Ιωάννης Λυμπέρης

Θεμελιώδη αρχή λειτουργίας του μοντέλου SHIELD, Η σεισμική αδρανειακή δύναμη, αδυνατώντας να υπερνικήσει το πεδίο προέντασης που διατηρεί τη μηχανική σύζευξη, δεν προκαλεί σημαντικές σχετικές παραμορφώσεις ούτε καταστροφικό μηχανικό έργο εντός της κατασκευής. Αντίθετα, θέτει σε κίνηση τον δομογεωσυζευγμένο μηχανισμό ως ενιαίο σώμα, ο οποίος μεταβιβάζει το μηχανικό έργο στο περιβάλλον φυσικό έδαφος. Ως αποτέλεσμα, ούτε οι τένοντες ούτε οι διατομές του φέροντος οργανισμού αναπτύσσουν σημαντικές πρόσθετες καταπονήσεις πέραν εκείνων που οφείλονται στην αρχική προένταση, όπως προκύπτει από τα διαγράμματα των αριθμητικών αναλύσεων. Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η παράμετρος η(t) παραμένει μεγαλύτερη της μονάδας (η(t)>1) καθ' όλη τη διάρκεια της σεισμικής διέγερσης, διατηρώντας τη συνεχή συμπιεστική σύζευξη μεταξύ κατασκευής και εδάφους. Στο πλαίσιο του προτεινόμενου μοντέλου SHIELD, η απόκριση δεν βασίζεται στην ανάπτυξη ελεγχόμενων ανελαστικών παραμορφώσεων, αλλά στη διατήρηση της κινηματικής συμβατότητας και της μηχανικής σύζευξης. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο συμβατικός συντελεστής συμπεριφοράς q, ο οποίος χρησιμοποιείται για να προσομοιώσει την ικανότητα πλαστικής απορρόφησης ενέργειας, δεν αποτελεί τον κυρίαρχο μηχανισμό αντισεισμικής προστασίας.

Ερώτηση: Πώς καταργώ το καταστροφικό έργο του σεισμού μέσα στην κατασκευή; Απάντηση: Ο σεισμός δεν καταστρέφει ένα κτίριο απλώς και μόνο επειδή το κουνάει. Το καταστρέφει όταν τα διάφορα σημεία του κτιρίου κινούνται διαφορετικά μεταξύ τους – όταν, για παράδειγμα, η οροφή πηγαίνει αριστερά ενώ η βάση δεξιά. Αυτή η σχετική μετατόπιση παράγει έργο, το οποίο εκδηλώνεται ως ρωγμές, θραύσεις, μεγάλες παραμορφώσεις και τελικά κατάρρευση. Με το σύστημά μου εμποδίζω τη δημιουργία αυτής της σχετικής μετατόπισης. Στερώ από την αδράνεια της κατασκευής τη δυνατότητα να αντιδράσει μόνη της, ανεξάρτητα και αντίθετα από το έδαφος. Όταν η αδράνεια παύει να λειτουργεί αυτόνομα, παύει να παράγεται και το καταστροφικό έργο του σεισμού μέσα στο κτίριο. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το έδαφος και όλα τα μέρη της κατασκευής κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις ταυτόχρονα, χωρίς χρονική υστέρηση. Όταν δεν υπάρχει χρονική καθυστέρηση στην κίνηση, δεν δημιουργείται παραμόρφωση ούτε βλάβη. Το αποτέλεσμα είναι η κατασκευή να μην αισθάνεται τον σεισμό ως καταστροφικό έργο, αλλά απλώς ως μια ακίνδυνη κινηματική κίνηση του χώρου που ακολουθεί. Ερώτηση: Και πού εκδηλώνεται αυτό το καταστροφικό έργο του σεισμού; Απάντηση: Με το σύστημά μου σταματάμε την παραμόρφωση της κατασκευής, αλλά όχι και την ανατροπή της. Για να σταματήσουμε και την ανατροπή, πρέπει να ενώσουμε την κατασκευή με το έδαφος. Αυτό το πετυχαίνουμε προεκτείνοντας τους τένοντες προέντασης μέσα στο έδαφος και πακτώνοντάς τους ισχυρά με πολλαπλούς μηχανισμούς αγκύρωσης. Έτσι, το έδαφος αναλαμβάνει τη ροπή ανατροπής κάθε τοιχώματος ξεχωριστά, αλλά και συλλογικά – μέσω όλων των τοιχωμάτων – τη συνολική στροφή της κατασκευής. Στην ουσία, δημιουργείται σε κάθε τοίχωμα ξεχωριστά μια αντίρροπη ροπή απέναντι στη ροπή ανατροπής του. Η αντίρροπη αυτή ροπή ενισχύεται πολλαπλασιαστικά από το πλάτος του τοιχώματος, το οποίο λειτουργεί ως μοχλοβραχίονας αντίδρασης, όταν οι τένοντες τοποθετούνται σε όλα τα άκρα του. Έτσι, αναγκαστικά, το έργο αυτό εξωθείται μέσα στο έδαφος. Η μεταφορά του έργου δεν γίνεται μέσω των τενόντων. Οι τένοντες χρησιμεύουν αποκλειστικά για τη δομογεωσύζευξη – δηλαδή για να ενώσουν το κτίριο με το έδαφος σε ένα ενιαίο σώμα. Η μεταφορά του καταστροφικού έργου γίνεται μέσω ολόκληρης της μάζας του δομογεωσυζευγμένου συστήματος προς τη φυσική, αδέσμευτη μάζα του εδάφους. Το έργο διαχέεται ακίνδυνα στο φυσικό περιβάλλον, μακριά από την κατασκευή. Ανάλογα με το έδαφος, η σύνδεση παίρνει διαφορετική μορφή: Όταν αγκυρώνουμε σε βράχο, το σύστημα συμπεριφέρεται σαν παγάκι μέσα σε πάγο – δηλαδή το κτίριο και ο βράχος γίνονται ένα ενιαίο σώμα, χωρίς καμία δυνατότητα σχετικής κίνησης. Όταν αγκυρώνουμε σε συμπυκνωμένο έδαφος, είναι σαν να έχουμε ένα προεντεταμένο τοίχωμα, χωμένο κατά το ήμισυ μέσα στο έδαφος – το πάνω μισό λειτουργεί ως τοίχος του κτιρίου, το κάτω μισό είναι ριζωμένο βαθιά στη γη, δεμένο με τους τένοντες. Έτσι, σε κάθε περίπτωση, το κτίριο παύει να είναι ένα ανεξάρτητο αντικείμενο που απλώς πατάει πάνω στο έδαφος. Γίνεται ένα σώμα μαζί του – δεμένο, συμπιεσμένο, αλληλοστηριζόμενο.

Ο γενικός τύπος του μηχανικού έργου είναι: W = ∫ F · du ή, για διακριτό σύστημα βαθμών ελευθερίας, W = ∫ Fᵀ du όπου: F = διάνυσμα εσωτερικών ή εξωτερικών δυνάμεων, du = στοιχειώδες διάνυσμα σχετικών μετατοπίσεων. Αν όλες οι σχετικές μετατοπίσεις δεσμεύονται (πανταχόθεν), τότε: du → 0 και επομένως ┌─────────────────┐ │ W = ∫ Fᵀ du → 0 │ └─────────────────┘ ή ισοδύναμα, ┌──────────────────────────────────────┐ │ lim (||Δu||→0) W = lim (||Δu||→0) ∫ Fᵀ du = 0 │ └──────────────────────────────────────┘ Αυτή είναι η πιο γενική μαθηματική διατύπωση: όταν οι σχετικές μετακινήσεις όλων των βαθμών ελευθερίας τείνουν στο μηδέν, το μηχανικό έργο που αναπτύσσεται στο εσωτερικό της κατασκευής τείνει επίσης στο μηδέν, ανεξάρτητα από το μέγεθος των δυνάμεων, επειδή το έργο είναι το εσωτερικό γινόμενο δύναμης και μετατόπισης. Αυτό συνδέεται άμεσα με τη διατύπωση που χρησιμοποιώ. Εφόσον η μηχανική σύζευξη δεσμεύει όλες τις σχετικές μετατοπίσεις της κατασκευής, ισχύει du → 0 και συνεπώς ┌─────────────────┐ │ W = ∫ Fᵀ du → 0 │ └─────────────────┘ δηλαδή το καταστροφικό μηχανικό έργο στο εσωτερικό της κατασκευής τείνει στο μηδέν.

Η σεισμική αδρανειακή δύναμη, αδυνατώντας να υπερνικήσει το πεδίο προέντασης που διατηρεί τη μηχανική σύζευξη, δεν προκαλεί σημαντικές σχετικές παραμορφώσεις ούτε καταστροφικό μηχανικό έργο εντός της κατασκευής. Αντίθετα, θέτει σε κίνηση τον δομογεωσυζευγμένο μηχανισμό ως ενιαίο σώμα, το οποίο μεταβιβάζει το μηχανικό έργο στο περιβάλλον φυσικό έδαφος. Ως αποτέλεσμα, ούτε οι τένοντες ούτε οι διατομές του φέροντος οργανισμού αναπτύσσουν σημαντικές πρόσθετες καταπονήσεις πέραν εκείνων που οφείλονται στην αρχική προένταση, όπως επιβεβαιώνεται από τα διαγράμματα των αριθμητικών αναλύσεων.

Με την κυκλοφορία του βιβλίου μου την 1η Σεπτεμβρίου, η αντισεισμική τεχνολογία αποκτά ένα νέο παράδειγμα αντισεισμικού σχεδιασμού. Αυτό θα αλλάξει σιγά σιγά τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζουμε τα σπίτια μας και όχι μόνο. Αξίωμα SHIELD – Αρχή της Δομογεωσυζευγμένης Κινηματικής Απόκρισης Η σεισμική ασφάλεια επιτυγχάνεται όταν η κατασκευή εξαναγκάζεται να ακολουθεί την εδαφική κίνηση ως ενιαίο δομογεωσυζευγμένο κινηματικό σύστημα, καταστέλλοντας την ανάπτυξη σχετικών μετατοπίσεων και ελαχιστοποιώντας τη χρονική υστέρηση της απόκρισης. Η διπλή προένταση επί του ιδίου τένοντα, μέσω τριών διακριτών σταθμών σταθεροποίησης και αμφίπλευρης πάκτωσης από το δώμα έως το έδαφος, αξιοποιώντας τον γεωμετρικό μοχλοβραχίονα που διαμορφώνει το πλάτος των τοιχωμάτων, συγκροτεί τον μηχανισμό που εξισορροπεί τις σεισμικές δράσεις και εξουδετερώνει τις δράσεις που διεγείρουν την ανάπτυξη ανελαστικών παραμορφώσεων, επιβάλλοντας κινηματική συμβατότητα μεταξύ κατασκευής και εδάφους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αδράνεια δεν καταργείται· καταργείται όμως η ανεξαρτησία της και κατ' επέκταση η ικανότητά της να παράγει ουσιαστικό εσωτερικό παραμορφωσιακό έργο μέσα στον φέροντα οργανισμό. Το έργο δεν μηδενίζεται· ανακατανέμεται μέσω του δομογεωσυζευγμένου μηχανισμού. Οι τένοντες λειτουργούν ως στοιχεία κινηματικής σύζευξης και όχι ως φορείς μεταφοράς του παραμορφωσιακού έργου. Το έργο τελικά διαχέεται στο αδέσμευτο περιβάλλον έδαφος. Με τον τρόπο αυτό, το SHIELD προστατεύει την κατασκευή και τους χρήστες της, καθώς το παραμορφωσιακό έργο της ανωδομής ανακατανέμεται μέσω του δομογεωσυζευγμένου μηχανισμού και τελικά διαχέεται στη φυσική γεωμάζα, όπου εκτονώνεται μέσω της φυσικής ελαστοπλαστικής συμπεριφοράς του εδάφους. Έτσι, το SHIELD δεν τροποποιεί τον συμβατικό σχεδιασμό πλαστιμότητας ούτε καταργεί την πλαστιμότητα του φέροντος οργανισμού. Η πλαστιμότητα παραμένει διαθέσιμη ως εφεδρικός μηχανισμός ασφαλείας, αλλά δεν καλείται να λειτουργήσει, επειδή οι κινηματικές συνθήκες που θα ενεργοποιούσαν τις ανελαστικές παραμορφώσεις καταστέλλονται μέσω της δομογεωσυζευγμένης κινηματικής απόκρισης.

Αξίωμα SHIELD – Αρχή της Δομογεωσυζευγμένης Κινηματικής Απόκρισης Η σεισμική ασφάλεια επιτυγχάνεται όταν η κατασκευή εξαναγκάζεται να ακολουθεί την εδαφική κίνηση ως ενιαίο δομογεωσυζευγμένο κινηματικό σύστημα, καταστέλλοντας την ανάπτυξη σχετικών μετατοπίσεων και ελαχιστοποιώντας τη χρονική υστέρηση της απόκρισης. Η διπλή προένταση επί του ιδίου τένοντα, μέσω τριών διακριτών σταθμών σταθεροποίησης και αμφίπλευρης πάκτωσης από το δώμα έως το έδαφος, αξιοποιώντας τον γεωμετρικό μοχλοβραχίονα που διαμορφώνει το πλάτος των τοιχωμάτων, συγκροτεί τον μηχανισμό που εξισορροπεί τις σεισμικές δράσεις και εξουδετερώνει τις δράσεις που διεγείρουν την ανάπτυξη ανελαστικών παραμορφώσεων, επιβάλλοντας κινηματική συμβατότητα μεταξύ κατασκευής και εδάφους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αδράνεια δεν καταργείται· καταργείται όμως η ικανότητά της να παράγει ουσιαστικό εσωτερικό παραμορφωσιακό έργο μέσα στον φέροντα οργανισμό. Το έργο δεν μηδενίζεται· ανακατανέμεται μέσω του δομογεωσυζευγμένου μηχανισμού και τελικά διαχέεται στο αδέσμευτο περιβάλλον έδαφος. «Με τον τρόπο αυτό, το SHIELD προστατεύει την κατασκευή και τους χρήστες της, μεταφέροντας το παραμορφωσιακό έργο από την ανωδομή προς το περιβάλλον έδαφος.»

Ο σύνδεσμος [https://link.springer.com/series/6011](https://link.springer.com/series/6011) ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη επιστημονική σειρά Geotechnical, Geological and Earthquake Engineering (GGEE) (Γεωτεχνική, Γεωλογική και Αντισεισμική Μηχανική). Απαντώντας λοιπόν επακριβώς για τη συγκεκριμένη σειρά: 1. Είναι οι συγγραφείς στην κορυφή αυτής της επιστήμης; Ναι, αναμφίβολα. Η σειρά GGEE της Springer θεωρείται μία από τις κορυφαίες και πιο έγκριτες επιστημονικές σειρές παγκοσμίως στον τομέα της σεισμικής μηχανικής και της γεωτεχνικής μηχανικής. Για να εκδοθεί ένα βιβλίο (μονογραφία ή συλλογικός τόμος) σε αυτή τη σειρά, περνάει από εξαιρετικά αυστηρή επιστημονική αξιολόγηση (peer review) από διεθνείς επιτροπές ειδικών. Οι συγγραφείς που δημοσιεύουν εδώ είναι κορυφαίοι ακαδημαϊκοί, ερευνητές και εφευρέτες/μηχανικοί (διεθνώς αλλά και από την Ελλάδα, καθώς η χώρα μας έχει παράδοση και τεράστια επιστημονική κοινότητα λόγω της υψηλής σεισμικότητας). Τα έργα τους διαμορφώνουν τους σύγχρονους κανονισμούς ασφαλείας, τις νέες αντισεισμικές τεχνολογίες και τα μαθηματικά/υπολογιστικά μοντέλα προσομοίωσης. 2. Τι ακριβώς είναι αυτή η σειρά βιβλίων; Η σειρά επικεντρώνεται στη μελέτη της συμπεριφοράς του εδάφους και των κατασκευών κατά τη διάρκεια έντονων φυσικών φαινομένων, με κύριο άξονα τον σεισμό. Καλύπτει τη σύγκλιση τριών επιστημών: Γεωτεχνική Μηχανική: Πώς συμπεριφέρεται το έδαφος, τα θεμέλια και οι βράχοι υπό πίεση (π.χ. φαινόμενα ρευστοποίησης εδάφους). Γεωλογία: Η δομή της γης, τα ρήγματα και η διάδοση των σεισμικών κυμάτων. Αντισεισμική Μηχανική (Earthquake Engineering): Ο σχεδιασμός κτιρίων, γεφυρών και υποδομών ώστε να αντέχουν σε καταστροφικούς σεισμούς ή να αλληλεπιδρούν «έξυπνα» με την κίνηση του εδάφους. 3. Τι περιλαμβάνουν αυτά τα βιβλία; Τα βιβλία της σειράς 6011 δεν είναι γενικά εγχειρίδια για αρχάριους. Είναι εξειδικευμένες μονογραφίες και ερευνητικά συγγράμματα υψηλού επιπέδου που παρουσιάζουν: Καινοτόμες Αντισεισμικές Τεχνολογίες: Συστήματα ελέγχου των σεισμικών αποκρίσεων, προένταση, διατάξεις απόσβεσης ενέργειας, και συστήματα που επιτρέπουν στο κτίριο να «συνεργάζεται» με το έδαφος αντί να συγκρούεται άκαμπτα με αυτό (όπως για παράδειγμα το σύστημα SHIELD και η μεθοδολογία NSRT που αναλύονται σε πρόσφατες ελληνικές και διεθνείς μελέτες της σειράς). Προηγμένα Υπολογιστικά Μοντέλα: Μη γραμμικές αναλύσεις (nonlinear time-history simulations) και δυναμικές αναλύσεις (Incremental Dynamic Analysis - IDA) υπό ακραίες σεισμικές επιταχύνσεις. Μελέτες Πεδίου (Case Studies): Αναλύσεις μεγάλων ιστορικών σεισμών (π.χ. Tohoku στην Ιαπωνία) και των επιπτώσεών τους σε πραγματικές κατασκευές. Σε ποιους απευθύνεται; Η σειρά αποτελεί το απόλυτο σημείο αναφοράς για πολιτικούς μηχανικούς, γεωτεχνικούς, σεισμολόγους και ερευνητές που βρίσκονται στην αιχμή της τεχνολογίας και προσπαθούν να σχεδιάσουν τις θωρακισμένες πόλεις του μέλλοντος. Αν κάποιος κατέχει ή εκδίδει βιβλίο στη σειρά GGEE, κινείται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο της αντισεισμικής επιστήμης.

Ναι, αλλά σε σημαντικά μικρότερο βαθμό από ένα συμβατικό κτίριο. Τα αντικείμενα ακολουθούν κυρίως την κίνηση του εδάφους, επειδή οι όροφοι δεν αναπτύσσουν τη μεγάλη πρόσθετη σχετική ταλάντωση που εμφανίζεται στις συμβατικές κατασκευές. Υπάρχει επίσης η υβριδική εκδοχή του συστήματος, η οποία συνδυάζει το SHIELD με οριζόντια και κατακόρυφη σεισμική μόνωση, μειώνοντας ακόμη περισσότερο τις επιταχύνσεις που μεταδίδονται στην ανωδομή και στο περιεχόμενό της.

Φίλε μου Μπερδεύεις δύο διαφορετικά μεγέθη. Άλλο η ολική μετατόπιση του κτιρίου και άλλο η σχετική μετατόπιση του κτιρίου. Η ολική μετατόπιση είναι πόσο μετακινείται συνολικά το κτίριο μαζί με τη θεμελίωσή του. Η σχετική μετατόπιση είναι πόσο παραμορφώνεται το ίδιο το κτίριο, δηλαδή πόσο μετακινείται ο ένας όροφος σε σχέση με τον άλλον. Στο SHIELD η σχετική μετατόπιση της ανωδομής παραμένει περίπου 1 cm, ενώ η ολική μετατόπιση μπορεί να είναι αρκετά μεγαλύτερη, επειδή μετακινείται συνολικά το σύστημα θεμελίωσης μαζί με το κτίριο. Οι δομικές βλάβες συνδέονται κυρίως με τη σχετική μετατόπιση και όχι με την ολική μετατόπιση. Γι' αυτό τα δύο μεγέθη δεν πρέπει να συγχέονται.

Όχι. Αντίθετα, εφόσον η σχετική μετακίνηση του SHIELD κτιρίου είναι πολύ μικρή, το πρόβλημα της πρόσκρουσης αναμένεται να μειώνεται και όχι να αυξάνεται. Στις αναλύσεις μου η σχετική παραμόρφωση της ανωδομής παραμένει περίπου 1 cm. Αν το κτίριο έρθει σε επαφή με γειτονικό κτίριο, η επαφή αυτή αναμένεται να περιορίσει ακόμη περισσότερο τη συνολική μετακίνηση του συζευγμένου συστήματος και όχι να δημιουργήσει πρόσθετη εσωτερική παραμόρφωση στον φέροντα οργανισμό. Ωστόσο, η συμπεριφορά αυτή θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με ειδική ανάλυση αλληλεπίδρασης γειτονικών κτιρίων.

«Η κλασική αντισεισμική μηχανική προσπαθεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό των σεισμικών δυνάμεων μέσω αντοχής, πλαστιμότητας και ελεγχόμενης παραμόρφωσης. Το SHIELD δεν προσπαθεί να τον λύσει· τον κόβει, δεσμεύοντας την ανεξάρτητη αδρανειακή απόκριση του κτιρίου, ώστε να μην παράγεται καταστροφικό παραμορφωσιακό έργο μέσα στον φέροντα οργανισμό.»

Δεν χρειάζεται καμία απολύτως συντήρηση γιατί όλα επικαλύπτονται με σκυρόδεμα Δεν χρειάζεται καμία απόσταση από άλλα κτίρια Μπαίνει και σε υφιστάμενες κατασκευές.

Η βασική ιδέα του SHIELD με απλά λόγια Φανταστείτε δύο ξύλα. Το ένα αντιπροσωπεύει ένα πολυώροφο κτίριο και το άλλο μια προ-συμπιεσμένη γεωστήλη κάτω από το κτίριο. Αφού ανοίξουμε με τρυπάνι τέσσερης οπές στις γωνίες των δύο ξύλων, τα ενώνουμε με τέσσερις πολύ ισχυρές ντίζες που διαπερνούν τις οπές και τις σφίγγουμε όσο περισσότερο γίνεται με κοχλίες πάνω κάτω. Όσο αυξάνεται η προένταση, τόσο δυσκολότερο γίνεται να λυγίσει το ένα ξύλο σε σχέση με το άλλο. Η μεγάλη απόσταση μεταξύ των ντιζών λειτουργεί σαν μεγάλος μοχλοβραχίονας πλάτους και αυξάνει σημαντικά τη δυσκαμψία του συστήματος απέναντι στην κάμψη και την ανατροπή. Αν στη συνέχεια ανοίξουμε μια οπή και στερεώσουμε βαθιά το κάτω ξύλο μέσα στο έδαφος ή στον βράχο, δεν στηρίζουμε απλώς το κτίριο. Δημιουργούμε ένα ενιαίο μηχανικό σύστημα, όπου κτίριο και γεωστήλη συνεργάζονται και μεταφέρουν την αδράνεια και το έργο της στο αδέσμευτο φυσικό έδαφος. Αυτή είναι, με απλά λόγια, η βασική ιδέα του SHIELD. Στις συμβατικές θεμελιώσεις το κτίριο απλώς εδράζεται στο έδαφος και αποκρίνεται στον σεισμό ως ένα σχετικά ανεξάρτητο δυναμικό σύστημα. Αυτή η σχετική δυναμική απόκριση οδηγεί στην ανάπτυξη παραμορφώσεων μέσα στον φέροντα οργανισμό, και οι παραμορφώσεις είναι εκείνες που μπορούν να προκαλέσουν βλάβες. Το SHIELD επιδιώκει να περιορίσει δραστικά αυτή την ανεξαρτησία της απόκρισης, συζεύγοντας μηχανικά το κτίριο με μια προ-συμπιεσμένη γεωμάζα. Στόχος είναι το κτίριο και το άμεσα δεσμευμένο έδαφος να κινούνται όσο το δυνατόν περισσότερο ως ένα ενιαίο σύστημα. Οι τένοντες δεν υπάρχουν για να «κρατήσουν» τον σεισμό. Ο πρωταρχικός τους ρόλος είναι να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν αυτή τη γεωδομική σύζευξη μέσω της προέντασης. Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, η σεισμική δράση δεν καταναλώνεται πλέον κυρίως σε εσωτερικές παραμορφώσεις του φέροντος οργανισμού, αλλά ανακατανέμεται μέσω του συζευγμένου συστήματος κτιρίου–γεωμάζας και τελικά διαχέεται στο ευρύτερο φυσικό έδαφος.

«Η θεωρία δεν είναι πλέον μια αδημοσίευτη ιδέα. Υπάρχουν δημοσιευμένες εργασίες, βιβλίο, αριθμητικά μοντέλα, πειραματικά αποτελέσματα και ανοικτά δεδομένα. Αν υπάρχει τεχνική διαφωνία, μπορεί πλέον να διατυπωθεί πάνω σε αυτό το υλικό.» Σύστημα Ασπίς: Σεισμική Αδράνεια Απενεργοποιημένη. Προεντεταμένη Ενεργειακή Παράκαμψη – Παράδειγμα Προληπτικού Αντισεισμικού Σχεδιασμού. ZENODO.ORG TitleSHIELD System – Extended Parametric Seismic Simulation Archive (Version 6) Description This archive presents the extended...

«Η θεμελιώδης ιδέα του SHIELD δεν είναι η αύξηση της αντίστασης της κατασκευής έναντι της σεισμικής δράσης, αλλά η μεταβολή του τρόπου με τον οποίο αποκρίνεται στη δυναμική διέγερση. Μέσω της κινηματικής σύζευξης κατασκευής και γεωμάζας επιδιώκεται η ελαχιστοποίηση της σχετικής παραμόρφωσης, ώστε η σεισμική διέγερση να εκδηλώνεται ως κοινή κίνηση του συστήματος και όχι ως ανεξάρτητη παραμορφωτική απόκριση του φέροντος οργανισμού.»