Εισαγωγή

Οι περισσότεροι χρήστες υπολογιστών διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους τουλάχιστον έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο. Οι πιο "ψαγμένοι" δεν αρκούνται στις έτοιμες λύσεις αλλά προτιμούν να αγοράσουν χωριστά το drive που επιθυμούν και να το τοποθετήσουν μόνοι τους στη θήκη της αρεσκείας τους.

Η πρόταση που σας παρουσιάζουμε σήμερα είναι από την εταιρία Icy Dock και ακούει στο μεγάλο όνομα Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.

Πρόκειται εμφανώς για ένα ιδιαίτερο προϊόν καθώς όπως βλέπετε στη φωτογραφία είναι μια θήκη αρκετά μεγάλη, με tray για το drive και δυνατότητα κλειδώματος. Σαφώς ανορθόδοξη προσέγγιση η οποία όμως θα γίνει πιο κατανοητή παρακάτω.

Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε
 

Η συσκευασία του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB αποτελείται από απλό χαρτόνι πάνω στο οποίο αναφέρονται πολλές πληροφορίες για τη συσκευή. Αυτό που αξίζει να σταθούμε είναι ότι το tray είναι εναλλάξιμο με πολλά άλλα μοντέλα της εταιρίας. Και σε αυτό το σημείο λύνεται το μυστήριο για την ανορθόδοξη προσέγγιση του tray. Το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB προσφέρεται κυρίως ως συμπλήρωμα σε ένα οικοσύστημα της Icy Dock όπου οι έχοντες κάποιο drive bay στον υπολογιστή τους το οποίο χρησιμοποιεί τα ίδια trays, αφαιρούν το tray με το δίσκο που επιθυμούν και τον τοποθετούν με μία κίνηση στη φορητή αυτή θήκη. Έξυπνο και βολικό!

Ανοίγοντας τη συσκευασία, έχουμε τη συσκευή μαζί με το manual σφραγισμένα σε νάιλον και από κάτω τα αξεσουάρ.

Συνολικά, εκτός από την ίδια τη συσκευή, η συσκευασία περιλαμβάνει, το manual που είπαμε, ένα καλώδιο USB 3.0 ικανοποιητικού μήκους και πολύ καλής ποιότητας, 6 βίδες, 2 κλειδιά και αφυγραντικό που δεν τρώγεται, όπως γράφει το σακουλάκι του.

Το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB εντυπωσιάζει με την ποιότητά του από την πρώτη στιγμή. Η κατασκευή είναι εξ ολοκλήρου μεταλλική, εκτός από τα λαστιχένια ποδαράκια που όπως βλέπουμε τυλίγουν τη συσκευή. Στο εμπρός μέρος υπάρχει το tray και η υποδοχή του κλειδιού ενώ στο πίσω η θύρα USB 3.0 και ένα Kensington Security Slot και 2 βίδες. 

Το πάνω και κάτω μέρος διαθέτουν οπές εξαερισμού για την ψύξη του drive.

Σε κάθε πλάι, υπάρχουν από 2 βίδες.

Τα λαστιχένια ποδαράκια είναι από την κάτω πλευρά της συσκευής κυρτά και από την πάνω κοίλα, καθιστώντας τις συσκευές που τα φέρουν, stackable (μπορούμε να βάζουμε τη μία επάνω στην άλλη) ενώ ειδικό εξόγκωμα στο μέσα μέρος (2η φωτογραφία) εξασφαλίζει την τοποθέτησή τους πάντα στο ίδιο και σωστό σημείο της συσκευής.

Η κλειδαριά λειτουργεί απλά, μετακινώντας μια ισχυρή λάμα που εμποδίζει την έξοδο του tray.

Όταν η κλειδαριά είναι στη θέση με το ανοιχτό λουκέτο, πίεση στο αριστερό μαύρο μέρος του tray ανοίγει όλο το δεξί μέρος, που γίνεται λαβή για να τραβήξουμε το tray έξω. Στο εμπρός μέρος του tray διακρίνουμε ημικυκλικά ελάσματα που το σταθεροποιούν αποσβαίνωντας τους κραδασμούς σε περίπτωση χρήσης μηχανικού drive. Οι προσεκτικοί θα παρατηρήσουν στη 2η φωτογραφία ένα κομματάκι plexiglass που διατρέχει όλο το μήκος του tray και που θα μεταφέρει το φως ενός LED λειτουργίας από το πίσω μέρος της συσκευής στο εμπρός μέρος του tray.

Στο κάτω μέρος του tray υπάρχουν 4 οπές από τις οποίες θα περάσουν οι αντίστοιχες βίδες που θα σταθεροποιήσουν το drive πάνω στο tray. H Icy Dock μας προμήθευσε με 6 βίδες όπως είδατε νωρίτερα, στην περίπτωση που κάποια χαθεί.

Αφού αφαιρεθεί το tray, μέσα στη συσκευή, στο βάθος, διακρίνουμε την υποδοχή SATA (power & data) στην οποία κουμπώνει το drive όταν εισαχθεί το tray.

Ας αρχίσουμε το λύσιμο της συσκευής. Ίσως κάποιοι παρατήρησαν ότι οι βίδες είναι Torx και συγκεκριμένα νούμερο 8. Αφαιρούμε πρώτα τις 2 πίσω και βλέπουμε ότι το πίσω μέρος δεν είναι παρά ένα καπάκι για να καλύπτει το μήκος της υποδοχής USB 3.0. Μία ακόμη βίδα κρύβεται από κάτω του.

Αφαιρώντας και αυτήν, καθώς και τις 4 ακόμη συνολικά στα 2 πλαϊνά της συσκευής, το κέλυφος χωρίζει σε 2 μέρη. Το ένα μέρος φέρει την κλειδαριά ενώ το άλλο τα ηλεκτρονικά της συσκευής.

Το PCB αφαιρείται εύκολα, ξεβιδώνοντας 2 κοινές αυτή τη φορά βίδες. Είναι αρκετά από και από τη μία πλευρά έχει το βύσμα SATA (power & data) ενώ από την άλλη την υποδοχή USB 3.0.

Το ολοκληρωμένο μετατροπής SATA σε USB 3.0 είναι το ASMedia ASM1153E.

Χαρακτηριστικά

Στον παρακάτω πίνακα διακρίνονται τα χαρακτηριστικά του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.

Όπως βλέπετε η κατασκευή του είναι εξ ολοκλήρου μεταλλική, εκτός από τα λαστιχένια προστατευτικά ποδαράκια και η ποιότητα κατασκευής είναι εξαιρετική!

Λειτουργία

Η σύνδεση του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB γίνεται μέσω μίας θύρας USB 3.0 η οποία εξασφαλίζει γρήγορες ταχύτητες διαμεταγωγής ενώ παρέχει και την απαραίτητη ενέργεια για τη λειτουργία του.

Παράλληλα, το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB διαθέτει κλείδωμα του tray, ένδειξη λειτουργίας και μεταφοράς δεδομένων και Kensington Security Slot.

Η διαμόρφωση των ελαστικών ποδιών έτσι ώστε να είναι κυρτά από κάτω και κοίλα από πάνω καθιστά το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB stackable.

Η ομορφιά του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB είναι ότι χρησιμοποιεί το ίδιο tray με πολλά άλλα προϊόντα της Icy Dock, κι έτσι μπορεί ο χρήστης να εναλλάσσει το drive μαζί με το tray, μεταξύ αυτών των συσκευών.

 
Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία
 
Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB χωρίζονται σε 2 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε συγκεκριμένο SSD εγκατεστημένο κατ' ευθείαν σε SATA 6Gb/s και κατόπιν εγκατεστημένο μέσα στο Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB καθώς και σε 5 διαφορετικά ανταγωνιστικά προϊόντα.

2: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων και σύγκρισή των χρόνων όλων των παραπάνω configurations.

Τα USB 3.0 2,5" drive enclosures περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το RaidSonic ICY BOX IB-273StU3, το Savio ST201U3-BK, το Silverstone MS06, το Silverstone MMS01B, το Technaxx Speedyhousing και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.
 
Η επιλογή SSD αντί μηχανικού drive έγινε για να δούμε τα όρια του κυκλώματος του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Συνθετικά Benchmarks
 
Ξεκινάμε με το Average Read Access του AIDA64 για να δούμε το latency που προσθέτει η θήκη στο drive. Βλέπουμε ότι τα 0,02ms που έχει ο OCZ ARC 100 240GB σε απ' ευθείας σύνδεση στη SATA 6Gb/s της μητρικής γίνονται κατά μέσο όρο 0,12ms και με μέγιστο τα 0,14ms, το  Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB πετυχαίνει τη χειρότερη επίδοση από τις 6 συσκευές που δοκιμάσαμε.

Ακολουθεί το HD Tune Pro 5.60 για να δούμε πόσα IOPS μπορεί να περάσει ο ελεγκτής του Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.

Τα αποτελέσματα τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές δείχνουν την αδυναμία του controller να ανεβάσει υψηλά IOPS, οπότε και να έχει καλές επιδόσεις στις αναγνώσεις και εγγραφές μικρών αρχείων. Αντιθέτως, στις αναγνώσεις  αρχείων άνω των 64KB και τις εγγραφές αρχείων άνω του 1MB, οι επιδόσεις του είναι εξαιρετικές.
 

Προχωράμε στις δοκιμασίες του AS SSD Benchmark.

Η δοκιμασίες ανάγνωσης δείχνουν ξεκάθαρα τα όσα είπαμε με πολύ καλή επίδοση στη σειριακή ανάγνωση αλλά τη χειρότερη στις αναγνώσεις 4Κ. Η Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB υποστήριξε σωστά τη χρήση πολλών threads επιτυγχάνοντας την καλύτερη επίδοση στις αναγνώσεις 4K-64Thrd.

Στις δοκιμασίες εγγραφών έχουμε παρόμοια αποτελέσματα. Εξαιρετικές επιδόσεις στη σειριακή εγγραφή, χαμηλές 4Κ, εξαιρετικότατες 4K-64Thrd.

Στις δοκιμασίες αντιγραφών, η Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB είχε συνολικά από τις καλύτερες επιδόσεις.

Τελειώνουμε με το Anvil's Storage Utilities 1.1.0, όπου η Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB πέτυχε τη 2η καλύτερη επίδοση.

Πραγματικές αντιγραφές αρχείων
 
Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τη δοκιμαζόμενη θήκη. Φυσικά συμπεριλάβαμε και τις αντίστοιχες μετρήσεις με τον SSD κατ' ευθείαν πάνω στη SATA 6Gb/s για μέτρο σύγκρισης.
 
Η Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB δείχνει τις χαμηλές τις επιδόσεις στα αρχεία 4K. Κατά τα άλλα, παίρνει καθαρά τη 2η θέση στην ανάγνωση ενώ στην εγγραφή οι επιδόσεις της είναι μέτριες.

Καθώς λοιπόν τα αρχεία 4K παίζουν τεράστιο ρόλο σε ένα δίσκο λειτουργικού συστήματος αλλά όχι και τόσο μεγάλο σε έναν εξωτερικό δίσκο, το πρόβλημα που εντοπίσαμε δε φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία στην πραγματική χρήση. Αν δε, χρησιμοποιηθεί η Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB με έναν κλασσικό σκληρό δίσκο που έχει σαφώς μικρότερες επιδόσεις, το πρόβλημα αυτό δε θα γίνει καν εμφανές. Μόνο οι δυνατότητες ενός σύγχρονου SSD στις αναγνώσεις και εγγραφές αρχείων 4K μπορούν να αποκαλύψουν τον περιορισμό του controller της Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB.

Ο Απολογισμός

Για όσους διάβασαν έως εδώ, τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρα. Το  Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB είναι μια θήκη για drives 2.5" κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από μέταλλο, με εξαιρετική ποιότητα κατασκευής και όμορφο και λειτουργικό design. Χρησιμοποιεί το ίδιο drive tray με πολλά άλλα μοντέλα της Icy Dock καθιστώντας το πακέτο drive-tray, εναλλάξιμο μεταξύ αυτών των συσκευών. Αυτό καθιστά το  Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB εξαιρετικό συμπλήρωμα για όσους διαθέτουν ήδη κάποιο αντίστοιχο προϊόν στο PC τους. Αλλά λόγω του μεγέθους και του βάρους του, δεν αποτελεί καλή ιδέα για κάποιον που απλά θέλει να φτιάξει ένα εξωτερικό drive.

To  Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB διαθέτει όλα τα καλούδια, με κλειδαριά, ενδεικτικό LED λειτουργίας και μεταφοράς δεδομένων, λαστιχένια ποδαράκια με διαμόρφωση που το καθιστούν stackable και σύνδεση USB 3.0 για ταχεία μεταφορά δεδομένων και παροχή ενέργειας. 

Από επιδόσεις, το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB δεν κερδίζει δάφνες αλλά ούτε και υστερεί και χωρίς να είναι η ταχύτερη θήκη που υπάρχει, θα καλύψει άνετα τις ανάγκες οποιουδήποτε χρήστη.

Το Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB δε διατίθεται αυτή τη στιγμή από κάποιο Ελληνικό κατάστημα ενώ η τιμή του στο ebay ξεκινάει λίγο πάνω από τα 76 ευρώ με τα μεταφορικά. Μια τιμή που θεωρώ φυσιολογική για την ποιότητα κατασκευής του και για το γεγονός ότι απευθύνεται σε ένα κοινό που ήδη διαθέτει άλλα προϊόντα του οικοσυστήματος της Icy Dock, ή σκοπεύει να τα προμηθευτεί.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB:

Πλεονεκτήματα
+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής

+ Πλήρως μεταλλική κατασκευή

+ Δυνατότητα κλειδώματος του tray

+ Tray εναλλάξιμο μεταξύ προϊόντων της εταιρίας

+ Εξαιρετικός σχεδιασμός

+ Stackable

+ Αρκετά καλές επιδόσεις

Μειονεκτήματα
- Τιμή

- Δεν είναι ιδανικό για κάποιον που απλά θέλει ένα εξωτερικό drive

- Επιδόσεις 4K

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία της Icy Dock ToughArmor 2.5'' USB 3.0 Enclosure MB991U3-1SB είναι:

Εισαγωγή

Τα παλιά χρόνια, τα πράγματα ήταν απλά. Στα laptops βάζαμε δίσκους 2.5" και στα desktops 3.5". Άντε, το πολύ σε κανένα server ή data center να ήταν με διαφορετικό interface, αλλά και πάλι 3.5" ήταν. Όλα αυτά μέχρι την εμφάνιση των SSD, που είναι όλοι τους 2.5" και φοριούνται σε laptop, σε desktop, σε data center και τα πάντα όλα. 

Έτσι, πολλά καινούρια κουτιά, ειδικά της ακριβότερης συνομοταξίας, έχουν πλέον θέσεις και για drives των 2.5", αλλά όχι όλα. Και από τα παλιότερα, κανένα. Όσο για τα data centers, φανταστείτε ένα array με 100άδες drives, όλα σε hot swap bays των 3.5" και να θέλεις να το γυρίσεις σε SSD.

Για κάθε πρόβλημα όμως, υπάρχει και μία (τουλάχιστον) λύση. Και στην περίπτωσή μας, η ανάγκη αυτή οδήγησε στην κυκλοφορία μετατροπέων από 2.5" σε 3.5". Αυτοί βγήκαν σε πολλά ήδη, από απλά λαμάκια πάνω στα οποία βιδώνει το drive των 2.5" και αυτά εφαρμόζουν σε θέσεις 3.5" έως μετατροπείς που αλλάζουν πραγματικά το drive και το κάνουν 3.5" έτσι ώστε να ταιριάζει όπου και ένα κανονικό drive τέτοιου μεγέθους: Σε κουτιά, σε bays, σε data centers. Έναν από τους πρακτικότερους και ποιοτικότερους τέτοιους μετατροπείς, σας παρουσιάζουμε σήμερα: Τον Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B. 

Ο μετατροπέας αυτός έχει βύσματα SAS, που απευθύνονται σε επαγγελματικές εφαρμογές (τα data centers που προανέφερα). Δηλαδή μέσα του δέχεται drives 2.5" με SAS ή και με SATA interface και εξωτερικά έχει βύσμα SAS για να κουμπώσει άμεσα σε κάποιο από τα hot swap drive bays ενός data cetner. Για τους κοινούς θνητούς υπάρχει το αδερφάκι του που ακούει στο όνομα Icy Dock EZConvert Air MB382SP-3B και διαθέτει βύσματα SATA. 

Κατά τα άλλα οι 2 μετατροπείς είναι πανομοιότυποι, οπότε μπορείτε να διαλέξετε αυτόν που ταιριάζει στο δικό σας setup.

Φωτογράφιση

Η συσκευασία του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B είναι από κλασικό καφέ χαρτόνι και είναι γεμάτη με βασικές πληροφορίες για το προϊόν.

Εντός αυτής, βρίσκουμε το  Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B παρέα με το manual, ένα σακουλάκι με βίδες  και ένα αφυγραντικό που, όπως ισχυρίζεται, δεν τρώγεται.

Οι βίδες είναι 8. 4 μεγάλες για τη στήριξη του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B στο κουτί σας, αν έτσι θέλετε να το τοποθετήσετε, και 4 μικρές, για το βίδωμα του drive των 2.5" μέσα στο  Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B. Πάντως έτσι που λειτουργεί το συγκεκριμένο προϊόν και με τον τρόπο που στηρίζει το drive που τοποθετείται μέσα του, οι βίδες αυτές είναι εντελώς περιττές και μάλλον μόνο για παρανοϊκούς.

Το ίδιο το προϊόν αποτελείται από χρωμιομένο μέταλλο και ποιοτικό πλαστικό, καθώς και από ένα μηχανισμό ελατηρίου. Όλα τα υλικά, η κατασκευή και ο τρόπος λειτουργίας φωνάζουν ποιότητα. Η δε απλότης του μηχανισμού εξασφαλίζει την σωστή και απρόσκοπτη λειτουργία.

Ανοίγουμε λοιπόν το Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B, τοποθετούμε το drive των 2.5" στο βύσμα, και ασφαλίζουμε ως εξής:

Τα πορτοκαλί βέλη δείχνουν τα σημεία όπου μπορεί κάποιος παρανοϊκός να χρησιμοποιήσει τις μικρές βίδες για να ασφαλίσει το drive, ενώ τα πράσινα βέλη δείχνουν τα σημεία όπου με τις μεγάλες βίδες μπορείτε να βιδώσετε το Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B στο κουτί σας. Οι θέσεις τους είναι ακριβώς ίδιες με ενός σκληρού δίσκου 3.5".

Το interface εξωτερικά είναι SAS, όπως σας είπαμε.

Το PCB είναι μια απλή γέφυρα, χωρίς ηλεκτρονικά στοιχεία, και ως εκ τούτου, δεν (μπορεί να) επηρεάζει τη λειτουργία του drive. Παρατηρήστε ότι το SAS interface έχει 7 επιπλέον επαφές σε σχέση με το SATA.

Αυτό το PCB είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B και του  Icy Dock EZConvert Air MB382SP-3B που διαθέτει αντίστοιχο PCB με βύσματα SATA.

Χαρακτηριστικά

Τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Λειτουργία

Η λειτουργία του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B είναι πολύ απλή. Δέχεται με απλό, tool free μηχανισμό, στο εσωτερικό του, drives των 2.5" με ύψος από 7mm έως και 15mm, δηλαδή ό,τι έχει κυκλοφορήσει έως τώρα.

Κατόπιν, στο εξωτερικό του έχει όλες τις υποδοχές βίδας που έχει και ένα κλασικό drive 3.5", στα ίδια ακριβώς σημεία.

Το PCB του είναι μια απλή γέφυρα με SAS βύσματα. Θηλυκό - αρσενικό.

Και έτσι ο SSD σας είναι έτοιμος να εφαρμόσει απ' ευθείας σε ένα hot swap bay του data center σας. Χωρίς κόπο, χωρίς εργαλεία.

Επίλογος

Η ώρα της κρίσης για το Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B και τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Πρόκειται για μια απλή και ποιοτική λύση, μελετημένη και άρτια υλοποιημένη που δε θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο. Ο απλός μηχανισμός και το ακόμη πιο απλό PCB που δεν είναι παρά μια γέφυρα μεταξύ των βυσμάτων, εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λειτουργία.

Η τιμή του Icy Dock EZConvert Air MB382IP-3B στην Ελληνική αγορά είναι 28,43 ευρώ, που τη θεωρώ αρκετά τσιμπημένη για ένα μετατροπέα από 2.5" σε 3.5" αλλά αν κάποιος θέλει κάτι τόσο καλό και ποιοτικό, λογικό είναι να το πληρώσει. Πάντως το αδερφάκι Icy Dock EZConvert Air MB382SP-3B που έχει SATA interface και θα ενδιαφέρει τους περισσότερους, έχει πιο προσιτή τιμή, στα 22,92 ευρώ.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock EZConvert Air  MB382IP-3B:

Πλεονεκτήματα
+ Υψηλή ποιότητα υλικών και κατασκευής
+ Υποστήριξη drive 2.5" και κάθε ύψους (από 7mm έως 15mm)
+ Tool free εγκατάσταση
+ Απλός μηχανισμός που εξασφαλίζει απρόσκοπτη λειτουργία
+ Απλό PCB που δεν επηρεάζει τη λειτουργία του drive

+ Ανοικτός σχεδιασμός που εξασφαλίζει την απαγωγή της θερμότητας

Μειονεκτήματα
- Τσιμπημένη τιμή αν και δικαιολογείται από την ποιότητα
 

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock EZConvert Air  MB382IP-3B είναι:

Εισαγωγή

Εμείς οι reviewers των SSD και των σκληρών δίσκων είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε συνεχώς εισαγωγές - εξαγωγές. Σε βαθμό που όχι μόνο το κουτί του υπολογιστή δε θέλουμε να ανοίγουμε κάθε φορά (και γι αυτό δουλεύουμε με ανοιχτά benchtables) αλλά ούτε καν κάποιο tray μέσα στο οποίο μπαίνει ή πάνω στο οποίο βιδώνεται το drive δε μας είναι βολικό.

Το ίδιο συμβαίνει με τους τεχνικούς και πληθώρα άλλων power users που χρειάζονται να βάζουν συχνά drives στο σύστημά τους και επιθυμούν διακαώς αυτό να γίνεται όσο πιο ανώδυνα είναι δυνατόν.

Έτσι κι εγώ λοιπόν, όταν ξεκίνησα τα reviews, έψαξα στην αγορά για την καλύτερη λύση. Ήθελα ένα bay που να δέχεται ένα drive 2.5" και άλλο ένα 3.5", να έχει εύκολη εισαγωγή - εξαγωγή, χωρίς trays και εργαλεία και να πιάνει μόνο ένα φατνίο 5.25". Μετά από ενδελεχή έρευνα, βρήκα μόνο ένα προϊόν που καλύπτε όλες μου τις απαιτήσεις και το αγόρασα για να το βάλω στo Benchtable μου: Το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B.

Φανταστείτε λοιπόν το χαμόγελό μου όταν τόσο καιρό μετά, το TheLab.gr ξεκίνησε συνεργασία με την Icy Dock και το πρώτο προϊόν που μας έστειλαν για review είναι ακριβώς το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B.

Φωτογράφιση

To Icy Dock DuoSwap MB971SP-B έρχεται σε κουτί από ιλουστρασιόν χαρτόνι που στις πλευρές του περιέχει πληροφορίες για το προϊόν και τον τρόπο χρήσης του.

Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B πολύ καλά προστατευμένο σε σφραγισμένο αεροπλάστ, ένα manual, 4 βίδες για τη στερέωση του προϊόντος στο κουτί σας, ένα πακετάκι Silica Gel για την απορρόφηση της όποιας υγρασίας, το οποίο παρεμπιπτόντως μας ενημερώνει στα αγγλικά ότι δεν είναι βρώσιμο και να μην το φάμε αλλά να το πετάξουμε στα σκουπίδια.

Το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B θυμίζει παλιό ραδιοκασετόφωνο αυτοκινήτου αλλά δε θα μπορούσε να έχει και πιο μοντέρνα σχεδίαση και να διατηρήσει την εξαιρετική του λειτουργικότητα, οπότε το οποιοδήποτε σχετικό παράπονο θα ήταν άδικο. Τα βύσματα για τα 2 drives είναι κλασικά SATA 7+15 (data + power).

Εισαγωγή drive 2.5", λίγο πριν κουμπώσουν τα βύσματα και πώς φαίνεται από εμπρός, πλήρως κουμπωμένο.

Εισαγωγή drive 3.5", λίγο πριν κουμπώσουν τα βύσματα και πώς φαίνεται από εμπρός, πλήρως κουμπωμένο.

Και εδώ και με τα 2 drives.

Στο πίσω μέρος βρίσκουμε 2 βύσματα δεδομένων τύπου SATA και ένα βύσμα παροχής ρεύματος, επίσης τύπου SATA, καθώς μια διάτρητη περιοχή εξαερισμού. Οι 4 βίδες είναι για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο PCB του Icy Dock DuoSwap MB971SP-B.

Αφαιρούμε τις 4 αυτές βίδες και βλέπουμε το PCB του  Icy Dock DuoSwap MB971SP-B που λόγω της απλότητάς του δεν (μπορεί να) επηρεάζει καθόλου τη λειτουργία των drives.

Χαρακτηριστικά

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του Icy Dock DuoSwap MB971SP-B:

Όπως βλέπετε το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B υποστηρίζει drives 2.5" με 9.5mm ύψος και με 12,5mm ύψος. Αν όμως θέλετε να χρησιμοποιήσετε ταυτόχρονα και την υποδοχή για ένα ακόμα drive 3.5", τότε το μέγιστο ύψος για το drive των 2.5" είναι τα 9.5mm.

Εύλογο ερώτημα, και είμαι σίγουρος ότι πολλοί ήδη απορείτε: Μα δε δέχεται drives 2.5" με ύψος 7mm, που είναι άλλωστε όλοι πλέον οι SSD? Φυσικά και δέχεται αλλά σε τέτοια περίπτωση δε λειτουργεί το πλήκτρο eject για την αφαίρεση του drive (βλέπε παρακάτω) και η αφαίρεσή του θα πρέπει να γίνει τραβώντας το με το χέρι, αφού πρώτα αφαιρεθεί το drive των 3.5" που το καλύπτει. Άλλη λύση, για κάποιον SSD που χρησιμοποιείτε συχνά είναι η τοποθέτηση του ειδικού αυτοκόλλητου πλαστικού που αυξάνει το ύψος του drive και κάνει εφικτή τη χρήση του πλήκτρου eject, όπως έχω κάνει με τον OCZ ARC 100 που έχω χρησιμοποιήσει στη φωτογράφιση.

Λειτουργία

Ο τρόπος λειτουργίας του  Icy Dock DuoSwap MB971SP-B είναι απλός:

Στα αριστερά του κάθε drive υπάρχει διακόπτης on/off για το αντίστοιχο drive που το θέτει σε λειτουργία ή το απενεργοποιεί. Δεξιά από το κάθε drive υπάρχει αντίστοιχο πλήκτρο eject. Στο κάτω-δεξί μέρος της συσκευής υπάρχουν 2 LED που ανάβουν σε πράσινο χρώμα για κάθε drive που είναι ενεργό και πορτοκαλί όταν μεταφέρει δεδομένα.

Το πορτάκι που καλύπτει τις υποδοχές των drives είναι διπλό και μπορεί να ανοίξει για να υποδεχτεί μόνο το drive των 2.5" ή και τα 2 drives. Προφανώς δε μπορεί να είναι ανοιχτό μόνο για το drive των 3.5" χωρίς να είναι και αυτό των 2.5" λόγω μηχανικών περιορισμών.

Η λειτουργία eject γίνεται με ένα έξυπνο σύστημα μοχλών.

Επίλογος

Στο δια ταύτα λοιπόν. Το Icy Dock DuoSwap MB971SP-B είναι από τις πιο απροβλημάτιστες συσκευές που είχα τη χαρά να χρησιμοποιήσω. Και καθώς τη χρησιμοποιώ εδώ και τόσο καιρό για τα reviews, μπορώ να πω ότι την έχω χρησιμοποιήσει πολύ. Η εμπειρία χρήσης ήταν πάντα και παραμένει θετική, με τα όποια μικρά παράπονα να είναι πολύ μικρά.

Τα υλικά και η ποιότητα κατασκευής είναι άριστα. Ο σχεδιασμός έξυπνος και λειτουργικός και η εμφάνιση δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παρά αναγκαία.

Η τιμή του  Icy Dock DuoSwap MB971SP-B στην Ελληνική αγορά είναι 37.90 ευρώ. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τσιμπημένη για ένα bay 5.25" αλλά καθώς αποτελεί μονοπώλιο στο είδος του, λειτουργεί εξαιρετικά και είναι πολύ προσεγμένο ποιοτικά, εγώ τη βρίσκω τίμια και λογική.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Icy Dock DuoSwap MB971SP-B:

Πλεονεκτήματα
+ Υψηλή ποιότητα υλικών και κατασκευής
+ Ταυτόχρονη υποστήριξη ενός drive 2.5" και ενός 3.5"
+ Ανεξάρτητα πλήκτρα on/off για κάθε drive
+ Εισαγωγή - εξαγωγή drive χωρίς εργαλεία / βίδες / trays κλπ
+ Πλήκτρα eject για κάθε drive

+ Ενδεικτικά LEDs λειτουργίας και μεταφοράς δεδομένων για κάθε drive

+ Διπλό πορτάκι για περιορισμό της σκόνης

+ Λειτουργικότητα

Μειονεκτήματα
- Σε drives 2.5" ύψους 7mm δε λειτουργεί το eject (αναφέρεται στο site της εταιρίας)
- Αναγκαστικά, θυσιάστηκε η εμφάνιση στο βωμό της λειτουργικότητας

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Icy Dock DuoSwap MB971SP-B είναι:

Εισαγωγή

Τα consumer ηλεκτρονικά είναι πλέον λεπτά και κομψά και εύθραυστα. Κατά καιρούς όμως βλέπουμε συσκευές στις οποίες βασική και εμφανής μέριμνα έχει ληφθεί σχετικά με την αντοχή στις κακουχίες. Η Silverstone μας έστειλε μία τέτοιας κατηγορίας συσκευή για να σας παρουσιάσουμε. Και μάλιστα η συσκευή αυτή αφορά το πιο ευαίσθητο κομμάτι ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, το σκληρό δίσκο.

Συγκεκριμένα πρόκειται για μια εξωτερική θήκη για σκληρό δίσκο (ο οποίος δεν περιλαμβάνεται) με κωδική ονομασία Silverstone SST-MMS01B και πιστοποιήσεις αντοχής MIL-STD-810G και IP65.

Το μέγεθος και η λεπτεπίλεπτη αισθητική έχουν θυσιαστεί στο βωμό της αντοχής αλλά η Silverstone SST-MMS01B έχει μια δικιά της brutal ομορφιά.

Και το βασικότερο, υπόσχεται την προστασία του εξωτερικού σκληρού σας δίσκου, ή SSD, ακόμη και κάτω από τις δυσμενέστερες συνθήκες!

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη μελέτη του θηρίου με την ανατομία του.

Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε
 
Η συσκευασία της Silverstone SST-MMS01B είναι διακοσμημένη με camo λεπτομέρειες που τονίζουν τις στρατιωτικού τύπου προδιαγραφές του προϊόντος. Σε περίοπτη θέση δεσπόζουν οι πιστοποιήσεις προστασίας που διαθέτει η Silverstone SST-MMS01B ενώ στο πίσω μέρος παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά της.

Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε τη θήκη μαζί με ένα manual, ένα καλώδιο σύνδεσης USB 3.0 και ένα κλειδί Allen που είναι απαραίτητο για το άνοιγμα της θήκης και την τοποθέτηση του σκληρού δίσκου εντός.

Η ίδια η θήκη φωνάζει ποιότητα και αντοχή και είναι παρόμοια και από τις δύο πλευρές με ουσιαστική διαφορά το καπάκι που καλύπτει το βύσμα σύνδεσης που φαίνεται από τη μία πλευρά.

Το βύσμα καλύπτεται από καπάκι με λάστιχο εσωτερικά που το προστατεύει από σκόνη και νερό.

Αφαιρώντας το εξωτερικό προστατευτικό κάλυμμα από σιλικόνη, αποκαλύπτονται οι 6 (!) βίδες τύπου Allen που σφραγίζουν τη θήκη.

Αν τις αφαιρέσουμε, μπορούμε να ανοίξουμε το σκληρό πλαστικό της θήκης στα 2 μέρη που το αποτελούν για να αποκαλύψουμε το μαλακό εσωτερικό που φαίνεται να έχει μεγάλη δυνατότητα απόσβεσης κραδασμών. Ένα επιπλέον φύλλο από αποσβεστικό υλικό μπορεί να καλύψει το κενό που θα υπάρξει αν στη θήκη τοποθετηθεί δίσκος των 7mm σε ύψος αντί για 9.5mm. 

Το ηλεκτρονικό μέρος της θήκης αποτελείται από ένα μικρό PCB στερεωμένο με 2 βίδες.

Το ολοκληρωμένο που αναλαμβάνει τη μετατροπή SATA 3.0 σε USB 3.0 είναι της ASMedia και συγκεκριμένα είναι το ASM1153E. Η ποιότητα του PCB και των κολλήσεων είναι καλή, όπως μας έχει συνηθίσει η Silverstone.
 
 
 

Χαρακτηριστικά

Τα βασικά χαρακτηριστικά της Silverstone SST-MMS01B φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

οι διαστάσεις της θήκης, χωρίς το σιλικονένιο πουκαμισάκι της, φαίνονται και παρακάτω:

 
Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία
 
Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Silverstone SST-MMS01B χωρίζονται σε 2 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε συγκεκριμένο SSD εγκατεστημένο κατ' ευθείαν σε SATA 6Gb/s και κατόπιν εγκατεστημένο μέσα στο Silverstone SST-MMS01B καθώς και σε 4 διαφορετικά ανταγωνιστικά προϊόντα.

2: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων και σύγκρισή των χρόνων όλων των παραπάνω configurations.

Τα USB 3.0 2,5" drive enclosures περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το RaidSonic ICY BOX IB-273StU3, το Savio ST201U3-BK, το Silverstone MS06, το Technaxx Speedyhousing και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Silverstone SST-MMS01B.
 
Η επιλογή SSD αντί μηχανικού drive έγινε για να δούμε τα όρια του κυκλώματος του Silverstone SST-MMS01B.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Συνθετικά Benchmarks
 
Ξεκινάμε με το Average Read Access του AIDA64 για να δούμε το latency που προσθέτει η θήκη στο drive. Βλέπουμε ότι τα 0,02ms που έχει ο OCZ ARC 100 240GB σε απ ευθείας σύνδεση στη SATA 6Gb/s της μητρικής γίνονται 0,12ms που είναι η χειρότερη επίδοση από όλες τις θήκες που δοκιμάσαμε.
 

Ακολουθεί το HD Tune Pro 5.60 για να δούμε πόσα IOPS μπορεί να περάσει ο ελεγκτής της Silverstone SST-MMS01B.

Τα αποτελέσματα τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές δείχνουν την αδυναμία του controller να ανεβάσει υψηλά IOPS, οπότε και να έχει καλές επιδόσεις στις αναγνώσεις και εγγραφές μικρών αρχείων. Αντιθέτως, στις αναγνώσεις και εγγραφές αρχείων άνω του 1MB, είναι πολύ ταχύτερος από τον ανταγωνισμό
 

Προχωράμε στις δοκιμασίες του AS SSD Benchmark.

Η δοκιμασίες ανάγνωσης δείχνουν ξεκάθαρα τα όσα είπαμε με εξαιρετική επίδοση στη σειριακή ανάγνωση - με διαφορά την καλύτερη - αλλά τη χειρότερη στις αναγνώσεις 4Κ. Η Silverstone SST-MMS01B είναι η μοναδική θήκη στην οποία λειτούργησε σωστά το queue depth με αποτέλεσμα να έχει μακράν την καλύτερη επδοση στη δοκιμασία 4K-64Thrd παρά την κακή επίδοση στη δοκιμασία 4Κ.

Στις δοκιμασίες εγγραφών έχουμε παρόμοια αποτελέσματα. Εξαιρετικές επιδόσεις στη σειριακή εγγραφή, τις χειρότερες στην εγγραφή 4K και πάλι τις καλύτερες στην εγγραφή 4K-64Thrd.

Στις δοκιμασίες αντιγραφών, η Silverstone SST-MMS01B είχε τις καλύτερες επιδόσεις και στις 3 δοκιμασίες.

Τελειώνουμε με το Anvil's Storage Utilities 1.1.0, όπου η Silverstone SST-MMS01B πήρε άλλη μία ξεκάθαρη νίκη.
 

Πραγματικές αντιγραφές αρχείων
 
Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τη δοκιμαζόμενη θήκη. Φυσικά συμπεριλάβαμε και τις αντίστοιχες μετρήσεις με τον SSD κατ' ευθείαν πάνω στη SATA 6Gb/s για μέτρο σύγκρισης.
 
Η Silverstone SST-MMS01B δείχνει τις χαμηλές τις επιδόσεις στα αρχεία 4K. Παρόμοιο πρόβλημα είχαμε συναντήσει και στην άλλη θήκη της Silverstone που είχαμε δοκιμάσει, την MS06, αν και εδώ το πρόβλημα είναι αρκετά μικρότερο και εντοπισμένο σχεδόν μόνο στις εγγραφές. Σε κάθε άλλο μέγεθος και τύπο αρχείων, η Silverstone SST-MMS01B είναι η ταχύτερη θήκη που έχουμε δοκιμάσει.

Καθώς λοιπόν τα αρχεία 4K παίζουν τεράστιο ρόλο σε ένα δίσκο λειτουργικού συστήματος αλλά όχι και τόσο μεγάλο σε έναν εξωτερικό δίσκο, το πρόβλημα που εντοπίσαμε δε φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία στην πραγματική χρήση. Αν δε, χρησιμοποιηθεί η Silverstone SST-MMS01B με έναν κλασσικό σκληρό δίσκο που έχει σαφώς μικρότερες επιδόσεις, το πρόβλημα αυτό δε θα γίνει καν εμφανές. Μόνο οι δυνατότητες ενός σύγχρονου SSD στις αναγνώσεις και εγγραφές αρχείων 4K μπορούν να αποκαλύψουν τον περιορισμό του controller της Silverstone SST-MMS01B.

Ο Απολογισμός

Οι εντυπώσεις μου από τη Silverstone SST-MMS01B είναι ως επί το πλείστον θετικές. Πρόκειται για μια θήκη σκληρού δίσκου που κατασκευάστηκε με γνώμονα την αντοχή και την προστασία του περιεχομένου της και οι πιστοποιήσεις που τη συνοδεύουν βεβαιώνουν ότι αυτό το κάνει πολύ καλά.

Οι διαστάσεις και το βάρος είναι απαραίτητα συνακόλουθα που δε θα ενοχλήσουν αυτόν που ξέρει τι ζητάει και καταλαβαίνει ότι δε μπορεί να τα έχει όλα. Όσο για την αισθητική, είναι καθαρά θέμα γούστου, αλλά αφού υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να κυκλοφορούν στην πόλη με Hummer, γιατί να μην υπάρχουν και αυτοί που τους αρέσουν οι αντίστοιχα θηριώδεις θήκες για σκληρό δίσκο;

Όσον αφορά τις επιδόσεις, αυτές είναι εξαιρετικές, με εξαίρεση τις επιδόσεις των πολύ μικρών αρχείων (4K) όταν στη θήκη τοποθετηθεί SSD, κάτι που λογικά δε θα έχει ενδιαφέρον στην πραγματική χρήση, εκτός αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε την Silverstone SST-MMS01B για να τρέχετε μέσω USB 3.0 το λειτουργικό σας, κάτι μάλλον παράλογο.

Απανταχού φυσιολάτρες, φωτογράφοι, κυνηγοί, ορειβάτες και λοιποί που σέρνετε μαζί σας laptop στρατιωτικών προδιαγραφών γιατί τίποτα άλλο δεν αντέχει τις κακουχίες που το υποβάλλετε, ιδού το ιδανικό αξεσουάρ! Χρήστες των iPhones, των ultrabooks και λοιπών λεπτών και ευαίσθητων συσκευών, υπάρχουν κι άλλες εξωτερικές θήκες!

Για όσους πάντως χρειάζονται την απόλυτη προστασία, η Silverstone SST-MMS01B η τιμή της στο ebay ξεκινάει από τα 36,60 ευρώ, χωρίς τα (αρκετά) μεταφορικά, καθώς δεν την έχουμε βρει ακόμη στα Ελληνικά καταστήματα. Μια τιμή αρκετά υψηλή για θήκη σκληρού δίσκου, αλλά καθ' όλα λογική για ένα τόσο εξειδικευμένο προϊόν και την προστασία που προσφέρει.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Silverstone SST-MMS01B:

Πλεονεκτήματα
+ Αντοχή στις κακουχίες πιστοποιημένη με MIL-STD-810G και IP65
+ Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής
+ Εξαιρετικές επιδόσεις παντού εκτός από τα πολύ μικρά αρχεία
+ Ενδιαφέρουσα αισθητική

Μειονεκτήματα
- Μέγεθος
+ Όχι καλές επιδόσεις στα πολύ μικρά αρχεία

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Silverstone SST-MMS01B είναι:
 

Εισαγωγή

Φαίνεται σαν χτες κι όμως έχουν περάσει 7 μήνες από τότε που η OCZ κυκλοφόρησε τον OCZ Trion 100 για να καλύψει το budget τμήμα της consumer σειράς της των SSD. Όπως θα θυμόσαστε όσοι είχατε διαβάσει εκείνο το review, το drive ήταν κατάλληλο για φορτία αναγνώσεων και λίγων εγγραφών, μιας και ο SLC buffer του, δηλαδή το κομμάτι της NAND που λειτουργεί ως SLC για να αυξάνει την ταχύτητα εγγραφών, είναι πολύ μικρός και η ταχύτητα εγγραφών της TLC NAND του, επίσης πολύ μικρή.

Ο νέος OCZ Trion 150 έρχεται με ενισχυμένο SLC buffer αλλά και νέες TLC NAND που διαθέτουν αυξημένη ταχύτητα εγγραφής σε σχέση με τον προκάτοχό του!

Διαθέτει επίσης NAND στα 15 αντί για 19nm, άρα οικονομικότερες, χωρίς - σύμφωνα με την OCZ - τα μειονεκτήματα που θα έπρεπε να έχουν λόγω της μικρότερης λιθογραφίας.

Καλύτερες επιδόσεις με την ίδια ή χαμηλότερη τιμή μου μυρίζουν λοιπόν και πάμε αμέσως να δούμε τι ακριβώς αλλάζει στο νέο OCZ Trion 150 και τι σημαίνει αυτό για τον χρήστη.

Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε
 
Η OCZ είχε την ευγενή καλοσύνη να μας στείλει δύο δείγματα σε χωρητικότητες 480GB και 240GB για να καλύψουμε τις απορίες της μεγάλης πλειοψηφίας των αγοραστών, που στοχεύουν σε αυτές τις χωρητικότητες.
 
Η συσκευασία του OCZ Trion 150είναι η κλασσική της OCZ, σε αποχρώσεις του μπλε και όχι του λευκού όπως του προκατόχου του. Επίσης απουσιάζει το προστατευτικό νάιλον που συναντήσαμε σε ακριβότερα μοντέλα.

Το εμπρός μέρος δίνει πληροφορίες μόνο για το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ το πίσω περιλαμβάνει κάποιες βασικές πληροφορίες για το drive, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότερες είναι η τριετής εγγύηση και η χρήση TLC NAND.
 

Εντός της συσκευασίας, και στα δύο μοντέλα, συναντάμε μια διάφανη προστατευτική θήκη για το drive, έναν οδηγό εγκατάστασης και μια κάρτα που καθοδηγεί για τη χρήση της εγγύησης, σε πολλές γλώσσες που συμπεριλαμβάνουν και την Ελληνική.

Τίποτα άλλο, ούτε βίδες, ούτε μετατροπέα 2,5" σε 3.5", ούτε κωδικό για Acronis True Image. Αυτά ανήκουν στα αξεσουάρ των drives της μεγαλύτερης κατηγορίας και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είμαστε στην κατηγορία budget.

Το άνω μέρος των ίδιων των drives είναι πανομοιότυπο σε όλες τις χωρητικότητες και ξεφεύγει σχεδιαστικά, διατηρώντας τις μπάρες και τα χρώματα που χαρακτηρίζουν την εταιρία, αλλά με πιο μοντέρνα εφέ.

Η κάτω όψη φέρει το κλασσικό αυτοκόλλητο της OCZ, με πληροφορίες για το μοντέλο, τη χωρητικότητα, την τάση (αλλά όχι το ρεύμα) λειτουργίας, το σειριακό αριθμό, διάφορες πιστοποιήσεις κλπ.

Το casing ανοίγει χωρίς βίδες και χωρίς να παραβιαστεί κάποιο αυτοκόλλητο, καθώς είναι κουμπωτό, αλλά είναι δύσκολο να ανοιχτεί χωρίς να γίνουν σημάδια που θα ακυρώσουν την εγγύηση. Στη μία πλευρά διακρίνουμε ένα αρκετά παχύ thermal pad που φέρνει τον ελεγκτή του drive σε επαφή με το casing το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα.

Τα PCB και των 2 drives είναι μπλε, μεγέθους που γεμίζει το casing και αρκετά γεμάτα. Σε αυτές και στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν, ο OCZ Trion 150 480GB βρίσκεται στα αριστερά και ο OCZ Trion 150 240GB, στα δεξιά.

Στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε ότι στη μία πλευρά έχουμε τον controller, 8 NAND και τη μνήμη cache, ενώ στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε την άλλη όψη του PCB που φέρει άλλες 8 NAND.

Ο Controller είναι ο ίδιος "μυστηριώδης" "Toshiba Controller" που πλέον ονομάζεται "TC58" και που τόσο η τοποθέτηση του πάνω στο PCB όσο και οι επιδόσεις και ο τρόπος λειτουργίας του θυμίζουν σε πολύ ύποπτο βαθμό τον Phison PS3110-S10, έναν τετραπύρηνο controller που υποστηρίζει μέχρι 8 κανάλια διασύνδεσης με τις NAND και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις. Υποστηρίζει End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC, SmartRefresh, SmartFlush, GuaranteedFlush, DelSleep, S.M.A.R.T. και πολλά άλλα που μπορείτε να δείτε αναλυτικά ακολουθώντας το παραπάνω link.

Φυσικά η ταύτιση των δύο controllers αποτελεί εικασία, την οποία η OCZ επίσημα ούτε επιβεβαιώνει αλλά ούτε και αρνείται. Αλλά όπως λέει και μια αγγλική παροιμία, αν μοιάζει με πάπια, ακούγεται σαν πάπια και μυρίζει σαν πάπια, είναι πάπια.

Στην αριστερή λοιπόν φωτογραφία βλέπετε ολόκληρη την πάπια ενώ στη δεξιά έχουν περαστεί κάποια φίλτρα για να γίνουν ευανάγνωστα τα γράμματα.

Οι NAND του OCZ Trion 150 480GB (αριστερά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TH58TEG8THLTA20 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 256Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε:
256Gb / 8 = 32GB ανά chip και συνολικά 32GB x 16 = 512GB για όλο το drive. Καθώς τα 480 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 32GB για over provisioning.

Αντίστοιχα, οι NAND του OCZ Trion 150 240GB (δεξιά) χαρακτηρίζονται από τον κωδικό TC58TEG7THLTA00 και είναι οι νέες 15nm TLC NAND της Toshiba με χωρητικότητα 128Gb. Συνεπώς και καθώς το drive φέρει 16 τέτοια chip, έχουμε:
128Gb / 8 = 16GB ανά chip και συνολικά 16GB x 16 = 256GB για όλο το drive. Καθώς τα 240 από αυτά είναι διαθέσιμα στον χρήστη, συμπεραίνουμε ότι το drive χρησιμοποιεί 16GB για over provisioning.

O OCZ Trion 150 480GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Micron με κωδικό D9PXV. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 512ΜΒ.

Ο OCZ Trion 150 240GB φέρει cache κατασκευασμένη από τη Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για μνήμη DDR3 στα 1600MHz με CL=11 και χωρητικότητα 256MB.

Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

O OCZ Trion 100 χρησιμοποιεί τις Toshiba A19nm TLC NAND ενώ ο νέος OCZ Trion 150 χρησιμοποιεί τις Toshiba 15nm TLC NAND που ενώ δίνουν τις ίδιες μέγιστες επιδόσεις, σε πολλά σενάρια πραγματικής χρήσης μπορούν να είναι έως και 50% ταχύτερες.

Στη συνέχεια βλέπουμε τις επιδόσεις των 4 χωρητικοτήτων του OCZ Trion 150 σε σύγκριση με του OCZ Trion 100 καθώς και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων.

Ακολουθεί ένα screenshot από το Benchmark του HDTune Pro 5.00 που δείχνει ότι ο OCZ Trion 150 αφ' ενός έχει περισσότερη SLC cache (η ταχύτητα αργεί περισσότερο να πέσει και να σταθεροποιηθεί, και αφ' ετέρου, έχει όντως κατά 50% μεγαλύτερη σταθερή ταχύτητα.

Ο επόμενος πίνακας περιέχει ένα συγκριτικό των βασικών χαρακτηριστικών του OCZ Trion 150 σε σχέση με τον OCZ Trion 100 και τριών ακόμη ανταγωνιστικών μοντέλων.

Ακολουθούν πίνακες με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 150.

Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus

Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 150 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 150 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 150 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 150 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TLC NAND ως SLC.

Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 150 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση.

Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 150 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή.

Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση.

Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος.

Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας.

Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό

H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του.

Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται.

Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του.

Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard".

Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition.

Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?".

Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν.

Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο).

Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date).

Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive.

Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD.

Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD.

Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive.

Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες.

Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner".

Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο.

Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools".

Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή.

Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings".

Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο.

Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru".

H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες.

H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows.

Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows.

Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru

Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD.

Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία
 
Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode.
 

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 150 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο SanDisk Extreme Pro 480GB, ο SanDisk Ultra II 240GB και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 150 240GB και OCZ Trion 150 480GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους OCZ Trion 150 ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive.

Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.60 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων οι OCZ Trion 150 είχαν χαμηλές επιδόσεις.
 

Στις δοκιμασίες των εγγραφών αντιθέτως, δεν τα πήγαν άσχημα, με εξαιρετικές επιδόσεις στις τυχαίες εγγραφές.
 

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 5.30. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access πήραμε αρκετά υψηλούς χρόνους προσπέλασης.

Στο Average Write Access το φαινόμενο μετριάστηκε και οι χρόνοι προσπέλασης ήταν πιο κοντά στο μέσο όρο.
 

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.8.5636.37293.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης τα 2 drives της δοκιμής είχαν εξαιρετικές επιδόσεις τόσο στη σειριακή ανάγνωση όσο και στην 4K, αλλά καθόλου καλές επιδόσεις στη δοκιμασία 4K με 64 threads.

Στις δοκιμασίες εγγραφών οι κορυφαίες επιδόσεις στο σειριακό τομέα παραμένουν αλλά έχουμε σχετικά χαμηλές επιδόσεις στις εγγραφές 4K ενώ οι 4K με 46 threads είναι οι καλύτερες της δοκιμής!
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις είναι κοντά στο μέσο όρο.
 

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 5.0.2 x64.

Παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις και μέτριες στις αναγνώσεις 4K.
 

Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, έχουμε εξαιρετικές επιδόσεις παντού εκτός από τις εγγραφές 4K με QD 1.
 

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου o OCZ Trion 150 είναι μέτριος.
 

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο OCZ Trion 150 πετυχαίνει εξαιρετικές επιδόσεις και ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.
 
Σε αυτή τη δοκιμή οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 ήταν μέτριες.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.
 

Εδώ οι επιδόσεις του OCZ Trion 150 είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τους 2 OCZ Trion 150 να είναι καλές και κοινές για τα 2 μοντέλα.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.60 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά καθώς αποσπούν τη χαμηλότερη βαθμολογία.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 5.30, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Και εδώ οι OCZ Trion 150 δεν πάνε καλά παρουσιάζοντας τον υψηλότερο χρόνο προσπέλασης.
 

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.8.5636.37293.

Όπου βλέπουμε αποτελέσματα αντίστοιχα με της δοκιμής σε δίσκο χωρίς λειτουργικό, δηλαδή πολύ καλά.
 

Στις δοκιμασίες αντιγραφών διατηρεί μέτριες επιδόσεις όπως και στη δοκιμασία σε άδειο drive.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 5.0.2 x64, όπου στις αναγνώσεις και στις εγγραφές οι OCZ Trion 150 δεν επηρεάζονται σχεδόν καθόλου από την ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος.
 

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο δεν εμφανίζεται πτώση των επιδόσεων λόγω του λειτουργικού συστήματος.
 

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στο PC Mark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος ήταν καταλυτική και έφερε τους OCZ Trion 150 από την κορυφή στον πάτο.

Στα PC Mark 7 και PC Mark 8, δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ οι OCZ Trion 150 είχαν τον υψηλότερο χρόνο.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Οι OCZ Trion 150 τα πήγαν μέτρια, δείχνοντας διττό χαρακτήρα και μια προτίμηση σε κάποια benchmarks.

Για να δούμε όμως πώς τα πηγαίνουν όταν ζορίζουν πραγματικά οι συνθήκες.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Τα drives της OCZ ήταν παραδοσιακά αχτύπητα στη συγκεκριμένη δοκιμή, όμως ο "Toshiba Controller" δεν είναι οπότε όπως είδαμε και στα specifications, περιμένουμε ένα steady state στα 3200 IOPS και για τα δύο drives της δοκιμής.

Παρατηρούμε ότι ο OCZ Trion 150 480GB κάνει σχεδόν διπλάσιο πλατό από τον OCZ Trion 150 240GB, κάτι που δείχνει ότι το διπλάσιας χωρητικότητας drive έχει και διπλάσια SLC cache. Επίσης, ενώ ο OCZ Trion 150 240GB καταλήγει στο αναμενόμενο steady state των 3200 IOPS, o OCZ Trion 150 480GB κάθεται λίγο πάνω από τις 4000 IOPS, ξεπερνώντας τις προδιαγραφές του.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.
 

Σε αυτή τη δοκιμασία, φαίνεται ότι η μεγαλύτερη SLC cache του μεγαλύτερου drive παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιδόσεις.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Η μέτρηση γίνεται σύμφωνα με το χρόνο που καταγράφουν τα τα ίδια τα Windows στον Event Viewer. Οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που πήραμε από το BootTimer και τους κατατάσσουν ως τα πιο αργά drives της δοκιμής, όχι όμως με ουσιαστική διαφορά από τα υπόλοιπα.
 

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τα δύο υπό εξέταση drives να μην έχουν ιδιαίτερα καλές επιδόσεις. Στα μικρά αρχεία, οι επιδόσεις είναι χαμηλές και πανομοιότυπες μεταξύ τους ενώ όσο τα αρχεία που μεταφέρονται μεγαλώνουν, η μεγαλύτερη SLC cache του OCZ Trion 150 480GB του δίνει πλεονέκτημα.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι επιδόσεις των OCZ Trion 150 είναι σχετικά καλές...

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
Και εδώ βλέπουμε εξ ίσου καλή επίδοση.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο OCZ Trion 150 δεν τα πάει πολύ καλά.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CC 2015 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ είχαμε μέτριες επιδόσεις.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word. Και εδώ οι επιδόσεις ήταν λίγο κάτω από το μέσο όρο.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου η μεγαλύτερη SLC cache έδωσε πλεονέκτημα στον OCZ Trion 150 480GB έναντι του OCZ Trion 150 240GB, χωρίς όμως να μπορούμε να πούμε ότι και τα 2 drives είχαν καλές επιδόσεις.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο OCZ Trion 150 480GB τα πήγε καλύτερα από τον OCZ Trion 150 240GB αλλά και τα 2 drives είχαν όχι ιδιαίτερα καλές επιδόσεις, ξεπερνώντας πάντως,έστω και οριακά ο OCZ Trion 150 240GB, το μεγαλύτερης κατηγορίας και τιμής ανταγωνιστικό drive της SanDisk.

Ακολουθήστε μας στον επίλογο για να αναλύσουμε τα συμπεράσματά μας.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές ότι ο OCZ Trion 150 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που κάνει ελαφριά σε εγγραφές, οικιακή χρήση.

Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι καλή μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές.

Θα επαναλάβω όσα είχα πει στο review του προκατόχου του OCZ Trion 150 και θα ρωτήσω: πειράζει; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 150 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς.

Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 150 240GB και του OCZ Trion 150 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις.

Η τιμή του OCZ Trion 150 240GB ξεκινάει από τα 67 ευρώ περίπου ενώ  του OCZ Trion 150 480GB από τα περίπου 131 ευρώ στην Ελληνική. Αναμένεται μάλιστα να πέσουν ακόμη χαμηλότερα στην πορεία λόγω της χρήσης NAND μικρότερης λιθογραφίας στα 15nm, η οποία εντούτοις προσφέρει την ίδια αντοχή και καλύτερες επιδόσεις, καθιστώντας τον OCZ Trion 150 ένα από τα πιο ανταγωνιστικά drives της αγοράς.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 150:

Πλεονεκτήματα
+ Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες, σημαντικά καλύτερες από του OCZ Trion 100
+ Πολύ ανταγωνιστική τιμή
+ Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus
+ Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό
+ Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac
+ Υποστήριξη DevSleep

Μειονεκτήματα
- Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές
- Καμία υποστήριξη για encryption

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 150 είναι:
 

Η τεχνολογία των οδηγών σταθερής κατάστασης είναι από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες, φέρνοντας συνεχώς εξελίξεις αλλά και μειώσεις τιμών. Έτσι, ενώ οι SSD συνεχώς βελτιώνονται, παράλληλα οι τιμές τους γίνονται όλο και πιο προσιτές. Αυτό σε συνδυασμό με τη σημαντική αναβάθμιση της εμπειρίας χρήσης που προσφέρουν, τους κάνει πλέον ιδιαίτερα ελκυστικούς.

Ε, και μια και είναι και οι γιορτές και έπεσε και το δώρο για όσους ακόμη το παίρνουν, αρκετοί που δεν είναι ακόμη κοινωνοί της εμπειρίας που προσφέρει ένας SSD ίσως να σκέφτονται να γίνουν. Αλλιώς, θα έπρεπε να το σκέφτονται!

Όσοι γνωρίζουν την τεχνολογία των SSD ξέρουν σίγουρα ότι τα drives αυτά χαρακτηρίζονται από ένα μέγιστο αριθμό εγγραφών ανά κελί μνήμης που καθορίζει και τη διάρκεια ζωής τους. Ή πιο απλά, το κάθε drive μπορεί να γράψει συγκεκριμένο αριθμό δεδομένων πριν "χαλάσει". Αυτός ο αριθμός μετριέται σε TB (tera-bytes) εγγραφών ή αλλιώς σε TBW (tera-bytes written). Όπως είναι φυσικό, όλοι θέλουμε να είναι αυτός ο αριθμός όσο το δυνατόν μεγαλύτερος για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Αλλά πόσο σημαντικό είναι τελικά αυτό το χαρακτηριστικό; Είναι κάτι που πράγματι πρέπει να μας απασχολεί ή οι αντοχές των SSD πλέον είναι τόσο μεγάλες που μέχρι να εξαντληθούν θα έχει προ πολλού αλλαχτεί το drive ως πεπαλαιωμένο; Είναι οι SSD μια βιώσιμη λύση στο χώρο εργασίας, όπου οι απαιτήσεις και η χρήση είναι πιο σκληρές;

Σε αυτά τα φλέγοντα υπαρξιακά ερωτήματα έρχεται το TheLab.gr να δώσει απαντήσεις μέσα από μια μελέτη που ξεκινήσαμε και που θα σας παρουσιάζουμε εδώ, σταδιακά. Και φυσικά η μελέτη θα διεξαχθεί σε χώρους εργασίας, για να έχουμε πιο αξιόπιστα αλλά και υπό δυσκολότερες συνθήκες αποτελέσματα. Βρήκαμε λοιπόν τέσσερις εξέχοντες επαγγελματίες που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή καθημερινά και αντικαταστήσαμε τα drives που είχαν με τέσσερις ολοκαίνουριους OCZ Vector 180 240GB. Επιλέξαμε το συγκεκριμένο drive γιατί πιστεύουμε ότι είναι από τις πιο αξιόπιστες και ολοκληρωμένες λύσεις για επαγγελματική χρήση και συνεπώς κατάλληλο για τη μελέτη που θέλουμε να κάνουμε. Στη συνέχεια αφήσαμε τους επαγγελματίες να κάνουν τη δουλειά τους για μια εργάσιμη εβδομάδα (5 ημέρες) ενώ στον υπολογιστή έτρεχε ένα πρόγραμμα που συγκέντρωνε τα δεδομένα χρήσης του SSD.

Το πρόγραμμα που χρησιμοποιήθηκε είναι το γνωστό από τα reviews HDTune Pro 5.60. Το πρόγραμμα αυτό έχει πολλές δυνατότητες πέρα από αυτές έχετε δει στα reviews και μία από αυτές είναι που θα μας φανεί χρήσιμη στη μελέτη μας. Πρόκειται για τη λειτουργία Disk Monitor.

Όπως βλέπετε το HDTune Pro παρέχει μια πληθώρα πληροφοριών και στατιστικών για τη χρήση του drive. Φυσικά η χρήση που αφορά την εκκίνηση του υπολογιστή καθώς και τον τερματισμό δεν καταγράφονται, αλλά θεωρούμε ότι αυτή είναι μια ελάχιστη και σε κάθε περίπτωση αποδεκτή απώλεια που μπορεί να θυσιαστεί στο βωμό της ευκολίας χρήσης και της απλότητας που προσφέρει η λύση που περιγράψαμε.

Ο κάθε επαγγελματίας λοιπόν θα μας δώσει τις καταγραφές 5 ημερών και εμείς θα σας τις παρουσιάσουμε, σταδιακά και για έναν χρήστη κάθε φορά και θα βγάλουμε συμπεράσματα σχετικά με τη χρήση του drive. Θα δούμε πόσες εγγραφές γίνονται και ποια είναι η αναμενόμενη διάρκεια ζωής του κάθε OCZ Vector 180 240GB και θα βγάλουμε και όποια συμπεράσματα προκύψουν.

Αφού παρουσιαστούν τα αποτελέσματα που πήραμε και από τους τέσσερις επαγγελματίες, θα ακολουθήσει ένα ακόμη post με γενικά συμπεράσματα, συμβουλές και ίσως κάποια θέματα προς συζήτηση. Στο τέλος, θα κληρωθεί ένας ολοκαίνουριος OCZ Vector 180 240GB μεταξύ όλων των συμμετεχόντων στη συζήτηση επί του άρθρου (Συζήτηση, όχι "βάλτε με κι εμένα στην κλήρωση". Post τέτοιου είδους θα αποκλείουν αυτόματα τον χρήστη από την κλήρωση και θα τον πετάμε στο λάκκο του Αστρολάβου).

Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την προσφορά των OCZ Vector 180 240GB που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη καθώς και αυτού που θα κληρωθεί.

Ο Πρώτος Επαγγελματίας: Repair Lab Technician

Ξεκινάμε με τον πρώτο μας επαγγελματία ο οποίος είναι τεχνικός σε εργαστήριο επισκευών. Το εργαστήριο επισκευάζει υπολογιστές και πάσης φύσεως περιφερειακά, μέχρι και το επίπεδο κάποιων επισκευών σε πλακέτες. Η εργασία του ανθρώπου μας περιλαμβάνει και την εγγραφή image σε σκληρούς δίσκους καθώς και την καταγραφή της εργασίας του σε ειδικό πρόγραμμα όπου καταγράφει τι επισκευάζει, τι ανταλλακτικά χρησιμοποιεί και πού κλπ. Κατά καιρούς, το image ανανεώνεται, οπότε και έχουμε εγγραφή του στο drive του συστήματος. Τέτοια ανανέωση συνέβη μία φορά κατά τη διάρκεια της εβδομάδας καταγραφής. Επίσης, καθώς το PC έχει μόλις 4GB RAM και τρέχει ταυτόχρονα αρκετά προγράμματα, υπάρχει σημαντικό swapping.

Ο υπολογιστής του επαγγελματία νούμερο ένα, έτρεχε Windows 7 Professional SP1 με όλα τα τελευταία updates και είχε τα εξής λοιπά χαρακτηριστικά:

Οι αναγνώσεις και εγγραφές που έγιναν ανά ημέρα παρουσιάζονται στο παρακάτω γράφημα:

Οι επιπλέον δραστηριότητα της πρώτης ημέρας σε σχέση με τις επόμενες οφείλεται στο ότι έτυχε να είναι ημέρα ανανέωσης του image.

Όπως βλέπετε και όπως είναι αναμενόμενο, οι αναγνώσεις είναι μακράν περισσότερες από τις εγγραφές. Αλλά ας δούμε και πώς χωρίζονται από πλευράς μεγέθους.

Στο παραπάνω γράφημα, ο εξωτερικός κύκλος αφορά τις εγγραφές, όπου κυριαρχούν αυτές των 4K ενώ οι εγγραφές 4Κ μαζί με τις 8Κ και 16Κ καλύπτουν το 80,6% του συνόλου.

Ο εσωτερικός κύκλος αφορά τις αναγνώσεις οι οποίες έχουν μεγαλύτερη ποικιλία κατανομής. Σε κάθε περίπτωση όμως, και εδώ βλέπουμε μεγάλη χρήση των αναγνώσεων 4Κ αλλά και των μεγάλων αναγνώσεων που ξεπερνούν τα 64Κ, προφανώς λόγω των πολλαπλών αναγνώσεων του image.

Η μεγάλη σημασία των αναγνώσεων και εγγραφών 4Κ φαίνεται ξεκάθαρα και γι αυτό οι reviewers επιμένουμε σε αυτόν τον τομέα των επιδόσεων ενός drive, καθώς καθορίζει εν πολλοίς την εμπειρία χρήσης του.

Η εβδομάδα του τεχνικού έκλεισε με συνολική χρήση που έφτασε τα 494,48GB Read και 47.27GB Write.
Δεδομένου ότι ο OCZ Vector 180 240GB δίνεται με προδιαγραφές για εγγραφή 50GB την ημέρα για 5 χρόνια, δηλαδή για περίπου 90ΤΒW, το drive προβλέπεται να ζήσει για τουλάχιστον 37 χρόνια, δηλαδή πολύ περισσότερο από τον υπόλοιπο υπολογιστή. Αν λάβουμε υπ' όψιν ότι οι μελέτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα δείχνουν μια τάση των drives να ξεπερνούν κατά πολύ τη διάρκεια ζωής που προβλέπεται από τα χαρακτηριστικά χρήσης που δίνει η εταιρία, το drive μας είναι πολύ πιθανόν να ζήσει πολύ περισσότερο και από τον τεχνικό.

Και αφού είπαμε όλα τα βασικά, σας παραθέτουμε και το συνολικό πίνακα των μετρήσεων που πήραμε, για όσους θέλουν να τον επεξεργαστούν και να βγάλουν επιπλέον συμπεράσματα. Επιτρέπεται και προτρέπεται η χρήση δικών σας γραφημάτων με βάση τον παρακάτω πίνακα, συμπερασμάτων και συζητήσεων στα σχόλια.

Ο Δεύτερος Επαγγελματίας: Λογιστής

Συνεχίζουμε με το δεύτερο επαγγελματία μας ο οποίος είναι ένας λογιστής. Για την ακρίβεια πρόκειται για ένα λογιστικό γραφείο με τρεις θέσεις εργασίας. Το γραφείο χρησιμοποιεί τη λογιστική σουίτα της εταιρίας Prosvasis η οποία είναι εγκατεστημένη σε έναν από τους τρεις υπολογιστές ενώ οι άλλοι δύο υπολογιστές τρέχουν τις εφαρμογές μέσω δικτύου από το drive του ενός υπολογιστή όπου είναι εγκατεστημένες, του κατά κάποιου τρόπου "server". Εννοείται ότι και ο "server" χρησιμοποιείται ως τερματικό. Συνεπώς έχουμε στην πράξη τρεις λογιστές να εργάζονται πάνω στο ίδιο drive. Η σουίτα χρησιμοποιεί ως βάση την SQL. Η εβδομάδα κατά την οποία έγινε η καταγραφή μας είχε μέτρια κίνηση στο γραφείο, δηλαδή ούτε τον πανικό της λήξης της περιόδου των δηλώσεων αλλά ούτε και απραξία. Πιστεύουμε δηλαδή ότι αντιπροσωπεύει αρκετά τον ετήσιο μέσο όρο του γραφείου.

Ο υπολογιστής του επαγγελματία νούμερο δύο, έτρεχε Windows 7 Professional SP1 με όλα τα τελευταία updates και είχε τα εξής λοιπά χαρακτηριστικά:

Οι αναγνώσεις και εγγραφές που έγιναν ανά ημέρα παρουσιάζονται στο παρακάτω γράφημα:

Δε γνωρίζουμε γιατί υπάρχει η έκρηξη αναγνώσεων κατά την πρώτη ημέρα, ίσως σχετίζεται με κάποια λειτουργία της σουίτας της Prosvasis, αλλά ότι η κίνηση των δεδομένων και ειδικά οι εγγραφές παραμένουν σε αρκετά χαμηλά επίπεδα.

Όπως βλέπετε και όπως είναι αναμενόμενο, οι αναγνώσεις είναι συνολικά περισσότερες από τις εγγραφές και συνολικά και σε κάθε ημέρα, ειδικά την πρώτη ημέρα όπου κοίταξα πολλές φορές αν είχα κάνει κάποιο τυπογραφικό λάθος. Αλλά ας δούμε και πώς χωρίζονται από πλευράς μεγέθους.

Στο παραπάνω γράφημα, ο εξωτερικός κύκλος αφορά τις εγγραφές, όπου κυριαρχούν αυτές των 4K ενώ οι εγγραφές 4Κ μαζί με τις 8Κ και 16Κ καλύπτουν το 76,8% του συνόλου.

Ο εσωτερικός κύκλος αφορά τις αναγνώσεις όπου επίσης βλέπουμε μεγάλη χρήση των αναγνώσεων 4Κ.

Επιβεβαιώνεται και εδώ η μεγάλη σημασία στις επιδόσεις των αναγνώσεων και εγγραφών 4Κ, οι οποίες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία χρήσης ενός drive.

Η εβδομάδα του λογιστή έκλεισε με συνολική χρήση που έφτασε τα 91,25GB Read και 14,76GB Write.
Δεδομένου ότι ο OCZ Vector 180 240GB δίνεται όπως έχουμε πει για 90ΤΒW, το drive προβλέπεται να ζήσει για τουλάχιστον 120 χρόνια, δηλαδή πολύ περισσότερο από τον λογιστή. Και δε θα λάβουμε υπ' όψιν τις μελέτες που δείχνουν ότι οι SSD ξεπερνούν κατά πολύ την προβλεπόμενη διάρκεια ζωής τους για να μην ξεφύγει το πράγμα. Σε κάθε περίπτωση η διάρκεια ζωής του drive δε θα πρέπει να απασχολεί το φίλο μας το λογιστή.

Και αφού είπαμε όλα τα βασικά, σας παραθέτουμε και πάλι το συνολικό πίνακα των μετρήσεων που πήραμε, για όσους θέλουν να τον επεξεργαστούν και να βγάλουν επιπλέον συμπεράσματα. Επιτρέπεται και προτρέπεται η χρήση δικών σας γραφημάτων με βάση τον παρακάτω πίνακα, συμπερασμάτων και συζητήσεων στα σχόλια.

Ο Τρίτος Επαγγελματίας: Administrator / Developer

Ως τρίτο κατά σειρά επαγγελματία επιλέξαμε έναν υπάλληλο μηχανογράφησης. Το τμήμα μηχανογράφησης στελεχώνεται από τρεις συνολικά υπαλλήλους που υποστηρίζουν μια εταιρία τριακοσίων περίπου ατόμων. Ο επαγγελματίας μας στην καθημερινότητά του χρησιμοποιεί τον υπολογιστή του για τεχνική υποστήριξη στους χρήστες μέσω προγράμματος απομακρυσμένης λήψης της επιφάνειας εργασίας τους (VNC), για διαχείριση διακομιστών (servers) μέσω web εφαρμογών (VMware, mail server, antivirus server, τηλεφωνικού κέντρου κ.α.) αλλά και για τη δημιουργία προγραμμάτων για windows (client) που βασίζονται σε βάσεις δεδομένων (Oracle), συχνά δε για web surfing αλλά και για εφαρμογές γραφείου (Word, Excel, Outlook).

Ο υπολογιστής του επαγγελματία νούμερο τρία, τρέχει Windows 7 x64 Ultimate SP1 με όλα τα τελευταία updates και έχει τα εξής λοιπά χαρακτηριστικά:

Οι αναγνώσεις και εγγραφές που έγιναν ανά ημέρα παρουσιάζονται στο παρακάτω γράφημα:

Όπως βλέπετε και αντίθετα από το συνηθισμένο, οι εγγραφές είναι περισσότερες από τις αναγνώσεις και συνολικά αλλά και σε κάθε ημέρα ξεχωριστά. Κι αυτό μπορεί να είναι αντίθετο από το συνηθισμένο, αλλά δεν είναι ούτε απρόσμενο ούτε και ανεξήγητο.

Βλέπετε, από την αρχή αναφέρθηκε ότι μεγάλο ποσοστό των προγραμμάτων που τρέχει ο επαγγελματίας μας είναι δικτυακά, που σημαίνει ότι η ανάγνωσή τους γίνεται από το δίκτυο, αλλά τρέχουν και κάνουν εγγραφές στον τοπικό δίσκο. Επίσης κατά το developing, διαβάζουμε μία φορά ένα κώδικα αλλά σώνουμε πολλές φορές και σε αρκετά αντίγραφα τη δουλειά καθώς αυτή προχωράει.

Αλλά ας δούμε και πώς χωρίζονται από πλευράς μεγέθους.

Στο παραπάνω γράφημα, ο εξωτερικός κύκλος αφορά τις εγγραφές, όπου κυριαρχούν αυτές των 4K ενώ οι εγγραφές 4Κ μαζί με τις 8Κ και 16Κ καλύπτουν το 72,4% του συνόλου.

Ο εσωτερικός κύκλος αφορά τις αναγνώσεις όπου επίσης βλέπουμε να κυριαρχεί η χρήση των αναγνώσεων 4Κ.

Επιβεβαιώνεται και για τρίτη φορά η μεγάλη σημασία στις επιδόσεις των αναγνώσεων και εγγραφών 4Κ, οι οποίες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία χρήσης ενός drive.

Η εβδομάδα του Administrator / Developer έκλεισε με συνολική χρήση που έφτασε τα 14,24GB Read και 26GB Write.
Δεδομένου ότι ο OCZ Vector 180 240GB δίνεται όπως έχουμε πει για 90ΤΒW, το drive προβλέπεται να ζήσει για τουλάχιστον 68 χρόνια. Ένα χρονικό διάστημα δηλαδή πολύ μεγαλύτερο από την προβλεπόμενη διάρκεια ζωής της τεχνολογίας του υπολογιστή που χρησιμοποιεί ο επαγγελματίας μας.

Και αφού είπαμε όλα τα βασικά, σας παραθέτουμε τον τρίτο συνολικό πίνακα των μετρήσεων που πήραμε, για όσους θέλουν να τον επεξεργαστούν και να βγάλουν επιπλέον συμπεράσματα. Επιτρέπεται και προτρέπεται η χρήση δικών σας γραφημάτων με βάση τον παρακάτω πίνακα, συμπερασμάτων και συζητήσεων στα σχόλια.

Ο Τέταρτος Επαγγελματίας: Υπάλληλος Γραφείου

Ο τέταρτος επαγγελματίας ανήκει στην πολυπληθή ομάδα των υπαλλήλων γραφείου. Συγκεκριμένα, εργάζεται στην οικονομική υπηρεσία ενός δημόσιου οργανισμού και η εργασία του περιλαμβάνει τη διαρκή καταχώρηση εγγραφών σε λογιστικό πρόγραμμα των αιτημάτων δαπανών, την καταχώρηση τιμολογίων καθώς επίσης και το ανέβασμα αρχείων στο διαδίκτυο για την ανάρτηση αποφάσεων σε υπηρεσίες κοινοποίησης δημοσίων δαπανών και συμβάσεων.

Ο υπολογιστής του επαγγελματία νούμερο τέσσερα, τρέχει Windows 10 Pro x64 με όλα τα τελευταία updates και έχει τα εξής λοιπά χαρακτηριστικά:

Όπως καταλαβαίνουν οι ειδήμονες, η μητρική του επαγγελματία μας διαθέτει σύνδεση SATA 2 (3Gb/s) που περιορίζει κατά πολύ τις επιδόσεις οποιουδήποτε σύγχρονου SSD. Όμως επειδή δυστυχώς στη χώρα μας μεγάλο ποσοστό των επαγγελματιών εργάζονται σε αντίστοιχους υπολογιστές, θεωρήσαμε ότι έπρεπε να περιλάβουμε τουλάχιστον έναν τέτοιο επαγγελματία στη μελέτη. Σας διαβεβαιώ πάντως ότι ακόμη και έτσι, η διαφορά στην εμπειρία χρήσης ήταν κατά ομολογία του επαγγελματία, εντυπωσιακή.

Οι αναγνώσεις και εγγραφές που έγιναν ανά ημέρα παρουσιάζονται στο παρακάτω γράφημα:

Όπως βλέπετε ο τέταρτος επαγγελματίας μας ακολουθεί την πεπατημένη, έχοντας περισσότερες αναγνώσεις παρά εγγραφές, διατηρώντας παράλληλα ένα σεβαστό ποσοστό εγγραφών.

Ο τελευταίος επαγγελματίας μας όμως, είχε και δύο ιδιαιτερότητες. Πρώτον, μία από τις ημέρες κατά τις οποίες έκανε την καταγραφή δραστηριότητας, έπεσε θύμα μιας διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα να χαθεί το trace της δραστηριότητας του δίσκου. Το trace βέβαια μπορεί να χάθηκε αλλά το PFM+ του OCZ Vector 180 240GB λειτούργησε άψογα, προστατεύοντας το drive και επιτρέποντας στον χρήστη μας να επαναλάβει την καταγραφή του χαμένου trace την επόμενη ημέρα.

Ας δούμε λοιπόν πώς χωρίζονται οι αναγνώσεις και οι εγγραφές της εβδομάδας από πλευράς μεγέθους.

Στο παραπάνω γράφημα, ο εξωτερικός κύκλος αφορά τις εγγραφές, όπου κυριαρχούν αυτές των 4K ενώ οι εγγραφές 4Κ μαζί με τις 8Κ και 16Κ καλύπτουν το 65,8% του συνόλου.

Ο εσωτερικός κύκλος αφορά τις αναγνώσεις όπου επίσης βλέπουμε να κυριαρχεί η χρήση των αναγνώσεων 4Κ.

Επιβεβαιώνεται και για τέταρτη και τελευταία φορά η μεγάλη σημασία στις επιδόσεις των αναγνώσεων και εγγραφών 4Κ, οι οποίες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία χρήσης ενός drive.

Η εβδομάδα του υπαλλήλου μας έκλεισε με συνολική χρήση που έφτασε τα 74,67GB Read και 43,58GB Write.
Δεδομένου ότι ο OCZ Vector 180 240GB δίνεται για 90ΤΒW, το drive προβλέπεται να ζήσει για πάνω από 40 χρόνια.

Και αφού είπαμε όλα τα βασικά, σας παραθέτουμε τον τέταρτο συνολικό πίνακα των μετρήσεων που πήραμε, για όσους θέλουν να τον επεξεργαστούν και να βγάλουν επιπλέον συμπεράσματα. Επιτρέπεται και προτρέπεται η χρήση δικών σας γραφημάτων με βάση τον παρακάτω πίνακα, συμπερασμάτων και συζητήσεων στα σχόλια.

Συμπεράσματα

Το κουβάρι ξετυλίχτηκε και τα δεδομένα είναι πλέον όλα στα χέρια μας. Αποχαιρετούμε λοιπόν τους επαγγελματίες που μας βοήθησαν και πάμε απ' ευθείας στα συμπεράσματα. Τα συμπεράσματα που θα μπορούσε να αντλήσει κανείς είναι αρκετά, αλλά δε θα σας κουράσουμε με τα δευτερεύοντα. Αντιθέτως, θα επικεντρωθούμε στα πιο σημαντικά και ενδιαφέροντα.

Και πρώτα απ' όλα, πόσο θα αντέξει ο SSD μου στο χώρο εργασίας μου; Έχουμε ήδη μια καλή ιδέα από τα επιμέρους αποτελέσματα, αλλά ας τα δούμε και συγκεντρωτικά:

Νομίζω ότι τα αποτελέσματα είναι σαφή. Με τις αντοχές των σύγχρονων SSD, δεν υπάρχει κανένας λόγος άγχους για τη διάρκεια ζωής τους. Οι OCZ Vector 180 240GB που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη μας θα αντέξουν για πάρα πολλά χρόνια στην ίδια χρήση. Τόσο πολλά που η τεχνολογία τους θα είναι μουσειακής αξίας πριν συμπληρώσουν τον κύκλο ζωής τους. Μπορείτε να τους χρησιμοποιείτε αμέριμνα και να αφήνετε το firmware και το λειτουργικό σύστημα να φροντίζουν τη μακροβιότητα του drive, η οποία σε κάθε περίπτωση θα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί.

Με το βασικότερο συμπέρασμα ξεκαθαρισμένο, πάμε τώρα σε κάτι που αφορά τις επιδόσεις. Όπως βλέπετε στο παρακάτω διάγραμμα, στην πραγματική, καθημερινή χρήση, οι αναγνώσεις, αλλά το βασικότερο, οι εγγραφές 4K κυριαρχούν:

Αν μάλιστα δούμε τις εγγραφές έως και 64Κ, αυτές πλέον αποτελούν σχεδόν το σύνολο των εγγραφών:

Τι μας λέει αυτό; Δε μας λέει. Μας φωνάζει. Μας ξεκουφαίνει. Μας παίρνει τα αυτιά! Οι σειριακές αναγνώσεις και εγγραφές που τόσο πολύ διαφημίζονται από τις εταιρίες, έχουν μικρό ρόλο στην εμπειρία χρήσης των SSD. Μπορεί λοιπόν ένας SSD να είναι 4-5 φορές πιο γρήγορος από έναν κλασικό σκληρό δίσκο στη σειριακή προσπέλαση, αλλά αυτό έχει μικρή σημασία. Αντιθέτως, στην προσπέλαση μικρών αρχείων, που είναι και αυτό που συμβαίνει σχεδόν συνεχώς, βρίσκεται η ουσία της χρήσης των SSD. Και μάλιστα, εκεί έχουν ακόμη μεγαλύτερη διαφορά από τους σκληρούς δίσκους με ταχύτητες που μπορεί να είναι 20-30 φορές μεγαλύτερες. Αλλά καθώς τα 30MB/s δεν ακούγονται εντυπωσιακά, το marketing μας έχει οδηγήσει σε μια στρεβλή εντύπωση του τι μετράει και τι είναι γρήγορο όσον αφορά το βασικό αποθηκευτικό μέσο του υπολογιστή μας.

Σε κάθε περίπτωση, και οι 4 επαγγελματίες μας εντυπωσιάστηκαν από τη διαφορά στην εμπειρία χρήσης του υπολογιστή και αύξησαν ουσιαστικά την παραγωγικότητά τους. Αυτό είναι που τελικά μετράει.

Με την ευκαιρία όμως της μικρής μας μελέτης, πραγματοποίησα και κάτι που ήθελα από καιρό να κάνω. Γιατί καλές οι υποσχέσεις, αλλά επειδή πολλά ακούμε και λίγα βλέπουμε, ήθελα να μπορώ ως Reviewer να σας πω αν αυτό που ευαγγελίζεται η εταιρία έχει πραγματικό αντίκρυσμα. Ο λόγος για την εγγύηση ShieldPlus της OCZ που υπόσχεται να αντικαταστήσει οποιονδήποτε SSD που καλύπτεται από αυτήν με εύκολο και ταχύτατο τρόπο. Συγκεκριμένα ο χρήστης επικοινωνεί με την εταιρία μέσω τις ιστοσελίδας της και δίνει το σειριακό αριθμό του drive. Δε χρειάζεται να υπάρχει παραστατικό αγοράς. Κατόπιν γίνεται μια προσπάθεια από τους τεχνικούς της εταιρίας να καθοδηγήσουν το χρήστη έτσι ώστε να επιβεβαιωθεί ότι όντως πρόκειται για βλάβη και στη συνέχεια η εταιρία στέλνει το καινούριο drive μαζί με ένα return label για να επιστρέψετε το παλιό χωρίς καμία χρέωση.

Λοιπόν, εμένα μου φαινόταν πολύ καλό για να είναι αληθινό, όπως φαντάζομαι σε αρκετούς από εσάς. Για να μας φύγει λοιπόν η απορία, συνωμότησα με τον επικεφαλής του PR της OCZ για Ανατολική Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία και σε συνεννόηση μαζί του, αλλά χωρίς να γνωρίζει το Service κάτι, αφού χρησιμοποίησα ως μεσάζοντα ένα φίλο το όνομα του οποίου το γνώριζα μόνο εγώ, ενεργοποίησα τη διαδικασία. Το αποτέλεσμα: Παρά το γεγονός ότι αυτό έγινε παραμονές πρωτοχρονιάς που η εταιρεία λειτουργεί με λιγότερο προσωπικό, λόγω της περιόδου των χειμερινών διακοπών στην Ολλανδία, εγώ στις 4 του νέου έτους είχα νέο drive στα χέρια μου. Κοντολογίς, το ShieldPlus είναι πραγματικότητα και λειτουργεί όπως υπόσχεται η OCZ.

Και κάπως έτσι τελειώνει η μικρή μας μελέτη. Είσαστε ευπρόσδεκτοι να κάνετε τα δικά σας σχόλια που μπορεί να συνοδεύονται από διαγράμματα βασισμένα στα αποτελέσματα, να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα και να συζητήσετε επί του θέματος.

Το θέμα θα παραμείνει ανοιχτό εξ' άλλου καθώς έπεται και η κλήρωση ενός ολοκαίνουριου OCZ Vector 180 240GB, ευγενική προσφορά της OCZ που στήριξε τη μελέτη αυτή και έχει τις θερμές ευχαριστίες μας.

Σας παραδίδω λοιπόν στα στοργικά χεράκια του @@astrolabos, ο οποίος θα αναλάβει τη διεκπεραίωση της κλήρωσης. Στην κλήρωση, όπως είπα από την αρχή, συμμετέχουν όλοι όσοι έλαβαν μέρος στα σχόλια αυτού του θέματος, με εποικοδομητικό τρόπο, εκτός από εμένα (γιατί είμαι large) και του Αστρολάβου (που θα κάνει την κλήρωση).

Η ημερομηνία και ο τρόπος της κλήρωσης θα ανακοινωθεί από τον άρτι διορισθέντα υπεύθυνο, στο παρόν θέμα.

Ευχαριστούμε θερμά την OCZ για την προσφορά των OCZ Vector 180 240GB που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη καθώς και αυτού που θα κληρωθεί.

Εισαγωγή

Όταν έγραψα το review για τον SanDisk Ultra II, χρειάστηκαν δύο δείγματα, ένα των 240GB και ένα των 480GB, για να αναδειχτούν οι σημαντικές διαφορές που είχε το μοντέλο αυτό ανάλογα με τη χωρητικότητα. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι με τέτοιο όνομα (Ultra = υπέρ) η SanDisk δε θα είχε μεγαλύτερο όπλο στη φαρέτρα της, οι πιο ενημερωμένοι των αναγνωστών έσπευσαν να ζητήσουν review του ακόμη μεγαλύτερου μοντέλου της εταιρίας που φέρει το όνομα SanDisk Extreme Pro. Πρόκειται εμφανώς για ένα μοντέλο υπεράνω του "-υπέρ" και - προφανώς - ακραία επαγγελματικό, όπως μας ενημερώνει το όνομα που επέλεξε γι αυτό το τμήμα marketing της εταιρίας.

Για όσους το ζήτησαν λοιπόν αλλά και για όλους εσάς που μας κάνετε την τιμή να μας διαβάζετε, σας παρουσιάζουμε σήμερα το απόλυτο όπλο της SanDisk στους consumer grade SSDs, τον ένα και μοναδικό, SanDisk Extreme Pro και μάλιστα στην χορταστική χωρητικότητα των 480GB! Η ύπαρξη ενός και μόνο δείγματος ξεκαθαρίζει εξ' αρχής ότι εδώ οι επιδόσεις είναι σταθερές και το όνομα τις θέλει και ακραίες!

Ακολουθήστε μας λοιπόν για να δούμε - με άκρως επαγγελματικό τρόπο - κατά πόσο ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις του ο SanDisk Extreme Pro 480GB.

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Η συσκευασία του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι η τυπική της εταιρίας, τη χωρητικότητα και τις εντυπωσιακές ονομαστικές ταχύτητες να δεσπόζουν στο εμπρός μέρος ενώ η 10ετής(!) εγγύηση αποτυπώνεται με ανάλογο σήμα και στις δύο πλευρές.

Εντός της συσκευασίας βρίσκουμε σκληρό νάιλον να προστατεύει το drive το οποίο βρίσκεται επιπλέον εντός διάφανου αντιστατικού. Μαζί με τον SSD βρίσκουμε ένα μετατροπέα 7mm σε 9,5mm ύψους, έναν σύντομο οδηγό εγκατάστασης και εγγύησης και ένα καρτελάκι με οδηγίες για να κατεβάσουμε το διαχειριστικό λογισμικό της εταιρίας.

Φτωχό το πακέτο που συνοδεύει τον SanDisk Extreme Pro 480GB αλλά αν οι επιδόσεις είναι οι κατάλληλες και η τιμή εξ ίσου σπαρτιάτικη, ευχαρίστως να το παραβλέψουμε.

Το ίδιο το drive είναι μαύρου χρώματος με μια κομψή ετικέτα στο πάνω κομμάτι του κελύφους και άλλη μια, περισσότερο λειτουργική, λευκή ετικέτα στο κάτω μέρος, η οποία περιέχει τους σειριακούς αριθμούς, τις πιστοποιήσεις και τα χαρακτηριστικά λειτουργίας του drive.

Μια ιδιαιτερότητα που συναντάμε στο κέλυφος του SanDisk Extreme Pro 480GB, όπως και σε άλλα drives της εταιρίας, είναι ότι το πάνω μέρος του κελύφους είναι φτιαγμένο από πλαστικό ενώ το κάτω μέρος είναι μεταλλικό.

Η πρόσβαση στο εσωτερικό του drive απαιτεί να ξεκολλήσουμε τις τέσσερις άκρες της λευκής ετικέτας του κάτω μέρους ώστε να αποκαλύψουμε τέσσερις απλές PH1 βίδες. Τόσο απλά αποκτούμε πρόσβαση στο εσωτερικό του drive και χάνουμε τη 10ετή εγγύηση.

Το PCB του SanDisk Extreme Pro 480GB καταλαμβάνει όλο το χώρο που διαθέτει το κέλυφος ενώ στο μεταλλικό μέρος του κελύφους διακρίνονται thermal pads που το μετατρέπουν σε ψήκτρα για τον controller, τις NAND και τη μνήμη cache του drive.

Η σχεδίαση του PCB είναι μίας όψης και όλα περιλαμβάνονται σε αυτήν. Εκτός από τον ελεγκτή και τη μνήμη cache, διακρίνουμε και 8 πακέτα NAND.

Ο ελεγκτής του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ο διπύρηνος Marvell 88SS9187. Ο ελεγκτής αυτός ενσωματώνει 8 κανάλια επικοινωνίας με τις NAND, υποστηρίζει έως και 1GB cache, διαθέτει low power states, AES Hardware Encryption, EPP CRC checks και πολλά άλλα καλά που οι φιλομαθείς μπορούν να μελετήσουν με την ησυχία τους εδώ.

Τον συνοδεύει το chip της Micron με κωδικό D9QNS που του παρέχει 1GB DDR3 cache στα 1600MHz και με CL 11. Και πάλι οι φιλομαθείς μπορούν να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους εδώ.

Οι NAND που χρησιμοποιεί ο SanDisk Extreme Pro 480GB είναι κατασκευής προφανώς της ίδιας της SanDisk και φέρουν κωδικό 15059 064G. Πρόκειται για 2ης γενιάς MLC 19nm, 64Gbit NAND με 8 layers σε κάθυε πακέτο και οι φιλομαθείς θα απογοητευτούν εδώ καθώς η SanDisk δε δίνει περαιτέρω στοιχεία για αυτές.

Ώρα για μερικούς υπολογισμούς. Οι αλλεργικοί στα μαθηματικά να προχωρήσουν στην επόμενη σελίδα.

Έχουμε λοιπόν σε κάθε layer 64Gbit και επειδή το κάθε byte αποτελείται από 8bit, 64GBit / 8GB/Gbit = 8GB ανά layer. To κάθε πακέτο έχει 8 layers οπότε 8GB x 8 = 64GB ανά πακέτο. Το drive έχει 8 πακέτα, οπότε συνολικά έχει 64GB x 8 = 512GB χωρητικότητα από τα οποία τα 480GB είναι διαθέσιμα στο χρήστη ενώ τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning.

Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα να δούμε τι χαρακτηριστικά προσδίδουν στον SanDisk Extreme Pro 480GB όλα αυτά που αναλύσαμε.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SanDisk Extreme Pro 480GB.

Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι αναφερόμενες επιδόσεις και δυνατότητες του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ιδιαίτερα καλές τόσο στη σειριακή όσο και στην τυχαία προσπέλαση.

Διακρίνουμε όμως και δύο μελανά σημεία. Το drive δεν υποστηρίζει encryption, παρά το γεγονός ότι όπως είδαμε, ο ελεγκτής του το υποστηρίζει. Η SanDisk ισχυρίζεται ότι το encryption δεν είναι απαραίτητο/χρήσιμο στους desktop users στους οποίους απευθύνεται το drive αλλά εγώ διαφωνώ καθώς είναι αρκετοί οι χρήστες που ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο, γεγονός που πιστοποιείται και από το ότι πολλές ανταγωνίστριες εταιρίες περιλαμβάνουν τη δυνατότητα αυτή στα desktop drives τους. Επιπλέον, 80TB συνολικών εγγραφών μου φαίνονται λίγα για ένα drive με 10 χρόνια εγγύηση.

Ο SanDisk Extreme Pro 480GB διαθέτει τη λειτουργία nCache Pro που είναι απλά η χρήση μέρους των MLC NAND σε SLC Mode ως ενδιάμεσου σταθμού μεταξύ cache και NAND. Η λειτουργία αυτή βελτιώνει τις επιδόσεις και τη διάρκεια ζωής του drive και περιγράφεται λεπτομερώς στο ακόλουθο σχήμα.

Πάμε τώρα να δούμε το συνοδευτικό λογισμικό της SanDisk.

Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό

Το διαχειριστικό λογισμικό που διαθέτει η SanDisk για τους SSD της δεν παρέχεται μαζί με τα drives αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Το λογισμικό αυτό ονομάζεται SanDisk SSD Dashboard και στοχεύει στο να βοηθήσει το χρήστη να εκτελέσει όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται για τη διαχείριση και την παρακολούθηση του SSD.

Το λογισμικό έχει 5 tabs το πρώτο εκ των οποίων είναι το Status που περιέχει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα. Όπως επίσης βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, ένα αρκετά σημαντικό μέρος στα δεξιά του παραθύρου του προγράμματος είναι αφιερωμένο σε διαφημιστικό περιεχόμενο και shortcuts. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι άσχημο και κακόγουστο. Όταν πληρώνεις ένα προϊόν και μαζί με αυτό προσφέρεται ένα διαχειριστικό λογισμικό αυτό θα έπρεπε να είναι χωρίς διαφημίσεις.

Το δεύτερο tab είναι το Performance και όπως βλέπετε στα αριστερά της εικόνας που ακολουθεί, έχει 2 υποσελίδες. Η πρώτη παρουσιάζει έναν πίνακα επιδόσεων για τον SSD, ο οποίος βασίζεται στο Windows Performance Monitor.

Η δεύτερη υποσέλιδα του Performance επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση της λειτουργίας TRIM των Windows, αλλά δυστυχώς όχι την κατ επιλογήν εκτέλεσή της.

Το τρίτο tab ονομάζεται Tools (εργαλεία) και περιέχει πολλά από αυτά. Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης του Firmware, είτε on-line είτε από αρχείο αποθηκευμένο στον υπολογιστή.

Το δεύτερο εργαλείο είναι το secure erase που θεωρητικά σβήνει με ασφάλεια τα περιεχόμενα του drive έτσι ώστε να μη μπορούν να ανακτηθούν. Δυστυχώς δε μπορέσαμε να το χρησιμοποιήσουμε ούτε με το drive ως system disk ούτε ως δευτερεύον, καθώς το drive φαινόταν πάντα σε Security Frozen state και το τρικ που περιγράφει το λογισμικό για το ξεπάγωμα δεν δούλεψε. Ευτυχώς το SanDisk SSD Dashboard περιέχει τη δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive για αυτό το σκοπό. Μέσω αυτού το Secure Erase ήταν εφικτό.

Η επόμενη επιλογή είναι το Sanitize, που με παρόμοιο τρόπο σβήνει τα κελιά του drive έτσι ώστε να βρίσκονται όλα σε κατάσταση έτοιμη να δεχτούν εγγραφές και το drive να είναι στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του. Και εδώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive αλλά όπως βλέπετε δεν ήταν απαραίτητο.

Η λειτουργία Crypto Erase μπορεί να επαναφέρει ένα drive που είναι OPAL-activated ή eDrive-activated στην εργοστασιακή κατάσταση, σβήνοντας από αυτό όλα τα security keys. Εννοείται ότι χάνονται και τα δεδομένα. Φυσικά η λειτουργία αυτή αφορά μόνο τους SSD της SanDisk που έχουν δυνατότητες Security.

Η πέμπτη υποσελίδα του tab Tools παρουσιάζει τα δεδομένα του S.M.A.R.T. του drive.

Και οι τελευταίες δύο, λεπτομέρειες για Drive και System αντίστοιχα.

Προχωράμε στο tab Settings. Η πρώτη του υποσελίδα ονομάζεται Application Update και από εκεί μπορείτε να κάνετε έλεγχο για ενημερώσεις της εφαρμογής.

Η δεύτερη υποσελίδα ονομάζεται Options και εκεί επιλέγουμε αν θα ανοίγει το SanDisk SSD Dashboard με την έναρξη των Windows, αν θα λειτουργεί το Windows write-cache buffer flushing και τη γλώσσα του προγράμματος (δεν έχει Ελληνικά).

Η τελευταία υποσελίδα του Settings αφορά τη δυνατότητα αποστολής email όταν το πρόγραμμα χρειάζεται την προσοχή μας, όπως όταν υπάρχουν Firmware Updates.

Τελευταίο tab είναι το Help. Σε αυτό μπορούμε να δούμε links για Support Page, User Forums και User Manual, Live Chat κλπ.

Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Bootable USB Drive που θα μπορεί να απενεργοποιήσει τη λειτουργία eDrive των Windows 8 σε περίπτωση που έχουμε κάποιο Self Encrypting Drive (SED) που δε θέλουμε να μπει σε λειτουργία eDrive.

Και οι δυνατότητες του προγράμματος ολοκληρώνονται με τη δυνατότητα δημιουργίας report που μπορεί να μας ζητηθεί σε κάποιες περιπτώσεις support και το About του προγράμματος.

Συνολικά είναι ένα αρκετά πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό για SSD με δύο σημαντικά αρνητικά σημεία: Την απουσία δυνατότητας για χειροκίνητη εκτέλεση της εντολής ΤΡΙΜ και το ενοχλητικό και άσχημο διαφημιστικό panel στα δεξιά.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην ASRock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 10 Pro 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel RST 14.6.0.1029, σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον SanDisk Extreme Pro 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά) ο OCZ ARC 100 240GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο SanDisk Ultra II 240GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, SanDisk Extreme Pro 480GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον SanDisk Extreme Pro 480GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive.

Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.60 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο SanDisk Extreme Pro 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει μέτριες επιδόσεις.

Στις δοκιμασίες των εγγραφών, ο SanDisk Extreme Pro 480GB παρουσιάζει μια πτώση στις επιδόσεις τυχαίου μεγέθους εγγραφών που δεν τον κολακεύει.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 5.30. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει άριστες επιδόσεις.

Στο Average Write Access έχει επίσης πολύ καλές επιδόσεις με ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι παρουσιάζει το χαμηλότερο max latency.

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.8.5636.37293.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο SanDisk Extreme Pro 480GB δίνει πολύ καλά αποτελέσματα, χωρίς όμως να φτάνει τις ονομαστικές του ταχύτητες.

Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως, οι επιδόσεις του δεν είναι αρκετά καλές για την κατηγορία του.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του SanDisk Extreme Pro 480GB είναι πάρα πολύ καλές, γεγονός που δείχνει ότι τα πάει καλά με τα μικτά φορτία.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 5.0.2 x64

Παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες ανάγνωσης, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB πετυχαίνει την θεωρητική μέγιστη ταχύτητά του ενώ με QD32 την ξεπερνάει.

Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, ο SanDisk Extreme Pro 480GB ξεπερνάει την ονομαστική του ταχύτητα ακόμη και χωρίς QD, ενώ με QD32 τα πάει ακόμα καλύτερα.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB αποσπά ένα πολύ καλό score.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει κορυφαίες επιδόσεις.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Σε αυτή τη δοκιμή ο SanDisk Extreme Pro 480GB είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.

Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πάει πολύ καλά.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον SanDisk Extreme Pro 480GB να είναι γενικά θετικές.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.60 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος αναδεικνύει τον SanDisk Extreme Pro 480GB καθώς του επιτρέπει να δείξει ότι επηρεάζεται πολύ λιγότερο από τα υπόλοιπα drives της δοκιμής.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 5.30, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Και εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB εντυπωσιάζει διατηρώντας εξαιρετικές επιδόσεις.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.8.5636.37293.

Ο SanDisk Extreme Pro 480GB κρατάει την πρωτιά στις αναγνώσεις...

...ενώ στις εγγραφές, παρά τη βελτίωση, εξακολουθεί να μην τα πηγαίνει πολύ καλά.

Στις δοκιμασίες αντιγραφών διατηρεί πολύ καλές επιδόσεις όπως και στη δοκιμασία σε άδειο drive.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 5.0.2 x64, όπου στις αναγνώσεις και στις εγγραφές ο SanDisk Extreme Pro 480GB δεν επηρεάζεται σχεδόν καθόλου από την ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο η πτώση των επιδόσεων λόγω του λειτουργικού είναι ελάχιστη.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πήγε συνολικά πολύ καλά και έδειξε ότι είναι όντως ένα drive υψηλής κατηγορίας.

για να δούμε όμως πώς τα πηγαίνει όταν ζορίζουν πραγματικά οι συνθήκες.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB διατηρεί αξιοπρεπέστατες επιδόσεις και υπολείπεται μόνο του drive της OCZ η οποία έχει παράδοση υπεροχής στο συγκεκριμένο τεστ.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Σε αυτή τη δοκιμασία, ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πηγαίνει πολύ καλά και αποδεικνύει ότι είναι ένα drive ικανό για βαριές μικτές εργασίες.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Η μέτρηση γίνεται σύμφωνα με το χρόνο που καταγράφουν τα τα ίδια τα Windows στον Event Viewer. Ο SanDisk Extreme Pro 480GB δείχνει τα δόντια του και πετυχαίνει πραγματικά εξαιρετικό χρόνο!

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον SanDisk Extreme Pro 480GB να υστερεί ελαφρώς στα αρχεία 4Κ αλλά να τα πηγαίνει πολύ καλά σε μεγαλύτερα αρχεία και πραγματικά εξαιρετικά στα μεγάλα αρχεία.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB τα πηγαίνει άριστα.

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
Και εδώ βλέπουμε εξ ίσου καλή επίδοση.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB πετυχαίνει μέτρο χρόνο.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CC 2015 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει τη 2η επίδοση.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει και πάλι τη 2η καλύτερη επίδοση.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο SanDisk Extreme Pro 480GB μας εκπλήσσει αρνητικά με τη χειρότερη επίδοση.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο SanDisk Extreme Pro 480GB έχει την καλύτερη επίδοση από τα δοκιμαζόμενα drives, χωρίς όμως να πετυχαίνει μεγάλη διαφορά από τον OCZ ARC 100 240GB.

Ακολουθήστε μας στον επίλογο για να αναλύσουμε τα συμπεράσματά μας.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές ότι o SanDisk Extreme Pro 480GB είναι ένα πραγματικά αξιόλογο drive. Εκτός από τις γενικά καλές επιδόσεις, το διέκρινε μια σταθερότητα στα αποτελέσματα που έδινε, απότοκος των ποιοτικών υλικών από τα οποία αποτελείται.

Τόσο στα συνθετικά benchmarks όσο και στις δοκιμασίες πραγματικής χρήσης, ήταν συνεχώς στις κορυφαίες θέσεις, χωρίς όμως να ξεφεύγει σημαντικά από άλλα, οικονομικότερα drives.

Τα χαρακτηριστικά του είναι πλήρη δυνατοτήτων, με εξαίρεση την απουσία δυνατότητας encryption, αν και ο ελεγκτής του την υποστηρίζει.

Το άλλο αρνητικό που παρατηρήθηκε είναι τα μόλις 80TB εγγραφών που είναι λίγα πλέον για ένα drive με 10 χρόνια εγγύηση.

Όσον αφορά την τιμή, αυτή ξεκινάει από τα 232,70 ευρώ σε διαδικτυακά καταστήματα, ενώ για αγορά από "επώνυμο" κατάστημα, θα χρειαστείτε τουλάχιστον 269 ευρώ. Η τιμή αυτή κρίνεται ελαφρώς τσιμπημένη, καθώς είναι περισσότερο ανεβασμένη σε σχέση με οικονομικότερα drives από ότι είναι ανεβασμένες οι επιδόσεις του SanDisk Extreme Pro 480GB σε σχέση με αυτά.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτύματα και τα μειονεκτήματα του SanDisk Extreme Pro 480GB:

Πλεονεκτήματα
+ Πολύ καλές επιδόσεις
+ Ποιότητα υλικών
+ 10ετής εγγύηση
+ Σταθερότητα στις επιδόσεις
+ Πλήρες διαχειριστικό λογισμικό
+ Καλές επιδόσεις σε βαριές εργασίες
+ Χαμηλή κατανάλωση / DevSLP
+ Επιτυχημένη υλοποίηση SLC caching

Μειονεκτήματα
- Μόνο 80TBW
- Διαφημίσεις στο διαχειριστικό λογισμικό
- Φτωχό πακέτο αξεσουάρ
- Ελαφρώς τσιμπημένη τιμή
- Απουσία δυνατότητας Encryption

Ευχαριστούμε θερμά την MSystems για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 26/10/2015

Εισαγωγή

 

 

Η πρωτιά είναι πάντα ο στόχος και ο Trion 100 της OCZ έρχεται προικισμένος όχι με μία, αλλά με πέντε πρωτιές!

Είναι ο πρώτος SSD της OCZ με TLC NAND Flash.

Είναι ο πρώτος consumer SSD της αγοράς με Toshiba A19 TLC NAND.

Είναι ο πρώτος SSD στον οποίον χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία της Toshiba και ελέγχθηκε από την OCZ.

Είναι ο πρώτος SSD της OCZ που υποστηρίζει DevSleep.

Είναι ο πρώτος SSD της OCZ του οποίου το endurance rating υπολογίζεται με βάση τα industry standards της JEDEC.


 

Είναι η πρώτη φορά που εξετάζουμε ένα drive με τόσες πρωτιές και αν και δεν στοχεύει στην πρώτη θέση του πίνακα των επιδόσεων, καθώς είναι ένα value for money drive, σίγουρα θα ήθελε να φιγουράρει στην πρώτη θέση των χαμηλότερων τιμών.

Και κάπως έτσι τελειώνει η πρώτη σελίδα αυτού του review. Αν θέλετε να μάθετε τι θυσιάζει και αν θυσιάζει κάτι ο OCZ Trion 100 για να διεκδικήσει την πρωτιά των χαμηλότερων τιμών, ακολουθήστε μας στις υπόλοιπες σελίδες. Πρωτιά.

Από τη Συσκευασία Μέχρι το Πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Μεταξύ του ένα, που συμβολίζει την πρωτιά και του τρία, πάνω στο οποίο βασίζεται το όνομα του Trion 100, υπάρχει φυσικά το δύο. Δύο είναι λοιπόν και τα δείγματα που μας προσέφερε η OCZ για να σας παρουσιάσουμε. Είναι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB.

Η συσκευασία τους είναι η κλασσική συσκευασία των SSD της OCZ, σε λευκό αυτή τη φορά χρώμα, όπως λευκό είναι και το χρώμα του sticker που βρίσκεται πάνω στο ίδιο το drive. Η άνω όψη της συσκευασίας αναγράφει το μοντέλο και τη χωρητικότητα, ενώ στην πίσω όψη αναγράφονται βασικές πληροφορίες για τον OCZ Trion 100 καθώς και το γεγονός ότι καλύπτεται από τριετή εγγύηση.

Εντός της συσκευασίας συναντάμε το drive προστατευμένο σε σκληρό διαφανές πλαστικό, ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης και ένα ακόμη που αφορά την εγγύηση και το οποίο εξηγεί ότι σε περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την εγγύηση, να μην επικοινωνήσετε με το κατάστημα από όπου αγοράσατε το drive, αλλά να επικοινωνήσετε απ' ευθείας με την OCZ. Αυτό είναι μέρος της ShieldPlus εγγύησης της OCZ για την οποία θα πούμε περισσότερα παρακάτω. Τα παρελκόμενα λάμπουν δια της απουσίας τους τονίζοντας τον value χαρακτήρα του drive.

Το ίδιο το drive έχει ασημί κέλυφος με λευκό αυτοκόλλητο στην άνω όψη που φέρει το διακριτικό σήμα της OCZ στα κλασσικά της χρώματα. Η κάτω όψη φέρει αυτοκόλλητο με πληροφορίες για το drive, όπως η χωρητικότητα, οι πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό κλπ. Επίσης φέρει προειδοποίηση ότι χάνεται η εγγύηση αν πειραχτούν ή αφαιρεθούν οι ετικέτες.

Εν τούτοις, δε χρειάζεται να πειράξει κανείς τις ετικέτες για να ανοίξει το drive. Το κέλυφος μένει σφραγισμένο με τη χρήση μεταλλικών clips μεταξύ των δύο τμημάτων του, τα οποία είναι αρκετά δύσκολο να ανοίξουν χωρίς να γίνει κάποιο σημάδι. Ίσως με αυτόν τον τρόπο η OCZ να ελέγχει αν έγινε παρέμβαση στο drive για να ακυρώσει την εγγύηση, πάντως οι ετικέτες δεν παίζουν κάποιο ρόλο στο άνοιγμα του drive.

Ανοίξαμε λοιπόν τα δύο drives και αντικρίσαμε πανομοιότυπες πλακέτες. Η ορατή πλευρά δε φέρει κάποιο από τα βασικά εξαρτήματα των drives. Οπότε το ζουμί είναι από την άλλη μεριά. Σημειώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποιο thermal pad που να φέρει εξαρτήματα σε επαφή με το κέλυφος, παρά το γεγονός ότι κατά τις δοκιμές παρατηρήθηκε αρκετή θέρμανση των drives.

Βγάλαμε τα PCB έξω και τα γυρίσαμε από την "καλή" μεριά. Σε όλες τις φωτογραφίες αριστερά έχουμε τον OCZ Trion 100 240GB και δεξιά τον OCZ Trion 100 480GB. Οι πλακέτες μοιάζουν πανομοιότυπες και όπως θα δούμε παρακάτω, σχεδόν είναι. Διαθέτουν από έναν ελεγκτή, από ένα cache chip και από 4 NAND chips.

Ξεκινάμε την περιήγηση στα PCB από το βασικότερο εξάρτημα, που είναι ο ελεγκτής. Βλέπουμε ότι πρόκειται για έναν καινούριο ελεγκτή κατασκευασμένο από την Toshiba για τον οποίον η OCZ δεν μπόρεσε να μας δώσει καμία πληροφορία πέρα του ότι στην OCZ είναι γνωστός ως "The Toshiba Controller". Το chip φέρει το όνομα της εταιρείας κατασκευής και κωδικό TC58NC1000GSB-00, είναι κατασκευασμένο στην Taiwan και είναι κοινό και για τις δύο χωρητικότητες που έχουμε στη διάθεσή μας.

Συνεχίζουμε με τα NAND chips. Αριστερά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 240GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEG9UDKBADE. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 64GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 64GB x 4 = 256GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning.

Δεξιά βλέπουμε τις NAND του OCZ Trion 100 480GB που έχουν κωδικό Toshiba TH58TEΤ0UDKBAEF. Πρόκειται για Toshiba A19nm TLC NAND chips χωρητικότητας 128GB. Το drive διαθέτει 4 τέτοια chips που του δίνουν συνολική χωρητικότητα 128GB x 4 = 512GB. Στον τελικό χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB που σημαίνει ότι τα υπόλοιπα 32GB χρησιμοποιούνται για over provisioning.

Τελευταίες θα δούμε τις μνήμες cache των δύο drives. Αριστερά, για τον OCZ Trion 100 240GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC128M16FP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 256ΜΒ.

Δεξιά, για τον OCZ Trion 100 480GB έχουμε ένα chip της Nanya με κωδικό NT5CC256M16DP-DI. Πρόκειται για ένα chip κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz, CL 11 και χωρητικότητα 512GBΜΒ.

Συνεπώς βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB διαφέρουν μόνο στο ότι ο πρώτος χρησιμοποιεί 4 NAND των 64GB και έχει 256MB cache ενώ ο δεύτερος 4 NAND των 128GB και έχει 512MB cache.

Πάμε τώρα να δούμε τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πως κάνει αυτό το πράγμα;

Η OCZ κατατάσσει τον OCZ Trion 100 στο πρώτο σκαλοπάτι των Consumer SSD της. Το σκαλοπάτι αυτό το ονομάζει Value, κάνοντας ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για το πιο οικονομικό και το πιο χαμηλών επιδόσεων μοντέλο της. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο OCZ Trion 100 στοχεύει σε χρήστες που δεν έχουν ακόμη κάνει τη μετάβαση από το μηχανικό σκληρό δίσκο σε κάποιον SSD και θέλουν να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα του τελευταίου στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς να ενδιαφέρονται για κορυφαίες επιδόσεις.


 

Πράγματι, όπως φαίνεται στον πρώτο μας πίνακα, οι τιμές των μοντέλων του OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Και αν αυτές είναι η προτεινόμενες τιμές κατά την εμφάνιση του δίσκου στην αγορά, σίγουρα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορούμε να περιμένουμε ακόμη καλύτερες!

Για να δούμε όμως, πόσο θα υποφέρουν οι επιδόσεις για να έχουμε τόσο καλές τιμές. Ο επόμενος πίνακας δείχνει ότι μάλλον όχι και πολύ. Βλέπουμε ιδιαίτερα καλές θεωρητικές επιδόσεις που φαίνεται ότι είναι επικεντρωμένες περισσότερο στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές, όπως είναι λογικό για ένα drive που στοχεύει στο συγκεκριμένο κοινό. Αυτό που πάσχει κυρίως είναι τα IOPS των εγγραφών και ιδιαίτερα αυτά του Steady State όπου μας είχε συνηθίσει σε κορυφαίες επιδόσεις η OCZ με τον ελεγκτή Barefoot 3. Φαίνεται πως ο ελεγκτής της Toshiba έχει διαφορετική φιλοσοφία, κάτι που όμως δεν ενδιαφέρει καθόλου το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο OCZ Trion 100.

Οι αντοχές του OCZ Trion 100 σε εγγραφές φαίνονται στον επόμενο πίνακα και δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές, όπως είναι λογικό για TLC NAND, αλλά και αυτό μάλλον δεν έχει μεγάλη σημασία καθώς το drive στοχεύει σε κοινό που κάνει ελαφριά, μη επαγγελματική και επικεντρωμένη στις αναγνώσεις παρά στις εγγραφές χρήση.

Όσον αφορά την αξιοπιστία, το drive έχει MTBF 1.5 εκατομμύριο ώρες χρήσης και διαθέτει λειτουργία S.M.A.R.T.. Δεν έχει όμως καμία λειτουργία encryption, κάτι που βέβαια δεν χρειάζεται στην κατηγορία στην οποία απευθύνεται.

Ακολουθούν τα environmental και physical specifications του OCZ Trion 100 στα οποία το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι η παρουσία του DevSleep για πρώτη φορά σε κάποιο drive της OCZ. Καλά νέα για τους χρήστες φορητών υπολογιστών λοιπόν!

Και τελειώνουμε με ένα συγκριτικό πίνακα που παραθέτει τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100 σε αντιπαράθεση με διάφορα ανταγωνιστικά μοντέλα.

Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά του OCZ Trion 100. Στην επόμενη σελίδα αναλύουμε κάποιες ιδιαιτερότητες που παρατηρήσαμε κατά τις δοκιμές που κάναμε στα δείγματα που διαθέτουμε καθώς και την πολύ ιδιαίτερη εγγύηση που παρέχει η OCZ.

Ιδιαιτερότητες του Trion & Εγγύηση ShieldPlus

Μη έχοντας κάποια ενημέρωση για τον νέο ελεγκτή της Toshiba, αναγκαστήκαμε να μελετήσουμε τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των δοκιμών, έτσι ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο λειτουργίας του.

Παρακάτω βλέπετε δύο screenshots από το Average Write Access test του AIDA64. Το πρώτο αφορά τον OCZ Trion 100 240GB και το δεύτερο τον OCZ Trion 100 480GB. Παρατηρήστε την πριονωτή μορφή που παίρνει η γραφική παράσταση του χρόνου απόκρισης του drive με το χρόνο. Η περιοδική αυτή διακύμανση στο χρόνο απόκρισης της εγγραφής υποδηλώνει τη χρήση μέρους των TLC NAND σε μορφή SLC που μεσολαβεί μεταξύ της cache και της TLC. Η μέθοδος αυτή είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των νεότερων TLC υλοποιήσεων και στοχεύει στη βελτίωση των επιδόσεων αλλά και της αντοχής του drive. Για παράδειγμα τη χρησιμοποιεί και η SanDisk στο μοντέλο Ultra II και την ονομάζει nCache 2.0 αλλά εδώ βλέπουμε μεγαλύτερη διακύμανση στο access time, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται μάλλον αρκετά μικρή ποσότητα TLC NAND ως SLC. Αυτό σημαίνει ότι οι βελτιωμένες λόγω αυτού του τεχνάσματος επιδόσεις του OCZ Trion 100 διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά πρέπει να δοθεί χρόνος στο drive να ανακάμψει. Αυτό είναι σύμφωνο και με το σενάριο χρήσης για το οποίο λανσάρεται το drive, το οποίο δεν είναι write intensive. Οι μεγαλύτερες και αραιότερες διακυμάνσεις στον OCZ Trion 100 480GB είναι επακόλουθο της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του και συνεπώς της χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας (αλλά ίδιου ποσοστού) TRC NAND ως SLC.


 

Οι παραπάνω εικασίες επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια όλων των test όπου ο OCZ Trion 100 έπρεπε να αφεθεί να ανακάμψει κατά διαστήματα, αλλιώς οι επιδόσεις του στις εγγραφές υπέφεραν. Το ανωτέρω δεν έχει σχέση με το TRIM, καθώς εντολές Manual TRIM που δόθηκαν, δεν άλλαξαν την κατάσταση.

Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά είναι σύμφωνα με το προτεινόμενο από την εταιρία σενάριο χρήσης του OCZ Trion 100 ο οποίος είναι ένα Value Drive και προτείνεται για ελαφριά, οικιακή χρήση, ενώ προσφέρεται σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή.

Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι στο οποίο ο OCZ Trion 100 είναι ιδιαίτερος και πλεονεκτεί του ανταγωνισμού που δεν είναι άλλο παρά η εγγύηση.


 

Η OCZ προσφέρει έναν επαναστατικό τύπο εγγύησης στους SSD που υπόσχεται να κάνει τη ζωή των χρηστών ευκολότερη. Σύμφωνα με τη εγγύηση αυτή, που ονομάζεται ShieldPlus, για τη διαδικασία του RMA δεν είναι πλέον απαραίτητη η απόδειξη αγοράς, αλλά αρκεί ο σειριακός αριθμός του προϊόντος. Αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό. Σε περίπτωση βλάβης του προϊόντος και αφού έρθετε σε επαφή με την εταιρία και ξεκινήσει η διαδικασία του RMA, ένας νέος SSD προωθείται από την εταιρία προς τον πελάτη και αφού ο πελάτης παραλάβει και εγκαταστήσει το νέο του SSD, αποστέλλει το χαλασμένο προϊόν πίσω στην εταιρία και μάλιστα με έξοδα της ίδιας της OCZ.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο μπράβο στην OCZ για την εγγύηση που παρέχει και ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και άλλες εταιρίες. Επίσης δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ότι μια τέτοια εγγύηση δε μπορεί παρά να υποδηλώνει τη μεγάλη αυτοπεποίθηση της OCZ σχετικά με την ποιότητα του προϊόντος.

Πράγματι, η OCZ μας έδωσε τα ποσοστά βλαβών των drives της και βλέπουμε ότι παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση στην αξιοπιστία των πιο πρόσφατων μοντέλων, η οποία φαίνεται να οφείλεται στη σύμπραξη με την Toshiba και τη χρήση των NAND της τελευταίας.


 

Συνοδευτικό Λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό

H OCZ παρέχει ένα πλήρες διαχειριστικό λογισμικό για τα drives της και μάλιστα είναι η μόνη εταιρία που παρέχει εκδόσεις για Windows, Linux και απ' ευθείας Bootable για PC και Mac, τις οποίες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Το λογισμικό αυτό παρέχει όλες τις βασικές λειτουργίες που χρειάζεται να εκτελέσετε στον SSD σας. Παραθέτουμε και εξηγούμε τις λειτουργίες του.


 

Τρέχοντας το λογισμικό ανοίγει η παραπάνω οθόνη και στο οριζόντιο μενού έχουμε επιλεγμένη την καρτέλα "Overview". Στο αριστερό άνω τμήμα της μπορούμε από το drop down μενού να επιλέξουμε οποιοδήποτε drive της OCZ υπάρχει στο σύστημά μας. Drives που δεν είναι της εταιρίας, δεν εμφανίζονται.

Με την επιλογή, βλέπουμε μια πραγματική φωτογραφία του drive από κάτω καθώς και το μοντέλο και το Serial Number του.

Αμέσως πιο κάτω βλέπουμε τις τέσσερις υπο-καρτέλες, με επιλεγμένη την πρώτη, "Dashboard".

Στο δεξί και μεγαλύτερο πλαίσιο έχουμε πέντε modules. Στο module "Capacity" βλέπουμε τη χωρητικότητα του drive καθώς και λεπτομέρειες για το πόση από αυτή είναι ελεύθερη και πόση χρησιμοποιημένη. Στο dropdown που περιέχει το module, μπορούμε να επιλέξουμε αν τα στοιχεία αφορούν όλο το drive ή κάποιο partition.

Στο module "Interface" βλέπουμε το πρωτόκολλο σύνδεσης, που ιδανικά πρέπει να είναι SATA III (6GB/s) και αν είναι ενεργοποιημένο το AHCI. Τα χρώματα των κουκίδων αλλάζουν από πράσινο σε πορτοκαλί ή κόκκινο ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη ιδανικής κατάστασης, πράγμα που συμβαίνει γενικά σε διάφορα σημεία σε όλα τα modules και που επεξηγείται σχετικά πατώντας το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?".

Το κυκλάκι με το αγγλικό ερωτηματικό "?" υπάρχει σε όλα τα modules και επεξηγεί λεπτομερώς τη λειτουργία τους καθώς και πιθανές χρωματικές κωδικοποιήσεις που μπορεί να εμπεριέχουν.

Το module "Health" δείχνει με γραφικό τρόπο την Υγεία του drive και το χρώμα του διαγράμματος δηλώνει αν το drive είναι σε καλή κατάσταση (πράσινο), χρίζει πιθανής-μελλοντικής αντικατάστασης (πορτοκαλί), ή άμεσης αντικατάστασης (κόκκινο).

Το module "Updates" δείχνει το τρέχον firmware του drive και αναφέρει αν είναι το τελευταίο που υπάρχει γι αυτό (up to date).

Αν το drive διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας, όπως στην περίπτωση του OCZ Vector 180 που βλέπετε, εμφανίζεται ένα ακόμη module, το "Temperature" που δείχνει με γραφικό τρόπο τη θερμοκρασία του drive.


 

Στην υπο-καρτέλα "SSD Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για τον επιλεγμένο SSD.

Στην υπο-καρτέλα "System Details" βλέπουμε λεπτομέρειες για το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε τον SSD.

Στην υπο-καρτέλα "SMART" βλέπουμε με πολύ όμορφο και εύληπτο τρόπο, στοιχεία από το S.M.A.R.T. του drive.

Στη συνέχεια περνάμε στις επόμενες καρτέλες.


 

Η δεύτερη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Tuner" και έχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "SSD Tuner".

Αυτή εμπεριέχει δύο modules, το "Trim", από όπου μπορείτε να δώσετε χειροκίνητα την εντολή για να γίνει Trim στο επιλεγμένο drive, και το "Over Provisioning" από το οποίο μπορείτε να διαθέσετε επιπλέον χώρο για Over Provisioning. Και λέμε "επιπλέον" καθώς όλα τα drives της OCZ διαθέτουν ήδη το 6,25% του χώρου τους για Over Provisioning, κάτι που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε από το module, αλλά μόνο να προσθέσετε κι άλλο.


 

Η τρίτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Maintenance" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Tools".

Αυτή εμπεριέχει 2 modules, to "Firmware Update" από όπου μέσω του drop down μπορούμε να επιλέξουμε αναβάθμιση του firmware μέσω διαδικτύου, εφ όσον υπάρχει κάποιο νεότερο, ή μέσω αρχείου στον τοπικό μας δίσκο, και το module "Secure Erase" από όπου μπορούμε να επαναφέρουμε το drive σε εργοστασιακή κατάσταση με όλα τα κελιά του άδεια και έτοιμα για εγγραφή.


 

Η τέταρτη καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Settings" και περιέχει μία και μόνο υπο-καρτέλα, την "Settings".

Αυτή διαθέτει τρία modules. Το πρώτο ονομάζεται "Logging" και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε και απενεργοποιήσουμε τα logs του SSD Guru. Το δεύτερο module ονομάζεται "Monitoring" και περιέχει τις επιλογές για να φορτώνεται ή όχι το SSD Guru με την εκκίνηση των windows καθώς και αν θα παραμένει ανοιχτό στο system tray όταν κλείνουμε το GUI του. Τελευταίο module της καρτέλας είναι το "Proxy server" και μας δίνει τη δυνατότητα να ορίσουμε κάποιον proxy server για την επικοινωνία του προγράμματος με το διαδίκτυο.


 

Η πέμπτη και τελευταία καρτέλα του SSD Guru ονομάζεται "Help" και περιέχει δύο υπο-καρτέλες, την "Help" και την "Bootable SSD Guru".

H "Help" εμπεριέχει δύο modules. Το πρώτο ονομάζεται "Contact OCZ" και περιέχει τα links για το support της OCZ καθώς και για τα Forums της. Το δεύτερο module ονομάζεται "Save support package" και μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε ένα αρχείο με όλα τα δεδομένα που θέλει η OCZ να στείλουμε στο support της όταν επικοινωνούμε μαζί του. Πολύ βολική δυνατότητα που εξυπηρετεί ιδιαίτερα του μη πεπειραμένους χρήστες.


 

H υπο-καρτέλα "Bootable SSD Guru" μας δίνει τη δυνατότητα αφού κατεβάσουμε την Bootable έκδοση του SSD Guru, να την περάσουμε σε ένα USB Flash Drive το οποίο καθίσταται Bootable. Από εκεί μπορούμε να τρέξουμε απ' ευθείας το διαχειριστικό λογισμικό της OCZ χωρίς τη χρήση των Windows.

Επίσης η Bootable έκδοση του λογισμικού περιέχει έναν internet browser και τη δυνατότητα λήψης screenshot καθώς και τη δυνατότητα να κάνουμε secure erase στους καινούριους OCZ Trion 100, κάτι που δεν είναι ακόμη δυνατόν να γίνει μέσα από την αντίστοιχη έκδοση των Windows.

Παρακάτω σας παραθέτουμε screenshots της Bootable έκδοσης του SSD Guru

Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι το λογισμικό της OCZ εκτελεί με απλό και σαφή τρόπο όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται κάποιος χρήστης SSD, ενώ το μόνο που θα θέλαμε παραπάνω είναι να περιείχε κάποιον οδηγό για τη βελτίωση των ρυθμίσεων των windows για τη χρήση SSD.

Σύστημα Δοκιμών και Μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;


 

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.


 

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τους δύο OCZ Trion 100 χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Savage 240GB, o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστές μας, OCZ Trion 100 240GB και OCZ Trion 100 480GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε Κενό Drive - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο OCZ Vector 180 απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο OCZ Trion 100 240GB και ο OCZ Trion 100 480GB έχουν μέτριες επιδόσεις που όμως δεν είναι καθόλου άσχημες για την κατηγορία του drive.


 

Και στις εγγραφές τα αποτελέσματα είναι αρκετά καλά, με το μεγαλύτερο drive να πλεονεκτεί έναντι του μικρότερου.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλότερο σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access οι δύο OCZ Trion 100 εμφανίζουν χαμηλές επιδόσεις.


 

Στο Average Write Access οι επιδόσεις παραμένουν χαμηλές, με τα spikes του OCZ Trion 100 480GB που είδαμε πριν να προκαλούν εντυπωσιακά υψηλό μέγιστο write access.

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο OCZ Trion 100 240GB είχε πολύ καλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 480GB είχε ακόμη καλύτερες.


 

Στις δοκιμασίες εγγραφών όμως οι επιδόσεις δεν ήταν και τόσο καλές, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για read oriented drives.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις ήταν ανάμικτες. Και τα δύο drives πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις στη δοκιμασία ISO, ενώ στις άλλες δύο δοκιμασίες o OCZ Trion 100 480GB εξακολούθησε να έχει υψηλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64.

Και εδώ παρατηρούμε εξαιρετικές επιδόσεις στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μέτριες στις δοκιμασίες 4K.


 

Στις δοκιμασίες σειριακές δοκιμασίες εγγραφών ο OCZ Trion 100 480GB έχει υψηλές επιδόσεις και ο OCZ Trion 100 240GB μέτριες, αλλά στις υπόλοιπες δοκιμασίες και ειδικά στα 4K, και τα δύο drives πέφτουν αρκετά χαμηλότερα, ειδικά ο OCZ Trion 100 240GB.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0...

Και εδώ τα drives πάνε εξ ίσου καλά στις αναγνώσεις, μένοντας πάνω από το μέσο όρο, αλλά αρκετά χαμηλά στις εγγραφές, όπου και ξεχωρίζουν αρκετά μεταξύ τους με τον OCZ Trion 100 480GB να έχει όχι καλές αλλά αξιοπρεπείς επιδόσεις ενώ τον OCZ Trion 100 240GB να καταποντίζεται.


 

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ και τα 2 drives έχουν εξαιρετικές επιδόσεις στο XP Startup, το App. Loading και το General Usage, ενώ τα πάνε μέτρια στο Virus Scan και το File Write.


 

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Εδώ βλέπουμε τα δοκιμαζόμενα drives να συμπορεύονται με τον ανταγωνισμό εκτός από τη δοκιμασία Starting Apps όπου οι επιδόσεις τους πέφτουν κάτω από το μέτριο.


 

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά των δοκιμών με το PCMark8 όπου και οι δύο OCZ Trion 100 υπολείπονται κάπως του ανταγωνισμού και δεν παίρνουν καλή θέση.

Βλέπουμε λοιπόν μια ξεκάθαρη αναγνωστο-κεντρική νοοτροπία να διαγράφεται για τον OCZ Trion 100 μέσα από τις πρώτες μας δοκιμές. Βλέπουμε επίσης τον OCZ Trion 100 480GB να υπερισχύει του OCZ Trion 100 240GB σε αρκετές δοκιμές. Για να δούμε αν τα πρώτα μας ευρήματα θα επιβεβαιωθούν στη συνέχεια.

Synthetic Benchmarks σε Drive Συστήματος - Δυσκολεύει το πράγμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη λειτουργικού συστήματος δεν δυσκόλεψε πολύ τον OCZ Trion 100 480GB που κρατάει μια πολύ καλή θέση, ενώ αντίθετα ο OCZ Trion 100 240GB έπεσε στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι σε TLC υλοποιήσεις που χρησιμοποιούν μέρος της TLC NAND ως SLC ο ελεύθερος χώρος του drive παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις.


 

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Εδώ ο OCZ Trion 100 480GB έχει πολύ καλή ανταπόκριση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB όχι και τόσο.


 

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου και τα δύο drives τα πήγαν πολύ καλά και διαφοροποιήθηκαν μόνο στη δοκιμή 4K όπου ο OCZ Trion 100 480GB είχε πολύ καλές επιδόσεις ενώ ο OCZ Trion 100 240GB, μέτριες.

Στις δοκιμασίες των εγγραφών, οι επιδόσεις και των δύο drives δεν ήταν καλές, με τον OCZ Trion 100 480GB να κρατάει λίγο καλύτερα τα προσχήματα.

Τέλος, στη δοκιμασία των αντιγραφών, στην πρώτη ο OCZ Trion 100 480GB διατηρεί την πρώτη επίδοση ενώ ο OCZ Trion 100 240GB δεν τα πάει και τόσο καλά. Στις υπόλοιπες δύο, και τα δύο drives δεν έχουν καλές επιδόσεις.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου έχουμε παρόμοια εικόνα με πριν, αλλά ο OCZ Trion 100 480GB ξεχωρίζει περισσότερο από τον OCZ Trion 100 240GB.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0, στο οποίο την έκπληξη έκανε ο OCZ Trion 100 480GB χάνοντας μεγάλο μέρος των επιδόσεών του στις εγγραφές και προσεγγίζοντας την κακή επίδοση του OCZ Trion 100 240GB.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στο PCMark 05 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος στα drives είχε καταλυτική σημασία και οι επιδόσεις τους έπεσαν κάτω του μέσου όρου σε όλα τα τεστ.


 

Αντιθέτως, τα PCMark 7 και PCMark 8 δεν επηρεάστηκαν και έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα με πριν.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Και τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν χρόνους αρκετά καλούς, κοντά στο μέσο όρο, με τον OCZ Trion 100 480GB να πλεονεκτεί ελαφρώς.


 

Βλέπουμε λοιπόν να επιβεβαιώνονται οι αρχικές μας παρατηρήσεις αλλά και να ανοίγει η ψαλίδα μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. για να δούμε τι θα γίνει παρακάτω.

IOMeter Steady State Tests - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον ταλαίπωρο SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών. Βέβαια οι σημερινοί SSD κάθε άλλο παρά για βαριά εργασία προορίζονται και ως εκ τούτου, όπως ήταν αναμενόμενο, παρατηρούμε χαμηλές επιδόσεις σε όλες τις δοκιμές αυτής της κατηγορίας.


 

Παρατηρώντας προσεκτικά το παρακάτω διάγραμμα, όπου βλέπουμε τις δύο τελευταίες ώρες του Steady State Test, βλέπουμε ότι ο OCZ Trion 100 480GB έχει λίγο καλύτερο Steady State από τον OCZ Trion 100 240GB αλλά και οι δύο βρίσκονται αρκετά χαμηλά.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Και εδώ, ως ήταν αναμενόμενο, οι επιδόσεις δεν ήταν καλές και ο OCZ Trion 100 480GB είχε αρκετή διαφορά από τον OCZ Trion 100 240GB.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Αντί όμως να μαντεύουμε και να ψάχνουμε, σας έχουμε μια καλύτερη πρόταση. Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος.

Στην εκκίνηση λοιπόν των windows ο OCZ Trion 100 240GB καταλαμβάνει μία μέτρια θέση ενώ ο OCZ Trion 100 480GB τη δεύτερη καλύτερη από τα 10 drives της δοκιμής.


 

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τους δύο OCZ Trion 100 να έχουν χαμηλές επιδόσεις στην αντιγραφή 4K. Από εκεί και πέρα οι επιδόσεις τους διαφοροποιούνται και ενώ είναι σε όλες τις δοκιμές ιδιαίτερα χαμηλές, ο OCZ Trion 100 480GB τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον OCZ Trion 100 240GB.


 

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store", όπου οι OCZ Trion 100 έχουν μέτρια επίδοση με το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα μοντέλο να πλεονεκτεί ελαφρώς του μικρότερου.

Κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013, πετυχαίνοντας παρόμοιες επιδόσεις με το προηγούμενο τεστ.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου τα drives της OCZ παραδοσιακά δεν τα πάνε καλά και ο OCZ Trion 100 δεν είναι εξαίρεση.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Σε αυτή τη δοκιμασία οι OCZ Trion 100 μετρήθηκαν λίγο κάτω από το μέσο όρο.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Εδώ οι OCZ Trion 100 είχαν από τις χειρότερες επιδόσεις που έχουμε καταγράψει.


 

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013. Εδώ φάνηκε η αδυναμία των OCZ Trion 100 να διατηρήσουν υψηλές ταχύτητες για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Οι επιδόσεις είναι με διαφορά οι χειρότερες που έχουμε δει από SSD, αλλά παραμένουν μακράν καλύτερες από οποιονδήποτε HDD.

Έτσι και με τη σημαντική επιρροή του τελευταίου αυτού τεστ, ο συνολικός χρόνος των πραγματικών δοκιμών διαμορφώνεται ως εξής:

Βλέπουμε λοιπόν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μοντέλο χαμηλών επιδόσεων, που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα ακριβότερα μοντέλα με τα οποία συναγωνίζεται. Εξ' άλλου, δε στοχεύει στο να τα ανταγωνιστεί. Ο σαφής του στόχος είναι το να αποτελέσει μια οικονομική λύση αντικατάστασης του HDD όσων δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει την τεχνολογία των SSD.

Βλέπουμε ακόμη μια σημαντική διαφορά σε επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει το σαφές προβάδισμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μοντέλο μπορεί να διατηρήσει υψηλές επιδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν χρειαστεί να "ηρεμήσει" για να ανακτήσει τις επιδόσεις του και έτσι πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις σε κάποιες δοκιμασίες που διαρκούν περισσότερο.

Ας πάμε στην τελευταία σελίδα να κάνουμε τον απολογισμό.

Συμπεράσματα και Βαθμολογία - Το δια ταύτα

Είναι σαφές πλέον ότι ο OCZ Trion 100 είναι ακριβώς αυτό που λέει η OCZ. Ένας Value SSD με στόχο το κοινό που δεν έχει κάνει ακόμη τη μετάβαση από τον παραδοσιακό, αργό σκληρό δίσκο.

Οι επιδόσεις που έχει είναι πολύ καλές, κυρίως όσον αφορά την ανάγνωση, αλλά οι επιδόσεις των εγγραφών είναι περισσότερο προς το μέτριο και για μικρά χρονικά διαστήματα κάθε φορά. Αν το drive ζοριστεί για λίγο παραπάνω χρόνο στις εγγραφές, οι επιδόσεις του εκεί γίνονται πολύ κακές.


 

Θα μου πείτε, αυτό πειράζει; Και αν ναι, πόσο; Ο μόνος που θα ενοχληθεί από αυτό, είναι κάποιος που δε γνωρίζει τι αγοράζει και περιμένει τις καλύτερες επιδόσεις υπό τις χειρότερες συνθήκες και με την καλύτερη τιμή. Και δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Αντιθέτως, ο συνειδητοποιημένος και ενημερωμένος καταναλωτής, που θα προτιμήσει τον OCZ Trion 100 για τη χρήση για την οποία προορίζεται, δηλαδή μια read-heavy και write-light ερασιτεχνική, οικιακή χρήση, θα ενθουσιαστεί από τις εξαιρετικές επιδόσεις που μπορεί να προσφέρει το drive, με τόσο χαμηλή τιμή αγοράς.

Παρατηρήθηκε ακόμη μια σημαντική διαφορά στις επιδόσεις μεταξύ του OCZ Trion 100 240GB και του OCZ Trion 100 480GB. Αυτή δεν οφείλεται παρά μόνο στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο drive έχει μεγαλύτερα αποθέματα ισχύος, δηλαδή λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητας TLC NAND που χρησιμοποιεί σαν SLC μπορεί να διατηρήσει τις υψηλές του επιδόσεις για περισσότερο χρόνο. Γι αυτό όσο πιο σύντομο είναι ένα τεστ, τόσο ποιο όμοιες είναι οι επιδόσεις των δύο drives ενώ όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο διαφέρουν οι επιδόσεις.

Θυμίζουμε ότι το drive δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει μιας και σήμερα παρουσιάζεται αλλά οι προτεινόμενες τιμές για την Ελλάδα είναι στα 94.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 240GB και στα 189.99 ευρώ για τον OCZ Trion 100 480GB. Ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εξ αρχής δηλαδή και ειδικά αφού σίγουρα θα πέσουν λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του μοντέλου.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του OCZ Trion 100:

Πλεονεκτήματα
+ Αρκετά καλές επιδόσεις σε ελαφριές εργασίες
+ Πολύ ανταγωνιστική τιμή
+ Η καλύτερη εγγύηση που έχουμε δει, η ShieldPlus
+ Πλήρες και ευχάριστο διαχειριστικό λογισμικό
+ Διαχειριστικό λογισμικό για Windows, Linux και Bootable για PC και Mac
+ Υποστήριξη DevSleep

Μειονεκτήματα
- Κακές επιδόσεις σε βαρύτερη χρήση, ειδικά στις εγγραφές
- Καμία υποστήριξη για encryption

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του OCZ Trion 100 είναι:


 

Εισαγωγή

Κάθε καλή ιστορία έχει μια μεγάλη ανατροπή, αλλά αυτό παραπάει. Δύο όμοια πράγματα αποδείχτηκαν διαφορετικά ενώ οι προσδοκίες και για τα δύο, ανατράπηκαν. ο Ρόμπερτ δεν ήξερε πλέον που να πατήσει τη σκέψη του για να σχεδιάσει το επόμενο βήμα, καθώς ό,τι έχει κάνει μέχρι τώρα αποδείχτηκε μάταιο.

Οι κατάσκοποί του στα δύο ανταγωνιστικά εργαστήρια του είχαν φέρει πανομοιότυπες φωτογραφίες και η αρχική του σκέψη ήταν ότι τα δύο εργαστήρια συνεργάζονται στην κατασκευή του ίδιου αντικειμένου. Όμως οι αναφορές για τα αποτελέσματα των δοκιμών είχαν σημαντικές διαφορές και τα υλικά που ήξερε ότι έφταναν στα δύο εργαστήρια ήταν σχεδόν τα ίδια και σαφώς ανεπαρκή για να δώσουν τα αποτελέσματα που έβλεπε.

Έτσι ο Ρόμπερτ, απελπισμένος, στράφηκε στη μοναδική λύση που του έμενε: Επικοινώνησε με τα υπερσύγχρονα ερευνητικά εργαστήρια του TheLab.gr και έναντι αδρής αμοιβής, δεχτήκαμε να λύσουμε το μυστήριο που τον βασάνιζε τόσο καιρό. Μέσω του εκτενούς δικτύου μας, εξασφαλίσαμε τα σχετικά δείγματα και οι αναλύσεις μας εξήγησαν όλες τις αντιφάσεις που βασάνιζαν τον Ρόμπερτ για τόσο καιρό.

Η αναφορά που ακολουθεί έχει διαβαθμιστεί ως άκρως απόρρητη. Αν αποφασίσετε να τη διαβάσετε, ο κίνδυνος που διατρέχετε είναι δική σας ευθύνη.

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Στο εργαστήριό μας λοιπόν έφτασαν δύο δείγματα του SanDisk Ultra II. Το ένα ήταν χωρητικότητας 240GB και το άλλο 480GB. Οι συσκευασίες τους είναι πανομοιότυπες με μόνη διαφορά την ένδειξη της χωρητικότητας. Οι θεωρητικές ταχύτητες που αναγράφονται στις συσκευασίες ακριβώς κάτω από τη χωρητικότητα είναι κοινές και φτάνουν τα 550MB/s για την ανάγνωση και 500MB/s για την εγγραφή.

Η πίσω πλευρά της συσκευασίας αναγράφει γενικές πληροφορίες για τα drives και αναφέρει τις πιστοποιήσεις που διαθέτουν καθώς και τα τρία χρόνια εγγύησης που παρέχει η SanDisk.

Εντός των χάρτινων συσκευασιών βρίσκουμε πανομοιότυπες συσκευασίες από διάφανο σκληρό νάιλον που περιέχουν τα drives προστατευμένα σε διάφανες αντιστατικές συσκευασίες. Κάτω από τα drives βρίσκονται ακόμη από ένα φυλλάδιο με οδηγίες εγκατάστασης, ένα με οδηγίες για να κατεβάσουν οι χρήστες το διαχειριστικό πρόγραμμα της SanDisk, το SanDisk SSD Dashboard και έναν αυτοκόλλητο αντάπτορα για να μετατρέψουν το ύψος του drive από 7 σε 9 χιλιοστά.

Τα drives όπως βλέπετε είναι εντελώς πανομοιότυπα, τουλάχιστον όσον αφορά την άνω τους όψη και τίποτα δε μαρτυρά τα χαρακτηριστικά τους, ούτε καν τη χωρητικότητα. Για διευκόλυνση των αναγνωστών, σε όλες τις φωτογραφίες όπου παρουσιάζονται και τα δύο drives ή μέρη και από τα δύο drives, αριστερά βρίσκεται ο SanDisk Ultra II 240GB και δεξιά ο SanDisk Ultra II 480GB.

Η πίσω όψη είναι μια άλλη ιστορία. Εδώ ένα λευκό αυτοκόλλητο δείχνει αρκετές πληροφορίες για τα δύο drives, συμπεριλαμβανομένης και της χωρητικότητας. Επίσης καλύπτει τις 4 βίδες που κρατούν κλειστό το κέλυφος, οπότε και ακυρώνει της εγγύηση σε περίπτωση αφαίρεσής του.

Ξεβιδώνουμε ανασηκώνουμε τα αυτοκόλλητα και ξεβιδώνουμε τις βίδες, και αρχίζουν οι εκπλήξεις. Τα δύο φαινομενικά ίδια drives έχουν έναν άκρως διαφορετικό εσωτερικό κόσμο.

Κατ' αρχάς, και στα δύο, το άνω μέρος του κελύφους είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, προφανώς για λόγους οικονομίας, ενώ το κάτω είναι από αλουμίνιο και φέρει thermal pads για την επαφή με και την ψύξη διαφόρων στοιχείων της πλακέτας.

Επιπλέον βλέπουμε ότι το PCB του SanDisk Ultra II 240GB στα αριστερά είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό του SanDisk Ultra II 480GB.

Αφαιρούμε εντελώς το κέλυφος και παρατηρούμε ότι ενώ στον SanDisk Ultra II 240GB το μικρό PCB χρησιμοποιείται και από τις δύο πλευρές, στον SanDisk Ultra II 480GB το PCB χρησιμοποιείται μόνο από τη μία πλευρά. Στον SanDisk Ultra II 240GB βλέπουμε έναν ελεγκτή, μια μνήμη cache και 4 πακέτα NAND, ενώ στον SanDisk Ultra II 480GB βλέπουμε ελεγκτή, cache και 8 πακέτα NAND.

Για να πλησιάσουμε τώρα πιο κοντά να δούμε τι άλλες ομοιότητες και διαφορές έχουν τα δύο drives. Και ξεκινάμε από το βασικότερο, τον ελεγκτή. Όπως φαίνεται από το χαρακτηριστικό σήμα, πρόκειται για ελεγκτές της Marvell με κωδικό Marvell 88SS9190 για τον SanDisk Ultra II 240GB και κωδικό Marvell 88SS9189 για τον SanDisk Ultra II 480GB. Πρόκειται ουσιαστικά για τον ίδιο ελεγκτή με μια σημαντική διαφορά. ο ελεγκτής του SanDisk Ultra II 480GB διαθέτει 8 κανάλια επικοινωνίας με τις NAND ενώ αυτός του SanDisk Ultra II 240GB μόνο 4. Αυτό είναι και λογικό, αφού όπως είδαμε πριν ο SanDisk Ultra II 240GB έχει μόνο 4 πακέτα NAND οπότε δεν υπάρχει νόημα να διαθέτει περισσότερα κανάλια ο ελεγκτής του.

Σημειώστε ότι ο Marvell 88SS9190 με τα 4 κανάλια χρησιμοποιείται στις χωρητικότητες των 120GB και 240GB του SanDisk Ultra IΙ ενώ ο Marvell 88SS9189 με τα 8 κανάλια χρησιμοποιείται για τις χωρητικότητες των 480GB και 960GB.

Κατά τα άλλα, η SanDisk χρησιμοποιεί δικό της Firmware που απενεργοποιεί τις δυνατότητες Encryption και DevSleep του ελεγκτή.

Τα πακέτα NAND που χρησιμοποιούν και τα δύο drives είναι πανομοιότυπα, κατασκευής της ίδιας της SanDisk και φέρουν τον κωδικό SanDisk 05444 064G. Πρόκειται για TLC 19nm toggle NAND χωρητικότητας 64GB έκαστο που προσδίδουν 64GB x 4 = 256GB στον SanDisk Ultra II 240GB και 64GB x 8 = 512GB στον SanDisk Ultra II 480GB. Στον χρήστη είναι διαθέσιμα τα 240GB και 480GB αντίστοιχα οπότε τα drives διαθέτουν 16GB και 32GB χωρητικότητας για over provisioning.

Η μνήμη cache που χρησιμοποιούν τα drives είναι της Micron και είναι ένα chip με κωδικό D9QNP και χωρητικότητα 256MB για τον SanDisk Ultra II 240GB και ένα chip με κωδικό D9QLJ και χωρητικότητα 512MB για τον SanDisk Ultra II 480GB. Και τα δύο chips είναι κατηγορίας DDR3 με χρονισμό 1600MHz και CL11.

Όπως είδαμε τα φαινομενικά ίδια εκτός από τη χωρητικότητα drives έχουν αρκετές διαφορές στην πραγματικότητα, με σημαντικότερη εκείνη των 8 έναντι 4ων καναλιών επικοινωνίας με τις NAND. Το κατά πόσο αυτό θα επηρεάσει τις επιδόσεις τους, θα φανεί στις δοκιμές.

Προς το παρόν ας πάμε να δούμε τα χαρακτηριστικά του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB.

Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι επιδόσεις και οι δυνατότητες των SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι αρκετά καλές, με εξαίρεση την απουσία encryption, κάτι χωρίς μεγάλη σημασία για desktop drives αλλά και την απουσία DevSleep, κάτι που έχει σημασία σε χρήση σε φορητούς υπολογιστές με μπαταρία.

Επίσης βλέπουμε ότι τα drives χρησιμοποιούν NAND τεχνολογίας TLC που έχουν μικρότερο κόστος κατασκευής αλλά και μικρότερη διάρκεια ζωής. Για να αντιμετωπίσει αυτό το θέμα η SanDisk χρησιμοποιεί την τεχνολογία nCache 2.0 κατά την οποία ένα μέρος της NAND χρησιμοποιείται ως SLC και λειτουργεί ως ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στην cache και τις TLC NAND. Το αποτέλεσμα είναι σταθερότερη απόδοση, μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο και αντίσταση σε βλάβες λόγω απότομης απώλειας ενέργειας.

Τέλος, οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαθέτουν την τεχνολογία Multi Page Recovery (M.P.R) χάρη στην οποία μπορούν να διορθωθούν λάθη κατά τη λειτουργία του drive που δε μπορεί να διορθώσει το κλασσικό ECC. Έτσι αντισταθμίζεται η εγγενής στις TLC NAND μεγαλύτερη τάση για λάθη.

Συνολικά λοιπόν βλέπουμε 2 drives που χρησιμοποιούν TLC NANDs και συνεπώς στοχεύουν στο να έχουν ανταγωνιστικές τιμές, αλλά η SanDisk τα έχει επιπλέον εξοπλίσει με εξειδικευμένες τεχνολογίες που στοχεύουν στο να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες που έχουν οι TLC NANDs έναντι των ακριβότερων MLC.

Συνοδευτικό λογισμικό - Συμπαγές και λειτουργικό

Το διαχειριστικό λογισμικό που διαθέτει η SanDisk για τους SSD της δεν παρέχεται μαζί με τα drives αλλά μπορείτε να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα της εταιρίας.

Το λογισμικό αυτό ονομάζεται SanDisk SSD Dashboard και στοχεύει στο να βοηθήσει το χρήστη να εκτελέσει όλες τις λειτουργίες που χρειάζεται για τη διαχείριση και την παρακολούθηση του SSD.

Το λογισμικό έχει 5 tabs το πρώτο εκ των οποίων είναι το Status που περιέχει πληροφορίες για την κατάσταση του drive, όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα.

Όπως επίσης βλέπετε στην παρακάτω εικόνα, ένα αρκετά σημαντικό μέρος στα δεξιά του παραθύρου του προγράμματος είναι αφιερωμένο σε διαφημιστικό περιεχόμενο και shortcuts. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι άσχημο και κακόγουστο. Όταν πληρώνεις ένα προϊόν και μαζί με αυτό προσφέρεται ένα διαχειριστικό λογισμικό αυτό θα έπρεπε να είναι χωρίς διαφημίσεις.

Το δεύτερο tab είναι το Performance και όπως βλέπετε στα αριστερά της εικόνας που ακολουθεί, έχει 2 υποσελίδες. Η πρώτη παρουσιάζει έναν πίνακα επιδόσεων για τον SSD, ο οποίος βασίζεται στο Windows Performance Monitor.

Η δεύτερη υποσέλιδα του Performance επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση της λειτουργίας TRIM των Windows, αλλά δυστυχώς όχι την κατ επιλογήν εκτέλεσή της.

Το τρίτο tab ονομάζεται Tools (εργαλεία) και περιέχει πολλά από αυτά. Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα αναβάθμισης του Firmware, είτε on-line είτε από αρχείο αποθηκευμένο στον υπολογιστή.

Το δεύτερο εργαλείο είναι το secure erase που θεωρητικά σβήνει με ασφάλεια τα περιεχόμενα του drive έτσι ώστε να μη μπορούν να ανακτηθούν. Δυστυχώς δε μπορέσαμε να το χρησιμοποιήσουμε ούτε με το drive ως system disk ούτε ως δευτερεύον, καθώς το drive φαινόταν πάντα σε Security Frozen state και το τρικ που περιγράφει το λογισμικό για το ξεπάγωμα δεν δούλεψε. Ευτυχώς το SanDisk SSD Dashboard περιέχει τη δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive για αυτό το σκοπό. Μέσω αυτού το Secure Erase ήταν εφικτό.

Η επόμενη επιλογή είναι το Sanitize, που με παρόμοιο τρόπο σβήνει τα κελιά του drive έτσι ώστε να βρίσκονται όλα σε κατάσταση έτοιμη να δεχτούν εγγραφές και το drive να είναι στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του. Και εδώ υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας bootable USB drive αλλά όπως βλέπετε δεν ήταν απαραίτητο.

Η λειτουργία Crypto Erase μπορεί να επαναφέρει ένα drive που είναι OPAL-activated ή eDrive-activated στην εργοστασιακή κατάσταση, σβήνοντας από αυτό όλα τα security keys. Εννοείται ότι χάνονται και τα δεδομένα. Φυσικά η λειτουργία αυτή αφορά μόνο τους SSD της SanDisk που έχουν δυνατότητες Security.

Η πέμπτη υποσελίδα του tab Tools παρουσιάζει τα δεδομένα του S.M.A.R.T. του drive.

Και οι τελευταίες δύο, λεπτομέρειες για Drive και System αντίστοιχα.

Προχωράμε στο tab Settings. Η πρώτη του υποσελίδα ονομάζεται Application Update και από εκεί μπορείτε να κάνετε έλεγχο για ενημερώσεις της εφαρμογής.

Η δεύτερη υποσελίδα ονομάζεται Options και εκεί επιλέγουμε αν θα ανοίγει το SanDisk SSD Dashboard με την έναρξη των Windows, αν θα λειτουργεί το Windows write-cache buffer flushing και τη γλώσσα του προγράμματος (δεν έχει Ελληνικά).

Η τελευταία υποσελίδα του Settings αφορά τη δυνατότητα αποστολής email όταν το πρόγραμμα χρειάζεται την προσοχή μας, όπως όταν υπάρχουν Firmware Updates.

Τελευταίο tab είναι το Help. Σε αυτό μπορούμε να δούμε links για Support Page, User Forums και User Manual, Live Chat κλπ.

Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Bootable USB Drive που θα μπορεί να απενεργοποιήσει τη λειτουργία eDrive των Windows 8 σε περίπτωση που έχουμε κάποιο Self Encrypting Drive (SED) που δε θέλουμε να μπει σε λειτουργία eDrive.

Και οι δυνατότητες του προγράμματος ολοκληρώνονται με τη δυνατότητα δημιουργίας report που μπορεί να μας ζητηθεί σε κάποιες περιπτώσεις support και το About του προγράμματος.

Συνολικά είναι ένα αρκετά πλήρες και λειτουργικό διαχειριστικό για SSD με δύο σημαντικά αρνητικά σημεία: Την απουσία δυνατότητας για χειροκίνητη εκτέλεση της εντολής ΤΡΙΜ και το ενοχλητικό και άσχημο διαφημιστικό panel στα δεξιά.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον SanDisk Ultra II 240GB και τον SanDisk Ultra II 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston HyperX Savage 240GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, ο OCZ Vector 180 480GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, οι πρωταγωνιστής μας, SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στους SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB ενώ αυτοί είναι κενοί και τοποθετημένοι ως 2οι δίσκοι στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive.

Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές τους:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις που θα λέγαμε ότι είναι μέτριες.

Στις δοκιμασίες των εγγραφών, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πάλι όμοιες επιδόσεις αλλά αυτή τη φορά αρκετά κάτω του μετρίου.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε πολύ καλά έχοντας latency αντίστοιχο με τα καλύτερα drives ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε τόσο καλές επιδόσεις.

Στο Average Write Access και τα δύο drives δεν είχαν πολύ καλές επιδόσεις, αλλά είχαν το θετικό στοιχείο ότι δεν είχαν ιδιαίτερα υψηλό μέγιστο latency. O SanDisk Ultra II 480GB τα πήγε ελαφρώς καλύτερα από τον SanDisk Ultra II 240GB.

Ακολουθεί το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο SanDisk Ultra II 240GB και ο SanDisk Ultra II 480GB έχουν αρκετά καλές επιδόσεις που όμως δε φτάνουν την ονομαστική ταχύτητα των drives. Το μεγαλύτερο drive είναι λίγο καλύτερο, προφανώς λόγω των περισσότερων καναλιών επικοινωνίας του ελεγκτή με τις NAND.

Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα δύο drives έχουν παρόμοια και μέτρια αποτελέσματα.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις των δύο drives διαφέρουν αρκετά με αυτές του SanDisk Ultra II 480GB να είναι άριστες και αυτές του SanDisk Ultra II 240GB να είναι μέτριες.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64

Παρατηρούμε πολύ καλές επιδόσεις στις δοκιμασίες ανάγνωσης, όπου ο SanDisk Ultra II 480GB φτάνει οριακά τις ονομαστικές του επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μένει λίγο πιο πίσω.

Στις δοκιμασίες εγγραφών του CrystalDiskMark, ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες επιδόσεις οι οποίες μάλιστα ξεπερνούν οριακά τις θεωρητικές τους επιδόσεις, που όμως είναι έτσι κι αλλιώς μέτριες.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου SanDisk Ultra II 480GB παίρνει βραχύα κεφαλή από τον SanDisk Ultra II 240GB ενώ τα δύο drives είναι κοντά στο μέσο όρο των επιδόσεων.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες και καλές επιδόσεις. Η καλύτερη ταχύτητα του SanDisk Ultra II 240GB έναντι του SanDisk Ultra II 480GB στη δοκιμασία XP Startup μας εξέπληξε και μάλλον είναι περιστασιακή, σε ένα έτσι κι αλλιώς γερασμένο benchmark.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Σε αυτή τη δοκιμή ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB τα πήγαν μια χαρά.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.

Και εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είχαν παρόμοιες επιδόσεις με μικροδιαφορές μόνο στις δοκιμασίες του Photoshop και γενικά επιδόσεις στο μέσο όρο.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να είναι ότι έχουν μέτριες προς καλές επιδόσεις και το μεγαλύτερο drive με τα περισσότερα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND να τα πηγαίνει καλύτερα.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος άλλαξε δραστικά τα δεδομένα με τον SanDisk Ultra II 480GB να διατηρεί σχετικά καλές επιδόσεις αλλά τον SanDisk Ultra II 240GB να υπολείπεται αρκετά και να πέφτει σε επιδόσεις κάτω του μετρίου.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Και εδώ ο SanDisk Ultra II 480GB διαφοροποιείται από το μικρότερο μοντέλο πετυχαίνοντας άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB βρίσκεται στην περιοχή του μέτριου.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.

Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν σχετικά καλές επιδόσεις, με το μεγαλύτερο μοντέλο να έχει σαφές πλεονέκτημα.

Στις εγγραφές, οι επιδόσεις πέφτουν στο μέτριο και οι διαφορές μεταξύ SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB μικραίνουν.

Στις δοκιμασίες αντιγραφών τα δύο drives έχουν και πάλι πολύ καλές επιδόσεις με σαφέστατο προβάδισμα του SanDisk Ultra II 480GB.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου στις αναγνώσεις ο SanDisk Ultra II 480GB διατηρεί την πολύ καλή του θέση ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB είναι μέτριος.

Στις εγγραφές και τα δύο drives έχουν και πάλι όμοια και μέτρια επίδοση.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο υπάρχει μικρή πτώση και για τα δύο drives που κατατάσσονται στο μέσο όρο.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν άριστους χρόνους που τους κατατάσσουν μεταξύ των κορυφαίων drives, με τον SanDisk Ultra II 480GB να χάνει την πρώτη θέση από το Samsung 850 Pro 256GB για μόλις 20ms.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB διαχωρίστηκαν αρκετά μεταξύ τους με το μεγαλύτερο μοντέλο να παίζει στη μεγάλη κατηγορία και να κοντράρει κορυφαία drives ενώ το μικρότερο να παραμένει κοντά στο μέσο όρο.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Εδώ ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB δε φαίνεται να έχουν κάτι το ιδιαίτερο, αφού αρχίζουν ήδη από αρκετά χαμηλά IOPS και καταλήγουν κάπου κάτω από 5000 IOPS στο Steady State, με τον SanDisk Ultra II 240GB να πηγαίνει ακόμη χαμηλότερα.

Αυτό που αξίζει προσοχή είναι το πολύ σημαντικό πλατό που πετυχαίνουν λίγο πάνω από τις 20000 IOPS για αρκετή ώρα και συγκεκριμένα για περίπου 45 λεπτά ο SanDisk Ultra II 240GB και για το διπλάσιο χρόνο ο SanDisk Ultra II 480GB. Αυτό προφανώς οφείλεται στη λειτουργία του nCache 2.0 και εξασφαλίζει αξιοπρεπέστατες επιδόσεις σε κάθε λογικό σενάριο οικιακής χρήσης.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Σε αυτή τη δοκιμασία, SanDisk Ultra II 480GB πραγματικά εντυπωσίασε έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα σε όλα εκτός από ένα εκ των τεστ, ενώ αντίθετα ο SanDisk Ultra II 240GB δεν είχε καλές επιδόσεις.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος. Συγκεκριμένα o SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB πέτυχαν όπως και στο BootTimer πολύ καλούς χρόνους που τους κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους SSD σε αυτή τη δοκιμασία.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB να έχουν παρόμοια και όχι καλή επίδοση στα πολύ μικρά αρχεία, παρόμοιες και μέτριες επιδόσεις στα μεσαίου μεγέθους αρχεία και να διαφοροποιούνται αρκετά στα μεγάλα αρχεία. Εκεί ο SanDisk Ultra II 480GB έχει άριστες επιδόσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 240GB μέτριες.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν πολύ καλές επιδόσεις με το μεγαλύτερο drive να προπορεύεται.

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
Και εδώ βλέπουμε αντίστοιχη εικόνα.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB έχουν παρόμοιες, μέτριες επιδόσεις.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι μέτριοι με το μεγαλύτερο drive να είναι και πάλι λίγο καλύτερο.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB παρουσιάζουν την ίδια εικόνα με τη δοκιμασία του Photoshop.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου οι SanDisk Ultra II 240GB και SanDisk Ultra II 480GB είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο, με το μεγαλύτερο drive να έχει για μία ακόμη φορά καλύτερες επιδόσεις.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο SanDisk Ultra II 240GB πετυχαίνει την 8η από τις 10 θέσεις ενώ ο SanDisk Ultra II 480GB την 4η. Πολύ σημαντική διαφορά για δύο θεωρητικά ισοδύναμα drives.

Οι μετρήσεις τελείωσαν και είναι πλέον σαφές το τι μπορούν να κάνουν τα δύο drives της σημερινής παρουσίασης. Ας προχωρήσουμε λοιπόν στον επίλογο για να δούμε τι ψάρια έπιασαν.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Φτάσαμε στο δια ταύτα. Έχει γίνει σαφές ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα αλλά με δύο πολύ διαφορετικά drives. Τα 8 κανάλια επικοινωνίας μεταξύ ελεγκτή και NAND καθώς και η περισσότερη cache δίνουν άλλον αέρα στον SanDisk Ultra II 480GB που επιτυγχάνει πολύ καλύτερες και σταθερότερες επιδόσεις από τον SanDisk Ultra II 240GB.

Οι SanDisk Ultra II είναι οι δεύτεροι ταχύτεροι SATA SSDs που διαθέτει η SanDisk και ενώ χρησιμοποιούν TLC NANDs διαθέτουν τεχνολογίες όπως η nCache 2.0 και M.P.R που ανεβάζουν αρκετά τις επιδόσεις και την αξία τους.

Όμως οι επιδόσεις μεταξύ του SanDisk Ultra II 240GB και του SanDisk Ultra II 480GB είναι τόσο διαφορετικές που δε μπορούμε να τους δώσουμε κοινή βαθμολογία. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το review, οι τιμές των δύο drives στην Ελληνική αγορά ξεκινούν από τα 111,32 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 240GB και τα 215 ευρώ για τον SanDisk Ultra II 480GB.

Για τον SanDisk Ultra II 240GB λοιπόν έχουμε:

Πλεονεκτήματα
+ Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R
+ Διαχειριστικό λογισμικό

Μειονεκτήματα
- Μέτριες επιδόσεις
- Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep
- Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό

Χαρακτηριστικά: 8.50
Επιδόσεις: 5.50
Απόδοση/Τιμή: 7.00

Για τον SanDisk Ultra II 480GB λοιπόν έχουμε:

Πλεονεκτήματα
+ Καλές επιδόσεις
+ Λειτουργίες nCache 2.0 και M.P.R
+ Διαχειριστικό λογισμικό

Μειονεκτήματα
- Απουσία λειτουργιών Encryption και DevSleep
- Απουσία Manual TRIM από το διαχειριστικό λογισμικό

Χαρακτηριστικά: 8.50
Επιδόσεις: 8.00
Απόδοση/Τιμή: 9.00

Ευχαριστούμε θερμά την MSystems για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 31/8/2015

Εισαγωγή

Η βιομηχανική κατασκοπεία, ειδικά στον αδυσώπητο αγώνα των ηλεκτρονικών, είναι ένα αναπόσπαστο και πολύ επικερδές κομμάτι της πραγματικότητας. Η Τζέμα το ξέρει πολύ καλά και η σκέψη της δίνει κουράγιο καθώς κρέμεται ανάποδα από ένα λεπτό μεταξένιο σχοινί, πάνω από το κεντρικό τερματικό. Δεν τη φοβίζουν οι ανιχνευτές πίεσης που βρίσκονται παντού στο δωμάτιο και η ειδικά σχεδιασμένη εφαρμοστή φόρμα της την κάνει αόρατη στους ανιχνευτές θερμότητας. Το πρόβλημα είναι άλλο. Η μεταφορά του αρχείου των 3GB πρέπει να έχει ολοκληρωθεί σε 10 δευτερόλεπτα, γιατί τόσος είναι ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των ελέγχων ασφαλείας του συστήματος. 10 δευτερόλεπτα και 1ms και το σχέδιο που ετοίμαζε η ομάδα της εδώ και 6 μήνες καταρρέει μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από φώτα και σειρήνες, ενώ η ίδια θα καταλήξει... δε θέλει ούτε να το σκεφτεί.

Το μπουλντόγκ, ο μάγος των ηλεκτρονικών της ομάδας, την είχε διαβεβαιώσει ότι το USB Flash Drive που σχεδίαζε τους τελευταίους 4 μήνες, βασισμένο σε SSD Controller, μπορεί να γράψει 1 GB σε 3 δευτερόλεπτα. Είχαν γίνει δοκιμές αλλά όχι φυσικά στο κεντρικό τερματικό που είχε μπροστά της. Με μια βαθιά ανάσα, συνέδεσε το USB Flash Drive και πάτησε το χρονόμετρο. Ο χρόνος άρχισε να μετράει αργά αλλά αδυσώπητα. 7, 8, 9... Η εγγραφή ολοκληρώθηκε. Ο συναγερμός δεν ενεργοποιήθηκε.

Η Τζέμα πήρε το Flash Drive με τις κρυπτογραφημένες πληροφορίες και εξαφανίστηκε στη μαύρη νύχτα.

 

Λίγες μέρες μετά, ο κώδικας είχε σπάσει. Τα τόσο καλά φυλαγμένα σχέδια αφορούσαν... ένα καινούριο, πολύ γρήγορο USB Flash Drive. Τόσο γρήγορο που μπορούσε να γράψει 1GB δεδομένων σε 5 δευτερόλεπτα.

Η ειρωνεία χτύπησε τη Τζέμα σαν ένας τόνος τούβλα. Στην προσπάθεια να κλέψουν τα σχέδια για το πιο γρήγορο USB Flash Drive πριν αυτό βγει στην αγορά, είχαν κατασκευάσει ένα ακόμη ταχύτερο.

Τελικά, πούλησαν τα σχέδια του δικού τους drive στην Corsair και αυτή έβγαλε στην αγορά το Corsair Voyager GTX, το πιο γρήγορο USB Flash Drive του κόσμου.

Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και η Corsair έστειλε στο TheLab.gr δείγματα του Corsair Voyager GTX για να σας παρουσιάσουμε. Όσο για τη Τζέμα, πίνει το εξωτικό ποτό της σε κάποια μακρινή παραλία, απολαμβάνοντας τα τίμια κέρδη μια ανέντιμης δουλειάς.

Από τη συσκευασία μέχρι το περιεχόμενο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Το Corsair Voyager GTX έρχεται σε κλασσική συσκευασία από σκληρό διάφανο νάιλον με χαρτονένια πλάτη. Βγαίνει σε 2 χωρητικότητες, 128GB και 256GB και η Corsair μας έδωσε να δοκιμάσουμε και τις 2. Στις φωτογραφίες βλέπετε την έκδοση των 256GB καθώς εμφανισιακά οι 2 χωρητικότητες είναι πανομοιότυπες.

Στην μπροστινή πλευρά της συσκευασίας μπορούμε να δούμε το ίδιο το Corsair Voyager GTX καθώς και το ότι υποστηρίζει σύνδεση USB 3.0 και καλύπτεται από 5ετή εγγύηση. Επίσης ότι είναι γρήγορο, αφού τερματίζει το κοντέρ και ότι έχει κάτι να κάνει με τον ψευδάργυρο (Zn).

Η άλλη όψη της συσκευασίας επεξηγεί τα εικονίδια και έτσι μαθαίνουμε ότι το κέλυφος του Corsair Voyager GTX είναι από κράμα ψευδαργύρου. Επίσης βλέπουμε ένα πινακάκι με εντυπωσιακές επιδόσεις στο ATTO και στο CrystalDiskMark που θα πρέπει να επιβεβαιώσουμε στην πορεία.

Ανοίγοντας τη συσκευασία βρίσκουμε το Flash Drive Και ένα μικρό φυλλάδιο της εγγύησης. Το Flash Drive από την άλλη δεν το λες μικρό μιας και οι διαστάσεις του είναι 78 x 26.4 x 9.6 χιλιοστά με το καπάκι, το οποίο έχει μάλιστα πάχος που φτάνει τα 10.75 χιλιοστά.

Η ποιότητα κατασκευής είναι πραγματικά εξαιρετική και η αισθητική του διαχρονική. Το σήμα και το όνομα της Corsair είναι ανάγλυφα, ενώ το κόκκινο GTX του προσδίδει ένα σπορ χαρακτήρα.

Στο πίσω μέρος υπάρχει διαφανές ενδεικτικό LED που ανάβει σε μπλε χρώμα και υποδοχή για να το περάσετε σε κλειδιά (και να το γεμίσετε γρατσουνιές. Ιεροσυλία!).

Το καπάκι του βγαίνει και μπαίνει με απαλό, ασφαλή τρόπο που βασίζεται στο σκληρό αφρώδες που περιέχει. Η χωρητικότητα αναγράφεται αχνά πάνω στο βύσμα και αυτό είναι το μόνο σημείο που διαφοροποιεί οπτικά τις 2 εκδόσεις του Corsair Voyager GTX.

Και κάπως έτσι τελειώνει η φωτογράφιση του Corsair Voyager GTX το οποίο αισθητικά και ποιοτικά μας εντυπωσίασε. Πάμε να δούμε τώρα αν τα χαρακτηριστικά του είναι εξ' ίσου εντυπωσιακά.

Χαρακτηριστικά

Τα χαρακτηριστικά του Corsair Voyager GTX αναγράφονται στον παρακάτω πίνακα.

Οι επιδόσεις είναι κοινές για τις 2 προσφερόμενες χωρητικότητες των 128GB και 256GB και είναι πραγματικά εντυπωσιακές για USB Flash Drive.

Βλέπουμε στον πίνακα ότι η Corsair μας δίνει μετρήσεις στο ATTO, οι οποίες δείχνουν τις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX με συμπιέσιμα δεδομένα. Στη συνέχεια μας δίνει τις επιδόσεις του στο CrystalDiskMark, οι οποίες αφορούν μη συμπιέσιμα δεδομένα, εξ' ου και η εμφανής διαφορά στις επιδόσεις των εγγραφών. Τέλος μας δίνει τα μέγιστα IOPS του Corsair Voyager GTX που είναι εξαιρετικά για συσκευή USB.


 

Τα διαγράμματα που ακολουθούν είναι από την ιστοσελίδα της Corsair. Το πρώτο δείχνει τις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX σε σύγκριση με αυτές ενός τυπικού high end USB Flash Drive. Πέρα από τη σαφή υπεροχή του Corsair Voyager GTX, έχω την εντύπωση ότι οι επιδόσεις του ανταγωνιστικού drive, με τις μπάρες λευκού χρώματος, θα έπρεπε να είναι ανάποδα, με αυτές που αναφέρονται για το ATTO να αφορούν το CrystalDiskMark και το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι οι πραγματικά απίστευτες ταχύτητες που υπόσχεται η Corsair.

Στη συνέχεια βλέπουμε περίπου πόσες φωτογραφίες και πόσες ώρες HD Video μπορεί να αποθηκεύσει κανείς σε 128GB και σε 256GB.

Εντυπωσιακές και οι προδιαγραφές λοιπόν, όπως και η εμφάνιση. Ήρθε όμως η ώρα να δούμε με ποιον τρόπο ακριβώς θα τις επιβεβαιώσουμε. Πάμε στην επόμενη σελίδα να δούμε τη μεθοδολογία μας.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία


 

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις USB 3.0 και USB 2.0 ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όλες τις δοκιμασίες που χρειάζονται για να εκτιμήσουμε τις επιδόσεις του υπό δοκιμή προϊόντος.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των μέσων αποθήκευσης και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το V650 της Cooler Master και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock και την Cooler Master για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.


 

Όμως το Corsair Voyager GTX δεν είναι ένα συνηθισμένο USB flash drive. Χρησιμοποιεί SSD Controller και για να πετύχει τις μέγιστες επιδόσεις του, αυτές που διαφημίζει η corsair, χρειάζεται παράλληλη διαμεταγωγή δεδομένων. Η ASRock το παρέχει αυτό μέσω του utility XFast. Αλλά για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα, χρησιμοποιήσαμε και ένα ακόμη σύστημα βασισμένο σε μητρική της ASUS, ώστε να πάρουμε αποτελέσματα με το αντίστοιχο utility της ASUS, που ονομάζεται USB 3.1 Boost. Τα χαρακτηριστικά αυτού του συστήματος είναι τα ακόλουθα:

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε το Corsair Voyager GTX χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: ATTO για να επιβεβαιώσουμε τις θεωρητικές επιδόσεις.

2: Συνθετικά Benchmarks.

3: Το εξειδικευμένο για USB Flash Drives Benchmark, FlashBench.

4: Πραγματικές αντιγραφές αρχείων με τη χρήση του προγράμματος Fastcopy 2.11 κατά τις οποίες χρονομετρούνται οι αντιγραφές πέντε διαφορετικών τύπων αρχείων.

Τα USB Flash Drives που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι το Corsair Flash Voyager GT 16GB USB 2.0, το Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB, το SanDisk Ultra 16GB USB 3.0 και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, το Corsair Voyager GTX.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

ATTO

Ξεκινάμε λοιπόν τις δοκιμές μας με το ATTO και βλέπουμε ότι το Corsair Voyager GTX έχει επιδόσεις πέρα από κάθε άλλο USB Flash Drive έχουμε δει, αλλά χωρίς να φτάνει καν κοντά στις επιδόσεις που υπόσχεται η Corsair.

Όπως σας είπαμε και στην προηγούμενη σελίδα, αυτό δεν οφείλεται στο drive, αλλά στον τρόπο λειτουργίας της USB.


 

Χρησιμοποιούμε λοιπόν το ASRock XFast USB και το ASUS USB Boost για να δούμε αν το drive θα φτάσει τις επιδόσεις που υπόσχεται.

Πράγματι βλέπουμε ότι με το ASRock XFast USB το Corsair Voyager GTX φτάνει την θεωρητική ταχύτητα εγγραφής αλλά όχι της ανάγνωσης. Αντίθετα, με το ASUS USB Boost, φτάνει σχεδόν τη θεωρητική ταχύτητα ανάγνωσης αλλά υπολείπεται σε αυτή της εγγραφής.


 

Είναι σαφές από αυτές τις δοκιμές ότι το Corsair Voyager GTX μπορεί να πιάσει τις θεωρητικές του επιδόσεις, αλλά χρειάζεται καλύτερη υποστήριξη από τις μητρικές. Δε γνωρίζουμε αν υπάρχει αυτή τη στιγμή κάποια μητρική που να του δίνει τη δυνατότητα να λειτουργήσει με τις πλήρεις του δυνατότητες, αλλά όπως και να έχει, οι επιδόσεις του είναι ότι καλύτερο μπορεί κάποιος να αγοράσει σε USB Flash Drive αυτή τη στιγμή.

Συνθετικά Benchmarks

Ας περάσουμε τώρα στα υπόλοιπα συνθετικά Benchmarks για να δούμε πώς θα τα πάει το Corsair Voyager GTX. Η συνεχής γραμμή περιβάλλει την επίδοση του drive χωρίς κάποια τεχνολογία ενίσχυσης της USB. Η διακεκομμένη γραμμή περιβάλλει τις επιδόσεις με το ASUS USB Boost ενεργοποιημένο και η στικτή γραμμή τις επιδόσεις με το ASRock XFast.

Ξεκινάμε τις δοκιμές μας με το Average Access του AIDA 64 4.50. Η δοκιμή αυτή μας δείχνει την αμεσότητα στην ανταπόκριση του drive και όπως βλέπετε το Corsair Voyager GTX έχει πολύ χαμηλό latency.


 

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088. Στη δοκιμασία αυτή δεν συμπεριλάβαμε το Corsair Voyager GTX 16GB USB 2.0 καθώς φαινόταν ότι θα χρειαζόταν περίπου 5 μέρες για να ολοκληρώσει τις δοκιμασίες των 4K και 4K-64Thrd.

Το Corsair Voyager GTX επιτυγχάνει τις θεωρητικές του επιδόσεις στην ανάγνωση στο sequential test μόνο με τη χρήση του ASUS USB Boost. To ASRock XFast USB ακολουθεί αλλά και χωρίς κάποια τεχνολογία ενίσχυσης του USB, οι επιδόσεις είναι εξαιρετικές. Στα 4K οι επιδόσεις θυμίζουν entry level SSD ενώ δεν παρατηρείται scaling με την αύξηση του queue depth, λόγω της σύνδεσης μέσω USB.


 

Στην εγγραφή, σε αντίθεση με το ATTO όπου τον πρώτο λόγο είχε το XFast USB της ASRock, οι καλύτερες επιδόσεις και σχεδόν στο επίπεδο των θεωρητικών, δίνονται από το USB Boost της ASUS.

Στην αντιγραφή όμως, το ASRock XFast USB περνάει μπροστά ενώ το ASUS USB Boost υπολείπεται ακόμη και της μη χρήσης κάποιας τεχνολογίας ενίσχυσης του USB. Αυτό υποδηλώνει προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί ακόμη στην τεχνολογία της ASUS.

Στη συνέχεια έχουμε ακόμη ένα παρόμοιο τεστ, το CrystalDiskMark 3.03b x64, το οποίο μπόρεσαν να ολοκληρώσουν όλα τα drives και που επιβεβαιώνει την κυριαρχία του Corsair Voyager GTX. Οι επιδόσεις του ASUS USB Boost σε εγγραφές και αναγνώσεις είναι ακριβώς στο όριο που υπόσχεται η Corsair ενώ το ASRock XFast USB υπολείπεται στις αναγνώσεις.

Το Anvils Storage Utilities 1.1.0 και το HD Tune Pro 5.50 ολοκληρώνουν τα συνθετικά μας Benchmarks επιβεβαιώνοντας για δύο ακόμη φορές τα ευρήματά μας.

Όπως βλέπετε, όλα μας τα σχόλια αφορούν τον ανταγωνισμό του Corsair Voyager GTX με τον εαυτό του, αφού τα υπόλοιπα drives που είχαμε στη διάθεσή μας δεν αποτελούν ουσιαστικά ανταγωνισμό.

Ακολουθεί το FlashBench, ένα εξειδικευμένο ημισυνθετικό Benchmark, ειδικό για USB Flash Drives.

FlashBench

To FlashBench μετράει τις ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής σε USB Flash Drives κάνοντας δοκιμές με διάφορα μεγέθη αρχείων για να δείξει πώς συμπεριφέρεται το κάθε drive σε κάθε μέγεθος αρχείου που του ζητείται να αναγνώσει ή να γράψει. Επαναλαμβάνει τα τεστ και δίνει ως αποτελέσματα τους μέσους όρους.

Στο πρώτο διάγραμμα βλέπετε τις ταχύτητες που επιτυγχάνουν τα drive της δοκιμής, στην ανάγνωση διαφόρων μεγεθών αρχείων. Παρατηρείστε πώς το Corsair Voyager GTX πετυχαίνει τις καλύτερες επιδόσεις του με τη χρήση του ASUS USB Boost μέχρι να πέσουμε στα αρχεία των 32ΚΒ όπου οι επιδόσεις πέφτουν και συναντάνε αυτές που δίνει το drive χωρίς υποβοήθηση της USB. Αντιθέτως, το ASRock XFast αν και δεν έχει τις ίδιες επιδόσεις αρχικά, παραμένει σε υχηλά επίπεδα μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Άξιο παρατήρησης είναι ότι χωρίς το ASRock XFast USB, το Corsair Voyager GTX πέφτει οριακά κάτω από τις επιδόσεις του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB στα αρχεία των 2KB και 1KB. Βέβαια αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία για ένα USB Flash Drive, καθώς ουσιαστικά ποτέ δεν το χρησιμοποιεί κανείς για τόσο μικρά αρχεία.


 

Στις εγγραφές η κυριαρχία του Corsair Voyager GTX με ASRock XFast USB είναι ξεκάθαρη σε όλα τα μεγέθη αρχείων. Μάλιστα σε αρχεία κάτω των 32ΚΒ οι επιδόσεις του Corsair Voyager GTX χωρίς την τεχνολογία ASRock XFast USB πέφτουν πολύ κάτω από αυτές του Kingston DataTraveler Locker+ G3 32GB. Αυτό είναι και το μοναδικό μελανό σημείο που βρήκαμε στις επιδόσεις του Corsair Voyager GTX.

Ας προχωρήσουμε τώρα και στις πραγματικές δοκιμές ανάγνωσης και εγγραφής αρχείων στα drives.

Πραγματικές Δοκιμές

Επιστρατεύσαμε τα πακέτα των αρχείων με τα οποία δοκιμάζουμε συνήθως τους SSD, μόνο που αυτή τη φορά τα χρησιμοποιήσαμε για αντιγραφή από και προς τα USB Flash Drives.

Ξεκινάμε με τις αναγνώσεις και βλέπουμε το Corsair Voyager GTX έχει σε κάθε περίπτωση μακράν τις καλύτερες επιδόσεις. Το ASUS USB Boost βελτιώνει σημαντικά τις επιδόσεις του drive σε όλες τις δοκιμές εκτός από την ανάγνωση 32000 αρχείων μεγέθους 4K, που για κάποιον περίεργο λόγο, τις χειροτερεύει και μάλιστα σημαντικά αφού διπλασιάζει το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση της δοκιμασίας.


 

Στις δοκιμασίες εγγραφών, τα πράγματα είναι διαφορετικά αφού οι τεχνολογίες ενίσχυσης της USB δεν αποδίδουν ουσιαστικά αποτελέσματα. Μάλιστα, η τεχνολογία ASUS USB Boost φαίνεται να έχει μεγάλο πρόβλημα με την εγγραφή 32000 αρχείων 4K αφού αυξάνει το χρόνο που απαιτείται από 7,54 δευτερόλεπτα σε σχεδόν 83 δευτερόλεπτα!!!

Σίγουρα δε θα χρησιμοποιήσει κανείς το drive αυτό για να μεταφέρει 32000 αρχεία τόσο μικρού μεγέθους, αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε την αδυναμία αυτή, η οποία οφείλεται ξεκάθαρα στην ASUS και όχι στο Corsair Voyager GTX.


 

Επιβεβαιώσαμε λοιπόν και με τις πραγματικές δοκιμές ότι το Corsair Voyager GTX έχει επιδόσεις που είναι πολύ μακρυά από αυτές του ανταγωνισμού, αφού και σε αυτή τη σελίδα το μόνο που είχαμε να σχολιάσουμε ήταν οι διαφορετικές επιδόσεις του ίδιου του Corsair Voyager GTX με διάφορες τεχνολογίες ενίσχυσης της USB.

Παρεμπιπτόντως, για να μην πείτε ότι δεν χρησιμοποιήσαμε τις τεχνολογίες αυτές για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις και των άλλων drives, να σας πούμε ότι φυσικά και το δοκιμάσαμε, γνωρίζοντας όμως από πριν ότι δε θα βλέπαμε διαφορά καθώς η τεχνολογία αυτή ουσιαστικά εξυπηρετεί την παράλληλη μεταφορά δεδομένων, κάτι που μόνο το Corsair Voyager GTX με τον SSD Controller του μπορεί να εκμεταλλευτεί.

Πάμε τώρα στον απολογισμό.

Ο Απολογισμός

Για τους εκλεκτούς που δεν πηδάνε από την εισαγωγή στον απολογισμό, ο σημερινός απολογισμός είναι σχεδόν περιττός. Οι επιδόσεις του Corsair Voyager GTX κινούνται κοντά σε αυτές ενός entry level SSD, πράγμα απόλυτα αναμενόμενο, εφ' όσον το drive έχει SSD Controller.

Οι επιδόσεις του περιορίζονται κυρίως από τους περιορισμούς της διεπαφής USB 3.0 και γι αυτό το λόγο είναι πολύ μεγάλης σημασίας η χρήση κάποιας τεχνολογίας ενίσχυσης της USB, όπως είναι το ASRock XFast USB ή το ASUS USB Boost, έτσι ώστε να μπορέσει το Corsair Voyager GTX να δείξει τις δυνατότητές του.


 

Η ποιότητα κατασκευής είναι άριστη και το μέγεθος αν και σαφώς επιβλητικό, δεν είναι απαγορευτικό ως προς τη φορητότητα. Πρέπει όμως να έχετε υπ' όψιν ότι ενδέχεται να εμποδίσει κάποια διπλανή USB θύρα. Τα υλικά του είναι εξαιρετικά με το μεταλλικό σώμα να αποτελείται από κράμα ψευδαργύρου και το καπάκι να κλείνει με χρήση ποιοτικού αφρώδους.

Όλα αυτά βέβαια δεν έρχονται χωρίς κάποιο κόστος. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το κόστος στην Ελληνική αγορά ξεκινάει από τα 124.40 ευρώ για το Corsair Voyager GTX 128GB και τα 237.72 ευρώ για το Corsair Voyager GTX 256GB. Τιμές που δεν είναι καθόλου χαμηλές αλλά και καθόλου αδικαιολόγητες, δεδομένης της κατηγορίας του προϊόντος. Όποιος θέλει τα καλύτερα θα πρέπει να προτίθεται να πληρώσει και το τίμημα, που κατά τη γνώμη μας είναι λογικό σε αυτή την περίπτωση.

Ας συνοψίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Corsair Voyager GTX:

Πλεονεκτήματα
+ Είναι το ταχύτερο USB Flash Drive
+ Άριστη ποιότητα κατασκευής
+ Εξαιρετικής ποιότητας υλικά
+ Μεγάλη χωρητικότητα με επιλογή ανάμεσα σε 128GB και 256GB
+ Ενδεικτικό LED

Μειονεκτήματα
- Είναι αρκετά μεγάλο σε μέγεθος
- Θα μπορούσε να είχε καλύτερες επιδόσεις στις εγγραφές 4K

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Corsair Voyager GTX είναι:

Πολύμερος Αχανιώτης 26/6/2015

Εισαγωγή

Είναι παράξενο που σε έναν κόσμο πολιτισμένο, το άγριο έχει τόσο μεγάλη γοητεία. Ίσως γιατί κατά βάθος γνωρίζουμε ότι έξω από την εύθραυστη φυσαλίδα του πολιτισμού μας, ο κόσμος παραμένει στον πυρήνα και στην ουσία του άγριος. Το φοβόμαστε το άγριο γιατί δεν ξέρουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε εμείς που έχουμε ημερέψει. Θαυμάζουμε την άγρια ομορφιά του, σεβόμαστε την άγριά του δύναμη και ποθούμε τον άγριο μαγνητισμό του. Ίσως γιατί στον πολιτισμό, το άγριο είναι απαγορευμένο. Κι εμείς, γνήσιοι απόγονοι των μηλοφάγων του παραδείσου, στο απαγορευμένο, δύσκολο να αντισταθούμε.

Κι έρχεται η HyperX με τον πειρασμό του άγριου σε κόκκινο και μαύρο, τα πρωτόγονα χρώματα, να μας δελεάσει με τη νέα ναυαρχίδα των SATA Consumer SSD της, τον HyperX Savage.

Το δείγμα που έφτασε στα χέρια μας έχει χωρητικότητα 240GB και υπόσχεται άγριες ταχύτητες. Ακολουθήστε μας για να δούμε μαζί τι συμβαίνει στην πράξη. Αν τολμάτε.

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Ο HyperX Savage 240GB έρχεται σε μια πολυτελή συσκευασία από ιλουστρασιόν χαρτόνι. Μάλιστα το δείγμα μας είναι η πλούσια έκδοση με τα έξτρα αξεσουάρ και έτσι η συσκευασία του είναι μεγαλύτερη σε ύψος από αυτήν της απλής έκδοσης.

Στο εμπρός μέρος βλέπουμε τη φωτογραφία του HyperX Savage 240GB σε ένα άγριο φόντο, ενώ πάνω δεξιά αναφέρεται η χωρητικότητα και εντυπωσιακές επιδόσεις στο ATTO (συμπιέσιμα δεδομένα). Κάτω αριστερά αναγράφεται η διάρκεια της εγγύησης που είναι τρία χρόνια.

Το πίσω μέρος αναφέρει λεπτομέρειες σχετικά με το τι ακριβώς περιέχεται στη συσκευασία.

Η HyperX επέλεξε να συνδυάσει την αγριότητα του προϊόντος της με την πολυτέλεια και έτσι η συσκευασία ανοίγει σε στυλ κασετίνας και αντικρίζουμε τον HyperX Savage 240GB προστατευμένο σε πολυτελές ποιοτικό αφρολέξ.

Ανασηκώνοντας το αφρολέξ από την ειδική λαβή αποκτούμε πρόσβαση στα παρελκόμενα του πακέτου που είναι πολλά! υπάρχει μετατροπέας 2,5" σε 3,5", μετατροπέας πάχους από 7 σε 9,5 χιλιοστά, στυλό-κατσαβίδι, καλώδιο SATA, βίδες, κωδικός ενεργοποίησης για το Acronis True Image HD, ένα αυτοκόλλητο HyperX και μία εξωτερική θήκη δίσκου 2,5".

H θήκη είναι φτιαγμένη από ποιοτικό πλαστικό και είναι tool-less. Ανοίγει και κλείνει με ειδικό διακόπτη στο εμπρός μέρος της ενώ στο πίσω φέρει υποδοχή βύσματος USB 3.0 και ενδεικτικό LED.

Στο εσωτερικό της κρύβεται ακόμη και το USB καλώδιο που θα χρειαστείτε για τη σύνδεσή της. Συγχαρητήρια στην HyperX για την πληρότητα του πακέτου.

Και περνάμε στον ίδιο τον SSD. Η κατασκευή είναι πραγματικά εξαιρετικής ποιότητας και ενώ η ομορφιά είναι σίγουρα θέμα προσωπικού γούστου, σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και προσεγμένο drive.

Στο πίσω μέρος φέρει αυτοκόλλητο με τα βασικά χαρακτηριστικά και τις πιστοποιήσεις του. 4 βίδες κρατάνε το κέλυφος κλειστό, μία εκ των οποίων καλύπτεται από αυτοκόλλητο ασφαλείας.

Το αυτοκόλλητο ξεκαθαρίζει ότι αν αφαιρεθεί χάνεται η εγγύηση, ενώ οι βίδες είναι torx με καρφάκι στη μέση που απαιτούν ειδικό κατσαβίδι.

Φυσικά εμείς το έχουμε στην ειδική εργαλειοθήκη μας οπότε ορίστε ο εσωτερικός κόσμος του μαυρο-κόκκινου HyperX Savage 240GB που είναι τελικά μαύρος-μπλε.

Η πλακέτα είναι πολύ καλής κατασκευής και στην πλευρά που βλέπουμε περιλαμβάνει 8 NAND chips, 1 Cache Memory chip και τον Controller, καθώς και voltage regulators και δευτερεύοντα στοιχεία.

Ο Controller είναι καλυμμένος από θερμοαγώγιμο pad που τον φέρνει σε επαφή με το κέλυφος του drive το οποίο λειτουργεί ως ψύκτρα.

Αφαιρούμε και το pad και...

...βλέπουμε ότι ο controller είναι ένα νέο μοντέλο της Phison το Phison PS3110-S10. Η Phison μας έχει συνηθίσει σε οικονομικούς controllers που χρησιμοποιούνται σε μέσης κατηγορίας drives. Ο συγκεκριμένος όμως φέρει 4 πυρήνες και 8 κανάλια και υπόσχεται υψηλές επιδόσεις που φτάνουν έως και 100.000 IOPS. Ο controller είναι πλήρης χαρακτηριστικών και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων δυνατότητες AES-256, Opal-TCG, End-to-End Data Path Protection (ETEP), SmartECC™, SmartRefresh™, SmartFlush™, GuaranteedFlush™ και DEVSLP.

Οι NAND που χρησιμοποιεί ο HyperX Savage 240GB έχουν το λογότυπο της Kingston και τον κωδικό FD16B08UCT1-AF και πρόκειται για MLC NAND chips με χωρητικότητα 16GB έκαστο.

Η Cache του drive παρέχεται από ένα chip DDR3 Nanya NT5CC128M16FP, χωρητικότητας 256MB και χρονισμένο στα 1600MHZ, με main latencies 11-11-11.

Η άλλη πλευρά του PCB έχει άλλα 8 NAND chips χωρίς επιπλέον cache. Η συνολική χωρητικότητα NAND του HyperX Savage 240GB είναι λοιπόν 16 x 16GB = 256GB εκ των οποίων 240GB είναι διαθέσιμα στο χρήστη (πριν το format) και τα υπόλοιπα 16GB χρησιμοποιούνται για over provisioning. H συνολική cache είναι 256MB.

Πάμε τώρα στην επόμενη σελίδα για να δούμε τι αποφέρει όλη αυτή η τεχνολογία σε επιδόσεις.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του HyperX Savage 240GB.

Όπως βλέπετε ο HyperX Savage 240GB έχει αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά, εντυπωσιακή αξιοπιστία που φτάνει τα 306TB εγγραφών, άγριες ταχύτητες που αγγίζουν τα όρια του πρωτοκόλλου SATA 3 και τα καλύπτει όλα αυτά με 3 χρόνια εγγύησης. Αν και θα προτιμούσαμε 5 χρόνια, όπως συνηθίζεται για τα μεγάλα μοντέλα των εταιριών, τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του πίνακα είναι σίγουρα εντυπωσιακά.

Στην επόμενη σελίδα θα αναλύσουμε τη μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε κατά τη δοκιμασία του HyperX Savage 240GB.

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον HyperX Savage 240GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB,ο HyperX Predator 480GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, οι OCZ Vector 180 480GB και OCZ Vector 180 960GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, HyperX Savage 240GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον HyperX Savage 240GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive.

Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο HyperX Savage 240GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων βλέπουμε τον HyperX Savage 240GB να έχει αρκετά ήμερες επιδόσεις πετυχαίνοντας μάλιστα αρνητικό ρεκόρ στο 1MB που συμπαρασύρει και το Random.

Στις δοκιμασίες των εγγραφών, παρατηρούμε και πάλι χαμηλές επιδόσεις στα μικρά αρχεία αλλά τις καλύτερες επιδόσεις που έχουμε πάρει από SATA δίσκο στο 1MB και σχεδόν τις καλύτερες στο Random.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο HyperX Savage 240GB έχει αρκετά μεγάλο latency που τον κατατάσσει στην προ-τελευταία θέση.

Στο Average Write Access βλέπουμε όπως και πριν καλύτερες επιδόσεις και μια μέτρια κατάταξη.

Και περνάμε τώρα στις δοκιμασίες ταχύτητας ξεκινώντας με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB εντυπωσιάζει πραγματικά με τις επιδόσεις του ερχόμενος πρώτος μεταξύ των SATA drives και ξεπερνώντας ακόμη και τον Kingston HyperX Predator 480GB στη δοκιμασία 4K με ένα εντυπωσιακό 48,51MB/s!

Στις δοκιμασίες εγγραφών, οι επιδόσεις του στα 4K μετριάζονται αλλά παίρνει τη SATA πρωτιά στις σειριακές εγγραφές και στις εγγραφές 4Κ-64Thrd ξεπερνάει ακόμη και τον M.2 αδελφό του.

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB είναι άνω του μετρίου αλλά όχι κορυφαίος.

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο HyperX Savage 240GB έχει καλές άλλα όχι κορυφαίες επιδόσεις.

Αντιθέτως στις δοκιμασίες εγγραφής τα πηγαίνει πολύ καλύτερα αποσπώντας άνετα την πρώτη θέση μεταξύ των SATA drives.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο HyperX Savage 240GB παίρνει την τρίτη θέση μεταξύ των SATA drives έχοντας τη δεύτερη θέση στις εγγραφές και την τρίτη στις αναγνώσεις.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καθόλου καλά για high end drive έχοντας επιδόσεις κάτω του μετρίου.

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Και σε αυτή τη δοκιμή ο HyperX Savage 240GB είναι ανάμεσα στα πιο αργά drives.

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.

Και εδώ ο HyperX Savage 240GB τα πάει όπως και στις προηγούμενες δοκιμασίες της εταιρίας.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον HyperX Savage 240GB να είναι ανάμικτες. Σε κάποια benchmarks ήταν κορυφαίος και επέδειξε άγριες ταχύτητες ενώ σε άλλα ήταν κάτω του μετρίου.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δυσκόλεψε όλα τα drives, μαζί και τον HyperX Savage 240GB που διατήρησε την τελευταία θέση στη δοκιμή.

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει σταθερό αλλά σχετικά υψηλό latency που πάντως δεν έχει spikes όπως συμβαίνει σε κάποια άλλα drives.

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει και με το λειτουργικό κορυφαίες επιδόσεις για SATA drive.

Το ίδιο κάνει και στις δοκιμασίες των εγγραφών.

Ενώ στις δοκιμασίες αντιγραφών έχει και πάλι μέτριες επιδόσεις.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου η ύπαρξη του λειτουργικού δεν άλλαξε ουσιωδώς τα πράγματα.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου και πάλι είχαμε αποτελέσματα αντίστοιχα με αυτά που είδαμε σε άδειο drive.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε, είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ ο HyperX Savage 240GB πέτυχε την 4η θέση ανάμεσα στα 10 SATA drives.

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο HyperX Savage 240GB εξακολουθεί να δίνει ανάμικτα και ακραία αποτελέσματα.

Για να δούμε πώς θα τα πάει στην επόμενη σελίδα, στις δοκιμασίες αντοχής του IOMeter.

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.

Εδώ ο HyperX Savage 240GB δείχνει να ξεκινάει τις εγγραφές περίπου στις 33000 IOPS, πολύ κάτω από τις διαφημιζόμενες επιδόσεις του. Κρατάει τις επιδόσεις αυτές για περίπου 40 λεπτά, που δεν είναι καθόλου άσχημο, και κατόπιν έχει μια απότομη πτώση για να ακολουθήσει μια σταδιακή πτώση έως το steady state.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Βλέπουμε ότι ο HyperX Savage 240GB δεν καταφέρνει να κρατήσει ένα steady state με ταχύτητες ανάλογες της θέσης που κατέχει στη σειρά SSD της HyperX.

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Και σε αυτή τη δοκιμασία, ο HyperX Savage 240GB δεν τα πάει καλά.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα o HyperX Savage 240GB έχει τον 2ο χειρότερο χρόνο που έχουμε καταγράψει έως τώρα.

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον HyperX Savage 240GB να αποκαλύπτει αρκετές αδυναμίες. Η σημαντικότερη είναι στην αντιγραφή των μικρών αρχείων 4K όπου έχει πραγματικά πολύ κακές επιδόσεις. Αλλά και στις υπόλοιπες αντιγραφές οι επιδόσεις του είναι κάτω του μετρίου.

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο HyperX Savage 240GB να παίρνει τη 2η θέση μεταξύ των SATA drives...

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
Και εδώ φαίνεται ότι ο HyperX Savage 240GB δεν πάει καλά, έχοντας την τρίτη χειρότερη επίδοση που έχουμε καταγράψει.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο HyperX Savage 240GB έχει την προτελευταία ταχύτητα μεταξύ των drives που δοκιμάσαμε.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο HyperX Savage 240GB έχει επιδόσεις κάτω του μετρίου.

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Σε αυτή τη δοκιμασία ο HyperX Savage 240GB είχε τη χειρότερη επίδοση που έχουμε δει, όντας πιο αργός από πολύ οικονομικότερα drives.

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο HyperX Savage 240GB τα πήγε καλά, με την τρίτη καλύτερη επίδοση μεταξύ των SATA drives.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο HyperX Savage 240GB έχει ένα συνολικό χρόνο που τον κατατάσσει στην 5η θέση μεταξύ των 10 SATA drives. Μια μέτρια θέση που δεν αντιστοιχεί στις θεωρητικές του δυνατότητες.

Ας πάμε λοιπόν στην επόμενη σελίδα, του απολογισμού, για να δούμε πώς τα πήγε συνολικά ο άγριος της HyperX.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Φτάσαμε στον απολογισμό. Και ο HyperX Savage 240GB θυμίζει Dr. Jekyll και Mr. Hyde. Σε κάποιες δοκιμές ο άγριος, αχαλιναγώγητος χαρακτήρας του Mr. Hyde έφερνε το drive σε κορυφαίες θέσεις κατάταξης, ενώ σε άλλες το drive "ξεφούσκωνε" και εμφάνιζε τον συνεσταλμένο χαρακτήρα του Dr. Jekyll, αρκούμενο σε κάποια από τις τελευταίες θέσεις.

Τι να πούμε λοιπόν για τις συνολικές επιδόσεις του HyperX Savage 240GB; Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, αυτό που έχει τη μέγιστη βαρύτητα στις επιδόσεις, είναι οι δοκιμασίες Real Life, και αυτό θα συμβεί και εδώ. Οπότε οι επιδόσεις του HyperX Savage 240GB θα χαρακτηριστούν αντίστοιχες ενός budget drive και όχι της θέσης που του έχει δώσει η HyperX στην κατάταξή της. Η κατανομή των επιδόσεων του HyperX Savage 240GB και οι 4 πυρήνες του controller αφήνουν ελπίδες βελτιώσεων με κάποια αναβάθμιση του Firmware, αλλά προς το παρόν εμείς θα βαθμολογήσουμε την τρέχουσα κατάσταση.

Με τιμή που ξεκινάει στην Ελληνική αγορά από τα 110 ευρώ για την απλή έκδοση και τα 131,30 ευρώ για το πλούσιο Upgrade Bundle Kit που σας παρουσιάσαμε, δε θα λέγαμε ότι ανήκει στα οικονομικά drives αλλά ούτε και στα πολύ ακριβά. Αν οι επιδόσεις που επέδειξε σε κάποια από τα συνθετικά benchmarks είχαν εμφανιστεί και στις δοκιμασίες Real Life, τότε η τιμή του θα ήταν πολύ καλή. Δεν εμφανίστηκαν όμως και έτσι η βαθμολογίας απόδοσης προς τιμή θα είναι μέτρια.

Όσον αφορά την ποιότητα κατασκευής, την εμφάνιση, την πληρότητα του πακέτου, την αντοχή σε εγγραφές και το παρεχόμενο migration software, το drive είναι πολύ καλό και αυτό έχει τη σημασία του.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του HyperX Savage 240GB:

Πλεονεκτήματα
+ Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής
+ Πλήρες πακέτο χαρακτηριστικών του Controller
+ Μεγάλη θεωρητική αντοχή σε εγγραφές
+ Εμφάνιση
+ Πλήρες πακέτο αξεσουάρ
+ Πολύ καλό Migration Software (Acronis True Image HD)

Μειονεκτήματα
- Επιδόσεις
- Τιμή
- Απουσία διαχειριστικού λογισμικού

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του HyperX Savage 240GB είναι:

Ευχαριστούμε θερμά την HyperX για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 29/6/2015

Εισαγωγή

Η αντανάκλαση του ήλιου στο καλοκαιρινό χορτάρι θαμπώνει τα μάτια και το αεράκι που δροσίζει το κοπάδι προκαλεί ελαφρά κύματα στη χρυσαφένια του θάλασσα. Τίποτα στη γαλήνια εικόνα δεν προδίδει αυτό που θα επακολουθήσει. Γιατί μέσα στα χρυσαφένια κύματα κρύβεται μια μαύρη απειλή.

Πλησιάζει αργά από την πλευρά του ανέμου και ξεχωρίζει το στόχο του. Είναι μια νεαρή, άπειρη αντιλόπη που έχει ξεφύγει ελάχιστα από τον προστατευτικό κλοιό του κοπαδιού. Με ρευστές κινήσεις φτάνει κοντά και πριν το κοπάδι προλάβει να αντιληφθεί το παραμικρό ξεκινάει τη σύντομη αλλά απίστευτα γρήγορη κούρσα του. Η αντιλόπη τρομαγμένη τινάζεται προς την αντίθετη κατεύθυνση αλλά η δύναμή της είναι στην αντοχή και όχι στην ταχύτητα. Αν καταφέρει να μείνει μπροστά για μερικά δευτερόλεπτα, το αρπακτικό θα τελειώσει την κούρσα του με απογοήτευση. Αλλά όχι αυτή τη φορά. Η απόσταση μεταξύ τους κλείνει γοργά και με ένα αξιοζήλευτο σάλτο κάτι μαύρο πέφτει πάνω στην αντιλόπη και μετά, κόκκινο.

 

Την τρομακτική ταχύτητα αυτής της κούρσας ήθελε να οικειοποιηθεί η Kingston όταν ονόμασε τον καινούριο της SSD Predator (αρπακτικό). Σήμερα λοιπόν θα αναλύσουμε και θα δοκιμάσουμε το αρπακτικό της Kingston για να δούμε αν είναι άξιος του ονόματός του ο Kingston HyperX Predator 480GB.

Ακολουθήστε μας στην επόμενη σελίδα για να κάνουμε μαζί την ανατομία ενός αρπακτικού.


 

Από τη συσκευασία μέχρι το πυρίτιο - Τι ακριβώς αγοράζουμε

Κατ' αρχάς και πριν προχωρήσουμε παρακάτω, να πούμε ότι ο Kingston HyperX Predator 480GB δεν είναι ένας κλασικός SATA δίσκος των 2.5" αλλά ένα drive μορφής M.2 πάνω σε μια PCI Express κάρτα. Έτσι δίνει τη δυνατότητα διπλής τοποθέτησης, είτε ως Μ.2 drive πάνω στη μητρική αν αυτή το υποστηρίζει, είτε τοποθετημένος πάνω στην κάρτα του, όπως έρχεται, σε μία θύρα PCIe 2.0 4X.

Έτσι, βλέπουμε πάνω στη συσκευασία του που αποτελείται από ιλουστρασιόν χαρτόνι, την εικόνα μιας PCI-E κάρτας πάνω στην οποία υπάρχει μια θύρα M.2 όπου και είναι τοποθετημένος ο ίδιος ο Kingston HyperX Predator 480GB. Το εμπρός μέρος της συσκευασίας μας λέει ακόμη ότι πρόκειται για ένα Μ.2 drive που χρησιμοποιεί 4 lanes PCIe Generation 2. Το γεγονός ότι το drive χρησιμοποιεί PCIe 2ης και όχι 3ης γενιάς εξασφαλίζει πλήρεις επιδόσεις σε παλαιότερα συστήματα. Αυτό σε συνδυασμό με τον adaptor είναι εξαιρετική ευκαιρία για όσους θέλουν να αποκτήσουν γρήγορο αποθηκευτικό μέσο στον υπολογιστή τους που όμως δεν υποστηρίζει SATA 3 και προφανώς ούτε έχει Μ.2 θύρα.

Στο πίσω μέρος της συσκευασίας βλέπουμε λεπτομέρειες για το drive και την εγγύησή του καθώς και τα πλήρη περιεχόμενα της συσκευασίας. Μαζί με το drive βλέπουμε ότι παρέχεται και bracket half height για να χωράει σε κουτιά μικρού ύψους καθώς και άδεια χρήσης για το Acronis cloning software.


 

Το κουτί ανοίγει ως κασετίνα και αντικρίζουμε ένα μαύρο σκληρό αφρολέξ με το λογότυπο HyperX.

Κάτω από το αφρολέξ βρίσκεται ο Kingston HyperX Predator 480GB προστατευμένος από το ίδιο πολύ καλής ποιότητας μαύρο αφρολέξ. Επίσης βρίσκουμε το κοντό bracket, ένα φυλλάδιο με βασικές οδηγίες χρήσης, ένα αυτοκόλλητο HyperX και το Activation Key του Acronis True Image HD.

Και φτάνουμε στο ίδιο το αρπακτικό της Kingston, τον Kingston HyperX Predator 480GB. Πρόκειται λοιπόν για μια half height κάρτα, εδώ με το full height bracket, σε μαύρο χρώμα και με χρυσαφί λεπτομέρειες. Μίνιμαλ εμφάνιση που εμπνέει ποιότητα. Πάνω στην κάρτα, η M.2 υποδοχή με το ίδιο το drive, στα ίδια χρώματα.

Ξεβιδώνουμε τη βίδα που συγκρατεί το drive πάνω στην κάρτα και βλέπουμε ότι υπάρχει ένα thermal pad πάνω στην κάρτα με εντυπώσεις από τα εξαρτήματα του drive και συγκεκριμένα της δεξιάς πλευράς του όπως το βλέπουμε στη δεξιά φωτογραφία. Πρόκειται για το σημείο όπου από την άλλη πλευρά του PCB του drive βρίσκεται ο controller του.

Παρατηρούμε 4 NAND chips και 1 cache.


 

Τα NAND chips είναι της Toshiba και συγκεκριμένα τα Toshiba TH58TEG9DDKBA8H που είναι Toggle Mode MLC NAND Flash Chips των 64GB έκαστο. Οπότε σε αυτήν την πλευρά του PCB μετράμε 4 X 64GB = 256GB

Στη δεξιά φωτογραφία βλέπουμε ένα chip της Kingston με κωδικό D2516EC4BXGGB. Πρόκειται για μνήμη DDR 3 χρονισμένη στα 1600MHz και χωρητικότητας 512ΜΒ.


 

Περνάμε στην άλλη πλευρά του PCB του Kingston HyperX Predator 480GB όπου βλέπουμε άλλα 4 NAND chips και άλλο ένα Cache chip καθώς και τον controller του drive.

Συνεπώς, έχουμε και από αυτήν την πλευρά 4 X 64GB = 256GB αποθηκευτικού χώρου που δίνει συνολικά 512GB για όλο το drive. Στον χρήστη είναι διαθέσιμα τα 480GB, άρα 32GB χρησιμοποιούνται από το drive για over provisioning.

H cache, με άλλα 512MB σε αυτήν την πλευρά, γίνεται συνολικά 1024MB ή αν προτιμάτε, 1GB.

Και φτάνουμε στην καρδιά του θηρίου, τον controller του που είναι ο νέος Marvel 88SS9293. Οι πληροφορίες για το συγκεκριμένο controller είναι λίγες, αλλά ξέρουμε ότι χρησιμοποιεί 4 PCIe lanes 2ης γενιάς, δεν απαιτεί τη χρήση ψύκτρας και μπορεί να πετύχει θεωρητικά ταχύτητες που φτάνουν τα 1400MB/s στην ανάγνωση και τα 1000MB/s στην εγγραφή. Μιλάμε δηλαδή για πολύ καλύτερες επιδόσεις από αυτές που μπορούν να επιτύχουν οι SSD που περιορίζονται από το πρωτόκολλο SATA 3.


 

Και με αυτή την υπόσχεση να αντηχεί ακόμη στ' αφτιά μας, ας πάμε στην επόμενη σελίδα για να δούμε τι χαρακτηριστικά υπόσχεται ο Kingston HyperX Predator 480GB.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά - Και τι υποτίθεται πώς κάνει αυτό το πράμα;

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του Kingston HyperX Predator 480GB.


 

Όπως βλέπετε οι θεωρητικές του επιδόσεις είναι εντυπωσιακές και ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις του controller του. Εντυπωσιακό επίσης είναι και το reliability του drive με την Kingston να υποστηρίζει ότι φτάνει τα 882ΤΒ εγγραφών.

Κάτι που πρέπει να προσέξουμε είναι οι σχετικά υψηλές καταναλώσεις που φυσικά θα συνοδεύονται από έκλυση θερμότητας. Προσοχή λοιπόν στον αερισμό του κουτιού, ειδικά όταν ο Kingston HyperX Predator 480GB χρησιμοποιείται χωρίς τον adaptor, ο οποίος παίζει και το ρόλο ψύκτρας.

Στην επόμενη σελίδα θα αναλύσουμε τη μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε κατά τη δοκιμασία του Kingston HyperX Predator 480GB.


 

Σύστημα δοκιμών και μεθοδολογία - Για να δούμε, με τι και πώς το κάνουμε;

Το σύστημα δοκιμών μας είναι στημένο πάνω στην Asrock Z97X Killer. Η συγκεκριμένη μητρική διαθέτει διασυνδέσεις SATA III, SATA Express και Μ.2. Συνεπώς προσφέρεται για τη σύνδεση όλων των SSD που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν στο άμεσο μέλλον προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσων συγκρίσεων πάνω στο ίδιο σύστημα.

Ο επεξεργαστής είναι ο Intel G3258 Anniversary Edition, με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή που μας επέτρεψε τον εύκολο υπερχρονισμό του στα 4,5 GHz, ενώ παρέμεινε δροσερός χάρη στην Corsair Hydro Series H100i GTX. Με δεδομένο ότι οι δοκιμές των SSD και τα υψηλά IOPS απαιτούν υψηλές συχνότητες αλλά τρέχουν σε ένα μόνο νήμα, ο συγκεκριμένος επεξεργαστής είναι ιδανικός για τις δοκιμές μας.

Η μνήμη είναι στα 8GB που υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις μας στα συγκεκριμένα τεστ, το τροφοδοτικό είναι το Cooler Master V650 και το σύστημα είναι στημένο στο Cooler Master Test Bench V1.0.

Ευχαριστούμε θερμά την Asrock, την Cooler Master και την Corsair για τα εξαρτήματα που μας παρείχαν για την κατασκευή του συστήματος δοκιμών!

Το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο γίνονται οι δοκιμές είναι τα Windows 7 64bit και περιλαμβάνει εκτός από όλους τους drivers και τα βασικά προγράμματα που έρχονται με τη συγκεκριμένη μητρική, με σκοπό να πετύχουμε ένα πιο ρεαλιστικό και κοντά στην πραγματικότητα περιβάλλον δοκιμών. Ο driver του SATA controller που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Intel 13.10.1058, προφανώς σε AHCI mode.


 

Οι δοκιμές στις οποίες θα υποβάλουμε τον Kingston HyperX Predator 480GB χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:

1: Συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο, όπου ο υπό δοκιμή SSD είναι δεύτερος δίσκος στο σύστημα, άδειος και χαλαρός. Αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες που ποτέ δε θα δείτε σε πραγματική χρήση.

2: Συνθετικά benchmarks σε δίσκο συστήματος, όπου τα windows είναι εγκατεστημένα στον ίδιο τον υπό δοκιμή SSD. Εδώ τα πράγματα έρχονται λίγο περισσότερο προς την πραγματικότητα, αλλά τα συνθετικά benchmarks παραμένουν συνθετικά.

3: Benchmarks σταθερής κατάστασης (steady state), όπου καταγράφουμε την απόδοση του SSD καθώς αυτός γράφει συνεχώς δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να φτάσει στην χειρότερη δυνατή απόδοσή του. Εδώ τα πράγματα είναι το αντίθετο από προηγουμένως, δηλαδή ιδιαιτέρως δυσμενή και απίθανο να εμφανιστούν κατά τη συνήθη οικιακή χρήση. Αποτελούν όμως τον κανόνα σε database και file servers.

4: Πραγματικές δοκιμές! Εδώ με την ειδική σουίτα που δημιούργησε για εμάς ο προγραμματιστής Στέλιος Σηφάκης (τον οποίον ευχαριστούμε θερμά) εκτελούνται κάποιες από τις πιο συνηθισμένες εργασίες που κάνει ένας χρήστης και χρονομετρούνται. Σε αυτές τις δοκιμές δίνουμε τη μεγαλύτερη βαρύτητα μιας και αναδεικνύουν την πραγματική εμπειρία που έχει ο χρήστης.

Οι SSD που περιλαμβάνονται στα συγκριτικά μας είναι (με αλφαβητική σειρά), ο AMD R7 240GB, o Corsair Force LX 256GB, ο Kingston SSDNow KC300 240GB,o Kingston SSDNow V310 960GB, ο OCZ ARC 100 240GB, οι OCZ Vector 180 480GB και OCZ Vector 180 960GB, ο Samsung 840 EVO 250GB, ο Samsung 850 Pro 256GB, και φυσικά, ο πρωταγωνιστής μας, Kingston HyperX Predator 480GB.

Μείνετε συντονισμένοι. Μετά τις δοκιμές ακολουθεί σχολιασμός και βαθμολογία!


 

Synthetic Benchmarks σε κενό δίσκο - Ξεκινάμε χαλαρά

Ξεκινάμε λοιπόν τις μετρήσεις μας χρησιμοποιώντας καταξιωμένα συνθετικά benchmarks στον Kingston HyperX Predator 480GB ενώ αυτός είναι κενός και τοποθετημένος ως 2ος δίσκος στο σύστημα δοκιμών. Αυτό το στήσιμο προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για το δίσκο ώστε να αποδώσει τις μέγιστες επιδόσεις του, τις οποίες φυσικά δεν πρόκειται να δούμε σε πραγματική χρήση. Είναι δηλαδή ένα ιδανικό σενάριο για να δούμε μέχρι που μπορεί να φτάσει το drive.

Η αρχή θα γίνει με το HD Tune Pro 5.50 που μετράει τα IOPS ανάγνωσης και εγγραφής σε SSD χωρίς διαμερίσματα. Ας δούμε πώς θα τα πάει ο Kingston HyperX Predator 480GB απέναντι στους ανταγωνιστές του:

Στις δοκιμασίες αναγνώσεων βλέπουμε κάτω του μέσου όρου επιδόσεις στα μικρά πακέτα και εξαιρετικές επιδόσεις στις δοκιμασίες που αφορούν 64K και 1MB. Αυτό μας δημιουργεί υποψίες ότι οι εξαιρετικές επιδόσεις που υπόσχεται ο Kingston HyperX Predator 480GB είναι αληθείς αλλά με κάποια αδυναμία στα πολύ μικρά αρχεία. Θα δούμε στην πορεία.


 

Στις δοκιμασίες των εγγραφών, παρατηρούμε το ίδιο μοτίβο.

Συνεχίζουμε με τις δοκιμές Average Access του AIDA 64 4.50. Με το AIDA 64 Average Read Access και Average Write Access, που εκτελούνται επίσης σε δίσκο χωρίς διαμερίσματα, βλέπουμε το χρόνο απόκρισης του SSD σε διάφορα requests. Μετράμε δηλαδή το latency. Εδώ το χαμηλό σκορ είναι καλύτερο.

Στο Average Read Access ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει φυσιολογική απόκριση, ασήμαντα πιο αργή (0,01ms) από άλλα drives.


 

Στο Average Write Access βλέπουμε επίσης υψηλό ελάχιστο χρόνο απόκρισης αλλά έναν εξαιρετικό μέγιστο χρόνο απόκρισης.

Και περνάμε τώρα στις δοκιμασίες ταχύτητας ξεκινώντας με το AS SSD Benchmark, έκδοση 1.7.4739.38088.

Στις δοκιμασίες ανάγνωσης ο Kingston HyperX Predator 480GB κερδίζει κατά κράτος στις σειριακές αναγνώσεις αλλά μένει οριακά πίσω από τον Samsung 850 Pro 256GB στις αναγνώσεις μικρών αρχείων 4K. Στις αναγνώσεις 4Κ με 64 threads ανακάμπτει και περνάει καθαρά μπροστά αλλά όχι με την εντυπωσιακή διαφορά που έχει στις σειριακές αναγνώσεις.


 

Στις δοκιμασίες εγγραφών, οι σειριακές εγγραφές παραμένουν εντυπωσιακά γρήγορες αλλά οι εγγραφές 4K είναι χαμηλά, παίρνοντας την προ-τελευταία θέση και ούτε οι εγγραφές 4K με 64 threads δεν μπορούν αυτή τη φορά να φέρουν τον Kingston HyperX Predator 480GB σε καλύτερη από την 6η στις 10 θέσεις.

Εντοπίζουμε λοιπόν συνολικά μια σχετική αδυναμία στις μεταφορές πολύ μικρών αρχείων που δεν ανταποκρίνεται στα διαφημιζόμενα IOPS του drive.


 

Στις δοκιμασίες αντιγραφής που είναι μίξη ανάγνωσης και εγγραφής, οι επιδόσεις του Kingston HyperX Predator 480GB είναι πραγματικά εκτός ανταγωνισμού!

Ακολουθούν οι δοκιμές με το CrystalDiskMark 3.03b x64. Τόσο στις αναγνώσεις όσο και στις εγγραφές επιβεβαιώνουμε τα ευρήματα του προηγούμενου τεστ.

Ακολουθεί η βαθμολογία του Anvils Storage Utilities 1.1.0., όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει άνετα την πρώτη θέση, κυρίως λόγω των εξαιρετικών του επιδόσεων στις δοκιμασίες ανάγνωσης αλλά υπολείπεται του διαφημιζόμενου σκορ των 6700 Points, λόγω του μέτριου σκορ που πέτυχες στις δοκιμασίες εγγραφών.

Περνάμε τώρα στις σουίτες της Futuremark που οι παλιότεροι θυμόμαστε ως MadOnion. Οι σουίτες αυτές επιχειρούν να προσομοιάσουν πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Ας ξεκινήσουμε με το PCMark 05.

Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έδειξε διττό χαρακτήρα πετυχαίνοντας τα χαμηλότερα σκορ στις 3 πρώτες δοκιμασίες και τα υψηλότερα στις 2 τελευταίες.


 

Συνεχίζουμε με το πιο σύγχρονο PCMark7.

Σε αυτή τη δοκιμή ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει συνολικά την πρώτη θέση έχοντας στη χειρότερη περίπτωση από τα καλύτερα και συνηθέστερα τα καλύτερα αποτελέσματα στις δοκιμασίες.


 

Και τελειώνουμε αυτή τη σειρά δοκιμών με το πλέον σύγχρονο PCMark 8, όπου τα αποτελέσματα είναι σε δευτερόλεπτα και το μικρότερο είναι και καλύτερο.

Και εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει παρόμοια συμπεριφορά με το PCMark 7 και είναι συνολικά ο καλύτερος SSD που έχουμε δοκιμάσει.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν τα συνθετικά benchmarks σε άδειο δίσκο με τις εντυπώσεις για τον Kingston HyperX Predator 480GB να είναι πολύ θετικές με τη σημαντική σημείωση των χαμηλότερων του επιθυμητού IOPS.

Πάμε να δούμε τι γίνεται αν τρέξουμε τα ίδια benchmarks ενώ στο drive υπάρχει εγκατεστημένο και το λειτουργικό σύστημα.


 

Synthetic Benchmarks σε δίσκο συστήματος - Δυσκολεύει το πράμα

Δυσκολεύουμε λίγο τις συνθήκες τώρα, τρέχοντας τα ίδια benchmarks αλλά αυτή τη φορά το λειτουργικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο ίδιο τον υπό δοκιμή SSD.

Ξεκινάμε πάλι με το HDTune Pro 5.50 αλλά αυτή τη φορά προφανώς σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος και τρέχουμε μόνο τη δοκιμασία ανάγνωσης δεδομένου ότι η δοκιμασία εγγραφής, είναι καταστροφική και θα έσβηνε όλα τα δεδομένα στον SSD.

Η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος έκοψε κάτι από τις επιδόσεις του Kingston HyperX Predator 480GB, αλλά η συνολική εικόνα παρέμεινε αντίστοιχη με το drive να έχει λιγότερα από τα θεωρητικά του IOPS στα μικρά αρχεία και να έχει την πρωτιά, έστω και μικρότερη από πριν, στα μεγαλύτερα αρχεία.


 

Συνεχίζουμε με τη δοκιμή Random Read Access του AIDA64 4.50, σε δίσκο με διαμέρισμα συστήματος πλέον. Η Random Write Access, ως καταστροφική για τα δεδομένα, παραλείπεται.

Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει σταθερή συμπεριφορά χωρίς latency spikes και επιδόσεις αντίστοιχες του Samsung 850 Pro 256GB.


 

Συνεχίζουμε με το AS SSD Benchmark έκδοση 1.7.4739.38088.

To μοτίβο παραμένει ίδιο και με το λειτουργικό στο δίσκο, εκτός από μια μικρή αναμενόμενη πτώση στις επιδόσεις.


 

Ακολουθούν οι δοκιμασίες του CrystalDiskMark 3.03b x64, όπου και πάλι τα πράγματα δεν άλλαξαν σημαντικά.

Συνεχίζουμε με το Anvils Storage Utilities 1.1.0., στο οποίο μια μικρή πτώση έκλεισε κάπως την ψαλίδα ανάμεσα στον Kingston HyperX Predator 480GB και τον 2ο Samsung 850 Pro 256GB, αλλά το δοκιμαζόμενο drive παραμένει σταθερά πρώτο.

Ακολουθούν οι δοκιμασίες της Futuremark.

Στα PC Mark 05, PCMark 7 και PCMark8 η ύπαρξη του λειτουργικού συστήματος δεν είχε ιδιαίτερες επιδράσεις και τα αποτελέσματα που πήραμε, είναι ουσιαστικά τα ίδια με πριν. Αν δε μας πιστεύετε, σας τα παραθέτουμε.


 

Και τελειώνουμε με το BootTimer που μετράει το χρόνο από την έναρξη του kernel των windows μέχρι να είναι χρησιμοποιήσιμο το desktop.

Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB έκανε νέο ρεκόρ και πήρε την πρώτη θέση.


 

Κάπως έτσι τελειώνουν και τα συνθετικά benchmarks σε SSD συστήματος. Ο Kingston HyperX Predator 480GB εκμεταλλευόμενος το δίαυλο PCIe και το νέο controller της Marvel, είναι ο καθαρός νικητής των συνθετικών Benchmarks. Ο ενθουσιασμός μας μετριάζεται ελαφρώς από την αδυναμία του να είναι το ίδιο γρήγορος και στα μικρές αναγνώσεις και ιδίως εγγραφές.

Για να δούμε πώς θα τα πάει στην επόμενη σελίδα, στις δοκιμασίες αντοχής του IOMeter.


 

IOMeter - Το ζορίζουμε, αντέχει;

Η επόμενη δοκιμασία είναι καθαρά σαδιστική. Βάζουμε τον SSD να γράφει τυχαία πακέτα των 4K επί 12 συνεχείς ώρες και παίρνουμε μετρήσεις των IOPS κάθε 5 λεπτά. Μετά από κάποιο χρόνο και επειδή δεν προλαβαίνει να λειτουργήσει το garbage collection και το trim, ο SSD φτάνει σε σταθερή κατάσταση (steady state) όπου κάθε εγγραφή σε κελί μνήμης πρέπει να γίνεται αφού πρώτα γίνει σβήσιμο του κελιού και ο SSD λειτουργεί με τις χειρότερες δυνατές επιδόσεις του.

Το σενάριο αυτό είναι εντελώς απίθανο σε οικιακή χρήση αλλά καθημερινότητα σε database και file servers. Ανάλογα λοιπόν με το πόσο βαριά δουλειά σκοπεύετε να βάλετε τον SSD σαν να κάνει, υπολογίζετε τα αποτελέσματα των παρακάτω δοκιμών.


 

Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB ξεκινάει τις εγγραφές από τις 65000 IOPS, σημαντικά χαμηλότερα από τις 118000 IOPS των θεωρητικών χαρακτηριστικών του. Κάπου εκεί βρίσκεται και η εξήγηση όσων παρατηρήσαμε στις προηγούμενες δύο σελίδες. Ελπίζω να είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί με κάποιο firmware update.

Ακολουθεί ένα διάγραμμα των δύο τελευταίων ωρών της δοκιμασίας όπου φαίνεται καθαρά η επίδοση των drives σε steady state.

Βλέπουμε ότι εκτός από τα drives της OCZ που παραδοσιακά έχουν μακράν τις καλύτερες επιδόσεις σε steady state, ο Kingston HyperX Predator 480GB ξεπερνάει όλα τα υπόλοιπα drives πετυχαίνοντας ένα steady state γύρω στις 15.000 IOPS. Πολύ καλά. Επίσης παρατηρούμε ότι το steady state του δεν είναι και τόσο... steady, δίνοντας ένα πριονωτό γράφημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να οφείλεται σε κάποιο thermal throttling του controller.


 

Ακολουθεί η δοκιμασία των μικτών εργασιών. Οι SSD σε ένα σύστημα, σπάνια κάνουν 100% ανάγνωση ή 100% εγγραφή όπως στα συνθετικά benchmarks. Στην ακόλουθη δοκιμασία ξεκινάμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 100% τυχαίων αναγνώσεων και παίρνουμε το μέσο όρο. Συνεχίζουμε με τρία πεντάλεπτα τεστ 95% τυχαίων αναγνώσεων και 5% τυχαίων εγγραφών και παίρνουμε το μέσο όρο και ούτω καθ' εξής όπως φαίνεται στο διάγραμμα μέχρι να φτάσουμε σε 100% τυχαίες εγγραφές. Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία γίνεται σε δίσκο που έχει ήδη φτάσει σε σταθερή κατάσταση και προσπαθεί να προσομοιώσει βαριές πραγματικές εργασίες multitasking.

Σε αυτή τη δοκιμασία, ο Kingston HyperX Predator 480GB δείχνει πραγματικά τα δόντια του αρπακτικού που διαθέτει και πετυχαίνει πραγματικά μακράν τις καλύτερες επιδόσεις.

Τελειώνοντας τις δύσκολες αυτές δοκιμασίες, οφείλουμε να τονίσουμε ότι σπάνια θα πετύχουμε τόσο ακραίες συνθήκες σε φυσιολογική οικιακή χρήση. Η αξία τους είναι να δούμε την αντίθετη όψη του νομίσματος των συνθετικών benchmarks και να ψάξουμε την αλήθεια κάπου στη μέση.

Η σουίτα των πραγματικών δοκιμασιών ακολουθεί για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με πραγματικές εργασίες στα windows και την ακριβή χρονομέτρησή τους.


 

Real Life Tests - Και τελικά στην πραγματική χρήση πώς είναι;

Ξεκινάμε με τη δοκιμασία της εκκίνησης των Windows. Μα θα μας πείτε, δεν το κάναμε αυτό με το BootTimer; Το BootTimer μετράει όπως είπαμε το χρόνο από το φόρτωμα του kernel μέχρι να είναι έτοιμο το desktop για χρήση. Τα Windows όμως καταγράφουν στον event viewer το συνολικό χρόνο για την εκκίνηση των Windows, μέχρι να έχουν φορτωθεί όλες οι υπηρεσίες. Όπως είναι λογικό, αυτός ο χρόνος είναι αρκετά μεγαλύτερος και συγκεκριμένα o Kingston HyperX Predator 480GB πετυχαίνει πολύ καλές επιδόσεις, αρκετά πάνω από το μέσο όρο.


 

Συνεχίζουμε με πραγματικές αντιγραφές αρχείων.

Αντιγράφουμε 32000 αρχεία των 4K, 500 MP3, 1000 μεγάλα JPG των 21MP, ένα ISO των 7.52GB και μια ταινία High Definition σε MKV των 10GB. Οι χρόνοι φαίνονται στο διάγραμμα με τον Kingston HyperX Predator 480GB να δείχνει ξεκάθαρα για μία ακόμη φορά μια μικρή αδυναμία στα μικρά αρχεία αλλά από εκεί και πέρα να είναι εκτός ανταγωνισμού!


 

Στη συνέχεια θα αποθηκεύσουμε σε rar ένα φάκελο που περιέχει το setup του Office 2013 με ρύθμιση "store" όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει άλλη μια πρωτιά

...και κατόπιν θα αποσυμπιέσουμε ένα - συμπιεσμένο - rar που περιέχει το setup του Office 2013.
Και εδώ φαίνεται ότι ο Kingston HyperX Predator 480GB είναι το ταχύτερο drive που έχουμε δοκιμάσει.

Συνεχίζουμε με έναν έλεγχο για ιούς του φακέλου system32 των windows με το Avira Antivirus, όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει τη 2η καλύτερη επίδοση που έχουμε δει.

Στη συνέχεια θα ανοίξουμε με το Photoshop CS6 μια εικόνα TIF των 324MP, θα τη σώσουμε σε BMP και θα κλείσουμε το Photoshop. Εδώ ο Kingston HyperX Predator 480GB παίρνει ακόμη μία πρωτιά κερδίζοντας οριακά τον Samsung 850 Pro 256GB.


 

Κατόπιν, ανοίγουμε το Word 2013, φορτώνουμε ένα τεράστιο DOCX με εικόνες, συνδέσμους κλπ, το σώζουμε σαν DOC και κλείνουμε το Word.

Λόγω της αυξημένης χρήσης CPU σε αυτή τη δοκιμασία και επειδή όπως παρατηρήσαμε ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει αρκετά υψηλή χρήση CPU, η επιδόσεις του εδώ δεν ήταν και τόσο καλές.


 

Ακολουθεί η δοκιμασία της εγκατάστασης του MS Office 2013, όπου ο Kingston HyperX Predator 480GB πετυχαίνει τον 2ο καλύτερο χρόνο.

Κάπως έτσι τελειώνουν και οι πραγματικές δοκιμασίες. Το τελευταίο διάγραμμα καταγράφει το συνολικό χρόνο αυτών των δοκιμασιών όπου όπως μας είχαν προϊδεάσει οι επί μέρους δοκιμές, ο Kingston HyperX Predator 480GB έχει με διαφορά τον καλύτερο συνολικό χρόνο!

Έτσι λοιπόν και μετά από αρκετό καιρό ο νέος βασιλιάς των επιδόσεων στις δοκιμές μας είναι ο Kingston HyperX Predator 480GB. Πάμε τώρα να δούμε τα συμπεράσματά που μπορούμε να βγάλουμε αλλά και αν οι αυξημένες επιδόσεις του αξίζουν την αυξημένη του τιμή σε σχέση με τα άλλα drives που έχουμε δοκιμάσει.

Συμπεράσματα και βαθμολογία - Το δια ταύτα

Φτάσαμε στον απολογισμό. Το αρπακτικό της Kingston άρπαξε με την άνεση και τη χάρη αιλουροειδούς το στέμμα των επιδόσεων. Πρέπει όμως να εξετάσουμε και άλλους παράγοντες.

Για αρχή, η χρήση PCIe G2 δίνει τη δυνατότητα σε όσους έχουν παλιότερους υπολογιστές αλλά επιθυμούν κορυφαίες επιδόσεις από τον SSD τους να το πετύχουν χωρίς συμβιβασμούς και αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν μητρική που διαθέτει Μ.2 2X και όχι Μ.2 Ultra 4X. Εξαιρετικές επιδόσεις για όλα τα συστήματα λοιπόν με τον Kingston HyperX Predator 480GB.


 

Στην απέναντι όχθη βρίσκεται η τιμή με την Μ.2 έκδοση του Kingston HyperX Predator 480GB να ξεκινάει από τα 472.42 euro και την έκδοση με τον HHHL Adaptor που δοκιμάσαμε να κοστίζει τουλάχιστον 537.62 euro. Είναι σαφές ότι η αυξημένες επιδόσεις έρχονται με αυξημένο τίμημα αλλά όποιος θέλει premium hardware πάντα πλήρωνε και θα πληρώνει premium τιμές.

Ένα ακόμη παράπονο είναι οι επιδόσεις που είδαμε στα IOPS και συνεπώς στα μικρά αρχεία, οι οποίες είναι μεν πολύ καλές, όχι όμως αντίστοιχες με τις επιδόσεις του drive στους υπόλοιπους τομείς.

Τέλος, θα σημειώσουμε και τις σχετικά υψηλές καταναλώσεις, σε σχέση πάντα με τα υπόλοιπα drives που έχουμε δοκιμάσει και τα οποία είναι SATA 3, καθώς και την αυξημένη έκλυση θερμότητας, αν και το γεγονός ότι ο controller του Kingston HyperX Predator 480GB δεν απαιτεί χρήση ψύκτρας για τη λειτουργία του είναι σημαντικό.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Kingston HyperX Predator 480GB:

Πλεονεκτήματα
+ Εντυπωσιακές επιδόσεις σε σχεδόν όλες τις δοκιμασίες
+ Δυνατότητα χρήσης σε κάθε υπολογιστή με PCIe G2 θύρα
+ Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής
+ Άδεια χρήσης του Acronis True Image HD
+ HHHL PCIe και M.2 Form Factor

Μειονεκτήματα
- Χαμηλότερες από το αναμενόμενο επιδόσεις IOPS
- Απουσία διαχειριστικού λογισμικού
- Τιμή
- Υψηλή κατανάλωση

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Kingston HyperX Predator 480GB είναι:

Ευχαριστούμε θερμά την Kingston για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 27/05/2015