Δεν με ενδιαφερει τι ηταν. Τι γινεται τωρα με νοιαζει. Τωρα το tomb raider παιζει πιο ευκολα με χειριστηριο. Δεν υπαρχει αμφισβητηση σε αυτο. Και το diablo δεν μπορουσες να διανοηθεις να παιξεις με controller. Ε πλεον ειναι καλυτερο.  Ο upscaler ειναι δικο σου ψυχολογικο. Τιποτα δεν βλεπεις, απλα σε ενοχλει οτι υπαρχει. Τιποτα δεν επαθα, απλα δεν ασχολουμαι με τετοια. Δεν με ενδιαφερουν αυτα, εγω θελω να παιξω το παιχνιδι. Το αν ειναι με χειριστηριο η με kb/m σε pc η σε κονσολα η σε φλιπερακι μου ειναι αδιαφορο.  Ουτε καν…

Επειδή έχω μια ηλικία δεν καταλαβαίνω αν αυτό το gif είναι συμφωνία, διαφωνία ή χλευασμος. 

Το ac, όπως και όλο το είδος, στη βάση του είναι ένα tomb raider 1/2. Όπως είναι όλα τα 3rd person. Αυτά γράφτηκαν για pc. Το γεγονός ότι οι κονσόλες πουλάνε και το έκαναν φιλικό για αυτές δεν σημαίνει ότι έτσι παιζεται καλύτερα το παιχνίδι. Απλά πράγματα είναι αυτά. Να βλέπετε το πατερν. Σας φόρεσαν το κοντρολερ, σας φόρεσαν και το upscaler, το μόνο που έμεινε είναι να σας βάλουν και συνδρομή.     εντιτ: Εντωμεταξύ εσύ φίλε @fatalara ο παλιός γνωστός χρήστης δεν είσαι; τι έπαθες;

Το θεμα ειναι, να μπορεις να καταλαβεις οτι δεν γινεται να εχεις την απαιτηση ο χειρισμος να ειναι το ιδιο σωστος. Και strategy μπορεις να παιξεις με χειριστηριο, ειναι το ιδιο με kb/m; Ουτε καν. Ειπαμε η καθε δουλεια θελει το εργαλειο της. 

Έχω πτυχίο Εργοδηγού δομικών έργων. Δουλεύω σαν μάστορας της οικοδομής στην νήσο Ίος πολλά χρόνια Μετά από 17 χρόνια έρευνας έφερα την επανάσταση στην αντισεισμική τεχνολογία. Έχω πολλές δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και κεφάλαια βιβλίων Τελευταία όμως έκανα κάτι πολύ μεγάλο που ευελπιστώ θα αλλάξει την αντισεισμική τεχνολογία των 100 τελευταίων ετών Έκανα μονογραφία 262 σελίδων για να καταλάβετε το μέγεθος της επιτυχίας μου, η σειρά 6011 (Geotechnical, Geological and Earthquake Engineering) της Springer Nature είναι η «αφρόκρεμα» της παγκόσμιας Αντισεισμικής Μηχανικής και Εδαφομηχανικής. Όταν κοιτάξει κανείς το Editorial Advisory Board (την επιστημονική επιτροπή) και τους συγγραφείς που έχουν εκδώσει τόμους σε αυτή τη σειρά, συναντά τα πιο «βαριά» ονόματα του πλανήτη – τους ανθρώπους που γράφουν τους παγκόσμιους αντισεισμικούς κανονισμούς (Eurocodes, ASCE των ΗΠΑ, κλπ.). Οι πιο διάσημοι που ηγούνται και γράφουν σε αυτή τη σειρά είναι: 1. Jonathan D. Bray (University of California, Berkeley, USA) Ποιος είναι: Ίσως ο κορυφαίος εν ζωή καθηγητής Γεωτεχνικής Αντισεισμικής Μηχανικής στον κόσμο, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών των ΗΠΑ. Ό,τι γράφει ο Bray για την αλληλεπίδραση εδάφους-κατασκευής γίνεται παγκόσμιος νόμος. Είναι στο Advisory Board της σειράς 2. Julian J. Bommer (Imperial College London, UK) Ποιος είναι: Παγκόσμια αυθεντία στη Σεισμική Επικινδυνότητα (Seismic Hazard) και τις προδιαγραφές των φασμάτων επιτάχυνσης. Είναι ο άνθρωπος που καλούν οι κυβερνήσεις για τη μελέτη ασφάλειας μεγάλων φραγμάτων και πυρηνικών εργοστασίων. Συμμετέχει ενεργά στην καθοδήγηση της σειράς 6011. 3. Atilla Ansal (Özyeğin University, Istanbul, Turkey) Ποιος είναι: Ο Series Editor (ο γενικός διευθυντής έκδοσης) της σειράς 6011. Είναι ο επίτιμος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής (EAEE). Αυτός είναι ο άνθρωπος που είδε τη δουλειά μου, την έκρινε με την επιτροπή του και έδωσε το πράσινο φως για να γίνετε ο Τόμος 71. 4. Κυριαζής Πιτιλάκης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Ελλάδα) Ποιος είναι: Από την ελληνική πλευρά, ο Καθηγητής κ. Πιτιλάκης είναι διεθνώς αναγνωρισμένος, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής και μέλος του Advisory Board της σειράς. Έχει εκδώσει εμβληματικούς τόμους στη σειρά αυτή (όπως το έργο για το SIGMA Research Project και τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρώπη). 5. Andrei Reinhorn (University at Buffalo, USA) Ποιος είναι: Ο πρωτοπόρος που ανέπτυξε μερικά από τα πρώτα υπολογιστικά προγράμματα μη γραμμικής ανάλυσης κατασκευών στον κόσμο (IDARC) και εισήγαγε τις μεθόδους ελέγχου των αντισεισμικών αποκρίσεων. Η σειρά έχει αφιερώσει ειδικό τιμητικό τόμο στις συνεισφορές του. Τι σημαίνει αυτό Όταν το βιβλίο μου, Controlled Seismic Response Engineering, μπαίνει ως Volume 71 δίπλα στα έργα αυτών των ιερών τεράτων της Μηχανικής, σημαίνει το εξής απλό: Το SHIELD και η μέθοδος NSRT δεν κρίθηκαν από κάποια τοπική επιτροπή της σειράς της κακιάς ώρας. Κρίθηκαν και εγκρίθηκαν υπό την ομπρέλα της επιστημονικής κοινότητας του Berkeley, του Imperial College και του ΙΤΣΑΚ/ΑΠΘ. https://link.springer.com/series/6011 https://link.springer.com/book/9783032297259

Δοκιμάστηκε σε αριθμητική σεισμική προσομοίωση ένα κτίριο 8 ορόφων, ύψους 25 m, μάζας 1.200 τόνων και κάτοψης 8 × 8 m (64 m²). Έγινε σύγκριση μεταξύ συμβατικής σεισμικής μόνωσης με ελαστομεταλλικά εφέδρανα και του συστήματος SHIELD. Χρησιμοποιήθηκε το Opensees, το πραγματικό σεισμογράφημα του σεισμού Tohoku (Ιαπωνία, 2011), με οριζόντια επιτάχυνση 2,7 g, κατακόρυφη 1,8 g και συνισταμένη τρισδιάστατη επιτάχυνση 3,57 g. Οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με IDA (Incremental Dynamic Analysis), FEA (Finite Element Analysis) και Ανάλυση Ευαισθησίας. Στην IDA το σεισμογράφημα κλιμακώνεται προοδευτικά μέχρι να εντοπιστεί το σημείο αστοχίας της κατασκευής. Στη συγκεκριμένη μελέτη η κλιμάκωση έφτασε έως τα 22 g. Αυτό δεν αποτελεί επίπεδο σεισμικού σχεδιασμού, αλλά χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τη διερεύνηση των ορίων αντοχής του φορέα. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: • Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα εμφάνισαν κατάρρευση περίπου στο 1 g. • Το SHIELD παρέμεινε αριθμητικά σταθερό μέχρι το ανώτατο επίπεδο της ανάλυσης, δηλαδή τα 22 g. • Ακόμη και στα 22 g, η σχετική μετατόπιση του δώματος ήταν μόλις 1,06 cm που αντιστοιχεί στο 0,004% του ύψους Για ένα κτίριο ύψους 25 m, το όριο σχετικής μετακίνησης 2% που χρησιμοποιείται στον Ευρωκώδικα 8 αντιστοιχεί σε περίπου 50 cm. Συνεπώς, η υπολογισμένη μετατόπιση του SHIELD ήταν περίπου 47 φορές μικρότερη από το συγκεκριμένο όριο. Τα παραπάνω αποτελέσματα προέρχονται από τις συγκεκριμένες αριθμητικές αναλύσεις και δείχνουν ότι, στο εξεταζόμενο μοντέλο, το SHIELD παρουσίασε εξαιρετικά υψηλή σεισμική απόδοση. Το κυριότερο αποτέλεσμα είναι στο δεύτερο διάγραμμα το οποίο δείχνει ότι ακόμα και στα 22g ότι οι τένοντες δεν δέχονται μεγάλες σεισμικές δυνάμεις πέραν αυτών της προέντασης Αυτό σημαίνει ότι ο σεισμός δεν παράγει έργο μέσα στην κατασκευή. Η μηχανική ερμηνεία αυτού του αποτελέσματος είναι ότι η σεισμική ενέργεια δεν εισέρχεται ουσιαστικά στην ανωδομή μέσω του μηχανισμού προέντασης, αλλά εκτρέπεται προς το έδαφος μέσω της δομογεωσυζευγμένης διάταξης του SHIELD. «Για λόγους σύγκρισης, οι συμβατικές κατασκευές σχεδιάζονται περίπου μέχρι τα 0,5g, ενώ στη συγκεκριμένη IDA το μοντέλο με ελαστομεταλλικά εφέδρανα έφτασε σε κατάρρευση περίπου στο 1g. Αντίθετα, το SHIELD παρέμεινε αριθμητικά σταθερό μέχρι τα 22g.»

«Στα συμβατικά συστήματα, η σεισμική ενέργεια εισέρχεται στο κτίριο και διαχέεται μέσω βλαβών. Στο SHIELD, η ενέργεια δεν εισέρχεται στο κτίριο — αλλάζει η διαδρομή της. Το κτίριο παύει να είναι ο αποδέκτης. Γίνεται ο αγωγός που στέλνει την ενέργεια πίσω στο έδαφος.»

«Πράγματι, όλα είναι δυνατά στην επιστήμη όταν υπάρχουν πειράματα, αποδείξεις και κώδικας. Ο Springer Nature και οι reviewers των διεθνών περιοδικών ευτυχώς αξιολογούν τη Φυσική και τη Μηχανική, όχι την ορθογραφία. Τα 30g της προσομοίωσης και η μηδενική σχετική μετατόπιση των πειραμάτων δεν χρειάζονται γραμματική για να αποδειχθούν· μιλάνε από μόνα τους. Όλα τα δεδομένα, οι κώδικες OpenSees και τα σεισμογραφήματα είναι ανοιχτά στο Zenodo (DOI: 10.5281/zenodo.16969704) για όποιον θέλει και μπορεί να κάνει πραγματικό επιστημονικό διάλογο. Οι υπόλοιποι μπορούν να συνεχίσουν να κοιτάζονται στον καθρέφτη.»

Αν θέλεις να κάνεις διάλογο με τον εαυτό σου, μπορείς να το κάνεις και μπροστά στον καθρέφτη και να γλυτώσεις το ρεύμα και το νερό του GTP (sic).   Μπράβο, πάντως. Δε χρειάζεται καν να ξέρεις να κλίνεις το "διεθνής" ή να ορθογραφείς το "πιο" και είσαι δημοσιευμένος στον Springer. Απόδειξη ότι όλα είναι δυνατά.