Πώς ο αλγόριθμος του Google Maps διαμορφώνει την εστιατορική σκηνή

Το Google Maps έχει εδώ και χρόνια αντικαταστήσει την παραδοσιακή «από στόμα σε στόμα» σύσταση για εστιατόρια. Ωστόσο, λίγοι αναλύουν συστηματικά τον τρόπο με τον οποίο ο αλγόριθμός του διαμορφώνει τι βλέπουμε — και τι παραμένει αόρατο. Η Lauren Leek αποφάσισε να ασχοληθεί ακριβώς με αυτό, εστιάζοντας στην εστιατορική σκηνή του Λονδίνου.

Τα τρία κριτήρια κατάταξης

Το Google Maps κατατάσσει εστιατόρια βάσει τριών παραγόντων: relevance (συνάφεια με την αναζήτηση), proximity (εγγύτητα στον χρήστη) και prominence (εξέχουσα παρουσία). Τα δύο πρώτα είναι σχετικά διαφανή. Το τρίτο, ωστόσο, αποδείχθηκε το πιο ενδιαφέρον και πιο προβληματικό.

Η Leek διαπίστωσε ότι η «prominence» δεν αφορά απλώς τη γνώμη του κόσμου για ένα μέρος — αφορά το πόσο συχνά αλληλεπιδρούν μαζί του, το συζητούν και το αναγνωρίζουν. Αυτό δημιουργεί ένα κλασικό πρόβλημα cold start: ένα νέο εστιατόριο δεν προσελκύει κόσμο χωρίς κριτικές, και δεν μαζεύει κριτικές χωρίς κόσμο.

Αλυσίδες και πληρωμένες τοποθετήσεις

Το αποτέλεσμα αυτής της δυναμικής είναι προβλέψιμο: οι μεγάλες αλυσίδες και τα εστιατόρια σε περιοχές με υψηλή κυκλοφορία συγκεντρώνουν αναντίλογα περισσότερες κριτικές και αλληλεπιδράσεις, ενώ πιο απομακρυσμένα ή νεοσύστατα καταστήματα δυσκολεύονται να αποκτήσουν ορατότητα. Κάτι ανάλογο θα συνέβαινε και πριν την εποχή των αλγορίθμων — αλλά, όπως σημειώνει η Leek, ο αλγόριθμος ενισχύει αυτές τις ανισότητες. Στο μίγμα προστίθεται και η αδιαφανής πρακτική πληρωμένης τοποθέτησης εστιατορίων στα αποτελέσματα του Maps.

Διαφορετικότητα ως αντανάκλαση της ιστορίας της πόλης

Η ανάλυση επεκτάθηκε και σε μακροσκοπικό επίπεδο. Η Leek εντόπισε ευρύτερες συστάδες εστιατορίων που αποκαλύπτουν κάτι βαθύτερο: η γαστρονομική ποικιλομορφία δεν αφορά μόνο τις γεύσεις, αλλά και το πού εγκαταστάθηκαν οικογένειες μεταναστών, ποιοι εμπορικοί δρόμοι παρέμειναν οικονομικά προσιτοί αρκετά ώστε μια δεύτερη γενιά να ανοίξει επιχείρηση, και ποια μέρη της πόλης γνώρισαν εκτοπισμό πριν προλάβουν να αναπτυχθούν τα μαγειρικά τους οικοσυστήματα.

Ένα δημόσιο dashboard για «κρυμμένα διαμάντια»

Για να δώσει πρακτική αξία στην έρευνά της, η Leek ανέπτυξε ένα δημόσιο dashboard όπου οι χρήστες μπορούν να ταξινομούν εστιατόρια του Λονδίνου. Ο αλγόριθμος machine learning που χρησιμοποιεί έχει σχεδιαστεί να εντοπίζει μέρη που «αποδίδουν πάνω από το βάρος τους» σε σχέση με την κατάταξή τους στο Google Maps — τα λεγόμενα hidden gems που ένας επισκέπτης δύσκολα θα ανακάλυπτε μέσω της συνηθισμένης αναζήτησης.

Πηγές

• Hackaday — Google Maps Killed The Restaurant Star