Τυφλό τεστ στο diyAudio: οι ακροατές δεν διέκριναν αξιόπιστα χαλκό από μπανάνα ή λάσπη

Ένα τυφλό τεστ ακρόασης που οργανώθηκε στο diyAudio από τον moderator “Pano” επιχειρεί να απαντήσει σε ένα πρακτικό ερώτημα: μπορούν οι ακροατές να ξεχωρίσουν αν ένα line-level audio σήμα πέρασε από τυπικό χαλκό ή από “εξωτικά” υλικά όπως μπανάνα και λάσπη; Το τεστ έγινε διαθέσιμο ως αρχεία σε lossless μορφές, με οδηγία οι συμμετέχοντες να στείλουν τις απαντήσεις τους ιδιωτικά, ώστε να αποφεύγεται η αλληλοεπίδραση.

Σύμφωνα με την περιγραφή στο diyAudio, κάθε 30 δευτερολέπτων απόσπασμα είχε τέσσερις εκδοχές: το original από CD και τρεις “loop recordings” όπου το σήμα πέρασε αντίστοιχα από 180 cm επαγγελματικού καλωδίου χαλκού, από 20 cm λάσπης (μαζί με 120 cm χαλκού) και από 13 cm μπανάνας (μαζί με 120 cm χαλκού). Τα αποσπάσματα καλύπτουν διαφορετικά είδη, ώστε οι ακροατές να διαλέγουν υλικό που τους είναι οικείο.

Στην κάλυψη του Tom’s Hardware αναφέρεται ότι συγκεντρώθηκαν 43 απαντήσεις, με 6 πλήρως σωστές (13,95%). Η ίδια κάλυψη παραθέτει διωνυμικό υπολογισμό που δίνει 6,12% πιθανότητα να προκύψει αυτό το πλήθος σωστών απαντήσεων (ή λιγότερες) αν οι συμμετέχοντες μάντευαν τυχαία, δηλαδή οριακά πάνω από ένα συχνά χρησιμοποιούμενο κατώφλι 5%. Με άλλα λόγια, το αποτέλεσμα δεν δείχνει ισχυρή, στατιστικά “καθαρή” ικανότητα διάκρισης των διαδρομών σήματος, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο setup και δείγμα.

Ο διοργανωτής, όπως μεταφέρεται από το Tom’s Hardware, εκτιμά ότι υλικά όπως η λάσπη ή η μπανάνα λειτουργούν πρακτικά σαν αντίσταση σε σειρά, μειώνοντας κυρίως το επίπεδο σήματος αντί να εισάγουν έντονη παραμόρφωση. Με αυτό το σκεπτικό, οι αλλαγές μπορεί να είναι μικρές ή να εξαρτώνται από τη στάθμη και το υπόλοιπο κύκλωμα, άρα να μην “γράφουν” ως ξεκάθαρη ακουστική διαφορά σε τυφλή ακρόαση.

Πρακτικά, η υπόθεση ότι “το καλώδιο από μόνο του” αλλάζει εύκολα και προβλέψιμα τον ήχο δεν βγαίνει εύκολα κερδισμένη σε τυφλές δοκιμές, ειδικά όταν οι διαφορές είναι μικρές και η αξιολόγηση γίνεται χωρίς οπτικά ή τιμολογιακά cues. Σε επίπεδο συστήματος, το τεστ υπενθυμίζει ότι οι μεγαλύτερες και πιο μετρήσιμες μεταβλητές παραμένουν συνήθως η ακουστική του χώρου, τα ηχεία, η τοποθέτηση και το level matching, όχι τα “exotic” υλικά στην αλυσίδα.

Πρόκειται για online τυφλό τεστ με self-selected συμμετέχοντες και άγνωστη ποικιλία αλυσίδων αναπαραγωγής (DAC, ενισχυτές, ακουστικά ή ηχεία), κάτι που μπορεί να “θολώνει” μικρές διαφορές. Επίσης, χωρίς αυστηρά ελεγχόμενο level matching και κοινό περιβάλλον ακρόασης, είναι δύσκολο να εξαχθούν γενικεύσεις για “όλους τους ακροατές” ή για “όλα τα καλώδια”. Τέλος, το στατιστικό αποτέλεσμα που αναφέρεται ως 6,12% είναι κοντά, αλλά όχι κάτω από το 5%, άρα το πιο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι δεν προέκυψε καθαρή απόδειξη ικανότητας διάκρισης στο συγκεκριμένο δείγμα.

Αν τέτοιου τύπου tests επαναληφθούν με αυστηρό έλεγχο στάθμης και κοινές συνθήκες ακρόασης, είναι πιθανό να δούμε ακόμη πιο καθαρή εικόνα για το πού τελειώνει το “cable effect” και πού ξεκινά το expectation bias.

• In a blind test, audiophiles couldn't tell the difference between audio signals sent through copper wire, a banana, or wet mud — Tom’s Hardware
• Copper wire vs bananas vs mud, An interconnect test — diyAudio
• Audiophiles Can't Differentiate Audio Signals Sent Through Copper, Banana, or Mud — Headphonesty