Official ΦαγητοThread v2.0

[Lakisss]

https://www.news.gr/ellada/article/872027/anakalite-epikindini-spatoula-pou-bori-na-molini-to-fagito.html

[eXhale]

[eXhale]

[Lakisss]

Μπουγάτσα με σπανάκι;

[eXhale]

[Stelios13]

Οταν πεινας,δεν εχει τιποτα κ πρεπει ν αυτοσχεδιασεις....

Μακαρονια ,μια ξεχασμενη κονσερβα καλαμαρι ,ντοματα κρεμμυδι σκορδο κ ετοιμος!!!!!!

[Olianna]

Μίνι μηλοπιτάκια!!
 

[tommybertsen]

Πειραματισμός ουσιαστικά με σφολιάτα και συνδυασμό συνταγών για μηλόπιτες. Είναι πολύ καλύτερα από ότι η όψη τους !

πριν 3 ώρες, το μέλος eXhale έγραψε:

Λερώθηκε ένα κομμάτι. Κόβεσαι  

[salde]

5 hours ago, Stelios13 said:

Μακαρονια ,μια ξεχασμενη κονσερβα καλαμαρι ,ντοματα κρεμμυδι σκορδο κ ετοιμος

Το 'παθα κι εγώ σε αντίστοιχες συνθήκες. Χάλι μαύρο ο Flokos. Δεν ξέρω κάτι ιβηρικές (Portoles ή κάπως έτσι) αν είναι καλύτερες.

@eXhale
δεν ήμουν εκείνος που είχε αναφέρει μήνυμά σου προ καιρού, αλλά γράφε ρε συ τι δείχνουν οι φωτογραφίες. Κρίμα είναι να μην βλέπουμε ούτε τίτλο φαγητού. :-p

[eXhale]

ε σπανακοπιτα ειναι,αμα ηταν κατι αλλο θα το ελεγα

και ενα after hours outdoor

Σαββας νεα σμυρνη

 

6.5/10

λαδωμενες πιτες

πατατες μεχ

κρεας με σωστο αλατι και λεπτοκομμενο

 

[salde]

φαίνεται πολύ καλή οπτικά. +ότι δεν έβαλες τυρί αν διακρίνω -ότι δεν έβαλες κι άλλα χόρτα ή μόνο άλλα χόρτα. Φλύαρος τρόπος να σου πω «κάνε και μια χορτόπιτα»  

ήταν κλειστός ο Λευτέρης στο κάτω μέρος της πλατείας ή προτιμάς Σάββα; Έχω πολλά χρόνια να πλησιάσω σε Σάββα.

[eXhale]

οχι,μπηκε αλλα λιγοτερη ποσοτητα (out of stock) και σε πιο μικρα κομματια,

αμα εβαζα χορτα δεν θα ηταν σπανακοπιτα,αλλα χορτοπιτα

τελευταια στιγμη εγινε η πιτα,δεν ηταν κανονισμενη,το φυλο ηταν ετοιμο οποτε βγηκε μπαμ μπαμ

νομιζω ειχε τελειωσει ακομα και το σουσαμι και πηρα ενα καρβελακι που ειχε αρκετο και το εξυσα με ενα πριονοτο μαχαιρι και εβγαλε ενα τονο σουσαμι

 

οχι δεν ηταν ανοιχτος εκεινη την ωρα,

ηταν ανοιχτος μονο ο Σαββας,Πιατσα καλαμακι,hot-hot,everest

 

 

-

Έγινε επεξεργασία Ιανουάριος 12, 2018 από eXhale

[tommybertsen]

πριν 8 ώρες, το μέλος salde έγραψε:

ο Λευτέρης

Υπερεκτιμημένος μέχρι τον ουρανό... Σουβλάκια σφηνάκι,μέτριας ποιότητας , και πανάκριβα. Δοκίμασα σουβλάκι (καλαμάκι ) και μπιφτέκι. Το 2ο ήταν συμπαθητικό. Το καλαμάκι αδιάφορο όπως στο 100% των σουβλατζιδικων που έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα

Δεν πιστεύω ότι ήταν πάντα έτσι, σίγουρα θα έχει ρίξει ποιότητα.

Ειλικρινά δεν μπορώ να βρω σωστό καλαμάκι χοιρινό. . . 

[eXhale]

Παντα τα εκανε μικρα ο Λευτερης,ειδικα οταν ανοιξε το πρωτο του μαγαζι στην ομηρου,επαιρνα απο εκει μικρος που και που.Μιλαμε για ετος 2000-2001.

Βασιζοταν στην πελατεια την oldschool που δεν ηθελε πατατες/τζατζικι στην πιτα.Τις πιτες θυμαμαι τις εφτιαχνε εκεινος και δεν ηταν αγορασμενες,κρεας ελαχιστο,2 φετες ντοματα μια τσιμπια κρεμμυδι με μαιντανο

Τελευταια φορα που εφαγα απο εκει πρεπει να ηταν το 2008

Πλεον το εχει "αλλαξει" και βαζει πατατες κ τζατζικι μεσα

 

 

[tommybertsen]

Δεν βάζει πατάτες/τζατζίκι. Τουλάχιστον όταν πήγα εγώ, δεν έβαζε, και μιλάω για πρόσφατα (κάπου μέσα στο καλοκαίρι ήταν).

[eXhale]

στο forsquare που κοιταζα τις προαλλες,σε μια πικ εδειχνε και σε καποιες αλλες οχι,οποτε δεν ξερω

 

[tommybertsen]

Εγώ ξέρω ότι ήθελα 3 από τα πανάκριβα σφηνάκια του για να χορτάσω  Στην τιμή των τριών, παίρνω μπέργκερ ρε φίλε...  

Τέσπά, δοκίμασα μία φορά. It won't happen again  

[psyber]

μπιφτεκάκι του κώστα στην πλατεία Αγίας Ειρήνης έχει δοκιμάσει κανείς;

[tommybertsen]

Έχει τύχει να περάσω αλλά δεν δοκίμασα, καλό είναι;

[salde]

Στα τυλιχτά διαφωνούμε απολύτως tommy. 
Η νοοτροπία «όσο πιο μεγάλο, με όσο πιο πολλά, όσο πιο φτηνό» είναι μία απ' τις αιτίες που κατέστρεψαν το σουβλάκι όπως υπήρχε στην Αθήνα (και πανελλαδικά υπάρχουν αλλαγές εξαιτίας αυτού) πριν το 1980 περίπου. Μετά το 2000 έχει παραγίνει το κακό.

Το γέμισμα: σε βαθμό αηδίας με πατάτες, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι για πέταμα, κι ό,τι άλλο υλικό κατέβει στο κεφάλι του καθενός (έχω δει μεταξύ άλλων μαρούλια, λάχανα, καρότα). Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό της νοοτροπίας ότι τις περισσότερες φορές και χωρίς να το ζητήσει ο πελάτης αν τους πει να μη βάλουν κάποιο υλικό παίρνουν από μόνοι τους την πρωτοβουλία να το αντικαταστήσουν αυξάνοντας τις ποσότητες από τα υπόλοιπα. Πράγμα που συχνά οδηγεί σε απαράδεκτα αποτελέσματα.

Η πίτα: εδώ την ζημιά την έκανε η κυριαρχία της «βιομηχανοποίησης» στην παραγωγή, με τη συντριπτική πλειοψηφία τους να είναι «flat» και κατ' επέκαταση αδιάφορες σε γεύση. Συνδυαζόμενο με το συχνά προβληματικό ψήσιμό τους.

Το κρέας: εδώ είναι πιο περίπλοκα τα πράγματα. Έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου αρκετά κι οι κανόνες υγιεινής στο θέμα αυτό. Το αποτέλεσμα μικτό, δυσκολότερο να πετύχεις πραγματικά «δηλητηριώδη» κρέατα όπως μπορούσε να συμβεί παλιά με τίμημα όμως την υποβάθμιση του μέσου όρου προς τα κάτω και την μεγαλύτερη ομοιογένεια των περισσότερων. Έχω επιφυλάξεις κατά πόσον και συντηρητικά που χρησιμοποιούνται κατά κόρον μάλλον (κυρίως στους γύρους) είναι καλύτερα από πλευράς υγείας. Από την άλλη η πληθώρα ψησταριών και τρόπως ψησίματος σε σύγκριση με τα κάρβουνα του παρελθόντος μάλλον λειτουργεί κι αυτή αρνητικά. Γενικά μιλώντας το θεωρώ λιγότερο νόστιμο από όσο στο παρελθόν στα περισσότερα σουβλατζίδικα, υπάρχουν όμως κατά καιρούς και προσπάθειες με καλύτερα αποτελέσματα. Πάντως το καλό κρέας είναι ακριβότερο από την σαπίλα πάντοτε. Είναι μάλλον παράλογο να περιμένει κάποιος πως το απολύτως φτηνότερο θα δώσει το καλύτερο αποτέλεσμα. Προσπαθώντας να κατέβει η τιμή όλο και πιο χαμηλά η κατάληξη θα είναι κακή.
Παίζει ρόλο και η αύξηση στα διαφορετικά είδη κρέατος που υπάρχουν ταυτοχρόνως σε κάποιο σουβλατζίδικο. Και καλαμάκι και γύρος και μπιφτέκι και κεμπάπ και από χοιρινό κι από κοτόπουλο κλπ. Χωρίς αυτό να είναι απαραιτήτως κακό συνήθως αυτοί που πλησιάζουν το τέλειο επικεντρώνονται σε ένα-δύο είδη και δεν προσπαθούν να καλύψουν τα πάντα. Για να μην πάμε στο χάλι με καταστήματα που σερβίρουν και πίτσες και σνίτσελ και μαγειρευτά, σχεδόν πάντα με άθλιο αποτέλεσμα σε όλα. Εδώ είναι εμφανείς οι αρνητικές επιπτώσεις του delivery.

Τα ίδια τα σουβλατζίδικα ως χώροι έχουν υποστεί τεράστιες αλλαγές, τις περισσότερες φορές υπέρ του χώρου και εις βάρος του προϊόντος (μεγαλύτεροι χώροι, τουαλέτες κλπ). Πέφτει περισσότερο χρήμα δλδ στον τομέα χώρος σε σχέση με τα συνήθως μικρά κι εξειδικευμένα σουβλατζίδικα του παρελθόντος.
Παρομοίως υπάρχουν μεγάλες αλλαγές σε σχέση με το παρελθόν στον λόγο ιδιοκτητών:υπαλλήλων καθώς και στην (μη) συνεχή παρουσία των ιδιοκτητών. Νομίζω έγινε ζημιά από τα μέσα της δεκαετίας του 90 κι έπειτα κυρίως με τους Αλβανούς. Ίσως να κάνω λάθος στο τελευταίο και να είναι μη ενδεικτική η εμπειρία μου. Σίγουρα δεν κάνω λάθος για το πρώτο σκέλος.

σχετικά με Λευτέρη Νέας Σμύρνης: είναι υπερτιμημένο κυρίως αναφορικά με τα δοξαστικά σχόλια που παρουσιάζονται σε διάφορα sites τα τελευταία χρόνια, φαντάζομαι έχουν και στοιχεία διαφήμισης αυτά. Αν δηλαδή σου παρουσιάζω κάτι ωσάν να 'ναι το καλύτερο πράγμα που υπάρχει στον κόσμο, ε δεν θα σου φανεί έτσι όταν το φας. Έχει υποβαθμίσει ελάχιστα αλλά διακριτά το κρέας του τα τελευταία χρόνια (ας πούμε πάνω κάτω από όταν άνοιξε και το κατάστημα στην Αργυρούπολη). Ευτυχώς δεν έχει καταστρέψει εντελώς την πίτα του ούτε έχει αλλάξει την συνήθειά του να μη γεμίζει το τυλιχτό με ό,τι να 'ναι. Το μέγεθός τους ήταν πάντοτε προς το μικρό, δηλαδή κανονικό. Ήθελες πάντοτε περισσότερα για να χορτάσεις συγκριτικά με τα υπόλοιπα σουβλατζίδικα. Ήταν και πιο νόστιμα τα δικά του, πιο ευκολοφάγωτα λόγω της αλάδωτης πίτας, ανέβαζες εύκολα την παραγγελία σου. Το θεωρώ θετικό κι όχι αρνητικό εκτός αν χειροτερέψει πολύ το κρέας του. Δεν ξέρω αν και πώς θα του βγει οικονομικά η κίνηση με τη μεταφορά του καταστήματος στην (κατά πολύ ακριβότερη θεωρητικά) πλατεία από την Ομήρου.

Κώστας Αγ. Ειρήνης: καλό, από τα καλύτερά μου πλέον στην Αθήνα, επίσης όμως υπερτιμημένο αναφορικά με τις διθυραμβικές παρουσιάσεις διάφορων ιστότοπων. Αν δω τεράστια ουρά δεν κάθομαι.
Κώστας στην οδό Πεντέλης: ίσως το καλύτερο αυτή τη στιγμή στο κέντρο, με δύο παρατηρήσεις: πρώτον η μεγάλη αναμονή (αν θες να ξεμπερδεύεις σε 5 λεπτά απλώς μην πας μετά τις 11 το πρωί) δεύτερον το πολύ καθαρό κρέας (χωρίς λίπος) που χρησιμοποιεί. Τα πιο νόστιμα σουβλάκια (καλαμάκια) που έχω στη μνήμη μου το είχαν το ξυγκάκι τους. Εννοείται προτιμώ το εντελώς καθαρό από το τίγκα στο ξύγκι.
Λευτέρης στην οδό Σατωβριάνδου (Λαύριο λεγόταν αυτή η περιοχή της Ομόνοιας): καλό αλλά σχετικά βαρύ το μπιφτέκι του.

Από όσο μπορώ να καταλάβω εδώ, οι προτιμήσεις μου στα σουβλατζίδικα είναι πιο κοντά στου gomar.