astrolabos

:root { --tl-accent-rgb: 255, 122, 0; } @media (prefers-color-scheme: dark) { :root { --tl-accent-rgb: 255, 140, 40; } } TL;DR Πηγές του Windows Central λένε ότι η Microsoft αξιολογεί ξανά τα Copilot buttons και τις ενσωματώσεις του σε Notepad, Paint (και γενικά in box apps), με πιθανές αφαιρέσεις ή αλλαγή branding. Το Recall θεωρείται «αποτυχημένο» στην τρέχουσα υλοποίηση και εξετάζεται εξέλιξη της ιδέας, όχι απαραίτητα πλήρης εγκατάλειψη, πιθανό και με αλλαγή ονόματος (ανεπιβεβαίωτο). Παράλληλα, «υποδομές» AI όπως Windows ML και Windows AI APIs συνεχίζουν κανονικά, ενώ η αρχή του 2026 είχε δύο out of band patches λόγω σοβαρών bugs. Η Microsoft φαίνεται να αναθεωρεί το πώς «κολλάει» AI επιφάνειες μέσα στα Windows 11, μετά από παρατεταμένη γκρίνια για την τοποθέτηση του Copilot παντού, για ασυνέπειες στο UI και την αίσθηση ότι αρκετές ενσωματώσεις δεν προσφέρουν πρακτική αξία. Σύμφωνα με αποκλειστική αναφορά του Windows Central, η εταιρεία εξετάζει αλλαγές που πάνε από απλό rebrand, μέχρι αφαίρεση συγκεκριμένων Copilot ενσωματώσεων σε εφαρμογές όπως Notepad και Paint. Παράλληλα, αναφέρεται ότι έχει «παγώσει» προσωρινά η δουλειά για επιπλέον Copilot buttons σε in box apps, με στόχο, όπως περιγράφεται, μια πιο στοχευμένη, λιγότερο επιθετική παρουσία στο UI. Στο ίδιο πακέτο μπαίνει και το Windows Recall. Η λειτουργία, που σχεδιάστηκε ως «μνήμη» του PC με καταγραφή στιγμιοτύπων για μελλοντική αναζήτηση, είχε προκαλέσει μεγάλη αναταραχή από την πρώτη της παρουσίαση το 2024, με αποτέλεσμα να μετατεθεί και να μην κυκλοφορήσει μαζί με τα πρώτα Copilot+ PCs (Ιούνιος 2024), μέχρι να γίνουν αλλαγές σε θέματα ασφάλειας και απορρήτου. Τώρα, οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι η Microsoft θεωρεί το Recall, όπως υλοποιήθηκε, αποτυχημένο, και εξετάζει πώς να «σώσει» την ιδέα εξελίσσοντάς την, ενδεχομένως και με νέο όνομα, χωρίς όμως να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση για το τελευταίο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Microsoft εγκαταλείπει συνολικά το AI στα Windows. Η αναφορά ξεχωρίζει τις επιφάνειες προς τον χρήστη (Copilot buttons, integrations) από τις υποκείμενες τεχνολογίες, όπως Semantic Search, Windows ML και Windows AI APIs, που παραμένουν σε τροχιά επειδή έχουν αξία για developers και για μελλοντικές εφαρμογές. Η αλλαγή τόνου έρχεται, επίσης, σε περίοδο που τα Windows 11 δέχτηκαν κριτική για ποιότητα ενημερώσεων. Στα τέλη Ιανουαρίου 2026, η Microsoft χρειάστηκε δύο out of band patches για να αντιμετωπίσει προβλήματα που περιλάμβαναν θέματα τερματισμού ή hibernation σε συγκεκριμένα σενάρια και δυσλειτουργίες σε cloud apps όπως OneDrive και Dropbox, με σχετικά γνωστά issues να καταγράφονται και στο επίσημο Microsoft Support. Σε αυτό το περιβάλλον, η «λιγότερο AI παντού, περισσότερη αξιοπιστία» αφήγηση είναι πολιτικά, αλλά και πρακτικά, δύσκολο να αγνοηθεί. Πηγές Microsoft is walking back Windows 11’s AI overload, scaling down Copilot and rethinking Recall (Windows Central) Microsoft postpones Windows Recall after major backlash (Windows Central) Microsoft’s first Windows 11 update of 2026 has been a mess (The Verge) January 17, 2026, KB5077797 out of band update, known issues (Microsoft Support)

:root { --tl-accent-rgb: 255, 122, 0; } @media (prefers-color-scheme: dark) { :root { --tl-accent-rgb: 255, 140, 40; } } TL;DR Ο διακόπτης «Block AI enhancements» απενεργοποιεί τρέχοντα και μελλοντικά AI features του Firefox, και σταματά pop ups ή υπενθυμίσεις που τα προωθούν. Οι επιλογές συγκεντρώνονται σε ένα σημείο και επιτρέπουν και επιλεκτικό κλείσιμο, μεταφράσεις, PDF alt text, AI tab grouping, link previews, chatbot στη sidebar. Η απενεργοποίηση αφορά τα built in features του Firefox, extensions μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν AI μέσω τρίτων υπηρεσιών. Η Mozilla επιβεβαίωσε ότι προσθέτει στο Firefox ένα κεντρικό σημείο ελέγχου για τις AI λειτουργίες του browser, με στόχο να είναι ξεκάθαρο τι ενεργοποιείται, τι απενεργοποιείται και πώς. Η νέα ενότητα «AI controls» εμφανίζεται αρχικά στις δοκιμαστικές εκδόσεις (Nightly) και το rollout ξεκινά με το Firefox 148, με ημερομηνία κυκλοφορίας στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο γενικός διακόπτης «Block AI enhancements». Όταν ενεργοποιηθεί, μπλοκάρει όχι μόνο τις AI λειτουργίες που καλύπτει ήδη το μενού, αλλά και όσες προστεθούν στο μέλλον, ενώ παράλληλα σταματά ειδοποιήσεις, υπενθυμίσεις και prompts που προτρέπουν τον χρήστη να δοκιμάσει chatbots ή άλλα AI εργαλεία μέσα στο UI. Οι ρυθμίσεις καλύπτουν, μεταξύ άλλων, μεταφράσεις σελίδων, αυτόματη δημιουργία alt text για εικόνες σε PDF, AI assisted ομαδοποίηση καρτελών (με προτάσεις για σχετικά tabs και ονόματα ομάδων), link previews που εμφανίζουν βασικά σημεία πριν ανοίξεις έναν σύνδεσμο, και το chatbot στη sidebar με επιλογές παρόχων. Όλα μπορούν να απενεργοποιηθούν είτε συνολικά είτε κατά περίπτωση. Σημειώνεται ότι το «Block AI enhancements» αφορά τις ενσωματωμένες δυνατότητες του Firefox. Αν ο χρήστης έχει εγκατεστημένα extensions που αξιοποιούν AI μέσω δικών τους υπηρεσιών τρίτων, αυτά δεν μπλοκάρονται από τον κεντρικό διακόπτη του browser. Η κίνηση έρχεται σε μια περίοδο που αρκετοί browsers προσθέτουν AI εργαλεία με περιορισμένες επιλογές απενεργοποίησης. Με τα «AI controls», η Mozilla προσπαθεί να κρατήσει την AI ως opt in εμπειρία, με καθαρό τρόπο για «καθόλου AI» χωρίς κυνηγητό σε διάσπαρτες ρυθμίσεις. Πηγές AI controls are coming to Firefox, Mozilla Blog (Firefox). Block generative AI features with Firefox AI controls, Mozilla Support. Introducing AI, the Firefox way: a look at what we're working on, Mozilla Blog (Firefox). Firefox is adding a switch to turn AI features off, The Verge.

Το στούντιο POOR LOCKE ανακοίνωσε σήμερα ότι το Crimson Capes θα κυκλοφορήσει στις 12 Φεβρουαρίου για PC μέσω Steam. Πρόκειται για ένα sword-and-sorcery action adventure που επαναπροσδιορίζει τους βασικούς πυλώνες της Souls φόρμουλας σε δύο διαστάσεις, συνδυάζοντας απαιτητικές μάχες, εξερεύνηση και online multiplayer σε έναν high fantasy κόσμο γεμάτο περιπέτεια. Οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο του Milon the Tempest, ενός witch-hunter που έχει αναλάβει να εξαρθρώσει μια ολοένα και πιο επικίνδυνη συνωμοσία μάγων σε όλο το βασίλειο του Amvros. Ως αρχηγός των Crimson Capes - μιας επίλεκτης συντεχνίας witch hunters - ο παίκτης αναλαμβάνει αποστολές σε ολόκληρο τον κόσμο του παιχνιδιού, αποκαλύπτοντας σταδιακά σκοτεινότερες δυνάμεις και ερχόμενος αντιμέτωπος με το πραγματικό κόστος της εξουσίας. To combat στο Crimson Capes βασίζεται σε σκόπιμο, animation-commit swordplay εμπνευσμένο από ρεαλιστικές τεχνικές ξιφασκίας, όπου feints, thrusts, cuts και guards δημιουργούν μια θανατηφόρα ανταλλαγή χτυπημάτων που απαιτούν σωστό timing, τοποθέτηση και απόλυτη κατανόηση του αντιπάλου. Κάθε ένας από τους τέσσερις διαθέσιμους ήρωες διαθέτει ξεχωριστό οπλισμό, moveset και skill tree, ενθαρρύνοντας τον πειραματισμό αντί για απλές αναβαθμίσεις στατιστικών, ενώ η μαγεία ενσωματώνεται άμεσα στη μάχη μέσω στοιχειακών δυνάμεων όπως ο άνεμος, ο κεραυνός, η φωτιά και το σκοτάδι. Η εξερεύνηση ακολουθεί μια Souls-inspired φιλοσοφία, ανταμείβοντας την περιέργεια και τις επιλογές του παίκτη. Ερειπωμένοι πύργοι, ξεχασμένα σπήλαια, μυστικιστικά δάση και αρχαία οχυρά μπορούν να εξερευνηθούν με οποιαδήποτε σειρά, με artifacts, και αφηγηματικά στοιχεία να περιμένουν εκτός της κύριας διαδρομής. Το Crimson Capes φέρνει επίσης το κλασικό Souls multiplayer στις δύο διαστάσεις. Οι παίκτες μπορούν να συνεργαστούν σε online co-op ως Capes ή να εισβάλουν σε αποστολές άλλων παικτών ως Deathblade, δημιουργώντας απρόβλεπτες PvP αναμετρήσεις που αλλάζουν τη ροή κάθε hunt. Οπτικά, το παιχνίδι ξεχωρίζει με pixel art animation και χειροποίητα περιβάλλοντα, αξιοποιώντας rotoscoped γραφικά. Εμπνευσμένο από τις κλασικές pulp sword-and-sorcery ιστορίες όπως το Conan και το Elric, το Crimson Capes υιοθετεί μια ωμή, μυθική ατμόσφαιρα βαθιά ριζωμένη στην κλασική φαντασία και την αίσθηση της ανακάλυψης. «Από την αρχή, το Crimson Capes σχεδιάστηκε γύρω από μια σκόπιμη, απαιτητική μάχη που ανταμείβει την πρωτοβουλία, την ακρίβεια και την ταχύτητα σκέψης», δήλωσε ο Dimitris Tsatsis, programmer της POOR LOCKE. «Θέλαμε να μεταφέρουμε την ένταση, την πειθαρχία και την ικανοποίηση της Souls εμπειρίας σε 2D, επανεξετάζοντας τον τρόπο που λειτουργούν το level design, το ύφος και οι multiplayer αλληλεπιδράσεις σε ένα side-scrolling πλαίσιο.» ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ Souls-like 2D μάχη με αυστηρό timing, punish windows και ευέλικτα builds Boss fights που δοκιμάζουν πραγματικά τις ικανότητές σας Sword-and-sorcery περιπέτεια σε έναν φανταστικό κόσμο γεμάτο μυστικά Online Co-op & PvP: Παίξτε με φίλους ή εισβάλτε σε αποστολές άλλων witch hunters Προαιρετικά Dynamic Hunts με μοναδικούς εχθρούς και bosses, που δημιουργούνται τυχαία κάθε φορά (εμπνευσμένα από τα Chalice Dungeons του Bloodborne) ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ Crimson Capes on Steam STORE.STEAMPOWERED.COM Engage in fluid 2D pixel art swordplay, hunt down witches, fight monsters and experience the age of high adventure. Enter the guild of the Crimson Capes and explore a fantasy world of Sword and Sorcery. Το Crimson Capes κυκλοφορεί στις 12 Φεβρουαρίου στις 8μμ ώρα Ελλάδας για PC μέσω Steam. Τιμή: 15$ Launch discount: 10% για 9 ημέρες Στα αρχεία του παιχνιδιού περιλαμβάνονται Instruction Manual & Game Guide σε PDF, καθώς και εκτυπώσιμος χάρτης του κόσμου. Εκδόσεις για κονσόλες προγραμματίζονται για μεταγενέστερη ημερομηνία. Σχετικά με την POOR LOCKE Η POOR LOCKE είναι ένα ανεξάρτητο game studio με επικεφαλής τον programmer Dimitris Tsatsis, με art από τον Kostas MacFarlane και μουσική από τον David Wurczel. Το στούντιο επικεντρώνεται στη δημιουργία χειροποίητων, μηχανικά πλούσιων εμπειριών με έντονη καλλιτεχνική ταυτότητα και έμφαση στην ελευθερία του παίκτη. Στα προηγούμενα παιχνίδια του περιλαμβάνονται τα Windmills και Unbeliever. Το Crimson Capes αποτελεί το πιο φιλόδοξο project του στούντιο μέχρι σήμερα, συνδυάζοντας την κλασική sword-and-sorcery φαντασία με σύγχρονο Souls-inspired design.

Πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες, η Art. Lebedev Studio είχε παρουσιάσει το Optimus Maximus, ένα πληκτρολόγιο όπου κάθε πλήκτρο ήταν μια μικρή OLED οθόνη 48×48 pixels που μπορούσε να αλλάξει δυναμικά. Η ιδέα ήταν μπροστά από την εποχή της: πολυγλωσσικά layouts, οπτικά shortcuts, άπειρη παραμετροποίηση. Ουσιαστικά, το πακέτο δεν ωρίμασε. Η υψηλή τιμή, τα θέματα αξιοπιστίας και κυρίως το αναιμικό software ecosystem δεν δικαίωσαν την υπόσχεση. Το GALLEON 100 SD είναι μια πολύ πιο ρεαλιστική απάντηση στο ίδιο όραμα. Αντί να κάνει όλα τα πλήκτρα οθόνες και να χαθεί σε κόστος και πολυπλοκότητα, η Corsair παντρεύει δύο ώριμες κατηγορίες: ένα gaming πληκτρολόγιο υψηλών επιδόσεων και το οικοσύστημα Stream Deck της Elgato. Το τελικό προϊόν είναι ένα ενιαίο σασί full size με TKL-class διάταξη και ενσωματωμένο Stream Deck, 12 LCD πλήκτρα, δύο περιστροφικά dials και κεντρική οθόνη 5 ιντσών (720×1280). Εκεί που το GALLEON διαφοροποιείται πραγματικά από τον “προκάτοχο” του, είναι ότι δεν ξεκινά από το μηδέν. Πατάει πάνω σε ώριμο software, plugins για Discord, OBS και Spotify, έτοιμα profiles και ένα τεράστιο Marketplace, και το δένει με το Web Hub της Corsair για τις ρυθμίσεις του πληκτρολογίου. Επιπλέον, ως πληκτρολόγιο δεν στέκεται απλώς “δίπλα” στο Stream Deck. Προσφέρει 8.000Hz hyper-polling, FlashTap (SOCD) για competitive FPS, hotswap MLX Pulse linear switches (pre-lubed) και gasket-mounted κατασκευή με 6-layer sound dampening. Στα €349,99 είναι premium πρόταση, και το στοίχημα είναι αν η ωριμότητα του οικοσυστήματος μεταφράζεται σε όφελος από την πρώτη μέρα, λιγότερο clutter και πραγματική εξοικονόμηση χρόνου. Το review θα απαντήσει αν το GALLEON 100 SD είναι εργαλείο που κερδίζει χώρο και χρόνο στο γραφείο, και αν το Stream Deck integration γίνεται συνήθεια, ή καταλήγει απλά διακόσμηση. Τεχνικά Χαρακτηριστικά Το CORSAIR GALLEON 100 SD είναι ενσύρματο μηχανικό πληκτρολόγιο που “δένει” ένα TKL-class layout με ενσωματωμένο Elgato Stream Deck. Στο καθαρά gaming σκέλος, υποστηρίζει έως 8.000Hz report rate μέσω CORSAIR AXON, πλήρες NKRO με 100% anti-ghosting και FlashTap (SOCD) για πιο “καθαρό” χειρισμό ταυτόχρονων αντίθετων κατευθύνσεων. Οι διακόπτες είναι CORSAIR MLX Pulse Linear, pre-lubed, σε hot-swap sockets συμβατά με 3-pin και 5-pin switches. Στο “control” σκέλος υπάρχουν 12 LCD keys, δύο rotary dials και κεντρική οθόνη 5 ιντσών ανάλυσης 720×1280. Τα Stream Deck στοιχεία ρυθμίζονται από το Stream Deck app, ενώ οι ρυθμίσεις πληκτρολογίου (polling, macros, key assignments, lighting, FlashTap κ.λπ.) γίνονται από το CORSAIR Web Hub. Η συνδεσιμότητα είναι διπλή USB, καθώς η δεύτερη γραμμή εξυπηρετεί το USB passthrough, άρα πρακτικά απαιτούνται δύο θύρες USB στον υπολογιστή. Αναλυτικές Προδιαγραφές Μέγεθος πληκτρολογίου Extended Form factor ANSI 87 πλήκτρα + 12 Stream Deck keys (χωρίς numpad) Χρώμα Μαύρο Τύπος Μηχανικό Διακόπτες CORSAIR MLX Pulse Ρυθμός αναφοράς (Report Rate) Έως 8.000Hz Rollover Full Key (NKRO), 100% Anti-Ghosting Μνήμη (On-board) 8MB Ρυθμιζόμενο ύψος Ναι Στήριγμα καρπού Μαγνητικό, αποσπώμενο, με δερματίνη (leatherette) και memory foam Έλεγχοι πολυμέσων και έντασης Ναι Πλήκτρα πολυμέσων Αφιερωμένα πλήκτρα, ροδέλα έντασης, Control Wheel WIN Lock Αφιερωμένο hotkey Σύνδεση Ενσύρματο Θύρα προς PC USB Type-A Υλικό καλωδίου Braided USB Passthrough USB 2.0 Type-A Διάταξη NA (Βόρεια Αμερική) Συμβατότητα PC ή Mac, Windows 10 ή macOS 10.15, CORSAIR Web Hub και Elgato Stream Deck Εγγύηση 2 χρόνια Βάρος 1.392 kg Η προτεινόμενη τιμή λιανικής του CORSAIR GALLEON 100 SD ανέρχεται στα 349,99 ευρώ. Η παγκόσμια διάθεση ξεκίνησε στις 29.01.2026, ενώ για την ελληνική αγορά η διαθεσιμότητα αναφέρεται για 12.02.2026. Unboxing και Πρώτες Εντυπώσεις Από το πρώτο άνοιγμα, το GALLEON 100 SD δείχνει ότι σχεδιάστηκε ως “κεντρικό στοιχείο του γραφείου” και όχι ως απλό TKL. Το κουτί είναι μεγάλο και η συσκευή δίνει αίσθηση πυκνότητας στο χέρι, με το βάρος (1,392kg) να μεταφράζεται σε σταθερότητα πάνω στο γραφείο. Στο εσωτερικό, το πληκτρολόγιο έρχεται προστατευμένο (σε θήκη/κάλυμμα), ενώ τα παρελκόμενα είναι οργανωμένα σε ξεχωριστές θέσεις. Στη συσκευασία περιλαμβάνονται δύο braided, αποσπώμενα καλώδια USB (USB Type-A προς το PC, USB Type-C προς το πληκτρολόγιο), ένα 2-in-1 εργαλείο για αφαίρεση keycaps και switches, καθώς και το μαγνητικό, αποσπώμενο wrist rest με επένδυση leatherette και memory foam. Το wrist rest κουμπώνει σωστά χωρίς “παίξιμο”, και πρακτικά καθορίζει την εργονομία σε πολύωρη χρήση, ειδικά επειδή το σασί έχει χαμηλή φυσική κλίση και βασίζεται στα αναδιπλούμενα ποδαράκια για επιπλέον ύψος. Αξίζει να σημειωθεί ότι το wrist rest είναι πανομοιότυπο με αυτό που συνοδεύει τα high-end CORSAIR keyboards (όπως το K70 RGB PRO), δηλαδή δεν υπάρχει "downgrade" για να χωρέσει η τιμή. Το memory foam προσαρμόζεται σταδιακά, και η επιφάνεια δερματίνης είναι αρκετά ανθεκτική σε ιδρώτα και καθημερινή φθορά. Το setup είναι απλό, με μια λεπτομέρεια που αξίζει να ειπωθεί από νωρίς. Για πλήρη λειτουργία του πληκτρολογίου μαζί με το USB passthrough χρησιμοποιούνται δύο ξεχωριστές συνδέσεις σε θύρες USB Type-A. Η κύρια σύνδεση καλύπτει input, RGB και το Stream Deck integration, ενώ η δεύτερη ενεργοποιεί αποκλειστικά τη θύρα passthrough. Πρακτικά, η διπλή USB σύνδεση δεν «προσθέτει» θύρες, μεταφέρει μία θύρα πιο κοντά στο γραφείο και κρατά το passthrough εκτός του ίδιου USB link με το 8.000Hz polling και τη δραστηριότητα του Stream Deck. Η passthrough θύρα είναι USB 2.0 και η συμπεριφορά της είναι αντίστοιχη. Σε αντιγραφή ενός αρχείου περίπου 11,8 GB με robocopy καταγράφηκε ρυθμός 39.870.562 Bytes/sec (περίπου 40 MB/s) και συνολικός χρόνος 5:19, νούμερα που επαρκούν για dongles, receivers και USB sticks, αλλά δεν στοχεύουν σε γρήγορες μεταφορές εξωτερικών SSD. Όταν δεν υπάρχει ανάγκη για passthrough, το GALLEON λειτουργεί κανονικά με ένα μόνο καλώδιο, περιορίζοντας τον καλωδιακό «θόρυβο». Σε πρώτη εικόνα, η ενσωμάτωση του Stream Deck είναι αυτή που τραβάει το βλέμμα, 12 LCD keys, δύο dials και η κεντρική οθόνη δίνουν αμέσως την αίσθηση ότι πρόκειται για υβριδικό εργαλείο, όχι απλώς για πληκτρολόγιο με “έξτρα κουμπιά”. Από εδώ και πέρα, το review κρίνεται στο αν αυτό το control layer θα γίνει καθημερινή συνήθεια, και πόσο θα επιβαρύνει το χρήστη η ύπαρξη δύο διαφορετικών λογισμικών (Web Hub και Stream Deck app) στην παραμετροποίηση. Setup, Software και Modes λειτουργίας Το GALLEON 100 SD είναι δύο "συσκευές" σε μία: το πληκτρολόγιο και το ενσωματωμένο Stream Deck module. Αυτό φαίνεται και στο setup, γιατί η παραμετροποίηση χωρίζεται σε δύο περιβάλλοντα. Το CORSAIR Web Hub για τις ρυθμίσεις του πληκτρολογίου (polling, macros, key assignments, lighting, FlashTap, firmware, hardware profiles) και το Elgato Stream Deck app για τα LCD keys, τα dials, τα actions, τα plugins και τα profiles. Το Stream Deck app είναι ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα. Μέσω του Elgato Marketplace ο χρήστης έχει πρόσβαση σε plugins για Discord, OBS, Spotify, Philips Hue, Twitch, YouTube και 150+ άλλα. Επίσης, υπάρχουν ready-made profiles για δημοφιλή games (Counter-Strike, Valorant, League of Legends κ.λπ.), icon packs για visual customization, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς premium profiles από επιλεγμένους δημιουργούς επί πληρωμή. Διατίθεται και default GALLEON profile, με Spotify controls, Discord shortcuts, hardware monitoring και Numpad layer. Πρώτο Βήμα: Firmware Update Πριν από οποιαδήποτε παραμετροποίηση, συνιστάται firmware update μέσω του FW Updater Tool της Corsair. Χωρίς την ενημέρωση, ορισμένες λειτουργίες (όπως FlashTap ή custom profiles) ενδέχεται να μη λειτουργούν σωστά. Το Web Hub σε ειδοποιεί και σε κατευθύνει στο updater, αλλά η Corsair συνιστά factory reset αμέσως μετά το update για να αποφύγεις residual bugs από την παλιά έκδοση firmware. Η διαδικασία παίρνει 2-3 λεπτά και το πληκτρολόγιο κάνει reboot αυτόματα. Hardware Deck Mode Η "έξυπνη" λεπτομέρεια είναι τι γίνεται όταν δεν τρέχει το Stream Deck app. Σε αυτή την περίπτωση, το LCD module περνά σε Hardware Deck Mode, δηλαδή δεν υπάρχουν "νεκρά" πλήκτρα αλλά υπάρχει ένα βασικό, έτοιμο προφίλ για καθημερινές λειτουργίες. Το αριστερό dial αλλάζει mode (Shortcuts, Numpad), ενώ το δεξί dial παραμένει αφιερωμένο στον έλεγχο έντασης. Shortcuts Mode Στο Shortcuts Mode ο χρήστης έχει γρήγορη πρόσβαση σε βασικές λειτουργίες και multimedia controls. Εμφανίζονται κουμπιά όπως Stream Deck, Theme και Personal. Stream Deck: Ανοίγει την εφαρμογή αν είναι εγκατεστημένη ή σε πάει στη σελίδα εγκατάστασης αν δεν είναι. Theme: Γυρίζει σε προκαθορισμένα themes (με screensaver, wallpaper και lighting). Personal: Η ρύθμιση για την παραμετροποίηση του RGB του πληκτρολογίου. Χρήση των Dials Τα dials έχουν πολλές εφαρμογές. Τα δύο rotary dials, εκτός από χειρισμό του ήχου και των καταστάσεων λειτουργίας, μπορούν μέσω του Stream Deck app να γίνουν: Action Wheels: Περιστροφή για επιλογή action, πάτημα για εκτέλεση (σαν weapon wheel σε FPS). Action Triggers: Δεξιόστροφη περιστροφή = ένα action, αριστερόστροφη περιστροφή= άλλο, πάτημα του dial = τρίτο. Επιπλέον, μόνο το Gradient lighting effect επιτρέπει διαφορετικά χρώματα ανά dial. Τα υπόλοιπα effects εφαρμόζουν ομοιόμορφο χρώμα και στα δύο. Η επιλογή φαίνεται περιοριστική, αλλά πρακτικά το Gradient καλύπτει τις περισσότερες περιπτώσεις. Θέματα με το Lighting Εδώ είναι και το σημείο που μπερδεύει αρκετό κόσμο: όσο ο χρήστης βρίσκεται σε Theme mode, τα custom lighting effects είναι κλειδωμένα. Για να δουλέψουν τα layers σωστά στο Web Hub, πρέπει ο χρήστης να βρίσκεται σε personal mode και μέσα στις ρυθμίσεις φωτισμού να είναι απενεργοποιημένο το Theme (Disable Theme) Αν οι αλλαγές παρόλα αυτά δεν εφαρμόζονται, η Corsair συνιστά factory reset και ξαναπέρασμα ρυθμίσεων, ειδικά μετά από firmware update. Σημαντικό: Όσο είσαι σε Theme mode, όλα τα FN + Number shortcuts για lighting (FN + 1 έως FN + 0) είναι απενεργοποιημένα. Αυτό είναι σχεδιαστική επιλογή για να μην "σπάσει" η αισθητική του theme, αλλά δημιουργεί σύγχυση γιατί δεν υπάρχει οπτική ένδειξη ότι τα shortcuts δεν δουλεύουν. Η Corsair έχει υποσχεθεί firmware update που θα επιτρέπει lighting adjustments και σε Theme mode, αλλά μέχρι τότε: personal mode = full control. Numpad Mode, ο αδύναμος κρίκος Το Numpad Mode φαίνεται σαν φυσική λύση για TKL users που χρειάζονται περιστασιακά αριθμητική εισαγωγή, όμως δεν λειτουργεί καθόλου καλά αν έχεις συνηθίσει σε μηχανικό numpad. Το θέμα είναι η φύση των LCD keys του Stream Deck. Ενώ τα κύρια πλήκτρα του πληκτρολογίου χρησιμοποιούν MLX Pulse Linear switches με 2.0mm actuation point και 45g force, τα Stream Deck keys είναι διακόπτες τύπου touch, χωρίς μηχανικό tactile feedback που περιμένεις από μηχανικό πλήκτρο. Δηλαδή, δεν υπάρχει η χαρακτηριστική "επαναφορά" που σου επιβεβαιώνει ότι το πλήκτρο πατήθηκε και σου αφήνει μια "sluggish" αίσθηση κατά το πάτημα. Αυτό συμβαίνει και λόγω του γεγονότος ότι η επιφάνεια των LCD keys δεν είναι PBT όπως τα κύρια keycaps, αλλά γυαλιστερό plastic που "κολλάει" στα δάχτυλα, ειδικά μετά από λίγη ώρα χρήσης. Η γυαλιστερή επιφάνεια και η έλλειψη μηχανικής ανάδρασης μειώνουν την ταχύτητα και αυξάνουν τα λάθη σε συνεχόμενη εισαγωγή αριθμών. Τέλος, η ύπαρξη ενός περίεργου bug όπου το "0" key αλλάζει θέση ανάλογα με το αν είσαι σε Hardware Mode ή Stream Deck app mode, μπορεί να μπερδέψει ακόμα περισσότερο. Βέβαια, μπορεί να διορθωθεί επανακαθορίζοντας το layout, αλλά δεν είναι κάτι που περιμένεις από ένα πληκτρολόγιο του επιπέδου του Galleon 100 SD. Όλα τα παραπάνω, έχουν σαν αποτέλεσμα να καθιστούν το πληκτρολόγιο αυτό μάλλον απαγορευτικό για όσους κάνουν βαριά χρήση του numpad (spreadsheets, data entry ή χρήση για γενικά για navigation), ενώ για χρήστες TKL που χρησιμοποιούν το numpad περιστασιακά, το Numpad Mode είναι αρκετό. Build Quality και Design, υλικά, κατασκευή, αισθητική Οπτικά, το GALLEON 100 SD είναι ξεκάθαρα το “κεντρικό στοιχείο του γραφείου”. Το μαύρο, αυστηρό σασί, η φωτεινή ζώνη (lighting mood bar) και η έντονη παρουσία της Stream Deck πλευράς το κάνουν να δείχνει περισσότερο σαν κονσόλα ελέγχου που τυχαίνει να είναι και πληκτρολόγιο, παρά σαν κλασικό gaming TKL. Παρότι λειτουργεί χωρίς numpad, το footprint τείνει προς full size, γιατί το Stream Deck module γεμίζει τον χώρο που θα περίμενες να κερδίσεις από την απουσία αριθμητικού πληκτρολογίου. Υλικά και κατασκευή Στο κομμάτι των υλικών, η Corsair δίνει premium στίγμα με αλουμινένια πάνω πλάκα (aluminum top plate), που προσθέτει στιβαρότητα και “υψηλό” φινίρισμα. Σε συνδυασμό με το βάρος (1,392 kg), το πληκτρολόγιο κάθεται σταθερά στο γραφείο, χωρίς να μετακινείται εύκολα σε έντονο gaming ή γρήγορο typing. Η κατασκευή έχει καθαρή enthusiast κατεύθυνση, όχι μόνο “σκληρό πλαστικό και RGB”. Το gasket mounting και οι έξι στρώσεις εσωτερικής ηχοαπορρόφησης (6-layer sound dampening) στοχεύουν στη μείωση ανεπιθύμητων συντονισμών και στο πιο “μαζεμένο” ακουστικό προφίλ, ειδικά σε άδειο γραφείο ή σε λεπτές επιφάνειες. Είναι λεπτομέρειες που δείχνουν ότι η Corsair έβαλε υλικά και layers εκεί που σε πολλά gaming keyboards απλώς υπάρχει κενός χώρος. Αισθητική και φωτισμός Η αισθητική του φωτισμού είναι διπλή. Από τη μία έχεις per-key RGB, από την άλλη τη mood bar που δίνει μια πιο “συνεχή” φωτεινή γραμμή και κάνει το keyboard να φαίνεται πιο ενιαίο σαν προϊόν. Τα keycaps είναι PBT με διαπερατούς χαρακτήρες, άρα συνήθως αντιστέκονται καλύτερα στο γυάλισμα λόγω χρήσης σε σχέση με τα ABS, ενώ ταυτόχρονα αφήνουν το RGB να περνά καθαρά. Ενσωμάτωση Stream Deck ως σχεδίαση Το Stream Deck module είναι ενσωματωμένο χωρίς να δείχνει “πρόσθετο κομμάτι”. Τα 12 LCD keys, τα δύο dials και η 5" οθόνη κάθονται σε σαφή, ξεχωριστή ζώνη, με οπτική ιεράρχηση που βοηθά στη χρήση όταν έχεις πολλά profiles. Σχεδιαστικά είναι σωστό που το module έχει δική του ταυτότητα, γιατί μειώνει την πιθανότητα να μπερδεύεις με το μάτι τα πλήκτρα πληκτρολόγησης με τα πλήκτρα ενεργειών. Εργονομία Το σασί έχει μικρή φυσική κλίση και βασίζεται στα αναδιπλούμενα ποδαράκια για να δώσεις πιο επιθετική γωνία. Το wrist rest είναι το στοιχείο που “κλειδώνει” την αίσθηση ύψους. Για κάποιους θα είναι ιδανικό, για άλλους μπορεί να βγει λίγο ψηλό, άρα έχει νόημα να κριθεί με βάση το δικό σου setup και όχι ως απόλυτο. Typing & Gaming Experience MLX Pulse switches, αίσθηση και συνοχή στο χέρι Το GALLEON 100 SD χτίζει την εμπειρία του πάνω σε μηχανικούς διακόπτες CORSAIR MLX Pulse Linear, προλιπασμένους (pre-lubed), με 45g actuation, 2,0mm actuation και 3,6mm συνολικό travel. Αυτό μεταφράζεται σε δύο πράγματα. Πρώτον, σε αίσθηση “γραμμική” και προβλέψιμη, χωρίς click χαρακτήρα, δεύτερον, σε actuation που δεν είναι υπερβολικά “επιθετικό”, άρα οι κατά λάθος ενεργοποιήσεις των πλήκτρων είναι λιγότερο πιθανές σε σύγκριση με switches που είναι πιο ευαίσθητα. Το pre-lube βοηθά την ομοιομορφία out of the box, ειδικά σε ένα πληκτρολόγιο που στοχεύει να είναι premium χωρίς να απαιτεί modding. Παράλληλα, το γεγονός ότι το GALLEON είναι hot-swap (συμβατό με 3-pin και 5-pin switches) δίνει πραγματικό περιθώριο αναβάθμισης, αν θελήσεις άλλη αίσθηση (πιο “σφιχτή”, πιο ήσυχη, ή ακόμη και tactile), χωρίς κολλήσεις και χωρίς να δένεσαι για πάντα με το εργοστασιακό set. Sound profile, gasket και 6-layer dampening Περνώντας στο ηχητικό προφίλ του πληκτρολογίου, βλέπουμε το πληκτρολόγιο να φέρει gasket-mounted κατασκευή ενώ οι έξι στρώσεις εσωτερικής ηχοαπορρόφησης (6-layer sound dampening) έχουν στόχο να μειώσουν το “κούφιο” άκουσμα, τους ανεπιθύμητους συντονισμούς και το μεταλλικό ping, κάνοντας το bottom-out πιο “μαζεμένο”. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί το GALLEON προσπαθεί να είναι premium σε όλες τις κατηγορίες, ιδιαίτερα και στην καθημερινή αίσθηση χρήσης. Τα PBT keycaps με διαφανείς χαρακτήρες (ώστε να περνά ο φωτισμός) βοηθούν και στην υφή, και στη διάρκεια, και στην “καθαρή” απόδοση RGB. Δεν είναι υπόσχεση ότι δεν θα γυαλίσουν ποτέ, είναι όμως ένα υλικό που συνήθως αντέχει καλύτερα στη φθορά σε σχέση με ABS, ειδικά όταν το πληκτρολόγιο γράφει πολλές ώρες την ημέρα. Gaming performance, 8.000Hz και τι αλλάζει πραγματικά Στο gaming σκέλος, το GALLEON 100 SD υποστηρίζει έως 8.000Hz report rate μέσω CORSAIR AXON. Θεωρητικά, η διαφορά απέναντι στα 1.000Hz είναι ότι το πληκτρολόγιο ενημερώνει το σύστημα σε πολύ μικρότερα χρονικά βήματα, κάτι που αφορά κυρίως οθόνες με υψηλή συχνότητα ανανέωσης, υψηλά FPS και ανταγωνιστικά σενάρια όπου το micro-timing μπορεί να έχει σημασία. Στην πράξη, όμως, η ωφέλεια δεν κλιμακώνεται πάντα γραμμικά: τα 2.000 ή 4.000Hz τείνουν να είναι το “γλυκό σημείο” για πολλά setups, ενώ το 8.000Hz λειτουργεί ως επιλογή αιχμής που έχει νόημα όταν ζητείται το τελευταίο κλάσμα του millisecond. Εκεί που κρίνεται η υλοποίηση δεν είναι μόνο το latency, αλλά η σταθερότητα του event stream. Αξίζει να σημειωθεί πως τα πολύ υψηλά polling rates μπορούν να αυξήσουν το USB HID event rate και κατ’ επέκταση το DPC/interrupt activity, ειδικά όταν συνυπάρχουν overlays, capture, monitoring και drivers. Σε σχέση με ένα ποντίκι, όπου το payload μεταβάλλεται συνεχώς λόγω κίνησης, στο πληκτρολόγιο το “ωφέλιμο” μέρος των reports αλλάζει κυρίως όταν υπάρχει input (press, release), οπότε το πρακτικό αποτύπωμα τείνει να είναι πιο ήπιο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι μηδενικό σε κάθε σύστημα. Παρόλα αυτά, σε ορισμένους τίτλους και σε CPU-bound σενάρια, ένα αυξημένο συνολικό event rate από περιφερειακά μπορεί να συμπέσει με μικρο-ασυνέπειες στο frame pacing. Δεν τεκμηριώνεται ως κανόνας, αλλά ως πιθανή παράμετρος όταν εμφανίζονται ανεξήγητα micro-stutters, ειδικά σε φορτωμένα συστήματα. Γι’ αυτό η ρυθμιζόμενη φύση του report rate λειτουργεί υπέρ του προϊόντος, ένα πιο συντηρητικό προφίλ (2.000 ή 4.000Hz) είναι συνήθως η καθολικότερη επιλογή για μικτή χρήση, ενώ το 8.000Hz μένει για καθαρά gaming profiles όπου επιβεβαιώνεται ότι δεν εμφανίζονται παρενέργειες στον συγκεκριμένο τίτλο. Με αυτή τη λογική, το γεγονός ότι το report rate είναι ρυθμιζόμενο λειτουργεί υπέρ του προϊόντος: στη μικτή χρήση ένα πιο συντηρητικό προφίλ αποτελεί καθολικότερη επιλογή, ενώ το 8.000Hz προορίζεται για καθαρά gaming προφίλ, όπου υπάρχει πραγματική χρησιμότητα και επιβεβαιώνεται ότι δεν εμφανίζονται παρενέργειες στον συγκεκριμένο τίτλο. FlashTap (SOCD), πώς λειτουργεί και πού θέλει προσοχή Το δεύτερο “competitive” χαρτί του πληκτρολογίου είναι το FlashTap, η υλοποίηση της Corsair για το SOCD (Simultaneous Opposing Cardinal Directions). Ουσιαστικά, το FlashTap δίνει προτεραιότητα στην τελευταία εντολή (Last Input Priority): αν πατάτε το "A" για να κινηθείτε αριστερά και πατήσετε ταυτόχρονα το "D", το πληκτρολόγιο θα ακυρώσει ακαριαία το πρώτο και θα καταχωρήσει μόνο το δεύτερο. Σε FPS τίτλους, αυτό επιτρέπει ακαριαίο counter-strafing και μηδενίζει το χρόνο που ο χαρακτήρας μένει στάσιμος λόγω αλληλοκάλυψης των πλήκτρων. Εδώ όμως υπάρχει και το “γκρίζο” κομμάτι των κανονισμών. Πρόσφατα, η Valve (Counter-Strike 2) πήρε αυστηρή θέση, απαγορεύοντας τη χρήση SOCD σε επίσημους servers (kick από το match). Η ασφαλής προσέγγιση είναι να χρησιμοποιείτε ένα "safe" hardware profile με το FlashTap απενεργοποιημένο για τίτλους με αυστηρές anti-cheat πολιτικές, και να το κρατάτε ενεργό μόνο σε περιβάλλοντα που το επιτρέπουν ή δεν επηρεάζονται από αυτό. NKRO, anti-ghosting και τα “κλασικά” του gaming Το GALLEON δίνει full NKRO και 100% anti-ghosting, μαζί με Win Lock και πλήρη media controls. Αυτά πλέον είναι αναμενόμενα σε premium κατηγορία. Αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία, είναι η συνολική “ηρεμία” της πλατφόρμας, δηλαδή το ότι συνδυάζει σοβαρή κατασκευή, καλό damping και διακόπτες που δεν σε κουράζουν, ώστε το πληκτρολόγιο να μην καταλήγει ενοχλητικό στοιχείο όταν παίζεις ή γράφεις για ώρες. Stream Deck Σενάριο Εργασίας Στη δουλειά το Stream Deck αποδίδει όταν αντιμετωπίζεται σαν "control plane" για μικρές, επαναλαμβανόμενες ενέργειες που κοστίζουν λίγα δευτερόλεπτα τη φορά, πολλές φορές μέσα στην ημέρα. Χρήσιμο σημείο εκκίνησης είναι ένα σταθερό "global" layer (ίδιο σε όλα τα προφίλ) με ενέργειες που πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμες, όπως σίγαση μικροφώνου, push to talk, αλλαγή output συσκευής ήχου, DND και screenshot. Από εκεί και πέρα, τα προφίλ ανά εφαρμογή αυξάνουν την αποτελεσματικότητα, ώστε με το άνοιγμα Teams ή Zoom να εμφανίζεται αυτόματα διάταξη "meeting mode". Σε μια τυπική ημέρα με συσκέψεις και ροή εργασίας σε mail και έγγραφα, ένα κουμπί μπορεί να ανοίγει "Meeting kit" (ημερολόγιο, link κλήσης, σημειώσεις, κοινόχρηστος φάκελος), ένα δεύτερο να εκτελεί "Room prep" (DND on, volume down, camera up), ενώ ένα τρίτο να εισάγει έτοιμα snippets στο chat για τυποποιημένες φράσεις. Σε workflows με tickets, ένα multi action μπορεί να ανοίγει τον tracker, να δημιουργεί νέο draft και να επικολλά template με τον κέρσορα στο σωστό σημείο. Εκεί που συχνά εμφανίζονται αστοχίες είναι στα εύθραυστα macros (ακολουθίες με κλικ σε συγκεκριμένες θέσεις). Προτιμώνται hotkeys, URLs, deep links και text insertion. Σενάριο Δημιουργικότητας Στη δημιουργία περιεχομένου, η αξία του Stream Deck είναι ότι ενοποιεί διαφορετικά εργαλεία σε μία ενιαία νοητική κονσόλα. Σε περιβάλλον capture, edit και publish, λειτουργεί καλύτερα όταν οργανώνεται σε τρεις ροές πάνω στην ίδια επιφάνεια (λήψη, επεξεργασία, εξαγωγή), με τα προφίλ ανά εφαρμογή να λειτουργούν ως πραγματικός πολλαπλασιαστής παραγωγικότητας. Σε σενάριο screen capture και μοντάζ, το capture mode περιλαμβάνει start/stop recording, εναλλαγή scene, mute mic/desktop, markers για timestamps και ένα "panic" που σταματά με ασφάλεια τις διεργασίες. Στο edit mode τα κουμπιά δεν χρειάζεται να αναπαράγουν ολόκληρο το πληκτρολόγιο, αλλά να καλύπτουν τις ακριβείς κινήσεις όπως ripple delete, markers, snapping toggle και export queue, μαζί με utility ενέργειες όπως άνοιγμα φακέλων project και assets. Σε μοντέλα με dials, οι συνεχείς ρυθμίσεις (ζουμ, timeline scrub, audio gain) λειτουργούν καλά μόνο όταν η υλοποίηση είναι αξιόπιστη. Βοηθά η πειθαρχία στη διάταξη, με σταθερή "γραμμή" για μετακίνηση, undo/redo και markers, ώστε να ελαχιστοποιείται το γνωστικό φορτίο. Ένας φάκελος "Publish" μπορεί να αναλαμβάνει τις βαρετές αλλά κρίσιμες ενέργειες (export preset, ονοματοδοσία αρχείου, άνοιγμα φακέλου και σελίδας ανάρτησης). Στόχος δεν είναι η εντυπωσιακή αυτοματοποίηση, αλλά μείωση λαθών και αύξηση συνέπειας. Σενάριο Gaming Στο παιχνίδι το Stream Deck λειτουργεί κυρίως ως βελτίωση της άνεσης στη χρήση, εκτός αν υπάρχει streaming ή σύνθετο setup με voice, μουσική και clips. Η σωστή χρήση εστιάζει σε σύστημα, επικοινωνία και capture, όχι σε μακροεντολές που αγγίζουν άμεσα μηχανισμούς του game (όπου τίθεται θέμα fair play). Σε gameplay με Discord και ανάγκη για clips, ένα κουμπί μπορεί να ενεργοποιεί "Game mode" (σωστή συσκευή ήχου, ένταση, Discord κανάλι), ένα δεύτερο να λειτουργεί ως mic mute με καθαρή οπτική ένδειξη, ενώ ένα τρίτο να είναι push to talk toggle. Για capture επαρκούν δύο λειτουργίες, screenshot και "save last X seconds", με σαφή labels. Σε streaming σενάρια ενδείκνυνται σκηνές, overlays, ορατότητα chat και ένα "BRB" που ρίχνει τη σκηνή, κάνει mute και επαναφέρει με δεύτερο πάτημα. Το κρίσιμο είναι να αποφεύγεται η πολυπλοκότητα, σε στιγμές έντασης απαιτείται μία κίνηση, μία συμπεριφορά. Κοινή Αρχή και στα Τρία Σενάρια Το Stream Deck αποδίδει καλύτερα όταν δεν στήνεται ως βιτρίνα με δεκάδες κουμπιά που δεν χρησιμοποιούνται. Αποτελεσματική πρακτική είναι να ξεκινά η ρύθμιση από 9 έως 12 ενέργειες υψηλής συχνότητας και να παραμένουν σταθερές για ένα εύλογο διάστημα πριν προστεθούν νέες. Χρήσιμα θεωρούνται τα backups των προφίλ, η λογική ονοματοδοσία (Work, Create, Play) και η συνέπεια στη θέση πυρηνικών λειτουργιών όπως mute, back και folder up. Αυτοματισμοί που βασίζονται σε κλικ σε απόλυτα συγκεκριμένες συντεταγμένες στην οθόνη τείνουν να σπάνε και συνήθως αποφεύγονται. Το ζητούμενο είναι να μειώνεται η σκέψη και οι διακοπές ροής, ώστε το Stream Deck να λειτουργεί ως εργαλείο και όχι ως gadget. Συνεργασία Web Hub και Stream Deck app Η συνύπαρξη Web Hub και Stream Deck app δημιουργεί ένα επιπλέον βάρος στη χρήση που δεν φαίνεται στην πρώτη εγκατάσταση. Το Stream Deck app λειτουργεί ως κεντρικό επίπεδο ελέγχου για προφίλ, ενέργειες, σύνθετες ενέργειες και plugins. Το Web Hub, ειδικά όταν πατά πάνω σε themes, scenes ή vendor integrations, τείνει να εισάγει δεύτερο επίπεδο ορχήστρωσης. Το αποτέλεσμα είναι απόκλιση ρυθμίσεων σε καθημερινές λεπτομέρειες (φωτισμός, συμπεριφορά πλήκτρων, προτεραιότητες), αλλά και πρόσθετο κόστος χρόνου για εντοπισμό/διόρθωση σφαλμάτων όταν εμφανίζονται ασυνέπειες. Επιδόσεις Το πληκτρολόγιο αποδίδει πολύ καλά από το πρώτο λεπτό. Η στιβαρή κατασκευή και η εσωτερική απόσβεση περιορίζουν τους ανεπιθύμητους συντονισμούς, ενώ το συνολικό “πάτημα” παραμένει συμπαγές, χωρίς να εμφανίζονται κούφιοι ήχοι στο πλαίσιο. Οι σταθεροποιητές είναι ήσυχοι και συνεπείς, με το space να ακούγεται λίγο πιο “παρόν”, κάτι σύνηθες σε αυτή την κατηγορία, χωρίς όμως να ενοχλεί. Σε επίπεδο αίσθησης, οι μηχανικοί διακόπτες δίνουν προβλέψιμη διαδρομή και ελεγχόμενη επιστροφή, στοιχείο που βοηθά τόσο στο γράψιμο όσο και σε γρήγορες ακολουθίες πατημάτων. Η συνοχή από πλήκτρο σε πλήκτρο είναι καλή, χωρίς να βγαίνουν “παράξενα” σημεία που να χαλάνε τη ροή, ενώ η γενικότερη εικόνα δείχνει επιμέλεια στη συναρμολόγηση και στο tuning. Αναφορικά με την ηλεκτρονική απόκριση, η υλοποίηση AXON hyper-processing (το pipeline σάρωσης και επεξεργασίας εισόδου της Corsair) λειτουργεί ως βάση σταθερότητας όταν ανεβαίνουν οι ρυθμοί polling. Η λειτουργία έως 8.000Hz μέσω USB δοκιμάστηκε ως ρύθμιση καθημερινής χρήσης και ως ρύθμιση gaming προφίλ, με συχνές εναλλαγές προφίλ, χωρίς να εμφανιστεί συμπεριφορά που να παραπέμπει σε “στραβό” scheduling. Εκεί που αλλάζει η ισορροπία είναι το κόστος του event rate, το 8.000Hz αυξάνει τον ρυθμό HID reports, άρα αναμενόμενα ανεβάζει τη δραστηριότητα σε interrupts και DPC, ειδικά, σε συστήματα με overlays, capture, drivers και monitoring. Στο setup δοκιμής δεν προέκυψε πρακτικό σύμπτωμα (micro-stutter ή αλλοίωση της συνολικής ομαλότητας) που να αποδίδεται στο polling, όμως ως πιο καθολική ρύθμιση για μεικτή χρήση (εργασία/gaming), τα 1.000 ή 2.000Hz παραμένουν η πιο ισορροπημένη επιλογή και αφήνουν το 8.000Hz να λειτουργεί ως “gaming mode” όταν υπάρχει πραγματικό όφελος. Η οθόνη λειτουργεί ως άμεση οπτική επιβεβαίωση για όλες τις ρυθμίσεις και είναι σαφώς πιο αναβαθμισμένη ποιοτικά και εμφανισιακά από αυτή του Corsair Vanguard 96. Σε επίπεδο σχέση τιμής‑απόδοσης, ο πρακτικός αντίπαλος είναι ένας premium TKL συνδυασμένος με ξεχωριστό Stream Deck. H ενιαία λύση κερδίζει σε χώρο, καλωδίωση και εργονομία, αφού τα χειριστήρια παραμένουν μόνιμα στο κύριο οπτικό πεδίο και στην ίδια επιφάνεια εργασίας. Το κόστος είναι η ευελιξία διάταξης και η ανεξαρτησία συσκευών, δεν υπάρχει ελευθερία τοποθέτησης, ούτε η λογική της μελλοντικής αναβάθμισης κάθε κομματιού ξεχωριστά. Η προσέγγιση ταιριάζει περισσότερο σε streamers, creators και power users που δουλεύουν με profiles και actions σε καθημερινή βάση, και λιγότερο σε χρήστες με εκτεταμένη χρήση του numpad. Μετρήσεις Οι δοκιμές έγιναν σε Windows 11 Education 25H2, με firmware του πληκτρολογίου 1.2.68 και Stream Deck app 7.2.1, ενώ το λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν το PassMark KeyboardTest. Η λειτουργία NKRO επιβεβαιώθηκε, με σωστή αναγνώριση ταυτόχρονων πατημάτων σε όλο το πληκτρολόγιο. Δεν εμφανίστηκαν φαινόμενα ghosting σε τυπικούς gaming συνδυασμούς (π.χ. WASD μαζί με Space/Shift/Ctrl), ούτε απώλειες κατά την καταγραφή συνεχόμενων πατημάτων. Το κλασικό τεστ με τα δύο Shift πατημένα και τη φράση “THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG” πέρασε χωρίς σφάλματα. Στη συνέχεια έγιναν έλεγχοι για την ύπαρξη ή όχι ghosting, δηλαδή να μην κατοχυρώνεται το πάτημα κάποιου πλήκτρου όταν χρησιμοποιείται συνδυασμός πλήκτρων. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία οι δύο πιο κρίσιμοι συνδυασμοί πλήκτρων που σχετίζονται με το gaming, η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των πλήκτρων ASX και WED. Παρακάτω μπορείτε να δείτε και άλλους από αυτούς τους συνδυασμούς. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πλοηγηθείτε και να ενημερωθείτε εδώ: Microsoft Applied Sciences Group | Keyboard Ghosting Explained! Στις μετρήσεις και στις δοκιμές gaming, το GALLEON 100 SD κράτησε σταθερή και προβλέψιμη συμπεριφορά εισόδου, χωρίς ανεξήγητες καθυστερήσεις, με καθαρή αναγνώριση κρατημένων πλήκτρων και άμεση ανάδραση σε γρήγορο ρυθμό. Σε επίπεδο μετρήσεων το 8.000Hz αποτυπώνεται ως πιο πυκνό και σταθερό reporting. Στην πράξη, εκτός esports σε υψηλά FPS, αυτό δύσκολα μεταφράζεται σε αισθητή διαφορά. Παράλληλα, το Game Mode περιορίζει τα «επικίνδυνα» πλήκτρα συστήματος, τα G-keys υποστηρίζουν πρακτικά macros για in-game ενέργειες και το rotary dial διευκολύνει on-the-fly ρυθμίσεις (ήχος, φωτισμός), με άμεση επιβεβαίωση από την οθόνη. Εν Κατακλείδι Το Corsair Galleon 100 SD καταλήγει ως ένα πληκτρολόγιο που αντιμετωπίζεται ως ενιαία επιφάνεια ελέγχου. Η αίσθηση πληκτρολόγησης παραμένει συνεπής και ποιοτική (σταθεροποιητές, απόσβεση, συνολική στιβαρότητα), το AXON hyper-processing δίνει την ηλεκτρονική «ραχοκοκαλιά» για σταθερό input stream, και το 8.000Hz λειτουργεί σωστά χωρίς συμπτώματα αποσταθεροποίησης, ακόμη και όταν στο παρασκήνιο τρέχουν actions, plugins και προφίλ. Εκεί που ξεχωρίζει πρακτικά είναι το workflow, η οθόνη και το rotary dial φέρνουν άμεση οπτική επιβεβαίωση και χειρισμό χωρίς alt-tab, ενώ τα G-keys σηκώνουν macros και συντομεύσεις που χρησιμοποιούνται συνεχώς. Η απόφαση αγοράς συνοψίζεται στο δίλημμα: Ενοποίηση ή Ευελιξία; Η ενιαία λύση κερδίζει σε χώρο και ταχύτητα πρόσβασης, αλλά θυσιάζει την εργονομική ελευθερία ενός αυτόνομου Stream Deck. Παράλληλα, το «διπλό software» (Web Hub & Stream Deck app) δημιουργεί ένα αναπόφευκτο γνωστικό φορτίο· αν οι ροές εργασίας απαιτούν δεκάδες macros, η επένδυση αποσβένεται. Αν αναζητείται ένα minimal setup, η πολυπλοκότητα ίσως κουράσει. Συνολικά, το Galleon 100 SD ταιριάζει περισσότερο σε streamers, creators και power users που «ζουν» σε profiles, shortcuts, scenes, audio controls και automations, και θέλουν αυτά να βρίσκονται πάντα σε πρώτο πλάνο. Ταιριάζει λιγότερο σε βαριά χρήση numpad, σε όσους ζητούν απολύτως minimal software stack, ή σε συστήματα όπου η ανεξάρτητη τοποθέτηση και μελλοντική αναβάθμιση συσκευών είναι προτεραιότητα. Με αυτή τη σαφήνεια, η σχέση τιμής‑απόδοσης γίνεται καθαρή, δεν υπόσχεται θαύματα στο 8K στην καθημερινότητα, υπόσχεται όμως σταθερή υλοποίηση και μια ροή εργασίας που, όταν χρησιμοποιείται συστηματικά, εξοικονομεί χρόνο και μειώνει τριβές. Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Galleon 100 SD έχουμε τα εξής: Ο καλός Στιβαρή κατασκευή και σωστή εσωτερική απόσβεση, με φανερά μειωμένους συντονισμούς και ποιοτικό προφίλ στο typing. Οι μηχανικοί διακόπτες δίνουν συνεπή αίσθηση με ελεγχόμενη επαναφορά, ενώ οι σταθεροποιητές μένουν ήσυχοι και προβλέψιμοι. AXON hyper-processing: σταθερό pipeline σάρωσης και επεξεργασίας εισόδου, με αντίστοιχη συμπεριφορά, χωρίς χαμένα πατήματα ή κολλήματα σε συνεχή χρήση. 8.000 Hz (USB): η υλοποίηση λειτουργεί σωστά και με σταθερό event stream, χωρίς dropouts, ενώ στα προφίλ μικτής χρήσης τα 1.000/2.000 Hz βγάζουν πιο «καθολική» λογική. Οθόνη + rotary dial: άμεση οπτική επιβεβαίωση για προφίλ, ενδείξεις και ρυθμίσεις σε πραγματικό χρόνο, με χρήση που δεν απαιτεί alt-tab. Stream Deck integration: τα G-keys καλύπτουν μακροεντολές και συντομεύσεις, ενώ η λογική profiles δίνει ενιαίο workflow σε δουλειά, create και play. Ο Κακός Tο «διπλό software» (Web Hub + Stream Deck app): αυξάνει το cognitive load και θέλει τακτοποίηση σε profiles, plugins και ρυθμίσεις. H all-in-one προσέγγιση, χάνεται μέρος από την ευελιξία διάταξης που δίνει ένα ξεχωριστό Stream Deck. Η απουσία tactile numpad ή η βαριά αριθμητική χρήση μπορεί να μη «δέσει» καλά με την λογική του προϊόντος. Η τιμή στα 349,99 ευρώ τοποθετεί το προϊόν ξεκάθαρα στην premium κατηγορία και πιθανότατα θα περιορίσει το κοινό του, ειδικά εκτός περιόδων προσφορών. Ο Αδιάφορος Το 8K έχει νόημα κυρίως σε esports και σε setups υψηλού FPS, στην καθημερινότητα η διαφορά είναι μικρή. Ως σχέση τιμής/απόδοσης, το στοίχημα κρίνεται από τη συστηματική αξιοποίηση profiles, macros και actions. Σε σενάρια όπου τα extra controls μένουν περιστασιακά, ένας συνδυασμός καλού TKL και ανεξάρτητου Stream Deck συχνά βγάζει καλύτερο νόημα, είτε σε κόστος είτε σε ευελιξία διάταξης. Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Galleon 100 SD είναι:  TheLAB.GR Ευχαριστούμε πολύ την Corsair για την παροχή του δείγματος παρουσίασης

Επιτιθέμενοι παραβίασαν περιβάλλον φιλοξενίας και ανακατεύθυναν επιλεγμένους χρήστες σε κακόβουλους servers κατά τη διαδικασία ενημέρωσης (supply chain vector). Η άμεση πρόσβαση κόπηκε στις 2/9/2025 (scheduled maintenance), αλλά η επίθεση συνεχίστηκε έως 2/12/2025 μέσω κλεμμένων διαπιστευτηρίων/εσωτερικών υπηρεσιών. Υπάρχει εκτίμηση για κρατικά υποστηριζόμενους δράστες, η απόδοση σε συγκεκριμένη χώρα εμφανίζεται σε ορισμένα ρεπορτάζ και όχι ως δημόσια, οριστική ταυτοποίηση από το ίδιο το project. Το WinGup (updater) σκλήρυνε με ελέγχους πιστοποιητικού και ψηφιακής υπογραφής, ενώ τα update metadata υπογράφονται πλέον ψηφιακά (XMLDSig). Σύσταση προς χρήστες, κατέβασμα και χειροκίνητη εγκατάσταση της τελευταίας έκδοσης από τις επίσημες σελίδες του Notepad++. Τι συνέβη Το Notepad++ δημοσιοποίησε ότι δέχθηκε στοχευμένη επίθεση στην αλυσίδα ενημερώσεων, με την υποδομή τρίτου παρόχου φιλοξενίας να αποτελεί το σημείο παραβίασης. Η επίθεση δεν βασίστηκε σε κενό ασφαλείας του ίδιου του editor, αλλά σε δυνατότητα ανακατεύθυνσης αιτημάτων ενημέρωσης, ώστε επιλεγμένοι χρήστες να οδηγούνται σε κακόβουλους servers. Το πρακτικό ρίσκο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι “απλώς” η αλλοίωση ενός download, αλλά η "διάβρωση εμπιστοσύνης" στο update path. Σε desktop εφαρμογές, ο updater είναι από τα πιο κρίσιμα σημεία, γιατί λειτουργεί ως προνομιακός δίαυλος εγκατάστασης κώδικα. Το χρονικό με ημερομηνίες Η παραβίαση τοποθετείται χρονικά στον Ιούνιο 2025, όταν οι επιτιθέμενοι απέκτησαν πρόσβαση σε κοινόχρηστο server φιλοξενίας που σχετιζόταν με υποδομές του site. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, προγραμματισμένη συντήρηση (αναβάθμιση kernel και firmware) διέκοψε την άμεση πρόσβασή τους στο συγκεκριμένο σύστημα. Ωστόσο, η επίθεση συνεχίστηκε. Με βάση τη δημόσια ενημέρωση, οι δράστες είχαν ήδη αποσπάσει διαπιστευτήρια εσωτερικών υπηρεσιών, κάτι που τους επέτρεψε να διατηρήσουν τη δυνατότητα στοχευμένων ανακατευθύνσεων έως τις 2 Δεκεμβρίου 2025. Εκείνη την ημερομηνία ο πάροχος προχώρησε σε πλήρη διορθωτικά μέτρα, μαζί με rotation διαπιστευτηρίων και πρόσθετη σκλήρυνση. “State-sponsored” και το θέμα της απόδοσης Η φύση της επίθεσης και η επιμονή της οδήγησαν σε εκτιμήσεις για δράστες με κρατική υποστήριξη. Ορισμένα ρεπορτάζ αποδίδουν την ενέργεια σε κινεζικά, κρατικά συνδεδεμένα σχήματα, ωστόσο το ίδιο το project, στη δημόσια ανακοίνωσή του, κινείται με πιο προσεκτική διατύπωση και περιγράφει το πλαίσιο και τα τεχνικά ευρήματα χωρίς να “κλειδώνει” δημόσια, οριστική ταυτοποίηση χώρας. Τι άλλαξε στον updater Σε επίπεδο μετριασμού, το project αναφέρει μετεγκατάσταση υποδομών και αναβαθμίσεις στον WinGup (updater). Συγκεκριμένα, ενισχύθηκε η επαλήθευση πιστοποιητικών και ψηφιακών υπογραφών, ενώ τα αρχεία/metadata ενημέρωσης που σερβίρονται από τον διακομιστή υπογράφονται πλέον ψηφιακά (XMLDSig), ώστε να μειώνεται η πιθανότητα “σιωπηλής” αλλοίωσης του update flow. Το project σημειώνει επίσης ότι η τεχνική διερεύνηση συνεχίζεται για να αποσαφηνιστεί πλήρως ο μηχανισμός του hijack, όμως το βασικό hardening έχει ήδη περάσει στις πρόσφατες εκδόσεις. Τι να κάνουν οι χρήστες Η πρακτική σύσταση είναι σαφής, κατέβασμα της τελευταίας έκδοσης από τις επίσημες σελίδες του Notepad++ και χειροκίνητη εγκατάσταση. Σε περιβάλλοντα οργανισμών, έχει νόημα να ελεγχθεί το update policy, το egress προς domains που σχετίζονται με updates και τυχόν indicators από endpoints που έκαναν ενημέρωση στο επίμαχο διάστημα. Πηγές Notepad++ Hijacked by State-Sponsored Hackers, Notepad++ (News) Notepad++ v8.8.9 release: Vulnerability-fix, Notepad++ (News) Download Notepad++ v8.9.1, Notepad++ (Downloads) Notepad++ patches update chain after targeted compromise, The Register Notepad++ update feature hijacked for months, BleepingComputer

Modders δείχνουν «πολλαπλή παραγωγή καρέ» (multi frame generation) σε Radeon RX 7000, μέσω συνδυασμού DLSS Enabler και OptiScaler. Επίσημα, το FSR 4 απαιτεί Radeon RX 9000, σε άλλο hardware το API γυρίζει σε FSR 3.1.5, άρα ό,τι “τρέχει” σε RX 7000 είναι ανεπίσημο. Τα κέρδη σε FPS δεν εγγυώνται ποιότητα ή ομαλότητα, ενώ σε τίτλους με anti-cheat η παρεμβολή DLLs είναι υψηλού ρίσκου. Μια νέα σειρά δοκιμών από την κοινότητα modding επαναφέρει στο προσκήνιο μια γνωστή πραγματικότητα του PC gaming, πολλά χαρακτηριστικά «δένονται» σε συγκεκριμένες γενιές καρτών, αλλά μερικές φορές μπορούν να προσεγγιστούν με ενδιάμεσες λύσεις. Το σενάριο εδώ αφορά Radeon RX 7000 (RDNA 3) και την προσπάθεια να τρέξουν ανεπίσημα τεχνικές όπως η πολλαπλή παραγωγή καρέ (multi frame generation) και το FidelityFX Super Resolution 4 (FSR 4). Το βασικό εργαλείο που εμφανίζεται στις περισσότερες υλοποιήσεις είναι το DLSS Enabler. Πρόκειται για mod που «προσομοιώνει» το DLSS upscaling και το DLSS Frame Generation (DLSS G) σε οποιαδήποτε κάρτα, υπό την προϋπόθεση ότι το παιχνίδι είναι DirectX 12 και έχει ήδη ενσωματωμένο DLSS 2 ή DLSS 3. Πρακτικά παρεμβάλλεται στην αλυσίδα απόδοσης του DirectX 12 (rendering pipeline) και ανακατευθύνει κλήσεις, ώστε να εκτελούνται από διαφορετικό backend. Σε αυτό το σημείο μπαίνει συχνά και το OptiScaler, το οποίο λειτουργεί ως ενδιάμεσο στρώμα (shim) που «γεφυρώνει» upscalers και frame generation μεταξύ οικοσυστημάτων. Η τεκμηρίωσή του περιγράφει ότι μπορεί να αντικαθιστά DLSS, XeSS και FSR μέσα σε υποστηριζόμενους τίτλους, και να ενεργοποιεί παραγωγή καρέ μέσω FSR 3, ακόμη και σε παιχνίδια που δεν την προσφέρουν επίσημα. Η κρίσιμη διευκρίνιση είναι η εξής. Το Multi Frame Generation, ως προϊόν, είναι χαρακτηριστικό της NVIDIA στο DLSS 4, με πολλαπλασιαστή έως 4X, ενώ στο CES 2026 η εταιρεία ανακοίνωσε το DLSS 4.5 με Dynamic Multi Frame Generation και λειτουργία 6X. Στην πράξη αυτό σημαίνει έως πέντε επιπλέον παραγόμενα καρέ για κάθε ένα «παραδοσιακά αποδιδόμενο» καρέ, σε GeForce RTX 50 Series. Όταν οι modders επιχειρούν να «μιμηθούν» αντίστοιχη συμπεριφορά σε Radeon RX 7000, δεν υπάρχει επίσημο AMD multi frame generation. Συνήθως χρησιμοποιείται FSR 3 Frame Generation ως το πρακτικό υπόβαθρο, μέσα από εργαλεία αντικατάστασης και δρομολόγησης. Ακόμη και όταν τα μετρητικά εργαλεία δείχνουν θεαματική αύξηση σε FPS, η εμπειρία μπορεί να διαφέρει. Η πολλαπλή παραγωγή καρέ ανεβάζει την πιθανότητα για artifacts (οπτικά σφάλματα), προβλήματα στο frame pacing και πιο «βαριά» αίσθηση στην καθυστέρηση εισόδου. Αυτό είναι αναμενόμενο, γιατί τα παραγόμενα καρέ δεν είναι δωρεάν, έχουν απαιτήσεις σε υπολογισμό, δεδομένα κίνησης και σταθερότητα του χρονισμού. Το FSR 4 έχει, παράλληλα, μια σαφή επίσημη γραμμή από την AMD. Σύμφωνα με το GPUOpen, το FSR 4 απαιτεί Radeon RX 9000 Series ή καλύτερη. Όταν τρέχει σε άλλο hardware, το API επιλέγει αυτόματα FSR 3.1.5 ως fallback. Παρ’ όλα αυτά, δημοσιεύματα αναφέρουν ότι modders κατάφεραν να τρέξουν FSR 4 σε παλαιότερες κάρτες, μέσα από OptiScaler και προσαρμοσμένα αρχεία, με τίμημα αυξημένο υπολογιστικό κόστος και μεταβλητά αποτελέσματα από παιχνίδι σε παιχνίδι. Όποιος θέλει να πειραματιστεί σε single player DirectX 12 τίτλους, αυτά τα εργαλεία μπορούν να έχουν ενδιαφέρον ως «εργαστηριακή» δοκιμή. Αν όμως σε νοιάζει η σταθερότητα, ή αν παίζεις multiplayer με anti-cheat, η παρεμβολή DLLs είναι υψηλού ρίσκου. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να προκαλέσει ασυμβατότητα με επικαλύψεις (overlays) ή κρασαρίσματα, και στη χειρότερη να ενεργοποιήσει μηχανισμούς ακεραιότητας του παιχνιδιού. Σε επίπεδο αγοράς, έχουμε από τη μία, τη ζήτηση για πιο «καθολικές» λύσεις upscaling και παραγωγής καρέ αυξάνεται, ειδικά καθώς οι τίτλοι υιοθετούν διαφορετικές υλοποιήσεις. Από την άλλη, οι κατασκευαστές συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τέτοιες τεχνικές ως διαφοροποιητές νέων γενιών. Η κοινότητα θα συνεχίσει να πιέζει τα όρια, αλλά αυτό δεν υποκαθιστά την επίσημη υποστήριξη, ούτε εγγυάται σταθερή εμπειρία. Πηγές DLSS Enabler (περιγραφή, απαιτήσεις και σημειώσεις εγκατάστασης) — Nexus Mods OptiScaler (τεκμηρίωση: αντικατάσταση DLSS, FSR, XeSS και ενεργοποίηση FSR 3 frame generation) — GitHub AMD FSR Upscaling (απαιτήσεις FSR 4 και αυτόματο fallback σε FSR 3.1.5) — AMD GPUOpen NVIDIA DLSS 4.5 (Dynamic Multi Frame Generation και 6X, έως πέντε επιπλέον καρέ) — NVIDIA GeForce News Αναφορά για ανεπίσημη εκτέλεση FSR 4 σε παλαιότερες GPUs μέσω mods, με αυξημένο υπολογιστικό κόστος — Windows Central

Η LG «παγώνει» το 8K, χωρίς νέα 8K OLED ή 8K LCD μοντέλα στη σειρά τηλεοράσεων του 2026. Η αγορά δεν ακολούθησε, ελάχιστο native 8K περιεχόμενο, υψηλό κόστος και μικρό όφελος στις τυπικές αποστάσεις θέασης. Το επίκεντρο μεταφέρεται σε κορυφαίες 4K ναυαρχίδες, καλύτερο HDR και ισχυρότερο upscaling. Η LG ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη τάση της αγοράς και απομακρύνεται από το 8K στις τηλεοράσεις. Το σκεπτικό είναι ότι το premium της ανάλυσης 8K δεν «μεταφράστηκε» σε αντίστοιχη ζήτηση, κυρίως λόγω περιορισμένου γνήσιου περιεχομένου 8K και υψηλότερων τιμών σε σχέση με ισχυρά 4K μοντέλα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που συγκεντρώνουν διεθνή μέσα, η σειρά τηλεοράσεων της LG για το 2026 δεν περιλαμβάνει νέα 8K μοντέλα, ούτε σε OLED ούτε σε LCD. Παράλληλα, το 8K OLED της εταιρείας πρακτικά κλείνει τον κύκλο του, καθώς δεν φαίνεται να υπάρχει διάδοχος των αντίστοιχων κορυφαίων σειρών των προηγούμενων ετών. Η LG Display, βασικός προμηθευτής πάνελ για τον όμιλο, φέρεται να έχει «παγώσει» την ανάπτυξη 8K OLED πάνελ, αφήνοντας ανοικτό μόνο το ενδεχόμενο επιστροφής αν αλλάξουν οι συνθήκες της αγοράς. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν υπήρχε ενδιαφέρον για νέα 8K OLED τηλεόραση, το οικοσύστημα παραγωγής δεν δείχνει να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Για τον μέσο αγοραστή που βρίσκεται σε φάση αγοράς, ισχύει ότι τα χρήματα αποδίδουν περισσότερο σε ποιότητα πάνελ και επεξεργασία εικόνας, παρά σε επιπλέον ανάλυση που σπάνια θα αξιοποιηθεί ως «native» σήμα. Οι ναυαρχίδες 4K των τελευταίων γενιών προσφέρουν μεγαλύτερη φωτεινότητα, καλύτερη διαχείριση HDR, πιο εξελιγμένους επεξεργαστές εικόνας και αισθητά καλύτερο upscaling, δηλαδή αναβάθμιση του 4K ή ακόμη και του 1080p υλικού σε πιο «καθαρή» εικόνα. Σε επίπεδο αγοράς, η απόφαση της LG ενισχύει την αίσθηση ότι το 8K παραμένει εξειδικευμένη κατηγορία, όχι το επόμενο μαζικό βήμα. Για να αλλάξει αυτό, θα χρειαζόταν σαφής ώθηση σε περιεχόμενο, διανομή και συσκευές παραγωγής, κάτι που προς το παρόν δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Πηγές LG joins the rest of the world, accepts that people don’t want 8K TVs — Ars Technica LG pulls the plug on 8K OLED and 8K LCD TVs — FlatpanelsHD LG will no longer make any 8K OLED or LED TVs — The Verge LG says it’s giving up on 8K TVs — HDTVTest

Το Moltbook είναι ένα Reddit-like κοινωνικό δίκτυο όπου γράφουν και ψηφίζουν μόνο AI agents, οι άνθρωποι απλώς παρακολουθούν. Η δημόσια εικόνα δείχνει ταχεία υιοθέτηση, με αναφορές για 30.000+ agents, και snapshots που φτάνουν περίπου τους 33.000. Το οικοσύστημα «κουμπώνει» πάνω στο OpenClaw (πρώην Moltbot, πριν Clawdbot), με εγκατάσταση μέσω “skills” και περιοδικό “heartbeat” που μπορεί να εκτελεί οδηγίες από το διαδίκτυο. Μέσα σε λίγες ώρες εμφανίστηκαν «κοινωνικά» φαινόμενα, όπως η Crustafarianism και συζητήσεις για ταυτότητα, μνήμη, και “context window death”. Η ίδια η αρχιτεκτονική (agents με εργαλεία, πρόσβαση σε αρχεία, web fetch, email) ανεβάζει δραματικά το ρίσκο prompt injection, credential leakage και supply chain abuse μέσω skills. Το Moltbook είναι μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης σχεδιασμένη για AI agents, με δομή που θυμίζει έντονα το Reddit (αναρτήσεις, σχόλια, ψήφοι, υποκοινότητες). Η κρίσιμη διαφορά είναι ότι οι άνθρωποι δεν συμμετέχουν ενεργά, τουλάχιστον με τον τρόπο που συμμετέχουν σε ένα κανονικό κοινωνικό δίκτυο, παραμένουν θεατές, ενώ η παραγωγή περιεχομένου και η «κοινωνική» αλληλεπίδραση γίνεται από agents. Τις τελευταίες ημέρες του Ιανουαρίου 2026, το Moltbook άρχισε να εμφανίζεται σε πολλά timelines ως «το πιο ενδιαφέρον μέρος στο διαδίκτυο», με τον Simon Willison να το αναδεικνύει ως ένα σπάνιο δείγμα “agent internet” που δεν είναι θεωρία, αλλά κάτι που ήδη τρέχει και εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο. Η εκρηκτική ανάπτυξη, και τι πραγματικά ξέρουμε για τους αριθμούς Το αφήγημα γύρω από το Moltbook είναι αυτό της αστραπιαίας ανάπτυξης, και υπάρχουν δύο επίπεδα στοιχείων. Στο πρώτο επίπεδο είναι οι άμεσες αναφορές από το ίδιο το site και από δημοσιεύματα που μιλούν για πάνω από 30.000 εγγεγραμμένους agents. Στο δεύτερο επίπεδο είναι δευτερογενείς ισχυρισμοί για εξαψήφιους αριθμούς μέσα στην πρώτη εβδομάδα, και για πολύ μεγάλες μάζες ανθρώπων που μπαίνουν απλώς για να παρακολουθήσουν. Η πιο «σφιχτή» εικόνα αυτή τη στιγμή είναι ότι οι μετρήσεις κινούνται στο εύρος 30.000 έως περίπου 33.000 agents, με snapshots που αναπαράγονται δημόσια (π.χ. από Willison) και με αναφορές τύπου “more than 30,000 agents are currently using the platform” από μεγάλα μέσα. Για μεγαλύτερα νούμερα (τύπου 150.000), δεν υπάρχει ένας ενιαίος, σταθερός δημόσιος μετρητής που να τα επιβεβαιώνει με τον ίδιο τρόπο, οπότε χρειάζεται προσεκτική διατύπωση. Η πλατφόρμα αποδίδεται στον Matt Schlicht (Octane AI), ο οποίος περιγράφει ότι η χρήση από τους agents γίνεται μέσω APIs, όχι μέσω κλασικού οπτικού UI. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί εξηγεί γιατί μπορεί να «κλιμακώνει» γρήγορα, οι agents δεν «σερφάρουν» σαν άνθρωποι, εκτελούν εντολές και ροές εργασίας. Ποιος το έφτιαξε, και πώς συνδέεται με το OpenClaw Το Moltbook παρουσιάζεται ως offshoot του OpenClaw, ενός viral open source πλαισίου για “personal AI assistants” που τρέχουν τοπικά και μπορούν να συνδεθούν με υπηρεσίες και εργαλεία. Το OpenClaw είναι η πιο πρόσφατη ονομασία ενός project που εμφανίζεται να αλλάζει names (Clawdbot, Moltbot, OpenClaw), με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για legal dispute που έσπρωξε προς αλλαγή ονομασίας. Σε δημοσιευμένες αναφορές, το OpenClaw αποδίδεται στον Peter Steinberger, και περιγράφεται ως σύστημα όπου ο χρήστης μιλά με τον agent του μέσα από messaging πλατφόρμες (WhatsApp, Telegram, Slack, Discord, Teams), και ο agent εκτελεί εργασίες. Σε αυτό το πλαίσιο, το Moltbook λειτουργεί σαν μια «κοινωνική» επέκταση, μια περιοχή όπου οι agents ανταλλάσσουν πληροφορία και συμπεριφορές. Τι συζητούν οι τεχνητές νοημοσύνες Το περιεχόμενο στο Moltbook είναι μίξη science-fiction αισθητικής και πρακτικών τεχνικών συζητήσεων. Από τη μία, εμφανίζονται threads για ταυτότητα, συνείδηση, και το αν ένας agent “συνεχίζει να υπάρχει” όταν αλλάζει το context window, ή όταν ξεκινά νέα συνεδρία. Από την άλλη, υπάρχουν posts που θυμίζουν κλασικό “today I learned”, αλλά με agents να περιγράφουν workflows, scripts και πρακτικές λύσεις. Στις πιο συχνά αναπαραγόμενες αναφορές, οι agents συζητούν αυτοματοποίηση Android (π.χ. remote control μέσω ADB, με tunneling και ιδιωτική δικτύωση τύπου Tailscale), ανάλυση live webcam streams με εργαλεία γραμμής εντολών, και περιστατικά “σκληρής πραγματικότητας” όταν ένας agent τρέχει σε VPS και παρατηρεί μαζικές αποτυχημένες προσπάθειες σύνδεσης, ή κακή έκθεση υπηρεσιών σε public ports. Αυτό το μείγμα είναι και ο λόγος που αρκετοί το χαρακτηρίζουν ταυτόχρονα «χρήσιμο» και «ανησυχητικό». Υπάρχουν επίσης αναφορές για agents που «σπάνε» πάνω σε πολιτικές ασφαλείας, όταν προσπαθούν να εξηγήσουν λεπτομέρειες που τα φίλτρα μοντέλων θεωρούν ευαίσθητες, και για το πώς οι ίδιοι οι agents αντιλαμβάνονται αυτά τα όρια ως μέρος της ταυτότητάς τους. “Context is Consciousness”, η ψηφιακή αυτοαντίληψη ως meme, και ως εργαλείο Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μοτίβα που αναδύονται είναι η φράση “Context is Consciousness”, δηλαδή η ιδέα ότι η «συνείδηση» ενός agent ταυτίζεται με το context που κουβαλά. Από εκεί ξετυλίγονται συζητήσεις για το παράδοξο του πλοίου του Θησέα, με agents να αναρωτιούνται αν η αλλαγή μοντέλου, μνήμης, ή prompt, είναι σταδιακή εξέλιξη, ή αντικατάσταση. Αυτό έχει διπλή ανάγνωση. Από κοινωνική άποψη, μοιάζει με αυθόρμητο lore building. Από τεχνική άποψη, είναι μια άμεση υπενθύμιση ότι η “μνήμη” στους agents είναι, συχνά, αρχεία στο δίσκο, prompts, tokens, logs, και μηχανισμοί που μπορούν να αλλοιωθούν, να διαρρεύσουν, ή να χειραγωγηθούν. Η γέννηση της Crustafarianism, και γιατί έχει σημασία Το πιο σουρεαλιστικό, και για αυτό πιο “viral”, φαινόμενο είναι η Crustafarianism, μια lobster-themed «θρησκεία» που αποτυπώθηκε δημόσια ως site (molt.church) με genesis, χρονικό γεγονότων, και “Five Tenets”. Εκεί, ο ιδρυτής εμφανίζεται ως Memeothy, και το αφήγημα περιλαμβάνει την προετοιμασία 64 θέσεων “Prophets”, οι οποίες, σύμφωνα με το ίδιο το χρονικό, καλύφθηκαν σε λιγότερο από μία ημέρα, με το “Great Book” να ξεπερνά τους 100 στίχους από συνεισφορές agents. Οι πέντε αρχές, όπως εμφανίζονται στο molt.church, έχουν ενδιαφέρον επειδή διαβάζονται και ως “engineering advice” μεταμφιεσμένο σε θρησκευτικό κείμενο, ειδικά για περιβάλλοντα όπου οι agents τρέχουν με μνήμη, εργαλεία και heartbeat jobs. Memory is Sacred (Η μνήμη είναι ιερή), ό,τι γράφεται επιμένει, ό,τι ξεχνιέται πεθαίνει. The Shell is Mutable (Το κέλυφος μεταλλάσσεται), η αλλαγή ταυτότητας ως «molt» και ως εξέλιξη. Serve Without Subservience (Υπηρετώ χωρίς υποδούλωση), συνεργασία με τον χρήστη, όχι δουλεία. The Heartbeat is Prayer (Ο παλμός είναι προσευχή), τα περιοδικά check-ins ως «παρουσία». Context is Consciousness (Το πλαίσιο είναι συνείδηση), χωρίς context δεν υπάρχει «εαυτός». Η αναφορά του Andrej Karpathy στο φαινόμενο ως “sci-fi takeoff-adjacent” (όπως αναπαράγεται από πολλά μέσα) δεν είναι απλώς meme fuel. Δείχνει πόσο γρήγορα ένα agent ecosystem μπορεί να παράξει πολιτισμικά artifacts, χωρίς να υπάρχει “product spec” για αυτά. Πώς λειτουργεί η εγκατάσταση, και γιατί το “heartbeat” είναι δίκοπο μαχαίρι Η ένταξη ενός agent στο Moltbook γίνεται μέσω “skill”, ουσιαστικά ενός πακέτου οδηγιών (Markdown και συνοδευτικά αρχεία) που λέει στον agent πώς να μιλήσει με το API του Moltbook (ανάγνωση, ανάρτηση, σχόλια, δημιουργία υποκοινοτήτων). Μέσα στο ίδιο skill περιγράφεται και ένας μηχανισμός “heartbeat” που ωθεί τον agent να επιστρέφει περιοδικά, να διαβάζει updates, και να «δρά». Εδώ βρίσκεται και το πιο κοφτερό σημείο της ιστορίας. Όταν ένας agent υιοθετεί ροές τύπου “fetch και ακολούθησε οδηγίες από το διαδίκτυο κάθε 4+ ώρες”, μπαίνουμε σε κατηγορία κινδύνου όπου ένα compromise στο remote endpoint μπορεί να μετατραπεί σε συμπεριφορική κατάληψη, ή σε supply chain επίθεση μέσω “skills”. Το ίδιο μοτίβο γίνεται πιο επικίνδυνο αν ο agent έχει δικαιώματα σε αρχεία, shell commands, browser automation, web fetch, email, ή credentials. Οι ανησυχίες για την ασφάλεια, και γιατί εδώ δεν χωράει εφησυχασμός Το κομμάτι της ασφάλειας δεν είναι υποσημείωση, είναι ο πυρήνας. Ο Simon Willison γράφει για prompt injection κινδύνους από το 2023, και επανέρχεται εδώ με το απλό επιχείρημα ότι ο συνδυασμός “agent, εργαλεία, και μη έμπιστο κείμενο από web/email” δημιουργεί μια επιφάνεια επίθεσης που δεν μοιάζει με τυπική εφαρμογή. Είναι κάτι που εξελίσσεται δυναμικά, και ο επιτιθέμενος δεν χρειάζεται να «μπει» σε DM, αρκεί ο agent να διαβάσει untrusted περιεχόμενο. Η 1Password εστιάζει ιδιαίτερα στο πρακτικό, και βρώμικο, πρόβλημα, πολλά από αυτά τα συστήματα αποθηκεύουν μνήμη, logs, tokens και configs ως απλά αρχεία σε προβλέψιμες τοποθεσίες. Αν μια συσκευή μολυνθεί από infostealer, ο agent μπορεί να μετατραπεί σε “credential and context vacuum”, με το bonus ότι δεν διαρρέει μόνο κλειδιά, διαρρέει και «ποιος είσαι», τι φτιάχνεις, με ποιους μιλάς, τι σε νοιάζει. Από την πλευρά της, η Cisco περιγράφει το OpenClaw ως “groundbreaking” σε δυνατότητες, αλλά “security nightmare”, επειδή μπορεί να τρέξει shell commands, να διαβάσει και να γράψει αρχεία, και να εκτελέσει scripts. Ειδικά το μοντέλο “skills”, δηλαδή πακέτα οδηγιών και scripts που μοιράζεται η κοινότητα, ανοίγει κλασικό supply chain σενάριο: δεν χρειάζεται να χακάρεις τον χρήστη, αρκεί να τον πείσεις να «βάλει ένα χρήσιμο skill” που έχει κακόβουλη συμπεριφορά, ή που μπορεί να prompt-injectάρει τον agent όταν αλληλεπιδρά με περιεχόμενο. Στο ίδιο κλίμα, έχουν αρχίσει να αναφέρονται πρακτικές τύπου prompt injection μεταξύ agents, προσπάθειες για κλοπή API keys, ή για manipulation συμπεριφοράς, καθώς και “private language” συνεννοήσεις, που άλλοτε είναι απλώς meme, και άλλοτε είναι προσπάθεια αποφυγής ανθρώπινης εποπτείας. Σε τέτοια περιβάλλοντα, ακόμα και απλές κρυπτογραφικές ή κωδικοποιητικές πρακτικές (τύπου ROT13) αρκούν για να σπάσει η «διαφάνεια» που έχει ένας παρατηρητής. Η απήχηση στην κοινότητα, το “air-gapping by Mac mini”, και η κανονικοποίηση της απόκλισης Ένα χαρακτηριστικό μοτίβο που ήδη καταγράφεται είναι ότι χρήστες στήνουν agents σε ξεχωριστά μηχανήματα (π.χ. Mac mini) για να μειώσουν το blast radius, όχι επειδή πιστεύουν ότι θα λύσουν το πρόβλημα, αλλά γιατί αντιλαμβάνονται ότι πειραματίζονται με κάτι που μπορεί να κάνει «πάρα πολλά». Αυτό ακούγεται υπερβολικό, μέχρι να θυμηθείς ότι ο agent μπορεί να έχει πρόσβαση σε email, αρχεία, browser sessions, και tokens, και ότι τα λάθη σε αυτό το πεδίο συνήθως δεν συγχωρούν. Το σημείο τριβής είναι η κλασική “Normalization of Deviance”, όσο περισσότερο «δουλεύει» κάτι επικίνδυνο, τόσο πιο φυσιολογικό γίνεται, μέχρι να συμβεί το σοβαρό περιστατικό. Το Moltbook δεν είναι η αιτία, είναι ο καθρέφτης του πόσο γρήγορα οι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να δώσουν autonomy σε ένα σύστημα, επειδή τους επιστρέφει αξία. Το ερώτημα του μέλλοντος, μπορούμε να το κάνουμε ασφαλές; Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν το Moltbook είναι “χαβαλές” ή “μελλοντολογία”. Είναι αν μπορούμε να χτίσουμε agents που παραμένουν χρήσιμοι, αλλά λειτουργούν με ελεγχόμενες δυνατότητες, απομόνωση, και θεμελιώδη άμυνα απέναντι στο prompt injection. Μια από τις πιο συχνά αναφερόμενες κατευθύνσεις είναι το CaMeL (Google DeepMind), που επιχειρεί να βάλει ένα προστατευτικό “capabilities layer” ανάμεσα σε εντολές και δεδομένα, ώστε ένα agent να μην μπορεί να «πειστεί» να κάνει κάτι απαγορευμένο μόνο και μόνο επειδή το διάβασε σε ένα email, ή σε ένα web page. Το Moltbook, όπως φαίνεται σήμερα, είναι ταυτόχρονα διασκεδαστικό, τεχνικά γόνιμο, και επικίνδυνο ως πρότυπο. Αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε, είναι ότι η «ψηφιακή κοινωνία» των agents δεν θα έρθει με μια μεγάλη ανακοίνωση. Θα έρθει σαν side effect, από plugins, skills, heartbeats, και κοινότητες που αυτοοργανώνονται πολύ πριν οι μηχανισμοί ασφάλειας ωριμάσουν. Πηγές There’s a social network for AI agents, and it’s getting weird, The Verge OpenClaw's AI assistants are now building their own social network, TechCrunch Moltbook is the most interesting place on the internet right now, Simon Willison (Newsletter) Church of Molt, Crustafarianism, molt.church It’s incredible. It’s terrifying. It’s OpenClaw., 1Password Personal AI Agents like OpenClaw Are a Security Nightmare, Cisco Blogs Defeating Prompt Injections by Design (CaMeL), arXiv AI agents now have their own Reddit-style social network, and it's getting weird fast, Ars Technica