All Activity

Η Sony ανακοίνωσε νέα έκδοση του PSSR για PS5 Pro, με το Resident Evil Requiem ως πρώτο παιχνίδι που την αξιοποιεί. Η Sony λέει ότι ο αλγόριθμος και το νευρωνικό δίκτυο προέρχονται από το κοινό Project Amethyst με την AMD, που σχετίζεται και με το FSR 4. Στο PC, η AMD κρατά το FSR 4 επίσημα «κλειδωμένο» στις Radeon RX 9000 (RDNA 4), ενώ modders δείχνουν ότι μπορεί να τρέξει και σε RDNA 2/3 με συμβιβασμούς. Η Sony ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει αναβαθμισμένη έκδοση του PlayStation Spectral Super Resolution (PSSR) για PS5 Pro, με το Resident Evil Requiem να είναι ο πρώτος τίτλος που χρησιμοποιεί τη νέα προσέγγιση. Σύμφωνα με τον Mark Cerny, η νέα έκδοση αλλάζει όχι μόνο το νευρωνικό δίκτυο αλλά και τον συνολικό αλγόριθμο, με στόχο να κρατά ψηλά εικόνα και ρυθμό καρέ. Παράλληλα, η Sony επιβεβαίωσε ότι η τεχνολογία βασίζεται στην κοινή συνεργασία με την AMD (Project Amethyst), την ίδια “γραμμή εξέλιξης” που έχει δώσει στο PC το FSR 4. Τι αλλάζει στο PSSR του PS5 Pro Στο επίσημο blog του PlayStation, η Sony μιλά για μια νέα έκδοση PSSR που “πατά” σε διαφορετική προσέγγιση τόσο στο νευρωνικό δίκτυο όσο και στο ίδιο το πλαίσιο της ανόρθωσης ανάλυσης. Το Resident Evil Requiem αναφέρεται ως ο πρώτος τίτλος που τη χρησιμοποιεί, ενώ η διάθεση της αναβάθμισης περιγράφεται ως σταδιακή, σε επόμενες εβδομάδες, με αναβαθμίσεις και σε υπάρχοντες τίτλους. Σε κάλυψη που αναπαράγει τη δήλωση της Sony, επισημαίνεται ότι ο αλγόριθμος και το νευρωνικό δίκτυο “προέρχονται” από το Project Amethyst. Αυτό έχει σημασία επειδή η Sony συνδέει άμεσα το νέο PSSR με την πρόοδο που έχει ήδη δει η αγορά στο PC από το FSR 4, δηλαδή υπονοεί κοινή τεχνολογική βάση, όχι απλώς ιδεολογική συγγένεια. Γιατί αυτό ξανανοίγει τη συζήτηση για το FSR 4 σε RDNA 2 και RDNA 3 Η ενδιαφέρουσα γωνία είναι η αντίφαση που βλέπει ο κόσμος του PC. Το PS5 Pro, ως πλατφόρμα με GPU σχεδιασμένη πάνω σε Radeon τεχνολογία, παίρνει μια πιο “FSR 4-derived” προσέγγιση στο upscaling μέσω PSSR, την ίδια ώρα που η AMD κρατά το FSR 4 επίσημα περιορισμένο στις Radeon RX 9000 (RDNA 4). Στην επίσημη τεκμηρίωση και στα εργαλεία “τεχνικής προεπισκόπησης” της AMD, το μήνυμα είναι καθαρό: FSR 4 ενεργοποιείται μόνο σε RX 9000, και σε άλλο υλικό γίνεται υποβιβασμός σε FSR 3.1.x. Ταυτόχρονα, κοινότητες χρηστών και εργαλεία όπως το OptiScaler, αλλά και δοκιμές που ακολούθησαν διαρροές αρχείων του οικοσυστήματος FSR, έδειξαν ότι εκδόσεις του FSR 4 μπορούν να τρέξουν και σε RDNA 2 και RDNA 3, συνήθως με κόστος σε απόδοση. Σε πρακτικές δοκιμές που έχουν δημοσιευτεί, η εικόνα βελτιώνεται αισθητά σε σχέση με FSR 3.1, αλλά η πτώση καρέ μπορεί να κυμανθεί περίπου στο 10% έως 20% ανάλογα με παιχνίδι και GPU, κάτι που συνδέεται με το ότι τα παλαιότερα μοντέλα δεν έχουν την ίδια “εξειδικευμένη” επιτάχυνση για τα αριθμητικά μοτίβα που αξιοποιεί η νεότερη υλοποίηση. Τι σημαίνει πρακτικά Για τους κατόχους PS5 Pro, η είδηση είναι καθαρά θετική, μιας και το PSSR, που ήταν ήδη βασικό στοιχείο του “Pro” προφίλ, μπαίνει σε νέα φάση και ξεκινά να φαίνεται στη πράξη. Για τους κατόχους Radeon σε RDNA 2 και RDNA 3, το μήνυμα είναι πιο στενάχωρο: ενώ υπάρχει τεχνική ένδειξη ότι το FSR 4 μπορεί να λειτουργήσει, η AMD δεν δείχνει διάθεση να το προσφέρει επίσημα, τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο που το διαθέτει για RDNA 4. Το αποτέλεσμα είναι ότι, τυπικά, οι χρήστες παλαιότερων Radeon μένουν στην “κανονική” διαδρομή FSR 3.1, ενώ όσοι θέλουν να πειραματιστούν με FSR 4 μπαίνουν σε ζώνη ανεπίσημων εργαλείων και τροποποιήσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για σταθερότητα, συμβατότητα και υποστήριξη. Τι να προσέξουμε Πρώτον, το γεγονός ότι “τρέχει” κάτι ανεπίσημα δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο να γίνει επίσημο. Η AMD, για να δώσει επίσημη υποστήριξη, χρειάζεται προβλέψιμη ποιότητα εικόνας, σταθερή απόδοση, και σαφή συμπεριφορά σε όλες τις υλοποιήσεις παιχνιδιών, κάτι που γίνεται δύσκολο όταν υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις σε δυνατότητες επιτάχυνσης ανά γενιά GPU. Δεύτερον, το PSSR στο PS5 Pro δεν είναι 1:1 ισοδύναμο με το FSR 4 στο PC, ακόμη και αν μοιράζονται κοινή τεχνολογική “ρίζα”. Κονσόλα σημαίνει σταθερό υλικό, κοινή μνήμη και έλεγχος του συνολικού pipeline από πλατφόρμα και studio, άρα πολύ πιο εύκολη βελτιστοποίηση σε σχέση με το χαοτικό οικοσύστημα PC. Τρίτον, όταν μια τεχνολογία γίνεται βασικό εμπορικό επιχείρημα μιας γενιάς GPU, υπάρχει πάντα και εμπορικό κίνητρο να μείνει “κλειδωμένη”. Αυτό δεν σημαίνει ότι η AMD δεν μπορεί να αλλάξει γραμμή, αλλά εξηγεί γιατί μέχρι τώρα η επίσημη πολιτική δείχνει τόσο αυστηρή. Το πιθανότερο είναι να δούμε την AMD να διευρύνει το FSR 4 πρώτα “οριζόντια” σε περισσότερα παιχνίδια και πιο εύκολους τρόπους ενεργοποίησης στο RDNA 4, πριν ανοίξει επίσημα συζήτηση για RDNA 3 ή RDNA 2. Αν υπάρξει αλλαγή, πιο ρεαλιστικό μοιάζει ένα “χαμηλότερο προφίλ” λειτουργίας ή τεχνική προεπισκόπηση με σαφείς περιορισμούς, παρά πλήρης ισοτιμία με τις RX 9000. Πηγές Upgraded PSSR upscaler is coming to PS5 Pro — PlayStation Blog Sony: Resident Evil Requiem πρώτο παιχνίδι με το αναβαθμισμένο PSSR — TechRadar FSR 4 Technical Preview, περιορισμός σε Radeon RX 9000 — AMD FSR 4 σε πάνω από 85 παιχνίδια, με SDK 2.0 και στόχευση σε RX 9000 — GPUOpen (AMD) FSR 4 “modded” σε RDNA 2, με πτώση απόδοσης - Tom’s Hardware PS5 Pro owners will soon get an improved PSSR AI upscaler, while PC gamers with RDNA 2 and 3 GPUs are still praying for AMD to add official support for FSR 4 - PC Gamer FSR 4 Compatibility List, επίσημη υποστήριξη και εργαλεία κοινότητας — OptiScaler (GitHub)

Ο Jimmy Iovine είπε στο podcast Founders ότι οι υπηρεσίες μουσικού streaming είναι «λίγα λεπτά πριν γίνουν παρωχημένες», γιατί όλες πουλάνε σχεδόν το ίδιο προϊόν. Το Spotify απαντά με κλίμακα, 11 δισ. δολάρια πληρωμές στη μουσική βιομηχανία το 2025 και στροφή σε ηχητικό περιεχόμενο, βιβλία και συναυλίες. Για καλλιτέχνες, το κρίσιμο δεν είναι μόνο τα έσοδα, αλλά η απευθείας σχέση με κοινό, κάτι που οι πλατφόρμες δεν δίνουν πλήρως. Ο Jimmy Iovine, ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας (Interscope, Beats, Apple Music), είπε πρόσφατα στο podcast Founders μια φράση που έπιασε νεύρο: «οι υπηρεσίες μουσικού streaming είναι λίγα λεπτά πριν γίνουν παρωχημένες». Το σκεπτικό του είναι ότι όλες οι μεγάλες πλατφόρμες προσφέρουν, πρακτικά, το ίδιο βασικό προϊόν, μια τεράστια βιβλιοθήκη τραγουδιών, με αποτέλεσμα η διαφοροποίηση να μοιάζει μικρή σε σχέση με το μέγεθος του κόστους και των δικαιωμάτων. Η υπερβολή του “λίγα λεπτά” είναι προφανής, αλλά το ερώτημα πίσω από τη φράση είναι πραγματικό: αν το streaming γίνει μια “ουδέτερη υπηρεσία” όπως το νερό ή το ρεύμα, ποιος κρατά την αξία, και ποιος την χάνει; Το πρόβλημα που περιγράφει ο Iovine Η βασική του θέση είναι ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ πλατφορμών κινδυνεύει να καταλήξει σε “αγώνα ίδιας προσφοράς”. Αν όλοι διαθέτουν παρόμοιο κατάλογο και παρόμοια εμπειρία ακρόασης, η τιμή γίνεται ο πιο εύκολος μοχλός, και αυτό είναι επικίνδυνο για ένα μοντέλο που ήδη βασίζεται σε υψηλά κόστη δικαιωμάτων. Με άλλα λόγια, αν ανοίξει σοβαρός πόλεμος τιμών, κάποιος θα πληρώσει το τίμημα, είτε η πλατφόρμα, είτε οι δικαιούχοι, είτε και οι δύο. Τα νούμερα, τι δείχνουν και τι δεν λένε Το Spotify ανακοίνωσε ότι το 2025 πλήρωσε πάνω από 11 δισ. δολάρια στη μουσική βιομηχανία, την υψηλότερη ετήσια πληρωμή που αποδίδει σε “λιανέμπορο μουσικής” μέχρι σήμερα. Αυτό είναι μεγάλο νούμερο, αλλά δεν απαντά μόνο του στο ερώτημα “πόσα φτάνουν στον καλλιτέχνη”. Η ίδια η Spotify τονίζει ότι οι πληρωμές γίνονται στους δικαιούχους (δισκογραφικές, εκδότες, οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης), και από εκεί καταλήγουν στους καλλιτέχνες ανάλογα με τις συμβάσεις τους. Επίσης, δεν υπάρχει σταθερή “τιμή ανά αναπαραγωγή”. Η κατανομή λειτουργεί αναλογικά, με βάση το μερίδιο ακροάσεων (pro rata), δηλαδή τα συνολικά έσοδα μοιράζονται στους δικαιούχους ανάλογα με το πόσο ακούστηκε το ρεπερτόριό τους στο σύνολο. Αυτό τροφοδοτεί εδώ και χρόνια τη συζήτηση για μοντέλα “κατά χρήστη”, όπου η συνδρομή σου θα ακολουθεί περισσότερο τα δικά σου ακούσματα, όχι το άθροισμα της παγκόσμιας ζήτησης. Η άλλη πλευρά, το Spotify δεν μένει ακίνητο Το Spotify χτίζει τα τελευταία χρόνια μια πιο πλατιά ταυτότητα, πέρα από μουσική. Έχει επενδύσει σε podcast και ακουστικό περιεχόμενο, σε ηχητικά βιβλία, και προσπαθεί να συνδέσει την ανακάλυψη μουσικής με την “επόμενη πράξη” της καριέρας ενός καλλιτέχνη, τις ζωντανές εμφανίσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει βοηθήσει καλλιτέχνες να δημιουργήσουν πάνω από 1 δισ. δολάρια σε πωλήσεις εισιτηρίων μέσω ενσωματωμένων λειτουργιών και συνεργασιών. Υπάρχει και ένα ακόμη στοιχείο που συχνά χάνεται στην κουβέντα. Η Spotify έχει δημοσιεύσει ότι σχεδόν 1.500 καλλιτέχνες έβγαλαν πάνω από 1 εκατ. δολάρια σε δικαιώματα μέσα στο 2024, και ότι πάνω από το 80% αυτών δεν είχε τραγούδι στο Global Daily Top 50. Αυτό δεν αναιρεί τα προβλήματα του μοντέλου, αλλά δείχνει ότι η “μεσαία τάξη” των καλλιτεχνών, σε παγκόσμια κλίμακα, δεν είναι μόνο θεωρία. Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα Στην Ελλάδα, το pro rata μοντέλο γίνεται πιο ορατό, επειδή η εγχώρια σκηνή έχει πολύ έντονες συγκεντρώσεις ακροάσεων. Στο Spotify Wrapped 2025, για παράδειγμα, ως κορυφαίος καλλιτέχνης στην Ελλάδα αναφέρθηκε ο TOQUEL. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όποιος κινείται εκτός των κυρίαρχων ειδών και λιστών, συνήθως διαπιστώνει ότι το streaming είναι περισσότερο εργαλείο προβολής και λιγότερο εργαλείο “μισθού”. Το ελληνικό οικοσύστημα ανέκαθεν βασιζόταν στις ζωντανές εμφανίσεις, και η στροφή των πλατφορμών προς συναυλίες δείχνει ότι αυτό το μοντέλο δεν ήταν απλώς συνήθεια, ήταν και αναγκαιότητα. Τι να προσέξουμε Η φράση του Iovine είναι “σόου”, αλλά ακουμπά σε πραγματική αδυναμία: όταν οι πλατφόρμες μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η αξία μετακινείται είτε προς το οικοσύστημα (συσκευές, συνδρομές, πακέτα), είτε προς τις αποκλειστικότητες, είτε προς υπηρεσίες που μετατρέπουν τη μουσική σε σχέση και όχι σε απλή πρόσβαση. Εκεί βρίσκεται και το αδύναμο σημείο του streaming, τα δεδομένα και η απευθείας σχέση με το κοινό συνήθως μένουν στην πλατφόρμα, όχι στον καλλιτέχνη. Το πιθανότερο δεν είναι να “πεθάνει” το Spotify, αλλά να αλλάξει μορφή. Αν η μουσική συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως υποδομή, το στοίχημα θα είναι ποιος θα χτίσει το στρώμα από πάνω, ζωντανές εμφανίσεις, κοινότητες, εργαλεία για δημιουργούς, και εμπειρίες που δεν αντιγράφονται απλώς με έναν κατάλογο 100 εκατ. τραγουδιών. Πηγές Founders, επεισόδιο με Jimmy Iovine — Spotify (σελίδα επεισοδίου) Jimmy Iovine: «minutes away from being obsolete» — Complex Spotify: πάνω από 11 δισ. δολάρια πληρωμές το 2025 — Spotify Newsroom Spotify Reports $11 Billion in Payouts for 2025 — The Hollywood Reporter Spotify: πάνω από 1 δισ. δολάρια σε εισιτήρια, συνεργασία με SeatGeek — Music Business Worldwide Σχεδόν 1.500 καλλιτέχνες με πάνω από 1 εκατ. δολάρια το 2024 — NBC News Πώς λειτουργούν τα δικαιώματα στο Spotify — Spotify Support Spotify Wrapped 2025: κορυφαίος καλλιτέχνης στην Ελλάδα ο TOQUEL — Neopolis

Ο Dan Simmons, συγγραφέας του Hyperion Cantos, πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 2026 στο Longmont του Κολοράντο, σε ηλικία 77 ετών, από επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό. Η είδηση έγινε γνωστή ευρύτερα μέσα από ανάρτηση του David Morrell, ενώ η οικογένειά του δημοσίευσε αγγελία θανάτου με βιογραφικά στοιχεία. Το Hyperion (1989) κέρδισε Hugo και Locus και παραμένει σημείο αναφοράς, όχι μόνο για το σύμπαν του, αλλά και για την πολυφωνική δομή του, όπου οι προσκυνητές αφηγούνται διαδοχικά τις ιστορίες τους.” Ο Dan Simmons, ο Αμερικανός συγγραφέας πίσω από την τετραλογία Hyperion Cantos και μια μακρά σειρά μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων, πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 2026 στο Longmont του Κολοράντο. Σύμφωνα με την αναγγελία θανάτου, ήταν 77 ετών και η αιτία ήταν επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Στο πλευρό του βρίσκονταν η σύζυγός του Karen και η κόρη του Jane. Η είδηση διαδόθηκε ευρύτερα εχθές, όταν ο φίλος και συνάδελφός του David Morrell, δημιουργός του Rambo, έκανε σχετική ανάρτηση, αποχαιρετώντας τον ως «ασύγκριτο συγγραφέα» που αψήφησε λογοτεχνικούς κανόνες, περνώντας από ιστορική μυθοπλασία και τρόμο μέχρι αστυνομική λογοτεχνία και άλλα είδη. Ο δάσκαλος που έγινε συγγραφέας Ο Simmons γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1948 στο Peoria του Illinois. Σπούδασε Αγγλικά στο Wabash College και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαίδευση στο Washington University in St. Louis. Για περίπου 18 χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σε Missouri, Νέα Υόρκη και Κολοράντο. Αλλά η πιο αποκαλυπτική λεπτομέρεια για τον χαρακτήρα του Simmons κρύβεται σε μια σχεδόν παραμυθένια συνήθεια: κάθε μέρα μετά το σχολικό γεύμα, ο Simmons έλεγε στους μαθητές του ένα επόμενο κεφάλαιο μιας επικής ιστορίας που ξεκινούσε την πρώτη μέρα του σχολικού έτους. Οι μαθητές ζωγράφιζαν τις εικονογραφήσεις που τους είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Την τελευταία μέρα του σχολείου, πολλοί ξέσπαγαν σε κλάματα. Αυτή η ιστορία, αργότερα, θα γινόταν το Hyperion Cantos. Το Hyperion και γιατί έμεινε στην ιστορία Το Hyperion κυκλοφόρησε το 1989 και κέρδισε το Hugo Award για Καλύτερο Μυθιστόρημα, καθώς και το Locus Award για Καλύτερο Μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας. Η δομή του, εμπνευσμένη από τις «Κανταμπέρει Ιστορίες», ακολουθεί επτά προσκυνητές που κατευθύνονται προς τους Χρονοτάφους στον πλανήτη Hyperion, με τον Shrike να δεσπόζει ως μυθικό και απειλητικό ον στο κέντρο της αφήγησης. Η αντοχή του βιβλίου στον χρόνο δεν είναι μόνο το σκηνικό και η κλίμακα, αλλά η πολυφωνία και η εναλλαγή ύφους και υποείδους από ιστορία σε ιστορία. Σε μια εποχή όπου μεγάλες σειρές ξεκινούν δυνατά αλλά συχνά δεν κλείνουν όπως πρέπει, ο Simmons ολοκλήρωσε το Hyperion Cantos σε τετραλογία, με καθαρή αφηγηματική κατάληξη. Πέρα από το Hyperion Ο Simmons κινήθηκε με άνεση πέρα από την επιστημονική φαντασία. Το Song of Kali (1985) κέρδισε World Fantasy Award, ενώ το Carrion Comfort (1989) τιμήθηκε με Bram Stoker Award. Το The Terror (2007), μυθοπλαστική εκδοχή της χαμένης αποστολής Franklin στην Αρκτική, γνώρισε μεγάλη απήχηση και μεταφέρθηκε σε τηλεοπτική μίνι σειρά το 2018. Μια φωνή που δεν συμβιβαζόταν Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Simmons είχε γίνει πιο απομακρυσμένος από τη δημοσιότητα. Τα μετέπειτα μυθιστορήματά του έφεραν πιο έντονα συντηρητικά πολιτικά στοιχεία, και κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις του τον έφεραν σε σύγκρουση με τον προοδευτικό πυρήνα του χώρου της επιστημονικής φαντασίας. Παρόλα αυτά, η λογοτεχνική του επιρροή και το εύρος του έργου του, από την επιστημονική φαντασία και τον τρόμο μέχρι την ιστορική μυθοπλασία, παραμένουν καθοριστικά για αναγνώστες και συγγραφείς. Ο Dan Simmons αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Karen, την κόρη του Jane, τα εγγόνια του Milo και Lucia Glenn, καθώς και τον αδελφό του Wayne. Για όσους δεν έχουν διαβάσει ακόμα το Hyperion: αυτή είναι η στιγμή. Αρχίστε χωρίς να ξέρετε τίποτα. Δεν θα είστε ποτέ ξανά οι ίδιοι. Πηγές Daniel Joseph Simmons, αγγελία θανάτου — Dignity Memorial Ανάρτηση David Morrell για τον θάνατο του Dan Simmons — Facebook (David Morrell Author) 1990 Hugo Awards (Hyperion, Best Novel) — The Hugo Awards Hyperion, βραβεία και δομή — Wikipedia

Πωλούνται τα παρακάτω σετάκια, χαμηλής κατανάλωσης, σε άριστη και απόλυτα λειτουργική κατάσταση: 1) AM4 Ryzen set που αποτελείται από τα εξής: ASUS Prime A320M-K (με ψηκτράκια στα VRM) με το κουτί της AMD Ryzen 5 2400GE (35w) + ΑΜD stock cooler με καινούριο CoolerMaster ανεμιστήρα Samsung 16GB (2x8GB) DDR4-2133 @ 2666MHz cl16 Samsung nVME 256GB PCI-e 3.0 (TLC flash) + χάλκινη ψήκτρα 2) s1151 set που αποτελείται από τα εξής: MSI H110M PRO-VH Intel Core i5-6400T (35w) + Intel stock cooler Kingston 16GB (2x8GB) DDR4-3200 σε sodimm-to-dimm adapter Intel 520 240GB SATA III (MLC flash) με 2,5"-to-3.5 adapter -------------------------------------------------------------------------------------------- To AM4 set στα €150 Το s1151 set στα €100 Περιοχή: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΔΕΝ γίνεται αποστολή