθόνη του όταν συμβαίνει η χαρακτηριστική κίνηση της στροφής του καρπού που προηγείται κάθε φορά που θέλουμε να δούμε την ώρα. Είναι κάτι που θα μπορούσε να διορθωθεί με firmware update και παρακαλώ την Mediatek να το κάνει καθώς ήταν το μεγαλύτερο παράπονο που είχα κατά τη συμβίωση με το No1 G2. Βέβαια δε γνωρίζω τι θα έκανε κάτι τέτοιο στην μπαταρία. Κατά τα άλλα, το ρολόι συγχρονίζει την ώρα με το κινητό σας και είναι τόσο ακριβές όσο και αυτό. Αν τελικά επιλέξετε να μην κάνει τέτοιο συγχρονισμό, μια απλή μέτρηση μου έδειξε ότι ως αυτόνομο ρολόι η ακρίβειά του δεν είναι καλή, αφού τρέχει περίπου 40 δευτερόλεπτα την εβδομάδα. Αυτό σημαίνει ότι σε ένα χρόνο θα είναι μπροστά κατά περίπου 35 λεπτά. Τηλέφωνο Κάποιοι από εμάς, θυμούνται τον θρυλικό ιππότη της ασφάλτου, τον Michael Knight που με το ειδικό του ρολόι, συνομιλούσε με το υπέρ-αυτοκίνητό του, τον KITT. Κάπως έτσι ένιωσα την πρώτη φορά που απάντησα τηλεφώνημα μέσω του No1 G2, αλλά πέρα από το ότι μερικοί σε κοιτάνε παράξενα, μιλάμε για μεγάλη εξυπηρέτηση. Βλέπεις αμέσως ποιος σε καλεί και απαντάς ή όχι χωρίς να χρειάζεται να βγάλεις το κινητό από την τσέπη, πράγμα εξαιρετικά βολικό αν οδηγείς, ειδικά μοτοσικλέτα, ή γενικά βρίσκεσαι στο δρόμο, στη συγκοινωνία ή κρατάς πράγματα κλπ. Η ποιότητα του μικροφώνου είναι καλή, χωρίς να έχω ιδιαίτερα παράπονα από τους συνομιλητές μου, αλλά και χωρίς να πιάνει την ποιότητα του μικροφώνου του Samsung Galaxy Note 2 που χρησιμοποιώ. Τα ίδια και για το μεγάφωνο που είναι απλά επαρκές και σε θορυβώδες περιβάλλον το έφερνα κοντά στο αφτί μου για να ακούσω. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν σαφή περιθώρια για βελτίωση, αλλά η βασική δουλειά γίνεται και με το παραπάνω! Κατασκευή και αντοχή Η ποιότητα κατασκευής και η αντοχή του No1 G2 είναι τα σημεία στα οποία ξεφεύγει κατά πολύ από την κατηγορία στην οποία το κατατάσσει η τιμή του. Η χρήση τριών εβδομάδων σε μέσα συγκοινωνίας και σε ένα εργαστήριο ηλεκτρονικών επισκευών και επισκευών ηλεκτρονικών υπολογιστών, εκτυπωτών κλπ, δεν άφησε κανένα σημάδι στο No1 G2, γεγονός που φανερώνει ότι το Sapphire Glass είναι Sapphire Glass και το ατσάλι είναι ατσάλι. Η συναρμογή παραμένει όπως την πρώτη μέρα, άριστη. Η πιστοποίηση IP67 για στεγανότητα δοκιμάστηκε με καταρρακτώδεις βροχές και αποδείχτηκε ότι έχει πραγματική υπόσταση. Άριστα λοιπόν στην ποιότητα κατασκευής για το No1 G2! Οθόνη Η οθόνη του No1 G2 είναι τετράγωνη, ανάλυσης 240 x 240 σε 1,54 ίντσες, δηλαδή 3,91 εκατοστά και σε κάθε περίπτωση ο κόκκος της είναι ορατός, αλλά όχι ενοχλητικός. Η φωτεινότητά της είναι επαρκής για να είναι ευκρινής ακόμη και κάτω από τον ήλιο, αλλά η ρύθμισή της σε τέρμα φωτεινότητα είναι εξαιρετικά αρνητική για τη διάρκεια της μπαταρίας, ακόμη και με ελάχιστη χρήση της οθόνης. Τα χρώματα είναι ζωηρά και ευχάριστα στη βασική χρήση αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο για να βλέπετε video και φωτογραφίες. Φωτογραφική Μηχανή / Κάμερα Η φωτογραφική μηχανή του No1 G2 διαφημίζεται στα 2MP αλλά το πρόγραμμα στην πραγματικότητα διαθέτει δυνατότητα λήψης φωτογραφίας σε ανάλυση μέχρι 640 x 480, δηλαδή 0,3 MP, και video σε ανάλυση μόλις 176 x 144. Ακόμη και έτσι όμως, οι φωτογραφίες και τα video δεν είναι καλής ποιότητας. Αλλά έτσι κι αλλιώς τι ποιότητα θα μπορούσε κανείς να αποθηκεύσει στον ελάχιστο χώρο που διαθέτει το No1 G2 για αυτό; Για τυπικούς λόγους και περίπτωση ανάγκης λοιπόν η φωτογραφική μηχανή του No1 G2. Ακολουθούν δείγματα (υπό ιδανικές συνθήκες!) για να πειστείτε. Λειτουργίες - Μετρήσεις Το πεδόμετρο του No1 G2 λειτουργεί σχετικά καλά, αν και είναι αρκετά γενναιόδωρο, προσθέτοντας κάποια βήματα επιπλέον από αυτά που κάνει ο χρήστης. Η γενναιοδωρία του κυμαίνεται γύρω στο 5% - 10% αλλά μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Ο μετρητής παλμών απαιτεί σωστή και σφιχτή ρύθμιση στο λουράκι και, με δεδομένη αυτή, είναι αρκετά ακριβής. Δε μετράει όμως συνεχώς παλμούς αλλά πατώντας το "start" μετράει για 8 δευτερόλεπτα και δίνει το αποτέλεσμα, το οποίο και καταγράφει στο log με ημερομηνία και ώρα. Μετά πρέπει να επιλέξουμε και πάλι "start" για άλλη μέτρηση. Αυτό σε συνδυασμό με την απουσία σχετικής υποστήριξης από την εφαρμογή του κινητού δεν επιτρέπει τη συνεχή καταγραφή των παλμών κατά την άσκηση. Το Sleep Monitor, απαιτεί την επιλογή έναρξης του ύπνου από το χρήστη και έτσι είναι λιγότερο λειτουργικό από άλλα που λειτουργούν αυτόματα. Επίσης απλά καταγράφει τη διάρκεια και τη συνολική ποιότητα του ύπνου και όχι κάτι περισσότερο. Γενικά υπολείπεται από άλλες υλοποιήσεις, όμως στην κατηγορία χρημάτων που κινείται το No1 G2, είναι θα λέγαμε μια χαρά. Μπαταρία Το No1 G2 είναι φτιαγμένο για να φορτίζεται κάθε μέρα. Τυπικά, κάθε βράδυ που πάμε για ύπνο. Με λογική χρήση και κυρίως έχοντας τη φωτεινότητα της οθόνης στο 2, δεν είχα κανένα πρόβλημα να φτάσω στο σπίτι μου μετά τις 21:00 και έχοντας φορέσει το ρολόι από τις 06:30. Αν όμως είχα τη φωτεινότητα στο 5 (τέρμα), ακόμη και με ελάχιστη χρήση της οθόνης, δύσκολα έφτανε το 12ωρο. Πάντως στο 2 η οθόνη ήταν αρκετά φωτεινή και ανεξαρτήτως φόντου, απόλυτα ευανάγνωστη σε εξωτερικούς χώρους, ακόμη και κάτω από δυνατό ήλιο. Σε κάθε περίπτωση, η φόρτιση της μπαταρίας πραγματοποιείται αρκετά γρήγορα. Και κάπως έτσι τελειώνει και η εξιστόρηση της εμπειρίας με το No1 G2 και πάμε στον απολογισμό! Επίλογος Το No1 G2 είναι ένα bluetooth Smartwatch, εμφανισιακά αντίγραφό του Samsung G2, κατασκευασμένο με ποιοτικά υλικά και άρτια συναρμογή. Λειτουργεί με ένα απλό λειτουργικό σύστημα της Mediatek το οποίο είναι ιδιαίτερα βολικό, δε μας δημιούργησε το παραμικρό πρόβλημα κατά τη χρήση και δεν παρουσίασε το παραμικρό lag. Διαθέτει πολλές και χρήσιμες λειτουργίες, με απουσία μόνο ουσιαστικά του GPS, αλλά αρκετές από αυτές επιδέχονται σημαντικής βελτίωσης. Η συμβίωση μαζί του κατά τις τρεις εβδομάδες της δοκιμής ήταν γενικά ευχάριστη, με μοναδικό βραχνά τις στιγμιαίες αποσυνδέσεις που έκανε από το Samsung Galaxy Note 2, οπότε και άρχιζαν οι συναγερμοί απομάκρυνσης του κινητού από το ρολόι, τους οποίους αναγκαστικά απενεργοποιήσαμε. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, αν και ενδιαφέρον στη θεωρία, πρακτικά το θεωρώ ως μη υπάρχον. Αυτό, η πολύ κακή κάμερα και ο πρακτικά ανύπαρκτος χώρος αποθήκευσης, είναι τα σημεία που χωλαίνει ένα κατά τα άλλα καλό προϊόν. Στον αντίποδα, η ποιότητα κατασκευής πραγματικά "δεν υπάρχει" στην κατηγορία τιμής του, η οποία τη στιγμή που γράφεται αυτό το review είναι στα 68,69 euro στο Gearbest. Σε αυτήν την τιμή, η λειτουργικότητά του είναι πραγματικά εξαιρετική και θα λύσει τα χέρια πολλών που επιθυμούν να λαμβάνουν κλήσεις και ειδοποιήσεις στο ρολόι τους, χωρίς να ξοδέψουν πολλά χρήματα Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του No1 G2: Πλεονεκτήματα + Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής + Sapphire Glass και Steel case + Αξιόπιστη λήψη τηλεφωνημάτων και ειδοποιήσεων + Αδιάβροχο + Αγγλικά μενού με πλήρη υποστήριξη Ελληνικών χαρακτήρων παντού + Φωτεινή οθόνη + Γρήγορο λειτουργικό χωρίς κολλήματα ή lag + Ωραίος σχεδιασμός + Αρκετά ελαφρύ + Θύρα υπερύθρων (για μελλοντική εκμετάλλευση) + Χαμηλό κόστος Μειονεκτήματα - Το ρολόι του δεν είναι καθόλου ακριβές όταν λειτουργεί αυτόνομα - Στιγμιαίες αποσυνδέσεις που αχρηστεύουν τη λειτουργία anti-theft - Χαμηλή ανάλυση και ποιότητα στην κάμερα - Ελάχιστος αποθηκευτικός χώρος (3,5 MB) - Μικρή αυτονομία - Μη ακριβείς αισθητήρες Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του No1 G2 είναι: 00 Loading. TheLab.gr Ευχαριστούμε θερμά την Νο1 για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής Πολύμερος Αχανιώτης 13/04/2015
  11. ΠΡΟΣΟΧΗ! Το παρόν review δε συστήνεται σε όσους έχουν εκτίμηση στον όρο Value For Money. Έρευνες έδειξαν ότι κάθε αναφορά σε μνήμες τύπου DDR4 μπορεί να προκαλέσει κυκλοφορικές και νευρολογικές διαταραχές σε άτομα με επικρατή φαινότυπο για το VFM γονίδιο. Το TheLab.gr και οι συντελεστές του, δε φέρουν καμία ευθύνη για οποιαδήποτε διαταραχή προκύψει στη σωματική ή / και ψυχική υγεία όσων αγνοήσουν την παρούσα προειδοποίηση. Και τώρα που μείναμε μεταξύ μας, σας παρουσιάζω, σε κόκκινο αγωνιστικό χρώμα και με διπλό intercooler, τις Corsair Vengeance LPX 3200MHz C16 16GB! Όπως ξέρετε οι περισσότεροι, οι DDR4 προς το παρόν υποστηρίζονται μόνο από το chipset X99 και τρεις επεξεργαστές της Intel που είναι για τους λίγους έχοντες το χρήμα αλλά και την τρέλα για να τα αποκτήσουν. Έτσι και οι DDR4 δεν είναι οικονομικές μνήμες, αλλά enthusiast, high end προϊόντα. Πόσο δε μάλιστα, οι Corsair Vengeance LPX 3200MHz C16 16GB που βρίσκονται πολύ κοντά στην κορυφή των διαθέσιμων έως τώρα συχνοτήτων στην εν λόγω κατηγορία. Όταν θα έρθουν οι Skylake με τα 100-series chipsets, το δεύτερο μισό του 2015, οι DDR4 θα γίνουν σταδιακά πιο mainstream αλλά έως τότε θα είναι Ferrari και Lamborghini και ό,τι άλλο γουστάρουμε και ονειρευόμαστε από παιδιά! Ας πάμε λοιπόν μια βόλτα με τις κόκκινες Ferrari της Corsair και ας δούμε τι θα μας μάθει η διαδρομή. Κάντε κλικ εδώ για να δείτε το review
  12. Today, there is nothing common about our torture subject. No, ladies and gentlemen. Today we have a drive of noble ancestry which will have to work hard to fill the shoes of its predecessor. OCZ, in the course of renewing its consumer SSD line, is replacing the successful Vector 150 with the new OCZ Vector 180. So, what is it with all the naked cables, the lightning and general mayhem in the image? Just a marketing stunt? No, definitely not! They are related to a new function of the OCZ Vector 180 which sets it apart from its predecessor. And what would that be, you might ask. Yeah, right, like I would tell you everything in the introduction! So, let us begin with the torture, because as the saying goes, when the going is tough, good SSDs get going! Or something to that effect. And first of all, Anatomy 101! Click here to read the review
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.