Έφυγε ο Dan Simmons, ο δημιουργός του «Hyperion», ένας συγγραφέας που αρνήθηκε να χωρέσει σε κανένα καλούπι

Ο Dan Simmons, ο Αμερικανός συγγραφέας πίσω από την τετραλογία Hyperion Cantos και μια μακρά σειρά μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων, πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 2026 στο Longmont του Κολοράντο. Σύμφωνα με την αναγγελία θανάτου, ήταν 77 ετών και η αιτία ήταν επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο πλευρό του βρίσκονταν η σύζυγός του Karen και η κόρη του Jane.

Η είδηση διαδόθηκε ευρύτερα εχθές, όταν ο φίλος και συνάδελφός του David Morrell, δημιουργός του Rambo, έκανε σχετική ανάρτηση, αποχαιρετώντας τον ως «ασύγκριτο συγγραφέα» που αψήφησε λογοτεχνικούς κανόνες, περνώντας από ιστορική μυθοπλασία και τρόμο μέχρι αστυνομική λογοτεχνία και άλλα είδη.

Ο Simmons γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1948 στο Peoria του Illinois. Σπούδασε Αγγλικά στο Wabash College και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαίδευση στο Washington University in St. Louis. Για περίπου 18 χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σε Missouri, Νέα Υόρκη και Κολοράντο.

Αλλά η πιο αποκαλυπτική λεπτομέρεια για τον χαρακτήρα του Simmons κρύβεται σε μια σχεδόν παραμυθένια συνήθεια: κάθε μέρα μετά το σχολικό γεύμα, ο Simmons έλεγε στους μαθητές του ένα επόμενο κεφάλαιο μιας επικής ιστορίας που ξεκινούσε την πρώτη μέρα του σχολικού έτους. Οι μαθητές ζωγράφιζαν τις εικονογραφήσεις που τους είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Την τελευταία μέρα του σχολείου, πολλοί ξέσπαγαν σε κλάματα. Αυτή η ιστορία, αργότερα, θα γινόταν το Hyperion Cantos.

Το Hyperion κυκλοφόρησε το 1989 και κέρδισε το Hugo Award για Καλύτερο Μυθιστόρημα, καθώς και το Locus Award για Καλύτερο Μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας. Η δομή του, εμπνευσμένη από τις «Κανταμπέρει Ιστορίες», ακολουθεί επτά προσκυνητές που κατευθύνονται προς τους Χρονοτάφους στον πλανήτη Hyperion, με τον Shrike να δεσπόζει ως μυθικό και απειλητικό ον στο κέντρο της αφήγησης.

Η αντοχή του βιβλίου στον χρόνο δεν είναι μόνο το σκηνικό και η κλίμακα, αλλά η πολυφωνία και η εναλλαγή ύφους και υποείδους από ιστορία σε ιστορία. Σε μια εποχή όπου μεγάλες σειρές ξεκινούν δυνατά αλλά συχνά δεν κλείνουν όπως πρέπει, ο Simmons ολοκλήρωσε το Hyperion Cantos σε τετραλογία, με καθαρή αφηγηματική κατάληξη.

Ο Simmons κινήθηκε με άνεση πέρα από την επιστημονική φαντασία. Το Song of Kali (1985) κέρδισε World Fantasy Award, ενώ το Carrion Comfort (1989) τιμήθηκε με Bram Stoker Award. Το The Terror (2007), μυθοπλαστική εκδοχή της χαμένης αποστολής Franklin στην Αρκτική, γνώρισε μεγάλη απήχηση και μεταφέρθηκε σε τηλεοπτική μίνι σειρά το 2018.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Simmons είχε γίνει πιο απομακρυσμένος από τη δημοσιότητα. Τα μετέπειτα μυθιστορήματά του έφεραν πιο έντονα συντηρητικά πολιτικά στοιχεία, και κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις του τον έφεραν σε σύγκρουση με τον προοδευτικό πυρήνα του χώρου της επιστημονικής φαντασίας. Παρόλα αυτά, η λογοτεχνική του επιρροή και το εύρος του έργου του, από την επιστημονική φαντασία και τον τρόμο μέχρι την ιστορική μυθοπλασία, παραμένουν καθοριστικά για αναγνώστες και συγγραφείς.

Ο Dan Simmons αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Karen, την κόρη του Jane, τα εγγόνια του Milo και Lucia Glenn, καθώς και τον αδελφό του Wayne.

Για όσους δεν έχουν διαβάσει ακόμα το Hyperion: αυτή είναι η στιγμή. Αρχίστε χωρίς να ξέρετε τίποτα. Δεν θα είστε ποτέ ξανά οι ίδιοι.

• Daniel Joseph Simmons, αγγελία θανάτου — Dignity Memorial
• Ανάρτηση David Morrell για τον θάνατο του Dan Simmons — Facebook (David Morrell Author)
• 1990 Hugo Awards (Hyperion, Best Novel) — The Hugo Awards
• Hyperion, βραβεία και δομή — Wikipedia