Seafalco

Το να χαλάσει ένα πολύμπριζο δεν είναι και κάτι σπάνιο (για να μην πω το αντίθετο! ) Το να χαλάσει όμως ένα, μιας από τις πιο "επώνυμες" μάρκες, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο. Παρ' όλα αυτά και αυτά χαλάνε, ιδιαίτερα αν τροφοδοτήσουν βραχυκύκλωμα ! Ο λόγος για ένα εξαπλό πολύμπριζο της Legrand με προστασία από υπερτάσεις και διακόπτη ON-OFF. Αφού δούλεψε για αρκετά χρόνια, κάποια στιγμή ήρθε το μοιραίο, με τη μορφή ενός βραχυκυκλωμένου καλωδίου που συνδέθηκε επάνω του. Βέβαια όπως θα δούμε η κατασκευή του είναι πολύ καλή και έτσι αυτό επιβίωσε, αλλά του έμεινε ένα κουσούρι. Ο διακόπτης του δεν πάταγε καλά, την λύση την έδωσε πρόχειρα μια ταινία με την οποία σταθεροποιήθηκε στη θέση λειτουργίας ο διακόπτης, ε και σήμερα, είπα να το σφάξω να δω τι έχει ! Με βασάνισε λίγο το άνοιγμά του, αλλά με ένα κατσαβίδι έβγαλα τα ποδαράκια / καπάκια που έχει εκατέρωθεν και αφού ξεβίδωσα 10 (! ! ! ) βίδες triwing που το κρατάνε κλειστό έχουμε την πρώτη εικόνα : Πρώτη εντύπωση άριστη, χοντρά καλώδια , καλά κολλήματα, και πλακετίτσα με το αντιυπερτασικό. Στο κοντινό διακρίνουμε τον διακόπτη και δίπλα του την πλακέτα με την πολύ σωστά χαραγμένη σχισμή για να αποτρέπει τα ρεύματα ερπυσμού να βραχυκυκλώσουν τους ακροδέκτες του Varistor (το γαλάζιο στη δεξιά φωτογραφία) που αναλαμβάνει να κόψει τις υπερτάσεις, παρέα με ένα πυκνωτή που αναλαμβάνει την απόζευξη των πολύ "στενών" αιχμών παρασίτων. Edit (5-11-2019): Δίπλα του διακρίνουμε (λευκό εξάρτημα) μια θερμική ασφάλεια στα 15/16Α @ 250Vac η οποία αποτελεί την εσωτερική προστασία του πολύπριζου στην περίπτωση που το παρακάνουμε από φορτία, ή στην περίπτωση που λειτουργήσει στο Varistor. Το σημείο αυτό ξεκαθαρίστηκε με τη βοήθεια του φίλου @zevage κατά την προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος που παρουσίασε ένα ίδιο δικό του πολύμπριζο. Μπορείτε να δείτε παρακάτω στα Post 7 έως και 15 πως είχε το θέμα λεπτομερώς. Έτσι, έχει από εδώ και τις δικές μου ευχαριστίες που έγινε αυτό το αρθράκι πιο πλήρες και πιο σωστό, γιατί προσωπικά έχοντας χαλασμένο άλλο εξάρτημα του πολύμπριζου, δεν ασχολήθηκε με τις λεπτομέρειες αυτών που δούλευαν σωστά ! Επίσης βλέπουμε και το δικτύωμα (αντίσταση δίοδος ) που ανάβει το LED το οποίο σηματοδοτεί ότι το αντιυπερτασικό δουλεύει κανονικά (δεν έχει βραχυκυκλώσει δηλαδή) . Κοντινή ματιά στο διακόπτη (είναι Push-ON - Push-OFF). Ευτυχώς για εμάς είναι συναρμολογούμενος και άρα . . . αποσυναρμολογούμενος ! Με ένα λεπτό κατσαβίδι σηκώνουμε τα πλαστικά clips και . . . . Ο διακόπτης άνοιξε και μπορούμε να δούμε ότι έχει δύο επαφές (πολύ σωστό γιατί "κόβει" και τη φάση και τον ουδέτερο! ) και μάλιστα αυτές δεν είναι απλά χαλκός, αλλά έχουν θρόμβους από σκληρό μέταλλο επαφών (συνήθως κράματα του βολφραμίου). Εδώ θέλει προσοχή, τα ελατήρια πολλά και τα εξαρτήματα μικροσκοπικά, οπότε σιγά - σιγά περιστροφή μέχρι να βρούμε το πρόβλημα . . . Και αυτό δεν άργησε να φανεί! Ο θρόμβος μιας επαφής έχει φαγωθεί από το βραχυκύκλωμα! Αλλά παρ΄όλα αυτά, τίποτε άλλο δεν έχει συμβεί πέρα από μια ελαφριά καπνιά πάνω στα πλαστικά του διακόπτη! Αυτό είναι καλό, οπότε για πάμε παρακάτω ! Η άλλη επαφή είναι σε άριστη κατάσταση, λύσιμο λοιπόν της βλαμμένης επαφής και καθάρισμα με ένα γυαλόχαρτο ψιλό (1000ρι) και πάμε να δούμε και το ζευγάρι της επαφής αυτής . Η οποία φυσικά, είχε ανάλογη εικόνα, φθορά και καπνιά, αλλά μέχρις εκεί ! Ούτε λιωμένα πλαστικά, ούτε ανεπανόρθωτη καταστροφή! Καθάρισμα λοιπόν και εδώ με ένα λεπτό κατσαβίδι που έξυσε την επαφή για να φανεί και πάλι το καθαρό μέταλλό της και αφού διορθώθηκε η κλίση των επαφών για να αντισταθμίσουν το υλικό του θρόμβου που έλειπε . . . επανασυναρμολόγηση ! Από την οποία δυστυχώς δεν έχω φώτο γιατί το θέμα είχε αρκετή συγκίνηση από μόνο του, οπότε αφοσιώθηκα και μετά κατάλαβα ότι δεν τράβηξα φωτογραφίες ! ! (Ευτυχώς ο διακόπτης είναι πολύ προσεκτικά κατασκευασμένος και τα πάντα -παρά τα ελατήρια- πάνε εύκολα στη θέση τους και μένουν σε αυτήν ! Στην δεξιά φωτογραφία (επάνω) φαίνεται και το εσωτερικό το άνω καλύμματος που πολύμπριζου με τις δεκάδες πλαστικές ράβδους που κρατάνε τα πάντα (διακόπτη, πλακέτα, "μπάρες") στη θέση τους με ασφάλεια! Πριν το κλείσουμε όμως αν ρίξουμε και μια ματιά σε κάτι σημαντικό που δείχνει τη ποιότητα κατασκευής, αλλά και το λόγο που δεν έγινε "Κούγκι" το πολύμπριζο. Η σύνδεση των καλωδίων με τις "μπάρες" που δίνουν ρεύμα στις πρίζες, είναι όχι μόνο πρεσαρισμένη αλλά και πονταρισμένη με ηλεκτροπόντα! Το έκλεισα λοιπόν, το έβαλα στη πρίζα και άναψε το πρώτο λαμπάκι που δείχνει ότι υπάρχει τροφοδοσία και ότι το αντιυπερτασικό χαίρει άκρας υγείας! Ε και μετά . . . το πάτησα το ρημάδι κουμπί , ε να μην το πάταγα ! ? Αλλά όλα καλά ! Τα πάντα λειτουργούν και πάλι κανονικά και εγώ γλύτωσα ~ 25€ ! Αντί επιλόγου. Πολύ σύντομη η βόλτα μας σε αυτή την επισκευή, ελπίζω όμως το "ζουμί" να φάνηκε καλά ! Κάποια πράγματα που πρέπει να τονίσω πριν κλείσω αυτό το μικρό DIY χρονικό, είναι ότι: 1. Πριν ακουμπήσουμε οτιδήποτε βγάζουμε το πολύμπριζο από το ρεύμα ! 2. Τέτοιες δουλειές δεν κάνουμε αν δεν ξέρουμε ακριβώς τι κάνουμε και κυρίως αν δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τον βαθμό επισκευής που πετύχαμε! 3. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό το πολύμπριζο δεν πρόκειται ποτέ να δουλέψει στο ονομαστικό του φορτίο, πλέον χρησιμοποιείται για να τροφοδοτήσει κάποιες μικροσυσκευές. 4. Η δουλειά αυτή καθαυτή δεν είναι δύσκολη, θέλει χέρια που "πιάνουν" και κάνα δύο εργαλεία ειδικά (μιλάω για την special κατασαβιδόλαμα Tri-wing με λεπτό κορμό που χρειάστηκα ) και φυσικά να θυμόμαστε πως ήταν πριν, για να επαναφέρουμε τα πάντα στην σωστή θέση ! 5. Κατά την επανατροφοδότηση του επισκευασμένου πολύμπριζου, προσοχή, όχι πολλά θάρρητα, γιατί όπως λέει και ένα σοφός: "Το ρεύμα είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, αλλά χάδια δεν θέλει ! ! !" Με αυτά φτάσαμε στο σημείο που θα σας ευχαριστήσω για την υπομονή σας να φτάσετε μέχρι εδώ και ελπίζω να σας άρεσε το ταξιδάκι σε αυτή τη περιοχή του DIY! Και κάτι για την ιστορία του πράγματος: Αυτό το αρθράκι ήταν έτοιμο από σχεδόν τρία χρόνια τώρα (5-12-2016) αλλά για κάποιο ακαθόριστο λόγο (ίσως και γιατί δεν έρχεται μόνο του ) παρέμενε "ανέκδοτο" ! Έτσι λοιπόν τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η επισκευή αυτή έχει σχεδόν τρία χρόνια "ευδόκιμης υπηρεσίας" ! Καλή συνέχεια σε όλους λοιπόν και να θυμάστε, το ότι χάλασε κάτι, δεν σημαίνει αυτόματα ότι το πετάμε !

https://www.oneklik.gr/είδος/telco-γωνιακο-φισ-σουκου-επιπεδο-λευκο-kf-grc-03/?skr_prm=WyI3YWEwYzFiYi0yNTcyLTQ5MjgtYmRiNi1lZmI5MTY1ZmU3MDAiLDE1Njc5NTQ3NjgxMDEseyJhcHBfdHlwZSI6IndlYiIsInRhZ3MiOiIifV0 Αυτό πρέπει να είναι το πιο χαμηλό σε ύψος φις σούκο της αγοράς!

Ένα μικρό κενό πρέπει να υπάρχει γιατί τα τζαμιλίκια είναι ανοιγόμενα, οπότε χρειάζεται ένας κενό για να μην βρίσκουν το ένα στο άλλο όταν κλείνουν και ανοίγουν. Κανόνισε αυτό το κενό να είναι στην πιο μικρή του απόσταση κάνα δυο χιλιοστά. Αλλά δεν είναι αυτό που πρέπει να σε απασχολεί τόσο, όσο η διαμόρφωση των τζαμιλικιών εκεί που συναντιούνται (στο κέντρο). Σε πολλά ξύλινα εκεί το "σόκορο" είναι διαμορφωμένο σε σκαλοπάτια και οπωσδήποτε ακόμα και σκαλοπάτια να μην υπάρχουν το ένα τζαμιλίκι έχει ένα πηχάκι στην εσωτερική πλευρά (προς το χώρο του δωματίου) που περισσεύει προς το άλλο και το ανάλογο υπάρχει και στο άλλο τζαμιλίκι αλλά προς το εξωτερικό περιβάλλον. 'Ετσι τα δύο τζαμιλίκια κλείνουν με μια συγκεκριμένη σειρά και στην συναρμογή τους σχηματίζεται ένας "μαίανδρος" που υποτίθεται (και πράγματι το κάνει αν η συναρμογή είναι καλή) ότι εμποδίζει τον αέρα να μπαινοβγαίνει ! Σε αυτή λοιπόν τη διαμόρφωση , αν δεν κλείνει σωστά μπορούν να μπουν αεροστοπ (αυτοκόλλητες αφρώδεις ελαστικές λωρίδες που στεγανοποιούν αποτελεσματικά το κούφωμα από την εισερχόμενο αέρα! Ανάλογες λωρίδες μπορούν να μπουν και στην υπόλοιπη περίμετρο του κάθε τζαμιλικιού και το όλο παράθυρο / μπαλκονόπορτα να κλείνει "στεγανά" . φυσικά για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει ένα ελάχιστο κενό, που συνήθως τα παράθυρα το έχουν καθώς τέτοια αεροστοπ υπάρχουν σε διαφορά πάχη και συνθέσεις από αφρολέξ μέχρι αφρώδες ελαστικό αλλά και από ειδικά προφίλ αφρώδους ελαστικού. Τζάμι δεύτερο ίσως και να μπορείς να βάλεις αλλά πρέπει να το σκεφτείς πολύ καλά , γιατί ναι μεν θα έχεις καλύτερη θερμομόνωση, αλλά από την στιγμή που τα δύο τζάμια δεν θά έχουν κάποια πραγματικά καλή στεγανοποίηση μεταξύ τους, η υγρασία θα εισχωρήσει ανάμεσά τους και θα αρχίσουν τα θολώματα και οι συμπυκνώσεις στις εσωτερικές επιφάνεις του συστήματος των δύο τζαμιών. Χρειάζεται Οπωσδήποτε μεταξύ τους να μην υπάρχει καθόλου υγρασία και αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με κόλλημα περιμετρικά και αντικατάσταση του αέρα με κάποιο αδρανές αέριο που δεν περιέχει υγρασία ή με αφυγροποιημένο άερα. Αυτά όμως σημαίνουν βιομηχανική κατασκευή κλπ κλπ . Συνεπώς ή κάνεις την απόφαση να αλλάξεις κουφώματα, ή επεμβαίνεις για την επίτευξη της καλύτερης στεγανότητας. Από τη στιγμή που θα εξασφαλιστεί αυτή , οι συνθήκες θα αλλάξουν αρκετά και δεν θα ε΄χεις τόσες απώλειες θερμότητας. Από εκεί και πέρα τη διαφορά μπορεί να την κάνουν σχετικά βαριές κουρτίνες. Εναλλακτικά και εφ΄ όσον πραγματικά το έχεις το άθλημα αλλά αλλά και το χώρο, μπορείς να κάνεις αυτό που κάνανε παλιά όταν δεν υπήρχαν τα διπλά τζάμια, να φτιάξεις ένα δεύτερο τζαμιλίκι που θα ακουμπάει πάνω στο παλιό , το οποίο θα μπορεί να ανοίξει για να μπορείς να καθαρίζεις την υγρασία από το εσωτερικό των τζαμιών! Αυτό γίνεται αλλά θέλει λίγο δουλίτσα και πράγματι θα σου δώσει επιπλέον θερμομόνωση με την αβαρία του συχνού μεσοτζάμιου (!) καθαρίσματος. Τώρα για την απόσταση των δύο τζαμιών , αυτή όσο μικρότερη μπορείς να την κάνεις τόσο καλύτερα , αλλά αυτό θα στο δείξει η κατασκευή σου ! Καλή συνέχεια !

Δεν ξέρω τις πραγματικές δυνατότητες αυτού του κλαδευτηριού, αλλά ένα είναι σίγουρο! Για τους κορμούς "σου" . . . δεν κάνει !

Πολλά ! https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&channel=crow&biw=1406&bih=682&tbm=vid&sxsrf=ACYBGNSqSm8Vf_eWsp9as8VlDo0rm53LUg%3A1567799117709&ei=TbdyXeiCK8vKwQLdqoKoDw&q=Press+drill+chauck+%2C+spindle+runout+measurement&oq=Press+drill+chauck+%2C+spindle+runout+measurement&gs_l=psy-ab.12...27286.38538.0.42003.17.17.0.0.0.0.135.1946.0j16.16.0....0...1c.1.64.psy-ab..2.6.762...33i10k1.0.pkZ1fHahcno

Άντε με συγκινήσατε ! ! ! Καλημέρα και από εμένα ! ! ! (Ίσα που πρόλαβα ! )

Καλημέρες! Μετά από δυο χρόνια, φαντάζομαι έχεις αρκετά δείγματα συμπεριφοράς του. Οπότε η άποψη σου επί της πραγματικής χρήσης του είναι πραγματικά χρήσιμη! Τι έχει δείξει μέχρι τώρα? Αντοχή σιαγόνων, ακρίβεια, συγκράτηση τρυπανιών, απαραίτητη δύναμη σύσφιξης, χαλάρωση κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, σε περίπτωση κραδασμών έχει τη τάση να χάνει το κράτημά του ? Έχει "αρπάξει" ποτέ τρυπάνι και να γλιστρήσει μέσα στο τσοκ? Άφησε σημάδια στο τσοκ αυτό, η στο τρυπάνι ? Η συναρμογή του κωνικού στο δράπανό σου είναι οκ ? Πολλά ρωτάω, αλλά όπως και να έχει, μολονότι τα προϊόντα απομίμησης δεν χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης, δεν παύει ανάμεσα σε αυτά να υπάρχουν καλά εργαλεία που κάνεις μια χαρά τη δουλειά σου με αυτά ! Οπότε . . . . μολόγα ! ! !

Μη και δε φτάσει κιόλας !

Αν πάρεις ένα γράφτη που έχει ακρίβεια 0,001 mm τότε χρειάζεσαι μια βάση που να είναι πιο στιβαρή. Αν θέλεις να είναι πιο ευέλικτη (περισσότερα μπράτσα) τότε επίσης πρέπει να είναι πιο στιβαρή. Στο προκείμενο όμως που δεν έχεις απαιτήσεις, είσαι μια χαρά με μια φτηνή βάση. Μια λεπτομέρεια εδώ η βάση για να πιάσει θέλει σιδηρομαγνητικό υλικό (σίδερο , μαντέμι κλπ ) με τα αλουμίνια δεν τά πάει καθόλου καλά!

Αυτή η βάση είναι ανάλογη με το γράφτη που λέμε : https://www.organametrisis.gr/collections/magnhtikes-baseis/products/ece-302ba Εντάξει δε ξέρω τι έχεις προδιαγράψει για να διαθέσεις, αλλά αν δεν πάρεις βάση μη πάρεις ούτε γράφτη, εκτός και αν έχεις διάθεση για πατέντες !