All Activity

Η εταιρεία VPN Windscribe κυκλοφόρησε το deGDID, ένα δωρεάν script ανοιχτού κώδικα που αφαιρεί το Global Device Identifier (GDID) της Microsoft από υπολογιστές με Windows.Το εργαλείο διαθέτει τέσσερις εντολές (–Status, –Status –Redact, –Protect, –Unprotect) και τροποποιεί δικαιώματα στο μητρώο των Windows ώστε να αποτρέψει την επανα-δημιουργία του αναγνωριστικού.Σύμφωνα με το Tom's Hardware, η χρήση της εντολής –Protect μπορεί να διακόψει τη λειτουργία ορισμένων υπηρεσιών cloud της Microsoft. Η Windscribe, γνωστή κυρίως για την υπηρεσία VPN που προσφέρει, δημοσίευσε στο GitHub ένα ανοιχτού κώδικα script με την ονομασία deGDID. Στόχος του είναι να αφαιρέσει το Global Device Identifier (GDID), ένα αναγνωριστικό συσκευής που η Microsoft ενσωματώνει στα Windows και το οποίο, σύμφωνα με το Tom's Hardware, λειτουργεί ως μόνιμος μηχανισμός παρακολούθησης της συσκευής. Το αφορμή: μια υπόθεση της FBI Σύμφωνα με προηγούμενο ρεπορτάζ του Tom's Hardware, το GDID βοήθησε την ομοσπονδιακή αστυνομία των ΗΠΑ (FBI) να εντοπίσει έναν φερόμενο ως χάκερ σε ποινική υπόθεση. Η υπόθεση αυτή, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, λειτούργησε ως αφορμή για τη Windscribe να αναπτύξει ένα εργαλείο που δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να αφαιρέσουν το αναγνωριστικό από το σύστημά τους. Πώς λειτουργεί το deGDID Το script τρέχει μέσω PowerShell με δικαιώματα διαχειριστή και είναι εντελώς δωρεάν. Διαθέτει τέσσερις βασικές εντολές: η –Status είναι μόνο για ανάγνωση και δείχνει αν υπάρχει ενεργό GDID στο σύστημα, η –Status –Redact δημιουργεί αρχεία καταγραφής με το αναγνωριστικό κρυμμένο ώστε οι χρήστες να μπορούν να τα μοιραστούν με μεγαλύτερη άνεση, η –Protect διαγράφει πλήρως το GDID και εμποδίζει τη δημιουργία νέου, ενώ η –Unprotect επιστρέφει το σύστημα στην αρχική κατάσταση. Η εντολή –Protect είναι το κεντρικό στοιχείο του εργαλείου. Αρχικά, το script εντοπίζει τα κλειδιά GDID που έχουν εκδοθεί από τους διακομιστές της Microsoft και παραμένουν αποθηκευμένα στο μητρώο των Windows, και τα διαγράφει. Αυτό, όπως σημειώνει το Tom's Hardware, μπορεί να γίνει και χειροκίνητα. Η Windscribe, όμως, δοκίμασε τη διαγραφή σε εικονική μηχανή και διαπίστωσε ότι τα κλειδιά επανα-δημιουργούνται σιωπηλά στο παρασκήνιο μετά από επανεκκίνηση ή κάθε φορά που τα Windows επικοινωνούν εκ νέου με τους διακομιστές της Microsoft. Για να κλείσει αυτό το κενό, το deGDID τροποποιεί τις λίστες ελέγχου πρόσβασης (ACL) και τα δικαιώματα στο μητρώο, εμποδίζοντας το λειτουργικό σύστημα να ανακτήσει και να επανα-εκδώσει τα κλειδιά GDID. Παράλληλα, στήνει ένα τείχος προστασίας απέναντι στο εσωτερικό τελικό σημείο DeviceAdd, κόβοντας την επικοινωνία που χρησιμοποιεί η Microsoft για την έκδοση του αναγνωριστικού. Το τίμημα: λειτουργίες cloud της Microsoft Το deGDID δεν είναι χωρίς αντίτιμο. Σύμφωνα με το Tom's Hardware, η ενεργοποίηση της προστασίας μέσω της εντολής –Protect έχει ως αποτέλεσμα να «σπάσουν» ορισμένες υπηρεσίες cloud της Microsoft που βασίζονται στο αναγνωριστικό συσκευής για να λειτουργήσουν κανονικά. Το δημοσίευμα δεν προσδιορίζει ονομαστικά ποιες υπηρεσίες επηρεάζονται, ούτε αν η επίδραση είναι πλήρης ή μερική διακοπή λειτουργίας. Η ύπαρξη της εντολής –Unprotect, που επιτρέπει την αναστροφή των αλλαγών, δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να επαναφέρουν το σύστημα στην αρχική του κατάσταση αν διαπιστώσουν προβλήματα λειτουργικότητας μετά την εφαρμογή της προστασίας. Πηγές Tom's Hardware: VPN provider Windscribe has built a script to block Microsoft's persistent GDID tracking on Windows

Η MSI ανακοίνωσε αυξήσεις τιμών άνω του 20% σε κάρτες γραφικών RTX 50 και RTX 30, σύμφωνα με στοιχεία που μεταδόθηκαν από το κινεζικό μέσο Board Channels.Οι ASUS και Gigabyte είχαν προαναγγείλει αντίστοιχες αυξήσεις περίπου 20% σε όλα τα μοντέλα τους τον Αύγουστο σε σύγκριση με τον Ιούλιο του 2026.Αναλυτές, χωρίς περαιτέρω στοιχεία ταυτότητας στην αρχική αναφορά, προβλέπουν αύξηση τιμών DRAM κατά 50% στο τρίτο τρίμηνο του 2026 και κατά 40% ακόμη στο τέταρτο τρίμηνο. Η MSI ανακοίνωσε αύξηση τιμών άνω του 20%, ακολουθώντας τις ASUS και Gigabyte. Η πληροφορία προέρχεται από το κινεζικό μέσο Board Channels, το οποίο δημοσίευσε δηλώσεις που αποδίδονται στις τρεις εταιρείες σχετικά με νέες πολιτικές τιμολόγησης προς τους διανομείς τους για τον Αύγουστο του 2026, σε σύγκριση με τον Ιούλιο. Τι ανακοίνωσαν οι τρεις κατασκευαστές Σύμφωνα με τη δήλωση που αποδίδεται στη MSI μέσω του Board Channels, το εργοστάσιο της εταιρείας εφάρμοσε νέο σύστημα τιμών αντιπροσώπων που καλύπτει όλα τα μοντέλα καρτών γραφικών, με αύξηση περίπου 20% ή παραπάνω, ευθυγραμμισμένη με αντίστοιχη πολιτική της NVIDIA. Οι δηλώσεις που αποδίδονται στις ASUS και Gigabyte περιγράφουν παρόμοιες αυξήσεις της τάξης του 20% σε όλα τα μοντέλα, μέσω αναπροσαρμογής των τιμών προς τους διανομείς. Καμία από τις τρεις εταιρείες δεν έχει επιβεβαιώσει τα στοιχεία απευθείας σε επίσημη ανακοίνωση προς το κοινό· οι πληροφορίες προέρχονται αποκλειστικά από το Board Channels, το οποίο φέρεται να έχει πρόσβαση σε εσωτερικά έγγραφα τιμολόγησης προς διανομείς στην Κίνα. Ενδεικτικές αυξήσεις ανά μοντέλο Με βάση τα στοιχεία που παρουσιάζει το Board Channels, η RTX 5080 από τη MSI θα δει αύξηση έως 2.100 γουάν (περίπου 300 δολάρια), ενώ η RTX 5070 Ti αυξάνεται έως 1.350 γουάν (περίπου 200 δολάρια). Η RTX 5060 Ti 8GB και η RTX 5060 αναμένεται να πάρουν αύξηση 89-96 δολαρίων, ενώ η RTX 5050 φτάνει έως 82 δολάρια αύξηση. Στην περίπτωση της ASUS, η RTX 5090 φέρεται να αυξάνεται έως 4.500 γουάν (περίπου 667 δολάρια), το ακριβότερο ποσό που καταγράφεται στα στοιχεία του Board Channels για μεμονωμένο μοντέλο. Η Gigabyte αναφέρεται με αύξηση έως 4.000 γουάν (περίπου 593 δολάρια) για την RTX 5090. Οι αυξήσεις επεκτείνονται και σε παλαιότερα προϊόντα, όπως οι σειρές RTX 30 και Radeon RX 7000, με τη Gigabyte να αναφέρεται με αυξήσεις 30-96 δολαρίων σε όλα τα μοντέλα AMD που διαθέτει. Η αιτία: έλλειψη μνημών DRAM Οι τρεις κατασκευαστές αποδίδουν τις αυξήσεις στην τρέχουσα έλλειψη μνημών DRAM (δυναμική μνήμη τυχαίας πρόσβασης που χρησιμοποιείται σε κάρτες γραφικών και υπολογιστές γενικότερα), σύμφωνα με τις δηλώσεις που μεταδίδει το Board Channels. Η αναφορά κάνει λόγο για προειδοποιήσεις αναλυτών, χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένο οργανισμό ή εταιρεία, σύμφωνα με τις οποίες οι τιμές DRAM αναμένεται να αυξηθούν κατά 50% στο τρίτο τρίμηνο του 2026 και κατά επιπλέον 40% στο τέταρτο τρίμηνο της ίδιας χρονιάς. Οι ίδιες πηγές, όπως παρουσιάζονται στο αρχικό ρεπορτάζ, εκτιμούν ότι η έλλειψη θα ενταθεί περαιτέρω μέσα στο 2027 και το 2028, χωρίς όμως να διευκρινίζεται ποιοι κατασκευαστές μνημών διατυπώνουν αυτή την εκτίμηση. Η επιβάρυνση δεν περιορίζεται σε νέα πρότυπα μνήμης· σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, επηρεάζονται και παλαιότερα πρότυπα DRAM, γεγονός που συνδέεται με πτώση στις πωλήσεις υπολογιστών, όπως έχει αναφερθεί σε προηγούμενα ρεπορτάζ για τον κλάδο. Καταγράφονται επίσης αναφορές για λιανοπωλητές που αποθεματοποιούν κάρτες γραφικών, αναμένοντας να τις πουλήσουν σε υψηλότερες τιμές μετά τις επόμενες αυξήσεις. Για τους αναγνώστες που παρακολουθούν την αγορά GPU, η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι οι τιμές λιανικής σε αγορές εκτός Κίνας, όπως οι ΗΠΑ και η Ευρώπη, ενδέχεται να ακολουθήσουν ανάλογη τροχιά τους επόμενους μήνες, καθώς οι κατασκευαστές μεταφέρουν το αυξημένο κόστος μνήμης στους διανομείς τους. Πηγές wccftech.com

Ο ερευνητής Low Level αγόρασε κατά λάθος Tenda AC10V6 αντί για τον στόχο του, και αποφάσισε να το χακάρει κι αυτό.Συνδυασμός τριών CVE και ανάγνωση UART pins αποκάλυψε τον κωδικό root του δρομολογητή.Μέσω Telnet root access αποκτήθηκε πρόσβαση στο αποκρυπτογραφημένο firmware και στα κλειδιά κρυπτογράφησής του. Μερικές φορές τα καλύτερα ευρήματα στον χώρο της ασφάλειας προκύπτουν από τυχαία λάθη. Αυτό συνέβη και με τον ερευνητή που δραστηριοποιείται ως Low Level στο YouTube, ο οποίος αγόρασε έναν δρομολογητή Tenda με σκοπό να κάνει βίντεο για το γνωστό backdoor του — το CVE-2026-11405, που αφορά κρυφό κωδικό διαχειριστή. Το πρόβλημα: αγόρασε τον AC10V6 αντί για το σωστό μοντέλο. Η λογική συνέχεια; Να βρει exploit και στον «λάθος» δρομολογητή. Η κλασική αρχή: firmware και binwalk Το πρώτο βήμα ήταν το γνώριμο σε κάθε ερευνητή firmware analysis: κατέβασμα του firmware image από τον ιστότοπο του κατασκευαστή και αρχική ανάλυση με το εργαλείο binwalk. Στη συνέχεια, για βαθύτερη ανάλυση των binary αρχείων, το Ghidra ήταν η επόμενη επιλογή, με έμφαση σε στοιχεία όπως η οθόνη σύνδεσης και η επικύρωση εισόδου — μία από τις πιο διαχρονικά εκμεταλλεύσιμες κατηγορίες ευπαθειών. Εδώ όμως η Tenda είχε κάνει κάτι διαφορετικό: το firmware image ήταν κρυπτογραφημένο. Αυτό έκλεισε τον απλό δρόμο και ανάγκασε τον ερευνητή να στραφεί αλλού. CVE-2025-9090: το Telnet που ανοίγει με ένα άγγιγμα Στη συνέχεια εξετάστηκε έρευνα τρίτων για άλλα μοντέλα Tenda. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίαζε το CVE-2025-9090, που αφορά τον δρομολογητή AC20: απλώς «ακουμπώντας» ένα συγκεκριμένο αρχείο στη συσκευή, η υπηρεσία Telnet ενεργοποιείται αυτόματα. Το ζήτημα που απέμενε ήταν ο κωδικός πρόσβασης για τη σύνδεση Telnet. CVE-2025-52054: ο υπολογίσιμος κωδικός root Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι το CVE-2025-52054, που περιγράφει πώς υπολογίζεται ο κωδικός root ενός δρομολογητή Tenda χρησιμοποιώντας ένα static string σε συνδυασμό με τα τελευταία δύο octets της διεύθυνσης MAC της συσκευής. Το πρόβλημα: το συγκεκριμένο static string για τον AC10V6 ήταν άγνωστο, και η δοκιμή με την έκδοση AC8 δεν λειτούργησε. UART: η φυσική πρόσβαση αποκαλύπτει τα πάντα Η λύση ήρθε από το hardware. Για άγνωστο λόγο, η Tenda είχε αφήσει τη συσκευή να εκτυπώνει την εν λόγω μυστική πληροφορία στη σειριακή έξοδο. Με ανίχνευση των UART pins στα εσωτερικά του δρομολογητή και ένα hard reset, η console έξοδος αποκάλυψε ότι ο κωδικός πριν από την κωδικοποίηση Base64 ήταν: 9cUFeUZC_125700. Η εισαγωγή του Base64-κωδικοποιημένου string στη σύνδεση Telnet έδωσε root access. Από εκεί, ο ερευνητής απέκτησε πρόσβαση στο αποκρυπτογραφημένο firmware καθώς και στα κλειδιά αποκρυπτογράφησης του firmware image που φαινόταν ασφαλές. Επίλογος: μια τραγωδία CVEs Ο Low Level ανακοίνωσε ότι ένα blog post με τα κλειδιά και τις λεπτομέρειες θα δημοσιευτεί μετά από νομική διαβούλευση. Το συνολικό αποτέλεσμα περιγράφεται χαρακτηριστικά ως «τραγωδία CVEs» εκ μέρους της Tenda: ένας συνδυασμός τριών ξεχωριστών ευπαθειών, ενός κρυπτογραφημένου firmware που αποκρυπτογραφήθηκε εκ των υστέρων, και μιας σειριακής εξόδου που δεν έπρεπε να μιλά, οδήγησε σε πλήρη παραβίαση της συσκευής. Πηγές Hackaday — Hacking A Tenda AC1200 Wi-Fi Router With A CVE Combo

Το ψωμί των σούπερ μάρκετ παράγεται κυρίως με τη μέθοδο Chorleywood, μια βιομηχανική διαδικασία υψηλής ταχύτητας που αναπτύχθηκε στη μέση του 20ού αιώνα στη Βρετανία. Η μέθοδος αντικαθιστά την αργή παραδοσιακή ζύμωση με μηχανική ανάμιξη υψηλής ταχύτητας, επιτρέποντας τη χρήση σίτου με χαμηλότερη περιεκτικότητα γλουτένης. Το βιομηχανικό αλεύρι εμπλουτίζεται με βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, οπότε η διατροφική αξία του βιομηχανικού ψωμιού δεν υστερεί αναγκαστικά έναντι του χειροποίητου. Το ψωμί είναι ίσως το τρόφιμο με τη βαθύτερη πολιτισμική σημασία στον δυτικό κόσμο. Από τις αρχαίες αιγυπτιακές απεικονίσεις αρτοποιείων έως την καθημερινή προσευχή «δος ημίν σήμερον τον άρτον ημών τον επιούσιον», το ψωμί συνοδεύει την ανθρώπινη ιστορία σε κάθε βήμα της. Αλλά το ψωμί που αγοράζουμε σήμερα από το σούπερ μάρκετ έχει ελάχιστη σχέση με αυτό που έφτιαχνε ο αρτοποιός του χωριού πριν από μερικές γενιές. Από το στάχυ στο αλεύρι Η διαδρομή ξεκινά στα χωράφια. Το σιτάρι που χρησιμοποιείται για ψωμί διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες: το σκληρό σιτάρι (hard wheat), συνήθως χειμερινή ποικιλία με υψηλή περιεκτικότητα γλουτένης, και το εαρινό σιτάρι με χαμηλότερη γλουτένη. Μετά τη συγκομιδή, ο αγρότης αποθηκεύει τον σπόρο σε σιλό και τον πουλά όταν διαμορφωθεί η καλύτερη τιμή, ενώ στη συνέχεια ο σπόρος οδηγείται στο μύλο. Ο κόκκος του σιταριού αποτελείται από τρία βασικά μέρη: το ενδοσπέρμιο (το λευκό αλεύρι που αναγνωρίζουμε), το φύτρο (το έμβρυο, το μέρος που βλαστάνει) και το πίτουρο (ο εξωτερικός φλοιός). Το ακατέργαστο αλεύρι ολικής άλεσης έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής, καθώς το φύτρο αλλοιώνεται μετά την άλεση. Για τον λόγο αυτό, τα τρία συστατικά διαχωρίζονται, το φύτρο υφίσταται θερμική επεξεργασία ώστε να αδρανοποιηθεί, και στη συνέχεια το τελικό αλεύρι συντίθεται με βάση τη συνταγή που απαιτεί η παραγωγή, μαζί με πρόσθετα που βελτιώνουν τη διατηρησιμότητα, τις αρτοποιητικές ιδιότητες ή την περιεκτικότητα σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. Ο νόμος ορίζει τι αναλογία των συστατικών πρέπει να περιέχει ένα αλεύρι για να αποκαλείται ολικής άλεσης. Το δεύτερο βασικό συστατικό, η μαγιά, φτάνει στον βιομηχανικό αρτοποιό όχι ως το ξηρό προϊόν που βρίσκουμε στο σούπερ μάρκετ, αλλά ως υγρή πάστα — μια προσεκτικά συντηρημένη μονοκαλλιέργεια επιλεγμένης στελέχους για βέλτιστη αρτοποιητική απόδοση. Η μέθοδος Chorleywood: η επανάσταση στο ψωμί του 20ού αιώνα Τα παραδοσιακά αρτοποιεία — και σήμερα τα artisan bakeries — χρησιμοποιούν δυνατό αλεύρι υψηλής γλουτένης και φρέσκια μαγιά, ακολουθώντας μια αργή διαδικασία ζύμωσης και διόγκωσης που θα αναγνώριζε και ο παλαιότερος αρτοποιός. Το αποτέλεσμα είναι ψωμί εξαιρετικής γεύσης και υφής. Τα πιο κοινά ψωμιά του σούπερ μάρκετ όμως παράγονται με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο: τη μέθοδο Chorleywood, που πήρε το όνομά της από την πόλη στην Αγγλία όπου βρισκόταν το ερευνητικό ίδρυμα που τη δημιούργησε. Η μέθοδος αναπτύχθηκε από ερευνητές στα μέσα του 20ού αιώνα για να λύσουν ένα πρακτικό πρόβλημα: το κλίμα και η γεωργία της Βρετανίας δεν επαρκούσαν για την παραγωγή των απαιτούμενων ποσοτήτων σκληρού σίτου υψηλής γλουτένης που χρειαζόταν η αγορά ψωμιού. Η λύση ήταν να αντικατασταθεί η αργή παραδοσιακή ζύμωση με μηχανική ανάμιξη υψηλής ταχύτητας. Επειδή μέρος της γλουτένης διασπάται κατά τη διάρκεια της παραδοσιακής ζύμωσης, η γρήγορη μηχανική επεξεργασία απαιτεί λιγότερη γλουτένη εξαρχής, επιτρέποντας τη χρήση σίτου χαμηλότερης ποιότητας. Το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετικά γρήγορη βιομηχανική διαδικασία που παράγει ένα συνεπές, ελαφρύ και αέρινο ψωμί. Τα τελευταία τρία τέταρτα του αιώνα, η μέθοδος αυτή έχει γίνει η κυρίαρχη μορφή παραγωγής ψωμιού — και πέρα από τη Βρετανία, παρόμοιες διαδικασίες προσαρμοσμένες στα τοπικά δεδομένα ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος του ψωμιού που καταναλώνεται παγκοσμίως. Βιομηχανικό vs. Παραδοσιακό: Ο Αιώνιος Διχασμός Το ερώτημα αν το βιομηχανικό ψωμί υστερεί διατροφικά έναντι του παραδοσιακού έχει προκαλέσει σημαντικές διαμάχες — που μερικές φορές αποκτούν και πολιτικές διαστάσεις. Η διαισθητική απάντηση — ότι το artisan ψωμί είναι καλύτερο — ευσταθεί σε επίπεδο γεύσης και υφής: μια παραδοσιακά αρτοποιημένη φραντζόλα είναι πραγματικά ανώτερη γαστρονομική εμπειρία. Από διατροφικής σκοπιάς όμως η εικόνα δεν είναι τόσο ξεκάθαρη. Το βιομηχανικό αλεύρι είναι μεν επεξεργασμένο, αλλά η σύνθεσή του ελέγχεται με ακρίβεια: αν η συνταγή απαιτεί υψηλή διατροφική αξία, το τελικό προϊόν την αποκτά. Εκεί που υφίστανται νομοθετικές ρυθμίσεις — όπως στη Βρετανία — η σύνθεση του αλεύρου και του ψωμιού διέπεται από συγκεκριμένες προδιαγραφές, επομένως ο καταναλωτής μπορεί να αγοράζει ένα φθηνό βιομηχανικό ψωμί χωρίς να ανησυχεί ότι στερείται θρεπτικής αξίας. Η ουσία είναι απλή: το φθηνό βιομηχανικό ψωμί είναι φθηνό επειδή παράγεται μαζικά, όχι επειδή είναι κατώτερο για την υγεία. Αν έχετε πρόσβαση και δυνατότητα, αξίζει να υποστηρίζετε τους τοπικούς artisan αρτοποιούς — θα φάτε εξαιρετικό ψωμί. Αλλά δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το ψωμί του σούπερ μάρκετ. Πηγές Hackaday — Know Your Food: Our Daily Bread (Jenny List, 2026)