[MENTION=30805]Nick74[/MENTION]
"Ο καλος κοφτης μετα απο πολυ ζορισμα πρεπει να σπαει κι οχι να κανει σημαδια.
Αν κανει δοντια σημαινει πως ειναι αχρηστος στο να κανει τη δουλεια του, τουλαχιστο οσον αφορα σοβαρη επαγγελματικη χρηση."
Όσο ανεπιφύλακτα θα συμφωνήσω με την δεύτερη πρότασή σου, άλλο τόσο τόσο κάθετα θα διαφωνήσω με την πρώτη!
Διότι ναι, αν η κοπτική επιφάνεια κάνει δόντια είναι απλά για πέταμα! :tongue:
Αλλά ο κόφτης δεν επιτρέπεται να σπάσει σε καμία περίπτωση, (μιλάμε για εργαλείο χεριού βαριάς χρήσης και όχι για ηλεκτρονικά), απλά πρέπει να αντέχει περισσότερο από ότι μπορείς -λογικά - να το ζορίσεις εσύ, δεν μπορεί να σπάσει η μία του μύτη και απλά μετά να μακαρίζεις τον εαυτό σου που προνόησες να φορέσεις γυαλιά προστασίας! ! !
Θα μου πεις πως γίνεται το μέταλλο του κόφτη να είναι αρκετά "μαλακό" και να έχει ελαστικότητα τέτοια που να ξεπερνάει τις κακοτοπιές, και από την άλλη η κόψη του να είναι αρκετά σκληρή για να κόβει αυτό που έχει προδιαγραφεί να κόβει!
Γίνεται, η μέθοδος λέγεται induction hardening, (επαγωγική θέρμανση και σκλήρυνση)
Αφού ολόκληρο το εργαλείο υποστεί "βαφή*", μετά οδηγείται στην διαδικασία της ανόπτησης (το ξαναζεσταίνουν και το αφήνουν να κρυώσει χωρίς βαφή), έτσι αποκτά την απαραίτητη ελαστικότητα.
{*Βαφή : Διαδικασία με την οποία το μέταλλο που έχει υποστεί κάποια επεξεργασία (π.χ. εξέλαση , σφυρηλάτηση για να αναπτύξει υψηλές αντοχές) ζεσταίνεται μέχρι σημείου ερυθροπύρωσης και κατόπιν ψύχεται απότομα με την εμβάπτισή του στο κατάλληλο υγρό (συνήθως λάδι), έτσι η κρυσταλλική δομή του παρουσιάζει πλέον μεγάλη σκληρότητα}
Στις ακμές του τώρα που το μέταλλο δεν έχει πλέον την απαραίτητα σκληρότητα, εφαρμόζουν τοπικά ένα εναλλασσόμενο μαγνητικό πεδίο που συγκεντρώνεται μόνο σε ένα μικρό βάθος της ακμής, αυτό το τμήμα της λοιπόν ζεσταίνεται τοπικά από τα δινορεύματα και ξαναφτάνει σε θερμοκρασία βαφής.
Υφίσταται τότε την κατάλληλη βαφή και η ακμή σκληραίνει και πάλι στον κατάλληλο βαθμό που χρειάζεται για την δουλειά που προορίζεται!
Και η πίτα ολόκληρη δηλαδή και ο σκύλος χορτάτος!!!
Τώρα για τα πιο μικρά εργαλεία, αυτό που πρέπει να "υποχωρήσει" δίνοντας μας το σημάδι ότι το παρακάνουμε, είναι οι λαβές τους, που πρέπει να έχουν αρκετή ελαστικότητα , έτσι ώστε να κάνουν κάτω από πίεση μια κάποια προειδοποιητική διαδρομή!
Και φυσικά, πέρα από όλα αυτά, ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για το τι μπορεί να κόψει ακόμα και ένα σωστά κατασκευασμένο κοπτικό εργαλείο , είναι το τρόχισμά του.
Οι γωνίες που έχουν δοθεί στις κοπτικές ακμές και ο τρόπος που αυτές "συναντιούνται" είναι κρίσιμα!
Αυτό θα καθορίσει το πως, και το τι μπορεί να κόψει.
Τώρα τι από όλα αυτά κάνει ο κάθε κατασκευαστής, αυτό είναι μια άλλη -πονεμένη συνήθως- ιστορία!