Wizard!

Ακόμα έχει 350-400€ και πάντα είχε 200€. Απλά ξεκινούσε από 200€ για κάτι απλά κουτάκια. Εντάξει, αλουμίνιο και ποιότητα, αλλά κουτί είναι, ούτε θα το κουβαλάω στην πλάτη, ούτε θα το λύνω/δένω κάθε μέρα για να μην κλωτσήσουν οι βίδες.

Φθηνό στα ~200€ δεν το λες...

Δεν παίζει κανένα ρόλο αν είσαι Ιρλανδός ή όχι. Οι μισθοί είναι σε λογικά πλαίσια και αφού στις περισσότερες αγγελίες αναφέρεται το ποσό, είτε Ιρλανδός πάει, είτε αλλοδαπός, σε αυτό το ποσό θα παίξει. Οι πολυεθνικές δε, έχουν γραφεία σε χώρες με φθηνότερα εργατικά, Ινδία, Πολωνία, Κίνα, κλπ, κι έτσι όταν θέλουν φθηνούς υπαλλήλους, προσλαμβάνουν εκεί. Όπως και στην Ελλάδα, αυτό που παίζει ρόλο είναι τα πτυχία σου και η προϋπηρεσία σου. Αυτοί που έχουν πτυχίο/α, μπορεί να ξεκινάνε στο ίδιο επίπεδο με άλλους, αλλά ανεβαίνουν πιό γρήγορα συνήθως. Εγώ πχ που είμαι εμπειρικός ως επί το πλείστον, θα πάρω πιό δύσκολα μια θέση manager από κάποιον που έχει κάνει Business Management στο πανεπιστήμιο. Όσον αφορά τη χαλαρότητα της Ελλάδα, είναι ανέκδοτο... Όταν είχαμε release στην Ελλάδα, για 2-3 μέρες ήμουν με πονοκέφαλο, χωρίς να φάω και στον πανικό. Κυρίως λόγω ανοργανωσιάς και κακής μεθοδολογίας. Εδώ, έχω τύχει σε 5-6 releases από τότε που ήρθε και ούτε καν ξέρω ποιά μέρα έγιναν... Η μέρα μου ξεκινάει στις 8:30 (δική μου επιλογή, υπάρχουν core hours), στις 9:30 κάνω 15 λεπτά διάλειμμα για πρωινό, στις 12:30 κάνω 45' λεπτά για μεσημεριανό και κατά τις 15:00, άλλα 15 λεπτά για καφέ. Όλα αυτά υποχρεωτικά κατά κάποιο τρόπο. Επίσης, δουλεύουν 39 ώρες την εβδομάδα. Σε εμάς λοιπόν, δουλεύουν 8:15 κάθε μέρα, μαζεύοντας έτσι 1 ώρα Δ-Τ-Τ-Π και την Παρασκευή, φεύγουμε 15:30, κάνοντας το ΣΚ μεγαλύτερο. Αυτό που είναι κάπως πιό αυστηρό, είναι οι άδειες, όπου, ανάλογα με τη σχέση σου πάντα, δε λες "σήμερα θα φύγω 2 ώρες νωρίτερα", αλλά παίρνεις άδεις, αφού οι άδειες μετράνε σε ώρες και όχι μέρες. Το καλό όμως είναι, πως μπορείς να πάρεις 6 ώρες άδεια την Παρασκευή, αντί για μέρα ολόκληρη και να κάνεις ένα ωραίο 3ήμερο. Επίσης, εδώ όλες οι αργίες, εκτός του St.Patrick, μεταφέρονται Δευτέρα, όπως πχ η Πρωτομαγιά φέτος και τέλος, στο δικό μας χώρο, ΙΤ, μπορείς εύκολα να ζητήσεις να δουλεύεις από το σπίτι 2-3 μέρες την εβδομάδα. Και κάτι τελευταίο, αλλά σχετικό, όσους μήνες είμαι εδώ, δεν έχω ακούσει ούτε μια φωνή από κάποιον. Γενικά η συμπεριφορά προς τους άλλους είναι μετρημένη, δε σε προσβάλουν, δεν σε υποτιμούν, αλλά φυσικά αν δημιουργείς πρόβλημα, θα σου γίνουν 2 παρατηρήσεις και μετά παίρνεις την άγουσα. Οπότε, σαφώς είναι πιό χαλαροί και σε συνδυασμό με τη σωστή μεθοδολογία, πολύ πιό παραγωγικοί.

Τα μπερδεύεις, αυτό γίνεται στο γαμοπίλαφο

Θεά είναι, αλλά η προηγούμενη, Χ79, είχε κάπου στα 400€

To σύστημα υγείας, ναι, είναι περίεργο και αν προσθέσεις και το γεγονός ότι εδώ είμαστε μόνοι μας, χωρίς γονείς πχ, μπορεί να είναι πρόβλημα. Όμως, ένοιωθα σαφώς μεγαλύτερη ανασφάλεια με ένα μισθό σε μια χώρα που δεν ξέρεις τι ξημερώνει κι έτσι θεωρώ ότι δεν είναι μεγάλο το ρίσκο. Άλλωστε, μέχρι στιγμής, έτυχε κι εγώ και η γυναίκα μου να βρεθούμε από μία φορά σε νοσοκομείο και δεν πληρώσαμε τίποτα. Τώρα, αν ήταν μακροπρόθεσμα, στην περίπτωση της γυναίκας μου, μπορώ να καλύψω τα έξοδα με δυσκολία. Αν μπω, εγώ, εκεί θα έχουμε θέμα. Όμως, στη φάση που είμαστε τώρα, μπορούμε και βάζουμε χρήματα στην άκρη, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που είχαμε και εξαφανίστηκαν, οπότε αν δε μας κάτσει η στραβή σύντομα, θα έχουμε προλάβει να φτιάξουμε ένα "μαξιλαράκι". Αυτό όμως που λέω σε όλους όσους με ρωτάνε για δουλειά στο εξωτερικό, είναι, να πάνε σε μια χώρα με υψηλά εισοδήματα. Μπορεί το κόστος ζωής να είναι ανάλογα υψηλό, όμως, αυτά που περισσεύουν, είναι αριθμητικά περισσότερα. Έτσι, ότι πχ θέλεις να πάρεις, από αμάξι, gadgets, υπολογιστές, ρούχα, ταξίδια, κλπ, πληρώνεις τα ίδια με την υπόλοιπη Ευρώπη. Πχ, για να το συσχετίσω και με το Λάμπη, θέλω 1200€ για μία αναβάθμιση. Στην Ελλάδα ήταν ένας μισθός, όπου φυσικά δε μπορούσα να κόψω από κάπου, ενώ εδώ είναι κάπου το 1/4, που σίγουρα μαζεύεται και διατίθεται πολύ πιό εύκολα. Άρα, καταλήγοντας, ένα ποσοστό του μισθού, φεύγει σε πάγια και διατροφή, το υπόλοιπο όμως, δίνει σαφώς μεγαλύτερη αγοραστική αξία, από ότι σε χώρες με κατώτερα εισοδήματα. Η κοινωνική ζωή, δεν είναι βαρετή λόγω pub, αλλά λόγω του ότι είμαστε 40+ και σε αυτή την ηλικία είναι δύσκολο να κάνεις φίλους. Οι Ιρλανδοί έχουν τις παρέες τους, τις ζωές τους και όσο κι αν δεν είναι ρατσιστές, δε θα βάλουν εύκολα έναν καινούριο στη ζωή τους, ειδικά αν είναι αλλοδαπός, που σημαίνει κι εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Έτσι, περιοριζόμαστε σε γνωριμίες με άλλους Έλληνες, που δεν είναι και πολλοί εδώ, ειδικά συγκριτικά με Αγγλία και σε κάποιους Ισπανούς, που είναι αρκετοί και πολύ φιλικοί. Αυτό λίγο πολύ το γνωρίζαμε, αλλά με το σκεπτικό ότι το/τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν σε μια χώρα που τα σέβεται, που έχει το 4ο καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ευρώπη (και το 9ο στον κόσμο), που έχει δουλειές, ευκαιρίες, που έχει ειδική σύμβαση με τις ΗΠΑ, κάτι σα Σέγκεν κι έτσι είναι εύκολο να πάνε εκεί αν χρειαστεί, τότε το βλέπω σα δίκαιη θυσία από μέρους μας, ώστε να μην πληρώσουν τα λάθη των δικών μας γονιών, που έφτασαν τη χώρα σε αυτό το χάλι.

Αρχικά σκεφτόμουν ότι εδώ που είμαι, δεν υπάρχει περίπτωση να βρω και ίσως καταφέρω, όταν κατέβω Ελλάδα για διακοπές. Ξέχασα όμως ότι στα 1000μ από το σπίτι μου, είναι λιβάδια που βόσκουν εκατοντάδες πρόβατα... Τώρα, πως θα έρθω σε επαφή μαζί τους να πάρω γάλα, θα το ψάξω. Thanx για τη συνταγή πάντως!

Ανάπτυξη! http://www.capital.gr/story/3117433

Άρα δεν είναι κάτι που μπορώ να προμηθευτώ και να φτιάξω...;

Στακοβούτυρο, βρίσκω από κρητικά μαγαζιά, σαφώς ανώτερο. Αυτό το πράγμα που φτιάχνουν δεν ξέρω πως γίνεται... Ήταν σα λιωμένο τυρί. Το βούτυρο, αν το ζεστάνεις, γίνεται νερουλό, σα λάδι.

A γειά σου! Εσύ που είσαι και (τρελλο)κρητικιά, αυτό το υπέροχο πράγμα, πως το φτιάχνουν; Έχω φάει τον κόσμο, κανείς δεν ξέρει... Είχαμε φάει κάτι, που το παραγγέλναμε ως στάκα, το οποίο ήταν σα λιωμένο τυρί με φρέσκο βούτυρο.

Μπορεί να λένε, αλλά δεν ισχύει.

To ίδιο είναι

Μάλλον πρέπει να είμαι από τις εξαιρέσεις, όπου λατρεύω τη σοκολάτα, αλλά δε μου αρέσουν καθόλου τα μερεντονουτελοσκευάσματα...

Σοβαρά τώρα; Σου έχει πει κανείς ότι τα γραπτά μένουν; Κι αυτά στα γρήγορα. Κρίμα που δε μπορώ να σου κάνω quote κανονικό με link, είναι βλέπεις κλειδωμένα τα θέματα.

Αφού είσαι τόσο "οπαδός" του στρατού, άκου από έναν στρατιώτη, τι ακριβώς συμβαίνει και που είναι το πραγματικό πρόβλημα. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στο σημείο που λέει ότι "τους παίρνουν τα έγγραφα οι Τούρκοι, πριν τους φορτώσουν στη βάρκα"

Position: Mobility Architect Location: Galway, Ireland Experience / Skills Required: 5+ years of professional experience Bachelor of Arts/Science or equivalent degree in computer science or related area of study; without a degree, three additional years of relevant professional experience Sufficient depth and breadth of technical knowledge to design and scope mobile end to end solutions Demonstrate innovation and communication of new deliverables and offerings Successfully performs in the most complex disciplines in which the company must operate to be successful. Develops strategy and sets functional policy for solutions that we develop Ability to demonstrate business value of overall solution through strong analytical skills Able to independently complete solution implementation or application design deliverables Able to evaluate and understand technical assets required to realize solutions from PoC to Production Demonstrates broad knowledge in other technical areas in order to properly manage complex mobile efforts. Demonstrates application of technical expertise in successful engagements involving multiple disciplines Mobile app development experience Experience in ‘as a Service’ backend solutioning Experience in relational database (e.g. SQL Server) Experience with tools used for Big Data analytics Deep understanding of UX and building Wireframes Expertise in HTML5, Javascript, CSS, Phonegap Good communication skills including client facing tasks Flexible and able to take challenges. Να ξέρετε γενικά, ότι αν η εμπειρία σας είναι πάνω από 8 χρόνια, δεν απαιτείται το πτυχίο. Όποιος ενδιαφέρεται, μου στέλνει pm για να του προωθήσω το βιογραφικό.

Αν και όπως φαίνεται, είμαι ο λιγότερο έμπειρος στο θέμα, σε σχέση με μερικούς άλλους που είναι χρόνια εδώ, ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε, μπήκα στον κόπο να καταγράψω την προσωπική μου εμπειρία, για όποιον σκέφτεται μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του, δεδομένου μάλιστα, ότι ήδη υπάρχει ανοικτή θέση (που θα βάλω αργότερα για όποιον θέλει) και γενικότερα ανοίγουν συνέχεια. Όταν έσκασε η Lehman Brothers, σκεφτήκαμε ότι δε θα αργήσει να μας πάρει η μπάλα. Έτσι, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε διαδικασία για Αυστραλία. Ξοδέψαμε αρκετά χρήματα, χάσαμε πολύ χρόνο και τελικά δεν καταφέραμε κάτι που να αξίζει, οπότε το αφήσαμε. Μετά μπήκαμε στη διαδικασία να κοιτάμε για δουλειές στην ευρύτερη περιοχή της ΕΕ, αλλά κυρίως σε χώρες όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία, οι Σκανδιναβικές αλλά και η Ιρλανδία. Πρώτη επιλογή ήταν η Νορβηγία, λόγω ποιότητας ζωής και δεύτερη η Ιρλανδία, λόγω ανάπτυξης και γλώσσας. Η Ιρλανδία πέρασε δύσκολα, όμως ανέκαμψε πρώτη από όλες του "group" PIGS. Αν και έβαλαν σημαντική φορολογία στους υπαλλήλους, μείωσαν σημαντικά τη φορολογία στις εταιρίες, με αποτέλεσμα να δώσουν κίνητρο για ανάπτυξη εκεί, δημιουργώντας έτσι χιλιάδες θέσεις εργασίας. Στην Ιρλανδία βρίσκονται μεγαθήρια και όχι με απλά γραφεία, αλλά με τα κεντρικά τους για την Ευρώπη, όπως η HP, Apple, Amazon, Paypal, eBay, APC, Boston Scientific, SAP, Intel, IBM και δεκάδες άλλες. Η Apple πχ, έχει στο Cork τα European Headquarters με 4.000 άτομα προσωπικό και τώρα επεκτείνουν τα γραφεία τους για άλλες 1.000 θέσεις εργασίας. Δεδομένου ότι υπάρχει και ένας "labίτικος πυρήνας" εκεί, άρχισα να το κοιτάω αρκετά σοβαρά. Πρώτη κίνηση, σωστό βιογραφικό στο LinkedIn και στη συνέχεια στο Monster.ie. Καλώς ή κακώς, αν βρίσκεσαι σε άλλη χώρα, απευθύνεσαι σε μεγάλες εταιρίες, που θέλουν πολυπολιτισμικότητα και για να γίνει αυτό, περνάς από recruiters. Αφού λοιπόν εκδήλωσα ενδιαφέρον για κάποιες θέσεις, άρχισαν οι πρώτες συνεντεύξεις μαζί τους, ώστε να σχηματίσουν μια ιδέα για τις ικανότητές μου. Στη συνέχεια, έγιναν κάποιες συνεντεύξεις, τηλεφωνικά ή Skype, όπου δεν κατάφερα κάτι. Κάποια στιγμή, πρόσθεσα στο LinkedIn profile μου, κάποια skills που ανέπτυξα τους τελευταίους μήνες. Χωρίς να έχω καταλήξει, ποιό ή ποιά έπαιξαν ρόλο, άρχισαν οι προτάσεις βροχή, με αποτέλεσμα να κλείσω 6 συνεντεύξεις μέσα σε μία εβδομάδα. Για να μην πολυλογώ, στο τέλος της εβδομάδας, υπέγραψα και έφευγα σε 3 εβδομάδες. Το δυσκολότερο σημείο ήταν, ότι την ακριβώς επόμενη ημέρα, μπήκαν σε ισχύ τα Capital Controls κι έτσι μπορεί να είχα σοβαρό πρόβλημα να σηκώσω τα λίγα χρήματα που είχα μαζέψει για να φύγω. Ευτυχώς, το πρώην αφεντικό μου, αν και του το ανακοίνωσα εν μέσω πανικού όπως καταλαβαίνετε, φέρθηκε άψογα και μου έδωσε ότι δικαιούμουν, στο χέρι, ώστε να μπορέσω να φύγω. Άφησα ένα σημαντικό ποσό στη γυναίκα μου, ώστε να μη χρειάζεται να της στέλνω και έφυγα. Η πόλη που ήρθα είναι το Galway, 4η σε μέγεθος, αλλά όπως διαπίστωσα μετά, μια πόλη που έχει σημαντικό τουρισμό, από τα 7.5 εκ. που έρχονται το χρόνο εδώ. Μη με ρωτήσετε τι κάνουν, δε γνωρίζω, αυτό που γνωρίζω είναι πως η σημαντικότερη ταλαιπωρία που πέρασα, ήταν για να βρω δωμάτιο να μείνω, σπίτι με συγκάτοικο μετά και τέλος σπίτι για όταν ήρθε η οικογένειά μου. Λόγω της ανάπτυξης, είναι μεγάλο πρόβλημα και πολλοί αναγκάζονται να μένουν 10-20-30χλμ μακρυά, για να βρουν σπίτι και σε λογική τιμή. Τα ενοίκια εδώ παίζουν από 300€ για δωμάτιο με 1-2 συγκάτοικους και φτάνουν τα 1500-1800€ για μια μονοκατοικία, εκτός κέντρου, με 4 κρεβατοκάμαρες. Κοινόχρηστα δεν έχουν συνήθως γιατί οι ιδιοκτήτες, τα βάζουν στην τιμή, αν πρόκειται για shared, ενώ στις μονοκατοικίες, πληρώνεις κάπου 15€ το μήνα για τα σκουπίδια που είναι ιδιωτικές εταιρίες. Το ρεύμα είναι στα ίδια επίπεδα με την Ελλάδα, κανονικό και νυχτερινό, αλλά δεν έχει τους υπέρογκους φόρους και τα χαράτσια. Το αέριο και το πετρέλαιο, είναι λίγο φθηνότερα. Αυτοκίνητο αγοράσαμε αναγκαστικά και γρήγορα, γιατί εκτός του ότι μένουμε 10χλμ από το κέντρο, έχουμε και τον μικρό και η μεταφορά του με λεωφορεία είναι ταλαιπωρία, χώρια που είμαστε εδώ χωρίς γονείς, άρα όπου πάμε, έρχεται μαζί. Τα καινούρια έχουν σχεδόν ίδιες τιμές με Ελλάδα, ενώ τα μεταχειρισμένα είναι σχετικά φθηνότερα. Εμείς δώσαμε 1300€ για ένα Mazda 323F 1.600cc, που πέρασε "ΚΤΕΟ" με άλλα 200€ μαζεματάκια, έχοντας 70.000χλμ στο κοντέρ, καινούρια λάστιχα και μηδέν προβλήματα. Τα τέλη κυκλοφορίας είναι ~530€, αλλά μπορείς να τα δώσεις ανά τρίμηνο, εξάμηνο, ή χρόνο με την αντίστοιχη έκπτωση σε κάθε περίπτωση. Η ασφάλεια τώρα, είναι άλλη ιστορία. Επειδή δεν είχαμε Ιρλανδικό δίπλωμα, μας βαράνε στο κεφάλι για τον πρώτο χρόνο. Επίσης, η γυναίκα μου, οδηγεί 10 χρόνια χωρίς ατύχημα, αλλά επειδή στην Ελλάδα ασφαλίζεται το όχημα και όχι ο οδηγός, μπόρεσε να αποδείξει μόνο τα 4, που είχε αμάξι στο όνομά της. Έτσι, καταλήξαμε να δίνουμε 1200€ το χρόνο, για μεικτή όμως, που περιλαμβάνει και ολική κλοπή για αξία 2000€. Υποτίθεται πως του χρόνου, θα πέσει κάπου στα 700€. Είδωμεν. Τα έξοδα στο ΣΜ είναι λίγο παραπάνω, αν και σε μερικά είδη, πχ γάλα, είναι φθηνότερα. Τα κρέατα παίζουν στα 4-12€ το κιλό, με τα αρνάκια και μοσχαράκια στα ίδια περίπου επίπεδα της Ελλάδας, αλλά κοτόπουλα και χοιρινά, λίγο πιό πάνω. Το πρόβλημα είναι, πως δε βρίσκεις εύκολα αυτό που θέλεις, αφού και οι χασάπηδες έχουν τυποποιήσει τα προϊόντα τους και πουλάνε έτοιμα κομμένα σε συσκευασία, χωρισμένα σε "για κατσαρόλα", "για φούρνο", "για τηγάνι". Έτσι δε βρίσκεις εύκολα πχ, σπάλα, ελιά, κιλότο, κλπ. Επίσης έχουν αρκετά μαριναρισμένα ή γεμιστά, που όμως τα περισσότερα είναι μπλιάχ... Σε φρούτα και λαχανικά, υπάρχει κάποια ποικιλία, με τα περισσότερα εισαγωγής και χωρίς να μου κάνει εντύπωση, σχεδόν τίποτα από Ελλάδα. Από Ελληνικά βρίσκεις γιαούρτι ΦΑΓΕ, φέτα Όλυμπος και μερικά άλλα. Τυριά και αλλαντικά, πολύ λίγα, εκτός από ειδικά καταστήματα που φέρνουν μερικά παραπάνω. Στα ΣΜ, σχεδόν όλα είναι τυποποιημένα, για αυτό και ακριβότερα. Το Lidl εδώ, χαίρει σαφώς μεγαλύτερης εκτίμισης από την Ελλάδα και είναι σημαντικά φθηνότερο σε αρκετά πράγματα, που βρίσκεις κι αλλού, όπως πχ Coca Cola. Το αστείο είναι πως αυτή την εβδομάδα έχει "greek week" και τα περισσότερα που φέρνει, είναι κατασκευασμένα εκτός Ελλάδος! Το φαγητό έξω όμως, είναι ακριβό. Για ένα ζευγάρι σε pub, πληρώνεις κάπου 30-40€, ενώ αν πας σε restaurant, μπορεί να δώσεις και 50-60€. Δεν υπάρχει εδώ η έννοια της ταβέρνας και από το fast food, πας κατευθείαν στο ακριβό. Σουβλάκι φυσικά εδώ δεν έχει, υπάρχει όμως ένας Τούρκος που φτιάχνει κεμπάπ, που όμως δεν είναι μόνο το γνωστό μας, το οποίο λέγεται "κιοφτέ κεμπάπ", αλλά και ο γύρος! Φυσικά δεν έχουν χοιρινό, αλλά έχουν μοσχάρι, αρνί και κοτόπουλο. Μια, πολύ χορταστική όμως, μερίδα κάνει 8-9€ κι αν το πάρεις με πατάτες και Coca, κάνει 12€. Τα ποτά στις pubs και στα bars είναι σχετικά φθηνά, 3-5€ η μπύρες και τα σφηνάκια και 7-10€ τα κοκτέιλ, αλλά δεν παίζει κέρασμα. Εντύπωση βέβαια σου κάνει ότι κόβουν αποδείξεις στα πάντα και φυσικά δεν καπνίζουν πουθενά. Για την ακρίβεια, θα δεις πολλούς να μην καπνίζουν ούτε στο σπίτι τους ή στο αυτοκίνητό τους... Ρούχα κλπ, βρίσκεις λίγο πολύ τα ίδια με τις υπόλοιπες χώρες και σχεδόν στις ίδιες τιμές. Υπάρχουν όμως 2-3 στοκατζίδικα, που βρίσκεις ακριβές μάρκες σε πολύ φθηνές τιμές, αρκεί να προλάβεις φυσικά. Σημαντικός προμηθευτής το Sports Direct αλλά και το Amazon, όπου με κάποιο "τρυκ", σου στέλνουν ακόμα κι αυτά που είναι για UK only ή Free UK delivery. Κινητά τηλέφωνα, υπάρχουν τα πάντα και τα πακέτα, στα ίδια περίπου χρήματα. Υπάρχουν αρκετές εταιρίες, ειδικά καρτοκινητά και διαλέγεις ανάλογα τι σε συμφέρει. Εμείς πχ παίρνουμε 3GB το μήνα, γιατί στο τηλέφωνο μιλάμε ελάχιστα, ενώ σκίζουμε τα skype/viber/messenger. Για internet, έχει διάφορα πακέτα, όπου παίρνεις 300Mbps με 45€ το μήνα, ή 100Mpbs fibre με 40€ και σύντομα αναβαθμίσιμη στα 1000Mbps με 65€ αν θυμάμαι καλά. Τηλεόραση, σχεδόν μονόδρομος είναι το Sky και κάποια πακέτα έχει και η Eir (ο ΟΤΕ τους). Βέβαια ή μετάδοση αγώνων από το BT Sports δεν έχει καμία σχέση και πλέον είναι διαθέσιμο και σε UHD. Για να μην αναφερθώ στη σύγκριση μετάδοσης του Διατσίδη με τον Colin Edwards στους αγώνες MotoGP... Όσον αφορά στον κόσμο, είναι ευχάριστοι άνθρωποι, γελάνε, δεν είναι φλεγματικοί όπως οι Άγγλοι, έχουν μια βαριά προφορά που σε δυσκολεύει αρκετά κάποιες φορές, σέβονται τον διπλανό τους σε σημείο να είναι υπερβολικοί και ο ρατσισμός αποτελεί μάλλον εξαίρεση για ελάχιστους. Εντύπωση μου έκανε που έτυχε να μιλήσω με ταξιτζή και όταν του είπα ότι είμαι από Ελλάδα, με άρχισε στα "μπράβο, καλά έκανες κι έφυγες και εδώ θα βρεις την ησυχία σου και θα βγάζεις αρκετά να πηγαίνεις στους δικούς σου, κλπ"... Ειλικρινά, τέτοια αντιμετώπιση δεν την περίμενα. Επίσης σου κάνει εντύπωση, πόσοι ΑΜΕΑ κυκλοφορούν κι εργάζονται παντού, αφού φυσικά υπάρχει η υποδομή για να είναι ανεξάρτητοι. Στα εργασιακά τώρα, οι δικές μου εντυπώσεις είναι πολύ καλές, αν και σίγουρα παίζει ρόλο το ότι έφυγα από μια εταιρία των 50 ατόμων και πήγα σε μία που έχει αρκετές χιλιάδες υπαλλήλους διασκορπισμένους σε όλο τον κόσμο. Όμως, κάποια πράγματα όπως τα υποχρεωτικά διαλείμματα, ο σεβασμός στον διπλανό, το ότι δεν έχω ακούσει ούτε μία φορά κάποιον να φωνάζει, ο τρόπος δουλειάς, η εργασία από το σπίτι και πολλά άλλα, μας δείχνουν πόσο διαφορετικό είναι το επίπεδο και πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι μισθοί εδώ ξεκινάνε από τις ~25.000€ το χρόνο μεικτά, που σημαίνει κάπου 1500€ καθαρά. Η γυναίκα μου που βιαζόταν να βρει κάτι άμεσα, πήρε την πρώτη δουλειά που έστειλε βιογραφικό. Ένας μισθός που εξασφαλίζει τα προς το ζειν σε μια οικογένεια είναι κάπου στα 50.000€ το χρόνο, που αναλογεί σε περίπου 3.000€ το μήνα. Ανάλογα φυσικά με τις απαιτήσεις του καθενός, όπου αν πχ έχει παιδί και πρέπει να πάει στο σταθμό, χρειάζεται 700€ το μήνα (κάπου 1000€ στο Δουβλίνο). Έμπειροι όμως, ειδικά στον χώρο της πληροφορικής, μπορούν να ανέβουν άνετα στα 60-80.000 το χρόνο, ειδικά μετά από ένα χρόνο εδώ, μέχρι να περάσουν μια "δοκιμαστική" περίοδο. Η ανεργία στη χώρα έπεσε στο 9% φέτος σε σχέση με 11% που ήταν πέρσυ, ενώ στο Galway από ότι διάβασα, είναι κοντά στο 5%. Αυτό στην πράξη σημαίνει, ότι όποιος είναι ικανός και έχει διάθεση να εργαστεί, θα βρει δουλειά. Τα βασικά μειονεκτήματα που έχω διαπιστώσει είναι τρία. 1. Το φαγητό. Μικρή ποικιλία και από γεύσεις, λίγα πράγματα. Δύσκολα βρίσκεις ακόμα και τα υλικά για να φτιάξεις κάτι Ελληνικό. 2. Ο καιρός. Μεγαλωμένος στην Ελλάδα, που έχει ίσως τον καλύτερο καιρό στον κόσμο, οπουδήποτε στον κόσμο, μας είναι κάπως, πόσο μάλλον σε μια χώρα που μπορεί να ρίξει 10 πεντάλεπτες βροχές μέσα στον Ιούλιο. 3. Το σύστημα υγείας. Χειρότερο κι από την Ελλάδα και σημαντική πληγή για κάθε κυβέρνηση. Ακόμα και ο ιδιωτικός τομέας, είναι μέτριος. Υπάρχει σωστό προσωπικό, εγκαταστάσεις, υλικά και εργαλεία, αλλά η οργάνωση και οι διαδικασίες τους είναι χάλια. Λόγω της ώρας, θα μείνω σε αυτά τα ολίγα (!!) δίνοντας τη σκυτάλη στους παλαιότερους, αν θέλουν να συμπληρώσουν ή διορθώσουν κάτι. Αύριο, θα βάλω και μια ανοικτή θέση για όποιον ενδιαφέρεται και γενικά θα βάζω ότι προκύπτει σε αυτό το θέμα.

Μα νομίζω ότι οι πιθανότητες να γίνει ατύχημα, χωρίς να φταίει ο οδηγός, είναι ελάχιστες. Οπότε, εξυπακούεται αυτό. Απλά, όπως τόνισε κι ο Ιαβέρης, όταν βγήκαν τα στοιχεία για το δυστύχημα του Παντελίδη, είναι λάθος να πιστεύει κάποιος ότι πηγαίνοντας με το όριο, δε διατρέχει κίνδυνο, γιατί με όλη αυτή την "προπαγάνδα", αυτό είναι το μήνυμα που περνάει.

Σιγά σιγά, εξαφανίζεται το παραμύθι της υπερβολικής ταχύτητας, ως κύριας αιτίας των ατυχημάτων (δεν είναι μόνο Ελληνικό "προνόμιο") http://www.irishtimes.com/news/ireland/irish-news/defective-tyres-largest-vehicle-factor-in-fatal-road-crashes-1.2597652

Εξήγησέ της τι ακρβώς θέλεις να κάνεις με την 911 και μάλλον θα αλλάξει γνώμη μόνη της για τα παιδιά

Το είχε βάλει ο @ΓιαγκΤ αλλά επειδή δημοσιεύτηκε 1/4, νόμισε ότι ήταν φάρσα και το έβγαλε. Τελικά, δεν ήταν όπως φαίνεται.

Δε νομίζω να είναι αυτό το μοντέλο. Δες το σχέδιο, είναι διαφορετικό.

Στα 1170$ δεν το βλέπω να έρχεται με SSD, που πιστεύω ότι είναι must για τέτοια κατασκευή. Ελπίζω να τον έχει έστω και σαν επιλογή. Κατά τα άλλα πολύ όμορφο, αν και λίγο trendy.

Meanwhile in porno business http://www.independent.ie/style/celebrity/celebrity-news/adult-film-actor-amber-rayne-found-dead-in-la-home-34600085.html