Seafalco

Εγώ δεν θά πω τίποτε, θα αφήσω να μιλήσει κάποιος άλλος: Quote: post 100 Originally Posted by Monsieur R. View Post When I'll grow old(newby), I will tell my grand children : "A long time ago, in a galaxy far, far away (named Australia), there were computers. And there was Attila. There were Death Stars and there were Cygnus X1, Na'ir al Saif. And there were Core Leonis, and Arrakis. And all you need to know is, at the end, there was just Attila." Maybe they won't believe me. But they should. So say we all... Scratch Build Arrakis - Page 5 - bit-tech.net Forums Και γι' αυτό ένα ακόμα ευχαριστώ στην Αγάπη! Scratch Build Cor Leonis - bit-tech.net Forums Ο άνθρωπος απλά είναι σε ΑΛΛΟ επίπεδο, είναι "θρησκεία"!!!

[MENTION=5249]Jaco[/MENTION] Άφωνος!! Μάλλον θα μου χρειαστεί κάποιο callibration και 'μένα!! Φίλε συγχαρητήρια, τέτοιοι οδηγοί τιμούν το χώρο που αναρτούνται! Χωρίς να μπω στην ουσία του πράγματος, (πολύ απέχω για να το κατέχω!) αισθάνθηκα ότι κάποιος με πήρε από το χέρι και με έκανε βόλτα σε τόπο θαυμαστό! Απλά respect!!! :thank_you2::thank_you2::thank_you2:

! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! Τι "καλημέρα" ήταν αυτή! Περισσότερα δεν λέω, αυτά αφού το διαβάσω! :dance3::dance3::dance3::dance3::dance3:

Καλημέρα!!! Το ζήτημα νομίζω το βλέπεις από λάθος σκοπιά! Η κάθε βίδα είναι -υποτίθεται- κατασκευασμένη να βιδώνεται και να ξεβιδώνεται από το ίδιο εργαλείο! Το κακό είναι ότι δεν κατασκευάζονται όλες οι βίδες έτσι ώστε να συμφωνούν ΑΚΡΙΒΩΣ με το stantard κατασκευής που υποτίθεται ακολουθούν! Αν σε αυτό προσθέσουμε και το γεγονός ότι υπάρχουν ένα σωρό τέτοια stantards , τα οποία πολλές φορές μοιάζουν μεταξύ τους, φτάνουμε συχνά σε καταστάσεις όπου νομίζουμε ότι έχουμε το σωστό εργαλείο, αλλά δυστυχώς δεν το έχουμε. Κλασικό παράδειγμα οι βίδες philips και οι βίδες Pozidrive, μακροσκοπικά μοιάζουν μεταξύ και σαν για να γίνει μεγαλύτερο το μπέρδεμα, κάποιες βίδες "λύνονται" και με τα δύο είδη! Έτσι για να καταλάβουμε τι παίζει με τις βίδες, δες εδώ τα διάφορα είδη και ....."κλάψε": List of screw drives - Wikipedia, the free encyclopedia Ας πούμε οι διαφορές των philips και frearson είναι μικρές, όπως και ανάμεσα στις pozidrive και supadriv! Άρα συμπέρασμα πρώτο: Εξακριβώνουμε με ποια βίδα ΑΚΡΙΒΩΣ έχουμε να κάνουμε! Επόμενο βήμα να δουμε αν έχουμε το ΑΚΡΙΒΩΣ κατάλληλο κατσαβίδι! Εφ' όσον έχουμε και τα δυο, το θέμα λύνεται χωρίς σκέψεις για "μαλακές" μύτες. Δεν ξέρω τι έχεις κατά νου, όταν λές για μύτες με επικάλυψη σιλικόνης, ελπίζω αυτό να μην αποτελεί παρεξήγηση της χρήσης της έκφρασης silikon (carbide), όπου εννούν -το ακριβώς αντίθετο από ότι λές- μια επίστρωση στις μύτες των κατσαβιδιών που τους προσδίδει μεγάλη επιφανειακή σκληρότητα και πρόσφυση στην βίδα. Μην ξεχνάμε ότι ο σχεδιασμός slot και bit (βίδα και μύτη) είναι τέτοιος ώστε να κατανείμει τις δυνάμεις που εξασκούνται με τρόπο τέτοιο που να μην ζορίσει τόσο πολύ το υλικό της βίδας και το καταστρέψει! Ένα ακόμα σημαντικό θέμα είναι ότι ο σχεδιασμός πολλών βιδών είναι τέτοιος που απαιτεί και κάποια πίεση στον άξονα του κατσαβιδιού (να σπρώξεις το κατσαβίδι πάνω στη βίδα "συνειδητά") για να μην "πεταχτεί" το κατσαβίδι από την βίδα! Ας πούμε λοιπόν, ότι έχουμε πάρει όλα τα μέτρα , αλλά και πάλι έχουμε πρόβλημα!!! Εδώ μάλλον έχουμε πέσει στην περίπτωση του ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ που ανέφερα πιο πριν! Απλά η βίδα , δεν είναι κατασκευασμένη ακριβώς σύμφωνα με τα πρότυπα, και αν δούμε κάτι τέτοιο, είναι πολύ πιθανόν οι "παραχωρήσεις" και οι "συμβιβασμοί" να μην έχουν σταματήσει στο σχεδιασμό , αλλά -γιατί όχι- να έχουν επεκταθεί και στο υλικό!!! Εδώ θέλει υπομονή και ψάξιμο , να βρείς ένα κατσαβίδι από μη "επώνυμο" κατασκευαστή και να πέσεις στην περίπτωση η ατασθαλία που θα έχει κάνει αυτός στην μύτη του, να ταιριάζει με την ατασθαλία που έχει κάνει ο κατασκευαστής της βίδας!!!!! Πιάσε τ' αυγό και κούρευτο , που λένε!!! Εγώ απλά σου εύχομαι "Καλή τύχη"!! Για να μην μείνει όμως κενό το ζήτημα του ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ, θα πρέπει να έχουμε κατά νου -όπως προειπώθηκε, ότι το "ακριβό" εργαλείο, είναι τελικά το πιο "φτηνό" στην χρήση του! Οι μιμητές πολλοί και επίδοξοι, αλλά τελικά μόνο τις εταιρίες που έχουν κάνει τεράστια επένδυση και εξειδίκευση στον τομέα μπορείς να εμπιστευτείς. Κατσαβίδια παράγουν πολλοί (πρακτικά όλοι), αλλά "κατσαβιδάδες" είναι πολύ λίγοι και αυτοί που πραγματικά έχουν προϊόντα εξαιρετικά μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Για παράδειγμα σου βάζω ένα link από μια εταιρία (Wiha) που κατά την άποψή μου όποιος ασχολείται θα πρέπει να την έχει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ κατά νου! Wiha Screwdrivers Index - 1000 Styles In Stock Και πιο ειδικά για λεπτοδουλιές: Precision Technicians Micro Screwdrivers Wiha Micro Precision Bits Ένας άλλος "κατσαβιδάς" είναι η Wera: Kraftform Micro Series: Wera Φυσικά το θέμα δεν εξαντλείται εδώ, αλλά ελπίζω να έγινε φανερό το τι παίζει με το πρόβλημα που ανέφερες. Καλή συνέχεια!!!!

Αγάπη! Το update στάζει μελάνι ακόμα και οι τιμές ανέβηκαν, ή είναι η ιδέα μου;

Ας πάρω από το τέλος αυτά που είπες. Το καταλαβαίνω, ότι πολλές φορές ο πιο φυσικός δρόμος είναι, να κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι είναι ο ασφαλέστερος / ορθότερος δρόμος, ούτε -ακόμα σημαντικότερο- ότι το κάνουν όλοι αυτό! Συνεπώς το να προσπαθείς να ερμηνεύσεις τις προθέσεις των άλλων με κριτήριο αυτό , μπορεί να σε οδηγήσεις σε επισφαλείς δρόμους! Δεν είμαι επαγγελματίας, δεν έχω καμία επαγγελματική στέγη να παινέψω, και η προσωπική μου αίσθηση περί αξιοπρέπειας δεν μου επιτρέπει να μιλήσω για τις δικές μου "δουλειές". Αν πω κάτι θα είναι για την δουλειά κάποιου που εκτιμώ την δουλειά του, ή για να είμαι ακριβέστερος που θαυμάζω την "τρέλα" του! Εκεί είδα κάποια πράγματα στα λεγόμενά σου που δεν κολλάνε! Υπεραπλουστεύουν τα πράγματα , και αποσιωπούν μια σειρά παραμέτρους που είναι σημαντικές! Για το ζήτημα του χρόνου -ειλικρινά εύχομαι να έχεις άφθονο- αλλά είναι αυτός που είναι το πολυτιμότερο από τις παραμέτρους μια "δημιουργίας", αν έπρεπε να πληρωθεί σε μια δουλειά ΕΝΑ πράγμα, αυτό θα ήταν ο χρόνος! Και το αστείο του πράγματος είναι ότι αυτό ακριβώς το κομμάτι κατά κανόνα μένει "ανικανοποίητο". Είναι ζήτημα αρχής λοιπόν να μπουν κάποια πράγματα στις διαστάσεις τους και να πάρουν το ειδικό βάρος που έχουν και να μην αφήνουμε να περιίπτανται εντυπώσεις ! Και όταν λέω εντυπώσεις, εννοώ το παράδειγμα που έφερες για το κουτί το σπρέυ, συγκρίνεις ένα σαφώς και μονοσήμαντα προσδιορισμένο αντικείμενο (σπρευ) με ένα θέμα που η ποικιλία των απροσδιόριστων παραμέτρων του (μοντάρισμα) το κάνει να "χωράει" ποοολύ "νερό" μέσα του! Και όσο για το γραφείο, θα πήγαινα σε αυτόν που θα με έκανε να πιστέψω ότι μπορεί να κάνει αυτό που θέλω ΚΑΙ μπορώ να τον πληρώσω! Είδες ότι όλα μια σύμβαση είναι, ανάμεσα στο θέλω και μπορώ! Δες λοιπόν σαν ενδεχόμενο, κάποιος να λέει την άποψή του, χωρίς άλλο κίνητρο, από το να δει να μπαίνουν τα πράγματα σε μια πιο δίκαια βάση, χωρίς να έχει ίδιο συμφέρον, απλά για την τάξη των πραγμάτων. Ναι υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν άξιο ξόδεμα του πολύτιμου χρόνου τους, το να πουν κάτι που μπορεί να κάνει την διαφορά, έστω κι αν αυτή είναι μικρή, έστω κι αν αποδειχθεί επί ματαίω! {το post μου αυτό έχει πάρει υπόψιν του μέχρι το post 9831. Για τα παραπέρα ..........}

Να βάλω κι εγώ ένα πετραδάκι στην κουβέντα. Τα αποσπάσματα που παραθέτω , τα λένε ΟΛΑ!! ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ([MENTION=20975]karmen1983[/MENTION]) Κοστολόγησε τον χρόνο σου, κοστολόγησε το πήγαινε έλα να βρεις υλικά, κοστολόγησε το πήγαινε έλα να πάρεις τα κομμάτια απο την ηλεκτροστατική κλπ και βασικό κοστολόγησε τα εργαλεία σου. ([MENTION=166]Κοπρίτης[/MENTION]) Σε ολα τα παραπανω σταδια δεν ξεχναμε φυσικα οτι αυτος που αναλαμβανει ενα τετοιο εγχειρημα εχει και την ευθυνη να καλυψει τυχον στραβες που μπορει να προκυψουν. --------------------------------------------------------------------------------------------------- Και τα λένε όλα, γιατί περιγράφουν αυτό που αποτελεί το βασικό ζήτημα στην ανάπτυξη ενός νέου "προϊόντος". Έστω και αν αυτό είναι ένα λυγισμένο πλεξι για να ξεκουράζονται τα ακουστικά μας. Μολονότι αυτό που είναι το σημαντικό σε ένα νέο προϊόν είναι η "ιδέα", σε μια περίπτωση όπως αυτή που συζητάμε -αλλά και γενικά στις διάφορες μόντες- δεν είναι αυτό που "πληρώνεις", αυτό (η ιδέα) τις πιο πολλές φορές προσφέρεται αφιλοκερδώς. Αυτό που δεν μπορεί να προσφερθεί χωρίς κανένα κόστος είναι όλα αυτά τα ζητήματα που εμπλέκονται στην ανάπτυξη του, όσο φιλικά και να το δεις, κάπως πρέπει να "πληρωθείς" για το χρόνο, το κόπο, τη σκέψη, τα πισωγυρίσματα , τις αναθεωρήσεις, και τόσα άλλα που δεν έχει νόημα να αναφέρω. Μόνο κάποιος που έχει ασχοληθεί με το να κατασκευάσει κάτι εκ του μη όντος, μπορεί να αντιληφθεί για το πολυποίκιλο των προβλημάτων. Αυτό που η δική μου πείρα λέει είναι ότι πρακτικά και σε φιλικό επίπεδο, ο "κατασκευαστής" ποτέ δεν θα έχει μια υλική αμοιβή που να αντισταθμίζει αυτά που ενσωμάτωσε στο "προϊόν", και αυτό γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι δυνατόν να μετακυλίσεις στον "πελάτη" το πραγματικό κόστος της κατασκευής. Απλά θα κοιτάξει να πάρει το αντίτιμο αυτό που θα του επιτρέψει να αντικαταστήσει τα αναλώσιμα που ξόδεψε και τα υλικά και θα βάλει και κάτι τελείως συμβολικά για τον "κόπο". Η μόνη άλλη λύση που υπάρχει είναι να προσφύγεις σε κάποιο "επαγγελματία" και τα εισαγωγικά τα βάζω όχι για να αμφισβητήσω τον επαγγελματισμό οποιουδήποτε, αλλά για υποδηλώσω ότι ακόμα και αυτοί που έχουν κάποιες έτοιμες λύσεις και υλικά και γνώσεις πηγών και μεθόδων, ακόμα και αυτοί λίγες φορές αισθάνονται ακριβοδίκαια αμοιφθέντες. Σχεδόν πάντα οι τιμές είναι πιο κάτω από αυτό που επιβάλει η "σκληρή" προσέγγιση του δούναι και λαβείν, επιμερίζουν τα κόστη και βάζουν την τελική απόσβεση της όλης επένδυσής τους κάπου προς τις "καλένδες". Βεβαίως αν έχεις ένα μαγαζί κάπως θα πρέπει να καταφέρεις να το κρατήσεις ανοιχτό, οπότε όσο καλή διάθεση και να έχεις, κάτι παραπάνω θα πρέπει να πάρεις, παρέχοντας από την άλλη μεριά αυτά που λογικό είναι να παρέχει κάποιος επαγγελματίας. Άρα μιλώντας για ανθρώπους που δεν έχουν σκοπό να μας "δαγκώσουν στο λαιμό", κατά κανόνα αυτά που πληρώνουμε δεν είναι "πολλά", αν πάμε σε επαγγελματία θα είναι μια λογική τιμή, όσο κι αν η ενδεχόμενη άγνοιά μας δεν μας επιτρέπει να το αντιληφθούμε με το πρώτο! Και αν πάμε σε κάποιο φίλο, ε εκεί είναι που ποτέ δεν θα καταφέρουμε ποτέ να του "πληρώσουμε" τον κόπο, γιατί πολύ απλά αυτός δεν είναι δυνατόν να πληρωθεί! Απλά μένει η φιλία και αυτή -αν την τιμάνε και τα δυο μέρη - είναι ανεκτίμητη!!!!! Και δουλεύει αμφίδρομα, γιατί ο "κόπος" για το φίλο είναι πιο πολύ διασκέδαση! Αυτά τα λίγα από εμένα, συμπαθάτε με που αυτό το "λίγα" για μια ακόμα φορά είναι απλά ευφημισμός, αλλά αισθάνθηκα ότι ειδικά σε ένα χώρο σαν το δικό μας, όπου η οικειοθελής και ανυστερόβουλη προσφορά είναι ο κανόνας, δεν θα μπορούσα να μείνω αμέτοχος!

E μα σε παρακαλώ!!!!! Για να μιλήσεις για τον Άρχοντα, θέλει πρώτα γαργάρες με ανθόνερο!!! :jump1::jump1::jump1: Άπαιχτα τα σκιτσάκια!!!:T:

[MENTION=10676]Hydra[/MENTION] Να σου πω, υπάρχουν δύο τρόποι (τουλάχιστον ) να δεις μια ταινία, ο ένας είναι να μείνεις εσύ στις "θέσεις" σου και να δεις αν η ταινία έχει κάτι να σου πει, και ο άλλος είναι να δεχτείς τις θέσεις της ταινίας και να δεις αν τελικά αυτό το "βάπτισμα" σε αυτές, έχει να σου πει κάτι και για τις παρούσες σου "θέσεις". Με τον πρώτο τρόπο είσαι "ασφαλέστερος" από τις "φόλες", με τον δεύτερο το ρίσκο είναι μεγαλύτερο, αλλά σαν "ανταμοιβή" μερικές φορές ανακαλύπτεις διαμάντια που διαφορετικά θα τα "έχανες"! Και μερικές φορές το πιο συγκλονιστικό δεν έρχεται από την ταινία αυτή καθ' αυτή, αλλά από την διαπίστωση του πως την "είδαν" οι δημιουργοί της. Για παράδειγμα να σου πω κάτι σχετικό με τον "Άρχοντα", οι ταινίες μου άρεσαν πολύ, αλλά εκεί που "έμεινα" κυριολεκτικά είναι όταν είδα από τα DVD που κυκλοφόρησαν το πως γυρίστηκε η ταινία και εδώ δεν μιλάω για τα τεχνικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν. Αυτό που με άφησε "ξερό" ήταν η Αγάπη και ο Σεβασμός στις λεπτομέρειες σε σημεία που κανείς δεν είδε και ούτε επρόκειτο εξ αρχής να δει, ας πούμε είδα ότι οι στολές των πρωταγωνιστών ήταν κεντημένες και από την εσωτερική πλευρά, σε σημεία που μόνο ο υπεύθυνος του βεστιαρίου μπορεί να είδε! Κάτι τέτοια σε κάνουν να σεβαστείς σε ένα άλλο επίπεδο μια δημιουργία. Εδώ λοιπόν είναι κάτι που σου δίνει την ευκαιρία να αντλήσεις από μια δημιουργία, από μια άλλη "οπτική" γωνία.

Οι τρόποι είναι διάφοροι, αλλά συνήθως πάμε με δοκιμασμένες λύσεις που εξασφαλίζουν στιβαρότητα και επισκεψιμότητα. Για να πάρεις μια ιδέα δες εδώ το κορίτσι μας: http://www.thelab.gr/cases-psu-and-mods/deikste-to-kouti-sas-2737-477.html#post1063433213 (post 9540) Καλή επιτυχία!

Βλέπω συχνά σχόλια για ταινίες, που μου γεννάνε τη σκέψη ότι πολλές φορές πάμε να δούμε μια ταινία ουσιαστικά προκατειλημμένοι αρνητικά απέναντί της! Και όταν λέω "αρνητικά απέναντί της", εννοώ κάτι γενικότερο από την προδιάθεσή μας απέναντι σε μια συγκεκριμένη ταινία. Είμαστε αρνητικά προδιατεθειμένοι στο να κάνουμε το βήμα που θα μας επιτρέψει να απολαύσουμε μια ταινία, να την αφήσουμε να «λειτουργήσει»! Δεν ξέρω –και φυσικά ούτε αποπειρώμαι- να αναλύσω το σύστημα αξιών που έχει ο καθένας μας, αλλά αυτό που νομίζω ότι αποτελεί εμπόδιο είναι μια «δυσκαμψία» που έχουμε στο να «αφεθούμε» στην ταινία να μας «πάρει μαζί της» , να μας «ταξιδέψει» στον δικό της κόσμο! Αναγνωρίζω ότι ίσως θέλει λίγο προσπάθεια για να «απαγκιστρωθούμε» από τα πρότυπα και τους «κώδικες» που αναλύουμε και αποδεχόμαστε τον Κόσμο, αλλά αν δεν κάνουμε τo βήμα αυτό, αν δεν «σπάσουμε τις αγκυλώσεις», δυστυχώς, είναι σαν να πάμε εκδρομή στη φύση σέρνοντας μαζί μας όλο το νοικοκυριό μας σε ένα τροχόσπιτο! Μοιραία αυτό θα μας εμποδίσει να Δούμε και να Γνωρίσουμε τις ομορφιές που αυτή μας επιφυλάσσει, γιατί απλά, τα «μπαγκάζια» που κουβαλάμε μαζί μας θα αποτελέσουν Το εμπόδιο να «κινηθούμε», να «ζήσουμε» να «ενσωματωθούμε» τελικά σε αυτό τον Άλλο κόσμο! Όλα αυτά που –κατανοητό- έχουμε την τάση να θεωρούμε ότι μας ορίζουν σαν προσωπικότητες, πολλές φορές περιέχουν και πολλά «βαρίδια», τα οποία τελικά θα μας εμποδίσουν να κάνουμε το Άλμα να αποδεχτούμε ένα νέο σύστημα «αξιών», «λογικής» , συμπεριφορών» και ενσωματωμένοι πλέον σε αυτό το άλλο πλαίσιο, να Δούμε, να Συμμετέχουμε να Συμπάσχουμε τελικά! Δεν μπορείς να πας να δεις ένα «παραμύθι» και να έχεις τον εαυτό σου καστρογυρισμένο, με τον άτεγκτο σύγχρονο πραγματιστικό τρόπο ανάλυσης που σε «προστατεύει» στην σύγχρονη πραγματικότητα. Πρέπει να αφεθείς, να δείξεις λίγη εμπιστοσύνη στον κόπο και στην ψυχή που έχει βάλει ο δημιουργός μιας ταινίας, και έτσι θα μπορέσεις να εκτιμήσεις τελικά αν πράγματι αυτή η ταινία , αυτός ο Άλλος κόσμος και η ιστορία του ήταν πράγματι καλή ή κακή, αν ήταν συνεπής ή όχι με τις δικές της δομικές «αξίες» και ορισμούς. Δεν κρίνω την άποψη κανενός εδώ, αλλά όταν βλέπω σχόλια που υπονοούν εμμέσως πλην σαφώς ότι ταινίες σαν τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή σαν το Avatar, δεν τους άγγιξαν, καταλαβαίνω ότι στην πράξη αυτό που έγινε, ήταν ότι ο θεατής δεν άφησε την ταινία να τον αγγίξει! Φυσικά δεν εκφράζω παρά κάποιες ανοργάνωτες προσωπικές σκέψεις, αλλά πιστεύω ότι όλοι αξίζουμε την εμπειρία, να δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να «ταξιδέψει» σε «άγνωστα νερά»!

Ο Χριστός κι η Μάνα του! ! ! ! ! Αυτά ειναι τα αδηλα κοστη των reviews! :rofl::rofl: :O:O:O:O

Καλώς ήρθες στην παρέα μας! Και πρόσεξε τι λες!!!!:whistle2: Από χιούμορ .......χιούμορ.....:-O Μπαααα! Εμείς πότε πότε λίγο πλάκα κάνουμε:P!!! Και επειδή είμαστε "οπτικοί" τύποι.... Φώτος και ούτω πως βοήσωμεν!!! Καλημέρα!!!!!

Άντε με το καλό και σε update με πλήρη υδρόψυξη!!! Όσο για την χρωματική αρμονία συμφωνώ κι επαυξάνω! Δύο πράματα που μου άρεσαν, το ένα δείχνει ότι η δουλειά έγινε με αγάπη και προσοχή (η διακόσμηση του block, ήθελε χέρι "βράχο" και υπομονή "σιδερένια") και το άλλο -δεν ξέρω αν έγινε επίτηδες- είναι η "γραβάτα" των καλωδίων τροφοδοσίας των καρτών γραφικών που εμμέσως πλην σαφώς, δηλώνει "...και οι δύο έσονται εις μίαν..."!! Για τις καλύπτρες ... -δεν ξέρω αν συμβαίνει μόνο σε μένα- αλλά μια λέξη μόνο μου έρχεται: "Κέντημα"!!! Αγάπη να 'σαι καλά να μας δίνεις πάντα τέτοια "εργόχειρα"! :worship::worship::worship::worship:

Ευτυχώς γιατί είχα σκεφτεί να ανοίξω το σεντούκι με τη προίκα μου! Το έχω ξαναπεί και δεν θα κουραστώ να το πω όσες φορές χρειαστεί: Η επικοινωνία μέσα από το Net είναι ουσιαστικά "ανάπηρη", γιατί στερείται του βασικού στοιχείου της διαπροσωπικής επαφής (γλώσσα σώματος , εκφράσεις προσώπου, χροιά και ύφος ομιλίας κλπ). Έτσι θέλει -πράγμα που κατά κανόνα μας διαφεύγει- ιδιαίτερη φροντίδα, θέλει κανάκεμα, και προσέγγιση που να βάζει τα "μαξιλαράκια" που έχουμε ανάγκη! Οπότε, για μα μην είναι άλλο αυτό που θέλαμε να πούμε, από αυτό που τελικά "εισέπραξε" ο αποδέκτης του λόγου μας, και για να μην κάνει ο "απογυμνωμένος" λόγος μας, άλλη εντύπωση από αυτήν που είχαμε πρόθεση, θέλει λίγο περισσότερη φροντίδα και "γλύκα". Απέχω πολύ -και εγώ ο ίδιος- από το ιδανικό στο οποίο προαναφέρθηκα, αλλά πιστεύω πως σε όλους μας αξίζει, να κάνουμε την παραπάνω προσπάθεια που απαιτεί το πλησίασμά του. Είναι ο καλύτερος τρόπος να πλησιάσουμε και εμείς μεταξύ μας! Και αν αυτό σημαίνει ότι θα "πούμε" και δυο κουβέντες παραπάνω, ας είναι έτσι! Είδες τώρα τι μου 'κανες !! Πάλι σεμεδάκι βγήκε!! ( Αν και θα 'πρεπε να γράψω τη μια λέξη κάτω από την άλλη, μπας και νυστάξει μια ψυχή εδώ μέσα! :dance3: :dance3: ) Άντε να 'μαστε καλά και να τα λέμε!!

Αυτό ήταν μόνο ένα μικρό "σεμεδάκι"! Την επόμενη φορά επιφυλάσσομαι για τραπεζομάντιλο!! :P

Όταν έχουμε από τη μια μεριά , μια φωτογραφική μηχανή που τραβάει από μια άγνωστη απόσταση , με ένα άγνωστο φακό και μια άγνωστη γωνία και από την άλλη μεριά έναν άνθρωπο επί τόπου που έχει μετρήσει και ξαναμετρήσει και το αποτέλεσμα δεν φαίνεται να χάνει από πουθενά, οι αρμοί είναι τέλειοι και τα σχετικά σημεία αναφοράς τελείως συμμετρικά. Τότε θα πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι, οι πιθανότητες να είναι σωστή, η όποια εντύπωση αποκομίζουμε από ένα αμφίβολο μέσο αναπαραγωγής όπως ένα κινητό, είναι τόσο μικρές, που καταντούν "επικίνδυνες", τόσο για την ακρίβεια της εκτίμησής μας, όσο -και κυριότερο- γιατί οι πιθανότητες να έχουμε κάνει λάθος, είναι τόσο πολλές, που στην πράξη, η γνώμη μας μετατρέπεται στο γνωστό Αβοριγίνειο κυνηγετικό όπλο, με "θύμα" του, εμάς του ίδιους!! Με άλλα λόγια είναι πολύ σοφότερο να σεβαστούμε στην πράξη την δουλειά του άλλου, παρά να την κρίνουμε συνοπτικά, στο πόδι και με τόσο αμφίβολα μέσα! Στον εαυτό μας, θα κάνουμε χάρη! ! !

Καλώς τον!!! Σιδεροκέφαλος!!!

Για την έμπνευση, συμφωνώ μαζί σου, αυτό το PC-γραφείο, είναι ένα ερέθισμα και μπράβο σε αυτόν που το έφτιαξε. Αλλά χωρίς να θέλω να γίνω πολύ "παράξενος", τι είναι αυτό που είδες και σου άρεσε! Περισσότερο, σαν παράδειγμα του πως να μην φτιάξετε ένα PC-γραφείο, μου μοιάζει!

8. Λίγη ακόμα βελτίωση! Είδαμε ότι τα πάσα είχαν "κλωτσήσει", και κάναμε και μια υπόθεση για το τι φταίει, εμένα όμως με έτρωγε κάτι που είδα, η μάλλον για να είμαι πιο ακριβής, κάτι που δεν είδα! Αυτό που ήταν στο πίσω μέρος του μυαλού ήταν το γεγονός ότι τα πάσα είχαν μεν χαλάσει, αλλά η καταστροφή τους δεν προχώραγε πολύ βαθιά, λες και η βίδα δεν έφτανε αρκετά μέσα στην οπή του block! Με την ευκαιρία του απαραίτητου καθαρισμού του block (ε μην το παραδώσω και βρόμικο!), το "πρόβλημα" διερευνήθηκε λίγο παραπάνω: Και έβγαλε λαγό! Η βίδα έχει διαθέσιμο μήκος για συναρμογή με το πάσο, μόνο 2,73mm! Αν δε συνυπολογίσουμε ότι το εμφυτευμένο V-Coil είναι και λίγο πιο κάτω από το πρόσωπο του block, τότε μένουν μετά βίας 2mm για να πιάσει η βίδα πάνω στο πάσο, που μπορεί λύνει προβλήματα, αλλά δεν κάνει και θαύματα! Μια μικρή έρευνα στο κουτί με τις βίδες ΙΝΟΧ, έδωσε την κατάλληλη λύση! Η νέα βίδα έχει διαθέσιμο μήκος για να βιδώσει στο πάσο 4,85mm, άρα αφαιρώντας την βύθιση του V-Coil μέσα στο block, απομένουν περίπου 4,2mm για να πιάσει η βίδα πάνω στο μεταλλικό πάσο, με άλλα λόγια η βίδα θα καλύψει όλο το διαθέσιμο μήκος του πάσου και θα περισσεύει και λίγο! Το πρόβλημα λοιπόν λύθηκε με μια μικρή αλλά σημαντική διαφοροποίηση. Μπουγάδα τώρα έχει τη σειρά και στέγνωμα. Μια τελευταία ματιά πριν το τελικό δέσιμο του Water Block. Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή, όπως και σε κάθε κλείσιμο καπακιού άλλωστε, τις βίδες τις σφίγγουμε λίγο τη μια και μετά στην απέναντι, κατόπιν στην διπλανή της και συνεχίζουμε σφίγγοντας προοδευτικά και εναλλάξ, μέχρι το καπάκι να πατήσει τέλεια και σφιχτά! Και αφού τελείωσε το σφίξιμο, ας κάνουμε και έναν έλεγχο για τον αν οι βίδες "έκατσαν" σωστά μέσα στα φρεζαρίσματα τους. Μια χαρά πήγαν τα πράματα! Δυο ματιές πριν να το αμπαλάρω τις μοιράζομαι μαζί σας. Και μιας και είχα κάνει τόσο κόπο να το κρατήσω καθαρό μετά την μπουγάδα, ας το προφυλάξω και όπως πρέπει: Βέβαια στο τέλος κάτι πήγε στραβά! Ίσως για να μη το πιάσει το "μάτι"! Είχα υποσχεθεί και μοβ κορδελίτσα και ...μου ζητήθηκαν και στρασάκια!!! Δυστυχώς ούτε το ένα είχα ούτε το άλλο. Ελπίζω η φίλη μας να δείξει κατανόηση για την λύση που έδωσα!

Παιδιά ευχαριστώ πολύ για το Stiky!!! Και για να το "τιμήσω" στη συνέχεια ένα μικρό update, για μη μένουν σκοτεινά σημεία!

Παιδιά να είσαστε καλά όλοι! Χαίρομαι που η μικρή "μαστοριά" μου σας άρεσε! Η αλήθεια είναι, ότι η διαφορά που επετεύχθη στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι εντυπωσιακή, άλλα ακόμα πιο εντυπωσιακή ήταν η ευκολία που έγινε αυτό! Κάπου το αναφέρω ότι ο πραγματικός χρόνος είναι λίγος, αλλά επειδή με "γαργάλισε" το θέμα, είπα εκεί στο επί τόπου, με την ευκαιρία που είχα μαζί μου μια μικρή φωτογραφική μηχανή: "Γιατί όχι, ενδιαφέρον θα είναι", και χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω ότι πράγματι είναι! Έτσι η αποτύπωση των εργασιών έγινε "στο πόδι", χωρίς φωτισμό κλπ καλούδια που είναι απαραίτητα για μια αξιοπρεπή φωτογράφιση,αφήνοντας τα εργαλεία για να πιάσω την κάμερα και πάλι ξανά στα εργαλεία. Προσπαθώ να ξεχάσω πόσες φορές έπλυνα τα χέρια μου εκείνη τη μέρα, για να μην κάνω την κάμερα σαν λαδωμένο ποντικό! Τέλος πάντων αυτό είχε και ένα ρεαλιστικό αντίκτυπο -μια νότα "μηχανουργείου"- στην αποτύπωση, κάτι σαν .......ντοκυμανταίρ! (τι λέω ο.... "μάστορας" ) Βεβαίως το θέμα προσφερόταν για συζήτηση, και πράγματι είναι ακριβώς μέσα στα πλαίσια ενός "Οδηγού", αλλά το έβλεπα ότι έλειπαν μια σειρά πράγματα, οπότε η καλύτερη λύση ήταν οι ελλείψεις σε εικόνα να αντισταθμιστούν με μια κατά το δυνατόν ευπρεπή γραπτή υποστήριξη! Και απ' ότι "ψυχανεμίζομαι" ( ), μάλλον η "αντιστάθμιση" αυτή έκανε την δουλειά της! :thank_you2: Να είμαστε καλά λοιπόν και σύντομα θα υπάρξει και πιο ενδιαφέρον θέμα / Οδηγός για .....ζόρικα πράματα!:whistling Καλή χρονιά να έχουμε, με υγεία και με τους ανθρώπους μας κοντά και χαρούμενους!

[MENTION=20975]karmen1983[/MENTION] Τι να σου κάνω; Η ξεκούραση κάποια στιγμή πρέπει να εχει την πρωτη λέξη! Γυρνα με το καλό και θα του βάλω και μωβ φιογκάκια!!

Ανακατασκευή σπειρωμάτων σε Block υδρόψυξης. 1. Εισαγωγή. Το θέμα της ανακατασκευής ενός σπειρώματος που έχει καταστραφεί ("κλωτσήσει"), ήταν πάντα ένα ζήτημα που έφερνε σε δύσκολη θέση τους τεχνικούς. Οι λύσεις είναι δύο: Α. Εφόσον η κατασκευή μας το επιτρέπει, ανοίγουμε μεγαλύτερη τρύπα και φτιάχνουμε σπείρωμα μεγαλύτερης διάστασης. Β. Αν όμως δεν θέλουμε η δεν μπορούμε να κάνουμε το [Α], καταφεύγουμε σε εξειδικευμένες λύσεις για εμφύτευση νέου σπειρώματος της ίδιας διάστασης με αυτό που "κλώτσησε"! Η παρουσίαση αυτή θα ασχοληθεί με τη δεύτερη προσέγγιση, που είναι αυτή που, και ενδιαφέρον περισσότερο έχει, και -δικαίως- την αντιμετωπίζουμε λίγο επιφυλακτικά! Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε ότι το άρθρο αυτό προτιμήθηκε να μπει σαν thread στο Water Cooling section, προκειμένου να είναι άμεσα προσβάσιμο από τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Βεβαίως στο ότι δεν επελέγη η παρουσίαση του σαν Άρθρο Μαστορεμάτων από το Εργαστήρι, έχει να κάνει και με την μικρή του έκταση και με την όχι "πλήρη" κάλυψη του θέματος. Επιφυλασσόμαστε στο μέλλον για την παρουσίαση ενός πληρέστερου σχετικού άρθρου! Αλλά ας μπούμε στην "ιστορία" μας. Μια μέρα με παίρνει τηλέφωνο η φίλη μας η Αγάπη και μου λέει ότι έχει ένα water-block που της "κάνει νερά", γιατί έχουν "κλωτσήσει" δυο βίδες – η μια τελείως- και ρωτάει αν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό. Η απάντηση στην επόμενη ερώτηση (τι βίδα είναι αυτή; ) δίνει μια άμεση λύση και κάνει εμένα ευτυχή, που μπορώ να βοηθήσω άμεσα και το κορίτσι μας ευτυχέστερο, που το block της θα γίνει πιο καλό κι από καινούριο! (Είχα αγοράσει πριν καιρό για το Inferno, ένα σετ επισκευής / ανακατασκευής σπειρωμάτων Μ4, το οποίο παρέμενε στο κουτί του αχρησιμοποίητο.) Όταν μου έφερε το block ( Aqua Tuning) και το εξετάσαμε από κοντά, απεδείχθη ότι το πρόβλημα ήταν πράγματι σοβαρό, μία από τις τέσσερις βίδες του, γύριζε τρελά, και μία ακόμα ήταν έτοιμη ν' αρχίσει τις ζεϊμπεκιές! 2. Το πρόβλημα: Για να δούμε όμως τα πράγματα από κοντά! Όπως βλέπετε οι δυο βραχίονες /λαμάκια στερέωσης του block, παρεμβάλλονται μεταξύ της χάλκινης πλάκας που ακουμπά στο heat spreader του επεξεργαστή, και του πλαστικού καπακιού, μέσα στο οποίο είναι διαμορφωμένος ο χώρος ροής του νερού της υδρόψυξης. Έτσι, όταν το block βιδώνεται στην μητρική, εξασκούνται -λόγω του μοχλού που σχηματίζεται- μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες τείνουν να απομακρύνουν την πλάκα από το πλαστικό καπάκι! Αν λοιπόν, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση*, το block βιδώνεται και ξεβιδώνεται πολλές φορές, η πιθανότητα να "κλωτσήσει" το σπείρωμα που είναι κατασκευασμένο μέσα στο πλαστικό, είναι πολύ μεγάλη! {*(είναι το block που χρησιμοποιείται συνήθως στα Karmen1983's reviews)} Το λύσιμο του block ήταν θέμα ενός λεπτού και απέδωσε : Παρατηρώντας τα εξαρτήματά του, σημειώνουμε : Α. Οι βραχίονες στήριξης (λαμάκια) του block είναι ανεξάρτητοι μεταξύ τους (αυτός είναι και ο λόγος που αναπτύσσονται οι δυνάμεις που προαναφέρθηκαν) . Β. Η χάλκινη πλάκα του, εσωτερικά είναι χαραγμένη σταυρωτά και πολύ πυκνά, με τρόπο που δημιουργεί στο υλικό της, μικροσκοπικές «ακίδες» οι οποίες αυξάνουν πολύ την επιφάνεια επαφής του νερού με την χάλκινη πλάκα. Γ. Η οβάλ διαμόρφωση του κεντρικού τμήματος του καπακιού, με το ελλειψοειδές χείλος που διαθέτει, επιβάλει στο νερό που εισέρχεται στο block να «σαρώσει» τις μικροσκοπικές αυτές ακίδες, και έτσι αυξάνεται η θερμική σύζευξη μεταξύ πλάκας χαλκού και νερού υδρόψυξης, με ευνόητα θετικά αποτελέσματα στην απόδοση του water-block! Δ. Μεταξύ των οπών στερέωσης του καπακιού και των ορίων αυτού, υπάρχει αρκετό "ψαχνό" και αυτό θα μας επιτρέψει να επέμβουμε, πράγμα θα το δούμε στη συνέχεια. Για να ρίξουμε όμως μια ματιά στο πρόβλημα αυτό καθ’ αυτό: Το σπείρωμα στις δύο οπές που είναι σε πρώτο πλάνο, αφενός έχει καταστραφεί και αφετέρου, υπάρχει υλικό που έχει εξωθηθεί από τις οπές και δημιουργεί εξόγκωμα γύρω από το χείλος τους. Η αριστερή βίδα γυρίζει "τρελά" και η δεξιά, είναι έτοιμη …να μιμηθεί την γειτόνισσά της! Εδώ βλέπουμε καθαρά ότι υπάρχουν αρκετά περιθώρια για διεύρυνση των οπών που έχουν προβληματικό σπείρωμα. Μολονότι τα δύο άλλα σπειρώματα είναι σε καλή κατάσταση, η ανατροπή του block πάνω σ’ ένα χαρτί και το ελαφρό χτύπημα του κομματιού πάνω στον πάγκο, απέδωσε τα «ίχνη του εγκλήματος»: Ένα μέρος από αυτά –βεβαίως- μπορεί να οφείλεται στην αρχική διάνοιξη των σπειρωμάτων. Η επιθεώρηση του πλαστικού καπακιού, επιβεβαίωσε ότι υπήρχαν άφθονα περιθώρια για την ανάταξη του προβλήματος, ώρα λοιπόν να βάλουμε μπροστά την δουλειά! 3. Η προετοιμασία για την επισκευή . Εδώ να αναφερθώ κατ’ αρχήν σε κάτι που αποτελεί ένα σημαντικότατο εφόδιο, το οποίο λόγω του κόστους του, αποτελεί το «όνειρο» πολλών από εμάς! Μιλάω για τα μηχανήματα ακριβείας, τα οποία μπορούν να κάνουν την διαφορά ανάμεσα σε μια επιτυχημένη επισκευή/ κατασκευή που μας γέμισε ευχαρίστηση και σε μια που μόνο νεύρα και απογοήτευση μας έφερε! Ευτυχώς για την περίπτωση μας, ένα κάθετο δράπανο που διαθέτει σαπόρτ (ή σεπόρτ) στο τραπέζι του, είναι υπεραρκετό! Προσωπικά χρησιμοποίησα έναν τόρνο με φρεζοδράπανο, αλλά αυτό έγινε γιατί απλά υπάρχει και με... «κακομαθαίνει»! . 3.1. Το δέσιμο του κομματιού και οι αρχικές μετρήσεις. Πρώτο και σημαντικό ζήτημα, το κομμάτι μας, για να τρυπηθεί κάθετα, πρέπει να είναι τελείως οριζόντιο, γι’ αυτό η μέγγενη που θα το σφίξουμε, καλό είναι να είναι μηχανουργική, γιατί μας παρέχει έναν εγγυημένα οριζόντιο χώρο ανάμεσα στις σιαγόνες της. {Αν δεν διατίθεται θα πρέπει το block να αλφαδιαστεί καθώς θα σφίγγεται στην μέγγενη}. Εδώ χρησιμοποίησα σαν έδραση του block, δυο μικρά κομμάτια MDF, που είναι τελείως ισοπαχή και εξασφαλίζουν την παραλληλία του block με την βάση της μέγγενης) και έτσι το block ήρθε σε ένα βολικό ύψος, λίγο πάνω από το χείλος των σιαγόνων της μέγγενης. Ακόμα, για να μην πληγωθεί το πλαστικό, μεταξύ αυτού και των σιαγόνων της μέγγενης παρεμβλήθηκε, λωρίδα από λεπτό λάστιχο. Έτοιμοι λοιπόν με το κομμάτι μας δεμένο σωστά, αρχίζουμε την εργασία προσδιορισμού των περιθωρίων που έχουμε για την επισκευή μας. Κατ’ αρχήν κατεβάζουμε το τρυπάνι μας (χωρίς αυτό να περιστρέφεται!), μέχρι να αγγίξει την επιφάνεια του block και μηδενίζουμε το ρυθμιστικό βάθους διάτρησης του κάθετου δραπάνου: Στη συνέχεια μετακινούμε την μέγγενη με την βοήθεια του σαπόρτ (στην περίπτωσή μας, η μέγγενη έχει δεθεί πάνω στο σαπόρτ του τόρνου) και κατεβάζουμε το (μη περιστρεφόμενο) τρυπάνι δίπλα στο block, μέχρι του σημείου εκείνου που μας παρέχει ένα άνετο περιθώριο ασφάλειας στην διάτρηση του υλικού: Ας μην ξεχνάμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια «τυφλή» τρύπα και όχι μια διαμπερή που θα μας χάλαγε την αισθητική του block! ( Εδώ το περιθώριο ήταν 11mm, υπεραρκετό για την δουλειά που θέλουμε να κάνουμε!) Με ορισμένο λοιπόν το βάθος διάτρησης, προχωράμε στο επόμενο και πιο απαιτητικό βήμα. 3.2. Το κεντράρισμα του τρυπανιού. Το βασικό μας θέμα πλέον, είναι να σιγουρευτούμε ότι το τρυπάνι μας θα τρυπήσει ακριβώς στο κέντρο την οπή που έχει το κατεστραμμένο σπείρωμα, γιατί διαφορετικά μπορεί να έχουμε προβλήματα στην συναρμολόγηση του block. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε φρεζάτες βίδες, οι οποίες για να "κάτσουν" σωστά, θα πρέπει να είναι ακριβώς κέντρο, διαφορετικά -αν γέρνουν- μπορεί να περισσεύουν και να προκαλέσουν πρόβλημα στην εγκατάσταση του block πάνω στην CPU! Εδώ θα αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι η διάμετρος του κορμού (του λείου τμήματός) ενός κοινού τρυπανιού είναι η ίδια με αυτήν της οπής που ανοίγει! Παίρνουμε από το σετ των κολαούζων μας (σπειροτόμων επί το επιστημονικότερον ), ένα τρυπάνι διαμέτρου 3,25 mm, αυτή είναι η συνηθισμένη διάσταση της οπής που ανοίγεται για το σπείρωμα Μ4. Με άλλα λόγια, σε ένα άθικτο πάσο ("παξιμάδι") Μ4, ένα τρυπάνι 3,25 mm μπαίνει εφαρμοστά! (Φαντάζομαι το πιάσατε το «υπονοούμενο» ) Το τρυπάνι αυτό το δένουμε ανάποδα (!) στο τσοκ του δραπάνου: Στο δέσιμο προσέχουμε τα εξής: Α. Βάζουμε το τρυπάνι όσο πιο βαθειά μπορούμε μέσα στο τσόκ, έτσι ώστε οι σιαγόνες του τσοκ, να μπορέσουν να πιάσουν πάνω στην ουρά του τρυπανιού (το λείο κυλινδρικό τμήμα του). Β. Σφίγγουμε ελαφρά το τρυπάνι στο τσοκ και με το χέρι περιστρέφουμε ελαφρά το τρυπάνι για να βεβαιωθούμε ότι έχει πιαστεί σωστά και ομαλά από το τσοκ. Όταν η περιστροφή αυτή είναι ομαλή και χωρίς τζόγους, σφίγγουμε καλά το τρυπάνι. Γ. Ενεργοποιούμε στιγμιαία το δράπανο και σιγουρευόμαστε ότι το τρυπάνι γυρνά σωστά (ίσια) και ότι δεν εμφανίζει κάποια –έστω και ελαφρά- ταλάντωση*, μην πάμε να κάνουμε με ακρίβεια μια τρύπα σε λάθος σημείο!!! ( ) {* Ένα τελείως ίσιο τρυπάνι, όταν περιστρέφεται θα μοιάζει σαν "ακίνητο", ενώ ένα στραβό, θα εμφανίζει μια προοδευτικά αυξανόμενη "θολούρα" γύρω του, η οποία γίνεται μέγιστη στο άκρο της ουράς!} ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Από το σημείο αυτό και μετά δεν ενεργοποιούμε το δράπανο, το τρυπάνι δεν περιστρέφεται σε καμία από τις φάσεις της εργασίας κεντραρίσματος! Στην συνέχεια κατεβάζουμε το –ανάποδα βαλμένο- τρυπάνι πολύ κοντά στην επιφάνεια του block και ελέγχουμε αν μπορεί να μπει μέσα στην οπή με το κατεστραμμένο σπείρωμα. Μια ελαφριά πίεση στο χειριστήριο του κολονάτου θα μας δώσει να καταλάβουμε αν το τρυπάνι μπαίνει ελεύθερα στην οπή: Εδώ, καλό είναι να είμαστε προσεκτικοί, γιατί το υλικό των τοιχωμάτων της οπής –καθώς είναι μαλακό και ευαίσθητο-, μικρή αντίσταση θα προβάλει αν η διείσδυση είναι «βίαια» ! Οπότε έχοντας μετρήσει από πριν, το βάθος της οπής με το παχύμετρό μας, προσέχουμε να αισθανθούμε αν η κίνησή μας τερματίζει –με ένα χαρακτηριστικό «χτύπημα» - στον πυθμένα της οπής, όπου τα τοιχώματά της είναι κατά πάσα πιθανότητα άθικτα και θα αποτελέσουν την «βάση αναφοράς» του κεντραρίσματός μας. Με μικρές ρυθμίσεις του σαπόρτ μετακινούμε την μέγγενη μέχρι η οπή να βρεθεί ακριβώς στο «στόχο», όπου το τρυπάνι μπορεί να παλινδρομεί εντός της, με την ελάχιστη δυνατή αντίσταση! Η «ευγένεια» λοιπόν, και οι απαλές κινήσεις είναι απαραίτητο συστατικό της επιτυχίας του καλού του μάστορα . Τελευταία και σημαντικότατη κίνηση! Σφίγγουμε τα «φρένα» του σαπόρτ και -όπως στην περίπτωσή μου- της δεξιά- αριστερά κίνησης του κολονάτου / φρεζοδράπανου, διαφορετικά μπορεί να συμβεί κάποια μικρομετακίνηση και να χάσουμε τα με κόπο κατακτηθέντα "κέντρα"! 4. V- Coil. Η γνωριμία με τον «σωτήρα»! Ήρθε η ώρα να δούμε από κοντά την έτοιμη λύση που θα αποκαταστήσει την λειτουργικότητα του Water-block: Όπως βλέπουμε, V-Coil το όνομά του (Κατασκευαστής η Volkel), και χρησιμοποιείται για ανακατασκευή σπειρωμάτων τοσο σε πλαστικά , όσο και σε μεταλλικά υλικά. Στο σετ υπάρχουν όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα. Το τρυπάνι (4,20mm), που διευρύνει την υπάρχουσα οπή και -αφαιρώντας το κατεστραμμένο σπείρωμα- δημιουργεί μια οπή με καθαρά τοιχώματα, ακριβώς στις διαστάσεις που χρειάζεται για να ανοιχτεί το πάσο, με το κολαούζο του σετ ανακατασκευής. Το πάσο αυτό έχει την κατάλληλη διάσταση έτσι ώστε να βιδωθεί μέσα σε αυτό, το ελατηριοειδούς μορφής σπείρωμα ανακατασκευής. Αυτό το «ελατήριο» (V-Coil), εκτός από το εξωτερικό σπείρωμα (διαμέτρου 5mm)*, έχει και εσωτερικά σπείρωμα (Μ4 x 0,70 μήκος=4mm), οπότε , από την στιγμή που θα το βιδώσουμε -με το παρεχόμενο εργαλείο- στο νέο σπείρωμα που ανοίξαμε… το πρόβλημά μας λύθηκε! {* Το σπείρωμα μπορεί να θυμίζει το πάσο Μ5, άλλα δεν είναι το ίδιο, είναι πιο πυκνό!} Αλλά ας δούμε τα βήματα της διαδικασίας αυτής με την σειρά. 5. Δημιουργία του σπειρώματος που θα βιδώσει το V-Coil. Για την ακρίβεια αυτής της ενέργειας παιδευόμαστε τόση ώρα. 5.1. Διάνοιξη της οπής. Το τρυπάνι του Μ4 V-Coil σετ, λοιπόν δένεται στο τσοκ του κολονάτου, και η πρώτη μας κίνηση, είναι να φρεζάρουμε ελαφρά τα χείλη της υπάρχουσας οπής που έχει το κατεστραμμένο σπείρωμα. Κατεβάζουμε το τρυπάνι χωρίς να περιστρέφεται, το φέρνουμε σε επαφή με το block, και μηδενίζουμε την άντυγα* του ενδεικτικού βάθους διάτρησης. {* (Κρατώντας ακίνητη την μανέλα πρόωσης του τρυπανιού, περιστρέφουμε τον αριθμημένο "δίσκο" μέχρι να δείξει το μηδέν.) } Στη συνέχεια ενεργοποιούμε το δράπανο και πολύ προσεκτικά κατεβάζουμε το τρυπάνι, έτσι ώστε να ακουμπήσει οριακά στα χείλη της οπής και να τα φρεζάρει πολύ ελαφρά. Έτσι πετυχαίνουμε δύο πράγματα, πρώτο, «καθαρίζουμε» τις ενδεχόμενες παραμορφώσεις τους και δεύτερο, μας δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε ένα ακόμα έλεγχο για την ακρίβεια του επικείμενου τρυπήματος . Στην συνέχεια σηκώνουμε το τρυπάνι και ελέγχουμε αν τα χείλη της οπής καθαρίστηκαν ομοιόμορφα. Οι ενέργειες αυτές (φρεζάρισμα και έλεγχος) μοιάζουν να είναι περιττές, γιατί αφού έχουμε κεντράρει, επόμενο είναι το φρεζάρισμα να είναι σωστό! Και υπό κανονικές συνθήκες έτσι είναι, αλλά η πείρα διδάσκει αλλιώς! Μπορεί πράγματι να είναι μια επιφυλακτική κίνηση, αλλά –έστω και σπάνια- θα βρεθείτε προ της εκπλήξεως να διαπιστώσετε ότι το κεντράρισμα έχει «χαθεί», το φρεζάρισμα δεν είναι συμμετρικό και ο λόγος είναι ότι …ξεχάσατε κάποιο φρένο, και ότι………. η επιφύλαξή σας αποδείχτηκε «σωτήρια»! Με διαπιστωμένο πλέον το σωστό κεντράρισμα, μπορούμε να προχωρήσουμε στο τρύπημα: Προσοχή: Πριν αρχίσουμε το τρύπημα ελέγχουμε το τρυπάνι μας ότι περιστρέφεται σωστά και τελείως ίσια, γιατί αν γυρίζει στραβά, θα ανοίξει μεγαλύτερη τρύπα από ότι πρέπει και το V-Coil δεν θα μπορεί να βιδώσει σταθερά! Καλό είναι το τρύπημα να γίνει με μέσες στροφές (πχ 300) και σε δύο φάσεις, μια που θα αφαιρέσει το κατεστραμμένο σπείρωμα και μια που θα διανοίξει την οπή στο τελικό της βάθος, η προσθήκη λιπαντικού κοπής –χωρίς να είναι απαραίτητη – δεν βλάφτει! Οι κινήσεις μας πρέπει να είναι ομαλές και προσέχουμε να μην αφήσουμε το τρυπάνι να γυρνάει μέσα στην τρύπα περισσότερο από ότι είναι απαραίτητο (ελαχιστοποιεί την θέρμανση του πλαστικού). Και πάντα έχουμε το νου μας να ελέγχουμε την ένδειξη τους βάθους διάτρησης για να μην ξεπεράσουμε το μέγιστο βάθος και ξετρυπήσουμε το block! 5.2. Η κοπή του σπειρώματος. Με την οπή έτοιμη, αρματώνουμε μια μικρή μανέλα, με το κολαούζο του σετ μας, και προσεκτικά το τοποθετούμε τελείως κάθετα προς το κομμάτι μας. Η κάθετη τοποθέτηση του κολαούζου είναι σημαντική, γιατί το υλικό είναι πολύ μαλακό*, και το V-Coil σπείρωμα που σκοπεύουμε να βιδώσουμε στο πάσο που θα κόψουμε, δεν έχει μεγάλο μήκος (είναι περίπου 3,7mm !). Επί πλέον αυτού, -επειδή οι βίδες του block δεν έχουν μεγάλο μήκος-, το V-Coil πρέπει να τοποθετηθεί όσο πιο κοντά στα χείλη της οπής, για να "πιάσει" η βίδα αρκετές βόλτες πάνω του. Άρα το πάσο που θα ανοίξουμε πρέπει να είναι σωστό από την αρχή του, έτσι ώστε ο άξονας του σπειρώματος να συμπέσει με τον άξονα της οπής. { * Παρατήρηση: Σε πιο σκληρά υλικά, αυτή η μεγάλη προσοχή δεν είναι κρισίμως απαραίτητη, το υλικό της οπής είναι αρκετά σκληρό και θα καθοδηγήσει τελικά το κολαούζο στην σωστή κατεύθυνση, όμως στην περίπτωσή μας , μια απροσεξία κάλλιστα μπορεί να καταλήξει σε μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που πάμε να λύσουμε! } Την καθετότητα του κολαούζου στην επιφάνεια του block, μπορούμε να την ελέγξουμε, συγκρίνοντας οπτικά την παραλληλία του κορμού του (το λείο κυλινδρικό τμήμα του) σε δυο κάθετες μεταξύ τους διευθύνσεις, π.χ. με την κολόνα του δραπάνου στην μια κατεύθυνση και με κάποιο άλλο βολικό αντικείμενο του χώρου μας στην άλλη κατεύθυνση π.χ. την κάθετη προς το δάπεδο ακμή ενός παρακείμενου ντουλαπιού. Αν έχουμε δυσκολία να το κάνουμε αυτό , μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, ένα μικρό παραλληλόγραμμο λαμάκι που θα το ακουμπήσουμε κάθετα πάνω στο block και θα χρησιμοποιήσουμε την κατακόρυφη ακμή του σαν οδηγό. Έτσι με το κολαούζο μας να μην γέρνει ούτε μπρος / πίσω , ούτε δεξιά / αριστερά, ακουμπάμε το καρπό του αριστερού μας χεριού πάνω στην μέγγενη για σταθερότητα και με τον παράμεσό μας συγκρατούμε την κορυφή του κολαούζου (το κωνικό τελείωμά του, που περισσεύει πάνω από την μανέλα). Με το άλλο μας χέρι δίνουμε τις πρώτες στροφές στην μανέλα, και πολύ γρήγορα αυτή αρχίζει να κόβει το σπείρωμα και σταθεροποιείται μέσα στην οπή. Από το σημείο αυτό μπορούμε να συνεχίσουμε –πάντα με προσοχή- πιο άνετα. Και τελικώς να έχουμε, ένα καλοφτιαγμένο σπείρωμα. Στην διάνοιξη του σπειρώματος καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε λιπαντικό / λάδι , κατά προτίμηση ειδικό λάδι κοπής σπειρωμάτων, αλλά και να μην υπάρχει , αρκεί ένα «ψιλό» λάδι. Προσοχή! Μετά το άνοιγμα του σπειρώματος, αυτό θα πρέπει με ένα ελαφρύ διαλυτικό (π.χ. καθαρή βενζίνη) να καθαριστεί από το λιπαντικό, έτσι ώστε το V-Coil που θα βιδωθεί σε αυτό, να έχει την μέγιστη δυνατή πρόσφυση στο σπείρωμα. 6. Η εγκατάσταση του σπειρώματος V-Coil. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ώρα να δούμε το τι και το πώς του βιδώματος του «θαυματουργού ελατηρίου». 6.1. Κατ’ αρχήν έχουμε το εργαλείο εφαρμογής του V-Coil και το V-Coil το ίδιο. Το εργαλείο εφαρμογής, έχει ειδική υποδοχή η οποία συγκρατεί το μικροσκοπικό «ελατήριο» στην σωστή θέση. Ας το δούμε όμως από πιο κοντά για να εντοπίσουμε κάποια σημεία του που έχουν σημασία: Όπως βλέπουμε –πλέον -, το εργαλείο εισαγωγής έχει μια σχισμή, στην οποία μπαίνει το στέλεχος εισαγωγής του V-Coil , με τον τρόπο αυτό, όταν στρέψουμε το εργαλείο εισαγωγής, το V-Coil θα περιστραφεί αναγκαστικά μαζί του. Προσοχή στην τοποθέτηση του V-Coil, αν το βάλετε ανάποδα δεν πρόκειται να βιδώσει μέσα στο πάσο! Για να μπορούμε να εξασκήσουμε κάποια πίεση στο «ελατήριο» αυτό , χωρίς να το ξεχειλώσουμε, υπάρχει ένας κύλινδρος που υποστηρίζει το V-Coil από την πίσω πλευρά. Ο κύλινδρος αυτός –λύνοντας την ακέφαλη βίδα που διακρίνουμε στην πάνω πλευρά του- μπορεί να μετακινηθεί σε άλλη θέση, πράγμα που όπως θα δούμε στη συνέχεια είναι απαραίτητο. 6.2. Η εισαγωγή του V-Coil στο σπείρωμα που ανοίξαμε πριν, είναι εύκολη. Το εργαλείο εισαγωγής φέρεται σε κάθετη θέση, η άκρη του μπαίνει στην οπή και το V-Coil ακουμπά στο χείλος της οπής. Πιέζοντας ελαφρά με το ένα χέρι και υποστηρίζοντας το κάτω άκρο του εργαλείου με το άλλο, στρέφουμε δεξιόστροφα το εργαλείο εισαγωγής. Αυτό έχει σαν συνέπεια να περιστραφεί μαζί του και το V-Coil, και μάλιστα – καθώς δεν παύει να είναι ένα περιελιγμένο λεπτό και σκληρό σύρμα-, συστέλλεται ελαφρά ως προς την διάμετρό του και διευκολύνει την εισαγωγή του στο σπείρωμα. Μερικές στροφές αρκούν για να μπει το μισό V-Coil μέσα στην οπή. Τότε αφαιρούμε το εργαλείο εισαγωγής, και ξεσφίγγοντας την βίδα στερέωσης του κυλίνδρου υποστήριξης, τον μετακινούμε λίγο πιο πίσω και τον ξανασφίγγουμε. Στη συνέχεια επανατοποθετούμε το εργαλείο εισαγωγής στο V-Coil και έχοντας πλέον ανεμπόδιστη θέα συνεχίζουμε το βίδωμα του, μέχρι αυτό να εισχωρήσει τελείως μέσα στην οπή. Εδώ χρειάζεται προσοχή, γιατί το V-Coil μπορεί να βιδώνει εύκολα μέσα στο σπείρωμα, αλλά το ξεβίδωμά του είναι μια άλλη –πονεμένη- ιστορία. Αν επιχειρήσουμε να το ξεβιδώσουμε, οι σπείρες του ελατηρίου που ουσιαστικά το αποτελούν, υφιστάμενες αντίθετη με προηγουμένως ροπή, τείνουν να διασταλούν (σε διάμετρο) και έτσι μαγκώνουν στα σπειρώματα της οπής του block. Συνεπώς οι τελευταίες στροφές του εργαλείου εισαγωγής, θα πρέπει να γίνουν αργά και προσεκτικά, έτσι ώστε η πιο εξωτερική σπείρα του V-Coil, να βρεθεί μόλις λίγο κάτω από την επιφάνεια («πρόσωπο») του block. Στην θέση αυτή, αφενός δεν θα εμποδίζει την καλή επαφή του καπακιού με την χάλκινη πλάκα του block και αφετέρου θα εξασφαλιστεί το μέγιστο δυνατό μήκος συναρμογής της βίδας του block, με το εσωτερικό σπείρωμα του V-Coil. Αυτό θα έχει ευνόητα θετική επίδραση στην αντοχή της σύνδεσης μεταξύ τους. 6.3. Η ολοκλήρωση της εγκατάστασης του νέου σπειρώματος. Υπάρχει ακόμα μια δουλειά που πρέπει να κάνουμε για να τελειώσουμε την επισκευή μας. Θυμάστε το στέλεχος εισαγωγής του V-Coil, αυτό εξακολουθεί να στέκει κάθετα προς την οπή του σπειρώματος, αποτελώντας εμπόδιο στην βαθιά εισχώρηση της βίδας. Για να αφαιρεθεί αυτό το λυγισμένο τμήμα της πρώτης σπείρας του V-Coil, έχει προβλεφθεί μια χάραξη στην σπείρα αυτή η οποία αδυνατίζοντας το υλικό, το κάνει εύθραυστο σε εγκάρσιες πιέσεις . Για να εξασκήσουμε λοιπόν αυτήν την εγκάρσια πίεση, θα χρησιμοποιήσουμε το τελευταίο εργαλείο του σετ, το οποίο έχει διαστάσεις που του επιτρέπουν να μπει εφαρμοστά μέσα στο εσωτερικό σπείρωμα του V-Coil. Αυτή η καλή εφαρμογή εξασφαλίζει μια επιπλέον υποστήριξη στις σπείρες του V-Coil, πράγμα αναγκαίο κατά την φάση της πίεσης που θα χρειαστεί να εφαρμόσουμε για να σπάσει το στέλεχος εισαγωγής του V-Coil. Το εργαλείο θραύσης, στην θέση του και μια μικρή πίεση αρκεί για να σπάσει το μικροσκοπικό συρματάκι και να αισθανθούμε το εργαλείο να προχωρεί απότομα μέχρι το βάθος της οπής. Μια ανατροπή του block, φέρνει στο φως το κομμάτι που αποσπώμενο από το V-Coil, επιτρέπει την ελεύθερη εισαγωγή της βίδας. Εδώ τελειώσαμε, και αφού τελειώσαμε, το ευχαριστηθήκαμε βιδώνοντας και μια βίδα που επιτέλους βίδωσε και τερμάτισε σωστά χωρίς «τρέλες»! 7. Η ολοκλήρωση της επισκευής του Water-block. Η διαδικασία που περιέγραψα επαναλήφθηκε και για το άλλο χαλασμένο πάσο του block, οπότε προέκυψε ένα μικρό δίλλημα: «Εντάξει με τα χαλασμένα πάσα του block, αυτά γίνανε «ατσαλένια», με τα άλλα όμως τι γίνεται;» Το ερώτημα έχει βάση, διότι έχοντας δυο διαφορετικής αντοχής σπειρώματα στο ίδιο εξάρτημα, βρίσκεσαι πολύ κοντά στο να καταστρέψεις τα ασθενέστερα και αν συνυπολογίσουμε ότι αυτά είναι –μετά την τοποθέτηση των βιδών- πρακτικά αδύνατον να διακριθούν, τότε γίνεται σχεδόν βέβαιο ότι, πολύ σύντομα κάποιο από τα «πλαστικά» σπειρώματα θα πέσει θύμα! Ίσως θα το έχετε αντιληφθεί ότι η προσοχή στη λεπτομέρεια, είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητές μας, έτσι με συνοπτικές διαδικασίες –άλλωστε ο πραγματικός χρόνος εφαρμογής είναι μικρός- πολύ γρήγορα το πλαστικό καπάκι του water-block της φίλης μας, απέκτησε τέσσερα γυαλιστερά και «αθάνατα»* πάσα, έτσι που να μην χτυποκαρδίζει κάθε φορά που σφίγγει το block σε ένα motherboard! Στη συνέχεια έγινε η επανασυναρμολόγηση του water-block και σφίχτηκαν με θάρρος οι βίδες του. Μετά από τον κόπο μας, με αίσθημα ικανοποίησης καμαρώσαμε τα έργα μας! Η αποκατάσταση της τέλειας εφαρμογής των τμημάτων του block, είναι γεγονός! {* Ίσως να απορήσατε για το χαρακτηρισμό "αθάνατα" πάσα, γιατί ναι μεν το πάσο είναι ατσαλένιο, αλλά δεν παύει να στηρίζεται στα πλαστικά πάσα της οπής του block. Η λύση της απορίας αυτής, έγκειται στο γεγονός ότι στον μηχανισμό καταστροφής ενός σπειρώματος –ιδιαίτερα ενός πλαστικού τέτοιου- τον μεγαλύτερο ρόλο τον παίζει η τριβή των σπειρών της βίδας στις πλαστικές σπείρες. Καθώς οι σπείρες ολισθαίνουν μεταξύ τους, κάτω από την μεγάλη πίεση που εξασκεί πάνω τους η συμπίεση λόγω του σφιξίματος, πλησιάζουν πολύ κοντά στο όριο αντοχής τους, παραμορφώνονται, και προοδευτικά καταστρέφονται! Με την τοποθέτηση της ατσαλένιας επικάλυψης στα πλαστικά σπειρώματα του block, η επίδραση του παράγοντα τριβή, υποβαθμίζεται πολύ και έτσι αυξάνει η αντοχή της σύνδεσης.} 8. Επίλογος. Αν θα ήθελα να υπογραμμίσω κάτι σε αυτή την μικρή επέμβαση/ επισκευή, αυτό είναι ένα: Τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα από ότι φαίνεται από πρώτη ματιά! Αρκεί να έχουμε κάποια βασική γνώση και ένα μπούσουλα για να προχωρήσουμε! Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τη φίλη μας, που μου έδωσε την ευκαιρία γι’ αυτό το μικρό work log, που ελπίζω ότι θα αποτελέσει έναυσμα και σε δικές σας ανάλογες προσεγγίσεις σε ενδεχόμενα προβλήματα αυτού του είδους. Αγάπη ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσες να φανώ χρήσιμος! Seafalco 28/12/2012