Jump to content

Βγήκε η απόφαση για τη δίκη MGM κατά P2P


Wizard!
 Share

Recommended Posts

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς διαβάσατε την απόφαση, αλλά εδώ μπορείτε να δείτε μια περιληπτική ανάλυσή της και της ενδεχόμενες συνέπειες: http://www.tomshardware.com/hardnews/20050627_193031.html

Πολύ χοντρικά, η απόφαση λέει, ότι επειδή δεν μπορεί η κάθε εταιρία που υπερασπίζεται τα πνευματικά της δικαιώματα να μηνύει εκατομύρια χρήστες, απλά μηνύει την εταιρία που έφτιαξε το μηχανισμό (software + HARDWARE!!!) που δίνει το δικαίωμα στους χρήστες να διακινούν και να εκμεταλεύονται παράνομα τα προϊόντα τους.

Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι θα γίνει χαμός με τη συγκεκριμένη απόφαση και όχι εις βάρος μας, αλλά εις βάρος των ΗΠΑ και των αμερικάνικων εταιριών, αφού ας μην ξεχνάμε, μόνο αυτούς αφοράνε οι αποφάσεις τους, δεν είναι, επίσημα τουλάχιστον, κυβερνήτες του κόσμου.

Διαβάστε προσεκτικά ένα σημείο στην ανάλυση του Tom's που λέει, ότι η απόφαση αυτή, δεν είναι κατά της τεχνολογίας P2P, αλλά όλων των τεχνολογιών και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, το 90% της μουσικής που είναι γραμμένη μέσα σε iPods, είναι κεκτημένη παράνομα, πράγμα που σημαίνει ότι η Apple, βάσει της παραπάνω απόφασης, θα μπορούσε να μηνυθεί και να καταστραφεί τελείως. Το ίδιο συμβαίνει με όλες τις εταιρίες κατασκευής εγγράψιμων μέσων, cd-writer, dvd-writer, την Ahead, κλπ.

Μετά από αυτό, πιστεύω ότι γενικά θα γίνει ένας παγκόσμιος χαμός με τελικό αποτέλεσμα την μεταφορά όλης αυτής της βιομηχανίας εκτός ΗΠΑ και την ανάπτυξη των ανατολικών χωρών και ιδιαίτερα της Κίνας που ήδη μπαίνει δυναμικά, σε πολύ ισχυρούς αντιπάλους. Έτσι οι ΗΠΑ θα καταστραφούν μόνες τους και θα μείνουν φυλακισμένοι στο νόμο τους (αν αυτός δεν αλλάξει) και όλοι οι υπόλοιποι θα ευχαριστιούντε ακόμα περισσότερο τα πλεονεκτήματα του file-sharing, αφού σχεδόν κανένας δε θα τολμάει να βγάλει ανάλογες αποφάσεις σκεπτόμενος τις ανυπολόγιστες συνέπειες...

Η αποψή σας? :)

Link to comment
Share on other sites

Μέρος 1ο

The issue of secondary liability

Secondary liability--the subject of the Betamax case--refers to the responsibility of a media manufacturer for how its media is put to use. Determining the extent of secondary liability, states today's decision, is a matter of establishing the original intent of the manufacturer--whether its employees intended or even knew that their media could be put to illegal or infringing use. "As anybody who deals with the law [knows], intent is always the squishy thing that people argue about all the time," said legal expert Richard Santalesa, former Executive Editor of NetGuide magazine. Santalesa told us his reading of the decision indicates the high court found extensive evidence that Grokster and Morpheus software were intended to be used for infringement purposes.

But the Court stopped short of finding Grokster and Streamcast, respectively, guilty of infringement, leaving that for the lower court to determine. "I think this puts emphasis on lower courts looking at the intent of the parties putting forth the software and the system," stated Santalesa. "If they don't put in their ads, 'Steal software! Steal music!' and they do try and make some kind of mechanisms to get rid of some copyrighted work, then I don't think they're going to be held liable for infringement based on this case." So while this decision is clearly bad news for Grokster, Santalesa believes, "in terms of the P2P market overall, I don't think this is the death knell at all."

Pamela Jones, a paralegal and editor of Groklaw, believes the high court made some efforts to protect the language in the 1984 Sony case. "While Grokster is squished, [the] Sony [decision] survived," Jones told Tom's Hardware Guide. "And in the big picture, that is most important. I think the justices made a real effort to protect Sony, and that is gratifying."

One of the most telling paragraphs in the decision, as Jones and Santalesa both cited, comes not in the body of the text, but in footnote #12: "Of course, in the absence of other evidence of intent, a court would be unable to find contributory infringement liability merely based on a failure to take affirmative steps to prevent infringement, if the device otherwise was capable of substantial noninfringing uses. Such a holding would tread too close to the Sony safe harbor." Jones told us MGM was attempting to attain an infringement percentage--a sort of line in the sand representing the standard plaintiffs must meet to establish intent--from the high court, which the company ultimately didn't get.

Μέρος 2ο

Sure, [plaintiffs] could try and sue these companies based on trying to show that the advertisements were promoting infringement uses," responded Santalesa, "but again, it comes back to the intent element. If those ads are fairly neutral, and aren't inducing copyright infringement, then the burden is really on the plaintiffs to show that the meaning of that ad was to induce infringement." The success rate of such lawsuits, Santalesa believes, is doubtful.

Δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα όσο τα γράφεις, πιστεύω.

Αναφέρει κάποια παραδείγματα όπου θα μπορούσε κάποιος να μηνύσει τις εταρίες που αναφέρεις, αλλά από την άλλη η πιθανότητα να αποδείξει ότι σκοπός των τεχνολογιών αυτών είναι η παράνομη κατοχή/αντιγραφή, είναι πολύ μικρή.

Επίσης δεν είναι νόμος, αλλά απόφαση δικαστηρίου.

Link to comment
Share on other sites

ναι αλλά απόφαση δικαστηρίου αποτελεί δεδικασμένο και έχει ισχύ σχεδόν νόμου από την στιγμή που θα ισχύσει

Link to comment
Share on other sites

Και συγνωμη ρε λαμπιτες αλλα τελικα τι θα κανει η Microsoft που ειναι να βγαλει δικο της π2π?Θα το συνεχισει η θα το παρατησει λογω του νομου?

Link to comment
Share on other sites

Μακάρι να βγούν όπως τα λές Wizard. Αν γίνει κάτι τέτοιο μπορεί να έχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ επιπτώσεις στην αγορά λογισμικού και hardware.

Link to comment
Share on other sites

Η μικρομαλακή θα βγάλει το Ρ2Ρ της για να δείξει ότι μπορεί να βγάλει προϊόντα που δε σπάνε και έτσι θα έχουμε 1-2 μέρες μετά την release date ένα ακόμη Ρ2Ρ για την πάρτη μας...

Link to comment
Share on other sites

Βασικά δεν είπα ότι είναι τραγικά, απλά είπα ότι μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για τις αμερικάνικες εταιρίες, με αποτέλεσμα να στραφεί ο κόσμος στην Κίνα, όπου "χέστηκε" για το Χόλυγουντ και μάλιστα αυτή τη στιγμή είναι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του.

Όσο για τη M$, και τις υπόλοιπες εταιρίες, υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: Κατά έμμεσο τρόπο τους υποχρεώνουν να βάλουν έλεγχο στις εφαρμογές τους για copyrighted υλικό, όπου δε θα σε ειδοποιούν όπως τώρα ότι είναι (πχ Nero) αλλά δε θα σου επιτρέπουν να το χρησιμοποιήσεις...

Link to comment
Share on other sites

Απλά δεν το βλέπω να υλοποιείται για τις υπόλοιπες εταιρίες του χώρου, μιας και προυποθέτει να αποδειχτεί ότι οι εταιρίες cdrw/dvdrw software εγγραφής κλπ, δημιούργησαν ή προώθησαν τα προϊόντα τους με πρόθεση την παράνομη κατοχή/αντιγραφή.

Link to comment
Share on other sites

Δε θα συμφωνήσω με αυτό... Το σκεπτικό της απόφασης είναι ότι δίνουν τη δυνατότητα σε αυτούς που θέλουν να πράξουν παράνομα. Διάβασε το παράδειγμα για το iPod. Δε μιλάει ότι η Apple έχει πρόθεση, αλλά ο,τι δίνει τη δυνατότητα σε αυτούς που έχουν πρόθεση κι έτσι έμμεσα κερδοσκοπεί από την παρανομία.

Link to comment
Share on other sites

Ίσως έχει να κάνει με το πως ερμηνεύει ο καθένας τα παρακάτω:

"The issue of secondary liability

Secondary liability--the subject of the Betamax case--refers to the responsibility of a media manufacturer for how its media is put to use. Determining the extent of secondary liability, states today's decision, is a matter of establishing the original intent of the manufacturer--whether its employees intended or even knew that their media could be put to illegal or infringing use. "As anybody who deals with the law [knows], intent is always the squishy thing that people argue about all the time," said legal expert Richard Santalesa, former Executive Editor of NetGuide magazine. Santalesa told us his reading of the decision indicates the high court found extensive evidence that Grokster and Morpheus software were intended to be used for infringement purposes."

Link to comment
Share on other sites

Ακριβώς αυτό! Όπως γράφει και στο κείμενο "intent is always the squishy thing that people argue about all the time" πράγμα που σημαίνει, ό,τι βάσει των στοιχείων για το iPod που λέει, πως το 90% των κομματιών που βρισκονται σε iPod, είναι παράνομα, θα μπορούσαν να πουν ότι η Apple το κάνει επίτηδες για να βγάλει χρήματα.

Τελικά, δίνει απλά τη δυνατότητα στον πιο δυνατό και στον πιο έξυπνο να στήσει στον τοίχο τον ανταγωνιστή του...

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.