astrolabos

Τον Δεκέμβριο του 1995, η διαδικτυακή κοινότητα παρουσίασε μια λύση σε ένα πρόβλημα που απειλούσε να παγώσει την ανάπτυξη του Internet: η εξάντληση των διευθύνσεων IPv4. Το RFC 1883 όρισε το Internet Protocol version 6 (IPv6), έναν διάδοχο του IPv4 που υποσχόταν να λύσει οριστικά το πρόβλημα της έλλειψης διευθύνσεων IP. Το RFC 1883 ήταν το πρώτο βασικό spec, που αργότερα αντικαταστάθηκε από το RFC 2460 και σήμερα από το RFC 8200. Τριάντα χρόνια αργότερα, το IPv6 παραμένει μια αντιφατική τεχνολογία. Οι μετρήσεις διαφέρουν ανάλογα με τη μεθοδολογία: η Google αναφέρει περίπου 45,6% κίνηση προς τις υπηρεσίες της μέσω IPv6 (Δεκέμβριος 2025), το APNIC μετρά "IPv6 capability" με 30ήμερους μέσους όρους ανά χώρα, ενώ η Cloudflare στο Year in Review 2025 αναφέρει 29% των dual-stack requests να γίνονται μέσω IPv6 παγκοσμίως. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υιοθέτηση είναι λίγο πάνω από το 50%. Αλλά είναι αυτό πραγματικά μια αποτυχία; Το Οραματικό Σχέδιο και η Συντηρητική Υλοποίηση Η πιο σημαντική αλλαγή από το IPv4 στο IPv6 ήταν η μετάβαση από 32-bit σε 128-bit διευθύνσεις. Αυτή η απόφαση αύξησε τον διαθέσιμο αριθμό διευθύνσεων IP από περίπου 4,3 δισεκατομμύρια σε πάνω από 340 undecillion - έναν αριθμό με 39 ψηφία. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η ανθρωπότητα θα χρειαζόταν ποτέ περισσότερες από αυτές τις διευθύνσεις. Ωστόσο, το IPv6 δεν ήταν μόνο για διευθύνσεις. Όπως εξηγεί ο Geoff Huston, επικεφαλής επιστήμονας του APNIC, «το IPv6 ήταν ένα εξαιρετικά συντηρητικό πρωτόκολλο που άλλαξε όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα. Ήταν μια κλασική περίπτωση κακού σχεδιασμού από επιτροπή». Ο Bruce Davie, βετεράνος επιστήμονας υπολογιστών που τιμήθηκε πρόσφατα με βραβείο από την ACM, εξηγεί: «Μια μεγάλη έκπληξη για μένα ήταν πόσο λίγες λειτουργίες εντάχθηκαν τελικά στο IPv6, εκτός από την τεράστια επέκταση του χώρου διευθύνσεων». Πολλά από τα χαρακτηριστικά ασφαλείας, plug-and-play και ποιότητας υπηρεσίας που δεν συμπεριλήφθηκαν στο IPv6 υλοποιήθηκαν τελικά στο IPv4, μειώνοντας περαιτέρω το κίνητρο για υιοθέτηση του νέου πρωτοκόλλου. Ο μεγάλος παράγοντας καθυστέρησης: NAT (Network Address Translation) Ο πιο σημαντικός παράγοντας που καθυστέρησε την υιοθέτηση του IPv6 ήταν το Network Address Translation (NAT). Η τεχνολογία αυτή επέτρεπε σε χιλιάδες συσκευές να μοιράζονται μία μόνο δημόσια διεύθυνση IPv4, καθιστώντας τις υπάρχουσες διευθύνσεις πολύ πιο χρήσιμες. Το NAT δεν χρησιμοποιείται συνήθως στο IPv6 επειδή ένας από τους σχεδιαστικούς στόχους του IPv6 είναι η αποκατάσταση της end-to-end συνδεσιμότητας δικτύου. Ο τεράστιος χώρος διευθύνσεων του IPv6 εξαλείφει την ανάγκη εξοικονόμησης διευθύνσεων, καθώς κάθε συσκευή μπορεί να λάβει μια μοναδική παγκόσμια διεύθυνση. Όπως εξηγεί ο Alvaro Vives, διευθυντής της ομάδας μάθησης στο RIPE NCC: «Αυτές οι λύσεις ήταν σχετικά εύκολες στην εφαρμογή, ευθυγραμμισμένες με την υπάρχουσα εμπειρογνωμοσύνη και απέφευγαν αλλαγές υποδομής μεγάλης κλίμακας». Το Κόστος της Μετάβασης Ο Andrew Lerner, distinguished VP analyst της Gartner, επισημαίνει: «Το κόστος μετανάστευσης, η πολυπλοκότητα και οι απαιτήσεις εκπαίδευσης παραμένουν υψηλές, ενώ η βραχυπρόθεσμη απόδοση επένδυσης είναι χαμηλή. Η απόδοση σε εφαρμογές και συσκευές είναι ασυνεπής, και ορισμένοι οργανισμοί απενεργοποιούν το IPv6 για καλύτερη απόδοση». Πολλοί πάροχοι υπηρεσιών Internet (ISP), ειδικά οι μικρότεροι, δεν προσφέρουν ακόμα υπηρεσίες ή παρακολούθηση IPv6. Χωρίς ισχυρή υποστήριξη IPv6 από τους ISP, οι χρήστες μπορεί να αντιμετωπίσουν προβλήματα συνδεσιμότητας ή περιορισμένη πρόσβαση σε ιστότοπους με δυνατότητα IPv6. Η Γεωγραφική Ανομοιομορφία Η υιοθέτηση του IPv6 ποικίλλει δραματικά ανά χώρα, αποκαλύπτοντας μια εξαιρετικά ανομοιόμορφη εικόνα. Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Ινδία βρίσκονται στην κορυφή με περίπου 78%, 76% και 72% αντίστοιχα, ενώ άλλες περιοχές υστερούν σημαντικά - η Κίνα έχει λιγότερο από 5% και ορισμένες χώρες όπως το Σουδάν και το Τουρκμενιστάν έχουν λιγότερο από 1%. Το 2025, οκτώ ακόμη χώρες ξεπέρασαν το 50% υιοθέτησης IPv6: Βραζιλία, Γουατεμάλα, Ουγγαρία, Ιαπωνία, Μεξικό, Πουέρτο Ρίκο, Σρι Λάνκα και Τουβαλού. Η περίπτωση της Τουβαλού είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, καθώς η άνοδος της συνέπεσε με την άφιξη της υπηρεσίας Starlink, η οποία λειτουργεί κατά βάση ως IPv6-only δίκτυο στο core της. Η περιοχή Ασίας–Ειρηνικού ηγείται της υιοθέτησης χάρη σε ισχυρές κυβερνητικές εντολές. Για παράδειγμα, η Ινδία έχει υιοθετήσει το National IPv6 Deployment Roadmap με στόχο τη μετάβαση μέχρι το 2025, ενώ άλλες χώρες της περιοχής έχουν παρόμοιες δεσμεύσεις. Επιτυχία ή Αποτυχία; Παρά την αργή υιοθέτηση, δεν είναι δίκαιο να χαρακτηρίσουμε το IPv6 ως αποτυχία. Ο John Curran, πρόεδρος και CEO του ARIN, εξηγεί: «Το IPv6 δεν αφορούσε το κλείσιμο του IPv4, αλλά τη διασφάλιση ότι το Διαδίκτυο θα μπορούσε να συνεχίσει να αναπτύσσεται χωρίς να σπάσει. Στην πραγματικότητα, η συνεχιζόμενη βιωσιμότητα του IPv4 οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι το IPv6 απορρόφησε αυτήν την πίεση ανάπτυξης αλλού - ιδιαίτερα στα κινητά, την ευρυζωνική πρόσβαση και τα cloud περιβάλλοντα». Ο Vives συμφωνεί: «Αυτό που το IPv6 έκανε σωστά ήταν ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός του. Παρέχει έναν τεράστιο χώρο διευθύνσεων που επιτρέπει τον σχεδιασμό δικτύων πιο απλά και συνεπή. Αυτό έχει ενεργοποιήσει καινοτομία, από μεγάλα κινητά δίκτυα έως το Internet of Things και προηγμένες τεχνικές δρομολόγησης». Το μέλλον: QUIC και η νέα αρχιτεκτονική Καθώς το IPv4 συνέχισε να επιβιώνει με NAT και άλλες τεχνικές, το Διαδίκτυο εξελίχθηκε προς μια αρχιτεκτονική που εστιάζει λιγότερο στις διευθύνσεις και περισσότερο στα ονόματα και την ταυτότητα των υπηρεσιών. Αυτή η μετάβαση από το "address scarcity" στο "name-centric security and service discovery" άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμαστε τη δικτύωση. Ο Geoff Huston του APNIC πιστεύει ότι το IPv6 έχει γίνει λιγότερο σχετικό με το ευρύτερο Διαδίκτυο. «Θα υποστήριζα ότι βρήκαμε πραγματικά ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα στην πορεία», λέει. «Το NAT μας ανάγκασε να σκεφτούμε τις αρχιτεκτονικές δικτύων με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο». Αυτός ο νέος τρόπος ενσωματώνεται σε μια νέα τεχνολογία που ονομάζεται Quick UDP Internet Connections (QUIC). Το QUIC, που αποτελεί τη βάση του HTTP/3, βελτιώνει την απόδοση εφαρμογών web που προηγουμένως βασίζονταν στο TCP. Το κρίσιμο πλεονέκτημα του QUIC είναι η χρήση connection IDs που επιτρέπουν την ομαλή μετάβαση (migration) μεταξύ διαφορετικών διευθύνσεων IP και ports - κάτι που το καθιστά ιδανικό για σενάρια όπως το NAT rebinding και τα mobile δίκτυα. Όπως εξηγεί ο Huston: «Αποδεικνύουμε στον εαυτό μας ότι οι πελάτες δεν χρειάζονται μόνιμη ανάθεση διεύθυνσης IP, γεγονός που καθιστά την πλευρά του πελάτη του δικτύου πολύ φθηνότερη, πιο ευέλικτη και επεκτάσιμη». Κατά την άποψη του Huston, το IPv6 έχει γίνει λιγότερο σχετικό και για τους servers. «Αυτές τις μέρες το Domain Name System (DNS) είναι ο επιλογέας υπηρεσιών, όχι η διεύθυνση IP», λέει. «Ολόκληρο το πλαίσιο ασφαλείας του σημερινού Διαδικτύου βασίζεται στο όνομα και ο κόσμος του authentication και της κρυπτογράφησης καναλιών βασίζεται σε ονόματα υπηρεσιών, όχι σε διευθύνσεις IP». Η οικονομία του IPv6 Σήμερα, οι οργανισμοί χρησιμοποιούν IPv6 με βάση το κόστος. «Εάν το κόστος απόκτησης περισσότερων διευθύνσεων IPv4 για μεγαλύτερα NATs είναι πολύ υψηλό, τότε εφαρμόζουν IPv6», εξηγεί ο Huston. «Όχι επειδή είναι καλύτερο, αλλά εάν είναι σίγουροι ότι μπορούν να λειτουργήσουν γύρω από τις αδυναμίες του IPv6, τότε σε έναν κόσμο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα ονόματα δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα στη χρήση του ενός ή του άλλου πρωτοκόλλου διευθυνσιοδότησης». Την ίδια στιγμή, οι μεγάλοι cloud providers αρχίζουν να οδηγούν την αλλαγή. Το 2025, η AWS επεκτείνει σημαντικά τη native υποστήριξη IPv6 σε υπηρεσίες όπως EFS, ECS (IPv6-only), App Runner, Client VPN και RDS Data API. Αυτό σηματοδοτεί μια σαφή αλλαγή: όταν οι hyperscalers ηγούνται, όλοι οι άλλοι ακολουθούν. Οι προκλήσεις που παραμένουν Οι οικιακοί και κινητοί τομείς έχουν οδηγήσει πολλούς από αυτούς τους αριθμούς, με τον τομέα των επιχειρήσεων και του δημόσιου τομέα να υστερεί. Υπάρχει ένα σύνολο τεχνολογιών που παρουσιάζουν προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι κινητοί και οικιακοί χρήστες: Συστήματα ταυτότητας και policy που χρειάζονται αναβάθμιση Εργαλεία monitoring και διαχείρισης δικτύου χωρίς πλήρη υποστήριξη IPv6 Παλαιότερα firewalls και IDS/IPS συστήματα που δεν διαχειρίζονται σωστά την IPv6 κίνηση Middleboxes και software suites που απαιτούν επανασχεδιασμό Η υιοθέτηση IPv6 επιταχύνεται, αλλά η πρόοδος δεν είναι ίδια παντού. Η ετοιμότητα δεν αφορά μόνο την ενεργοποίηση ενός διακόπτη - αφορά την ορατότητα, την ασφάλεια και τη στοίχιση, διασφαλίζοντας ότι τα δίκτυα μπορούν να λειτουργούν με εμπιστοσύνη σε έναν κόσμο dual-stack όπου το IPv6 αναπτύσσεται, αλλά δεν είναι ακόμα παντού. Νέοι κίνδυνοι ασφαλείας Ενώ ο μεγαλύτερος χώρος διευθύνσεων καθιστά την τυχαία σάρωση μη πρακτική, οι επιτιθέμενοι τώρα χρησιμοποιούν εξυπνότερες, βασισμένες σε δεδομένα μεθόδους στόχευσης. Το IoT με IPv6 εισάγει νέους κινδύνους που σχετίζονται με λανθασμένες πολιτικές firewall και έλλειψη ορατότητας. Ενώ το NAT δεν είναι από μόνο του μηχανισμός ασφαλείας (αυτό που προσφέρει το συνδεδεμένο CPE είναι stateful firewalling), πολλοί οργανισμοί βασίζονταν στην "κρυφή" προστασία που παρείχε. Στο IPv6, οι άμεσες συνδέσεις σε συσκευές IoT με permissive inbound rules ή λανθασμένη διαμόρφωση RA/DHCPv6/ACL μπορούν να εκθέσουν τα δίκτυα σε κρυφά botnets. Το πρόβλημα δεν είναι το IPv6 αυτό καθαυτό, αλλά η ανεπαρκής asset management και policy enforcement. Συμπέρασμα Το IPv6 δεν κατάφερε να αντικαταστήσει το IPv4 όπως οραματίστηκαν οι σχεδιαστές του πριν από τρεις δεκαετίες. Αλλά ίσως αυτό να μην είναι το σωστό μέτρο επιτυχίας. Το πρωτόκολλο επέτρεψε στο Διαδίκτυο να συνεχίσει να αναπτύσσεται σε περιοχές όπου το IPv4 δεν θα μπορούσε - τα κινητά δίκτυα, το IoT, τα cloud environments. Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί που εξακολουθούν να έχουν ανάγκη για χρήση IPv6. Σύμφωνα με το The Register, η Huawei έλαβε εκχώρηση (allocation) από το APNIC για ένα τεράστιο /17 prefix IPv6, που αντιστοιχεί σε περίπου 2,56×10^33 διευθύνσεις. Η Starlink, με βάση αναλύσεις των allocations της, φαίνεται να έχει εξασφαλίσει επίσης τεράστιο χώρο διευθύνσεων IPv6, γεγονός που βοηθά να προωθηθούν περισσότερες χώρες πέρα από το 50% υιοθέτησης. Όπως προειδοποιεί ο Lerner της Gartner: «Με την πάροδο του χρόνου, η υιοθέτηση του IPv6 θα επιταχυνθεί καθώς ο ιδιωτικός χώρος IPv4 εξαντλείται και οι πάροχοι cloud εισάγουν μοντέλα τιμολόγησης που ευνοούν το IPv6». Το IPv6 δεν κέρδισε τον πόλεμο, αλλά ούτε τον έχασε. Απλώς αποδείχθηκε ότι η επανάσταση στο Διαδίκτυο θα έπαιρνε έναν διαφορετικό δρόμο από αυτόν που φανταζόμασταν - έναν πιο βαθμιαίο, πιο πραγματικό, και ίσως πιο έξυπνο. Πηγές IPv6 just turned 30 and still hasn't taken over the world (The Register) Huawei allocated 2.5 x 1033 IPv6 addresses (The Register) Starlink tells the world it has over 150 sextillion IPv6s (The Register) Eight more nations pass 50 percent IPv6 adoption (The Register) IPv6 Adoption (Google) IPv6 Measurement Maps (APNIC Labs) Measuring IPv6 (APNIC Labs) Cloudflare Radar 2025 Year in Review (Cloudflare Radar) The 2025 Cloudflare Radar Year in Review (Cloudflare Blog) More Countries Join the Majority IPv6 Club (Internet Society Pulse) IPv6 in 2025 – Where Are We? (Cisco Blogs) IPv6 Adoption in 2025: Readiness, Security, and Policy Shifts (IPXO) Another Year of the Transition to IPv6 (CircleID) RFC 1883: Internet Protocol, Version 6 (IPv6) Specification (IETF) RFC 8200: Internet Protocol, Version 6 (IPv6) Specification (IETF) RFC 9000: QUIC, A UDP-Based Multiplexed and Secure Transport (IETF) Amazon EFS now supports Internet Protocol Version 6 (IPv6) (AWS What's New) Amazon ECS announces IPv6-only support (AWS What's New) AWS App Runner expands support for IPv6 compatibility (AWS What's New) AWS Client VPN now supports connectivity to IPv6 resources (AWS What's New) RDS Data API now supports IPv6 (AWS What's New) Using IPv6 with Amazon RDS Data API (AWS Documentation) Internet Protocol version 6 (Wikipedia) What Is IPv6? (JumpCloud) Why did the world run out of IPv4 addresses (NRS.help)

Το 2025 στο TheLab είχε ένα καθαρό μοτίβο αλλαγών. Όχι επειδή η τεχνολογία “έτρεξε” πιο γρήγορα από άλλες χρονιές, αλλά επειδή ωρίμασαν ταυτόχρονα αρκετοί κύκλοι ζωής. Υπηρεσίες που θεωρούσαμε δεδομένες έκλεισαν ή άλλαξαν μορφή, λειτουργικά μπήκαν σε καθεστώς λήξης και παράτασης, και οι καθημερινές μας ροές, από κλήσεις και links μέχρι ενημερώσεις ασφαλείας, χρειάστηκαν σχέδιο, όχι απλώς “update”. Από το τέλος του Skype και το κλείσιμο του goo.gl, μέχρι το τέλος υποστήριξης των Windows 10 και την αναταραχή στις τιμές DRAM, η χρονιά έδειξε ότι οι πλατφόρμες κλείνουν κύκλους, και το κόστος μετάβασης πέφτει κυρίως στον τελικό χρήστη, σε χρόνο, χρήμα και ρίσκο. Στο δεύτερο μισό, η ασφάλεια και η εφοδιαστική αλυσίδα λογισμικού επέστρεψαν στο επίκεντρο με τρόπο καθαρά πρακτικό. Δεν μιλήσαμε τόσο για “θεωρητικά” σενάρια, αλλά για πραγματικές αστοχίες, όπως secrets σε δημόσια Docker images, που μετατρέπουν ένα απλό build λάθος σε ανοιχτή πόρτα. Την ίδια στιγμή, στο smart home, το Thread 1.4 έδωσε κάτι που έλειπε χρόνια, ένα βήμα προς λιγότερα παράλληλα δίκτυα και πιο συνεκτικό mesh, ώστε το «έξυπνο σπίτι» να συμπεριφέρεται περισσότερο σαν υποδομή και λιγότερο σαν πείραμα. Οι ειδήσεις που "στιγμάτισαν" το 2025 28 Φεβρουαρίου 2025: Η Microsoft ανακοίνωσε ότι το Skype τερματίζει στις 5 Μαΐου 2025. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο, η εποχή των «standalone» κλήσεων κλείνει, και το κέντρο βάρους πάει σε Teams και σε οικοσυστήματα με λογαριασμούς, πολιτικές και ολοκλήρωση. 2 Απριλίου 2025: Η Nintendo έβαλε επίσημη σφραγίδα στο Switch 2, με κυκλοφορία 5 Ιουνίου 2025 και τιμή αναφοράς $450. Η είδηση δεν ήταν μόνο «νέα κονσόλα», αλλά και «νέα τιμολόγηση», το handheld gaming περνά οριστικά σε premium επίπεδα. 25 Ιουλίου 2025: Η Google έβαλε τελική ημερομηνία για το goo.gl, 25 Αυγούστου 2025. Αυτό που καίει εδώ δεν είναι η συντόμευση συνδέσμων, είναι η εξάρτηση από τρίτους σε κρίσιμες ροές (campaigns, documentation, παλιά posts, QR που δείχνουν σε shortlinks). Ό,τι δεν έχει δικό σου domain, είναι δανεικό. 8 Αυγούστου 2025: Η Microsoft ξεκαθάρισε το πλαίσιο Windows 10 ESU για καταναλωτές, $30 και, κρίσιμα, απαίτηση Microsoft Account. Στο ίδιο κάδρο μπήκε και το «τέλος υποστήριξης Windows 10» στις 14 Οκτωβρίου 2025, άρα το ESU είναι πρακτικά «αγορά χρόνου» για ένα ακόμη έτος security patches. 25 Σεπτεμβρίου 2025: Η ίδια ιστορία γύρισε ειδικά για Ευρώπη. Στην ΕΟΧ η Microsoft έδωσε δωρεάν ESU και χωρίς απαίτηση Windows Backup, έως 13 Οκτωβρίου 2026. Εδώ η λεπτομέρεια έχει σημασία, δεν είναι «δωρεάν γενικά», είναι «δωρεάν σε συγκεκριμένο ρυθμιστικό πλαίσιο», και αλλάζει τον υπολογισμό κόστους/ρίσκου για όσους μένουν σε Windows 10. 5 Νοεμβρίου 2025: Στο hardware η χρονιά σφραγίστηκε από DRAM ανατιμήσεις, με αναφορές έως +171% σε ένα έτος, και με προβλέψεις έντονης ανόδου σε contract και spot τιμές. Το πρακτικό συμπέρασμα είναι ότι η ζήτηση από AI και data centers «στραγγίζει» την καταναλωτική αγορά, και η RAM επιστρέφει ως παράγοντας που επιβάλλει συμβιβασμούς σε builds και αναβαθμίσεις. 9 Δεκεμβρίου 2025: Στην κατηγορία «εργαλεία που υπόσχονται πολλά», το NanoKVM βρέθηκε στο μικροσκόπιο με αναφορές για backdoor, «κρυφό» Wi-Fi και θέματα εμπιστοσύνης. Το μήνυμα για homelab είναι σκληρό αλλά χρήσιμο, το out-of-band management είναι ισχύς, άρα είναι και ιδανικός στόχος, ειδικά όταν μιλάμε για φθηνές, νέες πλατφόρμες. 12 Δεκεμβρίου 2025: Η ασφάλεια επέστρεψε με αριθμούς. Αναφέρθηκαν 10.456 δημόσια Docker Hub images με εκτεθειμένα secrets (tokens, keys), πολλές φορές σε «πακέτο» πολλαπλών διαπιστευτηρίων. Για teams και builders, αυτό είναι μάθημα διαδικασίας, όχι εργαλείου, scanning, σωστό secret handling, και υποχρεωτικό rotate όταν κάτι διαρρεύσει. 27 Δεκεμβρίου 2025: Στο smart home, το Thread 1.4 έφερε την πιο «γήινη» βελτίωση, τυποποίηση στο μοίρασμα διαπιστευτηρίων ώστε να μειωθούν τα παράλληλα Thread δίκτυα στο ίδιο σπίτι, και καλύτερη πορεία προς ένα κοινό mesh. Δεν είναι μαγικό ραβδί, αλλά είναι η πρώτη σοβαρή κίνηση που στοχεύει στο πραγματικό πρόβλημα της καθημερινής εμπειρίας. Τι κρατάμε για το 2026 Το 2025 έδειξε ότι «λήξεις υπηρεσιών» και «λήξεις υποστήριξης» θα πυκνώσουν, όχι θα αραιώσουν. Και αυτό αλλάζει τον τρόπο που πρέπει να σκεφτόμαστε ως χρήστες, ως builders, αλλά και ως sites που ζουν από περιεχόμενο, παραπομπές και διαχρονικά guides. Η σωστή στάση δεν είναι ο πανικός, είναι η προετοιμασία. Εξάρτηση μόνο όπου υπάρχει σχέδιο εξόδου, δικό σου domain όπου έχει αξία, exports που δοκιμάζονται στην πράξη, migration paths που δεν βασίζονται σε μία εταιρεία, και εναλλακτικά κανάλια όταν το “default” κλείνει. Παράλληλα, η πίεση από AI υποδομές δεν είναι αφηρημένη. Μεταφράζεται σε προτεραιοποίηση παραγωγής, σε διαθεσιμότητες, και σε τιμές, ειδικά σε μνήμη. Αυτό σημαίνει ότι οι αναβαθμίσεις του 2026, για πολλούς, θα είναι λιγότερο “τι θέλω” και περισσότερο “τι μπορώ να βρω σε λογικό κόστος”. Και στην ασφάλεια, το βασικό ρίσκο δεν είναι μόνο το σπάνιο, θεαματικό 0-day. Είναι τα καθημερινά λάθη διαδικασίας, secrets σε repositories και images, βιαστικά deployments, και ανεπαρκές rotation, που δίνουν πρόσβαση εκεί που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Όλοι μας από τη διαχειριστική ομάδα του TheLab.gr, σας ευχόμαστε ευτυχισμένο το νέο έτος, με υγεία και ευτυχία.

Αναφέρθηκε ακόμη ένα περιστατικό υπερθέρμανσης σε 16-pin (12V-2x6) connector, αυτή τη φορά σε Sapphire Nitro+ RX 9070 XT. Με βάση τις μέχρι τώρα δημόσιες αναφορές, το νέο συμβάν περιγράφεται ως πιθανότατα το πέμπτο για RX 9070 XT με αντίστοιχο μοτίβο ζημιάς. Η συζήτηση επικεντρώνεται στην αξιοπιστία της σύνδεσης, στους adapters, και στο κατά πόσο ο τύπος βύσματος είναι επαρκώς ανεκτικός σε μη ιδανική εφαρμογή. Ένα ακόμη περιστατικό με καμένο 16-pin power connector ήρθε στη δημοσιότητα, αυτή τη φορά όχι σε κάρτα της Nvidia. Χρήστης ανέφερε ότι εντόπισε τη Sapphire Nitro+ RX 9070 XT με εμφανή ίχνη υπερθέρμανσης στον connector, κάτι που ενισχύει την εικόνα ότι τα προβλήματα αξιοπιστίας γύρω από το 12V-2x6 δεν περιορίζονται αποκλειστικά σε συγκεκριμένες υλοποιήσεις ή σε μία μόνο οικογένεια GPU. Πέμπτο περιστατικό για την RX 9070 XT Ο χρήστης u/divinethreshold στο Reddit ανέφερε ότι το σύστημά του άρχισε να εμφανίζει τυχαία crashes, με ελάχιστη σταθερότητα. Αφού έλεγξε τα υπόλοιπα εξαρτήματα χωρίς να εντοπίσει την αιτία, προχώρησε σε έλεγχο της κάρτας γραφικών. Κατά την αποσύνδεση του καλωδίου τροφοδοσίας, διαπίστωσε σαφή σημάδια καψίματος στην πάνω σειρά του 16-pin connector. Με βάση τις μέχρι τώρα δημόσιες αναφορές, το περιστατικό αυτό περιγράφεται ως πιθανότατα το πέμπτο για RX 9070 XT που παρουσιάζει ζημιά σχετιζόμενη με 12V-2x6. Στα προηγούμενα περιστατικά έχει αναφερθεί το ίδιο μοτίβο: η πάνω σειρά των pins εμφανίζει αλλοίωση ή καψίματα, ενώ η κάτω σειρά παραμένει εμφανώς λιγότερο επηρεασμένη. Τα προηγούμενα περιστατικά Πρώτο: ASRock Taichi RX 9070 XT τον Αύγουστο. Δεύτερο: Sapphire Nitro+ RX 9070 XT τον Οκτώβριο. Τρίτο και Τέταρτο: δύο ακόμη Sapphire Nitro+ RX 9070 XT τον Νοέμβριο. Πέμπτο: το νέο περιστατικό με Sapphire Nitro+ RX 9070 XT. Τι πήγε στραβά; Σε αντίθεση με περιπτώσεις όπου τα διαθέσιμα στοιχεία είναι περιορισμένα, εδώ η εικόνα της ζημιάς οδηγεί σε μια σχετικά συγκεκριμένη υπόθεση: ότι η κάτω σειρά pins δεν εξασφάλισε καλή επαφή με το θηλυκό βύσμα (female plug) της κάρτας. Σε ένα τέτοιο σενάριο, μεγαλύτερο μέρος του ηλεκτρικού φορτίου καταλήγει να περνά από τις επαφές που παραμένουν σε καλύτερη επαφή, αυξάνοντας την πιθανότητα υπερθέρμανσης στην πάνω σειρά. Παρότι η RX 9070 XT είναι κάρτα με TGP περίπου 304W, σημαντικά χαμηλότερο από τα 600W που αναφέρεται ότι μπορεί να υποστηρίξει ο 12V-2x6, ένα φορτίο που μοιράζεται πρακτικά σε λιγότερες επαφές από όσες προβλέπει ο σχεδιασμός μπορεί να οδηγήσει σε θερμική καταπόνηση και, τελικά, σε κάψιμο. Το ζήτημα του σχεδιασμού στη Sapphire Η Sapphire έχει επιλέξει μια λύση που δίνει έμφαση στην αισθητική, τοποθετώντας τον connector πιο μέσα στο σώμα της κάρτας. Αυτό, στην πράξη, μπορεί να απαιτεί πιο απότομο λυγισμό τύπου L στο καλώδιο, κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο μη ιδανικής εφαρμογής, ειδικά αν ο διαθέσιμος χώρος στο κουτί είναι περιορισμένος. Επιπλέον, η Sapphire παρέχει μπλε adapter 16-pin σε 8-pin για χρήση με παλαιότερα τροφοδοτικά. Στο σχετικό σκεπτικό, αυτό αντιμετωπίζεται ως αύξηση των σημείων επαφής και, κατά συνέπεια, των πιθανών σημείων αστοχίας, καθώς μια σύνδεση 16-pin σε κάθε πλευρά μετατρέπεται σε πολλαπλές επιμέρους επαφές στο σύνολο της διαδρομής, με περισσότερες ενδιάμεσες συνδέσεις και περισσότερες πιθανότητες ατελούς εφαρμογής. Λάθος χρήστη ή θέμα σχεδίασης; Η συνηθισμένη εξήγηση σε αντίστοιχα περιστατικά είναι το «λάθος χρήστη», δηλαδή ότι το καλώδιο δεν έχει κουμπώσει πλήρως ή ότι υπάρχει ανεπιθύμητος λυγισμός κοντά στο βύσμα. Ωστόσο, με βάση τις περιπτώσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι τώρα, δεν έχει προκύψει ένα συνεπές, κοινό μοτίβο που να λειτουργεί ως σταθερός δευτερεύων παράγοντας σε όλες τις αναφορές. Έχουν αναφερθεί περιστατικά όπου χρήστες χρησιμοποιούν σύγχρονα ATX 3.1 τροφοδοτικά με native 16-pin καλώδια, εξασφαλίζουν σφιχτή σύνδεση χωρίς έντονο λύγισμα, και δεν εφαρμόζουν overclocking στην κάρτα, και παρ’ όλα αυτά καταλήγουν με εμφανή θερμική ζημιά στον connector. Η θέση της κοινότητας Η επικρατέστερη άποψη σε επίπεδο συζήτησης κοινότητας είναι ότι ο 16-pin connector ενδέχεται να έχει εγγενές σχεδιαστικό μειονέκτημα ως προς την ανοχή σε μη ιδανική εφαρμογή, ακόμη και μετά την αναθεώρησή του. Με βάση αυτή τη λογική, δεν θα έπρεπε να απαιτείται υπερβολική προσοχή ή μια σχεδόν «τελετουργική» διαδικασία εγκατάστασης για να αποφευχθεί μια αστοχία. Ορισμένοι σχολιαστές προχωρούν και σε πιο σκληρές διατυπώσεις, υποστηρίζοντας ότι σε άλλες κατηγορίες προϊόντων η συχνότητα τέτοιων αποτυχιών θα οδηγούσε ευκολότερα σε ανάκληση. Το γεγονός ότι αναφορές εμφανίζονται τόσο σε κάρτες Nvidia (RTX 4090, RTX 5090) όσο και σε AMD (RX 9070 XT) χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι το επίκεντρο είναι ο ίδιος ο τύπος βύσματος και όχι αποκλειστικά η υλοποίηση του κάθε κατασκευαστή. Τι ακολουθεί; Ο χρήστης ανέφερε ότι θα προχωρήσει σε RMA. Το πρακτικό ερώτημα από εδώ και πέρα είναι αν οι κατασκευαστές θα αναθεωρήσουν επιλογές όπως η θέση του connector, ή αν θα υπάρξει πιο επιθετική ενημέρωση και καθοδήγηση εγκατάστασης, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος ατελούς εφαρμογής. Μέχρι τότε, για όσους έχουν Sapphire Nitro+ RX 9070 XT, ή γενικότερα οποιαδήποτε κάρτα με 16-pin, συνιστάται να: Επιβεβαιώνουν ότι το καλώδιο έχει τοποθετηθεί πλήρως και έχει κουμπώσει σωστά. Αποφεύγουν έντονους λυγισμούς πολύ κοντά στο βύσμα. Ελέγχουν περιοδικά για σημάδια θερμότητας ή αποχρωματισμού. Αν χρησιμοποιούνται adapters, να δίνεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή, καθώς αυξάνονται τα σημεία επαφής και άρα τα πιθανά σημεία αστοχίας. Το ζήτημα με τον 12V-2x6 παραμένει ανοιχτό, και η πίεση για πιο ανθεκτικές λύσεις θα ενταθεί όσο οι αναφορές συνεχίζονται, ειδικά όταν μεταφράζονται σε πραγματικές ζημιές εξοπλισμού για τελικούς χρήστες. Πηγές Tom’s Hardware, “Another 16-pin GPU power connector gets scorched, but this time it's not an RTX 5090”. Link Reddit (r/radeon), “Sapphire 9070XT Nitro+ 12V HPWR FAIL” (u/divinethreshold). Link Wccftech, “Third Sapphire RX 9070 XT Nitro+ Suffers From Burnt 16-pin Connector”. Link

Το Linux ετοιμάζεται να κλείσει ένα σημαντικό κενό απόδοσης σε σχέση με άλλα desktop λειτουργικά. Μια νέα σειρά patches για τον kernel εισάγει το «Cache-Aware Scheduling», μια προσέγγιση scheduling που αξιοποιεί τη γνώση της τοπολογίας της τελευταίου επιπέδου cache (LLC, συνήθως L3) ώστε να μειώνει τις άσκοπες μετακινήσεις δεδομένων και να βελτιώνει τη locality. Σε ορισμένα σενάρια, οι αναφερόμενες βελτιώσεις φτάνουν μέχρι και 44% (ως μείωση χρόνου εκτέλεσης). Τι είναι το Cache-Aware Scheduling και γιατί έχει σημασία Το Cache-Aware Scheduling είναι μια τεχνική που επιτρέπει στο λειτουργικό να λαμβάνει υπόψη τη διάταξη της cache του επεξεργαστή και να κατανέμει εργασίες με τρόπο που αυξάνει τα cache hits και μειώνει τα cache misses. Στα Windows, ο scheduler εδώ και χρόνια αξιοποιεί πληροφορίες τοπολογίας (π.χ. NUMA, ομάδες πυρήνων, hints από firmware και drivers) για να βελτιώνει την τοποθέτηση εργασιών. Η νέα προσέγγιση στο Linux στοχεύει να δώσει αντίστοιχο πλεονέκτημα ειδικά σε συστήματα με πολλαπλά LLC domains. Χαρακτηριστικό παράδειγμα “topology-aware” συμπεριφοράς στον χώρο των Windows είναι οι υβριδικές αρχιτεκτονικές και οι νεότερες πλατφόρμες, όπου το λειτουργικό, σε συνεργασία με μηχανισμούς του κατασκευαστή (π.χ. drivers), μπορεί να προτιμά συγκεκριμένους πυρήνες ή CCDs για συγκεκριμένα workloads. Σε επεξεργαστές AMD Ryzen X3D, για παράδειγμα, το ζητούμενο είναι να ευνοούνται τα workloads που ωφελούνται από μεγαλύτερη L3 (3D V-Cache) εκεί που υπάρχει το πλεονέκτημα. Το πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί στο Linux Στα σύγχρονα συστήματα με πολλούς πυρήνες, κάθε ομάδα πυρήνων μοιράζεται συνήθως μια κοινή cache τελευταίου επιπέδου (Last Level Cache, LLC), κατά κανόνα την L3. Όταν threads της ίδιας εφαρμογής, που μοιράζονται δεδομένα, εκτελούνται σε διαφορετικά LLC domains, εμφανίζεται το φαινόμενο του «cache bouncing». Τα δεδομένα μετακινούνται συχνά μεταξύ διαφορετικών caches, αυξάνοντας καθυστερήσεις και σπαταλώντας bandwidth και κύκλους CPU. Σε πλατφόρμες με πολλαπλά LLC domains (π.χ. multi-socket servers, chiplet αρχιτεκτονικές, ή επεξεργαστές με σαφή διαχωρισμό L3 ανά cluster), η «σωστή» τοποθέτηση εργασιών μπορεί να κάνει αισθητή διαφορά. Το Linux, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχανε απόδοση επειδή ο scheduler δεν είχε έναν τόσο στοχευμένο μηχανισμό ομαδοποίησης tasks με βάση το κοινό working set. Η λύση που προτείνεται για το Linux Η νέα υλοποίηση βασίζεται σε πρόταση του Peter Zijlstra και αναπτύσσεται από τους Tim Chen και Chen Yu (Intel). Εισάγει έναν μηχανισμό που στοχεύει να κρατά threads που μοιράζονται δεδομένα στο ίδιο LLC domain, ώστε να μεγιστοποιούνται τα cache hits και να ελαχιστοποιούνται τα cache misses και το bouncing. Στην πράξη, ο μηχανισμός: Αναγνωρίζει ποια threads ανήκουν στην ίδια διεργασία και είναι πιθανό να μοιράζονται δεδομένα. Προσπαθεί να τα τοποθετήσει στο ίδιο LLC domain, όταν αυτό είναι εφικτό και ωφέλιμο. Παρακολουθεί χρήση μνήμης και αριθμό ενεργών threads, ώστε να αποφεύγεται η υπερφόρτωση ενός cache domain. Εστιάζει κυρίως στην L3 (LLC). Η επέκταση της λογικής «πέρα από την LLC», προς τη DRAM ή καθαρά NUMA πολιτικές, δεν εμφανίζεται να δίνει αντίστοιχα οφέλη με τον ίδιο τρόπο σε αυτή τη φάση. Ρυθμίσεις για προχωρημένους Η λειτουργία εκθέτει παραμέτρους στο /sys/kernel/debug/sched/ (debugfs, άρα κυρίως για δοκιμές και tuning). Ενδεικτικά: llc_aggr_tolerance: Η πιο κρίσιμη ρύθμιση, καθορίζει πόσο επιθετικά θα γίνεται η «συγκέντρωση» εργασιών. Με τιμή 0 η λειτουργία απενεργοποιείται. Με τιμή 100, η συγκέντρωση γίνεται πολύ πιο επιθετικά, ακόμη και όταν το αποτύπωμα μνήμης ή ο αριθμός threads είναι μεγάλος. llc_overload_pct και llc_imb_pct: Όρια προστασίας ώστε να αποφεύγεται η υπερφόρτωση ενός LLC domain και να διατηρείται ισορροπία φορτίου. llc_epoch_period: Καθορίζει τη συχνότητα παρακολούθησης/επανεκτίμησης (αναφέρεται προεπιλογή 10 ms). Εντυπωσιακά αποτελέσματα στις μετρήσεις Οι μετρήσεις που συνοδεύουν τη σειρά patches δείχνουν ότι η προσθήκη cache-aware λογικής μπορεί να φέρει ουσιαστικά οφέλη, ειδικά σε συστήματα με σαφώς διαχωρισμένα LLC domains και σε workloads με κοινό working set. Intel Sapphire Rapids (2 sockets, 30 cores ανά socket): Σε hackbench (threads-pipe), αναφέρονται βελτιώσεις που σε επιλεγμένες διαμορφώσεις φτάνουν περίπου 30% ή και υψηλότερα σε 1-group σενάρια. Σε schbench, σε αρκετές διαμορφώσεις εμφανίζεται αισθητή βελτίωση σε wakeup latency (π.χ. τάξης ~30% και άνω σε συγκεκριμένα thread counts), αν και δεν είναι όλα τα metrics μονοσήμαντα θετικά σε κάθε περίπτωση. AMD EPYC Genoa: Σε ChaCha20-xiangshan, με πιο επιθετικές ρυθμίσεις, αναφέρεται μείωση χρόνου εκτέλεσης έως περίπου 44%. Συγκεκριμένα, ο χρόνος εμφανίζεται να πέφτει από 50.868 ms σε 28.349 ms (δηλαδή περίπου από 50,9 δευτερόλεπτα σε 28,3 δευτερόλεπτα). AMD EPYC Milan: Σε ορισμένα σενάρια δεν παρατηρούνται σημαντικές διαφορές με τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις, κάτι που υποδεικνύει ότι η αρχιτεκτονική και το workload καθορίζουν το πόσο έντονο θα είναι το όφελος. Τεχνικές λεπτομέρειες Το patch set περιγράφεται ως σειρά 19 patches και, μεταξύ άλλων, εισάγει χαρτογράφηση LLC index ανά CPU, ανάθεση «preferred LLC ID» σε επίπεδο διεργασίας, παρακολούθηση LLC-preferred tasks ανά runqueue, μετρητές για τα tasks που «προτιμούν» κάθε LLC σε ένα sched group, καθώς και έναν νέο τύπο migration, το migrate_llc_task, για cache-aware balancing. Προοπτικές Αυτή εμφανίζεται ως πέμπτη εκδοχή των patches, μετά από προηγούμενους RFC κύκλους. Οι συντάκτες αναφέρουν ότι έχουν ενσωματώσει σχόλια, έχουν διορθώσει bugs, και έχουν βελτιώσει τον κώδικα. Παρ’ όλα αυτά, η ενσωμάτωση στο mainline εξαρτάται από τη διαδικασία review και τις αποφάσεις των maintainers. Μελλοντικές βελτιώσεις που έχουν αναφερθεί ως πιθανή κατεύθυνση περιλαμβάνουν πιο λεπτομερή έλεγχο ανά διεργασία (π.χ. μέσω prctl), ώστε διαφορετικά workloads να μπορούν να επιλέγουν διαφορετικό βαθμό “ομαδοποίησης”. Συμπέρασμα Το Cache-Aware Scheduling είναι μια σημαντική εξέλιξη για το Linux scheduling σε συστήματα με πολλαπλά LLC domains. Παρότι η γενική ιδέα της topology-aware τοποθέτησης εργασιών δεν είναι καινούργια στον χώρο των λειτουργικών, η συγκεκριμένη υλοποίηση στο Linux στοχεύει να μειώσει με πρακτικό τρόπο το cache bouncing και να βελτιώσει την απόδοση σε workloads που είναι ευαίσθητα στη locality. Το πώς θα μεταφραστούν τα κέρδη σε «πραγματικά» workloads, και το πόσο συνεπές θα είναι το όφελος ανά αρχιτεκτονική, θα φανεί καθώς θα αυξάνονται οι δοκιμές και, εφόσον προχωρήσει, καθώς θα ωριμάζει η υλοποίηση. Προς το παρόν, πάντως, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για προσθήκη με ουσιαστικό τεχνικό ενδιαφέρον. Πηγές Phoronix: Updated Intel Patches For Cache Aware Scheduling Net A 44% Win For AMD EPYC LWN.net: Cache aware scheduling (τεχνική ανάλυση και αποσπάσματα αποτελεσμάτων) Phoronix: Cache Aware Scheduling v2 (LKML review κύκλος) Phoronix: Intel's Cache Aware Scheduling Presentation At LPC 2025 YouTube: Cache Aware Scheduling (παρουσίαση LPC)

Η Samsung Electronics ανακοίνωσε ότι θα φέρει το 2026 την εφαρμογή Google Photos σε τηλεοράσεις της με λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης[1] που θα παρουσιαστούν τη νέα χρονιά. Η νέα εμπειρία έχει στόχο να προσφέρει στις οικογένειες έναν όμορφο τρόπο να ανακαλύψουν ξανά μαζί τις αγαπημένες τους αναμνήσεις[2]. «Οι Samsung τηλεοράσεις ανέκαθεν έφερναν τους ανθρώπους πιο κοντά και η ενσωμάτωση του Google Photos στη μεγάλη οθόνη κάνει αυτή την εμπειρία ακόμη πιο προσωπική», δήλωσε ο Kevin Lee, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Ομάδας Εμπειρίας Πελατών του τμήματος Visual Display (VD) Business της Samsung Electronics. «Μέσα από αυτή τη συνεργασία, δίνουμε στους χρήστες τη δυνατότητα να ανακαλύψουν και να ξαναζήσουν πολύτιμες στιγμές, φέρνοντας στο προσκήνιο τις ιστορίες πίσω από τις φωτογραφίες τους — απευθείας από την άνεση του σαλονιού τους». Μέσω της νέας ενσωμάτωσης, οι χρήστες μπορούν να εξερευνήσουν επιλεγμένες αναμνήσεις στις τηλεοράσεις τους, οργανωμένες ανά άτομα, μέρη και σημαντικές στιγμές. Η εφαρμογή Google Photos θα επεκτείνει, επίσης, τη σουίτα εμπειριών που βασίζονται σε φωτογραφίες και ενσωματώνονται με το Vision AI Companion (VAC) της Samsung, εμπλουτίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι αναμνήσεις αναδεικνύονται και απολαμβάνονται καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η διαδικασία εγκατάστασης θα είναι απλή — οι χρήστες συνδέονται με τον Google λογαριασμό τους και οι φωτογραφικές τους αναμνήσεις εμφανίζονται αμέσως στη τηλεόραση τους[3]. Αναβίωση και ανακάλυψη αναμνήσεων μέσα από τρεις νέες λειτουργίες: Αναμνήσεις, Δημιουργία και Εξατομικευμένα Αποτελέσματα Αναμνήσεις (Memories) (προγραμματισμένη αποκλειστική κυκλοφορία στις αρχές του 2026): Προβάλλει για πρώτη φορά στην τηλεόραση επιμελημένες ιστορίες βασισμένες σε άτομα, τοποθεσίες και σημαντικές στιγμές. Η λειτουργία θα είναι διαθέσιμη αποκλειστικά στις τηλεοράσεις Samsung για έξι μήνες[4]. Δημιουργία με AI (Create with AI) (προγραμματισμένη κυκλοφορία αργότερα το 2026): Προσφέρει θεματικά πρότυπα[5] βασισμένα στο Nano Banana, το μοντέλο δημιουργίας και επεξεργασίας εικόνων της Google DeepMind, επιτρέποντας πιο δημιουργικούς μετασχηματισμούς. Οι χρήστες μπορούν, επίσης, να αξιοποιήσουν το Remix για να αλλάξουν το καλλιτεχνικό ύφος μιας εικόνας ή το Photo to Video για να ζωντανέψουν στατικές στιγμές σε σύντομα βίντεο. Εξατομικευμένα Αποτελέσματα (Personalized Results) (προγραμματισμένη κυκλοφορία αργότερα το 2026): Δίνουν τη δυνατότητα προβολής σχετικών φωτογραφιών σε μορφή slideshow, βάσει θεμάτων ή περιεχομένου αναμνήσεων — όπως ωκεανός, πεζοπορία, Παρίσι και άλλα. «Το Google Photos αποτελεί το σπίτι για τις φωτογραφίες και τα βίντεο των ανθρώπων, βοηθώντας τους να οργανώνουν και να ζωντανεύουν τις αναμνήσεις τους», δήλωσε η Shimrit Ben-Yair, Αντιπρόεδρος του Google Photos και του Google One. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που φέρνουμε το Google Photos στις τηλεοράσεις Samsung, δίνοντας στους χρήστες τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τις αγαπημένες τους φωτογραφίες σε μεγαλύτερη οθόνη και να επανασυνδέονται με τις αναμνήσεις τους με νέους τρόπους». [1] Οι τηλεοράσεις με λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης της Samsung για το 2025 είναι: Neo QLED 8K, OLED, Neo QLED, The Frame, QLED [2] Οι λειτουργίες και η διαθεσιμότητα ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με το μοντέλο τηλεόρασης και την περιοχή. [3] Η λειτουργία Αναμνήσεις πρέπει να είναι ενεργοποιημένη στις ρυθμίσεις του Google Photos. [4] Οι Αναμνήσεις θα είναι διαθέσιμες από τον Μάρτιο του 2026. Οι λειτουργίες Δημιουργίας και Εξατομικευμένων Αποτελεσμάτων θα είναι διαθέσιμες κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026. [5] Επιλεγμένα δημιουργικά πρότυπα τεχνητής νοημοσύνης (AI) θα είναι διαθέσιμα αποκλειστικά στις τηλεοράσεις Samsung.

Η CES 2026 κινείται, όπως κάθε χρόνο, ανάμεσα σε επιβεβαιωμένα corporate events και σε «θόρυβο» από προαναγγελίες, leaks και προσδοκίες της αγοράς. Οι μέχρι τώρα ανακοινώσεις δείχνουν έμφαση σε τεχνητή νοημοσύνη, οθόνες νέας γενιάς και PC πλατφόρμες που “ποντάρουν” στην on-device επιτάχυνση. Το χρήσιμο φίλτρο για τον αναγνώστη είναι απλό: τι είναι επίσημο, τι είναι πιθανό, και τι είναι απλώς προσδοκία πριν ανοίξει η έκθεση. Η CES είναι, στην πράξη, μια αλληλουχία από παρουσιάσεις πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης, όπου οι μεγάλοι κατασκευαστές «χτίζουν αφήγημα» γύρω από τα προϊόντα τους. Για preview κείμενο έχει αξία να τονιστεί ότι το πρόγραμμα και οι ώρες αλλάζουν συχνά μέχρι την τελευταία στιγμή, άρα το ασφαλές είναι να μιλάμε για όσα έχουν ήδη αναρτηθεί επίσημα και να αποφεύγονται υπερβολικά ακριβείς προβλέψεις όταν δεν υπάρχει ανακοίνωση. Οθόνες και τηλεοράσεις: Micro RGB, RGB Mini LED και 3D χωρίς γυαλιά Και φέτος, ο πόλεμος της εικόνας αναμένεται να είναι από τα πιο «χειροπιαστά» σημεία της CES, γιατί οι αναβαθμίσεις στις οθόνες μεταφράζονται άμεσα σε μετρήσιμα κέρδη: φωτεινότητα, κάλυψη χρωματικών χώρων, έλεγχος local dimming και λιγότερα τεχνάσματα που αλλοιώνουν την εικόνα. Στο premium κομμάτι, η Samsung έχει ήδη προαναγγείλει επέκταση της σειράς Micro RGB για το 2026, με περισσότερα μεγέθη και έμφαση σε «έξυπνη» επεξεργασία εικόνας. Από την πλευρά της, η LG μιλά για Micro RGB evo, με στόχο πλήρη κάλυψη σε BT.2020, DCI-P3 και Adobe RGB, όπως τοποθετείται και σε σχετικό υλικό της εταιρείας. Παράλληλα, η επιστροφή του 3D σε monitors «χωρίς γυαλιά» δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως απλό demo, αλλά ως προϊόν που διεκδικεί χώρο σε συγκεκριμένα σενάρια χρήσης (εργασία, δημιουργία, επιλεγμένα παιχνίδια). Το κρίσιμο εδώ είναι το πώς υλοποιείται η παρακολούθηση θέσης κεφαλιού, πόσο σταθερό είναι το αποτέλεσμα, και τι συμβιβασμοί υπάρχουν σε ανάλυση, φωτεινότητα και input latency. Σε επίπεδο προτύπων HDR, έχει ενδιαφέρον ότι ο οργανισμός HDR10+ έχει ήδη ανακοινώσει το HDR10+ ADVANCED ως «επόμενο βήμα» στη δυναμική μεταδεδομένων προσέγγιση, άρα το θέμα ενδέχεται να εμφανιστεί στη CES ως σημείο διαφοροποίησης απέναντι σε ανταγωνιστικές υλοποιήσεις. Η «καρδιά» των συσκευών: PC πλατφόρμες και on-device AI Το hardware κομμάτι της CES 2026 αναμένεται να περιστραφεί γύρω από τρεις άξονες: αποδοτικότητα σε laptops, επιτάχυνση AI σε NPU και συνέργειες CPU, GPU, NPU σε πραγματικές εφαρμογές. Εδώ χρειάζεται προσοχή στο τι είναι επίσημο και τι είναι προσδοκία πριν από την έκθεση, ειδικά όταν κυκλοφορούν “ονόματα” προϊόντων που δεν έχουν ανακοινωθεί. Στην πλευρά της Intel, το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται γύρω από τις επόμενες mobile πλατφόρμες της εταιρείας και το πώς μεταφράζονται οι υποσχέσεις απόδοσης σε διάρκεια μπαταρίας και sustained performance. Στην πλευρά των Windows laptops, η Qualcomm συνεχίζει να πιέζει με νέα chips και στόχο την επιτάχυνση AI τοπικά στη συσκευή, κάτι που πλέον καθορίζει και marketing και πραγματικές προδιαγραφές. Ρομποτική και έξυπνο σπίτι: από demos σε «καθημερινές» λειτουργίες Η ρομποτική στην CES τείνει να μετακινείται από εντυπωσιακά concepts σε πιο πρακτικές υλοποιήσεις: καλύτερη πλοήγηση, πιο αξιόπιστη αντίληψη χώρου, και προσπάθειες να ξεπεραστεί το κλασικό πρόβλημα «κόλλησε σε εμπόδιο, δεν ολοκλήρωσε καθαρισμό». Σε αυτή τη λογική, έχει σημασία ότι εταιρείες όπως η Roborock προβάλλουν πλέον λύσεις με μηχανικό βραχίονα, ως τρόπος να αφαιρούν μικρά αντικείμενα από τη διαδρομή και να καθαρίζουν σημεία που μέχρι τώρα έμεναν εκτός. Τι αξίζει να κοιτάξει κανείς στο ρεπορτάζ της CES Για να μείνει το preview χρήσιμο και όχι «ευχή», το κλειδί είναι τα φίλτρα: (α) ποια προϊόντα έχουν σαφές χρονοδιάγραμμα διάθεσης, (β) ποια χαρακτηριστικά μπορούν όντως να απενεργοποιηθούν ή να ρυθμιστούν, (γ) τι γίνεται με πρότυπα, συμβατότητα και μακροχρόνια υποστήριξη, (δ) πόσο “AI” είναι λειτουργία και πόσο είναι απλώς label. Πηγές Samsung Expands Premium Micro RGB Lineup for 2026, Samsung Newsroom LG Micro RGB evo, LG Global Newsroom HDR10+ Technologies Unveils HDR10+ ADVANCED Dynamic Metadata Technology, HDR10+ Press Release Saros Z70, Roborock (product page)

Η υποστήριξη των Windows 10 έληξε επίσημα στις 14 Οκτωβρίου 2025, αλλά υπάρχουν επιλογές παράτασης ενημερώσεων ασφαλείας μέσω ESU. Πλεονεκτήματα που συνέβαλαν στη μαζική υιοθέτηση συνυπήρξαν με πρακτικές που δημιούργησαν τριβές για μέρος των χρηστών. Στα Windows 11, οι ίδιες τάσεις εμφανίζονται εντονότερες, με αυστηρότερες προϋποθέσεις εγκατάστασης, περισσότερες προτροπές και ταχύτερη ενσωμάτωση λειτουργιών τεχνητής νοημοσύνης. Η λήξη υποστήριξης των Windows 10 στις 14 Οκτωβρίου 2025 δεν σημαίνει ότι το λειτουργικό παύει να λειτουργεί, αλλά ότι η κανονική ροή διορθώσεων ασφαλείας σταματά για όσους μένουν εκτός προγραμμάτων παράτασης. Το ESU λειτουργεί ως γέφυρα, κυρίως για όσους χρειάζονται χρόνο, είτε λόγω εφαρμογών και περιφερειακών, είτε επειδή ένα μέρος του στόλου τους δεν πληροί τις απαιτήσεις των Windows 11. Παράλληλα, επιμέρους “κομβικά” κομμάτια, όπως browser και antimalware, συνεχίζουν να ακολουθούν δικούς τους κύκλους ενημερώσεων για κάποιο διάστημα, κάτι που μειώνει τον άμεσο λειτουργικό κίνδυνο, χωρίς όμως να αναιρεί το γεγονός ότι το OS έχει περάσει σε φάση σταδιακής απόσυρσης. Το ενδιαφέρον είναι ότι το πέρασμα των Windows 10 σε αυτή τη φάση συμπίπτει με μια ώριμη πλέον μετατόπιση της αγοράς προς τα Windows 11. Οι μετρήσεις χρήσης δείχνουν ότι η πλειονότητα του νέου install base βρίσκεται ήδη στη νεότερη έκδοση, ειδικά σε περιβάλλοντα που ανανεώνουν hardware. Από αυτό το σημείο και μετά, η υποστήριξη για Windows 10 δεν κόβεται απότομα, αλλά συνήθως “αραιώνει”, πρώτα στις δοκιμές συμβατότητας, μετά σε drivers και χαρακτηριστικά, και τελικά σε επίσημες απαιτήσεις. Τι πήγε σωστά στα Windows 10 Τα Windows 10 θεωρούνται γενικά ως μία από τις "καλές" εκδόσεις των Windows, και ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στην ακμή τους: η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη έκδοση των Windows από την εποχή των XP. Αυτό ισχύει παρόλο που πολλά από τα ενοχλητικά πράγματα που παραπονιούνται οι άνθρωποι για τα Windows 11 ξεκίνησαν κατά την εποχή των Windows 10. Η Επιστροφή του Κλασικού Start Menu Όπως τα Windows 7, η βασική αποστολή των Windows 10 ήταν να μην είναι ο προκάτοχός τους. Τα Windows 8 έφεραν πολλές σοβαρές βελτιώσεις στο παρασκήνιο, αλλά συνοδεύονταν από ένα πολωτικό πλήρους οθόνης Start menu και μια διεπαφή προσανατολισμένη σε οθόνες αφής που ήταν άβολη για παραδοσιακά desktops και laptops. Και το μεγαλύτερο πράγμα που έκανε για να διαφοροποιηθεί από τα Windows 8 ήταν να επαναφέρει μια εκδοχή του παραδοσιακού Start menu, αλλοιωμένο σε σχέση με τα XP ή τα 7, αλλά αρκετά οικείο ώστε να μην απομακρύνει τους χρήστες. Δωρεάν Αναβάθμιση και Συνεχείς Ενημερώσεις Τα Windows 10 υιοθέτησαν πολλά άλλα στοιχεία που φαινόταν να αρέσουν στους ανθρώπους στα smartphones τους. Αρχικά κυκλοφόρησαν ως δωρεάν αναβάθμιση για όποιον τρέχει ήδη Windows 7 ή Windows 8, και έτρεχαν σε σχεδόν όλο το ίδιο hardware με αυτές τις παλαιότερες εκδόσεις. Ενημερώνονταν σε συνεχή, προβλέψιμο ρυθμό που επέτρεψε στη Microsoft να προσθέτει χαρακτηριστικά πιο γρήγορα. Η Microsoft επέκτεινε ακόμη και το πρόγραμμα δημόσιας beta, δίνοντας σε ενθουσιώδεις και προγραμματιστές την ευκαιρία να δουν τι έρχεται και να παρέχουν σχόλια πριν κυκλοφορήσουν νέα χαρακτηριστικά σε όλους. Η Εποχή Nadella και το Άνοιγμα της Microsoft Τα Windows 10 κυκλοφόρησαν σε μια εποχή αλλαγής στη Microsoft. Ο σημερινός CEO Satya Nadella μόλις αναλάμβανε από τον Steve Ballmer, και ως μέρος αυτής της στροφής, η εταιρεία έκανε πράγματα όπως να λειτουργούν οι εφαρμογές Office στο iOS και Android και να εγκαταλείψει τη δυσλειτουργική, ιδιόκτητη μηχανή περιήγησης για το Edge. Η Microsoft του Nadella ήθελε να χρησιμοποιείτε προϊόντα Microsoft (και ιδανικά να πληρώνετε συνδρομή γι' αυτό), αλλά φαινόταν πιο πρόθυμη να συναντήσει τους ανθρώπους εκεί που ήταν αντί να τους αναγκάσει να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Αυτή η στροφή συνέχισε να ωφελεί τους χρήστες καθ' όλη τη διάρκεια των πρώτων ετών ζωής των Windows 10. Οι προγραμματιστές επωφελήθηκαν από την εισαγωγή και τη συνεχή βελτίωση του Windows Subsystem for Linux (WSL), έναν τρόπο να τρέχουν Linux και πολλές από τις εφαρμογές και τα εργαλεία του απευθείας πάνω στα Windows. Η Microsoft τελικά πέταξε τη δυσλειτουργική εσωτερική μηχανή περιήγησης για μια νέα έκδοση του Edge βασισμένη στο Chromium. Αν η κυριαρχία του Chromium είναι καλό πράγμα για ένα ανοιχτό, συμβατό με πρότυπα Internet, μπορεί να τεθεί υπό συζήτηση, αλλά η μετάβαση σε μια πιο συμβατή μηχανή απόδοσης και ένα καθιερωμένο οικοσύστημα επεκτάσεων ήταν απολύτως η πιο φιλική προς το χρήστη επιλογή. Τα Windows 10 δεν ήταν τέλεια, αλλά μέρος της φήμης του λειτουργικού συστήματος προέρχεται από το γεγονός ότι αναπτύχθηκε αρχικά ως απάντηση σε πραγματικά παράπονα και κυκλοφόρησε με τρόπο που προσπάθησε να κάνει τις αλλαγές και βελτιώσεις του όσο το δυνατόν πιο προσβάσιμες. Πώς τα Windows 10 Έθεσαν τα Θεμέλια για τα Προβλήματα των Windows 11 Όσα πράγματα και να έκαναν σχετικά καλά τα Windows 10, τα περισσότερα από τα πράγματα που οι άνθρωποι βρίσκουν αρνητικά στα Windows 11 στην πραγματικότητα ξεκίνησαν κατά την εποχή των Windows 10. Συλλογή Δεδομένων και Bugs Αμέσως από την αρχή, για παράδειγμα, τα Windows 10 ήθελαν να συλλέγουν περισσότερες πληροφορίες για το πώς χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι το λειτουργικό σύστημα—υποτίθεται στο όνομα της βοήθειας στη Microsoft να βελτιώσει το OS ή να "εξατομικεύσει" τις διαφημίσεις και συστάσεις του. Και η μετάβαση στην προσέγγιση "software-as-a-service" βοήθησε τα Windows να κινούνται πιο γρήγορα αλλά έσπαζε επίσης πράγματα, ξανά και ξανά—αυτά τα είδη σφαλμάτων έχουν επιμείνει με διακοπές στην εποχή των Windows 11 παρά τα προγράμματα δημόσιας beta της Microsoft. Επιθετική Προώθηση Προϊόντων Τα Windows 10 μπορούσαν επίσης να γίνουν επιθετικά σχετικά με άλλα προϊόντα της Microsoft. Πολλαπλές τεχνολογίες, όπως το αρχικό Edge και η Cortana, εισήχθησαν, προωθήθηκαν στους χρήστες και απέτυχαν. Το ενοχλητικό widget ειδήσεων και καιρού στη γραμμή εργασιών ήταν μια όψιμη προσθήκη στα Windows 10. Διαφημίσεις και ειδησεογραφικά άρθρα μπορούσαν να γεμίσουν την οθόνη κλειδώματος. Εικονίδια για εφαρμογές τρίτων από το Microsoft Store, πολλές από αυτές χαμηλής ποιότητας παιχνίδια με διαφημίσεις, προστέθηκαν στο Start menu χωρίς τη συγκατάθεση του χρήστη. Το Υποχρεωτικό Microsoft Account Ακόμη και η υποχρεωτική σύνδεση με Microsoft Account, μία από τις πιο συχνά καταγγελλόμενες πτυχές των Windows 11, ήταν καινοτομία των Windows 10—ήταν πιο εύκολο να παρακαμφθεί από ό,τι είναι τώρα, και ήταν μόνο για την έκδοση Home του λογισμικού, αλλά εκ των υστέρων, ήταν ξεκάθαρα ένα βήμα στον δρόμο που ταξιδεύουν αυτή τη στιγμή τα Windows 11. Ακόμη και ορισμένοι χρήστες παλαιότερων εκδόσεων Windows αντιτάχθηκαν στον τρόπο που προσφερόταν η δωρεάν αναβάθμιση Windows 10—τα αρχεία εγκατάστασης θα κατέβαιναν αυτόματα και μπορούσε να είναι δύσκολο να εξαφανίσεις τις ειδοποιήσεις. Τα Windows 11 Έκαναν τα Πράγματα Χειρότερα Αλλά πολλές από τις ενοχλήσεις των Windows 11 είναι καινούργιες. Και το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι αυτές οι ενοχλήσεις έχουν στοιβαχτεί πάνω στα ενοχλητικά πράγματα που ήδη έκαναν τα Windows 10, συσσωρευόμενα σταδιακά για να κάνουν τη διαδικασία εγκατάστασης νέου PC από "ελαφρώς" σε "εξαιρετικά" κουραστική. Η Απαίτηση του Microsoft Account Η απαίτηση σύνδεσης με Microsoft Account είναι το κομβικό σημείο για πολλά από αυτά, καθώς η σύνδεση με λογαριασμό ξεκλειδώνει μια σειρά προωθητικών μηνυμάτων για Microsoft 365, Game Pass και άλλες υπηρεσίες που μπορεί να χρειάζεστε ή όχι. Η σύνδεση στο Internet και η είσοδος έγινε απαίτηση για νέες εγκαταστάσεις τόσο της έκδοσης Home όσο και της Pro των Windows 11 ξεκινώντας με την έκδοση 22H2. Και ενώ υπήρχαν λύσεις παράκαμψης τότε και εξακολουθούν να υπάρχουν τώρα, πρέπει να τις ξέρεις εκ των προτέρων ή να τις αναζητήσεις μόνος σου—το OS δεν σου προσφέρει επιλογή να τις παραλείψεις. Η Microsoft φαίνεται επίσης ότι θα κλείνει μερικά από αυτά τα κενά σε μελλοντικές ενημερώσεις. Το SCOOBE και οι Ατελείωτες Υπενθυμίσεις Και αν το πέρασμα από αυτές τις οθόνες κατά τη ρύθμιση νέου PC δεν ήταν αρκετά ενοχλητικό, τα Windows 11 θα σε υπενθυμίζουν τακτικά για άλλες υπηρεσίες της Microsoft μέσω της οθόνης "Second Chance Out-Of-Box Experience", ή SCOOBE. Αυτό το χαρακτηριστικό που είναι ενεργοποιημένο εξ ορισμού έχει προσφερθεί να με βοηθήσει να "τελειώσω τη ρύθμιση" εγκαταστάσεων Windows 11 που είναι ετών και αρκετά καλά ρυθμισμένες. Μπορεί να απενεργοποιηθεί μέσω ενός θαμμένου checkbox στις ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων, αλλά η αφαίρεσή του ή το να γίνει πιο απλό να το αρνηθείς μόνιμα από την ίδια την οθόνη SCOOBE θα ήταν η πιο φιλική προς το χρήστη αλλαγή. Η Εμμονή με την Τεχνητή Νοημοσύνη Η ολοκληρωτική στροφή της Microsoft στην generative AI αξίζει επίσης κατηγορία. Η ώθηση του Copilot δεν σταμάτησε με την ενσωματωμένη εφαρμογή που παίρνει θέση τιμής στην προεπιλεγμένη γραμμή εργασιών—μια εφαρμογή της οποίας η εμφάνιση και η λειτουργικότητα έχουν αλλάξει πλήρως πολλές φορές τα τελευταία δύο χρόνια. Η Microsoft άλλαξε την προεπιλεγμένη διάταξη πληκτρολογίου Windows PC για πρώτη φορά σε 30 χρόνια για να φιλοξενήσει το Copilot, και χαρακτηριστικά με την επωνυμία Copilot έχουν προσγειωθεί σε κάθε εφαρμογή Windows από το Word μέχρι το Paint, το Edge και το Notepad. Μερικές φορές αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να απεγκατασταθούν ή να απενεργοποιηθούν· μερικές φορές όχι. Δεν είναι μόνο ότι η Microsoft προωθεί τη generative AI σε κάθε γωνιά των Windows. Είναι ότι, στην πράξη, δείχνει διατεθειμένη να δοκιμάσει ακόμη και λειτουργίες που αγγίζουν τα όρια της αποδεκτής παρεμβατικότητας ή αυξάνουν ουσιαστικά το ρίσκο για τον χρήστη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Recall, μια λειτουργία για νεότερα Copilot+ PCs που καταγράφει τη δραστηριότητα μέσω περιοδικών στιγμιότυπων οθόνης, ώστε να είναι δυνατή η αναδρομική αναζήτηση όσων εμφανίστηκαν στην οθόνη. Η αρχική προσέγγιση δέχθηκε έντονη κριτική για σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και ιδιωτικότητας. Μετά τις αντιδράσεις από χρήστες, μέσα και ερευνητές, η Microsoft προχώρησε σε ανασχεδιασμό της αρχιτεκτονικής ασφαλείας και των δικλίδων προστασίας πριν συνεχίσει τη διάθεσή του. Ωστόσο, το γεγονός ότι μια τόσο “βαριά” λειτουργία έφτασε τόσο κοντά σε ευρεία κυκλοφορία, και τελικά παραμένει στον οδικό χάρτη των Windows, ενισχύει την εντύπωση ότι οι AI προσθήκες προχωρούν συχνά πρώτα ως προϊόν και μετά ως αξιολόγηση κινδύνου. Τα λεγόμενα "agentic" AI χαρακτηριστικά που η Microsoft δοκιμάζει αυτή τη στιγμή στα Windows έρχονται με τους δικούς τους τεκμηριωμένους κινδύνους ασφαλείας και ιδιωτικότητας, αλλά η ενσωμάτωσή τους στα Windows είναι ουσιαστικά δεδομένη επειδή τα στελέχη της Microsoft μιλούν συνεχώς για την ανάγκη να αναπτύξουν ένα "agentic OS". Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ της εισαγωγής νέων χαρακτηριστικών λογισμικού και του να αναγκάζεις τους ανθρώπους να τα χρησιμοποιούν, και η κριτική που διατυπώνεται είναι ότι η επιμονή της Microsoft γύρω από τις προσθήκες AI των Windows 11 πέφτει στη λάθος πλευρά αυτής της γραμμής, σχεδόν κάθε φορά. Οι Απαιτήσεις Υλικού Τέλος, ενώ τα Windows 10 έτρεχαν σε οτιδήποτε μπορούσε να τρέξει Windows 7 ή 8, τα Windows 11 ήρθαν με νέες απαιτήσεις συστήματος που αποκλείουν πολλά υπάρχοντα, λειτουργικά PC. Το λειτουργικό σύστημα μπορεί να εγκατασταθεί ανεπίσημα σε PC που είναι αρκετά χρόνια παλαιότερα από το επίσημο όριο, αλλά μόνο αν είσαι άνετος με τους κινδύνους και ξέρεις πώς να παρακάμψεις τον έλεγχο απαιτήσεων συστήματος. Οι αυξημένες απαιτήσεις—υλοποιημένες για να βελτιώσουν την ασφάλεια, σύμφωνα με τη Microsoft—περισσότερο ή λιγότερο υπερασπίσιμες. Οι μονάδες TPM ενεργοποιούν απρόσκοπτη κρυπτογράφηση δίσκου, το Secure Boot προστατεύει από απειλές που είναι αλλιώς αόρατες και δύσκολο να εντοπιστούν, και κατασκευαστές CPU όπως η Intel και η AMD δεσμεύονται να υποστηρίζουν παλαιότερους επεξεργαστές με patches ασφαλείας σε επίπεδο firmware μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αλλά οι απαιτήσεις δεν φαίνονται σαν κάτι που η Microsoft επέβαλε για να προστατεύσει τους χρήστες από απειλές, αλλά σαν κάτι που η Microsoft κάνει για να σε πουλήσει ένα νέο PC. Η εταιρεία δημιουργεί αυτή την εντύπωση όταν δείχνει στους χρήστες Windows 10 διαφημίσεις πλήρους οθόνης για νέα Copilot+ PC, ακόμη και όταν τα συστήματά τους είναι ικανά να αναβαθμιστούν στο νέο λειτουργικό σύστημα απευθείας. Οι άνθρωποι είναι ήδη προετοιμασμένοι να πιστεύουν στην "προγραμματισμένη απαξίωση", την ιδέα ότι τα πράγματα που αγοράζουν είναι σχεδιασμένα να επιβραδυνθούν ή να αποτύχουν ακριβώς εγκαίρως για να τους αναγκάσουν να αγοράσουν καινούργια· το να σπρώχνεις τους ανθρώπους να πετάξουν λειτουργικά PC με διαφημίσεις πλήρους οθόνης δεν κάνει τίποτα για να διαλύσει αυτή την αντίληψη. Τα Windows 11 Θα Μπορούσαν Ακόμα να Είναι Εξαιρετικά Tα Windows 11 έχουν καλά θεμέλια. Εγκαταστήστε την έκδοση Enterprise του λειτουργικού συστήματος και θα πάρετε μια έκδοση με πολύ λιγότερο bloatware πάνω της, μια έκδοση φτιαγμένη για να μην απομακρύνει τις επιχειρήσεις που πληρώνουν καλά χρήματα για να εγκαταστήσουν Windows σε μεγάλους στόλους PC. Η Microsoft έχει κάνει τεράστια βήματα στο να τρέχει το λειτουργικό της σύστημα σε PC με βάση Arm. Το Windows Subsystem for Linux είναι καλύτερο από ποτέ. Έχουν ενδιαφέρον οι προσπάθειες της εταιρείας να κάνει τα Windows καλύτερο λειτουργικό σύστημα για gaming handhelds, η καθυστερημένη απάντηση της Microsoft στο Steam Deck και το SteamOS της Valve. Η Απογοήτευση της Εποχής Copilot Στην πράξη, για χρήστες που έχουν περάσει από πολλές γενιές Windows, η «εποχή Copilot» στα Windows 11 καταγράφεται ως μία από τις πιο απογοητευτικές φάσεις του λειτουργικού. Η εμπειρία μπορεί να γίνει σαφώς πιο υποφερτή με ρυθμίσεις και παρεμβάσεις, όμως αυτός ο «εξημερωτικός» κύκλος έχει πάψει να είναι προαιρετικός και τείνει να αντιμετωπίζεται ως βασικό στάδιο του setup ενός νέου PC, συγκρίσιμο σε αναγκαιότητα με τη δημιουργία του USB installer και την εγκατάσταση drivers και βασικών εφαρμογών. Με άλλα λόγια, πριν το σύστημα θεωρηθεί πραγματικά έτοιμο για καθημερινή χρήση, προηγείται πλέον μια διαδικασία καθαρισμού και παραμετροποίησης που παλαιότερα δεν ήταν αυτονόητη. Επίλογος: Μαθήματα από τα Windows 10 Τα Windows 10 απείχαν από το τέλειο. Ωστόσο, τώρα που ξεκινά το πολυετές «κλείσιμο» του κύκλου τους, με το τέλος της επίσημης υποστήριξης και την είσοδο σε προγράμματα παράτασης ενημερώσεων ασφαλείας, έχει νόημα να αποτυπωθεί νηφάλια τι έκαναν σωστά και γιατί υιοθετήθηκαν σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Η επιτυχία τους δεν οφείλεται μόνο στη συνήθεια, αλλά και στο ότι προσέφεραν μια σχετικά ομαλή εμπειρία για ευρύ φάσμα συστημάτων, με γνώριμες ροές εργασίας και βελτιώσεις που, τις περισσότερες φορές, δεν απαιτούσαν από τον χρήστη να αλλάξει τον τρόπο που δουλεύει. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την επόμενη μέρα δεν αφορά μόνο νέα χαρακτηριστικά, αλλά και τον ρόλο του ίδιου του λειτουργικού. Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τη Microsoft να επαναδεσμεύεται σε μια πιο «ήσυχη» και καθαρή έκδοση των Windows, που στέκεται περισσότερο στο παρασκήνιο, με λιγότερες προτροπές, λιγότερη επιμονή σε υπηρεσίες, και πιο ξεκάθαρες επιλογές για όσους θέλουν απλώς να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή τους χωρίς συνεχή παρεμβολή. Είναι μια κατεύθυνση αντίστοιχη, σε φιλοσοφία, με την προσπάθεια που έχει περιγράψει η εταιρεία για ενίσχυση της ασφάλειας μετά από σειρά σοβαρών περιστατικών, όπου το ζητούμενο ήταν να αλλάξει η προτεραιοποίηση και όχι απλώς να προστεθούν νέες λειτουργίες. Ρεαλιστικά, δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι μια τέτοια στροφή θα γίνει κεντρική στρατηγική. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και μια συνεπής, μετρήσιμη προσπάθεια, με προεπιλογές που μειώνουν την τριβή και σέβονται τον έλεγχο του χρήστη, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως το πιο πειστικό επιχείρημα προς όσους παραμένουν στα Windows 10. Για ένα κομμάτι του κοινού, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν το νέο OS έχει περισσότερες δυνατότητες, αλλά αν μπορεί να προσφέρει την ίδια αίσθηση ότι «δουλεύει» χωρίς να απαιτεί διαρκή διαχείριση. Πηγές Windows 10 support has ended on October 14, 2025, Microsoft Support Windows end of support, Microsoft Windows Extended Security Updates (ESU), Microsoft (EEA) Extended Security Updates (ESU), Microsoft Learn Enable Extended Security Updates, Microsoft Learn End of Windows 10 support, what Defender customers need to know, Microsoft Tech Community Microsoft Edge supported operating systems, Microsoft Learn Windows 11 system requirements, Microsoft Support Update on the Recall preview feature for Copilot+ PCs, Windows Experience Blog (Microsoft) Update on Recall security and privacy architecture, Windows Experience Blog (Microsoft) Windows version market share, desktop, worldwide, StatCounter Global Stats Steam Hardware and Software Survey, Valve (Steam) Windows 11 changes (Task Manager, notifications, setup prompts), Ars Technica Windows 11 overtakes Windows 10 in usage, The Verge Remembering what Windows 10 did right—and how it made modern Windows more annoying, Ars Technica

YouTuber του καναλιού Basically Homeless κατασκεύασε μηχανοκίνητο mousepad που «διορθώνει» τη στόχευση μετακινώντας την επιφάνεια κάτω από το ποντίκι. Το σύστημα συνδυάζει computer vision (YOLO) για αναγνώριση στόχων στην οθόνη και GRBL controller για κίνηση gantry, με εντολές μέσω serial. Είναι τεχνικά εντυπωσιακό, αλλά πρακτικά λειτουργεί σαν aimbot, και σε online παιχνίδια είναι πολύ πιθανό να θεωρηθεί παραβίαση κανόνων. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα gaming projects των τελευταίων μηνών έρχεται από το YouTube κανάλι Basically Homeless. Ο δημιουργός, ο Nick, παρουσίασε ένα μηχανοκίνητο mousepad που κινείται αυτόνομα και «σπρώχνει» τη στόχευση προς τον στόχο, χωρίς να αλλάζει το λογισμικό του παιχνιδιού. Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψη αλλά απαιτητική στην υλοποίηση, αντί να κινείται ο κέρσορας από πρόγραμμα, μετακινείται φυσικά η επιφάνεια κάτω από το ποντίκι. Η υλοποίηση βασίζεται σε δύο κομμάτια που συνεργάζονται. Από τη μία, ένα μοντέλο computer vision βασισμένο στο YOLO παρακολουθεί το περιεχόμενο της οθόνης και εντοπίζει στόχους κοντά στο crosshair. Από την άλλη, ένας μηχανισμός τύπου gantry, που προέρχεται από drawing board (Xdraw A4) και ελέγχεται από κοινό GRBL controller, μετακινεί το mousepad ώστε η κίνηση του ποντικιού να «οδηγείται» προς το σημείο-στόχο. Το λογισμικό υπολογίζει την απαιτούμενη διόρθωση και στέλνει τις αντίστοιχες εντολές στον ελεγκτή κίνησης μέσω serial. Στο κατασκευαστικό σκέλος, ο Nick ενσωμάτωσε τον μηχανισμό κάτω από το γραφείο και χρησιμοποίησε ένα μεγάλο, αδιαφανές λευκό γυάλινο mousepad, ώστε η κίνηση να είναι ομαλή και λιγότερο εμφανής. Σε αρκετές σκηνές του video φαίνεται ότι η «βοήθεια» λειτουργεί μέσα σε μια σχετικά γενναιόδωρη ακτίνα γύρω από το crosshair, με στόχο να μετατρέπει μικρές αστοχίες σε σταθερά headshots. Η πιο χαρακτηριστική στιγμή του video έρχεται προς το τέλος, όταν μια παίκτρια (Olivia) πιστεύει ότι «το έχει», μέχρι που ο δημιουργός απενεργοποιεί προσωρινά τη βοήθεια και η επίδοση πέφτει αισθητά. Το σημείο λειτουργεί ως πρακτική επίδειξη του πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι το “hardware aim assist”, αλλά και ως υπενθύμιση του προβλήματος: το αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά μια μορφή aimbot, έστω και αν υλοποιείται εκτός του λογισμικού του παιχνιδιού. Αυτό ακριβώς είναι και το βασικό συμπέρασμα για τον online χώρο. Το ότι ένα σύστημα δεν πειράζει αρχεία ή μνήμη παιχνιδιού δεν σημαίνει ότι είναι «αθώο». Στα περισσότερα ανταγωνιστικά παιχνίδια, κάθε εξωτερική αυτοματοποίηση που βελτιώνει τη στόχευση θεωρείται unfair advantage και μπορεί να παραβιάζει όρους χρήσης, ανεξάρτητα από το αν υλοποιείται με software ή hardware. Παράλληλα, η ανίχνευση δεν είναι μονόδρομος, πέρα από file checks, υπάρχουν και συμπεριφορικές ενδείξεις στο input και στο aim pattern. Τεχνικά, πάντως, το project είναι εξαιρετικό παράδειγμα του πώς computer vision, motion control και “maker” μηχανική μπορούν να συνδυαστούν σε κάτι που μοιάζει ταυτόχρονα με επίδειξη δεξιοτήτων και με προβληματισμό για τα όρια του fair play. Αν κάτι αξίζει να κρατήσει κανείς, είναι ότι η «μάχη» anti-cheat δεν αφορά μόνο το software, αλλά όλο και περισσότερο τις φυσικές διεπαφές ανάμεσα σε παίκτη και παιχνίδι. Πηγές I Built a Mousepad That Aims for You, Basically Homeless (YouTube) Motorized aim assist system uses a moving mousepad for laser-accurate headshots, Tom’s Hardware

Η Ubisoft έκλεισε προσωρινά Rainbow Six Siege και Marketplace μετά από παραβίαση που «φόρτωσε» σε λογαριασμούς 2 δισ. R6 Credits/Renown και ξεκλείδωσε αντικείμενα. Η εταιρεία έκανε rollback συναλλαγών από 11:00 UTC στις 27 Δεκεμβρίου και είπε ότι δεν θα τιμωρήσει όσους ξόδεψαν τα credits. Στις 29 Δεκεμβρίου οι servers επανήλθαν σταδιακά, με ουρές στο login και το Marketplace να παραμένει κλειστό όσο συνεχίζεται η έρευνα. Οι servers του Rainbow Six Siege επέστρεψαν σταδιακά σε λειτουργία μετά από σοβαρό περιστατικό ασφαλείας που ανάγκασε την Ubisoft να κατεβάσει τόσο το παιχνίδι όσο και το in game Marketplace. Στο αποκορύφωμα του συμβάντος, χρήστες ανέφεραν ότι οι λογαριασμοί τους «γέμισαν» με τεράστια ποσά R6 Credits και Renown, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν σπάνια cosmetics και ασυνήθιστες αλλαγές σε καταστάσεις λογαριασμών. Σύμφωνα με τις αναφορές που συγκλίνουν, οι δράστες απέκτησαν πρόσβαση σε λειτουργίες που επηρεάζουν απευθείας την οικονομία και τη διαχείριση του παιχνιδιού, όπως μαζική απόδοση νομισμάτων, ξεκλείδωμα αντικειμένων, καθώς και δυνατότητα να γίνονται ban και unban χρηστών ή να εμφανίζονται ψευδείς εγγραφές στο σχετικό feed. Η κλίμακα ήταν τέτοια ώστε η Ubisoft να επιλέξει το πλήρες shutdown για να περιορίσει την περαιτέρω κατάχρηση. Η Ubisoft δήλωσε ότι δεν θα επιβληθούν ποινές σε παίκτες που χρησιμοποίησαν τα credits που εμφανίστηκαν στους λογαριασμούς τους, ωστόσο προχώρησε σε rollback, επαναφέροντας την κατάσταση των συναλλαγών από ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο και μετά. Το cutoff που έχει αναφερθεί είναι 11:00 UTC το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου (13:00 ώρα Ελλάδας), ώστε να αντιστραφούν αγορές, πωλήσεις και λοιπές κινήσεις που έγιναν μέσα στο «παράθυρο» του συμβάντος. Κατά την επαναφορά των υπηρεσιών, η Ubisoft προειδοποίησε ότι είναι πιθανές ουρές στο login όσο «ανεβαίνουν» σταδιακά τα συστήματα. Παράλληλα, έχει αναφερθεί ότι ένα μικρό ποσοστό παικτών που συνδέθηκαν μέσα στο κρίσιμο χρονικό διάστημα μπορεί προσωρινά να μην βλέπει σωστά μέρος του inventory, με την εταιρεία να τοποθετείται ότι οι διορθώσεις θα συνεχιστούν τις επόμενες ημέρες. Το Marketplace παραμένει κλειστό προληπτικά, όσο συνεχίζεται η διερεύνηση. Σε επίπεδο ουσίας, το επεισόδιο αναδεικνύει πόσο ευαίσθητα είναι τα backends των in game οικονομιών, ειδικά όταν ενώνουν microtransactions, αγορά παικτών και συστήματα moderation. Η τεχνική αιτία και ο τρόπος πρόσβασης δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, άρα οποιαδήποτε συγκεκριμένη «ρίζα» του exploit παραμένει εκτός επιβεβαιωμένου ρεπορτάζ. Πηγές Massive Rainbow Six Siege breach gives players billions of credits , BleepingComputer Ubisoft shuts down 'Rainbow Six Siege' servers following hack , The Verge Rainbow Six Siege hacked, taken offline by Ubisoft , Stevivor Rainbow Six Siege Servers Offline After Massive Breach Floods Accounts with Billions of R6 Credits , Bitdefender Hotforsecurity Η Ubisoft επιβεβαίωσε παραβίαση στο Rainbow Six Siege και έκλεισε servers και marketplace , insomnia.gr

Η ASUS διέψευσε επίσημα σχέδια για είσοδο στην κατασκευή DRAM σε επίπεδο wafer fab Η φήμη προέρχεται από το ιρανικό SakhtAfzar και αναπαράχθηκε ευρέως παρά την έλλειψη ρεαλισμού Αντί για fab, η εταιρεία θα επενδύσει σε στενότερες συνεργασίες με υπάρχοντες προμηθευτές Η ASUS διέψευσε κατηγορηματικά φήμες για δική της μονάδα παραγωγής DRAM (Dynamic Random Access Memory, δυναμική μνήμη τυχαίας πρόσβασης). Σε δήλωση προς ταϊωανέζικα μέσα, η εταιρεία ξεκαθάρισε ότι δεν σχεδιάζει επένδυση σε εργοστάσιο memory wafers, παρά τις αναφορές που κυκλοφόρησαν διεθνώς. Η φημολογία ξεκίνησε από το ιρανικό tech site SakhtAfzar. Υποστήριζε ότι η ASUS θα στήσει ιδιωτικές γραμμές παραγωγής DRAM έως το τέλος του Q2 2026 (δεύτερο τρίμηνο του 2026), για να αντιμετωπίσει ελλείψεις και ανατιμήσεις μνήμης. Το σενάριο αναπαράχθηκε ταχύτατα από διεθνή tech media, παρότι από την αρχή υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις για την αβασιμότητά του. Γιατί το σενάριο δεν είχε λογική Το να κατασκευάζεις DRAM σε επίπεδο wafer απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, εξειδικευμένο IP (πνευματική ιδιοκτησία) και χρόνια εμπειρίας σε yield management (διαχείριση απόδοσης παραγωγής). Δεν είναι επέκταση του σημερινού ρόλου μιας εταιρείας που δρα κυρίως ως integrator συστημάτων. Ακόμα και αν υπήρχε τέτοια πρόθεση, ο χρόνος υλοποίησης θα ήταν πολλαπλάσιος του χρονοδιαγράμματος που αναφέρθηκε. Αξίζει να σημειωθεί η διαφορά: η πώληση memory modules με δικό σου brand δεν ισοδυναμεί με κατασκευή DRAM ICs (ολοκληρωμένα κυκλώματα DRAM). Η διάψευση της ASUS αφορά ακριβώς αυτό το κομμάτι – το wafer fab, το πιο κεφαλαιοβόρο και τεχνικά απαιτητικό κομμάτι της αλυσίδας. Ποια είναι η πραγματική στρατηγική Η ASUS επιβεβαίωσε πρακτική προσέγγιση: στενότερη συνεργασία με υπάρχοντες προμηθευτές DRAM, προσαρμογή προδιαγραφών προϊόντων και διαχείριση κόστους ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς. Με απλά λόγια, καμία επανάσταση – μόνο βελτιστοποίηση εντός των υπαρχόντων πλαισίων. Η διάψευση βάζει τέλος σε μια φημολογία χωρίς βάση και επιβεβαιώνει ότι η αγορά DRAM θα συνεχίσει να ελέγχεται από τις ήδη υπάρχουσες εταιρίες. Πηγές No, Asus isn't going into memory manufacturing, Tom’s Hardware ASUS rumored to enter DRAM market (update: CNA says no), Wccftech Taiwan’s Asus denies plans to enter memory manufacturing, Taiwan News

Το Arch Linux περνά στη σειρά NVIDIA 590 και αλλάζει τα βασικά πακέτα σε nvidia-open (open kernel modules), που αφορούν Turing και νεότερες GPUs. Για Pascal (GTX 10xx), Maxwell (GTX 9xx) και παλαιότερες γενιές, το upgrade μπορεί να «σπάσει» το γραφικό περιβάλλον, επειδή ο driver 590 δεν τις υποστηρίζει. Η πρακτική λύση είναι ο legacy κλάδος 580 μέσω AUR (nvidia-580xx-dkms και αντίστοιχα utils), με τη NVIDIA να μιλά για security-only updates έως τον Οκτώβριο 2028. Το Arch Linux ανακοίνωσε ότι, με τη μετάβαση στον οδηγό NVIDIA 590, ο οδηγός γραφικών δεν υποστηρίζει πλέον Pascal (GeForce GTX 10xx) και γενικά «Pascal και παλαιότερες γενιές». Παράλληλα, τα βασικά πακέτα του Arch αλλάζουν πορεία, το κλασικό nvidia αντικαθίσταται από nvidia-open, το nvidia-dkms από nvidia-open-dkms και το nvidia-lts από nvidia-lts-open. Πρόκειται για αλλαγή που ευθυγραμμίζεται με τη λογική rolling-release του Arch, αλλά έχει άμεσο αντίκτυπο σε όσους κρατούν ακόμα GTX 10xx ή GTX 9xx σε καθημερινά συστήματα. Στην πράξη, η αναβάθμιση μπορεί να γίνει «αθόρυβα» για όσους έχουν Turing (RTX 20xx και GTX 16xx, π.χ. GTX 1650) και νεότερες κάρτες, γιατί περνούν αυτόματα στα open kernel modules. Για Pascal, Maxwell και παλαιότερες γενιές, όμως, ο οδηγός 590 δεν μπορεί να φορτώσει kernel module για τη GPU, κάτι που μετά το reboot μπορεί να αφήσει το σύστημα χωρίς λειτουργικό γραφικό περιβάλλον. Το αποτέλεσμα συχνά είναι να καταλήγει ο χρήστης σε κονσόλα (TTY), μέχρι να γίνει αλλαγή driver. Η μετάβαση σε nvidia-open δεν σημαίνει «πλήρως open driver» με την έννοια του Nouveau. Το Arch υιοθετεί τα open-source kernel modules της NVIDIA, που έχουν σχεδιαστεί για νεότερες αρχιτεκτονικές, ενώ το υπόλοιπο driver stack παραμένει στην πράξη το γνωστό οικοσύστημα της NVIDIA. Αυτό είναι και ο λόγος που η αλλαγή δεν προσφέρει “σωσίβιο” στις Pascal κάρτες, απλώς απλοποιεί τη γραμμή υποστήριξης από τη στιγμή που ο 590 κλάδος αφορά πλέον Turing και μετά. Για τους κατόχους GTX 10xx και GTX 9xx, η λύση είναι ο legacy κλάδος 580. Στο Arch αυτό μεταφράζεται σε μετάβαση σε AUR πακέτα, με πυρήνα το nvidia-580xx-dkms. Πρακτικά, δεν αρκεί μόνο το DKMS module, χρειάζονται και τα αντίστοιχα user-space πακέτα (nvidia-580xx-utils), και για Steam ή γενικότερα 32-bit runtimes συνήθως απαιτείται και το lib32-nvidia-580xx-utils ώστε να μην «σπάσουν» εξαρτήσεις τύπου lib32-vulkan-driver που χρησιμοποιεί το Steam. Σε βάθος χρόνου, ο συμβιβασμός είναι καθαρός. Η NVIDIA έχει ανακοινώσει ότι Maxwell, Pascal και Volta μπαίνουν σε καθεστώς security-only ενημερώσεων (χωρίς νέα features και optimizations), με παράθυρο έως τον Οκτώβριο 2028. Αυτό καλύπτει το θέμα της ασφάλειας, αλλά δεν λύνει το διαχρονικό ρίσκο στις rolling διανομές: ένας legacy DKMS οδηγός μπορεί να χρειάζεται τροποποιήσεις καθώς ο kernel προχωρά, και η συντήρηση γίνεται όλο και πιο “community-driven”. Για όσους θέλουν να συνεχίσουν σε Arch χωρίς εκπλήξεις, οι πιο πρακτικές επιλογές είναι τρεις: χρήση LTS kernel για πιο σταθερό API, συνειδητή παρακολούθηση των αλλαγών σε NVIDIA πακέτα πριν από μεγάλα upgrades, ή μετάβαση σε πιο συντηρητική διανομή όπου ο 580 κλάδος να παραμείνει στην ίδια έκδοση για μεγαλύτερο διάστημα. Το εναλλακτικό, προφανές σενάριο είναι αναβάθμιση GPU, όχι επειδή οι Pascal κάρτες «πέθαναν», αλλά επειδή η καθημερινή συντήρηση σε bleeding-edge περιβάλλον θα γίνεται σταδιακά πιο απαιτητική. Τι να κάνετε αν μετά το update χαθεί το γραφικό περιβάλλον Μπείτε σε TTY (π.χ. Ctrl+Alt+F2), συνδεθείτε, ή μπείτε απομακρυσμένα μέσω SSH αν είναι ενεργό. Αφαιρέστε τα πακέτα nvidia-open (ή ό,τι αντικατέστησε τα nvidia/nvidia-dkms/nvidia-lts στο σύστημά σας). Περάστε τον legacy κλάδο 580 από AUR (nvidia-580xx-dkms, nvidia-580xx-utils, και για Steam συνήθως lib32-nvidia-580xx-utils), έπειτα κάντε reboot. Πηγές NVIDIA 590 driver drops Pascal support; main packages switch to Open Kernel Modules, Arch Linux News Support Plan for Maxwell, Pascal, and Volta-series GeForce GPUs, NVIDIA Support Arch Linux's Main NVIDIA Driver Packages Now Using The Open Kernel Modules, Phoronix nvidia-580xx-dkms, AUR nvidia-580xx-utils, AUR lib32-nvidia-580xx-utils, AUR Arch Linux kills off Nvidia Pascal GPU support, Tom’s Hardware NVIDIA Drops Pascal Support On Linux, Causing Chaos On Arch Linux, Hackaday

Η ΕΕ στοχεύει σε 20% μερίδιο στην παγκόσμια αλυσίδα αξίας των μικροτσίπ έως το 2030, όμως το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο το κρίνει μη ρεαλιστικό με τα σημερινά δεδομένα. Η έκθεση «βλέπει» περίπου 11,7% έως το 2030 ακόμη και αν υλοποιηθούν οι εξαγγελίες, ενώ σημειώνει ότι η Ευρώπη δεν έχει παραγωγή στα πραγματικά προηγμένα nodes, στα 7 nm και μικρότερα. Η αστάθεια μεγάλων megaprojects, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την υποχώρηση της Intel από Γερμανία και Πολωνία, κάνει την απόσταση από τον στόχο ακόμη πιο δύσκολη να κλείσει. Η Ευρωπαϊκή Πράξη για τα Τσιπ (Chips Act) «πάτησε» πάνω στην πολιτική υπόσχεση ότι η Ευρώπη θα διπλασιάσει το αποτύπωμά της και θα φτάσει το 20% έως το 2030. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, στην ειδική έκθεση 12/2025, διευκρινίζει ότι αυτός ο στόχος αφορά μερίδιο στην παγκόσμια αλυσίδα αξίας βάσει εσόδων και όχι απλώς πόση παραγωγική υποδομή βρίσκεται εντός της ηπείρου. Ακόμη και με αυτό το μέτρο, οι ελεγκτές εκτιμούν ότι η ΕΕ, με την τρέχουσα τροχιά, θα φτάσει περίπου στο 11,7% έως το 2030. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο πήχης, είναι και το σημείο εκκίνησης. Η έκθεση αναφέρει ότι το μερίδιο της ΕΕ στην παγκόσμια παραγωγική ικανότητα ημιαγωγών ήταν περίπου 9% το 2020 και καταγράφει εμπορικό έλλειμμα κοντά στα 20 δισ. ευρώ το 2021. Το πιο κρίσιμο τεχνικό δεδομένο είναι ότι η Ευρώπη, σύμφωνα με τους ελεγκτές, δεν έχει παραγωγική παρουσία στα πραγματικά προηγμένα μικροτσίπ, στα 7 nm και κάτω, ενώ σημειώνεται επίσης ότι δεν αναμένεται να λειτουργήσει στην Ευρώπη, ως το 2030, νέο fab για nodes κάτω από 22 nm. Αυτό είναι το επίπεδο όπου κρίνονται, στην πράξη, οι πιο απαιτητικοί επεξεργαστές για data centers και τεχνητή νοημοσύνη και εκεί η ήπειρος παραμένει εξαρτημένη από εξωευρωπαϊκά οικοσυστήματα. Η χρηματοδότηση είναι το δεύτερο μεγάλο αγκάθι και η εικόνα είναι πιο σύνθετη από το «η ΕΕ έριξε χρήμα». Η έκθεση μιλά για «policy-driven» επενδύσεις τουλάχιστον 43 δισ. ευρώ έως το 2030, που συνδυάζονται με εξαγγελίες για αντίστοιχο ύψος ιδιωτικών κεφαλαίων, με το συνολικό πακέτο να εκτιμάται σε τουλάχιστον 86 δισ. ευρώ. Ταυτόχρονα, οι ελεγκτές τονίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ελέγχει μόνο ένα μικρό κομμάτι της δημόσιας χρηματοδότησης, περίπου 10%, με την υλοποίηση να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από κράτη μέλη και ιδιωτικό τομέα. Στο «φόντο», η έκθεση αντιπαραβάλλει ότι οι κορυφαίοι κατασκευαστές παγκοσμίως είχαν προϋπολογίσει επενδύσεις της τάξης των 425 δισ. δολαρίων την περίοδο 2020–2023, δείχνοντας το μέγεθος του ανταγωνισμού σε απόλυτους όρους. Το τρίτο ζήτημα είναι η αρχιτεκτονική υλοποίησης. Η εξάρτηση από εθνικές αποφάσεις και η απουσία ισχυρής εντολής για κεντρικό συντονισμό δημιουργούν κατακερματισμό, αργούς ρυθμούς και πολλαπλά «κέντρα αποφάσεων» για έργα που απαιτούν ενιαίο σχεδιασμό, σαφή ορόσημα και προβλέψιμη αλυσίδα εφοδιασμού. Η έκθεση, επιπλέον, μιλά για αδυναμίες στην προετοιμασία, την εφαρμογή και την παρακολούθηση, καθώς και για έλλειψη σαφών, μετρήσιμων στόχων. Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική γίνεται εύθραυστη όταν στηρίζεται δυσανάλογα σε λίγα megaprojects. Η απόφαση της Intel, που ανακοινώθηκε το καλοκαίρι του 2025, να μην προχωρήσει με τα σχεδιαζόμενα projects σε Γερμανία και Πολωνία λειτουργεί ως παράδειγμα του πόσο εύκολα αλλάζει η εικόνα όταν ένας μεγάλος παίκτης αναθεωρεί. Όταν ένα τέτοιο «κομμάτι» βγαίνει από το παζλ, ο συνολικός ευρωπαϊκός στόχος δεν καθυστερεί απλώς, γίνεται πιο αβέβαιος ως προς το αν θα υπάρξει ποτέ η απαιτούμενη κρίσιμη μάζα. Υπάρχει και ένα τέταρτο, «γήινο» εμπόδιο που συχνά υποτιμάται στις πολιτικές ανακοινώσεις, το λειτουργικό κόστος. Η παραγωγή ημιαγωγών είναι εξαιρετικά ενεργοβόρα και η έκθεση αναφέρει, ως παράγοντες ανταγωνιστικότητας, το υψηλό ενεργειακό κόστος, την ανάγκη για μεγάλες ποσότητες νερού, την πρόσβαση σε πρώτες ύλες και το κενό σε δεξιότητες. Με απλά λόγια, η Ευρώπη μπορεί να διαθέτει ισχυρή έρευνα και κρίσιμες εταιρείες στον εξοπλισμό, όμως δυσκολεύεται να μετατρέψει αυτό το πλεονέκτημα σε παραγωγή μεγάλης κλίμακας, ειδικά στα πιο προηγμένα nodes. Για τον τελικό χρήστη, το διακύβευμα είναι το πόσο ανθεκτική θα είναι η αγορά σε νέες ελλείψεις και τι αυτό σημαίνει σε κόστος και χρόνους παράδοσης για προϊόντα που εξαρτώνται από τσιπ, από αυτοκίνητα και συσκευές έως δίκτυα, υπολογιστές και υποδομές. Το μήνυμα των ελεγκτών συνοψίζεται σε μια λέξη, επανεκτίμηση: ζητούν επείγον έλεγχο ρεαλιστικότητας και διορθωτικές κινήσεις, πριν ο στόχος του 2030 μείνει οριστικά εκτός εμβέλειας. Πηγές Special report 12/2025, The EU’s strategy for microchips, European Court of Auditors European Chips Act, European Commission (Shaping Europe’s digital future) Intel Reports Second-Quarter 2025 Financial Results, Intel Investor Relations Lip-Bu Tan, Steps in the Right Direction, Intel Newsroom Intel is cutting more jobs as CEO Tan tries to fix manufacturing missteps, Reuters EU’s Virkkunen says Commission plans new semiconductor support programme, Reuters Intel gives up Magdeburg fab and raises the prospect of the end of the foundry, heise online

Το Thread 1.4 βάζει «κανόνα» στο μοίρασμα των στοιχείων πρόσβασης του δικτύου, ώστε νέοι δρομολογητές-γέφυρες να μπαίνουν στο ίδιο Thread δίκτυο, αντί να φτιάχνουν δεύτερο. Προσθέτει επίσης πιο ξεκάθαρη πρόσβαση προς το διαδίκτυο για ενημερώσεις και απομακρυσμένο έλεγχο (προαιρετική για τους κατασκευαστές και απενεργοποιήσιμη), μαζί με Thread πάνω σε Wi-Fi και Ethernet και καλύτερα εργαλεία διάγνωσης. Το «ξεμπέρδεμα» στο σπίτι εξαρτάται από ενημερώσεις firmware και υιοθέτηση ανά οικοσύστημα, ενώ οι προθεσμίες πιστοποίησης για border routers «σπρώχνουν» την αγορά προς το 2026. Το Thread είναι πρωτόκολλο δικτύωσης χαμηλής κατανάλωσης, βασισμένο σε IP, που σχεδιάστηκε για συσκευές όπως αισθητήρες, διακόπτες, λάμπες και κλειδαριές. Στόχος του είναι να χτίζει ένα ασύρματο πλέγμα (mesh) όπου οι συσκευές επικοινωνούν μεταξύ τους και «αναμεταδίδουν» κίνηση, ώστε να κερδίζεις εμβέλεια και αντοχή χωρίς να φορτώνεις το Wi-Fi. Για να μπει αυτό το πλέγμα στο υπόλοιπο τοπικό δίκτυο και, όταν χρειάζεται, στο ίντερνετ, χρειάζεται έναν δρομολογητή-γέφυρα (border router). Τέτοιους ρόλους μπορούν να παίξουν συσκευές τύπου Apple TV, HomePod, Google Nest hubs, Echo, eero και ορισμένα hubs. Εκεί ακριβώς γεννήθηκε και το πρακτικό πρόβλημα των τελευταίων ετών: σε σπίτια με μίξη οικοσυστημάτων, οι δρομολογητές-γέφυρες συχνά κατέληγαν να στήνουν ξεχωριστά Thread δίκτυα, αντί να χτίζουν ένα ενιαίο. Η πιο κρίσιμη αλλαγή του Thread 1.4 είναι ότι τυποποιεί τον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται τα διαπιστευτήρια του δικτύου οι δρομολογητές-γέφυρες και οι συσκευές. Με απλά λόγια, όταν προσθέτεις νέο Thread 1.4 border router, η προδιαγραφή ορίζει κοινό τρόπο ώστε να αναγνωρίζει το υπάρχον Thread δίκτυο και να εντάσσεται σε αυτό, αντί να στήνει καινούριο, ανεξάρτητα από μάρκα, πλατφόρμα ή λειτουργικό στο κινητό. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το Matter, γιατί το Matter υπόσχεται κοινό «λεξιλόγιο» συσκευών, αλλά αν το υποκείμενο δίκτυο είναι κομματιασμένο, η εμπειρία καταρρέει σε αποσυνδέσεις και αστάθεια. Υπάρχει όμως ένα όριο που πρέπει να ειπωθεί καθαρά: το Thread 1.4 δεν «ενώνει από μόνο του» πολλά ήδη υπάρχοντα Thread δίκτυα που έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν στο ίδιο σπίτι. Η βελτίωση στοχεύει κυρίως στο να μη δημιουργούνται νέα παράλληλα δίκτυα, από τη στιγμή που μπαίνουν στη μέση Thread 1.4 border routers. Αν σήμερα έχεις ήδη πολλά δίκτυα, μπορεί να απαιτηθούν επαναρυθμίσεις συσκευών, ανάλογα με το τι εργαλεία θα δώσουν οι κατασκευαστές. Το Thread 1.4 προσθέτει επίσης «Cloud Connectivity», δηλαδή μια τυποποιημένη διαδρομή προς το ίντερνετ μέσω των border routers. Αυτό δίνει στους κατασκευαστές τη δυνατότητα να προσφέρουν λειτουργίες όπως απομακρυσμένη πρόσβαση, πιο άμεσες ενημερώσεις υλικολογισμικού (firmware) και καλύτερη υποστήριξη. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η χρήση cloud παραμένει επιλογή του κατασκευαστή και, όταν ενεργοποιείται, προβλέπεται δυνατότητα απενεργοποίησης από τον χρήστη σε επίπεδο δικτύου, εφόσον η υλοποίηση του border router το εκθέτει σωστά. Άλλη πρακτική αναβάθμιση είναι το Thread πάνω σε υποδομή (Thread over Infrastructure). Εδώ η λογική είναι ότι οι border routers μπορούν να αξιοποιούν και συνδέσεις Wi-Fi ή Ethernet ως πρόσθετη «ράχη» μεταφοράς, πέρα από το ασύρματο ραδιόφωνο του Thread. Αυτό στοχεύει σε λιγότερη πολυπλοκότητα και μεγαλύτερη αξιοπιστία σε μεγάλα σπίτια ή κτίρια, καλύτερο «δέσιμο» όταν μετακινείς συσκευές ή όταν έχεις δύσκολες γωνίες και εξωτερικούς χώρους. Σημαντικό, αλλά λιγότερο «ορατό», είναι και το κομμάτι διαγνωστικών. Το Thread 1.4 προβλέπει τυποποιημένους τρόπους ώστε οι συσκευές να αναφέρουν κατάσταση και βασικά στοιχεία ρύθμισης του δικτύου. Αυτό ανοίγει τον δρόμο για καλύτερη αντιμετώπιση προβλημάτων μέσα από τα apps των κατασκευαστών, χωρίς ο χρήστης να μαντεύει γιατί μια συσκευή «χάθηκε». Τέλος, η προδιαγραφή ακουμπά και σενάρια επαγγελματικών εγκαταστάσεων, με έμφαση στη μαζική ζευγοποίηση (commissioning at scale). Εκεί μπαίνουν έννοιες όπως Transport Layer Security (TLS), ένα πρωτόκολλο ασφαλούς επικοινωνίας, ώστε η προσθήκη πολλών προεγκατεστημένων συσκευών να γίνεται με πιστοποιητικά και ισχυρή ταυτοποίηση, χωρίς να σκανάρεις κωδικούς σε δυσπρόσιτα σημεία. Το «πότε θα το δει ο χρήστης» εξαρτάται από δύο πράγματα: αναβαθμίσεις firmware στα υπάρχοντα προϊόντα και νέες κυκλοφορίες με Thread 1.4. Σε επίπεδο πιστοποίησης, το μήνυμα είναι σαφές. Οι αιτήσεις πιστοποίησης Thread 1.3 για Thread Border Routers κλείνουν στις 31 Δεκεμβρίου 2025, και από 1 Ιανουαρίου 2026 το Thread 1.4 είναι η μόνη προδιαγραφή διαθέσιμη για πιστοποίηση border routers. Αυτό πιέζει την αγορά, αλλά δεν εγγυάται ότι κάθε παλιός κόμβος θα αναβαθμιστεί. Στο πρακτικό επίπεδο, η εικόνα στα τέλη του 2025 δείχνει ότι αρχίζει να «ξεκολλάει» η κατάσταση, αλλά όχι ομοιόμορφα. Η SmartThings, για παράδειγμα, έχει ανακοινώσει υποστήριξη Thread 1.4 με δυνατότητα να ενώνει το δικό της Thread δίκτυο με υπάρχοντα κοντινά Thread δίκτυα μέσα από την εφαρμογή της. Αυτό είναι ακριβώς το είδος υλοποίησης που χρειάζεται για να μη νιώθεις ότι το έξυπνο σπίτι είναι «συλλογή από νησιά», αλλά ένα ενιαίο σύστημα. Πηγές Mesh Networks Are About to Escape Apple, Amazon, and Google Silos — IEEE Spectrum Thread 1.4.0 Features White Paper — Thread Group It could be 2026 before all your Thread border routers work together — The Verge Samsung SmartThings finally adds support for joining existing Thread networks — The Verge

Η άνοδος τιμών σε DRAM και NAND, με αιχμή τη ζήτηση από AI υποδομές, αρχίζει να μεταφέρεται σε servers και PCs, με την αγορά να μιλά για αυξήσεις που σε servers μπορεί να κινηθούν γύρω στο 15%. Σε άρθρο γνώμης, ο Richard Speed υποστηρίζει ότι το κόστος μνήμης κάνει λιγότερο βιώσιμη την προσέγγιση «βάζουμε κι άλλη RAM», και ξαναφέρνει στο προσκήνιο τη συζήτηση για software bloat. Αν τα ανοδικά σενάρια συνεχιστούν (έως και διπλασιασμός τιμών μνήμης σε ορίζοντα 2026, ανά προβλέψεις που επικαλούνται κλαδικά ρεπορτάζ), η αποδοτικότητα σε frameworks και frontends παύει να είναι προαιρετική. Σε άρθρο γνώμης στο The Register, ο Richard Speed υποστηρίζει ότι η βιομηχανία λογισμικού βρίσκεται μπροστά σε μια αλλαγή κινήτρων που θυμίζει, ως μηχανισμό πίεσης, την ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του 1970. Τότε, η ακριβή ενέργεια επιτάχυνε την αποδοτικότητα στους κινητήρες. Σήμερα, το αντίστοιχο «σοκ» έρχεται από το κόστος της μνήμης, καθώς η ζήτηση που συνδέεται με AI υποδομές και data centers ανεβάζει την τιμή των memory components και περιορίζει την άνεση του «ρίχνουμε hardware στο πρόβλημα». Το σημείο-κλειδί του σχολίου είναι ότι για χρόνια η αγορά συμπεριφερόταν σαν η RAM να είναι ταυτόχρονα φθηνή και ανεξάντλητη. Αυτό, κατά τον Speed, επέτρεψε μια κουλτούρα ανοχής απέναντι σε layers, εξαρτήσεις και ολοένα βαρύτερες στοίβες ανάπτυξης, που υπό διαφορετικές συνθήκες θα κρίνονταν υπερβολικές. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο σύγχρονος Windows Task Manager έχει μέγεθος λίγων megabytes στο disk, αλλά ζητά δεκάδες megabytes μνήμης πριν καν δείξει στον χρήστη πόση RAM καταναλώνει, για παράδειγμα, ο Chrome. Το ζητούμενο δεν είναι να «δικαστεί» ένα συγκεκριμένο εργαλείο, αλλά να αποτυπωθεί το πόσο εύκολα η καθημερινή εμπειρία χρήσης έχει αποδεχτεί υψηλότερο baseline κατανάλωσης πόρων. Το επιχείρημα ενισχύεται επειδή δεν έρχεται σε κενό. Κλαδικά ρεπορτάζ των τελευταίων εβδομάδων αποδίδουν σε πηγές της εφοδιαστικής αλυσίδας και σε αναλύσεις αγοράς μια νέα περίοδο έντονης πίεσης σε DRAM και NAND, με OEMs να προετοιμάζουν αυξήσεις σε servers που μπορούν να κινηθούν σε διψήφια ποσοστά. Παράλληλα, σε ορισμένα σενάρια που καταγράφονται σε σχετικά ρεπορτάζ, η άνοδος μπορεί να αποδειχθεί πιο επίμονη, με ορίζοντα ακόμη και το 2026. Το πρακτικό συμπέρασμα είναι ότι η αποδοτικότητα παύει να είναι «αισθητική επιλογή» και γίνεται ζήτημα κόστους. Για τους developers αυτό μεταφράζεται σε αυστηρότερη επιλογή εξαρτήσεων, μετρήσεις μνήμης σε πραγματικά workloads και λιγότερη ευκολία στην υιοθέτηση βαριών frameworks χωρίς σαφές όφελος. Για τους επικεφαλής έργων, σημαίνει ότι η βελτιστοποίηση χρειάζεται χώρο στο πλάνο και όχι μόνο ως «τελευταίο βήμα», αλλιώς το κόστος απλώς μεταφέρεται σε hardware, και πλέον το hardware δεν είναι η φθηνή διέξοδος που ήταν. Πηγές Memory is running out, and so are excuses for software bloat, The Register Server prices set to jump 15% on memory cost spike, The Register Commodity memory prices set to double as fabs pivot to AI market, The Register Server memory prices could double by 2026 as AI demand strains supply, Network World IDC expects average PC prices to jump by up to 8% in 2026 due to crushing memory shortages, Tom’s Hardware Extended thinking

Η Microsoft φέρνει στο Windows Server 2025 τη νέα «Native NVMe» στοίβα αποθήκευσης, με στόχο μικρότερο latency και χαμηλότερο I/O overhead. Σε μετρήσεις της ίδιας (DiskSpd, 4K random read σε NTFS) αναφέρονται έως περίπου 80% περισσότερα IOPS και έως περίπου 45% λιγότεροι κύκλοι CPU ανά I/O, σε συγκεκριμένο test σύστημα. Παράλληλα, χρήστες δοκιμάζουν ανεπίσημα αντίστοιχη ενεργοποίηση σε Windows 11 25H2 μέσω αλλαγών στο Μητρώο, με αναφορές για μεγάλα κέρδη σε τυχαία I/O, αλλά και ρίσκα συμβατότητας. Η Microsoft ανακοίνωσε ότι στο Windows Server 2025 είναι πλέον διαθέσιμη η «Native NVMe» στοίβα I/O, δηλαδή μια ανασχεδιασμένη διαδρομή που σταματά να περνά τις NVMe μονάδες από μετάφραση τύπου SCSI. Στόχος είναι να μειωθεί το overhead από command translation και locks, ώστε να πέσει η καθυστέρηση και να βελτιωθεί η αποδοτικότητα, ειδικά σε παράλληλα, «βαριά» storage φορτία. Σε τεχνικό επίπεδο, η Microsoft περιγράφει ότι θέλει να αξιοποιήσει καλύτερα τη φύση του NVMe, που έχει σχεδιαστεί για μαζική παραλληλία. Στο σχετικό κείμενο γίνεται σύγκριση με πιο «παραδοσιακές» διαδρομές που κουβαλούν περιορισμούς της SCSI λογικής, κάτι που σε υψηλό I/O concurrency μπορεί να λειτουργήσει ως εμπόδιο όταν το υποκείμενο μέσο μπορεί να εξυπηρετήσει πολύ περισσότερη παραλληλία. Στις μετρήσεις, η Microsoft αναφέρει ότι με ενεργό το Native NVMe, σε δοκιμές με DiskSpd και 4K τυχαίες αναγνώσεις πάνω σε τόμους NTFS, το Windows Server 2025 μπορεί να φτάσει έως περίπου 80% περισσότερα IOPS και έως περίπου 45% λιγότερους κύκλους CPU ανά I/O σε σύγκριση με Windows Server 2022. Υπάρχει ρητή σημείωση ότι τα αποτελέσματα διαφέρουν, ενώ τονίζεται πως η λειτουργία είναι προαιρετική (opt in) και δεν είναι ενεργή από προεπιλογή. Σημαντική λεπτομέρεια είναι και η πλευρά του driver. Για να «κουμπώσει» το σενάριο της Microsoft, οι μονάδες πρέπει να χρησιμοποιούν τον ενσωματωμένο NVMe driver των Windows (StorNVMe, stornvme.sys). Αν υπάρχει vendor driver ή διαφορετική στοίβα, το όφελος μπορεί να μην εμφανιστεί ή να αλλάξει. Από εκεί ξεκινά και το ενδιαφέρον για τους desktop χρήστες. Το Tom’s Hardware μεταφέρει ανεπίσημες δοκιμές σε Windows 11 25H2, όπου χρήστες επιχειρούν να «ξεκλειδώσουν» αντίστοιχη συμπεριφορά μέσω αλλαγών στο Μητρώο. Σε δοκιμή που αποδίδεται σε χρήστη του X (Mouse&Keyboard), σε σύστημα με SK hynix Platinum P41 2TB, το σκορ του AS SSD ανέβηκε από 10.032 σε 11.344 (περίπου 13%), με τα πιο καθαρά κέρδη να έρχονται από τις τυχαίες εγγραφές, +16% στις 4K και +22% στις 4K 64 threads (4K-64Thrd). Σε δεύτερη περίπτωση, Reddit χρήστης (Cheetah2kkk) έδειξε μετρήσεις σε MSI Claw 8 AI+ με Crucial T705 4TB. Εκεί οι σειριακές επιδόσεις (sequential) ανέβηκαν πιο συγκρατημένα, αλλά τα τυχαία I/O ήταν αυτά που ξεχώρισαν, κάτι που ταιριάζει με το αφήγημα της Microsoft για αύξηση IOPS και μείωση overhead. Για τον συγκεκριμένο SSD αναφέρονται +12% στις τυχαίες αναγνώσεις και έως +85% στις τυχαίες εγγραφές, πάντα ως user benchmarks, όχι ως επίσημες, ελεγχόμενες μετρήσεις. Το πρακτικό συμπέρασμα είναι διπλό. Πρώτον, τέτοιες βελτιώσεις «πιάνουν» κυρίως σε τυχαία I/O και υψηλή παραλληλία, άρα ταιριάζουν περισσότερο σε βάσεις δεδομένων, VMs, file servers, build pipelines και γενικά σε workloads που σπάνε τη δουλειά σε πολλές μικρές, παράλληλες πράξεις. Δεύτερον, σε τυπικό gaming ή «γραφείο και browsing» σενάριο, δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα γίνει αισθητή διαφορά, ειδικά αν το bottleneck είναι αλλού (CPU scheduling, antivirus, decompression assets, shader compilation). Υπάρχει και το σκέλος του ρίσκου. Το Tom’s Hardware προειδοποιεί ότι αλλαγές αυτού του τύπου μπορούν να φέρουν ασυμβατότητες, εργαλεία διαχείρισης SSD (π.χ. Samsung Magician, WD Dashboard) μπορεί να μπερδεύονται, ακόμη και να «βλέπουν» δίσκους διπλά, ενώ υπάρχει και πιθανότητα αλλαγών σε disk IDs που επηρεάζουν λογισμικό backup. Επιπλέον, αναφέρονται περιπτώσεις όπου κάποιοι δεν είδαν όφελος ή είδαν χειρότερη εικόνα σε συγκεκριμένους consumer SSD, κάτι που δείχνει ότι πριν γίνει «default» σε client Windows, θα χρειαστεί σοβαρή δουλειά συμβατότητας. Πηγές Microsoft, “Announcing Native NVMe in Windows Server 2025: Ushering in a New Era of Storage Performance” Tom’s Hardware, “Windows Server 2025 gains native NVMe support, 14 years after its introduction” Tom’s Hardware, “Windows 11 rockets SSD performance to new heights with hacked native NVMe driver” Tom’s Hardware, “Registry hack enables new performance-boosting native NVMe support on Windows 11, but at your own risk” Microsoft Learn, “NVMe Features Supported by StorNVMe”