Εισαγωγή

Μετά τo FRITZ!Box 7530, η εταιρεία παρουσιάζει μια νέα κι ενδιαφέρουσα πρόταση που ειναι η αναβαθμισμένη του έκδοση, το FRITZ!Box 7530 ΑΧ. Το FRITZ!Box 7530 ΑΧ θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε έναν μικρό γίγαντα. Πρόκειται για ένα Adsl/Vdsl Modem Router, που υποστηρίζει 35b Super Vectoring, WiFi 6 και διαθέτει τα χαρακτηριστικά του FRITZ!Box 7530 με μερικές αναβαθμίσεις. Επιπρόσθετα θα μπορούσαμε να τo ονομάσουμε το μικρό αδερφάκι του FRITZ!Box 7590 AX, έχοντας λιγότερες δυνατότητες. Την παράσταση «κλέβει» η υποστήριξη Wi-Fi 6, του νέου προτύπου που προσφέρει ακόμη υψηλότερες ταχύτητες για συσκευές που το υποστηρίζουν φυσικά. Είναι μία πιο απλή και οικονομική λύση για τον χρήστη, που ενδεχομένως να μην χρειάζεται τις παραπάνω δυνατότητες του FRITZ!Box 7590 ΑΧ. Αν και οι δυνατότητες συγκριτικά με το FRITZ!Box 7590 ΑΧ είναι λιγότερες, μπορούμε να πούμε ότι συνεχίζουν να είναι περισσότερες σε σύγκριση με παρόμοια μοντέλα από άλλους κατασκευαστές και αρκετά παραπάνω από αυτές που θα χρησιμοποιήσει ο μέσος όρος των χρηστών.

Σύγκριση μεταξύ FRITZ!Box 7590xx και FRITZ!Box7530XX.

Unboxing

To FRITZ!Box έρχεται σε μία όμορφη συσκευασία, με το μπλε χρώμα να κυριαρχεί όπως μας έχει συνηθίσει η AVM σε όλα τα προϊόντα της. Συγκριτικά με το FRITZ!Box 7590 ΑΧ, είναι μικρότερο το κουτί αλλά βλέποντας τα εξωτερικά, έχουν πολλά κοινά. Στην μπροστινή πλευρά βλέπουμε το FRITZ!Box 7530 ΑΧ και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, τονίζοντας με κίτρινο χρώμα τα δύο πιο δυνατά χαρακτηριστικά, που είναι Dsl μέχρι 300Mbit/s και Wireless LAN (Wi-FI 6) μέχρι 1800Mbit/s!!.

Aναγράφεται η υποστήριξη Mesh WiFi που είναι κύριο χαρακτηριστικό του FRITZ!Os 7 όπως και με μεγάλα γράμματα ότι είναι NEW Wi-Fi 6, που είναι άλλωστε και η δυνατή του αναβάθμιση συγκριτικά με το FRITZ!Box 7530.

Στην πίσω πλευρά σε διάφορες γλώσσες (δεν υπάρχουν ελληνικά) αναφέρονται πιο αναλυτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά και με ποιες συσκευές της AVM μπορεί να συνδυαστεί, όπως ένα FRITZ!WLAN Repeater, ένα FRITZ!Fon και άλλα. Επίσης υπάρχει μια εικόνα με την πίσω πλευρά του FRITZ!Box 7530 και τα Ports που διαθέτει, εξηγώντας τι είναι το κάθε ένα. Βλέποντας την κάτω και την πάνω πλευρά του κουτιού, ένα χαμόγελο ακόμα εμφανίζεται. Ο λόγος είναι τα πέντε χρόνια εγγύηση που συνοδεύουν τον εξοπλισμό.

Όταν οι περισσότερες εταιρείες δίνουν δύο με τρία χρόνια εγγύηση, η AVM κάνει την διαφορά, με πέντε χρόνια το οποίο υποδηλώνει άριστη ποιότητα κατασκευής. Στην αριστερή πλευρά αναφέρονται διευκρινήσεις σχετικά με το προϊόν, ενώ στην δεξιά πλευρά αναγράφονται τα πλεονεκτήματα του FRITZ!Box 7530 AX, τι είναι το FRITZ!Os και τα περιεχόμενα της συσκευασίας.

Το τροφοδοτικό του είναι 12volt και 1,5 Amps από την εταιρεία Ktec.

Παρατηρούμε την θύρα FON που είναι για χρήση σε χώρες που δεν χρησιμοποιούν RJ11. Στο πίσω μέρος υπάρχει κανονικά και η θύρα Rj11 (FXS) για την Ελλάδα.

Ανοίγοντας την συσκευασία βρίσκουμε το εγχειρίδιο χρήσης, που αναγράφονται τα βήματα της εγκατάστασης με εικόνες και κείμενο σε διάφορες γλώσσες. Σε μία καρτέλα υπάρχουν τα στοιχεία για το WiFi (SSID, Network Key και FRITZ!Box Password). Δεν υπάρχει ούτε εδώ η ελληνική γλώσσα, αλλά όπως και στα άλλα προϊόντα της AVM οι εικόνες βοηθούν πάρα πολύ στην εγκατάσταση. Συνοδεύεται από ένα καλώδιο Ethernet 1.5m και ένα τηλεφωνικό καλώδιο 4 μέτρα. Και φυσικά το FRITZ!Box 7530 ΑΧ στο λευκό/κόκκινο χρώμα μαζί με το τροφοδοτικό του .

Επίσης, αναγράφονται πληροφορίες για τα LED και τα κουμπιά του FRITZ!Box 7530 ΑΧ. Δεν υπάρχει αναλυτικό εγχειρίδιο για την συσκευή σε Cd ή σε έντυπη μορφή, το οποίο δεν θεωρείται αρνητικό, αφού τα εγχειρίδια είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της εταιρείας. Επιπλέον, μέσα στo Web Interface του FRITZ!Box υπάρχουν οδηγίες/επεξηγήσεις για όλες τις επιλογές. Η συσκευασία έρχεται με ταινία ασφαλείας και μέσα δεν θα βρούμε φίλτρο ή Splitter, που ενδεχομένως να χρειαστεί κατά την αρχική εγκατάσταση. Στο Site της AVM για κάθε προϊόν πέρα από το Manual υπάρχουν και FAQ για να λύσουν τυχόν απορίες.

Η πολυπόθητη θύρα USB 2.0 που μπορεί να τοποθετηθεί σκληρός δίσκος ή Usb Stick για μεταφορά, αναπαραγωγή αρχείων ακόμα και αποθήκευση FAX και μηνυμάτων του τηλεφωνητή.

Έχοντας τα FRITZ!Box 7590 ΑΧ και 7530 ΑΧ στα χέρια μας βλέπουμε ότι εξωτερικά είναι ακριβώς ο ίδιος σχεδιασμός. Οι διαφορές είναι στα λιγότερα Ports που διαθέτει το FRITZ!Box 7530 ΑΧ και το μικρότερο μέγεθος. Το FRITZ!Box 7530 ΑΧ σε αντίθεση με το FRITZ!Box 7590 ΑΧ έχει μία FXS, δεν έχει S0, έχει μία USB, δεν δέχεται την Landline τηλεφωνία, δεν υπάρχει ξεχωριστή Gigabit Wan αλλά η μία Gigabit Lan λειτουργεί και ως Gigabit Wan και έχει μικρότερες ταχύτητες στο WiFi. Παρόλα αυτά το WiFi συνεχίζει να είναι Dual Band 802.11n + 802.11ac απλά πλέον έχει αναβαθμιστεί σε WiFi 6, για να πάρουμε τα μέγιστα από την Dsl μας.

Στην πάνω πλευρά εκτός από τα ενδεικτικά LED και τα πλήκτρα, έχει και τις θύρες εξαερισμού. Η κάτω πλευρά είναι όλο θύρες εξαερισμού για την παθητική ψύξη του εξοπλισμού. Είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε η μπροστινή πλευρά να είναι ανασηκωμένη ελαφρώς, αφήνοντας ένα μικρό κενό στο κάτω μέρος, για την αποτελεσματική ψύξη του, ακόμα και το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες ενδέχεται να είναι υψηλές. Αξίζει να σημειωθεί οτι σε όση ώρα το δοκιμάσαμε η θερμοκρασία παρέμεινε σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Τα Led που μπορούμε να δούμε αν έχει συγχρονίσει το DSL ,αν είναι ενεργοποιημένο το WiFi κτλ. Το info είναι ένα Led που μπορεί να αλλάξει η ρύθμιση του ώστε να έχει την συμπεριφορά που του έχουμε ορίσει εμείς.

Παρακάτω θα αναλύσουμε τα χαρακτηριστικά του, πως το παραμετροποιούμε και τι μας προσφέρει.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

• Ενσωματωμένο Dsl Modem για Adsl/Vdsl γραμμές μέχρι 300Mbit/s. Υποστηρίζει 35b Super Vectoring. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή σε Vdsl η μεγαλύτερη ταχύτητα που δίνουν οι πάροχοι είναι 200Mbit/s οπότε το FRITZ!Box 7530 ΑΧ μας καλύπτει.

• Wireless AX + N. 2 x 2 (2.4 GHz), 3 x 3 (5 GHz) with MU-MIMO Τα 2,4 Ghz δίκτυα τριγύρω μας είναι πάρα πολλά, με πολλές παρεμβολές μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορούμε να πετύχουμε την μέγιστη ταχύτητα που μας δίνει ο πάροχος όταν είμαστε συνδεδεμένοι με WiFi, οπότε τα 5Ghz είναι πλέον μονόδρομος. Τα καινούρια Laptops, Tablets, Smartphones υποστηρίζουν τα 5Ghz και καλό θα είναι για να πετύχουμε τις μέγιστες επιδόσεις να συνδεόμαστε εκεί.

• Dual Band WiFi 802.11n 2,4Ghz, 600Mbits // 802.11ax 5Ghz, 1800Mbits. Αν μία συσκευή είναι παλιότερης τεχνολογίας και δεν διαθέτει 5Ghz τότε αυτόματα θα συνδεθεί στα 2,4Ghz αφού και τα δύο Bands μπορούν να λειτουργούν ταυτόχρονα.

• 4 x Gigabit Ethernet Ports. Το ένα Gigabit Port λειτουργεί και ως Gigabit Wan. Ένα καλό Router πρέπει πλέον να έχει Gigabit Ports. Οι λόγοι είναι πάρα πολλοί με τον πιο σημαντικό να είναι το Streaming. Για να κάνουμε Streaming μια ταινία πολλών Gbytes σε μια 4K Smart Tv, χρειαζόμαστε αρκετά μεγάλη ταχύτητα. Τα Fast Ethernet Ports έχουν δώσει πλέον την θέση τους στα Gigabit Ethernet Ports για αυτό ακριβώς το λόγο: Πολύ μεγάλες ταχύτητες στο Streaming αλλά και σε πιθανές μεταφορές μεγάλων αρχείων μεταξύ των υπολογιστών στο τοπικό δίκτυο. Επίσης αν λόγο πχ VoIP τηλεφωνίας δεν μπορούμε να αλλάξουμε το Dsl Modem Router του παρόχου, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την Gigabit Wan Port του FRITZ!Box 7530 ΑΧ. Με αυτόν τον τρόπο το Dsl Modem Router του παρόχου θα το χρησιμοποιούμε για την τηλεφωνία και το FRITZ!Box 7530 ΑΧ για το Internet, για Streaming, για VoIP, για σύνδεση με δικτυακό εκτυπωτή και άλλα πολλά. Η Cosmote και η Vodafone συγκεκριμένα υποστηρίζουν τα FRITZ!Box 7530, 7530 AX, 7590, 7590 AX για το VoIP. Έτσι δεν θα χρειαστεί να έχουμε δύο συσκευές αλλά όλα θα γίνονται από το FRITZ!Box.

Τέσσερις Gigabit Ethernet, μια θύρα DSL, μια υποδοχή για το τροφοδοτικο και μία θύρα FON(FXS) για την τηλεφωνία.

• Μέση κατανάλωση 6 Watt.

• 1 x USB 2.0 που μας παρέχει την δυνατότητα να συνδέσουμε ένα USB εκτυπωτή, ώστε να γίνει δικτυακός και να μπορούν όλες οι συσκευές στο δίκτυο να εκτυπώνουν. Εναλλακτικά μπορεί να συνδεθεί ένας USB σκληρός δίσκος ή ένα USB Stick ώστε να χρησιμοποιείται για αποθήκευση από όλους τους χρήστες και να υπάρχει ακόμα και απομακρυσμένη πρόσβαση στο Nas Storage, σε περίπτωση που είμαστε εκτός χώρου και χρειαζόμαστε πρόσβαση στα αρχεία. Δεν υπάρχει λόγος να αγοράσουμε έναν δικτυακό εκτυπωτή. Ακόμα και ο παλιός USB εκτυπωτής μπορεί να γίνει δικτυακός. Επίσης όπως και στο FRITZ!Box 7530 έτσι και εδώ μπορούμε να συνδέσουμε ένα 3G/4G Dongle ώστε να έχουμε Internet στην περίπτωση που έχουμε τεχνικό πρόβλημα με το Dsl.

• 1 x FXS όπου μπορεί να συνδεθεί μία αναλογική τηλεφωνική συσκευή ή ένα PSTN PBX(τηλεφωνικό κέντρο). Η αναλογική συσκευή μπορεί να είναι ένα Fax, ένα ασύρματο τηλέφωνο ή ακόμα και μία σταθερή τηλεφωνική συσκευή.

• Media server. Yποστηρίζει Media Server, ώστε να βλέπετε τις αγαπημένες σας ταινίες ή να ακούτε την μουσική σας κάνοντας Streaming κατευθείαν από τον USB σκληρό δίσκο/USB stick που έχετε συνδέσει στο USB 2.0 του FRITZ!Box. Με Gigabit Ethernet και Dual Band WiFi, το Streaming ακόμα και στα 4K γίνεται πανεύκολα.

• Υποστήριξη WPS. Το WPS είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος για να συνδέσουμε για παράδειγμα ένα Smartphone, ένα Powerline, ή ένα Repeater στο δίκτυο. Πατάμε το πλήκτρο WPS στο FRITZ!Box και μετά στην συσκευή που θέλουμε και μέσα σε δευτερόλεπτα έχουν συνδεθεί χωρίς περαιτέρω ρυθμίσεις.

• Dect Base Station. Το FRITZ!Box 7530 AX μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως DECT Station, με δυνατότητα σύνδεσης μέχρι 6 συσκευών. Έγινε δοκιμή με Panasonic DECT το οποίο το συγχρονίσαμε με το DECT Station του FRITZ!Box 7530 AX, οπότε οι ασύρματες τηλεφωνικές συσκευές που έχετε σπίτι μπορούν να λειτουργήσουν με το FRITZ!BOΧ, αν είναι συμβατές. Η ίδια η AVM διαθέτει και τα FRITZ!FON, τα οποία έχουν βέβαια παραπάνω δυνατότητες και λειτουργίες συγκριτικά με ένα απλή ασύρματη τηλεφωνική συσκευή. Κάθε μία ασύρματη τηλεφωνική συσκευή ή FRITZ!Fon μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο δίκτυο μας με ποικίλους τρόπους. Η πιο απλή χρήση είναι ως ένα τηλέφωνο που θα λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τηλεφωνικό νούμερο. Σε μια εταιρεία όμως, μπορεί να έχει και το δικό του εσωτερικό νούμερο ώστε να μπορούμε να μεταφέρουμε την κλήση από και προς την τηλεφωνική συσκευή. Έτσι δεν χρειάζεται η αγορά ενός τηλεφωνικού κέντρου αν οι απαιτήσεις μας δεν είναι μεγάλες αφού το FRITZ!Box 7530 AX μπορεί να το αναλάβει και αυτό.

• Υποστήριξη VPN, Firewall, DynDns, IPv6, Parental Control, Guest Network. Πλέον όλοι οι πάροχοι υποστηρίζουν IPv6. Το Guest Network θα μας βοηθήσει σε περίπτωση που θέλουμε να έχουμε στον χώρο μας ένα ξεχωριστό δίκτυο, όπου θα μπορούν να συνδεθούν οι συσκευές των επισκεπτών ή των φίλων μας. Δημιουργεί ένα δεύτερο SSID, με διαφορετικά δικαιώματα, για παράδειγμα να μην μπορούν να επικοινωνήσουν οι συσκευές μεταξύ τους ή να μην έχουν πρόσβαση σε κάποια δικτυακή συσκευή που μπορεί να διαθέτουμε. Χρήσιμο για όσους είναι σε εταιρεία και θέλουν ένα ξεχωριστό δίκτυο για τους επισκέπτες ή για όταν θέλουμε να δώσουμε Internet σε ένα γείτονα ή φίλο αλλά υπό προϋποθέσεις για παράδειγμα στο Bandwidth ή στις ιστοσελίδες που μπορούν να επισκεφτούν. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα στο Guest Network να εμφανίζεται ένα Logo που θα επιλέξουμε εμείς όπως και να ορίσουμε ανακατεύθυνση σε μία σελίδα για παράδειγμα το Facebook της εταιρείας.

• FRITZ!OS με υποστήριξη FRITZ!NAS, MyFRITZ!. Η AVM εξασφαλίζει την ασφάλεια και προσθέτει νέες λειτουργίες με καινούρια Firmwares, ακόμα και για παλαιότερα μοντέλα, ώστε να είναι up to date.

• Δυνατότητες Fax to Mail, FRITZ!App Fon για iOS και Android. Μπορούμε εύκολα και γρήγορα να λάβουμε ένα Fax σε Email ή να αποστείλουμε Fax μέσα από το FRITZ!Box 7530 ΑΧ. Με τη εφαρμογή FRITZ!App Fon μπορούμε να πραγματοποιήσουμε κλήσεις από το δίκτυο του σπιτιού μας όπως και να ελέγχουμε το Smart Home. Ένα απλό παράδειγμα είναι ένα φωτιστικό που έχουμε συνδεδεμένο στο FRITZ!Dect 200 το οποίο μπορούμε να το ανάψουμε και να το σβήσουμε οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε, όπου και αν βρισκόμαστε.

• Υποστήριξη Eco Mode, Energy Saving αναλόγως το ποιες λειτουργίες του FRITZ!Box χρησιμοποιούμε, για ελαχιστοποίηση στην κατανάλωση.

Τι μας προσφέρει

• Ασύρματη σύνδεση με Tablets και Smartphones και ενσύρματη ή ασύρματη σύνδεση με έναν ή περισσότερους υπολογιστές.

• Parental Control για τον περιορισμό της χρήσης του Internet, με την χρήση διαφόρων προφίλ.

• Υποστήριξη DynDns, σε περιπτώσεις απομακρυσμένης πρόσβασης σε συσκευές συνδεδεμένες στο FRITZ!Box 7530 AX.

• QoS (Quality Of Service). Με αυτήν την δυνατότητα μπορούμε να ορίσουμε προτεραιότητες ανά εφαρμογή ή ανά συσκευή. Πολύ χρήσιμο για τους Gamers που δεν θα έχουν προβλήματα με Lag Spikes όταν οι υπόλοιπες συσκευές στο δίκτυο κάνουν χρήση του Internet.

• Υποστήριξη VPN (IPSec) για απομακρυσμένη διαχείριση.

• Mesh networking: Μέσα από το FRITZ!Box 7530 AX μπορεί να γίνει κεντρική διαχείριση όλων την συνδεδεμένων συσκευών FRITZ.

• Παραμετροποίηση του FRITZ!Box 7530 AX ως Mesh Repeater. Σε περίπτωση που έχουμε δύο FRITZ!Box μπορούμε το ένα να το χρησιμοποιήσουμε ως Repeater για την επέκταση του δικτύου μας.

• Δυνατότητα δημιουργίας Guest Network όπως και δημιουργία κανόνων στο Parental Control, ώστε να ελέγχουμε την πρόσβαση στο Internet και το δίκτυο.

• Push Service για ενημέρωσή με E-mail για την χρήση του FRITZ!Box 7530 AX, όπως και τυχόν αλλαγές στο Configuration.

• 3G/4G Fallback σε περίπτωση που το Dsl δεν λειτουργεί λόγω βλάβης.

• Τέσσερις Gigabit Ethernet και Dual Band WiFi για γρήγορες μεταφορές δεδομένων ανάμεσα στους υπολογιστές, Smartphone, Tablets, ενσύρματα και ασύρματα.

• Θύρα USB 2.0. Με το FRITZ!Nas ορίζουμε τους χρήστες και τα δικαιώματα που θα έχουν για την πρόσβαση στο Nas Storage.

• Στο FXS Port μπορούν να συνδεθούν αναλογικές τηλεφωνικές συσκευές ή ένα PSTN PBX.

• DECT Base Station με δυνατότητα σύνδεσης μέχρι 6 ασύρματων συσκευών DECT είτε της AVM είτε ενός τρίτου κατασκευαστή, αρκεί να συνεργάζονται.

• Δυνατότητα του FRITZ!Box να λειτουργεί ως PBX. Είτε χρησιμοποιήσουμε τα FXS, είτε το DECT Base Station, μπορούμε την VoIP γραμμή να την δρομολογήσουμε σε όποια θύρα επιθυμούμε. Και για όσους ξεχνούν εύκολα, μια τηλεφωνική συσκευή πάνω στο FRITZ!Box μπορεί να αρχίσει να κουδουνίζει την ώρα που επιθυμείτε εσείς για να θυμηθείτε κάποιο ραντεβού.

• Λειτουργία Fax to Mail. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεται σπατάλη χαρτιού και μελανιού/toner για τα Fax. Το Fax μετατρέπεται σε E-mail και αποστέλλεται στο E-mail που επιθυμεί ο χρήστης. Ακόμα ένα Green Feature από την AVM.

• Gigabit Wan. Ακόμα και αν η σύνδεση μας δεν είναι Dsl/3G/4G αλλά είναι Fiber, Cable, Satellite ή οτιδήποτε άλλο, το FRITZ!Box 7530 AX μπορεί να γυρίσει σε λειτουργία Router και να εκμεταλλευτούμε όλα τα χαρακτηριστικά του.

• Με το FRITZ!APP Fon, ένα Smartphone μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασύρματη τηλεφωνική συσκευή και να πραγματοποιεί, δέχεται κλήσεις με ασφάλεια (VPN) είτε από το τοπικό δίκτυο είτε από το απομακρυσμένο. Δεν χρειάζεται πλέον να γίνεται εκτροπή για να μην χάνουμε τις κλήσεις, δεν χρειάζεται να διαθέτουμε ασύρματο τηλέφωνο στο χώρο μας. Απλά ένα Smartphone.

• Υποστηρίζει συσκευές για SMART HOME. Η διαχείρισή τους, μπορεί να γίνει από το τοπικό αλλά και από το απομακρυσμένο δίκτυο. Υπάρχουν Smart Plugs, όπως το FRITZ!DECT 200 που είδαμε σε προηγούμενο Review, μέχρι το FRITZ!DECT 301 που είναι ένα Smart Radiator, για να ρυθμίζεται την θερμοκρασία του χώρου σας πριν ακόμα φτάσετε εκεί.

• Υποστηρίζει Media Server. Με Gigabit Ethernet και WiFi με συνολικό Bandwidth 2400Mbit/s το Streaming ακόμα και στα 4K γίνεται πανεύκολα.

WiFi 6

Κάπου εδώ ήρθε και η ώρα για να δούμε την πιο μεγάλη αναβάθμιση που έχει γίνει στο FRITZ!Box συγκριτικά με τον προκάτοχο του. Το WiFi 6. Ποια είναι η διαφορά για το νέο αυτό Standard και τι μας προσφέρει. Το 2020 είναι το έτος του WiFi 6, που προσφέρει μεγαλύτερες ταχύτητες και καλύτερες επιδόσεις. Τα ονόματα IEEE 802.11 AC ή ως συντόμευση Wireless AC αλλάζουν και αυτά και πλέον γίνεται αντικατάσταση από Version Numbers. Ο λόγος που γίνεται, είναι η πιο εύκολη και σαφής αναγνώριση των ασύρματων προτύπων. Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του WiFi 6;

OFDMA : Ποιο αποδοτικό. Το OFDMA στο WiFi 6 αναθέτει “κομμάτια” του ασύρματου δικτύου σε διαφορετικές συσκευές με αποτέλεσμα πιο αποδοτικό διαμοιρασμό όπως και παραπάνω Bandwidth ανά Stream.

1024-QAM : To WiFi 6 αυξάνει την ταχύτητα του ασύρματου δικτύου συγκριτικά με τον προκάτοχό του μέχρι και 40%.

2.4 GHz : Ένα μεγάλο άλμα για τα 2.4 GHz. Από τότε που παρουσιάστηκαν τα 2.4 GHz πριν περίπου 10 χρόνια δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Η βαρύτητα είχε πέσει στα 5GHz. Με το WiFi 6 αυτό αλλάζει και το Bandwidth έχει σχεδόν διπλασιαστεί. Μπορούν να συνδεθούν παραπάνω συσκευές και αυτό εξυπηρετεί τις περιπτώσεις που κάποιος έχει πολλές συσκευές που λειτουργούν μόνο στα 2.4 Ghz.

ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ : Η μπαταρία στα Smartphones και σε άλλες φορητές συσκευές θα αυξηθεί με το WiFi 6 με τους νέους μηχανισμούς εξοικονόμησης ενέργειας που διαθέτει. Επιπρόσθετα υποστηρίζεται WPA3 για μεγαλύτερη ασφάλεια.

Το FRITZ!Box 7530 AX υποστηρίζει 2.4 GHz και 5 GHz (WiFi 6). Για μέγιστη ταχύτητα και κάλυψη μπορεί να συνδυαστεί με το FRITZ!Repeater 6000. To FRITZ!Repeater 6000 είναι Triple Radio και WiFi 6 οπότε σε συνδυασμό με το FRITZ!Box 7530 Ax μπορούμε να έχουμε τα μέγιστα αποτελέσματα. Το FRITZ!Repeater 6000 χρησιμοποιεί την μία 5GHz Band αποκλειστικά για την μεταξύ τους διασύνδεση, ώστε η δεύτερη 5GHz Band όπως και η 2.4 Ghz Band να είναι αποκλειστικά για την σύνδεση των συσκευών μας. Ο συνδυασμός και των δύο μαζί μαζί είναι ο ιδανικός για να πάρουμε τα μέγιστα χάρις στο WiFi 6 και στο Mesh. Αποτελούν το Dream Team για το δίκτυο μας.

Mesh Networking

To FRITZ!Os 7 υποστηρίζει Mesh Networking. Μέσα από το Web Interface υπάρχει όλη η τοπολογία του δικτύου με τις συνδεδεμένες συσκευές στις οποίες άμα κάνουμε κλικ θα μας δρομολογήσει στο Web Interface τους. Οι συνδεδεμένες συσκευές μπορεί να είναι ένα FRITZ!WLAN Repeater, ένα FRITZ!Dect, ένα FRITZ!Powerline μέχρι και ένα δεύτερο FRITZ!Box. Έτσι το Mesh Networking μας βοηθάει στην κεντρική διαχείριση όλων των FRITZ! συσκευών από μία σελίδα, όπως και λόγω των Features του Mesh Networking, οι ρυθμίσεις που έχουμε κάνει στο FRITZ!Box, για παράδειγμα στην καρτέλα Wireless μπορούν να μεταφερθούν απευθείας στο FRITZ!WLAN Repeater ή στο FRITZ!Powerline.

Επιπλέον δεν χρειάζεται να συνδεθούμε στην κάθε συσκευή, για να εγκαταστήσουμε ένα νεότερο Firmware. Αν υπάρχει νεότερο Firmware θα μας το εμφανίσει αυτόματα και απλά πατάμε το Update για να γίνει εγκατάσταση. Η λειτουργία για Update του Firmware δεν ισχύει μόνο για τις συνδεδεμένες συσκευές στο FRITZ!Box αλλά και για το ίδιο το FRITZ!Box.Αν έχουμε ένα Guest Network θα μεταφερθούν οι ρυθμίσεις σε όλο το Mesh Network. Το MESH Networking, αρχίζει και "μπαίνει" όλο και περισσότερο στην ζωή μας με τις περισσότερες εταιρείες να βγάζουν καινούρια προϊόντα ή αναβαθμίσεις για τα υπάρχοντα, ώστε να υπάρχει υποστήριξη.

Tο Mesh Networking δεν έχει περιορισμούς. Δημιουργήθηκε για να καλύψει από ένα μικρό χώρο, που θα χρειαστεί μόνο ένα Powerline ή ένα Repeater, μέχρι πολύ μεγάλους χώρους που θα χρειαστούν πολλά Powerlines , Repeaters, Access Points ώστε να υπάρχει συνολική κάλυψη.

Εγκατάσταση/Διαχείριση

Η εγκατάσταση είναι αρκετά εύκολη και τα βήματα που πρέπει να πραγματοποιηθούν, είναι τα παρακάτω:

1. Συνδέουμε το Dsl του Splitter με τo Dsl του FRITZ!Box. Αν το FRITZ!Box 7530 AX χρησιμοποιηθεί ως Router τότε συνδέουμε με Ethernet καλώδιο τo Gigabit Wan (Lan1) του FRITZ!Box 7530 ΑΧ με ένα Ethernet του Modem/Router.

2. Σύνδεση του τροφοδοτικού με τo FRITZ!Box 7530 AX και με μία διαθέσιμη πρίζα ρεύματος.

3. Σύνδεση του FRITZ!Box 7530 AX με τον υπολογιστή μας με Gigabit Ethernet ή με WiFi με τα στοιχεία SSID/Wlan Network Key που αναγράφονται στο αυτοκόλλητο που υπάρχει στην συσκευασία. Η παραμετροποίηση μπορεί να γίνει και από Smartphone, ή Tablet, ή Laptop.

4. Από τον browser ανοίγουμε την διεύθυνση http://fritz.box ή την IP 192.168.178.1 για να συνδεθούμε με το Web Interface με τον κωδικό FRITZ!Box Password που υπάρχει στο αυτοκόλλητο όπως και στην κάτω πλευρά του FRITZ!Box 7530 AX.

5. Αυτόματα τρέχει ο Wizard για την αναγκαία παραμετροποίηση.

Υπάρχει και δυνατότητα παραμετροποίησης του εξοπλισμού και από το Smartphone ή το Tablet μας με το MyFRITZ!App. Επιπρόσθετα υπάρχουν πολλά apps για smartphones από την AVM ώστε να εκμεταλλευτούμε το FRITZ!Box ακόμα περισσότερο.

Πχ MYFRITZ!App , FRITZ!App WLAN, FRITZ!Αpp FON, FRITZ!App Smart Home κτλ.

Web Interface

Η Default IP για το Web Interface είναι η 192.168.178.1, που μπορούμε να συνδεθούμε με Ethernet ή με WiFi. Την πρώτη φορά που θα συνδεθούμε και αφού βάλουμε το Password, θα ξεκινήσει αυτόματα ο Wizard, που θα μας ρωτήσει σε ποια χώρα βρισκόμαστε. Αφού διαλέξουμε Greece, θα μας ρωτήσει αν η γραμμή μας Dsl είναι Annex A ή Annex B. Αφού επιλέξουμε κάνει ένα Reboot και μετά συνεχίζει ο Wizard όπου διαλέξαμε τo Dsl και τον πάροχο που έχουμε .

Ως διαθέσιμες επιλογές υπάρχει η Cosmote και η Vodafone που λειτουργεί επιτυχώς και η τηλεφωνία. Θα μας ζητήσει τo όνομα παρόχου αν διαλέξουμε άλλο πάροχο, Vpi/Vci, όπως και Username/Password της σύνδεσης. Σειρά έχει να τρέξει αυτόματα, ο Wizard της τηλεφωνίας για να παραμετροποιήσουμε την IP Based (VoIP) τηλεφωνία. Μετά από το βήμα της τηλεφωνίας έρχεται η σειρά των ερωτήσεων για το Wireless. Αφού το ρυθμίσουμε έχουμε τελειώσει με την εγκατάσταση. Δεν χρειάστηκε κάποια άλλη ρύθμιση, είχαμε απευθείας Internet με Vdsl. Οι δυνατότητες του FRITZ!Box 7530 ΑΧ είναι αμέτρητες. Συνδέσαμε επίσης το FRITZ!Dect 200 σε ελάχιστα δευτερόλεπτα με την χρήση του Dect Button και το FRITZ!Powerline 1260E με την χρήση WPS. Αυτόματα μεταφέρθηκαν και όλες οι ρυθμίσεις του Wifi στο FRITZ!Powerline 1260E.

Δοκιμές

Αφού αναφέραμε αναλυτικά τα χαρακτηριστικά συνέχεια είχε να υποβάλουμε το FRITZ!Box 7530 ΑΧ σε μερικές δοκιμασίες. Η Vdsl 110Mbit Download/11Mbit Upload λειτούργησε σταθερά και απροβλημάτιστα πάνω στο FRITZ!Box 7530 ΑΧ. Με ευκολία καταφέραμε στο WiFi και στα 5Ghz να τερματίσουμε την Vdsl γραμμή από το Laptop και το Smartphone. Συνδέσαμε ένα Kingston USB Stick που το αναγνώρισε επιτυχώς και ήταν προσβάσιμο από τις συσκευές του δικτύου μας.

Το Guest Network έγινε παραμετροποίηση με ελάχιστα clicks και ήταν έτοιμο για να δώσει πρόσβαση σε όποιον το χρειαζόταν.

Συνδέσαμε το FRITZ!Dect 200 για να παρατηρούμε την θερμοκρασία του χώρου και το FRITZ!Powerline 1260E για να δώσουμε Internet στο ΕΟΝ ΒΟΧ κάνοντας Streaming μία ταινία. Επίσης υποστηρίζει Band Steering. Όταν μία συσκευή υποστηρίζει και τα 2,4Ghz και τα 5Ghz, το FRITZ!BOX 7530 ΑΧ μπορεί να καθορίσει σε ποιο από τα δύο Bands πρέπει να συνδεθεί η συσκευή για να έχει τις μέγιστες επιδόσεις. Τα 5Ghz ναι μεν είναι καλύτερα στο θέμα της μέγιστης ταχύτητας αλλά τα 2,4Ghz τα καταφέρνουν καλύτερα όταν πρέπει να διαπεράσουν ένα εμπόδιο.

Τερματίζοντας σε ένα φίλο την 50/5Mbit Vdsl γραμμή στα 5GHz. Χωρίς πρόβλημα τερματίσαμε και την 100/10Mbit Vdsl γραμμή

Επιπλέον το Band Steering αναλαμβάνει να αλλάξει το Band που έχει συνδεθεί μια συσκευή αν κρίνει ότι υπάρχει μεγάλο φόρτο σε αυτό για αποφυγή μειωμένης ταχύτητας. Δοκιμάσαμε να συνδέσουμε πολλές συσκευές (Smartphones, Tablets, Laptops) ταυτόχρονα στο WiFi και δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα. Εφαρμόσαμε σε ένα Smartphone εύκολα και επιτυχώς ένα προφίλ ώστε να έχει πρόσβαση μόνο στις σελίδες που είχαμε ορίσει.

Κατεβάσαμε το FRITZ!App Wlan στο Samsung Galaxy S10+. Το συγκεκριμένο Smartphone υποστηρίζει Wi-Fi 6 οπότε και συνδέθηκε στα 1.1Gbps με το FRITZ!Box και με WPA3.Μέσα από το συγκεκριμένο App έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε Speedtest ώστε να δούμε την μέγιστη ταχύτητα που μπορούμε να πετύχουμε στο σημείο που βρισκόμαστε. Είναι ένα εργαλείο ώστε να δούμε αν κάποιο σημείο στο σπίτι δεν έχει καλό WiFi και που ίσως να χρειάζεται την προσθήκη ενός Repeater/Access Point.

Ακόμα μια δοκιμή που έγινε ήταν να δοκιμάσουμε να κάνουμε Cascade ανάμεσα σε δύο FRITZ!Repeater 6000 και στο FRITZ!Box 7530AX. Η ιδέα ήταν να δούμε αν θα καταφέρουμε να πετύχουμε την μέγιστη ταχύτητα της γραμμής μας VDSL 110Mbit/11 Mbit συνδέοντας το πρώτο FRITZ!Repeater 6000 με το FRITZ!Box 7530AX και το δεύτερο FRITZ!Repeater 6000 με το πρώτο FRITZ!Repeater 6000. Δοκιμάσαμε αυτό το σενάριο λαμβάνοντας υπόψιν ότι ένας χρήστης έχει ένα μεγάλο χώρο και για να τον καλύψει έπρεπε υποχρεωτικά να κάνει την διάταξη που βλέπουμε στην παρακάτω φωτογραφία.

Το πρώτο FRITZ!Repeater 6000 είναι συνδεδεμένο με το FRITZ!Box 7530AX και στα δύο Bands όπως το ίδιο συμβαίνει και με το δεύτερο FRITZ!Repeater 6000 που είναι συνδεδεμένο με το πρώτο FRITZ!Repeater. Τα Links στα 5Ghz είναι της τάξεως των αρκετών Mbits, οπότε γνωρίζουμε ότι δεν θα έχουμε απώλειες. Πράγματι με το γνωστό Speedtest της Oakla είδαμε ότι είτε το τρέχαμε συνδεδεμένοι στο FRITZ!Box 7530AX είτε στο πρώτο FRITZ!Repeater είτε στο δεύτερο η VDSL 110Mbit/11Mbit έπιασε τα μέγιστα. Όσα FRITZ!Repeater και να έχουμε στο δίκτυο μας το Triple Radio που διαθέτουν θα χρησιμοποιηθεί χωρίς απολύτως κανένα πρόβλημα. Η παραμετροποίηση του δεύτερου FRITZ!Repeater γίνεται με την ίδια διαδικασία όπως όταν έχουμε ένα, δηλαδή με το WPS. Απλά αντί να πατήσουμε το WPS στο FRITZ!Box 7530AX και στο FRITZ!Repeater 6000 πατάμε το WPS στα δύο FRITZ!Repeater 6000. Εξυπακούεται ότι και σε αυτή την περίπτωση όλες οι ρυθμίσεις που μπορεί να έχουμε κάνει στο FRITZ!Box θα μεταφερθούν κανονικά σε όλα τα FRITZ!Repeater. Η παραμετροποίηση μπορεί να γίνει και χωρίς την χρήση του WPS αν το επιθυμεί ο χρήστης.

Αν τώρα ένας χρήστης έχει το FRITZ!Box στην μέση του χώρου και θέλει να δώσει Internet και δίκτυο δεξιά και αριστερά του χώρου αυτού, τότε μπορεί να συνδέσει τα δύο FRITZ!Repeater κατευθείαν με το FRITZ!Box.

Αν είχαμε ακόμα περισσότερα FRITZ!Repeater θα μπορούσαμε να έχουμε δύο συνδεδεμένα με το FRITZ!Box και άλλα δύο για παράδειγμα συνδεδεμένα με τα FRITZ!Repeaters. Δεν υπάρχει περιορισμός στο τι μπορούμε να κάνουμε. Ότι συσκευή FRITZ και να βάλουμε στο δίκτυο μας θα εμφανιστεί μέσα στο Mesh Networking. Όπως θα μπορούσε το πρώτο FRITZ!Repeater να λειτουργεί σε Wireless Bridge με το FRITZ!Box αλλά το δεύτερο FRITZ!Repeater να είναι σε λειτουργία Access Point συνδεδεμένο με το πρώτο FRITZ!Repeater.

Αυτό που δοκιμάσαμε ήταν στην περίπτωση που το ένα FRITZ!Repeater ήταν συνδεδεμένο με το άλλο FRITZ!Repeater, να αποσυνδέσουμε από το ρεύμα το FRITZ!Repeater που συνδεόταν με το FRITZ!Box. Ένα από τα πλεονεκτήματα που δίνει το Mesh Networking είναι όταν ένα Node "πέσει" από το δίκτυο, να προσπαθήσει να βάλει άλλο Node στην θέση του (να γίνει εναλλακτικό Link μεταξυ των Nodes) ώστε να συνεχίζει να λειτουργεί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή, θέλαμε το δεύτερο FRITZ!Repeater να σταματήσει να κάνει Link με το πρώτο FRITZ!Repeater 6000 που "έπεσε" και να φτιάξει νέο Link με το FRITZ!Box 7530AX. Επί τούτου το είχαμε εντός εμβέλειας του FRITZ!Box. Το δεύτερο FRITZ!Repeater μας έδειξε με τα LED ότι έχασε το Connection και παρέμεινε έτσι μέχρι που το self healing έκανε Link με το FRITZ!Box.

Το Self Healing δηλαδή το να πραγματοποιήσει Link με κάποια άλλη συσκευή FRITZ είναι ενεργοποιημένο εξ' ορισμού, απλά πριν γυρίσει στην λειτουργία αυτή το FRITZ!Repeater περιμένει 20 λεπτά μήπως επανέλθει το Link . Αν δεν επανέλθει τότε θα συνδεθεί στην συσκευή FRITZ που είναι στην εμβέλεια της ώστε να αποκαταστήσει το Link. Αν μέσα στα 20 λεπτά η συσκευή επανέλθει τότε το Link θα ανέβει κανονικά χωρίς να ενεργοποιηθεί το Self Healing.

Συμπεράσματα

Το FRITZ!Box 7530 ΑΧ είναι ένα Dsl Modem Router που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλά διαφορετικά σενάρια και καταστάσεις που ενδεχομένως να αντιμετωπίσουμε στην καθημερινότητα μας. Είναι μία αξιόλογη και ταυτόχρονα σχετικά οικονομική λύση για αυτά που προσφέρει. Τα επιπλέον Feature μπορούν ανά πάσα στιγμή να μας χρησιμέψουν και να τα ενεργοποιήσουμε/ παραμετροποιήσουμε με μερικά κλικ. Τα χαρακτηριστικά του θα ικανοποιήσουν τους περισσότερους χρήστες, αφού μας παρέχει πάρα πολλές δυνατότητες. Συγκριτικά με άλλα Dsl Modem Router δίνει πολύ παραπάνω λειτουργίες όπως Guest Network, Mesh Networking, Band Steering. Η παραμετροποίηση του δεν θα δυσκολέψει καθόλου τον χρήστη, ακόμα και αν οι γνώσεις του είναι περιορισμένες αφού με τον αρχικό Wizard που θα τρέξει αυτόματα, θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ρυθμίσεις για να έχουμε Internet ενσύρματα και ασύρματα.

Το Internet μπορεί να διαμοιραστεί ενσύρματα σε μία κονσόλα, έναν αποκωδικοποιητή, ή ασύρματα σε Smartphones, Laptops και Tablets. Το WiFi 802.11ac είναι αρκετό για να υποστηρίξει Streaming σε μία Smart TV από μια συσκευή που βρίσκεται στο τοπικό μας δίκτυο. Παρότι έχει λιγότερα Features από το FRITZ!Box 7590 AX μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για επαγγελματική χρήση. Mε το FRITZ!Box 7530 AX, μπορεί ο χρήστης να έχει Vdsl μέχρι 300Mbit και ταυτόχρονα μια Fallback σύνδεση 3G/4G, έτοιμη για χρήση σε περίπτωση βλάβης της Dsl απλά με την χρήση ενός Dongle. Επιπρόσθετα με τo FXS, και το DECT Station, μας δίνεται η δυνατότητα να έχουμε ένα Mini PBX με δυνατότητα Fax, αυτόματου τηλεφωνητή και κουδούνι πόρτας. Τα Fax και τα μηνύματα του τηλεφωνητή μπορούν να αποθηκευτούν στον ενσωματωμένο αποθηκευτικό χώρο που έχει το FRITZ!Box 7530 AX ή σε USB Stick/USB σκληρό δίσκο. Επιπρόσθετα έχουμε πρόσβαση σε αυτά, τόσο μέσα από το δίκτυο μας όσο και απομακρυσμένα.

Το Dual Band WiFi 6 και οι Gigabit Ports θα αντεπεξέλθουν επιτυχώς στο μεγάλο φόρτο και το Guest Network θα είναι Up and Running σε ελάχιστο χρόνο για να εξυπηρετήσει τους επισκέπτες. Streaming, Podcasts, Nas Storage, FXS, όλα εκεί, σε ένα FRITZ!Box μαζεμένα, για να είναι η παραμετροποίηση πιο εύκολη με το μικρότερο δυνατό κόστος. Ένα FRITZ!Box πολλά Features. Προσωπικά δοκιμάζοντας και αυτό το προϊόν της AVM μόνο θετικά λόγια μπορώ να πω, τόσο από την ποιότητα κατασκευής όσο και από τις δυνατότητες που προσφέρει. Έχοντας δοκιμάσει πάρα πολλά Dsl Modem Router μπορώ να πω ότι είναι μια αγορά που αξίζει και που θα αφήσει ευχαριστημένο το χρήστη. Πολλοί ενδεχομένως να πουν ότι τα FRITZ!Box σε μερικές περιπτώσεις είναι πιο ακριβά από άλλες λύσεις. Είναι απολύτως λογικό διότι η πληθώρα των Features, το ανεβάζει αρκετά πάνω από τον ανταγωνισμό και δικαιολογεί το κόστος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ακόμα και παλαιότερα μοντέλα FRITZ!Box, χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα για διάφορες λειτουργίες σε ένα δίκτυο. Επίσης σε κάθε αναβάθμιση Firmware πέρα από διόρθωση κάποιων Bugs που μπορεί να υπάρχουν, προσθέτονται και καινούρια χαρακτηριστικά.

Αυτό που συνεχίζει και μου κάνει θετική εντύπωση με τα FRITZ!Box, είναι η πληθώρα ρυθμίσεων. Ένα παράδειγμα που δεν το βλέπουμε σχεδόν ποτέ σε άλλους κατασκευαστές, είναι το να χρησιμοποιηθεί το FRITZ!Box ως Repeater. Αντίστοιχα και σε FRITZ!Powerlines που το Powerline μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Powerline, ως Access Point και ως Repeater. Με αυτόν τον τρόπο ακόμα και αν αναβαθμίσουμε σε ένα πιο καινούριο μοντέλο, μπορούμε το προηγούμενο να το χρησιμοποιήσουμε με διαφορετικό τρόπο. Για το FRITZ!Box 7530 AX, η τιμή μόνο μεγάλη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Αν κοιτάξουμε την αγορά θα δούμε ότι τα Dsl Modem Router που υποστηρίζουν 35b Super Vectoring και WiFi 6 είναι σχετικά ακριβά.

Γιατί να διαλέξουμε τα συγκεκριμένα FRITZ!Box και όχι κάποιο άλλο προϊόν από έναν άλλο κατασκευαστή; Ο πρώτος λόγος είναι ότι αναβαθμίζονται για να μας προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες, όπως το Mesh Networking, στην έκδοση 7 του FRITZ!OS. Μπορούν ακόμα να συνεργαστούν με τα υπόλοιπα προϊόντα της AVM για ένα ολοκληρωμένο δικτυακό περιβάλλον και για ένα Smart Home ενώ στηρίζονται στη δική τους πλατφόρμα FRITZ!OS.

H AVM έχει στην γκάμα της διάφορες Smart Home συσκευές όπως έξυπνες πρίζες (FRITZ!DECT 200/210), Θερμοστάτες(FRITZ!DECT 301), έξυπνους διακόπτες(FRITZ!DECT 400/400) και έξυπνες λάμπες(FRITZ!DECT 500).

Έτσι λοιπόν, με βάση όλων όσων είπαμε παραπάνω, τα θετικά και αρνητικά συνοψίζονται ως εξής:

Ο καλός

• Super vectoring 35b Profile.

• WiFi 6, WPA 3

• Υποστήριξη Νas, Mesh, WiFi AC, Media Server, Telephony.

• Gigabit Lan, MIMO Wlan, Dual Band WiFi.

• Εύχρηστο interface, πληθώρα Ports και ρυθμίσεων.

• Πέντε χρόνια εγγύηση.

• Value For Money για τα χαρακτηριστικά που μας προσφέρει. Δεν έχει πολλά να "ζηλέψει" από το FRITZ!Box 7590 AX.

Ο Κακός

• Ένα USB Port που δεν βοηθάει αν κάποιος θέλει να βάλει 4G dongle και USB Stick.

Ο Αδιάφορος

• Στην παρούσα φάση ίσως δυσκολευτείτε να το βρείτε στην ελληνική αγορά.

Ευχαριστούμε την AVM για την παραχώρηση του δείγματος δοκιμής.

Σήμερα έχουμε στα χέρια μας για να σας παρουσιάσουμε το νέο ποντίκι της Corsair, το Sabre RGB Pro Wireless. Ανήκει στην οικογένεια "Champion Series" ενώ φέρει τον χαρακτηρισμό FPS/MOBA gaming mouse. Αυτό προδιαθέτει για ένα προϊόν με συγκεκριμένη στόχευση, σε χρήστες που ασχολούνται με παιχνίδια πρώτου προσώπου (Unreal Tournament, Call of Duty, CounterStrike, κτλ) και με διαδικτυακά παιχνίδια πολλών παικτών σε αρένα (MOBA-Multiplayer online battle arena), όπως τα Smite, Heroes of the Storm, League of Legends, Dota 2, κ.α.. Όσοι ασχολούνται με αυτού του είδους τα παιχνίδια, ξέρουν ότι είναι κρίσιμο το ποντίκι να ενσωματώνεται πλήρως με το χέρι του παίκτη και να αποτελεί φυσική του προέκταση, λόγω της εντάσεως του παιχνιδιού και την ανάγκη για άμεση καταγραφή και απόκριση σε ξαφνικές βίαιες μετατοπίσεις του. Γι'αυτό το λόγο το ποντίκι Corsair Sabre RGB Pro Wireless έχει σχεδιαστεί και δοκιμαστεί από επαγγελματίες παίκτες των esports.

Ας δούμε λοιπόν την πρόταση της Corsair για το αυτό το τμήμα του χώρου το gaming που θέλει να καλύψει και κατά πόσο μπορεί να το καταφέρει αυτό.

Χαρακτηριστικά

Με βάρος μόνο 79g και με τη τεχνολογία Slipstream Wireless η οποία επιτρέπει την την σχεδόν άμεση απόκριση του ποντικιού στις κινήσεις του χειριστή του και με polling στα 2.000Hz, το Corsair Sabre RGB Pro Wireless σίγουρα τραβάει τη προσοχή. Τα κουμπιά Corsair QuickStrike έχουν μηδενικό διάκενο μεταξύ των κύριων κουμπιών του ποντικιού και των διακοπτών τους βελτιώνοντας σημαντικά τα κλικ του χειριστή του ποντικιού. Το Corsair Sabre RGB Pro Wireless διαθέτει οπτικό αισθητήρα Marksman με ανάλυση τα 26.000 DPI, προσαρμόσιμο σε βήματα 1 DPI, με ειδικό κουμπί για την κύλιση σε πέντε προεπιλογές DPI εν κινήσει. Επίσης το Corsair Sabre RGB Pro Wireless φέρει διακόπτες OMRON με εγγυημένη διάρκεια ζωής τα 50 εκατομμύρια κλίκς, και ολισθητήρες από 100% PTFE. Συνοπτικά, τα χαρακτηριστικά του Corsair Sabre RGB Pro Wireless φαίνονται παρακάτω

Τεχνολογίες Corsair

Tο Corsair Sabre RGB Pro Wireless φέρει καινοτόμες τεχνολογίες, ιδιοκτησίας της Corsair, οι οποίες θα αναλυθούν παρακάτω. Αρχικά, στη συσκευασία, βρίσκουμε το Corsair Sabre RGB Pro Wireless και τον usb δέκτη τεχνολογίας Corsair SlipStream. Επίσης το σώμα του ποντικού φέρει τον αισθητήρα Corsair Marksman και τους διακόπτες Corsair QuickStrike. Αναλυτικότερα, οι τεχνολογίες αυτές αναλύονται παρακάτω:

- Ασύρματη τεχνολογία Corsair SlipStream.

Η τεχνολογία αυτή, σύμφωνα με την Corsair, επιτρέπει στο χρήστη να έχει γρήγορη απόκριση, σαν να χρησιμοποιούσε ενσύρματο ποντίκι αντί για ασύρματο. Η τεχνολογία Intelligent Frequency Shift (IFS) διασφαλίζει ότι το ασύρματο σήμα παραμένει στο ταχύτερο ασύρματο κανάλι, ενώ συνεχώς ανιχνεύει και επιλέγει το ταχύτερο διαθέσιμο κανάλι στο ασύρματο φάσμα 2,4Ghz, σε πραγματικό χρόνο. Αυτό βελτιώνει δραματικά την ποιότητα της υπηρεσίας (QoS) και βοηθά στην παροχή της ισχυρότερης και πιο αξιόπιστης ασύρματης σύνδεσης, ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου μπορεί να υπάρχουν πολλές άλλες ασύρματες συσκευές που μπορεί να δημιουργούν παρεμβολές.

- Αισθητήρας Corsair Marksman 26k

Το Corsair Sabre RGB Pro Wireless χρησιμοποιεί έναν προσαρμοσμένο οπτικό αισθητήρα CORSAIR MARKSMAN, που αναπτύχθηκε σε συνδυασμό με την PixArt Imaging Inc, εξασφαλίζοντας υψηλή απόδοση και ακρίβεια στις κινήσεις. Το DPI του μπορεί να ρυθμιστεί με ακρίβεια από 100 έως 26.000, σε βήμα του ενός DPI κάθε φορά, επιτρέποντας την ακριβή ρύθμισή της στις ανάγκες του χρήστη.
Ο οπτικός αισθητήρας Corsair Marksman παρακολουθεί την κίνηση του ποντικιού με ταχύτητα έως 650 ίντσες ανά δευτερόλεπτο (IPS) και μέγιστη επιτάχυνση έως 50G. Έχει επίσης σχεδιαστεί για να καταναλώνει εξαιρετικά χαμηλή ισχύ χωρίς όμως να χάνει στην απόδοση παρακολούθησης.

- Κουμπιά Corsair QuickStrike

Στα κουμπιά Corsair QuickStrike γίνεται προένταση των αριστερών και δεξιών κουμπιών (εξωτερικές πλάκες ανάδρασης) με ελατήριο με εκτόνωση προς τα κάτω, τόσο όσο χρειάζεται για να κλείσει την απόσταση μεταξύ τους και των διακοπτών OMRON για την επίτευξη μηδενικού κενού. Τα πλεονεκτήματα αυτής της τεχνολογίας είναι:

• Γρήγορη διαδρομή: Τα κλικ στο ποντίκι καταγράφονται στον διακόπτη OMRON, μιας και δεν υπάρχει κενό που να καθυστερεί την μεταφορά της πίεσης από την εξωτερική επιφάνεια στον διακόπτη.
• Απόκριση ανάδρασης: Η σχεδίαση με το ελατήριο παρέχει μειωμένη αντίσταση ενώ παρέχει ομαλότερη, ευκολότερη και πιο "καθαρή" εμπειρία ανάδρασης στο χρήστη.
• Γρήγορη επιστροφή: Μετά το κλικ και την απελευθέρωση, τα κουμπιά επιστρέφουν αμέσως στην προεπιλεγμένη θέση και είναι έτοιμα για το επόμενο γρήγορο κλικ.

Unboxing

Η συσκευασία στην οποία έρχεται είναι η κλασσική συσκευασία της Corsair, η οποία φαίνεται να είναι σχεδιαστικά ίδια με αυτή της ενσύρματης έκδοσης, με τη μόνη διαφορά ότι στο τίτλο του προϊόντος αναφέρεται η λέξη Wireless. Μαύρη μπροστά, κίτρινη στα πλάγια και το moto του προϊόντος "Control Freak" να διακοσμεί τα πλάγια της συσκευασίας. 

Μέσα στη συσκευασία έχουμε το το ποντίκι αυτό καθαυτό, προστατευμένο στην κλασική χάρτινη συσκευασία με τη ζελατίνη, τον ασύρματο δέκτη και τα τρία πολύπτυχα φυλλάδια με πληροφορίες για ασφάλεια, εγγύηση και τις βασικές οδηγίες χρήσης.

Το ποντίκι

Το ποντίκι σχεδιαστικά μοιάζει πολύ με την ενσύρματή του έκδοση, μόνο που είναι λιγότερο φωτεινό από αυτή. Αυτό που "χτύπησε" άσχημα ήταν η απουσία φωτισμού της ροδέλας κύλισης και της πλαϊνής ένδειξης dpi που έχει το ενσύρματο μοντέλο. 

Στο πίσω μέρος του ποντικιού, βλέπουμε τους ολισθητήρες από PTFE (οι οποίοι είναι και αποσπώμενοι), την θέση αποθήκευσης του ασύρματου δέκτη usb, τον διακόπτη εναλλαγής λειτουργίας και ακριβώς από πάνω υπάρχει το σετ του κουμπιού εναλλαγής προφίλ και η χρωματική ένδειξη του επιλεγμένου προφίλ.

Ρυθμίσεις DPI

Το Corsair Sabre RGB Pro Wireless μπορεί να δουλέψει σε δύο καταστάσεις. Σε Hardware Mode, όταν το iCUE δεν λειτουργεί ή όταν το ποντίκι είναι συνδεδεμένο σε συσκευή που δεν έχει ή δεν υποστηρίζει τη λειτουργία του συγκεκριμένου προγράμματος. Σε Software Mode, όταν το iCUE εκτελείται κανονικά και το ποντίκι είναι συνδεδεμένο σε αυτό.

Το ποντίκι είναι προφορτωμένο με τις προτιμώμενες ρυθμίσεις DPI και διαθέτει ενσωματωμένο έλεγχο DPI για γρηγορότερη ρύθμιση στη διάρκεια του παιχνιδιού χωρίς την παρέμβαση λογισμικού ή να πρέπει να βγεί ο χρήστης από το παιχνίδι για να αλλάξει τη ρύθμιση. Αυτό γίνεται με το κουμπί DPI Cycle (F) και η εναλλαγή γίνεται κυκλικά αλλάζοντας χρώμα στην χρωματική ένδειξη ακριβώς από πάνω του (G).

Όταν το ποντίκι βρίσκεται σε Hardware mode, δηλαδή δεν ελέγχεται από το iCUE, τότε ο χρήστης μπορεί να επιλέξει μια από τις 5 διαθέσιμα ενσωματωμένα στάδια DPI και να τα ρυθμίσει με βήμα 50 DPI κάθε φορά, χωρίς να είναι δυνατή η αλλαγή των χρωματικών ενδείξεων. Πιο συγκεκριμένα έχουμε πέντε στάδια εναλλαγής DPI, ως εξής:

1o Στάδιο: 400 DPI - κόκκινη ένδειξη

2ο Στάδιο: 800 DPI - λευκή ένδειξη

3ο Στάδιο: 1200 DPI - πράσινη ένδειξη

4ο Στάδιο: 1600 DPI - μωβ ένδειξη

5ο Στάδιο: 3200 DPI - μπλε ένδειξη

Βέβαια οι χρωματικές ενδείξεις μπορούν να αλλαχθούν από το λογισμικό iCue στην ενότητα DPI. 

Επίσης, όπως έχει λεχθεί και παραπάνω, το DPI μπορεί να ρυθμιστεί και κατά τη διάρκεια της χρήσης (on-the-fly που λένε και στο χωριό μου), χωρίς τη χρήση του λογισμικού και υπάρχει η δυνατότητα αποθήκευσης στην ενσωματωμένη μνήμη του ποντικιού. 

Για να αυξηθεί το DPI κατά 50 μονάδες, κρατάτε πατημένο το κουμπί DPI Cycle (F) και πατάτε το κουμπί (D). Η ένδειξη (G) χρωματίζεται πράσινη και αναβοσβήνει μια φορά.

Για να μειωθεί το DPI κατά 50 μονάδες, κρατάτε πατημένο το κουμπί DPI Cycle (F) και πατάτε το κουμπί (Ε). Η ένδειξη (G) χρωματίζεται κόκκινη και αναβοσβήνει μια φορά.

Για να επαναφέρουμε την κατάσταση του DPI στις αρχικές ρυθμίσεις, κρατάτε πατημένο το κουμπί DPI Cycle (F) και πατάτε το κουμπί (Ε) και (D) μαζί για δύο δευτερόλεπτα. Η ένδειξη (G) χρωματίζεται κίτρινη και αναβοσβήνει μια φορά.

Όταν το ποντίκι είναι σε Software Mode, τότε επιλέγονται οι εκάστοτε ρυθμίσεις που έχουμε κάνει στο επιλεγμένο προφίλ, ενώ οι χρωματικές ενδείξεις μπορούν να αλλάξουν σύμφωνα με τις επιθυμίες του χρήστη.

Ρυθμίσεις iCUE

Το iCUE για να αναγνωρίσει το Corsair Sabre RGB Pro Wireless, πρέπει οπωσδήποτε να είναι αναβαθμισμένο τουλάχιστον στην έκδοση 4.15.153, αλλιώς δεν θα αναγνωρίσει το ποντίκι. Όταν λοιπόν εγκατασταθεί η έκδοση 4.15.153, το ποντίκι θα εμφανιστεί άμεσα στην αρχική οθόνη της εφαρμογης, μόλις το συνδέσετε με το usb καλώδιο που παρέχεται για αυτή τη δουλειά. Όταν τελειώσει η διαδικασία εγκατάστασης και πλέον έχετε αποσυνδέσει το ποντίκι και το λειτουργείτε ασύρματα, μπορείτε να πλοηγηθείτε στις δυνατότητές τους όπως αυτές εμφανίζονται μέσα από το λογισμικό iCUE. Πριν το κάνετε αυτό, κοιτάξτε στο Device Settings αν υπάρχουν αναβαθμίσεις λογισμικού ή firmware για το ποντίκι ή τον ασύρματο δέκτη USB.

Οι δυνατότητες χωρίζονται σε επτά κατηγορίες: Key Assignments, Hardware Key Assignments, Lighting Effects, Hardware Lightings
DPI, Surface Calibration, Device Settings. 

Η διαδικασία επιλογής προφίλ και χαρτογράφησης των κουμπιών του ποντικιού είναι ίδιες σε κάθε ποντίκι και δε θα αναφερθούν. Αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι ο τρόπος με τον οποίο ρυθμίζεται το DPI, που εν μέρει παρουσιάστηκε προηγουμένως και κάποιες ιδιαιτερότητες που αφορούν τον τρόπο χειρισμού του ποντικιού από την εφαρμογή. 

Στην ενότητα DPI λοιπόν, βλέπετε από αριστερά τα τρία προφίλ που μπορείτε να αποθηκεύσετε στη συσκευή και να σας ακολουθούν όπου πηγαίνετε με το ποντίκι. Στο κέντρο, υπάρχουν τα πέντε στάδια που αναφέρθηκαν παραπάνω, μαζί με τις αντίστοιχες χρωματικές ενδείξεις. Επίσης βλέπουμε ότι υπάρχει και η επιλογή "Sniper", επιλογή που θα εκτιμήσουν όσοι ασχολούνται με FPS, καθώς υπάρχει και η δυνατότητα χαρτογράφησης σε όποιο πλήκτρο του ποντικιού επιθυμεί ο χρήστης. Τέλος, τέρμα δεξιά, δίνεται η δυνατότητα στο χρήστη να επιλέξει τη χρωματική απεικόνιση κάθε επιλεγμένου σταδίου.

Σημαντική είναι και η διαδικασία της βαθμονόμησης επιφάνειας που προσφέρει η εφαρμογή iCUE, μιας και έτσι θα είναι δυνατή η ενεργοποίηση της λειτουργίας "Lift Height" στην ενότητα Device Settings. Η λειτουργία "Lift Height" καθορίζει την απόσταση κατά την οποία πρέπει να σηκωθεί το ποντίκι από την επιφάνεια για να σταματήσει η παρακολούθηση της κίνησής του από τον αισθητήρα.

Μετρήσεις

Οι μετρήσεις έγιναν με τη χρήση του προγράμματος mousetester το οποίο μετράει τις επιδόσεις στην ανίχνευση κίνησης του ποντικιού.

Οι μετρήσεις που επιλέγησαν είναι οι ακόλουθες (από τη σελίδα της εφαρμογής):

• Count vs Time: Μετράει τις ακατέργαστεςμετρήσεις που έρχονται από το ποντίκι. Η γραμμή είναι ένας κινητός μέσος όρος των δεδομένων και παρέχεται ως γενική αναφορά για τη μέτρηση της συνέπειας της αναφοράς από το ποντίκι. Για ένα ποντίκι που δεν χάνει την παρακολούθηση, θα δείτε τις μετρήσεις να αναπηδούν γενικά πάνω και κάτω από τη γραμμή χωρίς μεγάλη απόκλιση. Εάν οι μετρήσεις αποκλίνουν πολύ από τη γραμμή, τότε η παρακολούθηση του ποντικιού μπορεί να μην φαίνεται ομαλή. Εάν το ποντίκι χάσει την παρακολούθηση, τότε οι μετρήσεις θα είναι ασταθείς. Μπορείτε επίσης μερικές φορές να δείτε πρόβλεψη για angle snapping εδώ (οι μετρήσεις θα φτάσουν στο μηδέν και θα κρατηθούν εκεί παρόλο που μετακινήσατε το ποντίκι με ένα μικρό τόξο). Μπορείτε επίσης να δείτε την αποκοπή διαδρομής δεδομένων εδώ, εάν τα οροπέδια δεδομένων είναι σε σταθερή τιμή (π.χ. 127 για ποντίκια 8-bit). Εάν το ποντίκι εκτελεί κάποια μορφή πολλαπλασιασμού για ενίσχυση του cpi, ίσως να μπορείτε να το δείτε εδώ ως παραλειπόμενα βήματα καταμέτρησης.
• Velocity vs. Time: Αυτό χρησιμοποιεί το χρονικό διάστημα μεταξύ των ενημερώσεων, του cpi και των μετρήσεων για τον υπολογισμό της ταχύτητας της κίνησης του ποντικιού. Χρησιμοποιώντας γρήγορες μετακινήσεις, μπορείτε να προσπαθήσετε να λάβετε το ποσοστό δυσλειτουργίας του ποντικιού εδώ. Ακριβώς όπως το Count vs Time που πηγαίνει ασταθές, όταν η παρακολούθηση χάνεται, η ταχύτητα γίνεται επίσης ασταθής.
• Interval vs. Time: Αυτό γίνεται για τον έλεγχο της συνέπειας του ρυθμού ενημέρωσης από το ποντίκι (δηλ. Ενημερώσεις ποντικιού 1000 Hz κάθε 1 ms).
• X vs. Y: Αυτό απλώς σχεδιάζει τα δεδομένα που συλλέξατε ως διαδρομή. Κάνοντας δοκιμές μπορείτε να σχεδιάσετε αυθαίρετα σχήματα και να δείτε τις ακριβείς ακατέργαστες αναφορές του ποντικιού (π.χ. τρεμούλιασμα, γωνία, σκάλα κλπ ...). Αυθαίρετες κινήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για δοκιμές επιτάχυνσης και ακρίβειας χρησιμοποιώντας επίσης αυτού του είδους την πλοκή. Μπορείτε να κάνετε γρήγορη σάρωση / αργή σάρωση πίσω στις ίδιες κινήσεις σημείου για έλεγχο επιτάχυνσης. Μπορείτε επίσης να κάνετε πράγματα όπως να μετακινήσετε το ποντίκι σε ένα σωρό κύκλους και να δείτε αν η διαδρομή διαφέρει.

Οι μετρήσεις έγιναν σε τρείς φάσεις, μια με το ποντίκι συνδεδεμένο στον ασύρματο usb δέκτη μια συνδεδεμένο με bluetooth χωρίς το iCUE και μια συνδεδεμένο στο bluetooth με το iCUE:

- Σύνδεση σε ασύρματο δέκτη (μέ iCUE) @6605 cpi

Count vs Time

Interval vs Time

Velocity vs Time

X vs Y

Όταν έγινε σύνδεση bluetooth, το cpi έπεσε περίπου στο μισό χωρίς τη χρήση του iCUE. Με τη χρήση του iCUE τα πράγματα ήταν οριακά καλύτερα. 

Μετρήσεις bluetooth χωρίς iCUE @2600cpi

Count vs Time

Interval vs Time

Velocity vs Time

X vs Y

Μετρήσεις bluetooth με iCUE @2735cpi

Count vs Time

Interval vs Time

Velocity vs Time

X vs Y

Βλέπουμε ότι το βέλτιστο σενάριο είναι η σύνδεση μέσω του ασύρματου usb με τεχνολογία Slipstream.

Στα παιχνίδια οι επιδόσεις του Corsair Sabre RGB Pro Wireless ήταν πάρα πολύ καλές. Όλα λειτούργησαν όπως θα έπρεπε και η συνεργασία με το ποντίκι σε όλα τα σενάρια που αντιμετώπισα στο World of Tanks ήταν άψογη. Βέβαια, πολλές ήταν οι φορές που αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε σε ονοματολογία των θείων και των ιερών των συμπαικτών μας, των αντιπάλων τους και σε παίκτες συγκεκριμένης χώρας που είχε δεχθεί σχεδόν ταυτόχρονα επίθεση από Γερμανία και Σοβιετική Ένωση στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Οι επικλήσεις σε μέλη των οικογενειών αυτών που έχουν δημιουργήσει το παιχνίδι και στον πρωθυπουργό της χώρας προέλευσης του παιχνιδιού ήταν και αυτές αρκετές. Πολλές φορές δε, υπήρχαν στενές επαφές τρίτου τύπου μεταξύ του ποντικού και του mousepad, το ποντίκι δεν έδειξε να συγκινείται, αλλά δε θα το πρότεινα σε νευρικούς παίκτες, μιας και η έλλειψη αλουμινένιου σκελετού σίγουρα μειώνει την αντοχή του σε κατακέφαλα.

Συμπεράσματα

Ο καιρός συμβίωσης με το Corsair Sabre RGB Pro Wireless πέρασε αναίμακτα και μιας και κατάφερε και πέρασε το τεστ του World of Tanks, δίνοντάς μου επιπλέον την ευκαιρία να χαρτογραφήσω στο κουμπί forward την αγαπημένη μου ρύθμιση snipper (I do not leave home witout it) όλα ήταν πολύ καλά. Με εξέπληξε ευχάριστα η ακρίβεια των κινήσεων μου με το ποντίκι, το βάρος του που δεν το αισθανόσουν καθόλου και το γεγονός ότι το ποντίκι ήταν κολοβό (ασύρματο για τους νεότερους) μου έδινε μεγάλη ευχέρεια κινήσεων. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι το Corsair Sabre RGB Pro Wireless προσφέρει σχεδόν μηδενικό lag με την ασύρματη τεχνολογία Slipstream, έχουμε σαν αποτέλεσμα ένα ασύρματο ποντίκι με την απόκριση ενός ενσύρματου. Κατάσταση win win. 

Το μόνο μειονέκτημα που εντοπίσαμε, το οποίο δεν είναι πολύ σοβαρό, δεν έχει να κάνει με τη λειτουργικότητα του ποντικιού ως ποντίκι, είναι ότι ο φωτισμός του είναι φτωχός και δεν προσφέρει την δυνατότητα απεικόνισης του DPI με φωτεινές ενδείξεις, όπως κάνει ο ενσύρματος αδελφός του.

Συνοψίζοντας λοιπόν, αναφορικά με το Corsair Sabre RGB Pro Wireless έχουμε τα εξής:

Ο καλός
- Πολύ μικρή καθυστέρηση απόκρισης
- Λειτουργία και μόνο του ως bluetooth αλλά και ασύρματα μέσω του usb τεχνολογίας slipstream

- Ολισθητήρες από PFTE
- Θύρα φόρτισης USB C
- QuickStrike κουμπιά μηδενικής απόστασης από τους διακόπτες

- Διακόπτες OMRON με διάρκεια ζωής 50 εκατομμύρια κλικ

Ο Κακός
- Φτωχός φωτισμός στο ποντίκι.

Ο Αδιάφορος
- Η μη ύπαρξη sniper button. Με remapping το πας όπου θες.

- Τιμούλα; Θα μπορούσε να ήταν λίγο πιο κάτω

Με βάση λοιπόν όλων των παραπάνω, η βαθμολογία του Corsair Sabre RGB Pro Wireless είναι:

Ευχαριστούμε πολύ την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος.

Εισαγωγή

Από τον πάγκο των δοκιμών μας έχουν ήδη περάσει πολλά μέλη της οικογένειας HS των headsets της Corsair. Κάποια από αυτά έφεραν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα έκαναν να ξεχωρίζουν, όπως τo Corsair HS60 Haptic που είδαμε πριν από μερικούς μήνες. Σήμερα θα δούμε άλλο ένα headset της ίδιας οικογένειας, του οποίου τα χαρακτηριστικά το κάνουν να ξεχωρίζει και του δίνουν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα.

Πρόκειται για το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Είναι εμφανές από το όνομα ότι πρόκειται για ασύρματο headset με φωτισμό RGB, όμως αυτά δεν είναι καν τα πιο ενδιαφέροντα και σημαντικά χαρακτηριστικά που διαθέτει.

Αντιθέτως, οι ιδιότητες που κάνουν το Corsair HS80 RGB Wireless Headset να ξεχωρίζει είναι άλλες, πολύ πιο ουσιώδεις και σημαντικές. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Συσκευασία - Παρελκόμενα

Και αρχή σημαίνει συσκευασία. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε μια ευχάριστα σοβαρή και καλαίσθητη συσκευασία όπου κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι, όπως άλλωστε και στο ίδιο το προϊόν. Το εμπρός και πίσω μέρος φέρουν φωτογραφίες του headset και τα βασικά του χαρακτηριστικά.

Τα 2 πλαϊνά είναι επίσης μαύρου χρώματος με το λογότυπο της εταιρίας περιστοιχισμένο από ηχητικά κύματα.

Στα άλλα 2 πλαϊνά κυριαρχεί το  κίτρινο. Το ένα (επάνω μέρος) φέρει το μοντέλο και το άλλο (κάτω) αναφέρει τα περιεχόμενα της συσκευασίας, τα στοιχεία της εταιρίας και τα σχετικά barcodes και σειριακούς αριθμούς.

Αφαιρώντας το sleeve, μας μένει ένα μαύρο κουτί με το λογότυπο της Corsair στο κέντρο. Εντός, βρίσκουμε το headset, προστατευμένο σε διάφανο πλαστικό.

Κάτω από αυτό βρίσκουμε ένα μικρότερο κουτί με τα παρελκόμενα.

Αυτά περιλαμβάνουν το φυλλάδιο με τις οδηγίες χρήσης, τον οδηγό της εγγύησης, τις πληροφορίες ασφαλείας, μια κάρτα που αφορά το Dolby Atmos που είναι ένα από τα σημαντικά ατού του προϊόντος, τον ασύρματο USB δέκτη και ένα USB A σε USB C sleeved καλώδιο.

Το καλώδιο είναι υψηλής ποιότητας και με ωραίο sleeving. Το συνολικό του μήκος είναι 192 εκατοστά, συμπεριλαμβανομένων των βυσμάτων και είναι αρκετά λεπτό και εύκαμπτο ώστε να είναι άνετο για τη χρήση που προορίζεται.

Ο δέκτης είναι αρκετά ευμεγέθης και φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό. Στην άλλη του όψη φέρει αυτοκόλλητο με το μοντέλο και τον σειριακό αριθμό.

Θεωρώ ότι απουσιάζει αδικαιολόγητα κάποια θήκη μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον ασύρματο δέκτη και το καλώδιο.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset παρατίθενται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί.

Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει οδηγούς διαμέτρου 50mm με μαγνήτες Νεοδυμίου που του προσδίδουν ένα εξαιρετικό εύρος απόκρισης συχνοτήτων, 20Hz - 40KHz, το οποίο συναντάμε συνήθως σε προϊόντα επιπέδου audiophile.

Η ασύρματη εμβέλεια είναι στα 18 μέτρα, η διάρκεια της μπαταρίας φαίνεται επαρκέστατη καθώς μπορεί να φτάσει έως και τις 20 ώρες και το μικρόφωνο διαθέτει απόκριση συχνοτήτων 100Hz - 10KHz και χαρακτηρίζεται ως broadcast grade. 

To Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει επίσημη τιμή πώλησης στην Ελλάδα τα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και καλύπτεται από διετή εγγύηση.

Κάτω από το φακό

Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι απρόσμενα "σοβαρό" για gaming και RGB headset. Είναι κατασκευασμένο από ποιοτικό πλαστικό και αλουμίνιο και κυριαρχεί το μαύρο χρώμα και οι σκούροι τόνοι του γκρι.

Η στέκα και τα ηχεία είναι από πλαστικό ενώ οι αρθρώσεις που τα συνδέουν είναι κατασκευασμένες από αλουμίνιο, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται χαμηλό βάρος με ελαστικότητα, όπου χρειάζεται, και αντοχή, όπου χρειάζεται.

Εντός της στέκας, βρίσκουμε μια υφασμάτινη λωρίδα, επενδεδυμένη με δερματίνη στο κάτω μέρος, η οποία - προφανώς - θα κάνει την επαφή με το κεφάλι του φέροντος το headset.

Τα χειριστήρια και η υποδοχή USB C βρίσκονται στο πίσω και κάτω μέρος του αριστερού ηχείου αντίστοιχα.

Το μικρόφωνο δεν είναι αποσπώμενο αλλά ο βραχίονάς του κινείται έτσι ώστε να διπλώνει παράλληλα με το αριστερό ηχείο, όταν δε χρησιμοποιείται. Κάθε ηχείο φέρει στην εξωτερική του επιφάνεια το λογότυπο της εταιρίας σε ημιδιάφανο (γαλακτώδες) πλαστικό, που προϊδεάζει για υποκείμενο φωτισμό, όπως ακριβώς είδαμε και στον δέκτη.

Άνεση - Λειτουργικότητα - Ποιότητα Κατασκευής

To Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει ποιοτικά υλικά και κατασκευή, παρά την εκτεταμένη χρήση του πλαστικού. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα περισσότερο αλουμίνιο, αλλά από λειτουργικής άποψης δε θα υπήρχε κάποιο όφελος.

Εξ' άλλου, η έμφαση έχει δοθεί στην άνεση, με σημαντικές σχεδιαστικές επιλογές σε αυτή την κατεύθυνση. Έτσι, τα μαξιλαράκια των ηχείων δεν καλύπτονται από δερματίνη ως συνηθίζεται αλλά από μαλακό ύφασμα που από κάτω κρύβει memory foam. Στόχος, η απόλυτη άνεση κατά την πολύωρη χρήση.

Αλλά και η στέκα, δεν είναι ρυθμιζόμενου μήκους όπως συνηθίζεται, αλλά μεγάλη και σταθερή, σαν να έχουμε μια συμβατική στέκα ακουστικών μονίμως στο μέγιστο μήκος της. Εξ άλλου, στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset η στέκα δεν κάνει επαφή με το κεφάλι του χρήστη αλλά έχει μόνο δομικό ρόλο. Την επαφή με το κεφάλι του φέροντος την κάνει μια ελαστική, υφασμάτινη λωρίδα με δερματίνη στο κάτω μέρος που αναρτάται στα 2 άκρα της στέκας μέσω οπών από τις οποίες περνάει.

Βγαίνει δηλαδή στο έξω μέρος της στέκας, διανύει 2 εκατοστά προς τα πάνω και ξαναμπαίνει μέσω άλλων οπών στο εσωτερικό της, όπου κολλάει με hook and loop στο εσωτερικό της στέκας. Ο χώρος στον οποίο κολλάει η υφασμάτινη ελαστική λωρίδα έχει αρκετό μήκος ώστε να μπορούμε να την κολλήσουμε ψηλότερα ή χαμηλότερα και έτσι να ρυθμίσουμε το μήκος και την ελαστικότητά της ανάλογα με το μέγεθος του κεφαλιού του χρήστη.

Ο μηχανισμός αυτός αναλαμβάνει ουσιαστικά το ρόλο του ρυθμιζόμενου μήκους της στέκας στα συμβατικά σχέδια ακουστικών, μόνο που εδώ έχουμε ρυθμιζόμενο μήκος της υφασμάτινης λωρίδας ανάρτησης.

Με αυτόν τον τρόπο, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έρχεται σε επαφή με τον χρήστη μόνο μέσω υφάσματος και μαλακών υλικών, εξασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή άνεση κατά τη μακροχρόνια χρήση. Πραγματικά, είναι το πιο άνετο headset που έχω φορέσει.

Την ίδια άποψη είχε και η Kate που το δοκίμασε και εξέφρασε με ενθουσιασμό την ικανοποίησή της όσον αφορά την άνετη και ξεκούραστη χρήση, προσφέροντας στο προϊόν το σπάνιο Spouse Approved award!

Οι αλουμινένιοι βραχίονες που συνδέουν τη στέκα με τα ηχεία προσφέρουν δυνατότητα περιστροφής σε 2 άξονες, έτσι ώστε τα μαξιλαράκια των ηχείων να αγκαλιάζουν συμμετρικά το κεφάλι του χρήστη, χωρίς να υπάρχουν σημεία συγκεντρωμένης πίεσης.

Το καλώδιο περνάει από τη στέκα στα ηχεία με τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύεται και το ίδιο αλλά και να μη δημιουργεί κάποιο είδος τάσης ή πίεσης.

Συνολικά, η ποιότητα τον υλικών και η συναρμογή είναι άψογη, αν και όπως είπα θα προτιμούσα λιγότερο πλαστικό και περισσότερο αλουμίνιο, κυρίως από προσωπική προτίμηση παρά από ανάγκη.

Η λειτουργικότητα και η άνεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Η ρύθμιση του μήκους της λωρίδας στήριξης είναι πιο χρονοβόρα από εκείνη μιας κλασσικής στέκας, καθώς πρέπει να γίνει πριν την τοποθέτηση των ακουστικών στο κεφάλι του χρήστη και ίσως χρειαστεί μερικές δοκιμές, αλλά δεν είναι κάτι που γίνεται συχνά και το αποτέλεσμα αυτού του τρόπου στήριξης, σε συνδυασμό με τα μαξιλαράκια από memory foam και το μαλακό ύφασμα, προσφέρει απαράμιλλη άνεση!

Συνδεσιμότητα

Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί σε PC, PS5 και PS4, μέσω του USB δέκτη που περιλαμβάνει. Ο δέκτης φέρει ενδεικτικό LED στο σχήμα του λογότυπου της εταιρίας που ανάβει λευκό όταν έχει επιτευχθεί η σύνδεση με το headset ενώ αναβοσβήνει κόκκινο σε αδυναμία σύνδεσης.

Η ασύρματη σύνδεση χρησιμοποιεί την τεχνολογία της Corsair που η εταιρία ονομάζει Slipstream και επιτυγχάνει έτσι ιδιαίτερα χαμηλό latency και ανάλυση ήχου 24bit στα 48KHz!

Παράλληλα, με το Intelligent Frequency Shift (IFS), έχει τη δυνατότητα να αλλάζει αυτόματα κανάλι έτσι ώστε να παραμένει στο βέλτιστο κανάλι με τις λιγότερες παρεμβολές και να προσφέρει καθαρό ήχο, με εντυπωσιακή εμβέλεια 18 μέτρων. Πραγματικά, δεν άκουσα ποτέ την παραμικρή παραμόρφωση ή θόρυβο λόγω παρεμβολών σε όλη τη διάρκεια των δοκιμών στο χώρο μου. Σπασίματα στον ήχο παρατήρησα μόνο όταν έβαλα έναν τοίχο και μια ντουλάπα ανάμεσα στο Corsair HS80 RGB Wireless Headset και τον δέκτη του.

Εναλλακτικά, και μόνο για PC, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να συνδεθεί ενσύρματα, μέσω του παρεχόμενου USB A σε USB C καλωδίου. Με τον τρόπο αυτόν φορτίζεται η μπαταρία του headset ενώ ταυτόχρονα ο ρυθμός δειγματοληψίας του ήχου ανεβαίνει στα 96KHz, με την ανάλυση να παραμένει στα 24bit!

Το καλώδιο είναι αρκετά μακρύ (192 εκατοστά) και άνετο ενώ η τριβή του στα ρούχα ακούγεται σε μέτριο βαθμό από τον χρήστη.

Χειρισμός

Τα χειριστήρια του Corsair HS80 RGB Wireless Headset βρίσκονται στο πίσω μέρος του αριστερού ηχείου και είναι μόλις 2: Το πλήκτρο ενεργοποίησης και η ρόδα ελέγχου της έντασης.

Το πλήκτρο ενεργοποίησης κάνει απλά το αυτονόητο και χρειάζεται να πατηθεί για 2-3 δευτερόλεπτα να λειτουργήσει η ενεργοποίηση και η απενεργοποίηση, εξασφαλίζοντας έτσι ότι δε θα συμβαίνει από κατά λάθος πάτημα του πλήκτρου.

Η ρόδα ελέγχου της έντασης περιστρέφεται ατέρμονα και ελέγχει με ηλεκτρονικό τρόπο την ένταση του ήχου στα windows. Σε PlayStation, συνίσταται να τίθεται η ένταση στο μέγιστο από το PlayStation και να ελέγχεται έπειτα από τη ρόδα ελέγχου στο headset.

Η ρόδα ελέγχου είναι όμως παράλληλα και πλήκτρο, το οποίο σε PC και με τη χρήση του λογισμικού iCUE εναλλάσσει τα ΕQ Presets που θα δούμε στην ανάλυση του λογισμικού. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δε μας δίνεται με κάποιο τρόπο η πληροφορία του ποιο EQ Preset ενεργοποιούμε με κάθε πάτημα και με δεδομένο ότι υπάρχουν  5 EQ Presets προεγκατεστημένα και η δυνατότητα δημιουργίας πολλών άλλων από τον χρήστη (σταμάτησα στα 20), είναι δύσκολο να ξέρει κανείς ποιο EQ Preset έχει ενεργό. Θα προτιμούσα είτε να είχε άλλη λειτουργία το πάτημα της ρόδας ελέγχου, όπως τη σίγαση, που άλλωστε συνηθίζεται, είτε να υπήρχε μια οπτική ένδειξη στην οθόνη του υπολογιστή που να δείχνει για λίγα δευτερόλεπτα σε overlay το όνομα του EQ Preset που μόλις ενεργοποιήθηκε.

Κάτω από τη ρόδα ελέγχου, βρίσκεται ενδεικτικό LED που μας δείχνει το επίπεδο της μπαταρίας, τόσο κατά τη χρήση όσο και κατά τη φόρτιση, σε 3 επίπεδα, πράσινο, πορτοκαλί και κόκκινο.

Το μικρόφωνο ενεργοποιείται και απενεργοποιείται αυτόματα με το άνοιγμα και κλείσιμο του βραχίονά του ενώ παράλληλα το ενδεικτικό LED που φέρει κοντά στο άκρο του ο βραχίονας αλλάζει χρώμα σε λευκό ή κόκκινο αντίστοιχα.

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει αναλυτικά τα χειριστήρια και τα ενδεικτικά LEDs του Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

RGB

Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset φέρει το λογότυπο της εταιρίας σε κάθε ένα από τα ηχεία του. Το λογότυπο είναι διακριτικό και καλαίσθητο και έχει προαιρετικό RGB φωτισμό που ελέγχεται από το λογισμικό iCUE.

Ας δούμε μερικά ενδεικτικά χρώματα.

Όπως θα δούμε αργότερα, στην ανάλυση του iCUE, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset διαθέτει και κάποια προ-ρυθμισμένα RGB εφέ. Ας τα δούμε λοιπόν:

Το Rainbow.

Το Color Pulse.

Το Color Shift.

Και το Watercolor Spectrum.

Φυσικά, ο φωτισμός αυξάνει την κατανάλωση της μπαταρίας και μειώνει τη διάρκεια χρήσης ανά φόρτιση, συνεπώς αν θέλει ο χρήστης μπορεί να τον απενεργοποιήσει από το λογισμικό. Αλλά ας πάμε να δούμε συνολικά τι μπορεί να κάνει ο χρήστης μέσω του iCUE.

Corsair iCUE

Ο ασύρματος δέκτης και το Corsair HS80 RGB Wireless Headset εμφανίζονται ως ξεχωριστές συσκευές στο λογισμικό iCUE. Με το που τα συνέδεσα, εμφανίστηκε αμέσως επάνω δεξιά μία ειδοποίηση (κόκκινος κύκλος με τον αριθμό 1).

Η ειδοποίηση αφορούσε τη διαθέσιμη αναβάθμιση για το firmware του Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

Την οποία φυσικά και έκανα πριν προχωρήσω στις δοκιμές.

Η αναβάθμιση απαιτεί τη σύνδεση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset μέσω καλωδίου.

Μετά το τέλος της αναβάθμισης εξακολουθούμε να βλέπουμε ξεχωριστά το headset και τον δέκτη. Παρατηρήστε ότι τώρα το headset είναι συνδεδεμένο με καλώδιο και έτσι το σύμβολο του ασύρματου επάνω δεξιά στο εικονίδιο των ακουστικών έχει αλλάξει με το σύμβολο του καλωδίου ενώ το σύμβολο του επιπέδου φόρτισης της μπαταρίας έχει αλλάξει με το σύμβολο της φόρτισης, καθώς ενσύρματη σύνδεση σημαίνει ότι συμβαίνει αυτόματα και φόρτιση της μπαταρίας.

Ας ξεκινήσουμε με τα επί μέρους που αφορούν τον δέκτη. Πατώντας πάνω στο εικονίδιο του δέκτη, ερχόμαστε στην παρακάτω καρτέλα, με 2 επιλογές για σελίδες στα αριστερά: Connections (συνδέσεις) και Device Settings (ρυθμίσεις συσκευής).

Η σελίδα Connections μας ανοίγει το παράθυρο κάτω αριστερά όπου μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε PlayStation και Multipoint Mode.

To εικονίδιο πληροφοριών επάνω δεξιά στο παράθυρο μας ενημερώνει ότι ο δέκτης υποστηρίζει τεχνολογία Slipstream.

Η πρώτη επιλογή (PlayStation) επιτρέπει σύνδεση του δέκτη μόνο με μία συσκευή και είναι συμβατή τόσο με PC όσο και με PlayStation.

Η επιλογή Multipoint επιτρέπει τη σύνδεση επιπλέον ασύρματων συσκευών Slipstream στον ίδιο δέκτη και είναι συμβατή μόνο με PC.

Όταν είναι ενεργή η ασύρματη σύνδεση του headset, το πρώτο "Pair"απενεργοποιείται, καθώς η εν λόγω σύζευξη είναι ενεργή.

Η σελίδα Device Settings ανοίγει το παρακάτω παράθυρο, από όπου μπορεί να γίνει έλεγχος για νεότερο firmware.

Προχωράμε τώρα στην καρτέλα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Αυτή διαθέτει 3 σελίδες και η πρώτη αφορά τα Lighting Effects (εφέ φωτισμού).

Τα εφέ φωτισμού έχουν 5 Presets (προεπιλογές), Custom επιλογές καθώς και επιλογές Lighting Link, που συνδέουν και συγχρονίζουν το φωτισμό σε όλες τις συμβατές συσκευές στο σύστημά μας.

Η πρώτη από τις προεπιλογές είναι η απενεργοποίηση του φωτισμού, που θα μας δώσει και τη μεγαλύτερη διάρκεια μπαταρίας. Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει μόνο μία ζώνη φωτισμού που αποτελείται από τα 2 λογότυπα, ένα σε κάθε ηχείο.

Δεύτερη προεπιλογή φωτισμού είναι το Rainbow, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε την ταχύτητα σε 3 επίπεδα.

Εδώ το βλέπετε στο μεσαίο επίπεδο ταχύτητας, που είναι και η προεπιλογή.

Η τρίτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Pulse, που μπορεί να συμβαίνει μεταξύ τυχαίων χρωμάτων ή 2 προεπιλεγμένων χρωμάτων, επίσης με 3 επιλογές ταχύτητας.

Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές.

Και εδώ βλέπουμε το παράθυρο επιλογής χρωμάτων, από όπου ορίζουμε τα 2 χρώματα της επιλογής μας.

Η τέταρτη προεπιλογή φωτισμού είναι το Color Shift, που έχει τις ίδιες επιλογές με το Color Pulse.

Εδώ το βλέπουμε με τυχαία χρώματα και μεσαία ταχύτητα, που είναι και οι προεπιλογές.

Πέμπτη και τελευταία προεπιλογή φωτισμού είναι το Watercolor Spectrum, στο οποίο μπορούμε να ρυθμίσουμε μόνο την ταχύτητα.

Εδώ το βλέπουμε στη μεσαία ταχύτητα, που είναι και η προεπιλογή.

Περνάμε τώρα στις Custom ρυθμίσεις του φωτισμού. Πρώτη και απλούστερη, το στατικό χρώμα.

Αυτό μπορούμε να το επιλέξουμε μέσω του γνωστού παραθύρου επιλογής χρώματος.

Δεύτερη επιλογή είναι το Solid.

Εδώ έχουμε ένα πολύ ωραίο διάγραμμα όπου στον οριζόντιο άξονα έχουμε το χρόνο, που ορίζουμε εμείς (ορισμένος εδώ εκ προεπιλογής στο 1 δευτερόλεπτο - κάτω δεξιά) και στον κάθετο θέτουμε όποια και όσα χρώματα θέλουμε εμείς, σε όποια ένταση θέλουμε το καθένα. Δημιουργούμε έτσι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται.

Τρίτη και τελευταία επιλογή είναι το Gradient.

Εδώ έχουμε ό,τι και στο Solid, αλλά με επιπλέον δυνατότητες την βαθμιδωτή εναλλαγή χρωμάτων και εντάσεων! Ουσιαστικά, δημιουργία μοτίβου φωτισμού χωρίς περιορισμούς!

Οι ρυθμίσεις φωτισμού Lighting Link δεν αφορούν συγκεκριμένα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και συνεπώς κάποιες από αυτές δεν προσφέρονται για ενδιαφέροντα οπτικά αποτελέσματα στην εν λόγω συσκευή. Είναι το σύνολο των Presets που προσφέρει το iCUE όσον αφορά τον RGB φωτισμό και εφαρμόζονται ταυτόχρονα σε όλες τις υποστηριζόμενες RGB συσκευές του συστήματος. Η κάθε προεπιλογή έχει φυσικά τις ρυθμίσεις της.

Περνάμε τώρα στη σελίδα του Equalizer. Εδώ έχουμε 3 παράθυρα.

Στο πρώτο, General, μπορούμε να ρυθμίσουμε την ένταση με την οποία καταγράφει το μικρόφωνο καθώς και την ένταση του Sidetone. Το Sidetone είναι η ένταση με την οποία τα ηχεία αναπαράγουν τον ήχο που συλλαμβάνει το μικρόφωνο, έτσι ώστε ο ομιλητής να ακούει τις λέει και να μη φωνάζει, καθώς η ηχητική μόνωση που παρέχουν τα ακουστικά του δημιουργεί αυτή την τάση.

Στο δεύτερο παράθυρο βρίσκουμε 5 EQ Presets, τα οποία δεν μπορούμε να αλλάξουμε ή να σβήσουμε, παρά μόνο να δούμε τις ρυθμίσεις τους στο τρίτο παράθυρο.

Πατώντας το + στο παράθυρο των EQ Presets μπορούμε να προσθέσουμε τα δικά μας EQ Presets τα οποία και ρυθμίζουμε στο τρίτο παράθυρο. Το κάθε ένα από τα 10 sliders λειτουργεί ανεξάρτητα και μπορεί να ρυθμίσει την αντίστοιχη συχνότητα κατά έως και 12dB + ή -.

Αν ενεργοποιήσουμε το Link EQ Sliders η μετακίνηση του κάθε slider επηρεάζει τα 2 γειτονικά του προς κάθε κατεύθυνση. Συγκεκριμένα τα άμεσα γειτονικά δεξιά και αριστερά το ακολουθούν κατά το ήμισυ ενώ τα επόμενα γειτονικά κατά το 1/4. Έτσι επιτυγχάνεται πιο ομαλή ρύθμιση των συχνοτήτων, αν το επιθυμεί ο χρήστης.

Το κάθε ένα από τα προεπιλεγμένα Presets που φτιάξαμε μπορεί να αντιγραφεί για να αποτελέσει βάση για κάποιο νέο, ή να διαγραφεί.

Ενώ τα 5 αρχικά μπορούν μεν να αντιγραφούν, όχι όμως και να διαγραφούν.

Η τελευταία σελίδα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι το Device Settings. Αυτή ανοίγει το παρακάτω παράθυρο που παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου για νέο firmware καθώς και ρυθμίσεις της συσκευής.

Συγκριμένα:

• Μας δείχνει τη μορφή σύνδεσης (ενσύρματη ή ασύρματη) και το επίπεδο της μπαταρίας.
• Μας δίνει τη δυνατότητα επιλογής της έντασης του φωτισμού μεταξύ τριών επιπέδων ή και εντελώς σβηστό.
• Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης της αυτόματης απενεργοποίησης της συσκευής καθώς και του ορισμού του χρόνου αδράνειας μετά από τον οποίον συμβαίνει αυτή.
• Μας δίνει τη δυνατότητα να εμφανίσουμε εικονίδιο του επιπέδου της μπαταρίας της συσκευής στο System Tray.
• Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης των ηχητικών μηνυμάτων.
• Μας δίνει τη δυνατότητα ενεργοποίησης / απενεργοποίησης του ενδεικτικού LED του μικροφώνου όταν το μικρόφωνο είναι ενεργό.
• Μας δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης του headset με το δέκτη, όταν το headset είναι συνδεδεμένο ενσύρματα.

Αν ποτέ χρειαστεί να περάσουμε το firmware ακόμα και αν δεν υπάρχει νεότερο ή από κάποιο αρχείο (σε περιπτώσεις troubleshooting), αυτό είναι δυνατό.

Και κάπως έτσι, ολοκληρώσαμε την παρουσίαση του iCUE, όσον αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset. Ας δούμε όμως εν τάχει και τις γενικές ρυθμίσεις του iCUE, που ανοίγουν από το γρανάζι επάνω δεξιά, χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό, καθώς είναι αυτονόητες.

Και ας τελειώσουμε την παρουσίαση του iCUE με το εντυπωσιακό Dashboard. Στο επάνω δεξιά μέρος του, βλέπουμε το τμήμα που αφορά το Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

Το iCUE είναι ένα πραγματικά καλοσχεδιασμένο, πλήρες, ισχυρό και ευχάριστο στη χρήση λογισμικό που προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο hardware που υποστηρίζει.

Φόρτιση - Μπαταρία

Βασικό στοιχείο κάθε ασύρματης συσκευής είναι η μπαταρία και οι προδιαγραφές της μπαταρίας του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι καλές, καθώς υπόσχεται μέχρι και 20 ώρες αυτονομίας. Είναι φυσικά αδύνατον να μετρηθεί επακριβώς η διάρκεια της μπαταρίας καθώς αυτή εξαρτάται από τη χρήση ή μη του φωτισμού RGB και ακόμη και από την ένταση και το είδους αυτού, από την απόσταση του headset από τον δέκτη, τις πιθανές παρεμβολές, την ένταση και το είδος του ήχου που αναπαράγεται κλπ.

Εν τούτοις, μπορώ να πω ότι στις δοκιμές που έκανα το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μου έβγαλε τουλάχιστον ένα 8ωρο, με υψηλή ένταση μουσικής και φωτισμό στo μέγιστo, συνεπώς η μπαταρία είναι επαρκής για να καλύψει οποιεσδήποτε φυσιολογικές ανάγκες.

Συνηθίζω να δοκιμάζω τις συσκευές που φορτίζουν μέσω βύσματος USB C για την υποστήριξη Power Delivery, δηλαδή απλοϊκά αν υποστηρίζουν φόρτιση με καλώδιο USB C σε USB C. Αυτό γίνεται όλο και πιο σημαντικό καθώς όλο και περισσότεροι φορτιστές έρχονται με υποδοχή USB C και συνεπώς είναι βολικό οι συσκευές να υποστηρίζουν το συγκεκριμένο πρωτόκολλο (Power Delivery ή PD). Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset υποστηρίζει φόρτιση PD (USB C σε USB C) καθώς και φόρτιση από οποιονδήποτε USB φορτιστή και USB θύρα (USB 2.0 ή νεότερη). Πολύ βολικό.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Στις οδηγίες που έλαβα από την εταιρία αναφέρεται ότι είναι καλό να γίνεται αποσύνδεση του headset όταν ολοκληρώνεται η φόρτιση. Με έζωσαν τα φίδια. Ένα έξυπνο chip φόρτισης, οφείλει να διακόπτει τη φόρτιση όταν η μπαταρία γεμίσει. Ακόμη περισσότερο, μια συσκευή που φορτίζει από το ίδιο καλώδιο με το οποίο λειτουργεί ως ενσύρματη, οφείλει να έχει έξυπνη λειτουργία φόρτισης, διότι πώς και γιατί να αφαιρέσω το καλώδιο όταν δικαιούμαι να θέλω να χρησιμοποιήσω τη συσκευή ως ενσύρματη; Και γιατί να μην το θέλω μάλιστα, όταν η ενσύρματη λειτουργία προσφέρει διπλάσιο sample rate από ότι η ασύρματη;

Για να δούμε λοιπόν τι γίνεται κατά τη φόρτιση. Η φόρτιση πραγματοποιήθηκε ξεκινώντας από άδεια μπαταρία (όταν έσβησε η συσκευή λόγω αποφόρτισης) και χωρίς η ένταση του ρεύματος να υπερβεί τα 0,4585A. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε θύρα USB σε PC ή σε PS4 / PS5, ακόμα και USB 2.0, μπορεί να παρέχει το μέγιστο ρεύμα που δύναται να λάβει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset για τη φόρτιση της μπαταρίας του. Εντάξει, το ρεύμα της φόρτισης είναι χαμηλό και συνεπώς η φόρτιση θα είναι αργή, αλλά τουλάχιστον αυτό θα βοηθήσει στη μακροβιότητα της μπαταρίας και εξ άλλου το Corsair HS80 RGB Wireless Headset μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ενσύρματα, σωστά;

Περίπου. Πρώτα απ' όλα, η ενσύρματη χρήση υποστηρίζεται μόνο σε PC και όχι σε PlayStation. Αλλά τουλάχιστον ακόμα και σε ασύρματη σύνδεση, μπορεί να συνδεθεί ένα USB C καλώδιο και να φορτίσει το headset, ενώ αυτό λειτουργεί σε ασύρματη σύνδεση.

Τότε που είναι το πρόβλημα; Αυτό που κάνει την κατάσταση προβληματική είναι ότι ενώ η φόρτιση θεωρητικά ολοκληρώνεται σε τρεισήμισι ώρες, δηλαδή το ενδεικτικό LED από κόκκινο που αναβοσβήνει γίνεται πορτοκαλί που αναβοσβήνει και μετά πράσινο που αναβοσβήνει και τελικά σταθερά αναμμένο πράσινο στο χρόνο αυτό, η φόρτιση στην πραγματικότητα συνεχίζεται για ακόμη 2 ώρες και 20 λεπτά, όπως φαίνεται στο διάγραμμα φόρτισης παρακάτω, όπου το σημείο στο οποίο ολοκληρώθηκε θεωρητικά η φόρτιση και το ενδεικτικό LED έμεινε σταθερά πράσινο σημειώνεται με το πράσινο βέλος.

Είναι πραγματικά απογοητευτικό όταν η ίδια η εταιρία σημειώνει ότι στο χρονικό σημείο όπου μένει σταθερά αναμμένο πράσινο το ενδεικτικό LED είναι καλό να διακόπτεται η φόρτιση και σε μία συσκευή που μπορεί να την έχουμε μόνιμα συνδεδεμένη καθώς υποστηρίζει ενσύρματη χρήση και μάλιστα με ποιοτικό πλεονέκτημα, το να μην υπάρχει έξυπνος έλεγχος της φόρτισης που να τη διακόπτει και να φροντίζει τη μπαταρία.

Ήχος

Η ποιότητα του ήχου είναι ένα κομμάτι άκρως υποκειμενικό και εξαρτάται από τα βιώματα και τις απαιτήσεις του κάθε χρήστη. Προσωπικά, θεωρούμαι σχετικά απαιτητικός ακροατής με βιώματα στον χώρο του ήχου κυρίως στην κατηγορία Audiophile και προσωπικό ηχοσύστημα της τάξης των 10.000€. Εν τούτοις, έχω εκτεταμένη εμπειρία που κυμαίνεται από ακουστικά των 3€ έως ηχοσυστήματα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.

To Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ένα gaming headset που, σύμφωνα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά, μοιράζεται τα ηχητικά χαρακτηριστικά του ακριβότερου Corsair Virtuoso RGB Wireless High Fidelity Gaming Headset που μας είχε παρουσιάσει ο συνάδελφος @GriGaS. Θα έλεγα λοιπόν ότι και τα δικά μου συμπεράσματα σχετικά με τον ήχο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι αντίστοιχα.

Το Corsair HS80 RGB Wireless Headset παράγει καθαρό ήχο, με βαθύ και σταθερό μπάσο ενώ με εντυπωσίασε η δυνατότητά του να αναπαράγει τις μπάσες συχνότητες του Adagio In G Minor (Tomaso Albinoni) από το album Super Double-Bass - The Artistry of Gary Karr - A Celebration of the Classics of the Masters. Ειλικρινά δεν το περίμενα από ακουστικά αυτής της κατηγορίας και μάλιστα ασύρματα.

Τα πρίμα αναπαράγονται με σχετική λεπτομέρεια και χωρίς να τσιρίζουν και οι μεσαίες είναι εκεί που πρέπει. Το σύνολο είναι αρμονικό και ευχάριστο και για το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δύσκολα θα βρει κάποιος καλύτερο ήχο, ακόμα και σε κάποιο ενσύρματο προϊόν.

Η δυνατότητα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset να δημιουργήσει ηχητική σκηνή και διαχωρισμό των οργάνων είναι ιδιαίτερα περιορισμένη έως ανύπαρκτη αλλά αυτό δεν ήταν κάτι που περίμενα από ένα προϊόν αυτής της κατηγορίας και τιμής οπότε δεν το θεωρώ αρνητικό.

Όσον αφορά τη χρήση του Corsair HS80 RGB Wireless Headset για το σκοπό που κυρίως προορίζεται, δηλαδή το gaming, τις ταινίες, τις συνομιλίες και το broadcasting, δεν είχα κανένα παράπονο. Ακόμα και η δύσκολο να επιτευχθεί με 2 μόνο ηχεία τρισδιάστατη αίσθηση ήταν αρκετά εντυπωσιακή λόγω του Dolby Atmos που υποστηρίζει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, προκαλώντας αρκετά χαμόγελα και εξασφαλίζοντας για ακόμα ένα λόγο το ακριβοθώρητο Spouse Approved award!

Το χαμηλό latency και η σχετικά καλή τρισδιάστατη αίσθηση (για ακουστικά) μέσω του Dolby Atmos μπορούν να δώσουν το πλεονέκτημα σε κάποιον gamer που θα έχει την ηχητική πληροφορία ότι κάτι έρχεται από συγκεκριμένη κατεύθυνση και βρίσκεται σε συγκεκριμένη απόσταση, με συγκεκριμένη ταχύτητα. Σίγουρα πάντως κανένα σύστημα με 2 ηχεία δεν μπορεί να αποδώσει τρισδιάστατο ήχο όπως ένα πολυκάναλο σύστημα.

Τώρα όσον αφορά την υποστήριξη του high definition audio, με βάθος ήχου 24bit (ασύρματα ή ενσύρματα) και δειγματοληψία 48Hz (ασύρματα) ή 96KHz (ενσύρματα), προσωπικά δεν έχω καταφέρει να εντοπίσω το ποιοτικό όφελος με βεβαιότητα, ακόμα και σε πολύ ακριβότερα συστήματα. Κι αυτό γιατί οι παραγωγές του high definition audio είναι εξ ορισμού πιο προσεγμένες και αυτό νομίζω κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά παρά το βάθος και η δειγματοληψία. Σε κάθε περίπτωση, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset έχει τη δυνατότητα, για όποιον την επιθυμεί.

Dolby Atmos

Αξίζει να σταθούμε στην υποστήριξη του Dolby Atmos, καθώς είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Corsair HS80 RGB Wireless Headset, που μαζί με την άνετη αίσθηση του εξασφάλισε το Spouse Approved award.

Η ενεργοποίηση του Dolby Atmos γίνεται από το εικονίδιο ελέγχου του ήχου των Windows, στo System Tray, όπως φαίνεται παρακάτω.

Με την ενεργοποίησή του Dolby Atmos, αυτόματα απενεργοποιείται οποιαδήποτε λειτουργία Equalizer στο iCUE, πράγμα λογικό εφ' όσον αυτή θα είναι και εν πολλοίς η λειτουργία που θα επιτελέσει - θεωρητικά καλύτερα - το Dolby Atmos.

Για να είναι βέβαια υπαρκτή η εν λόγω επιλογή, πρέπει να κατεβάσουμε το application Dolby Access από το Microsoft Store. Η χρήση του Dolby Access είναι δωρεάν εφ'  όσον στο σύστημά μας είναι εγκατεστημένο το Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

Το Dolby Access έχει 3 καρτέλες. Στην καρτέλα Home βρίσκουμε διάφορα clips παιχνιδιών και ταινιών καθώς και ειδικά demo που αναδεικνύουν τη διαφορά που προσφέρει το Dolby Atmos. Η ακρόασή τους με και χωρίς το Dolby Atmos είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική όσον αφορά τη διαφορά που προσφέρει η χρήση του Dolby Atmos.

Στην καρτέλα Products βρίσκουμε τα υποστηριζόμενα προϊόντα, εν προκειμένω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset επάνω δεξιά. Στη συνέχεια μπορούμε να ολοκληρώσουμε το Setup που αφορά το συγκεκριμένο προϊόν.

Η διαδικασία είναι απλή και γρήγορη.

Και έτσι, απλά και γρήγορα, το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι έτοιμο να λειτουργήσει με Dolby Atmos.

Στην καρτέλα Settings, βρίσκουμε 4 προεπιλεγμένες ρυθμίσεις, για παιχνίδια, ταινίες, μουσική και φωνή, που η κάθε μία έχει τις δικές της επιλογές.

Υπάρχουν ακόμα και 3 Custom επιλογές, που μπορεί ο χρήστης να ρυθμίσει σύμφωνα με τα δικά του γούστα.

Όπως φαντάζομαι ότι έγινε αντιληπτό, το Dolby Atmos δεν είναι παρά ένα Equalizer πολυτελείας που όμως με την εμπειρία των μηχανικών ήχου της Dolby και την πιστοποίηση ότι το hardware μπορεί να αποδώσει τον απαραίτητο ήχο, εξασφαλίζει μια πολύ ευχάριστη εμπειρία.

Μικρόφωνο

Και αφού ολοκληρώσαμε, στο βαθμό του υποκειμενικά εφικτού, την ανάλυση της ποιότητας του ήχου που ακούμε από το Corsair HS80 RGB Wireless Headset, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το άλλο κομμάτι της εξίσωσης, τον ήχο που ακούνε οι άλλοι, αυτοί με τους οποίους συνομιλούμε μέσω κάποιου παιχνιδιού ή προγράμματος επικοινωνίας ή broadcasting.

Μιλάω προφανώς για το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

Το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset δεν είναι ούτε σταθερό ούτε αποσπώμενο. Είναι ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός των 2, δηλαδή αναδιπλούμενο. Παραμένει σταθερά τμήμα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset αλλά μπορεί να κλείσει προς τα επάνω όταν δεν χρησιμοποιείται και έτσι να είναι εντελώς εκτός οπτικού πεδίου του χρήστη, σαν να μην υπάρχει.

Μάλιστα, η αναδίπλωση προς τα επάνω, αυτόματα προκαλεί και τη σίγασή του ενώ το άνοιγμά του προς τα κάτω, την ενεργοποίησή του, κάτι που γίνεται εμφανές και από το αντίστοιχο χρώμα στο ενδεικτικό LED.

Το σημείο της διαδρομής στο οποίο γίνεται η ενεργοποίηση / απενεργοποίηση φαίνεται παρακάτω.

Η ποιότητα του ήχου που λαμβάνει το μικρόφωνο του Corsair HS80 RGB Wireless Headset χαρακτηρίζεται από την εταιρία ως broadcast grade. Το εύρος συχνοτήτων που μπορεί να πιάσει είναι από 100Hz έως 10KHz και η ευαιστησία του είναι στα -40dB (+/- 3dB).

Στο παρακάτω video σας παραθέτω μια ηχητική σύγκριση μεταξύ διαφόρων μικροφώνων, για να δείτε την ποιότητα του μικροφώνου του Corsair HS80 RGB Wireless Headset που προσωπικά τη βρίσκω εξαιρετική και όντως broadcast grade, τηρουμένων πάντα των αναλογιών και του κόστους του προϊόντος.

Συμπεράσματα

Ήρθε η ώρα να κρεμάσω το Corsair HS80 RGB Wireless Headset και να γράψω τα συμπεράσματά μου. Η συνολική εικόνα που μου άφησε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι ομολογουμένως άκρως θετική.

Η ποιότητα του ήχου, χωρίς να είναι φυσικά επιπέδου audiophile, είναι καλύτερη από ότι περίμενα και αρκετά ευχάριστη για την κατηγορία της τιμής του προϊόντος. Άκουσα μουσικά κομμάτια υψηλών απαιτήσεων και, χωρίς να τα απογειώσει, τα απέδωσε αξιοπρεπώς.

Το μικρόφωνο δεν υπολείπεται, προσφέροντας καθαρό και πιστό ήχο, χωρίς παραμορφώσεις και θορύβους. Άνετα θα το χρησιμοποιούσα για broadcasting.

Η χρήση για το σκοπό που κατασκευάστηκε το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι όμως περισσότερο το gaming, οι ταινίες και το broadcasting και εκεί πραγματικά ήταν εξαιρετικό. Σημαντικό ρόλο σε αυτό, εκτός από την ποιότητα του ήχου, έπαιξαν τα 2 μεγάλα πλεονεκτήματα που διαθέτει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset: Ο σχεδιασμός και κατασκευή για άνετη, πολύωρη χρήση και το Dolby Atmos. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά είναι εξ άλλου αυτά που έφεραν χαμόγελα και του χάρισαν το ακριβοθώρητο Spouse Approved award!

Μοναδικό ουσιώδες παράπονο είναι η απουσία έξυπνου ελέγχου της φόρτισης της μπαταρίας, η οποία συνεχίζει να φορτίζει ακόμα και αφού το ενδεικτικό LED ανάψει σταθερά πράσινο. Αυτό, σε ένα προϊόν που αφ' ενός μπορεί να λειτουργεί και ενσύρματα (και μάλιστα με πλεονέκτημα στη συχνότητα δειγματοληψίας) και αφ' ετέρου η ίδια η εταιρία παροτρύνει την αποσύνδεσή του από τη φόρτιση μετά την ολοκλήρωσή της, φαίνεται σαν σημαντική παράλειψη.

Ένα ακόμα μικρό παράπονο είναι ότι θα ήθελα να παρέχεται μια θήκη αποθήκευσης και μεταφοράς, με ειδικά διαμερίσματα για τον δέκτη και το καλώδιο, έτσι ώστε να μπορώ να μεταφέρω με ασφάλεια το Corsair HS80 RGB Wireless Headset.

Το κόστος του Corsair HS80 RGB Wireless Headset στην Ελληνική αγορά ορίζεται στα 149,99€, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, τιμή λογική για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Corsair HS80 RGB Wireless Headset:

O καλός

• Εξαιρετική άνεση - σχεδιασμένα για πολύωρη χρήση.
• Dolby Atmos.
• Ηχητική απόδοση.
• Ποιότητα κατασκευής.
• Ποιότητα μικροφώνου.
• Διάρκεια μπαταρίας.
• Εμβέλεια.
• RGB φωτισμός.
• Συνδεσιμότητα μέσω Slipstream και USB C.
• Συνεργασία με το iCUE.
• Sleeved καλώδιο.

Ο κακός

• Απουσία έξυπνης λειτουργίας φόρτισης - η μπαταρία συνεχίζει να φορτίζει συνεχώς, ελαττώνοντας το προσδόκιμο ζωής της.
• Απουσία οπτικής ένδειξης του ποιο EQ Preset ενεργοποιείται κάθε φορά που πατιέται η ρόδα στο headset.
• Απουσία θήκης αποθήκευσης / μεταφοράς.

Ο αδιάφορος

• Μήκος καλωδίου.
• Αδυναμία δημιουργίας ηχητικής σκηνής και διαχωρισμού των οργάνων - αναμενόμενο για την κατηγορία του.
• Δεν κατάλαβα διαφορά με ήχο 24bit/48KHz και 24bit/96ΚHz.

Με βάση όλα τα παραπάνω η βαθμολογία που παίρνει το Corsair HS80 RGB Wireless Headset είναι:

Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 19/08/2021

Εισαγωγή

Είναι πάγια πρακτική των εταιριών να κάνουν στα προϊόντα τους τις ελάχιστες δυνατές βελτιώσεις από γενιά σε γενιά, έτσι ώστε να τα κάνουν θελκτικά αλλά και να μεγιστοποιούν το κέρδος τους. Και αυτή ακριβώς η πρακτική είναι η απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις του τύπου "μα γιατί δεν..." των απανταχού (απελπισμένων) καταναλωτών.

Εν τούτοις κάποιες φορές, κάποιες εταιρίες, κάνουν το αδιανόητο, κάνοντας το αυτονόητο. Προσφέρουν ένα προϊόν έτσι όπως θα το ήθελε ο καταναλωτής και όχι σύμφωνα με το παραπάνω σχέδιο δράσης των βελτιώσεων με το σταγονόμετρο.

Όταν είδα λοιπόν το πληκτρολόγιο της Mountain σκέφτηκα ότι πρόκειται για μια τέτοια σπάνια περίπτωση προϊόντος που κάποιος σχεδίασε με σκοπό να δημιουργήσει, χωρίς συμβιβασμούς, το απόλυτο πληκτρολόγιο.

Σας παρουσιάζω το Everest Max!

Τώρα, όλοι ξέρουμε ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, οπότε οι προθέσεις σαφώς και δεν αποτελούν εγγύηση για το αποτέλεσμα. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τι προσφέρει και πόσο καλό είναι το Everest Max.

Χαρακτηριστικά

Τα βασικά χαρακτηριστικά του Everest Max φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Ξεκινάμε ήδη πολύ καλά, καθώς τα χαρακτηριστικά δεν απογοητεύουν σε κανένα σημείο.

Και αρχίζουμε με το πιο σημαντικό: Διακόπτες Cherry MX που είναι hot swappable! Δηλαδή απλά αντικαθίστανται κατά βούληση! Χωρίς κόπο, χωρίς δυσκολία. Χάλασε ένας διακόπτης; Τον αντικαθιστάς. Αποφάσισες ότι θέλεις άλλο τύπο διακοπτών; Τους αντικαθιστάς όλους. Θέλεις να έχεις διαφορετικούς διακόπτες σε διαφορετικές ομάδες πλήκτρων; Κανένα πρόβλημα! Μα γιατί δεν το έχουν όλα τα πληκτρολόγια αυτό;

Και συνεχίζουμε με το άλλο "αυτονόητο": Σύνδεση μέσω υποδοχής USB C. Σου χάλασε το καλώδιο; Βάζεις άλλο. Θέλεις καλώδιο πιο μακρύ, πιο κοντό, χρωματιστό; Κανένα πρόβλημα! Θέλεις να πάρεις το πληκτρολόγιο μαζί σου χωρίς να χρειαστεί να λύσεις τα καλώδια που πιθανώς έχεις τακτοποιημένα; Άνετα! Μα γιατί δεν το έχουν όλα τα πληκτρολόγια αυτό;

Από εκεί και πέρα, έχει όλα τα στάνταρ καλούδια που έρχονται με τα ακριβά και καλά πληκτρολόγια, όπως RGB backlight, 5 onboard profiles, N key rollover, 1000Hz / 1ms polling rate, κατασκευή από αλουμίνιο (στο επάνω μέρος), palm rest και έναν γρήγορο επεξεργαστή.

Έχει και κάποια καλούδια που θα δούμε παρακάτω, τα οποία δεν είναι και τόσο στανταρ, όπως 4 πλήκτρα με οθόνες στο NumPad καθώς και περιστροφικό επιλογέα με οθόνη στο Media Dock.

Και κάτι ακόμα, γιατί ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ακόμα και οι σταθεροποιητές των μεγάλων πλήκτρων είναι αυθεντικοί Cherry και μάλιστα με προσθήκη λιπαντικού της Krytox, μιας από τις κορυφαίες εταιρίες παραγωγής λιπαντικών ειδικών ρόλων. Και η λεπτομέρεια της λεπτομέρειας, ο σταθεροποιητής του Space είναι χειροκίνητα τροποποιημένος για βελτιστοποίηση της αίσθησης!

Ομολογώ ότι τα χαρακτηριστικά με εντυπωσίασαν και μου δημιούργησαν 2 απορίες. Πόσο μπορεί να κοστίζει κάτι τέτοιο αλλά και πόσο καλά (ή όχι) έχει υλοποιηθεί.

Όσον αφορά το κόστος, η απάντηση είναι ότι το Everest Max κοστίζει €249.99, με τα μεταφορικά και μπορεί να αγοραστεί από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Συνοδεύεται από διετή εγγύηση.

Υπάρχει επιλογή μαύρου ή γκρι αλουμινίου καθώς και επιλογή μεταξύ 7 τοπικών layouts για τα ABS key caps, μη συμπεριλαμβανομένων των Ελληνικών. Η επιλογή US ANSI προσφέρεται και σε PBT key caps, με επιπλέον χρέωση €30. Υπάρχει επίσης επιλογή μεταξύ 5 τύπων διακοπτών Cherry MX: κόκκινοι, καφέ, μπλε, αθόρυβοι κόκκινοι και speed ασημί, με τις 2 τελευταίες επιλογές να ανεβάζουν το κόστος κατά €10.

Συσκευασία

Πριν πάμε στο ίδιο το προϊόν, αξίζει να δούμε λίγο τη συσκευασία. Γενικά δε στέκομαι πολύ στις συσκευασίες αλλά η συγκεκριμένη είναι τόσο ιδιαίτερη που δεν μπορεί να προσπεραστεί.

Πρόκειται για το παρακάτω μαύρο κουτί, με το σύμβολό της εταιρίας όσο πιο τρισδιάστατο γίνεται στο εμπρός μέρος.

Τα μπλε πλαϊνά φιλοξενούν αυτοκόλλητα με σειριακούς αριθμούς καθώς και τις επιλογές της παραμετροποίησης του προϊόντος. Εγώ επέλεξα US ANSI key caps, Cherry MX Speed διακόπτες και μαύρο χρώμα αλουμινίου.

Στο κάτω μέρος βρίσκουμε εντυπωσιακές φωτογραφίες και επεξηγήσεις με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Το καπάκι έχει μαγνητικό κλείσιμο και καλαίσθητα γραφικά στο εσωτερικό του. Με το άνοιγμά του, αποκαλύπτει το κυρίως σώμα του πληκτρολογίου (AKA Everest Core).

Κάτω από αυτό, κρύβεται το palm rest. Και κάτω από το palm rest, τίποτα. Μα που είναι τα υπόλοιπα στοιχεία που κάνουν το Core, Max;

Το εμπρός μέρος του κουτιού κρύβει ένα συρτάρι, μέσα στο οποίο υπάρχουν, τέλεια τακτοποιημένα, 4 μαύρα κουτιά.

Κάτω από ένα από αυτά τα κουτιά, κρύβεται ο φάκελος με το Quick Start Guide και μερικά αυτοκόλλητα με το λογότυπο της εταιρίας.

Ακόμα και το Quick Start Guide είναι πανέμορφο.

Πληκτρολόγιο - Everest Core

Αλλά αρκετά με την εντυπωσιακή συσκευασία. Ας πάμε να δούμε το πληκτρολόγιο. Αυτό είναι το κυρίως τμήμα του Everest Max, που πωλείται και ξεχωριστά, ως Everest Core. Πρόκειται για ένα TKL πληκτρολόγιο, με αλουμινένιο επάνω μέρος και minimal αισθητική. Το Key Cap του πλήκτρου Escape έχει αντικατασταθεί από ένα γκρι Key Cap με το λογότυπο της εταιρίας.

Το εμπρός μέρος δεν αποκαλύπτει κάτι, εκτός από τους αναμενόμενους διακόπτες, καθώς και μια ύποπτη σχισμή που - όπως θα δούμε και στις φωτογραφίες που ακολουθούν - διατρέχει την περίμετρο του σώματος του πληκτρολογίου.

Στο πίσω μέρος, στα πλάγια, διακρίνουμε 2 υποδοχές USB C, οι οποίες όπως θα δούμε παρακάτω, αφορούν το Media Dock. Πιο κεντρικά, αλλά όχι ακριβώς στο κέντρο, βλέπουμε μια υποδοχή USB A, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα σύνδεσης μιας συσκευής USB μέσω του ενσωματωμένου στο πληκτρολόγιο USB 3.2 Gen 1 Hub.

Σε κάθε πλαϊνό, διακρίνουμε και από μια υποδοχή USB C και κάποιες διαμορφώσεις. Αυτές αφορούν το NumPad, κάτι που θα αναλύσουμε στη συνέχεια.

Το κάτω μέρος παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Διατρέχεται από κανάλια για ταχτοποίηση καλωδίων, συμπεριλαμβανομένου του καλωδίου του ίδιου του πληκτρολογίου, το οποίο συνδέεται στην υποδοχή USB C που βρίσκεται περίπου στο κέντρο του κάτω μέρους.

Ευμεγέθεις ελαστικές επιφάνειες στο εμπρός μέρος καθώς και 2 κυκλικά ποδαράκια στο πίσω, εξασφαλίζουν τη σταθερότητα του πληκτρολογίου.

Τα ποδαράκια είναι αφαιρούμενα και μένουν στη θέση τους με ισχυρούς μαγνήτες.

Με μαγνήτες μένει στη θέση του και το άνετο και μινιμαλιστικό palm rest, το οποίο επίσης διαθέτει ποδαράκια και κανάλια τακτοποίησης καλωδίων.

Παρελκόμενα

Το πρώτο από τα 4 μαύρα κουτιά που κρύβονται στο συρτάρι της συσκευασίας του Everest Max αφορά τα παρελκόμενα.

Ανοίγοντάς το βρίσκουμε το "κανονικό" πλήκτρο Escape, για όσους το προτιμούν, 8 μαύρους δίσκους, ένα εργαλείο και 5 διακόπτες Cherry MX, έναν από κάθε τύπο.

Το εργαλείο έχει διπλή λειτουργία. Το μέρος με τα λεπτά σύρματα χρησιμοποιείται για την εύκολη αφαίρεση των Key Caps, ενώ η πλευρά που μοιάζει με λαβίδα στην αφαίρεση των διακοπτών Cherry MX, πιάνοντάς τους από το επάνω και κάτω μέρος (όχι δεξιά και αριστερά).

Οι διακόπτες που περιέχονται στη συσκευασία μας επιτρέπουν να τοποθετήσουμε έναν από κάθε είδος στο πληκτρολόγιό μας για να δοκιμάσουμε την αίσθηση και αν την προτιμάμε να παραγγείλουμε ένα σετ από διακόπτες αυτού του τύπου.

Το Cap Key Escape μπορεί να αντικαταστήσει αυτό με το λογότυπο της εταιρίας, για όσους το προτιμούν.

Η διαφορά είναι μόνο αισθητική καθώς πρόκειται ούτως ή άλλως για τον ίδιο τύπο, ABS Key Caps.

Οι μαύροι δίσκοι δεν είναι παρά προεκτάσεις για τα μαγνητικά ποδαράκια του πληκτρολογίου, έτσι ώστε να ρυθμίσουμε την ανάκληση του πίσω μέρους.

Μπορούμε να προσθέσουμε μία ή δύο προεκτάσεις σε κάθε πλευρά.

Θεωρητικά, δεδομένου ότι παρέχονται 8 προεκτάσεις, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε 3 ή και 4 σε κάθε πλευρά, αλλά αυτό δεν είναι λειτουργικό και σίγουρα δεν είναι αυτός ο λόγος που περιλαμβάνονται 8 προεκτάσεις στη συσκευασία.

NumPad

Συνεχίζουμε με το τρίτο κατά σειρά τοποθέτησης στο συρτάρι της συσκευασίας κουτί, καθώς αυτό προστάζει η λογική, δεδομένου ότι σε αυτό το κουτί βρίσκουμε το NumPad.

Το NumPad είναι κατασκευασμένο από τα ίδια υλικά και στην ίδια αισθητική, έτσι ώστε να αποτελεί συνέχεια του κυρίως πληκτρολογίου.

Μόνη - ευπρόσδεκτη - διαφορά αποτελούν τα 4 διάφανα πλήκτρα, που περιέχουν RGB οθόνες. Η ύποπτη σχισμή στην περιφέρεια είναι και εδώ παρούσα.

Στα πλαϊνά, διακρίνουμε αντίστοιχες διαμορφώσεις με τα πλαϊνά του κυρίως πληκτρολογίου, με αντίθετη διαμόρφωση. Είναι εμφανές ότι με αυτές πραγματοποιείται η σύνδεση των 2 τμημάτων.

Στο κάτω μέρος βλέπουμε ό,τι είχαμε δει και στο κυρίως πληκτρολόγιο, δηλαδή αντιολισθητική επιφάνεια εμπρός και αντιολισθητικά ποδαράκια πίσω, καθώς και κανάλι για καλώδια. Γίνεται λοιπόν εμφανές γιατί στη συσκευασία περιλαμβάνονται 8 και όχι 4 δίσκοι προέκτασης για τα ποδαράκια, καθώς 2 ή 4 μπορεί να χρησιμοποιηθούν στο κυρίως πληκτρολόγιο και 2 ή 4 στο NumPad.

Το νέο στοιχείο του κάτω μέρους είναι ένας ολισθητής που μπορεί να κινηθεί είτε δεξιά είτε αριστερά.

Με αυτόν το τρόπο επεκτείνει τη συστοιχία διασύνδεσης προς την αντίστοιχη πλευρά.

Μέσω αυτής της συστοιχίας, το NumPad μπορεί να ενωθεί με το κυρίως πληκτρολόγιο είτε στη συνηθισμένη, δεξιά πλευρά του είτε στη μη συνηθισμένη αλλά πλεονεκτική αριστερή. Και είναι πλεονεκτική καθώς φέρνει το κυρίως πληκτρολόγιο ακριβώς στο κέντρο, ανάμεσα στα χέρια του χρήστη, χωρίς να μετακινείται ολόκληρο το πληκτρολόγιο προς τα δεξιά και συνεπώς το ποντίκι ακόμα δεξιότερα.

Η σύνδεση είναι αρκετά σταθερή ώστε να μπορεί κανείς να σύρει το πληκτρολόγιο επάνω στο γραφείο χωρίς πρόβλημα. Αλλά και αν το ανασηκώσει, η σύνδεση εμφανίζει την ιδανική σταθερότητα αλλά και ελαστικότητα έτσι ώστε να ανασηκωθεί και το NumPad μαζί με το πληκτρολόγιο, λυγίζοντας στο συγκεκριμένο σημείο και προστατεύοντας έτσι τα βύσματα. Η ανασήκωση μπορεί να γίνει μόνο από το κυρίως σώμα του πληκτρολογίου. Αν πιάσουμε το πληκτρολόγιο σαν να ήταν ένα σώμα, μαζί με το NumPad και το ανασηκώσουμε, η διασύνδεση αποσυνδέεται. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόβλημα, καθώς η σύνδεση και αποσύνδεση γίνεται απροβλημάτιστα, ταχύτατα και εν ώρα λειτουργίας.

Τα 4 διάφανα πλήκτρα περιέχουν όπως είπαμε RGB οθόνες, ανάλυσης 72x72 pixels και μπορούν να προγραμματιστούν για να επιτελούν οποιαδήποτε λειτουργία (όπως και όλα τα πλήκτρα άλλωστε), μέσω του συνοδευτικού λογισμικού. Μπορούν όμως και να δείχνουν οποιαδήποτε εικόνα. Με τα 5 προγραμματιζόμενα προφίλ που μπορεί να αποθηκεύσει το πληκτρολόγιο, μιλάμε για ένα σύνολο 20 εικόνων, αποθηκευμένων στο πληκτρολόγιο, οι οποίες εμφανίζονται, αφού προγραμματιστούν ακόμη και χωρίς να τρέχει στον υπολογιστή το σχετικό λογισμικό.

Από το κάτω μέρος φαίνεται ότι τα κανάλια τον καλωδίων είναι στοιχισμένα μεταξύ των 2 τμημάτων και αποτελούν συνέχεια το ένα του άλλου.

Οι προεκτάσεις για τα ποδαράκια τοποθετούνται αντίστοιχα και στα 2 τμήματα, κατά την προτίμηση του χρήστη.

Η παρακάτω εικόνα συνοψίζει τα βασικά χαρακτηριστικά που προσφέρει το NumPad του Everest Max.

Μοναδικό παράπονο που είχα από το NumPad είναι η απουσία palm rest. Φυσικά δε θα ήταν λογικό το palm rest του κυρίως πληκτρολογίου να ήταν μεγαλύτερο για να καλύπτει και το NumPad, καθώς δεν είναι υποχρεωτική η χρήση του, αλλά θα μπορούσε και κατά τη γνώμη μου θα όφειλε να υπάρχει ένα ξεχωριστό, μικρό palm rest για το NumPad.

Artisan Key Caps

Καθώς ολοκληρώσαμε την παρουσίαση των τμημάτων του Everest Max που διαθέτουν Key Caps, ήρθε η στιγμή να δούμε ακόμα κάτι ξεχωριστό. Η Mountain προσφέρει ως αξεσουάρ 3 Key Caps από ρητίνη, που περιέχουν μια χιονισμένη βουνοκορφή. Διατίθενται με διάφανη, κόκκινη και μπλε απόχρωση του επάνω μέρους του πλήκτρου.

Εγώ επέλεξα να σας δείξω τη διάφανη, που δείχνει πιο ρεαλιστικά τη χιονισμένη βουνοκορφή. Είναι σίγουρα μια πανέμορφη κατασκευή με εξαιρετική ποιότητα και λεπτομέρεια, που κοστίζει €29,99.

Το δείγμα μου ήρθε σε ένα απλό πλαστικό κουτάκι, για προστασία.

Η διαμόρφωση του κάτω μέρους είναι τέτοια έτσι ώστε να εφαρμόζει στους διακόπτες Cherry MX όπως όλα τα συμβατά Key Caps.

Όσον αφορά το επάνω μέρος, θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν.

Εδώ, τοποθετημένο στη θέση του. Μου αρέσει, θα το αφήσω εκεί για τη συνέχεια του review.

Media Dock

Και μετά το καλλιτεχνικό διάλειμμα, επιστρέφουμε στο κυρίως πρόγραμμα και συγκεκριμένα περνάμε στο δεύτερο κατά σειρά τοποθέτησης στο συρτάρι της συσκευασίας κουτί. Αυτό περιέχει το Media Dock.

Πρόκειται για μια πλαστική συσκευή με 4 ενδεικτικά LED στα αριστερά, ακολουθούμενα από 5 πλήκτρα και έναν περιστροφικό επιλογέα το επάνω μέρος του οποίου είναι οθόνη.

Τα ενδεικτικά LEDs έχουν τα κλασσικά σύμβολα, "1" για το NumPad, "A" για το Caps Lock, βέλος προς τα κάτω για το Scroll Lock και το λιγότερο γνωστό "G" για το Gaming Mode.

Τα 3 πρώτα πλήκτρα είναι τα κλασσικά Media Keys, για έλεγχο αναπαραγωγής πολυμέσων, το 4ο είναι το πλήκτρο της σίγασης και το τελευταίο, ακριβώς δίπλα στον περιστροφικό επιλογέα - οθόνη, είναι το πλήκτρο λειτουργιών του εν λόγω επιλογέα.

Η διαμόρφωση του κάτω μέρους του Media Dock εφαρμόζει στο επάνω μέρος του κυρίως πληκτρολογίου και το USB C βύσμα που διαθέτει συνδέεται σε μια από τις 2 αντίστοιχες υποδοχές που είδαμε στο πίσω μέρος του πληκτρολογίου.

Έτσι, μπορούμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας, να τοποθετήσουμε το Media Dock στα δεξιά ή τα αριστερά του κυρίως πληκτρολογίου, όπως άλλωστε και το NumPad, και να έχουμε όποιον συνδυασμό μας βολεύει.

Φυσικά, δε μας εμποδίζει κανείς να χρησιμοποιήσουμε το Media Dock και μόνο με το TKL τμήμα του πληκτρολογίου, αν έτσι προτιμούμε.

Το Media Dock διαθέτει μια πληθώρα λειτουργιών, όπως ρολόι με χρονόμετρο, επιλογή προφίλ, επιλογή τύπου φωτισμού, έλεγχο έντασης ήχου, έλεγχο έντασης φωτισμού, πληροφορίες για το σύστημα όπως χρήση CPU / GPU / RAM / HDD / δικτύου, μέτρηση Actions Per Minute (πατημάτων πλήκτρων ανά λεπτό) και μια επιλογή Custom, η οποία με ξεγέλασε στην αρχή καθώς θεώρησα ότι επιτρέπει τη δημιουργία προσαρμοσμένης οθόνης με λειτουργίες και ενδείξεις που επιλέγουμε, ενώ - δυστυχώς - στην πραγματικότητα απλά ενεργοποιεί τη δυνατότητα παραμετροποίησης των τεσσάρων Media πλήκτρων του Media Dock.

Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε συνοπτικά τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του Media Dock.

Ένα αρνητικό που παρατήρησα είναι ότι κάθε φορά που ενεργοποιώ τον υπολογιστή, το πληκτρολόγιο δε θυμάται τη λειτουργία που είχα τελευταία στο Media Dock. Έτσι πρέπει, ξεκινώντας από την οθόνη που απλά δείχνει το λογότυπο της εταιρίας, να επιλέξω κάθε φορά τη λειτουργία που θέλω. Ενδεχομένως το συγκεκριμένο θέμα να μπορεί να διορθωθεί με ενημέρωση του Firmware.

Η χρήση του Media Dock είναι γενικά απλή και απροβλημάτιστη. Ο περιστροφικός επιλογέας λειτουργεί άψογα και σε συνδυασμό με το πλήκτρο δίπλα του, που με μονό κλικ προχωράει εμπρός στην επιλογή και με διπλό κλικ πίσω, προσφέρει έναν απλό και αυτονόητο τρόπο πλοήγησης ενώ παράλληλα αυξάνει κατακόρυφα τον δείκτη εντυπωσιασμού του προϊόντος.

Καλώδιο και Συνδεσιμότητα

Το τελευταίο κουτί του συρταριού της συσκευασίας περιέχει το καλώδιο σύνδεσης.

Η πιο σωστά, τα καλώδια, καθώς το Everest Max έρχεται με ένα sleeved καλώδιο USB A σε USB C μήκους 2 μέτρων καθώς και μια μικρή προέκταση USB C σε USB C, μήκους 15 εκατοστών.

Η προέκταση μπορεί να τοποθετηθεί μόνιμα στο πληκτρολόγιο και να οδηγηθεί από τα σχετικά κανάλια είτε στο κέντρο είτε στο 1/4 από δεξιά ή αριστερά.

Επάνω σε αυτή, μπορεί να τοποθετηθεί το κυρίως καλώδιο, κάνοντας την αποσύνδεση και μεταφορά του Everest Max πανεύκολη, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κάθε φορά δρομολόγηση του καλωδίου μέσα στα κανάλια του κάτω μέρους. Φυσικά, αν το προτιμάμε, μπορούμε να παραλείψουμε την προέκταση και να χρησιμοποιήσουμε απ' ευθείας το κυρίως καλώδιο.

Τόσο προέκταση όσο και το κυρίως καλώδιο είναι sleeved και υψηλής ποιότητας. Δεν τα λες λεπτά ως καλώδια, ιδίως το μεγάλο, αλλά είναι λεπτότερα από αντίστοιχα καλώδια που έχω δει σε άλλα πληκτρολόγια.

HotKeys

Με τη χρήση του πλήκτρου FN σε συνδυασμό με άλλα πλήκτρα, μπορούμε να έχουμε ένα σύνολο λειτουργιών, οι οποίες περιγράφονται στην παρακάτω εικόνα. Οι λειτουργίες αυτές είναι ενσωματωμένες στο πληκτρολόγιο και δεν εξαρτώνται από κάποιο λογισμικό.

Μια διόρθωση στην παραπάνω εικόνα είναι ότι το FN+Επάνω Βέλος δεν κάνει κύκλο ανάμεσα στα 3 επίπεδα φωτεινότητας του RGB και την απενεργοποίησή του. Απλά μας πηγαίνει στο αμέσως ισχυρότερο επίπεδο. Το FN+Κάτω Βέλος μας πηγαίνει αντίστοιχα στο αμέσως χαμηλότερο και από το πιο χαμηλό, στην απενεργοποίηση.

Οθόνες

Οι οθόνες των 4ων ρυθμιζόμενων πλήκτρων του NumPad είναι τύπου RGB και ανάλυσης 72x72 pixels. Είναι αρκετά φωτεινές αλλά δυστυχώς η φωτεινότητά τους ελέγχεται παράλληλα με αυτή των Cherry MX και ακόμη σβήνει εντελώς μαζί τους. Θα έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστός έλεγχος φωτεινότητας για τις οθόνες.

Η ποιότητά τους είναι επαρκής για το σκοπό που εξυπηρετούν και σίγουρα εντυπωσιάζουν και μόνο με την ύπαρξή τους, ενώ προσθέτουν και ουσιώδη λειτουργικότητα.

Η οθόνη του Media Pad είναι τύπου RGB IPS, αρκετά φωτεινή αλλά όχι τόσο όσο των οθονών των σχετικών πλήκτρων του NumPad, ανάλυσης 240x204 pixels, κυκλική με επίπεδο κάτω μέρος, όπως είχαμε δει σε κάποια smart watch όταν πρωτοκυκλοφόρησαν οι κυκλικές οθόνες. Η επιλογή της εδώ μάλλον έγινε για μείωση του κόστους, καθώς οι εντελώς κυκλικές οθόνες είναι ακριβότερες. Είναι όμως τέτοια η χρήση της και ο σχεδιασμός του μενού που ούτε φαίνεται ούτε ενοχλεί.

Αυτό που ενοχλεί είναι το ίδιο πρόβλημα του ελέγχου της φωτεινότητας μαζί με των Cherry MX, όπως αναφέρθηκε παραπάνω και μάλιστα περισσότερο καθώς όπως είπαμε η εν λόγω οθόνη είναι λιγότερο φωτεινή. Είναι πάντως πολύ βολική η χρήση του περιστροφικού επιλογέα, με την οθόνη και ανεβάζει το Everest Max σε άλλο επίπεδο.

Ποιότητα Κατασκευής και Φινίρισμα

Η ποιότητα κατασκευής του Everest Max είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς τα υλικά, το φινίρισμα και η κατασκευή δεν αφήνουν κανένα απολύτως παράπονο, ενώ η φροντίδα στο σχεδιασμό και την κατασκευή είναι έκδηλη.

Το μοναδικό σημείο στο οποίο έχω αντίρρηση είναι ότι το εφέ βουρτσίσματος στο αλουμίνιο περιορίζεται στο περιμετρικό, ανυψωμένο τμήμα, ενώ το χαμηλωμένο κεντρικό τμήμα του που φιλοξενεί τα πλήκτρα φέρει τα σημάδια που αφήνει το κοπτικό του CNC. Σε κάποιους μπορεί να αρέσει αυτό, εμένα όμως μου φαίνεται σαν παράλειψη δύο βημάτων της κατασκευής, δηλαδή της λείανσης και του βουρτσίσματος, έτσι ώστε να ελαττωθεί το κόστος.

Το τμήμα μάρκετινγκ της Everest μάλλον συμφωνεί, καθώς στις φωτογραφίες που έχουν στην ιστοσελίδα τους, τα τμήματα αυτά τα έχουν επεξεργαστεί (χωρίς μεγάλη επιτυχία) έτσι ώστε να μοιάζουν όμοια με τα βουρτσισμένα.

Σε κάθε περίπτωση, και με εξαίρεση το παραπάνω, που μπορεί κάποιος να το πει και λεπτομέρεια, τα υλικά, η κατασκευή, ο σχεδιασμός, η αισθητική και η λειτουργικότητα δημιουργούν ένα εντυπωσιακό και αρμονικό σύνολο.

Πλήκτρα Cherry MX

Όπως έχουμε πει, το Everest Max χρησιμοποιεί διακόπτες Cherry MX και το συγκεκριμένο δείγμα που έχουμε στα χέρια μας, τους Cherry MX Speed.

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των διακοπτών φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. Πρόκειται για διακόπτες που σε αντίθεση με τα άλλα μοντέλα της εταιρίας τα οποία ενεργοποιούνται αφού διανύσουν 2 χιλιοστά κατά το πάτημα, ενεργοποιούνται μόλις στα 1,2 χιλιοστά, δίνοντας ταχύτερη ανταπόκριση και ένα απειροελάχιστο πλεονέκτημα στους hardcore gamers. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τους θυμίζουν τους διακόπτες Cherry MX Red, καθώς έχουν την ίδια operating force και δε διαθέτουν απτικό ή ηχητικό feedback.

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει το σημείο ενεργοποίησης και επαναφοράς του διακόπτη.

Η ευκολία με την οποία, με χρήση του παρεχόμενου εργαλείου, μπορεί κανείς να αφαιρέσει τα Key Caps και εν συνεχεία τους διακόπτες Cherry MX και να τοποθετήσει άλλους στη θέση τους είναι καταπληκτική. Το είπα, θα το ξαναπώ και θα το λέω: Θα έπρεπε ΌΛΑ τα πληκτρολόγια που φέρουν μηχανικούς διακόπτες να έχουν τέτοια κατασκευή. Δια νόμου.

Η Everest διαθέτει το Everest Max με επιλογή οποιουδήποτε από τους παρακάτω τύπου Cherry MX διακόπτες, τα βασικά χαρακτηριστικά των οποίων φαίνονται στην παρακάτω εικόνα.

Με την ευκολία στην αντικατάσταση και με τα kit διακοπτών που διαθέτει η εταιρεία σε λογικές τιμές, ακόμα και η αντικατάσταση όλων των πλήκτρων του Everest Max, αν ο χρήστης επιθυμεί μια αλλαγή, είναι μια απλή και βιώσιμη λύση.

Οι αυθεντικοί σταθεροποιητές Cherry MX που χρησιμοποιεί το Everest Max, σε συνδυασμό με το ειδικό, υψηλής ποιότητας λιπαντικό της Krytox και τη μετατροπή του σταθεροποιητή του Space για ακόμα καλύτερη αίσθηση, προσφέρουν μοναδική αίσθηση στο πάτημα των μεγάλων πλήκτρων.

Φωτισμός RGB

Ο φωτισμός RGB που προσφέρει το Everest Max, με 16,7 εκατομμύρια χρώματα και 4 επίπεδα φωτεινότητας, είναι εντυπωσιακός.

Η διαδοχή και μετάβαση των χρωμάτων είναι απόλυτα ομαλή, προσφέροντας μια ευχάριστη εμπειρία.

Ας δούμε μερικά από τα εφέ φωτισμού που διαθέτει το Everest Max 

Breathing - Rainbow :       

Color Wave - Rainbow:

Matrix:

Παράλληλα με τους διακόπτες Cherry MX τα εφέ επεκτείνονται και σε μία σειρά LED που βρίσκονται στο πλάι του πληκτρολογίου, σε εκείνη την ύποπτη σχισμή που είχαμε παρατηρήσει.

Αν αφαιρέσουμε ένα Key Cap, βλέπουμε πώς ακριβώς φαίνονται τα χρώματα πάνω στο διακόπτη Cherry MX.

Παράλληλα με την πανδαισία χρωμάτων που είδαμε, η οθόνη του Media Dock μπορεί να μας δείχνει συνεχώς χρήσιμες πληροφορίες, όπως εδώ το ποσοστό χρήσης του επεξεργαστή.

Τα  Artisan Key Caps δεν αφήνουν πολύ από το φως να περνάει, αλλά παραμένουν πανέμορφα!

Μοναδικό αρνητικό σημείο στον σχεδιασμό των ABS Key Caps είναι ότι τα πλήκτρα με διπλή λειτουργία έχουν τη βασική τους λειτουργία αρκετά χαμηλά, και έτσι αυτή δε φωτίζεται με την ίδια ένταση.

PBS Key Caps

Στην παραμετροποίηση του Everest Max κατά την αγορά, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε αντί των ABS Key Caps, να έρθει με PBT Key Caps. Αυτά είναι διαθέσιμα μόνο σε layout US ANSI, που έτσι κι αλλιώς θα επιλέξουν οι Ελληνόφωνοι χρήστες, καθώς Ελληνικό layout δε διατίθεται. Αυτή η επιλογή επιβαρύνει το κόστος κατά €30. Εγώ τα παρέλαβα ξεχωριστά και ήρθαν σε ένα πολυτελές κουτί, με μια πολύ χρήσιμη βάση και έναν εξολκέα, που δε χρειάστηκε καθώς το εργαλείο που περιλαμβάνεται στα παρελκόμενα του Everest Max είναι καλύτερο.

Τι είναι ta PBS Key Caps και γιατί τα ονομάζουν και Double Shot; Πρόκειται για Key Caps που αποτελούνται από 2 κομμάτια PBT πλαστικού, το ένα σε λευκό-διαφανές-γαλακτερό που αφήνει το φως να περνάει από μέσα του και το άλλο στο χρώμα των Key Caps, στην περίπτωσή μας μαύρο.

Ο τρόπος που κατασκευάζεται το κάθε Keycap και το πώς σχηματίζεται το σύνολο φαίνεται στην παρακάτω εικόνα:

Βλέπουμε ότι τα 2 κομμάτια πλαστικό ταιριάζουν όπως το κλειδί στην κλειδαριά και σχηματίζουν ένα σώμα. Το πλεονέκτημα είναι ότι όσο και αν δουλευτεί το πλήκτρο, όσο και αν φθαρεί η επιφάνειά του, το σύμβολο στην επιφάνεια του Key Cap θα παραμείνει αναλλοίωτο! Αν προσθέσουμε και την πιο στιβαρή κατασκευή με το μεγαλύτερο πάχος των τοιχωμάτων και τη χρήση PBT αντί για ABS πλαστικού, καταλαβαίνετε τα PBT Key Caps είναι με τεράστια διαφορά πιο ανθεκτικά από τα αντίστοιχα ABS.

Είναι όμως παράλληλα εξ ίσου εμφανές ότι η διαδικασία παραγωγής τους είναι επίσης με τεράστια διαφορά πιο πολύπλοκη και απαιτητική, συνεπώς δικαιολογείται το μεγαλύτερο κόστος.

Εδώ βλέπουμε τους 2 τύπους Key Caps, PBT στα αριστερά και ABS στα δεξιά. Οι διαφορές είναι εμφανείς.

Ακόμα και το βάρος τους είναι σημαντικά διαφορετικό.

Ένα ακόμη πλεονέκτημα του σχεδιασμού των PBT Key Caps για το Everest Max είναι ότι τα πλήκτρα διπλής λειτουργίας είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε ο φωτισμός να είναι σωστός και ομοιόμορφος και για τα 2 σύμβολα. Στην παρακάτω εικόνα το 7 είναι PBT και το 8 ABS.

Εδώ βλέπουμε το τα PBT Key Caps τοποθετημένα. Μπορείτε να δείτε το μοναδικό ABS KeyCap και πόσο διαφορετικό φαίνεται (το 7).

Δοκιμές

Στις δοκιμές που κάναμε, το Everest Max  τα πήγε εξαιρετικά.

Το NKRO επιβεβαιώθηκε, αφού όπως μπορείτε να δείτε, μπορέσαμε να καταγράψουμε όλα τα πλήκτρα του πληκτρολογίου ταυτόχρονα.

Ο έλεγχος για ghosting δεν έδειξε το παραμικρό πρόβλημα, κάτι που ήταν αναμενόμενο και από τα επιτυχή αποτελέσματα της λειτουργίας NKRO. Δοκιμάστηκαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί πλήκτρων που τυπικά μπορεί να προκαλούν ghosting και μπορέσαμε να γράψουμε τη φράση "THE QUICK BROWN FOX JUMPS OVER THE LAZY DOG" κρατώντας πατημένα και τα 2 πλήκτρα Shift ταυτόχρονα.

Η πληκτρολόγηση ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη και η ποιότητα κατασκευής κορυφαία.

Τόσο στη χρήση σε παιχνίδια όσο και στη συγγραφή του παρόντος review, το Everest Max δεν άφησε κανένα παράπονο.

Λογισμικό Base Camp

Βασικό τμήμα της εμπειρίας του χρήστη κάθε πληκτρολογίου αυτής της κατηγορίας καθορίζεται από τις δυνατότητες και την ποιότητα του συνοδευτικού λογισμικού. Το συνοδευτικό λογισμικό που προσφέρει η Mountain για το Everest Max ονομάζεται Base Camp. To Base Camp μας υποδέχεται με την παρακάτω εικόνα, η οποία στο επάνω μέρος έχει ένα κεντρικό μενού.

Το λογότυπο της εταιρίας στα αριστερά μας φέρνει σε αυτή την καρτέλα, της οποίας το επάνω μέρος έχει τον τύπο, το όνομα και την εικόνα της κάθε υποστηριζόμενης συσκευής και την επιλογή της παραμετροποίησής της (Customize).

Από κάτω υπάρχουν (πέραν του δέοντος) ευμεγέθεις σύνδεσμοι για τη σελίδα υποστήριξης της εταιρίας, τη σελίδα δημοσκόπησης και για το ηλεκτρονικό της κατάστημα. Ακόμα πιο κάτω και σαφώς πιο διακριτικοί, βρίσκονται σύνδεσμοι για τις σελίδες της εταιρίας στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα.

Δεξιά από το λογότυπο υπάρχουν καρτέλες με το όνομα της κάθε συσκευής. Στην περίπτωσή μας, EVEREST. Είτε πατήσουμε στο όνομα της συσκευής στο μενού της κορυφής είτε στο πλήκτρο Customize, ανοίγει η καρτέλα παραμετροποίησης της συσκευής.

Αυτή έχει ένα κάθετο μενού στα αριστερά με 6 στοιχεία. Το πρώτο, που είναι επιλεγμένο κατά την είσοδό μας στην καρτέλα, αφορά τα προφίλ.

Εδώ μπορούμε να δημιουργήσουμε, να σβήσουμε, να αντιγράψουμε, να εισάγουμε, να εξάγουμε και να ονομάσουμε τα προφίλ της συσκευής μας καθώς και να καθορίσουμε ένα πρόγραμμα που όταν τρέξει, θα ενεργοποιείται αυτόματα το κάθε προφίλ.

Και εδώ έχουμε μια σημαντική συζήτηση. Βλέπετε, για να καταλάβει κανείς τη λογική του Everest Max και του Base Camp πρέπει να κατανοήσει ότι τα προφίλ, καθώς και όλες οι ρυθμίσεις δεν αποθηκεύονται στο Base Camp αλλά στη μνήμη Flash του ίδιου του Everest Max. Αυτό έχει ως συνέπεια κάποια πλεονεκτήματα αλλά και κάποια μειονεκτήματα.

Συγκεκριμένα, εφ' όσον τα προφίλ βρίσκονται στο ίδιο το πληκτρολόγιο, αυτά είναι ανεξάρτητα από την ύπαρξη του Base Camp. Μπορείτε αφού τα δημιουργήσετε και τα αποθηκεύσετε στο Everest Max, να μην εκτελείτε καν το Base Camp ή ακόμα και να το απεγκαταστήσετε. Ή να πάρετε το Everest Max και να το μεταφέρετε σε έναν άλλο υπολογιστή, χωρίς να χρειαστεί να εγκαταστήσετε το Base Camp. Καλό ακούγεται, αλλά στην πράξη υπάρχουν θέματα.

Για αρχή, τα προφίλ περιορίζονται στα 5 που μπορεί να χωρέσει το πληκτρολόγιο. Επιπλέον, η εγγραφή κάθε αλλαγής απ' ευθείας στην Flash του πληκτρολογίου καθυστερεί σημαντικά την κάθε κίνηση που κάνουμε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δημιουργούνται και αρκετά προβλήματα στη χρήση, όπως για παράδειγμα αν κάνουμε κάποια κίνηση στο Base Camp πριν ολοκληρωθεί η μεταφορά της προηγούμενης πληροφορίας στο Everest Max, τα πράγματα μπερδεύονται!

Κατά την χρήση του Base Camp για αυτό το review, ήρθα αντιμέτωπος με αρκετά προβλήματα. Για παράδειγμα, στο παρακάτω video, μπορούμε να δούμε το Base Camp να αδυνατεί να αλλάξει το προφίλ (εμφανές καθώς το προφίλ 1 έχει στατικό μπλε φωτισμό και το προφίλ 2 έχει Rainbow Wave), ενώ η αλλαγή προφίλ είναι κανονικά λειτουργική μέσω του Media Dock.

Τα προβλήματα που αντιμετώπισα λόγω του παραπάνω είναι πολλά και ποικίλα. Χρειάζεται υπομονή, προσοχή και προσπάθεια για να χρησιμοποιήσει κανείς το Base Camp έτσι ώστε να παραμετροποιήσει το Everest Max κατά τις προτιμήσεις του. Τα προβλήματα αυτά τα έχει αναφέρει αναλυτικά ο αγαπητός συνάδελφος @alfasif στο review του Mountain Makalu 67 Lightweight Mouse, το οποίο χρησιμοποιεί επίσης το Base Camp για την παραμετροποίησή του. Η μετάβαση από την έκδοση 1.0.27 που δοκίμασε ο συνάδελφος στην τρέχουσα έκδοση 1.0.36 που δοκιμάζουμε σε αυτό το review δε φαίνεται να διόρθωσε τα σχετικά προβλήματα.

Εκτός των προβλημάτων, η επιλογή να αποθηκεύονται όλα στην ίδια τη συσκευή επιφέρει και περιορισμούς. Για παράδειγμα, φαίνεται ότι ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει την αυτόματη ενεργοποίηση κάποιου προφίλ όταν τρέχει κάποιο πρόγραμμα. Προσοχή όμως! Κάνει ακριβώς αυτό που λέει. Ενεργοποιεί το προφίλ όταν τρέχει το πρόγραμμα, όχι όταν έρχεται στο προσκήνιο. Έτσι, αν έχω ένα προφίλ για το Microsoft Word και ένα για το Adobe Photoshop,τρέξω και τα 2 προγράμματα και θέλω να εργάζομαι πότε στο ένα παράθυρο και πότε στο άλλο, συμβαίνουν τα εξής:

• Όταν τρέξω το Microsoft Word, ενεργοποιείται το ανάλογο προφίλ του Everest Max.
• Όταν στη συνέχεια τρέξω το Adobe Photoshop, ενεργοποιείται το προφίλ που έχω αντιστοιχίσει σε αυτό.
• Αν φέρω τώρα στο προσκήνιο ξανά το Microsoft Word, δε συμβαίνει τίποτα. Συνεχίζω να έχω το προφίλ που ενεργοποιήθηκε όταν έτρεξα το Adobe Photoshop.

Από τα παραπάνω είναι εμφανές ότι η συγκεκριμένη λειτουργία είναι ακατάλληλη για χρήση κατά τη διάρκεια multitasking.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Για να επιστρέψουμε στα προβλήματα, όλα τα παραπάνω συμβαίνουν είτε τρέχει το Base Camp, είτε όχι, αλλά η επιλογή "Load previously used profile after closing program" (Φόρτωση προηγούμενου προφίλ με την έξοδο από το πρόγραμμα) λειτουργεί μόνο με το Base Camp ενεργό. Αν το Base Camp δεν είναι ενεργό και τρέξω το Microsoft Word, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα το αντίστοιχο προφίλ αλλά όταν κλείσω το Microsoft Word το σχετικό προφίλ θα παραμείνει ενεργό. Αν στη συνέχεια τρέξω το Base Camp, θα λειτουργήσει εκ των υστέρων η επιστροφή στο προηγούμενο προφίλ.

Ελπίζω ότι μέσα από αυτά τα παραδείγματα έγινε σαφές ότι ο τρόπος λειτουργίας του Base Camp, με απ' ευθείας εγγραφή των επιλογών στη Flash της συσκευής, αν και φιλόδοξος, στην πράξη δεν είναι λειτουργικός και περισσότερο δημιουργεί περιορισμούς και προβλήματα παρά εξυπηρετεί.

Για να δούμε ακόμα καλύτερα τους περιορισμούς, ας πάμε στο δεύτερο στοιχείο του μενού στα αριστερά, το Lighting (φωτισμός), όπου είναι εμφανές ότι περιορισμοί υπάρχουν και στα εφέ φωτισμού. Το Everest Max διαθέτει 7 εφέ φωτισμού και τη δυνατότητα να λειτουργεί χωρίς φωτισμό. Αυτά είναι όμορφα, εντυπωσιακά και ωραία εκτελεσμένα και προσφέρουν κάποια (πολύ) βασική παραμετροποίηση. 

Τα πρώτα 6 εφέ φωτισμού είναι τα εξής:

Όπως είδατε η παραμετροποίησή τους είναι βασική και εύκολη. Η 7η επιλογή είναι το Custom, όπου μπορούμε να ορίσουμε το χρώμα κάθε LED χωριστά, είτε αυτό ανήκει σε πλήκτρο, είτε στην περιμετρική σχισμή. Αυτό δημιουργεί ένα στατικό εφέ, με τα χρώματα του φωτισμού ορισμένα όπως τα θέλει ο χρήστης. Η ένταση πάντως δεν ορίζεται ανά LED και η ρύθμισή της αφορά το φωτισμό ολόκληρου του πληκτρολογίου.

Άκρως απογοητευτικό σε σχέση με τις δυνατότητες δημιουργίας Custom φωτισμού σε λογισμικά ανταγωνιστικών προϊόντων, όπου βρίσκουμε δυνατότητες αλλαγής χρώματος και έντασης, σε σχέση με το χρόνο και ανά LED.

Η τελευταία επιλογή είναι η απενεργοποίηση του φωτισμού.

Και αυτό είναι όλο. Ούτε δυνατότητα χρήσης κάποιου εφέ (εκτός του Custom) σε καθορισμένα μόνο πλήκτρα, ούτε δυνατότητα χρήσης περισσοτέρων του ενός εφέ σε επίπεδα (layers), όπως έχουμε δει στο παρελθόν από ανταγωνιστικά προϊόντα. 

Για παράδειγμα, προσωπικά μου αρέσει να έχω ένα στατικό φωτισμό και πάνω σε αυτόν να έχω Reactive, δηλαδή να αλλάζει για λίγο χρώμα όποιο πλήκτρο πατάω και στη συνέχεια να κάνει fade πίσω στο στατικό χρώμα. Όνειρα θερινής νυκτός για το Base Camp και αυτό όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά λόγω της επιλογής αποθήκευσης των προφίλ μόνο στη συσκευή. Σημειωτέο ότι ούτε τα ανταγωνιστικά προϊόντα που έχουμε δει υποστηρίζουν επίπεδα (layers) στα εφέ φωτισμού στα προφίλ που αποθηκεύουν στο hardware, αλλά τα υποστηρίζουν μια χαρά στα software προφίλ.

Το τρίτο στοιχείο στο μενού αριστερά είναι το Key Binding (δέσμευση των πλήκτρων σε συγκεκριμένη λειτουργία εκτός της προκαθορισμένης) και λειτουργεί απροβλημάτιστα. 

Παρακάτω φαίνονται (τμηματικά) οι κατηγορίες των επιλογών.

Αν για παράδειγμα επιλέξουμε OS Commands (εντολές λειτουργικού συστήματος) έχουμε ένα δεύτερο μενού με πληθώρα επιλογών και ούτω καθ' εξής.

Αν το πλήκτρο που παραμετροποιούμε είναι ένα από τα 4 πλήκτρα του NumPad με οθόνη, τότε στο κάτω δεξιά μέρος του παραθύρου βλέπουμε και την εικόνα που δείχνει η αντίστοιχη οθόνη του πλήκτρου.

Πατώντας επάνω της, μπορούμε να επιλέξουμε κάποιο από τα προκαθορισμένα εικονίδια ή να φορτώσουμε κάποιο από ένα αρχείο. Θυμίζω ότι η ανάλυση της κάθε οθόνης είναι 72x72 pixels.

Η τέταρτη επιλογή του μενού στα αριστερά αφορά τα Macro (μακροεντολές). Μπορεί να γίνει καταγραφή του πληκτρολογίου ή / και του ποντικιού, με προεπιλεγμένη καθυστέρηση μεταξύ των κινήσεων ή και χωρίς.

Μετά την καταγραφή υπάρχει δυνατότητα επισκόπησης και διόρθωσης του κάθε Macro καθώς και διάφορες άλλες επιλογές που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα.

Το πέμπτο στοιχείο (Milla) του μενού στα αριστερά αφορά το Display Dial του  Media Dock. Επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του κάθε ενός από τα 8 μενού που περιέχει καθώς και άλλες ρυθμίσεις που φαίνονται στην παρακάτω εικόνα.

Εξαιρετικό κομμάτι Hardware το Media Dock και η περιορισμένη εκμετάλλευσή του από το Base Camp είναι το λιγότερο σοκαριστική! Περίμενα τη δυνατότητα δημιουργίας custom μενού και απεριόριστων λειτουργιών, αλλά βλέπετε, η αποθήκευση των πάντων στη συσκευή το απαγορεύει!

Ακόμα και το Custom mode, που μόλις το είδα γεννήθηκαν ελπίδες δεν αφορά παρά μόνο την επιλογή να έχουν τα 4 πρώτα πλήκτρα του Media Dock τις προκαθορισμένες τους λειτουργίες ή λειτουργίες που μπορεί να προγραμματίσει ο χρήστης μέσα από το Key Binding. Έτσι, από αυτήν την καρτέλα ενεργοποιείται και απενεργοποιείται το σχετικό μενού στο Media Dock έτσι ώστε όταν είναι ενεργό, να μπορεί να χρήστης να πάει στο Custom mode. Και είναι τόσο κακοσχεδιασμένο αυτό ώστε αν επιλέξει κάποιος το Custom Mode, πρέπει να μείνει εκεί για να λειτουργούν τα media keys με τα custom bindings, απαγορεύοντας την παράλληλη χρήση του Media Dock για έλεγχο οποιασδήποτε άλλης λειτουργίας. Απίστευτο fail.

Έκτη και τελευταία επιλογή του μενού στα αριστερά είναι το Settings (ρυθμίσεις) που αφορά βασικές ρυθμίσεις της συσκευής.

Βλέπουμε τις εξής δυνατότητες:

• Αναβάθμιση του Firmware.
• Δυνατότητα να επιλέξουμε ποιους συνδυασμούς πλήκτρων θα απενεργοποιεί το Gaming Mode.
• Δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε το φωτισμό των ίδιων των Caps Lock / Num Lock / Scroll Lock όταν είναι ενεργά (για παράδειγμα σε περίπτωση που δε διαθέτουμε το Media Dock).
• Δυνατότητα επιλογής του layout των πλήκτρων.
• Επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων.
• Λήψη του Manual.

Το τρέχον firmware είναι το 43.22.18.

Κάπως έτσι τελειώσαμε με τις επιλογές που αφορούν το Everest Max. Πάμε τώρα στο γρανάζι επάνω δεξιά, που αφορά τις ρυθμίσεις του ίδιου του Base Camp. Οι επιλογές είναι αυτονόητες και φαίνονται την παρακάτω εικόνα.

Η τρέχουσα έκδοση του Base Camp κατά τη συγγραφή του παρόντος review είναι η 1.0.36.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τo Base Camp υποστηρίζει συνεργασία με το OBS Studio.

Το εικονίδιο του Base Camp στο System Tray είναι το λογότυπο της Mountain και το δεξί κλικ επάνω του ανοίγει το βασικότερο μενού που μπορεί να υπάρξει.

Συνολικά, το Base Camp είναι τόσο απογοητευτικό όσο γοητευτικό είναι το Everest Max. Η επιλογή της αποθήκευσης όλων των επιλογών και ρυθμίσεων στην Flash του Everest Max φαντάζει αρχικά ενδιαφέρουσα ιδέα αλλά η υλοποίησή της, είτε λόγω απροσπέραστων περιορισμών που θέτει αυτός ο τρόπος λειτουργίας είτε λόγω κακής υλοποίησης, περιορίζει τη λειτουργικότητα ενός φανταστικού hardware!

Εν κατακλείδι

Φτάσαμε στον απολογισμό ενός μεγάλου review που αφορά την υλοποίηση μιας ακόμα μεγαλύτερης ιδέας. Το Everest Max της Mountain είναι πραγματικά ένα πληκτρολόγιο που έχει όλα όσα θα μπορούσε κανείς να ονειρευτεί, άψογη ποιότητα και απαράμιλλες δυνατότητες παραμετροποίησης.

Κάνει πράγματα που κανένα άλλο πληκτρολόγιο δεν πλησιάζει καν και τα κάνει με ποιότητα και χωρίς παραλείψεις. Διαθέτει:

• Φωτισμό RGB.
• Προσθαφαιρούμενους από το χρήστη διακόπτες Cherry MX κάθε τύπου (το δείγμα μας ήρθε με Cherry MX Speed).
• Προσθαφαιρούμενο NumPad με δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά από το κυρίως πληκτρολόγιο και με 4 πλήκτρα με οθόνες.
• Προσθαφαιρούμενο Media Dock με ρόδα επιλογής με ενσωματωμένη οθόνη και δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά.
• USB Hub 3.2 Gen 1

Και μια πληθώρα άλλων σημαντικών λεπτομερειών που δεν χωράνε στον απολογισμό αλλά αναλύθηκαν παραπάνω.

Η παρακάτω εικόνα συνοψίζει τα βασικότερα από τα - εντυπωσιακά - χαρακτηριστικά του Everest Max.

Όλα αυτά είναι πραγματικά ονειρεμένα και αν το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, τότε όλα θα είναι τέλεια! Και όντως, το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, καθώς το Everest Max κοστίζει €249.99, με τα μεταφορικά και μπορεί να αγοραστεί από την ιστοσελίδα της εταιρίας. Υπάρχει δυνατότητα επιλογής τού τύπου των διακοπτών με τους οποίους θα έρθει εξοπλισμένο, ενώ κάποιοι από αυτούς επιφέρουν επιβάρυνση της τάξης των €10.  Μπορεί επίσης να αναβαθμιστεί με PBT Double Shot Key Caps, με επιβάρυνση €30. Το Everest Max συνοδεύεται από διετή εγγύηση.

Μόνο που... όλα δεν είναι τελικά τέλεια. Και αυτό γιατί η φαινομενικά καλή επιλογή να αποθηκεύονται όλες οι επιλογές και ρυθμίσεις στο ίδιο το πληκτρολόγιο, σε συνδυασμό με - ενδεχομένως - κακό προγραμματισμό έχουν οδηγήσει σε ένα προβληματικό και ελλιπές λογισμικό που πραγματικά κρατάει πίσω το προϊόν. Μπορώ μόνο να ευχηθώ να αλλάξει αυτό στο μέλλον, γιατί είναι πραγματικά κρίμα ένα τόσο καλό hardware να περιορίζεται τόσο από το software.

Ο Kαλός
- Εξαιρετική αισθητική, ποιότητα κατασκευής και υλικών και φινίρισμα.
- Φωτισμός RGB στα πλήκτρα και περιμετρικά.

- Προσθαφαιρούμενοι από το χρήστη διακόπτες Cherry MX, κάθε τύπου.

- Προσθαφαιρούμενο NumPad με δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά από το κυρίως πληκτρολόγιο και με 4 πλήκτρα με οθόνες

- Προσθαφαιρούμενο Media Dock με ρόδα επιλογής με ενσωματωμένη οθόνη και δυνατότητα τοποθέτησης δεξιά ή αριστερά.

- Αυθεντικοί σταθεροποιητές πλήκτρων Cherry, με προσθήκη λιπαντικού της Krytox και βελτιστοποίηση σταθεροποιητή του Space.

- Σύνδεση μέσω υποδοχής USB C στο πληκτρολόγιο.

- NKRO και απουσία ghosting.

- 1000Hz / 1ms polling rate

- Multimedia Keys.

- Αποθήκευση 5 προφίλ στο πληκτρολόγιο.

- Wrist rest με αφρολέξ και δερματίνη.

- Πληθώρα επιλογών παραμετροποίησης κατά την παραγγελία.

- Διαθέσιμα πακέτα και αξεσουάρ για παραμετροποίηση αργότερα.

- Hot Keys, αποθηκευμένα στο πληκτρολόγιο.

- Πλούσια συνοδευτικά αξεσουάρ.

- USB Hub 3.2 Gen 1 με 1 θύρα USB type A.

- Κανάλια δρομολόγησης καλωδίων στο κάτω μέρος.

Ο Κακός

- To λογισμικό Base Camp έχει σοβαρά προβλήματα και περιορισμένη λειτουργικότητα.

- To NumPad δε διαθέτει palm rest.

- Οι οθόνες ακολουθούν το επίπεδο φωτεινότητας των πλήκτρων και σβήνουν μαζί με αυτά. Θα έπρεπε να ελέγχονται χωριστά.

- Το φινίρισμα βουρτσισμένου αλουμινίου περιορίζεται στην περίμετρο, ενώ στο υπόλοιπο φαίνονται τα σημάδια του κοπτικού.

- Τα ABS Key Caps με διπλή λειτουργία έχουν τη βασική τους λειτουργία αρκετά χαμηλά, και έτσι αυτή δε φωτίζεται με την ίδια ένταση.

Ο Αδιάφορος

- Αίσθηση πατήματος πλήκτρων με οθόνες.

- Η τιμή είναι υψηλή για ένα πληκτρολόγιο αλλά λογική αν υπολογίσουμε όλα τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητές του.

Με βάση τα παραπάνω, η συνολική βαθμολογία του Everest Max είναι:

Ευχαριστούμε θερμά την Mountain για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 26/07/2021

Εισαγωγή

Πριν από περίπου 3 μήνες, είδαμε μια αναλυτική παρουσίαση του εξοπλισμού για video conference και streaming της Elgato. Και ενώ τα προϊόντα που αναλύσαμε καλύπτουν πλήρως όλες τις απαιτήσεις για υψηλής ποιότητας video conferencing και streaming, ένα προϊόν έλαμπε για της απουσίας του.

Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει σήμερα η Elgato, παρουσιάζοντας την πρώτη της webcam. Η Elgato Facecam είναι μια USB webcam με αρκετές ιδιαιτερότητες που την κάνουν μοναδική.

Ακολουθήστε μας λοιπόν στην αναλυτική παρουσίαση της Elgato Facecam για να δούμε μαζί αυτές τις ιδιαιτερότητες και αν η Elgato κατόρθωσε να μας προσφέρει ένα ακόμη επιτυχημένο προϊόν.

Φωτογράφιση

Αρχίζουμε φυσικά από τη συσκευασία, η οποία είναι στο σύνηθες στυλ της εταιρείας, με αποχρώσεις του μπλε. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

 v

Εντός, βρίσκουμε ένα σύντομο οδηγό με οδηγίες εγκατάστασης, σε 20 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής.

Κάτω από τον οδηγό, βρίσκουμε το κυρίως προϊόν προστατευμένο από ένα λευκό υφασμάτινο σακουλάκι και το κουτί με τα παρελκόμενα.

Τα παρελκόμενα δεν είναι παρά ένα USB A σε USB C καλώδιο, συνολικού μήκους 2 μέτρων και 4ων εκατοστών (μαζί με τα βύσματα) και ένα φυλλάδιο με οδηγίες ασφαλείας σε 14 γλώσσες, μη συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής.

Ώρα να αφαιρέσουμε το προστατευτικό σακουλάκι.

Η Elgato Facecam είναι μια σχετικά ογκώδης webcam, με μεγάλο καπάκι που προϊδεάζει για την ύπαρξη αναλόγως μεγάλου φακού. Στα αριστερά του εμπρός μέρους διακρίνεται παραλληλόγραμμο ενδεικτικό LED.

Το σχήμα της συνδυάζει κλασσικό - ρετρό και μοντέρνο, δημιουργώντας ένα καλαίσθητο σύνολο. Το ανάγλυφο λογότυπο της εταιρείας στο επάνω μέρος είναι γυαλιστερό και δημιουργεί ωραία αντίθεση με το ματ φινίρισμα της Elgato Facecam, όπως και το δαχτυλίδι στο καπάκι του φακού.

Στο πίσω μέρος συναντάμε γρίλιες, που εκτός από αισθητικό επιτελούν και λειτουργικό ρόλο για την ψύξη του επεξεργαστή της Elgato Facecam. Σημαντικό πλεονέκτημα - επιτέλους! - είναι η USB C υποδοχή, αντί της συνηθισμένης λύσης του ενσωματωμένου καλωδίου.

Η βάση της Elgato Facecam φέρει επίσης το λογότυπο της εταιρείας και μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στο γραφείο ή να ανοίξει για να αγκαλιάσει το επάνω μέρος του μόνιτορ. Ελαστικά ένθετα εξασφαλίζουν τη σταθερότητα της Elgato Facecam επάνω στο μόνιτορ.

Αν και το άνοιγμα είναι αρκετά μεγάλο, δεν ήταν αρκετό για το δικό μου μόνιτορ, που είναι ένα ΕΙΖΟ πάνω από 10 ετών. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα είναι υπέρ-αρκετό για κάθε σύγχρονο μόνιτορ.

Αν όμως δε μας καλύπτει η βάση αυτή, είτε για τον παραπάνω, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, είναι αφαιρούμενη. Το παξιμάδι είναι μια έξυπνη ιδέα που εξασφαλίζει ότι η βάση μπορεί να σφίξει ενώ είναι ευθυγραμμισμένη με την κάμερα.

Η αφαίρεση της βάσης αφήνει υποδοχή 1/4", συμβατή με όλα τα τρίποδα αλλά και τα Elgato Master Mount L και Elgato Flex Arm L που είδαμε προ τριμήνου.

Κάτω από το καπάκι, κρύβεται ένας εντυπωσιακά μεγάλος - για webam - φακός!

Και αν τον δούμε υπό γωνία, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αποτελείται από αρκετά στοιχεία!

Για σύγκριση, τον αντιπαραθέτουμε με αυτόν της Microsoft Webcam Studio, μιας από τις καλύτερες συμβατικές webcams που έχω χρησιμοποιήσει. Η διαφορά είναι εμφανής και προδιαθέτει για τεράστια διαφορά στην εικόνα.

Το μέγεθος του φακού, τα πολλά του στοιχεία, οι γρίλιες εξαερισμού, όλα αποπνέουν έναν αέρα που υπόσχεται υψηλή ποιότητα εικόνας. Για να δούμε, συνάδουν σε κάτι τέτοιο τα τεχνικά χαρακτηριστικά;

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Elgato Facecam, όπως τα αναφέρει η κατασκευάστρια εταιρεία, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Όπως βλέπουμε, η Elgato Facecam έχει ως μέγιστη ανάλυση τα 1080p, με frame rate τα 60 fps. Εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι θα ήταν ωραίο να είχε υποστήριξη 4K, αλλά η εταιρεία ισχυρίζεται ότι επί του παρόντος, δεν υπάρχουν ουσιώδεις, λειτουργικές λύσεις streaming ή video conferencing που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, οπότε επικεντρώθηκε στο να προσφέρει την καλύτερη δυνατή ποιότητα στα 1080p με την ομαλή κίνηση που προσφέρουν τα 60 fps. Δεν μπορώ να διαφωνήσω στη λογική αυτή.

Εκτός όμως από την ανάλυση και το frame rate, υπάρχουν πολλά αξιοσημείωτα στοιχεία στα τεχνικά χαρακτηριστικά της Elgato Facecam, όπως ο αισθητήρας Sony STARVIS CMOS, που προσφέρει εξαιρετική ποιότητα εικόνας, ακόμη και σε χαμηλό φωτισμό, χωρίς υψηλό θόρυβο.

Για να φτάσει όμως η εικόνα σε καλή κατάσταση στον αισθητήρα, χρειάζεται και ένας καλός φακός και εδώ η Elgato Facecam έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες που μπορεί να έχει κάποιος από μια webcam. Κι αυτό καθώς διαθέτει έναν ασφαιρικό φακό 8 στοιχείων από γυαλί με διάφραγμα F/2.4 και εστιακό μήκος αντίστοιχο με 24mm (σε full frame sensor). Μαζί με τις 18 αντί-ανακλαστικές επιστρώσεις και το φίλτρο αποκοπής υπερύθρων, εξασφαλίζει ποιότητα εικόνας που δεν έχουμε ξαναδεί σε webcam.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο φακός είναι prime, δηλαδή δεν έχει λειτουργία οπτικού zoom. Είναι όμως κατασκευασμένος έτσι ώστε να διατηρεί τα αντικείμενα εστιασμένα από τα 30 έως τα 120 εκατοστά, δηλαδή σε οποιαδήποτε απόσταση φυσιολογικής χρήσης μιας webcam. Και καθώς δεν υπάρχει ανάγκη για εστίαση, δεν υπάρχει και το ενοχλητικό focus hunting!

Το εστιακό μήκος των 24mm (σε full frame sensor) σημαίνει ότι η Elgato Facecam διαθέτει έναν ιδιαίτερα ευρυγώνιο φακό. Στα τεχνικά χαρακτηριστικά, το οπτικό πεδίο ορίζεται στις 82 μοίρες, ενώ στο λογισμικό αναφέρεται στις 83,2 μοίρες - σε κάθε περίπτωση, πολύ ευρυγώνιο. Υπάρχει η δυνατότητα ψηφιακού zoom έως και 4x, στις 24,4 μοίρες, αλλά αυτό θα υποτετραπλασιάσει και την ανάλυση.

Η εικόνα που περνάει από τον φακό και αποτυπώνεται στον αισθητήρα καταλήγει σε ένα εξαιρετικά προηγμένο - για webcam - σύστημα επεξεργασίας, το οποίο είναι ικανό να κάνει αυτόματη μέτρηση έκθεσης, είτε μέσου όρου, είτε με βαρύτητα στο κέντρο και να ορίσει την ταχύτητα κλείστρου και τη διόρθωση έκθεσης αυτόματα.

Το λογισμικό που συνοδεύει την Elgato Facecam όμως και το οποίο ονομάζεται Camera Hub, δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να επέμβει και να αλλάξει αυτά και πολλά άλλα στοιχεία της εικόνας, όπως αυτός επιθυμεί. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμο κατά τις λήψεις που έγιναν για το παρόν review, καθώς στις συνθήκες φωτισμού του χώρου μου η Elgato Facecam υπερφωτίζει κατά περίπου 0,6 stop, κάτι που μπόρεσα με μεγάλη ευκολία να διορθώσω μέσα από το Camera Hub. Ενδεχομένως κάποιο μελλοντικό firmware update να επιτρέψει στην Elgato Facecam να κάνει καλύτερη φωτομέτρηση, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Ο επεξεργαστής της Elgato Facecam δεν εξαντλείται όμως μόνο στα παραπάνω. Εκτελώντας εκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο, κάνει πολλές διορθώσεις στην εικόνα, με σκοπό τη βελτιώσή της. Λεπτομέρειες για αυτό βλέπουμε στην παρακάτω εικόνα.

Αυτό που δε φαίνεται στην εικόνα είναι ότι ο επεξεργαστής της Elgato Facecam στέλνει το βίντεο στον υπολογιστή σας ΑΣΥΜΠΙΕΣΤΟ! Αυτό επιτυγχάνει μεγάλη διαφορά στην ποιότητα εικόνας, καθώς αποφεύγονται τα artifacts που προκύπτουν από ένα επιπλέον - και αχρείαστο όπως απέδειξε η Elgato - στάδιο συμπίεσης. Έτσι εξηγείται και η απαίτηση διασύνδεσης της Elgato Facecam με USB 3.2 Gen 1 (5Gb/s).

Ας κάνουμε μερικούς υπολογισμούς. μια εικόνα 1080p αποτελείται από 1920x1080 pixels RGB, που απαιτούν 3 bytes έκαστο. Συνεπώς για κάθε frame έχουμε 1920x1080x3 = 6.220.800 Bytes. Αυτά είναι ίσα με 6.220.800x8 = 49.766.400 bits. Για ένα βίντεο με 60 τέτοια frames ανά δευτερόλεπτο, θέλουμε 49.766.400x60 = 2.985.984.000 b/s. Αν μετατρέψουμε αυτόν τον αριθμό σε Gb/s έχουμε 2,985,984,000/1024/1024/1024= 2,78 Gb/s. Κάτι παραπάνω από το μισό bandwidth του USB 3.2 Gen 1 (5Gb/s) δηλαδή.

Από αυτό εξάγουμε 2 συμπεράσματα. Πρώτον, η χρήση USB 2.0 θα ήταν φυσικά αδύνατη, αφού τα 480 Mb/s που προσφέρει δεν είναι αρκετά. Δεύτερον, αν η Elgato Facecam υποστήριζε 4K στα 30 fps θα χρειαζόταν διπλάσιο bandwidth οπότε θα έπρεπε να έχει διεπαφή USB 3.2 Gen 2 (10GB/s) και διπλάσιας ισχύος σύστημα επεξεργασίας της εικόνας.

Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ταχύτατα, επιτυγχάνοντας ένα ελάχιστο lag, που δεν απαιτεί καμία διόρθωση καθώς δεν ξεπερνάει τα 50 ms.

Την ψύξη του συστήματος, έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα και συνεχώς χωρίς να υπερθερμαίνεται, αναλαμβάνει μια μεγάλη αλουμινένια ψύκτρα, που βρίσκεται εσωτερικά από τις γρίλιες του πίσω μέρους.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι ρυθμίσεις που κάνουμε μέσω του Camera Hub αποθηκεύονται σε ενσωματωμένη μνήμη flash και έτσι παραμένουν στην Elgato Facecam όταν αυτή μετακινείται μεταξύ συστημάτων.

Τα βασικά χαρακτηριστικά που αναλύσαμε παραπάνω, καθώς και το κόστος της Elgato Facecam φαίνονται στην παρακάτω εικόνα. Είναι γεγονός ότι δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει μια webcam με κόστος που αγγίζει τα €200 ως οικονομική. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να την χαρακτηρίσει και ως υπερτιμημένη, όταν διαθέτει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που αναλύσαμε παραπάνω.

Είμαι σίγουρος ότι οι πιο παρατηρητικοί θα αναρωτήθηκαν πού είναι το μικρόφωνο της Elgato Facecam και ποια είναι τα χαρακτηριστικά του. Όχι, δεν ξέχασα να τα αναφέρω. Απλά δεν υπάρχει κάτι να αναφερθεί καθώς η Elgato Facecam δε διαθέτει μικρόφωνο. Η λογική της εταιρείας είναι ότι κανένα μικρόφωνο (λογικού κόστους) δεν μπορεί να αποδώσει στην απόσταση λειτουργίας μιας webcam και να προσφέρει τον ήχο που απαιτεί το κοινό στο οποίο στοχεύει το συγκεκριμένο προϊόν. Ας το παραδεχτούμε, όποιος προτίθεται να διαθέσει €200 για μια webcam, έτσι ώστε να έχει την αντίστοιχη ποιότητα εικόνας, θα απαιτήσει σίγουρα αντίστοιχα ποιοτικό ήχο, που δε θα μπορεί σε καμία περίπτωση να προσφέρει η webcam. Γιατί λοιπόν να αυξήσει η εταιρεία το κόστος του προϊόντος για κάτι που δε θα χρησιμοποιηθεί;

Η προσωπική μου θέση σε αυτό είναι ότι πάντα είναι καλό ένα μικρόφωνο, αλλά η λογική με την οποία εδώ αποφασίστηκε να μη συμπεριληφθεί στο προϊόν είναι σωστή. Ένα ανεξάρτητο μικρόφωνο θα προσφέρει σαφώς ανώτερη ποιότητα ήχου από οποιαδήποτε webcam και είμαι σίγουρος ότι κάθε streamer ή χρήστης video conference που προτίθεται να επενδύσει στην Elgato Facecam θα έχει ήδη επενδύσει σε αυτό.

Ποιότητα Κατασκευής

Για την ποιότητα κατασκευής της Elgato Facecam δεν έχω να πω πολλά. Είναι ένα ακόμη προϊόν της Elgato με άψογη ποιότητα κατασκευής και ποιοτικά υλικά.

Εγκατάσταση - Τοποθέτηση

Η τοποθέτηση της Elgato Facecam είναι εξαιρετικά απλή, όπως και κάθε άλλης webcam. Η βάση που παρέχεται είναι εξαιρετική και όπου αυτή δεν επαρκεί, η υποδοχή 1/4" παρέχει απεριόριστες δυνατότητες για εναλλακτικές μεθόδους στήριξης.

Συνδεσιμότητα

Η σύνδεση της Elgato Facecam με τον υπολογιστή γίνεται σε οποιαδήποτε θύρα USB 3.2 Gen1 (5Gb/s) - ή νεότερη - ή όπως ήταν γνωστή όταν κυκλοφόρησε, USB 3.0.

Αυτή εξασφαλίζει το απαραίτητο bandwidth, όπως είδαμε αναλυτικά στην παράγραφο των τεχνικών χαρακτηριστικών, έτσι ώστε να μεταφέρονται τα 2,78 Gb/s που απαιτούνται για το ασυμπίεστο video με ανάλυση 1080p και frame rate 60 fps που προσφέρει η Elgato Facecam.

Προσοχή χρειάζεται σε περίπτωση σύνδεσης της Elgato Facecam σε USB hub, έτσι ώστε το μοίρασμα του bandwidth με τις άλλες συνδεδεμένες σε αυτό συσκευές να μη στερήσει το απαραίτητο bandwidth από την Elgato Facecam.

Θεωρώ εξαιρετική κίνηση τη χρήση υποδοχής USB C αντί ενσωματωμένου καλωδίου, που προσφέρει ευελιξία στο μήκος καλωδίου που θα χρησιμοποιηθεί αλλά και δυνατότητα αντικατάστασής του αν αυτό φθαρεί.

Λογισμικό

Η Elgato Facecam αναγνωρίζεται από τα Windows 10 όπως οποιαδήποτε webcam και ως εκ τούτου, είναι διαθέσιμη σε κάθε πρόγραμμα επικοινωνίας που υποστηρίζει τη χρήση κάμερας. Δεν απαιτεί την εγκατάσταση οδηγών, καθώς είναι συσκευή κατηγορίας UVC.

Για την καταγραφή video τοπικά, στον υπολογιστή μας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του πολύ απλού και λειτουργικού προγράμματος "Camera" που περιλαμβάνεται στο λειτουργικό σύστημα και υποστηρίζει όλες τις webcams.

Η Elgato όμως προσφέρει και το δικό της πρόγραμμα καταγραφής και αποθήκευσης video, το οποίο ονομάζεται Elgato 4K Capture Utility και συνεργάζεται αποκλειστικά με τα δικά της προϊόντα, φυσικά, και προσφέρει κάποιες επιπλέον δυνατότητες και λειτουργίες, οι οποίες είναι ειδικά σχεδιασμένες για game streamers που καταγράφουν κάποιο παιχνίδι.

Ανοίγοντάς το, μας υποδέχεται μια οθόνη με 2 καρτέλες και το γνωστό γρανάζι για τις ρυθμίσεις επάνω δεξιά. Αριστερά από το γρανάζι βλέπουμε τις επιλογές ανάλυσης, frame rate και bit rate για το επικείμενο capture καθώς και τον ελεύθερο χώρο στο επιλεγμένο drive.

Στο κάτω μέρος της οθόνης βλέπουμε στα αριστερά τον τίτλο του παιχνιδιού για το οποίο γίνεται το capture (καθώς το προϊόν απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε game streamers) και τον τίτλο του capture.

Κάτω και δεξιά βλέπουμε με τη σειρά το εικονίδιο για τη λήψη ενός screenshot ακολουθούμενο από το εικονίδιο του μικροφώνου και το εικονίδιο της έντασης του ήχου από την πηγή του video (στην περίπτωση της Elgato Facecam δεν υπάρχει πηγή ήχου καθώς δε διαθέτει ενσωματωμένο μικρόφωνο). Τόσο η ένδειξη έντασης ήχου του μικροφώνου όσο και του εισερχόμενου ήχου μπορεί να απενεργοποιηθούν, όπως είναι το μικρόφωνο εδώ, οπότε και εξαφανίζονται οι σχετικές μπάρες έντασης, χωρίς να επηρεάζεται η πραγματική ηχογράφηση - καταγραφή.

Η μαγεία όμως υπάρχει στο κέντρο. Βλέπουμε το σύμβολο της παύσης, το σύμβολο της εγγραφής και ένα χρονόμετρο. Το σύμβολο της παύσης σταματάει τη λειτουργία του Flashback Recording, την πολύ βολική δηλαδή δυνατότητα να γυρίσουμε το χρόνο λίγο πίσω και να αρχίσουμε να καταγράφουμε από εκείνο το σημείο. Οπότε κάποιος που θέλει να καταγράψει το gameplay κάποιου παιχνιδιού δε χρειάζεται να είναι πανέτοιμος   να ξεκινήσει την καταγραφή ενώ παράλληλα παίζει. Μπορεί όταν τελειώσει το κομμάτι που παίζει, να γυρίσει το χρόνο πίσω και να αρχίσει την καταγραφή από όποιο σημείο θέλει. Το σύμβολο της εγγραφής, φυσικά, ξεκινάει και σταματάει την εγγραφή. Το χρονόμετρο δείχνει σε ποιο σημείο από την αρχή εγγραφής του Flashback Recording βρισκόμαστε. Η κίνηση μέσα στο χρόνο του Flashback Recording γίνεται σύροντας με το ποντίκι τη λευκή κουκίδα πάνω στη λευκή γραμμή που βρίσκεται σε όλο το πλάτος του παραθύρου του προγράμματος, πάνω από τα πλήκτρα ελέγχου που μόλις αναλύσαμε.

Εδώ βλέπουμε τι γίνεται αν πατήσουμε το σύμβολο της παύσης. Αυτό μετατρέπεται σε σύμβολο εκκίνησης, το χρονόμετρο σταματάει, η λευκή μπάρα πλέον δείχνει το διαθέσιμο Flashback Recording, με το κενό στα δεξιά της να αντιστοιχεί στο χρόνο που αυτό δεν είναι διαθέσιμο, ενώ παράλληλα η ένδειξη Live εμφανίζεται δεξιά από το χρονόμετρο. Πατώντας το σύμβολο της εκκίνησης, ξεκινάει και πάλι η καταγραφή Flashback Recording.

Το σύμβολο του i μέσα σε κύκλο, στα δεξιά του τίτλου του παιχνιδιού και της καταγραφής, που είδαμε κάτω αριστερά, ανοίγει ένα παράθυρο που μας επιτρέπει να τα αλλάξουμε, καθώς και να θέσουμε τα σχετικά Tags.

Και εδώ βλέπουμε κάτω δεξιά και την ένδειξη έντασης του μικροφώνου ενεργή.

Η καρτέλα Library μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε τακτοποιημένα τα video που έχουμε ήδη καταγράψει.

Ας πάμε τώρα στο γρανάζι, που ανοίγει ένα παράθυρο με 5 καρτέλες, το οποίο ονομάζεται Preferences (προτιμήσεις).

Η καρτέλα General έχει τη δυνατότητα ενεργοποίησης του Stream Link, που είναι η δυνατότητα να μοιράζεται το Stream μεταξύ του 4K Capture Utility και κάποιου προγράμματος όπως το OBS Studio ή το XSplit. Η λειτουργία είναι σε στάδιο Beta (δοκιμαστικό) και αν ενεργοποιηθεί ενεργοποιεί και το drop down μενού από κάτω της για να διαλέξουμε την ανάλυση και το frame rate.

Κατά τα άλλα η καρτέλα μας δείχνει την έκδοση του προγράμματος και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε τον αυτόματο έλεγχο για ανανεώσεις καθώς και το να στέλνουμε δεδομένα χρήσης στην εταιρεία.

Το κουμπί Check for Updates κάνει έλεγχο για ανανεωμένες εκδόσεις του προγράμματος.

Ενώ το κουμπί More... ανοίγει τον Windows Explorer στην παρακάτω τοποθεσία.

Η καρτέλα Device μας προσφέρει ένα drop down μενού για να διαλέξουμε με ποια από τις υποστηριζόμενες συσκευές που βρίσκονται συνδεδεμένες στο σύστημά μας θα εργαστούμε.

Όταν είχαμε δει την ίδια καρτέλα για το Elgato Cam Link 4K, μας έδειχνε και την έκδοση του firmware, αλλά στην περίπτωση της Elgato Facecam αυτό δεν συμβαίνει.

Η καρτέλα Picture θεωρητικά μας επιτρέπει να κάνουμε τις κλασσικές ρυθμίσεις που αφορούν στην εικόνα. Στην περίπτωση όμως της Elgato Facecam είναι κενή, καθώς τη συγκεκριμένη λειτουργία αναλαμβάνει ένα άλλο λογισμικό που θα δούμε στη συνέχεια, το Camera Hub.

Εδώ βλέπουμε την καρτέλα Picture που που αφορά το Elgato Cam Link 4K.

Η καρτέλα Recording είναι χωρισμένη σε 2 μέρη.

Το επάνω μέρος μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε και να επιλέξουμε το σημείο αποθήκευσης των video και των screenshot, ποιον video encoder θα χρησιμοποιήσουμε (GPU ή software), την ανάλυση και το frame rate, το bit rate, πόσα GB ανά ώρα απαιτούν οι ρυθμίσεις που επιλέξαμε για την καταγραφή του video και την επιλογή να μειώσουμε το frame rate της προεπισκόπησης κατά την καταγραφή video, για να μειωθούν οι απαιτούμενοι πόροι του συστήματος.

Το κάτω μέρος μας επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του Flashback Recording και μας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε τη διάρκειά του, από 5 λεπτά έως και 4 ώρες, με προεπιλογή τις 2 ώρες.

Εδώ βλέπουμε τις επιλογές του Video Encoder, μεταξύ κάρτας γραφικών και software.

Ενώ εδώ βλέπουμε τις υποστηριζόμενες από το πρόγραμμα αναλύσεις καi frame rates.

Στην τελευταία καρτέλα, Mic, μπορούμε να επιλέξουμε από ποιο μικρόφωνο θα γίνεται η εισαγωγή του ήχου και να κάνουμε τις σχετικές βασικές ρυθμίσεις.

Αν επιλέξουμε το Elgato Wave:3...

...βλέπουμε αμέσως το input level από το μικρόφωνο.

Το οποίο βλέπουμε και στην αρχική καρτέλα του προγράμματος, κάτω δεξιά, όπως είπαμε.

Ας πάμε τώρα να δούμε και το Camera Hub, το λογισμικό που προσφέρει η Elgato ειδικά για τη ρύθμιση των παραμέτρων της εικόνας της Elgato Facecam.

Στα αριστερά υπάρχουν 6 κατηγορίες ρυθμίσεων:

Device (συσκευή): Επιτρέπει, μεσώ του drop down menu, την επιλογή της Elgato Facecam που ελέγχουμε, εάν υπάρχουν περισσότερες από 1 συνδεδεμένες στο σύστημα. Το κουμπί SAVE αποθηκεύει τις τρέχουσες ρυθμίσεις στη μνήμη Flash της Elgato Facecam.

Zoom: Επιτρέπει τη ρύθμιση του ψηφιακού zoom από 1x (83,2 μοίρες) έως 4x (24,4 μοίρες), με βήμα 0,1x.

Picture (εικόνα): Επιτρέπει τη ρύθμιση της Αντίθεσης (Contrast), του Κορεσμού (Saturation) και της Οξύτητας (Sharpness). Η αντίθεση ρυθμίζεται από 0% έως 100%, με βήμα 10% και προεπιλογή το 30%. Ο Κορεσμός από 0% έως 100%, με βήμα 1% και προεπιλογή το 55%. Η Οξύτητα ρυθμίζεται από 0 έως +4, με βήμα +1 και προεπιλογή +2.

Exposure (έκθεση): Μπορεί να οριστεί αυτόματη ή χειροκίνητη. Στην επιλογή της αυτόματης, το Shutter Speed (Ταχύτητα Κλείστρου) απενεργοποιείται και ρυθμίζεται αυτόματα. Υπάρχει όμως η δυνατότητα Compensation (Αντιστάθμιση) που μπορεί να ρυθμιστεί από -3 έως +3 stop, με βήμα 0,1 stop.

Η συγκεκριμένη λειτουργεία μου φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς, στις συνθήκες του χώρου μου, η Elgato Facecam υπερφωτίζει και έτσι έθεσα την αντιστάθμιση έκθεσης στα -0,6 stop, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Δε γνωρίζω αν οι μηχανικοί της Elgato θα διορθώσουν την υπέρ-έκθεση σε κάποιο μελλοντικό firmware update ή είναι συνειδητή επιλογή, καθώς πολλοί streamers φαίνεται να προτιμούν κάποιου βαθμού υπέρ-έκθεσης, πάντως πραγματικό θέμα δεν υπάρχει, λόγω της δυνατότητας ρύθμισης.

Πολύ χρήσιμο είναι το εργαλείο ένδειξης του ενεργού ISO, το οποίο δείχνει το αυτόματα ρυθμιζόμενο ISO και το οποίο μπορεί να κυμαίνεται από 100 έως 4315. Αν δούμε ότι το ISO είναι υψηλό και έχουμε τη δυνατότητα να αυξήσουμε το φωτισμό, τότε θα πετύχουμε λιγότερο θόρυβο.

Το drop down menu μπορεί να ορίσει το Metering (Φωτομέτρηση) ως Center-weighted (Κεντροβαρή) ή Average (Μέσου Όρου).

Αν απενεργοποιήσουμε την αυτόματη έκθεση, η επιλογή του τύπου Metering (Φωτομέτρησης) απενεργοποιείται και η επιλογή του Shutter Speed (Ταχύτητα Κλείστρου) ενεργοποιείται και μπορεί να οριστεί από 1/4 s έως 1/10000 s. Παράλληλα, η exposure Compensation (Αντιστάθμιση Έκθεσης) αντικαθίσταται από το χειροκίνητα ρυθμιζόμενο ISO, που μπορεί να ρυθμιστεί από 100 έως 6400, με ακανόνιστα βήματα κατά 1, 2 ή 3 μονάδες, ανάλογα με τη θέση που βρισκόμαστε (κάτι που ελπίζω ότι θα διορθωθεί σε μελλοντικές εκδόσεις του προγράμματος). Η ένδειξη ISO παραμένει και μας δείχνει το ISO που χρησιμοποιεί στην πραγματικότητα η κάμερα, το οποίο είναι κοντά αλλά όχι πάντα ακριβώς αυτό που θέτουμε.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η απενεργοποίηση της αυτόματης έκθεσης απενεργοποιεί και το φίλτρο Anti-Flicker που θα δούμε παρακάτω.

White Balance (Ισορροπία Λευκού): Ορίζει τη χρωματική θερμοκρασία λευκού, είτε αυτόματα είτε χειροκίνητα και μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 2800 K και 12.500 K.

Processing (Επεξεργασία): Επιτρέπει την ενεργοποίηση του Noise Reduction (Ελάττωση Θορύβου), που εξ ορισμού είναι ανενεργό, και την επιλογή του φίλτρου Anti-Flickering στα 50 Hz ή 60 Hz. Το παράδοξο είναι ότι το φίλτρο Anti-Flickering ενεργοποιείται και απενεργοποιείται παράλληλα με το Automatic Exposure (Αυτόματη Έκθεση) και δε μπορεί να ελεγχθεί αυτόνομα.

Το εικονίδιο με τις 3 μπάρες ρύθμισης αριστερά από το SAVE ανοίγει ένα παράθυρο που μας δείχνει την έκδοση του Firmware, επιτρέπει την επαναφορά όλων των ρυθμίσεων στις εργοστασιακές και, μέσω ενός drop down menu, ελέγχει τη συμπεριφορά του μπλε ενδεικτικού LED στο αριστερό μέρος της πρόσοψης της Elgato Facecam. Αυτό μπορεί να είναι πάντα ανενεργό, ενεργό όταν η κάμερα παρέχει εικόνα ή πάντα ενεργό.

Η ρύθμιση Video Preview (Προεπισκόπηση Βίντεο) στο κάτω δεξιά μέρος του παραθύρου του Camera Hub ενεργοποιεί και απενεργοποιεί την προεπισκόπηση.

Το εικονίδιο που δείχνει ένα φάκελο αριστερά από το πλήκτρο ενεργοποίησης / απενεργοποίησης του Video Preview ανοίγει στον Windows Explorer το φάκελο όπου αποθηκεύονται τα snapshots ενώ το εικονίδιο που δείχνει μια φωτογραφική μηχανή στα αριστερά αυτού, λαμβάνει ένα νέο snapshot.

Το drop down menu του Video Format, ακόμα πιο αριστερά, μας επιτρέπει να επιλέξουμε την ανάλυση και το frame rate, από αυτά που φυσικά υποστηρίζει η Elgato Facecam.

Εδώ βλέπουμε τις υποστηριζόμενες ρυθμίσεις μαζί με τα υποστηριζόμενα frame rates. Ουσιαστικά έχουμε 1080p, 720p ή 540p στα 60 ή 30 fps.

Όπως είδαμε, το Camera Hub υποστηρίζει λήψη snapshot αλλά όχι λήψη video. Αν θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε για να ρυθμίσουμε την ποιότητα του video που λαμβάνουμε με κάποιο άλλο λογισμικό, όπως το Camera των Windows 10, τότε πρέπει να απενεργοποιήσουμε την προεπισκόπηση video στο Camera Hub. Σε αυτή την περίπτωση, μπορούμε να ελαττώσουμε το πλάτος του Camera Hub πατώντας το σχετικό πλήκτρο που βρίσκεται πάνω και λίγο δεξιά από το SAVE, με αποτέλεσμα το Camera Hub να παίρνει την παρακάτω μορφή.

Το γρανάζι στην επάνω δεξιά άκρη του προγράμματος ανοίγει το παράθυρο των ρυθμίσεων. Αυτό επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του αυτόματου ελέγχου για ενημερώσεις καθώς και του αν θα ανοίγει αυτόματα το Camera Hub στο system tray κατά το Sign in. Επιτρέπει επίσης την επισκόπηση και αλλαγή της θέσης αποθήκευσης των snapshots.

Τέλος, δείχνει την έκδοση του Camera Hub και επιτρέπει τον χειροκίνητο έλεγχο για ενημερώσεις.

Το εικονίδιο στο System Tray έχει 3 λειτουργίες. Η πρώτη που βλέπετε απλά ανοίγει το κεντρικό παράθυρο του προγράμματος και η δεύτερη το παράθυρο των ρυθμίσεων. Η τρίτη κλείνει το πρόγραμμα.

Όπως έχουμε συνηθίσει στα προϊόντα της Elgato, η Elgato Facecam μπορεί να ελεγχθεί μέσω του Stream Deck XL, Stream Deck, Stream Deck Mini ή ακόμα και του Stream Deck Mobile.

Τη στιγμή που γράφεται το παρόν review, πριν την παρουσίαση της Elgato Facecam, το σχετικό plug in είναι ακόμα υπό κατασκευή και συνεπώς όχι πλήρως λειτουργικό.

Προσφέρει έλεγχο των βασικών λειτουργιών και μπορεί να θέσει συγκεκριμένες τιμές και να αυξομειώσει αντίθεση, αντιστάθμιση έκθεσης, κορεσμό, οξύτητα και zoom. Μπορεί επίσης να επαναφέρει οποιαδήποτε από τις παραπάνω ρυθμίσεις ή όλες μαζί στις αποθηκευμένες στην Flash.

Εδώ βλέπουμε τις προσφερόμενες λειτουργίες του Stream Deck plug in της Elgato Facecam, στο Stream Deck XL.

Χρήση

Η χρήση της Elgato Facecam είναι το ίδιο απλή όσο οποιασδήποτε webcam. Το Camera Hub επιτρέπει την εύκολη και άμεση ρύθμιση της εικόνας και η αποθήκευση των ρυθμίσεων στη Flash της Elgato Facecam την εύκολη μεταφορά της σε άλλο σύστημα, με διατήρηση των ρυθμίσεων.

Ποιότητα Video

Ωραία τα τεχνικά χαρακτηριστικά και οι περγαμηνές της Elgato Facecam, ωραίο και το λογισμικό που τη συνοδεύει, αλλά η ουσία τελικά είναι η ποιότητα του video που προσφέρει. Ήρθε λοιπόν η ώρα να το δούμε κι αυτό.

Με τη βοήθεια της Kate, θα κάνουμε μια σύγκριση λήψεων που έχουν πραγματοποιηθεί με την Elgato Facecam, σε αντιπαραβολή με μία πολύ ακριβότερη και μία οικονομικότερη λύση. Η ακριβότερη λύση αποτελείται από μία Sony A7iii, την οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να μου παρέχει ο φίλος και συνάδελφος Daniel Beacock, συνδεδεμένη μέσω ενός Elgato Cam Link 4K ενώ η οικονομικότερη λύση είναι μία από τις δημοφιλέστερες webcams, η Logitech C920 HD Pro.

Οι κάμερες τοποθετήθηκαν στο επάνω μέρος του μόνιτορ, με 2 Elgato Key Light Air εκατέρωθεν αυτού, το Elgato Wave:3 αριστερά από το πληκτρολόγιο για τη λήψη του ήχου και η Kate είναι έτοιμη για τις λήψεις. Τα Video είναι σχεδιασμένα για να αναδείξουν με τον καλύτερο τρόπο τις διαφορές και νομίζω μιλάνε από μόνα τους. Οι λήψεις έγιναν με το Camera Application των Windows 10.

Ξεκινάμε με το ιδανικότερο σενάριο. Λήψη με την Elgato Facecam στα 1080p και 60 fps, φωτισμός με το ζευγάρι των Elgato Key Light Air και ήχος από το Elgato Wave:3. Η εικόνα είναι φυσική και λεπτομερής, η κίνηση ιδιαίτερα ομαλή χάρη στα 60 fps, ο φωτισμός ομοιόμορφος και ο ήχος άριστος. Εν τούτοις, παρατήρησα ότι όλο το video είναι υπέρ-φωτισμένο, κάτι που γίνεται ιδιαίτερα εμφανές κατά την επίδειξη του εγγράφου.

Elgato Facecam 1080p 60 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Έτσι αποφάσισα να επαναλάβω τη λήψη με τις ίδιες παραμέτρους αλλά θέτοντας το Automatic Exposure Compensation στο Camera Hub στα -0,6 stop. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ πιο σωστά φωτισμένο video, κάτι που επίσης γίνεται ιδιαίτερα εμφανές κατά την επίδειξη του εγγράφου. Ως εκ τούτου, αποφάσισα να συνεχίσω τις λήψεις με το ίδιο Exposure Compensation για όλα τα υπόλοιπα video.

Elgato Facecam 1080p 60 fps, με Exposure Compensation -0,6 stop και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Για να εκτιμήσουμε καλύτερα τη σημασία του καλού φωτισμού, έγινε η ίδια λήψη, αλλά αυτή τη φορά φωτισμένη από τα φώτα οροφής.

Σημαντικό στοιχείο είναι ότι τα φώτα οροφής στο χώρο μου τυγχάνει να είναι απίστευτα καλά και ιδανικά για την περίπτωση, καθώς αποτελούνται από ποιοτικά LED της Samsung και σχηματίζουν ένα συμμετρικό τετράγωνο, με κέντρο τη καρέκλα και ιδανικές αποστάσεις. Είναι εντελώς απίθανο να συμβαίνει αυτό σε κάποιο χώρο και συνεπώς το αποτέλεσμα να είναι τόσο καλό.

Εν τούτοις, ο φωτισμός απέχει πολύ - ποιοτικά - από αυτόν που μας έδωσαν τα Elgato Key Light Air και, εκτός αυτού, οι σκιές στο πρόσωπο είναι εμφανείς.

Παρά τις ατέλειες του φωτισμού και τις σκιές που προκαλεί, η Elgato Facecam έδωσε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Elgato Facecam 1080p 60 fps, με Exposure Compensation -0,6 stop και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Για να έχουμε ένα σημείο αναφοράς, ας δούμε πώς τα πήγε στις ίδιες λήψεις η Sony A7iii συνδεδεμένη μέσω ενός Elgato Cam Link 4K. 

Η λεπτομέρεια είναι σαφώς μεγαλύτερη καθώς μιλάμε για τετραπλάσια ανάλυση και σύστημα φακών και αισθητήρα που κοστίζει πάνω από 1 τάξη μεγέθους περισσότερο. Με αυτό το δεδομένο όμως, η απόδοση της Elgato Facecam εντυπωσιάζει ακόμα περισσότερο.

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 4K 30 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 4K 30 fps και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Στις λήψεις στα 1080p 60 fps η Sony A7iii παραμένει φυσικά ανώτερη, αλλά η διαφορά στην ποιότητα εικόνας σε σχέση με τη διαφορά στο κόστος αναδεικνύει την Elgato Facecam ακόμη περισσότερο!

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 1080p 60 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 1080p 60 fps και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Ας δούμε τώρα, πώς τα πήγε και η Logitech C920 HD Pro. Η λήψη έγινε στο μέγιστο των δυνατοτήτων της, σε ανάλυση 1080p στα 30fps. Ο ήχος είναι μέσω του ενσωματωμένου μικροφώνου της Webcam.

Η διαφορά είναι κυριολεκτικά χαοτική. Το Video, σε σύγκριση με τα προηγούμενα, έχει τόσο χαμηλότερο επίπεδο λεπτομέρειας και είναι τόσο oversaturated που μοιάζει τεχνητό έως και ζωγραφισμένο. Η ομαλότητα της κίνησης σαφώς και δε φτάνει τα επίπεδα της Elgato Facecam που προσφέρει διπλάσιο frame rate.

Logitech C920 HD Pro @ 1080p 30 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Logitech C920 HD Pro @ 1080p 30 fps και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Τα παραπάνω videos κατέστησαν σαφή τα πλεονεκτήματα Elgato Facecam έναντι μιας συμβατικής, καλής webcam αλλά και έδειξαν πόσο μπορεί να πλησιάσει σε καθαρά επαγγελματικές και πολύ πιο ακριβές λύσεις.

Πολλοί από εμάς, του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου, δεν είμαστε επαγγελματίες youtubers (...!!!) αλλά κάνουμε συχνά video conference, λόγω εργασίας.

Για να δούμε λοιπόν αν αξίζει η επένδυση σε μία Elgato Facecam για αυτό το σκοπό, θα παραθέσω σχετικές εγγραφές μέσω της δημοφιλέστερης εφαρμογής video conference, του Zoom. Το Zoom επιτρέπει την εγγραφή σε ανάλυση 720p στα 25fps, τόσο στη δωρεάν του έκδοση όσο και στην Pro. Θεωρητικά, καταγράφει σε ανάλυση 1080p στις εκδόσεις Business και Enterprise, κάτι που δεν μπόρεσα δυστυχώς να δοκιμάσω καθώς δε διαθέτω κάποιο σχετικό λογαριασμό.

Με το πλεονέκτημα του υψηλότερου frame rate των 60 fps εκτός μάχης λόγω των περιορισμών του Zoom, μπορούμε να δούμε πώς συγκρίνεται η Elgato Facecam με την Sony A7iii συνδεδεμένη σε ένα Elgato Cam Link 4K και την Logitech C920 HD Pro, με όλες τις λήψεις να είναι στα 720p και 25fps.

Elgato Facecam 720p 25 fps, με Exposure Compensation -0,6 stop και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Elgato Facecam 720p 25 fps, με Exposure Compensation -0,6 stop και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Και για σύγκριση...

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 720p 25 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Sony A7iii & Elgato Cam Link 4K @ 720p 25 fps και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Logitech C920 HD Pro @ 720p 25 fps και φωτισμό με τα Elgato Key Light Air.

Logitech C920 HD Pro @ 720p 25 fps και φωτισμό με τα φώτα οροφής.

Καθώς οι λήψεις του Zoom είναι όλες σε ίδια ανάλυση (720p) και ίδιο frame rate (25 fps), προσφέρονται για μια απ' ευθείας αντιπαραβολή.

Νομίζω ότι τα παραπάνω videos κατέστησαν σαφείς τις διαφορές που μπορεί να προσφέρει η Elgato Facecam από μία κοινή webcam, τόσο σε video content creation και online streaming όσο και σε video conference. Το κόστος είναι διπλάσιο, χωρίς να λάβουμε καν υπ' όψιν τη ανάγκη χρήσης διακριτού μικροφώνου, αλλά θεωρώ ότι η διαφορά στην ποιότητα είναι σαφώς μεγαλύτερη από τη διαφορά του κόστους.

Επίλογος

H Elgato κατόρθωσε να συμπληρώσει το προφανές κενό στη λίστα των προϊόντων της, προσφέροντας μια webcam διαφορετική από τις άλλες.

Η ανάλυση 1080p που προσφέρει είναι επαρκής για video streaming και video conferencing, καθώς μεγαλύτερη ανάλυση δεν υποστηρίζεται (λειτουργικά) από τα αντίστοιχα προγράμματα ούτως ή άλλως. Τα 60 fps εξασφαλίζουν ιδιαίτερα ομαλή κίνηση, ενώ το μεγάλο της ατού, η ασυμπίεστη μεταφορά της εικόνας, εξασφαλίζει καθαρή εικόνα χωρίς artifacts από τη συμπίεση.

Η Elgato Facecam διαθέτει φακό από γυαλί, με 8 στοιχεία, 18 αντί-ανακλαστικές επιστρώσεις και φίλτρο υπερύθρων, με διάφραγμα f.2.4 και εστιακό μήκος αντίστοιχο με 24mm. Πράγματα ανήκουστα για webcam, που εξηγούν τόσο το επιπλέον κόστος όσο και - ακόμα περισσότερο - την επιπλέον ποιότητα.

Ο αισθητήρας της είναι ο Sony STARVIS CMOS, μια εξ ίσου εντυπωσιακή επιλογή που εξασφαλίζει ποιότητα με χαμηλό θόρυβο ακόμη και σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, ο οποίος ψύχεται επαρκώς από μια ευμεγέθη ψύκτρα, ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη και συνεχής λειτουργία του.

Η Elgato Facecam συνοδεύεται από το λογισμικό Camera Hub που επιτρέπει εκτενή έλεγχο της εικόνας και αποθήκευση των ρυθμίσεων στην Flash memory που διαθέτει η Elgato Facecam. Είναι επίσης συμβατή με το Elgato 4K Capture Utility για τη λήψη video.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Elgato Facecam διαθέτει υποδοχή για βύσμα USB C και όχι ενσωματωμένο καλώδιο. Αυτό έχει πολλά πλεονεκτήματα, καθώς επιτρέπει τη χρήση καλωδίων διαφορετικού μήκους, την αντικατάσταση του καλωδίου αν αυτό φθαρεί και τη μεταφορά της Elgato Facecam μεταξύ διαφορετικών συστημάτων χωρίς αναγκαστική μεταφορά του καλωδίου.

Η απόφαση της εταιρείας να μην συμπεριλάβει κάποιο μικρόφωνο έχει λογική, καθώς λόγω της απόστασης της κάμερας από το χρήστη, το ενσωματωμένο μικρόφωνο δεν μπορεί να αποδώσει στο επίπεδο της ποιότητας που θα απαιτήσει ο χρήστης που θα επιλέξει να επενδύσει σε μια κάμερα της τάξης της Elgato Facecam. Αφού λοιπόν έτσι κι αλλιώς το κοινό στο οποίο στοχεύει το συγκεκριμένο προϊόν θα χρησιμοποιήσει εξωτερικό μικρόφωνο, δεν υπήρχε λόγος να αυξηθεί το κόστος του προϊόντος για να συμπεριληφθεί κάποιο μικρόφωνο που δε θα χρησιμοποιείται.

Το κόστος της Elgato Facecam ορίζεται από την εταιρεία στα 199,99 ευρώ, που αν και δεν είναι χαμηλό, δικαιολογείται απόλυτα από την τεχνολογία που του προϊόντος και το ποιοτικό αποτέλεσμα που προσφέρει.

Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του εξοπλισμού video και ήχου της Elgato:

Σημαντικότερα πλεονεκτήματα

+ Ποιότητα εικόνας

+ Ασυμπίεστο video

+ Frame rate έως 60fps, σε ανάλυση 1080p

+ Φακός από γυαλί, με 8 στοιχεία, 18 αντί-ανακλαστικές επιστρώσεις και φίλτρο υπερύθρων

+ Ευρυγώνιος φακός 24 mm (equivalent) με διάφραγμα f/2.4

+ Αισθητήρας Sony STARVIS CMOS με μεγάλη ψύκτρα για απρόσκοπτη λειτουργία

+ Απουσία focus hunting

+ Αποθήκευση ρυθμίσεων σε Flash memory στην ίδια τη συσκευή

+ Λογισμικό ρυθμίσεων εικόνας Elgato Camera Hub

+ Λογισμικό λήψης video Elgato 4K Capture Utility

+ Σύνδεση μέσω βύσματος USB C

+ Έλεγχος μέσω του Elgato Stream Deck XL (ή και των μικρότερων μοντέλων)

+ Ποιότητα και αίσθηση υλικών

+ Ποιότητα κατασκευής

+ Αισθητική

Μειονεκτήματα

- Δε διαθέτει ενσωματωμένο μικρόφωνο

- Στις συνθήκες φωτισμού του χώρου μου, χρειάστηκε χειροκίνητη διόρθωση της έκθεσης κατά -0,6 stop

Ευχαριστούμε θερμά την Elgato για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 15/07/2021

Πρόλογος

Με το gaming να αυξάνει συνεχώς τις απαιτήσεις του και τους σύγχρονους οπαδούς του είδους να συναγωνίζονται στα όρια ψάχνοντας για το κάτι που θα τους δώσει τη δυνατότητα να προηγηθούν, οι εταιρείες κατασκευής περιφερειακών δεν θα μπορούσαν να υστερούν σε προσφορές αυξημένων επιδόσεων.

Με τις διπλές ή τριπλές οθόνες από FHD να αντικαθίστανται όλο και συχνότερα με 4k ή ακόμα και 8k αναγκάζοντας έτσι ένα εκ τον βασικότερων περιφερειακών, το ποντίκι, να εργάζεται σε τετραψήφια και πενταψήφια DPI, φλερτάροντας όλο και συχνότερα το φάσμα μεταξύ των 10.000 και 20.000 ώστε να καταφέρει να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς στα τεράστια πλέον μεγέθη της σύγχρονης εργασιακής επιφάνειας.

Όλα αυτό έχουν σαν αποτέλεσμα το σημερινό στάνταρ των 1.000Hz polling rate να είναι σχετικά οριακό για τους απαιτητικούς χρήστες, ιδίως των FSB MOBA παιχνιδιών και όχι μόνο.

Η Corsair, πάντα πρωτοπόρος στα σύγχρονα περιφερειακά, έχοντας καθιερώσει καιρό τώρα τα 18.000 DPI και τα 1.000Hz polling rate στην πλειοψηφία των ποντικιών της, ασύρματων και ενσύρματων, παρουσίασε πρόσφατα το επόμενο βήμα, τα νέα SABRE PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse και SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse αμφότερα στα 8.000Hz polling rate και μάλιστα στην ultra-lightweight τάση της εποχής με μόλις 69gr και 74gr αντίστοιχα. Πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο ποντίκι με μόνη διαφορά τον RGB φωτισμό, εξού και τα 5gr στο βάρος.

Παρακάτω θα δούμε αναλυτικότερα το SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse, την έκδοση δηλαδή με τον διζωνικό φωτισμό σε ρόδα και λογότυπο, προσφερόμενο σε δελεαστική μάλιστα τιμή μιας και με 59,99€ (προτεινόμενα από την Corsair στη σελίδα της) κάθε άλλο παρά πολλά θα τα έλεγε κανείς για ένα ποντίκι με 8.000Hz polling rate.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Παρακάτω ο γνώριμος πίνακας των τεχνικών χαρακτηριστικών του SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse όπως μας τον δίνει η Corsair στην σελίδα της.

Παρατηρούμαι λοιπών ότι πρόκειται για ενσύρματο ποντίκι με 2,1 μέτρα καλώδιο (θυμίζω ότι το συνηθισμένο είναι 1,8 μετρά) και μάλιστα με έμφαση την μείωση της αντίστασης κατά τη χρήση, και φυσικά τα από 125Hz έως και 8.000Hz report rate (γνωστότερο και ως polling rate).

Φυσικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του SABRE RGB PRO, ως gaming FPS/MOBA ποντίκι, δεν θα μπορούσαν να μην περιλαμβάνουν τα έως και 18.000 DPI, απόρροια του PMW3392 sensor, και τους κορυφαίους Omron διακόπτες των τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων χρήσεων.

Επιπροσθέτως έχει 6 προγραμματιζόμενα πλήκτρα (υποψιάζομαι 5 μιας και η corsair δεν συνηθίζει επιτρέπει την μεταβολή του βασικού αριστερού), RGB φωτισμό δύο ζωνών και βέβαια συνεργασία με το iCUE για την ρύθμιση όλων αυτών και όχι μόνο.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι θα πρέπει να έχουμε iCUE έκδοσης 4 μιας και οι παλιότερες εκδόσεις δεν αναγνωρίζουν το SABRE RGB PRO.

Συσκευασία και περιεχόμενα

Και πάλι η γνώριμη κιτρινόμαυρη συσκευασία της Corsair, με μαύρες τις μεγάλες της πλευρές αυτή τη φορά και κίτρινες τις περιφερειακές. Συνηθισμένο πλέον από την Corsair να μεταβάλει ανάλογα με την σειρά το που θα είναι η μαύρες και που οι κίτρινες επιφάνειες.

Αναβαθμισμένη η μπροστινή πλευρά με ελαφρός ανάγλυφα τρίγωνα να δημιουργούν ένα ενδιαφέρον ρομβοειδές πλέγμα, δίνοντας έτσι μια επιπλέον αίσθηση πολυτέλειας.

Θυμάμαι πρωτοσυνάντησα παρόμοια πλέξη να διακοσμεί διακριτικά ως αντιολισθητική επιφάνεια το δεξί πλαϊνό του SCIMITAR RGB ELITE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ), αλλά και ποιο πρόσφατα τα πλαϊνά του KATAR PRO XT (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) καθώς και το κίτρινο μπροστινό του κουτιού του τελευταίου, πιο διακριτικά όμως σε σχέση με αυτό του SABRE RGB PRO. Μάλλον η Corsair τείνει να το καθιερώσει, πράγμα καθόλου κακό.

Από πληροφορίες τα γνωστά, το SABRE RGB PRO να δεσπόζει στο κέντρο, επάνω αριστερά το λογότυπο της Corsair, κάτω αριστερά το λογότυπο του προϊόντος ή σειρά και ο προορισμός του και τέλος δεξιά to λογότυπο iCUE να μας υποδεικνύει τη συμβατότητα του με αυτό.

Πίσω τώρα πληθώρα πληροφοριών.

Αρχικά επάνω βλέπουμε όλες οι πληροφορίες που υπάρχουν και στην μπροστινή πλευρά συν το λογότυπο της νέας τεχνολογίας AXON Hyper-Processing της Corsair.

Στη συνέχεια το SABRE RGB PRO εικονιζόμενο πλαγιομετωπικά και από κάτω με σημειώσεις για βασικά του πλεονεκτήματα.

Ακολουθεί κείμενο σε οκτώ γλώσσες που αναφέρει τέσσερα ακόμα χαρακτηριστικά του, και τέλος ένα μικρό πινακάκι με τις βασικές απαιτήσεις και τις συμβατότητες τόσο για Windows όσο και για Mac.

Φυσικά αναφέρεται ότι λειτουργεί και στο Xbox One, προφανώς μιας και η Corsair είναι εξουσιοδοτημένος συνεργάτης υλικών για Xbox One από την Microsoft, αλλά χωρίς δυνατότητες ρυθμίσεων και αυτοματισμών μιας και δεν υπάρχει iCUE για αυτό.

Περιφερειακά τώρα.

Στις δεξιά, αριστερή και επάνω πλευρές έχουμε ότι πληροφορίες και στο μπροστινό μέρος  με μόνες διαφορές το SABRE RGB PRO να απεικονίζεται φωτογραφισμένο από δεξιά στον αριστερό πλαϊνό και στο δεξί πλαϊνό να αναγράφεται το γνωστό και από άλλα προϊόντα της Corsair λογότυπο CONTROL FREAK.

Τέλος στην κάτω πλευρά ως συνήθως συναντάμε τα περιεχόμενα, τον κατασκευαστής, την διάρκεια εγγύηση, τα λογότυπα πιστοποιήσεων και το αυτοκόλλητο με τα γνωστά barcode.

Μέσα στη συσκευασία τέλος έχουμε το SABRE RGB PRO προστατευμένο στην κλασική χάρτινη συσκευασία με τη ζελατίνη και τα τρία πολύπτυχα φυλλάδια με πληροφορίες για ασφάλεια, εγγύηση και τις βασικές οδηγίες για το ποντίκι.

Κάτω από το φακό

Η πρώτη επαφή με το SABRE RGB PRO είναι ενδιαφέρουσα.

To ιδιαιτέρως μεγάλων διαστάσεων ποντίκι (129 x 70 x 43mm κατά την Corsair), με RGB φωτισμό ως επιπρόσθετο βάρος, είναι εντελώς πουπουλένιο και φαίνεται ελαφρύτερο από τα 74gr που δηλώνει ο κατασκευαστής, ειδικά για τον όγκο του αλλά και την πολύ στιβαρή κατασκευή του.

Και στην αφή όμως είναι κάπως περίεργο. Η επιφάνεια του είναι ελαφρός σαγρέ με μια αμμουδερή αίσθηση αλλά κάθε άλλο παρά  δυσάρεστη συνολικά.

Ευχάριστες είναι επίσης και οι γυαλιστερές λεπτομέρειες, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή.

Τέλος το πολύ μαλακό καλώδιο σίγουρα προδιαθέτει ευχάριστα για την ευχρηστία του.

 

Ας δούμε αναλυτικότερα.

Βλέποντας το από επάνω έχουμε ένα κλασικό μαύρο ματ συμμετρικό ποντίκι, με μια ελαφριά καμπύλη εξόγκωση προς το κάτω δεξιά τμήμα, σημάδι δεξιόχειρης εργονομικά σχεδίασης.

Μια γυαλιστερή λωρίδα χωρίζει τα δύο βασικά κουμπιά ξεκινώντας από την επάνω κορυφή ως εικαστική συνέχεια της πλαστικής βάσης του καλωδίου και συνεχίζεται έως και την βάση των κουμπιών. Συνέχεια αυτής αποτελεί το κουμπί επιλογής DPI ομοίως γυαλιστερό με αυτή. Στη μέση της διακόπτετε από τη μαύρη, ματ, λαστιχένιά, γραμμωτή ρόδα με τις πλαϊνές ημιδιαφανής επιφάνειάς που ελευθερόνουν την πρώτη ζώνη φωτίσου.

Αντηδιαμετρικά στο κάτω κέντρο δεσπόζει το καραβάκι, λογότυπο της Corsair, ημιδιάφανο και αυτό για τη δεύτερη και τελευταία ζώνη φωτισμού.

Τέλος επάνω αριστερά κάθετα γραμμένος ό τίτλος του προϊόντος, //SABRE, και κάτω από αυτόν να αχνοφαίνονται τα δύο αριστερά κουμπιά.

Από εμπρός βλέπουμε την προαναφερθείσα γυαλιστερή λωρίδα να συνεχίσει προς τα κάτω και να ενώνεται με μια όμοια της οριζόντια η οποία, όπως θα δούμε παρακάτω, συνεχίζει καμπυλωτά γύρο από το SABRE RGB PRO τονίζοντας το σχήμα του. Κάτω από αυτή υπάρχουν κάθετες ματ γρίλιες με γυαλιστερό εσωτερικό, σχήμα που συναντάμε συχνά σε προϊόντα της εταιρείας σε αυτή τη θέση. Παρατηρεί επίσης κανείς και μια ελαφριά αριστερή κλήση, σημάδι δεξιόχειρης της εργονομικής σχεδίασης.

Αριστερά συναντάμε την καμπυλωτή συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας να διακόπτεται αρχικά από τρις κάθετες ημιδιάφανες λωρίδες, που αποτελούν την ένδειξη της επιλεγμένης DPI θέσης, και στη πορεία από τα δύο ματ αριστερά κουμπιά.

Ομοίως και δεξιά δεσπόζει μόνη της η γυαλιστερής λωρίδας τονίζοντας τις καμπύλες του προϊόντος από το πλάι.

Τέλος από πίσω πέραν του γνωστού λογότυπου στο κέντρο και τη συνέχεια της γυαλιστερής λωρίδας στη βάση φαίνεται ξεκάθαρα και η ελαφριά εργονομική κλήση προς τα δεξιά.

Εξετάζοντας το τέλος υπό γωνία παρατηρούμε ποιο κάθαρα τις εργονομικές του τάσεις με κύρια αυτή της κλήσης προς τα δεξιά και κάτω, ιδιαίτερος του εμπρός μέρους.

Από κάτω έχουμε αρχικά στην κορυφή τη συνέχεια από τις γρίλιες που συναντήσαμε στο μπροστινό, τα τέσσερα συμπαθητικού μεγέθους τεφλόν ολίσθησης στις αντίστοιχες τέσσερις άκρες και στο τέλος τον οπτικό αισθητήρα να περιστοιχίζεται αρχικά από μια λεπτή λωρίδα τεφλόν και στη συνέχεια από πληθώρα πληροφοριών για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις τού.

Τελευταίο αλλά καθόλου ασήμαντο το πραγματικά πολύ μαλακό καλώδιο. Αρκετά μαλακότερο και ποιο εύκαμπτο από αυτό που πρωτοσυνάντησα στο KATAR PRO XT.

Πρόκειται για ένα πολύ μαλακό υφασμάτινο πλεκτό περίβλημα που αγκαλιάζει χωρίς όμως να το σφίγγει το πολύ εύκαμπτο καλώδιο προστατεύoντας στο εσωτερικό του.

Έχοντα συνολικά 213 cm μήκος, συμπεριλαμβανομένου των 4,5 cm USB type A βύσματος και της 1 cm περίπου σκληρής αλλά ελαφρός εύκαμπτης βάσης σύνδεση του με το ποντίκι, παραμένει ξεχασμένο ως ύπαρξη στο γραφείο και κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά ή αν το μαγκώσεις κάπως σε απόσταση λιγότερη τις μιας σπιθαμής από το ποντίκι.

Λειτουργικότητα

Όπως πάντα οι δοκιμές έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου.

Πολύ άνετο σε γενικές γραμμές και με πολύ καλή κύλιση σε όλες τις επιφάνειες θα εξυπηρετήσει σε κάθε χρήση.

Με σαφή προσανατολισμό για χρήση με το δεξί χέρι είναι ικανοποιητικά εργονομικό και με τα κουμπιά του να βρίσκονται πάντα στην κατάλληλη θέση, είτε σε palm είτε σε claw λαβή. Δεν θα αρνηθεί όμως να εξυπηρετήσει αρκετά άνετα και τους αριστερόχειρες σε καθημερινή χρήση, αν και προφανώς δεν είναι αυτός ο σκοπός του.

Τα βασικά κουμπιά ανταποκρίνονται αμεσότατα και με χαρακτηριστική ακρίβεια, όπως φυσικά αναμενόταν, και τα υπόλοιπα όμως δεν υστερούν, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα αλλά και αυτού για την επιλογή DPI. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μια ανεπαίσθητη δυσκολία εξαετίας μάλλον του ότι δεν προεξέχει από το επίπεδο, αυτό βέβαια θα φανεί μόνο αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τη χρήση του από επιλογή DPI σε μια συχνότερη και απαιτητικότερη. Η δε ρόδα με το γραμμωτό λάστιχο εκτός από ακριβής είναι και πολύ άνετη μη επιτρέποντας παράλληλα την ακούσια χρήση του κουμπιού της.

Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο και από το καλώδιο που πραγματικά κάνει αισθητή την παρουσία του μόνο οπτικά συμβάλλοντας παράλληλα τα μέγιστα στην απόκριση των εντολών του χρήστη.

Για τον διζωνικό φωτισμό (ρόδα και λογότυπο) δεν έχω να πω και πολλά αν και δεν είναι και λίτος. Όπως πάντα έχουμε και εδώ ατελείωτες επιλογές σε κάθε δυνατή RGB απόχρωση και με άπειρους αυτοματισμούς, όπως άλλωστε συνηθίσει η Corsair σε όλα τις τα προϊόντα.

Φυσικά όπως πάντα οι αναλυτικότατες επιλογές DPI σε κάθε άξονα και οι αυτοματισμοί θα το φέρουν πολύ εύκολα στα μέτρα κάθε χρήστη.

Περνώντας τέλος στο hit point, αυτό δηλαδή των 2kHz, 4kHz και 8kHz report rate, πέραν των τυπικών πλέον 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz που έχουν καθιερωθεί ουσιαστικά, από την Corsair τουλάχιστον.

Έχοντας ξαναδουλέψει με 2kHz report με το DARK CORE RGB PRO SE (άρθρο του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ) δεν μου είναι πρωτόγνωρο το να υπάρχει μια, μικρή μεν, αλλά αισθητή διαφορά στην ομαλότητα και την ακρίβεια, φυσικά σε ακραία πάντα χρήση.

Στο SABRE RGB PRO πάλι με το μισό βάρος από το DARK CORE RGB PRO SE η διαφορά αυτή μεταξύ των 1kHz και 2kHz είναι και λίγο ποιο αισθητή όχι όμως ουσιώδης. Ομολογώ βέβαια ότι χρειάστηκε να δοκιμάσω και τα δύο μαζί για να συγκρίνω και να αποφασίσω.

Ανεβάζοντας τώρα το report rate στα 4kHz με πολύ προσοχή παρατήρησα και εδώ μια ακόμα πολύ μικρή διαφορά από αυτή των 2kHz αλλά μάλλον άνευ ουσίας. Τέλος στα 8kHz δεν κατάφερα να καταλάβω διαφορά από τα 4kHz όσο και αν προσπάθησα.

Πρέπει βέβαια να σημειώσω ότι η Corsair κάνει σαφές (τόσο στη σελίδα της όσο και στο iCUE) ότι για τα 8kHz οι ελάχιστες απαιτήσεις σε επεξεργαστή είναι ο Intel® i7 9th generation ή ο AMD Ryzen™ 7 2nd generation και οι δοκιμές έγιναν με έναν Intel® i5-9600K, ό οποίος όμως δεν έδειξε να πιέζεται πουθενά και ποτέ κατά την χρήση του SABRE RGB PRO στα 8kHz, ότι και αν λέει αυτό.

Η απάντηση της Corsair για το θέμα έπειτα από ερώτηση μας είναι ότι :

Έπειτα από δοκιμές σε διάφορες πλατφόρμες καταλήξαμε ότι αυτές είναι οι απαιτήσεις για την «καλύτερη εμπειρία» με ελάχιστη επίδραση στη χρήση της CPU. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα λειτουργήσει σε διαφορετικά ή χαμηλότερα τελικά συστήματα, αλλά η χρήση της CPU θα αυξηθεί, με τις όποιες πιθανές επιπτώσεις στη γενικότερη χρήση και εμπειρία.

Corsair iCUE

Εδώ έχουμε μια αναγκαστική αναβάθμιση περνώντας πλέον στην έκδοση 4 μιας και το SABRE RGB PRO δεν αναγνωρίζεται από παλαιότερες.

Εκ πρώτης όψεως παρατηρώ ελαφρός εικαστική αναβάθμιση σε ποιο εκμοντερνισμένο περιβάλλον με βελτιωμένα γραφικά χωρίς όμως να απέχει ουσιαστικά από την διάταξη των πραγμάτων της έκδοσης 3, έχοντας όμως παράλληλα πολλές βελτιώσεις στα σημεία.

Ξεκινώντας από την πρώτη καρτέλα, δηλαδή το Home, έχουμε και πάλι χωρισμένο το χώρο σε δύο βασικά τμήματα.

Το αριστερό, όπως και στην παλαιότερες εκδόσεις, στην κορυφή έχουμε την λίστα με τα profiles τώρα όμως, όταν αυτή παραμένει κλειστή, από κάτω της υπάρχουν δύο ακόμα λίστες, οι Scenes για το iCUE και Sensors του συστήματος, στις οποίες μπορούμε να προσθαφαιρήσουμε κατά βούληση τα αντίστοιχα. Στη λίστα με τους Sensors έχουμε ότι επιλογές υπήρχαν (και υπάρχουν) και στο Dashboard, στο δε τελευταίο εκτός από τα πολύ βελτιωμένα και ποιο ευανάγνωστα γραφικά έχουμε και μερικές επιπλέων πληροφορίες, όπως για παράδειγμα τις μέγιστες και ελάχιστες τιμές για θερμοκρασίες ή στροφές ανεμιστήρων.

Στο δεξί και μεγαλύτερο παράλληλα τμήμα εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα παράθυρα με τις συνδεδεμένες συσκευές απουσιάζει όμως ή μεγάλη εικόνα καλωσορίσματος του iCUE που περιελάβανε και link προς help video στο YouTube για το πρόγραμμα.

Αυτό το τελευταίο έχει αντικατασταθεί από ένα διακριτικό κουμπί με ένα ερωτηματικό (το γνωστό help) επάνω δεξιά στην μπάρα του προγράμματος ανοίγοντας τα σε παράθυρο εντός του προγράμματος και όχι σε web browser όπως την έκδοσης 3.

Δίπλα στο help υπάρχει και το γνωστό γρανάζι των ρυθμίσεων που και αυτό έχει μεταφερθεί εδώ σε σχέση με την καρτέλα της έκδοσης 3 ανοίγοντας και αυτό σε παράθυρο τις εμπλουτισμένες πλέον ρυθμίσεις.

Πολύ βολικό θεωρώ επίσης το ότι στο κάθε παράθυρο των συνδεδεμένων συσκευών έχει προστεθεί ενεργή λίστα με τις ομάδες ρυθμίσεων, διευκολύνοντας έτσι την απευθείας μετάβαση στην επιθυμητή. Επιπροσθέτως στην επιλογή των DPI ανοίγει επιτόπου λίστα με τις αποθηκευμένες επιλογές σε όλες τις αντίστοιχες θέσεις και τη δυνατότητα επιλογής από εδώ χωρίς καν να χρειαστεί να μεταφερθούμε στις ρυθμίσεις.

Περνώντας τώρα στην ουσία της όλης εφαρμογής, τις ρυθμίσεις δηλαδή των συσκευών μας και στην περίπτωση μας του SABRE RGB PRO.

Πρώτη εμφανής διαφορά, εκτός των πολύ βελτιωμένων γραφικών, είναι η μετονομασία του “Actions” σε “Key Assignments”, αλλά και μέσα στο περιβάλλον των επιλογών έχουμε πολλές διαφορές.

Αναλυτικότερα, χωρίς ουσιαστικά να διαφέρει η όλη λογική τα πράγματα πλέων είναι πιο εμφανή και εύκολα καθώς τα “drop down menu” και τα “check box” ή “radio buttons” έχουν αντικατασταθεί με μεγάλα περιγραφικά κουμπιά με σύμβολα και εικόνες δομημένα σε ομάδες. Οι επιλογές μπορούν να γίνουν με όποια σειρά θέλουμε και η δημιουργία νέου “Assignments” μπορεί να γίνει και απευθείας από το κουμπί που θέλουμε να μεταβάλουμε κάνοντας δεξί κλικ επάνω στην εικόνα του SABRE RGB PRO. Αυτό το τελευταίο εμφανίζει μενού επιλογών που η κάθε μια από αυτές δημιουργεί νέο “Assignments” με όλη την απαραίτητη ακολουθία αφήνοντάς μας λίγες τελικές πινελιές για την ολοκλήρωση του.

Φυσικά όπως πάντα όλες οι δυνατότητες σε όλα τα κουμπιά έκτος από το βασικό αριστερό, πάγια επιλογή της Corsair.

Στα υπόλοιπα τα γνωστά…

RGB φωτισμός σε ρόδα και logo με όλες τις γνωστές επιλογές στο “Lighting Effects” και “Hardware Lighting” για όπου δεν υπάρχει ή είναι κλειστό το iCUE.

5 θέσεις DPI μεταβαλλόμενες από το αντίστοιχο κουμπί, ή όποιο άλλο επιλέξουμε να προγραμματίσουμε, συν μια για Sniper, που θα πρέπει φυσικά να τοποθετηθεί σε άλλο κουμπί, και όπως πάντα σε όλες η δυνατότητα από 100 έως 18.000 DPI, και διαφορετικά σε κάθε άξονα αν θέλουμε.

Surface Calibration, πού κάνει δουλίτσα σε κάποιες περιπτώσεις, πιστέψτε με.

Και τελευταίο το “Device Settings” που του έχουν προστεθεί μερικές καλές επιλογές και έχει μεταφερθεί εδώ από το γενικότερο “Settings” που βρισκότανε στην έκδοση 3 του iCUE, πράγμα σαφώς λογικότερο.

Αποτελέσματα Μετρήσεων

Όπως πάντα, για τις μετρήσεις το πρόγραμμα που χρησιμοποιό είναι το Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300, προκάτοχο του Corsair MM350 για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εκτενή ανασκόπηση εδώ.

Να σημειώσω επίσης ότι ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το SABRE RGB PRO μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση.

Ξεκινώντας από το Polling Rate (Report Rate πλέον για την Corsair) βλέπουμε εντελώς γραμμική απόδοση στο διάγραμμα τόσο στα 1000Hz όσο και στα 4000Hz μιας και στις μετρήσεις δεν υπήρχε απόκλιση μεγαλύτερη από το 0,2% και 0,3% αντίστοιχα, ουσιαστικά μηδενική.

Εκεί που έχουμε μεγάλη απόκλιση είναι στην περίπτωση των 8000Hz Polling Rate όπου το Enotus Mouse Test ξεκίνησε από τα 4170Hz και κατάφερε μετά βίας να φτάσει τα 4613Hz όσο ανεβαίναμε σε DPI. Δεν μπορώ παρά να υποθέσω αδυναμία του συγκεκριμένου λογισμικού μετρήσεων, δεν μπόρεσα όμως να πιστοποιήσω την αλήθεια με κάποιον άλλο τρόπο.

Και στο Accuracy πάρα τα όποια σκαμπανεβάσματα οι τιμές διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Στο Smoothness πάλι τα πράγματα είναι αρκετά αντιφατικά, σε σχέση με την αίσθηση τουλάχιστον.

Πολύ άτακτες οι μετρήσεις στα 4000Hz και με ελαφρός περίεργη αυξητική τάση στα 1000Hz, αρκετά ποιο λογικά στα 8000Hz αν και θυμίσω δεν μπόρεσα να πάρω μέτρηση των τιμών τους εκεί.

Προσωπικά θα το αποδώσω και πάλι σε ενδεχόμενο σφάλμα του Enotus Mouse Test, πράγμα που έχουμε ξανασυναντήσει αρκετές φορές στη συγκεκριμένη μέτρηση και στο παρελθόν.

Σε κάθε περίπτωση σας παραθέτω τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα δικάσας.

Εμπειρία Χρήσης

Όμορφο, άνετο και πανάλαφρο το SABRE RGB PRO, στιβαρότατο και με πολύ μαλακά κουμπιά τοποθετημένα ακριβός εκεί που πρέπει, συνοδευόμενο από ανύπαρκτο καλώδιο, κάνει συνολικά εξαιρετικά τη δουλειά του.

Τα 2.000Hz και 4.000Hz report rate έχουν μια κάποια διαφορά στην αίσθηση από τα 1000Hz που αποτελούν το σημερινό στάνταρ αλλά στα 8.000Hz δεν κατάφερα να δω κάτι. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν δεν έχει έρθει ήδη ο καιρός που αρκετοί θα χρειαστούν αυτά τα report rate δεν είναι και μακριά.

Το καλώδιο των 2,1m είναι όντος σαν να μην υπάρχει κατά τη χρήση αλλά η εικόνα του επάνω στο γραφείο εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε. Παραμένει άχαρο και δείχνει ελαφρός τσαλακωμένο εξαετίας του μαλακού περιβλήματος του. Λογικό μεν αλλά.

Ο RGB φωτισμός μπορεί μεν να χάνετε κάτω από το χέρι κατά τη χρήση αλλά όπως πάντα εντυπωσιάζει όταν το SABRE RGB PRO είναι ελεύθερο. Παράλληλα οι αυτοματισμοί στους οποίους μπορεί να ανταποκριθεί, για παράδειγμα κατά την εναλλαγή προγραμμάτων, τον κάνουν και χρηστικό.

Πολύ εύχρηστο είναι επίσης και με το αριστερό χέρι παρόλο που δεν είναι αυτός ο προορισμός του.

Θα πρέπει να σημειώσω και την πολύ ευχάριστη ανανέωση του iCUE που μας επιτρέπει πλέων πολύ ευκολότερα και αμεσότερα κάθε παραμετροποίηση.

Επίλογος - Συμπεράσματα

Η περίοδο που πέρασα με το SABRE RGB PRO ήταν γενικά πολύ ευχάριστη, χωρίς όμως να μου αφήσει και κάτι το αξιοσημείωτο πέραν των 8.000Hz report rate.

Το εξαιρετικά μαλακού USB καλωδίου δίνει αίσθηση ασύρματου και το βάρους που φαίνεται ακόμα μικρότερο από το πολύ μικρό πραγματικό το κάνουν συνολικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μεν αλλά όχι πρωτοπόρο.

Ο γνωστός RGB φωτισμός της Corsair θα πραγματοποιήσει κάθε απαίτηση όπως και τα 6 συνολικά κουμπιά με τα 5 από αυτά να μας επιτρέπουν να τα προγραμματίσουμε σε ότι θέλουμε.

Αρκετά βελτιωμένη είναι η νέα έκδοση του iCUE έχοντας ποιο σύγχρονη εμφάνιση αλλά κυρίως μεγαλύτερη ευχρηστία.

Με τιμή κάτω των 60€ αποτελεί σίγουρα πολύ καλή πρόταση γενικότερα αλλά και σπάνιο ανταγωνιστικά αν υπολογίσουμε και τα 8.000Hz report rate με ελάχιστα μέχρι στιγμής προϊόντα να τα διαθέτουν.

• Report rate σε 125Hz, 250Hz, 500Hz, 1000Hz, 2000Hz, 4000Hz, 8000 Hz.
• Μόνο 74gr.
• Πολύ μαλακό καλώδιο μακρύτερο των συνηθισμένων.
• Αναρίθμητα DPI Presets με 5 Stages το καθένα ρυθμιζόμενα από το iCUE
• 5 DPI Stages αποθηκευμένα στη συσκευή ρυθμιζόμενα από το iCUE.
• Εμφανής ένδειξη της επιλεγμένης θέσης DPI.
• RGB φωτισμός 2 ζωνών, ρυθμιζόμενος και με αυτοματισμοί από το iCUE.
• RGB φωτισμός αποθηκευμένος στη συσκευή ρυθμιζόμενος από το iCUE.
• Ποιότητα υλικών.
• Σχεδιασμός και εμφάνιση.
• Άνεση χρήσης.

• Οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν φαίνονται κατά την χρήση. 
• Αποτελέσματα μετρήσεων smoothness και report rate μετά τα 4000Hz.
• Αν και υποψιάζομαι ασυμβατότητα με το Enotus Mouse Test . 
• Κακή εικόνα καλωδίου, δείχνει τσαλακωμένο.

Με βάση τα παραπάνω, η βαθμολογία του  SABRE RGB PRO CHAMPION SERIES Optical Gaming Mouse είναι

Ευχαριστούμε θερμά την Corsair για την παραχώρηση του δείγματος της δοκιμής.

Εισαγωγή

Οι εποχές άλλαξαν και το Video Conferencing έχει πλέον γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας αρκετών εξ ημών. Παράλληλα, το ίδιο έχει συμβεί και με την εργασία από το σπίτι, οπότε είναι συχνό φαινόμενο να κάνουμε Video Conferencing από την άνεση του σπιτιού μας.

Είτε όμως συνδεόμαστε από το σπίτι, είτε από το γραφείο, το συχνότερο είναι να το κάνουμε με την ενσωματωμένη κάμερα ενός laptop ή στην καλύτερη περίπτωση με μια απλή USB κάμερα σε κάποιο desktop. Υπάρχουν φυσικά πολλές ποιοτικές και οικονομικές κατηγορίες για τις τελευταίες, με ανάλογα ποιοτικά αποτελέσματα στην εικόνα και τον ήχο.

Αλλά δεν είναι κρίμα εκείνη η φοβερή και τρομερή φωτογραφική μηχανή που έχουμε για τις διακοπές, για το χόμπι ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο να κάθεται ενώ εμείς χρησιμοποιούμε μια τραγικά υποδεέστερη, από πλευρά εικόνας, λύση; Και αν αποφασίσουμε είτε στο σπίτι, είτε στο Conference Room μιας εταιρείας να βελτιώσουμε σημαντικά την ποιότητα της εικόνας και του ήχου, τι μπορούμε να κάνουμε και πόσο θα κοστίσει;

Η Elgato προσφέρει μια ολοκληρωμένη σειρά προϊόντων για Video Streaming, Video Content Creation, Game Streaming αλλά και Video Conferencing που υπόσχονται εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ένα εξ αυτών, το μικρόφωνο Elgato Wave:3 το έχουμε ήδη δει αναλυτικά και αν δεν έχετε διαβάσει το εν λόγω review, σας προτείνω να το κάνετε τώρα καθώς αφ' ενός πρόκειται για ένα εξαιρετικό προϊόν και αφ' ετέρου θα αποτελέσει μέρος του εξοπλισμού που θα δούμε παρακάτω. Καθώς λοιπόν δεν είναι λογικό να επαναλάβουμε εδώ όσα έχουν ήδη ειπωθεί στο review του προϊόντος, σας παροτρύνω να το διαβάσετε. 

Παράλληλα με το Elgato Wave:3, το πακέτο που θα δούμε σήμερα περιλαμβάνει το Elgato Cam Link 4K, στο οποίο μπορούμε να συνδέσουμε μια φωτογραφική μηχανή (την οποία ήδη διαθέτουμε ή θα αγοράσουμε για αυτό το σκοπό) με ανάλυση έως και 4K και να τη χρησιμοποιήσουμε ως webcam, ένα ζευγάρι Elgato Key Light Air, τα οποία αναλαμβάνουν το φωτισμό, για πολύ καλύτερα οπτικά αποτελέσματα και τα Elgato Master Mount L και Elgato Flex Arm L για τη στήριξη της κάμερας και την τακτοποίηση των καλωδίων της.

Το σύνολο συμπληρώνει το Elgato Stream Deck XL, το οποίο έχουμε επίσης δει σε αναλυτικό review, συνεπώς καλό θα ήταν αν δεν το έχετε διαβάσει να το κάνετε τώρα, καθώς δε θα επαναλάβω τα χαρακτηριστικά της συσκευής εδώ. Η συσκευή αυτή δεν είναι απαραίτητη για τη χρήση του εξοπλισμού, ούτε αλλάζει κάτι στην ποιότητα του αποτελέσματος, αλλά κάνει τον έλεγχο των Elgato Key Light Air και Elgato Wave:3 εξαιρετικά απλό, γρήγορο και ευχάριστο και αποτελεί ωραία προσθήκη στο σύνολο, αν το κόστος δεν είναι πρόβλημα.

Φωτογράφιση

Εφ' όσον τα Elgato Wave:3 και Elgato Stream Deck XL τα έχουμε ήδη δει, πάμε να δούμε και τα υπόλοιπα προϊόντα που μας έστειλε η Elgato.

Ξεκινάμε με το Elgato Cam Link 4K, το οποίο έρχεται σε ένα μικρό κουτί, στις γνωστές μπλε αποχρώσεις της εταιρείας. Η συσκευασία αποπνέει την ίδια πολυτέλεια που είχαμε δει τόσο στο Elgato Wave:3 όσο και στο Elgato Stream Deck XL.

Εντός, βρίσκουμε τη συσκευή και τα παρελκόμενα, παρουσιασμένα όμορφα και προστατευμένα επαρκώς.

Τα παρελκόμενα αποτελούνται από μια προέκταση USB 3.2 Gen1 μήκους 30 εκατοστών, ένα φυλλάδιο με οδηγίες ασφαλείας και ένα αυτοκόλλητο με το λογότυπο της εταιρείας.

Το ίδιο το Elgato Cam Link 4K δεν είναι παρά ένα USB stick. Η κατασκευή του είναι από ποιοτικό πλαστικό ενώ στο επάνω μέρος του φέρει το λογότυπο της εταιρείας, το όνομα CAM LINK (αλλά όχι 4K) και μια ημιδιάφανη γραμμή που φωτίζεται σε λευκό χρώμα κατά τη μετάδοση εικόνας.

Στο πίσω μέρος έχει μια θύρα HDMI, πλήρους μεγέθους (όχι mini ή micro), όπου συνδέεται η συσκευή, συνήθως φωτογραφική μηχανή - κάμερα, την οποία θέλουμε να μετατρέψουμε σε webcam.

Στο κάτω μέρος της συσκευής βρίσκουμε το μοντέλο, τη χώρα κατασκευής (Taiwan), την εταιρεία (Corsair, καθώς η Elgato της ανήκει πλέον), τα σύμβολα των διαφόρων πιστοποιήσεων που διαθέτει η συσκευή καθώς και ένα αυτοκόλλητο με το σειριακό αριθμό της.

Το καλώδιο είναι απαραίτητο σε περίπτωση που το Elgato Cam Link 4K, λόγω του μεγέθους του, δε χωράει απ' ευθείας στη USB θύρα που θέλουμε να το τοποθετήσουμε, λόγω των παρακείμενων βυσμάτων.

Περνάμε τώρα στα φωτιστικά μας σώματα, από τα οποία έχουμε λάβει 2, έτσι ώστε να επιτύχουμε σωστό και ομοιόμορφο φωτισμό. Ας ανοίξουμε το ένα από τα 2 κουτιά, μαζί. Τα κουτιά είναι, όπως είδατε στην πρώτη φωτογραφία, αρκετά μεγάλα. Είναι και αυτά στις γνωστές μπλε αποχρώσεις της Elgato και αποπνέουν ποιότητα.

Εντός, βρίσκουμε τη μεγαλύτερη κάρτα με οδηγίες εγκατάστασης που έχω δει στην καριέρα μου ως reviewer, καθώς καταλαμβάνει ολόκληρη την επιφάνεια του κουτιού. Όμορφη ιδέα, αλλά όχι ιδιαίτερα πρακτική, αν κάποιος θέλει να πετάξει το κουτί αλλά να κρατήσει τις οδηγίες. Πάντως, για να είμαστε δίκαιοι, οι οδηγίες δε χρειάζονται, ειδικά μετά τη συναρμολόγηση του προϊόντος, η οποία είναι έτσι κι αλλιώς εξαιρετικά εύκολη και αυτονόητη. 

Κάτω από την κάρτα με τις οδηγίες βρίσκουμε ένα χαρτονένιο κέλυφος που περιέχει τα τμήματα του Elgato Key Light Air. 

Αριστερά η κυρίως συσκευή και δεξιά της η (επίτηδες) βαριά βάση, ενώ ακολουθεί ένα χαρτονένιο κουτάκι.

Η κυρίως συσκευή έρχεται με την επιφάνεια που εκπέμπει το φως προς τα επάνω ενώ η βάση έρχεται με το κάτω μέρος της προς τα επάνω, το οποίο είναι καλυμμένο με μαλακό λάστιχο στο μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειάς του, για να σταθεροποιεί το Elgato Key Light Air χωρίς να δημιουργεί σημάδια πάνω στο γραφείο μας. Στο κέντρο, βρίσκουμε αυτοκόλλητο με το μοντέλο, τη χώρα κατασκευής, την εταιρεία, κάποια χαρακτηριστικά και τις πιστοποιήσεις του προϊόντος.

Αν τώρα τα γυρίσουμε και τα 2 ανάποδα, βλέπουμε στην κυρίως συσκευή το πλήκτρο Reset, την είσοδο του τροφοδοτικού, την υποδοχή του στηρίγματος και τον διακόπτη ενεργοποίησης. Η πάνω πλευρά της βάσης έχει μόνο την υποδοχή στην οποία συνδέεται το στέλεχος στήριξης που θα δούμε παρακάτω.

Μέσα στο μικρό κουτάκι κρύβεται το τροφοδοτικό, με 4 διαφορετικά βύσματα, έτσι ώστε η συσκευή να είναι συμβατή με κάθε πιθανή πρίζα, ανάλογα με τη χώρα. Επίσης βρίσκουμε 3 εξαρτήματα (ας τα πούμε 1, 2 και 3 από πάνω προς τα κάτω) που χρησιμοποιούνται στη συναρμολόγηση του Elgato Key Light Air και το φυλλάδιο με τις οδηγίες ασφαλείας.

Το τροφοδοτικό είναι κατασκευασμένο στην Κίνα και λειτουργεί με τάση εισόδου από 100V έως και 240V, ενώ στην έξοδο δίνει τάση 13V και ρεύμα έως 2A, συνεπώς ισχύ έως και 26W.

Κάτω από όλα αυτά, κρύβεται ο βραχίονας στήριξης, που είναι ρυθμιζόμενος καθ' ύψος.

Αυτός κουμπώνει στην προεξοχή που είδαμε στο επάνω μέρος της βάσης και από το κάτω μέρος βιδώνεται με το ένα από τα 3 εξαρτήματα (συγκεκριμένα το 3, όπως το ονομάσαμε) που βρήκαμε στο μικρό κουτάκι. Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπετε το βραχίονα με τη βάση τοποθετημένη και σε πλήρη έκταση.

Στην άλλη άκρη του βραχίονα υπάρχει διαμόρφωση στην οποία εφαρμόζει ένα άλλο από τα 3 εξαρτήματα που βρήκαμε στο μικρό κουτί, συγκεκριμένα αυτό που ονομάσαμε εξάρτημα 1. Η άλλη άκρη του εξαρτήματος 1 εφαρμόζει στην στρογγυλή κεφαλή του εξαρτήματος 2, το οποίο βιδώνει στο κυρίως τμήμα του Elgato Key Light Air.

Και κάπως έτσι, ολοκληρώνεται η συναρμολόγηση της συσκευής.

Περνάμε τώρα στους βραχίονες στήριξης για την κάμερα, και συγκεκριμένα στον βασικό εξ' αυτών, τον Elgato Master Mount L. Σε αντίθεση με όλα τα άλλα προϊόντα της Elgato που έχουμε δει έως τώρα, ο Elgato Master Mount L έρχεται σε ένα απλό, χαρτονένιο κουτί.

Μέσα βρίσκουμε τον βραχίονα εντελώς συναρμολογημένο, ένα φυλλάδιο και ένα μικρό κουτάκι (;) με το λογότυπο της εταιρίας και την προτροπή KEEP IT TIDY (έχε το τακτοποιημένο).

Το φυλλάδιο είναι μια απλή σελίδα που εξηγεί τη λειτουργία του βραχίονα, η οποία είναι έτσι κι αλλιώς απλή και αυτονόητη.

Όσο για το "κουτάκι", δεν είναι παρά ένα χαρτονένιο κάλυμμα για μια θήκη που κρύβει 3 πλαστικά δαχτυλίδια που σκοπό έχουν τη συγκράτηση των καλωδίων της φωτογραφικής μηχανής επάνω στο βραχίονα.

Ο Elgato Master Mount L είναι ένας τηλεσκοπικός βραχίονας με 3 τμήματα και στάνταρ υποδοχή κάμερας στην άκρη του. 2 μεγάλα, πλαστικά παξιμάδια σφίγγουν και σταθεροποιούν τα τηλεσκοπικά τμήματα σε όποια θέση θέλουμε.

Στο κάτω μέρος του έχει έναν απλό και λειτουργικό μηχανισμό συγκράτησης στο γραφείο, με μαλακά λάστιχα στα σημεία επαφής του με αυτό και μεγάλο πλαστικό μοχλό για εύκολη και άκοπη τοποθέτηση. Το λογότυπο της εταιρίας βρίσκεται σε λευκό χρώμα στην εξωτερική πλευρά του μηχανισμού.

Η βάση της κάμερας είναι απλή και λειτουργική, με άρθρωση σφαίρας και λαστιχένια επίστρωση στο σημείο επαφής με την κάμερα, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ασφαλής και σταθερή σύνδεση, χωρίς να δημιουργείται κάποια φθορά.

Τελευταίο προϊόν του πακέτου της Elgato που παραλάβαμε είναι το Elgato Flex Arm .

Πρόκειται για 4 άκαμπτες προεκτάσεις που μπαίνουν στην άκρη του Elgato Master Mount L, στη θέση της υποδοχής της κάμερας, ενώ δέχονται στην άλλη άκρη τους άλλα τμήματα του Elgato Flex Arm L ή την υποδοχή της κάμερας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια και όσα κομμάτια θέλετε, έτσι ώστε να φέρετε την κάμερα ακριβώς στο σημείο που θέλετε.

Μοναδικό αξεσουάρ, το φυλλάδιο με τις οδηγίες εγκατάστασης - χρήσης.

Και κάπως έτσι, είδαμε όλα τα κομμάτια του εξοπλισμού που θα σας παρουσιάσουμε, εκτός φυσικά από το Elgato Wave:3 και το Elgato Stream Deck XL, για τα οποία όπως είπαμε έχουμε ολόκληρα, αναλυτικά reviews για να δείτε.

Ας δούμε τώρα τα τεχνικά χαρακτηριστικά των προϊόντων.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

To Elgato Cam Link 4K υποστηρίζει αναλύσεις έως 4K 30fps και 1080p 60fps, κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει από την πληθώρα των ανώνυμων συσκευών που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, αλλά υποστηρίζουν το πολύ 1080p 30fps.

Το αν η 4 φορές μεγαλύτερη ανάλυση ή το 2 φορές μεγαλύτερο frame rate είναι αρκετός λόγος για να αγοράσει κανείς το Elgato Cam Link 4K, του οποίου η τιμή στην ιστοσελίδα της Corsair είναι €129.99 και το χαμηλότερο κόστος με το οποίο το εντοπίσαμε στην Ελληνική αγορά κατά τη συγγραφή του παρόντος review είναι €128.90, έναντι των ανώνυμων ανταγωνιστών του με κόστος που ξεκινάει κάτω από τα €20, είναι δική σας επιλογή. Είναι εξ' άλλου αδύνατον να τα δοκιμάσουμε όλα και να δούμε αν και υπό ποιες συνθήκες δουλεύουν.

Αν κάποιος θέλει την αξιοπιστία της Elgato και τα 2 χρόνια εγγύηση από την Corsair, μαζί με τις προαναφερθείσες επιδόσεις και το συνοδευτικό λογισμικό, τότε πρέπει να πληρώσει το τίμημα. Αλλιώς μπορεί να δοκιμάσει την τύχη του και ίσως σταθεί τυχερός.

Αξιοσημείωτο είναι ότι το σήμα του HDMI δεν πρέπει να είναι κρυπτογραφημένο, προκειμένου να λειτουργήσει η συσκευή. Αυτό δε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα για τη χρήση που το θέλουμε, αλλά μπορεί να είναι πρόβλημα σε άλλες πιθανές χρήσεις, πολλές από τις οποίες είναι παράνομες.

Τα Elgato Key Light Air έχουν μέγιστη φωτεινότητα τα 1400 Lumen έκαστο, που είναι πραγματικά υπέρ αρκετά για τη χρήση που τα θέλουμε. Θεωρώ ότι 2 Elgato Key Light Air μπορούν άνετα να φωτίσουν έως και ένα μικρό Video Conference Room.

Εκτός όμως από την ρυθμιζόμενη φωτεινότητα από 3% έως 100% των 1400 Lumen, έχουν και ρυθμιζόμενη θερμοκρασία χρώματος, από την ιδιαίτερα ζεστή 2900K, έως την ιδιαίτερα ψυχρή 7000K.

Η σύνδεσή των Elgato Key Light Air γίνεται μέσω Wi-Fi, κάτι που τα καθιστά ιδιαίτερα ευέλικτα, καθώς το μόνο καλώδιο που χρειάζονται είναι αυτό της τροφοδοσίας τους.

Ένα ακόμη ιδιαίτερα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό τους είναι αυτό του CRI (Colour Rendering Index), όπου βλέπουμε ότι ξεπερνάει το 92%. Αυτό σημαίνει εξαιρετικά καλή χρωματική απόδοση του φωτιζόμενου αντικειμένου.

Παρακάτω βλέπουμε ένα συγκριτικό πίνακα του Elgato Key Light Air με το μεγαλύτερο και ακριβότερο Elgato Key Light. Οι διαφορές τους έγκεινται στη διπλάσια ένταση φωτός που μπορεί να παρέχει το Elgato Key Light, κάτι χρήσιμο αν πρέπει να φωτίσουμε μεγαλύτερους χώρους, και στην καλύτερη απόδοση Chroma Key, η οποία είναι αποκλειστικά απόρροια της μεγαλύτερης επιφάνειάς τους.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των βραχιόνων στήριξής που είδαμε, παρατίθεται στους παρακάτω πίνακες.

Για το Elgato Master Mount L:

Για το Elgato Flex Arm L:

Ποιότητα Κατασκευής

Σε όλα τα προϊόντα της Elgato που έχουμε δει, η ποιότητα κατασκευής ήταν πάντα εξαιρετική και αυτά που βλέπουμε σήμερα δεν αποτελούν εξαίρεση.

Τόσο τα πλαστικά...

...όσο και τα μεταλλικά μέρη έχουν άψογη κατασκευή, εφαρμογή και φινίρισμα. Μάλιστα, όπως θα δούμε παρακάτω, οι αρθρώσεις σφαίρας μεταξύ του Elgato Master Mount L, του Elgato Flex Arm L και της φωτογραφικής μηχανής - κάμερας είναι έτσι κατασκευασμένες ώστε με το κατάλληλο σφίξιμο της χειρόβιδας, μπορούν να κρατήσουν ακόμη και βαριές φωτογραφικές μηχανές (δοκίμασα έως και σύνολο 2050gr) σταθερά, επιτρέποντας παράλληλα εκούσια ρύθμιση της θέσεως, χωρίς ξέσφιγμα της χειρόβιδας.

Αλλά και στο λειτουργικό κομμάτι, για παράδειγμα του Elgato Key Light Air, βλέπουμε ότι όλα έχουν γίνει με φροντίδα και τεχνική αρτιότητα έτσι ώστε να πάρουμε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα ομοιόμορφου φωτισμού. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει τα τμήματα που αποτελούν το Elgato Key Light Air καθώς και τη λειτουργία που επιτελεί το καθένα. Τίποτα δεν αφέθηκε στην τύχη, τίποτα δε λείπει.

Εγκατάσταση - Τοποθέτηση

Και αφού ανοίξαμε όλα τα κουτιά και συναρμολογήσαμε ό,τι χρειαζόταν συναρμολόγηση, ας πάμε να δούμε πώς γίνεται η εγκατάσταση.

Το Elgato Cam Link 4K μπαίνει σε οποιαδήποτε USB θύρα τύπου 3.2 Gen 1 ή ταχύτερη, ενώ στην άλλη άκρη του συνδέουμε ένα καλώδιο HDMI για τη λήψη εικόνας. Τόσο απλά. Δοκιμάστηκε απ' ευθείας στον υπολογιστή και σε USB Hub και λειτούργησε εξ' ίσου απροβλημάτιστα.

Τα Elgato Key Light Air τοποθετούνται πάνω στο γραφείο και είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιηθούν 2, εκατέρωθεν του μόνιτορ, για να επιτευχθεί ομοιόμορφος φωτισμός.

Το καλώδιο τροφοδοσίας συνδέεται στο πίσω μέρος της του φωτιστικού σώματος και κατεβαίνει πίσω από το βραχίονα στήριξης, συγκρατούμενο από ένα πλαστικό κλιπ στο επάνω μέρος του βραχίονα, ενώ μπαίνει μέσα σε μια ειδική εγκοπή στο πίσω μέρος του κάτω τμήματος του βραχίονα και πραγματικά εξαφανίζεται.

Ο βραχίονας είναι επεκτεινόμενος και σταθεροποιείται με μία χειρόβιδα, ενώ η διαβάθμιση σε εκατοστά στο πλάι βοηθάει για να μπορούμε να φέρουμε 2 ή περισσότερα Elgato Key Light Air στο ίδιο ύψος, χωρίς να αναγκαστούμε να μετρήσουμε.

Η άρθρωση σφαίρας στο πάνω μέρος του βραχίονα επιτρέπει μεγάλη ελευθερία κίνησης, έτσι ώστε να είναι εύκολο να στραφεί το φως όπου χρειάζεται.

Η τοποθέτηση του Elgato Master Mount L είναι εξαιρετικά απλή και μπορεί να γίνει στα πιο χοντρά γραφεία αλλά και σε ένα λεπτό γυαλί (εφ' όσον αυτό είναι αρκετά ισχυρό για να αντέχει τις πιέσεις). Εδώ το βλέπετε τοποθετημένο σε γυαλί πάχους 8 χιλιοστών.

Η τηλεσκοπική κατασκευή του επιτρέπει μεγάλη ευελιξία. Σε κάθε ένα από τους τρεις σωλήνες του, διαφορετικής διαμέτρου ο κάθε ένας φυσικά, αντιστοιχεί και από ένα πλαστικό δαχτυλίδι συγκράτησης καλωδίων.

Στην κορυφή του Elgato Master Mount L μπορούμε να τοποθετήσουμε όσα τμήματα του Elgato Flex Arm L χρειαζόμαστε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάστηκαν 2, το μεσαίο και ένα από τα 2 μικρά.

Η ευελιξία και η σταθερότητά του είναι εξαιρετικές. Μπόρεσα να φέρω τη βάση της κάμερας, με ακρίβεια, σε όποιο σημείο ήθελα.

Παράλληλα, μπόρεσα να στηρίξω βάρος έως και πάνω από 2 κιλά, χωρίς πρόβλημα σταθερότητας. Αν επιλέξουμε σωστά το πόσο θα σφίξουμε τις χειρόβιδες σε κάθε άρθρωση, μπορούμε να κινούμε τις αρθρώσεις κατά βούληση, ενώ αυτές θα παραμένουν σταθερές όταν δεν τις πειράζουμε.

Εδώ βλέπετε μια Canon EOS 5D Mark II στην άκρη του Elgato Flex Arm L. Τα καλώδια σύνδεσης της κάμερας με το Elgato Cam Link 4K, με την τροφοδοσία της και πιθανόν με κάποιο USB για έλεγχο των ρυθμίσεών της από τον υπολογιστή, αν το υποστηρίζει, μπορούν όλα να τακτοποιηθούν πολύ όμορφα και να κατέβουν παράλληλα με το Elgato Master Mount L, χάρη στα ειδικά δαχτυλίδια που διαθέτει.

 4

Μαζί με το Elgato Wave:3 για εξαιρετικό ήχο και, προαιρετικά, το Elgato Stream Deck XL για τον εύκολο έλεγχό του μικροφώνου αλλά και των Elgato Key Light Air, έχουμε ένα ολοκληρωμένο, ποιοτικό και πανέμορφο σύνολο που υπόσχεται εξαιρετικά αποτελέσματα εικόνας και ήχου.

Συνδεσιμότητα

Η σύνδεση του Elgato Cam Link 4K με τον υπολογιστή γίνεται σε οποιαδήποτε θύρα USB 3.2 Gen1, ή όπως ήταν γνωστή όταν κυκλοφόρησε, USB 3.0. Η σύνδεση της φωτογραφικής μηχανής - κάμερας με το Elgato Cam Link 4K γίνεται μέσω της θύρας HDMI που διαθέτει.

Τα Elgato Key Light Air από την άλλη έχουν ανάγκη από καλώδιο μόνο για την τροφοδοσία τους, καθώς η σύνδεσή τους με τον υπολογιστή, αλλά και το κινητό τηλέφωνο ή το tablet για τον έλεγχό τους γίνεται μέσω WiFi b/g/n 2.4GHz. Κομψότητα και ευελιξία.

Τέλος, το Elgato Wave:3 όπως και το Elgato Stream Deck XL συνδέονται σε οποιαδήποτε USB θύρα, όπως είχαμε δει στα σχετικά reviews.

Λογισμικό

Και αφού στήσαμε και συνδέσαμε τις συσκευές μας, είναι η ώρα να δούμε και το λογισμικό από το οποίο συνοδεύονται. Όσον αφορά το Elgato Wave:3 και το Elgato Stream Deck XL, τα έχουμε πει αναλυτικά στα αντίστοιχα reviews.

To Elgato Cam Link 4K αναγνωρίζεται από τα Windows 10 ως μια κάμερα και ως εκ τούτου, είναι διαθέσιμο σε κάθε πρόγραμμα επικοινωνίας που υποστηρίζει τη χρήση κάμερας. Δεν απαιτεί την εγκατάσταση οδηγών, καθώς είναι συσκευή κατηγορίας UVC.

Για την καταγραφή video τοπικά, στον υπολογιστή μας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του πολύ απλού και λειτουργικού προγράμματος "Camera" που περιλαμβάνεται στο λειτουργικό σύστημα και υποστηρίζει όλες τις webcams.

Η Elgato όμως προσφέρει και το δικό της πρόγραμμα καταγραφής και αποθήκευσης video, το οποίο ονομάζεται Elgato 4K Capture Utility και συνεργάζεται αποκλειστικά με τα δικά της προϊόντα, φυσικά, και προσφέρει κάποιες επιπλέον δυνατότητες και λειτουργίες, οι οποίες είναι ειδικά σχεδιασμένες για game streamers που καταγράφουν κάποιο παιχνίδι.

Ανοίγοντάς το, μας υποδέχεται μια οθόνη με 2 καρτέλες και το γνωστό γρανάζι για τις ρυθμίσεις επάνω δεξιά. Αριστερά από το γρανάζι βλέπουμε τις επιλογές ανάλυσης, frame rate και bit rate για το επικείμενο capture καθώς και τον ελεύθερο χώρο στο επιλεγμένο drive.

Στο κάτω μέρος της οθόνης βλέπουμε στα αριστερά τον τίτλο του παιχνιδιού για το οποίο γίνεται το capture (καθώς το προϊόν απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε game streamers) και τον τίτλο του capture.

Κάτω και δεξιά βλέπουμε με τη σειρά το εικονίδιο για τη λήψη ενός screenshot (εδώ ανενεργό, ενεργοποιείται όταν υπάρχει είσοδος σήματος), ακολουθούμενο από το εικονίδιο του μικροφώνου, και το εικονίδιο της έντασης του ήχου από την πηγή που είναι συνδεδεμένη στο Elgato Cam Link 4K. Τόσο η ένδειξη έντασης ήχου του μικροφώνου όσο και του εισερχόμενου ήχου μπορεί να απενεργοποιηθούν, όπως είναι το μικρόφωνο εδώ, οπότε και εξαφανίζονται οι σχετικές μπάρες έντασης, χωρίς να επηρεάζεται η πραγματική ηχογράφηση - καταγραφή.

Η μαγεία όμως υπάρχει στο κέντρο. Βλέπουμε το σύμβολο της παύσης, το σύμβολο της εγγραφής και ένα χρονόμετρο. Το σύμβολο της παύσης σταματάει τη λειτουργία του Flashback Recording, την πολύ βολική δηλαδή δυνατότητα να γυρίσουμε το χρόνο λίγο πίσω και να αρχίσουμε να καταγράφουμε από εκείνο το σημείο. Οπότε κάποιος που θέλει να καταγράψει το gameplay κάποιου παιχνιδιού δε χρειάζεται να είναι πανέτοιμος   να ξεκινήσει την καταγραφή ενώ παράλληλα παίζει. Μπορεί όταν τελειώσει το κομμάτι που παίζει, να γυρίσει το χρόνο πίσω και να αρχίσει την καταγραφή από όποιο σημείο θέλει. Το σύμβολο της εγγραφής, φυσικά, ξεκινάει και σταματάει την εγγραφή. Το χρονόμετρο δείχνει σε ποιο σημείο από την αρχή εγγραφής του Flashback Recording βρισκόμαστε. Η κίνηση μέσα στο χρόνο του Flashback Recording γίνεται σύροντας με το ποντίκι τη λευκή κουκίδα πάνω στη λευκή γραμμή που βρίσκεται σε όλο το πλάτος του παραθύρου του προγράμματος, πάνω από τα πλήκτρα ελέγχου που μόλις αναλύσαμε.

Εδώ βλέπουμε τι γίνεται αν πατήσουμε το σύμβολο της παύσης. Αυτό μετατρέπεται σε σύμβολο εκκίνησης, το χρονόμετρο σταματάει, η λευκή μπάρα πλέον δείχνει το διαθέσιμο Flashback Recording, με το κενό στα δεξιά της να αντιστοιχεί στο χρόνο που αυτό δεν είναι διαθέσιμο, ενώ παράλληλα η ένδειξη Live εμφανίζεται δεξιά από το χρονόμετρο. Πατώντας το σύμβολο της εκκίνησης, ξεκινάει και πάλι η καταγραφή Flashback Recording.

Το σύμβολο του i μέσα σε κύκλο, στα δεξιά του τίτλου του παιχνιδιού και της καταγραφής, που είδαμε κάτω αριστερά, ανοίγει ένα παράθυρο που μας επιτρέπει να τα αλλάξουμε, καθώς και να θέσουμε τα σχετικά Tags.

Και εδώ βλέπουμε κάτω δεξιά και την ένδειξη έντασης του μικροφώνου ενεργή.

Η καρτέλα Library μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε τακτοποιημένα τα video που έχουμε ήδη καταγράψει.

Ας πάμε τώρα στο γρανάζι, που ανοίγει ένα παράθυρο με 5 καρτέλες, το οποίο ονομάζεται Preferences (προτιμήσεις).

Η καρτέλα General έχει τη δυνατότητα ενεργοποίησης του Stream Link, που είναι η δυνατότητα να μοιράζεται το Stream μεταξύ του 4K Capture Utility και κάποιου προγράμματος όπως το OBS Studio ή το XSplit. Η λειτουργία είναι σε στάδιο Beta (δοκιμαστικό) και αν ενεργοποιηθεί ενεργοποιεί και το drop down μενού από κάτω της για να διαλέξουμε την ανάλυση και το frame rate.

Κατά τα άλλα η καρτέλα μας δείχνει την έκδοση του προγράμματος και μας δίνει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε τον αυτόματο έλεγχο για ανανεώσεις καθώς και το να στέλνουμε δεδομένα χρήσης στην εταιρεία.

Το κουμπί Check for Updates κάνει έλεγχο για ανανεωμένες εκδόσεις του προγράμματος.

Ενώ το κουμπί More... ανοίγει τον Windows Explorer στην παρακάτω τοποθεσία.

Η καρτέλα Device μας προσφέρει ένα drop down μενού για να διαλέξουμε με ποια από τις υποστηριζόμενες συσκευές που βρίσκονται συνδεδεμένες στο σύστημά μας θα εργαστούμε. Παράλληλα μας δείχνει την έκδοση του Firmware της επιλεγμένης συσκευής, το αν υπάρχει εισερχόμενο σήμα και - αν υπάρχει - την ανάλυση και το frame rate.

Η καρτέλα Picture μας επιτρέπει να κάνουμε τις κλασσικές ρυθμίσεις που αφορούν στην εικόνα.

Η καρτέλα Recording είναι χωρισμένη σε 2 μέρη.

Το επάνω μέρος μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε και να επιλέξουμε το σημείο αποθήκευσης των video και των screenshot, το ποιον video encoder θα χρησιμοποιήσουμε (GPU ή software), την ανάλυση και frame rate, το bit rate, το πόσα GB ανά ώρα απαιτούν οι ρυθμίσεις που επιλέξαμε για την καταγραφή του video και την επιλογή να μειώσουμε το frame rate της προεπισκόπησης κατά την καταγραφή video, για να μειωθούν οι απαιτούμενοι πόροι του συστήματος.

Το κάτω μέρος μας επιτρέπει την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του Flashback Recording και μας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε τη διάρκειά του, από 5 λεπτά έως και 4 ώρες, με προεπιλογή τις 2 ώρες.

Εδώ βλέπουμε τις επιλογές του Video Encoder, μεταξύ κάρτας γραφικών και software.

Ενώ εδώ βλέπουμε τις υποστηριζόμενες από το πρόγραμμα αναλύσεις καi frame rates.

Στην τελευταία καρτέλα, Mic, μπορούμε να επιλέξουμε από ποιο μικρόφωνο θα γίνεται η εισαγωγή του ήχου και να κάνουμε τις σχετικές βασικές ρυθμίσεις.

Αν επιλέξουμε το Elgato Wave:3...

...βλέπουμε αμέσως το input level από το μικρόφωνο.

Το οποίο βλέπουμε και στην αρχική καρτέλα του προγράμματος, κάτω δεξιά, όπως είπαμε.

Ας περάσουμε τώρα στο λογισμικό ελέγχου των Elgato Key Light Air που ονομάζεται Elgato Control Center. Το αναγνωρίζουμε στο System Tray από το λευκό σύμβολο της Elgato και την πρώτη φορά που θα το ανοίξουμε θα αντικρύσουμε την εξής εικόνα.

Πατώντας είτε το σύμβολο + είτε το Add Accessory, ανοίγει ένα παράθυρο όπου βλέπουμε μια λίστα όλων των μη συνδεδεμένων με το πρόγραμμα υποστηριζόμενων συσκευών που βρίσκονται στο χώρο. Το κουμπί Identify κάνει τη συσκευή να αναβοσβήσει το φως για να μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποια είναι, όταν έχουμε περισσότερες από 1 στο χώρο, όπως εδώ που έχουμε 2.

Το κουμπί Connect μας ανοίγει ένα άλλο παράθυρο με ένα drop down μενού για να διαλέξουμε το ασύρματο δίκτυό μας από όσα είναι διαθέσιμα στο χώρο και να δώσουμε τον κωδικό του δικτύου.

Κατόπιν, με λίγη υπομονή, πραγματοποιείται η σύνδεση της συσκευής.

Και τόσο απλά, έχουμε συνδέσει τη συσκευή.

Επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία, μετονομάζουμε και τα Elgato Key Light Air μας από τα αρχικά τους ονόματα σε Elgato Key Light Air Left και Elgato Key Light Air Right, για να ξέρουμε ποιο ελέγχουμε ανά πάσα στιγμή και έχουμε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Όπως είναι σαφές, υπάρχουν διακόπτες ενεργοποίησης για όλα τα Elgato Key Light Air μαζί ή κάθε ένα ξεχωριστά καθώς και έλεγχος θερμοκρασίας φωτός και έντασης για το κάνε ένα.

Το γρανάζι πάνω δεξιά ανοίγει το μενού των προτιμήσεων που χωρίζεται σε 3 μέρη.

Στο πρώτο, μπορούμε να συνδέσουμε τον έλεγχο όλων των Elgato Key Light Air έτσι ώστε να τα ρυθμίζουμε ταυτόχρονα. Αν δεν το επιλέξουμε, ο έλεγχος του καθενός γίνεται χωριστά αλλά μπορεί να γίνει και προσωρινά ταυτόχρονος έλεγχος κρατώντας το πλήκτρο Ctrl κατά την πραγματοποίηση οποιασδήποτε μεταβολής.

Στο δεύτερο μέρος μπορούμε να εμφανίσουμε όλες τις συσκευές που έχουμε επιλέξει να κρύψουμε - θα δούμε παρακάτω πώς.

Στο τρίτο μέρος βλέπουμε την έκδοση του προγράμματος, μπορούμε να κάνουμε έλεγχο για ενημερώσεις και να ενεργοποιήσουμε τον αυτόματο έλεγχο.

Το κουμπί More... κάνει κάτι αντίστοιχο με αυτό που είδαμε και στο Elgato 4K Capture Utility.

Το σύμβολο με τα sliders στα δεξιά του ονόματος της κάθε συσκευής (στο αρχικό παράθυρο) ανοίγει το παρακάτω παράθυρο. Από εδώ μπορούμε να μετονομάσουμε τη συσκευή (όπως έκανα κι εγώ), να πατήσουμε Identify για να την αναγνωρίσουμε μέσω των αναβοσβημάτων που θα κάνει και Hide για να την κρύψουμε από το αρχικό παράθυρο.

Κάτω από το Advanced μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα συμπεριφέρεται η συσκευή κατά την ενεργοποίησή της και συγκεκριμένα αν θα επανέρχεται στην τελευταία κατάσταση λειτουργίας ή στη βασική κατάσταση λειτουργίας. Επίσης βλέπουμε την έκδοση του Firmware της συσκευής και την IP Address της.

To Elgato Conrol Center είναι διαθέσιμο και για κινητά τηλέφωνα, τόσο με λειτουργικό σύστημα Android όσο και με iOS.

Αξιοσημείωτη είναι η δυνατότητα ελέγχου των Elgato Key Light Air μέσω του Elgato Stream Deck XL (ή και των άλλων Stream Decks της εταιρείας). Εδώ βλέπουμε μια οθόνη ελέγχου που έχω δημιουργήσει για τον έλεγχο των 2 Elgato Key Light Air. Εξαιρετική λειτουργικότητα.

Θα ήθελα όμως να υπήρχε η δυνατότητα όταν προγραμματίζεις τη λειτουργία ενός πλήκτρου, αυτό να ανατίθεται είτε σε 1 είτε σε παραπάνω από 1 Elgato Key Light Air. Το μόνο πλήκτρο με αυτή τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή είναι το αυτό της ενεργοποίησης, που μου έδωσε τη δυνατότητα να επιλέξω μεταξύ  Elgato Key Light Air Left, Elgato Key Light Air Right και All. Θα προτιμούσα να είχα αυτή τη δυνατότητα και στις άλλες ρυθμίσεις που αφορούν την ένταση και τη θερμοκρασία του φωτός και ακόμα καλύτερα να υπήρχαν check boxes δίπλα σε κάθε συσκευή έτσι ώστε αν κάποιος διαθέτει πολλές να μπορεί να αναθέσει τη λειτουργία σε όποιες και όσες συσκευές θέλει.

Χρήση

Η χρήση όλων των συσκευών που χρησιμοποιήθηκαν στο παρόν review έχει κοινά στοιχεία: Είναι απλή, σαφής, ευχάριστη και αποτελεσματική.

Είτε πρόκειται για τα συστήματα στήριξης της κάμερας, Elgato Master Mount L και Elgato Flex Arm L, είτε για το Elgato Cam Link 4K, είτε για τα Elgato Key Light Air, είτε για το Elgato Wave:3, δεν αντιμετώπισα κάποιο πρόβλημα και η χρήση τους ήταν πάντα ευχάριστη, ειδικά με τη συνδρομή του Elgato Stream Deck XL, που μετά την αρχική παραμετροποίηση, κάνει τα πάντα ακόμα πιο εύκολα.

Το μόνο που χρειάζεται προσοχή είναι η επιλογή μιας κάμερας που να είναι συμβατή με το Elgato Cam Link 4K.

Ουσιαστικά κάθε κάμερα με έξοδο HDMI και δυνατότητα αναστολής της αυτόματης απενεργοποίησης είναι θεωρητικά συμβατή. Και λέω θεωρητικά γιατί η δική μου, Canon EOS 5D Mark II έχει μεν τις παραπάνω δυνατότητες, αλλά στην έξοδο μέσω HDMI περιλαμβάνει ενοχλητικά για την περίπτωση τετράγωνα ένδειξης του focus. Κι αυτό όμως το ξεπέρασα με ένα Firmware add-on για τη συγκεκριμένη φωτογραφική μηχανή που ονομάζεται Magic Lantern και προσθέτει πολλές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης και της επιθυμητής εξαφάνισης όλων των overlay.

Για να κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη όμως, η Elgato προσφέρει μια εκτενή λίστα με συμβατές κάμερες, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν άμεσα και χωρίς αλχημείες με το Elgato Cam Link 4K.

Ποιότητα Video και Ήχου

Καθώς η γερασμένη Canon EOS 5D Mark II εξαντλεί τις δυνατότητες λήψης video σε ανάλυση 1080p στα 30fps, κάτι που είναι πολύ κάτω από τις δυνατότητες του Elgato Cam Link 4K, το οποίο υποστηρίζει ανάλυση 4K στα 30 fps αλλά και 1080p στα 60fps, δανείστηκα μια πιο σύγχρονη φωτογραφική μηχανή, που θα μας παρέχει τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε τη λειτουργία του Elgato Cam Link 4K στο έπακρο των δυνατοτήτων του.

Συγκεκριμένα χρησιμοποίησα μία Sony A7iii την οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να μου παρέχει ο φίλος και συνάδελφος Daniel Beacock.

Με τη βοήθεια της Kate, θα κάνουμε μια σύγκριση λήψεων που έχουν πραγματοποιηθεί με τον εξοπλισμό της Elgato, σε αντιπαραβολή με μία από τις δημοφιλέστερες και καλύτερες webcams, την Logitech C920 HD Pro.

Οι κάμερες τοποθετήθηκαν δίπλα δίπλα στο επάνω μέρος του μόνιτορ, με τα Elgato Key Light Air εκατέρωθεν αυτού, το Elgato Wave:3 αριστερά από το πληκτρολόγιο και η Kate είναι έτοιμη για τις λήψεις. Τα Video είναι σχεδιασμένα για να αναδείξουν με τον καλύτερο τρόπο τις διαφορές και νομίζω μιλάνε από μόνα τους. Οι λήψεις έγιναν με το Camera Application των Windows 10.

Ξεκινάμε με το ιδανικότερο σενάριο. Λήψη με την Sony A7iii συνδεδεμένη στο Elgato Cam Link 4K σε ανάλυση 4K στα 30fps, φωτισμός με το ζευγάρι των Elgato Key Light Air και ήχος από το Elgato Wave:3. Η εικόνα είναι φυσική και εξαιρετικά λεπτομερής, η κίνηση ομαλή, ο φωτισμός ομοιόμορφος και ο ήχος άριστος.

Ο ήχος θα μπορούσε μάλιστα να ήταν και ακόμα καλύτερος αν το μικρόφωνο ήταν τοποθετημένο σε κάποιο βραχίονα για να έρθει πιο κοντά στο στόμα και να μειωθεί το απαιτούμενο gain. Για το σκοπό αυτό η Elgato διαθέτει το Elgato Solid Arm, το οποίο πιάνει πάνω στο Elgato Master Mount L και σε συνδυασμό με ένα Elgato Flex Arm L μπορεί να φέρει το μικρόφωνο σε οποιαδήποτε θέση. 

Για να εκτιμήσουμε καλύτερα τη σημασία του καλού φωτισμού, έγινε η ίδια λήψη, αλλά αυτή τη φορά φωτισμένη από τα φώτα οροφής.

Σημαντικό στοιχείο είναι ότι τα φώτα οροφής στο χώρο μου τυγχάνει να είναι απίστευτα καλά και ιδανικά για την περίπτωση, καθώς αποτελούνται από ποιοτικά LED της Samsung και σχηματίζουν ένα συμμετρικό τετράγωνο, με κέντρο τη καρέκλα και ιδανικές αποστάσεις. Είναι εντελώς απίθανο να συμβαίνει αυτό σε κάποιο χώρο και συνεπώς το αποτέλεσμα να είναι τόσο καλό.

Εν τούτοις, ο φωτισμός απέχει πολύ - ποιοτικά - από αυτόν που μας έδωσαν τα Elgato Key Light Air και, εκτός αυτού, οι σκιές στο πρόσωπο είναι εμφανείς.

Για τις περιπτώσεις όπου η ομαλή κίνηση είναι πιο σημαντική από την ανάλυση, το Elgato Cam Link 4K υποστηρίζει ανάλυση 1080p στα 60fps, εφ' όσον φυσικά η κάμερα που είναι συνδεδεμένη επάνω του παρέχει αυτή τη δυνατότητα.

Στη λήψη που ακολουθεί βλέπουμε τη σχετική διαφορά στη λεπτομέρεια που είναι αναμενόμενη λόγω της πτώσης της ανάλυσης στο 1/4 αλλά και μια εμφανή διαφορά στην ομαλότητα κίνησης, λόγω του διπλάσιου frame rate. Ο φωτισμός έγινε με τα Elgato Key Light Air και ο ήχος πάντα από το Elgato Wave:3.

Και για να συμπληρώσουμε το σετ, Elgato Cam Link 4K στα 1080p με 60fps, με φωτισμό από τα φώτα οροφής και ήχο από το Elgato Wave:3. Παρατηρούμε αντίστοιχη διαφορά στην ποιότητα των χρωμάτων και, φυσικά, σκιές.

Ας δούμε τώρα, χάριν σύγκρισης, πώς θα τα πάει η Logitech C920 HD Pro. Η λήψη έγινε στο μέγιστο των δυνατοτήτων της, σε ανάλυση 1080p στα 30fps. Για να τη βοηθήσουμε, φωτίσαμε με τα Elgato Key Light Air. Ο ήχος είναι μέσω του ενσωματωμένου μικροφώνου της Webcam.

Η διαφορά είναι κυριολεκτικά χαοτική, όπως είναι και η διαφορά στο συνολικό κόστος του εξοπλισμού. Μια απλή webcam, όσο καλή και αν είναι, δεν μπορεί να έχει την απόδοση στη λεπτομέρεια, το βάθος χρώματος και την προσαρμογή στις συνθήκες φωτισμού που έχει μια καλή φωτογραφική μηχανή.

Το Video, σε σύγκριση με τα προηγούμενα, έχει τόσο χαμηλότερο επίπεδο λεπτομέρειας και είναι τόσο oversaturated που μοιάζει τεχνητό έως και ζωγραφισμένο. Επίσης, αν και η Logitech C920 HD Pro προσαρμόζεται στις συνθήκες φωτισμού του εγγράφου αρκετά γρήγορα, στη συνέχεια και μέχρι το τέλος του video αδυνατεί να φωτομετρήσει σωστά, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο video να είναι εμφανώς υπερφωτισμένο.

Ο δε ήχος, αν και καλός για webcam, δεν πλησιάζει καν σε αυτόν στον οποίον μας κακόμαθε το Elgato Wave:3.

Δε θα μπορούσε να λείπει και μια λήψη με την Logitech C920 HD Pro σε 1080p στα 30fps και τα φώτα οροφής. Ό,τι είδαμε πριν δηλαδή, συν τις σκιές στο πρόσωπο. Εδώ βέβαια η κάμερα τα πάει καλύτερα στη διαχείριση του φωτισμού, καθώς δεν υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις κατά την επίδειξη του εγγράφου, εφ' όσον ο φωτισμός είναι από το ταβάνι και όχι από εμπρός.

Τα παραπάνω videos κατέστησαν σαφή τα πλεονεκτήματα του εξοπλισμού που προσφέρει η Elgato για video content creation και online streaming.

Όπως είπαμε και στην εισαγωγή όμως, πολλοί από εμάς, του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου, δεν είμαστε επαγγελματίες youtubers (...!!!) αλλά κάνουμε συχνά video conference, λόγω εργασίας. Και φυσικά, όλα τα παραπάνω προϊόντα, το καθένα ξεχωριστά ή όλα μαζί, μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά το αποτέλεσμα, ακόμα και στις περιορισμένες αναλύσεις καi frame rates που επιτρέπουν οι αντίστοιχες εφαρμογές.

Για να το δούμε αυτό, θα παραθέσω σχετικές εγγραφές μέσω της δημοφιλέστερης εφαρμογής video conference, του Zoom. Το Zoom επιτρέπει την εγγραφή σε ανάλυση 720p στα 25fps, τόσο στη δωρεάν του έκδοση όσο και στην Pro. Θεωρητικά, καταγράφει σε ανάλυση 1080p στις εκδόσεις Business και Enterprise, κάτι που δεν μπόρεσα δυστυχώς να δοκιμάσω καθώς δε διαθέτω κάποιο σχετικό λογαριασμό.

Με το πλεονέκτημα της υψηλότερης ανάλυσης των 4K αλλά και του υψηλότερου frame rate των 60fps εκτός μάχης λόγω των περιορισμών του Zoom, μπορούμε να δούμε πώς συγκρίνεται ο εξοπλισμός της Elgato με την Sony A7iii συνδεδεμένη, απέναντι στην Logitech C920 HD Pro, με όλες τις λήψεις να είναι στα 720p και 25fps.

Ξεκινάμε με το Elgato Cam Link 4K με τη Sony A7iii, φωτισμό από τα Elgato Key Light Air και ήχο από το Elgato Wave:3. Παρά τη χαμηλή ανάλυση, η ποιότητα και η λεπτομέρεια - όσο επιτρέπει η ανάλυση - παραμένουν. Ο φωτισμός είναι ομοιόμορφος και με εξαιρετική χρωματική απόδοση και ο ήχος, παρά τη μεγάλη συμπίεση, παραμένει καλός.

Συνεχίζουμε με το Elgato Cam Link 4K με τη Sony A7iii, φωτισμό από τα φώτα οροφής και ήχο από το Elgato Wave:3. Η διαφορά στη χρωματική απόδοση αναδεικνύει τη σημασία του καλού φωτισμού και την απόδοση των High CRI LEDs των Elgato Key Light Air. Το ίδιο δείχνουν και οι σκιές και ο γενικά ανομοιόμορφος φωτισμός.

Περνάμε τώρα στην Logitech C920 HD Pro, με φωτισμό από τα Elgato Key Light Air. Όπως είναι αναμενόμενο, παρατηρούμε αντίστοιχη πτώση στη λεπτομέρεια και φυσικότητα, όπως είχαμε δει και στις λήψεις με την εφαρμογή των Windows 10. Όσον αφορά τον ήχο, η διαφορά είναι επίσης αντίστοιχη.

Και τέλος, η Logitech C920 HD Pro με φωτισμό από τα φώτα οροφής. Ανομοιόμορφος φωτισμός και σκιές στο πρόσωπο, όπως είναι αναμενόμενο, ενώ η χαμηλή (σχετικά) λεπτομέρεια και μη φυσική εικόνα παραμένουν.

Καθώς οι λήψεις του Zoom είναι όλες σε ίδια ανάλυση (720p) και ίδιο frame rate (25fps), προσφέρονται για μια απ' ευθείας αντιπαραβολή.

Νομίζω ότι τα παραπάνω videos κατέστησαν σαφείς τις διαφορές που μπορεί να προσφέρει ο εξοπλισμός για video της Elgato, τόσο σε video content creation και online streaming όσο και σε video conference. Το αν οι επίσης σημαντικές διαφορές στο κόστος κάνουν τη διαφορά στην ποιότητα να αξίζει την επένδυση είναι μια ερώτηση που δεν μπορώ να απαντήσω, καθώς εξαρτάται από τις συνθήκες και τη χρήση του καθενός. Αυτή την ερώτηση θα την απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του, σε συνεργασία με το πορτοφόλι του.

Επίλογος

Φτάσαμε στον επίλογο ενός αρκετά εκτενούς και απαιτητικού review. Ομολογώ ότι η Elgato έχει κάνει εντυπωσιακή δουλειά, τόσο σε επίπεδο hardware, όσο και σε επίπεδο software.

Τα προϊόντα που είδαμε διαθέτουν εξαιρετική ποιότητα κατασκευής και λειτουργικότητας ενώ η κάθε λεπτομέρεια φαίνεται να είναι μελετημένη. Το συνοδευτικό λογισμικό είναι πάντα λιτό και εύχρηστο αλλά απόλυτα λειτουργικό και χωρίς ελλείψεις. Ακόμα και οι προτάσεις βελτίωσης που θα μπορούσε να κάνει κανείς είναι δευτερεύουσες και οριακές.

Η βελτίωση όμως στην ποιότητα εικόνας και ήχου που κάθε ένα από τα Elgato Cam Link 4K, Elgato Key Light Air, και Elgato Wave:3 προσφέρουν ξεχωριστά αλλά και σε συνδυασμό μεταξύ τους και έγινε σαφής στη σχετική παράγραφο του παρόντος review με τα δοκιμαστικά videos, κάθε άλλο παρά οριακή είναι. Παράλληλα, το Elgato Master Mount L με το Elgato Flex Arm L παρέχουν ευελιξία και ασφάλεια στη στήριξη οποιασδήποτε κάμερας - το δοκιμάσαμε μέχρι και πάνω από τα 2 κιλά - ενώ το Elgato Stream Deck XL απογειώνει την εμπειρία χρήσης, κάνοντας το χειρισμό των Elgato Key Light Air και Elgato Wave:3 ακόμα πιο εύκολο.

Όλα αυτά βέβαια, έρχονται με σημαντικό οικονομικό κόστος, που ο καθένας καλείται να αποφασίσει αν προτίθεται να επωμισθεί, ανάλογα με τις ανάγκες του. Συγκεκριμένα οι τιμές των εν λόγω προϊόντων στην Ελληνική αγορά, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και κατά τη στιγμή συγγραφής του παρόντος review, ξεκινάνε από:

Elgato Cam Link 4K: 128,90€

Elgato Key Light Air: 129€ (έκαστο)

Elgato Wave:3: 159€

Elgato Master Mount L: 49,90€

Elgato Flex Arm L: 39,90€

Elgato Stream Deck XL: 249,90€

Ας συνοψίσουμε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του εξοπλισμού video και ήχου της Elgato:

Σημαντικότερα πλεονεκτήματα

+ Ποιότητα εικόνας

+ Ανάλυση έως 4Κ, στα 30fps

+ Frame rate έως 60fps, σε ανάλυση 1080p

+ Συμβατότητα με πολλές σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές / κάμερες

+ Διάχυτος, ομοιόμορφος φωτισμός

+ 1400 lumen ανά Elgato Key Light Air

+ Hich CRI

+ Συνδεσιμότητα των Elgato Key Light Air μέσω Wi-Fi

+ Ποιότητα ήχου

+ Στιβαρό και λειτουργικό και ευπροσάρμοστο σύστημα στήριξης

+ Έλεγχος μέσω του Elgato Stream Deck XL (ή και των μικρότερων μοντέλων)

+ Λιτό και πλήρες λογισμικό

+ Ποιότητα και αίσθηση υλικών

+ Ποιότητα κατασκευής

+ Αισθητική

Μειονεκτήματα

- Στις εντολές ελέγχου των Elgato Key Light Air μέσω του Elgato Stream Deck XL θα ήθελα τη δυνατότητα να γίνεται ταυτόχρονος έλεγχος περισσότερων του ενός Elgato Key Light Air από το κάθε πλήκτρο

Ευχαριστούμε θερμά την Elgato για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.

Πολύμερος Αχανιώτης 19/04/2021

Πρόλογος

Πριν από λίγες ημέρες μου τηλεφώνησε ο φίλτατος @pol77 να με ρωτήσει αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω ένα προϊόν μιας νεοφυούς εταιρείας που κατασκευάζει περιφερειακά, έχοντας ως βασικό στόχο τους απανταχού gamers.

Αναφερόταν στο Makalu 67 της MOUNTAIN.

Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στη σελίδα της MOUNTAIN- ομολογώ δεν την ήξερα - αμέσως μου κίνησε το ενδιαφέρον.

Πρόκειται για ένα gaming mouse της κατηγορίας φτερού με βάρος μόλις 67gr, έξι προγραμματιζόμενα πλήκτρα, 19.000 DPI και διάτρητο κέλυφος, προσφερόμενο σε μαύρο ή λευκό χρώμα. Και από τεχνικά χαρακτηριστικά, δεν είναι καθόλου κακό.

Πριν προχωρήσω σε παρακάτω λεπτομέρειες είχα ήδη αποφασίσει ότι πρόκειται, προφανώς, για ενδιαφέρον προϊόν που θα ήθελα να δοκιμάσω.

Κατόπιν των απαραίτητων συνεννοήσεων το προϊόν έφτασε στα χέρια μου σε λιγότερο από μια εβδομάδα, συνοδευόμενο μάλιστα από το Glacier Mousepad της εταιρείας στην έκδοση XL των 29,99€.

Τεχνικά χατακτηριστικά

Κατά την προσφιλή μου συνήθεια σας παραθέτω αρχικά τον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών, όπως τον έχει αναρτήσει η εταιρεία στη σελίδα της.

Παρατηρεί κανείς με την πρώτη ματιά ότι πρωταγωνιστεί ο καινούριος PAW3370 sensor της PixArt, εξ' ου και τα 19.000 DPI, αλλά και οι κορυφαίοι M50 διακόπτες της Omron για τα βασικά κουμπιά, τα 1000HZ polling rate, τα 67 γραμμάρια βάρος - με σημείωση ότι είναι το βάρος του ποντικιού προφανώς χωρίς το καλώδιο -, αλλά και οι διόλου ευκαταφρόνητες διαστάσεις για το βάρος του που το κατατάσσουν στην κατηγορία των μεσαίων προς μεγάλων mouse, μέγεθος απαραίτητο για να μπορεί να υποστηρίξει την προτεινόμενη από τον κατασκευαστή λαβή παλάμης (palm grip).

Οι λίγο πιο παρατηρητικοί και αρκετά πιο ψαγμένοι πιθανόν να σταματήσουν και στον ισχυρό 32 bit Cortex M0 επεξεργαστή, τον μικρότερο (tiny 32-bit processor) μέχρι στιγμής ARM σχεδιασμού, κατασκευασμένο ειδικά για όπου μετράει το μέγεθος, η χαμηλή κατανάλωση αλλά και οι ικανοποιητικές επιδόσεις.

Για το Glacier Mousepad δεν έχω να πω πολλά πράγματα, μιας και ο αντίστοιχος πίνακας είναι αρκετά αναλυτικός, δίνοντάς μας τα πλήρη στοιχεία και για τις δύο εκδόσεις, με μόνη τους διαφορά το μέγεθος. Ενδιαφέρον στοιχείο βέβαια αποτελεί το ότι ο παγετώνας (Glacier) είναι και αδιάβροχος! Λογικό, ποιος παγετώνας άλλωστε φοβάται το νερό;

Συσκευασία και περιεχόμενα

Θα ξεκινήσω από το Glacier Mousepad.

Απλή ορθογώνια παραλληλεπίπεδη συσκευασία, πλήρης πληροφοριών, παρόμοιας σχεδίασης με αυτή του Makalu 67, με καλής ποιότητας χαρτόνι, που περιέχει το Glacier XL μόνο του, τυλιγμένο σε κύλινδρο.

Η πρώτη και κύρια πλευρά τα λέει όλα με σκούρα γκρι γυαλιστερά γράμματα να αχνοφαίνονται πάνω στο μαύρο φόντο. Αριστερά τους, το μεγάλο λογότυπο της εταιρείας που καταλαμβάνει το μισό σχεδόν της πρόσοψης.

Μας ενημερώνει ότι πρόκειται για την XL έκδοση του παγετώνα (Glacier), μαλακής, βελτιστοποιημένης για παιχνίδι, αδιάβροχης επιφάνειας, με ραμμένες άκρες και αντιολισθητικό λάστιχο. Μια χαρά το βλέπω για αρχή, για να δούμε και στη χρήση.

Δεν βρίσκω λόγο να σας κουράσω αναλύοντας τις υπόλοιπες πλευρές μιας και θα αναφερθώ αντίστοιχα παρακάτω για τη συσκευασία του Makalu 67. Απλά σας τις παραθέτω και αυτό νομίζω αρκεί.

Στο Makalu 67 τώρα, έχω στα χέρια μου ένα πολύ καλής ποιότητας, σκληρό, χάρτινο, σκούρο γκρι-ποντικί με μπλε πλαϊνά κουτί.

Αν δεν αναγνωρίσει κανείς το λογότυπο της MOUNTAIN στην εμπρός επιφάνεια και με το “REACH YOUR SUMMIT” ίσα που να αχνοφαίνεται στο κέντρο επάνω του μέρους, μάλλον θα το γυρίσει από την άλλη μπερδεύοντάς το με αναποδογυρισμένο λογότυπο γνωστής εταιρείας αθλητικών.

Στην πίσω πλευρά όλα ξεκαθαρίζουν αμέσως.

Το Makalu 67 κυριαρχεί με δύο φωτογραφίες στο κέντρο, μια από εμπρός υπό γωνία και μια από επάνω. Γύρω του τα πέντε βασικότερα, κατά την MOUNTAIN, χαρακτηριστικά του και τρεις ακόμα εξίσου σημαντικές λεπτομέρειες στο κάτω μέρος, μεταξύ των οποίων και το αντίστοιχα συμβατό λογισμικό να υπόσχεται μάλιστα ότι θα κατακτήσουμε την κορυφή μέσα από απεριόριστη προσαρμογή, βουνό γαρ (MOUNTAIN). Όλα αυτά με τα αγγλικά να κυριαρχούν αλλά και 7 ακόμα γλώσσες να έπονται.

Στις δύο μικρές πλευρές έχουμε τα εξής.

Το λογότυπο της εταιρείας μόνο του να κυριαρχεί πραγματικά τρισδιάστατο στην κάτω πλευρά και στην επάνω το λογότυπο, το μοντέλο με μια περιγραφή, στα Αγγλικά φυσικά, που μας εξηγεί γιατί δεν θα πρέπει να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από “ασυμβίβαστη απόδοση” και σε επτά επιπλέον γλώσσες μικρότερες περιγραφές με τα αρχικά της καθεμίας σε εικονικά τρισδιάστατο μπλε οβάλ.

Τέλος οι δύο εναπομείνασες πλευρές, τοποθετημένες ελαφρώς πιο εσωτερικά, αλλάζουν το σκούρο γκρι φόντο των υπολοίπων σε μπλε και μας ενημερώνουν, η αριστερή για το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά του με λευκά γράμματα και σχέδια και η δεξιά για τον κατασκευαστή, τον συνεργάτη του και τις γνωστές πιστοποιήσεις με τα αντίστοιχα λογότυπα και φυσικά τα επίσης γνωστά barcode.

Εδώ έρχομαι αντιμέτωπος και με το πρώτο ερώτημα μιας και άνοιγμα, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, δεν φαίνεται πουθενά.

Αρχικά υποψιάζομαι ότι πρόκειται για συρταρωτό πακέτο, εξ' ου και οι εσοχές στα μπλε πλαϊνά που προανέφερα. Δεν είναι όμως εφικτό να μετακινηθεί, με μικρή εξαίρεση το άκρο του στο κάτω μέρος, συνέπεια της επιπλέον πίεσης που άσκησα επάνω του.

Αυτό σε συνδυασμό με το κόψιμο της συνέχειας στο χαρτόνι κάτω από το λογότυπο με προϊδεάζει για το πως ανοίγει.

Τελικά πρόκειται για ενιαίο κουτί που ανοίγει τραβώντας το κάτω μέρος της πλευράς με το λογότυπο η οποία είναι κολλημένη επάνω στο υπόλοιπο με δύο αρκετά ισχυρούς μαγνήτες.

Αυτή η κίνηση ελευθερώνει από αυτή την μεριά και το επάνω μέρος, αυτό ανασηκώνει σε συνέχεια του και την μικρή πλευρά με τους μαγνήτες, αφήνοντας τελικά με αυτό τον τρόπο να φανεί ο εσωτερικός κόσμος της συσκευασίας. Ωραίο και όχι πολύ συνηθισμένο σε τέτοιες συσκευές, σίγουρα ο κάτοχος του Makalu 67 θα βρει μια εναλλακτική χρήση για αυτό το κουτί.

Ανοίγοντας τη συσκευασία βλέπουμε να δεσπόζει το Makalu 67 μέσα σε μαύρο χοντρό αφρολέξ, κολλημένο κάτω από μαύρο χαρτόνι. Στο επάνω μέρος του υπάρχει χάρτινο καπάκι για να στεγάσει το καλώδιο και ένα διάφανο σακουλάκι με ένα σετ αυτοκόλλητα ανταλλακτικά τεφλόν, και αυτό το τελευταίο δεν το συναντά κανείς συχνά.

Στο καπάκι τέλος υπάρχει κολλημένος ένας μπλε φάκελος με λευκά σχέδια και ένα τετράγωνο μαύρο σαν αυτοκόλλητο που ενημερώνει για τη φιλοσοφία και τον προορισμό της MOUNTAIN και μάλιστα με το όνομα και την υπογραφή του ιδρυτή της στο τέλος. Περιεχόμενα σε αυτόν είναι ένα τρίπτυχο φυλλάδιο και ένα λευκό καρτελάκι με έξι αυτοκόλλητα του λογότυπου της MOUNTAIN σε δύο διαστάσεις και το όνομα της εταιρείας σε λευκό ή σε μαύρο για να μην μας περιορίσει σε σχέση με το χρώμα της επιφάνειας που θα τα κολλήσουμε.

Ίσως το παράκανα λίγο με την ανάλυση της συσκευασίας, αλλά με συνεπήρε η γενικότερη ποιότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια, πράγμα που με προδιαθέτει να βάλω ψηλά και τις προσδοκίες μου για το προϊόν. Ελπίζω ότι δε θα απογοητευτώ.

Κάτω από το Φακό

Με την πρώτη ματιά το Makalu 67 τραβάει το βλέμμα.

Αν και με κλασικό οβάλ σχήμα φαντάζει ταυτόχρονα και διαφορετικό, βάζοντάς με στη διαδικασία να το περιεργαστώ για να ανακαλύψω το γιατί.

Πανάλαφρο και διάτρητο στο μεγαλύτερο μέρος του, αρχικά με ανησυχεί για τις αντοχές και τη στιβαρότητα της κατασκευής του. Αρχίζω να το πιέζω σε διάφορα σημεία, δεν κουνιέται ούτε τρίζει τίποτα, όσο δυνατά ή βίαια και αν προσπάθησα. Ακόμα και τα κουμπιά του είναι σταθερότατα παρόλο που πατιούνται πολύ εύκολα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού στη ρόδα, πράγμα σχετικά ασυνήθιστο ως συνδυασμός. Τα δε πλαστικά είναι γενικότερα πολύ καλής ποιότητας, τόσο στο μάτι όσο και στην αφή.

Με εντυπωσίασε κυρίως η στιβαρότητα του πλέγματος που ξεπερνάει ακόμα και κάποιες μη διάτρητες κατασκευές που έχω συναντήσει, και προφανώς δεν αναφέρομαι σε φτηνές ανώνυμες ή ό,τι σχετικό.

Όμορφα σχεδιασμένο πλέγμα, αισθητικά δύο επιπέδων, καλύπτει όλο το πίσω μέρος από κάτω και από επάνω, αφήνοντας υπό έντονο φως να φανούν ελαφρά οι δυο πλακέτες στο εσωτερικό του.

Με το πίσω αριστερό μέρος να προεξέχει, υποθέτω για λόγους εργονομίας, αλλά και το εμπρός δεξιά να έχει μια κλίση προς τα κάτω για τους ίδιους λόγους, φαίνεται ξεκάθαρα κατασκευασμένο για δεξιόχειρες.

Κατάμαυρο ματ, με μια ελαφρά αίσθηση πέρλας, αφήνει να ξεχωρίσουν τα δύο αριστερά πλαϊνά κουμπιά σε σκούρο γκρι-ποντικί μεταλλιζέ και ένα ημιδιάφανο γκρι οβάλ που ξεκινάει επάνω από τη ρόδα συνεχίζοντας έως κάτω από το κουμπί επιλογής DPI.

Αυτό το τελευταίο γκρι οβάλ είναι προφανώς ο 8 σημείων RGB φωτισμός του. Συμπλήρωμα τέλος και οι τέσσερις γκρι κουκίδες που υπάρχουν ανάμεσα σε ρόδα και κουμπί επιλογής DPI, προορισμένες για να μας ενημερώνουν για την επιλεγμένη DPI θέση εκ των έως και 5 συνολικά.

Από κάτω τώρα, υπάρχουν τα δυο κατάλευκα τεφλόν κύλισης σε χαμογελαστό σχήμα και ένα μικρό ταμπελάκι επάνω από τον οπτικό αισθητήρα με πληροφορίες για μοντέλο, πιστοποιήσεις, σειριακό αριθμό (αν και αλφαριθμητικό στην πραγματικότητα) και χώρες σχεδιασμού και κατασκευής, Γερμανία και Κίνα αντίστοιχα.

Το εντυπωσιακότερο όμως το άφησα για το τέλος.

Ουρά του ποντικιού είναι ένα απίστευτα μαλακό καλώδιο, όχι μόνο σε κάμψη αλλά και σε πίεση, μόνο στο τράβηγμα δεν έχει ελαστικότητα. Αν δεν προσέξει κανείς τις άκρες του θα έβαζε στοίχημα ότι δεν πρόκειται για καλώδιο αλλά για μαλακό κορδόνι.

Έχοντας συναντήσει ξανά, προσφάτως, ποντίκια με μαλακά καλώδια ομολογώ ότι μπήκα στη διαδικασία σύγκρισης καθαρά από περιέργεια. Κανένα δεν το πλησίαζε για κανένα λόγο, τουλάχιστον από όσα έπεσαν στα χέρια μου.

Με την MOUNTAIN να διαφημίζει ότι το καλώδιο της είναι ό,τι πλησιέστερο ως αίσθηση προς το ασύρματο, ανυπομονώ να το δοκιμάσω.

Λειτουργικότητα

Και πάλι θα ξεκινήσω με το Glacier ως συνοπτικότερη παρουσίαση, αν και όπως αποδείχτηκε όχι λιγότερο εντυπωσιακό ως προϊόν .

Από την πρώτη επαφή σε κερδίζει. Μαλακό και ευχάριστο σε υφή, με μαύρη ματ περλέ επιφάνεια, λευκή μαλακιά ραφή περιφερειακά και το λογότυπο της εταιρείας επάνω δεξιά. Ως υφή και εικόνα εμένα μου κάνει, αν και για να πω την αλήθεια θα προτιμούσα κάποιο άλλο χρώμα για τις ραφές και το λογότυπο, αυτό όμως είναι θέμα γούστου .

Στο παρακάτω βίντεο προσπάθησα να κάνω, όσο μπόρεσα, εμφανές το πόσο κολλάει επάνω στο γραφείο αλλά και το πόσο μαλακό είναι, πράγμα που φαίνεται  από την παραμόρφωση του μέχρι να γλιστρήσει.

Φυσικά, κατά τη διάρκεια του βίντεο το Glacier ήταν επάνω στο γραφείο χωρίς να έχει απολύτως τίποτα τοποθετημένο επάνω του ούτε και κάποιο άλλο εμπόδιο γύρω του που να το επιβαρύνει ή να το εμποδίζει, αλλά και το πενσάκι το πάταγα όσο μαλακά χρειαζόταν, ίσα ίσα να μην γλιστρήσει.

Το ποιο ευχάριστο όμως από όλα στο Glacier είναι ότι η επιφάνειά του επιτρέπει στο ποντίκι τόσο αβίαστη κύλιση όσο σχεδόν και μια σκληρή, παράλληλα με το ότι κάνει τόσο αθόρυβη την κύλιση που για να ακούσει κανείς τον ανεπαίσθητο ήχο της τριβής πρέπει πραγματικά να μην υπάρχει ο παραμικρός θόρυβος στο χώρο. Δεν ξέρω πως το πέτυχαν αλλά ο συνδυασμός είναι πολύ καλός.

Φυσικά αυτό δεν ισχύει αποκλειστικά για τη χρήση του Makalu 67 αλλά και για 6-7 ακόμα ποντίκια που δοκίμασα, σε ποικιλία τιμών και ποιοτήτων, φυσικά με την αντιστοιχία κύλισης και θορύβου στα χαρακτηριστικά του καθενός, όλα λειτουργούν πιο ευχάριστα από οπουδήποτε αλλού τα έχω δουλέψει.

Επιπροσθέτως όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο δεν θα μας ανησυχήσει και κάποιο μικροατύχημα μιας και είναι όντως και αδιάβροχο

Περνώντας τώρα στο Makalu 67, να σημειώσω ότι αν και το μέγιστο της χρήσης του έγινε με το Glacier που περιλαμβάνεται στο άρθρο, οι δοκιμές όπως πάντα για λόγους σύγκρισης έγιναν με τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου.

Εξ αρχής παρατηρώ ότι η όλη αίσθηση του Makalu 67 επιβεβαιώνει και με το παραπάνω την αρχική εικόνα.

Όντως το πραγματικό βάρος του είναι ανεπαίσθητα πάνω από τα 67gr όπως φαίνεται και στη ζυγαριά ακριβείας.

Στις δύο παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε την μέγιστη και ελάχιστη τιμή βάρους που μπόρεσα να πετύχω σε ζυγαριά ακριβείας, ανάλογα με το πως άφηνα το καλώδιο, φυσικά πάντα προσπαθώντας το τελευταίο να ενοχλεί το ελάχιστο δυνατό, πράγμα που από ότι φαίνεται συμβαίνει.

Και εδώ έχουμε τις διαστάσεις του με την εταιρεία να μας δίνει 127 x 70,2 x 42,2 mm και την πραγματικότητα να το επιβεβαιώνει με ελάχιστη απόκλιση απόλυτα δικαιολογημένη ακόμα και από τις συνθήκες μέτρησης μιας και πραγματικά μετρήθηκε 125,1 x 70,25 x 43,13 mm.

Συνυπολογίζοντας τώρα ότι και η στιβαρότητα του θυμίζει περισσότερο μασίφ κατασκευή παρά μια τόσο ελαφριά και διάτρητη, σίγουρα θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης στην κατηγορία του.

Το δε μικρό του βάρος σχεδόν εξαφανίζεται μόλις το Makalu 67 ακουμπήσει στο γραφείο. Εκεί κινείται αέρινα και σχεδόν αθόρυβα σε κάθε επιφάνεια, με αποκορύφωμα τις σκληρές.

Όποιο ποντίκι έχω δοκιμάσει μέχρι στιγμής, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο, δημιουργεί ένα ήχο γρατσουνίσματος κατά την κύλιση στις σκληρές επιφάνειες που εμένα προσωπικά με ενοχλεί. Στο Makalu 67 όμως αυτός ο θόρυβος είναι τόσο αχνός και λιγότερο τραχύς που αν το περιβάλλον δεν είναι αρκετά ήσυχο μάλλον δεν ακούγεται καν και αν ακουστεί σίγουρα δεν ενοχλεί.

Στο παρακάτω video προσπάθησα να σας δώσω την διαφορά ήχου σε σχέση με ένα επώνυμο και με αρκετά καλά τεφλόν ποντίκι.

Τα 100% τεφλόν ολίσθησης κάνουν πολύ καλή δουλειά.

Αλλά και στα πάνινα mousepad που δοκίμασα εξακολουθεί να είναι πανάλαφρο και αέρινο, λιγότερο μεν όπως και όλα τα ποντίκια άλλωστε εξαιτίας του υφάσματος, με μικρή διαφορά όμως και εντελώς αθόρυβα αυτή τη φορά σε σχέση με τις σκληρές επιφάνειες. Με αποκορύφωμα τέλος το συνδυασμό του με το Glacier, που επιτυγχάνει το μέγιστο κατ’ εμέ ταίριασμα μεταξύ αβίαστης κύλισης και απουσίας θορύβου συγκριτικά με όσα έχω συναντήσει μέχρι τώρα.

Τι να πω τώρα και για το καλώδιο. Πραγματικά δείχνει να είναι η αμέσως προηγούμενη στάση ως αίσθηση από το ασύρματο, όπως υποστηρίζει και η MOUNTAIN. Αν δεν μαγκώσει κάπου ή δεν βρεθεί σε κάποια πολύ τραχεία γωνία, που να το γδέρνει κατά την τριβή, δεν το αισθάνεσαι καθόλου και μόνο όταν το βλέπεις θυμάσαι την ύπαρξή του.

Θυμάμαι από πρόσφατη εμπειρία άλλου ποντικιού με αντίστοιχα μαλακό καλώδιο το πόσο με εντυπωσίασε, εδώ όμως υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά και σε υφή και σε χρήση.

Ακόμα και η σύνδεση του καλωδίου με το ποντίκι φαίνεται να βοηθάει, με την ελαφρά κλήση των 5 μοιρών προς τα επάνω, μη επιτρέποντάς του να ακουμπήσει άμεσα στην επιφάνεια, ομολογώ δεν του το είχα.

Με τα 43mm ύψος (42,2 κατά την MOUNTAIN) σίγουρα δεν το λες ρηχό, αλλά με την ελαφριά κλίση του προς τα δεξιά, το δεξί χέρι βολεύεται άνετα επάνω του.

Τα 125mm (127 κατά την MOUNTAIN) μήκος επιτρέπουν ευχάριστη palm λαβή, αν και στο δικό μου όχι πολύ μικρό χέρι η χρήση της μεσαίας ρόδας δεν ήταν πολύ εύκολη μιας και απαιτούσε να κουνήσω το δάκτυλο μου αρκετά προς τα πίσω. Ευτυχώς η πολύ εύκολη και ακριβής κύλιση της ρόδας αλλά και το πολύ μαλακό κουμπί της διευκόλυναν την κατάσταση.

Ακόμα δυσκολότερα είναι τα πράγματα κατά τη χρήση του κουμπιού επιλογής DPI, σε  palm πάντα λαβή, όπου έπρεπε να σηκώσω και τα τέσσερα δάκτυλα μου για να το φτάσω. Αυτό βέβαια δεν το λες πρόβλημα μιας και δεν απαιτείται η τόσο συχνή του χρήση.

Όλα αυτά βέβαιά διορθώνονται αν επιλέξει κανείς grip ή ακόμα και fingertip λαβή. Σε αυτό συμβάλλουν και τα κουμπιά όντας ευκολοπροσβάσιμα και πολύ μαλακά στο πάτημα αλλά παράλληλα και πολύ ακριβή.

Τα πλαϊνά κουμπιά πάλι, εξίσου μαλακά με τα υπόλοιπα, είναι πάντα ευκολοπροσβάσιμα από τον αντίχειρα του δεξιού χεριού, όπως και αν πιάσεις το Makalu 67, αλλά ακόμα και με το αριστερό η προσπάθεια ανεύρεσης τους και χρήσης τους με το μικρό ή με το παράμεσο δάκτυλο δεν με δυσκόλεψε ιδιαίτερα, σε απλές δουλειές τουλάχιστον όπως για παράδειγμα το εμπρός-πίσω σε σελίδες του web browser.

Ναι το Makalu 67 είναι τόσο άνετο και εύχρηστο που αν και αμιγώς για δεξιόχειρες μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και με το αριστερό, με τις αντίστοιχες παραδοχές πάντα.

Πολύ ευχάριστη είναι επίσης και η απουσία τις ελαφριάς αστάθειας που παρουσιάζεται συνήθως στα πλαϊνά κουμπιά στα περισσότερα ποντίκια, εδώ και αυτά ακολουθούν κατά πόδας την ακρίβεια και τη σταθερότητα των υπολοίπων, μπράβο στην MOUNTAIN για την προσοχή στη λεπτομέρεια.

Τέλος τα δυο βασικά κουμπιά με τους γνωστούς και από άλλες κατασκευές διακόπτες της Omron, εγγυημένους από την ίδια για τουλάχιστον 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, δεν θα δυσαρεστήσουν σε καμία περίπτωση. Μεγάλα - καταλαμβάνουν κάτι λιγότερο από το μισό επάνω μέρος του Makalu 67 - αλλά και πανάλαφρα, σταθερότατα και ακριβέστατα σε κάθε τους σημείο, με εξαίρεση το πρώτο ένα περίπου εκατοστό από τη βάση τους που είναι αρκετά σκληρά στο πάτημα, πράγμα όμως εκτός από λογικό και εντελώς αδιάφορο διότι ποιος τα πατάει σε αυτό το σημείο;

Αυτό που ομολογώ με ξένισε κάπως είναι το ανάγλυφο διάτρητο του σώματος του Makalu 67 που αν και σίγουρα προσθέτει στην εξοικονόμηση βάρους και την σταθερότητα στη λαβή τουλάχιστον στα πλαϊνά, δεν με ευχαρίστησε πολύ στην αφή, χωρίς όμως να μου δημιουργεί και πρόβλημα. Αντίθετα η υφή του πλαστικού γενικότερα είναι πολύ καλή.

Base Camp

Κάθε σύγχρονο περιφερειακό με ρυθμίσεις και φωτισμό απαιτεί, προφανώς, για την παραμετροποίησή του και το αντίστοιχο λογισμικό.

Στην περίπτωση της MOUNTAIN (βουνό) λογική η ανάγκη μιας Base Camp (βασική κατασκήνωση) για να ανασυνταχθούμε και να οργανώσουμε την εξόρμησή μας προς τόπους διασκέδασης (gaming mouse γαρ) και όχι μόνο.

Μετά την εγκατάσταση και το πρώτο άνοιγμα του Base Camp έρχομαι αντιμέτωπος με την εικόνα ενός σύγχρονου λογισμικού στα βασικά χρώματα της MOUNTAIN, που προσομοιάζει κατά αντιστοιχία και τη σελίδα της.

Επιτρέψτε μου να είμαι σχετικά αναλυτικός μιας και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται το συγκεκριμένο λογισμικό, από το TheLab.gr τουλάχιστον.

Στην επάνω μπάρα έχουμε αριστερά την επιλογή της βασικής καρτέλας συμβολισμένη με το λογότυπο της MOUNTAIN και δίπλα της τις καρτέλες των συνδεδεμένων προϊόντων, στην περίπτωση μας μόνο το Makalu 67, με popup παράθυρο για προτροπή αναβάθμισης στο τελευταίο firmware αν δεν το έχει ήδη η συσκευή μας.

Δεξιά, το γνωστό γρανάζι, σύμβολο τον ρυθμίσεων και τα αντίστοιχα γνωστά για σμίκρυνση ή κλείσιμο της εφαρμογής, απουσιάζει αυτό της μεγέθυνσης μιας και δεν υποστηρίζεται καμία αλλαγή μεγέθους ούτως η άλλως. Η δε σήμανση της επιλεγμένης καρτέλας γίνεται με μια οριζόντια πορτοκαλί γραμμή, ακριβώς από επάνω της.

Στην πρώτη καρτέλα συναντάμε στο επάνω μισό της τα συνδεδεμένα προϊόντα και στο κάτω τρία μεγάλα εικονίδια με συνδέσμους προς τα αντίστοιχα σημεία της σελίδας της εταιρείας. Τέλος, στο κάτω μέρος, αριστερά βρίσκουμε συνδέσμους για την παρουσία της MOUNTAIN στα γνωστότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεξιά την έκδοση του προγράμματος.

Περνώντας εν τάχει στις ρυθμίσεις του Base Camp, τα πράγματα είναι πολύ απλά και ιδιαιτέρως περιορισμένα.

Τρεις στήλες συνολικά με την αριστερή να μας ενημερώνει για την έκδοση του Base Camp και να μας παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου και αναβάθμισής του σε ένα κουμπί, τη δεξιά να μας προσφέρει δύο συνδέσμους για τη σελίδα της εταιρείας και να επαναλαμβάνει και τους 8 προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και τέλος την μεσαία να μας δίνει τις πέντε μόλις επιλογές για εκκίνηση κατά την έναρξη του υπολογιστή, εκκίνηση ως μικρό στην μπάρα των windows (minimized), αποστολή δεδομένων ανώνυμα, αυτόματο έλεγχο για αναβαθμίσεις και τη δυνατότητα αλλαγής σε τέσσερις μόνο γλώσσες, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Θα μπορούσαν και να την είχαν αποφύγει ολόκληρη καρτέλα για αυτά εκτός αν σκοπεύουν να την εμπλουτίσουν άμεσα.

Πάμε τώρα και στο φλέγον, δηλαδή την καρτέλα του Makalu 67.

Δομημένα και ευδιάκριτα τα πράγματα, χωρισμένα σε τρεις κάθετες περιοχές και εδώ.

Πρώτη περιοχή από αριστερά, μια στήλη με τις βασικές κατηγορίες/καρτέλες για προφίλ, φωτισμό, κουμπιά, μακροεντολές και ρυθμίσεις. Μια κάθετη πορτοκαλί γραμμή στα αριστερά αυτών δείχνει ποια είναι η επιλεγμένη καρτέλα.

Δεύτερη περιοχή/στήλη αυτή με τις βασικές επιλογές της κατηγορίας/καρτέλας που έχουμε επιλέξει από την πρώτη στήλη.

Και τέλος το μεγαλύτερο περιθώριο στα δεξιά, που καταλαμβάνει σχεδόν τα 2/3 του συνόλου, με τις ρυθμίσεις ανάλογα με τη βασική επιλογή από τη δεύτερη περιοχή/στήλη.

Αναλυτικότερα και παρακάμπτοντας ελαφρώς τη σειρά θα αναφερθώ πρώτα στο πακέτο των μακροεντολών (macro) μιας και η δημιουργία καθώς και η λίστα τους αφορά το σύνολο και είναι ανεξάρτητη των προφίλ.

Φυσικά το που θα αποδοθεί κάθε μια από τις μακροεντολές τελικά είναι άμεσα εξαρτώμενο από το προφίλ αλλά αφορά το πακέτο δέσμευσης των κουμπιών μιας και γίνεται αποκλειστικά και μόνο από εκεί, οπότε θα το δούμε στην αντίστοιχη παράγραφο.

Εδώ οι επιλογές είναι απλές και ξεκάθαρες…

Στη μεσαία στήλη απλά δημιουργείς μια νέα μακροεντολή ή επιλέγεις μια από τις υπάρχουσες - προφανώς αρχικά δεν υπάρχει καμία - και στη συνέχεια πρέπει πρώτα από όλα να δώσουμε ένα όνομα.

Κατόπιν ανοίγουν οι επιλογές για το ποιες θα είναι οι συσκευές που θα καταγραφούν, πληκτρολόγιο ή/και ποντίκι, ποια θα είναι η καθυστέρηση μεταξύ των εντολών δηλαδή η καταγραφή πραγματικού χρόνου ή ενός προκαθορισμένου χρόνου που επιλέγουμε (εδώ - default - 50ms) ή καθόλου (0ms), και η επιλογή έναρξης καταγραφής (start recording), επάνω από την οποία υπάρχει και η επιλογή για το αν θα εμφανίζεται στη λίστα αναλυτικά η πίεση και η ελευθέρωση ή όχι για το κάθε κουμπί/εντολή.

Τέλος αφού ξαναπατήσουμε την ίδια επιλογή που πλέον έχει μεταφερθεί στο τέλος της λίστας και έχει μετονομαστεί σε τέλος καταγραφής (stop recording) ανοίγουν δεξιά και οι τελευταίες επιλογές, του playback για το αν δηλαδή θα λειτουργεί μια φορά στο κάθε πάτημα του κουμπιού που έχει ανατεθεί η συγκεκριμένη μακροεντολή ή αν θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του πατήματος επαναλαμβανόμενα ή αν θα ξεκινάει με το πρώτο πάτημα και θα επαναλαμβάνεται μέχρι να το ξαναπατήσουμε και τέλος η ένδειξη για το αν έχει ανατεθεί κάπου αυτή η μακροεντολή, προφανώς για να μας αποτρέψει από την διαγραφή της, μιας και το πρόγραμμα δεν απαγορεύει να τη διαγράψουμε ακόμα και αν έχει ανατεθεί σε κουμπί, και φυσικά η επιλογή αποθήκευσης.

Στην μακροεντολή βέβαια, όσον αφορά το ποντίκι ή κάποιο macro key του πληκτρολογίου, θα περάσει η αντίστοιχη ακολουθία ή η εντολή που υπάρχει καταχωρημένη στο κουμπί κατά τη στιγμή που δημιουργούμε την μακροεντολή και όχι ότι θα έκανε το αντίστοιχο κουμπί κατά την χρήση του, αν αυτό είναι διαφορετικό.

Να σημειώσω εδώ ότι μπροστά από το όνομα της κάθε αποθηκευμένης μακροεντολής εμφανίζεται το σύμβολο του μέσου εισαγωγής, πληκτρολόγιο ή ποντίκι ή το γράμμα Μ σε κύκλο συμβολίζοντας την μίξη τους, αυτό όμως είναι εικονικό και αναφέρεται στις επιλογές (check box) των αντίστοιχων συσκευών (DEVICES) και όχι στην πραγματική ακολουθία. Αν δηλαδή για παράδειγμα καταγράψουμε μια μακροεντολή με συνδυασμό πληκτρολόγιου ή ποντικιού ή μόνο ποντικιού και έπειτα αφαιρέσουμε το ποντίκι αφήνοντας μόνο το πληκτρολόγιο, και φυσικά το αποθηκεύσουμε, η μακροεντολή κατά την εκτέλεσή της θα κάνει όλη την ακολουθία όλων των συσκευών που περιλαμβάνει παρόλο που θα έχει το σύμβολο του πληκτρολογίου. Θα περίμενε κανείς από ένα έξυπνο πρόγραμμα να απενεργοποιεί τις εντολές της απεπιλεγμένης συσκευής ή έστω να μην σου επιτρέπει να αφαιρέσεις το check από τη συσκευή εφόσον λαμβάνει μέρος.

Στα προφίλ τώρα, έχουμε τη δυνατότητα δημιουργίας έως και πέντε, τα οποία καταχωρούνται κατευθείαν και μόνο στη συσκευή, στις πέντε συνολικά αντίστοιχες hardware θέσεις. Ως επικεφαλίδα έχουμε τον τίτλο YOUR PROFILES ακολουθούμενο από τον αριθμό των προφίλ που έχουμε δημιουργήσει και αυτών της συνολικής δυνατότητας, ξαναθυμίζω πέντε μόνο, και δύο εικονίδια/κουμπιά για διαγραφή ή εισαγωγή.

Δεξιά στις επιλογές του κάθε προφίλ έχουμε τη δυνατότητα να του δώσουμε ένα τίτλο, να επιλέξουμε ένα εικονίδιο από μια λίστα 36 συνολικά εικονιδίων ή να εισάγουμε δικό μας από jpg, bmb ή png αρχείο, αρκεί να είναι κάτω των 2mb. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε ένα πρόγραμμα που θα ενεργοποιεί το προφίλ κατά την εκκίνηση του, να εξάγουμε το επιλεγμένο προφίλ για να το αποθηκεύσουμε σε xml ώστε να μπορούμε να το επανεισάγουμε αργότερα, να το αντιγράψουμε και τέλος να το επαναφέρουμε στις αρχικές του, εργοστασιακές θεωρητικά, ρυθμίσεις. Να σημειώσω πάντως πως αυτό το τελευταίο με την επαναφορά των ρυθμίσεων δεν λειτουργεί σωστά μιας και δεν τις επαναφέρει όλες, για παράδειγμα επαναφέρει όλα τα κουμπιά από την καρτέλα εκτός από τα δύο πλαϊνά που τα αφήνει σε ό,τι επιλογή υπήρχε, αλλά και στα settings αλλάζει μόνο τα DPI και το Polling Rate. Ομολογώ δεν καταλαβαίνω τη λογική, πιο πολύ σε bug μου κάνει.

Εδώ βλέπετε την επιλογή ή εισαγωγή εικόνων για αντιστοίχιση στο κάθε προφίλ.

Κάθε δημιουργία νέου προφίλ, ή εισαγωγή από τα αποθηκευμένα στο PC, το κατατάσσει τελευταίο στη λίστα χωρίς δυστυχώς τη δυνατότητα μεταβολής της θέσης του.

Περνώντας στα εφέ φωτισμού έχουμε τις 6 παρακάτω περιπτώσεις και με συνολικά τη δυνατότητα να συγχρονιστούν σε όλα τα προφίλ ή/και σε όλες τις συσκευές.

• Off … σαφές.

• Static, με ενός χρώματος επιλογή για όλα τα led, από πλήρη γραφική παλέτα ή HEX τιμές ή RGB τιμές, και αποθήκευση 10 επιλογών, καθώς και 5 θέσεων φωτεινότητας.

• Color Wave, δηλαδή κύμα που περιστρέφεται με μόνες επιλογές τις 3 θέσεων ταχύτητα, 5 θέσεων φωτεινότητα και δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη κατεύθυνση.

• Breathing, με επιλογές ενός ή δύο χρωμάτων από την ίδια με επάνω παλέτα/HEX/RGB ή ουράνιο τόξο (Rainbow) και τις γνώστες επιλογές για ταχύτητα και φωτεινότητα 3ων και 5 θέσεων αντίστοιχα.

• Custom, με επιλογή της γνωστής παλέτας/HEX/RGB ξεχωριστά για το κάθε ένα από τα 6 συνολικά led που απαρτίζουν το οβάλ, συν την 5 θέσεων φωτεινότητα αλλά για όλα τα LED ταυτόχρονα.

• Και τέλος το Reactive όπου ανάβει για λίγο σε ένα επιλεγμένο χρώμα όλο το οβάλ κάθε φορά που πατάμε κάποιο από τα 6 κουμπιά του Makalu 67, δεν ανάβει όμως κατά την κίνηση της ρόδας. Η επιλογή του χρώματος γίνεται με την γνωστή παλέτα ή HEX ή RGB και η επιλογή της φωτεινότητας από μπάρα 5 θέσεων.

Τώρα τα κουμπιά (Key Binding), έχουν και τα 6 δυνατότητα μεταβολής της λειτουργίας τους, αλλά με προειδοποίηση για το βασικό αριστερό κατά την επιλογή του, προς αποφυγή προβλημάτων.

Με δυνατότητα διαγραφής για το κάθε κουμπί ή επαναφοράς έως και των 6, αν και δεν φαίνεται να λειτουργεί η διαγραφή τελικά.

Έχουμε πάντως τα εξής.

• Default δηλαδή ότι προβλέπεται από το σύστημα για αυτό το κουμπί.
• Disable … δεν το διαγράφει από τη λίστα, απλά το απενεργοποιεί, θα είχε ενδεχομένως το ίδιο αποτέλεσμα αν λειτουργούσε η διαγραφή.
• OS Commands, με πρώτη επιλογή το Select OS Commands (μην το βάλετε, απλά διαγράφει το κουμπί από τη λίστα, μάλλον πάλι για bug πρόκειται) Run task manager, Run browser (υποθέτω του προεπιλεγμένου, ανοίγει και πεδίο για να βάλουμε url, αλλά τελικά δεν κάνει τίποτα) και τα Lock computer, Shutdown, Sleep και Hibernate, που ευτυχώς δουλεύουν.
• Run Program, με επιλογή του επιθυμητού προγράμματος, που όμως επίσης δεν δουλεύει.
• Run Macro, με επιλογή από τις macro που έχουμε φτιάξει, αυτό ευτυχώς δουλεύει.
• Media, με πρώτη επιλογή το Select Media Function που και πάλι δεν κάνει τίποτα και τα κλασικά Play/Pause, Stop, Previous track, Next track, Volume up, Volume down και Mute, και αυτά λειτουργούν.
• Keyboard Shortcuts, ότι κουμπί επιλέξουμε από το πληκτρολόγιο συμπεριλαμβανομένων των CTRL, SHIFT, ALT και WIN (Windows key) με check box επιλογή
• Mouse, με Select Mouse Function ως décor μόνο και τα Left button, Right button, Middle button, Forward, Backward, Scroll up, Scroll down, DPI + DPI -, Next profile, Previous profile, Brightness cycle και Effect cycle.

Αυτά είναι όλα, άλλα δεν θα βρείτε - όσα από αυτά λειτουργούν δηλαδή.

Και να μην ξεχάσω  και εδώ έχουμε τη δυνατότητα συγχρονισμού σε όλα τα προφίλ, δεν ξέρω αν και που χρησιμεύει, αλλά υπάρχει.

Και τέλος περνάμε στα Settings, τις ρυθμίσεις δηλαδή των επιδόσεων του Makalu 67 με πρώτη πρώτη την επιλογή ελέγχου και αναβάθμισης του firmware κάτω από το δεσπόζον Makalu 67 δεξιά από την τρέχουσα έκδοση του.

Δεξιά τώρα όλο το παρακάτω πακέτο …

• Poling rate με επιλογές 125, 250, 500 και 1000
• Sensitivity, αναφερόμενο στην ταχύτητα του κέρσορα και όχι, προφανώς, στα DPI, με 11 επιλογές παρακαλώ.
• Click speed, με 11 επιλογές επίσης για το πόσο γρήγορο θα είναι το διπλό κλικ.
• Button response time, σε ms (χιλιοστά του δευτερολέπτου) με επιλογές 2,4,6,8,10 και 12 που αφορούν το πόσο γρήγορα θα σταλθεί το click στο PC.
• Angle snapping, που προβλέπει την κίνηση του ποντικιού για να βελτιώσει την ομαλότητα της κίνησης σε κακές (μη σωστά καθρεπτίζουσες) επιφάνειες. Προσωπικά δεν μπόρεσα να παρατηρήσω βελτίωση κάπου, ούτε στις μετρήσεις, οπότε δεν ξέρω υπό ποιες συνθήκες βοηθάει.
• Lift-off distance, για μεγαλύτερη ή μικρότερη απόσταση από την επιφάνεια. Όντως στο High επιτρέπει να έχει μια λίγο μεγαλύτερη απόσταση - δεν καταλαβαίνω το λόγο, αλλά δουλεύει. Το δοκίμασα προσθέτοντας διάφορους αποστάτες και στο low δεν λειτουργούσε, εντυπωσιάστηκα ομολογώ.
• DPI levels, με από 1 έως 5 θέσεις και δυνατότητα από 100 DPI έως 19.000 DPI με βήμα των 50.
• Reset to factory default, που τα επαναφέρει όλα στα εργοστασιακά εκτός από τα Sensitivity και Click speed - θυμίζω το ξαναείδαμε αυτό το πρόβλημα στην καρτέλα των προφίλ.
• Και τον συγχρονισμό σε όλα τα προφίλ με check box επάνω δεξιά, για όποιον και άμα το χρειαστεί.

OΚ, καλά αυτά, αν και ίσως όχι αρκετά, να δουλεύανε τουλάχιστον …

• Το software κολλάει και καθυστερεί σε διάφορες φάσεις και ιδιαίτερα αν προσπαθήσεις να κάνεις γρήγορα αλλαγές, ειδικά τότε οι αλλαγές μπερδεύονται συχνά μεταξύ τους ή και μεταξύ των προφίλ ή στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν καταχωρούνται. Επίσης κατά τις αλλαγές ή βάζοντας κάποιον χαρακτήρα που δεν του αρέσει στον τίτλο του υπό δημιουργία προφίλ, μπορεί να εξαφανιστεί από την οθόνη παραμένοντας παράλληλα στην taskbar, με μόνο τρόπο επαναφοράς το σκότωμα της εφαρμογής από τον task manager και το ξανά άνοιγμα της.
• Η αυτόματη αλλαγή προφίλ δουλεύει μόνο όταν ανοίξεις το αντίστοιχο πρόγραμμα και όχι όταν κινείσαι μεταξύ προγραμμάτων. Αν για παράδειγμα έχεις ενεργοποιήσει ένα προφίλ για το word, ένα για το excel, ένα για το notepad (σημειωματάριο ) και ένα για το calculator (αριθμομηχανή) τότε ανοίγοντας το word ενεργοποιείται το αντίστοιχο προφίλ, κατόπιν ανοίγοντας το excel ενεργοποιείται και πάλι το αντίστοιχο, αν όμως επιστρέψεις στο word τότε δεν συμβαίνει τίποτα, δηλαδή παραμένει στο excel προφίλ. Αν τώρα ξανά ανοίξεις ένα word τότε ενεργοποιείται το word προφίλ ανεξάρτητα αν το word είναι ήδη στο προσκήνιο ή όχι. Επίσης η αυτόματη ενεργοποίηση δεν λειτουργεί για όλα τα προγράμματα, π.χ ανοίγοντας το calculator (αριθμομηχανή) δεν συνέβη τίποτα ποτέ.
• Το Base Camp κλείνει τελείως με το X (το γνωστό σύμβολο κλεισίματος των εφαρμογών) και δεν υπάρχει τρόπος να παραμένει ενεργό εκτός του minimize, πάλι καλά με τόσα προβλήματα.
• Η αυτόματη μεταβολή προφίλ με κλειστό το Base Camp λειτουργεί σχετικά ικανοποιητικά, πάντα με τους περιορισμούς που προανέφερα, αλλά αν το έχουμε ανοικτό τότε καθυστερεί πάρα πολύ και αν προσπαθήσουμε να ανοίξουμε και σχετικά γρήγορα άλλο πρόγραμμα με αντίστοιχο αυτοματισμό πριν ολοκληρωθεί τότε μπερδεύονται οι ρυθμίσεις των προφίλ μεταξύ τους και χάνονται και κάποιες εξ αυτών, συνήθως κολλάει προσπαθώντας να ανοίξει πολλές φορές το τελευταίο προφίλ στη λίστα.
• Αν αφαιρέσουμε το Makalu 67 από το PC και το βάλουμε αργότερα ή μετά από επανεκκίνηση και ειδικότερα αν το έχουμε βάλει σε άλλο PC ενδιάμεσα τότε έχοντας ανοικτό το Base Camp συχνά χαλάνε κάποιες από τις ρυθμίσεις ή μπερδεύονται μεταξύ των προφίλ. Επίσης εξαφανίζεται η εικόνα από κάποια ή όλα τα προφίλ ή/και τα ονόματά τους.
• Αν μεταφέρουμε το Makalu 67 σε άλλο PC δεν λειτουργεί η αυτόματη μεταβολή προφίλ και αν ανοίξουμε και εκεί το Base Camp δεν φαίνεται όνομα, εικονίδιο και πρόγραμμα σε κανένα από τα προφίλ, πολλές φορές  χαλάνε και άλλες ρυθμίσεις.
• Αν δοκιμάσεις να βάλεις 2 Makalu 67 ταυτόχρονα τότε το δεύτερο λειτουργεί μεν κανονικά σαν συσκευή αλλά δεν αναγνωρίζεται καθόλου από το Base Camp και αν αφαιρέσεις αυτό που βλέπει το Base Camp ούτε τότε αναγνωρίζει το άλλο. Για να το δει πρέπει να κλείσεις το Base Camp και να το ξανά ανοίξεις ή να αφαιρέσεις το Makalu 67 και να το ξαναβάλεις, με το όποιο ενδεχομένως αντίστοιχο μπάχαλο στις ρυθμίσεις.

Γενικά αν έχεις 1 μόνο Makalu 67 σε ένα συγκεκριμένο PC, το ρυθμίσεις και κλείσεις τελείως το Base Camp μέχρι να χρειαστεί να αλλάξεις κάτι και να το ξανακλείσεις τότε μια χαρά, αρκεί να μην θέλεις αυτόματες μεταβολές στα προφίλ πέραν του ανοίγματος της εφαρμογής, και όχι πάντα.

Θα ήθελα να κάνω και κάποιες προτάσεις βελτιώσεις όσων αφορά το Base Camp αλλά ας λειτουργήσει πρώτα σωστά και βλέπουμε, πολύ κρίμα πάντως …

Αποτελέσματα Μετρήσεων

α Μετρήσεων

Μετρήσεις φυσικά είχαμε μόνο για το Makalu 67 που παρουσίασε γενικώς αρκετά καλές τιμές όπως βλέπουμε και στους παρακάτω πίνακες.

Ο πρώτος πίνακας σε κάθε μέτρηση εμφανίζει το Makalu 67 μόνο του για καλύτερη οπτική και ο δεύτερος σε αντιπαράθεση με άλλα από παλαιότερες μετρήσεις για σύγκριση.

Το polling rate εμφανίζεται ως μια ευθεία γραμμή μιας και με εξαίρεση τα 995Hz  στα 400 DPI και τα 998Hz στα 800 DPI ήταν πάντα καρφωμένο στα 1000Hz για όλες τις υπόλοιπες, αλλά και σε δειγματοληπτικό έλεγχο για τα 125Hz, 250Hz και 500 Hz εμφάνισε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά.

Σχετικά καλή απόδοση είχε και στις τιμές των μετρήσεων για την ακρίβεια (Accuracy), αν και οι μετρήσεις αδικούν την αίσθηση κατά τη χρήση που ήταν πολύ καλύτερη.

Αντίστοιχα και οι τιμές για την ομαλότητα (smoothness) δεν είναι κακές, παρουσιάζοντας μια λογική αύξηση όσο ανεβαίνουν τα DPI, και εδώ όμως η αίσθηση είναι αρκετά καλύτερη των τιμών.

Εμπειρία Χρήσης

Ξεκινώντας και πάλι από το Glacier, ομολογώ ότι μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Με διαστάσεις 900 x 400 είναι σε μέγεθος desk pad και όχι απλά mouse pad.

Αντιολισθητικό προς το γραφείο και με μια από τις καλύτερες επιφάνειες κύλισης, αν όχι την καλύτερη, από όσα έχουν περάσει από τα χέρια μου. Άψογο ποιοτικά με πολύ μαλακιά ραφή και αρκετά καλή τιμή στα 29,99€ για το XL θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα. Πιστεύω ότι αποτελεί σαφώς αναβάθμιση θέτοντας εντόνως υποψηφιότητα μόνιμης εγκατάστασης στο γραφείο μου.

Περνώντας στο Makalu 67, και εδώ έμεινα πολύ ευχαριστημένος.
 

Εργονομικό, πανάλαφρο, ακριβέστατο, με πραγματικά ανύπαρκτο καλώδιο και αρκετές ρυθμίσεις, εύκολα θα ικανοποιήσει τον χρήστη του. Στιβαρότατο και σταθερότατο με απίστευτη κύλιση αλλά και ακρίβεια δεν θα απογοητεύσει πουθενά, ένα πραγματικό εργαλείο, από hardware τουλάχιστον.

Μόνη σημαντική ένσταση η αδυναμία αυτόματης μεταβολής προφίλ κατά την αλλαγή εφαρμογών στο προσκήνιο/παρασκήνιο αλλά και τα μόλις 5 συνολικά ενεργά προφίλ που προσωπικά δεν τα βρίσκω αρκετά.

Αυτό που δυστυχώς ήταν απογοητευτικότατο χαλώντας ιδιαίτερως την όλη καλή εικόνα του Makalu 67 είναι το Base Camp.

Πολύ αργό και ασταθές, με σχετικά περιορισμένες ρυθμίσεις, όταν και αν αυτές λειτουργούν, κρατάει σαφώς πίσω το Makalu 67 από το να αναδείξει τις δυνατότητες του. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες αστοχίες και στο firmware που αφορούν τους αυτοματισμούς και τον συγχρονισμό με τις μνήμες, δεν ξέρω, πάντως γενικώς επιεικώς απαράδεκτο λογισμικό.

Επίλογος - Συμπεράσματα

Αυτό που ομολογώ ότι πραγματικά εντυπωσιάζει στο Makalu 67 πέραν από το απίστευτο καλώδιο είναι η στιβαρότητα και η σταθερότητά του, συνέπεια προφανώς της ποιοτικής και προσεγμένης κατασκευής, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θα περίμενα από μια τόσο ελαφριά και διάτρητη κατασκευή. Δίνει μια αίσθηση σαν να είναι μασίφ, ακόμα και τα κινητά μέρη του, κουμπιά και ρόδα, κινούνται πολύ εύκολα μεν αλλά με ακρίβεια και όσο χρειάζεται.

Αντίστοιχα καλός είναι και ο sensor με τα 19.000 DPI υπεραρκετά αλλά και τις ρυθμίσεις του ικανοποιητικές.

Αυτό που θέλει πολλή δουλειά, ή ενδεχομένως από την αρχή, είναι το Base Camp και η συνεργασία του με το Makalu 67.

Για το Glacier έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δεν του βρήκα γενικώς ψεγάδι και η τιμή, που δεν είναι κακή, σε κάθε περίπτωση τα αξίζει. Θα ήθελα πάντως να το δω και σε άλλα χρώματα στη ραφή και το λογότυπο και γιατί όχι και σε μια RGB έκδοση, αλλά σίγουρα όχι με το παρόν λογισμικό.

Προς το παρόν και κατ’ επιλογή της MOUNTAIN η διάθεση των προϊόντων της γίνεται μόνο μέσω της σελίδας της στα 59,99€ για το Makalu 67 mouse και στα 14,99€ για την medium ή 29,99€ για την extra large έκδοση του Glacier mousepad.

Makalu 67

• Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης.
• Ποιοτικά πλαστικά και συναρμολόγηση.
• 6 πλήκτρα πλήρως προγραμματιζόμενα.
• Μαλακοί ακριβείς και ποιοτικοί όλοι οι διακόπτες.
• Σχεδιασμός.
• Εργονομία, για το είδος και το μέγεθός του.

Glacier

• Επιφάνεια κύλισης.

• Διαστάσεις.

• Αδιάβροχο.

• Αντιολισθητικό σε σχέση με το γραφείο
• Προσοχή στη λεπτομέρεια και το φινίρισμα.

Makalu 67

• Απαράδεκτο πρόγραμμα ρυθμίσεων (Base Camp).
• Δεν αλλάζει προφίλ κατά την εναλλαγή εφαρμογών.

• Αδυναμία μεταβολής προφίλ αν συνδεθεί σε άλλο υπολογιστή.

Glacier

• Θα το ήθελα και σε άλλα χρώματα ειδικά στη ραφή και το λογότυπο.

Η βαθμολογία αφορά to Makalu 67 μιας και για το Glacier δεν έχω να πω τίποτα πέραν του σχεδόν άψογο.

Ευχαριστούμε θερμά την MOUNTAIN για την παραχώρηση των δειγμάτων της δοκιμής.

Πρόλογος

Πρόσφατα παρέλαβα από την Corsair δυο νέα προϊόντα της, το ελαφρύ, λιτό, ενσύρματο, FPS/MOBA Gaming, σύμφωνα με την Corsair, mouse KATAR PRO XT και το ιδιαιτέρως ευμεγέθες RGB mousepad MM700.

Συνηθισμένος χρόνια τώρα σε μεγάλα εργονομικά ασύρματα ποντίκια, έχοντας σπανίως ευτυχώς εμπειρίες από φτηνά και συνήθως άβολα, αδημονώ να δω αν ο κουρσάρος επιβεβαιώσει το ότι η άνεση μπορεί να βρίσκεται και στην απλότητα.

Για το δε ποντικοδρόμιο δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένω ακριβώς, μιας και είναι η πρώτη μου ουσιαστικά εμπειρία με RGB και δει τέτοιου μεγέθους. Ομολογώ ότι γενικώς αποφεύγω τη χρήση τους, όπου δεν είναι απαραίτητο, κυρίως διότι αναγκάζομαι να μπαίνω στη διαδικασία να κεντράρω κάθε τόσο τη θέση μου σε αυτό, αλλά και διότι δεν μου αρέσει κάτω από το χέρι μου η αίσθηση διαφοράς ύψους και υφής σε σχέση με την επιφάνεια του γραφείου. Ενδεχομένως σας ακούγετε πολύ ψυχαναγκαστικό, είμαι όμως σίγουρος ότι τώρα που το διαβάζετε αρκετοί από εσάς θα συμφωνήσετε ότι καλό θα ήταν να απουσίαζε, ακόμα και αν δεν θέλετε να το παραδεχθείτε ούτε στον εαυτό σας.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Ο γνωστός πίνακας από τη σελίδα του κατασκευαστή μας ενημερώνει για τα διόλου ευκαταφρόνητα βασικά χαρακτηριστικά του KATAR PRO XT Ultra-Light Gaming Mouse, αν και λάθος με την πρώτη ματιά σε 1-2 σημεία τουλάχιστον.

Αυτό με προτρέπει να ψάξω λίγο περισσότερο για να επιβεβαιώσω ότι είναι όντως έως 18.000 DPI, πράγμα που υποδηλώνει τόσο ο PMW3391 sensor, για όσους τον αναγνωρίζουν από άλλα προϊόντα, όσο και από τις εικόνες στη συσκευασία και στη σελίδα, έχει επίσης 1 RGB ζώνη, αυτή στη ρόδα, και όχι 2 σύμφωνα με τον πίνακα. Υποψιάζομαι εντόνως ότι και τα κουμπιά που μπορούμε να προγραμματίσουμε δεν θα είναι και τα 6 μιας και η Corsair δεν συνηθίζει να επιτρέπει μεταβολές στο αριστερό βασικό, αν και ελπίζω να με διαψεύσει σε αυτό.

Με προτεινόμενη τιμή από την Corsair τα 39,99€ και με διάθεση μέχρι στιγμής μόνο από το στα Amazon στα 39,90€ - εγώ τουλάχιστον δεν μπόρεσα να το βρω αλλού - πολύ φτηνό δεν το λες αλλά για τα χαρακτηριστικά του ούτε και ακριβό.

Στο ΜΜ700 τώρα αξιοπεριέργως απουσιάζει τόσο ο πίνακας τεχνικών χαρακτηριστικών όσο και η προτεινόμενη τιμή. Εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς ότι η Corsair ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο  παρουσίασης στις σελίδες της για όλα της τα προϊόντα, ακόμα και για τα απλά mousepad που δεν έχουν παρά μόνο διαστάσεις και υλικό. Υποθέτω ότι απλά κάτι δεν έχουν ολοκληρώσει στη σελίδα οπότε σας παραθέτω συγκεντρωτικά τα στοιχεία σε πίνακα, η δε τιμή του σύμφωνα με τον κατασκευαστή αλλά και το Amazon θα είναι στα 69.99€. Αλλού δεν το βρήκα ακόμα. 

Συσκευασία και περιεχόμενα

Οι κλασικές γνώριμες Corsair κιτρινόμαυρες συσκευασίες με αυτή του ΜΜ700 να ξεχωρίζει για το μέγεθος και το βάρος της, αντίθετα σε αυτή του KATAR PRO XT για την ελαφρότητα της μιας και με μόλις 207g συνολικά, συγκριτικά μοιάζει άδεια.

Κίτρινο εμπρός και πίσω για το κουτί του KATAR PRO XT και μαύρο για τις υπόλοιπες πλευρές, με το λογότυπο της εταιρείας επάνω αριστερά στο μπροστινό μέρος, το ποντίκι εικονιζόμενο στο κέντρο και κάτω, τον πλήρη τίτλο του προϊόντος και το χαρακτηριστικό λογότυπο που μας ενημερώνει για την συμβατότητα με το iCUE, το γνωστό λογισμικό της εταιρείας για ρυθμίσεις και αυτοματισμούς όλων των προϊόντων της. Πίσω τώρα ο τίτλος, το λογότυπο του iCUE και το ποντίκι από την αριστερή του πλευρά αυτή τη φορά στο επάνω μέρος και στο υπόλοιπο πληροφορίες για τα βασικά πλεονεκτήματα του και τις απαιτήσεις από το σύστημα στις γνωστές 7 γλώσσες.

Αριστερά και δεξιά ομοίως και πάλι λιτά και ξεκάθαρα τα λογότυπα του κατασκευαστή και του προϊόντος με το ποντίκι στην αριστερή μεριά να μην πολυφαίνεται, μαύρο στο μαύρο φόντο αλλά το λευκό CONTROL FREAK που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προϊόντα της Corsair στη δεξιά πλευρά να βγάζει μάτι.

Επάνω, πλευρά του ανοίγματος της συσκευασίας, απλά τα λογότυπα εταιρίας και προϊόντος και τέλος κάτω πληθώρα πληροφοριών για περιεχόμενο, εταιρεία, πιστοποιήσεις, προέλευση αλλά και διάφορα barcode με serial number, part number κ.α.

Στο εσωτερικό υπάρχει ένα μαύρο διπλωμένο χαρτόνι που προστατεύει το προϊόν και τα τρία γνωστά φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν, την ασφαλή χρήση και συντήρηση και τις οδηγίες για την εξασφάλιση της εγγύησης σε αρκετές γλώσσες με τα Ελληνικά φυσικά να υπάρχουν μόνο στην επάνω ακρούλα στο τέλος του φυλλαδίου υποδείξεων ασφαλείας και μόνο για την υπόδειξη της υποχρέωσης των χρηστών για την προστασία του περιβάλλοντος.

Περνώντας στο ΜΜ700 τώρα, η συσκευασία είναι εικαστικά πανομοιότυπη με μόνες διαφορές, πέραν του όγκου και του σχήματος, το ότι η μεγάλη φωτογραφία του mousepad καταλαμβάνει διαγωνίως δύο από τις μεγάλες πλευρές, ενώ στην τρίτη αντί του CONTROL FREAK, φυσικά, υπάρχει το LEVEL THE PLAYNG FIELD αλλά και ένα μικρό τετράγωνο κόψιμο στα δεξιά του που επιτρέπει να πάρουμε μια γεύση από την επιφάνεια απευθείας χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε τη συσκευασία.

Οι δε άλλες δύο πλευρές, μαύρες, λιτές, ακολουθώντας την κλασική γραμμή τον υπολοίπων, με λογότυπο και barcode πληροφοριών.

Μέσα τέλος, το ΜΜ700 τυλιγμένο σε ένα χάρτινο κύλινδρο για να μην τσαλακωθεί, το USB A to USB C καλώδιο σύνδεσης και  δύο φυλλάδια με πληροφορίες και οδηγίες για το προϊόν και την εξασφάλιση της εγγύησης, ναι σωστά, απουσιάζει το αντίστοιχο με τις πληροφορίες για την ασφάλεια.

Κάτω από το φακό

Πρώτο ξεπακετάρω το KATAR PRO XT από την απλή χάρτινη συσκευασία που το προστατεύει ικανοποιητικά και μια διάφανη σακουλίτσα για τις σκόνες.

Στα χέρια μου βρίσκεται ένα χαρακτηριστικά Corsair προϊόν σε μαύρο ματ χρώμα με τα γνώριμα ποιοτικά πλαστικά της, τα μεγάλα βασικά κουμπιά και το γνωστό λαστιχένιο ροδάκι ανάμεσα τους. Ακριβώς από κάτω του ένα εξάγωνο γυαλιστερό κουμπί που προδιαθέτει ως επιλογέας DPI και το //ΚΤΧΤ ως λογότυπο του προϊόντος να αχνοφαίνεται επάνω αριστερά, και φυσικά ενσωματωμένο το καλώδιο με το γνώριμο μεγάλο USB A βύσμα στην άκρη του.

Τα πλαϊνά είναι επίσης ματ σαγρέ αντιολισθητικά, ακολουθώντας τον συνολικό χρωματισμό, με το αριστερό να φιλοξενεί και τα δύο επιπλέον γυαλιστερά κουμπιά.

Από κάτω τώρα βρίσκονται δύο μεγάλες τεφλόν επιφάνειες ολίσθησης και ένα ταμπελάκι με διάφορες πληροφορίες για το προϊόν και τις πιστοποιήσεις του.

Για το τέλος άφησα το διαφημισμένο ως Drag-Reducing Paracord καλώδιο το οποίο είναι πραγματικά σαν μαλακός σπάγκος, με το γνώριμο USB Α βύσμα στην άκρη του και ένα ενδιαφέρον λάστιχο για το δέσιμο του.

Σειρά τώρα του μεγάλου πακέτου, του πολύ μεγάλου δηλαδή συγκριτικά.
Ανοίγω πρώτα το σακουλάκι με το USB καλώδιο. Τίποτα καινούριο, έχω δει αρκετά πανομοιότυπα να συνοδεύουν και άλλα προϊόντα της Corsair. Ποιοτικό με τα μεγάλα USB A και USB C βύσματα στις άκρες του φαντάζει σκληρό, άκαμπτο και άβολο, συγκριτικά πάντα με αυτό του ποντικιού, ευτυχώς η προοπτική του είναι να μένει ακίνητο.

Ξετυλίγω και το mousepad, ποιο mousepad, αυτό είναι ολόκληρη επιφάνεια εργασίας, έχω δει γραφεία που οριακά θα χωρούσε στο φάρδος επάνω τους, μπορεί και όχι.

Με την πρώτη ματιά φαίνεται αρκετά ποιοτικό, δύσκαμπτο για υφασμάτινο, αρκετά παχύ, 4mm σύμφωνα με την Corsair, και με ενδιαφέρουσα υφή. Ολόμαυρο με μόνη πινελιά κάτω αριστερά στο πλάι γραμμένο με λευκά λιτά κεφαλαία γράμματα CORSAIR και γύρω γύρω διάφανο στρογγυλό πλαστικό γαζωμένο στο ύφασμα του ΜΜ700 με λεπτή επίσης διάφανη πλαστική κλωστή, προφανώς μέρος του RGB φωτισμού του.

Στο επάνω δεξί του άκρο ένα παραλληλόγραμμο κουτάκι με μια USB C για τη σύνδεση με το PC, δύο USB Α - βολικό, έχει και USB Hub - και ένα μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στη USB C - αυτό πάλι γιατί; Να υποθέσω hardware μνήμη για τον φωτισμό; Α και φυσικά το καραβάκι, διάφανο, να δεσπόζει στο κέντρο του. Προφανώς θα φιλοξενεί και αυτό RGB φωτισμό.

Λειτουργικότητα

Φυσικά οι δοκιμές αλλά και το πλείστο της γενικότερης χρήσης του KATAR PRO XT έγιναν με το MM700 αλλά για λόγους σύγκρισης χρησιμοποίησα όπως πάντα και τα mouse pad Corsair MM300, Razer Sphex V2, @Work MS-614 (1,2€) και απευθείας την επιφάνεια του γραφείου μου.

Λιτό και συμμετρικό το KATAR PRO XT σίγουρα δεν θυμίζει, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, gaming mouse, παρόλο που η Corsair για τέτοιο μας το προτείνει και μάλιστα για FPS/MOBA. Από την άλλη πάλι, με έξι κουμπιά, RGB και ηλεκτρονικά που συναντά κανείς σε ποντίκια υπερδιπλάσιας και πλέον τιμής γιατί όχι.

Θα ξεκινήσω από το καλώδιο. Δεν υπάρχει. Και εννοώ ότι είναι όντως σαν να μην υπάρχει. Πιστέψτε με το ξέχασα σε τέτοιο βαθμό που κάποια στιγμή φέρνοντας το στο αριστερό μου χέρι ξαφνιάστηκα βρίσκοντας κόντρα, μιας και είχε τεντώσει, ξεχνώντας κατά τη χρήση του ότι δεν είναι ασύρματο. Δεν κάνει αισθητή την παρουσία για όσο έχει περιθώρια ακόμα και αν το μαγκώσει κανείς στα 15cm-20cm από το ποντίκι. Ομολογώ ότι δεν απέφυγα τον πειρασμό να δοκιμάσω να το τσαλακώσω, ακόμα και να το κάνω κόμπο, προσεκτικά μεν αλλά με επιτυχία, ανυπομονώ να δω την αίσθησή του στη χρήση.

Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό, τα δύο πλαϊνά κουμπιά και η πρακτική της Corsair να μην επιτρέπει τον προγραμματισμό του αριστερού βασικού κουμπιού το κατατάσσουν στην κατηγορία των αμιγώς δεξιόχειρων.

Παρόλα αυτά, προσωπικά, σε απλή καθημερινή χρήση το χρησιμοποίησα αρκετά και απροβλημάτιστα και με το αριστερό. Φυσικά χωρίς τη χρήση των δύο έξτρα πλαϊνών κουμπιών και με την παραδοχή ότι το «αριστερό πλήκτρο» εξακολουθεί να είναι αριστερά.

Στην άνεση χρήσης, ακόμα και με το αριστερό, συμβάλουν ιδιαιτέρως η αίσθηση στιβαρότητας παρά το μικρό του βάρος, η ελαφρότητα στην κίνηση, αποτέλεσμα των μεγάλων τεφλόν και η σταθερή λαβή που προσφέρει, είτε σε claw είτε σε fingertip λαβή, όπως προτείνει να χρησιμοποιείται άλλωστε και η Corsair.

Προσωπικά, το χρησιμοποίησα εξίσου άνετα και σε palm παρά τα όχι και τόσο μικρά μου χέρια. Εξαίρεση εργονομικά και μόνο σε αυτή τη λαβή αποτελεί η ρόδα, που με τη θέση της και σε συνδυασμό με το σχετικά μικρό μέγεθος του KATAR PRO XT δεν βολεύει, δεν προβλέπεται και από την εταιρία όμως η palm χρήση του, συνεπώς δεν μπορεί κανείς να της το χρεώσει.

Πολύ μαλακά και με ακρίβεια είναι και τα κουμπιά, με την Omron που κατασκευάζει τους διακόπτες να υπόσχεται 50 εκατομμύρια απροβλημάτιστες χρήσεις, αλλά και την Corsair να εξασφαλίζει μηδενικό κενό/καθυστέρηση μεταξύ δεξιού, αριστερού κουμπιού και των διακοπτών τους, πράγμα πολύ σημαντικό στο παιχνίδι και όχι μόνο.

Και σε αυτό το ποντίκι της η Corsair επιλέγει λαστιχένια επένδυση για το ροδάκι και σκληρότερο κουμπί για να αποφεύγεται η ακούσια χρήση του κατά την εύκολή κατά τα άλλα κύλισή του.

Η θέση του κουμπιού επιλογής των DPI κάτω από το ροδάκι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο μιας και είναι εύκολο να το βρει κανείς, χωρίς όμως να το πατήσει κατά λάθος, ελευθερώνοντας επιπροσθέτως τον φωτισμό της ρόδας που καλύπτεται από το δάκτυλό μας, για να μας ενημερώσει για την αλλαγή του DPI mode. Φυσικά και τα πλαϊνά δύο κουμπιά είναι εξίσου βολικά εργονομικά αλλά και με αντίστοιχη σκληρότητα και ακρίβεια των υπολοίπων.

Τελευταίος αλλά σημαντικότερος, ο ακριβέστατος PMW3391 optical sensor προσφέρει 18.000 DPI σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αποθήκευσης τριών προεπιλογών, συν μια για sniper τέσσερις, με βήμα ανά 1 DPI, τις μεγάλες τεφλόν επιφάνειες κίνησης και τα 1000Hz Report Rate δεν θα επιτρέψουν κανένα παράπονο σε σχεδόν κάθε επιφάνεια και χρήση. Επιπλέον υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής 125Hz, 250Hz και 500Hz ώστε να μπορεί ο καθένας να επιλέξει το βέλτιστο συνδυασμό για τις επιδόσεις του συστήματος του.

Ας περάσουμε τώρα στο ΜΜ700 Extended Mouse Pad, αν και μάλλον προς desk pad μου κάνει.

Από την πρώτη στιγμή επιβεβαίωσα την αρχική μου εντύπωση, ωραία αίσθηση στην αφή και αξιοπεριέργως το τελείωμά του δεν με ενοχλεί. Όπως προανέφερα γενικά οι διαφορές στις υφές και τα επίπεδα με ενοχλούν, ίσως επειδή ακουμπάνε κοντά στον καρπό μου, σημείο που κουνάω συχνά κατά τη χρήση, αντίθετα με το τελείωμά του ΜΜ700 που ακουμπάει κοντά στον αγκώνα μου.

Χρωματικά total black, mat αλλά με μια ανεπαίσθητη γυαλάδα σαν να έχει πέρλα, η δε λαστιχένια κάτω επιφάνειά του βεντουζάρει στο γραφείο και δεν μετακινείται παρά μόνο εκούσια. Αντίθετα, το ποντίκι κινείται επάνω του ομαλότατα και με ακρίβεια, άνετα και αθόρυβα, όπως ακριβώς μου αρέσει. Δοκίμασα φυσικά 4-5 ακόμα ποντίκια σε κατηγορίες από 10€ έως και πλέον των 100€, σε όλες τις περιπτώσεις η κίνηση ήταν ομαλότερη και πιο ευχάριστη σε σχέση με ένα οικονομικό υφασμάτινο ή ένα πλαστικό ή την επιφάνεια του γραφείου. Έχω ήδη αρχίσει να σκέπτομαι σοβαρά να το αφήσω μόνιμα στο γραφείο μου.

Από φωτισμό τώρα έχουμε τρείς ζώνες, μια για το καραβάκι λογότυπο της εταιρείας και δύο για την μπορντούρα. Σίγουρα αυτοί οι RGB φωτισμοί είναι πιο ευδιάκριτοι σε σχέση με αυτούς των ποντικιών, που κατά τη χρήση τους καλύπτουμε με το χέρι, οπότε είναι και πιο πρακτικοί.

Με το λογότυπο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, απλά φωτίζεται σε ότι επιλέξουμε, το γύρω γύρω πάλι με μπέρδεψε λίγο μιας και αρχικά περίμενα κάποιου είδους συστοιχία LED. Ουσιαστικά πρόκειται απλά για ένα διάφανο πλαστικό σωλήνα που φωτίζεται ομοιόμορφα από τα δύο σημεία σύνδεσής του με τον controller, απλό αλλά λειτουργικό. Περισσότερες λεπτομέρειες για αυτό θα σας δώσω παρακάτω που αναλύω τη σχέση του με το iCUE. 

Τελευταία πινελιά για το ΜΜ700 το ενσωματωμένο USB HUB. Αν και συνδέεται με USB C, πράγμα πολύ βολικό μιας και είναι το σύγχρονο στάνταρ, η ταχύτητα του είναι αυτή της USB 2.0, με την Corsair να το προτείνει για χρήση μόνο από συσκευές χαμηλής κατανάλωσης π.χ. mouse/keyboard ή ακουστικά κτλ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα διευκολύνει.

Παρακάτω αντιπαραθέτω δύο πίνακες μετρήσεων ταχύτητας ενός USB 3 flash drive.

Ο πρώτος μας δείχνει τις επιδόσεις του flash drive απευθείας συνδεδεμένο στον υπολογιστή και ο δεύτερος με το ΜΜ700 συνδεδεμένο στην ίδια USB 3 του υπολογιστή και το flash drive επάνω του.

Corsair iCUE

Να θυμίσω ότι το iCUE μας δίνει τη δυνατότητα να φτιάξουμε όσα profiles θέλουμε και να συνδέσουμε το κάθε ένα από αυτά με όποιο πρόγραμμα θέλουμε ώστε να ενεργοποιούνται αυτόματα τα αντίστοιχα εφέ που έχουμε φτιάξει για την κάθε μας συσκευή. 

Λέω να αρχίσω από τα εύκολα, δηλαδή από το ΜΜ700.

Οι επιλογές αρκετά απλές και χωρισμένες σε δυο ομάδες, η LIGHTING EFFECTS και η LIGHTING LIBRARY.

Στην LIGHTING EFFECTS υπάρχει η δυνατότητα να φτιάξουμε όσα εφέ θέλουμε και στο καθένα από αυτά να επιλέξουμε ό,τι θέλουμε από τη λίστα για όποιες από τις ζώνες θέλουμε. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο συνδυασμός όσων από αυτά είναι ενεργά.

Εδώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας, όπως προανέφερα οι ζώνες Left και Right είναι απλά ένας σωλήνας που φωτίζεται από τις δύο του άκρες επάνω στον controller, συνεπώς το αποτέλεσμα των εφέ θα είναι ο συνδυασμός των δύο ζωνών, από καθόλου στην αρχή τους έως και εντελώς στο κάτω αριστερό άκρο. Π.χ. αν επιλέξουμε και στα δύο σταθερό χρώμα τότε απλά θα έχει την διπλή ένταση αντίθετα η επιλογή rainbow wave είναι αυτή που φαίνεται στο παρακάτω βίντεο.

Στο lighting library τώρα μπορούμε να αποθηκεύσουμε εφέ είτε δημιουργώντας τα είτε μεταφέροντας τα από το lighting effects. Εδώ όμως οι επιλογές των εφέ είναι πολύ λιγότερες και δεν υπάρχει η επιλογή ζώνης, ενεργοποιούνται δηλαδή για όλες τις ζώνες. Συνεπώς αν φτιάξουμε ένα εφέ στο lighting effects που δεν υπάρχει στο lighting library τότε αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί σε αυτό. Επίσης αν φτιάξουμε ένα εφέ lighting effects που υπάρχει στο lighting library αλλά δεν ενεργοποιήσουμε όλες τις ζώνες τότε κατά την μεταφορά του θα ενεργοποιηθούν όλες οπότε και κατά την επιστροφή του στο lighting effects, είτε αυτού είτε άλλου profile, θα είναι ενεργές όλες οι ζώνες σε αυτό.

     -->     

            -->               

Ομολογώ δεν έχω καταλάβει τη λογική αυτών των περιορισμών αλλά έτσι λειτουργεί, σε αυτή την έκδοση του λογισμικού τουλάχιστον.

Τέλος υπάρχουν και 12 hardware profiles ενσωματωμένα για όπου δεν υπάρχει το iCUE και μάλλον προκαθορισμένα, μιας και δεν βρήκα τρόπο να τα μεταβάλω, η επιλογή των οποίων γίνεται κυκλικά από το μικρό στρογγυλό κουμπάκι δίπλα στην USB C, αυτό που στην αρχή είχα απορία σε τι χρησιμεύει. Φυσικά, η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει αν το iCUE είναι ενεργό.

Τα συμπεράσματα της ανάγκης και της λειτουργικότητας τους, δικά σας.

Για το KATAR PRO XT τώρα τα πράγματα περισσότερα αλλά γνώριμα.

Ξεκινάμε φυσικά με τα ACTIONS, με άπειρες επιλογές για το καθένα από τα 5 κουμπιά σε κάθε συνδυασμό και δυνατότητες που θα καλύψουν πραγματικά κάθε ανάγκη, για να μην πω φαντασία, και όχι δεν έκανα λάθος 6 κουμπιά έχει σύνολο αλλά το Left click, ως συνήθως, δεν προγραμματίζεται. Θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ στο πλήθος των επιλογών διότι χρειάζονται ένα ολόκληρο άρθρο, οι παρακάτω εικόνες από το αντίστοιχο μενού το επιβεβαιώνουν.

Επόμενο menu το ACTION LIBRARY στο οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε ή να μεταφέρουμε από το ACTIONS τον όποιο προγραμματισμό αλλά χωρίς να αναφέρεται σε κουμπί, οπότε κατά την μεταφορά του στο ACTION θα πρέπει να επιλέξουμε και σε πιο κουμπί επιθυμούμε την ενέργεια μιας και όλα πλέον είναι ανενεργά για αυτό.

Στη συνέχεια το LIGHTING EFFECTS με τις επίσης πολλές επιλογές χωρίς LIGHTING LIBRARY αυτή τη φορά αλλά για την μία και μόνο ζώνη, αυτή της ρόδας, με HARDWARE LIGHTING όμως αλλά με δύο όλες κι’ όλες επιλογές, τις RAINBOW και STATIC COLOR για την μία και μοναδική hardware θέση μνήμης.

Στα DPI τα αναμενόμενα, όσες ομάδες θέλουμε με τρεις επιλογές στο κάθε ένα από αυτά, συν το sniper τέσσερις. Βεβαία για να χρησιμοποιήσουμε το sniper θα πρέπει να προγραμματίσουμε κάποιο από τα πλήκτρα. Στην κάθε θέση μπορούμε να έχουμε από 100 έως και 18.000 DPI και μάλιστα αν το επιθυμούμε και ασύγχρονα, δηλαδή διαφορετικά DPI για τον κάθε άξονα, κάθετο (Χ) ή οριζόντιο (Υ), και με δυνατότητα επιλογής διαφορετικού χρώματος για την κάθε θέση. Το χρώμα αυτό θα εμφανιστεί στο ροδάκι για λίγα δευτερόλεπτα την στιγμή που πατάμε το αντίστοιχο κουμπί αλλαγής DPI στο ποντίκι, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία της επιλογής μας με μια και μόνο ματιά.

Τέλος το PERFORMANCE στο οποίο μπορούμε να επιλέξουμε την ταχύτητα του κέρσορα και το SURFACE CALIBRATION, που μπορεί να μας είναι αδιάφορα αλλά σε πολλές περιπτώσεις κάνουν δουλειά.

Φυσικά το iCUE έχει και άλλες επιλογές όπως το INSTANT LIGTHING που ανάβει όλα τα φώτα από όλες τις συσκευές στο επιλεγμένο χρώμα και το SETINGS με επιλογές για το ίδιο το iCUE όπως check for update, dashboard, sensor logging αλλά και για τις συσκευές όπως firmware update, brightness και polling rate για όσες υποστηρίζουν τα αντίστοιχα όπως για παράδειγμα το KATAR PRO XT που έχει επιλογές για 125Hz, 250Hz, 500Hz και 1000Hz στο polling rate.

Αποτελέσματα Μετρήσεων

Φυσικά οι μετρήσεις αφορούν το KATAR PRO XT και όπως πάντα χρησιμοποίησα ως πρόγραμμα Enotus Mouse Test και ως mousepad το Corsair MM300.

Φυσικά, όπως προανέφερα, στο συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως το ΜΜ700, προτίμησα όμως να χρησιμοποιήσω το MM300 για λόγους απόλυτης ομοιομορφίας συνθηκών με τα υπόλοιπα, αν και το ΜΜ700 σε αρκετές δειγματοληπτικές μετρήσεις δεν έδωσε διαφορές από το MM300.

Στην πρώτη στήλη βλέπουμε συγκεντρωτικά τις μετρήσεις του KATAR PRO XT και στη δεύτερη συγκριτικά με άλλα ποντίκια από παλιότερες δοκιμές.

Μπορούμε ξεκάθαρα να παρατηρήσουμε ότι το KATAR PRO XT στέκεται επάξια δίπλα σε πολύ ακριβότερα ποντίκια τόσο σε polling rate, με εξαίρεση το Dark Core RGB Pro SE που υποστηρίζει 2000 Hz, όσο και σε accuracy.

Εμπειρία Χρήσης

Παρά το συμμετρικό του σχεδιασμό και το σχετικά μικρό του μέγεθος, το KATAR PRO XT παραμένει πολύ βολικό και ξεκούραστο στη πολύωρη χρήση.

Τα μεγάλα τεφλόν κύλισης σε συνδυασμό με το πολύ μικρό βάρος και το εντυπωσιακά "ανύπαρκτο" καλώδιο συμβάλουν στην άνεση, χωρίς όμως να επιβαρύνουν στο παραμικρό τη σταθερότητα και την ακρίβεια, επήρεια υποθέτω των ποιοτικών υλικών.

Όμορφη πινελιά ο RGB φωτισμός στα πλαϊνά της ρόδας χωρίς όμως ιδιαίτερη χρηστικότητα μιας και καλύπτεται από τα δάκτυλα κατά τη χρήση, αλλά και σε ποιο άλλο ποντίκι διαφέρει αυτό, βοηθάει πάντως σίγουρα όποιον το χρειάζεται κατά την εναλλαγή των DPI mode.

Το μόνο θέμα που συνάντησα ήταν το ότι σε ανάλαφρη fingertip λαβή, σπανίως, πατούσα ακούσια το back πλήκτρο με τον αντίχειρα αλλά αυτό είναι περισσότερο θέμα θέσης του χεριού του εκάστοτε χρήστη παρά κακής εργονομικά τοποθέτησης. Το ίδιο μου συνέβαινε ορισμένες φορές και με το μικρό δάκτυλο όταν το κρατούσα με το αριστερό χέρι αλλά αυτό σαφώς δεν είναι στα μείον, μιας και από την Corsair το KATAR PRO XT προτείνεται για δεξιόχειρες.

Πολύ καλή και η γενικότερη εικόνα του ΜΜ700, πρακτικά αλλά και αισθητικά.

Με ιδιαίτερη ύφανση που καταλήγει σε ενδιαφέρουσα μαύρη mat περλέ απόχρωση και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα υφή, και με μια από τις καλύτερες αισθήσεις σε κύλιση που έχω συναντήσει, προσφέρει αβίαστη, ομαλή, ακριβή και αθόρυβη αίσθηση στο ποντίκι, βαρύ ή ελαφρύ, με μικρά ή μεγάλα τεφλον, φυσικά με τα σοβαρά εξ αυτών να περνούν σε άλλη διάσταση.

Προσφέρει παράλληλα απαράμιλλή σταθερότητα στο πληκτρολόγιο ή και σε ότι άλλο φιλοξενήσει στον άπλετο χώρο του.

Αλλά και η λαστιχένια σε ψαροκόκαλο σχεδίαση κάτω κάλυψη το κολλάει επάνω στο γραφείο, επιτρέποντάς μας όμως να το μετακινήσουμε σχετικά εύκολα αρκεί να ανασηκώσουμε τις άκρες του.

Πολύ ενδιαφέρων και χρηστικός ο τριών ζωνών RGB φωτισμός, ξεκάθαρος και ευδιάκριτος, με μια μικρή εξαίρεση, ο συνδυασμός των δύο περιφερειακών σε διαφορετικά εφέ δημιουργεί ελαφρώς μπερδεμένο αποτέλεσμα σε αρκετές από τις προσφερόμενες επιλογές, και ιδιαίτερα όσο το φως απομακρύνεται από τον controller, σημείο εκκίνησής του. Παρόλα αυτά εύκολα καλύπτει και αυτός τόσο εικαστικές όσο και ενημερωτικές ανάγκες, και το σημαντικότερο, χωρίς να αποσπά απαραίτητα την προσοχή μας.

Αρκετές και οι 12 hardware θέσεις για χρήση χωρίς το iCUE αν και θα προτιμούσα από τη στιγμή που υπάρχουν και να μπορώ να τις προγραμματίζω, ή έστω κάποιες από αυτές, παρόλο που προσωπικά δεν θεωρώ ότι γενικά θα έχουν χρησιμότητα, μιας και δεν νομίζω ότι θα μπει κανείς στη διαδικασία να το μεταφέρει.

Πολύ σωστή και η επιλογή τής USB C για τη σύνδεση, μιας και καθιστά εύκολη την αντικατάσταση του καλωδίου σε περίπτωση φθοράς ή απώλειας, επιτρέποντας μας παράλληλα τη χρήση του σε στιγμές ανάγκης, βγάζοντας μας έτσι από την άχαρη αναζήτηση,  μιας και έχουμε ένα από τα συνηθέστερα βύσματα πάντα συνδεδεμένο με το PC, πρόχειρο, δίπλα μας.

Τέλος το ότι το hub είναι USB 2.0 και όχι USB 3.0 ή ταχύτερο, δεν είναι απαραιτήτως μειονέκτημα, διότι ο προορισμός του δεν είναι για γενική χρήση αλλά για περιφερειακές συσκευές χαμηλής ισχύος και μάλλον πιο πάγιας εγκατάστασης. Ευτυχώς, διότι η προσθαφαίρεση βυσμάτων σε αυτό δεν ήταν και πολύ εύκολή. Προσωπικά μετά από τις δοκιμές για τις ανάγκες του άρθρου έβαλα πληκτρολόγιο και ποντίκι και ξεμπέρδεψα.

Επίλογος - Συμπεράσματα

Τίμιο θα χαρακτήριζα το KATAR PRO XT μιας και προσφέρει ό,τι υπόσχεται στην αρκετά καλή τιμή των 39,99.

Οι άπειρες ρυθμίσεις για τα 5 από τα 6 κουμπιά, η ακρίβεια και η αμεσότητα στην ανταπόκριση καθώς και οι εργονομικές τοποθετήσεις τους τιμούν τον control freak χαρακτηρισμό που του αποδίδει η εταιρεία αλλά και την FPS/MOBA Gaming κατηγοριοποίησή του.

Όχι πολύ οικονομικό αλλά βολικό, ποιοτικό και ευρύχωρο το ΜΜ700 με 69,99€ πιστεύω ότι θα σταθεί επάξια στον ανταγωνισμό.

Με διαστάσεις που αγγίζουν σχεδόν το ένα μέτρο (930mm) σε φάρδος και τα 40 εκατοστά (400mm) σε βάθος θα χωρέσει άνετα όλο σας τον εξοπλισμό και θα μείνουν και αρκετά περιθώρια τόσο για τη χρήση του όσο και για την αισθητική του συνόλου. Η δε πολύ καλή επιφάνεια του και οι τρεις RGB ζώνες θα καλύψουν τόσο εικαστικές όσο και χρηστικές ανάγκες.

KATAR PRO XT

• Πολύ μαλακό καλώδιο σύνδεσης.
• 6 πλήκτρα, με τα 5 πλήρως προγραμματιζόμενα.
• Σχεδιασμός.
• Εργονομία, για το είδος και το μέγεθος του.
• Ποιοτικοί διακόπτες.

ΜΜ700

• Διαστάσεις.
• Επιφάνεια.
• RGB φωτισμός, ελεγχόμενος από το iCUE.
• Σύνδεση με ανεξάρτητο καλώδιο USB C.
• USB hub.

KATAR PRO XT

• Αδυναμία προγραμματισμού αριστερού κουμπιού.
• Hardware lighting με μόνο δύο επιλογές.

ΜΜ700

• Τιμή.
• Οι δύο περιφερειακές RGB ζώνες μπλέκονται μεταξύ τους.