ζωακια στο σπιτι....χμμ πονεμενη ιστορια καποτε η μητερα μου αποφασισε να αγορασει κατι καναρινια τα οποια και πεθαναν μετα απο μερικους μηνες - ποτε δεν τα συμπαθησα και δεν στεναχωρηθηκα και ιδιαιτερα κατι χρυσοψαρα της αδερφης μου τα ¨σκοτωσα¨ προσωπικα κατα λαθος οταν μου επεσε ολη η τροφη στην γιαλα τους και εσκασαν απο το πολυ φαγητο.... ενα ημιαιμο πανεξυπνο σκυλακι εζησε μαζι μου για 4 χρονια - πεθανε απο γεραματα ενα υπεροχο pit bull εζησε 3 χρονια, απιστευτο σκυλι, πολυ φιλικο οταν ηθελε, επαιζε με παιδια αν και ποτε δεν τον αφηνα μονο του, τσαμπουκας δεν χωνευε ενα βελγικο λυκοσκυλο και ενα απογευμα εκμεταλευτηκε την ανοικτη πορτα της πυλοτης και παραλιγο να το σκοτωσει στο πεζοδρομιο, ειχα τσαντιστει απειρα μαζι του, παραξενος και πανεξυπνος εγκεφαλος, αν δεν πηγαινε καποιον / κατι με τιποτα στην συνεχεια δεν τον / το συμπαθουσε, τρομερη αγαπη μεταξυ μας, ετρωγε μοναχα απο εμενα, απιστευτες βολτες και τρεξιμο μαζι, με τιποτα δεν μπορω να το χαρακτηρισω μοχθηρο απλα ηταν ενα παραξενο ζωακι που ειτε θα σε αγαπουσε ειτε θα σε εσκιζε. Μονιμα δεμενος οταν υπηρχε στο σπιτι εκτος της οικογενειας. Του εκανα ευθανασια - επαθε καλαζαρ....θα το σκεφτω πολυ σοβαρα για ζωακι στο μελλον - παντα σκυλακι κατα προτιμηση λυκακι - μολοσακι - pit bullακι η αδερφη μου εκτρεφει κατι γατες στην πυλοτη που λογω ελλειψης σκυλου απολαμβανουν τον χωρο