lidl drill stand Βελτιώσεις κάθετης βάσης δραπάνου Lidl (Powerfix, Profi)

[karmen1983]

Έχεις ξεφύγει χειροτερα απο τον χιονιά

[Asxetius]

Μάλλον δεν έχει με τι να ασχοληθεί 

Στέλιο να σου δώσω μια ιδέα για κατασκευή?

Ισως  την βρεις ενδιαφέρουσα.




P.s. Kαλή δημιουργική Χρονιά να έχουμε  

 

 

[Kostas7GTR]

Αυτό πόνεσε standar

[Seafalco]

Και πονάει και σφάζει, αλλά τι να κάνω . . .

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι Υπομονή, μπας και παχύνουν οι αγελάδες !

Αλλά μπά, αυτά είναι για σας τους νεώτερους, εγώ χλωμό το κόβω να το προλάβω αυτό ! 

Έστω και έτσι όμως, δεν το βάζουμε κάτω !

Έχουμε και άλλα work logs που περιμένουν !

 

 

[Seafalco]

Καλή χρονιά και χρόνια πολλά σε όλη τη παρέα του Λάμπη μας!

Εύχομαι ο καινούριος χρόνος να φέρει σε όλους αυτό που επιθυμούν και τη δύναμη και το κέφι για να κάνουμε νέα πράγματα, ή τα παλιά . . . αλιώς !

Συνεπής σε αυτό το τελευταίο, ξαναείδα το θέμα του "ρουλεμάν" στο ελατήριο που περιορίζει το τζόγο.

Ας πάμε να δούμε τι έγινε:

 

Τροποποίηση συστήματος περιορισμού του τζόγου στον οδηγό ρύθμισης του βάθους διάτρησης.

 

Ο λόγος που αναθεώρησα τη τροποποίηση αυτή -εκτός απο το κλασικό του περί του άνεργου διαβόλου - είναι ότι στο "Θησαυρό" βρήκα αυτό:

 

 

 

Ένα κανονικό μικροσκοπικό ρουλεμάν (διαστάσεις : Εσωτερική οπή= 3mm ,  Εξωτερική διάμετρος= 6mm ) .

Οπότε . . . μπήκα στο πειρασμό ! 

Ένα ελαφρό τρίψιμο του ελατηρίου για να κετέβει λίγο η διάμετρός του (ήταν 3mm) και δοκιμή . . . το ρουλεμανάκι περνάει εφαρμοστά επάνω στον "άξονα" του !

Φτιάχτηκε και ένα νέο U συγκράτησης του ελατηρίου και πάμε να δούμε πώς έγινε .

 

 

 

 

Στην τελευταία φωτογραφία , φαίνεται αμυδρά το ρουλεμάν, το οποίο είναι πράγματι μικροσκοπικό !

Το κακό είναι ότι, δεν είχα ακριβώς τα υλικά που ήθελα , οπότε η κατασκευή αυτή είναι δοκιμαστική για να δώ πως δουλεύει περισσότερο.

 

   

 

 

Όπως φαίνεται στις δύο τελευταίες φωτογραφίες τα σωληνάκια συγράτησης του ρουλεμάν στη θέση του, είναι κάπως δυσανάλογα μεγάλα.

Παρά την πληθώρα των κλεμών που έχω, κλέμες στη σωστή διάμετρο δεν είχα (!) , οπότε έβαλα κάτι 4ρες μέχρι να παρω μερικές !

 

 

Σε αυτο το κοντινό φαίνεται το δυσανάλογο του πράγματος και το ότι το ρουλεμάν δεν προστατεύεται καλά, αλλά έχουμε και συνέχεια!

 

Επόμενη μέρα και μετά από μια ανασκαφή στο θησαυρό του άλλου εργαστηρίου, που απέδωσε αυτά :

 

 

 

Κλέμες των 2,5mm και μερικά πολύ μικρά πλαστικά ροδελάκια, που πήραν την θέση τους πάνω στο "άξονα" .

 

 

 

Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται και μια ορειχάλκινη ροδέλα, που θα χρησιμεύσει στο να μην φεύγει από τη θέση του το ελατήριο, αν τυχόν το παρακάνουμε με την προς τα κάτω πίεση του μοχλού κίνησης του φορέα του δραπάνου, αλλά γι' αυτό υπάρχει πιο διαφωτιστική φωτογραφία στο τέλος του update.

 

 

 

Το ρουλεμάν είναι πάρα πολύ καλά προστατευμένο τώρα και -ουσιαστικά-  έτοιμο για life time  καλή λειτουργία!

Οι διαστάσεις της όλης "πατέντας" έγιναν μικρότερες και η κατασκευή πιο . . . pro !

Κάτι ακόμα -που οι παρατηρητικοί θα το είδατε- είναι ότι κατάργησα την "φουρκέτα" συγκράτησης του ελατηρίου.

Ο λόγος είναι ότι πλέον δεν την έχει ανάγκη, καθώς το ρουλεμάν έχει τόσο μικρές τριβές, που το ελατήριο παραμένει από μόνο του στη θέση του όταν ο άξονας ρύθμισης του βάθους ανεβοκατεβαίνει!

Έτσι η όλη -και τελική ελπίζω (!) εικόνα αυτού του τμήματος των βελτιώσεων είναι . . .

 

 

Το ρουλεμάν καλύπτεται πολύ καλά από τις πλαστικές ροδέλες και έτσι αποκλείεται να μπει σκόνη ή ρηνίσματα σε αυτό, γυρνάει τελείως ελεύθερα και η ορειχάλκινη ροδέλα εξασφαλίζει ότι ο τερματισμός της διαδρομής του του άξονα ρύθμισης του βάθους διάτρησης, θα είναι αυστηρά καθορισμένος.

Γι΄αυτό το τελευταίο δεν έχω πεί ακόμα την τελευταία λέξη, αλλά πρέπει να κάνω κάποιες δοκιμές πρώτα και θα επανέλθω !

 

Αντικαταστάθηκε επίσης ένα αλουμινένιο φυλλαράκι που δεν είχε μπει σωστά και τώρα είμαστε έτοιμοι να πάμε να δούμε και τις υπόλοιπες βελτιώσεις, κρατώντας από εδώ ότι:

 

Πλέον η βάση δεν εμφανίζει τον παραμικρό τζόγο στις κινήσεις της ακόμα και κάτω από φορτίο (όταν τρυπάμε δηλαδή).

Έτσι η μόνη πηγή ανακρίβειας που απομένει είναι η ελαστικότητα της κολώνας της καθώς του συστήματος στήριξής της.

 

Για το πρώτο δεν μπορώ να κάνω κάτι, αλλά για το δεύτερο . . .  έχουμε συνέχεια !

 

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά και Καλά ! ! !

 

 

 

 

Έγινε επεξεργασία Νοέμβριος 15, 2019 από Seafalco

[Seafalco]

Το θέμα της διαδρομής του άξονα ρύθμισης του βάθους διάτρησης

 

Σαν συμπλήρωμα του χθεσινού update, να δούμε το θέμα του τίτλου.

Το ρουλεμάν -όπως έιναι φυσικό- "κόβει" λίγο τη διαδρομή που μπορεί να κάνει ο άξονας ρύθμισης του βάθους.

 

 

Κάτω από τη ροδέλα μπήκε ξεχυλωτά μια ασφάλεια άξονα που μάγκωσε στην επιφάνεια του άξονα και κρατάει τημ ορειχάλκινη ροδέλα πάντα στο επάνω μέρος του άξονα.

Όταν κατεβάσουμε το μοχλό η ροδέλα ακουμπαει στο ρουλεμάν και η διαδρομή σταμάτάει εκεί και έτσι πρακτικά χάνουμε περίπου 10mm από το ωφέλιμο βάθος διάτρησης.

Η ροδέλα όμως εσκεμένα την διάλεξα τόσο μεγάλη, γιατί αν πιέσεις προς τα κάτω με μεγαλύτερη δύναμη . . .

 

 

Το ρουλεμάν πιεζόμενο κάνει ελαφρά δεξιά και περνάει πάνω στο τοίχωμα / οδηγό του άξονα και έτσι αυτός μπορεί να κατέβει άλλα 6mm προς τα κάτω.

Με το τρόπο αυτό η απώλεια ωφέλιμου βάθους είναι μόνο ~3mm !

Αφήνοντας το μοχλό να ανάβει, το ρουλεμάν, επιστρέφει ομαλά στη θέση του και όλα είναι κανονικά όπως και πρίν.

 

Βελτιώνοντας την αίσθηση των μενελών σύσφιξης

 

Αυτό είναι ένα θέμα περισσότερο "πολυτέλειας" και όχι ακρίβειας, αλλά επειδή δεν μου αρέσει μια μανέλα αν την ξεσφίξεις να κρεμάει σαν "παράλυτη", είπα να κάνω ένα τρύκ που θα δώσει ένα "ποιοτικό αέρα" στα χειριστήρια.

Είδατε σε προηγούμενο post ότι το παξιμάδι από την κύρια άρθρωση του μοχλού το αντικατάστησα με μια μούφα Μ6.

Σε αυτή τη μούφα θα γίνει μια τροποποίηση και θα έχουμε μια μανέλα που παντα γυρίζει στρωτά και απαλά ανεξάρτητα αν είναι σφιγμάνη ή όχι.

Για τη δουλειά θα χρειαστούμε και ένα μητοτσίμπηδο καθώς και ένα πριονάκι.

Αυτό το τελευταίο καλό θα είναι να είναι ψιλό, αλλά και χοντρύτερο μας κάνει, ακόμα-ακόμα μας κάνει και ένα κοινό σιδηροπρίονο αρκεί να μην έχει πολύ τσαπράζι* η λάμα του.

(* Τσαπράζι = Το πόσο αποκλίνουν τα δόντια του δεξιά και αριστερά από το επίπεδο της λάμας λέγεται τσαπράζι και καθορίζει το πόσο φαρδύ τα είναι το κόψιμο που κάνει η λάμα)

 

 

Με το πριονάκι κάνουμε τρία  κοψίματα μέχρι περίπου τα 2/5 του μήκους της μούφας.  Δεν έχει πολύ σημασία η ακρίβεια της κοπής (αν θα είναι τελείως ίσια)

Το αποτέλεσμα φαίνεται στη δεξιά φωτογραφία.

Στη συνέχεια βάζουμε την μούφα με το άκρο που έχει τα κοψίματα μέσα στη φωλιά που σχηματίζεται στην περιοχή κοπής του μητοτσίμπησδου . . .

 

 

. . . προσέχοντας να πιέσουμε τις δύο απέναντι κορυφές του εξάγωνου της μούφας όπως δείχνη η αριστερή φωτογραφία.

Πιέζουμε δυνατά και τα τρία αντίστοιχα ζεύγη των κορυφών και έχουμε αυτό που διακρίνεται κάπως δύσκολα στην δεξιά φωτογραφία.

Τα κοψίματα πλησίασαν μεταξύ τους και η μούφα σε αυτό το άκρο έχει πλέον μικρότερη διάμετρο από το κανονικό.

 

Αποτέλεσμα είναι η βίδα να μπαίνει μέν μέσα (υπάρχει και το ελαφρύ φάλτσο της εισόδου του σπειρώματος) αλλά πλέον στρέφεται με κάποια δυσκολία ακόμα και αν δεν κοντράρει κάπου!

Λίγο λαδάκι και η μανέλα στρέφεται ομαλά και ελαφρά σφιχτά    και έτσι,  όπου την αφήσουμε, στέκεται με "αξιοπρέπεια" ! 

 

Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι αυτή η επέμβαση δεν μας κοστίζει από άποψη αντοχής γιατί . . .

 

 

 

Αριστερά βλέπουμε τη μούφα να ε΄χει πιάσει ήδη τη βίδα της μανέλας και δεξιά την μούφα όταν η μανέλα έχει σφίξει.

Στο κέντρο της μούφας διακρίνεται η βίδα της μανέλας που έχει ξεπεράσει αρκετά το σημείο που υπάρχουν τα κοψίματα και έχει πιάσει αρκετά mm στο απείραχτο τμήμα της μούφας !

Έτσι τελικά με κόστος μηδέν, έχουμε μια μανέλα που μπορούμε να την περιστρέφουμε με το ένα δάχτυλο χωρίς να φέυγει από αυτό καθώς πάντα προβάλει μια μικρή αντίσταση στη περιστροφή της, δίνοντάς μας την αίσθηση χρήσης ενός πολύ ποιοτικότερου χειριστήριου!

 

Παρατήρηση: Αν δείτε ότι η μανέλα μετά από χρήση αρχίζει να χαλαρώνει και πάει προς την "παραλυσία", σημαίνει ότι έχετε μαι μούφα φτιαγμένη από σχετικά μαλακό σίδηρο καιθα χρειαστεί ένα νέο σφίξιμο για να επανέλθει.

Στην περίπτωση αυτή σφίξτε την σε μια μέγγενη έτσι ώστε τα χείλη των κοψιμάτων να πλησιάσουμε μεταξύ τους σε περισότερο μήκος και όχι μόνο στο άκρο όπως εδώ.

Αυτό θα επαναφέρει την σφιχτή αίσθηση μόνιμα καιμε λίγο λαδάκι -αχ αυτο το λάδι παντού ωφελεί- όλα θα είναι όπως πρέπει ! 

 

Και μιας και η κουβέντα για την άρση της "παραλυσίας" που δίνει άσχημη αίσθηση χρήσης να δείξω ακόμα μαι μικρή παρέμβαση σε μια άλλη μανέλα.

 

Διορθώνοντας την μανέλα σταθεροποίησης του βάθους  διάτρησης

 

Όπως ίσως προσέξατε αλάχτηκε και η βίδα που σταθεροποιεί τον άξονα ρύθμισης του βάθους διάτρησης, με μία μανέλα καστάνιας.

Αυτό ήταν απαραίτητο καθώς η διαρκής χρήση του κλειδιού allen για την επαναρύθμιση του βάθους διάτρησης, προκαλούσε πρόβλημα .

Η βίδα της μανέλας κόπηκε στο κατάλληλο μήκος, αφήνοντας κάποιον "αέρα" που θα μας χρειαστεί στη συνέχεια και φυσικά για να μην τραυματίζει τον άξονα  το σόκορό της λειάνθηκε σε καμπύλη μορρφή.

 

 

Για την δουλειά μας θα χρειαστούμε ένα σωληνάκι σιλικόνης που θα το βρήτε σε "μορφωμένο" εργαλειάδικο !

 

 

 

Στην αριστερή φωτογραφία φαίνεται η λείανση του σόκορου της βίδας.

Το σωληνάκι περάστηκε σφιχτά πάνω στη βίδα και ακολούθησε μια αποστατική ροδέλα και μια ανοξείδωτη και το σύνολο βιδώθηκε στη θέση του.

 

 

Αριστερά έχουμε τη μανέλα τελείως ξέσφιχτη ίσα να ακουμπάει στο σπείρωμα και δεξιά τη μανέλα βιδωμένη στο παξιμάδι που υπάρχει στο εσωτερικό της βάσης (το οποίο παρεμπιπτόντως θέλει λίγο παρακάλεμα και ... ξάπλωμα οριζόντια για να κάτσει στη θέση τη σωστή για να μπεί η βίδα μέσα ! Τώρα αν αυτό σας φέρνει άλλους συνειρμούς δεν φταίω εγώ ! ! !  )

Η μανέλα εδώ δεν είναι σφιγμένη ίσα που πατάει στο λαστιχιένο σωληνάκι.

Όταν αρχίσουμε να την σφίγγουμε . . .

 

 

. . .  το σωληνάκι συμπιέζεται και "διογκώνεται" εξασκώντας διαρκώς μια δύναμη προς την μανέλα και με την τριβή που αναπτύσεται μεταξύ μανέλα και βάσης με διάμεσο το σωληνάκι, η μανέλα παραμένει στην θέση που την αφήνουμε ακόμα και αν δεν είναι σφιγμένη πάνω στον άξονα ρύθμισης του βάθους .

Συνεπώς δεδομένου ότι το ξέσφιγμα του άξονα είναι υπόθεση ενός τετάρτου της στροφής της μανέλας, η μανέλα είναι πάντα σταθερή στη θέση που την αφήνουμε και δεν κρέμεται παράλυτη προς τα κάτω !

 

Και με αυτά φτάσαμε στο τέλος του σημερινού update!
Ελπίζω να σας άρεσε και να έδωσε μερικές απλές αλλά χρήσιμες ιδέες!

Καλή ξεκούραση σε όλους !

 

Έγινε επεξεργασία Ιανουάριος 4, 2017 από Seafalco

[Asxetius]

Πότε θα κυκλοφορήσει το βιβλίο?  

 

 

[Aris Teidis]

Πολύ εφευρετικός, μπράβο! 

[karmen1983]

Μου αρέσει πάρα πολύ το ότι χρησιμοποιείς καθημερινά πράγματα για βελτιώσεις Στέλιο. Με πάει σε στυλ μαγκάιβερ το όλο εγχείρημα  

[Aris Teidis]

Μία ώρα πριν, το μέλος karmen1983 έγραψε:

Μου αρέσει πάρα πολύ το ότι χρησιμοποιείς καθημερινά πράγματα για βελτιώσεις Στέλιο. Με πάει σε στυλ μαγκάιβερ το όλο εγχείρημα  

Χαχα, ακριβώς αυτό είχα στο νου μου!

[Seafalco]

Μία ώρα πριν, το μέλος karmen1983 έγραψε:

Μου αρέσει πάρα πολύ το ότι χρησιμοποιείς καθημερινά πράγματα για βελτιώσεις Στέλιο. Με πάει σε στυλ μαγκάιβερ το όλο εγχείρημα  

Έτσι ! 

Αυτή είναι η βασική ιδέα!

Βέβαια κάποια πράγματα όπως οι μανέλες καστάνιας προσθέτουν εργονομία, αλλά ουσιαστικά οι βελτιώσεις της ακρίβειας χρειάστηκαν -μέχρι τώρα - μόνο ένα ψαλιδάκι και ένα κουτί μπύρας !

Δεν θα είχε νόημα να το κάνεις δίνοντας μηχανουργικές λύσεις!

Όταν βρήκα τη λύση με τη μπύρα -δεν το κρύβω- γελάγανε και τα μουστάκια μου ! 

Πολύ το χάρηκα και η χαρά είναι διπλή, μιας και  αρέσει και εσάς!

 

Όσο για το Μαγκάιβερ ( LOL! ! !), να σας πώ, όταν πρωτοέπιασα δουλειά (τεχνικός υποστήριξης σε ηλεκτρονικό -ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό) και μου έφερναν συσκευές χαλασμένες, η πρώτη μου σκέψη ήταν :  "Α ωραία (!) χάλασε . . . για να δούμε τι έχει ! ! "

Το "κακό" ήταν ότι, ό,τι έφτιαχνα (επισκευή ή "πατέντα" )  δεν ξαναχάλαγε !
Κόντεψα να μείνω χωρίς δουλειά !!!

Μέχρι που το πήραν χαμπάρι και από άλλες αδελφές υπηρεσίες, και άρχισαν να στέλνουν και τα δικά τους  και . . . . το "μετάνιωσα πικρά" !  

 

[Seafalco]

Καλησπέρα στη παρέα !

Σήμερα σας ετοίμασα κάτι διαφορετικό που δεν έχει να κάνει με βελτίωση κάποιας υπάρχουσας ιδιότητας της κάθετης βάσης.

Σήμερα θα επιχειρήσω να τις προσθέσω κάτι νέο, που έχουν τα μεγάλα κάθετα δράπανα και οι φρέζες, τη δυνατότητα να καταβάζουμε σταθερά το δράπανο με μια βίδα και να έχουμε σταθερό βάθος χωρίς να κρατάμε το μοχλό.

Φυσικά αυτό δεν πολύταιριάζει με τη διαδικασία του τρυπήματος , όχι τουλάχιστον αυτού που θα κάνουμε σε ένα ξύλο που θέλουμε μια διαμπερή τρύπα, αλλά μπορεί να ταιριάξει καλά σε τρύπες που θα κάνουμε σε ένα μαλακό μέταλλο οι οποίες θέλουμε να έχουν αυστηρτά καθορισμένο βάθος και κυριώς ταιριάζει αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε την βάση μας σαν μια πολύ ελαφράς χρήσης φρέζα !

Ναι καλά το ακούσατε, φρέζα !

Με αρκετές προϋποθέσεις βέβαια, αλλά που με την παραίτητη προσοχή, θα μας δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε μικρά φρεζαρίσματα σε ξύλο με το  κατάλληλο κοντύλι !

Πέρα από αυτά αυτή η δυνατότητα να κατεβαίνει το δράπανο σταθερά μέσω της βίδας και να μένει εκεί χωρίς να το κρατάμε, μπορεί να βρεί χρήση και σε ένα άλλο θέμα, αλλά αυτό θέλει λίγη σκέψη ακόμα !

 

Η κατασκευή "μικρομετρικής" ρύθμισης του βάθους διάτρησης και σταθεροποίησης της θέσης του δραπάνου.

Μέρος  Α.

Όλα ξεκίνησαν από μία μούφα (η Αγάπη κάτι ψυχανεμιζόταν πριν μερικά post   )

Η οποία -όντας Μ8- με λίγο λιμάρισμα. . .

 

 

Και αφού μετρήθηκα προσεκτικά και  μετά το απαραίτητο τρύπημα της βάσης, ήρθε  και έκαστε εδώ :

 

 

 

Η μούφα ουσιαστικά σφηνώνει μέσα στο κενό που υπάρχει στο σημείο αυτό της βάσης και μας δίνει τη δυνατότητα βιδώνοντας μιά ντίζα Μ8 σε αυτήν να ωθήσουμε τον φορέα του δραπάνου προς τα κάτω χωρίς να πιάσουμε το μοχλό !

 

Βέβαια αφού θέλω να το κάνω να έχει κάποια καλή ακρίβεια θα έπρεπε να συνυπολογίσω και διάφορα άλλα πράγματα, όπως είναι το pits του σπειρώματος (δηλαδή το πόσο προχωράει η βίδα σε μιά στροφή.

Το ιδανικό θα ήταν να προχωρά 1mm / στροφή, αλλά δυστυχώς η ντίζα Μ6 μου φάνηκε πολύ λεπτή για την δουλειά που θέλω και επιπλέον η μούφα Μ6 "κολυμπάει" στο εν λόγω κενό.

Έτσι κετέληξα σε Μ8 σπείρωμα που έχει pits 1,24mm/στροφή.

Ένα δεύτερο και σοβαρό πρόβλημα είναι ότι θέλουμε η βίδα να παραμένει στη θέση που την ρυθμίζουμε και να μην αλλάζει τυχαία λόγω κραδασμών.

Και ένα τρίτο, έτσι για να δίνει ποιοτικώτερη αίσθηση, θέλω η περιστροφή της να μην είναι ελεύθερη σαν "παράλυτη" !

 

Κατασκευή του μηχανισμού δέσμευσης της ρύθμισης της βίδας

Είχαμε δεί στο προηγούμεμο post το κόλπο με το σχίσιμο και την συστολή της "μούφας" μπορούμε να πετύχουμε ένα κάπως σφιχτό στρίψιμο της βίδας.

Αλλα εδώ θέλουμε κάτι καλύτερο και πιο σταθερό και κυρίως μη εξαρτώμενο από την ποιότητα της μούφας .

 

Μετά από αρκετή σκέψη, άναψε το γλομπάκι !

 

Η δουλειά έγινε με ένα παξιμάδι Μ8, το οποίο λιμαρίστηκε έτσι που να δημιουργθούν πατούρες για να κάτσει το τρυπανάκι και . . . .

 

 

. . . αφού έγινε το ποντάρισμα με μια αυτόματη πόντα, ανοίχτηκαν δυο τρύπες 1,5mm στα πλευρά του παξιμαδιού χωρίς αυτές να "μπούν" στην περιοχή που βρίσκεται το σπείρωμα του παξιμαδιού!

Στη συνέχεια κόπηκε και λυγίστηκε ένα ηλεκτρόδιο TIG για ανοξείδωτο διαμέτρου 1,2mm (αυτά τα ηλεκτρόδια έιναι σκέτο σύρμα οανοξείδωτο, αλλά είναι πολύ σκληρά και ελαστικά, συνεπώς μας εξυπηρετούν σαν "ελατήρια" και κοστίζουν λιγότερο από 1€)

 

 

 

Πολύ απλό σαν κατασκευή, αλλά με μεγάλα προτερήματα !

Αυτά θα φανούν μόλις βάλουμε το παξιμάδι πάνω στην ντίζα να κάνει παρέα στη μούφα !

 

 

Στην αριστερή φωτογραφία η ντίζα (βίδα) μπορεί και γυρίζει ελεύθερα .

Το πράγμα όμως αλλάζει άρδην στην δεξιά, καθώς πιέζοντας το ελατήριο να πλησιάσει την ντίζα, αυτό ωθεί το παξιμάδι να λάβει λοξή θέση προς τον άξονα της βίδας.

Φυσικά δεν μπορεί να το κάνει γιατί φρακάρει πάνω στα πάσα της βίδας !   

Ε αυτό θέλαμε, το παξιμάδι "μαγκώνει" πάνω στη βίδα και την εμποδίζει να περιστραφεί, η για να το θέσω καλύτερα, αντιστέκεται στην περιστροφή της βίδας μέχρι μαι ορισμένη δύμανη (ροπή) που θα εξασκήσουμε εμείς σε αυτήν !

Αυτή η αντίσταση είναι ανάλογη με το πόσο έχουμε λυγίσει την "φουρκέτα"/ ελατήριο και μπορούμε και με λίγο λάδωμα να κάνουμε τη βίδα να στρέφεται ομαλά  φέρνοντας πάντα μια μικρή αντίσταση στην περιστροφή της  που την βοηθά να διατηρεί αξιόπιστα τη θέση στην οποία την αφήνουμε !

 

Απλό πιστεύω, και καθώς είναι  εφαρμόσιμο με ελάχιστα μέσα, είναι ακριβώς μέσα στο πνεύμα της δουλειά που κάνουμε εδώ !

 

Η πρώτη δοκιμή

Απαραίτητο βήμα, γιατί καλή η "θεωρία" αλλά την υπογραφή τη βάζει η πράξη !

 

 

Πέρασα μια ντίζα πάνω στη βάση , μετά τη μουφα και τέλος το παξιμάδι δέσμευσης και στη συνέχεια ήταν τα δύσκολα, το πράγμα έπρεπε να μπει στη θέση του εύκολα και να δουλεύει ! ! !

 

 

Όλα πήγαν καλά !

Ευκολο πέρασμα και . . .  η βίδα πειθαρχημένη τέλεια ! !

 

 

Αν δεν την στριψεις δεν κουνιέται ρούπι !  Και όταν πας να την στρίψεις αντιστέκεται μέχρι ένα σημείο και μετά στρίβει ομαλά, παρουσιάζοντας σταθερή αντίσταση στην περιστροφή της !

Αυτά για το πρώτο μέρος αυτού του update, η συνέχεια σύντομα γιατί για την ώρα με καλούν άλλα καθήκοντα !

 

 

 

 

 

[karmen1983]

E α στο διάολο 

 

(sorry αλλά μου βγήκε αφθόρμητα)

[Seafalco]

LOL ! ! !  

Αγάπη να 'σαι καλά, το είδα από το κινητό και έβαλα τα γέλια! !   

Oι παρευρισκόμενοι με κοίταζαν παραξενεμένοι!

Αλλά τι να τους εξηγώ ! ! 

 

[Seafalco]

Η κατασκευή "μικρομετρικής" ρύθμισης του βάθους διάτρησης και σταθεροποίησης της θέσης του δραπάνου.

Μέρος  Β.

 

Συνεχίζοντας λοιπόν από εκεί που το άφησα το θέμα.

    Πρώτη ανάγκη είναι να στηριχτεί η μουφα, γιατί καλό το σφήνωμα, αλλά δεν είναι και "βράχος"!

    Για να είμαι σίγουρος, η μούφα βιδώθηκε στη θέση της όχι με κάποια ντίζα και παξιμάδι όπως πρίν, αλλά με μια φρεζάτη βίδα για να μπορέσει να τραβήξει τη μούφα, στο κέντρο της τρύπας.

 

 

Σημαδεύτηκαν και ανοίχτηκαν στη βάση δυο τρύπες 2,5mm, (τόσο είναι το τρυπάνι για πάσο Μ3). Το τρύπημα έγινε έτσι ώστε πάνω στη μούφα να μείνουν τα σημάδια των οπών και στη συνέχεια τρύπημα . . .

 

 

. . . άνοιγμα των δυο σπειρωμάτων με κολαούζο 3mm και η μούφα έτοιμη για εγκατάσταση!

 

Αλλά το πράγμα πρέπει να γίνει με συγκεκριμένη σειρά !

Αρχικά πάντως έγινε μια δοκιμή ακόμα που έδειξε ότι μια χαρά πήγε το τρύπημα .

 

 

Λειάνθηκε και το άκρο της ντίζας που θα σπρώχνει τον φορέα του δραπάνου και πάμε για συναρμολόγηση !

 

 

Και τελικά, αφού κεντραρίστηκαν προσεκτικά οι τρύπες βάσης και μούφας μπήκαν και οι βίδες στήριξης . . .

 

 

Όλα στη θέση τους και η μούφα στέρεα προσκολημένη στη βάση !

Εδώ να πω μια λεπτομέρεια:    Είναι φυσικό, οι βίδες που διάλεξα να είναι κοντές έτσι ώστε όταν τερματίσουν να μην μπούν μέσα στο πάσο, διαφορετικά θα χαλάσουν το πάσο της ντίζας !

Έτσι μετρήθηκαν μεν, αλλά κατά τη διάρκεια του σφιξίματος περιέστρεφα διαρκώς την ντίζα έτσι ώστε να αντιληφθώ αν τυχόν η ντίζα μαγκώνει.

 

Τελικά, μόνο στο πλήρες σφίξιμο αντιλήφθηκα κάτι σαν ζόρισμα στην ντίζα, οπότε μπήκαν τα ροδελάκια στις βιδούλες και μετά το καργάρισμα των Μ3 allen, όλα ήρθαν στη θέση τους σε πλήρη συνεργασία !

Η ντίζα περιστρέφεται ακριβώς οπως ήθελα, ομαλά και σχετικά σφιχτά !

Με αυτά τελείωσε το ένα μέρος της δουλειάς που έπρεπε να γίνει, τώρα έχουμε και την πλευρά του φορέα του δραπάνου που θα σπρώχνει η ντίζα . . .

 

Η κατασκευή του εδράνου ώθησης του φορέα του δραπάνου.

Βαρύγδουπο ακούγεται αυτό, αλλά δεν είναι ! Απαίτησε αρκετές δοκιμές αλλά στην πράξη -με καταληγμένη τη μέθοδο κατασκευής- είναι παιχνίδι !

Ας πάμε να δούμε τι παίζει . . .

 

Η υποδοχή που θα δεχτεί τη ντίζα είναι το αριστερό τμήμα του φορέα.  Αν προσέξετε θα δείτε ότι η ντίζα δεν πιάνει στο υπάρχον σκαλοπάτι του καλουπιού του φορέα, αλλά ξύνει στο πλευρό του περίπου στο κέντρο του.

Αυτό επέβαλε την κατσκευή ενός τάκου που θα μπεί σε αυτό το κενό και θα δώσει μαι οριζόντια επιφάνεια που θα δέχεται την πιεση της ντίζας.

 

 

 

 

Πράγματι από το "Θησαυρό" ανεσύρθη ενα ρεταλάκι μπαρας αλουμινίου και από αυτο κόπηκε το τακάκι που μετά από αρκετές δοκιμές και ψιλολιμάρισμα, φαίνεται στη δεξιά φωτογραφία .

Τελική τοποθέτηση στη θέση του και δοκιμές ! 

 

 

Μια χαρά έκατσε, μπήκε και το σχετικό λαδάκι, η βίδα ανεβοκατεβάζει το φορέα μια χαρά και όλα πάνε πρίμα !

Ή μήπως όχι ! ! !

Δυστυχώς . . .  όχι!

 

Η βίδα εμφανίζει τάσεις "περιπλάνησης" πάνω στο τακάκι, όταν την στρίβεις δεξιά, πάει λίγο προς τα δεξιά πάνω στο τακάκι και όταν τη στρίβεις αριστερά, το άκρο της πλησιάζει το αριστερό τοίχωμα την φωλιά της βάσης ! !

 

Θα μου πείτε : "Ε και τι έγινε, για δυο χιλιοστά κάνεις έτσι ! "

 

Έλα μου ντε όμως, που δεν "λέει" να βελτιώνεις κάτι αναιρώντας του τζόγους του μια χαρά και αυτο, που του προσθέτεις, να έχει τζόγους ! !

Έτσι . . .

 

Έδρανο, διαμόρφωση β'

Με βάση τα ίχνη που είχε αφήσει η ντίζα πάνω στο πλακάκι, ανοίχτηκε μια ρηχή τρύπα και φρεζαρίστηκε με ένα φρεζαδόρο . . .

 

 

Επανατοποθέτηση στη βάση και νέες δοκιμές !

 

 

     

 

Να εξηγήσω όμως .

Η ντίζα σταμάτησε τις περιπλανήσεις πάνω στο τακάκι, στέκει "κυρία" στο κέντρο της τρύπας, αλλά . . .

Αυτά τα αλλά είναι που σου κάνουν τα νεύρα τσατάλια, και ποτέ δεν λείπουν όταν αναπτύσεις κάτι!

Με ευγενικά λόγια το ονομάζουν "εξέλιξη" και είναι αυτό που τελικά,  κάνει το χαμόγελο να αντικαθιστά το ξεφύσημα, όταν καταφέρεις να βρείς τη λύση !

Αλλά πριν να δούμε τη λύση, να πω για το πρόβλήμα :

 

Η κεφαλή της ντίζας (αυτό το πομπέ άκρο της) έχει πολύ μεγάλη επιφάνεια επαφής με το πλακάκι και έτσι οι τριβή μεταξύ τους είναι επίσης μεγάλη, τόση, που ούτε το λιπαντικό καταφέρνει να την φέρει εκεί που θέλω !

Το ιδανικό θα ήταν η ντίζα να έχει σημειακή επαφή με το πλακάκι . . .

 

Ε, το καταλάβατε . . .

 

Έδρανο, διαμόρφωση γ'

Το ευτύχημα σε όλο αυτό ήταν ότι δεν χρειάστηκε να φτιάξω άλλο τακάκι !

Στο τακάκι - ακριβώς στο κέντρο του φρεζαρίσματος- ανοίχτηκε μια τρύπα διαμέτρου 8mm και στο κέντρο αυτής έγινε μια ακόμα τρύπα διαμέτρου 6mm.

Το γιατί θα το δούμε σε λίγο, για την ώρα θα μείνουμε σε μια τρύπα ακόμα που ανοίχτηκε σε μια από τις γωνίες του τάκου για να υποδεχτεί μια βίδα Μ3.

 

 

Ο λόγος που κάνω κουβέντα είναι γιατί στη διάνοιξη του σπειρώματος αυτού εγκαινίασα τα νέα κολαούζα forming που πήρα πρόσφατα!

Οι εντυπώσεις . . . το άριστες, είναι υποτίμηση αυτού που είδα !

 

Το πάσο γίνεται παιχνίδι και ας ήταν σε βάθος σχεδόν 15mm!

Το κολαούζο λιπάνθηκε με το ειδικό λιπαντικό (και η τρύπα επίσης) και μια, που μπήκε μέσα και μια, που βγήκε!

Ούτε αναστροφές καθε δυο τρεις στροφές για να σπάει το γρέζι, ούτε συχνές εξαγωγές για καθάρισμα των γρεζιών, προκειμένου να πας πιο βαθιά !

 

Τίποτε από όλα αυτά, γιατί απλά δεν υπήρχαν γρέζια !    Το κολαούζο αυτό, όπως ίσως ξέρετε, δεν παράγει γρέζια !

Τόσο απλά !

 

 

Εδώ, αμέσως μετά την εξαγωγή του, καθαρό καθαρό με μόνο το ίχνος από τα μόρια αλουμινίου που η τριβή ανακάτεψε με το παχύρευστο λιπαντικό που προστατεύει το κολαούζο από υπερθέρμανση κάνοντας το να βιδώνει μέσα στο αλουμίνιο σαν σε "χαλβά"!

Ετσι έγινε και το μικρό αυτό πάσο και μπήκε μια βίδα Μ3 allen επάνω του.

 

 

Θα μου πείτε τι κάνει η βίδα αυτή εκεί !    Υπομονή !    Όχι η βίδα . . .εσείς ! 

 

Για να δούμε πρώτα πώς διαμορφώθηκε το τακάκι .
 

 

Φαίνεται καθαρά το πάσο που άνοιξε το κολαούζο φορμαρίσματος (όπως το λέμε εδώ) και η "διόρωφη" τρύπα που ανοίχτηκε στο πλακάκι.

Για να δέσει όπως η συνταγή χρειάζεται και ένα άλλο υλικό, που βρίσκεται στην επόμενη φωτογραφία.

 

 

Μια ατσαλένια μπίλια για ρουλεμάν, διαμέτρου 6mm (τις βρίσκουμε στα καλά εργαλειάδικα) και κοστίζουν ελάχιστα (μερικά δεκάλεπτα του €)

Η μπίλια μπήκε στην μικρότερη οπή και πιέστηκε για να τερματίσει στο βάθος της.

 

 

Το βάθος της τρύπας των 6mm είναι περίπου 4mm, έτσι όταν η μπίλια "πιάσει πάτο" ( ) , περισέυει κατά 2mm μέσα στο χώρο που τερματίζει η τρύπα των 8mm!

Το πιάσατε το υπονοούμενο !

 

Ας βάλουμε και τη βίδα Μ3 επάνω . . .

 

 

. . .  και ήρθε η ώρα να αποκαλυφθεί η χρήση της !

 

 

Απλά μας βοηθάει να βάζουμε και να βγάζουμε το πλακάκι από τη φωλιά του, χωρίς να "τρώμε τα νύχια μας" και να κάνουμε τούμπα τη βάση !

Κατέβασμα του μοχλού και η ντίζα μπαίνει ~3mm μέσα στην οπή των 8mm και τερματίζει πάνω στην μπίλια που την περιμένει στο βάθος της.

Έτσι η ντίζα περιοριζόμενη από τα τοιχώματα της τρύπας, κόβει τις "εκδρομές" με το μαχαίρι και επιπλέον, η τριβή που παρουσιάζει όταν περιστρέφεται κόντρα στη μπίλια είναι ουσιαστικά μηδενικές!

Με το τρόπο αυτό, η αντίσταση που προβάλει η ντίζα στην περιστροφή της, προέρχεται μόνο από το μηχανισμό δέσμευσης (το ελατηριωτό παξιμάδι) που είναι σταθερή!

 

Για να περιοριστούν περισσότερο οι ανοχές κίνησης του τάκου/ εδράνου, αυτό "καλύφθηκε" από ένα λεπτό έλασμα αλουμινίου (αυτή η μπύρα αποδείχτηκε χρησιμότατη! )

 

 

Ξανά δοκιμή με την ντίζα σε θέση εργασίας και όλα πάνε πρίμα ! !

Το μόνο ζήτημα είναι ότι η μούφα βρίσκει πάνω στη βίδα Μ3 όταν ο φορέας τείνει να επιστρέψει σε θέση ηρεμίας (όταν αφήσουμε το μοχλό).

 

 

Αλλά αυτό είχε προβλεφθεί!   Απλά η βίδα αλάχτηκε με μια πιο κοντή που απλά προστατεύει την καθαριότητα του σπειρώματος και όταν χρειαστεί για τον Χ λόγο να βγεί το τακάκι, αυτή αντικαθίσταται με μια πιο μακριά, που μας δίνει λαβή να πιάσουμε και να βγάλουμε το τακάκι από τη φωλιά του !

 

Με αυτά φτάσαμε στο τέλος αυτού του update, το οποίο ελπίζω να ήταν χορταστικό και πλήρες ιδεών !

Το μόνο που σας "χρωστάω" είναι η συναρμολόγηση των χειριστηρίων της ντίζας, αλλά αυτά σε ένα επόμενο post !

Μέχρι τότε . . .

 

 

. . . μια πρόχειρη εικόνα της μέχρι τώρα κατασκευής !

Καλό βράδυ σε όλους, πάω να τεντωθώ γιατί μαζί με τη ντίζα, μάγκωσα κι ' εγώ !

 

 

 

Έγινε επεξεργασία Ιανουάριος 10, 2017 από Seafalco

[ΓιαγκΤ]

Αν τα μεροκάματα που έχεις ρίξει σε αυτό το βαρίδι παραγαδιού τα έριχνες σε χωράφι με στάρι θα είχες εξασφαλίσει το ψωμί της χρονιάς  : P

[Aris Teidis]

πριν 2 ώρες, το μέλος ΓιαγκΤ έγραψε:

Αν τα μεροκάματα που έχεις ρίξει σε αυτό το βαρίδι παραγαδιού τα έριχνες σε χωράφι με στάρι θα είχες εξασφαλίσει το ψωμί της χρονιάς  : P

 

Προφανώς το έχει εξασφαλίσει αυτό, γι' αυτό και κάνει αυτό που κάνει...

[ΓιαγκΤ]

πριν 2 ώρες, το μέλος Aris Teidis έγραψε:

Προφανώς το έχει εξασφαλίσει αυτό, γι' αυτό και κάνει αυτό που κάνει...

1 Προφανώς πρόκειται για αστείο

2 Καμία σχέση το στάρι και το ψωμί που φτιάχνεις μόνος σου με τα έτυμα που αγοράζεις.

3 Όταν προσθέτεις τόση εργασία σε ένα εργαλείο για να γίνει χρήσιμο, στην ουσία επιδοτείς μια εταιρία που έπρεπε να κλίσει ή να αναβαθμίσει τα προϊόντα της.

[Aris Teidis]

Μία ώρα πριν, το μέλος ΓιαγκΤ έγραψε:

1 Προφανώς πρόκειται για αστείο

2 Καμία σχέση το στάρι και το ψωμί που φτιάχνεις μόνος σου με τα έτυμα που αγοράζεις.

3 Όταν προσθέτεις τόση εργασία σε ένα εργαλείο για να γίνει χρήσιμο, στην ουσία επιδοτείς μια εταιρία που έπρεπε να κλίσει ή να αναβαθμίσει τα προϊόντα της.

Κατάλαβα ότι αστειεύεσαι... (και εγώ αστειεύτηκα)

Εγώ πάντως τον καταλαβαίνω γιατί έχω και εγώ το μικρόβιο της "βελτίωσης" και εννοείται ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις (φτηνών προϊόντων) το κυρίως κέρδος είναι η χαρά της δημιουργίας και της εφευρετικότητας, η οποία είναι τεράστια! Δυστυχώς, για μένα προσωπικά, δεν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος γι' αυτήν την ασχολία...

Έγινε επεξεργασία Ιανουάριος 11, 2017 από Aris Teidis

[Seafalco]

Νομίζω ότι εδώ υπάρχει διαφορά "οπτικής γωνίας" ! 

Το είπα ήδη από την αρχή ότι η βασούλα για τα λεφτά της και το σκοπό της μια χαρά έιναι !   Ούτε θα σπάσει, ούτε θα σου βγάλει κάνα μάτι !

Απλά με την κοινή λογική του "Ότι πληρώνεις, παίρνεις", δεν είναι καθόλου κακή.

Έχοντας αυτό σαν αφετηρία και αναφερόμενος μόνο στις βελτιώσεις που διόρθωσαν την ακρίβεια της βάσης, αυτές δεν κόστισαν τίποτε και είναι ζήτημα ενός δεκαλέπτου να το κάνεις !

Από εκεί και πέρα, μιας και οι τζόγοι συμαζεύτηκαν, έγιναν και κάποιες ας το πούμε εργονομικές παρεμβάσεις χαμηλού κόστους- που ο καθένας είναι στην κρίση του αν θα τις ακολουθήσει- με κύριο σκοπό την προσωπική μου διασκέδαση αλλά και το να φανούν κάποιοι τρόποι που μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα να λειτουργούν καλύτερα.

Πιστεύω ότι σε τέτοια θέματα, όλοι έχουμε την ιακανότητα να επιδοθούμε, συνεπώς ο δαπανημένος σε αυτά χρόνος μπορεί -πέρα από την προσωπική ικανοποίηση της λύσης των ζητημάτων που αναφύονται-, να είναι πολλαπλασίως άξια δαπανημένος καθώς μπορεί να δώσει ιδέες και νέα οπτική και σε άλλους φίλους που τους απασχολούν συγγενή προβλήματα, αν όχι ακριβώς τα ίδια !

 

Έτσι, το αν  το αντικείμενο που έγιναν οι δουλιές αυτές είναι ευτελούς αξίας και χαμηλής ποιότητας, είναι εν ολίγοις, άσχετο με το σκοπό του work log και σαφώς δεν μπορεί να αποτελέσει το κριτήριο ενασχόλησης με αυτό!

Εγώ, αυτές τις ελάχιστες ώρες που του έχω αφιερώσει, τις πέρασα μια χαρά ! 

Σαφώς και αν έμπαινε στο θέμα η ματιά του επαγγελματία, τα πράγματα θα άλλαζαν άρδην καθώς, πράγματι δεν αξιζει να δαπανήσεις χρόνο που μπορεί αλλού να πιάσει πολύ ουσιαστικότερο τόπο και ακόμα πιο σίγουρα, μακάρι να υπήρχαν οι εναλλακτικές πηγές για φθηνό εξοπλισμό που δεν φλερτάρει με το φτηνιάρικο, αλλά δυστυχώς -τουλαχιστον εγώ- δε ξέρω και πολλούς που μπορούν να το κάνουν !

Έτσι αναγκαστικά, αρκετοί από εμάς σε ζητήματα όχι κρίσιμα, θα επιλέξουν από τις προσφορές, κατι που εν γνώσει τους απέχει πολύ από το ιδανικό , αλλά παρ' όλα αυτά, θα τους εξυπηρετήσει στις μικρής κλιμακας δουλιές που κάνουν για τις οποίες και πάλι εν γνώσει τους, δεν έχουν και πολύ υψηλές απαιτήσεις ακρίβειας ή ταχύτητας.

 

Αν λοιπόν το ενδεχόμενο βελτίωσης ένός τέτοιο αντικειμένου,  μπαίνει στη ζυγαριά, κατ' αντιπαραβολή με την παράταση της παραγωγικής ζωής του, από τι στιγμή που δεν υπάρχουν αξιόλογες προτάσεις σε αντίστοιχο κόστος, δυστυχώς οδηγεί σε αδιέξοδο αυτόν που δεν έχει τα απαραίτητα της απόκτησης μιας καλύτερης λύσης !

Κάποιοι θα το πάρουν, είτε "αναγκαστικά", είτε από συγκεκριμένη επιλογή, όπως έκανα εγώ ας πούμε,  προς αυτούς λοιπόν απευθύνεται αυτή η δουλειά, όλοι οι άλλοι, απλά θα έχουν την ευκαιρία να δούν, αφενός πόσο καλά έκαναν και πήραν κάτι καλύτερο,  και εφετέρου -γιατί όχι-, να δούν την εξέλιξη μιας βελτίωσης σαν διαδικασία.