Jump to content

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκε
Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο
 
«Κινούμαι μαζί, αντί να συγκρούομαι.» Το επιστημονικό μου βιβλίο κυκλοφορεί τον Αύγουστο
LINK.SPRINGER.COM

This book offers strategies for seismic response control, enhancing structural integrity and minimizing damage through advanced...
Η προένταση στο σύστημα SHIELD λειτουργεί ως η μέγκενη της κτιριογεωσύζευξης. Μετατρέπει την κατασκευή και το κάτωθεν αυτής γεωϋλικό σε έναν ενιαίο, αμοιβαία συμπιεσμένο δυναμικό μηχανισμό, ο οποίος αφενός αναστέλλει την παραγωγή εσωτερικού έργου τόσο εντός του κτιρίου όσο και κάτωθεν αυτού και αφετέρου, λειτουργώντας ως δύσκαμπτη κτιριογεωστήλη, διοχετεύει τη σεισμική ενέργεια —η οποία υπό άλλες συνθήκες θα παρήγαγε έργο εντός του κτιρίου— προς το αδέσμευτο έδαφος περιφερειακά της συμπιεσμένης κτιριογεωστήλης.
Υπό σεισμική διέγερση, το σύστημα συμπεριφέρεται ως προεντεταμένη δοκός βαθιά εμφυτευμένη στο έδαφος, χωρίς ανάπτυξη σημαντικών σχετικών παραμορφώσεων μεταξύ των ινών του. Η κίνηση καθίσταται συνολική, δύσκαμπτη και σχεδόν ομοιόμορφη καθ’ όλο το ύψος της κατασκευής. Ποσοτικά, η μέγιστη σχετική μετατόπιση δώματος υπό προσομοιωμένη διέγερση υψηλής έντασης (έως 22g) σε κατασκευή ύψους 25 μέτρων 1200 τόνων μάζας περιορίζεται περίπου στο 0,04% του ύψους δηλαδή μετατόπιση 1.04cm 
 Fig_47.png
Η λειτουργία αυτή θεμελιώνεται σε δύο διαδοχικές προεντάσεις διαφορετικής στάθμης, εφαρμοζόμενες στον ίδιο τένοντα, καθώς και σε τρεις διακριτές στάθμες σταθεροποίησης και συνέχειας της προέντασης. Η πρώτη στάθμη εντοπίζεται στον βαθύ μηχανισμό αγκύρωσης εντός του γεωϋλικού, όπου επιβάλλεται η υψηλή αρχική προένταση (γεωμηχανικά ελεγχόμενη υψηλή έλξη) για την ενεργοποίηση, συμπίεση και σύζευξη της γεωμάζας. Η δεύτερη βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους, όπου διατηρείται και σταθεροποιείται η αρχική αυτή προένταση, ενώ η τρίτη εντοπίζεται στην κορυφή της κατασκευής, όπου επιβάλλεται η δεύτερη, μικρότερη και δομοστατικά ελεγχόμενη προένταση, με σκοπό τη συμπίεση και κινηματική σύζευξη του φέροντος οργανισμού με τον ήδη προ-συμπιεσμένο γεωόγκο.
Η τριπλή αυτή στάθμη σταθεροποίησης δεν εξασφαλίζει μόνο τη συνέχεια της κτιριογεωσύζευξης, αλλά και λειτουργική εφεδρεία, ώστε η ενδεχόμενη μερική απώλεια μίας εκ των δύο προεντάσεων να μην οδηγεί σε άρση της συνολικής συνεργασίας του συστήματος. Παράλληλα, επιτρέπει την εφαρμογή πολύ υψηλής προέντασης στο γεωϋλικό χωρίς υπερφόρτιση της κατασκευής, ενώ εξηγεί γιατί οι τένοντες πρακτικά δεν «βλέπουν» τη σεισμική ζήτηση: η αρχική προένταση είναι ήδη τόσο υψηλή ώστε οι δυναμικές μεταβολές να παραμένουν συγκριτικά αμελητέες.
Βασική συνέπεια της βαθιάς αγκύρωσης των τενόντων είναι η δημιουργία ενός διευρυμένου ενεργού μοχλοβραχίονα, ο οποίος δεν ταυτίζεται πλέον με τη γεωμετρική διάσταση του τοιχώματος, αλλά προκύπτει από τη μηχανική σύζευξη της κατασκευής με τη ζώνη της προ-συμπιεσμένης γεωμάζας.
Στο πλαίσιο αυτό, η ροπή ανατροπής δεν εξισορροπείται αποκλειστικά μέσω εσωτερικών τάσεων του τοιχώματος, αλλά μέσω ενός κατανεμημένου πεδίου δυνάμεων που αναπτύσσεται σε ολόκληρο τον όγκο του σύνθετου συστήματος τοιχώματος–προσυμπιεσμένου εδάφους. Το πλάτος του τοιχώματος εξακολουθεί να αποτελεί μοχλοβραχίονα αντίδρασης, χωρίς όμως να είναι ο μοναδικός. Ο διευρυμένος μοχλοβραχίονας εντός του εδάφους οδηγεί σε ανακατανομή των δράσεων, μειώνοντας σημαντικά τις εφελκυστικές απαιτήσεις και περιορίζοντας τις καμπτικές παραμορφώσεις του ίδιου του δομικού στοιχείου.
Κατά συνέπεια, το τοίχωμα δεν λειτουργεί πλέον ως μεμονωμένο cantilever, αλλά ως τμήμα ενός ευρύτερου μηχανισμού αντίστασης που περιλαμβάνει ενεργά και το έδαφος. Με τον τρόπο αυτό, ένα κλασικό πρόβλημα τοπικής κάμψης μετατρέπεται σε πρόβλημα ευρείας κατανεμημένης ροής δυνάμεων μέσα σε όγκο.
Σε όρους μηχανικής ενέργειας, το παραγόμενο έργο εκφράζεται από τη σχέση:
W = ∫ F · ds
Όταν οι σχετικές μετακινήσεις (ds) μεταξύ κρίσιμων σημείων του φέροντος οργανισμού διατηρούνται σε ιδιαίτερα μικρά επίπεδα, το παραγόμενο εσωτερικό έργο περιορίζεται αντίστοιχα. Συνεπώς, η μέθοδος δεν στοχεύει στην εξάλειψη της δυναμικής δράσης, αλλά στη μείωση της ικανότητάς της να παράγει επιβλαβείς εσωτερικές παραμορφώσεις.
Η συνεισφορά του συστήματος έγκειται στη μετατόπιση του σχεδιαστικού στόχου: όχι πλέον στη διαχείριση των αποτελεσμάτων της σεισμικής δράσης, αλλά στον έλεγχο της κινηματικής που τα παράγει.
Οι έννοιες της αντοχής, της πλαστιμότητας και της απόσβεσης ως εγγενείς ιδιότητες των υλικών δεν αναιρούνται· μεταβάλλεται, όμως, ο βαθμός και ο τόπος ενεργοποίησής τους.

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×
×
  • Δημιουργία...

Important Information

Ο ιστότοπος theLab.gr χρησιμοποιεί cookies για να διασφαλίσει την καλύτερη εμπειρία σας κατά την περιήγηση. Μπορείτε να προσαρμόσετε τις ρυθμίσεις των cookies σας , διαφορετικά θα υποθέσουμε ότι είστε εντάξει για να συνεχίσετε.