All Activity

Ο Zilog Z80 κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1976 και παρέμεινε σε παραγωγή για 48 χρόνια, μέχρι η Zilog (πλέον θυγατρική της Littelfuse) να σταματήσει τις παραγγελίες τον Ιούνιο του 2024.Το αρχικό τσιπ διέθετε 8.500 transistors σε διαδικασία 4μm, με τυπική συχνότητα 2,5 MHz, ενώ οι μεταγενέστερες εκδόσεις CMOS έφτασαν τα 20 MHz.Ένας ανοιχτού κώδικα αντικαταστάτης, με χρηματοδότηση από την κοινότητα, πλησιάζει στην παραγωγή σε συμβατό πακέτο DIP40, χωρίς όμως να έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένη ημερομηνία κυκλοφορίας. Ο Zilog Z80, ένας από τους πιο εμβληματικούς επεξεργαστές 8-bit στην ιστορία της υπολογιστικής, συμπλήρωσε 50 χρόνια από την κυκλοφορία του τον Ιούλιο του 1976. Το τσιπ παρέμεινε σε παραγωγή για 48 χρόνια, μέχρι η Zilog, πλέον θυγατρική της Littelfuse, να σταματήσει να δέχεται παραγγελίες τον Ιούνιο του 2024. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά Ο αρχικός Z80 διέθετε 8.500 transistors σε διαδικασία κατασκευής 4μm, με τυπική συχνότητα λειτουργίας στα 2,5 MHz. Μεταγενέστερες εκδόσεις CMOS έφτασαν έως τα 20 MHz. Το τσιπ ήταν συμβατό σε επίπεδο κώδικα μηχανής με τον Intel 8080, γεγονός που του επέτρεψε να εκτελεί την υπάρχουσα βάση λογισμικού CP/M, ενώ ενσωμάτωνε μετρητή ανανέωσης DRAM που μείωσε τον αριθμό των βοηθητικών τσιπ που απαιτούνταν σε ένα σύστημα. Σύμφωνα με το Computer History Museum, η ανάπτυξη κόστισε περίπου 400.000 δολάρια, έναντι χρηματοδότησης 500.000 δολαρίων από την Exxon. Πού χρησιμοποιήθηκε Ο Z80 τροφοδότησε συστήματα όπως το ZX Spectrum, το TRS-80, υπολογιστές MSX, το Game Boy, το Master System, το arcade cabinet του Pac-Man, καθώς και γραφικές αριθμομηχανές της Texas Instruments. Ο ανοιχτού κώδικα διάδοχος Ένα έργο ανοιχτού κώδικα, με τον Renaldas Zioma στην ανάπτυξή του, βρίσκεται πλησιέστερα από ποτέ στην παραγωγή ενός συμβατού τσιπ σε πακέτο DIP40 (drop-in replacement), το ίδιο πακέτο 40 ακίδων που χρησιμοποιούσε το πρωτότυπο. Η κατασκευή χρηματοδοτείται από την κοινότητα. Δεν υπάρχει ακόμη επιβεβαιωμένη ημερομηνία κυκλοφορίας για το τσιπ. Πηγές Tom's Hardware

Το BASIC-256 αποκτά Qt6 port με WebAssembly υποστήριξη, φέρνοντας τη γλώσσα στον browser.Βασισμένο στο KidBASIC, προσφέρει γραφικές ρουτίνες, 64-bit μεταβλητές και multi-platform builds.Ανοιχτού κώδικα και σε beta, με τον developer να αναζητά ενεργά αναφορές σφαλμάτων. Για μια ολόκληρη γενιά χρηστών υπολογιστών, η BASIC ήταν η πρώτη επαφή με τον προγραμματισμό — είτε αγαπητή είτε μισητή, σχεδόν αναπόφευκτη. Σήμερα τη θέση της έχει καταλάβει η Python ως εκπαιδευτική γλώσσα επιλογής, όμως η BASIC δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς. Το BASIC-256, ένα project που καλύπτει τόσο την εκπαιδευτική ανάγκη όσο και τη νοσταλγία, αποκτά νέα ζωή χάρη σε ένα port στο Qt6 framework από τον προγραμματιστή γνωστό ως UglyMike. Από το KidBASIC στο Qt6 Το BASIC-256 έχει τις ρίζες του στο KidBASIC, μια παραλλαγή της γλώσσας σχεδιασμένη για το εκπαιδευτικό κοινό. Η υλοποίηση περιλαμβάνει γραφικές ρουτίνες, υποστήριξη 64-bit μεταβλητών και διάφορες διευκολύνσεις που τεκμηριώνονται στα επίσημα docs του project. Το νέο port στο Qt6 επιτρέπει cross-platform εκτέλεση, αξιοποιώντας την φορητότητα του framework. Σημαντικότερη προσθήκη είναι η WebAssembly έκδοση: ο χρήστης μπορεί να γράψει και να εκτελέσει BASIC κώδικα απευθείας από τον browser, χωρίς εγκατάσταση. Η web έκδοση έχει φυσικά περιορισμούς — δεν έχει πρόσβαση σε hardware του συστήματος, όπως serial ports, οπότε είναι κάπως πιο περιορισμένη σε σχέση με την πλήρη εγκατάσταση. Πλατφόρμες και διαθεσιμότητα Το port υποστηρίζει πολλαπλές αρχιτεκτονικές. Υπάρχει build για x86, build για ARM στο Raspberry Pi, και έκδοση για macOS αποκλειστικά για Apple Silicon — γεγονός που σχολιάζεται ως λιγότερο περιοριστικό από ό,τι παλαιότερα, καθώς τα Intel Mac αποσύρονται σταδιακά. Επιπλέον, η web έκδοση μέσω WebAssembly λειτουργεί σε οποιοδήποτε σύστημα με σύγχρονο browser. Το project είναι ανοιχτού κώδικα, άρα δεν υπάρχει εμπόδιο για όποιον θέλει να το μεταγλωττίσει για πιο εξωτικές αρχιτεκτονικές, όπως UltraSPARC. Προς το παρόν βρίσκεται σε beta φάση, με τον developer να αναζητά ενεργά αναφορές προβλημάτων από τους χρήστες. Το BASIC ως ανοιχτό λογισμικό Το BASIC-256 δεν είναι η μοναδική ανοιχτού κώδικα υλοποίηση της γλώσσας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και η Microsoft έχει δημοσιεύσει τον πηγαίο κώδικα μιας ιστορικής έκδοσής της — τουλάχιστον αυτής για τον επεξεργαστή 6502. Το BASIC, δηλαδή, συνεχίζει να υπάρχει τόσο ως νοσταλγικό αντικείμενο μελέτης όσο και ως λειτουργικό εργαλείο εκπαίδευσης. Πηγές Hackaday: QT6 Brings BASIC To The Web Browser, Or Your Computer

Σύμφωνα με αναφορά του VideoCardz, η Intel φέρεται να ετοιμάζει τη γενιά επεξεργαστών Nova Lake με ονομασία Core Ultra Series 400, διάδοχο της τρέχουσας σειράς Core Ultra Series 200 (Arrow Lake).Το leak αναφέρει σταδιακή κυκλοφορία μοντέλων, ξεκινώντας από 28πύρηνα πακέτα DS το διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου 2027, ενώ το ναυαρχίδα μοντέλο των 52 πυρήνων φέρεται να τοποθετείται μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου 2027.Όλα τα στοιχεία προέρχονται από μία μόνο εξωτερική πηγή διαρροής, χωρίς επίσημη επιβεβαίωση από την Intel. Η Intel αναμενόταν να παρουσιάσει τη νέα γενιά επεξεργαστών desktop, γνωστή με την κωδική ονομασία Nova Lake, μέσα στο τρέχον έτος. Σύμφωνα με νεότερη αναφορά του VideoCardz, την οποία μεταφέρει το Tom's Hardware, η εταιρεία φέρεται να έχει επιλέξει την ονομασία Core Ultra Series 400 για τη σειρά αυτή. Πρόκειται για leak, όχι για επίσημη ανακοίνωση, και τα στοιχεία δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Η πιθανή ονοματολογία Η τρέχουσα γενιά desktop επεξεργαστών της Intel, γνωστή ως Arrow Lake και Arrow Lake Refresh, κυκλοφορεί υπό την ονομασία Core Ultra Series 200. Οι πιο πρόσφατοι επεξεργαστές φορητών υπολογιστών Panther Lake φέρουν την ονομασία Core Ultra Series 300. Με βάση αυτή την αλληλουχία, η μετάβαση σε Core Ultra Series 400 για τη Nova Lake θα ακολουθούσε τη λογική αρίθμησης που έχει υιοθετήσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα πάντα με την αναφορά του VideoCardz. Σταδιακή κυκλοφορία σε πολλά κύματα Η αναφορά περιγράφει ένα χρονοδιάγραμμα κυκλοφορίας χωρισμένο σε φάσεις, με βάση φερόμενα παράθυρα review embargo. Πρώτο στη σειρά τοποθετείται ένα 28πύρηνο πακέτο με την ονομασία DS, το οποίο φέρεται να προγραμματίζεται για το διάστημα Ιανουαρίου έως Μαρτίου 2027. Σύμφωνα με το leak, η κατάληξη DS αντιστοιχεί σε εσωτερική ονομασία πακέτου για επεξεργαστές με δύο υπολογιστικά chiplets (τμήματα πυριτίου που συνδυάζονται σε ένα πακέτο). Στη συνέχεια αναμένεται, πάντα σύμφωνα με την ίδια πηγή, η κυκλοφορία 28πύρηνων μοντέλων K-series, δηλαδή με ξεκλείδωτο πολλαπλασιαστή, το διάστημα Μαρτίου-Απριλίου 2027. Οι εκδόσεις με 16 και 8 πυρήνες τοποθετούνται λίγο αργότερα, μεταξύ τέλους Μαρτίου και Μαΐου 2027. Το ναυαρχικό μοντέλο με 52 πυρήνες, το πιο αναμενόμενο της σειράς, φέρεται να έχει το πιο καθυστερημένο χρονοδιάγραμμα, με πιθανή κυκλοφορία μεταξύ τέλους Μαΐου και Σεπτεμβρίου 2027. Τι πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης Το σύνολο των παραπάνω στοιχείων, από την ονομασία μέχρι τα χρονικά παράθυρα κυκλοφορίας, βασίζεται αποκλειστικά σε αναφορά του VideoCardz, χωρίς επίσημη επιβεβαίωση από την Intel. Το Tom's Hardware παρουσιάζει τα στοιχεία ως leak, όχι ως επιβεβαιωμένο χάρτη πορείας (roadmap) της εταιρείας. Οι ημερομηνίες παραμένουν ρευστές έως ότου υπάρξει επίσημη τοποθέτηση. Πηγές tomshardware.com

Η Gamers Nexus αναπαρήγαγε σε δοκιμές της αυτόματη εγκατάσταση λογισμικού σε οθόνη LG UltraGear 34GX900A-B μέσω Windows Update, χωρίς προτροπή συναίνεσης.Σε 32 διαδοχικές εκκινήσεις του συστήματος, η εφαρμογή εμφάνισε προώθηση συνδρομής McAfee 31 φορές, σύμφωνα με τη Gamers Nexus.Αντίστοιχη μέθοδο αυτόματης εγκατάστασης μέσω Windows Update χρησιμοποιεί και η Dell για το Alienware Command Center, όπως διαπίστωσε ανεξάρτητα η VideoCardz. Η Gamers Nexus δημοσίευσε δοκιμές που δείχνουν πως η σύνδεση συγκεκριμένων οθονών LG σε υπολογιστή με Windows μπορεί να προκαλέσει αυτόματη εγκατάσταση λογισμικού, χωρίς καμία ειδοποίηση ή αίτημα έγκρισης από τον χρήστη. Η εξέταση ξεκίνησε μετά από αναφορές ιδιοκτητών οθονών LG και επαναλήφθηκε από την ομάδα της Gamers Nexus σε μοντέλο UltraGear 34GX900A-B. Πώς έγινε η εγκατάσταση Σύμφωνα με τη Gamers Nexus, το Windows Update εγκατέστησε αρχικά πακέτα επέκτασης και στοιχείων λογισμικού της LG. Ένα λεπτό αργότερα, το Windows Reliability Monitor κατέγραψε την εμφάνιση του LG Monitor App Installer. Σε καμία φάση της διαδικασίας δεν εμφανίστηκε παράθυρο συναίνεσης ούτε ζητήθηκε έγκριση από τον χρήστη για τη λήψη. Η ομάδα δοκίμασε τη συμπεριφορά σε 32 διαδοχικές εκκινήσεις του συστήματος. Στις 31 από αυτές, η εφαρμογή εμφάνισε προωθητικό μήνυμα για συνδρομή McAfee, με δοκιμαστική περίοδο 30 ημερών που μετατρέπεται σε επί πληρωμή συνδρομή. Στη μία εναπομείνασα εκκίνηση, εμφανίστηκε αντ' αυτού προώθηση δικού της βοηθητικού προγράμματος της LG. Δεν αφορά μόνο νέες οθόνες Η Gamers Nexus ανέφερε ότι έλαβε το ίδιο αναδυόμενο μήνυμα και σε οθόνη LG UltraFine 32UN880-B, η οποία είχε αγοραστεί τρία χρόνια νωρίτερα. Παράπονα χρηστών για το LG Monitor App Installer εντοπίζονται, σύμφωνα με τη Gamers Nexus, τουλάχιστον από το 2024, αν και η πρόσφατη αύξηση αναφορών υποδηλώνει πιθανή επέκταση σε περισσότερα μοντέλα. Το εύρημα αυτό παραμένει, ωστόσο, σε επίπεδο ένδειξης και όχι επιβεβαιωμένης κάλυψης ολόκληρης της γκάμας προϊόντων της LG. Στο Microsoft Store, η καταχώρηση της εφαρμογής αναφέρει πρόσβαση στο διαδίκτυο και σε όλους τους πόρους του συστήματος ως δυνατότητες της. Η Gamers Nexus εξέφρασε επίσης προβληματισμό για το εύρος των κατηγοριών δεδομένων που καλύπτουν τα έγγραφα απορρήτου της LG. Η Dell ακολουθεί παρόμοια μέθοδο Η αυτόματη εγκατάσταση λογισμικού μέσω Windows Update δεν περιορίζεται στη LG. Η VideoCardz ανέφερε, βάσει δικής της δοκιμής, ότι η Dell χρησιμοποιεί την ίδια μέθοδο για την παράδοση του Alienware Command Center όταν τα Windows εντοπίζουν συμβατή οθόνη ή περιφερειακό Alienware. Σε νέα οθόνη Alienware της ομάδας, η σύνδεση μέσω DisplayPort προκάλεσε επανειλημμένα εγκατάσταση εφαρμογής, με τη λύση να δίνεται μέσω της ίδιας ρύθμισης πολιτικής ομάδας (Group Policy) που χρησιμοποιήθηκε και για τον αποκλεισμό των εγκαταστάσεων της LG. Πώς μπλοκάρεται η αυτόματη εγκατάσταση Οι χρήστες μπορούν να ενεργοποιήσουν τη ρύθμιση «Prevent automatic download of applications associated with device metadata» μέσω του Group Policy, στη διαδρομή Computer Configuration, Administrative Templates, System, Device Installation. Η ρύθμιση αυτή εμποδίζει τα Windows από το να κατεβάζουν αυτόματα εφαρμογές συνδεδεμένες με το υλικό που εντοπίζουν, αλλά ενδέχεται να αποκλείσει και χρήσιμο λογισμικό οθόνης ή περιφερειακών, απαιτώντας χειροκίνητη λήψη όπου χρειάζεται. Πηγές videocardz.com

Σύμφωνα με πηγή του VideoCardz που αναφέρει το Tom's Hardware, η σειρά RTX 50 Super της NVIDIA είναι έτοιμη προς κυκλοφορία, όμως έχει «παγώσει» λόγω του υψηλού κόστους στα chip μνήμης GDDR7 χωρητικότητας 3GB.Τα νέα chip 3GB προσφέρουν 50% περισσότερη χωρητικότητα σε σχέση με τα τρέχοντα 2GB, αλλά κοστίζουν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, διπλάσια έως τριπλάσια τιμή.Στη λίστα των αναμενόμενων μοντέλων περιλαμβάνονται οι RTX 5080 Super, RTX 5070 Ti Super, RTX 5070 Super και RTX 5050 9GB, χωρίς όμως επίσημη επιβεβαίωση ή ημερομηνία κυκλοφορίας από τη NVIDIA. Η ανανεωμένη σειρά RTX 50 Super της NVIDIA φέρεται να βρίσκεται σε εκκρεμότητα εξαιτίας του κόστους των chip μνήμης GDDR7. Σύμφωνα με πηγή του VideoCardz, την οποία αναφέρει το Tom's Hardware, ένας τουλάχιστον συνεργάτης κατασκευής καρτών γραφικών (board partner) έχει ήδη στα χέρια του μονάδες RTX 50 Super, αλλά η NVIDIA φέρεται να του έχει ζητήσει να αναβάλει την κυκλοφορία τους λόγω της τιμής των chip μνήμης 3GB GDDR7. Το ζήτημα, όπως περιγράφεται, αφορά το κόστος παραγωγής. Αν η τιμή των chip GDDR7 παραμείνει υψηλή, οι κάρτες είτε θα πωλούνται σε τιμή σημαντικά υψηλότερη από τη στοχευόμενη προτεινόμενη τιμή λιανικής (MSRP) της NVIDIA, είτε οι κατασκευαστές θα αναγκαστούν να πουλούν με ζημιά προκειμένου να μείνουν κοντά στη στοχευόμενη τιμή. Καμία από τις δύο επιλογές δεν φαίνεται βιώσιμη για τους συνεργάτες. Το τεχνικό στοιχείο: 3GB αντί για 2GB ανά chip Τα chip μνήμης GDDR7 χωρητικότητας 3GB προσφέρουν 50% περισσότερη χωρητικότητα σε σχέση με τα τρέχοντα chip 2GB που χρησιμοποιούνται στη σημερινή γενιά RTX 50-series, χωρίς να απαιτείται αλλαγή στο πλάτος του διαύλου μνήμης (bus width). Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η NVIDIA θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερη μνήμη VRAM στις ίδιες κάρτες χωρίς να αλλάξει τη βασική αρχιτεκτονική της μνήμης. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τα chip 3GB κοστίζουν διπλάσια έως τριπλάσια τιμή σε σχέση με τα αντίστοιχα 2GB. Δεν αναφέρονται συγκεκριμένα ποσά σε δολάρια στο διαθέσιμο υλικό, ωστόσο η διαφορά τιμής περιγράφεται ως αρκετά μεγάλη ώστε να επηρεάζει άμεσα το κόστος παραγωγής κάθε κάρτας. Ποιες κάρτες αναμένονται Σύμφωνα με το δημοσίευμα που αναφέρει το Tom's Hardware, στη λίστα των υπό εξέταση μοντέλων περιλαμβάνονται οι RTX 5080 Super, RTX 5070 Ti Super, RTX 5070 Super και RTX 5050 9GB. Οι RTX 5080 Super και RTX 5070 Ti Super αναμένεται να λάβουν 24GB μνήμης GDDR7 με δίαυλο μνήμης 256-bit, ενώ η RTX 5070 Super θα διαθέτει 18GB VRAM με δίαυλο μνήμης 192-bit. Πρόκειται για πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από τη NVIDIA και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως φήμες μέχρι νεωτέρας. Η αλλαγή πολιτικής προμήθειας μνήμης Το ζήτημα του κόστους μνήμης συνδέεται με μια ευρύτερη αλλαγή πολιτικής που φέρεται να υιοθέτησε η NVIDIA στα τέλη του 2025. Μέχρι τότε, η εταιρεία προμήθευε η ίδια τα chip VRAM στους συνεργάτες κατασκευής καρτών, μαζί με τα GPU dies. Με την κρίση στην αγορά μνήμης να εντείνεται, η NVIDIA φέρεται να άλλαξε αυτή την προσέγγιση, αφήνοντας τους κατασκευαστές να αναζητούν μόνοι τους προμηθευτές μνήμης σε μια αγορά που έχει γίνει πιο ανταγωνιστική και ακριβότερη. Η αλλαγή αυτή μεταθέτει ουσιαστικά το ρίσκο της τιμολόγησης μνήμης στους συνεργάτες, οι οποίοι τώρα καλούνται να διαπραγματευτούν απευθείας με προμηθευτές όπως η SK hynix για την εξασφάλιση chip GDDR7 σε ανταγωνιστικές τιμές. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση από τη NVIDIA σχετικά με ημερομηνία κυκλοφορίας ή τελική τιμολόγηση για τη σειρά RTX 50 Super. Το σύνολο των πληροφοριών προέρχεται από πηγή που επικαλείται το VideoCardz, χωρίς περαιτέρω ανεξάρτητη επιβεβαίωση. Πηγές tomshardware.com

Τα Rocky's Boots και Robot Odyssey είναι εκπαιδευτικά παιχνίδια της δεκαετίας του '80 που δίδασκαν λογικά κυκλώματα μέσα από παζλ.Γράφτηκαν από μικρές ομάδες, χωρούσαν στους περιορισμένους πόρους της εποχής και παρέμεναν τερματίσιμα σε λίγες ώρες.Και τα δύο παραμένουν παίξιμα σήμερα χάρη σε emulators και προσπάθειες διατήρησης λογισμικού. Τα σύγχρονα video games είναι από κάθε άποψη τεράστια. Ένα από τα πιο πρόσφατα open-world Zelda, για παράδειγμα, αναπτύχθηκε από περίπου 1.000 άτομα με κόστος 150 εκατομμυρίων δολαρίων και απαιτεί 60 έως 80 ώρες για να ολοκληρωθεί χωρίς βιασύνη — έχει επίπεδα μηχανικών, κόσμους στον ουρανό, στη γη και στο υπέδαφος. Αντίθετα, τα παιχνίδια των δεκαετιών '70 και '80 ήταν πολύ μικρότερα: γραμμένα από μία χούφτα ανθρώπους, τερματίζονταν σε λίγες ώρες και έπρεπε να χωράνε στους εξαιρετικά περιορισμένους υπολογιστικούς πόρους της εποχής. Η ιδιοσυγκρασία της πρώιμης εποχής Το χαμηλό διακύβευμα εκείνης της πρωτοπόρας φάσης της βιομηχανίας επέτρεπε στους προγραμματιστές να αναλαμβάνουν ρίσκα. Το αποτέλεσμα ήταν παιχνίδια με έντονα προσωπικό χαρακτήρα — ιδιόρρυθμα, πρωτότυπα, φτιαγμένα από ανθρώπους που διασκέδαζαν προγραμματίζοντας. Αν κάποιος πήγαινε σήμερα σε εταιρικό boardroom και πρότεινε «ένα παζλ παιχνίδι με έναν ρακούν που κατασκευάζει λογικά κυκλώματα για να ενεργοποιήσει ρομποτικές μπότες», η αντίδραση θα ήταν χαρακτηριστική. Αυτή ακριβώς η ατυπία είναι που κάνει αρκετά από αυτά τα παιχνίδια να ξεχωρίζουν ακόμα. Rocky's Boots: λογικά κυκλώματα για αρχάριους Το Rocky's Boots είναι εκπαιδευτικό παιχνίδι που διδάσκει τη λογική των ψηφιακών κυκλωμάτων μέσα από παζλ. Παρά τα πρωτόγονα γραφικά του, παραμένει αξιόλογο και σήμερα. Υπάρχει σε αρκετές εκδοχές για διαφορετικές πλατφόρμες της εποχής, μεταξύ των οποίων και η έκδοση για TRS-80 Color Computer. Ένας ενήλικος με κάποια εξοικείωση με τα ψηφιακά κυκλώματα μπορεί να το ολοκληρώσει σε μία ώρα περίπου. Robot Odyssey: το δυσκολότερο sequel Το Robot Odyssey είναι το sequel του Rocky's Boots και απευθύνεται σε όσους έχουν ήδη κάποιο υπόβαθρο σε ψηφιακά κυκλώματα. Παρέχει αισθητά μεγαλύτερη πρόκληση: ακόμα και κάποιος εξοικειωμένος με το αντικείμενο μπορεί να «κολλήσει» γύρω στα δύο τρίτα του παιχνιδιού. Και αυτό παραμένει παίξιμο σήμερα χάρη σε emulators και τις συλλογικές προσπάθειες διατήρησης παλαιού λογισμικού. Η αξία της διατήρησης Οι συζητήσεις στο Hackaday γύρω από τη διατήρηση παλαιών παιχνιδιών για τις επόμενες γενιές ανανέωσαν το ενδιαφέρον για τέτοιες κλασικές περιπτώσεις. Μικρά παιχνίδια δεν απαιτούν χρονική δέσμευση πολλών δεκάδων ωρών, μπορεί να είναι εξίσου διασκεδαστικά, και μόλις τελειώσουν αφήνουν χρόνο για άλλα πράγματα. Κάτι από αυτό το πνεύμα επιβιώνει στα σύγχρονα indie παιχνίδια, αλλά ακόμα και οι indie developers έχουν στο μυαλό τους τα προϊόντα των μεγάλων στούντιο. Τα παιχνίδια της πρώιμης εποχής, αντίθετα, ήταν αμιγώς προϊόν της ελευθερίας που δίνει η ανυπαρξία τέτοιων συγκρίσεων. Πηγές Simple Games From A Simpler Time — Hackaday (Elliot Williams)